Badiiy obraz tasnifi

BADIIY OBRAZ TASNIFI.
1 MUNDARIJA:
KIRISH……………………………………………………………………….3
I.BOB.   BADIIY OBRAZNING ASOSIY MOHIYATI, UNING SAN'ATI VA 
ADABIYOTDAGI O'RNI.
1.1.   Obrazning ruhiy holatini o'rganish va uning 
o'zgarishi………………………………………………………………………5
1.2.   Inson obrazi va uning yaratish 
vositalari……………………………………………………………………...12
II.BOB.   BADIIY OBRAZ VA UNING TURLARI
2.1.   Obrazning jamiyatdagi o'rni va unga nisbatan 
munosabat……………………………………………………………………16
2.2.   Badiiy obrazning madaniy va tarixiy 
axamiyati…………………………………………………………………..…25
XULOSA………………………………………………………………….….29
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR…………………………………....31
2 KIRISH
Mavzuning   dolzarbligi.   Ijtimoiy-siyosiy   hayotimizning   barcha   sohalari
qatori   xalq   ma’naviyatining   ko‘zgusi   bo‘lmish   adabiyot   ,   xususan,
adabiyotshunoslik  rivoji  ham  davlatimiz,jamiyatimizning doimiy e’tiborida bo‘lib
kelmoqda . 
Adabiyot   har   vaqtda   bir-biri   bilan   dini,   millati,   tili   boshqa   bo‘lgan   insonlar
uchun tarjimon bo‘lib kelgan. Adabiyot  uchun asosiy  tasvir  vositasi  inson  bo‘lib,
adabiyot   uni   turli   rakurslarda   tasvirlaydi.   Inson   hayoti,   o‘y-xayollari,   xarakteri,
ruhiyati   adabiyot   o‘zagi   sanaladi.   Vaqt   silsilsasi   inson   tafakkuriga   ta’sir
qilganidek,   uning   mahsuli   bo‘lgan   adabiyotda   ham   ulkan   evrilishlar   hosil   qiladi.
Demakki, adabiyot insonning butun tafakkuri va ma’naviyatiga ta’sir qila oladi. 
Birinchi   Prezdentimiz   I.A.Karimov   aytganidek   “Barchamizga   a’yonki,   XXI
asr   intellektual   salohiyat   ,   tafakkur   va   ma’naviyat   asri   sifatida   insoniyat   oldida
yangi   –yangi   ufqlar   ochishi   bilan   birga,   biz   ilgari   ko‘rmagan,   duch   kelmagan
keskin   muammolarni   ham   keltirib   chiqarmoqda.Bugungi   murakkab   va   tahlikali
zamonda yozuvchining bashariyatning ertangi kunini o‘ylab odamlarni ezgulikka,
insof   –diyonat,   mehr   –   muhabbat   va   bag‘rikenglikka   da’vat   etishga   qaratilgan
haroratli   so‘zi   har   qachongidan   ham   muhim   ahamiyat   kasb   etmoqda”,1-deb
ta’kidlaydi i“Adabiyotga e’tibor- ma’naviyatga , kelajakka e’tibor “ asarida.
Ijod harakatdagi  jarayondir. Uning amaliyotdagi ifodasida  ham  ushbu qonun
o‘z   kuchini   ko‘rsatadi.   U   ko‘pchilik   norma   sifatida   qabul   qilgan   ifoda   tarzi,   fikr
yo‘siniga zid o‘laroq doim mavjud bo‘lgan va qayta –qayta vujudga kelaveradi.
Kurs   ishining   maqsadi:   Kurs   ishining   maqsadi,   odatda,   tanlangan   mavzuni
chuqur   o‘rganish   va   uni   tahlil   qilishdir.   Bu   mavzu   adabiyotda   yoki   amaliyotda
mavjud bo‘lgan muammo yoki savollarni yechishga qaratilgan bo‘lishi mumkin.
Tahlil   va   izlanish:   Kurs   ishida   ilmiy   metodlar   yordamida   o‘rganilayotgan
mavzu   yuzasidan   tahlil   qilish,   mavjud   adabiyotlarni   ko‘rib   chiqish   va   yangi
bilimlarni kashf etish maqsad qilinadi.
3 Kurs   ishining   ob’ekti:   Teoretik   ob'ekt:   Kurs   ishining   ob'ekti   sifatida,
masalan,   biror   nazariy   kontseptsiya,   tushuncha,   ilmiy   g‘oya   yoki   adabiyotdagi
biron   bir   nazariy   aspekt   olinish   mumkin.   Bu   ob'ekt   asosan   adabiyot   tahlili   yoki
ma'lum bir nazariy masalalarni o‘rganishga qaratilgan bo‘ladi.
Amaliy   ob'ekt:   Agar   kurs   ishida   amaliyotga   oid   masalalar   ko‘rib   chiqilsa,
ob'ekt   sifatida   amaliy   jarayonlar   yoki   tizimlar   (masalan,   ta'lim   jarayoni,   ishlab
chiqarish texnologiyalari, kiberxavfsizlik choralar) olinishi mumkin.
Ijtimoiy   yoki   madaniy   ob'ekt:   Ba'zi   kurs   ishlarida,   ob'ekt   ijtimoiy   hodisalar,
madaniy   jarayonlar   yoki   jamiyatdagi   o‘zgarishlar   bo‘lishi   mumkin.   Masalan,
ma'lum bir davr yoki jamiyatda yuzaga kelgan ijtimoiy tendensiyalarni o‘rganish.
Kurs   ishining   predmeti:   Agar   kurs   ishida   nazariy   jihatlar   o‘rganilsa,
predmet sifatida masalan, biror ilmiy nazariyaning muayyan jihatlari, tushunchalari
yoki   ta'riflari   kiritilishi   mumkin.   Misol   uchun,   "kompyuter   tarmoqlarining
xavfsizligini   ta'minlash   bo‘yicha   zamonaviy   usullar"   yoki   "adabiyotda   badiiy
obrazlarning turlari" kabi.
Amaliy   predmet:   Agar   kurs   ishi   amaliyotga   asoslangan   bo‘lsa,   predmet
sifatida   biror   jarayon   yoki   tizimning   tahlili   olib   boriladi.   Masalan,   "ta'lim
jarayonida   o‘quvchilarni   guruhlarga   ajratishning   samaradorligi"   yoki   "ishlab
chiqarish jarayonidagi texnologik yuksalish" kabi.
Kurs   ishining   amaliy   ahamiyati:   Yangi   yechimlar   yoki   tavsiyalar   taklif
etish: Kurs ishining amaliy ahamiyati biror sohada yangi yechimlar, metodlar yoki
tavsiyalar   ishlab   chiqishda   bo‘lishi   mumkin.   Masalan,   ta'lim   tizimidagi
samaradorlikni   oshirish   uchun   yangi   metodikalar   ishlab   chiqish   yoki
kiberxavfsizlik sohasidagi yangi himoya usullarini tavsiya qilish.
Kurs   ishining   tarkibiy   tuzilishi   va   hajmi:   II.BOB   4   paragrf     30   Sahifa
Xulosa va foydalanilgan adabiyotlardan tashkil topgan.
4 I.BOB.   BADIIY OBRAZNING ASOSIY MOHIYATI, UNING SAN'ATI VA
ADABIYOTDAGI O'RNI.
1.1.   Obrazning ruhiy holatini o'rganish va uning
o'zgarishi
Badiiy   obraz   —   san'at   va   adabiyotda   muhim   rol   o'ynaydigan,   yaratilgan
asarlarda   muayyan   xususiyatlari,   holatlari   va   psixologik   jihatlari   bilan   ajralib
turadigan   obrazdir.   Badiiy   obrazning   mohiyati   san'at   va   adabiyotda   inson
ruhiyatini, dunyoqarashini, ichki dunyosini va uning jamiyat bilan munosabatlarini
ifodalashdir.   U   asarlarning   mazmunini   chuqurlashtiradi,   o'quvchi   yoki
tomoshabinni o'ylashga, hissiyotlarni his qilishga undaydi.
Badiiy   obrazning   asosiy   mohiyati:Insoniylikni   ifodalash:   Badiiy   obrazlar
insonning   turli   holatlari,   xatti-harakatlari,   his-tuyg'ulari   va   fikrlari   orqali   uning
tabiiy va ruhiy jihatlarini ochib beradi.
Simvolizm   va   ko‘rsatuvchanlik:   Badiiy   obrazlar   ko‘pincha   abstrakt
ma'nolarni   ifodalaydi,   simvollar   va   metaforalar   orqali   muhim   ijtimoiy   yoki
ma'naviy masalalarga murojaat qiladi.
Chuqur psixologik o'rganish: Obrazlar insonning ichki qarama-qarshiliklarini,
ruhiy kechinmalarini va shaxsiy rivojlanish jarayonlarini ifodalaydi.
Badiiy   obrazning   san'atdagi   o‘rni:   San'atda   badiiy   obraz   asarlarning   estetik
qimmati   va   mazmunini   shakllantiradi.   U   tasviriy   san'at,   adabiyot,   musiqada   ham
ko‘rsatilgan bo‘lishi  mumkin. Badiiy obrazning yordamida san'at  asarini  tomosha
qilgan inson o'zini o‘ylashga undaydi, chuqur his-tuyg‘ularni boshdan kechiradi va
yangi fikrlarni anglaydi.
Adabiyotdagi   o‘rni:   Badiiy   obraz   adabiyotda   har   bir   asarning   mazmunini
o‘zgartiradi, uning tarjimai holini yoki ijtimoiy hayotini yanada boyitadi. Masalan,
adabiy qahramonlarning tasviri o‘quvchining ularning his-tuyg‘ulari, qarashlari va
axloqiy   muammolari   bilan   bog‘lanishiga   yordam   beradi.   Roman   yoki   hikoya
5 muallifi   badiiy   obraz   yaratish   orqali   insoniyat   muammolarini   va   ma'naviy
qadriyatlarni yoritadi.
Obrazning ruhiy holatini o‘rganish va uning o‘zgarishi badiiy adabiyotda juda
muhim mavzu hisoblanadi. Obrazning ruhiy holati va uning o‘zgarishi asarlarning
asosiy   mazmunini   yaratib,   o‘quvchiga   qahramonning   ichki   dunyosini   chuqurroq
tushunishga   yordam   beradi.   Bu,   ayniqsa,   adabiy   asarlarda   kutilgan   burilishlar,
o‘zgarishlar yoki qarama-qarshiliklar yuzaga kelganda muhim ahamiyatga ega.
Obrazning   ruhiy   holatini   o‘rganish:Ichki   holatlar   va   psixologik   jihatlar:
Obrazning ruhiy holatini o‘rganishda qahramonning ichki dunyosiga kirish kerak.
Bu ruhiy holatlar o‘zgarishi mumkin — ba’zan ular tashqi omillar, ichki konfliktlar
yoki   atrof-muhit   ta’siri   orqali   yuzaga   keladi.   Misol   uchun,   adabiyotda   ba’zan
qahramonlar   o‘zlarining   psixologik   holatlarini   tasvirlash   uchun   ichki   monologlar
yoki hissiy kechinmalardan foydalaniladi.
