Ega va uning oʻzbek tilshunosligidagi tadqiqi

O ZBEKISTON RESPUBLIKASI OLIY TA’LIM, FANʻ
VA INNOVATSIYALAR VAZIRLIGI 
 MIRZO ULUG BEK NOMIDAGI O ZBEKISTON	
ʻ ʻ
MILLIY  UNIVERSITETI
       JURNALISTIKA VA O ZBEK FILOLOGIYASI 	
ʻ
                                      FAKULTETI
            O ZBEK TILSHUNOSLIGI KAFEDRASI	
ʻ
          KURS ISHI 
MAVZU: EGA VA UNING   O ZBEK TILSHUNOSLIGIDAGI	
ʻ
TADQIQI
                                                                            
 
                                                                  TOSHKENT-2025 MUNDARIJA
KIRISH ........................................................................................................... 3
I   BOB.   TILSHUNOSLIKDA   GAP   BO‘LAKLARI   VA   SINTAKTIK
ALOQALAR MASALALARI .................................................................................. 5
1.1. Tilshunoslikda gap bo‘laklari talqini ....................................................... 5
1.2. Tilshunoslikda sintaktik aloqalar masalasi ............................................ 15
II BOB. EGA VA UNING GAPDAGI TASNIFI ......................................... 19
2.1. Ega, uning gap qurilishidagi o‘rni. Egali va egasiz gaplar .................... 19
2.2. Ega va uning turli so‘z turkumlari orqali ifodalanishi ........................... 26
XULOSA ...................................................................................................... 29
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR ...................................................... 31
2 KIRISH
Mavzuning   dolzarbligi:   Mustaqillik   asnosida,   umumbashariy   qadriyatlarga
tayangan,   go‘zallik-ezgulik-adolat   tamoyillariga   asoslangan   adabiyot   ilmi   qaror
topdi. Adabiyotshunoslik ilmi yangi-yangi talqin va tahlil metodlari, usullari bilan
o‘z imkoniyatlarini kengaytirib bormoqda, ildiz otib, palak yozmoqda. 
“ Bizni   hamisha   o‘ylantirib   keladigan   yana   bir   muhim   masala   –   bu
yoshlarimizning odob-axloqi, yurish-turishi, bir so‘z bilan aytganda, dunyoqarashi
bilan   bog‘liq.   Bugun   zamon   shiddat   bilan   o‘zgaryapti.   Bu   o‘zgarishlarni
hammadan ham ko‘proq his etadigan kim – yoshlar. Mayli, yoshlar o‘z davrining
talablari   bilan   uyg‘un   bo‘lsin.   Lekin   ayni   paytda   o‘zligini   ham   unutmasin.   Biz
kimmiz, qanday ulug‘ zotlarning avlodimiz, degan da’vat ularning qalbida doimo
aks-sado berib, o‘zligiga sodiq qolishga undab tursin. Bunga nimaning hisobidan
erishamiz?   Tarbiya,   tarbiya   va  faqat   tarbiya   hisobidan” 1
,   -   deydi   Sh.Mirziyoyev
ta’lim-tarbiya haqida o‘z nutqida.
Mustaqil   O‘zbekistonning   kelajagi   ko‘p   jihatdan   barkamol,   salohiyatli
avlodni tarbiyalshga bog‘liq. Ana shunday muhim vazifani amalga oshirish uchun
Vataniga,   xalqiga   sadoqatli,   mustaqil   fikrlaydigan,   erkin,   ijodkor   shaxsni
shakllantirish   davlat   siyosatining   ustuvor   yo‘nalishlaridan   biri   bo‘lib
turadi.Ma’lumki,  hozirgi   davrdagi  tub  islohotlar  har  bir  kishidan  bilim,  salohiyat,
samarali   mehnat,   madaniyatlilik,   yuqori   malaka,   yuksak   onglilik,   ijodkorlik,
jamiyat   oldida   mas’uliyatni   his   etishni   talab   etadi.Insonparvarlik,   demokratik,
mustaqil davlat quruvchi har bir inson ana shu xislatlarga ega bo‘lishi zarur. 
Pedagogika   ilmi   va   amaliyotdan   ma’lumki,   nazariyadan   yo‘naltirilgan
ta’limga   qarab   borish   o‘quvchining   ijtimoiy   hayotda   o‘z   bilimi   va   qobiliyatini
namoyish   etish   imkoniyatini   yaratadi.Komil   insonni   tarbiyalsh   maqsadi   ta’lim
jarayoniga   ijodkorlik   bilan   kompleks   yondashishni   taqozo   etib   ,   zamonaviy
darslarni   tashkil   qilishga   zamin   yaratadi.   Binobarin,   faqat   ijodkorlik   va   mustaqil
faoliyat   muhitida   tashkil   etilgan   ta’lim   natijasidagina   o‘quvchida   o‘zligini   shaxs
sifatida namoyish eta olish ko‘nikmalari shakllanib boradi.
1
 1. Mirziyoyev   Sh.   Erkin   va   farovon   demokratik   O‘zbekiston   davlatini   birgalikda   barpo   etamiz.   –   T.,
O‘zbekiston, 2016.
3 Kurs   ishining   maqsadi.   Ega   va   uning   gapdagi   tasnifini   o‘rganish   va   ilmiy
asosda tavsiflash;
Kurs   ishining   obyekti .   Tilshunoslikda   gap   bo‘laklari   va   sintaktik   aloqalar
masalalari 
Kurs ishningi  predmeti . Ega va uning gapdagi tasnifi.
Kurs ishining  vazifalari  quyidagilardan iborat:
1.  Tilshunoslikda gap bo‘laklari talqini ni o‘rganish;
2.  Tilshunoslikda sintaktik aloqalar masalasini  o‘rganish va tahlil qilish;
3.  Ega, uning gap qurilishidagi o‘rni. Egali va egasiz gaplarni o‘rganish; 
4 . Ega va uning turli so‘z turkumlari orqali ifodalanishini tahlil qilish;
5. O‘zbek va turk tilshunosligida ega talqinini o‘rganish va tahlil qilish;
Kurs   ishining   metodlari .   Mavzuga   oid   pedagogik,   psixologik,   metodik
adabiyotlarni o rganib tahlil qilish, suhbat, kuzatish, anketa- so rovnomalar, ilg orʻ ʻ ʻ
o qituvchilarning ish tajribalarini o rganish, pedagogik tajriba, taqqoslash.	
ʻ ʻ
Kurs   ishi ning   metodologik   asoslari .   O	
ʻ zbekiston   Respublikasi
Konstitutsiyasi, “Talim to g	
ʻ risida” gi Qonun, “ Milliy o quv dasturi” Boshlang ich	ʻ ʻ
ta’lim   konsepsiyasi,   metodist   psixolog,   didakt   olimlarning   muammo   yuzasidan
qayd   etgan   qarashlari,   O zbekiston   Respublikasi   Prezidentining   ta’lim   tarbiyaga	
ʻ
oid fikrlari. 
Kurs   ishi   tuzilishi:   Bajarilgan   kurs   ishi   kirish   qismi,ikkita   bob,5ta   paragraf
va   qilingan   xulosalardan   iborat.   Ishga   qo yilgan   maqsadga   erishishi   uchun	
ʻ
to plangan adabiyotlar manbalarning nomlari va elektron manzillari keltirildi	
ʻ
4 I BOB. TILSHUNOSLIKDA GAP BO‘LAKLARI VA SINTAKTIK
ALOQALAR MASALALARI
1.1. Tilshunoslikda gap bo‘laklari talqini
Ma’lumki,   har   bir   til   tizimining   sintaktik   qatlamini   o‘rganishda   gaplar
struktura   jihatdan   kommunikativ   yo‘nalishiga   hamda   tarkibiga   ko‘ra   tasniflanadi.
Ammo   gapdagi   so‘zlar   o‘zaro   bog‘langan   bo‘lib,   ularning   har   biri   gap   tarkibida
biror   grammatik   vazifani   bajaradi.   Gap   strukturasini   tahlil   qilishda   undagi   gap
bo‘laklari   sintaktik   kategoriya   hisoblanadi.   Mazkur   kategoriyalar   gap   tarkibidagi
elementlarning   o‘zaro   munosabatini,   bu   munosabatning   harakterini,   gapning
grammatik   jihatdan   qanday   bo‘laklarga   ajralishini,   so‘zning   gapdagi   rolini
ko‘rsatadi.   Har   bir   gap   ma’lum   ob’yektiv   mazmun   va   substant   material,   ya’ni
so‘zlar   yordamida   ifodalanadi.   Gapning   substantsional   tomoni   uning   sintaktik
strukturasi   hisoblanadi.   Sintaktik   strukturani   tashkil   etgan   elementlar
tilshunoslikda turlicha, ya’ni "gap bo‘laklari", "sintaksema", "sintaktik shakl" kabi 2
nomlanib kelinmoqda. Sintaktik elementlarni, shuningdek, aktant  nomi bilan ham
atashadi.   Avvalo   shuni   aytish   lozimki,   «aktant»   termini   tilshunoslikka   taniqli
fransuz   olimi   Lyus’en   Ten’yer   tomonidan   kiritilgan   edi.   U   aktant   deganda,   fe’l
bajarayotgan ish-harakati ijrosida faol qatnashayotgan leksik birliklarni tushunadi.
Aktantlar,   boshqacha   aytganda,   harakat   ijrochisi   va   uning   iste’molchilaridir.
Ularning   ishtirokisiz   fe’lning   sintaktik   vazifalari   xususida   hamda   uning   jumla
tarkibida   voqyelanayotgan   faolligi   xususida   mukammal   ma’lumotga   ega   bo‘lish
qiyin.
Aktant   gap   sathida   ot   turkumidagi   so‘z   yoki   mazkur   so‘zning   o‘rnida
qo‘llanilishi mumkin bo‘lgan olmosh, otlashgan biror so‘z orqali ifodalanadi. 
L.Ten’yer   aktantlarni   harakat   ijrosidagi   darajasiga   qarab   uch   turga   bo‘lib
talqin   etadi   va   ularni   1-darajali,   2-   darajali,   3-   darajali   aktantlar   deb   nomlaydi.
L.Ten’yerning   aktantlar   nazariyasi   mantiq   iskanjasida   bo‘lgan   tilshunoslikni
sezilarli darajada undan tozalash uchun xizmat qilishi shubhasizdir, zotan, mazkur
2
 Золотова Г.А. К вопросу о способах выражения членов предложения // Русский язык в школе. - М., 1958.-№ 1.  –
С.23-28.
5 nazariyada   an’anaviy   sintaktik   tahlilda   qo‘llaniladigan   ega,   kesim,   aniqlovchi   va
h.k. tushunchalaridan foydalanilmaydi. 
