Badiiy nutqda so‘z kengaytiruvchilar

Hozirgi o‘zbek tili fanidan  “Badiiy nutqda so‘z kengaytiruvchilar”
mavzusidagi
KURS ISHI
1 Mundarija
KIRISH ………………………………………………………..3
I BOB.  SO‘Z KENGAYTIRUVCHILAR HAQIDA     
MA’LUMOT …………………………………………...……..5
1.1.Badiiy nutq haqida umumiy ma’lumot………………...…..5
1.2.So‘z kengaytiruvchilar…………………………………….14
II BOB. BADIIY NUTQDA SO‘Z KENGAYTIRUVCHI…...27
2.1.Gap kengaytiruvchilar………..……………..………..........27
2.2.So‘z kengaytiruvchilarning badiiy nutqdagi vazifalari……32
XULOSA ………………………………………………………39
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI ……….40
2  Kirish. 
      Badiiy nutq inson tafakkurining noyob ko‘rinishidir. Bu nutq turi orqali ijodkor
o‘z his-tuyg‘ularini, dunyoqarashini va estetik qarashlarini ifodalaydi. Badiiy nutq
til vositalarining keng ko‘lamda va ijodiy yondashuv bilan qo‘llanilishi  natijasida
yuzaga   keladi.   Unda   so‘z   kengaytiruvchilar   muhim   o‘rin   tutadi,   chunki   ular
nutqning mazmunini boyitadi va obrazlilikni kuchaytiradi.  So‘z kengaytiruvchilar
–   badiiy   nutqni   obrazli,   ta’sirchan   va   mazmunan   boy   qilish   uchun   ishlatiladigan
lingvistik   vositalardir.   Ular   asosan   leksik,   grammatik   va   stilistik   darajada   nutqni
kengaytiradi.   Ushbu   vositalar   ijodkor   nutqining   o‘ziga   xosligini   namoyon   qiladi,
shuningdek, o‘quvchi yoki tinglovchida his-tuyg‘u uyg‘otish uchun xizmat qiladi.
Adabiy nutq insonning fikri va maqsadni ifodalashdagi eng samarali vosita sifatida
insoniyat   tarixida   muhim   o‘rin   egallaydi.   Badiiy   asarlar   esa   insonning
dunyoqarashi,   ma’naviy   va   axloqiy   qadriyatlari,   jamiyat   va   shaxs   o‘rtasidagi
murakkab   munosabatlarni   o‘ziga   xos   badiiy   til   vositalari   orqali   ifodalashda   katta
ahamiyat kasb etadi. Aynan shu jihatdan badiiy nutqning tuzilishi, ularning badiiy
vositalar bilan boyitilishi o‘quvchi yoki tinglovchi ongiga kuchli ta’sir ko‘rsatadi.
Bunday   vositalardan   biri   so‘z   kengaytiruvchilaridir.   So‘z   kengaytiruvchilari   bu
matndagi   fikrni   kengaytirish,   yanada   aniqroq   va   ta’sirchanroq   ifodalashda
ishlatiladigan   stilistuk   vositalar   bo‘lib,   ular   badiiy   asarni   o‘qishli   jarayonida
mavzuning   chuqurligini   va   obrazlarning   ta’sirchanligini   oshiradi.   So‘z
kengaytiruvchilari   turli   xil   usullar   orqali   amalga   oshirilishi   mumkin,   masalan,
epitet,   metafora,   tashbeh,   takror,   parallelizm   va   boshqa   badiiy   vositalardan
foydalanish orqali. Shu bilan birga, so‘z kengaytiruvchilar asar  tiliga badiiylik va
ma’nodorlik bag‘ishlashda asosiy rol  o‘ynaydi. Mazkur  kurs ishida badiiy nutqda
so‘z   kengaytiruvchilarining   o‘rganilishi,   ulardan   qanday   usullar   orqali
foydalanilganligi va badiiy asarda qanday estetik ta’sir yaratganligi muayyan asar
misolida   tahlil   qilinadi.   Ushbu   tadqiqotning   dolzarbligi   shundan   iboratki,   so‘z
kengaytiruvchilarini   tahlil   qilish   orqali   adibning   til   ustida   qay   tarzda   ishlagani,
badiiy   nutqning   estetik   va   semantik   jihatlari   yanada   chuqurroq   tushuniladi.   Kurs
ishida badiiy nutqdagi  so‘z kengaytiruvchilari keng ko‘lamda o‘rganilib, ularning
badiiy   asar   mazmuni   va   uslubiyati   bilan   uzviy   aloqasi   ko‘rsatib   beriladi.   Kurs
ishida badiiy nutqdagi  so‘z kengaytiruvchilari keng ko‘lamda o‘rganilib, ularning
badiiy asar mazmuni va uslubiyati bilan uzviy aloqasi ko‘rsatib beriladi.
            Badiiy   nutqda   so‘z   kengaytiruvchilar   ijodkorning   dunyoqarashini,   tasvirlash
mahoratini   va   tilning   boy   imkoniyatlarini   ochib   beradi.   Ularning   o‘ziga   xos
xususiyatlari   quyidagicha:   Sinonimlar   –   bir   xil   yoki   yaqin   ma’noni   ifodalovchi
so‘zlar   bo‘lib,   ular   nutqda   ma’noni   nozik   jihatdan   ifodalashga   yordam   beradi.
Sinonimlar asarda so‘zlarning takrorlanishini oldini oladi, muallifga nutqni xilma-
3 xil   qilish   imkoniyatini   beradi.   Masalan:   Baxt   –   so‘zi   o‘rniga   saodat,   iqbol,   omad
kabi so‘zlar ishlatilishi nutqqa o‘ziga xos ohang va ko‘rinish bag‘ishlaydi.
      Mavzuning dolzarbligi:  Badiiy nutqning semantik boyligini o‘rganish va unda
ishlatiladigan kengaytiruv vositalarining ahamiyatini tadqiq qilish bugungi adabiy
tahlillar   uchun   muhim   masala   hisoblanadi.   O‘zbek   adabiyotining   boy   merosini
yanada chuqurroq o‘rganish ushbu mavzuning dolzarbligini oshiradi.  
         Kurs ishining maqsadi:   So‘z kengaytiruvchilarni nazariy va amaliy jihatdan
o‘rganib,   ularning   badiiy   nutqdagi   o‘rnini   aniqlash,   mazmun   va   ta’sirchanlikni
oshirishdagi   rolini   tadqiq   qilish.   Badiiy   nutqda   so‘z   kengaytiruvchilarining   rolini
o‘rganish va ularning muayyan badiiy asarda qanday usullar orqali qo‘llanganligini
tahlil   qilish   orqali   asar   mazmuni   va   uslubiyatiga   ta’sirini   aniqlash.   Ushbu
jarayonda   so‘z   kengaytiruvchilarning   adabiy   tilni   boyitish   va   badüy   obrazlarni
yaratishdagi ahamiyatini ochib berish.  
      Kurs ishning vazifalari:  
1. Badiiy mutqda so‘z kengaytiruvchilari tushunchasiu nazariy jihatdan yoritish.
2.   Badiiy   asarda   qo‘llanilgan   so‘z   kengaytiruvchilarini   tahlil   qilish   va   ularning
funksiyalarini aniqlash.
3.   Muayyan   asar   misolida   so‘z   kengaytiruvchilarining   obrazlar   tizimiga   va   asar
mazmuniga ta’sirini o‘rganish,
4.   So‘z   kengaytiruvchilarining   badiiy   asar   uslubiyati   va   estetik   ta’siriga   qanday
hissa qo‘shishini tahlil qilish.
5.   So‘z   kengaytinıvchilarining   badiiy   asardagi   alıamiyatıni   va   ularning   o‘quvchi
yaki tinglovchiga ta’sirini ochib berish.
4 I BOB.  SO‘Z KENGAYTIRUVCHILAR HAQIDA     MA’LUMOT.
I.1. Badiiy nutq haqida umumiy ma’lumot.
      Barcha nutq uslublari kommunikativ vazifa bajaradi. Ya’ni ma’lum bir axborot
tashiydi. Ayrim nutq uslublari kommunikativ vazifadan tashqari ekspresiv vazifaga
ham egadir. M. Yuldashev badiiy matnning nobadiiy matndan farqini quyidagicha
izohlaydi: badiiy matnda muallifning o‘quvchi yoki kitobxonga estetik ta’sir qilish
maqsadi   birinchi   planda   tursa,   noadabiy   matnda   muallifning   asosiy   maqsadi
o‘quvchi yoki kitobxonga kommunikativ ta’sir qilishi, noadabiy matnda muayyan
axborotning   mazmuni   va   uning   ifodasi   birlamchi   bo‘lsa,   badiiy   matnda   shu
axborot   vositasida   aytilmoqchi   bo‘lgan   fikr-g‘oyaning   estetik   ta’sirli   ifodasi
mutlaqo hal qiluvchi ekanligi ‘kidlangan. Demak, badiiy matn nobadiiy matndan,
avvalo, estetik ta’sirchanligi bilan farqlanadi. Garchi barcha matnlar kommunikativ
vazifa   bajarsa-da,   axborotni   qay   tarzda   yetkazishiga,   til   vositalarining   qo‘llanish
ko‘lamiga ko ra o zaro farqlanadi. Professor B.Umurqulov...badiiy nutq adabiy tilʻ ʻ
taraqqiyoti   yo‘llarini   aniqlab   berishda   muhim   ahamiyatga   egaligini,   badiiy   nutq
adabiy   tilni   rivojlantituvchi   manbalardan   biri   bo‘lganidek,   adabiy   normani
shakllantirib boruvchi, adabiy til uchun yangi normativ vositalarni tavsiya etuvchi
nutq   ham   ekanligini   ta’kidlaydi².   Darhaqiqat,   badiiy   nutq   adabiy   tilni
rivojlantiruvchi   manbalardan   biridir,   shevaga   oid   so‘zlar   ham   adabiy   tilga   badiiy
nutq   orqali   kirib   keladi.   Tasviriylik   va   hissiylik   badiiy   matnning   asosiy
xususiyatlaridandir.   Chunki   yozuvchi   tabiiy   va   ijtimoiy   borliqqa   nisbatan   erkin
munosabatda   bo‘lib,   shu   borliqning   mohiyatini   ochib   ko‘rsatish   maqsadida   turli-
tuman   lug‘aviy   birliklardan,   badiiy   obrazlar,   adabiy   tilning   tasviriy   vositalari   va
nozik qirralaridan to‘iq foydalanadi.
            Badiiy   asarda   turli-tuman   personajlar   qatnashar   ekan,   albatta,   ularning   har
biriga xos nutq ham yaratilishi kerak. Bu nutq tipikligi va individualligi, obrazliligi
bilan   har   bir   shaxsning   dunyoqarashini,   tajribasini,   xulq-   atvorini,   ma’naviyatini,
salohiyatini,   boring-chi,   butun   borlig‘ini   mubolag‘ali   va   Ishonchli   qilib   ochib
berishi-ko‘rsatishi lozim. Chunki har bir odamning nutqida atvorini, ma’naviyatini,
salohiyatini,   boring-chi,   butun   borlig‘ini   mubolag‘ali   va   ishonchli   qilib   ochib
berishi-ko‘rsatishi lozim. Chunki har bir odamning nutqida uning bo‘yi-basti(ruhiy
kayfiyati, his-tuyg‘ulari ham) aks etadi, shuning uchun ham so‘z-xarakter ko‘zgusi
sanaladi.   Personaj   nutqi   dialog   va   monolog   vositasida   voqye   bo‘ladi.
Dialog(lat.dialogos-ikki   kishi   o‘rtasidagi   so‘zlashuv)   -   ikki   yoki   undan   ortiq
personajlar o‘rtasidagi  nutq shaklidir. U asarda har bir qahramonning xarakterini,
ruhiyatini,   o‘y-orzularini   ifodalaydi,   o‘zining   jo‘shqinligi,   ma’nodorligi   qisqaligi
va ixchamligi bilan diqqatni jalb etadi:
5 -Siz... qochqoqsiz, - dedi
--Siz...
Erkaklar?
-Siz quvloqsiz.
-Ajab   qilaman,   dedi   Kumush   va   shapalog‘i   bilan   erining   yuziga   sekingina   urib
qo‘ydi.
-Bu yoqqa ham...
-U yoqqa Zaynab ursin.
-Zaynabni... urishga haqqi yo‘q.
Kumushning ko‘zida haligacha ko‘rinmagan bir shodlik o‘ynaydi:
-To‘g‘ri aytasizmi?
-To‘g‘ri aytaman.
             Mana   bo‘lmasa,  dedi   Kumush.  Otabekning  ikkinchi  yuzini   silagandek  qilib
qo‘ydi.   Yana   kulumsirashib,   termulishib   qoldilar... 1
  Ushbu   dialog   qa’rida
qahramonlarning   shu   paytgacha   tortgan   iztiroblariyu   azoblari,   ahdu   paymonlarga
sodiqliklari,   sevgi-muhabbat   tuyg‘usining   hayajoni   Judayam   qabariqli   va   qisqa
tarzda,   dilbar   ko‘rinishda   ifodasini   topgan.   Shuning   bir   qirrasini   ko‘raylik:
Kumush  "U  yoqqa Zaynab  ursin"  deganida,  Otabek  "Zaynabning... urishka  haqqi
yo‘q"   javobini   aytadi.   Bu   bilan   Kumush   muhabbatiga   hamon   oshnoligini,   o‘sha
bilan   yashayotganini,   uni   hyech   vaqt   unutmaganini,   Zaynabga   nisbatan   "tirik
haykal"ligini...   bildiradi,   xarakterining   sobitligini   isbotlaydi,   qalbidagi   hokim
tuyg‘uning  haroratini  uzatadi.  Monolog  (gr.monos-bir  va  logos-so‘z,  nutq)   badiiy
asardagi   qahramonning   o‘z-o‘ziga   yoki   o‘zgalarga   qaratilgan   nutqidir.   Bu   nutq,
odatda, qahramonlarning ichki iztirob va dardlarining "po‘rtanalari", "to‘lqinlari"ni
ifoda qiladi. Lirik asarda monologning tashqi ko‘rinishi (bunda lirik qahramon o‘z
nutqini   ovoz   chiqarib   ifoda   qiladi)   yaqqol   ko‘zga   tashlanadi,   lirik   qahramonning
ichki tug‘yonlarini yaqqo ochish orqali uning xarakterini namoyon etadilar:
       Agar oshiqlig‘im aytsam, kuyub jonu jahon o‘rtar, 
       Bu ishq sirrin bayon qilsam, taqi ul xonumon o‘rtar.
       Kishig‘a ishq o‘tidin zarraye yetsa bo‘lur giryon, 
1
 A. Qodiriy “O‘tgan kunlar” T. 1925. 
6        Bo‘lur besabru betoqat, yurak-bag‘ri chunon o‘rtar.
       Meni bexonumon tinmay kuyub yondim firoqingda, 
       Oting tutsam, nigoro debki, zavqidin zavon o‘rtar.
       Qayu til birla, ey jono, seni vasfing bayon aylay, 
       Tilim lolu ko‘zum giryon, so‘ngaklarim nihon o‘rtar.
       Na qattig‘ kun ekan, jono visolingdin judo bo‘lmoq, 
       Meni ohim tutunig‘a zaminu osmon o‘rtar.
       Bu dard ila xarob o‘ldum, kelib holimni so‘rmassan, 
       G‘aming boshqa, alam boshqa, yuragimni fig‘on o‘rtar.