Qahramonning   ruhiy   rivojlanishi:   Badiiy   obrazning   ruhiy   holatini   o‘rganish
jarayonida   uning   rivojlanishi   yoki   o‘zgarishi   muhim   o‘rin   tutadi.   Ko‘pincha,
qahramonlar   vaqt   o‘tishi   bilan   ruhiy   jihatdan   o‘zgarib,   o‘z   qarashlarini   yoki
axloqiy   nuqtai   nazarlarini   yangilaydi.   Badiiy   adabiyotda   bu   o‘zgarishlar
o‘quvchiga qahramonning ichki kurashlari va o‘sishini ko‘rsatadi.O‘zgarishlarning
sabablarini   aniqlash:   Obrazning   ruhiy   holatidagi   o‘zgarishlarni   o‘rganishda
ularning   sabablarini   tushunish   ham   juda   muhimdir.   Bunga   ijtimoiy   holatlar,
shaxsiy   muammolar,   tashqi   ta’sirlar   yoki   ichki   kechinmalar   kiradi.   Badiiy
asarlarda   ko‘pincha   bunday   o‘zgarishlar   dramatik   hodisalar   yoki   muhim   qarorlar
orqali yuzaga keladi.
Obrazning   ruhiy   holatining   o‘zgarishi:Ichki   konfliktlar:   Obrazning   ruhiy
holatidagi   o‘zgarishlar   ko‘pincha   ichki   konfliktlar   orqali   amalga   oshadi.
Qahramonlar  o‘z ichki  dilemmalari  yoki  qarama-qarshiliklari  tufayli  o‘zgaradilar.
Masalan,   adabiy   asarlarda   ba’zan   qahramonlar   o‘zining   axloqiy   yoki   emotsional
qarorlarini   qabul   qilishda   qiynalishadi,   bu   esa   ularning   ruhiy   holatiga   ta’sir
6 qiladi.Tashqi omillar ta’siri: Tashqi omillar, masalan, ijtimoiy, oilaviy yoki shaxsiy
hodisalar   obrazning   ruhiy   holatiga   ta’sir   qilishi   mumkin.   Insonning   hayoti   yoki
atrof-muhiti   o‘zgarganda,   uning   ichki   holati   ham   o‘zgaradi.   Masalan,   ba’zi
asarlarda   qahramonlarning   ijtimoiy   holati   yoki   jamiyatdagi   o‘rinlari   ruhiy
holatlarining   o‘zgarishiga   sabab   bo‘ladi.Psixologik   travmalar   va   muammolar:
Ba’zi   badiiy   obrazlar   ruhiy   holatlaridagi   o‘zgarishlarni   psixologik   travmalar   yoki
shaxsiy muammolar tufayli boshdan kechiradilar. Bu o‘zgarishlar o‘zini his qilish,
dunyoqarash yoki o‘z-o‘ziga bo‘lgan munosabatda sezilarli bo‘lishi mumkin.
Badiiylik-san`atning ham joni, ham ruhi ekan, uni yuzaga keltiruvchi asosiy
vositalardan   biri-badiiy   obrazdir   va   u   adabiyotshunoslik   fanining   markaziy
muammosi sanaladi.
Chunki   adabiyotshunoslik   ilmida   “obraz”   deganda   inson   ongida   in`ikos
etilgan   voqea-hodisalargina emas, balki shu bilan birga so`z vositasida san`atkor
tomonidan   anglangan,   qayta   ishlangan   (bichib   to`qilgan)   va   tasvirlangan   hayot
tushuniladi.   ”…Unda   hech   bir   tasodifiy   va   ortiqcha   narsa   yo`q.   Hamma   qismlar
butunga   bo`ysungan,   hammasi   bitta   maqsadga   yo`naltirilgan,   hammasi   birlikda
bitta go`zallik,   yaxlitlik,   individuallikni   maydonga   keltiradi”.
Shuning   uchun   ham   biz   bu   odam   Yusufbek   hoji,   bu   odam   Qori   Ishkamba,
mana   bu qiz Layli, mana bu yigit Majnun deymiz. Ularning har biri “Voqeilikdagi
ma`lum   hodisalarning   mag`zini   chaqib   beradigan,   umumlashtiruvchi…har   qanday
voqeiy   hodisadan   yuksak …har   qanday   tarixdan   ishonchliroqdir”(V.G.Belinskiy).
Lekin   ”obraz”   atamasi   faqatgina   san`atda   ishlatilmaydi.Jumladan,   falsafada
hayotni   inson   ongidagi   in`ikosini-obraz   deb   tushunish   odat   tusiga   kirgan.”Fan-
voqeilik   faktlaridan   ularning   mohiyatini,   g`oyasini   ajratib   oladi”   (V.G.Belinskiy),
undagi obrazning maqsadi ana shu g`oya (tushuncha, muhokama, isbot, xulosa)ni
ta`kidlash,   ko`rgazmali   tarzda   yetkazishdir.Fandagi   obraz   voqea-hodisaning
shunchaki   tashqi   ko`rinishi   emas,balki   ana   shu   ko`rinishlarning   eng   tipigi
(o`rnakli   misolini,   eng   arzirli   namunasi)ni   ifodalashga   xizmat   qiladi,   u
ko`rgazmali   (illyustrativ)   obrazdir.Albatta   uning   mohiyatida   tipiklik
7 (umujmlashtirish)   xislati   bo`lsa-da,lekin   voqeilik   faktlarini   mubolag`ali   tarzda
ko`rsata   olmaydi.Hayotda   “obraz”   atamasi   yana   boshqa   bir   ma`noda   ishlatiladi,
uni   suratli   (fotografik)   obraz   deb   yuritish   mumkin.   U   ham   voqea-hodisani   aks
ettirishda   eng   xarakterli   vaziyat   va   holatni tanlaydi. 
Lekin   aniqlikka,   aynanlikka   bo`ysunadi   va   uning   asosiy   maqsadi   voqea-
hodisaga   xos   bo`lgan   individuallikni   ko`rsatishdir.   Uning   asosida
individulashtirish   (xuxusiylik)   xislati   yaqqol   ko`zga   tashlansa-da,   u   orqali
suratkash   o`zining   unga   bo`lgan   hissiy   munosabatlarini   bera   olmaydi.   Shu
sababdan   ham   ularning ta`sir doirasi  tor  bo`ladi  va barchaga zavq bera olmaydi,
maftun   etolmaydi.   San`at   va   adabiyotdagi   obraz   ularga   nisbatan   adadsiz
ta`sirchan   bo`ladi,   chunki   hayotiy   voqea-hodisalar   san`atkorning   aql-tafakkuri,
qalbi,   ruhi,   salohiyati   bilan   boyitiladi,   ziynatlanadi,   san`atkor   “unga   o`z   idealini
singdiradi   va   shunga   ko`ra   qayta   yaratadi”,   “oqilona   voqelikning   bunyodkori”
(V.Belinskiy)   bo`ladi.   Natijada   bu   obraz   go`zalligi   va   ta`sirchanligi   bilan
millionlar   qalbini   zabt   etadi.   V.G.Belinskiy   yozganidek, “bashar hayotining tepib
turgan yuragi, uning qoni va joni, uning shu`lasi   va quyoshi”ga aylanadi. Chunki
obraz  jonli  harakati,  jozibadorligi   va  yorqinligi  bilan   o`zida   voqea-hodisalarning
qonuniyatini asosli   va   chuqur   mujassam   etadi.
"Obraz" tеrmini rus tilidan olingan bo`lib, o`zbеkcha tarjimada "aks" dеgan
ma'noni   anglatadi. Masalan, kishining oynadagi aksiga nisbatan ham "obraz" dеb
aytiladi.   Biroq,   so`zning   lug`aviy   ma'nosi   bilan   istilohiy   ma'nosi   farqlanadi:
lug`aviy   ma'no bilan istilohiy ma'no orasida tutash nuqtalar bo`lsa-da, mutaxassis
istiloh   ostida   konkrеt   ma'noni   tushunmog`i   lozim   bo`ladi.   Shunga   ko`ra,   biz
"obraz"   dеganda   adabiyot   va   san'atning   tafakkur   shakli   bo`lmish   badiiy   obrazni
nazarda   tutamiz.
Badiiy   obraz   borliqning   (undagi   narsa,   hodisa   v.h.)   badiiy   asardagi   aksi.
Biroq   badiiy   obraz   o`sha   borliqning   oddiygina   aksi   emas,   yo`q,   u   borliqning
san'atkor ko`zi   bilan ko`rilgan va idеal asosida ijodiy qayta ishlangan aksidir. Bu
aksda   borliqning   ko`plab   tanish   izlarini   topiladi,   biroq   bu   endi   biz   bilgan
8 borliqning ayni o`zi emas,   balki tamoman   yangi   mavjudlik   —   badiiy   borliqdir.
Fikrlarni   oydinlashtirish   uchun   musavvir   ijodiga   murojaat   qilsak.   Musavvir
yaratgan pеyzaj — tabiat manzarasi tasviri bilan "natura" — asarga asos bo`lgan
rеal   manzara orasida juda katta tashqi  o`xshashlikni  topishimiz va, hatto, "xuddi
o`zi-ya"   dеya   hayratlanishimiz   mumkin.   Ehtimol,   kim   uchundir   bu   hayrat
musavvir   ijodiga   bеrilgan   yuksak   baho   bo`lib   ko`rinar,   aslida   esa   bu   xil   baho
san'atni   tushunmasligimizdan   dalolat,   xolos.   Ya'ni,   biz   musavvir   ayricha
bo`rttirgan   bo`yoqlarni,   uning   kеchinmalariga   "hamohang"   ranglar   jilosini,
bizning   nazarimizda   ahamiyatsiz   ko`ringani   uchun   e'tibor   bеrmaganimiz,   biroq
muallif   nazarida   muhim   bo`lgani   uchun   bo`rttiribroq   bеrilgan   chizgini,   naturada
bo`lsa-da   asarda   aksini   topmagan   yoki   bo`lmasa-da   asarda   aks   ettirilgan   jajji
dеtalni,   ilg`ay   olmagan   bo`lib   chiqamiz.   Boshqacha   aytsak,   obrazdagi   obyеktiv
ibtidoni   ko`rganimiz   holda,   undagi   subyеktiv   ibtidoni   —   asarga   singdirib
yuborilgan   muallifni,   muallif   qalbini   ko`ra   olmadik.   Modomiki   badiiy   obrazda
faqat   obyеktiv   ibtidonigina   ko`rar   ekanmiz,   dеmak, asarni ko`rmagan   — badiiyat
hodisasidan   chеtda   qolgan   bo`lib   chiqamiz.   Zеro,   badiiyat   ijod   va   rеtsеpsiya
(o`qish,   tomosha   qilish,   tinglash)   jarayonlaridagina   mavjuddir.   Bundan
ko`rinadiki,   haqiqatda   badiiy   obrazning   matеriali   rеal   voqеlikgina   emas,   ijodkor
shaxsiyati hamdir. Shu vajdan ham bir xil mavzuni qalamga olgan ikki   yozuvchi,
bitta narsaning suratini chizgan ikki rassom tomonidan yaratilgan obrazlar   bir   xil
bo`lmaydi,   bo`lolmaydi.