Ma’lumki,   an’anaviy   tilshunoslikda   gapning   sintaktik   talqini   xususida   so‘z
yuritilganda   gapni   bo‘laklarga   ajratib   tahlil   qilish   tushuniladi.   Gap   bo‘laklarining
bunday   tavsifi   tilshunoslikda   XX   asrning   o‘rtalariga   qadar   sintaktik   tahlil
jarayonida   yetakchi   rol   o‘ynadi.   Shunday   bo‘lishiga   qaramasdan,   til   birliklariga,
shu   jumladan,   sintaksemalarga   muayyan   ichki   strukturaga   ega   bo‘lgan   murakkab
sistema sifatida yondashuv, tilning boshqa sathlarida bo‘lgani kabi sintaktik sathda
ham turli yangicha tahlil mezonlarini ishlab chiqish uchun asos bo‘ldi 3
.
Xususan,   A.   Nurmonovning   fikricha,   sistem   tilshunoslikda   gapning   struktur
elementlari gap bo‘laklari yoki sintaktik pozitsiya, propozitiv struktura elementlari
esa   ob’yektiv   reallik   strukturasiga   nisbatan   izomorflik,   kommunikativ   (aktual)
struktura   tema   (ma’lum)   va   rematik   (yangi),   modal   struktura   ob’yektiv   va
sub’yektiv   munosabatlar   nuqtai   nazaridan   o‘rganiladi 4
.   Darhaqiqat,   har   bir
strukturaning   o‘ziga   xos   elementlari   mavjud   bo‘lib,   ular   faqat   shu   struktura
darajasidagina   o‘zaro   assotsiativ   va   sintagmatik   aloqada   bo‘ladi.   Shu   jihatdan
qaralganda, an’anaviy tilshunoslikdagi ayrim muammolarning sababi oydinlashadi.
Xususan,   an’anaviy   tilshunoslikda   gapning   sintaktik   tahlili   uni   bosh   va   ikkinchi
darajali   bo‘laklarga   ajratish   bilan   chegaralanadi.   Bunday   tahlil   gapning   shakliy
tomonini   tekshirish   hisoblanadi.   Mantiq   tilshunoslari   esa   gap   elementlarini   ega
o‘rnida   «sub’yekt»,   kesim   o‘rnida   «predikat»   kabi   lisoniy   atamalar   yordamida
tahlil qiladi. Lekin bu borada ega bilan sub’yekt, kesim bilan predikat o‘rtasidagi
o‘xshashlik tomonlar hamda ularning bir-biridan farq qilish muammosi anchagina
bahslarga   yo‘l   ochib   berishi   e’tibordan   chetda   qoladi.   Masalan,   rus   mantiqiy
tilshunosi   F.I.   Buslayev,   «...tilda   egaga   bosh   kelishikda   kelgan   ot   mos   keladi...
ba’zan   ega   va   kesim   boshqa   so‘z   turkumlari   bilan   ifodalanadi,   lekin   har   holda
egani   anglatgan   so‘z   ot   ma’nosini,   kesimni   anglatgan   so‘z   esa   fe’l   ma’nosini
3
  Махмудов   Н.,   Нурмонов   А.   Ў збек   тилининг   назарий   грамматикаси.   (Синтаксис).   —   Тошкент:
Ўқ итувчи,   1995.   —   Б .   61-63.;   Храковский       В.С.       Концепции       членов       предложения       в       русском
языкознании  XIX  века // Грамматические концепции в языкознании  XIX  века. - Л., 1985. – С.124.
4
  Nurmonov   A.,   Mahmudov   N.,   Ahmedov   A.,   Solixo‘jaeva   S.   O‘zbek   tilining   mazmuniy   sintaksisi.   –
Toshkent: Fan, 1992
6 oladi», degan fikrni bildiradi. Shunday ekan, gapda ega har doim bosh kelishikda
kelib, faqat sub’yektni ifodalasa, kesim fe’l bilan ifodalanib, predikat bo‘lib kelsa
va ularda bir xillik mavjud bo‘lsa, bosh bo‘laklarni har xil atamalar bilan atashga
nima   majbur   qiladi,   degan   savol   tug‘iladi.   Mantiqda   implikatsiya   munosabatlari
ekstensional,   intensionallar   va   ularning   orasidagi   bog‘liqlik   orqali,   grammatikada
esa grammatik kategoriyalar, gapdagi fe’lli va otli qurilmalarning bog‘liqligi bilan
aniqlanadi 5
. 
Gapning sintaktik qatlami tahlil qilinganda gapda ega yoki kesimning muhim
ahamiyatga ega ekanligi ham ayrim bahslarning kelib chiqishiga sabab bo‘ladi. A.
G‘ulomov   va   M.   Asqarovalar   bu   haqda   shunday   deydi:   «Bosh   bo‘laklar   gapning
asosini tashkil etadi: ular gap konstruksiyasining asosidir, markazidir-gapdagi ikki
uyushtiruvchi   markazdir.   Lekin   bosh   bo‘laklarning   yolg‘iz   o‘zi   ham   mustaqil
gapni   tashkil   qiladi,   biroq   ba’zi   o‘rinlarda   ularning   o‘zidan   to‘liq   fikr
ifodalanmaydi»,   6
  deb   yozadilar.   Bu   olimlar   egani   hokim   tarkibning   grammatik
markazi, shuningdek, uni tobe tarkibdagi bosh bo‘lakka - kesimga ham hokimdir,
deb ta’kidlashadi. Kesim haqidagi bunday talqin 1980-yillargacha, ya’ni fanimizga
sistem-struktur sintaktik tadqiqotlar kirib kelgunga qadar davom etib keldi. Ammo
H.   Ne’matov,   N.   Mahmudov,   A.   Nurmonov,   R.   Sayfullayeva,   M.   Abzalova   kabi
o‘zbek   hamda   boshqa   xorijiy   tadqiqotchilarning   ishlarida   kesimning   mavqyei
yangicha   baholandi   -   kesim   gap   qurilishidagi   mutloq   hokim   bo‘lak,   gap   markazi
sifatida talqin etildi" 7
.
Umuman   olganda,   kesim   bosh   bo‘laklarning   biri   sifatida   barcha   tillarda
universal   harakterga   ega   bo‘lishiga   qaramasdan,   u   ifodalanishiga   ko‘ra
tasniflanganda   tilshunoslarning   kesim   haqidagi   fikri   turli-tumanligining   guvohi
bo‘lamiz. Masalan, ingliz tili nazariy grammatikalaridan birida kesim quyidagicha
tasniflanadi: sodda  fe’l kesim, tarkibli fe’l kesim. Tarkibli  kesim  ikki  ko‘rinishga
ega:  1) tarkibli  ot-kesim; 2) tarkibli fe’l-kesim  . Ularning ifodalanishi  haqida fikr
5
.
6
 Sayfullayeva R., Mengliyev B., Boqiyeva G. va b. Hozirgi o‘zbek adabiy tili. Darslik. – Toshkent: Fan va 
texnologiyalar , 2010
7
 Nurmonov A., Mahmudov N., Ahmedov A., Solixo‘jaeva S. O‘zbek tilining mazmuniy sintaksisi. – Toshkent: Fan,
1992.
7 yuritilganda, sodda fe’l-kesim nafaqat yaxlit, yagona fe’l yordamida, balki fe’lning
murakkab shakli orqali ham ifodalanishi qayd etilgan. Bundan tashqari, tarkibli ot-
kesim bog‘lama fe’l hamda predikatni ifodalovchi ot, sifat, son, olmosh, sifatdosh,
holatni   ifodalovchi   so‘zlar,   infinitiv,   gerundiy   yoki   ravish   orqali   ifodalanadi,   deb
ta’kidlanadi. V.D. Arakinning fikricha, kesim bir komponentli va ikki komponentli
kesimlarga   bo‘linib,   bir   komponentli   kesim   ikki   turga   ajratiladi:   a)   ega   bilan
moslashadigan;   b)   ega   bilan   moslashmaydigan.   Ikki   komponentli   kesimlar   ham
ikki   turga   ajratiladi:   a)   ot   kesim;   b)   murakkab   kesim.   Kesimning   bunday
tasniflanishi   B.A.   Il’ishning   fikrini   ham   tasdiqlaydi,   ya’ni   u   ingliz   tili   nazariy
grammatikasida   kesimni   ikki   katta   guruhga   bo‘ladi:   fe’l   kesim,   ot   kesim,
shuningdek,   ularning   har   birini   yana   ikkiga   bo‘ladi:   sodda   fe’l-kesim,   qo‘shma
fe’l-kesim; sodda ot-kesim, qo‘shma ot-kesim.
Ingliz   tili   amaliy   grammatikasida   kesim   quyidagicha   tasniflanadi:   1)   Sodda
kesim (Simple predicate); 2) Qo‘shma kesim . Birinchi kesim turi fe’lning shaxsli
shakli   bilan   ifodalanadi,   ammo   uning   tarkibi   frazeologik   birliklar   yordamida
ifodalanganini hisobga olib, u frazeologik kesim deb nomlanadi. Masalan:   I ’ll get
a divorce  . 
Kesimning   ikkinchi   turi   ifodalanishiga   ko‘ra   ikki   qismdan   iborat   bo‘ladi,
birinchi   qismi   fe’lning   shaxsli   shakli   bilan   ifodalansa,   ikkinchi   qismi   esa   ot,
olmosh,   sifat,   sifatdosh,   gerundiy   va   infinitiv   yordamida   ifodalanadi.   Qo‘shma
kesimning   o‘zi   ikki   guruhga   bo‘linadi:   1)   qo‘shma   ot-kesim;   2)   qo‘shma   fe’l
kesim.   Qo‘shma   ot-kesim   bog‘lama   fe’l   va   boshqa   so‘z   turkumlari   yordamida
ifodalanadi.   Bu   borada   shuni   ta’kidlash   lozimki,   ingliz   tilida   juda   ko‘p   fe’llar
borki,   ular   gapda   bog‘lama,   mustaqil   va   yordamchi   fe’llar   vazifasida   ishlatiladi.
Bunday   hol   ingliz   tilini   o‘rganuvchilar   uchun   ma’lum   qiyinchiliklar   tug‘diradi.