       Bu Mashrab dardiki, jonoki, hech kim boshig‘a solma,
            Agar   mahsharda   oh   ursam,   behishti   jovidon   o‘rtar. 2
  (Boborahim   Mashrah)
Ushbu   g‘azalni   o‘qir   va   (Murodjon   Ahmedov   ijrosidagi)   ashulasini   tinglar
ekansan,   beixtiyor   Eduard   Mejelaytisning   "Tungi   kapalaklar"idagi   ushbu
mulohazaga   kelasan:   "Faqat   yurakdan   sizib   chiqqan,   ustidan   ruhning   betakror.
Jilolari qandaydir ilohiy yog‘dudek miltillab turgan so‘zlargina fusunkor, hayajonli
bo‘ladi,   titrab   turadi.   So‘zning   poetik   qudrati,   so‘zning   mavjudligi   uning
musiqiyligidadir".   Mashrabdek   katta   Shaxsga   xos   katta   darddadir.   Monologning
ichki   ko‘rinishi(bunda   personajlar   o‘z-o‘zlari   bilan   ichdan   gaplashadilar)   epos   va
dramada   ko‘plab   uchraydi.   Ichki   monologda   qahramon   qalbidagi   yashirin
o‘ylarini,   fikr-mulohazalarini   kitobxon   bilan   baham   ko‘radi.   Eposda   bu   kengroq,
batafsilroq   ifodalansa,   dramada   Judayam   keskin   va   dramatizmga   boy   shaklda
voqea bo‘ladi. 
            Ko‘rinadiki,   monolog   ham   qahramon   ruhiy   dunyosini   ochadi   va   o‘z   kashfi
bilan   asar   mohiyatini   chuqurlashtiradi,   bosh   maqsadni   yoritishga,   tirikligini
ta’minlashga hissasini qo‘shadi. Har bir matn ma’lum bir ma’no anglatadi va turli
xil   axborotlarni   yetkazadi.   Axborotni   qay   tarzda   yetkazishiga   ko‘ra   matnlar   bir
necha   turga   ajratiladi.   Matnlarda   umumxalq   tilining   yutuqlari   umumlashadi.   Bu
esa   matnni   filologik   yo‘nalishda   o rganish   lozimligini   ko‘rsatadi.   "Badiiy   asarʻ
tarkibida   so‘zlar   sehrli   va   maftunkor   raqqosalarga   o‘xshaydi",   degan   edi   rus
yozuvchisi   M.Prishvin.   So‘zlardagi   ana   shunday   xususiyatni   to‘g‘ri   anglash   va
ularning estetik qimmatini izohlash maqsadida badiiy asar tili keng o rganilgan va	
ʻ
o‘rganilmoqda.     Fedorov  tilda   estetik   vazifa   mavjudligini,  ammo   uning  namoyon
2
 Muhsin Zokiriym “Boborahim Mashrab”, T. 1966.
7 bo‘lish   darajasi   matn   tuzuvchining   maqsadi   bilan   bog‘liq   holda   farqli   bo‘lishini
qayd   etib   ilmiy   va   badiiy   matnni   quyidagicha   taqqoslaydi:   Ilmiy   va   badiiy
matndagi   muallifning   maqsadi   bir-biridan   tamoman   farq   qiladi.   Ilmiy   matn
muallifining   asosiy   e’tibori   axborot   berish,   bildirish,   tegishli   qoidalarni   ishlab
chiqish   va   umumlashtirish,   ilmiy   yangiliklarni   isbotlash,   dalillash,   muayyan
qonuniyatlardan   tinglovchi   yoki   o‘quvchini   xabardor   qilishga   qaratilsa,   badiiy
matn   ijodkorining   maqsadi   tinglovchi   yoki   o‘quvchining   his-   tuyg‘ulariga   ta’sir
qilish, uning ruhiy olamini zabt etishdan iborat bo‘ladi. Shuning uchun ham ilmiy
matnda fikrning mantiqiy, aniq, ikki xil talqinga yo‘l bermaydigan ifodasi  taqozo
etilsa,   badiiy   matnda   fikrning   obrazli,   ko‘pma’noli   ifodasi   birinchi   planda   turadi.
Badiiy   asar   tili   adabiy   tilning   o‘ziga   xos   ko‘rinishidir.   Badiiy   uslubda   adabiy
tilning   shakllanishi   va   tarqqiyoti   bilan   bog‘liq   juda   keng   imkoniyatlar   mavjud.
P.Qodirov "Tirik jonlarning unib-o‘sishi uchun toza havoning ahamiyati qanchalik
katta   bo‘lsa,   adabiyotimizning   ravnaqi   uchun   chinakam   badiiy   tilning   ahamiyati
ham   shunchalik   zo‘r"   darhaqiqat,   badiiy   nutqda   so‘z   turli   jilolari   bilan   tabiat   va
jamiyatdagi   voqelikni   butun   borlig‘icha   tasvirlaydi.   Badiiy   nutq   xalq   tilining
o‘ziga xos ifodali bir ko‘rinishidir. Professor B. Umurqulov har qanday xalq tili va
badiiy   adabiyot   xalqning   dunyoqarashi,   psixologiyasi   va   tarixiy   taraqqiyotini
o‘zida   aks   ettirishini,   shu   sababli   xalq   tili   va   badiiy   adabiyot   o‘rtasida   muayyan
bog‘liqlik   mavjudligini,   badiiy   nutq   ham   xalq   tili   asosida   vujudga   kelib,   uning
bitmas-tuganmas   imkoniyatlarini   namoyon   qiluvchi   vosita   ekanligini   qayd   etadi.
Badiiy asarlar xalq tilidagi nafis, ta’sirchan jihatlarini o‘zida namoyon etib, ta’sir
kuchini   oshirishi,   estetik   zavq   berishi   bilan   xalq   tilining   go‘zalligi   va   badiiyligi,
tabiiyligi va milliyligini aks ettiradi. Milliy til madaniyatining yuksak fazilatlarini
o‘zida namoyon etgan baddiy ijod tili o‘z navbatida umumxalq tilidagi vositalar va
me’yorlar   tarqqiyotiga   ham   ijodiy   va   ijobiy   ta’sir   etadi.   Badiiy   adabiyot   tiliga
bo‘lgan   qiziqish   va   munosabat   inson   dunyoqarashini   o‘stira   boradi,   nutqiga
barakali   va   ijobiy   ta’sir   etadi.   Shuningdek   badiiy   asar   tilida   nutqning   o‘ziga   xos
ifodalanish   nozikliklari,   yo‘llari,   so‘zlarning   badiiy,   stilistik,   ekspressiv,
emotsional   bo‘yoqli   ifoda   usullari   aks   etadi.   Yana   shuni   ham   alohida   ta’kidlash
joizki, tilninig o‘ziga xos estetik vazifasi faqat badiiy matnda emas, undan boshqa
matnlarda   ham   kuzatilishi   mumkin.   D.N.Shmelev   tilning   estetik   vazifasi   faqat
badiiy asardagina namoyon bo‘lmasligini, bizning diqqatimiz jumlaning shakliga,
fikr   qay   tarzda   ifodalanganligiga   qaratilgan   har   onda   biz   aynan   shu   vazifaning
harakati doirasiga kirishimizni qayd etadi.
           Olimning ta’kidlashicha, so‘zlovchi o‘z nutqining tashqi shakliga e’tibor bera
boshlashi,   lisoniy   ifoda   imkoniyatlarini   baholashga   o‘tishi   bilan   tilning   estetik
vazifasi   o‘zining   boshlang‘ich   ko‘rinishida   namoyon   bo‘ladi.   Kundalik   muloqot
8 jarayonida   qochirimlar,   hazillar,   so‘z   o‘yinlari   kabi   holatlarda   tilning   estetik
vazifasi   namoyon   bo‘ladi.   Bu   xususida   D.N.Shemelev   tilning   estetik   vazifasi,
albatta,   so‘zlashuv   nutqida   ham   doimiy   ravishda   namoyon   bo‘lishini,   lekin   bu
vazifani   so‘zlashuv   nutqida   etakchi   deb   bo‘lmaslikni,   badiiy   matnlarda   esa   til
hamisha ayni shu alohida vazifasi bilan ishtirok etishini ta’kidlaydi. Demak, tilning
estetik vazifasi to‘laligicha badiiy nutqda aks etadi. M.Yo‘ldoshev ta’kidlaganidek,
tilning   estetik   vazifasi   butun   o‘ziga   xosligi   va   murakkabligi   bilan,   albatta,
kommunikativ   vazifani   ham   transformatsiya   qilgan,   badiiyat   manfaatlariga
to‘lasicha   xizmat   qildirgan   holda   bevosita   badiiy   nutqda   namoyon   bo‘ladi.
Umumxalq   tilidagi   birliklar   badiiy   tilda   u   yoki   bu   darajada   estetik   qimmat   kasb
etadi.
     T.Qurbonov badiiy tilning adabiy til rivojiga qo‘shadigan hissasini quyidagicha
izohlaydi:   Adabiy   til   normasining   shakllanib,   rivojlanib   borishida   badiiy   asar   tili
alohida o‘rin tutadi. Ya’ni badiiy asar tili, umuman, badiiy adabiyot uchun o‘ziga
xos   laboratoriya   sanaladi.   U   shunday   laboratoriyaki,   umumxalq   tilining   nutqiy
vositalari   badiiy   asar   tarkibida   qayta   ishlanadi.   Umuman  olganda,   badiiy   asar   tili
adabiy tilning rivojlanishiga katta ta’sir qiluvchi manbadir. B.Umurqulov "Badiiy
adabiyot tili keng funksiyali  til ekanligini, badiiy nutq yozma nutq turlari orasida
leksik-grammatik   vositalari,   nutq   qurilishi   jihatidan   ajralib   turuvchi   nutq
ekanligini,   badiiy   nutqning   bu   alohidaligi   leksik   jihatdan,   uning   tayanch   so‘zlari
badiiy-kitobiy   so‘zlar   badiiy   adabiyot   tili   jarayonida   turli   uslubiy   imkoniyatlarni
vujudga   keltiruvchi   manba   ekanligi   bilan   xarakterlanishini   ta’kidlagan."   Badiiy
nutqning   bir   turi   bo‘lgan   nasriy   asarlarda   ham   estetik   jihatdan   ta’sirchan,   badiiy
bo‘yoqdor   so‘zlar   keng   qo‘llaniladi.   Bu   borada   professor   B.Umurqulov   badiiy
nasrning   go‘zalligi   ham,   mohiyatan   ta’sirchanligi   ham   ko‘p   jihatdan   ifoda
usulining   o‘ziga   xosligi,   ko‘pma’nolilik,   so‘zlarni   ko‘chma   ma’nolarda   qo‘llash,
bir tushunchani turli lingvistik vositalar orqali ifodalash imkoniyatining mavjudligi
asosida   vujudga   kelishini   ta’kidlaydi.   Badiiy   nasr   tili   adabiy   tilining   ko‘rinishlari
bo‘lgan   ilmiy,   rasmiy,   publitsistik   uslublardan   chegaralanmaganligi,   erkinligi,
umumxalq tilining barcha vositalarini qo‘llay olishi bilan farqlanadi. Ya’ni badiiy
til umumxalq tilining bor jozibasini o‘zida namoyon qila oladi.
           Adabiy til va badiiy nasr tilini bir-birini to‘ldirsa-da, quyidagicha farqlashini
kuzatishimiz mumkin:
1. Adabiy til ma’lum darajada chegaralangan, badiiy nasr tili esa erkindir.
2. Adabiy   tilda   shevaga   oid   birliklar   qo‘llanilmaydi,   badiiy   nasrda
personajning   qayerdanligiga   urg‘u   berish   maqsadida   shevaga   oid
birliklardan foydalaniladi.
9 3. Adabiy   tilda   nutqning   sofligini   buzadigan   vositalar   varvarizm,   vulgarizm,
jargonlar,   parazit   so‘zlar   ishlatilmaydi,   badiiy   nasrda   bu   vositalar   milliy
mansubligini   ko‘rsatish,   tarbiyalanganlik   darajasini,   saviyasini   yoki   nutqiy
malakasining pastligini ko‘rsatish maqsadida ishlatiladi.
4. Adabiy   tilda   so‘zlarning   ko‘chma   ma’nolari,   ko‘pma’nolilik,
sinonimlar(asosan   dominanta)ning   turli   ma’nolari   kam   qo‘llaniladi,   badiiy
nasrda   esa   ko‘pma’noli   so‘zlar,   sinonimlarning   uslubiy   bo‘yoqdor   so‘zlari
qo‘llaniladi.
5. Adabiy   tilda   takrorlar   nutqiy   g‘alizlik   hisoblansa,   badiiy   nasrda   ta’kidni
kuchaytirib, ma’lum uslubiy vazifa bajaradi.
6. Adabiy   til   grammatik   me’yorlarga   amal   qiladi,   badiiy   nasr   til   me’yorlarini
chetlab o‘tadi.
7. Adabiy tilining funksional doirasi keng, badiiy nutqning qo‘llanish doirasi u
qadar keng emas.
8. Adabiy til barcha uchun umumiy va majburiy, badiiy nasr tili bu borada ham
erkindir.
9. Badiiy   nasrning   adabiy   tildan   yana   bir   farqi   u   muallif   (yozuvchi)   nutqi   va
personajlar nutqidan iborat bo‘lishidir.
10. Badiiy   nasrning   o‘ziga   xos   xususiyatlaridan   yana   biri   umumuslubiyligidir.
Ya’ni badiiy nasrda boshqa uslub vositalarini ham kuzatishimiz mumkin.
11. Badiiy asarlarda boshqa nutq uslublarida deyarli uchramaydigan ichki nutqni
(personajning o‘z-o‘ziga qaratilgan nutqi) kuzatishimiz mumkin.
12. Badiiy nasrning o ziga xos xususiyatlaridan yana biri umumuslubiyligidir.ʻ
              Ya’ni   badiiy   nasrda   boshqa   uslub   vositalarini   ham   kuzatishimiz   mumkin.
Umuman   olganda   badiiy   nasr   boshqa   matn   turlaridan   ifodali   vositalarning   ko‘p
qo llanishi bilan ajralib turadi. Osmonda xoin oy kezar, behayo iljaygancha harom	
ʻ
nurini   sochar,   xiyonatkor   yulduzlar   xoinlarcha   kuz   qisishar,   xiyonatkor   shamol
xoinona   qiqir-qiqir   kular   edi.   (O‘.Hoshimov.   "Dunyoning   ishlari")   Shu   kabi
noodatiy   ifodalar   badiiy   nasrning   o ziga   xosligini   ta’minlaydi   va   uni   nutqning	
ʻ
boshqa ko‘rinishlaridan farqlab turadi.
            Hozirgi   davr   tilshunosligining   salmoqli   yutuqlaridan   biri   sifatida   til   va   nutq
hodisalarini farqlash, idrok etish borasidagi tadqiqotlarni alohida ta’kidlash lozim.
Chunki   bunday   tadqiqotlar   silsilasida   bevosita   kuzatishga   chiqmagan,   ammo
UMISga ega til  qolipi mavjudligi va bu qolip nutqda moddiylik tarzida namoyon
bo lishi   ilmiy   jihatdan   asoslandi.   Bu   esa   ushbu   qolipning   nutq   jarayonida	
ʻ
so‘zlovchining     kommunikativ   maqsadi   tufayli   kengaya   olish   qonuniyatlarini
o‘rganishga tomon yo‘l ochdi. O‘zbek tilshunos olimlari olib borgan izlanishlarda
gapning   sistemaviy   tadqiqi   masalasi   yoritilib,   sodda   gap   qurilishini   lisoniy
10 bosqichda tadqiq etish asoslari yaratildi.  So‘z gapning qurilish ashyosi bo lganligiʻ
sababli gap qurilishiga bevosita yoki bilvosita ta’sir etadi, ya’ni markaz sifatida o‘z
atrofida   ma’lum   bir   leksemalarni   birlashtirishi   yoki   kengaytiruvchi   sifatida
qurshov   vazifasini   bajarishi   mumkin.   Bunday   markaz   va   qurshov   munosabati
gapning LSQida ikki xil ko rinishda yuzaga chiqadi:	
ʻ
1. Leksik   ma’no   anglatuvchi   qism-[W]ning   kengaya   olish   qobiliyati
(valentligi).