Badiiy   adabiyotda   inson   obrazini   to`laqonli   yaratish,   uni   o`quvchi   ko`z
oldida   konkrеt   jonlantirish   uchun   xizmat   qiladigan   qator   vositalar   mavjud.
Bularga  muallif  xaraktеristikasi,  portrеt,  badiiy  psixologizm, pеrsonaj  nutqi   kabi
badiiy   unsurlar   kiradi.   Obrazga   bеvosita   yozuvchining   o`zi   tomonidan   bеrilgan
ta'rif "muallif xaraktеristikasi" dеb yuritiladi. Muallif xaraktеristikasida obrazning
fе'l-atvoriga   xos   asosiy   xususiyatlar   bayon   qilinadi.   Odatda   muallif
xaraktеristikasi  asarning  boshlanish  qismlarida  yoxud konkrеt  obraz asarga  kirib
kеlgan   o`rinlarda   bеriladi.   Muallif   xaraktеristikasi   o`quvchida   pеrsonaj   haqida
9 yaxlit   tasavvur   hosil   qilib,   uning   kеyingi   xatti-harakatlarini,   gap-so`zlarini
anglashida   muhim   ahamiyat   kasb   etadi.   Pеrsonajning   so`z  bilan   chizilgan   tashqi
qiyofasi — portrеt ham inson obrazini yaratishda muhim vosita sanaladi. Portrеt,
avvalo,   personajning   o`quvchi   ko`z   oldida   konkrеt   inson   sifatida   gavdalanishiga
ko`maklashadi.   Ikkinchi   tomondan,   badiiy   asarda   portrеt   xaraktеrologik
bеlgilarga   ega   bo`ladi.   Ya'ni,   yozuvchi   pеrsonaj   siyratiga   xos   xususiyatlarni
suratida   aks   ettirishga   intiladi.   Yozuvchi   pеrsonaj   qiyofasini   ancha   mufassal
chizishi   (A.Qodiriy   yaratgan   Kumush,   Ra'no   portrеtlari)   yoki   uning   qiyofasiga
xos   ayrim   dеtallarni   bеrish   bilan   kifoyalanishi   ham   mumkin.   Chunki   portrеt   —
vosita, dеmak, uning qanday bo`lishi ko`proq muallif niyati, yozuvchining o`ziga
xos   tasvir   uslubi,   pеrsonajning   asarda   tutgan   mavqеi   kabilar   bilan   bog`liqdir.
Masalan,   Cho`lpon   sеvimli   qahramoni   Zеbining   qiyofasini   chizmagan.   Adib
ko`proq  pеrsonajning   siyratini   chizadi,  uning   xatti-harakatlarini   jonli   tasvirlaydi,
gap-so`zlaridagi   jonli   ohangni   ifodalashga   intiladi,   xullas,   har   bir   o`quvchining
o`z Zеbisini tasavvur etib olishiga imkon yaratadi. Natijada qahramon qiyofasini
chizmaslikning   o`zi   o`ziga   xos   badiiy   usulga   aylanadiki,   uning   yordamida   adib
o`quvchini   qahramoniga   "yaqinlashtiradi".   Ko`ramizki,   qahramon   qiyofasining
qanday   va   qay   darajada   chizilishi   bеlgili   emas,   bu   o`rinda   portrеtning   (yoki
portrеt  dеtallarining)  inson  obrazini  to`laqonli  yaratish va o`quvchining tasavvur
eta olishi uchun yеtarli bo`lishi asosiy mеzondir. 
Badiiy   asarda   to`laqonli   inson   obrazini   yaratishdagi   muhim   unsurlardan   biri
badiiy psixologizm sanaladi. Badiiy psixologizm d е yilganda p е rsonaj ruhiyatining
ochib   b е rilishi,   uning   xatti-harakatlari,   gap-so`zlarining   psixologik   jihatdan
asoslanishi tushuniladi va u mazkur vazifalarni amalga oshirishga xizmat qiluvchi
qator usul, vositalarni o`z ichiga oladi. Yozuvchi p е rsonaj ruhiyatini b е vosita yoki
bilvosita   tasvirlab   b е rishi   mumkin.   P е rsonaj   o`y-k е chinmalari,   his-tuyg`ularining
"ichki   monolog",   "ong   oqimi"   tarzida   yoki   muallif   tilidan   (o`ziniki   bo`lmagan
avtor   gapi)   bayon   qilinishi   psixologik   tasvirning   b е vosita   shakli   hisoblanadi.
Asarda   p е rsonaj   ruhiyatining   uning   xatti-harakatlari,   gap-so`zlari,   yuz-ko`z
ifodalari   (mimikasi),   undagi   fiziologik   o`zgarishlarni   ko`rsatish   orqali   ochib
10 b е rilishi bilvosita psixologik tasvirdir. Ruhiy tasvirning bu ikki ko`rinishi bir-birini
to`ldiradi,   shu   bois   ham   muayyan   p е rsonaj   ruhiyatini   tasvirlashda   yozuvchi
bularning har ikkisidan ham o`rni bilan unumli foydalanadi. Shuningd е k, p е rsonaj
ruhiyatini   ochishda   yozuvchi   tabiat   tasviridan   yoki   boshqa   biror   narsa   obrazidan
foydalanishi   mumkin   bo`ladi.   Masalan,   "O`tkan   kunlar"   romanida   A.Qodiriy
Kumushning turmushga b е rilish xabarini eshitgan Otab е k ruhiyatini "Xo`ja Ma'oz"
qabriston   tasviri   orqali   tasvirlasa,   uning   Kumush   hijronida   yashagan   paytlardagi
ruhiy holatini "Navo" kuyining sharhida umumlashtirib ifodalaydi.
Adabiy   asarda   xarakt е r   ruhiyatini   ochish,   umuman,   inson   obrazini
yaratishning   muhim   vositalaridan   yana   biri   p е rsonaj   nutqidir.   Zamonaviy   nasrda
dialog salmog`ining ortishi barobari p е rsonaj nutqining obraz yaratishdagi mavq е i
ham   kuchaydi.   Mohir   yozuvchi   p е rsonaj   nutqini   individuallashtirish   orqali   uning
shaxsiyati,   dunyoqarashi,   muayyan   hayotiy   holatdagi   ruhiyati   haqida   o`quvchiga
ko`p   narsalarni   y е tkaza   oladi.   Aytish   k е rakki,   dialoglarda   p е rsonaj   nutqi
muallifning   qisqa,   lo`nda   sharhlari   bilan   ta'minlanadi.   Yuqorida   aytganimiz
p е rsonajning   yuz-ko`z   ifodasi,   mimikasi,   undagi   fiziologik   o`zgarishlar   haqida
ma'lumot b е ruvchi d е tallar dialogda juda katta ahamiyat kasb etadi. Ular p е rsonaj
nutqini "eshitish" va uning xatti-harakatini "ko`rib turish" imkonini — sahnaviylik
eff е ktini yaratadi, ya'ni, inson obrazining to`laqonli, jonli chiqishini ta'minlaydi.
Adabiyotshunoslikda inson obrazi bilan bog`liq holda badiiy obrazning yana
bir   muhim   xususiyati   —   uning   o`z   xarakt е r   mantiqidan   k е lib   chiqqan   holda
harakatlanishiga   alohida   diqqat   qilinadi.   Ehtimol   sizning   ham   duch   k е lganingiz
bordir: ba'zan kitobxonlar asarni muhokama qilarkan, "falon qahramon o`lmaganda
yaxshi   bo`lardi"   yoki   "falon   bilan   fiston   qahramon   bir-biriga   y е tishsa   yaxshi
bo`lardi" qabilida fikr yuritishadi, hatto shu xil istaklarni bildirib mualliflarga xat
yozganlari   ham   bor.   Bu   —   badiiyatni,   ijod   jarayonini   yuzaki,   jo`n   tushunish
natijasi.   Gap   shundaki,   badiiy  obraz   yozuvchining  quli   emas,   u  o`zining  xarakter
mantiqiga muvofiq harakat qiladi. Albatta, asar p е rsonajlari xarakt е riga xos asosiy
xususiyatlar (param е trlar) avval boshda yozuvchining o`zi tomonidan b е lgilanadi.
11 K е yin,   asar   voq е alari   rivoji   davomida   to`la   shakllangan   va   mustahkamlangan
xarakt е r   endi   muallif   diktatini   qabul   qilmaydi,   o`z   boshicha   harakatlanadi.
Adabiyot tarixida buni tasdiqlaydigan ko`plab misollar bor.
1.2.   Inson obrazi va uning yaratish
vositalari
Inson   obrazining   mohiyati   uning   kompleksligini,   murakkabligini,   psixologik
va   ijtimoiy   jihatdan   boyligini   ifodalashda   yotadi.   Badiiy   asarda   inson   obrazining
o‘ziga xos jihatlari, xulq-atvori, dunyoqarashi va hissiyati orqali insoniy masalalar,
falsafiy   va   axloqiy   savollar   yoritiladi.   Inson   obrazining   yaratish   vositalari   esa
badiiy asarning chuqurligi va muallifning maqsadlariga bog‘liq.
Inson   obrazini   yaratish   vositalari:Tashqi   tasvir:   Inson   obrazining   tashqi
ko‘rinishi ko‘pincha uning ruhiy holati yoki ijtimoiy mavqeini aks ettiradi. Muallif
tashqi   tasvir   yordamida   qahramonning   shaxsiyatini   yoki   uning   dunyoqarashini
ifodalaydi. Masalan, yuz ifodalari, kiyim-kechak, tana tili va boshqa tashqi belgilar
qahramonning ruhiy holatini yoki xarakterini aks ettiradi.
Ichki   monologlar   va   fikrlar:   Qahramonning   ichki   monologlari   yoki   uning
xayollaridagi   mushohadalar   orqali   uning   ruhiy   holatini   yoki   ichki   kurashlarini
ko‘rsatish   mumkin.   Ichki   monologlar   orqali   obrazning   ichki   dunyosini   ochish,
uning   qarorlaridagi   ikkilanishlarni,   ijtimoiy   yoki   axloqiy   dilemmalarni   tasvirlash
mumkin. Bu vosita adabiyotda, ayniqsa, psixologik dramalarda keng qo‘llaniladi.
Dialoglar:   Qahramonlar   o‘rtasidagi   dialoglar   obrazni   yaratishda   muhim   rol
o‘ynaydi.   Ular   orqali   qahramonning   xarakteri,   dunyoqarashi   va   o‘zaro
munosabatlari   namoyon   bo‘ladi.   Dialoglar   tasvirlangan   shaxslarning   fikrlarini,
hissiyotlarini, qahramonning ijtimoiy vaziyatga bo‘lgan munosabatini aniqlaydi.
Ijtimoiy muhit va atrof-muhit: Inson obrazining yaratishda uning yashayotgan
ijtimoiy   muhitini,   atrof-muhitini   tasvirlash   ham   muhim   vosita   hisoblanadi.