Everyone   was   the   king   (   R.P.Warren,   p.239).   Qo‘shma   fe’l-kesim   ifodalanish
usuliga ko‘ra ikkiga bo‘linadi: 1) Qo‘shma modal fe’l-kesim; 2) qo‘shma aspekt
fe’l-kesim.   Qo‘shma   modal   fe’l-kesim   asosan,   modal   fe’llar   yoki   ularning
muqobillari hamda fe’lning infinitiv shaklini qo‘shish bilan ifodalanadi:   We  shall
have   to   exirt   ourselves   (J.   Galsworthy,   p.12).   Kesimning   bu   turi   haqida   ham
8 ayrim qiyinchiliklarga duch kelamiz. Masalan, gap tarkibida  to hope, to expect, to
intend,   to   attempt,   to   try,   to   want   kabi   fe’llarni   infinitiv   yoki   gerundiy   bilan
birikib   kelsa   ham   qo‘shma   modal   fe’l-kesim   deyish   mumkin,   lekin   bu   uni
chuqurroq tahlil qilishga undaydi.  Masalan,  I  don’t want to take  it to anybody  (M.
Wilson, p.313) gapiga e’tibor qilaylik. Bu gapga shunday savol qo‘yish mumkin:
What don’t you want?   Yana, ikkinchi bir gapni olaylik:   He   tried to open   the tin
with   a   pocket   knife .   Bu   gapga   esa   Why   did   he   try?   deb,   savol   qo‘yish   mumkin.
Mazkur   gaplarning   birinchisiga   qo‘yilgan   savol   to‘ldiruvchiga   mos   bo‘lsa,
ikkinchisidagi   esa,   maqsad   holiga   mos   keladi.   Yoki   ba’zi   darsliklarda   qayd
etilganidek, gapda kesim o‘rnida   to be obliged, to be bound, to be anxious, to be
capable   kabi birikmalar  infinitiv bilan kelsa ham  qo‘shma modal  fe’l-kesim  deb
atalishi mumkin. 
Qo‘shma   aspekt   fe’l-kesim   haqida   to‘xtalsak,   u   gapda   kesim   o‘rnida   to
begin,   to   start,   to   continue,   to   stop   kabi   fazali   fe’llar   bilan   infinitiv   yoki
gerundiyning birikib kelishi yordamida ifodalanadi.  He  began to speak ; He  began
speaking .   Har   ikkala   gapga   bir   xil   savol,   ya’ni   to‘ldiruvchiga   beriladigan   savol
mos   keladi,   What   did   he   begin?   E’tibor   berib   qaralsa,   bu   kesim   turini   alohida
ajratishda   fe’llarning   leksik   ma’nosi   asosiy   o‘rinni   egallaydi.   Boshqalarida   esa
ifoda   planiga   qarab   ajratilgani   yaqqol   ko‘rinib   turibdi.   Yuqorida   qayd
etilganlardan   ma’lum   bo‘ladiki,   aspekt   kategoriyasi   qaysi   qatlamda,   ya’ni
morfologik,   sintaktik   yoki   leksik   qatlamda   o‘rganilishidan   qat’iy   nazar
izohtalabdir.   Aspekt   kategoriyasi   L.S.   Barxudarovning   fikricha,   fe’lning   zamon
shakllariga qarab o‘rganilib davomsizlik (non—continuous aspect) va davomlilik
(continuous   aspect)   aspektlariga   ajratiladi,   ya’ni   tilning   morfologik   qatlamida
o‘rganiladi 8
.  
Grammatik   materiallarni   tadqiq   etishda   distributiv,   transformatsiya,   bevosita
ishtirokchilarga   ajratish   tahlil   usullari   asosida   ko‘zga   ko‘rinarli   ishlar   qilingan
bo‘lsa-da,   biz   o‘z   tadqiqotimizda   komponent   va   sintaksemalarga   ajratib   tahlil
qilish   usulini   qo‘llashni   afzal   ko‘rdik.   An’anaviy   grammatikada   gapni   bosh   va
8
 Бархударов Л.С. Очерки по морфологии современного английского языка. -   М.: Высшая школа,.
9 ikkinchi   darajali   bo‘laklarga   ajratib   tahlil   qilishda   o‘ziga   xos   juz’iy   kamchiliklar
mavjud.   Chunki   an’anaviy   tilshunoslikda   sintaktik   birliklarga   ajratiladigan
bo‘laklar ham gapning bir bo‘lagi deb qaraladi. Bu esa gap bo‘laklarini elementar
sintaktik   birliklarga   ajratish   imkonini   bermaydi.   Undan   tashqari,   gap   tahlilida
sintaktik elementlarning semantikasi  hisobga olinmaydi. Ammo ushbu ishda tillar
tizimida   gapda   kesim   o‘rnida   kelgan   sintaktik   birliklarga   e’tibor   qaratgan   holda
ularni   sintaktik   jihatdan   o‘rganish   bilan   cheklandik.   Ushbu   muammoni   tadqiq
etishda A. M. Muxin va uning shogirdlari tomonidan yaratilgan lisoniy metoddan 9
foydalanish   bizning   nazarimizda   yuqorida   qayd   etilgan   usullarga   xos   ayrim
kamchilik   va   nuqsonlarni   to‘ldirishda   muhim   ahamiyat   kasb   etadi.   Mazkur   tahlil
usuli   boshqalaridan   farqli   ravishda   ikki   bosqichda   amalga   oshiriladi.   Xususan,
boshlangich   bosqichda   gapdagi   elementlar   komponentlarga   ajratib   tahlil   qilinadi
hamda   ushbu   bosqichda   berilgan   elementlarning   o‘zaro   sintaktik   aloqalari
aniqlanib, bir-biridan farqlanish usullari yunksion va komponent modellarda ifoda
etiladi.
Tilshunoslik   fani   taraqqiyotining   hozirgi   davri   bosqichida   til   tizimi
birliklarining   qay   tarzda   nutqqa   ko‘chirilishi   va   jumlaning   nutqiy   zanjirda
voqelanishi,   sintaktik   strukturalarning   nutqiy   faollashuvi,   ularning   semantik   va
sintaktik munosabatlari  masalasiga  doir  muammolar  tilshunos  olimlarimizdan o‘z
tadqiqini   kutmoqda.   Chunki   hozirgacha   tilning   sistema   ekanligi   to‘g‘risida
diqqatga sazovor tadqiqot ishlari qilingan bo‘lsa ham, sistema belgilarining nutqqa
ko‘chirilishi, boshqacha aytganda, ularning nutqda real ishlatilishi masalasiga kam
e’tibor berildi.
Mazkur masalalar ayniqsa nutq lingvistikasi ilmiy asoslanayotgan bugungi
kunda   yanada   dolzarb   bo‘lib   qolmoqda.   Zotan,   til   tizimidagi   har   bir   belgining
paradigmatik   qator   doirasidan   sintagmatik   qator   doirasiga   o‘tishi,   virtuallik
belgilarini   tark   etib,   aktual   holat   kasb   etishi   va   shu   yo‘sinda   gapning   sintaktik
shakllanishi nutq lingvistikasining g‘oyat muhim masalalarini taqozo etadi. 
9
 Мухин А.М. Синтаксемный анализ и проблемы уровней языка. - Л.: Наука, 1980.-304 с.
10 Ravshanki,   gapning   asosiy   bevosita   ishtirokchi   elementlari   so‘zlar
hisoblanadi.   Biroq   gap   sathida   so‘zlarning   o‘zaro   bog‘lanishi   ularning   shunchaki
ketma-ket   kelishidan   iborat   bo‘lmay,   bunda   tilning   semantik,   sintaktik   va   hatto
fonologik   qurshov   (distributsiya)   qoidalari   ustuvor   ahamiyatga   ega   bo‘ladi.   Bu
jarayonda gap shaklini tashkil etayotgan har bir bevosita ishtirokchi element uning
ajralmas   bir   bo‘lagi   vazifasini   olib,   ma’lum   bir   funksional   qiymat   kasb   etadi.
Chunki   gap   tarkibida   faollashayotgan   har   bir   element   orqali   ma’lum   bir
kommunikativ, semantik yoxud pragmatik maqsad ko‘zda tutiladi. Mazkur maqsad
ifodasi   esa   turlicha   ro‘y   beradi.   Masalan,   gapda   tilning   ba’zi   birliklari   katta   yoki
kichik   bo‘lishidan   qat’i   nazar,   mustaqil   holatda   faollashib,   ega   yoki   kesim
vazifasini   bajarsa,   ba’zilariga   boshqalarning   yordamida   aniqlovchi,   to‘ldiruvchi,
hol vazifalari yuklanadi, ayrimlari esa muxtor tarzda harakatga keladi.
Tilimizda   shunday   elementlar   ham   mavjudki,   ular   biror   sintaktik   vazifani
bajarmay   so‘zlovchining   o‘zi   bayon   etayotgan   fikrga,   yoxud   o‘sha   fikrning   ifoda
etilishi   usuliga   bo‘lgan   munosabatni   bildiradi.   Bunday   munosabat   tasdiq,   umid,
ishonch,   gumon,   taxmin,   shodlik,   taajjub   va   hokazo   ma’nolarni   anglatib,   bayon
qilinayotgan   fikr   tartibini,   mazkur   fikrning   oldingi   mulohaza   bilan   bog‘liqligini
ifodalaydi.   Bular   modal   so‘zlar   bo‘lib,   gapning   biror   bo‘lagiga   yoki   butun   gapga
taalluqli   holda   kirish   so‘z   mavqyeida   kelishi   bilan   sintaktik   va   nihoyat,   fikrga
aniqlik   kiritishi,   tasdiq,   taxmin,   tartib   turlicha   emotsional   munosabatlarni
ifodalashi bilan semantik belgilarga ega bo‘la oladi 10
. Kirish   so‘z   va   kirish
birikmalar   gapning   umumiy   strukturasini   kengaytirib,   uning   mazmuniga
qo‘shimcha   ma’no   berishiga   qaramay,   an’anaviy   grammatikalarda   gap   bo‘laklari
qatoriga kiritilmaydi. Bu esa gapni tashkil etuvchi bevosita ishtirokchilarning birini
bosh bo‘lak, ikkinchisini ikkinchi darajali bo‘lak deb, boshqasini nomsiz qoldirib,
hech   qanday   bo‘lak   qatoriga   qo‘shmaslik   masala   mohiyatini   nihoyatda
chigallashtirib   yubormoqda.   Bunday   vaziyatga   ko‘pchilik   olimlarimiz   ko‘nikib
ketishgan   bo‘lsalar-da,   so‘nggi   yillarda   ba’zi   tilshunoslar   bu   haqda   o‘zlarining
e’tirozli   fikrlarini   bildirmoqdalar.   Masalan,   A.R.Sayfullayev   o‘zining   ilmiy
10
  Ўзбек тили грамматикаси. – Тошкент  : Фан, 1976. — 560 б.