2. Kesimlik kategoriyasi ko‘rsatkichi-[Pm]ning kengayish imkoniyati.
           Har ikkala tarkibiy qismlarning kengaytiruvchi (aktant)lari o zaro farqlanadi.	
ʻ
Ma’lumki,   gapning   markazi   sanalgan   kesimni   ushbu   vazifada   kelayotgan   so‘z   va
kesimlik   katagoriyasining   valentligi   shakllantiradi   va   gapning   lisoniy   qurilishida
quyidagi   nutqiy   hodisa   yuzaga   chiqadi:   so‘zlar   gapning   markazini   ifodalovchi
shaklning   kesimlik   kategoriyasi   ko‘rsatkichiga   tobelanadi.   Kesimlik   shakllariga
bog‘langan   bunday   so‘zlar   bevosita   kesim   bilan   aloqaga   kirishgani   va   gapni
kengaytirgani uchun gap kengaytiruvchilari deb ataladi. 
        Gap kengaytiruvchilari gapdagi biror-bir so‘zning leksik ma’nosi bilan emas,
balki   gapning   markazini   shakllantiruvchi   grammatik   vositalar   bilan   bog‘langan
bo‘ladi. Buni  quyidagi  misolda ko‘rib chiqamiz:  Ertaga  o‘quvchilar  o‘qilgan  asar
taqrizini   yozadilar.   Gap   markazining   leksik   ma’no   anglatuvchi   qismi   "yoz"   (W),
grammatik ma’no anglatuvchi kesimlik kategoriyasi esa "-adi+lar" (Pm). Gapning
egasi   (o‘quvchilar)   kesimlik   kategoriyasining   lar   qismiga   bog‘langan   bo lib,   u	
ʻ
odatda   kesimlik   kategoriyasi   tarkibidagi   shakl   bilan   shaxs   va   sonda   moslashadi,
ya’ni  ushbu ma’noni o‘zida muayyanlashtiradi  (Ba’zi  mustasno  holatlarda ega va
kesimlikning shaxs yoki son shakli o zaro moslashmasligi ham mumkin. Masalan:	
ʻ
Bunday voqealarni ko‘rib hayron qolasan kishi. –san -II shaxs birlikdagi shaxs-son
shakli,   kishi-III   shaxs   birlikdagi   ega).   Payt   holi   (ertaga)   esa   -adi   qismiga
bog‘lanadi,   ya’ni   "o‘quvchilar"   va   "ertaga"   so‘zlari   ishlayapti   kesimining   [Pm]
qismi  (-adi+lar)  qismiga aloqador va III shaxs, ko‘plik, tasdiq, kelasi  zamon kabi
grammatik   ma’nolarni   yuzaga   chiqaradi.   Shuning   uchun   kesim   vazifasida   kelgan
"yozadilar"   fe’li   boshqa   shakllarga   o‘zgartirilsa   ham,   gapning   LSQida   lug‘aviy
ma’no   ifodalovchi   qism   [W]da   o‘zgarish   yuz   bersa-da,   kesimlik   kategoriyasi
ko rsatkichi[Pm]da   esa   bunday   holat   voqelanmaydi:   O‘quvchilar   [V]   topshiriqni	
ʻ
bayon   et   [Pm]   -adi+lar.   Gapdagi   vositasiz   to‘ldiruvchi   (taqriz)   esa   kesimning
semantik valentligini belgilovchi "yoz" qismiga bog‘lanadi, sifatlovchi aniqlovchi
(o‘qilgan)   qaratqich   aniqlovchiga     (asar),   qaratqich   aniqlovchi   esa   o‘z   navbatida
vositasiz   to‘ldiruvchiga   tobelanadi.   Gapdagi   bo‘laklar   valentligini   quyidagicha
ifodalash   mumkin:   O‘quvchilar   yoz+adi+lar.   ertaga   yoz+adi+lar.   taqrizini
11 yoz+adi+lar. Gap tarkibidagi mustaqil so‘zlik mavqeyini saqlagan holda kengayish
qobiliyatiga   ega   barcha   so‘zlarning   ana   shu   qobiliyatini   yuzaga   chiqishini
ta’minlovchi   leksik   birlik   so‘z   kengaytiruvchilari   deb   ataladi.   So‘z
kengaytiruvchisi   ma’lum   bir   so‘zga   bevosita,   gapning   markazidagi   kesimlikni
shakllantiruvchi   grammatik   vositalarga   bilvosita   bog‘lanadigan   bo lak,   muayyanʻ
so‘zning   ma’noviy   xususiyatini   ochib   berishga,   kengaytirishga   xizmat   qiladigan,
o‘ziga   nisbatan   hokim   bo‘lgan   so‘z   bilan   semantik   valentlik   hosil   qiladigan
tarkibiy   qismdir.   Aytib   o‘tish   joizki,   "So‘z   kengaytiruvchilari"   atamasini   faqat
so‘zning   so‘zga   bog‘lashuvi   ma’nosida   tushunmaslik   kerak.   So‘z   valentligi
quyidagi 2 holatda yuzaga chiqadi:
1. So‘z (o‘zak)ga qo‘shimcha qo‘shish orqali kengayish.
2. So‘zning so‘zga birikishidan hosil bo lgan kengayish.	
ʻ
           Ushbu hodisaning ikkinchi ko‘rinishi-leksemalar  valentligi  tahlilga tortilgani
bois   ushbu   kengayish   hodisasiga   oid   namunalarni   ko‘rib   chiqamiz.   Bunday
bog‘lashuvning   keng   tarqalgan   ko‘rinishi   aniqlovchining   qurshov   vazifasida
markaz atrofiga birlashishi bo‘lsa-da, boshqa bo‘laklar, xususan, to‘ldiruvchi ham
ham so‘z kengaytiruvchilari vazifasida kelishi mumkin.
            To‘ldiruvchi   barcha   bo‘laklarni   kengaytirib,   nomustaqil   bo lak-so‘z	
ʻ
kengaytiruvchisi bo lib kelishi mumkin:	
ʻ
1. Ega kengaytiruvchisi:
Oilani qadrlaganlar barcha muqaddas narsalarning qadr-qiymatini biladiganlardir.
2. To‘ldiruvchining kengaytiruvchisi:
Dangasaning non yeyishini ko r.	
ʻ
3. Sifatlovchi aniqlovchining kengaytiruvchisi:
Bir kun tuz ichgan joyingga qirq kun salom ber.
4. Qaratqich aniqlovchining kengaytiruvchisi:
Ilmni qadrlagannning el o‘rtasida martabasi ulug‘ bo‘ladi.
5. Holning kengaytiruvchisi:
Orzularingizni amalga oshirish uchun tinimsiz mehnat qiling.
6. Kesimning kengaytiruvchisi
Ertaga o‘quvchilar o‘qilgan asar taqrizini yozadilar.
12               Yuqoridagi   misollarning   barchasida   aktantlar-vositasiz   to‘ldiruvchi   o‘zi
ergashib kelgan bo‘lak (markaz) qanday mavqeda kelsa, u ham o‘sha mavqeda va,
shuningdek, istalgan gap bo‘lagi vazifasida kelishi ma’lum bo‘ladi. Xulosa o‘rnida
aytish   mumkinki,   ushbu   tadqiqot   o‘zbek   tilshunosligining   navbatdagi   vazifasi
bo lgan   gapning   LSQida   so‘zlar   bog‘lashuvini   kengroq   tahlil   qilish   orqaliʻ
aktantlarning   gap   qurilish   sathidagi   vaziyatini   aniqlashtirish,   gapning   til
bosqichidagi   lisoniy   gap   bo‘laklari   (takibiy   qismlari)   o‘rtasidagi   semantik,
grammatik bog‘lanishni oydinlashtirishga yo‘naltirilgan. 3
            Gap   kengaytiruvchilari   yoki   gapning   I   darajali   bo‘laklari-ega,   payt   va   o‘rin
holi.   So‘z   kengaytiruvchilari   yoki   gapning   II   darajali   bo‘laklari-to‘ldiruvchi,
aniqlovchi,   hol   (o‘rin   va   payt   holidan   tashqari).O‘zbek   substantsial   tilshunosligi
o‘zidan   avval   "o‘z-o‘zidan   tushunarli   hodisa"   sifatida   qabul   qilingan,   biroq
tilshunoslar   har   qadamda,   har   bir   hukmda   bevosita   va   bilvosita   to‘qnashadigan
tasnif masalasiga bir qadar yechim berdi [Madrahimov, 1994]. Shunday bo‘lishiga
qaramasdan   o‘zbek   tilshunosligida   til   sathlarining   lisoniy   hamda   nutqiy
bosqichlariga tegishli ma’lumotlar tavsifida, tasnifida hamon chalkashliklarga duch
kelamiz.   Fikrimizni   sitaksis   sathiga   tegishli   shunday   "muammo"lardan   biri
frezamalarning   sintaktik   tahlili,   aniqrog‘i,   hurmatfrazemalar   ishtirok   etgan
gaplarda gap bo‘laklarini ajratish masalasi asosida dalillashga yana bir bor harakat
qilamiz.   Rus   tilshunosligida   XX   asr   boshlarida   mantiqiy   tilshunoslik
namoyandalari   "grammatika   mantiqqa   tayanishi   kerak",   degan   g‘oyani   ilgari
surdilar   va   frazemalarning   gap   bo‘lagi   vazifasida   kelishida   ham   shu   mantiqqa
ergashdilar. 
         Ana shu buyuk ne’mat - so‘z adabiyotning birinchi va bosh qurolidir, bo‘lishi
mumkin   bo‘lgan   yangi   olamlarning   bo‘y-bastini   yaratuvchi,   ijod   qiluvchi   bebaho
mo‘jizadir.   To‘g‘ri,   badiiy   asarning   dunyoga   keltiruvchi   obraz   va   obrazlililik,
xarakter va tip, mavzu va g‘oya, syujet va kompozitsiya, tur va janr, ijodiy metod
va   uslubga   o‘xshash   vositalari   ko‘p.   Lekin   eng   qizig‘i   ham,   eng   murakkabi   ham
shundaki, bu vositalarning hammasi ham so‘z vositasida yaratiladi, so‘z tufayligina
jozibaga, ta’sirdorlikka, yaratishga qodir bo‘ladi, ya’ni so‘z-la tiriladi. Shu tufayli
so‘z   nodirlik,   bebaholik,   mo‘jizadorlik   xislatlarini   bor-budicha   o‘zida   mujassam
etadi. 
         Badiiy (poetik)  til  badiiy asarlar  tili  sanaladi.  U "adabiy asarning  mazmunini
ro‘yobga   chiqaruvchi   birdan-bir   vosita   hisoblanadi.   Shu   sababli   badiiy   til
kitobxonga   g‘oyaviy   va   emosional   ta’sir   qilish   vositasi   bo‘lib   xizmat   kiladi.
3
  Abduazizov A., Tilshunoslik nazariyasiga kirish: Oliy o‘quv yurtlarining filologiya fakulteti  talabalari uchun 
darslik – T.: ―Sharq, 2010. – 176 b.
13 Negaki,   yozuvchi   badiiy   til   orqali   obrazlar   manzaralar   yaratar   ekan,   ularning
mohiyatini ochib ko‘rsatadigan so‘z va iboralar tanlaydi. Asl va ko‘chma ma’noli
so‘zlar   qo‘llaydi,   umumxalq   tilining   gap   qurilish   usullaridan,   arxaizm   va
Jargonlardan   foydalanadi".   Shu   xilda   yozuvchi   asar   g‘oyasiga   muvofiq   shakl
tanlaydi. M. Gorkiy aytganiday, "Ish tafakkurni uyg‘otadi, tafakkur ish tajribasini
so‘zga   aylantiradi,   undan   g‘oyalar,   gipotezalar   nazariyasini...   xosil   qiladi...
Yozuvchining   ishida   asosiy   material   so‘zdir".   So‘z   esa,   barcha   faktlar,   barcha
fikrlar   libosidir.   Ammo   har   bir   fakt   zaminida   ijtimoiy   ma’no   bor,   har   bir   ma’no
zaminida esa bir yoki ikkinchi fikr nega bunday-u, nega unday emas, degan sabab
bor...   Klassiklar   yuz   yil   davomida   asta-sekin   ishlangan   ana   shunday   tilda
yozganlar.   haqiqiy   adabiy   til   shudir"   (M.Gorkiy)’   Badiiy   nutq   tilning   estetik
imkoniyatlarini   o‘zida   jamlagan   bo‘lib,   adabiyotning   asosiy   vositasi   hisoblanadi.
Tilshunoslikda   badiiy   nutq   boshqa   nutq   turlaridan   farqli   o‘laroq,   estetik   vazifani
bajarishi bilan ajralib turadi. U ijodkorning dunyoqarashi va hayotiy tajribasini aks
ettiruvchi   o‘ziga   xos   vositadir.     Badiiy   nutqning   asosiy   vazifasi   –   o‘quvchi   yoki
tinglovchida   muayyan   his-tuyg‘ularni   uyg‘otishdir.   Shu   bois,   bu   nutq   turi
ko‘pincha   boy   leksik,   grammatik   va   stilistik   vositalarga   tayangan   holda
shakllanadi.  Badiiy nutq quyidagi xususiyatlar bilan ajralib turadi:  
- Obrazlilik – so‘zlar orqali hayotiy voqealar va holatlar jonli tasvirlanadi;  
- Emotsionallik – nutq hissiyotlarga boy bo‘lib, o‘quvchini ta’sirlanishga undaydi;
- Individual uslub – har bir ijodkorning o‘ziga xos ifoda vositalari mavjud bo‘ladi.
          Bu   xususiyatlar   badiiy   nutqni   boshqa   nutq   shakllaridan   farqlashga   yordam
beradi va ularning shakllanishida so‘z kengaytiruvchilarning o‘rni juda muhimdir.  
I.2. So‘z kengaytiruvchilar
        So‘z kengaytiruvchilar – bu nutqda so‘zlarning mazmunini kengaytiruvchi va
qo‘shimcha   semantik   ma’no   yuklovchi   vositalardir.   Ular   quyidagi   turlarga
bo‘linadi:  
-   Sinonimlar   –   bir   xil   yoki   yaqin   ma’noni   ifodalovchi   so‘zlar   (masalan,   baxt   –
saodat, xursand – shod);  
-   Antonimlar   –   qarama-qarshi   ma’noni   ifodalovchi   so‘zlar   (masalan,   yorug‘   –
qorong‘u, baxt – g‘am);  
- Epitetlar – so‘zga qo‘shimcha ma’no yuklovchi sifatlovchilar (masalan, oltin kuz,
dilbar go‘zal);  
14 -  Metaforalar  –  bir   so‘zni  boshqa  so‘z  bilan  qiyoslash  asosida   ishlatish  (masalan,
hayot – ummon, til – qurol).  
     Badiiy nutqda sinonimlar va antonimlar obrazlilikni oshirish uchun qo‘llaniladi.
Epitetlar   esa   tasvirning   emotsionallik   darajasini   kuchaytiradi.   Metaforalar   va
metonimiyalar   esa   nutqni   boyitib,   ma’noni   yanada   chuqurlashtiradi.   So‘z
kengaytiruvchilar yordamida nutq estetik va semantik jihatdan boyitiladi. Masalan,
Chingiz   Aytmatov   asarlarida   metafora   va   epitetlardan   keng   foydalaniladi,   bu   esa
asarlarning   badiiy   ta’sirchanligini   oshiradi.     O‘zbek   adabiyoti   namunalarida   so‘z
kengaytiruvchilar   keng   ko‘lamda   ishlatiladi.   Masalan,   Abdulla   Qodiriy,   Abdulla
Oripov,   Erkin   Vohidov   kabi   ijodkorlarning   asarlarida   epitetlar,   metaforalar   va
boshqa   kengaytiruv   vositalari   uchraydi.       Badiiy   nutqning   ta’sirchanligini
oshirishda   kengaytiruvchilar   alohida   o‘rin   tutadi.   Masalan,   “Go‘zal   tabiat”   kabi
ifodalar o‘quvchida hayrat va zavq uyg‘otadi.     Har bir yozuvchi o‘z uslubiga ega
bo‘lib, bu uslubni so‘z kengaytiruvchilar boyitadi. Masalan, Oybekning “Navoiy”
romanidagi   kengaytiruvchilar   asar   uslubining   ohangdorligini   oshiradi.       Mazkur
kurs   ishida   badiiy   nutqda   so‘z   kengaytiruvchilarning   ahamiyati   o‘rganildi.
Tadqiqotdan ma’lum bo‘ldiki, so‘z kengaytiruvchilar badiiy nutqning obrazlilik va
ta’sirchanlik   darajasini   oshirishda   muhim   vosita   hisoblanadi.   O‘zbek   adabiyoti
namunalarida ushbu vositalar keng qo‘llanilib, muallif uslubi va asarlarning estetik
jozibadorligini   ta’minlaydi.   So‘z   kengaytiruvchilarni   o‘rganish   kelgusida
tilshunoslik   va   adabiyotshunoslik   uchun   muhim   ilmiy   yo‘nalish   bo‘lib   qoladi.
Gap tarkibidagi mustaqil so‘zlik mavqeyini saqlagan barcha so‘zlarning ma’noviy
qobiliyati asosida kengaya olishi va shu qobiliyatni namoyon qilishini ta’minlovchi
lug‘aviy birlik so‘z kengaytiruvchisi deyiladi. 4
           So‘z kengaytiruvchilar – badiiy nutqni obrazli, ta’sirchan va mazmunan boy
qilish uchun ishlatiladigan lingvistik vositalardir. Ular asosan leksik, grammatik va
stilistik   darajada   nutqni   kengaytiradi.   Ushbu   vositalar   ijodkor   nutqining   o‘ziga
xosligini   namoyon   qiladi,   shuningdek,   o‘quvchi   yoki   tinglovchida   his-tuyg‘u
uyg‘otish   uchun   xizmat   qiladi.   Badiiy   nutqda   so‘z   kengaytiruvchilar   ijodkorning
dunyoqarashini, tasvirlash mahoratini va tilning boy imkoniyatlarini ochib beradi.
Ularning o‘ziga xos xususiyatlari quyidagicha:
1.   Sinonimlar   orqali   nutqni   boyitish:   Sinonimlar   –   bir   xil   yoki   yaqin   ma’noni
ifodalovchi so‘zlar bo‘lib, ular nutqda ma’noni nozik jihatdan ifodalashga yordam
beradi. Sinonimlar asarda so‘zlarning takrorlanishini oldini oladi, muallifga nutqni
xilma-xil   qilish   imkoniyatini   beradi.   Masalan:   Baxt   –   so‘zi   o‘rniga   saodat,   iqbol,
4
  Hojiyev A., Reshetova L., O‘zbek tili grammatik terminlarining qisqacha izohli lug‘ati. – Toshkent: O‘qituvchi, 
1980.   
15 omad   kabi   so‘zlar   ishlatilishi   nutqqa   o‘ziga   xos   ohang   va   ko‘rinish   bag‘ishlaydi.
Misol   Abdulla   Qodiriyning   “O‘tgan   kunlar”   romanida   sinonimlar   ishlatilib,
personajlarning hissiyotlari yanada chuqurroq ifodalangan.
2.   Antonimlar   orqali   qarama-qarshi   ma’noni   ochish.   Antonimlar   –   ma’nosi   bir-
biriga   qarama-qarshi   bo‘lgan   so‘zlar   bo‘lib,   ular   badiiy   tasvirda   kontrastni
kuchaytiradi.   Antonimlar   ziddiyatli   vaziyatlarni   tasvirlashda   va   qahramonlarning
ichki   kurashini   ko‘rsatishda   ishlatiladi.   Masalan:   Yorug‘   va   qorong‘u,   hayot   va
o‘lim   singari   qarama-qarshiliklar   hayotning   ikki   tomonini   yoritadi.   Misol   Erkin
Vohidovning   she’riyati   insoniy   hayotning   yorqin   va   qayg‘uli   tomonlarini
antonimlar vositasida ochib beradi.
3.   Epitetlar   yordamida   tasvirni   boyitish.   Epitetlar   –   bu   predmet   yoki   hodisani
tasvirlovchi   sifatlovchi   so‘zlardir.  Ular  badiiy  nutqda  muhim   obraz  hosil  qilishga
xizmat   qiladi.   Epitetlar   orqali   muallif   obrazni   jonlantiradi   va   emotsional   ta’sir
kuchini oshiradi. Masalan:  Oltin kuz, ma’sum go‘dak, sho‘x shamol kabi iboralar
his-tuyg‘ularni   uyg‘otadi.   Misol   Abdulla   Oripovning   she’rlarida   “oltin   kuz”   yoki
“kuygan sahro” kabi epitetlar she’rning obrazlilik darajasini oshiradi.
4.   Metaforalar   orqali   chuqur   ma’no   yaratish.   Metaforalar   –   bir   so‘zni   boshqa   bir
so‘z   bilan   qiyoslash   yoki   o‘xshatish   orqali   qo‘llaniladigan   vositadir.   Metaforalar
o‘quvchining tasavvurini boyitadi va mavhum fikrlarni obrazli shaklda ifodalashga
yordam   beradi.   Masalan:   Hayot   –   ummon,   ilm   –   nur,   yurak   –   daryo   kabi
metaforalar   orqali   chuqur   ma’nolarni   ifodalash   mumkin.   Misol   Chingiz
Aytmatovning   “Jamila”   qissasida   ishlatilgan   metaforalar   sevgi   va   insoniy   his-
tuyg‘ularni tasvirlashda muhim o‘rin tutadi.
5.   Metonimiyalar   orqali   bog‘liqlikni   ko‘rsatish.   Metonimiyalar   –   bir   narsa   nomi
o‘rnida   unga   yaqin   yoki   bog‘liq   bo‘lgan   boshqa   narsa   nomini   ishlatishdir.
Metonimiyalar tasvirni  o‘quvchiga tushunarli  va yaqin qiladi. Masalan:  “Sahnada
nafrat   gapirdi”   iborasida   qahramon   o‘rniga   sahna   ishlatiladi.   Misol:Oybekning
“Navoiy”   romanida   metonimiyalar   milliy   madaniyat   va   tarixni   tasvirlashda   keng
qo‘llaniladi.
6. Qiyoslashlar  orqali  tasvirni  jonlantirish.  Qiyoslashlar  – bir  narsa  yoki  hodisani
boshqasi   bilan   solishtirish   orqali   mazmunni   boyitadi.   Qiyoslashlar   orqali   muallif
narsa   va   hodisalarni   yaqinlashtiradi,   ularning   xususiyatlarini   ochib   beradi.
Masalan:   Oy   yulduzlar   orasida   malikadek   ko‘rinadi.   Misol:Erkin   Vohidov
she’rlarida inson va tabiat o‘rtasidagi bog‘liqlik qiyoslashlar orqali ochib beriladi.
16 7. Frazeologizmlar va maqollar. Frazeologizmlar va maqollar badiiy nutqni milliy
ruh   va   ma’naviy   boylik   bilan   to‘ldiradi.   Bu   vositalar   obrazlilikni   oshiradi   va
o‘quvchiga   tanish   muhitni   yaratadi.   Masalan:   “Tili   qisiq   bo‘ldi”   –   aytishga
qiynaldi. “Qo‘li gul” – mohir. Misol:Abdulla Qahhor asarlarida xalq maqollari va
frazeologizmlar keng qo‘llanilib, realistik obraz yaratadi.
          So‘z   kengaytiruvchilar   badiiy   nutqni   boyituvchi   asosiy   vositalardan   biri
hisoblanadi.   Ular   yordamida   nutq   nafaqat   estetik   zavq   uyg‘otadi,   balki
o‘quvchining   tasavvurini   kengaytiradi   va   qahramonlarning   ichki   dunyosini
ochishga   yordam   beradi.   O‘zbek   adabiyotida   bu   vositalar   ijodkorlarning   badiiy
mahoratini namoyon qiluvchi asosiy omillaridan biridir.
          So‘z   kengayirovchisi   gapning   qurilishiga   bevosita   aloqador   hodisa   bo‘lmay,
malum   hir   sozning   ma’nosini   muayyanlashtirish,   uni   ochib   berishga   aloqador
bolgan   hodisa   So‘z   kengaytiruvchisi   mustaqil   alohida   hir   gap   bo‘lagi   gap
qurilishining  zaruriy  tarkibiy  qismi   emas  gapning  ma’lum   bir  bo‘lagiga  ergashib,
tobelanib   keladi,   gap   markazı   kesim   tarkibidagi   kesimlik   qo   shinchasi   bilan
bog‘lanmaydi.   Aniqlovchi   ana   shunday   bo‘lakning   tipik   ko‘rinishi   Masalan,   Bu
kitobni kecha o‘qidik gapidagi bu aniqlovchisi to‘ldiruvchi (kitobni)ga tobelangan
va gap tarkibida to‘ldiruvchi bilan bir butun holda kesimga bog‘lanadi. Aniqlovchi
gapdagi barcha bo‘laklami kengaytirishi mumkin.
a) eganing kengaytinivchisi: A’lochi Tohir keldi.
b) kesimning kengaytiruvchisi: Sen ilg‘or o‘qitevchisan.
d) holning kengaytiruvchisi: Jozim shaharda yashaydi.
e) to‘ldiruvchining kengaytiruvchisi: Aqlli bolalarni sevaman.
f) aniqlovchining kengaytiruvchisi: Beg‘ubor yoshligim taassurotlari hech qachon
o‘chmaydi. 
           So‘z kengaytiruvchisi nutqda kesim vazifasida kelgan so‘zga mansub bo‘lishi
ham   mumkin.   Masalan,   Gulnora   iste’dodli   talaba.   Bu   holatda   ham   soz
kengaytiruvchisi gap qurilishiga o‘zi ergashib kelgan so‘z bilan birga kirib keladi
va gap qurilishida alohida o‘rin egallamaydi. Yuqoridagi gapda iste’dodli so‘zi gap
kesimiga   tobelanib   kelganday   ko‘rinadi.   Aslida   esa   u   gap   kesimiga   emas,   balki
mana shu gapdagi kesim vazifasida voqelangan talaba so‘ziga tohelanib kelmoqda.
Shuning   uchun   gapning   kesimi   vazifasida   kelgan   so‘zning   leksik-semantik
valentligi  bilan  bog‘liq  bo‘lgan  kengaytiruvchi  bo‘lak ham   so‘z  kengaytiruvchisi.
Biz   kecha   bu   kitobni   o‘qidik   gapıdagi   kitobni   so‘z   shakli   bilan   ifodalangan
17 vositasiz   to‘ldiruvchini   olib   ko‘raylik.   Ma’lumki,   vositasiz   to‘ldiruvchi   bilan
birikish faqat o‘timli fe’lga xos. Shu boisdan vositasiz to‘ldiruvchi kesimlik shakli
bilan emas, balki kesim vazifasıda ma’no jihatidan o‘timli bo‘lgan fe’lning kelishi
bilan   bog‘liq.   So‘z   va   gap   kengaytiruvchilarni   farqlashga   yuqorida   tasvirlangan
mezon   asosida   yondashadigan   bo‘lsak,   bu   gapdagi   to‘ldinuvchini   ham   so‘z
kengaytmivchisi   o‘timli   fe’lning   lug‘aviy   ma’nosi   bilan   bog‘liq   bo‘lgan
muayyanlashtiruvchi   bo‘lak   sifatida   baholash   tazim.   Vositali   to‘ldiruvchi   ham
vositasiz   to‘ldiruvchi   kabi   gapda   so‘z   kengaytunuvchisi   mavqeida   bo‘ladi   va   gap
qurilishida   mustaqil   o‘ringa   ega   emas.   Demak,   to‘ldiruvchi   ham   aniqlovchi   kabi
so‘z kengaytiruvchisi bo‘lib gapning qurilishida mustaqil o‘rin egallamaydi, balki
gap tariabiga o‘zi bog‘lanayotgan o‘timli fe’l bilan birga kiradi. O‘timli ftel gapda
qanday mavqeda kelmasin, vositasiz to‘ldiruvchi u bilan bir hatunlikni tashkil erib,
shu   butunlikka   nisbatan   bo‘lak   maqomida   bo‘ladi.   Boshqacha   aviganda,   mazkur
gapda  to‘ldiruvchi  gapning  bo‘lagi   emas,  balki   kesimning bo‘lagi-bo‘lak  ichidagi
bo‘lak.   To‘ldiruvchi   ko pincha,   kesimga   bog‘lanadi.   Lekin   to‘ldiruvchi   faqatʻ
kesimga tobelanib keladi, degani emas. U barcha bo‘lakłami to‘ldirisiti mumkin:
1. Kattani hurmat qil.
2. Kattani harnmat qilishni o‘rgan.
3. Kattani hurmat qilish yoshlarning fazilati.
4. Bolalarimizni yoshligidan katiani hurmat qilishga o‘rgatishimiz zarur,
5. Yoshlarimizdagi eng yaxshi fazilatlardan biri kattani hurmat gillshdir.
                Ko‘rinadiki,   vositasiz   to‘ldiruvchi   1-gapda   kesimga,   2-gapda   vositasiz
to‘ldiruvchiga,   3-gapda   egaga,   4-gapda   vositali   to‘ldiruvchiga,   5-gapda   yana
kesimga bog‘lanib kelyapti. Demak, to‘ldiruvchi fe’l bilan ifodalangan barcha gap
bo‘laklariga bog‘lanadi va gap tarkibiga o‘zi bog‘langan bo‘lak bilan yaxlitligicha
kiradi. Bu kengaytiruvchilar o‘zi birikayotgan so‘z bilan so‘z birikmasi hosil qiladi
biroq   gap   qurilishi   bilan   bevosita   aloqador   emas.   So‘z   kengaytiruvchisi   so‘z
semantik imkoniyatidagi bo‘sh o‘rinlarni to‘ldiruvchi aktantlardir. Akrantlar nutqiy
gaplar   tarkibida   so‘z   birikmalarini   bosil   qiladı.   Bu   buikuvlarda   bo‘sh   o‘rinlari
to‘ldirilayotgan   (biriktiruvchi)   so‘z   hokim   so‘z,   bush   o‘rinni   to‘ldirayotgan   so‘z
tobe so‘z sifatida namoyon bo‘ladi. Masalan, qizil olma birikuvida qizi so‘zi olma
so‘zi   zamiridagi   ma’noviy   mohiyaming   belgi   ma’no   bo‘lakchasini
muayyanlashtiruvchi   aktant   bo‘lib,   olma   so‘ziga   xizmat   qilayotganligi   bois   unga
tobe   unsur   maqomida   bo‘ladi.   Demak,   biror   so‘zga   tobelanib   kelayotgan   so‘z
bo‘sh   o‘rinni   to‘ldiruvchi,   aktant   atamalari   bilan   yuritiladi.   Ana   shu   aktantlar
nutqda, an’anaviy tahlil usullari asosida aytganda, ega, hol, to‘ldiruvchi, aniqlovchi
atamalari   bilan   nomlanadi.   Biroq   bu   atamalar   ostida   tushuniluvchi   hodisalar   so‘z
kengaytiruvchilari   va   gap   kengaytiruvchilari   farqlanishi   muqtai   nazaridan
18 baholansa,   butunlay   boshqa   holat   vujudga   keladi.   Kengavuvchi   so‘z   gapning
kesimi   mavqeida   kelganda,   gap   kengaytiruvchilari   gap   lisoniy   strukturasiga
bevosita   daxildor   bo‘ladi.   Bundagi   so‘z   bevosita   konstruktiv   bo‘laklar
voqelantiruvchisidir.  Bular:  Jahongir,  tez,  o‘qidi.  Faqat  kitobu  so‘zi  hevosita   o‘qi
so‘zi   orqaligina   lisoniy   strukturaga   daxildor   bo‘ladi.   Bular   Jahongir   tez   o‘qigan
kitobni   men   olaman   tarzida   o‘zgartirilsa,   gapda   gap   kengaytiruvchisi   va   gapning
konstruktiv   ho‘laklari   ifodalovchilari   bo‘lgan   Salim,   tez   so‘zlari   endi   avvalgi
mavqelaridan   mahrum   bo‘ladi.   Ulardagi   konstruktiv   bo‘laklarga   bevosita
daxldorlik. 
             Kirish  kengaytiruvchilar. Gap  [Pm]  tarkibida mayl/modallik ma’nolari  ham
mavjud.   Modallik   gap   kesimini   shakllantirishda   muhim   ahamiyatga   ega.
Tilshunoslikda   modallikning   o‘zigina   gapni   tashkil   etadi   degan   qarashlar   ham
mavjud.   Chunki   gap   [Pmjida   mavjud   va   xilma-xil   vositalar   bilan   ifodalangan
taxmin,   gumon,   shubha,   ishonch,   qat’iylik,   shart,   istak,   tilak,   buyruq,   imkoniyat,
zaruriyat, majburiylik kabi ma’nolar ifodalangan har qanday hukm, fikrda ustuvor
qiymati   bilan   ajralib   turadi.   Shu   boisdan   gap   tarkibida   gap   bo‘laklari   bilan
grammatik aloqaga kirishmagan, so‘z birikmasi hosil qilmagan bo‘lsa-da, Pm dagi
mazkur   ma’nolarga   bevosita   daxldor   bo‘lgan   sub’ektiv   modallik   munosabatini
ifodalaydigan atov birliklari ko‘plab uchraydi: 
1. Aka,   bugun   ota-onalar   yig‘ilishiga   dadam   borardilarmi?   Dadam,   albatta,
boradilar, balki, onam ham borarlar. 
2. To‘g‘ri, yomon odam jazosini tortishi kerak, dedi Saida. 
3. Bu chol, qizinig so‘ziga qaraganda, hali juda baquvvat ekan. 
4. Siz o‘ylab qarasam, shu lavozimga loyiq nomzod ekansiz.
        Bunday atov birliklari va qurilmalar gap tarkibiga kirar ekan, [Pm] tarkibidagi
modal   va   tasdiq/inkor   ma’nolarini   muayyanlashtiradi,   ya’ni   gapning   kesimi   bilan
mazmunan  bog‘lanadi.  Shu  boisdan  ular   modal   yoki   kirish   kengaytiruvchilar  deb
ataladi.   Kirish   kengaytiruvchilar   gapning   konstruktiv   bo‘laklari   sanalmish   ega   va
hollar   kabi   faqat   va   to‘g‘ridan-to‘g‘ri   gap   markaziga   munosabatda   bo‘ladi.   Biroq
kirish   kengaytiruvchilar   Pm   ga   grammatik   jihatdan   bog‘lanmaganligi   bois   unga
nisbatan   konstruktiv   sifatini   qo‘llab   bo‘lmaydi.   Biroq,   unga   zich   mazmuniy
munosabatda   bo‘lganligini   inobatga   olib   ulami   bo‘lak,   gap   bo‘lagi,   gap
kengaytiruvchisi   deyish   mumkin.   Demak,   kirish   kengaytiruvchilar   so‘z   va   gap
kengaytiruvchilari   oralig‘idagi   oraliq   uchini   bo‘lganligi   bois   ulami   gapning
konstruktiv   bo‘lmagan   bo‘lagi   atamasi   bilan   nomlash   mumkin.   Atamaning
konstruktiv   bo‘lmagan   degan   qismi   hodisaning   so‘z   kengaytiruvchilari   sifatiga
egaligini   ko‘rsatsa,   bo‘lak   uzvi   gap   kengaytiruvchilar   sirasiga   daxldorligini
19 bildiradi.   Kirish   kengaytiruvchilar   so‘z,   birikma   va   gap   ko‘rinishlarida   bo‘lish
mumkin.
1. Farg‘onada, balki, balqarsan. (A.O.) 
2. Tabibning   ta’biricha,   shohning   sog‘ayishi   uchun   uch   narsa   zarur   ekan.
(Ertakdan.) 
3. Men   sizga   aytsam,   bir   kunda   uch   mahal   shaharga   qatnashning   o‘zi
bo‘lmaydi. (Samar Nuriy) 
      Shu sababli kirish kengaytiruvchilar kirish so‘z, kirish birikma, kirish gap kabi
turlarga   bo‘lib   o‘rganiladi.   Aslida   barcha   kirish   kengaytiruvchilar   nominativ
birliklardir.   Garchi   ulaming   ayrim   ko‘rinishlari   gap   xarakterida   bo‘lsa-da,   ularni
tom   ma’nodagi   gap   deb   bo‘lmaydi.   Masalan,   yuqorida   keltirilgan,   men   sizga
aytsam  qurilmasi  mazkur  gap  tarkibida  shaklan   gap  ko‘rinishida   bo‘lsa-da,  uning
zimmasiga fikr ifodalash, axborat uzatish vazifasi yuklatilmagan. Unda Pm shakli
mavjud   bo‘lsa-da,   unda   tegishli   ma’nolar   voqelanishi   o‘ta   kuchsizlangan.   Shu
boisdan   undagi   Pm   shakllari   va   unga   mos   gap   kengaytiruvchilari   o‘zgartirib
ko‘rilsa, uning kirishlik mohiyati butunlay yo‘qoladi. Kirish kengaytiruvchilarning
umumiy va o‘zlariga xos xususiyatlari  quyidagilar: Kirish gap tarkibiga muayyan
denotativ   ma’nolari   bilan   kirmaydi.   Masalan,   yuqorida   keltirilgan   Men   sizga
aytsam   kirish   gapidagi   so‘zlarda   harakat,   harakatni   bajaruvchi   shaxs,   ob’ekt   kabi
ma’nolar ifodalanmagan. Unda bir butun holda ishontirish modal ma’nosi mavjud.
Grammatik   shakllanganlik   nuqtai   nazaridan   kirishlar   rang-barangdir.   Unda
tuslangan fe’llar ham (aytsam), tuslanmagan fe’llar ham (shunday qilib), otlar ham
(chamasi),   ol   moshlar   ham   (meningcha)   kirish   vazifasida   keladi.   Ammo   ular,
aytilganidek,   ba’zan   qisman,   ba’zan   butunlay   o‘z   lug‘aviy   ma’nosini   yo‘qotib,
paradigmasidan   vaqtincha   uzilgan   bo‘ladi.   Kirish   kengaytirüvchilarning   barchasi
o‘ziga   xos   yagona   «so‘zlovchining   o‘z   fikriga   munosabatini   bildirish   umumiy
ma’nosi ostida birlashadi. Kirish kengaytiruvchilarning gapdagi o‘rni qat’iy emas.
Bu   belgilaming   barchasi   kirish   kengaytiruvchilarni   o‘ziga   xos   lug‘aviy-sintik
guruhni   tashkil   etadi.   Kirish   kengaytiruvchilar   gapda   quyidagi   ma’nolarni
ifodalaydi.
          Ta’kidlash,   tinglovchining   diqqatini   bayon   qilinayotgan   fikrga   tortish,
takrorlayman,   muhimi,   ishonsangiz,   masalan,   misol   uchun,   ta’kidlayman,   aytish
kerakki. Sub’ektiv munosabat, his-tuyg‘ularni ifodalash baxtimizga, baxtga qarshi,
uylayman, umid qilaman, o‘ylaymanki, shubhasiz, ehtimol, shu ma’noda, qaysid ir
ma’noda, afsuski, attang, essiz. Fikrni bayon qilish usuliga munosabat: to‘g‘risini
aytganda, bir so‘z bilan aytganda, sodda qilib aytganda, aniqrog‘i, qisqasi, gapning
indallosi.   Fikrning  bog‘lanishini,   matn  tarkibiy  qismlari   orasida   munosabat,   ichki
20 a’loqa kabilarga so‘zlovchining qanday qarashini: demak, xulosa, sababi, shunday
qilib,  ko‘rinadiki,   ma’lum   bo‘ladiki,   buning  ustiga,   odatda.   Aytilayotgan  fikrning
kimga   tegishli   ekanligini   bildiruvchi   so‘zlar   menimcha,   fikrimcha,   uning   so‘ziga
qaraganda, aytishlaricha, xabar berishiga qaraganda. Fikrning tartibini, izchilligini
bildiradigan   so‘zla   so‘zlar   birinchidan,   avvallo,   ikkinchidan.   Kiritma   qurilmalar.
Kiritma   qurilmalar   gap   holatida   bo‘lib,   nutqda   gapdan   anglashilayotgan   fikrga
qo‘shimcha   tariqasidagi   yangi   fikrni   bayon   etish   vositasidir.   Kiritmalar   kirish
gaplardan   o‘zining   gaplik   mohiyatiga   to‘la   egaligi   (kirish   gaplar   garchi   shaklan
gap tarzida bo‘lsa-da, ko‘proq kirish so‘zlik tabiatiga ega bo‘ladi), asosiy gap bilan
mazmuniy   bog‘liklikning   o‘ziga   xosligi   bilan   ajralib   turadi:   Buvamga   (hamma
band bo‘lganligi uchun) men qarashib turadigan bo‘ldim. Bu gapdagi hamma band
bo‘lganligi   uchun   qurilmasi   kiritma   gap   bo‘lib,   u   asosiy   gap   bilan   grammatik
jihatdan   bog‘lanmasa-da,   mazmunan   undan   anglashilgan   voqea/hodisaning
sababini   bildirib,   mazmunan   qo‘shma   gaplarda   bo‘lgani   kabi   izohlash   vazifasini
o‘tamoqda.   Kiritma   gapning   nisbiy   mustaqilligi   gap   ohangidan   ham   anglashilib.
Kiritma gapning qo‘shma gap tarkibidagi sodda gapdan farqi uning ma’lum gapga
nutq   momentida   tug‘ilib   qolgan   ehtiyojga   ko‘ra   kutilmagan   tarzda   birdan
kiritilishidir.   Bu   uni   sof   nutqiy   xodisadek   tasavvur   qilishga   olib   keladi.   Biroq
so‘zlovchi   ongida   kiritma   qurilmalarni   gapga   kiritish   ko‘nikma   va   malakasi
mavjud  bo‘lib,  bu  uning  lisoniy  hodisa   tajallisi  ekanligidan,   lisonda  uning  nutqiy
qo‘llanish andozasi mavjudligidan dalolat beradi. Kiritma qurilmalaming o‘mi ham
gap tarkibida qat’iydir. U asosiy fikrga qo‘shimcha, ilova fikmi ifodalaganligi bois
gap   avvalida   kela   olmaydi.   Chunki   asosiy   fikr   boshlanmasdan   ilova   fikmi   berish
noo‘rindir. Shuningdek, kiritma gap oxirida ham bo‘lmaydi.
            Kiritma   gaplarning   yana   bir   xususiyati   uning   yig‘iq   (kesimdangina   iborat)
bo‘lmasligidir. 
1. Yalpiz (cho‘l yalpizini aytgani yo‘q) oshga solinadi.
2. O‘sha yosh bolani tu ota-onasiz qolgan edi) boyga qarol qilib berishdi. 
      Chunki, birinchidan, fikr qo‘shimcha bo‘lsa-da, u muhim, shu boisdan, odatda,
uni  faqat   kesim   bilan  berishning  imkoni   yo‘q.  Ikkinchidan,  kiritma  bir  so‘z  bilan
berilsa,   u   ajratilgan   bo‘lakka   aylanib   qoladi:   Onam   (o‘gay)   meni   ko‘p   urishardi.
Bunday ko‘rinishdagi ajratilgan bo‘lak ba’zi darslik va qo‘llanmalarda kiritma gap
sifatida   talqin   qilinadi.   Biroq   Otam   (o‘gay)   qazo   qildi   gapida   o‘gay   birligi
ajratilgan   aniqlovchi   (Bayroq,   havo   rang,   hilpiramoqda   gapidagi   kabi).   Demak,
kiritma qurilmali gaplar mohiyatan qo‘shma gaplarga o‘xshaydi. Biroq grammatik
shakl   va   intonatsion   o‘ziga   xoslik   ularni   farqlovchi   belgidir.   Misol   sifatida
O‘mondan (u yerda yirtqich hayvonlar bor edi) bo‘kirgan ovozlar eshitilardi gapini
21 olaylik. Gap mazmunini O‘monda yirtqich hayvonlar bor, shuning uchun u yerda
bo   kirgan   ovozlar   eshitilardi   deya   tushunish   mumkin.   Biroq   uni   O‘rmonda
bo‘kirgan   ovozlar   eshitilardi,   u   yerda   yirtqich   xayvonlar   bor   edi   tarzida
o‘zgartirilsa, gaplardagi grammatik mustaqillik kuchayib, ular qo‘shma gapni hosil
qilmaydi, balki alohida sodda gaplarga aylanadi.
            Undalma.   Gap   undalma   bilan   ham   kengayishi   mumkin.   Undalma   gap
tarkibidagi   II   shaxs   kishilik   olmoshi   bo‘lgan   so‘zshakl   ma’nosini
muayyanlashtiruvchi   unsur   bo‘lib,   u   mantiqan   so‘z   kengaytiruvchisi   maqomida
bo‘ladi.   Biroq   u   kengayayotgan   so‘z   bilan   bog‘langanda,   grammatik   aloqaga   ega
emas.   Undalma   mazmunan   bog‘langan   so‘zshaki   nutq   yo‘naltirilgan   shaxs   yoki
narsa   predmetni   ifodalaydi.   Undalma   vazifasida,   n   shaxs   yoki   n   odatda,   bosh
kelishikdagi ot, ba’zan otlashgan so‘zshakllar keladi. Demak, undalma gap lisoniy
strukturasiga   bevosita   daxldor   bo‘lmagan,   gap   tarkibidagi   ifodalangan   yoki
ifodalanmagan   ikkinchi   shaxs   olmoshining   so‘z   kengaytiruvchisi   hisoblanadi.
Ajratilgan bo‘lak ajralmish bo‘lak bilan mazmunangina munosabatga kirishganligi
kabi,   undalma   ham   nutq   yo‘naltirilgan   shaxs,   predmet   bilan   mazmuniy
bog‘lanishga ega bo‘ladi. Undalma kengaytirgan olmosh so‘zshakl gapning barcha
bo‘laklari,   bo‘lakning   kengaytiruvchilari,   qolaversa,   bo‘lak   bo‘laklarining
kengaytiruvchilari bo‘lishi mumkin.
1. Kesim: Do‘stim, ishonganim sizsiz.
2. Ega: Oybek, (sen) maktabga kechikyapsan.
3. Aniqlovchi: Gulbadan, sening muhabbating dilingda pinhon.
4. To‘ldiruvchi: Qarchig‘ay changalim, senga yo‘l bo‘lsin.
      Undalma qo‘llanganda u kengaytirgan so‘z tushib qolishi ham mumkin. 
1. Ey Shamning bo‘stoni, dilimga payvand! 
2. Kel, ey Furqat, suxanni muxtasar qil.
            So‘zlovchining   nutqi   qaratilgan   shaxs/predmetni   ifodalovchi   so‘zshakl   gap
tarkibida yo‘q va uni tiklab ham bo‘lmasligi mumkin: 
1. Hay qizlar, mana bo‘ldi pora-pora paranji.
2. Yigitcha, mashina jo‘nayapti.
  Ammo   baribir,   undalma   ifodalanmagan   ikkinchi   shaxs   olmoshi   mazmunining
muayyanlashtiruvchisi   ekanligi   ma’lum   bo‘lib   turadi.   Undalma   vazifasida
qo‘llanadigan so‘zlar:
1. Ot: Xola, bemahalda nima qilib yuribsiz?
22 2. Otlashgan   so‘zlar:   1.Ko‘rganlar,   gapiring.   2.   Tentagim,   nima   deysan?   3.
Birinchi, men ikkinchi!
           Undalma kengayishi ham mumkin: 1. Yaxshi yigit, sevganingdan ayrilma. 2.
Oq   ilon,   oppoq   ilon,   oydinda   yotganing   qani?   Undalma   uyushishi   ham   mumkin.
Bunda nutq turli narsalarga qaratiladi. Daraxtlar, bo‘stonlar, sizdan so‘rayman.
Undalma gapning barcha o‘rinlarida kela oladi. Gap boshida kelganda uni ochadi,
oxirida esa yopadi: 
1. Aziz do‘stim, omonmisan? 
2. Omonmisan, aziz  do‘stim.  
Undalma mustaqil gap sifatida ham bo‘lishi mumkin:
1. Opa! Sen ham odam edingmi?
2. Bola qichqirdi: «Dada!».
            Mazkur   kurs   ishida   badiiy   nutqda   so‘z   kengaytiruvchilarning   ahamiyati
o‘rganildi.   Tadqiqotdan   ma’lum   bo‘ldiki,   so‘z   kengaytiruvchilar   badiiy   nutqning
obrazlilik va ta’sirchanlik darajasini oshirishda muhim vosita hisoblanadi. O‘zbek
adabiyoti   namunalarida   ushbu   vositalar   keng   qo‘llanilib,   muallif   uslubi   va
asarlarning estetik jozibadorligini ta’minlaydi. So‘z kengaytiruvchilarni o‘rganish
kelgusida   tilshunoslik   va   adabiyotshunoslik   uchun   muhim   ilmiy   yo‘nalish   bo‘lib
qoladi.     Gap tarkibidagi mustaqil so‘zlik mavqeyini saqlagan barcha so‘zlarning
ma’noviy   qobiliyati   asosida   kengaya   olishi   va   shu   qobiliyatni   namoyon   qilishini
ta’minlovchi lug‘aviy birlik so‘z kengaytiruvchisi deyiladi.
          So‘z   kengaytiruvchilariga   misollar   shbu   kengaytiruvchilar   so‘zlarning
ma’nosini to‘ldirish, aniqlash, kuchaytirish yoki susaytirishda qo‘llaniladi: 
1. Sifatni aniqlovchi kengaytiruvchilar:
1. Juda yaxshi;
2. Anchagina baland;
3. Butunlay toza;
4. Nihoyatda chiroyli;
5. Mutlaqo yangi;
6. O‘ta katta;
23 7. Tabiatan yumshoq;
8. Shunchaki oddiy;
2. Sifatni susaytiruvchi kengaytiruvchilar:
1. Birmuncha iliq;
2. Biroz yaxshiroq;
3. Yetarlicha baland;
4. Nisbatan yorug‘;
5. Kamdan-kam shirin;
6. Bir oz pastroq;
7. Juda emas qizg‘in;
8. Qisman to‘g‘ri;
3. Harakatni kuchaytiruvchi kengaytiruvchilar:
1. Qattiq yugurmoq;
2. Tezda yetib kelmoq;
3. Shiddat bilan harakat qilmoq;
4. Zudlik bilan ketmoq;
5. Nihoyatda tez chopmoq;
6. Qizg‘in munozara qilmoq;
7. Jon-jahdi bilan o‘rganmoq;
8. Butunlay berilib ishlamoq;
9. To‘liq ishtirok etmoq;
10. Yangi kuch bilan boshlamoq;
4. Harakatni susaytiruvchi kengaytiruvchilar:
1. Sekin yurmoq;
2. Birmuncha kechikmoq;
24 3. Biroz ehtiyotkorlik bilan harakat qilmoq;
4. Bosqichma-bosqich rivojlanmoq;
5. Juda sekin o‘zgarib bormoq;
6. Kamdan-kam ishga tushmoq;
5. Sifatni ta’kidlovchi kengaytiruvchilar:
1. Chinakamiga yaxshi;
2. Rostdan ham katta;
3. Haqiqatan go‘zal;
4. Albatta yangi;
5. Darhaqiqat foydali;
6. Harakatni ta’kidlovchi kengaytiruvchilar:
1. Aynan shunday bajarilmoq;
2. To‘g‘ri ko‘rsatilmoq;
3. Haqiqatan yozib olmoq;
4. Albatta eslab qolmoq;
5. Rostdan ham shunday his qilmoq;
7. O‘lchov va miqdorni bildiruvchi kengaytiruvchilar:
1. Butunlay qoplangan;
2. To‘liq ta’minlangan;
3. Qisman bajarilgan;
4. Yarim tayyor;
5. Bir nechta marta qayta o‘qilgan;
6. Har tomoni mukammal ishlangan;
8. Fikrlash va his-tuyg‘u kengaytiruvchilari:
1. Juda ham quvongan;
25 2. Nihoyatda xafa bo‘lgan;
3. Tashvishdan mutlaqo qutilgan;
4. Yengilgina shubha qilgan;
5. Anchagina qiziqib qolgan;
9. Vaqtni aniqlovchi kengaytiruvchilar:
1. Tez-tez uchraydi;
2. Juda tez amalga oshadi;
3. Nihoyat bajariladi;
4. To‘liq tayyor bo‘lganda tugaydi;
5. Har kuni davom etadi;
10. Joyni aniqlovchi kengaytiruvchilar:
1. Juda yaqin joyda;
2. Anchagina uzoqda;
3. To‘g‘ridan-to‘g‘ri oldida;
4. Bir oz narida.
            Bu   misollar   yordamida   kengaytiruvchilarni   turli   nutq   holatlarida   qanday
qo‘llashni o‘rganish mumkin.  
26 II BOB. BADIIY NUTQDA SO‘Z KENGAYTIRUVCHI.
2.1. Gap kengaytiruvchilari.
            Gap   kengaytiruvchilar   badiiy   nutqning   semantik,   emotsional   va   obrazli
ta’sirchanligini   oshirishda   muhim   o‘rin   tutadi.   Ular   ijodkorning   o‘z   fikr   va
tuyg‘ularini   yanada   chuqurroq   va   boyroq   ifodalashiga   imkon   beradi.   Quyida   gap
kengaytiruvchilarning   badiiy   nutqda   qo‘llaniladigan   asosiy   turlari,   ularning
funksiyalari va ahamiyati batafsil ko‘rib chiqiladi. Qo‘shimcha mazmun yuklovchi
kengaytiruvchilar.   Bu   turdagi   kengaytiruvchilar   gapning   asosiy   mazmuniga
qo‘shimcha ma’no kiritib, o‘quvchining tasavvurini kengaytiradi.
1. Tushum   va   to‘ldiruvchi   kengaytiruvchilar.   Tushum   kengaytiruvchisi:
Gapning   mazmunini   aniqroq   tushunishga   yordam   beradi.Misol:   “Yozuvchi
o‘z asarlarida insonning ichki dunyosini o‘rganishga katta ahamiyat beradi.”
To‘ldiruvchi kengaytiruvchisi:  Harakatning qaysi sharoitda sodir bo‘lganini
yoki kim bilan bog‘liqligini bildiradi.Misol: “U daraxtlar orasida sokinlikka
cho‘mib yurdi.”
2.   Qaratqich   va   ega   kengaytiruvchilari.   Qaratqich   kengaytiruvchisi:
Predmetlar   o‘rtasidagi   bog‘liqlikni   ochib   beradi.   Misol:   “Qushlarning
sayrashi   bahorning   boshlanishini   xabar   berdi.”   Ega   kengaytiruvchisi:
Harakatni  amalga  oshiruvchi   subyektni   aniqlaydi. Misol:   “Bog‘bon ishidan
qoniqib, xursand edi.”
          Gap   kengaytiruvchilari   badiiy   nutqda   obrazlarni   yanada   jonli   qilish   uchun
ishlatiladi.   Epitet   sifatida   ishlatiladigan   kengaytiruvchilar   gapga   qo‘shimcha
emotsionallik   va   ta’sirchanlik   bag‘ishlaydi.   Misol:   “Bahorning   quvnoq   tonglari
odamni   xushnud   etadi.”   Qiyoslash   asosida   ishlatilgan   kengaytiruvchilar   badiiy
nutqning   obrazlilik   darajasini   oshiradi.   Misol:   “Yozgi   yomg‘irning   tomchilari
kumush zanjir kabi bir-biriga ulanib ketdi.”
        Hozirgi   davr   tilshunosligining   salmoqli   yutuqlaridan   biri   sifatida   til   va   nutq
hodisalarini   farqlash, idrok etish borasidagi tadqiqotlarni alohida ta’kidlash lozim.
Chunki   bunday     tadqiqotlar   silsilasida   bevosita   kuzatishga   chiqmagan,   ammo
UMISga ega til qolipi mavjudligi   va bu qolip nutqda moddiylik tarzida namoyon
bo‘lishi   ilmiy   jihatdan   asoslandi.   Bu   esa   ushbu     qolipning   nutq   jarayonida
so‘zlovchining   kommunikativ   maqsadi   tufayli   kengaya   olish     qonuniyatlarini
o‘rganishga tomon yo‘l ochdi.   
      So‘z gapning qurilish ashyosi bo‘lganligi sababli gap qurilishiga bevosita yoki
bilvosita     ta’sir   etadi,   ya’ni   markaz   sifatida   o‘z   atrofida   ma’lum   bir   leksemalarni
27 birlashtirishi   yoki     kengaytiruvchi   sifatida   qurshov   vazifasini   bajarishi   mumkin.
Gapning   LSQidagi   markaz   va   qurshov   munosabati:   gap   va   so‘z
kengaytiruvchilarining   mavqeyi.   Bunday   markaz   va   qurshov   munosabati   gapning
LSQida ikki xil ko‘rinishda yuzaga  chiqadi: 
1. Leksik   ma’no   anglatuvchi   qism-[W]ning   kengaya   olish   qobiliyati
(valentligi). 
2. Kesimlik kategoriyasi ko‘rsatkichi-[Pm]ning kengayish imkoniyati. 
          Har   ikkala   tarkibiy   qismlarning   kengaytiruvchi   (aktant)lari   o‘zaro   farqlanadi
Yuqorida   aytib   o‘tilganidek,   gap   kesimini   shakllantiruvchi   vosita   kesimlik
kategoriyasi  bo‘lganligi sababli o‘zbek nutqidagi gapning tarkibiy qismini shu gap
tarkibiga   kiruvchi     so‘zning   va   kesimlik   kategoriyasi   shaklining   valentligi
belgilaydi.   Gap   tarkibidagi   bo‘laklar   ana     shu   markaziy   bo‘lakni   to‘ldirishdagi
roliga ko‘ra ikki guruhga bo‘linadi:  
1. Gap   kengaytiruvchilari   –   gap   markazini   tashkil   etuvchi   so‘zdagi   kesimlik
kategoriyasi shakllariga bog‘lanuvchi bo‘laklar. 
2. So‘z   kengaytiruvchilari   –   gapda   ishtirok   etayotgan   ma’lum   bir   so‘zning
ma’noviy  valentligini to‘ldiruvchi bo‘laklar sanaladi. 
         Ma’lumki, gapning markazi sanalgan kesimni ushbu vazifada kelayotgan so‘z
va     kesimlik   katagoriyasining   valentligi   shakllantiradi   va   gapning   lisoniy
qurilishida   quyidagi     nutqiy   hodisa   yuzaga   chiqadi:   so‘zlar   gapning   markazini
ifodalovchi   shaklning   kesimlik     kategoriyasi   ko‘rsatkichiga   tobelanadi.Kesimlik
shakllariga bog‘langan bunday so‘zlar bevosita kesimli ko‘rsatkichi bilan  aloqador
bo‘lgani   va   gapni   kengaytirgani   uchun   gap   kengaytiruvchilari   deb   ataladi.   Gap
kengaytiruvchilari   gapdagi   biror-bir   so‘zning   leksik   ma’nosi   bilan   emas,   balki
gapning  markazini shakllantiruvchi grammatik vositalar bilan bog‘langan bo‘ladi.
Buni   quyidagi     misolda   ko‘rib   chiqamiz:   Ertaga   biz   shaharning   eng   so‘lim
maskaniga sayohat qilamiz. 5
  Gap markazining leksik ma’no anglatuvchi qismi-fe’l
leksemasi “sayohat qil” (W),  grammatik ma’no anglatuvchi kesimlik kategoriyasi
esa “-a+miz” (Pm). Subyekt (biz) kesimlik   grammatik shakli, xususan, shaxs-son
ma’nosini   anglatuvchi   –miz   qismi   bilan   semantic   valentlik   hosil   qilgan   bo‘lib,   u
odatda   kesimlik   kategoriyasi   tarkibidagi   shakl   bilan   shaxs   va   sonda   moslashadi,
ya’ni ushbu ma’noni o‘zida muayyanlashtiradi. (Ba’zi mustasno holatlarda subyekt
va   kesimning   shaxs   yoki   son   shakli   o‘zaro     nomuvofiq   bo‘lishini   ham   ko‘rish
mumkin. Masalan: Kamina xizmatingizga bel bog‘lagan. – gan-III shaxs birlikdagi
zamon shakli, kamina-I shaxs birlikdagi ega). Kesimliklik kategoriyasining shaxs-
5
  Hojiyev A. Lingvistik terminlarning izohli lug‘ati. Toshkent.: 1985.   
28 son   ma’nosini   voqelantiuvchi   aktantlar-gap   kengaytiruvchisi     gapning   mazmuniy
mundarijasini   yuzaga   chiqaradigan   [Pm]   ning   ma’nosi   bilan   chambarchas
bog‘liqdir.   Shuning   uchun   kesim   vazifasida   kelgan   “boramiz”   fe’li   boshqa
shakllarga     o‘zgartirilsa   ham,   gapning   LSQida   lug‘aviy   ma’no   ifodalovchi   qism
[W]da   o‘zgarish   yuz   bersada,   kesimlik   kategoriyasi   ko‘rsatkichi   [Pm]da   bunday
holat voqelanmaydi.  
Gapdagi bo‘laklar valentligini quyidagicha ifodalash mumkin: 
Biz bor+a+miz. 
Ertaga bor+a+miz. 
Maskaniga bor+a+miz. 
so‘lim maskan, shaharning maskani 
            Gap   va   so‘z   kengaytiruvchisining   gapdagi   maqomini   yana   bir   misol   orqali
chuqurroq     tahlil   qilamiz:   Hozir   o‘quvchilar   o‘qilgan   asar   taqrizini   yozmoqdalar.
Gap   abligatorlaridan   biri   sanalgan   kesimning   lug‘aviy   ma’no   ifodalovchi   qismi
“yoz” (W), kesimlik ma’nosini anglatuvchi shakl esa “-moqda+lar” [Pm]. Gapning
egasi     (o‘quvchilar)   kesimlik   kategoriyasining   “-moqda+lar”   [Pm]   qismiga
bog‘langan   bo‘lib,   u     kesimlik   kategoriyasi   tarkibidagi   shaklning   shaxs   va   son
ma’nosini o‘zida muayyanlashtirgan:  III shaxs, ko‘plik, tasdiq, hozirgi zamon kabi
grammatik   ma’nolarni   yuzaga   chiqargan.   Shu   bois   kesim   vazifasida   kelgan
“yozmoqdalar”   fe’li   boshqa   shakllarga   o‘zgartirilsa     ham,   gapning   LSQida
lug‘aviy   ma’no   ifodalovchi   qism   [W]da   o‘zgarish   yuz   bersa-da,   kesimlik
kategoriyasi ko‘rsatkichi [Pm]da esa bunday holat voqelanmaydi.
          Ba’zan,   yuqorida   ta’kidlab   o‘tilganidek,   mustasno   holatlarda   ega   va
kesimlikning shaxs  yoki son shakli o‘zaro moslashmasligi ham mumkin. Masalan:
Bunday voqealarni ko‘rib  hayron qolasan kishi. –san-II shaxs birlikdagi shaxs-son
shakli,   kishi-III   shaxs   birlikdagi   ega.     Payt   holi   (hozir)   esa   fe’l-kesimga
tobelangani   bois   uning   har   ikki   qismi:   atov   birlik   va     grammatik   shakliga
bog‘lanadi,   ya’ni   “hozir”   temporalisi   [W+Pm]   aloqador.   Gapdagi   vositasiz
to‘ldiruvchi (taqriz) esa kesimning semantik valentligini belgilovchi “yoz” qismiga
bog‘lanadi,     sifatlovchi   aniqlovchi   (o‘qilgan)   qaratqich   aniqlovchiga   (asar),
qaratqich   aniqlovchi   esa   o‘z     navbatida   vositasiz   to‘ldiruvchiga   tobelanadi.
Natijada   ushbu   nomustaqul   bo‘laklar   gap   markazi     va   konstuentlaridan   biri
sanalgan   kesim   (   kesimivlikni   ko‘rsatuvchi   grammatik   shakli)   bilan     bevosita
valentlik   hosil   qilmagani   uchun   so‘z   kengaytiruvchisi   pozitsiyasini   egallaydi.
Gapdagi  bo‘laklar valentligini quyidagicha ifodalash mumkin: 
29 O‘quvchilar yoz+moqda+lar. 
Hozir yoz+moqda+lar. 
Taqrizini yoz+moqda+lar. 
o‘qilgan asar 
asarning taqrizi 
          Gap   tarkibidagi   mustaqil   so‘zlik   mavqeyini   saqlagan   holda   kengayish
qobiliyatiga   ega     barcha   so‘zlarning   ana   shu   qobiliyatini   yuzaga   chiqishini
ta’minlovchi   leksik   birlik   so‘z     kengaytiruvchilari   deb   ataladi.   So‘z
kengaytiruvchisi   ma’lum   bir   so‘zga   bevosita,   gapning   markazidagi     kesimlikni
shakllantiruvchi   grammatik   vositalarga   bilvosita   bog‘lanadigan   bo‘lak,   muayyan
so‘zning   ma’noviy   xususiyatini   ochib   berishga,   kengaytirishga   xizmat   qiladigan,
o‘ziga   nisbatan     hokim   bo‘lgan   so‘z   bilan   semantik   valentlik   hosil   qiladigan
tarkibiy   qismdir.   Aytib   o‘tish   joizki,     “so‘z   kengaytiruvchilari”   atamasini   faqat
so‘zning so‘zga bog‘lashuvi  ma’nosida  tushunmaslik    kerak. Demak,  to‘ldiruvchi
ham   aniqlovchi   kabi   so‘z   kengaytiruvchisi   bo‘lib   gapning   qurilishida   mustaqil
o‘rin egallamaydi, balki  gap tariabiga o‘zi bog‘lanayotgan o‘timli fe’l  bilan birga
kiradi. O‘timli ftel gapda qanday mavqeda kelmasin, vositasiz to‘ldiruvchi u bilan
bir   hatunlikni   tashkil   erib,   shu   butunlikka   nisbatan   bo‘lak   maqomida   bo‘ladi.
Boshqacha   aviganda,   mazkur   gapda   to‘ldiruvchi   gapning   bo‘lagi   emas,   balki
kesimning bo‘lagi-bo‘lak ichidagi bo‘lak. 6
       To‘ldiruvchi ko pincha, kesimga bog‘lanadi. Lekin to‘ldiruvchi faqat kesimgaʻ
tobelanib keladi, degani emas. U barcha bo‘lakłami to‘ldirisiti mumkin:
1. Kattani hurmat qil.
2. Kattani harnmat qilishni o‘rgan.
3. Kattani hurmat qilish yoshlarning fazilati.
4. Bolalarimizni yoshligidan katiani hurmat qilishga o‘rgatishimiz zarur,
5. Yoshlarimizdagi eng yaxshi fazilatlardan biri kattani hurmat gillshdir.
          So‘z   kengaytiruvchisi   so‘z   semantik   imkoniyatidagi   bo‘sh   o‘rinlarni
to‘ldiruvchi aktantlardir. Akrantlar nutqiy gaplar tarkibida so‘z birikmalarini bosil
qiladı.   Bu   buikuvlarda   bo‘sh   o‘rinlari   to‘ldirilayotgan   (biriktiruvchi)   so‘z   hokim
so‘z, bush o‘rinni to‘ldirayotgan so‘z tobe so‘z sifatida namoyon bo‘ladi. Masalan,
qizil olma birikuvida qizi so‘zi olma so‘zi zamiridagi ma’noviy mohiyaming belgi
ma’no   bo‘lakchasini   muayyanlashtiruvchi   aktant   bo‘lib,   olma   so‘ziga   xizmat
6
  Qo‘chqortoyev I. So‘z ma’nosi va uning valentligi, 1977.
30 qilayotganligi   bois   unga   tobe   unsur   maqomida   bo‘ladi.   Demak,   biror   so‘zga
tobelanib   kelayotgan   so‘z   bo‘sh   o‘rinni   to‘ldiruvchi,   aktant   atamalari   bilan
yuritiladi. Ana shu aktantlar nutqda, an’anaviy tahlil usullari asosida aytganda, ega,
hol,   to‘ldiruvchi,   aniqlovchi   atamalari   bilan   nomlanadi.   Demak,   biror   so‘zga
tobelanib   kelayotgan   so‘z   bo‘sh   o‘rinni   to‘ldiruvchi,   aktant   atamalari   bilan
yuritiladi. Ana shu aktantlar nutqda, an’anaviy tahlil esullari asosida aytganda, ega,
hol,   to‘ldiruvchi,   aniqlovchi   atamalari   bilan   nomlanadi.   Biroq   bu   atamalar   ostida
tushuniluvchi   hodisalar   so‘z   kengaytiruvchilari   va   gap   kengaytiruvchilari
farqlanishi   muqtai   nazaridan   baholansa,   butunlay   boshqa   holat   vujudga   keladi.
Kengayuvchi so‘z gapning kesimi mavqeida kelganda, gap kengaytiruvchilari gap
lisoniy strukturasiga bevosita daxidor bo‘ladi. Masalan, Jahongir kitobni tez o‘qidi
gapining lisoniy struktur sxemasi quyidagicha:
Gap [Pm] tarkibida mayl/modallik ma’nolari ham mavjud. Modallik gap kesimini
shakllantirishda   muhim   ahamiyatga   ega.   Tilshunoslikda   modallikning   o‘zigina
gapni   tashkil   etadi   degan   qarashlar   ham   mavjud.   Chunki   gap   [Pmjida   mavjud   va
xilma-xil   vositalar   bilan   ifodalangan   taxmin,   gumon,   shubha,   ishonch,   qat’iylik,
shart,   istak,   tilak,   buyruq,   imkoniyat,   zaruriyat,   majburiylik   kabi   ma’nolar
ifodalangan har qanday hukm, fikrda ustuvor qiymati bilan ajralib turadi. Bunday
atov   birliklari   va   qurilmalar   gap   tarkibiga   kirar   ekan,   [Pm]   tarkibidagi   modal   va
tasdiq/inkor ma’nolarini muayyanlashtiradi, ya’ni gapning kesimi bilan mazmunan
bog‘lanadi.   Shu   boisdan   ular   modal   yoki   kirish   kengaytiruvchilar   deb   ataladi.
Kirish   kengaytiruvchilar   gapning   konstruktiv   bo‘laklari   sanalmish   ega   va   hollar
kabi   faqat   va   to‘g‘ridan-to‘g‘ri   gap   markaziga   munosabatda   bo‘ladi.   Biroq   kirish
kengaytiruvchilar Pm ga grammatik jihatdan bog‘lanmaganligi bois unga nisbatan
konstruktiv   sifatini   qo‘llab   bo‘lmaydi.   Biroq,   unga   zich   mazmuniy   munosabatda
bo‘lganligini inobatga olib ulami bo‘lak, gap bo‘lagi, gap kengaytiruvchisi deyish
mumkin.   Demak,   kirish   kengaytiruvchilar   so‘z   va   gap   kengaytiruvchilari
oralig‘idagi   oraliq   uchini   bo‘lganligi   bois   ulami   gapning   konstruktiv   bo‘lmagan
bo‘lagi   atamasi   bilan   nomlash   mumkin.   Kirish   gap   tarkibiga   muayyan   denotativ
ma’nolari   bilan   kirmaydi.   Masalan,   yuqorida   keltirilgan   Men   sizga   aytsam   kirish
gapidagi   so‘zlarda   harakat,   harakatni   bajaruvchi   shaxs,   ob’ekt   kabi   ma’nolar
ifodalanmagan. Unda bir butun holda ishontirish modal ma’nosi mavjud.
          Metafora   va   metonimiyalar   gapning   ma’nosini   kengaytirib,   unga   chuqur
obrazlilik   bag‘ishlaydi.   Misol:   “Quyosh   ko‘k   dengizda   sayr   qilardi.”   Qo‘shma
gaplar   voqealar   ketma-ketligini   ifodalab,   o‘quvchining   voqea   tasvirini   yaxshiroq
anglashiga   yordam   beradi.   Bu   turdagi   kengaytiruvchilar   bir   voqeani   boshqasiga
bog‘lab, asar syujetini yaxlit qilib beradi.Misol:  “Quyosh botdi, osmonni qizg‘ish
ranglar   qopladi.”   Asosiy   gapning   mazmunini   aniqlashtiruvchi   va   batafsil
31 tushuntiruvchi qo‘shimcha gaplar. Misol: “Men u bilan gaplashdim – uning ko‘ngli
allaqachon   joyida   edi.”   Gapga   o‘quvchining   e’tiborini   jalb   qilish   uchun
ishlatiladigan   vositalar.   Bu   vositalar   gapni   kengaytirib,   undagi   ma’noni
chuqurlashtiradi   va   o‘quvchini   fikrlashga   undaydi.   Misol:   “Axir,   inson   o‘z
vijdoniga   qarshi   qanday   yashashi   mumkin?”   Ta’sirchanlikni   oshiruvchi   so‘z   va
iboralar.   Misol:   “Shunday   bir   kunga   erishish,   albatta,   orzularning   eng   yuksagi
edi!”   Gapning   strukturasi   orqali   mazmunni   kengaytirish.   Ikki   yoki   undan   ortiq
gapning o‘xshash qurilmada kelishi.
Misol: “Uning nigohi sokin, tabassumi samimiy edi.”
     Zanjir bog‘lanish vositalari. Keyingi gaplar birinchi gapning mazmunini davom
ettiradi yoki izohlaydi.
Misol: “Daraxtlar barg ochdi. Daraxt soyasida qushlar chug‘urlashdi.”
         Hissiy ko‘tarinkilikni ta’minlovchi  kengaytiruvchilar. Adabiy asarlarda hissiy
ko‘tarinkilikni oshirish uchun ishlatiladi.
          Emotsional   ko‘rinishlar.   Misol:   “Bahorning   ilk   nafasi   –   bu   tabiatning
uyg‘onishi, hayotning boshlanishidir.”
       Tavsiflovchi vositalar. Hodisa yoki predmetning xususiyatlarini ochib beruvchi
kengaytiruvchilar.
Misol: “Yulduzli tun – bu nafaqat osmon go‘zalligi, balki inson qalbining kengligi
ramzidir.”
2.2. So‘z kengaytiruvchilarning badiiy nutqdagi vazifalari
                So‘z   kengaytiruvchilar   badiiy   nutqda   nafaqat   mazmunni   boyitish,   balki
o‘quvchi   yoki   tinglovchida   chuqur   emotsional   va   intellektual   ta’sir   uyg‘otishda
muhim ahamiyatga ega. Ularning asosiy vazifalari quyidagilardan iborat:
              Matn   emotsionalligini   oshirish:   So‘z   kengaytiruvchilar   his-tuyg‘ularni
ifodalashda  katta  rol   o‘ynaydi.   Ular  orqali   muallif  o‘z  fikrini   yanada  samimiy   va
obrazli   tarzda   ifodalaydi.   Masalan,   "kulib   yubordi"   o‘rniga   "yuragini   isitgan
quvonch ila kulib yubordi" shaklida kengaytirish orqali his-hayajon kuchayadi.
      Obrazli ifoda vositasi sifatida: So‘z kengaytiruvchilar yordamida obraz yanada
aniq va jonli ifodalanadi. Masalan, "yashil barglar" o‘rniga "yangi o‘sgan, shaffof
yashil barglar" deyilsa, manzara yanada tiniqroq tasvirlanadi.
32             O‘quvchi   e’tiborini   jalb   qilish:   Kengaytiruvchi   so‘zlar   muallifning   asosiy
fikrini   diqqat   markaziga   olib   chiqadi.   Masalan,   takrorlash,   sinonimlardan
foydalanish   yoki   qo‘shimcha   epitetlar   kiritish   orqali   matn   mazmuniga   urg‘u
beriladi. 7
         Badiiy adabiyotda so‘z kengaytiruvchilarning qo‘llanilishi. Badiiy adabiyotda
so‘z kengaytiruvchilar matnni boyitish va unga uslubiy rang-baranglik qo‘shishda
muhim ahamiyat kasb etadi. Quyida ularning qo‘llanilishiga oid jihatlar keltiriladi:
              Badiiy   vositalar   bilan   uyg‘unligi:   So‘z   kengaytiruvchilar   metafora,   epitet,
tashbeh   va   boshqa   badiiy  vositalar   bilan   birgalikda   ishlatiladi.   Masalan,   "osmon"
tushunchasini "cheksiz ko‘k osmon" deb kengaytirish orqali manzara hayajonliroq
ko‘rinadi.
           Muallif uslubini ifodalash: Har bir yozuvchining o‘ziga xos uslubi bor va bu
uslub   kengaytiruvchi   so‘zlardan   qanday   foydalanishda   ham   aks   etadi.   Masalan,
Abdulla Qodiriy asarlarida so‘z kengaytiruvchilar voqealarni dramatik va hissiyroq
qilishda qo‘llaniladi.
            Jahon   adabiyotida   misollar:   Ernest   Xeminguey   minimalistik   uslubda
kengaytiruvchi   so‘zlardan   kamroq   foydalansa,   Lev   Tolstoy   va   Fyodor
Dostoyevskiy kabi yozuvchilar ularni tasvirlarni yanada jonlantirish uchun ko‘proq
ishlatgan.   Misol:   Abdulla   Qahhorning   "Sarob"   asarida   quyidagi   misolga   e'tibor
bering:   "O‘rik   gullarining   oppoq   chirmovi   daraxtlarning   tepalarini   bezab,   yerni
o‘ziga   rom   qilardi."   Bu   joyda   kengaytiruvchi   so‘zlar   (oppog‘i,   chirmovi,   rom
qilardi) tasvirni yanada jonli va ifodali qilib ko‘rsatgan.
           So‘z kengaytiruvchilar badiiy asarning umumiy ta’sirini oshirish, uni yanada
o‘qimishli   qilishda   asosiy   vositalardan   biridir.   Gap   kengaytiruvchilari   badiiy
nutqda bir qator muhim vazifalarni bajaradi:
1. Obrazlilikni oshiradi;
2. Mazmunni kengaytiradi va batafsil tushuntiradi;
3. Hissiy ta’sirchanlikni kuchaytiradi;
4. O‘quvchi tasavvurini boyitadi.
         Kelgusida badiiy adabiyotlarda kengaytiruvchilarni yanada chuqur tahlil qilish
va   ularning   stilistik   funksiyalarini   o‘rganish   adabiyotshunoslik   va   tilshunoslik
uchun muhim ilmiy yo‘nalish bo‘lib qoladi.
7
  Ne’matov H. va b. O‘zbek tili struktural sintaksisi. -T.: Universitet, 2000.
33           Quyida   gap   kengaytiruvchilariga   misollar   keltirilgan.   Ular   har   xil   ma’no   va
vazifalarni kengaytirishda ishlatiladi:
1. Tushum va to‘ldiruvchi kengaytiruvchilar:
1. U kitobni diqqat bilan o‘qidi.
2. Bolalar hovlida birgalikda o‘ynashdi.
3. O‘quvchilar yangi mavzuni jiddiy o‘zlashtirdilar.
4. Bahor kelgach, daraxtlar yashil barglar bilan qoplandi.
5. U gaplarimni aynan tushundi.
2. Qaratqich kengaytiruvchilari:
1. Qushlarning jo‘shqin sayrashi tongni yanada chiroyli qildi.
2. Insonning ichki dunyosi hamisha sirli bo‘lgan.
3. Qalbning samimiy tuyg‘ulari hayotga umid beradi.
4. Daryo suvlari toza va tiniq edi.
5. Daraxtlarning sanoqsiz gullari atrofni bezadi.
3. Ega kengaytiruvchilari:
1. Yoshlarning faolligi kelajakni quradi.
2. Shoirning she’rlari dilga yaqin edi.
3. Ijodkorning asarlarida hayotning o‘zi aks etgan.
4. Bolalarning kulgisi butun uyga tarqaldi.
5. Tabiatning go‘zalligi kishini hayratga soladi.
4. Epitetli kengaytiruvchilar:
1. Tong qizg‘ish ranglar bilan ochildi.
2. Yomg‘ir tomchilari kristall suv zarralari kabi yog‘di.
3. Oltin kuz sehrli ranglari bilan kishini o‘ziga maftun etdi.
4. Tog‘lar qudratli va ulug‘vor edi.
5. Ko‘rkam bahor yangi hayot nafasi bilan keladi.
34 5. Sinonimlar orqali kengaytiruvchilar:
1. Quyosh nurlari iliq va yoqimli edi.
2. Tabiat sokin va osoyishta edi.
3. Yomg‘ir mayin va muloyim yog‘di.
4. Do‘stlik rishtalari mustahkam va ishonchli edi.
5. Daraxtlar sovuq va sukunatli kechani bezadi.
6. Metafora va metonimiyali kengaytiruvchilar:
1. Quyosh osmonning yuragi kabi porlardi.
2. Tungi yulduzlar ko‘k choyshabga tikilgan marvaridlar edi.
3. Hayot insonning umr ummoni edi.
4. Qorlar tabiatning oppoq libosi edi.
5. So‘zlar qalb ko‘zgusi bo‘lib, his-tuyg‘ularni aks ettirdi.
7. Qiyosiy kengaytiruvchilar:
1. Tabiat bahor kelganda gullagan bog‘ kabi ochildi.
2. Daryo suvi zanjirdek tiniq edi.
3. Uning ko‘zlari oy nuridek charaqlab turardi.
4. Quyosh oltin to‘pdek osmonni to‘ldirdi.
5. Ularning fikrlari toza suvdek tiniq edi.
8. Qo‘shma gap kengaytiruvchilari:
1. Yomg‘ir yog‘di, shundan keyin tabiat jonlandi.
2. Tungi osmon yulduzlar bilan qoplandi, bu esa hayrat uyg‘otdi.
3. Bahor kelgach, ko‘klam gulladi, hamma quvona boshladi.
4. Quyosh botdi, tog‘lar soyalarga burkandi.
5. U gapirardi, boshqa hammamiz sukut saqlardik.
9. Zanjirli kengaytiruvchilar:
35 1. Daraxtlar gulladi. Gullarning hidi atrofga tarqaldi. Atrof jonlandi.
2. Bola yugurdi. Yugurgan sari quvonchi oshdi. Quvonchi oshgan sayin kuldi.
3.   Kitob   o‘qildi.   Uning   har   bir   satri   zavq   bag‘ishladi.   Zavq   bag‘ishlagan   satrlar
yodda qoldi.
4. Tabiat uyg‘ondi. Uyg‘ongan tabiat rang-barang gullarga burkandi. Rang-barang
gullar hayrat uyg‘otdi.
5. Odamlar yig‘ildi. Yig‘ilganlar bir-birlariga qarashdi. Qarashtilar va jilmayishdi.
10. Ritorik va hissiy kengaytiruvchilar:
1. Axir, bu joy qanchalar go‘zal edi!
2. Bunday tabiatni qay yerda uchratish mumkin?
3. Kim bu quvonchni his qilmaydi?
4. Insonning imkoniyatlari chegarasiz emasmikan?
5. Mana shunday lahzalar har doim yodda qoladi!
11. Tushuntirish va izohlovchi kengaytiruvchilar:
1. O‘quvchilar darsga tayyor edilar – ularning yuzlari quvonch bilan to‘lgan edi.
2. Daraxtlar gulladi – bu tabiatning uyg‘onishini bildiradi.
3. Tog‘lar sukunatda – faqat qushlarning chug‘ur-chug‘uri eshitiladi.
4. Kecha yomg‘ir yog‘di – bu yerning unumdorligini oshirdi.
5. Yozning issiq kunlari keldi – daraxtlar soyasiga odamlar to‘planishdi.
12. Emotsional kengaytiruvchilar:
1. O‘sha onlarda yuragim hayajondan titrab ketdi!
2. Tabiatning har bir nafasi meni o‘ziga jalb qilardi!
3. Hayot qanchalar chiroyli va ulug‘vor!
4. Qalbim chuqur his-tuyg‘ular bilan to‘ldi!
5. Bahor kelganda yuragim yengillik his qildi!
13. Parallel va kontrast kengaytiruvchilar:
36 1. Daraxtlar yam-yashil, osmon tiniq va toza edi.
2. Havo sovuq, biroq yuragimizda issiqlik bor edi.
3. Quyosh botdi, ammo osmon yorqin qoldi.
4. Kecha qorong‘i, bugun esa yorug‘ edi.
5. U sukut qildi, biz esa so‘z boshladik.
14. Tavsiflovchi kengaytiruvchilar:
1. Tog‘lar baland va ulug‘vor edi.
2. Ko‘llar tiniq va shaffof edi.
3. Shamol yoqimli va mayin esardi.
4. Yulduzlar porloq va jozibador edi.
5. O‘rmonlar quyuq va sirli edi.
15. Hissiy kengaytiruvchilar:
1. U bu gapni yurakdan aytdi.
2. O‘quvchilar uni quvonch bilan kutib olishdi.
3. Bola xursandlikdan yugurib ketdi.
4. Odamlar hayajondan qichqirib yuborishdi.
5. Asar mutolaasi katta taassurot qoldirdi.
16. Misol keltiruvchi kengaytiruvchilar:
1. Bu hodisa tabiatda ko‘p kuzatiladi – masalan, bahor oylarida.
2. U bu narsani hamma biladi – ayniqsa, bolalar.
3. Yozuvchi tabiatni sevadi – buning isboti uning she’rlari.
4. Harakatsizlik zarar – masalan, salomatlik uchun.
5. Tabiatdagi go‘zallik har joyda mavjud – tog‘larda, ko‘llarda va yaylovlarda.
17. Izohlovchi kengaytiruvchilar:
1. Hayotning qiyinchiliklari ko‘p edi – biroq ularning barchasi yengildi.
37 2. Daraxtlar soya berdi – bu odamlar uchun katta yengillik edi.
3. Suv havzasi kengaytirildi – bu qishloq aholisiga foyda keltirdi.
4. Harorat pasaydi – bu tabiatning tinchlanishini ko‘rsatdi.
5. Quyosh botdi – ammo issiqlik hanuz davom etardi.
18. Kesim kengaytiruvchilari:
1. U bu yerda uzoq vaqt qoldi.
2. Daraxtlar gullashni boshladi.
3. Bolalar birgalikda o‘yin o‘ynashni yoqtirardi.
4. U yozishni davom ettirdi.
5. Osmonda qushlar parvoz qilayotganini ko‘rdik.
19. Murakkab hissiyotli kengaytiruvchilar:
1. Yuragim titradi, xayolim esa uzoqqa ketdi.
2. Inson qanchalar ulug‘vor, qanchalar zaif!
3. Tabiat meni hayratga solgan, ayni paytda o‘ziga tortgan edi.
4. Hayot go‘zal, lekin uni anglash qiyin.
5. Daraxtlar shovqini jonli, ammo tinch edi.
20. Mavjudlikni bildiruvchi kengaytiruvchilar:
1. Tog‘larda qushlar chug‘ur-chug‘ur qilardi.
2. O‘rmonlar ichida turli-tuman hayvonlar yashardi.
3. Bahor keldi va tabiat uyg‘ondi.
4. Odamlar ko‘chalarda to‘plandi va birgalikda quvonishdi.
5. Qushlar bahor faslida yana o‘z uylariga qaytishdi.
            Bu   misollar   gap   kengaytiruvchilarining   badiiy  nutqda   qanday   ko‘rinishlarda
ishlatilishini aniqroq tasavvur qilish imkonini beradi.
       
38 III.  Xulosa 
       Xulosa o‘rnida aytish mumkinki, o‘zbek tilshunosligining navbatdagi vazifasi
bo‘lgan     gapning   LSQida   so‘zlar   bog‘lashuvini   kengroq   tahlil   qilish   orqali
aktantlarning   gap   qurilish     sathidagi   vaziyatini   aniqlashtirish,   gapning   til
bosqichidagi   lisoniy   gap   bo‘laklari   (tarkibiy     qismlari)   o‘rtasidagi   semantik,
grammatik bog‘lanishni oydinlashtirishga yo‘naltirilgan. Tilning  lisoniy tizimidagi
markaz qurshovlilik munosabatining sintaktik sathda voqelanishi, gap   tarkibidagi
bo‘laklarning   markaziy   bo‘lak-   kesim   (atov   birlik[W]+kesimlik   ko‘rsatkichi
[Pm])ni     to‘ldirishdagi   o‘rni;   mutlaq   hokim   bo‘lak-konstuent   (kesim)ga   bilvosita
yoki bevosita  bog‘langan aktant (tobe bo‘laklar)larning nisbiy pog‘onali-iyerarxik
o‘rinlashuvi   yoritilgan.     Tilshunoslikdagi   pog‘onaviylik   tamoyiliga   asosan
dastlabki   bosqichda   qurshov   vazifasini     bajargan   bo‘lak   (jumladan,   [Pm]   bilan
valentlik hosil qilgan gap kengaytiruvchisi yoki [W] atov  birligiga tobelangan so‘z
kengaytiruvchisi   )   ning   keyingi   bosqichda   mos   ravishda   so‘z     kengaytiruvchilari
bilan kengayib markaz mavqeyida kelishini ochib berishga qaratilgan. 
          Xullas,   badiiy   asar   tili   go‘zal   bo‘lishi   kerak,   chunki   san’atkorning   vazifasi
go‘zallik   yaratishdir.   Buning   uchun   tasvir   etilayotgan   xulq,   manzara,   holat   so‘z
tufayli   kitobxonning   ko‘z   oldida   aniq   (ushlab   ko‘radigan   darajada)   va   yorqin
(bironta   xira   qiladigan   chiziq   bo‘lmasligi),   borlig‘icha   namoyon   bo‘lishi   lozim.
Badiiy asar tili -muallif nutqi va personajlar nutqi deb nomlanadigan bir-biri bilan
murakab bog‘lanishda bo‘lgan ikkita katta qismdan iborat.
39 Foydalangan adabiyotlari:
1. Nurmonov, А. (1988). Gap Haqidagi Sintaktik Nazariyalar. Toshkent. 
2. Qo‘chqortoyev, I. (1977). Soz Ma’nosi Va Uning Valentligi. Toshkent. 
3. Qurbonova,   M.   M.   (2001).   O‘zbek   Tilshunosligida   Formal-Funksional
Yo‘nalish   va     sodda   Gap   Qurilishining   Talqini:   Filologiya   fanlari
doktori.dis. Toshkent. 
4. Sayfullayeva,   R.;   Mengliyev,   B.;   Qurbonova,   M.   M.;   Abuzalova,   M.;
Boqiyeva, G.; Yunusova, Z. (2009). Hozirgi O‘zbek Adabiy Tili. Toshkent . 
5.  Ne’matov H. va b. O‘zbek tili struktural sintaksisi. -T.: Universitet, 2000.
6.  Mengliev B. O‘zbek tilining struktur sintaksisi-Qarshi., 2003.
7. G‘ulomov A., Asqarova M. Hozirgi o‘zbek adabiy tili. Sintaksis. -T.: 1989.
8.  O‘zbek tili grammatikasi. II tom. Sintaksis. T.: Fan, 1975. - 548 b.
9.   www.ziyonet .
10.  Qo‘chqortoyev I. So‘z ma’nosi va uning valentligi, 1977.
11.  Akramov Sh. T. O‘zbek tilining gap qurilishida to‘ldiruvchi va hol ([WPm]
valentligi aspektida): Filologiya fanlari nomzodi...dis.-Toshkent, 1997.
12. Qurbonova   M.   M.   O zbek   tilshunosligida   formal-funksional   yo nalish   vaʻ ʻ
sodda   gap   qurilishining   talqini:   Filologiya   fanlari   doktori...   dis.-Toshkent,
2001.
13. Sayfullayeva R., Mengliyev B., Qurbonova M., Abuzalova M., Boqiyeva G.,
Yunusova Z. Hozirgi o‘zbek adabiy tili. Toshkent, 2009, 335-bet.
40

MUNDARIJA

Kirish

I bob. So‘z kengaytiruvchilar haqida ma’lumot

1.1. Badiiy nutq haqida umumiy ma’lumot

1.2. So‘z kengaytiruvchilar

II bob. Badiiy nutqda so‘z kengaytiruvchi

2.1. Gap kengaytiruvchilar

2.2. So‘z kengaytiruvchilarning badiiy nutqdagi vazifalari

Xulosa

Foydalanilgan adabiyotlar ro‘yxati