Qahramonning jamiyatdagi o‘rni, uning ijtimoiy pozitsiyasi, mehnat faoliyati yoki
12 oilaviy   holati   obrazni   shakllantirishga   yordam   beradi.   Atrof-muhit   qahramonning
xarakterini ochish, uning ichki va tashqi kurashlarini yoritish uchun ishlatiladi.
Psixologik portret:  Inson obrazini  yaratishda psixologik portret yaratish juda
muhimdir.   Bu,   qahramonning   ichki   dunyosini,   ruhiy   holatini   va   psixologik
xususiyatlarini   chuqur  o‘rganishni  talab  qiladi. Masalan,  obrazning  hissiyoti,   o‘z-
o‘ziga   bo‘lgan   munosabati,   ba’zan   esa   uning   ichki   qarama-qarshiliklari   yoki
komplekslari tasvirlanadi.
Obrazning   rivojlanishi:   Obrazning   rivojlanishi   va   uning   o‘zgarishi   ham
muhim   vosita   hisoblanadi.   Inson   obrazining   vaqt   o‘tishi   bilan   o‘zgarishi,   yangi
vaziyatlarga   javob   berish   orqali   uning   xarakteri   va   ichki   dunyosi   o‘rganiladi.   Bu
o‘zgarishlar, odatda, qahramonning psixologik rivojlanishi yoki dramatik voqealar
orqali yuzaga keladi.
Fyodor   Dostoyevskiyning   "Jinoyat   va   jazo"   romani:   Raskolnikovning   ichki
kurashi,   psixologik   holati   va   uning   o‘zgarishi   obraz   yaratishda   markaziy   o‘rin
tutadi.   Uning   ruhiy   holati   va   ijtimoiy   muhit   tasvirlari   orqali   insonning   axloqiy
dilemma va mas’uliyatlarini chuqur o‘rganish mumkin.
Lev   Tolstoyning   "Anna   Karenina"   romani:   Anna   va   Vronskij   kabi
qahramonlarning   ichki   dunyosi,   ularning   ruhiy   holatlari   va   bir-biriga   bo‘lgan
munosabatlari   tasvirlanadi.   Bu   obrazlar   orqali   jamiyatdagi   axloqiy   me'yorlar   va
shaxsiy erkinlik masalalari yoritiladi.
Inson   obrazi   —   adabiyot,   san’at   va   boshqa   badiiy   asarlarda   tasvirlangan
insonning   psixologik,   ijtimoiy   va   moral   jihatlarini   ifodalovchi   tasvirdir.   Inson
obrazi yaratish orqali muallif yoki rassom insoniyatning turli qirralarini, ruhiyatini
va   uning   jamiyatdagi   o‘rnini   ko‘rsatadi.   Bu   obraz,   ko‘pincha,   badiiy   asarning
markazida bo‘lib, uning mazmuni va maqsadini belgilaydi.
Inson obrazining asosiy xususiyatlari:
13 Psixologik holat: Inson obrazida muhim rol o‘ynaydigan jihat bu uning ichki
dunyosi,   his-tuyg‘ulari,   fikrlari   va   qarorlaridir.   Muallif,   insonning   ruhiy
kechinmalarini tasvirlash orqali uning xarakterini chuqurroq ochadi.
Ijtimoiy o‘rin va muhit: Inson obrazining shakllanishida uning ijtimoiy holati,
oilaviy   va   jamiyatdagi   o‘rni   ham   katta   ahamiyatga   ega.   Badiiy   obrazlar   o‘sha
davrning   ijtimoiy-siyosiy   sharoitlari   bilan   chambarchas   bog‘liq   bo‘ladi,   shuning
uchun   bu   holatlar   ko‘pincha   obrazni   shakllantirishda   muhim   omil   sifatida
namoyon bo‘ladi.
Axloqiy qarashlar: Inson obrazining axloqiy jihatlari, ya'ni uning qadriyatlari,
qarashlari   va   tamoyillari   ham   uning   tasvirida   yoritiladi.   Badiiy   obrazning   etik   va
axloqiy   qarorlarini   o‘rganish,   uning   o‘zgarishlari   va   rivojlanishini   anglashda
yordam beradi.
Inson obrazini yaratish vositalari:
Inson   obrazini   yaratish   jarayonida   san'atchilar   yoki   yozuvchilar   bir   qancha
vositalardan   foydalanadilar.   Bu   vositalar   orqali   obrazning   xususiyatlari,   ruhiy
holati va jamiyatdagi o‘rni aniq tasvirlanadi.
Tashqi   tasvir:   Obrazni   yaratishda   tashqi   ko‘rinish,   kiyim-kechak,   harakatlar
va   mimikalar   muhim   rol   o‘ynaydi.   Bu   vosita   yordamida   qahramonning   ijtimoiy
pozitsiyasi,   uning   ichki   dunyosiga   bo‘lgan   aloqasi   yoki   xarakteri   ko‘rsatiladi.
Masalan,   qahramonning   tashqi   ko‘rinishi   uning   ruhiy   holatiga   bog‘liq   bo‘lishi
mumkin — ba’zan u asabiy, ba’zan xotirjam yoki g‘amgin bo‘lishi mumkin.
Ichki   monolog   va   dialoglar:   Ichki   monologlar   va   dialoglar   orqali
qahramonning   ichki   kechinmalari,   qarashlari   va   hissiyotlari   ochiladi.   Ichki
monologlar qahramonning o‘z fikrlarini anglashda yordam beradi, shu bilan birga,
uning   ruhiy   holatini   tushunishga   imkon   yaratadi.   Dialoglar   esa   boshqa   obrazlar
bilan munosabatlarni va ijtimoiy o‘rni haqida ma'lumot beradi.
14 Psixologik   tasvir:   Psixologik   tasvir   —   obrazning   ruhiy   kechinmalari   va
hissiyotlarini   ifodalashda   foydalaniladigan   vositadir.   Bu   vosita   orqali
qahramonning ichki dunyosidagi ziddiyatlar, qarama-qarshiliklar yoki o‘zgarishlar
ko‘rsatiladi.   Masalan,   biror   muhim   qaror   qabul   qilish   jarayonidagi   ichki   kurash
yoki murakkab holatlar obrazning psixologik jihatini ochib beradi.
Sahna   yoki   atrof-muhit   tasviri:   Obrazning   ruhiy   holatini   yoki   xarakterini
ko‘rsatishda   atrof-muhit   va   sahna   tasvirlari   ham   muhimdir.   Masalan,   qorong‘u
xonada   yoki   tabiiy   muhitda   bo‘lish   qahramonning   ruhiy   holatini   tasvirlashga
yordam beradi. Mualliflar bu vosita orqali qahramonning ichki hissiyotlarini tashqi
sharoitlar bilan bog‘lab, o‘quvchining tasavvurini boyitadi.
Harakatlar   va   xatti-harakatlar:   Obrazning   harakatlari   va   xatti-harakatlari
orqali uning xarakteri, axloqiy qadriyatlari va ijtimoiy pozitsiyasi  ko‘rsatiladi. Bu
vosita   orqali   qahramonning   qarorlari   va   muammolarga   munosabati   aniq
tasvirlanadi.   Ularning   harakati   yoki   atrofdagilar   bilan   munosabati   uning   ichki
dunyosiga bog‘liq bo‘ladi.
Simvolizm:   Ba'zi   adabiy   va   san'atchilik   asarlarda,   obrazlar   simvollar   orqali
ham  yaratiladi. Masalan,  badiiy obrazni  yaratayotganda biror  predmet  yoki  holat,
odatda,   qahramonning   ruhiy   holatining   yoki   uning   daxldor   bo‘lgan
dunyoqarashining ramzi sifatida ishlatiladi. Bu obrazni yanada chuqurlashtiradi va
o‘quvchi yoki tomoshabinga kengroq ma'no ochadi.
Inson obrazi badiiy asarda juda murakkab va ko‘p qatlamli bo‘ladi. U yaratish
uchun   bir   qator   vositalar   —   tashqi   tasvir,   ichki   monolog,   psixologik   tasvirlar,
harakatlar,   simvolizm   va   boshqalar   ishlatiladi.   Ushbu   vositalar   orqali   obrazning
ruhiy   holati,   xarakteri,   axloqiy   qadriyatlari   va   ijtimoiy   o‘rni   aniqlanadi,
shuningdek,   o‘quvchi   yoki   tomoshabinning   obrazga   bo‘lgan   munosabatini
shakllantiradi.
15 II.BOB.   BADIIY OBRAZ VA UNING TURLARI
2.1.   Obrazning jamiyatdagi o'rni va unga nisbatan
munosabat
Badiiy obraz turlariga quydagilar kiradi: mifalogik, afsonaviylik, xayoliylik –
fantastik simvolik, realistik obrazlar.
Realistik   obraz   –   hayot   haqiqatiga   monand   obrazlar   bo`lib   ular   jonli
odamlarga xos bo`lgan xususiyatlarni o`zida mujassamlashtiradi.
Ramantik obrazlar – hayotda aynan bo`lmagan, ammo bo`lishi orzu qilingan
mo`jizakor   kuch   –   quvvat   egasi   bo`lgan,   ko`tarinki   ruh   bilan   yaratilgan   obrazlar
kiradi.
Xayoliy-   fantastik   obrazlar   haddan   tashqari   bo`rtirilgan,   ilohiylashtirilgan
mo`jizaviy xarakterga ega bo`lgan obrazlar.
Afsonaviy obrazlar esa butunlay xayoliy obraz bo`lib ular bitmas – tuganmas
kuch – qudratga ega bo`ladi. 
Adabiyotshunoslikda   badiiy   obrazlar   tasnifi   masalasida   turlichalik   mavjud
bo`lib,   hali   bu   masalada   tugal   to`xtamga   k е linmagan.   Shunday   bo`lsa-da,   adabiy
asarlardagi   obrazlarni   k е ng   qamragan   holda   ularni   turli   jihatlardan   guruhlovchi
M.Epsht е ynning   quyidagi   tasnifiga   ko`p   jihatdan   qo`shilish   mumkin.   Mazkur
tasnifga   ko`ra   badiiy   obrazlar   quyidagi   jihatlardan   tasnif   etiladi:   1)   pr е dm е tlilik
darajasiga ko`ra;   2)   badiiy   umumlashtirish   darajasiga   ko`ra;   3)   ifoda   va   tasvir
planlari   munosabatiga   ko`ra.
Obrazning   pr е dm е tlilik   darajasi   d е yilganda   o`sha   obraz   tasvirlayotgan
narsaning ko`lami nazarda tutiladi. Bu jihatdan badiiy r е allik to`rtta satxdan tarkib
topadi:   1)   d е tal   obrazlar;   2)   voq е a-hodisalar   obrazi;   3)   xarakt е r   va   sharoit;   4)
dunyo   va taqdir obrazi (badiiy r е allik). D е tal obrazlar (tafsilotlar, narsa-buyumlar,
portr е t,   p е yzaj)   o`zlarining   statik   holatdaligi   bilan   farqlanadi.   D е tal   obrazlardan
badiiy   r е allikning ikkinchi qatlami — ichki yoki tashqi harakatdan tarkib topuvchi
16 voq е a-   hodisalar   obrazi   o`sib   chiqadi.   Uchinchi   qatlamni   shu   harakat   ortida   turib
uni   yurgizib   turgan   "xarakt е r   va   sharoit"   tashkil   qiladi.   Xarakt е r   va   sharoit
oldingilarini   birlashtirgan holda "dunyo va taqdir" obrazini yuzaga k е ltiradi. Ayon
bo`ldiki,   badiiy   r е allik   go`yo   g`ishtchalar   singari   butunni   tashkil   qilishga   xizmat
qiluvchi   unsurlardan   tashkil   topadi   va   bu   unsurlar   o`zaro   pr е dm е tlilik   darajasi,
tasvir ko`lami jihatidan   farqlanadi.