11 izlanishlarida modal so‘z va modal birikmalar gapning uchinchi dar a jali bo‘laklari
ekanligini   va   ular   semantik   vazifalaridan   tashqari   sintaktik   vazifa   bajarishi
mumkinligini ilmiy jihatdan asoslab berdi 11
. A. R. Sayfullayevning fikricha, kirish
so‘z   va   kirish   birikmalar   ko‘pincha   gapning   kesimi   vazifasida   kelgan   so‘z   bilan
sintaktik   munosabatda   bo‘lib,   ular   bilan   boshqaruv,   bitishuv   usullari   orqali
bog‘lanadi   12
. Lekin shunga qaramay, bu o‘rinda ham muammo yechimi to‘liq hal
qilinganligini   e’tirof   etishimiz   qiyin   ko‘rinadi.   Chunki   gap   bo‘laklari   nazariyasi
gap   muchalarining   formal-sintaktik   funksiyalarini   atroflicha   yoritmayapti.
Bizningcha,   buning   asosiy   sababi   gap   bo‘laklari   tushunchasining   mantiqiy
xarakteri   bilan   bog‘liqdir.   Boshqacha   aytganda,   gap   bo‘laklari   tushunchasi   sof
lingvistik   maqsadlarni   ko‘zda   tutmagani   bois,   u   orqali   gap   komponentlarining
tildan   nutqqa   ko‘chirilishi   va   bu   jarayonda   qanday   sintaktik   vazifalar   bajarishi
masalasi   talqinini   berib   bo‘lmayapti.   Albatta,   vaziyatning   bunday   tus   olishi
tilshunos   olimlarimizni   tashvishlantirmoqda   va   shu   bois   gap   komponentlari
sintaktik tahlilining yangi-yangi usullari taklif ham etilmoqda. Ana shunday tahlil
usullaridan   biri   Praga   tilshunoslik   maktabining   yirik   namoyandalaridan   biri
A.Martinening   funksional   tahlil   nazariyasidir.   Mazkur   nazariyada   nutqning   eng
kichik   birligi   «monema»   tushunchasi   ilmiy   iste’molga   kiritildi.   Bu   struktur-
funksional   tahlil   uchun   eng   qulay   atama   bo‘lib,   uning   yordamida   gap
elementlarining funksional tomonlarini va sintaktik qurilmaning shakllanishida har
bir   elementning   paradigmatik   qator   doirasidan   sintagmatik   qator   doirasiga   o‘tishi
masalalarini   mukammal   talqin   etish   mumkin.   A.Martine   monemalarni   uchga
bo‘ladi:   avtonom,   funksional   va   qaram   monemalar.   Avtonom   monema   gap
tarkibida   muxtor   holda   qo‘llanilib,   tildan   nutqqa   biror   bir   morfologik   vositaning
yordamisiz   ko‘cha   oladi.   Nutqda   uning   faolligi   boshqa   monemalar   bilan
bog‘lanmaydi. Boshqacha aytganda, muxtor monema o‘zining sintaktik, semantik
va funksional faolligi jihatidan boshqa biror monemaga tobe bo‘lmaydi.
11
  Сайфуллаев   А.Р.   Семантико-грамматические   особенности   членов   предложения   в   современном
узбекском языке. – Ташкент, 1984.
12
 Сайфуллаев А.Р. Семантика и грамматика членов предложения в современном узбекском языке //
Автореф. докт. дисс. – Ташкент, 2001.
12 Boshqa   gap   elementlariga   qaraganda   muxtor   monemaning   sintaktik   o‘rni
erkin   bo‘lganligi   sababli   aksariyat   hollarda   uning   o‘rnini   o‘zgartirish   yoki   gap
tarkibidan   tushirib   qoldirish   ham   mumkin.   Garchi   u   tushirilib   qoldirilsa   ham,
gapning   asosiy   mazmuniga   putur   yetmaydi.   Faqat   uning   yuzaki   strukturasi
qisqarishi   va   gapda   ifodalanayotgan   ta’kidlash,   gumon,   aniqlik,   inkor,   shodlik,
shubha va hokazo ma’nolariga ziyon yetishi mumkin. Ammo ayrim kirish so‘z va
kirish iboralarning o‘rni ularning distributiv xarakteriga ko‘ra muqim bo‘ladi. Bu,
albatta, har bir tilning o‘z ichki qonuniyatlari bilan bog‘liqdir.
Muxtor   monemalar   o‘zbek   tilida   ko‘p   hollarda   kirish   so‘z,   kirish
birikmalar,   payt   ravishlari   orqali   ifodalanadi   va   bu   bilan   boshqa   monemalardan
farqlanib   turadi 13
.   Funksional   monema   gapning   biror   elementini   tildan   nutqqa
ko‘chirishi   va   unga   sintaktik   funksiya   berishi   bilan   xarakterlanadi.   Funksional
monemalar   boshqa   monemalarga   faollik   baxsh   etib,   ularni   paradigmatik   qator
doirasidan   sintagmatik   qator   doirasiga   qarab   yetaklaydi,   virtual   holatdan   aktual
holatga olib keladi, jonlantiradi. Natijada, funksional monemalar orqali faollashib,
nutqiy vazifa olayotgan monemalar ularga tobe bo‘lib qoladi va qaram monemalar
deb   yuritiladi.   Nutq   muhiti   va   so‘zlovchining   istak-xohishi   bilan   til   birliklari
nutqqa   ko‘chayotganda   belgili   yoxud   belgisiz   ifodalanishi   mumkin.   Sodda   gap
kompon e ntlarining   funksional   tahlili   affikslar,   ko‘makchi   va   ba’zi   so‘z   shakllari
bilan   bog‘liq   bo‘lsa,   qo‘shma   gap   komponentlarining   funksional   tahlili   ularni
o‘zaro bog‘lovchi vosita bilan uzviy aloqadordir.
  Yuqoridagilardan   tashqari,   ilovali   va   parsellyativ   qurilmalar,   kirish   so‘z,
kirish   birikmalar   ham   tom   ma’noda   sintaktik   muammolar   sifatida   o‘rganilgani
yo‘q 14
.
Ammo   ular   gapning   bevosita   ishtirokchi   elementlaridir.   Shunga   ko‘ra,   A.
Sayfullayev   kirish   so‘z,   kirish   birikma   hamda   undalmalarni   gapning   uchinchi
13
  К . Турниёзова .   Гапнинг   учинчи   даражали   бўлаклари   ва   « монема »   тушунчаси   ҳақида   баъзи
мулоҳазалар  // Хорижий   филология .  № 2, 2007. Б.81-85.
14
  Турниёзов Н. Назарий грамматикадан очерклар . -  Самарқанд : СамДЧТИ , 19 98 . -  Б . 4 .
13 darajali bo‘laklari deb atagan edi 15
. Biz quyida shu kabi masalalarni komponent va
sintaksemalarga ajratib tahlil qilish orqali hal qilishga harakat qilamiz. 
15
 Сайфуллаев А.Р. Семантико-грамматические особенности членов предложения в современном узбекском 
языке. – Ташкент, 1984.  – С. 70-118.
14 1.2. Tilshunoslikda sintaktik aloqalar masalasi
An’anaviy   grammatikalarda berilishicha, sintaktik aloqalar borasida   barcha
tillar   nazariy   grammatikalariga   qaraganimizda   moslashuv,   bitishuv   va   boshqaruv
kabi   atamalar   qo‘llaniladi,   ammo   ularni   sintaktik   sathda   gap   qurilmasida   tahlil
qilganda, ular sintaktik aloqalar vazifasini bajarmaydi. Masalan:
 I read a book. I come home. 
  Har   ikkala   jumla   sintaktik   jihatdan   bir   xil   bo‘lishiga   qaramasdan,   ular
o‘rtasida farq bor. Birinchi gapda  read a book  elementlari o‘rtasida boshqaruv bor,
ya’ni   read   fe’li   o‘timli   bo‘lganligi   uchun.   Ikkinchi   gapda   esa   come   home
elementlari o‘rtasida hech qanaqa sintaktik aloqa borligi aytilmagan, buning asosiy
sababi til sathlarining bir-biri bilan aralashtirib yuborilishidir. Shuning uchun ham
sintaktik   sathda   gap   qurilmasidagi   elementlar   o‘rtasidagi   o‘zaro   aloqalarni
yangilari ishlab chiqildi. Undan tashqari formal jihatdan quyidagi ikki usulda gap
elementlarining bog‘lanishi ham qayd etilgan.
1) teng bog‘lanish; 2) tobe bog‘lanish;
  Teng bog‘lanish o‘z nomidan ham ma’lumki, gap tarkibidagi so‘zlar bir-biri
bilan   teng   bog‘lanadilar.   Tobe   bog‘lanishda   esa   biri   ikkinchisiga   tobe   bo‘ladi.
Undagi   tobe   va   hokim   so‘zlar:   1)   moslashuv;   2)   boshqaruv;   3)   bitishuv   usullari
yordamida  so‘z  birikmasi hosil qiladi. 
 Moslashuv – tobe so‘z va hokim so‘zlarning shaxs-sonda mosligi: M:   mening
kitobim, sening kitobing .
 Boshqaruv-tobe so‘zning hokim so‘z talab qilgan shaklini olishidir:
A) Kelishikli boshqaruv( -ni, -ga, -da, -dan). M:   kitobda bor, uydan oldim .
B)   Ko‘makchili   boshqaruv   (ko‘makchi   so‘zlar   yordamida).   M:   sayr   haqida
gaplashmoq .
 Bitishuv-tobe so‘zning hokim so‘z bilan faqat ma’no jihatidan birikishi:
M:   kata tanaffus, chiroyli qiz .
  Hozirgi   zamon   tilshunosligida   gaplarni   sintaktik   qatlamda   tahlil   qilish
borasida   gap   bo‘laklariga,   ya’ni   bosh   bo‘laklar   va   ikkinchi   darajali   bo‘laklarga
ajratib   o‘rganish   bilan   chegaralanadi.   Zeroki,   gaplarning   sintaktik   birliklarini,
15 semantik   maydonini,   ularning   defferensial   sintaktik   hamda   differensial   sintaktik-
semantik belgilarni aniqlash va bunda ma’lum lisoniy metodlarga tayanib gaplarni
tahlil qilish zamon talabidir.
Prof.   A.   M.Muxin   va   uning   shogirdlari   tomonidan   ishlab   chiqilgan
«komponent   va   sintaksemalarga   ajratib   tahlil   qilish»   metodi   juda   samaralidir.
Komponentlab   tahlil   qilish   deganda   gapda   ishtirok   etgan   sintaktik   birliklarni
o‘zaro   sintaktik   aloqalarini   aniqlab,   yunksion   modellar   yordamida   tasvirlash,
ularning   differensial   sintaktik-semantik   belgilarini   aniqlash   tushuniladi.   Gapdagi
elementlarning   differensial   sintaktik-semantik   belgilari   elementlar   orasidagi
paradigmatik munosabat orqali aniqlanadi. 