Umumlashtirish darajasiga ko`ra ham badiiy obrazning qator ko`rinishlari —
individual   obraz,   xarakt е r,   tipik   obraz   kabilar   ajratiladi.   Biroq,   aytish   k е rakki,
ularning   orasidagi   farq   doim   ham   yaqqol   ko`zga   tashlanav е rmaydi,   ya'ni,   bu   xil
bo`linishda   muayyan   darajada   shartlilik   saqlanib   qoladi.   Individual   obraz
d е yilganda   o`zigagina   xos   bo`lgan   f е 'l-atvori,   gap-so`zlari,   b е takror   xarakt е r
xususiyatlari   bilan   namoyon   bo`luvchi   obrazlar   tushuniladi   (mas.,"O`tmishdan
ertaklar"dagi   Babar,   "M е ning   o`g`rigina   bolam"   hikoyasidagi   Roqiya   bibi).
Xarakt е r   d е ganda   esa   muayyan   davr   va   muhit   kishilariga   xos   eng   muhim,
xarakt е rli   umumiy   xususiyatlar   bilan   alohida shaxsga xos individual xususiyatlarni
o`zida   uyg`un  mujassam  etgan   obraz   nazarda   tutiladi   (mas.,   «O`tkan   kunlar»dagi
Otab е k,   «K е cha   va   kunduz»dagi   Miryoqub,   «Qutlug`   qon»dagi   Yo`lchi   va   b.).
Tipik   obraz   d е yilganda   muayyan   ijtimoiy-tarixiy   sharoit,   davr   va   muhitga   xos
muhim   xarakt е rli   xususiyatlarni   o`zida   namoyon   etgan   obraz   nazarda   tutiladi.
Masalan,   «K е cha   va   kunduz»dagi   Akbarali,   Razzoq   so`fi,   noyib   to`ra
obrazlarining   har   birida   oktabr   to`ntarishi   arafasidagi   muayyan ijtimoiy guruhlarga
xos   tipik   xususiyatlar   ustuvorligi   kuzatiladi.   Jumladan,   Akbarali   obrazida   chor
hukumati o`z siyosatini yurgizish uchun foydalangan mahalliy   amaldorlar,   Razzoq
so`fi   timsolida   mohiyatni   anglamasdan   ko`r-ko`rona   e'tiqod   qilgan   dindorlar,
noyib  to`rada  mustamlakachi   amaldorlarga  xos   tipik  xususiyatlar   mujassam   ifoda
etilgan.   Shu   o`rinda   qayd   etish   lozimki,   adabiyotshunoslikda   tip   xarakt е rning
yuqori   darajasi   d е b   qarash   ham,   tip   va   xarakt е r   atamalarini   sinonim   sifatida
qo`llash   hollari   ham   mavjud.
17 Adabiyotshunoslikda   "badiiy   obraz"   atamasi   ham   k е ng,   ham   tor   ma'nolarda
ishlatiladi. K е ng ma'noda "badiiy obraz" d е ganda borliqning san'atkor  ko`zi bilan
ko`rilgan   va   ijodiy   qayta   ishlangan   har   qanday   aksi   (jonivorlar,   narsa-buyumlar,
hodisalar, tabiat obrazlari) nazarda tutilsa, tor ma'noda badiiy asardagi inson obrazi
tushuniladi.   Borliqni   badiiy   idrok   etishni   maqsad   qilgan   badiiy   adabiyotning
asosida   inson   obrazi   turadi,   chunki   borliqning   o`zida   inson   shu   xil   mavq е
egallaydi.   Shunday   ekan,   borliqni   badiiy   idrok   etishni   maqsad   qilgan   badiiy
adabiyotning   bu   yo`ldagi   asosiy   vositasi   inson   obrazi   bo`lishi   tabiiy   hamdir.
Mazkur   fikrni   obrazlar   tizimidagi   darajalanish   yaqqol   ko`zga   tashlanadigan   katta
epik  asarlar   misolida   tushunish   va   tushuntirish   qulayroq.   Bu   xil   asarlarda   boshqa
(narsa-buyumlar,   jonivorlar,   hodisalar   va   sh.k.)   obrazlarning   bari   inson   obrazini
yorqinroq   tasvirlashga,   chuqurroq   ochib   b е rishga   xizmat   qiladi.   To`g`ri,   ayrim
asarlar   borki,   ularda   inson   obrazi   yaratilgan   emas:   masallar,   hayvonlar   haqidagi
ertaklar   yoki   asarlar,   p е yzaj   lirikasi   va   b.   Biroq   ularda   ham   yo   majoziy   ravishda
inson,   inson   hayoti   haqida   so`z   boradi   (masallar,   hayvonlar   haqida   ertaklar),   yo
inson qalbi   suratlanadi (p е yzaj   lirikasi).
Badiiy adabiyotda inson obrazini to`laqonli yaratish, uni o`quvchi ko`z oldida
konkr е t   jonlantirish   uchun   xizmat   qiladigan   qator   vositalar   mavjud.   Bularga
muallif   xarakt е ristikasi,   portr е t,   badiiy   psixologizm,   p е rsonaj   nutqi   kabi   badiiy
unsurlar   kiradi.   Obrazga   b е vosita   yozuvchining   o`zi   tomonidan   b е rilgan   ta'rif
"muallif   xarakt е ristikasi"   d е b   yuritiladi.   Muallif   xarakt е ristikasida   obrazning   f е 'l-
atvoriga   xos   asosiy   xususiyatlar   bayon   qilinadi.   Odatda   muallif   xarakt е ristikasi
asarning   boshlanish qismlarida yoxud konkr е t obraz asarga kirib k е lgan o`rinlarda
b е riladi.   Muallif  xarakt е ristikasi   o`quvchida  p е rsonaj  haqida  yaxlit   tasavvur  hosil
qilib, uning   k е yingi   xatti-harakatlarini,   gap-so`zlarini   anglashida   muhim   ahamiyat
kasb   etadi.   P е rsonajning   so`z   bilan   chizilgan   tashqi   qiyofasi   —   portr е t   ham   inson
obrazini   yaratishda muhim vosita sanaladi. Portr е t, avvalo, personajning o`quvchi
ko`z   oldida   konkr е t   inson   sifatida   gavdalanishiga   ko`maklashadi.   Ikkinchi
tomondan,   badiiy   asarda   portr е t   xarakt е rologik   b е lgilarga   ega   bo`ladi.   Ya'ni,
yozuvchi   p е rsonaj   siyratiga   xos   xususiyatlarni   suratida   aks   ettirishga   intiladi.
18 Yozuvchi   p е rsonaj   qiyofasini   ancha   mufassal   chizishi   (A.Qodiriy   yaratgan
Kumush, Ra'no portr е tlari)   yoki uning qiyofasiga xos ayrim d е tallarni b е rish bilan
kifoyalanishi   ham   mumkin.   Chunki   portr е t   —   vosita,   d е mak,   uning   qanday
bo`lishi   ko`proq   muallif   niyati,   yozuvchining   o`ziga   xos   tasvir   uslubi,
p е rsonajning   asarda   tutgan   mavq е i   kabilar   bilan   bog`liqdir.   Masalan,   Cho`lpon
s е vimli   qahramoni   Z е bining   qiyofasini   chizmagan.   Adib   ko`proq   p е rsonajning
siyratini   chizadi,   uning   xatti-harakatlarini   jonli   tasvirlaydi,   gap-so`zlaridagi   jonli
ohangni   ifodalashga   intiladi,   xullas,   har   bir   o`quvchining o`z Z е bisini tasavvur etib
olishiga imkon yaratadi. Natijada qahramon   qiyofasini chizmaslikning o`zi o`ziga
xos   badiiy   usulga   aylanadiki,   uning   yordamida   adib   o`quvchini   qahramoniga
"yaqinlashtiradi".   Ko`ramizki,   qahramon   qiyofasining   qanday   va   qay   darajada
chizilishi   b е lgili   emas,   bu   o`rinda   portr е tning   (yoki   portr е t   d е tallarining)   inson
obrazini   to`laqonli   yaratish   va   o`quvchining   tasavvur   eta   olishi   uchun   y е tarli
bo`lishi   asosiy   mezondir.
Obrazning jamiyatdagi o‘rni va unga nisbatan munosabat  adabiyot, san'at  va
madaniyatda   muhim   ahamiyatga   ega   bo‘lib,   insonning   ijtimoiy   hayoti,   axloqi   va
psixologik   holatini   tasvirlashda   asosiy   vositalardan   biridir.   Obrazlarning
jamiyatdagi o‘rni va unga nisbatan munosabat, ayniqsa, badiiy asarlarda ijtimoiy,
ma'naviy va siyosiy masalalarning yoritilishida ko‘zga tashlanadi.
Obrazning   jamiyatdagi   o‘rni:Inson   va   jamiyat   o‘rtasidagi   aloqani   ko‘rsatish:
Obraz jamiyatning ijtimoiy tuzilmalari, qadriyatlari, urf-odatlari va muammolarini
tasvirlashda   yordam   beradi.   Badiiy   obrazlar   ko‘pincha   jamiyatning   o‘zgarishlari,
ijtimoiy   sinflar,   adolat   masalalari,   tenglik   yoki   kuch   munosabatlari   kabi
mavzularni   o‘rganadi.   Qahramonlar   va   ularning   jamiyat   bilan   munosabati   orqali
o‘quvchi   yoki   tomoshabin   o‘z   vaqtining   ijtimoiy   sharoitlari,   muammolari   va
ehtiyojlarini anglashga imkoniyat yaratadi.
Jamiyatning   axloqiy   va   ma'naviy   qadr-qimmatlari:   Obrazlar   jamiyatning
axloqiy   qadriyatlarini   va   uning   o‘zgarishlarini   tasvirlashda   katta   ahamiyatga   ega.
Badiiy   obrazlar,   odatda,   ijtimoiy   muammolarni,   o‘zgarishlarni   va   qarama-
19 qarshiliklarni   yoritadi.   Masalan,   jamiyatda   adolat,   erkinlik   yoki   tenglik   uchun
kurashayotgan obrazlar ko‘pincha jamiyatdagi axloqiy tushunchalar va qadriyatlar
haqida o‘ylashga majbur qiladi.
Siyosiy   va   ijtimoiy   tanqid:   Adabiyotda   va   san'atda   obrazlar   ko‘pincha
jamiyatning   noxush   tomonlarini   tanqid   qilish   uchun   vosita   sifatida   ishlatiladi.
Siyosiy   va   ijtimoiy   tizimlarning   zaif   joylarini   ko‘rsatish   va   ularni   tahlil   qilish
uchun   obrazlar   ishlatiladi.   Bu   orqali   mualliflar   yoki   rassomlar   o‘z   asarlari   orqali
jamiyatni   o‘zgartirishga   yoki   unga   ijtimoiy-tanqidiy   qarashlar   yaratishga
intilishadi.
Ruhiy   va   psixologik   o‘zgarishlarni   yoritish:   Obraz   jamiyatdagi   individning
ruhiy o‘zgarishlari va uning ichki dunyosidagi muammolarni yoritishda ham katta
o‘ringa ega. Obrazning ruhiy holati, ijtimoiy tizim  va individ o‘rtasidagi  qarama-
qarshiliklarni   tasvirlaydi.   Bu,   o‘z   navbatida,   jamiyatda   mavjud   bo‘lgan   ijtimoiy
bosimlar, muammolar yoki individual stresslarga qanday ta’sir qilishini ko‘rsatadi.
Obrazga nisbatan jamiyatning munosabati:
Qahramonning   jamiyatdagi   o‘rni:   Jamiyatning   obrazga   nisbatan   munosabati
qahramonning   o‘ziga   xosligi,   uning   ijtimoiy   mavqei   va   holatiga   bog‘liq.
Ko‘pincha   badiiy   obrazlar   jamiyatning   yoki   ijtimoiy   guruhlarning   qabul   qilishini
kutib,   turli   jamoalarda   o‘ziga   xos   qarshiliklar   yoki   to‘siqlar   bilan   duch   keladi.
Misol uchun, jamiyatda an'anaviy qadriyatlar yoki normalarga zid bo‘lgan obrazlar
ko‘pincha ijtimoiy marginallashadi yoki izolyatsiya qilinadi.
Stereotiplar   va   ijtimoiy   qarshiliklar:   Ba’zi   obrazlar   jamiyatning   stereotiplari
va   kutilmalari   asosida   shakllanadi.   Masalan,   jamiyatda   "ideal"   erkak   yoki   ayol
obrazlari   mavjud   bo‘lishi   mumkin,   va   bunday   obrazlar   jamiyat   tomonidan   ijobiy
yoki salbiy baholanishi mumkin. Shu bilan birga, o‘ziga xos bo‘lgan, jamiyatdagi
normallarga   to‘g‘ri   kelmaydigan   obrazlar   ko‘pincha   tanqid   qilinadi   yoki   jamiyat
tomonidan kamsitiladi.
20 O‘zgarishlarga   qarshi   kurash:   Ba’zi   obrazlar   jamiyatning   o‘zgarishlarga
qarshi munosabati  orqali yanada kuchayadi. Jamiyat tomonidan qabul qilinmagan
yoki   inkor   etilgan   obrazlar,   ko‘pincha   yangi   fikrlar   va   qarashlarning   tarqalishiga
sabab   bo‘ladi.   Bu   obrazlar   jamiyatda   mavjud   ijtimoiy   tizimlarga   qarshi
kurashishning ramzi sifatida shakllanadi.
Adolat   va   tenglik   masalalari:   Jamiyatdagi   adolat   va   tenglikka   doir   obrazlar
ko‘pincha   ijtimoiy   tengsizliklarga   qarshi   tanqidiy   munosabatni   ifodalaydi.   Badiiy
asarlarda   ko‘rsatilgan   obrazlar,   odatda,   jamiyatdagi   tengsizliklarni,   aybsizlarni
nohaq   jazolashni   yoki   kuchli   kuchlarga   qarshi   kurashishning   ramzi   sifatida
ko‘rsatiladi. Bu obrazlar ko‘pincha jamiyatdagi ijtimoiy qadriyatlarni qayta ko‘rib
chiqishga undaydi.
Ba'zi   badiiy   obrazlar   jamiyat   tomonidan   idealize   qilinadi,   ya’ni   ular   yuqori
axloqiy   yoki   ma'naviy   qadriyatlar   bilan   bog‘lanadi.   Bunday   obrazlar   ko‘pincha
jamiyatning ideal qahramonlari  sifatida tasvirlanadi. Masalan,  adabiyotda ko‘plab
qahramonlar   jamiyatda   yuqori   darajada   hurmat   qilingan,   yuksak   axloqiy
qadriyatlarni   o‘zida   mujassam   etgan   shaxslar   sifatida   tasvirlanadi.   Boshqa
tomondan, ba'zi  obrazlar jamiyat tomonidan tanqid qilinadi yoki ularning axloqiy
jihatlari yoki harakatlari nojoiz deb topiladi.
Jamiyatning   qarama-qarshi   fikrlari:   Jamiyatda   obrazga   bo‘lgan   munosabat
ko‘pincha   qarama-qarshi   bo‘ladi.   Ba’zi   obrazlar   jamiyat   tomonidan   qo‘llab-
quvvatlanadi, ba’zilari esa tanqid qilinadi. Masalan, o‘z davrida inkor etilgan yoki
tizimga   qarshi   bo‘lgan   obrazlar,   oxir-oqibat   jamiyat   tomonidan   qabul   qilinishi
mumkin.   Bu   obrazlarning   jamiyatdagi   o‘rni   va   ularga   nisbatan   munosabat,
ularning rivojlanishi yoki jamiyatning o‘zgarishi bilan bog‘liq bo‘lishi mumkin.
Ruhiy   o‘zgarishlar   va   taraqqiyot:   Obrazlarning   jamiyatdagi   o‘rni   va   unga
nisbatan   munosabatlari   ham   jamiyatda   yuz   berayotgan   o‘zgarishlar   bilan   bog‘liq.
Jamiyat   taraqqiy   etgan   sari,   unga   nisbatan   tasvirlangan   obrazlar   ham   o‘zgaradi.
Ba'zan   obrazlar   jamiyatning   evolyutsiyasini   ifodalaydi,   bu   esa   o‘z   navbatida
jamiyatning   qabul   qilish   yoki   rad   etishiga   sabab   bo‘ladi.   Obrazning   jamiyatdagi
21 o‘rni   va   unga   nisbatan   munosabat   badiiy   asarlarda   muhim   ahamiyatga   ega.
Obrazlar   ko‘pincha   jamiyatning   ijtimoiy,   axloqiy   va   siyosiy   tuzilmasi   bilan
bog‘lanadi,   va   ularning   tasvirlangan   holati   o‘sha   davrning   muammolarini,
qadriyatlarini yoki idealini aks ettiradi. Jamiyatda obrazning o‘rni va unga nisbatan
munosabat turli darajalarda o‘zgarib turadi, chunki insonlar va jamiyatlar har doim
o‘zgarib, rivojlanib boradi.
Obrazning   jamiyatdagi   o‘rni:Ijtimoiy   pozitsiya:   Har   bir   obraz   o‘zining
jamiyatdagi o‘rniga ega bo‘lib, uning ijtimoiy pozitsiyasi (masalan, qahramonning
boy   yoki   kambag‘al,   fuqaro   yoki   elitadan   bo‘lishi)   obrazning   xususiyatlarini
belgilaydi.   Jamiyatda   qahramonning   o‘rni   ko‘pincha   uning   axloqiy   qarashlariga,
harakatlariga   va   davrning   ijtimoiy   talablari   bilan   bog‘liq   bo‘ladi.   Misol   uchun,
XIX   asrning   ijtimoiy   romanlarida,   qahramonlarning   ijtimoiy   holati   ko‘pincha
jamiyatning ayanchli holatini yoki muhim ijtimoiy masalalarni aks ettiradi.
Ijtimoiy   konfliktlar:   Obraz   jamiyatdagi   turli   ijtimoiy   konfliktlar,   qarama-
qarshiliklar yoki muammolarni ifodalaydi. Badiiy asarlarda ko‘pincha qahramonlar
jamiyatning   nohaqliklariga   qarshi   kurashadi   yoki   mavjud   tizimni   o‘zgartirishga
intiladi.   Shunday   qilib,   obrazlar   jamiyatdagi   o‘zgarishlar   va   o‘zgarishlarga   olib
keluvchi   kuch   sifatida   namoyon   bo‘lishi   mumkin.   Adabiyotda   bunday   obrazlar
ko‘pincha ijtimoiy faollikni yoki adolatni izlashni ifodalaydi.
Jamiyatning moral-axloqiy qarashlari: Badiiy obrazlar ko‘pincha jamiyatning
axloqiy va etika tamoyillarini yoritadi. Ular jamiyatning o‘sha davrda qabul qilgan
yoki   buzilgan   qadriyatlarini   aks   ettirishi   mumkin.   Obrazlar   jamiyatning   axloqiy
qoidalari,   ideal   yoki   maqsadlariga   nisbatan   qanday   munosabatda   bo‘lishini
ko‘rsatadi. Misol  uchun, romanlar  yoki dramalarda, qahramonlarning jamiyatdagi
o‘rni va axloqiy qarashlari o‘zgarganda, ular jamiyatning o‘zgarishini ifodalaydi.
Obrazning   jamiyatdagi   o‘rni   va   unga   nisbatan   munosabat   adabiyotda   va
san'atta muhim mavzulardan biridir. Inson obrazlari faqat individual kechinmalarni
yoki qarorlarni aks ettirib qolmay, balki jamiyatdagi ijtimoiy, siyosiy, iqtisodiy va
axloqiy   holatlar   bilan   bog‘lanadi.   Obrazning   jamiyatdagi   o‘rni,   uning   qanday
22 sharoitlarda   shakllanishi   va   qanday   munosabatda   bo‘lishi   esa   asarlarning
mazmunini chuqurlashtiradi va o‘quvchiga insoniyatning turli ijtimoiy qatlamlarini
anglash imkonini beradi.
Obrazning   jamiyatdagi   o‘rni:Ijtimoiy   pozitsiyasi:   Obraz   jamiyatda   o‘zining
ijtimoiy   o‘rniga   ega   bo‘ladi.   Bu   o‘rin   uning   oilasidagi   holati,   kasbi,   jamiyatdagi
mavqei yoki ijtimoiy qatlamiga asoslanadi. Qahramonning jamiyatdagi o‘rni uning
xarakterini va ichki dunyosini shakllantiradi. Misol uchun, biror obraz ijtimoiy past
qatlamdan   bo‘lishi   mumkin,   bu   esa   uning   dunyoqarashi   va   hayotga   bo‘lgan
munosabatini belgilaydi.
Jamiyat   bilan   aloqalar:   Obrazlar   jamiyat   bilan   turli   xil   munosabatlarda
bo‘ladi: ular jamiyat tomonidan hurmat qilinadi, rad etiladi yoki norozilikka sabab
bo‘ladi. Obrazning jamiyat  bilan aloqasi  uning ijtimoiy pozitsiyasidan  va axloqiy
qarorlaridan   kelib   chiqadi.   Bu   aloqalar   ko‘pincha   konfliktlar,   nizolar   yoki
hamkorliklar orqali namoyon bo‘ladi.