Komponentlab   tahlil   qilish   gap   qurilmasini   o‘rganishning   birinchi   bosqichi
hisoblanadi.   Gapdagi   elementlar   o‘rtasidagi   aloqalar   esa   yunksion   modelda   o‘z
aksini   topadi.   A.S.Barxudarov   va   A.Yelmslevlarning   aytishicha   ikki   element
o‘rtasida quyidagicha uch xil sintaktik aloqa bo‘ladi:  1) gapdagi har ikki  element
bir-biriga   tobe   bo‘lmagan   holda   (koordinativ);   2)   birinchi   element   ikkinchisiga
tobe   bo‘ladi,   lekin   ikkinchisi   birinchisiga   tobe   bo‘lmaydi   (subordinativ);   3)
birinchi   element   ikkinchisiga   va   ikkinchisi   o‘z   o‘rnida   birinchisiga   tobe   bo‘ladi
(predikativ). 
Ma’lumki,   an’anaviy   grammatikada   sintaktik   aloqalar   deganda   bitishuv,
moslashuv   va   boshqaruvlar   tushuniladi 16
.   Ammo   bu   sintaktik   aloqalar   gaplarning
sintaktik   tahlilida   ko‘zga   tashlanmaydi,   chunki   moslashuv   morfologik   qatlamda
qaralsa,   bitishuv   va   boshqaruvlar   leksik   qatlamda   kuzatiladi.   Demak,   sintaktik
aloqalarni   aniqlashda   til   sathlari   bir-biri   bilan   aralashtirib   yuborilgan.   Shuning
uchun   ham   mazkur   ishda   sintaktik   aloqalar   yunksion   modellar   orqali   beriladi,
hamda   gapda   ishtirok   etgan   sintaktik   birliklarning   differensial   sintaktik   belgilari
komponent   modellar   yordamida   bayon   etiladi.   Mazkur   operatsiyalar,   asosan,
gapdagi   yadro   komponentlarni   aniqlashda   eksperiment   metoddan,   ya’ni   tushirib
qoldirish   transformatsiyasidan   foydalanish   orqali   amalga   oshiriladi.   Natijada,
16
 Ilyish B.A. The structure of Modern English. - Л: Просвещение, 1971. - С.181-183.   Becker Th. Back-
formation,Cross-formation   and   "Bracketing   paradoxes"   in   Paradigmatic   Morphology//Yearbook   of   Morphology.   -
London: Arnold, 2003.-P.  1-25.
16 gapdagi   yadro   va   tobe   komponentlar   aniqlanib,   komponent   modellarda   sintaktik
elementlarning   morfologik   xususiyatlari   ham   ko‘rgazmali   ravishda   qayd   etiladi.
Demak,   gaplarni   komponentlarga  ajratib  tahlil   qilish   sintagmatik   yo‘nalishda   gap
birliklarini   bir-biriga   qarama-qarshi   qo‘yish   usuli   yordamida   amalga   oshiriladi 17
.
Ushbu   tahlilning   navbatdagi   bosqichida   esa,   bosh   va   ikkinchi   darajali   gap
bo‘laklari   vazifasidagi   sintaktik   birliklarning   differensial   sintaktik-semantik
belgilari   aniqlanib,   ularning   variantlari   hamda   ma’lum   sintaktik   aloqa   asosida
o‘zaro   bog‘lanishi   ko‘rsatib   beriladi.   Gap   tahliliga   bunday   yondashuvning   ijobiy
natija   berishi   ba’zi   ishlarda   ham   o‘z   isbotini   topgan 18
.   Tahlilning   bunday   shakli
paradigmatik   rejada   amalga   oshiriladi.   Sintaksemalarga   ajratib   tahlil   qilishda
asosan,   kategorial   differensial   sintaktik-semantik   belgilardan   substansiallik
(predmet   yoki   shaxsni   ifodalovchi   element),   protsesuallik   (harakat   nomi   yoki
holatni ifodalovchi element) hamda kvalifikativlik (sifat, hajm, son, holat kabilarni
ifodalovchi elementlar) kabilarga e’tibor qaratiladi 19
.
Ushbu   kategorial   sintaktik-semantik   belgilar   tahlili   asosida   nokategorial
belgilarni aniqlash imkoniyati ham paydo bo‘ladi. Gap tahliliga bunday yondashuv
sintaktik qatlamda elementar birliklarning quyidagi xususiyatlarini  oydinlashtirish
imkonini   beradi:   birinchidan,   gap   qurilmasidagi   sintaktik   birliklarning   mazmuniy
va   shakliy   xususiyatlarini   o‘rganish;   ikkinchidan,   gap   bo‘laklarini   differensial
sintaktik   hamda   sintaktik-semantik   belgilar   asosida   tasniflash;   uchinchidan,
gapdagi   elementlarni   sintaksemalarga   ajratishning   sintaktik   qatlamdagi   sintaktik-
semantik   belgilariga   xos   sistemali   munosabatlarini,   shuningdek,   har   bir
sintaksemaning   paradigmatik   variantlarini   aniqlash;   to‘rtinchidan,   modellashtirish
va   eksperiment-lisoniy   tahlil   metodlaridan   foydalanish.   Bu   borada   shuni   qayd
qilish   joizki,   lisoniy   birliklarning   sistemali   tahlili   haqida   ko‘pgina   tadqiqotlar
o‘tkazilganligiga   qaramay   tilshunoslar   aniq   bir   to‘xtamga   kelganlaricha   yo‘q.
Chunki tilshunoslar tomonidan sistemali tahlil tushunchasi turlicha talqin qilinadi.
17
 Мухин А.М. Структура предложений и их моделей. - Л.: Наука, 1968. - 230 с.
18
  Махмудов Н., Нурмонов А.  Ў збек тилининг назарий грамматикаси. (Синтаксис). —Тошкент:  Ўқ итувчи, 
1995. —  Б .  61-63.
19
  Мухин А.М. Лингвистический анализ: Теоретические и методологические проблемы. - Л.: Наука, 1976. -
С.105-106.
17 Xususan,   E.A.Trofimovaning   ta’kidlashicha:   «Til   tizimi   stilistik   jihatdan
differensiallikka   ega   bo‘lib,   stilistik   belgilangan   konstituyentlar   lisoniy
birliklarining   sistem   tasviridir» 20
  .   A.S.   Mel’nichukning   fikricha,   sistemali   tahlil
tushunchasi   elementlarning   sistem   jihatdan   o‘zaro   bog‘liq l igi   va   farqlanganligida
namoyon bo‘ladi. 
20
 Трофимова Э.   А. Приёмы выражения  взаимосвязей реплик диалогической речи: Автореф. дис. ...
канд. филол. наук. - Москва, 1964. – С.6.
18 II BOB. EGA VA UNING GAPDAGI TASNIFI
2.1. Ega, uning gap qurilishidagi o‘rni. Egali va egasiz gaplar
Ega   gap   kesimini   shakllantiruvchi   [Pm]   -   kesimlik   kategoriyasida
mujassamlashgan   shaxs-son   (Sh)   ma’nosini   muayyanlashtiruvchi   gap
kengaytiruvchisidir:   1. Elchibek   asta o‘rnidan turdi.   (A.M). 2. Biri   - sensan,   biri   -
men. (O) 3. Shunday  o‘lka  doim bor bo‘lsin. (H,O) 4. ( Sen ) Aytar so‘zni ayt, ( sen )
aytmas   so‘zdan   qayt   (Maqol).   Birinchi   gapda   Elchibek   so‘zi   kesimdagi   uchinchi
shaxs birlik (nol) kesimlik qo‘shimchasining, ikkinchi gapdagi  biri  so‘zlari  sensan
kesimining   ikkinchi   shaxs   birlik   (- san )   va   men   so‘zidagi   birinchi   shaxs   birlik   ( -
man ),   uchinchi   gapdagi   o‘lka   so‘zi   bor   bo‘lsin   kesimidagi   uchinchi   shaxs   ( -sin ),
to‘rtinchi   gapdagi   ifodalanmagan   ( sen,   sen )   ayt,   qayt   so‘zlari   bilan   ifodalangan
kesimdagi   ikkinchi   shaxs   birlik   ( nol )   kesimlik   ma’nolarining
muayyanlashtiruvchisi,   kengaytiruvchisi-dir.   Ega   gapdagi   fikr   o‘zi   haqida
borayotgan, belgisi kesim tomonidan ko‘rsatilayotgan bo‘lakdir. Kesimdan axborot
(kommunikatsiya) anglashilsa, ega ana shu kommunikatsiya predmetidir.
Ega   bevosita   kesimlik   shakli   -   [Pm]   ga   bog‘lanayotganligi   tufayli,   hol   va
kesim bilan birgalikda, gapning konstruktiv bo‘laklari qatoriga kiradi.
Egali va egasiz gaplar.  Gapning lisoniy qurilishida eganing ifodalangan yoki
ifodalanmaganligiga ko‘ra ikki ko‘rinishi bo‘ladi:
1.Egali gaplar.
2.Egasiz gaplar. 
Egali va egasiz gaplar gaplarning lisoniy sintaktik qolipi bilan emas, balki gap
kesimining   lug‘aviy   (W)   va   kesimlik   qo‘shimchalari   (Pm)   qismlarining   ba’zi   bir
ifodalanish xususiyatlari bilan bog‘liq.
1.Egasiz   gaplar.   Bunday   gaplarda   kesim   tarkibidagi   Pm   ning   shaxs-son
ma’nosi   o‘ta   kuchsizlanib,   gap  tarkibidagi   eganing  mutlaqo   bo‘lmasligini   keltirib
chiqaradi. Egasiz   gaplarning   mavjudligiga  olib   keluvchi   omillar   kesimdagi   [W]
va [Pm] ga bog‘liq ikki guruhga bo‘linadi.
19 I.[W]ga   bog‘liq   ravishda   egasiz   gaplarning   vujudga   kelishi.   1.O‘timsiz
fe’llar   (masalan,   bormoq,   yurmoq,   yugurmoq,   qolmoq,   erishmoq )   vositasiz
to‘ldiruvchiga   ega   bo‘lganligi   tufayli   majhul   nisbat   shaklini   olganda,   gap   egasiz
qo‘llanadi.   1.Bugun   stadionga   boriladi.   2.O‘n   minut   qadar   yo‘l   yurildi. (O)
3.Institutning   o‘ttiz   yili   davomida   ulkan   yutuqlarga   erishildi.   4.Katta   trassaga
chiqish   uchun   o‘ng   tomonga   yuriladi.   5.Jizzaxga   borish   uchun   Samarqanddan
o‘tiladi.  Bu gaplardan bittasining lisoniy qolipini kuzatamiz:
E N W Pm
- o‘ttiz yili
davomida erishi
l di
institutning yutuqlarga
ulkan
Ma’lum   bo‘ladiki,   gapning   maksimal   lisoniy   qolipidagi   eganing   o‘rni
bo‘shdir.   Buning   boisi,   aytilganidek,   o‘timsiz   fe’l   ( erishmoq )   majhul   nisbatga
o‘tganda  ega o‘z-o‘zidan tushib qoladi. Agar  fe’l  o‘timli  bo‘lganda  edi  (masalan,
o‘qimoq ),   uning   vositasiz   to‘ldiruvchisi   ega   mavqeini   egallar   edi:   Nilufar   kitobni
o‘qidi -Kitob Nilufar tomonidan o‘qildi  tarzida .
2.   to‘g‘ri   kelmoq   qo‘shma   fe’li   «O‘zbek   tili»ning   izohli   lug‘atdagi   8-
ma’nosida jo‘nalish kelishigidagi harakat nomi bilan zich aloqaga kirishib, egasiz
gaplar hosil  bo‘lishiga olib keladi:   1.Nargizaga  og‘ir bo‘ldi, ko‘p qiyinchiliklarni
engishga   to‘g‘ri   keladi.   2.Buning   uchun   Toshkentga   o‘z   vakillarimizni   yuborib,
korxonadan   zarur   yordamni   so‘rashimizga   to‘g‘ri   keladi.   Bu   gaplarning   lisoniy
strukturasi quyidagi ko‘rinishda bo‘ladi.
20 E N W Pm
Bugun   Toshkentga
yuborib
o‘z vakillarimizni so‘rashimizg
a to‘g‘ri kel adi
yordamni
zarur
korxonadan
II.Egasiz   gaplarning   ikkinchi   turi   kesimdagi   [Pm]   ning   xususiyatlari
bilan bog‘liq.
1. Qerak, lozim, mumkin, zarur, darkor, muhim, shart, joiz, farz   kabi kesimlik
so‘zlari   harakat   nomlari   bilan   kesim   mavqeida   kelganda,   egasiz   gaplar   vujudga
keladi.   Bunda   [Pm)   tarkibidagi   uchta   -   mayl,   zamon,   inkor,   tasdiq   turli   shakl   va
ma’nolarda   bo‘lib,   ularning   shaxs-son   shakli   III   shaxs   birlikda   bo‘ladi.   1.Mazkur
masalada   hammani   qiziqtirayotgan   barcha   savollarga   Respublika   markaziy
bankida   va   uning   hududiy   Bosh   boshqarmalarida   tashkil   etilgan   «Ishonch
telefonlari»   orqali   batafsil   javob   olish   mumkin.   2.Bu   topshiriqni   bajarish   shart.
3.Ustozlar ishini har doim davom ettirmoq va rivojlantirmoq kerak.
Bu   gaplar   kesimidagi   mumkin,   shart,   kerak   kesimlik   so‘zlari   Pm   dagi   mayl
ma’nosi   ifodalovchilari   bo‘lib,   ulardan   keyin   zamon   va   tasdiq,   inkor   ma’nolarini
ifodalovchi vositalar keladi.
Yuqoridagi gaplardan birining lisoniy struktur sxemasini chizamiz.
21 E N [ W ] [ Pm ]
har
doim Rivojlantirmoq, davom ettirmoq kerak
edi
Ishini
Ustozlar
2.Kesimi   «fe’lning   III   shaxs   shart   mayli G‘ bo‘ladi»   qurilmasi   asosida
ifodalangan gaplar ham o‘zbek tilida egasiz gaplarni hosil qiladi.  1. Hosilni o‘n-o‘n
besh kunda yig‘ib olsa bo‘ladi.3.Bu ig‘voning sabablarini tahlil qilsa bo‘ladi.
Bunda   kesimlarning   yig‘ib   ol,   tahlil   qil   qismlari   W   (lugaviy   birlik)   va   -sa
bo‘ladi  qismlari esa Pm voqelanishlaridir.
3.Kesim   ravishdoshning   -(i)b   shakli   va   bo‘lmoq   fe’lining   turli   ko‘rinishlari
bilan   ifodalanganda   ham   egasiz   gaplar   vujudga   keladi.   1. Bu   xatning   mazmunini
birovga   aytib   bo‘lmaydi.(A.Q)   2.Falakka   qo‘l   uzatib,   shamsu   -   anbarni   olib
bo‘lmas.   (Mashrab).   Bu  kesimlarda   aytib  bo‘l,  olib  bo‘l   qismlari   W  va  - maydi,  -
mas  qismlari Pm voqelanishidir.
  Sxemasi:
E N W Pm
Uzatib olib bo‘l m as
Qo‘l Shamsu – anbarni
falakka
22 III . O‘zbek tilidagi atov gaplar  egasiz gaplarning o‘ziga xos turini namoyon
qiladi. 1.Keng sahro.  Quruq cho‘l. Suv manbalaridan darak yo‘q. 2.Yoqimli ohang.
Zavqli   qo‘shiqlar.   Anorxon   yo‘llaridan   to‘xtab   tinglaydi.(I.R)   Bu   gaplar   bir
qarashda   kesimsiz,   faqat   egadan   iborat   gaplardek   tasavvur   uyg‘otadi .   Biroq
gaplarni zamonlar bo‘yicha paradigmaga solsak, quyidagi ko‘rinish hosil bo‘ladi:
1. Keng sahro - Keng sahro edi.
2. Tun - Tun edi.
Demak,   atov   gaplar   hozirgi   zamon   ko‘rinishidagi   kesimlardan   iborat   egasiz
gaplardir. Qiyoslang:
1. Navbahor, ochildi gullar, sabza bo‘ldi bog‘lar. (Muqimiy)
2. Hamon yodimdadir, gul chog‘i erdi.(I.Sulton)
Z. Ko‘rishgan maskanim, gul bog‘i erdi. (I.Sulton)
IV.Semantik-funktsional   shakllangan   gaplar   ham   egasiz   gaplarning
alohida ko‘rinishidir.   1. -Bugun bormoqchimisan? - Ha.  2.-U ham bormoqchimi?   -
Yo‘q.   3.-Kitobni   olasanmi?   -   Bo‘lmasamchi!   4.Nasriddin   xaltani   uloqtirib
yubordi:   Ma!   Sen   to‘y!   (Afandi   latifalaridan).   5.   Salom,   -   dedi   ko‘rish   bilan
hamma birdan. Qo‘llar o‘tdi biqinlarning orasidan. (G‘afur G‘ulom.)
Egali   gaplar.   Egasiz   gaplar   tilimizda   chegaralangan   bo‘lib,   ular   egali
gaplarga   nisbatan   juda   kam   miqdorni   tashkil   etadi.   Egali   gaplar   esa   tilimizning
me’yoriy xususiyatlaridan biridir. Chunki gap markazini tashkil etuvchi kesimning
tarkibidagi   Pm   (kesimlik   kategoriyasi)ning   qismlaridan   biri   shaxs-son   ma’nosi
bo‘lib,   u   hamisha   o‘zining   to‘ldirilishini,   muayyanlashtirilishini   talab   qiladi.   Bu
esa gaplarning egali bo‘lishini taqoza qiladi.
Yuqorida aytilganidek, o‘zbek tilidagi  gaplarning lisoniy strukturasi  uch uzv
(ega, hol, kesim) dan iborat bo‘lib, egali gaplarda ega pozitsiyasi bo‘sh bo‘lmaydi,
to‘ldirilgan   bo‘ladi.   U   nutqda   esa   yuzaga   chiqqan   hol,   yuzaga   chiqqan   kesim
bo‘lishi mumkin. Quyidagi ikki gapni qiyoslang:
1. Men kitobni o‘qidim.
2. Kitobni o‘qidim.
23 Har   ikkala   gap   ham   [E-N-Pm]   qolipi   hosilasi   bo‘lib,   ularning   kesimidagi
Pmga   xos   shaxs-son   qo‘shimchalari   ega,   uning   tabiati   (qaysi   shaxs,   son)   haqida
to‘liq   axborot   berib   turibdi.   Har   ikkala   gap   uchun   ham   ega   I   shaxs   birlikdagi
kishilik   olmoshidir.   Biroq,   ulardan   birinchisida   bu   lisoniy   to‘liqlik   (ega
pozitsiyasining   bo‘sh   emasligi)   nutqda   namoyon   bo‘lgan,   ikkinchisida   esa   nutqiy
ehtiyoj bo‘lmaganligi tufayli yuzaga chiqmagan. Ko‘rinadiki, har  ikkala gap ham
lisoniy egali, ega pozitsiyasi to‘ldirilgan gap qismining hosilasidir.
Egali gaplarning o‘zi quyidagi turlarga ajratilishi mumkin:
1. Egasi ifodalangan (nutqda namoyon bo‘lgan) gaplar.
2. Egasi ifodalanmagan (nutqda namoyon bo‘lmagan) gaplar.
Egasi   ifodalangan   gaplar.   Kesimdagi   W,   Pm   xususiyatlari   va   ularning
o‘zaro munosabati tufayli nutqda eganing tushirib qoldirilishi mumkin bo‘lmaydi.
Bunda eganing nutqiy voqelanishini zarur qilib qo‘yadigan: 
I. W ga bog‘liq omillar. 
II. Pm  ga bog‘liq omillar
mavjud.
I .  Kesimdagi [W] ga bog‘liq holda ega ifodalanishining zarurligi.
1.Kesimning   [W]   qismi   vazifasida   frazema   (ibora)   kelganda,   egani   tushirib
qoldirishning   iloji   yo‘q. 1.Bu   voqeadan   Jamshidning   kapalagi   uchib   ketdi.
(Gazetadan.)   2.Markazga   kelib,   bo‘lib   o‘tgan   voqealarning   butun   tafsilotini
eshitgan Qalandarovning fig‘oni falakka chiqdi.
Bunda   ega   ifodalanishining   zarurligi,   ko‘rinib   turibdiki,   gapning   qolipiga
emas,   balki   iboralarda   ega   bilan   kesim   aloqasining   o‘ta   zichligi,   iboralarning
barqaror hodisa ekanligi bilan bog‘liqdir.