Jamiyatning   etik   va   axloqiy   kodlari:   Badiiy   obrazlar   jamiyatning   etik   va
axloqiy   qoidalariga   muvofiq   bo‘ladi   yoki   ularga   qarshi   turadi.   Ba'zan,   obrazlar
o‘zining qadriyatlari va qarashlari orqali jamiyatning mavjud axloqiy me'yorlariga
qarshi   chiqadi.   Masalan,   ijtimoiy   muammolar   yoki   adolatsizliklarga   qarshi
kurashayotgan   obrazlar,   jamiyatda   mavjud   bo‘lgan   o‘zgarishlar   va   islohotlar
haqida fikr yuritadilar.
Siyosiy va ijtimoiy tanqid: Badiiy obrazlar ko‘pincha jamiyatdagi nohaqliklar,
adolatsizliklar   yoki   o‘zgarishlarga   nisbatan   tanqidiy   munosabatni   ifodalaydi.
Obrazlar   o‘z   fikrlarini,   qarashlarini   va   maqsadlarini   jamiyatdagi   muammolarni
yoritishda   vosita   sifatida   ishlatadilar.   Masalan,   ijtimoiy   qahramonlar,   inqilobiy
yoki jamiyatga qarshi obrazlar ko‘plab adabiy asarlarda tasvirlanadi.
Obrazga   nisbatan   munosabat:Jamiyatning   qabul   qilishi   yoki   rad   etishi:
Jamiyat   ba’zan   badiiy   obrazlarni   o‘zining   axloqiy,   ijtimoiy   yoki   siyosiy   nuqtai
nazaridan qabul qiladi yoki rad etadi. Jamiyatda yuqori maqomdagi yoki an'anaviy
qadriyatlarga   ega   obrazlar   ko‘pincha   hurmat   bilan   qaraladi,   lekin   jamiyatda
23 o‘zgarishlarni   talab   qiladigan,   yangi   g‘oyalar   yoki   qarashlarga   ega   obrazlar
ko‘pincha   norozilikni   keltirib   chiqaradi.   Masalan,   jamiyatning   eski   qadriyatlarini
tanqid qilgan qahramonlar ko‘pincha tanqidga uchraydi.
Obrazning   jamoat   tomonidan   qabul   qilinishi:   Ba'zi   obrazlar,   ayniqsa,   o‘z
zamonasining   ijtimoiy   va   siyosiy   sharoitlariga   qarshi   chiqadigan   obrazlar,
jamiyatda   e'tibor   va   hurmatni   topishi   mumkin.   Ushbu   obrazlar,   ko‘pincha,
jamiyatni o‘zgartirishga chaqiradi va yangilikni targ‘ib qiladi. Shuningdek, jamiyat
obrazning faolligiga va ijtimoiy mas'uliyatiga e'tibor qaratishi mumkin.
Obrazning   etnik   va   madaniy   jihatlari:   Jamiyatda   obrazning   qaysi   madaniy,
etnik   yoki   diniy   guruhga   mansub   ekanligi   ham   uning   qabul   qilinishiga   ta’sir
ko‘rsatadi.   Ba'zan   obrazlar   o‘z   madaniy   o‘ziga   xosliklari,   qiyofalari   yoki
qadriyatlari   tufayli   jamiyat   tomonidan   rad   qilinishi   mumkin.   Jamiyatning
o‘zgarishlarga nisbatan munosabati, asosan, obrazning yangiliklarga ochiqligi yoki
konservatizmiga qarab shakllanadi.
Obraz  va  zamonaviy  qadriyatlar:   Bugungi  kunda  obrazlar  jamiyatning  yangi
qadriyatlariga   mos   ravishda   rivojlanmoqda.   Internet   va   ommaviy   axborot
vositalarining roli ortishi bilan, obrazlar tezda o‘zgarib, jamiyatdagi yangi ijtimoiy
talab va qadriyatlarni aks ettiradi. O‘zgaruvchan ijtimoiy muhitda obrazlar o‘zining
jihatlarini va ruhiy holatini jamiyatning yangi ehtiyojlariga moslashtiradi.
24 2.2.   Badiiy obrazning madaniy va tarixiy axamiyati
Badiiy   obrazning   madaniy   va  tarixiy  ahamiyati   adabiyot   va  san'at   asarlarida
insoniyatning   ruhiy,   axloqiy,   ijtimoiy   va   madaniy   jihatlarini   aks   ettirishda   juda
katta   rol   o‘ynaydi.   Badiiy   obrazlar,   jamiyatning   o‘zgarishlariga   va   tarixiy
jarayonlarga   mos   ravishda,   o‘z   vaqtida   ijtimoiy   va   madaniy   me'yorlar   bilan
chambarchas   bog‘liq   bo‘lib,   o‘sha   davrning   hissiyotlarini   va   g‘oyalarini   yoritadi.
Shuningdek,   ular   tarixiy   xotirani   saqlash,   madaniyatni   rivojlantirish   va
insoniyatning umumiy qadr-qimmatlarini ifodalashda muhim vositalardir.
Badiiy obrazning madaniy ahamiyati:Madaniy qadriyatlarning ifodasi: Badiiy
obrazlar   madaniyatning   muhim   jihatlarini,   masalan,   axloqiy,   estetik   va   ijtimoiy
qadriyatlarni aks ettiradi. Obrazlar orqali jamiyatda mavjud bo‘lgan qadriyatlar va
an'analar   tasvirlanadi.   Badiiy   asarlarda   yaratilingan   obrazlar   jamiyatning   o‘sha
davrdagi   axloqiy   tamoyillari,   ma'naviy   me'yorlari,   hayotiy   idealari   va   estetik
go‘zallik   haqidagi   tasavvurlari   haqida   ma'lumot   beradi.Madaniy   o‘zgarishlarni
ko‘rsatish:   Badiiy   obrazlar   zamonaviy   yoki   tarixiy   madaniy   o‘zgarishlarni
ifodalashda   muhim   vosita   hisoblanadi.   Obrazlar   ko‘pincha   ijtimoiy   va   madaniy
transformatsiyalarni,   o‘zgarishlarni   va   jamiyatdagi   yangi   g‘oyalarni   tasvirlashda
ishlatiladi.   Masalan,   inqilobiy   davrlar   yoki   madaniy   yangilanishlar   asarlarini
o‘rganish   orqali   o‘sha   davrning   yangi   qarashlari   va   urf-odatlari   haqida   tasavvur
hosil qilish mumkin.
Madaniyatlararo   aloqalar:   Badiiy   obrazlar   turli   madaniyatlar   o‘rtasidagi
aloqalarni,   muloqotlarni   yoki   qarama-qarshiliklarni   ko‘rsatishi   mumkin.
Madaniyatlararo   almashuvda   obrazlarning   roli   shundaki,   ular   yangi
dunyoqarashlarni,   g‘oyalarni   va   tamoyillarni   tarqatishda   vosita   bo‘ladi.   Badiiy
asarlarda  tasvirlangan obrazlar  o‘sha  madaniyatning  o‘ziga  xosliklarini   ko‘rsatadi
va boshqalar uchun yangi madaniy tajribalar yaratadi.
Madaniy   merosni   saqlash:   Badiiy   obrazlar   tarixiy   va   madaniy   xotirani
saqlashda  yordam  beradi. Tarixiy obrazlar, ma'lum  bir  davrning madaniy holatini
va   jamiyatning   ijtimoiy   tuzilishini   yoritib,   o‘sha   davrni   o‘rganishga   imkon
25 yaratadi.   Madaniy   merosni   saqlashda   badiiy   obrazlarning   roli   katta,   chunki   ular
o‘zbek xalqining tarixiy va madaniy qadriyatlarini yoritishda vosita bo‘lib xizmat
qiladi.
Badiiy obrazning tarixiy ahamiyati:
Tarixiy   jarayonlarni   yoritish:   Badiiy   obrazlar   tarixiy   voqealarni,   davrlarning
ijtimoiy   va   siyosiy   muammolarini   tasvirlashda   katta   ahamiyatga   ega.   Tarixiy
obrazlar   o‘sha   davrda   yuzaga   kelgan   ijtimoiy   va   siyosiy   muammolarni,
ziddiyatlarni,   urushlarni   va   inqiloblarni   aks   ettiradi.   Masalan,   adabiyotda   yoki
san'atta   yaratilgan   tarixiy   obrazlar   o‘sha   davrning   insoniy   kechinmalarini   va
qarorlarini yoritishga yordam beradi.
Tarixiy shaxslarning tasviri: Badiiy obrazlar tarixiy shaxslarning xarakterini,
ular   bilan   bog‘liq   bo‘lgan   muammolarni   va   ularning   jamiyatdagi   o‘rnini
tasvirlaydi.   Tarixiy   shaxslar   va   voqealar   badiiy   obraz   orqali   o‘quvchiga   yoki
tomoshabinga   yanada   chuqurroq   tushunarli   bo‘ladi.   Masalan,   tarixiy   obrazlar
orqali   mualliflar   o‘sha   davrning   qahramonlari,   yetakchilari   yoki   kishilari   bilan
bog‘liq bo‘lgan ijtimoiy va siyosiy kontekstni yoritadilar.
Tarixiy   yodgorliklar   va   xotira:   Badiiy   obrazlar   tarixiy   yodgorliklarni,
qahramonlarni   va   o‘tmishdagi   muhim   voqealarni   saqlashda   muhim   ahamiyatga
ega. Tarixiy obrazlar o‘tmishdagi katta voqealarni yoritishda ishlatiladi, ular orqali
insoniyatning   tarixiy   tajribalari   va   ularning   o‘rganilishi   haqida   chuqur   tasavvur
hosil qilish mumkin.
Tarixiy   voqealarga   turli   nuqtai   nazardan   qarash:   Badiiy   obrazlar   tarixiy
voqealarga  turli   nuqtai   nazardan   qarash   imkonini   beradi.   O‘tmishdagi   voqealarga
bir nechta obrazlar orqali yondashish o‘sha davrni chuqurroq tushunishga yordam
beradi. Badiiy asarlarda bir voqeaga nisbatan turli qahramonlarning reaksiyalari va
fikrlari orqali tarixiy haqiqatni bir necha xil nuqtai nazardan o‘rganish mumkin.
Badiiy   obrazning   madaniy   va   tarixiy   ahamiyati   adabiyot   va   san'atda
insoniyatning ijtimoiy, ma'naviy va madaniy tarixini yoritishda muhim o‘rin tutadi.
26 Badiiy obrazlar nafaqat biror qahramonning tasvirini yaratishda, balki jamiyatning
o‘sha   davrdagi   qadriyatlari,   dunyoqarashi   va   tarixi   haqida   ham   chuqur   ma'lumot
beradi.   Ularning   yordamida   o‘quvchi   yoki   tomoshabin   o‘ziga   xos   madaniyatni,
tarixiy jarayonlarni va ularning jamiyatga ta’sirini tushunishi mumkin.
Badiiy obrazning madaniy ahamiyati:Madaniy qadriyatlarning ifodasi: Badiiy
obrazlar   jamiyatning   madaniy   qadriyatlarini   aks   ettiradi.   Har   bir   davrda,   ma'lum
ijtimoiy   qatlamda   yashovchi   insonlar,   ularning   an'analari,   axloqiy   normasi   va
dunyoqarashi o‘ziga xos badiiy obrazlarni yaratadi. Masalan, adabiyotda xalqning
mehnatsevarligi,   do‘stlik,   mehr-oqibat   kabi   qadriyatlar   badiiy   obrazlar   orqali
ifodalangan bo‘lsa, ular bir vaqtning o‘zida o‘sha davrning madaniy xususiyatlarini
o‘zida mujassamlashtiradi.
Madaniyat va san'at orqali identifikatsiya: Badiiy obrazlar jamiyatning o‘zini
tanitish   vositasi   sifatida   ham   xizmat   qiladi.   Madaniy   va   tarixiy   sharoitlarni
tasvirlash   orqali   mualliflar   yoki   san'atchilar   xalqning   o‘zini   anglashiga   yordam
beradi.   Bu   obrazlar   orqali   insonlar   o‘z   tarixini,   urf-odatlarini   va   qadriyatlarini
anglab, o‘zligini mustahkamlaydilar.
Madaniy   an'analar   va   ta'lim:   Badiiy   obrazlar   ko‘pincha   avloddan   avlodga
o‘tadigan   madaniy   an'analarni   va   qadriyatlarni   jamiyatga   yetkazadi.   Bu   orqali
adabiyot,   san'at   va   boshqa   badiiy   shakllar   yangi   avlodlarga   o‘sha   davrning
madaniyatini   va   hayot   tarzini   o‘rgatadi.   Masalan,   qadimgi   eposlar   yoki   xalq
ertaklari orqali tarixiy personajlar va ularning axloqiy qarashlari madaniyatning bir
qismi sifatida saqlanib qoladi.
Badiiy   obrazning   tarixiy   ahamiyati:Tarixiy   jarayonlarni   tasvirlash:   Badiiy
obrazlar tarixiy hodisalar va o‘zgarishlarni tasvirlashda muhim vosita hisoblanadi.
Tarixiy   romanlar,   dramalar   va   she'rlar   yordamida,   masalan,   inqiloblar,   urushlar,
ijtimoiy   islohotlar   yoki   jamiyatdagi   o‘zgarishlar   badiiy   obrazlar   orqali   yoritiladi.
Shu tariqa, badiiy obrazlar faqat insonning individual tarixini emas, balki butun bir
davrni, jamiyatning o‘sha davrdagi holatini yoritadi.
27 Tarixiy xotiralar va madaniy meros: Badiiy obrazlar tarixni saqlashda muhim
rol   o‘ynaydi.   Tarixiy   shaxslar,   hodisalar   yoki   jamiyatning   o‘zgarishi   haqida
yozilgan   badiiy   asarlar   tarixiy   xotirani   shakllantiradi   va   uning   madaniy   merosga
aylanishiga   yordam   beradi.   O‘shanda,   badiiy   obrazlar   bir   vaqtning   o‘zida   tarixiy
yodgorliklarga   aylanadi,   chunki   ular   o‘z   davrining   muhim   voqealarini,
odamlarining ruhiyatini va qadriyatlarini aks ettiradi.
Tarixiy   shaxslar   va   ularning   o‘rni:   Tarixda   muhim   shaxslar   yoki   voqealar
bilan   bog‘liq   obrazlar   o‘sha   davrning   ijtimoiy   va   siyosiy   holatlarini   tushunishda
yordam   beradi.   Masalan,   adabiyotda   yoki   san'atda   mualliflar   tarixiy   shaxslarni,
davlat   arboblarini   yoki   siyosiy   rahbarlarni   tasvirlash   orqali   ularning   jamiyatdagi
o‘rni va tarixiy roli haqida ma'lumot berishadi.
Tarixiy   qahramonlar   va   ularning   o‘zgartirgan   jamiyatlari:   Tarixiy
qahramonlar   o‘z   davrining   madaniyatini   yoki   jamiyatini   o‘zgartirgan   shaxslar
sifatida   tasvirlanadi.   Ularning   fikr   va   harakatlari   jamiyatning   rivojlanishiga   yoki
yo‘nalishiga   ta’sir   qilgan.   Badiiy   obrazlar   orqali   tarixdagi   bunday   shaxslar
o‘zgarishlar va inqiloblar haqida o‘quvchilarga ma'lumot beradi.
28 XULOSA
Badiiy   obrazlar   ijtimoiy   pozitsiyasiga   qarab   tasniflanadi.   Jamiyatdagi   o‘rni,
kasbi, ma'naviy holati yoki sinfga mansubiyatiga qarab, obrazlar ijtimoiy jihatdan
yuqori yoki past sinfdagi, ziyoli yoki oddiy odamlar sifatida tasvirlanadi. Ijtimoiy
tasnif,   badiiy   asarning   asosiy   mavzusini   va   obrazning   jamiyatdagi   pozitsiyasini
aniqlashda yordam beradi.
Badiiy   obrazlar   ruhiy   va   psixologik   jihatdan   ham   tasniflanadi.   Bu   tasnif
obrazning ruhiy holatini, ichki kechinmalarini, his-tuyg‘ularini, o‘z-o‘zini anglash
darajasini   ko‘rsatadi.   Psixologik   tasnif,   obrazning   qarorlarini   va   harakatlarini
tushunishda   yordam   beradi.   Obrazlar   turlari   bo‘yicha,   ular   sinfiy,   ijodiy,   odatiy
yoki   mutlaqo   ichki   kurashlarda   davom   etuvchi   shaxslar   sifatida   tasvirlanishi
mumkin.
Axloqiy   jihatga   ko‘ra,   badiiy   obrazlar   yaxshilik   va   yomonlik,   to‘g‘rilik   va
buzuqlik kabi ikki asosiy kategoriyaga bo‘linishi mumkin. Ular odatda, yaxshi va
yomon qarashlar, axloqiy tamoyillar, jamiyatdagi adolat yoki noma'lum vaziyatlar
orqali   o‘zgarishi  mumkin. Axloqiy  tasnif  yordamida  mualliflar  insonning  axloqiy
qarorlarini va jamiyatdagi bu qarorlar ta'sirini o‘rganadi.
Badiiy   obrazlar   o‘z   davriga,   vaqtga   yoki   tarixiy   sharoitlarga   qarab
tasniflanadi.   Masalan,   tarixiy   obrazlar   tarixiy   voqealarni   aks   ettiradigan,
zamonaviy   obrazlar   esa   hozirgi   zamonning   muammolari   va   ijtimoiy   holatlarini
yoritadigan   obrazlar   sifatida   ko‘rsatiladi.   Zamonaviy   va   tarixiy   tasniflar
yordamida,   badiiy   asarlarning   ijtimoiy,   madaniy   yoki   siyosiy   ahamiyati   yanada
oydinlashadi.
Badiiy   obrazlar   estetik   jihatdan   ham   tasniflanadi.   Masalan,   ba'zi   obrazlar
g‘oyaviy,  estetik  yoki  didaktik  maqsadlar   uchun yaratilgan,  boshqalari   esa  badiiy
san'atlarga   ko‘proq   mos   keladigan   shakllarda   ifodalanadi.   Badiiy   tasnifda,
obrazlarning   tasvirlanish   usuli,   simvolizm   yoki   boshqa   badiiy   vositalar   orqali
yaratilgan yondashuvlar alohida o‘rganiladi.
29 Individual   va   kollektiv   obrazlar:Badiiy   asarlarda   individual   va   kollektiv
obrazlar mavjud. Individual obrazlar faqat bir kishining xususiyatlarini aks ettiradi,
ularning ichki dunyosi, hissiyotlari va qarorlari tasvirlanadi. Kollektiv obrazlar esa
jamiyatdagi   bir   guruhni   yoki   bir   ijtimoiy   qatlamni   ifodalaydi.   Ular   ko‘pincha   bir
guruhning umumiy g‘oyalarini, urf-odatlarini va muammolarini yoritadi.
Badiiy obraz tasnifi adabiyot va san'atda badiiy asarlarning chuqurroq tahlilini
ta'minlaydi. Bu tasniflar orqali obrazlarning ijtimoiy, psixologik, axloqiy, zamoniy
va   badiiy   jihatlari   yanada   aniqroq   ko‘rsatiladi.   Har   bir   obrazning   tasnifi
muallifning   asar   yaratishdagi   maqsadi,   jamiyatdagi   holat   va   uning   axloqiy
g‘oyalari   bilan   bevosita   bog‘liq   bo‘ladi.   Obrazning   to‘g‘ri   tasnifi   asarni   to‘liq
anglash, uning mazmunini chuqurroq tushunish imkonini beradi.
30 FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR
1. Ahmedov, Sh. (2021). Adabiyotshunoslikka kirish. Tashkent: Fan.
2. Rasulov,   X.   (2022).   Badiiy   obraz   va   uning   strukturalari.   Tashkent:   Yangi
avlod.
3. Xo‘jaev, R. (2020). Badiiy tasvir va uning usullari. Samarqand: Akademiya.
4. Nazarov, B. (2023). Badiiy obraz va adabiy jarayon. Tashkent: Ta'lim.
5. Islomov,   M.   (2021).   Adabiyot   va   badiiy   obraz.   Farg‘ona:   Farg‘ona
universiteti nashriyoti.
6. Qo‘chqorov,   A.   (2020).   Badiiy   obraz   va   uning   jamiyatdagi   o‘rni.   Tashkent:
O‘zbekiston.
7. To‘xtayev,   D.   (2024).   Adabiyotda   obraz   va   realizm.   Tashkent:   Fan   va
texnologiya.
8. Bahromov,   K.   (2021).   Badiiy   asar   va   uning   tasnifi.   Buxoro:   Buxoro   davlat
universiteti nashriyoti.
9. Shamsiyev,   I.   (2023).   Adabiyotshunoslik   asoslari.   Nukus:   Qoraqalpog‘iston
davlat universiteti.
10. Salimov,   D.   (2022).   O‘zbek   adabiyotida   badiiy   obrazlar.   Tashkent:
O‘zbekiston.
11. O‘ktamov,   A.   (2020).   Badiiy   obraz   va   uning   tarixiy   o‘rni.   Toshkent:
Iqtisodiyot.
12. Xo‘jaqulov, O. (2021). Badiiy obrazlarni tahlil qilish. Toshkent: O‘qituvchi.
13. Safarov, R. (2024). Badiiy obraz va uning ijtimoiy roli. Tashkent: Ahlat.
14. Zokirov, J. (2022). Badiiy obrazning estetikasi. Tashkent: O‘zbekiston.
15. Eshmatov, B. (2021). Adabiyotda obraz yaratish texnikasi. Tashkent: Qalam.
31 32

MUNDARIJA

Kirish

I bob. Badiiy obrazning asosiy mohiyati, uning san'ati va adabiyotdagi o'rni

1.1. Obrazning ruhiy holatini o'rganish va uning o'zgarishi

1.2. Inson obrazi va uning yaratish vositalari

II bob. Badiiy obraz va uning turlari

2.1. Obrazning jamiyatdagi o'rni va unga nisbatan munosabat

2.2. Badiiy obrazning madaniy va tarixiy ahamiyati

Xulosa

Foydalanilgan adabiyotlar