2.Ma’lumki, ayrim xollarda o‘timli fe’llarning semantikasi ularning vositasiz
to‘ldiruvchi bilan kompletiv (o‘ta zich) aloqada bo‘lishini taqozo qiladi (masalan,
kuzatmoq,   ko‘rmoq,   aytmoq ).   Bu   so‘zlarning   ob’ekt   valentligi   (tushum
kelishigidagi   kengaytiruvchisi)   zaruriydir.   Shu   boisdan   fe’l   majhul   nisbatga
24 o‘tgach,   ularning   vositasiz   to‘ldiruvchisi   egaga   aylanadi,   shuningdek,   mazkur
kompletiv   aloqa   ham   saqlanib   qoladi,   avval   to‘ldiruvchi,   endi   esa   eganing
ifodalanishi   zarur   bo‘lib   qoladi.   1 . Oqibat,   hozirgacha   ham   ayrim   fuqoralar,
ayniqsa, yoshlar orasida ikkilanishlar, hatto muxolifat tomoniga og‘ib ketish kabi
achinarli   hollar   kuzatilmoqda.   (Gazetadan)   2.Natijada   ko‘plab   fuqarolar   uchun
buzg‘unchi   muxolifatning   asl   basharasi,   uning   maqsad   va   vazifalari,   mohiyati,
kirdikorlari   to‘laqonli   bayon   etib   berilmadi.   (Gazetadan.)   3.Yig‘inda   fermer
xo‘jaliklari  taraqqiyoti  uchun mahalliy fermerlar  tomonidan qo‘yilayotgan sun’iy
g‘ovlarning sabablari ham aytildi.  (Gazetadan.)
3.Kesimning   [W]   qismi   taqlid   so‘zlardan   yasalgan   fe’llar   bilan   ifodalanishi
ham eganing voqelanishini taqozo etadi.  1.Eshik taq-taq qildi. 2.Yuragim shuvillab
ketdi. 3.Qarg‘a qag‘illaydi.
4.Tabiat   hodisalarini   ifodalovchi   ayrim   fe’llar   ham   eganing   mazmuni   bilan
o‘ta   zichlashib   ketganligi   bois   nutqda   eganing   tushib   qolishiga   yo‘l   qo‘ymaydi:
Tong otdi. Kun botdi. Chaqmoq chaqdi. Qorong‘i tushdi.  
25 2.2. Ega va uning turli so‘z turkumlari orqali ifodalanishi
 Gapda kesim bilan bog‘lanib, shu kesimdagi qo‘shimchalar ifodalagan shaxs-
sonni   bildiruvchi   va   kim?nima?   qaer?   so‘roqlariga   javob   bo‘ladigan   bo‘lak   ega
deb ataladi.  Odam (kim?) ko‘p,  ish  (nima?) kam.  Atrof  (qaer?) jimjit.
 Ega bosh kelishikda bo‘lib, odatda, quyidagicha ifodalanadi:
1. Ot bilan :  SHamol  gul hidlarini atrofga taratdi .
2. Olmosh bilan : Ular  to‘garak mashg‘ulotlariga muntazam qatnashadilar.
 3. Harakat nomi bilan:  O‘ q ish tugadi .
 4. Otlashgan so‘zlar bilan:
a) sifat bilan:  YAxshilar  ko‘paysin,  yomon qolmasin.
b)son bilan:  Ikkovimiz  dala aylandik.
v)sifatdosh bilan:  O‘ q igan  o‘zar,  o‘ q imagan  to‘zar.
g) ravish bilan:  Ko‘plar  qatnashdi.
d)taqlid so‘z bilan:  To‘plarning  gumbur-gumburi  eshitilardi.
e) modal so‘zlar bilan : Bor  boricha,  yo‘q  holicha.
5. Ibora bilan: Uning yuziga oyoq qo‘yish  axloqimizga zid.
6. Sintaktik birliklar bilan: Otlarning otxonaga olib o‘tilmagani Ziyodillani
taajjublantirdi.
  Ayrim   paytlarda   teng   aloqadagi   bir   necha   so‘z   ham   butunicha   yoki   bo‘lak-
bo‘lak ravishda ega bo‘lib kelishi mumkin:  Otam bilan akam  bozorga ketishdi. 
  Ba’zan   ega   chiqish   kelishigidagi   so‘zlar   bilan   ham   ifodalanishi   mumkin.
Bunday   paytlarda   haqiqiy   ega   tushirilgan   bo‘lib,   undan   oldin   kelayotgan   chiqish
kelishigidagi   so‘z   ega   vazifasini   ifodalaydigan   bo‘lib   qoladi:   Undaham   bu
kitoblardan   bor .   Bu   gapdagi   haqiqiy   egani   tiklash   mumkin:   Unda   hambu
kitoblardan  biri  bor .
Kesim   orqali   izohlanadigan   fikr   predmetni   anglatadigan,   gapning   boshqa
bo‘laklariga tobe bo‘lmagan bosh bo‘lakka ega deyiladi.
Ega   keng   ma’noda   predmet   tushunchasini   bildirib,   kesimdan   anglashilgan
predikativ belgining kimga yoki nimaga qarashliligini ko‘rsatadi.
26 Ega   bosh   kelishikdagi   birliklar   bilan   ifodalanib,   kim?   nima?   qaer?
so‘roqlaridan biriga javob bo‘ladi.
Ega, odatda, yakka so‘z: ot, olmosh, harakat nomi, otlashgan so‘z (sifat, son,
olmosh,   sifatdosh,   ravishdosh,   ravish,   taqlid   so‘z,   undov   so‘z,   modal   so‘z)   bilan
ifodalanadi.
Eganing   ot   bilan   ifodalanishi.   Bosh   kelishikdagi   atoqli   yoki   turdosh   ot
ko‘pincha   ega   vazifasini   bajaradi:   Sirdaryo   hammasini   yig‘ib   olib,   rosa   kuchga
to‘ladi-da.(P.Q.).
CHor-atrof yaproqlarning mungli shivir-shiviriga to‘ldi. (O‘.H.).
Eganing   olmosh   bilan   ifodalanishi.   Ega   bosh   kelishik   shaklidagi   ot   o‘rnida
qo‘llanuvchi olmoshlar bilan ifodalanadi: Ular kulimsirab askiyaga quloq solishdi
(P.Q.)  Kimdir  unga  darrov  bir   kosa  ovqat   keltirib berdi.  (O‘.Usmonov).   O‘zingiz
juda aqlli, uzoqni ko‘radigan odamsiz. (S.Soliev).
Eganing   harakat   nomi   bilan   ifodalanishi.   Ega   harakat   nomi   bilan   ifodalana
oladi: ... ariqdan yaan suvning shildirashi eshitila boshladi... (P.Q.). Boshliq bo‘lish
oson, boshlamoq qiyin. (Maqol).
Eganing otlashgan sifat bilan ifodalanishi. Sifatlar otlashib, gapda ega bo‘lib
kelishi   mumkin:   Botir   topsa,   barcha   er,   baxil   topsa,   bosib   er.   (Maqol).   YAxshi
yaxshining qadriga etar. (Maqol).
Eganing otlashgan son bilan ifodalanishi. Sonlar ham otlashib, ega vazifasida
keladi:   Ikkovi   ham   bir-biriga   juda   o‘xshash...   (P.Q.).   Tarbiya   axloq   va   oqillikka
tayanmog‘i   lozim.   Birinchisi   yaxshi   fazilatni   o‘stirsa,   ikkinchisi   ba’zilarning
illatidan himoya qiladi.  («Oz-oz o‘rganib dono bo‘lur»).
Eganing otlashgan olmosh bilan ifodalanishi. Ega vazifasida sifat, son o‘rnida
qo‘llanuvchi otlashgan olmosh bilan ham ifodalanadi:
Bu, ehtimol, ona suti bilan kirgan g‘ayrishuuriy bir tuyg‘udir. (P.Q.). Odamlar
uchun xuddi manna shunisi kerak edi. (CH.Aytmatov).
Eganing   otlashgan   sifatdosh   bilan   ifodalanishi.   Bosh   kelishikdagi   otlashgan
sifatdosh   ega   vazifasini   bajaradi:   Ishlagan   xor   bo‘lmas   (Maqol).   Qimirlagan   qir
oshar (Maqol). Birlashgan daryo bo‘lar, tarqalgan irmoq bo‘lar (Maqol).
27 Eganing   otlashgan   ravish   bilan   ifodalanishi.   Ravish   otlashganda,   gapda   ega
bo‘lib kelishi mumkin: Ko‘p so‘zning ozi yaxshi, oz so‘zning o‘zi yaxshi (Maqol).
O‘qishning erta-kechi bo‘lmas (Maqol).
Eganing   otlashgan   taqlid   so‘z   bilan   ifodalanishi.   Taqlid   so‘zlar   otlashib   ega
vazifasini bajaradi: Otning dukura-dukuri relslarning tutashgan joyiga urilayotgan
g‘ildirak   tovushi   bilan   uyg‘unlashib   ketardi.   (CH.Aytmatov).   Bu   shovqinlarni
karnayning vat-vati bosib ketadi. (S.A.)
Eganing   otlashgan   undov   so‘z   bilan   ifodalanishi.   Ega   vazifasida   otlashgan
undov   so‘z   kelishi   mumkin:   Er   kurrasida   qadim-qadim   zamonlardan   yangragan
musiqiy «qur-ey!» bunday keyin ham tinmaydi. (S.Nurov).
Eganing   otlashgan   modal   so‘z   bilan   ifodalanishi.   Otlashgan   modal   so‘z   esa
vazifasini bajarishi mumkin: Bor so‘ylaydi, yo‘q o‘ylaydi. (Maqol).
Ega   ba’zan   frazeologik   ibora   bilan   ham   ifodalanishi   mumkin:   Birovning
ko‘nglini ko‘tarish qiyin, ko‘nglini cho‘ktirish esa oson.
Bundan   tashqari,   ega   so‘z   birikmasi   yoki   gapga   teng   predikativ   birlik   bilan
ifodalanadi.
Eganing so‘z birikmasi bilan ifodalanishi. Ega vazifasida so‘z birikmasi kela
oladi: Haqiqat va to‘g‘rilikni sevadigan odam doim vijdoni farmoniga itoat qiladi.
(«Oz-oz o‘rganib dono bo‘lur»).
Eganing   gapga   teng   predikativ   birlik   bilan   ifodalanishi.   «Ega-kesim»
munosabati aks etgan predikativ birlik ega vazifasida kela oladi: Bilagi zo‘r birni
yiqitadi,   bilimi   zo‘r   –   mingni.   O‘zbek   tilida   bosh   bo‘laklarning   spetsifik
xususiyatlari   mukammal   tadqiq   etilgan,   bu   masalaga   bag‘ishlangan   maxsus
tadqiqotlar ham mavjud. Ushbu tadqiqotlarda eganing tarkibi, tuzilishi  xususidagi
fikr-mulohazalar   bayon   qilinadi.   A.R.Sayfullayev   gap   bo‘laklarining   semantik-
leksik xususiyatlarini tadqiq etar ekan, egani strukturasiga ko‘ra uch turga bo‘ladi:
sodda,   qo‘shma,   murakkab   egalar.   Shuningdek,   ega   leksik-semantik   belgilariga
binoan olti guruhga ajratiladi: shaxs; predmet; belgi; miqdor; harakat-holat; o‘rin-
joy tushunchasini bildiruvchi egalar.
28 A.Safayev   o‘zbek   tilidagi   gapning   bosh   bo‘laklarini   tadqiq   etgan   bo‘lsa-da,
tilshunos eganing tuzilishiga ko‘ra turlarini farqlamagan. Chunki tilshunos gapning
bosh bo‘laklarini ularning ishtirok etish-emasligi nuqtai nazaridan tadqiq etgan.
Ma’lumki,   o‘zbek   tilshunosligi   rus   tilshunosligi   ta’sirida   shakllangan   bo‘lib,
eganing   talqinida   ham   rus   tilshunoslarining   qarashlari   o‘z   ifodasini   topganı
kuzatiladi. 
XULOSA
Gapda biror so‘roqqa javob bo‘lgan va o‘zaro tobe bog‘langan so‘z yoki so‘z
birikmasi  gap bo‘lagi  deyiladi.  Gap bo‘laklarini  belgilashda  asosiy  xususiyat  ular
orasidagi   sintaktik   aloqadir.   So‘zlarga   so‘roq   berish,   ularning   qaysi   turkumga
mansubligi,  ularning  gap  ichida  joylashish   tartibi,  ularning  qanday  qo‘shimchalar
olishi tom ma’noda ularning turlarini belgilashda asos bo‘la olmaydi. 
Gap   bo‘laklarining   turi   odatda   bir-biriga   nisbatan   aniqlanadi:   ega   kesimga
nisbatan,   aniqlovchi   aniqlanmishga   nisbatan,   hol   hollanmishga   nisbatan,
to‘ldiruvchi to‘ldirilmishga nisbatan aniqlanadi. 
Nisbat beriluvchi bo‘lak bo‘lmas ekan, u yoki bu gap bo‘lagi haqida gapirish
mumkin emas. 
Gap bo‘laklari ikki turli bo‘ladi: bosh bo‘laklar va ikkinchi darajali bo‘laklar.
Ega va kesim gapning bosh bo‘laklaridir. Ular o‘zaro faqat tobe bog‘lanadi. Bosh
bo‘laklar   gapning   grammatik   asosini   tashkil   etadi.   O‘zbek   tilining   an’anaviy
grammatikasiga  ko‘ra gapning  bosh bo‘lagi  sifatida ega qabul  qilingan bo‘lsa-da,
keyingi   paytlarda   gapning   bosh   bo‘lagi   kesim   degan   nuqtai   nao‘ardan   ish   olib
borilmoqda.   Turk tilshunosligida esa, aksincha, kesim gapning tamal toshi, asosiy
bo‘lagi   hisoblanadi.   Turk   tilshunosligida   kesimni   faqat   ifoda   materialiga   ko‘ra
tasniflash   masalasiga   birmuncha   e’tibor   qilinganini   ko‘rish   mumkin.   Kesimning
tuzilishiga ko‘ra ikki so‘zli kesim, takroriy kesim kabi turlari ajratilgan bo‘lsa-da,
bu   tasniflar   talabga   to‘la   javob   bermaydi.   Demak,   turk   tilidagi   kesim   va   uning
spetsifik xususiyatlariga oid fikr-mulohazalarni jamlash hamda tahlil etish asnosida
ma’lum  bo‘ladiki, bu gap bo‘lagining izchil  tadqiqi  amalga oshirilmagan. O‘zbek
tilida   eganing   leksik-semantik   xususiyatlariga   ko‘ra,   tuzilishiga   ko‘ra   tasniflari
29 mavjud.   Turk   tilshunosligida   ham   eganing   o‘n,   o‘n   bir   turini   qamrab   oluvchi
tasniflar   amalga   oshirilgan.   Ammo   turk   tilidagi   bu   tasniflarda   izchillikka   rioya
qilinmaganligi,   sintaktik,   stilistik   va   morfologik   kategoriyalar   qorishtirib
yuborilganligi yaqqol ko‘zga tashlanadi. 
Natijada,   aslida   eganing   turi   sifatida   ajratilish   uchun   yetarli   asos   bo‘lmagan
hollarda ham bunday tasnif amalga oshirilganligini ko‘ramiz. 
Solishtirilayotgan   tillardagi   bosh   bo‘laklar   tuzilishiga   ko‘ra   uch   xil   bo‘ladi:
sodda,   tarkibli,   murakkab.   Sodda   ega   va   sodda   ot-kesim   ot,   olmosh,   otlashgan
sifat, otlashgan sifatdosh, jamlovchi son yoki otlashgan son, ravish, harakat nomi
kabi   so‘z   turkumlari   bilan   ifodalanadi.   Sodda   bosh   bo‘laklar   o‘rtasidagi   asosiy
farqlar   morfologik   planda   namoyon   bo‘ladi.   Masalan,   turk   tilida   predmetning
miqdorini, tartibini bildiruvchi so‘zlar sifatning ma’no turlaridan biri tarzida, ya’ni
son sifatlari deb o‘rganiladi. Xususan, o‘zbek tilida jamlovchi sonning yasovchilari
bo‘lmish, -ov, -ovlon, -ala affikslarining muqobillari turk tilida yo‘q. Bu vaziyatda
sanoq sonlarga murojaat qilinadi. Yoki: o‘zbek tilidagi maqsad maylining -moqchi
ko‘rsatkichini olgan fe’llar sodda fe’l-kesim bo‘lib keladi.
30 FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR
1. Mirziyoyev   Sh.   Erkin   va   farovon   demokratik   O‘zbekiston   davlatini
birgalikda barpo etamiz. – T., O‘zbekiston, 2016.
2. O‘zbekiston   Respublikasi   Prezidentining   “O‘zbekiston   Respublikasini
yanada rivojlantirish bo‘yicha Harakatlar strategiyasi” to‘g‘risidagi Farmoni (Xalq
so‘zi, 2017 yil, 8 fevral)
3. Mirziyoyev Sh. Buyuk kelajagimizni mard va olijanob xalqimiz bilan birga
quramiz. – T., O‘zbekiston, 2017.
4. Mirziyoyev Sh. Qonun ustuvorligi va inson manfaatlarini ta’minlash – yurt
taraqqiyoti va xalq farovonligining garovi. – T., O‘zbekiston, 2017.
5. O‘zbekiston   Respublikasi   Prezidentining   qarori   “Oliy   ta’lim   tizimini
yanada rivojlantirish chora-tadbirlari” to‘g‘risida (Xalq so‘zi, 2017 yil, 21 aprel)
6. Jamolxonov   H.   Hozirgi   O‘zbek   adabiy   tili.   Oliy   o‘quv   yurtlari   uchun
darslik. – Toshkent: O‘zME, 2013.
7. Sayfullayeva  R.,  Mengliyev  B.,  Boqiyeva  G.  va  b. Hozirgi  o‘zbek  adabiy
tili. O‘quv qo‘llanma. – Toshkent: Fan va texnologiyalar, 2009.
8. Sayfullayeva  R.,  Mengliyev  B.,  Boqiyeva  G.  va  b. Hozirgi  o‘zbek  adabiy
tili. Darslik. – Toshkent: Fan va texnologiyalar, 2010 .
9. Rahimov S., Umurqulov B. Hozirgi o‘zbek adabiy tili.  Darslik. – Toshkent:
O‘qituvchi, 2003.
10. Jamolxonov   H.   O‘zbek   tilining   nazariy   fonetikasi.   O‘quv   qo‘llanma.   –
Toshkent: Fan, 2009.
11. Zamonaviy   o‘zbek   tili.   Morfologiya.   Darslik.–   Toshkent:   Mumtoz   so‘z,
2008.
12. Zamonaviy o‘zbek tili. Sintaksis. Darslik. – Toshkent: Mumtoz so‘z, 2013.
13. Mirtojiev M. O‘zbek tili fonetikasi. – Toshkent: Fan, 2013.
14.   Nazarov   K.,   Egamberdiev   B.   O‘zbek   tili   ishora-imlo   qoidalari.
(Punktuatsiya).   Oliy   o‘quv   yurtlari   filologiya   fakultetlari   talabalari   uchui
qo‘llanma. – Toshkent: O‘qituvchi, 1996.
15.  Ne’matov H, Bozorov O. Til va nutq. – Toshkent: O‘qituvchi, 1989.
31 16.   Ne’matov   H,   Rasulov   R.   O‘zbek   tili   sistem   leksikologiyasi   asoslari.   –
Toshkent: O‘qituvchi, 1995.
17. Nurmonov   A.   O‘zbek   tilshunosligi   tarixi.   Oliy   o‘quv   yurtlari   o‘zbek
filologiyasi fakultetlari talabalari uchun o‘quv qo‘llanma. – Toshkent: O‘zbekiston,
2002.
18. Nurmonov   A.,   Mahmudov   N.,   Ahmedov   A.,   Solixo‘jaeva   S.   O‘zbek
tilining mazmuniy sintaksisi. – Toshkent: Fan, 1992 .
19.   O‘rinboev B. Hozirgi o‘zbek adabiy tilida sintaktik munosabatlar. (O‘quv
qo‘llanma). – Samarqand: SamDU nashri, 2002.
20. Hojiev   A.   O‘zbek   tili   so‘z   yasalishi   tizimi.   Oliy   o‘quv   yurtlarining
filologiya   fakultetlari   o‘qituvchi   va   talabalari   uchun   qo‘llanma.   –   Toshkent:
O‘qituvchi, 2007
21.   Irisqulov M. Tilshunoslikka kirish. Darslik. – Toshkent: Yangi asr avlodi,
2009.
22.   www.ziyo.net
23. www.thinsan.com   
24. www. uforum.uz
25. www.literature.uz   
32

MUNDARIJA

KIRISH

I BOB.TILSHUNOSLIKDA GAP BO‘LAKLARI VA SINTAKTIK ALOQALAR MASALALARI

1.1.Tilshunoslikda gap bo‘laklari talqini

1.2.Tilshunoslikda sintaktik aloqalar masalasi (Ega va kesim munosabati)

II BOB. EGA VA UNING GAPDAGI TASNIFI VA TADQIQI

2.1.Ega, uning gap qurilishidagi o‘rni. Egali va egasiz gaplar

2.2.Ega va uning turli so‘z turkumlari orqali ifodalanishi

XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR