Войти Регистрация

Docx

  • Рефераты
  • Дипломные работы
  • Прочее
    • Презентации
    • Рефераты
    • Курсовые работы
    • Дипломные работы
    • Диссертациии
    • Образовательные программы
    • Инфографика
    • Книги
    • Тесты

Информация о документе

Цена 35000UZS
Размер 116.4KB
Покупки 0
Дата загрузки 29 Май 2025
Расширение docx
Раздел Курсовые работы
Предмет Экономика

Продавец

Telzor Uchun

Дата регистрации 21 Апрель 2025

24 Продаж

Ishlab chiqarish omillari bozori

Купить
MAVZU:  ISHLAB CHIQARISH OMILLARI BOZORI.
MUNDARIJA: 
KIRISH…………………………………………………………………………....3
I.BOB.  ISHLAB CHIQARISH OMILLARINING MOHIYATI……………...5
1.1.  Tabiiy omil …………………………………………………………………….5
1.2.  Mehnat omili …………………………………………………………………13
II.BOB.  ISHLAB CHIQARISHNING ILMIY-TEXNIKAVIY DARAJASI..17
2.1.  Ishlab chiqarishni boshqarish.    Menejment ……………………….. 17
2.2.  Ishlab chiqarish omillari bozorlari ……………………………………..….…26
XULOSA ……………………………………………………………………...…40
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR……………………………………..…41 KIRISH
Kurs   ishining   dolzarbligi:   Bozor   iqtisodiyotining   vujudga   kelishi   bilan
jamiyatdagi   munosabatlarning   tabiati   tubdan   o‘zgardi.   Hozirgi   vaqtda   iqtisodiy
rivojlanishning   asosi   an'anaviy   moddiy   resurslarga   ega   bo'lish   emas,   balki
axborotga   ega   bo'lish   va   uni   qayta   ishlash   ko'nikmalariga   ega   bo'lishdir,   bozor
infratuzilmasining o'zgarishi tobora ko'proq axborot xarakteriga ega 1
.
Ammo   an'anaviy   ishlab   chiqarish   omillari   iqtisodiy   nazariyaning   tahlil
ob'ekti   bo'lib   qoladi,   aksincha,   mehnat,   er   va   kapital   kabi   ishlab   chiqarish
omillarida sodir bo'layotgan o'zgarishlar  juda muhim  va ko'p jihatdan firmalar va
mamlakatlarning resurslar bozorlaridagi xatti-harakatlarini belgilaydi. .
Kurs   ishining   vazifasi:   Ishlab   chiqarish   omillari   nazariyasi   Rossiyadagi
inqirozli vaziyatdan chiqish yo'lini topish uchun uni tahlil qilish uchun universal va
eng   yaxshi   uslubiy   vosita   bo'lishi   mumkin   emas.   Biroq,   bizning   hozirgi
sharoitimizda   u   boshqa   yondashuvlarga   nisbatan   muhim   afzalliklarga   ega:   u
umumiy   shartlar   asosida   vaziyatni   bir   butun   sifatida   tahlil   qilish,   tizimli   va   keng
qamrovli   xulosalar   chiqarish   imkonini   beradi,   shuningdek,   aniq   va   asosli
tavsiyalarga bevosita kirish imkonini beradi.
Rossiyada iqtisodiy o'sishning yo'qligi, shu nuqtai nazardan, ishlab chiqarish
omillarining etishmasligini anglatadi - ular yoki etarli miqdorda mavjud emas yoki
ularni   iqtisodiy   muomalaga   jalb   qilish   mumkin   emas.   Shunday   qilib,   ishlab
chiqarish omillarining tanqisligini  belgilaydigan  Rossiya  iqtisodiyotida o'ziga  xos
"darbog'larni"   aniqlash   kerak.   Bu   shunday   tanqislikni   bartaraf   etishga   qaratilgan
iqtisodiy siyosatning aniq vazifalarini shakllantirish imkonini beradi.
Ishlab chiqarish - bu insoniyat jamiyatining mavjudligi va rivojlanishi uchun
zarur bo'lgan hayotiy ne'matlarni yaratishning muayyan jarayoni.
Ijtimoiy ishlab chiqarish murakkab tizim bo'lib, unda uchta darajani ajratish
mumkin:
I daraja -- yakka tartibdagi ishchining mehnat faoliyati.
1
  Karimov I.A. O`zbekiston iqtisodiy islohotlarni chuqurlashtirish yo`lida.  T.: “O`zbekiston”, 1995.
3 II   daraja   -   firma   yoki   korxona   ichidagi   ishlab   chiqarish   (mikro   daraja   deb
ataladigan)
III   daraja   -   jamiyat,   davlat   doirasidagi   ishlab   chiqarish   (makrodaraja   deb
ataladi).
Bir darajadan ikkinchi darajaga o'tish jarayonida ishlab chiqarish elementlari
murakkablashadi:
Shaxsda u bir kishining ishini ifodalaydi.
Kurs ishining mavzusi:  Ishlab chiqarish omillari bozori.
Kurs ishining tuzilishi:  Kirish, ikkita bob, har bobda ikkitadan reja, xulosa
va foydalanilgan adabiyotlar.
4 I.BOB.  ISHLAB CHIQARISH OMILLARINING MOHIYATI
1.1.  Tabiiy omil
Ishlab   chiqarishning   moddiy   mazmunini   mehnat   jarayoni   tashkil   etadi.
Mehnat   jarayonida   inson   o`zining   maqsadiga   muvofiq   ongli   faoliyati   orqali   (bu
mehnat   deb   ataladi)   tabiat   moddalari   yoki   ashyolarni   jamiyat   ehtiyojlarini
qondirish   uchun   zarur   mahsulotlarga   (yoki   xizmatlarga)   aylantiradi.   Mehnatni
amalga   oshirish   uchun   inson   muayyan   jismoniy   va   aqliy   qobiliyatlarga,   bilim,
malaka va ko`nikmalarga ega bo`lishi lozim. Insonning mehnat qila olish qobiliyati
ishchi  kuchi  deb  ataladi. Mehnat  insonning  ajralmas xususiyati  bo`lganligi  uchun
nazariyada   va   amaliyotda   mehnat   qilish   qobiliyatiga   ega   bo`lgan   kishilar
yig`indisini mehnat resurslari deb yuritiladi. Mehnat resurslari ishlab chiqarishning
shaxsiy omili yoki inson omilini tashkil etadi.
Mehnat jarayonida foydalaniladigan vositalar (birlamchi tabiat moddalari va
qayta ishlangan tabiat moddalari) hamda mehnat jarayonini amalga oshirish uchun
zarur   bo`lgan   moddiy   shart-sharoitlar   ishlab   chiqarishning   buyumlashgan   yoki
moddiy   omilini   tashkil   etadi.   Birlamchi   tabiat   moddalari   ishlab   chiqarish
jarayonini   amalga   oshirishda   eng   birinchi   moddiy   manba   bo`lib   xizmat   qiladi.
Biroq, ishlab chiqarish rivojlana borishi bilan kishilar tabiat moddalariga bir marta
ishlov berish bilan kifoyalanmasdan, ularga qayta va qayta ishlov beradilar. Ishlab
chiqarishning tabiat  tomonidan yaratilgan  shart-sharoitlariga  qo`shimcha   ravishda
kishilar   mehnati   bilan   ham   ishlab   chiqarishning   yanada   mukammalroq   moddiy
shart-sharoitlari   vujudga   keltiriladi.   Ishlab   chiqarish   moddiy   omilini   ta`riflash
uchun   hozirgi   zamon   nazariyachilari   ishlab   chiqarish   vositalari   tushunchasidan
foydalanadilar (ko`p hollarda “kapital” atamasi ham qo`llaniladi).
Ishlab   chiqarish   vositalari   mehnat   buyumlaridan   va   mehnat   vositalaridan
iborat. Mehnat buyumlariga ishlab chiqarish jarayonida ishlov beriladi. Ular ilgari
inson   mehnati   ta`sirida   bo`lmagan   tabiiy  resurslardan   yoki   inson   mehnati   natijasi
bo`lgan moddiy ashyolardan iborat bo`lishi mumkin. Mehnat vositalari esa mehnat
qurollariga (ishlab chiqarish qurollariga)  va mehnatning moddiy sharoitlari bo`lib
5 xizmat qiluvchi vositalarga bo`linadi. Mehnat qurollari albatta inson mehnati bilan
yaratiladi 2
.
Hozirgi   zamon   iqtisod   fani   ishlab   chiqarish   omili   deb   ishlab   chiqarish
natijalarini     belgilab   beruvchi   ob`ektlar,   elementlar   yoki   shart-sharoitlarni
tushunadi.   Ishlab   chiqarish   omillari   to`rt   asosiy   guruhga   bo`lingan   holda   tahlil
qilinadi: yer, kapital, mehnat va tadbirkorlik qobiliyati. 
Yer   tabiiy omil sifatida   qaraladi. U inson faoliyatining mahsuli emas, balki
tabiatning   in`omidir.   Omillarning   yer   deb   nomlanadigan   guruhiga   barcha   tabiiy
boyliklar, foydali qazilmalar konlari, ishlov berilayotgan yerlar, o`rmonlar kiradi.
Kapital   ishlab   chiqarishning   omili   sifatida   tovarlar   va   xizmatlarni   ishlab
chiqarishda foydalaniladigan ne`matlarning yig`indisidan iboratdir. Ularga asbob-
uskunalar,   mashinalar,   binolar,   omborlar,   transport   kommunikatsiyalari,   aloqa
vositalari   va   boshqalar   kiradi.   Keng   ma`noda   olib   qaralganda,   moddiy   kapital
tushunchasi   o`z   tarkibiga   xomashyo   va   materiallarni   ham   olsa-da,   tadqiqotchilar
kapital   tushunchasini   ishlab   chiqarishda   ko`p   marta   ishga   solinadigan   moddiy
elementlar bilan cheklaydilar. Fanda tadbirkorlik faoliyatida ishga solinayotgan pul
mablag`lari   ham   kapital   deb   ataladi.   Nazariy   ma`noda   esa   pul   to`g`ridan-to`g`ri
ishlab chiqarishda uning omili sifatida ishtirok eta olmaydi. Shuning uchun nazariy
ma`noda   qo`llanayotgan   kapital   tushunchasini   pul   mablag`larini   ham   o`z   ichiga
oladigan   amaliy   xo`jalik   faoliyatidagi   kapital   tushunchasidan   farqlash   uchun
moddiy   kapital   atamasidan   foydalanadilar.   Moddiy   kapitalning   texnik   holati   va
darajasi   ishlab   chiqarish   samaradorligiga   juda   kuchli   ta`sir   etadi   va   uning
samaradorligini belgilab beradi. 
Tovar   va   xizmatlarni   yaratishda   ishga   solinadigan   insonning   aqliy   va
jismoniy   qobiliyatlari   mehnat   omilini   tashkil   etadi.   Qobiliyatlar   yig`indisi
xodimning ma`lumot   darajasi,  kasbiy  ta`lim   egallaganligi,  ko`nikmalari, jismoniy
salohiyati   va   boshqa   xususiyatlari   bilan   belgilanadi,   Bularning   hammasi
zamonaviy   fanda   inson   kapitali   tushunchasi   bilan   ifodalanadi.   Xodimning   yuqori
malakasiga, yuksak mehnat qobiliyatiga erishish uchun uni o`qitish va tarbiyalash
2
 Amaliy iqtisodiyot (o`quv qo`llanmasi). Tarjimonlar I.Fozilov va boshqalar.  T.: “Sharq”, 1996.
6 lozim.   Demak,   mehnat   omilini   yaratish   uchun   ham   moddiy   kapital   talab   etiladi.
Xodimni   tayyorlash   uchun   yo`naltirilgan   xarajatlarning   natijasi   sifatida
mujassamlashgan   shaxslar   inson   kapitali   bo`lib   maydonga   chiqadilar.   Inson
kapitaliga   investitsion   qo`yilmalar   hozirgi   paytda   eng   samarali   va   o`zini   eng   tez
oqlaydigan qo`yilmalar hisoblanadi. 
Tadbirkorlik   qobiliyati   ishlab   chiqarishning   o`ziga   xos   omili   bo`lib,
insonning   ishlab   chiqarishning   boshqa   omillarini   muayyan   kombinatsiyalarda   va
usullarda   birlashtira   olish   qobiliyatini   bildiradi.   Bu   qobiliyat   tadbirkorda
mujassamlashadi  hamda inson kapitalining alohida turidir. Tadbirkorlik qobiliyati
insonda   o`z-o`zidan   paydo   bo`la   olmaydi,   u   insonga   tadbirkorlik   uchun   zarur
bilimlar   va   ko`nikmalarni   singdirish   yo`li   bilan   hosil   qilinadi.   Tadbirkorlik
faoliyati   insonning   shaxsiy   fazilatlariga   ham   bog`liq,   chunki   ishlab   chiqarishni
tashkil   etishda  tadbirkorlik, topqirlik va  oqilona tavvakkalchilik  talab  etiladi. O`z
mazmuniga ko`ra tadbirkorlik faoliyati inson mehnatining o`ta yuqori malaka talab
etuvchi   turidir.   Tadbirkorlik   faoliyatining   ishlab   chiqarish   omili   sifatidagi
ahamiyati, ayniqsa, bozor munosabatlari sharoitida ortadi. Chunki bozor sharoitida
ishlab   chiqarish   kuchli   raqobat   mavjud   bo`lgan   vaziyatda     olib   boriladi,   tijorat
tavakkalchiligi   asosida   mahsulot   yangi   turlarini   ishlab   chiqarishga,   yangi
texnologiyalardan foydalanishga, resurslarni raqobat orqali qo`lga kiritishga to`g`ri
keladi.
Shuni   ham   aytib   o`tish   joizki,   hozirgi   vaqtda   yuqorida   sanab   o`tilgan
an`anaviy   omillar   bilan   bir   qatorda   axborot   olish   va   ekologik   omillar   ham   ishlab
chiqarishni   oqilona   tashkil   qilish   va   uning   yuqori   samaradorligini   ta`minlashning
muhim shartlaridan biri sifatida tobora yuksak ahamiyat kasb etmoqda. 
Ishlab   chiqarish   jarayoni   barcha   omillarni   ishga   solinib,   amalga   oshiriladi.
Muayyan buyumni yoki xizmatni ishlab chiqarish uchun er, mehnat va kapitalning
biron-bir kombinatsiyasi zarur bo`ladi. Bu omillar bir-biri bilan bog`liq holda ishga
tushadi   va   bir-birini   to`ldirib   turadi.   Masalan,   gazlama   to`qish   uchun   huquqiy
jihatdan   rasmiylashtirilgan   firma   tashkil   etish,   er   maydonini   ijaraga   olish,   bu
maydonda binolar  va texnikani  (kapitalni)  joylashtirish, xodimlar va menejerlarni
7 yollash zarur bo`ladi. Agar biror omil ishlab chiqarishga jalb etilmay qolsa, ishlab
chiqarish   jarayoni   sodir   bo`lmaydi.   Ishlab   chiqarish   omillarining   bu   xususiyati
ularning bir-birini to`ldirishi deb ataladi. 
Shu   bilan   birga,   ishlab   chiqarish   omillari   ma`lum   chegaralarda   bir-birining
o`rnini   bosishi   ham   mumkin.   Muayyan   hajmdagi   tovarni   ishlab   chiqarishga
yuqorida   ko`rsatib   o`tilgan   omillarning   turli-tuman   nisbatlarda     bir-biriga
qo`shilishi   natijasida   erishilishi   mumkin.   Omillarning   bu   xildagi   o`zaro
o`rinbosarligi     iqtisodiyotning   ko`plab   sohalari   uchun   xos.   Tadbirkor     ishlab
chiqarish texnologiyasini tanlashda muayyan resurslarning kamyobligini e`tiborga
oladi va shu resurslar o`rniga boshqalaridan foydalanishga intiladi.
Tabiiy omil
Ishlab   chiqarish   jarayoni   har   doim   u   yoki   bu   darajada   tabiiy   resurslardan
foydalanishga   asoslangan.   Keng   ma`noda   jamiyat   va   inson   tabiatning   ajralmas
qismidir va tabiatdan tashqarida o`z faoliyatini olib bora olmaydi. Tabiiy resurslar  
ishlab chiqarishning muqarrar sharti sifatida uning o`sishi uchun tabiiy negiz bo`lib
xizmat   qiladi.   Ular,   shuningdek,   jamiyat   milliy   boyligini   yaratishning   muhim
manbaidir.   Ingliz   iqtisodchisi   U.Petti:   "Mehnat-boylikning   otasi,   yer   esa   uning
onasi", – degan edi.
Yer   har   qanday   jamiyat,   har   qanday   mamlakatning   beqiyos   boyligidir.   U
bitmas-tuganmas xazina bo`lib, kelgusi avlodlarga ham qoladigan asosiy merosdir.
Shuningdek,   yer   qishloq   xo`jaligining   asosiy   ishlab   chiqarish   vositasi   hamdir.
Yerga   ikki   jihatdan,   birinchidan,   hudud,   ikkinchidan,   tirikchilik   manbai,   o`simlik
va hayvonot  dunyosi  hayoti  uchun  zarur  bo`lgan tuproq, inson  uchun oziq-ovqat,
sanoat uchun xomashyo etishtirib beradigan ekin maydonlari sifatida qarash lozim.
O`zbekistonning   yer   resurslari   xilma-xil.   Qizilqum   va   boshqa   cho`llarda
cho`l-qum tuproqlari katta maydonni egallaydi. Bunday tuproqlar  asosan  qumdan
iborat   bo`lib,   zich   qatlam   hosil   qilmaydi,   chirindi   (gumus)   qismi   1   foizga   ham
etmaydi.   O`zbekistonning   tekislik   qismidagi   cho`l   zonasida   sur-qo`ng`ir,   cho`l-
qum, taqir tuproqli yerlar uchraydi.
8 Respublikamiz   umumiy   yer   maydonining   5   million   gektardan   ortiqrog`i
dehqonchilikda foydalaniladi. Bu asosan sug`oriladigan va lalmi yerlardir. Qolgan
qismi yaylov va ozroq qismi tog` va o`rmonlardan iborat.
Sug`oriladigan   yerlarning   katta   qismi   Farg`ona   va   Zarafshon   vodiylari   va
Amudaryoning   quyi   oqimini   egallagan.   Lalmi   erlarninng   katta   maydonlari
Qashqadaryo, Samarqand, Toshkent va Jizzax viloyatlarida joylashgan.
O`zbekistonning   suv   resurslari   daryolar,   sel   oqimi,   kanallar,   ko`l   va   suv
omborlaridagi   suvlardan   tarkib   topadi.   Uning   asosiy   manbai   daryolar   bo`lib,  
O`zbekistonning   bosh   suv   o`zanlari   Amudaryo   va   Sirdaryo   hisoblanadi.       Ikkala
daryoninng   suvi   ham   respublika   hududidan   tashqarida   hosil   bo`ladi.   Ulardan
tashqari   yirik   daryolar   jumlasiga   kiruvchi   Norin,   Qoradaryo,   So`x,   Chirchiq,
Zarafshon,   Surxondaryo,   Qashqadaryo   va   Sheroboddaryolar   ham   mavjuddir.   Bu
daryolarning   ko`pchiligi   o`zlarining   o`rta   va   quyi   oqimlari   bo`yicha   O`zbekiston
hududidan o`tadi. O`zbekistonda hammasi bo`lib 50 ga yaqin daryo bo`lib, ulardan
10   tasining   uzunligi   150   km   dan   oshadi.   O`zbekistonning   tog`   va   tog`   oldi
rayonlarida   sel   oqimi   (toshqini)   ko`plab   uchraydi.   O`zbekistonda   suv   xavfi
kuchliroq   rayon   Farg`ona   vodiysi   hisoblanadi.   Bu   erda   har   yili,   ba`zan   yiliga   bir
necha   marta   sel   bo`ladi.   Ko`pchilik   sel   toshqinlari   aprel   va   may   oylariga   to`g`ri
keladi.   Chunki   bu   oylarda   tog`da   juda   ko`p   yog`in-sochin   bo`ladi.   Sel   oqimi   har
yili   minglab   gektar   ekin   maydonlarini   vayron   etadi.   Shuning   uchun   ham   tashqi
xavf   kuchli   tog`   oldi   rayonlarida   sel   oqimini   ushlab   qoladigan   qurilmalar   (suv
omborlari)   qurilgan.   Hosil   bo`lgan   suv   zahiralaridan   keyinchalik   ekinlarni,   ayrim
yaylov maydonlarini sug`orishda foydalaniladi 3
.                 
Ishlab   chiqarishni   amalga   oshirish   uchun   yerdan,   yer   osti   boyliklaridan,
o`rmonlardan,   suvdan   va   boshqa   tabiiy   resurslardan   foydalanish   lozim.
Mamlakatdagi xo`jalik yuritish tizimi ulardan oqilona va ehtiyotkorlik bilan, tejab-
tergab   foydalanish   uchun   imkoniyat   yaratishi   va   ishlab   chiqarish   ishtirokchilarini
shunday   ish   olib   borishga   undashi   lozim.   Tabiiy   resurslarni   saqlash   va
ko`paytirishdan butun jamiyat manfaatdordir.
3
 Amaliy iqtisodiyot (o`quv qo`llanmasi). Tarjimonlar I.Fozilov va boshqalar.  T.: “Sharq”, 1996.
9 Tabiiy   resurslarning   bir   qismini,   avvalo,   foydali   qazilma   konlarini   qayta
hosil qilib, tiklab     bo`lmaydi. Ular yer ostidan qazib chiqarilgan sari tugab boradi.
Boshqa   tabiiy   boyliklarni:   tuproq,   suv,   o`rmonlar,   hayvonot   dunyosini   tiklash
uchun   ko`plab   mablag`   sarflash   talab   qilinadi   (masalan,   tuproqqa   o`g`it   solinadi,
yer  tekislanadi, chiqindilardan va zararli  moddalardan  tozalanadi,  suv resurslarini
tiklash   uchun   ishlatilgan   suv   tozalanadi,   o`rmonlarni   tiklash   uchun   ko`chat
o`tqaziladi   va   h.k).   Demokratiya   tamoyillariga   asoslangan   jamiyatda   tabiatni
muhofaza   qilish   barchaning   ijtimoiy   burchiga   aylanadi.   Tabiiy   resurslardan,
jumladan, yerdan noshudlik bilan, tabiatga zarar yetkazgan holda foydalanish o`z
mazmuniga   ko`ra   jamiyat   boyligini   nobud   qilishdir,   chunki   bu   ijtimoiy   ishlab
chiqarish o`sishining moddiy negiziga putur yetkazadi.          
Iqtisodchilar   tabiiy   resurslarni   ikki   toifaga   ajratadilar.   Bular   haq   to`lab
o`zlashtirib   olinadigan   va   tekinga   o`zlashtirilib   olinadigan   resurslardir.     Tabiiy
resurslar   haq   to`lab   o`zlashtirib   olinganda,   firma   yoki   resursning   iste`molchisi
uning   samarasini   to`la   ravishda   o`zi   o`zlashtiradi.   Bozor   iqtisodiyoti
mamlakatlarida   haq   to`lab   o`zlashtiriladigan   tabiiy   resurslar   qatoriga   birinchi
navbatda er kiradi. Erni haq to`lab qo`lga kiritgan fermer unda etishtirilgan g`alla
yoki   paxtani   to`la   ravishda   erkin   tasarruf   qiladi.   Foydali   qazilmalar   (neft   va   gaz
konlari)ning   egalari       qazib   olingan   mahsulotni   yoki   konning   o`zini   sotishlari
mumkin. Tabiiy resurslar haq to`lab o`zlashtirilganda, raqobatli bozor sharoitlarida
ulardan samarali, tejab-tergab foydalanishga erishiladi.
Tabiiy resurslarning ikkinchi toifasini, hatto, bozor munosabatlari to`la qaror
topgan   iqtisodiyotda   ham,   yuqorida   aytib   o`tilganidek,   tekinga   o`zlashtirib
olinadigan   resurslar   tashkil   etadi.   Bu   resurslardan   foydalanish   jarayonida   jamiyat
uchun   muayyan   muammolar   yuzaga   kelishi   mumkin.   Gap   shundaki,   mazkur
resurslar     alohida   firma   yoki   shaxslar   uchun   tekin   resurslar   bo`lib   maydonga
chiqadi, lekin ular butun jamiyat  uchun bepul emas. Haq to`lab o`zlashtiriladigan
resurslar   qo`lga   kiritilishida   resurs   egasining   mazkur   resursga   oid   xarajatlari
qoplab boriladi. Tekin o`zlashtiriladigan resurslar bo`yicha esa bunday bo`lmaydi
va   natijada   tashqi   oqibat   (samara)   yoki   qo`shimcha   oqibat   deb   ataladigan   hodisa
10 yuz   beradi.   Masalan,   havoga   zaharli   gazlar   chiqarilishi   aholi   salomatligiga   zarar
etkazadi. Bunga  yo`l  qo`ygan firma tabiiy resurs-havodan tekinga  foydalanadi  va
ayni   paytda   iqtisodiyotning   boshqa   sub`ektlarining   bundan   ko`rayotgan   zararini
qoplab bermaydi. Yoki oqar suvlarga zaharli chiqindilar tashlanganda, daryo yoki
soy   ifloslanadi,   baliqlar   nobud   bo`ladi,   boshqa   kishilarning   suvdan   foydalanish
imkoniyatlari   qisqaradi.   Ko`rinib   turibdiki,   tabiiy   resurslardan   bepul   foydalanish
natijasida kelib chiqayotgan tashqi oqibat asosan salbiy xarakterda bo`ladi. Bozor
iqtisodiyoti sharoitida salbiy tashqi oqibatli tovarlar ko`proq, ijobiy    tashqi oqibatli
tovarlar esa kamroq ishlab chiqariladi.
Pol   Samuelson   va   Villyam   Nordxaus   ta`kidlashlaricha,   AQShda   tabiiy
resurslardan   foydalanishga   asoslangan   ishlab   chiqarishning   iqtisodiyotdagi   ulushi
1987   yilda   4   foizni   tashkil   etgan.   Bozor   orqali   qo`lga   kiritiladigan   tabiiy
resurslarning   to`rtdan   uch   qismidan   fermer   xo`jaliklari   va   neft-gaz   sanoatida
foydalanganlar.
O`zbekiston   iqtisodiyotining   xomashyo   va   agrar   xarakteri   tufayli   tabiiy
resurslardan   foydalanishga   asoslangan   tarmoqlar   ulushi   juda   yuqori.   Xususan,
hozircha   qishloq   xo`jaligi   iqtisodiyotimizning   yetakchi   tarmog`i   ekanligicha
qolmoqda. Aholi farovonligi va mamlakatning eksport imkoniyatlari ko`p jihatdan
mana shu tarmoqdagi ahvolga bog`liq.
Qayta   tiklanmaydigan   tabiiy   resurslardan   samarali   foydalanish   mamlakat
uchun   alohida   ahamiyatga   ega.   Odatda,   bu   resurslar   iqtisodiy   o`sishni     va   aholi
farovonligini   ta`minlashda   muhim   o`rin   tutadi.   Biroq,   ayovsiz   foydalanish
natijasida ular bir kun tugashi va ularning o`rnini bosa oladigan resurslarni topish
juda ham qiyinlashib qolishi mumkin.
Ba`zi   iqtisodchilar   qayta   tiklanmaydigan   tabiiy   resurslarga   texnika
taraqqiyoti   natijasida   maqbul   o`rinbosarlar   topilishi   muqarrar,   deb   hisoblaydilar.
Masalan,   neftdan   olinadigan   suyuq   yoqilg`i   o`rniga   ko`mirdan   olinishi   mumkin
bo`lgan suyuq yoqilg`i  kelishi  mumkin. Uglevodorod     qazilma     boyliklar ishlatib  
bo`lingach,   quyosh   energiyasiga   yoki   atom   energiyasiga,   hatto,   termoyadro
11 energiyasiga   o`tilishi   mumkin.   Energiyaning   oxirgi   uch   manbalari   tugalmas
xarakterdadir.      
Shu bilan birga hozirgi paytda iqtisodiyotda va ijtimoiy hayotda atrof-
muhitni muhofaza qilish tarafdorlarining qarashlari tobora ustun mavqega ega
bo`lib bormoqda. Ularning fikricha, iqtisodiy o`sishning zarur darajasini saqlab
turish uchun energiya va boshqa tabiiy resurslarni, shu jumladan, aholi
joylashmagan hududlar va asriy o`rmonlarni ijtimoiy kapitalning alohida ko`rinishi
sifatida asrash lozim. Hozirgi avlod kelajak avlodlarga imkoni boricha kapital
aktivlarning ko`proq zahirasini qoldirishi zarur. Bu aktivlar faqat yuksak
texnologiyali korxonalar, laboratoriyalar, kutubxonalar va inson kapitalidangina
iborat bo`lmay, balki tabiiy resurslarni ham o`z ichiga olishi darkor.                           
     
12 1.2. Mehnat omili
Ishlab   chiqarish   jarayonida   ishlab   chiqarish   vositalari   bilan   bir   qatorda
insonning   mehnat   qilish   qobiliyati,   ya`ni   ishchi   kuchi   iste`mol   qilinadi.   Ishlab
chiqarishning boshqa omillaridan farqli ravishda inson ishlab chiqarish jarayonida
ongli   ravishda,   faollik   va   tashabbuskorlik   bilan   ishtirok   etadi.   Insonning
zamonaviy iqtisodiyotdagi yaratuvchilik roli mehnat omili tushunchasi orqali ifoda
etiladi.  
                Inson iqtisodiyotning birlamchi  sub`yektidir. Iqtisodiyotning alohida olingan
insondan farqlanuvchi boshqa sub`yektlari ham pirovard natijada kishilarning turli-
tuman   guruhlari   manfaatlarini   ifodalovchi   uyushmalar   bo`lib   maydonga   chiqadi.
Inson iqtisodiyotning tashabbuskor sub`yekti, u tanlash erkinligiga ega va o`zining
nuqtai   nazaridan   iqtisodiy   oqilona   va   samarali   qarorlar   qabul   qiladi,   bunda
o`zining   manfaatlari   va   maqsadlariga   muvofiq   holda   mavjud   shart-sharoitlarni
e`tiborga   oladi,   kerakli   axborotlardan   foydalanadi.   Iqtisodiy   adabiyotda   o`zining
iqtisodiy   manfaatlarini   anglab   etgan   va   bu   manfaatlarga   muvofiq   holda   harakat
qiluvchi insonni iqtisodiy inson deb ataydilar. 
Inson ishlab chiqarish jarayonida ishchi kuchi sifatida yoki tadbirkor sifatida
ishtirok etadi. Ba`zan esa inson ishlab chiqarishda ham ishchi kuchi, ham tadbirkor
bo`lib   ishtirok   etishi   ham   mumkin.   Yuqorida   qayd   etilganidek,   ishchi   kuchi
insonning   mehnat   jarayonida   ishga   solinadigan   jismoniy   va   aqliy   qobiliyatlari
yig`indisidir.   Bu   qobiliyatlarning   bir   qismi   insonda   tabiatan,   avvaldan   mavjud
bo`lsa,   ikkinchi   qismi   insonni   o`qitish   va   tarbiyalash   natijasida   shakllantiriladi,
uchinchi qismi esa mehnat jarayonida ishtirok etish mobaynida vujudga keladi.  
Ishlab   chiqarish   jarayonida   inson   yakka   ravishda   emas,   balki   jamiyatning
boshqa   a`zolari   bilan   birgalikda   ishtirok   etadi.   Shuning   uchun   individual   ishchi
kuchi jamiyat miqyosidagi jami ishchi kuchining bir bo`lagi sifatida ishga solinadi.
Jami   ishchi   kuchining   tarkibi   uning   qanday   kasblardan   tashkil   topganligi,   uni
tashkil   etuvchilarning   bilimlari   va   malaka   darajasi,   ijtimoiy   ishlab   chiqarishni
texnika bilan qurollanganligi, mavjud texnologiyalar, ijtimoiy ishlab chiqarishning
13 tarkibiy   tuzilishi,     kontsentratsiyasi,   ixtisoslashishi   va   kooperatsiyalashuvi   kabi
omillarning talablariga mos ravishda shakllanadi.    
Mamlakat   aholisining   mehnatga   yaroqli   yoshdagi,   ijtimoiy   ishlab
chiqarishda   ishtirok   etish   uchun   zarur   jismoniy   va   aqliy   qobiliyatlarga,   muayyan
ma`lumot   darajasiga   ega   bo`lgan   qismi   mehnat   resurslari   deb   ataladi.   Mehnat
resurslari miqdori mamlakatning mehnat salohiyatini ifodalaydi. Bu salohiyat zarur
moddiy   sharoitlar   mavjud   bo`lsa,   darhol   ishga   solinishi   mumkin.   Mehnat
resurslarining   bozorda   ishlab   chiqarish   resursi   sifatida   taklif   etilayotgan   qismi
inson   resurslari   deb   yuritiladi.   Inson   resurslari   boshqa   ishlab   chiqarish   resurslari
(tabiiy,   moddiy,   moliyaviy)   bilan   bir   qatorda   ishlab   chiqarish   omili   bo`lib
maydonga   chiqadi,   muayyan   chegaralarda   bu   resurs   boshqa   resurslar   bilan
almashtirilishi   mumkin   (masalan,   qo`l   mehnati   o`rniga   mashinalardan
foydalanish). 
Moddiy   va   tabiiy   resurslarni   boshqarish   bilan   bir   qatorda   insonlarni
boshqarish   har   qanday   korxona   va   tashkilotni   boshqarishning   tarkibiy   qismidir.
Biroq o`zining xususiyatiga ko`ra, odamlar tashkilotlar foydalanadigan har qanday
resurslardan   jiddiy   farq   qiladi,   binobarin,   boshqarishning   alohida   usullarini   talab
qiladi.
Birinchidan,   odamlar   intelektga   (aql-idrokka)ega   bo`lib,   ularning   tashqi
muhitga   (boshqarishga)   reaktsiyasi   mexanik   tarzda   emas,   balki   hissiy-o`ylangan,
anglab   etilgan   reaktsiyadir,   demak,  tashkilot   bilan   xodim   o`rtasidagi   o`zaro  ta`sir
ko`rsatish jarayoni ikki tomonlamadir.
Ikkinchidan,   odamlar   doimiy   ravishda   takomillashib   va   rivojlanib   borishga
qodirdirlar.   Inson   o`z   hayotining   ilk   davrida   yurishni,   gaplashishni,   o`qishni,
yozishni,   komp ь yuter   bilan   ishlashni   o`rganadi.   U   ishga   kelar   ekan,   kasbiy
ko`nikmalarga   ega   bo`ladi,   ular   uning   mansab   vazifalarini   bajarishi   jarayonida
takomillashib   boradi.   Hozirgi   fan-texnika   taraqqiyoti   davrida   texnologiya,   shu
bilan   birga   kasbiy   ko`nikmalar   nisbatan   qisqa   davr   mobaynida   eskirib   qoladi.
Shuning   uchun   ham   xodimlarning   doimiy   ravishda   takomillashib   va   rivojlanib
14 borishga   qodirligi   har   qanday   korxona   va   tashkilotning   faoliyati   samaradorligini
oshirishning muhim omilidir.
Uchinchidan, insonning mehnat faoliyati hozirgi jamiyatda 30-50 yil davom
etadi,   shunga   ko`ra   inson   bilan   korxona   va   tashkilotlarning   o`zaro   munosabatlari
ham uzoq davom etish xususiyatiga egadir.
To`rtinchidan,   moddiy   va   tabiiy   resurslardan   farqli   o`laroq   odamlar   ko`p
hollarda   korxona   va   tashkilotga   ongli   ravishda,   muayyan   maqsadlarni   ko`zlab
keladilar va tashkilotdan ana shu maqsadlarni amalga oshirishda yordam berishini
kutadilar.   Xodimning   korxona   va   tashkilot   bilan   o`zaro   hamkorlikda   ishlashdan
qanoat   hosil   qilishi   hamkorlikni   davom   ettirishning   muhim   sharti   hisoblanadi.
Ayni paytda korxona va tashkilot ham bu hamkorlikdan  manfaatdordir.
Xodimni   korxona   va   tashkilotdan   qanoat   hosil   qilishi   inson   resurslarining
muhim xususiyatlaridan biri bo`lib, har bir alohida olingan kishining o`ziga xosligi
bilan bog`liqdir.         
Mehnat   omili   ishlab   chiqarishga   mehnat   bozori   orqali   jalb   etiladi.   Bu
bozorda   mehnat   resurslari       tovar   sifatida   maydonga   chiqadi.   Mehnatning   bahosi
mazkur bozordagi talab va taklifga bog`liq. Bozorning ishtirokchilari (agentlari) -
tadbirkorlar   bilan   mehnatga   yaroqli   aholi   bozorda   o`zaro   munosabatlarga
kirishadilar.   Mehnat   bozoridagi   talab   va   taklif   mexanizmi   orqali   iqtisodiyotdagi
bandlik   hajmi   va   mehnat   haqi   darajasi   tashkil   topadi.   Mehnat   aholi   uchun
daromadlar   va   farovonlikning   eng   asosiy   manbaidir.   Milliy   daromadning   katta
qismi   mehnat   haqiga   to`g`ri   keladi.   Boshqa   tomondan   esa   mehnat   ishlab
chiqarishning   eng   muhim   omilidir.   Shuning   uchun   mehnat   bozori   ijtimoiy   va
iqtisodiy   vazifani   bajaradi.   Ijtimoiy   jihati   shundaki,   mehnat   omilining   bozorda
sotilishi   orqali   mehnat   qiluvchilarning   daromadlari   va   farovonligining   jamiyat
uchun   maqbul   darajasi,   ishchi   kuchining   normal   takror   ishlab   chiqarilishi   shart-
sharoitlari   ta`min   etiladi.     Iqtisodiy   jihat   esa   mehnatning   sohalar,   tarmoqlar,
korxonalar, kasblar  o`rtasida oqilona taqsimlanishida,  mehnat  resurslarining zarur
darajada   ishlab   chiqarishga   jalb   etilishida,   mehnatdan     oqilona   va   tejab
foydalanishda  namoyon  bo`ladi.  Mehnat   bozori  ishtirokchilari   o`rtasidagi   raqobat
15 yuqori samarali mehnatdan manfaatdorlikni, yuqori malakaga ega bo`lishni, kasbni
ijtimoiy ehtiyojlarga monand ravishda yangilashni rag`batlantiradi.        
Mehnat   resurslarining   mehnat   bozoriga   kirib   keladigan   besh   guruhini
ko`rsatib   o`tish   mumkin.   Birinchi   guruhga   nisbatan   oz   sonli,   lekin   miqdoran
barqaror   yuqori   malakali   rahbar   xodimlar   (menejerlar)   kiradi.   Ikkinchi   guruh
yuqori malakali ishchilar va xizmatchilardan iborat. Bu guruhlar mehnatiga doimo
yuqori   talab   mavjud   va   ularning   mehnatiga   yuqori   haq   to`lanadi.   Aynan   shu
xodimlar   korxona   faoliyatining   natijalarini,   korxonalar   raqobatbardoshligini
belgilaydilar.   Uchinchi   guruh   tarkibiy   o`zgarishlar   sodir   bo`layotgan   yoki   ishlab
chiqarish qisqarayotgan tarmoqlar va korxonalarning ishchilarini o`z ichiga oladi.
To`rtinchi   guruhga   mehnat   unumdorligi   past,   mehnattalab   tarmoqlarning,
xizmatlar   sohalarining   xodimlari   kiradi.   Bu   tarmoqlarda   mehnat   haqi   darajasi
ancha  past   bo`ladi   va  ularda  ko`proq  ayollar   hamda  past   malakali  ishchilar  band.
Beshinchi   guruhni   esa   mehnatkashlarning   eng   ojiz   tabaqalari:   birinchi   marta   ish
axtarayotgan   yoshlar,   keksalar,   jismoniy   nuqsonli   kishilar,   ko`p   marta   ishdan
mahrum bo`lganlar tashkil etadi.
Fan-texnika taraqqiyotining hozirgi bosqichida ishlab chiqarish va xizmatlar
sohasining ilm talab tarmoqlari jadal rivojlanmoqda. Natijada yuqori malakali  ish
kuchiga talab tez sur`atlarda ortib bormoqda. Shuning uchun mamlakatdagi ta`lim
tizimini   va   kadrlarni   qayta   tayyorlash   hamda   malakasini   oshirishni   yanada
rivojlantirish   mehnat   bozoridagi   ahvolni   tubdan   yaxshilashga,   iqtisodiyotda
mehnat omilidan oqilona foydalanishga xizmat qiladi.   
16 II.BOB.  ISHLAB CHIQARISHNING ILMIY-TEXNIKAVIY DARAJASI
2.1.  Ishlab chiqarishni boshqarish.    Menejment
  Inson   nimalar   yordamida   mehnat   ashyosi   (predmeti)ga   o`z   ta`sirini
o`tkazsa,   shu   narsalar   mehnat   vositalari   hisoblanadi.   Unga   birinchi   navbatda
mehnat   qurollari   kiradi.   Ular   quyidagilardan   iborat:   har   xil   mashina   va
mexanizmlar, asbob-uskunalar, qurilmalar va hokazo.
Mehnat   qurollarining   takomillashib   borishi,   tabiatga   insonning   hokimlik
darajasining   o`sishi   ishlab   chiqarish   taraqqiyotining   ko`rsatkichi     hisoblanadi.
Keng   ma`noda   mehnat   jarayonida   to`g`ridan-to`g`ri   ishtirok   etmasa-da,   lekin
ishlab   chiqarish   uchun   zarur   bo`lgan   ishlab   chiqarish   inshootlari,   turli   axborot
vositalari, aloqa kanallari ham mehnat vositalari hisoblanadi.   
Ishlab   chiqarish   jarayoni   amalga   oshishi   uchun   ishchi   kuchi   bilan   ishlab
chiqarish vositalari qo`shilishi, iste`mol qilinishi zarur. 
Ishchi   kuchi   ishlab   chiqarishning   shaxsiy   omili   hisoblanib,   jamiyatning
asosiy   ishlab   chiqarish   kuchi   va   uning   birdan-bir   yaratuvchi   elementidir.   Ishlab
chiqarish vositalari esa ishlab chiqarishning moddiy omilini tashkil etadi.
Ishlab   chiqarishning   har   ikkala   omili   ilmiy-texnika   taraqqiyoti   ta`siri
natijasida takomillashib boradi. Ishlab chiqarish vositalari va inson mehnati bir-biri
bilan uzviy bog`liq va bir-birini taqozo etadi.
Ishchi   kuchi   ishlab   chiqarish   vositalarini   harakatga   keltiradi,   buning
natijasida mehnat jarayoni ro`y beradi. Faqat insongina ishlab chiqarish vositalarini
yaratadi   va   ulardan   foydalanish   usullarini   aniqlaydi,   xuddi   shu   jarayon   ishlab
chiqaruvchi   kuchlari   tizimida   shaxsiy   va   moddiy   omillarning   o`zaro   bog`liqlikda
umumiy yo`nalishini tashkil etadi.
Y а ngi   texnika   va   texnologiya   hech   qachon   o`z-o`zidan   dunyoga   kelmaydi,
ularni odamlar ijod qiladi. Biroq, ilg`or mehnat vositalari va texnologiyalar ishlab
chiqarishda   keng   tarqalgandan   so`ng,   ishchi   kuchining   umumiy   holatini   yangi
talablar   darajasiga   ko`tarish   kerak   bo`ladi.   Shuni   ham   ta`kidlash   kerakki,   ishlab
chiqarish   jarayoni   uning   omillarining   oddiy   yig`indisi   emas,   chunki   ular   o`zaro
ta`sir qiluvchi murakkab tizimni hosil qiladi. Har qanday bir butun tizim esa uning
17 elementlarining   oddiy   yig`indisidan   sifat   jihatidan   farq   qiladi.   Ishlab   chiqarishni
samarali bo`lishiga texnologiya va boshqarish ta`sir etadi. 
Texnologiya ishlab chiqarish omillari o`rtasidagi o`zaro ta`sirni ifoda etgan
holda   fan   yutuqlariga   asoslanib,   mehnat   ashyolariga   o`z   ta`sirini   o`tkazadi.
Insonlar   ashyolarning   ilgari   ma`lum   bo`lmagan   xususiyatlarini   o`rganib,
progressivroq   bo`lgan   texnologiyani   joriy   qilish   natijasida   yangi   mahsulotlarni
ishlab chiqarish sirlarini bilib oladilar, bu esa ishchi kuchiga, ishchining malakasini
oshirishga yangidan - yangi talablar qo`yadi. Ushbu jarayon esa ishlab chiqarishni
tashkil etish va boshqarishni doimo takomillashtirib borishni taqozo etadi.
Hozirgi ishlab chiqarish jarayonida energiya va axborotning ahamiyati oshib
boradi.   Shubhasizki,   qudratli   energiya   manbalarini   o`zlashtirmasdan   turib,   ishchi
kuchi,   mehnat   buyumlari   va   vositalarining   o`zaro   ta`sirini   samarali   bo`lishiga
erishish mumkin emas 4
.  
Korxonalarda   fan-texnika   yutuqlarini   joriy   etish   uchun   ishlab   chiqarishni
texnikaviy   tayyorlash   hal   qiluvchi   ahamiyatga   ega.   Ishlab   chiqarishning
texnikaviy,     tashkiliy   va   iqtisodiy   tadbirlar   majmuasi   mavjud   bo`lib,   ularni   joriy
etish   natijasi   o`laroq   eng     ilg`or   texnologik   jarayonlar   yuqori   rentabellik,   sifatli
mahsulotlar   tayyorlash     imkonini   yaratib   beradi.   Ishlab   chiqarish   korxonalarida
texnologik   va   tashkiliy   tadbirlar   fan-texnika   yutuqlarini   ishlab   chiqarishga   tadbiq
qilib,   mahsulot   ishlab   chiqarishda   texnik-iqtisodiy   ko`rsatkichlarga   ijobiy   ta`sir
qiladi,   mehnat,   xomashyo   va   materiallarni   kam   sarf   qilgan   holda,   yuqori   sifatli
mahsulotlar etkazib berishga imkon beradi. 
Ishlab   chiqarishda   texnikaviy   tayyorgarlik   tashkil   etish   quyidagi   asosiy
vazifalarni hal etishga qaratiladi:
-eng ilg`or, progressiv texnologik jarayonlarni joriy qilish, ishlab chiqarishni
mexanizatsiyalashtirish va avtomatlashtirish;  
-yangi   mahsulotlar   ishlab   chiqarishning   texnologik   tizimlarini   yaratish,
eskilarini esa yangilash;
- yuqori unumli texnologik asbob-uskunalarni tanlash va joylashtirish;
4
 Butikov I. Qimmatli qog`ozlar bozori. T.: “Konsauditinform”, 2001.
18 -asosiy va yordamchi materiallar sarfining   me`yorlarini     ishlab chiqish va
ularni qo`llash;
-texnologik jarayonlarning tarkibini loyihalash;
-mehnat   va   ishlab   chiqarishni   ilmiy   darajada   tashkil   etishning   ilg`or
shakllarini joriy etish;
-yuqori malakali kadrlar tayyorlash va ularning malakasini oshirish. 
Ishlab   chiqarishni   texnikaviy   tayyorlashning   asosiy   maqsadi   ilmiy   ishlab
chiqarish   tsiklini   yaratish,   ishlab   chiqarishning   texnikaviy   darajasini   ko`tarish
asosida mehnat unumdorligini oshirish, korxonalarning bir tekisda, uzluksiz va bir
me`yorda ishlashini ta`minlashdir.
Sanoat   korxonalarida   asosiy   ishlab   chiqarishni   texnikaviy   tayyorlash   rejasi
muhim bosqich bo`lib, u fan va texnikaning zamonaviy yutuqlari, takomillashgan
texnologiya, yangi turdagi mahsulotlarni o`zlashtirish, mahsulot sifatini yaxshilash
va uning hajmini ko`paytirishga qaratilgandir. Ishlab   chiqarishni
texnikaviy   tayyorlash   rejasini   loyihalash       jarayonida   uning   quyidagi   talablarga
javob berishi nazarda tutiladi:   
-yuqori sifatli mahsulot ishlab chiqarish;
-texnologik jarayonning  uzluksiz ishlashini ta`minlash;
-tayyor mahsulot ishlab chiqarishga mehnat  sarfini kamaytirish;
-mahsulot birligiga xomashyolar sarfini kamaytirish;
-xomashyodan   tayyor   mahsulot   olishni   ko`paytirish   va   nobudgarchilikni
kamaytirish;   
       -ishlab chiqarish maydonlaridan oqilona foydalanib, sanitariya talabi va
normalariga qat`iy rioya qilish;
-mahsulot tannarxini pasaytirish.
Ishlab   chiqarishni   texnikaviy   tayyorlash   korxona   faoliyatini   tashkil
etish,   uning     istiqbolini   belgilash   va   rivojlantirish     rejalari   asosida   amalga
oshiriladi.   Bu   rejalarni   amalga   oshirishga   tegishli   mablag`lar   ajratiladi.   Bunga
qo`shimcha qilib korxonalarda amortizatsiya ajratmalari, ishlab chiqarish,  texnika
19 va   fanni   rivojlantirish   fondidan,   mahsulot   tannarxiga   kiritiladigan   xarajatlar
yig`indisidan mablag`lar ajratiladi. 
Ishlab chiqarishni boshqarish   .Menejment
Bozor   iqtisodiyotiga   o`tish   davrida   hayotimizga   shiddat   bilan   kirib   kelgan
tushunchalardan   biri,   bu   –   menejmentdir.   Keng   ma`noda   menejment   ishlab
chiqarishni boshqarish bilan bog`liq bo`lgan faoliyat turidir. Samarali menejmentni
tashkil   etish   korxona   yoki   firmada   ishlab   chiqarishning   yuqori   samaradorligiga
erishishning muhim omili hisoblanadi.
Ma`lumki,     inson   yakka   tartibda,   ya`ni   biron-bir   jamoaga   birlashmagan
holda   mehnat   qilar   ekan,   u   o`z   mehnatini   o`zi   boshqaradi.   Boshqacha   qilib
aytadigan   bo`lsak,   yakka   tartibda   amalga   oshiriluvchi   mehnat   faoliyati
boshqaruvga   muhtoj   emas.   Ammo   odamlarning   mehnat   faoliyatlari   bir   joyga
jamlanib, bir-biri bilan o`zaro bog`liq holatga kelgach, boshqaruvga ehtiyoj paydo
bo`ladi va boshqaruv apparatini bunyod etish zaruriyati tug`iladi. Bu apparat ishlab
chiqarishning   barcha   bo`g`inlarini   bir   butun   qilib   bog`lashi   va   tegishli   bo`limlar
faoliyatini muvofiqlashtirishi zarur bo`ladi.
Mehnat   jamoasi   yiriklashgan   sari   boshqaruvning   vazifalari   ham
murakkablasha   boradi   va   boshqaruv   apparatidan   texnik,   texnologik,   iqtisodiy   va
ijtimoiy   masalalarni   hal   etishning   eng   maqbul
echimlarini topish talab etiladi.
Boshqaruv   jarayoni   muayyan   maqsad   sari
yo`naltirilgan   bo`lib,   ijtimoiy-iqtisodiy,   tashkiliy-texnik
natijalarga   erishishga   qaratilgandir.   Shuning   uchun
boshqaruv   apparati   ishlab   chiqarish   jarayonida   paydo
bo`luvchi     turli   xil   ijtimoiy,   ruhiy,     huquqiy,   texnologik   va   boshqa   toifadagi
masalalarni     hal   etadi.   Ammo   jamoani   boshqarish   bilan   bog`liq   munosabatlar
ichida tashkiliy munosabatlar hal qiluvchi rol ь  o`ynaydi,  deyish mumkin.
Xo`jalik   boshqaruvining   vazifalarini,   boshqarilayotgan   ob`ektning
ko`lamidan qat`iy nazar, quyidagi guruhlarga bo`lish mumkin:
-tadqiqotchilik va loyihalash;
20 -me`yorlashtirish va rejalash;
-tashkilotchilik va muvofiqlashtirish;
-ta`minotchilik;
-hisobot nazorati.
Tadqiqotchilik   va   loyihalash   vazifalariga   ilmiy   izlanishlarni   o`tkazish,
kelajak   rejalarini   tuzish   va   unga   oid   iqtisodiy   ma`lumotlarni   o`rganib   chiqish
ishlari kiradi 5
.
Me`yorlashtirish va rejalash boshqaruvni tashkil  qilish asoslarini  o`z ichiga
oladi.   Ishlab   chiqarish   jarayonini   to`g`ri   yo`lga   solishda   mehnat   va   xarajatlarni
me`yorlashtirish,   istiqbolli,   joriy,   tezkor   rejalarni   tuzish     muhim   ahamiyatga   ega
bo`lib, boshqaruv ilmining asosiy vazifalaridan biridir.
Tashkilotchilik   va   muvofiqlashtirish   vazifalari     ishlab   chiqarish   boshqaruvi
negizini tashkil qilib, u boshqaruv apparati tarkibini loyihalash, xodimlarni tanlash
va   joy-joyiga   qo`yish,   ishlab   chiqarishga   muhandislik   rahbarligi   kabi   masalalarni
qamrab oladi.
Ishlab chiqarish boshqaruvida ta`minotchilik vazifasi ham katta ahamiyatga
ega,   chunki   korxona   (firma)   ni   kerakli   xomashyo,   materiallar   va   jihozlar   bilan
ta`minlash,   ishlab   chiqarilgan   mahsulotni   sotishni   amalga   oshirish   kabi   ishlar
boshqaruv apparatining muhim vazifalaridan hisoblanadi.
Korxonaning   hisobot   nazorati   statistik,   buxgalteriya   va   tezkor   hisob-kitob
ishlarini   amalga   oshiradi.   Analitik   tahlil,   moliya-kredit   munosabatlarining
mukammalligi boshqaruv samaradorligiga ta`sir ko`rsatuvchi muhim omillardir.
Boshqaruv   tizimining   samaradorligi   ko`p   jihatdan   boshqaruv   uslublariga
bog`liq bo`lib, ular asosan quyidagilardan iborat:
a)   siyosiy   uslublar;   b)   iqtisodiy   uslublar;   v)   ma`muriy-huquq   uslublari;
g)tashkiliy   uslublar;   d)boshqaruv   qarorlari   va   jarayonlarini   maqbullashtirish
(kibernetik) uslubi; e) ijtimoiy-ruhiy, pedagogik uslublar; j) grafik uslublar.
Biroq   shuni   ta`kidlab   o`tish   lozimki,   ishlab   chiqarishni   ko`rsatib   o`tilgan
uslublarning faqat birontasi yordamida tashkil qilish va boshqarish mumkin emas.
5
 Butikov I. Qimmatli qog`ozlar bozori. T.: “Konsauditinform”, 2001.
21 Bu   uslublarning   mantiqiy   va   ilmiy   asoslangan   o`zaro   bog`liqligigina   ishlab
chiqarishni boshqarishda kutilgan natijalarni bera oladi.
Boshqaruv   apparatining   tarkibini   bir-biri   bilan   o`zaro   bog`langan   bo`limlar
va  bo`g`inlar   bilan  to`ldirish   natijasida   uning   tashkiliy  tuzilmasi   shakllanadi.   Har
bir bo`linma o`z vazifalariga ega bo`lib, uning faoliyat chegaralari, vakolatlari va
javobgarligini korxona  ma`muriyati belgilaydi.
Boshqaruvning   ilmiy   asoslangan   va   tajribada   sinab   ko`rilgan   qoidalariga
tayanib,   korxonalarni   samarali   rivojlantirish   bozor   munosabatlarini
o`zlashtirayotgan mamlakatimiz uchun juda muhim vazifadir.
Hozirgi   sharoitda   rahbar   faqat   o`z   sohasini   yaxshi   bilibgina   qolmay,   balki
yaxshi   tashkilotchi   bo`lmog`i,   sotsiologiya,   psixologiya,   pedagogika   fanlaridan
ham   xabardor   bo`lmog`i   lozim.   Bu   hayotimizdagi   jiddiy   o`zgarishlar,   inson
omilining   faollashuvi,   jamoalarda   o`zini-o`zi   boshqarish   tamoyillarining   joriy
etilishini   taqozo   qiladi.   Rahbar   o`z   jamoasi   ichida   mehnat   jarayonida   vujudga
keladigan   har   xil   nizolarni   jamoat   tashkilotlari   bilan   birgalikda   yuqori
tashkilotlarga chiqarmasdan o`zida hal qilishga qodir bo`lishi lozim.
Ishlab chiqarishni  boshqarishda rahbarning qaysi  toifada ekani juda muhim
ahamiyat kasb etadi. Rahbarlarning quyidagi toifalarini ko`rsatib o`tish mumkin.
1.   Avtokrat   yoki   avtoritar   toifadagi   rahbar .   Bunday   rahbar   qo`l
ostidagilarning   faoliyati   uchun   javobgarlikni   o`z   zimmasiga   to`liq   oladi,   barcha
mavjud   axborotlarni   o`zi   orqali   o`tkazishga   harakat   qiladi,   jamoa   a`zolari   bilan
bevosita   muloqotlarni   chegaralab   qo`yadi,   o`zining   noo`rin   harakatlarini   tanqid
qilinishiga   yo`l   qo`ymaydi.   O`ziga   bo`ysinuvchilar   bilan   muomalada   bo`lganda,
uning   rahbarlik   g`ururi   balandligi,   o`zini   katta   tutishi   sezilib   turadi.   Odatda,
avtokrat   rahbarlar   o`ziga   bo`ysinuvchilar   oldida   qovog`i   solingan   kayfiyatda
bo`ladi. Biroq avtokrat  rahbarlik turini  har  jihatdan  yomon, deb  bo`lmaydi. Ba`zi
bir   hollarda   bo`ysinuvchilarning  madaniy   darajasi,   axloqi   pastligi   sababli   mazkur
boshqaruv   uslubini   tanlab   olish   ish   berib   qolishi   mumkin.   Ammo   jamoada   har
tomonlama   demokratik   munosabatlar   pishib   etilgan   paytda   rahbar   o`z   uslubini
o`zgartirishga majbur bo`ladi.
22 2.   Anarxik   toifadagi   rahbar .   Bunday   rahbar   shaxsan   o`zi   faollik
ko`rsatmaydi. Ishlab chiqarishni boshqarish bilan bog`liq masalalarni qo`l ostidagi
xodimlarga rasman taqsimlab beradi. Shuning uchun ishlab chiqarish masalalarini
muhokama   qilish   ham   rasmiy   xarakterga   ega   bo`ladi.   U   ko`proq   tashqi   ta`sirga
moyilligi bilan ajralib turadi. Jamoaning taqdiri, ishlab chiqarishning istiqboli kabi
masalalar   uni   kam   qiziqtiradi.   U   yoki   bu   masalalarning   bajarilishi   ayrim
bo`ysinuvchilarning hohish-irodasiga bog`liq bo`ladi.
Bunday   rahbar   boshqarayotgan   jamoada   tanqid,   o`z-o`zini   tanqid   kabi
muhim   omillar   o`z   o`rniga   ega   emas,   jamoa   a`zolarining   tashabbuskorligi
rag`batlantirilmaydi. 
Tabiiyki,   bunday   rahbar   tezda   almashtirilmasa,   u   boshqarayotgan   korxona
tez orada bankrotga uchraydi.
3.   Demokratik   rahbar .   Bunday   toifadagi   rahbar   o`z   faoliyatini   jamoa
a`zolariga tayangan holda olib boradi. Faoliyat uchun javobgarlik bo`ysinuvchilar
orasida   taqsimlanadi.   Jamoa   a`zolarining   bir-biri   bilan   ijodiy,   tashabbuskorona
munosabatlarini   rag`batlantirish   bilan   birgalikda   rahbar   o`ziga   bo`ysinuvchilar
bildirgan   fikrlarga   quloq   soladi,   ular   bilan   maslahatlashadi,   ijobiy   fikr-
mulohazalarni   inobatga   oladi,   ilg`orlarni   mukofotlaydi.   Bunday   rahbarlik   turi
bo`ysinuvchilarning   shaxsiy   tashabbusini,   ijodiy   faoliyatini   rivojlantiradi   va
mehnat   jamoasida   o`rtoqlik   va   ishchan   muhitni,   sog`lom   ma`naviy-ruhiy   iqlimni
yaratadi. 
Hozirgi kunda boshqarishni takomillashtirishning muhim masalalaridan biri
menejment   (boshqarish)ga   oid   vazifalarning   zamon   talablari   darajasida
bajarilishini   ta`minlay   oladigan,   o`z   ishining   ustasi   bo`lgan   menejerlar
tayyorlashdir.
Menejerlar   (boshqaruvchilar)   oldiga   qo`yiladigan   asosiy   vazifalar   umumiy
holda  quyidagilardan iboratdir:
1.     Mavjud   imkoniyatlardan   foydalanib,   bir   butun,   yaxlit   ishlab   chiqarish
birligini   yaratish,   korxonani   yuqori   malakali   muhandis-texnik   xodimlar   va
ishchilar bilan butlash;
23 2.     Korxonaning   zaif   tomonlarini   aniqlab,   ularni   bartaraf   etish   va   ishlab
chiqarishni     yuqori   darajada   rivojlanishini   ta`minlovchi   xo`jalik   mexanizmini
yaratish;
3.     Jamoa   a`zolarini   yuksak   ishlab   chiqarish   va   mehnat   natijalariga
rag`batlantira oluvchi moddiy manfaatdorlik tizimini yaratish;
4.     Korxona       faoliyatini   muntazam   tahlil   qilish   va   uning   me`yorlariga   o`z
vaqtida o`zgarishlar kiritish;
5.     O`z   faoliyatiga   oid   davr   talablarini   hisobga   olish,   mazkur   sohada   sodir
bo`layotgan o`zgarish va yangiliklarni ilg`ay olish va tegishli qarorlar qabul qilish.
Menejer   o`z   qo`l   ostidagi   xodimlarning     mehnat   faoliyatini       aniq   tashkil
qiluvchi   va   shu   bilan   birga   ma`lum   hajmdagi   boshqaruv   vazifasini   bajaruvchi
shaxsdir.   “Menejment”   deganda,   ma`lum   korxona   yoki   firma   boshqaruvi   yoki
ularga rahbarlik qilish tushuniladi.
Menejerlikning   asosiy   maqsadi   korxona   (firma)   faoliyatini   ishlab   chiqarish
quvvatlaridan   to`la   va   samarali   foydalana   olishni   ta`minlaydigan   darajada   tashkil
qilishdan   iboratdir.   Menejer   har   doim   odamlar   bilan   muloqatda   bo`lib,   ularning
ishini   tashkil   qiladi.   Uning   bilim   doirasi   qanchalik   keng   va   madaniyati   yuqori
bo`lsa, xodimlar bilan bo`ladigan munosabati shunchalik samarali bo`ladi.
Ko`pgina   hollarda   boshqaruv   bilimlarining   etishmasligi   korxonani   kam
samara   bilan   ishlashi   yoki   o`z   faoliyatini   to`xtatishiga   sabab   bo`ladi.   Shuning
uchun har bir  menejer  (boshqaruvchi)dan menejmentga oid bilimlarni  mukammal
o`zlashtirish,   bu   bilimlarni   muntazam   boyita   borish   va   doimo   yangilikka   intilish
tuyg`usiga ega bo`lishi talab qilinadi. 
Xorijiy davlatlar tajribasi shuni ko`rsatmoqdaki, endilikda menejmentga oid
bilimlar   doirasi   tobora   kengayib,   o`z   navbatida   undan   bir   qator   maxsus
yo`nalishlar   ajralib   chiqmoqda.   Binobarin,   menejerlar   ham   muayyan   sohalar
bo`yicha ixtisoslashmoqda.
Umumiy menejment bo`yicha mutaxassislar, ya`ni menejerlar korxona yoki
firmada   olinayotgan   foydaning  eng     ko`p   miqdoriga   erishishning     umumstrategik
masalalari bilan shug`ullanadi.
24 Moliyaviy   menejment   mutaxassislari   korxona   yoki   firmaning   moliyaviy
resurslaridan   yuqori   samaradorlik   bilan   foydalanish,   ya`ni   ishlab   chiqarishga
sarflanayotgan   har   bir   so`m   yoki   dollardan   maksimum   (eng   ko`p)   foyda   olishga
erishish masalalari bilan shug`ullanadilar.
Ishlab chiqarish menejmenti  mutaxassisi  tovar  ishlab chiqarish yoki  xizmat
ko`rsatish   operatsiyalarining   samaradorligini   oshirish   masalalari   bilan   mashg`ul
bo`ladilar.
Menejment   fanining   muhim   tarmoqlaridan   biri   –   personal   (xodimlar)   ni
boshqarish   bo`lib,   bu   soha   mutaxassislari   ishchi   va   xizmatchilarni   tanlash,   ularni
joy-joyiga qo`yish,  mehnatni oqilona tashkil qilish, mehnatga haq to`lash tizimini
takomillashtirish   bo`yicha   taklif   va   tavsiyalar   tayyorlash   kabi   masalalar   bilan
shug`ullanadilar 6
.
6
 Rasulov M. Bozor iqtisodiyoti asoslari. T.: “O`zbekiston”, 1999.
25 2.2. Ishlab chiqarish omillari bozorlari
Yerning   iqtisodiy   resurs   sifatidagi   o‘ziga   xos   xususiyati   uning
cheklanganligidir. Kapitaldan farqli o'laroq, yer ko'chmasdir.
Er  ta'minotiga  ta'sir   qiluvchi  omillar  unumdorligi   va  joylashuvidir.  Demak,
biz cheklangan yer haqida gapirganda, biz ma'lum bir joyda joylashgan ma'lum bir
sifatdagi yerni nazarda tutamiz. Tabiiyki, ma'lum  bir yirik shahar  yoki hatto bitta
fermer xo'jaligi  atrofidagi  yaxshi  erlarning miqdori ikki  baravar  cheklangan:  sifat
va miqdor.
Masalan,   unumdorlik   tuproq   sifatiga,   iqlim   sharoitiga,   foydalaniladigan
texnikaning   xususiyatiga,   yerda   ishlaydiganlarning   mehnat   malakasi   va   ishlab
chiqarish tajribasiga va hokazolarga bog'liq.
Yer   taklifining   qat’iy   tabiati   taklif   egri   chizig‘ining   mutlaqo   noelastik
ekanligini   bildiradi.   Agar   akr   erlar   soni   x   o'qi   bo'yicha,   erning   narxi   esa   y   o'qi
bo'yicha belgilansa, u holda er taklifi egri chizig'i y o'qiga parallel bo'ladi.
Demak, yer  narxining sezilarli  darajada oshishi  sharoitida ham  yer taklifini
oshirib bo‘lmaydi.
Erga bo'lgan talab bir xil emas.
U   ikkita   asosiy   elementni   o'z   ichiga   oladi   -   qishloq   xo'jaligi   va   qishloq
xo'jaligidan tashqari talab:
D \u003d D cx + D x bo'lmagan,
bu yerda D - yalpi talab;
D cx- qishloq xo'jaligi talabi;
D nex - qishloq xo'jaligidan tashqari talab.
“Ijara” so‘zi frantsuzcha (fr. rente lat. reddita dan) “berilgan” degan ma’noni
anglatadi
Iqtisodiy   renta   -   resurs   ta'minoti   egasining   qat'iy   cheklangan   iqtisodiy
daromadidir.   Iqtisodiy   rentani   kamdan-kam   renta   deb   atash   mumkin,   bu   sport
yulduzlari   daromadining   muhim   qismidir.   top   modellar,   taniqli   musiqachilar,
noyob egasi. uzumzor va boshqalar.
26 Yer   rentasi   -   bu   yer   va   boshqa   tabiiy   resurslar   egasining   taklifi   mutlaqo
noegiluvchan daromadi
Differentsial   renta   -   ishlab   chiqarishning   ijtimoiy   va   individual   narxlari
o'rtasidagi farq, ya'ni. iqtisodiy foyda turi
3. Kapitalning yerdan farqi shundaki, u qayta-qayta ishlab chiqariladi, ya’ni
takror ishlab chiqariladi.
Kapitalning uchta asosiy shakli mavjud:
jismoniy kapital.
Inson kapitali
Moliyaviy kapital
Asosiy   kapital   -   ishlab   chiqarishda   uzoq   vaqt   davomida   to'liq   ishtirok
etadigan   ishlab   chiqarish   kapitalining   ulushi.   Ammo   u   o'z   qiymatini   asta-sekin
tayyor   mahsulotga   o'tkazadi   va   tadbirkorga   pul   shaklida   qaytadi.   U   mehnat
vositalari   -   zavod   binolari,   mashinalar,   uskunalar   va   boshqalarni   o'z   ichiga   oladi.
Ular   darhol   sotib   olinadi   va   ularning   qiymati   eskirganligi   sababli   yaratilgan
mahsulotga o'tkaziladi 7
.
Aksincha,  aylanma mablag'lar  -  ishlab chiqarish kapitalining boshqa  qismi,
uning   qiymati   to'liq   yaratilgan   mahsulotga   o'tkaziladi.   Bir   davr   mobaynida   naqd
pul bilan qaytariladi. Biz mehnat buyumlari va tez eskiradigan (bir yil davomida)
asbob haqida gapiramiz.
Amalda   ish   haqi   aylanma   mablag'lar   deb   ataladi.   Chunki   ish   haqiga
sarflangan pullarning aylanish usuli mehnat ob'ektlari qiymatining aylanmasi bilan
bir   xil   bo'ladi.   Aylanma   mablag'lar   harakatini   tezlashtirishdan   tadbirkorning
manfaatdorligi   shundan.   Ayniqsa,   ish   haqiga   sarflangan   pullar   qanchalik   tez
qaytarilsa, o'sha yili ko'proq ishchilarni yollash imkoniyati shunchalik ko'p bo'ladi,
bu esa pirovardida foyda marjasini oshiradi.
Korxonalarda   ishlab   chiqarish   sohasida   faoliyat   yurituvchi   asosiy   va
aylanma   fondlardan   tashqari   aylanma   fondlari   -   pul   mablag'lari   va   sotish   uchun
mo'ljallangan  tovarlar  mavjud.  Aylanma  va aylanma  fondlar   har  bir  muomaladan
7
 Rasulov M. Bozor iqtisodiyoti asoslari. T.: “O`zbekiston”, 1999.
27 keyin   yangilanadi.   Ular   o'rtasida   yaqin   aloqalar   mavjud   -   aylanma   mablag'lar
ishlab   chiqarish   jarayonida   aylanma   fondlariga   (tayyor   mahsulot,   keyin   pulga)
aylanadi   va   aksincha,   mahsulotni   sotishdan   tushgan   tushum   aylanma   mablag'lar
elementlariga   -   xom   ashyoga   aylanadi.   ,   yoqilg'i   va   boshqalar.   Shu   munosabat
bilan   aylanma   mablag'lar   va   aylanma   fondlariga   qo'yilgan   mablag'lar   aylanma
mablag'larga birlashtiriladi.
Aylanma  mablag'lar  -  uzluksiz  aylanishni  ta'minlash   uchun avanslangan   va
har   bir   ishlab   chiqarish   tsiklidan   keyin   to'liq   naqd   pul   shaklida   qaytariladigan
mablag'lar.
Tadbirkorlar o'zining iqtisodiy mohiyatiga ko'ra doimiy yangilanib turadigan
kapitalga tegishli bo'lgan asosiy kapital qiymatini saqlab qolish va almashtirishga
alohida   e'tibor   qaratmoqda.   Mehnat   vositalari   qiymatini   bunday   uzluksiz   qayta
tiklash   ularning   eskirishiga   mos   ravishda   ma'lum   me'yorlar   bo'yicha   amalga
oshiriladi. Bu amortizatsiya ikki xil: 1) jismoniy va 2) tannarx.
Asosiy   kapitalning   jismoniy   eskirishi   mehnat   vositalarining   foydaliligini
yo'qotishini   anglatadi,   buning   natijasida   ular   keyinchalik   foydalanish   uchun
moddiy jihatdan yaroqsiz bo'lib qoladi. Bunday eskirish ikki holatda sodir bo'ladi:
a)   unumli   foydalanish   jarayonida   (mashinalarning   buzilishi,   zavod   binosining
tebranishlardan vayron bo'lishi va boshqalar) va b) agar asbob-uskunalar harakatsiz
bo'lsa   va   o'z   xususiyatlarini   yo'qotsa   (shart   ostida   vayron   bo'lsa).   issiqlik,   sovuq,
suv va boshqalar ta'siri).
Xarajat   th   (ko'pincha   axloqiy   deb   ataladi)   eskirish   -   bu   asosiy   kapitalning
qiymatini yo'qotishdir. Bu jarayon ikki turga bo'linadi: a) mashinasozlik arzonroq
texnik   vositalarni   yaratganda,   buning   natijasida   eski,   mavjud   asbob-uskunalar
eskirganda   va   b)   eski   mashinalar   unumdorroqlari   bilan   almashtirilganda   (ular   bir
xilda   ko'proq   mahsulot   ishlab   chiqaradilar).   vaqt).   Natijada,   uskunalar   o'z
qiymatini tayyor mahsulotga tezroq o'tkazadi.
Asosiy   kapitalni   oddiy   takror   ishlab   chiqarish   uchun   mablag'lar
amortizatsiya fondida jamlanadi . Ushbu kapitalning moddiy elementlari eskirgan
vaqtga   kelib,   bunday   mablag'lar   amortizatsiya   fondida   to'planadi,   bu   mablag'lar
28 hisobidan   yangi   shunga   o'xshash   mashina   va   uskunalar   sotib   olinadi.   Bu   pullar
mehnat vositalarini kapital ta'mirlashga ham sarflanadi (uskunaning texnik sifati va
unumdorligini tiklash ishlari).
Amortizatsiya   fondi   amortizatsiya   ajratmalaridan   shakllanadi   .   Ikkinchisi
mahsulotga   o'tkazilgan   mavjud   asosiy   vositalar   qiymatining   pul   shaklini
ifodalaydi.   Ushbu   chegirmalar   korxonaning   mahsulot   ishlab   chiqarish   uchun
umumiy xarajatlariga kiritiladi.
Yillik   amortizatsiya   fondining   qiymati   ikki   omilga   bog'liq:   asosiy
kapitalning o'rtacha yillik qiymati va amortizatsiya normasi.
Amortizatsiya   normasi   Va   n   amortizatsiya   ajratmalarining   yillik   miqdoriga
nisbati sifatida aniqlanadi A 0 asosiy kapitalning o'rtacha yillik qiymatiga K 0, foiz
sifatida ifodalanadi:
Amortizatsiya   normasi   asosiy   kapitalning   necha   yil   davomida   to'liq
qoplanishi   kerakligini   ko'rsatadi.   Amortizatsiya   normasi   quyidagilarni   hisobga
olgan   holda   belgilanadi:   a)   mehnat   qurollarining   iqtisodiy   jihatdan   foydali
(normativ)   xizmat   muddati   (ular   chidamliligi   va   jismoniy   eskirishiga   bog'liq);   b)
mashina   va   uskunalarni   kapital   ta'mirlash,   modernizatsiya   qilish   (yaxshilash)   va
almashtirish xarajatlarining qiyosiy samaradorligi;  v)  amaldagi  asosiy  kapitalning
haqiqiy yoshi; d) mehnat vositalarining tannarxi amortizatsiyasi.
Kapitalni ko'rib chiqishda vaqt eng muhim omil hisoblanadi, chunki bugungi
resurslar   yoki   tovarlar   kelajakdagidan   ko'ra   ko'proq   qadrlanadi.   tovarlar   yoki
resurslar.
Foiz - bu bugungi va kelajakdagi tovarlar qiymati o'rtasidagi farq. Nominal
va   real   foiz   stavkalarini   farqlang.   Nominal   stavka   qarz   oluvchining   qarz
beruvchiga   qaytargan   summasi   olingan   kredit   miqdoridan   qanchalik   ko'p
ekanligini   ko'rsatadi.   Haqiqiy   stavka   inflyatsiyaga   moslashtirilgan   foiz   stavkasi,
ya'ni. doimiy xarid qobiliyatining pul birliklarida ifodalanadi.
Diskontlash   -   buning   uchun   kelajakdagi   daromadning   bugungi   qiymatini
hisoblash,% birikma formulasidan foydalaniladi
X1- pulning bugungi ifodasi
29 X- kelgusi davrdagi pul miqdori
% - O'rtacha. ulushli foiz stavkasi
t- davrlar soni
4. Har qanday biznes muhim xavflarni o'z ichiga oladi.
Ob'ektiv xavf omillari:
Kelajakning noaniqligi
Hamkor xatti-harakatlarining oldindan aytib bo'lmaydiganligi
Axborot etishmasligi.
Biznesda xavfni kamaytirish usullari:
Sug'urta yo'qotishlarni kichik doimiy xarajatlarga aylantirishdir.
Diversifikatsiya - bu bir nechta faoliyat turlariga bo'linish:
Risklari birlashtirish, ya'ni xavf ko'p odamlar o'rtasida taqsimlanganda,
Bozorda ma'lumot qidiring.
Sotuvchi xaridordan ko'ra ko'proq ma'lumotga ega (ma'lumot assimetriyasi)
Bunday holda, xaridor sotuvchiga ishonmaydi va sotuvchi xaridorga o'z tovarining
sifati   haqida   signal   bera   boshlaydi   (:   kafolat   majburiyati   mehnat   bozorida   ta'lim
diplomi)
Mikro   darajada,   mehnat   kooperatsiyasi,   ya'ni   bir   jarayonda   bir   nechta
shaxslarni birlashtirish.
Makro darajada - ma'lum bir mamlakat yoki hatto butun dunyo hamjamiyati
doirasida butun jamiyat mehnatining hamkorligi.
Bugungi   kunda   barcha   rivojlangan   mamlakatlarda   iqtisodiyot   bir-biri   bilan
bog'liq   va   bir-birini   to'ldiruvchi   ikkita   ishlab   chiqarish   turidan   iborat:   moddiy
boyliklar  yaratiladigan  moddiy  va  nomoddiy,  ular   doirasida   ma'naviy,  axloqiy  va
boshqa qadriyatlarni yaratish jarayoni. joy oladi.
Shuningdek, zamonaviy ishlab chiqarish tuzilmasi alohida yo'nalish - xizmat
ko'rsatish   sohasini   o'z   ichiga   oladi.   Xizmat   shunday   faoliyat   turi   bo'lib,   uning
foydali natijasi mehnat paytida namoyon bo'ladi va har qanday ehtiyojni qondirish
bilan   bog'liq.   Nihoyat,   zamonaviy   ishlab   chiqarish   tarkibida   infratuzilma   ajralib
30 turadi   -   ishlab   chiqarish   faoliyati   uchun   umumiy   shart-sharoitlarni   yaratadigan
tarmoqlar va faoliyat sohalari yig'indisi.
Ishlab   chiqarish   eng   oddiy   mahsulotlarni   ishlab   chiqarishdan   tortib
avtomatlashtirilgan tizimlarni  yaratishgacha   bo'lgan uzoq  rivojlanish  yo'lini   bosib
o'tdi.   Ishlab   chiqarish   jarayonida   nafaqat   ishlab   chiqarish   usullari   va   usullari
o'zgaradi, balki shaxsning o'zini axloqiy, aqliy, kasbiy takomillashtirish ham sodir
bo'ladi.
Har   qanday   darajadagi   ishlab   chiqarishning   muvaffaqiyatli   ishlashi   turli
ishlab   chiqarish   omillarining   mavjudligi   va   samarali   kombinatsiyasiga   bog'liq.
Ishlab   chiqarish   omillari   deganda   keng   ma'noda   ishlab   chiqarish   tizimining   har
qanday   elementlari   va   ishlab   chiqarishga   ta'sir   etuvchi   har   qanday   hodisa,
jarayonlar   tushuniladi;   tor   ma’noda   jamiyatning   ishlab   chiqaruvchi   kuchlari.
Insoniyat taraqqiyotining barcha bosqichlarida ishlab chiqarishning asosiy omillari
ishchi   kuchi   (inson   omili)   va   ishlab   chiqarish   vositalari   (moddiy   yoki   moddiy
omil) hisoblangan.
Ish   kuchi   -   bu   insonning   MEHNAT   qobiliyati,   uning   hayotiy   ne'matlarni
ishlab   chiqarish   jarayonida   qo'llaniladigan   jismoniy   va   aqliy   kuchlarining
yig'indisidir.   Ishchi   kuchining   realizatsiyasi   mehnat   jarayonida   sodir   bo'ladi,
shuning   uchun   ko'pincha   ishlab   chiqarishning   inson   omili   sifatida   "ish   kuchi"   va
"mehnat"   tushunchalari   aniqlanadi.   Mehnatning   eng   muhim   ko'rsatkichi   uning
unumdorligidir.   Mehnat   unumdorligi   vaqt   birligida   ishlab   chiqarilgan   mahsulot
miqdori   bilan   o'lchanadi.   Mehnat   unumdorligi   darajasiga   bir   qator   omillar   ta'sir
qiladi:   ishchilarning   kasbiy   malaka   darajasi   va   ularning   mehnat   natijalariga
qiziqish   darajasi,   fan   va   texnika   yutuqlarini   ishlab   chiqarish   jarayonida   qo'llash,
intensivlik   ().   yoki   tezligi)   mehnat   va   boshqalar   Insoniyat   taraqqiyoti   bilan
jamiyatda   mehnat   unumdorligi   ortib   bormoqda.   Bu   o'sish,   ayniqsa,   ilmiy-
texnikaviy inqilob (STR)  boshlanishi  bilan tez  sur'atda bo'ldi, bu ishlab  chiqarish
jarayonida   katta   o'zgarishlarga   olib   keldi   va   bu   jarayonda   inson   rolining
o'zgarishiga yordam berdi: mexanik ijrochidan boshlab u asosiy bo'ldi. texnologik
ishlab   chiqarish   jarayonidagi   bo'g'in   -   uning   boshqaruvchisi   va   sozlagichi.   Ilmiy-
31 texnik   inqilob   ham   mehnat   tabiatining   o'zgarishiga   olib   keldi:   ikkinchisi   tobora
ko'proq intellektual va ijodiy bo'lib bormoqda.
Ishlab chiqarishning ikkinchi asosiy omili ishlab chiqarish vositalaridir. Ular
mehnat ob'ektlari, ya'ni ulardan moddiy ne'matlar ishlab chiqariladigan va mehnat
vositalari, ya'ni nima bilan yoki ular yordamida ishlab chiqariladigan narsalarning
birikmasidir.   Kelib   chiqishiga   ko'ra   barcha   ishlab   chiqarish   vositalari   tabiiy
resurslarga (ekin ekiladigan yerlar, o'rmonlar, foydali qazilmalar va boshqalar) va
ishlab   chiqarilgan   resurslarga,   ya'ni   odamlar   tomonidan   yaratilgan   yoki   qayta
ishlangan   va   ulardan   ishlab   chiqarishda   keyinchalik   foydalanish   uchun
mo'ljallangan narsalarga (har xil turdagi asbob-uskunalar, binolar va inshootlarga)
bo'linadi.   yarim   tayyor   mahsulotlar   turlari   va   boshqalar).   Odamlar   tomonidan
ishlab   chiqarilgan   ishlab   chiqarish   vositalari   ko'pincha   kapital   deb   ataladi
(lot.capitalis - bosh).
Keng ma'noda kapital deganda o'z egasiga daromad keltiruvchi hamma narsa
tushuniladi.   Bu   ishlab   chiqarish   vositalari,   ijaraga   olingan   yer   va   bankdagi   pul
omonatlari,   ishlab   chiqarishda   foydalaniladigan   ishchi   kuchi   bo'lishi   mumkin.
Kapital real yoki jismoniy, pul yoki moliyaviy bo'linadi. Haqiqiy kapital deganda
ishlab   chiqarish   vositalarining   o'zi   tushuniladi,   moliyaviy   kapital   esa   ishlab
chiqarish   vositalarini   sotib   olish   uchun   sarflangan   pulni   anglatadi.   Bu   pul
investitsiya deb ham ataladi. Ishlab chiqarishga sarmoya kiritish yordamida uning
uzluksizligiga   erishiladi.   Ishlab   chiqarishning   doimiy   takrorlanadigan   jarayoni
takror   ishlab   chiqarish   deb   ataladi.   Ko'paytirish   oddiy   va   kengaytirilgan.   Oddiy
takror   ishlab   chiqarish   -   bu   odamlar   ijodiy   faoliyatining   shunday   uzluksiz
takrorlanishi   bo'lib,   unda   ishlab   chiqarish   ko'lami,   yaratilgan   mahsulot   qiymati
(yoki miqdori) va aylanma mablag'lar miqdori o'zgarishsiz qoladi. Kengaytirilgan
takror ishlab chiqarish kapital hajmining shunday o'sishini anglatadi, bu esa ishlab
chiqarish   ko'lamining   o'sishiga   va   yaratilgan   hayotiy   ne'matlar   miqdorining
oshishiga   olib   keladi.   Zamonaviy   iqtisodiyot   kengaygan   takror   ishlab   chiqarish
bilan   tavsiflanadi.   Demak,   ishlab   chiqarishga   yo'naltirilgan   yangi   investitsiyalar
32 nafaqat ilgari sarflangan kapitalning o'rnini bosadi, balki uni ko'paytiradi, shu bilan
kapital to'planishini ta'minlaydi.
Kapitalning uzluksiz aylanma harakati uning aylanmasini tashkil qiladi. Shu
bilan birga, ishlab chiqarish bosqichida ishlab chiqarish kapitalining turli qismlari
turli   yo'llar   bilan   (turli   davrlarda)   aylanadi.   Shunga   ko'ra   ishlab   chiqarish   kapital
asosiy   va   aylanma   kapitalga   bo'linadi.   Asosiy   kapital   ishlab   chiqarishda   qayta-
qayta   ishtirok   etib,  o'z   qiymatini   qismlarga   bo'lib   tayyor   mahsulotga   o'tkazadi   va
investorga qisman pul shaklida qaytariladi.
U   zavod   binolari,   mashinalar,   asbob-uskunalar   va   boshqalarni   o'z   ichiga
oladi,   undan   farqli   o'laroq,   aylanma   mablag'lar   ishlab   chiqarishda   bir   marta
qatnashadi,   yaratilgan   mahsulotga   to'liq   o'tadi   va   bir   davr   mobaynida   investorga
naqd pul shaklida qaytadi. U xom ashyo, materiallar, yarim tayyor mahsulotlar va
boshqalarni, shuningdek, ishchilarning ish haqini o'z ichiga oladi.
Hozirgi zamon iqtisodiyotining asosiy omillaridan biri ishchi kuchi va ishlab
chiqarish   vositalaridan   tashqari   ishlab   chiqarishni   tashkil   etish   va   texnologiyasi
hisoblanadi.   Ishlab   chiqarishni   tashkil   etish   -   bu   butun   ishlab   chiqarish
jarayonining   birligi   va   tartibliligini   ta'minlaydigan   ichki   ishlab   chiqarish
munosabatlarini ma'lum bir tartibga solish. Ishlab chiqarish texnologiyasi - mehnat
ob'ektlarini qayta ishlashning o'ziga xos usullari va ishlab chiqarish jarayonlarining
ma'lum   tartibi.  Ilmiy-texnik   inqilob  ta'siri   ostida,   bugungi   kunda   70-80-yillarning
an'anaviy   mashina   texnologiyalari.  foydali   narsalarni   ishlab   chiqarishning   boshqa
usullariga   yo'l   bering.   Yangi   yoki   yuqori   texnologiyalarning   xarakterli   xususiyati
ularning   ishlab   chiqarishda   axborot   va   kompyuterlardan   keng   foydalanishga
tayanishidir.   Shuning   uchun   bunday   texnologiyalar   ba'zan   axborot   yoki   axborot-
kompyuter   texnologiyalari   deb   ham   ataladi.   Bu   bitta   ishlab   chiqarish   omili   -
axborotning ulkan ahamiyati haqida tasavvur beradi.
Aynan   axborotni   uzatish   va   undan   foydalanish   orqali   texnologiyaning
barqaror   va   samarali   ishlashi   (ayniqsa,   dasturiy   nazorat   bilan)   ta'minlanadi,   ilg'or
nou-xau almashinuvi, ishlab chiqarishning o'zini optimal tashkil etishga erishiladi
va uning borishi nazorat qilinadi.
33 Ahamiyati   muttasil   ortib   borayotgan   ishlab   chiqarishning   navbatdagi   omili
fandir.   Fanni   atrofdagi   dunyo   haqidagi   nazariy   tizimlashtirilgan   qarashlar,   uning
muhim   tomonlarini   mavhum-mantiqiy   shaklda   aks   ettiruvchi   va   ilmiy   tadqiqot
ma'lumotlariga   asoslangan   holda   chaqirish   odatiy   holdir.   Tadqiqotning   uchta
asosiy yo'nalishi mavjud:
1)   yangi   bilimlarni   olish   va   o'rganilayotgan   hodisalarning   qonuniyatlarini
aniqlash maqsadida olib boriladigan fundamental ilmiy tadqiqotlar;
2)   amaliy   muammolarni   hal   qilishda   fundamental   fan   yutuqlaridan
foydalanadigan amaliy ilmiy tadqiqotlar;
3) fanning ishlab chiqarish bilan bog‘lanishini yakunlovchi va loyihani ham
ilmiy,   ham   muhandislik   o‘rganishni   ta’minlovchi   ilmiy-tadqiqot   va   ishlanmalar
(R&D). ishchi kuchi daromad bozori ishlab chiqarish
20-asrning ikkinchi yarmi yuqori rivojlangan mamlakatlarda umumiy ishlab
chiqarish   xarajatlarida   ilmiy-tadqiqot   va   ishlanmalar   xarajatlari   ulushining   ortishi
bilan   tavsiflanadi.   Ishlab   chiqarishning   ilmiy   intensivligi   uning   progressivligi   va
raqobatbardoshligining   eng   muhim   mezonlaridan   biriga   aylanib   bormoqda.
Bugungi   kunda   bozorda   kerakli   natijaga   erishish   kafolatlanmagan   fanni   talab
qiladigan   va   yuqori   texnologiyali   sohalarda   ilmiy   tadqiqotlarni   tijoratlashtirish
bilan  shug'ullanadigan   maxsus   firmalar   ham   paydo   bo'ldi.   Ushbu   venchur   (riskli)
firmalar   ishlab   chiqarishga   kiritilgan   yangi   texnologiyalarning   qariyb   90%   ni
yaratadi.
Taxminan   20-asrning   o'rtalarida   boshlangan.   ilmiy-texnikaviy   inqilob
fanning   yetakchi   ishlab   chiqarish   omiliga   aylanishiga   yordam   berdi.   Ilmiy
kashfiyotlarni amaliyotga tatbiq etish muddatlari keskin qisqartirildi, fan va ishlab
chiqarish   integratsiyasi   yuzaga   keldi.   Ilgari   ajratilgan   fan   va   ishlab   chiqarishni
rivojlantirish jarayonlari yagona, doimiy rivojlanib boruvchi tizimga birlashtirildi:
fan - texnika - texnologiya - ishlab chiqarish. Ilmiy-texnika taraqqiyotining o‘zi esa
iqtisodiy o‘sishning asosiy harakatlantiruvchi kuchlaridan biriga aylandi.
Ishlab chiqarish jarayonida energiya omili deb ataladigan omil ham muhim
rol o'ynaydi. Tarixiy rivojlanish jarayonida inson energiyaning yangi turlarini asta-
34 sekin   o'zlashtiradi.   Avvaliga   u   faqat   jismoniy   kuchini   ishlatgan,   keyin
hayvonlarning   jismoniy   kuchini,   suvning   oqayotgan   va   oqayotgan   energiyasini,
shamol   va   bug'ini   ishlatishga   o'tgan!   XX   asrda   allaqachon.   elektr   energiyasidan
keng   foydalana   boshladi   va   50-yillarning   o'rtalarida.   --   va   atom   energiyasi.
Dunyoda   energiya   iste'molining   o'sishi   doimo   o'sib   bormoqda.   Bugungi   kunda
biron bir o'rta yoki yirik ishlab chiqarish uni energiya bilan ta'minlash masalasini
hal   qilmasdan   qila   olmaydi.   Shu   bilan   birga,   sanoatni   energiya   resurslari   bilan
ta'minlashda   asosiy   yuk   ko'mir   zimmasiga   tushishda   davom   etmoqda.   Olimlar
kelgusi   50-60   yil   ichida   jahon   energetika   balansi   tarkibida   tub   o'zgarishlar
bo'lishini   taxmin   qilmoqdalar:   ishlab   chiqarish   ehtiyojlari   xalqaro   va   global
energiya ta'minoti tizimlarining paydo bo'lishiga olib keladi.
Ishlab chiqarishning ekologik omili energiya bilan chambarchas bog'liq. Bu
ishlab   chiqarish   jarayonida   insonning   tabiat   va   atrof-muhit   bilan   aloqasi   bilan
bog'liq   muammolar   majmuasidir.   Zamonaviy   ishlab   chiqarish   tabiat   bilan   faol
munosabatda   bo'lganligi   sababli,   iqtisodiy   amaliyotda   ekologik   omilning   rolini
hisobga olish kerak. Bu, ayniqsa, bir qator korxonalarning resurslarni tejaydigan va
chiqindisiz texnologiyalarga o‘tishida yaqqol namoyon bo‘lmoqda. Agar an'anaviy
texnologiyalar   atrof-muhitning   ifloslanishi   bilan   tavsiflangan   bo'lsa,   unda   yuqori
texnologiyalar,   qoida   tariqasida,   ekologik   toza.   Ular   yopiq   suv   ta'minoti
tizimlaridan,   yopiq   ishlab   chiqarish   tsikllaridan   foydalanadilar,   ikkilamchi   xom
ashyo   va   sanoat   chiqindilaridan   keng   foydalanadilar.   Bu   esa   xalq   xo'jalik
faoliyatining iqtisodiy va ijtimoiy samaradorligini oshirishni ta'minlaydi.
Nihoyat,   infratuzilma   ishlab   chiqarishning   yana   bir   muhim   omilidir.
Infratuzilma   sanoat   va   ijtimoiy   bo'linadi.   Ishlab   chiqarish   infratuzilmasi   bevosita
ishlab   chiqarishga   xizmat   qiluvchi   yordamchi   tarmoqlarni   (transport,   aloqa,
logistika   va   boshqalar)   o'z   ichiga   oladi.   Ijtimoiy   (yoki   noishlab   chiqarish)
infratuzilma - ishlab chiqarish xodimlari va ularning oila a'zolarining hayoti uchun
zarur   ijtimoiy-madaniy   sharoitlarni   (uy-joy   kommunal,   savdo,   maishiy   xizmat
ko'rsatish, sog'liqni saqlash, ta'lim va boshqalar) ta'minlaydigan hudud.
35 Zamonaviy   sharoitda   tadbirkorlik   ishlab   chiqarishning   o'ziga   xos   omillari
sifatida ajralib turadi.
Tadbirkorlik   omili   -   bu   boshqa   barcha   resurslarni   muvofiqlashtirish   va
birlashtirish   faoliyatini   ifodalovchi   inson   resurslarining   alohida   turi.   Bu   ishlab
chiqarish   va   tijorat   faoliyatini   eng   oqilona   amalga   oshirish   qobiliyatida   namoyon
bo'ladi. Tadbirkorning ishi asosan yangilik, mas'uliyat, tavakkalchilik va kuchning
mavjudligiga asoslanadi.
Zamonaviy Rossiya uchun tadbirkorlik nisbatan yangi hodisa. Uning hozirgi
tarixini  ortga  hisoblash   1991  yil   1  yanvarda,  RSFSRning  1990  yil   25  dekabrdagi
"Korxonalar va tadbirkorlik faoliyati to'g'risida" gi qonuni kuchga kirgan paytdan
boshlanadi. Rossiya Federatsiyasining amaldagi qonunchiligiga ko'ra, tadbirkorlik
faoliyati   o'z   tavakkalchiligi   ostida   amalga   oshiriladigan,   mulkdan   foydalanish,
tovarlarni sotish, ishlarni bajarish yoki xizmatlar ko'rsatishdan muntazam ravishda
daromad olishga qaratilgan mustaqil faoliyat sifatida tan olinadi. qonun hujjatlarida
belgilangan   tartibda   ro'yxatdan   o'tgan   (Rossiya   Federatsiyasi   Fuqarolik
Kodeksining   2-moddasi).   Rossiya   Federatsiyasi   Fuqarolik   Kodeksining   ushbu
moddasi   tadbirkorlikni   iqtisodiy   faoliyatning   umumiy   massasidan   ajratishning
asosiy mezonini belgilaydi, ya'ni: uning o'ziga xos maqsadi - muntazam foyda.
Ishlab   chiqarish   omillari   ma'lum   xususiyatlarga   ega   va   ma'lum   qonunlarga
bo'ysunadi.   Omillar   ma'lum   chegaragacha   bir-birini   almashtirishi   mumkin.
Shunday   qilib,   mashinalar   inson   mehnatini   almashtiradi   va   aksincha.   Fazoda
omilning   harakati,   shuningdek,   funksiyasining   o‘zgarishi   omil   harakatchanligi
deyiladi. Faktor qanchalik mobil bo'lsa, u firma uchun shunchalik foydali bo'ladi.
Biroq, mutlaqo mobil omillar mavjud va zaif mobil omillar mavjud, ularning
funktsiyalarini   o'zgartirish   mumkin   emas   yoki   qiyin   yoki   o'ta   foydasiz.   Bunday
omillar   monopoliya   elementini   o'z   ichiga   oladi   va   shunga   mos   ravishda   ulardan
foydalanish   uchun   monopol   renta   deb   ataladigan   monopol   to'lovni   talab   qiladi.
Noyob iste'dod yoki noyob kasbning mutaxassisi, noyob yer uchastkalari (masalan,
noyob   choy   navlarini   etishtirishga   yaroqli   yerlar,   shahar   markazidagi   yerlar,   boy
konlarga   ega   hududlar   va   boshqalar)   qimmatga   tushadi,   chunki   bundan   tashqari
36 odatdagi xarajatlar (ish haqi, ijara) ularning kompensatsiyasi monopol rentani ham
o'z ichiga olishi kerak.
Ishlab chiqarishning ayrim omillari ishlab chiqarish hajmidan va hatto uning
vaqtincha   to'xtab   qolishidan   qat'i   nazar,   doimiy   ravishda   firma   tomonidan
qo'llaniladi.   Bunga   misol   qilib,   binolarni   ijaraga   berish   mumkin,   chunki   qancha
mahsulot   ishlab   chiqarilishidan   qat'i   nazar,   ijara   haqi   har   qanday   holatda   ham
to'lanishi  kerak.  Xuddi  shu   narsani  bank  kreditini   qoplash,  sug'urta   mukofotlarini
to'lash,   kommunal   xizmatlar,   amortizatsiya   va   boshqalar   haqida   ham   aytish
mumkin. Korxonaning ishlab chiqarish omillarini qoplash bilan bog'liq xarajatlari,
ularning   hajmi   ishlab   chiqarish   hajmiga   bog'liq   emas.   doimiy   (FC,   eng.   doimiy
xarajatlar) deb ataladi.
VC   kompaniyasining   o'zgaruvchan   xarajatlari   (inglizcha   o'zgaruvchan
xarajatlar) quyidagilarni o'z ichiga oladi:
b)   foydalanilgan   xom   ashyo   va   materiallar,   yoqilg'i,   elektr   energiyasi   va
boshqalar uchun to'lovlar. Agar ishlab chiqarish to'xtatilsa, o'zgaruvchan xarajatlar
deyarli   nolga   kamayadi,   doimiy   xarajatlar   esa   bir   xil   darajada   qoladi.   Ishlab
chiqarishning kengayishi  bilan  o'zgaruvchan xarajatlar  oshadi, korxonaga ko'proq
xom ashyo, materiallar, ishchilar va boshqalar kerak bo'ladi.
Tarqatishda funktsional va shaxsiy taqsimotni farqlash mumkin.
Daromadning funktsional taqsimoti - daromadning omillar: mehnat, kapital,
tabiiy   resurslar   va   tadbirkorlik   qobiliyati   o'rtasida   taqsimlanishi.   Funktsional
taqsimot   daromadning   ishlab   chiqarish   omillari   o‘rtasida,   eng   avvalo,   mehnat   va
kapital o‘rtasida taqsimlanishini tavsiflaydi.
Daromadlarning   funksional   taqsimlanishi   natijasida   ish   haqi,   foiz,   renta   va
foyda   kabi   birlamchi   daromadlar   shakllanadi.   Ishlab   chiqarish   omillari   tizimida
asosiy   munosabatlar   kapitalga   taalluqlidir,   shuning   uchun   soddaligi   uchun
funktsional   taqsimot   mehnat   va   mulkdan   olinadigan   daromad   o'rtasidagi   nisbat
sifatida ifodalanishi mumkin.
37 Ammo daromad, yakuniy tahlilda, ishlab chiqarish omillari tomonidan emas,
balki   aniq   odamlar   (yoki   oilalar)   tomonidan   olinadi,   chunki   ular   ishlab   chiqarish
omillari - mehnat va kapitalning asosiy etkazib beruvchilari hisoblanadi.
Bu   resurslar   taklifining   qat’iy   tabiati   talabning   renta   hosil   qiluvchi   yagona
omil   ekanligini   bildiradi.   Shu   bilan   birga,   tabiiy   resurslardan   foydalanish   uchun
narx belgilash usuli va ularning har qanday davrda rentabelligi davlatning daromad
siyosatining elementi hisoblanadi.
Jamiyat   uchun   tabiiy   resurslar   bepul   sovg'adir,   lekin   turli   foydalanuvchilar
uchun   ijara   to'lovlari   xarajatdir.   Alohida   korxonalar   uchun   yerdan   muqobil
foydalanish  (qishloq xo'jaligi, bino va inshootlar qurish uchun)  mavjud bo'lib, bu
asosan korxona tomonidan olinadigan daromad miqdorini belgilaydi.
Kapital   (lot.capitalis   —   asosiy,   ya ni   asosiy   mulk,   asosiy   miqdor)   —ʼ
iqtisodiy   fanning   eng   murakkab   va   muhim   kategoriyalaridan   biri,   bozor
iqtisodiyotining   ajralmas   elementi.   Kapital   yo   ishlab   chiqarish   vositalari   majmui
(“narsalar”   tushunchasi),   yoki   iqtisodiy   faoliyatda   daromad   olish   maqsadida
foydalaniladigan   pul   summasi   (“pul”   tushunchasida)   sifatida   tavsiflanadi.   Tovar
ishlab chiqarish paydo bo lganidan boshlab kapital mavjudligining tarixiy shakllari	
ʻ
savdo kapitali (savdogar kapitali shaklida), sudxo rlik kapitali (kapitalning tarixan	
ʻ
eng   qadimgi   shakli)   va   nihoyat,   sanoat   kapitali   bo lgan.   Kapital   qo'yilmalarning	
ʻ
shakli   va   hajmiga   qarab,   u   tomonidan   keltiriladigan   daromadlarning   quyidagi
turlarini   ajratish   kerak.   Korporativ   (portfel)   shaklidagi   moddiy   kapital   korxona
foydasi   shaklida,   nokorporativ   shakli   mulkiy   daromad   shaklida,   pul   kapitali   esa
ssuda foizlari ko‘rinishida daromad keltiradi.
Foiz   stavkasini   aniqlashda   inflyatsiyaga   moslashtirilgan   nominal   va   real
stavka o'rtasidagi farqlarni hisobga olish kerak. Mavjud foiz stavkalari mavjud pul
kapitalini   tarmoqlar   va   hududlar   o'rtasida   uning   eng   yuqori   mahsuldorligi   va
rentabelligi yo'nalishi bo'yicha taqsimlaydi 8
.
Mulkdan olingan shaxsiy daromad quyidagilarni o'z ichiga oladi:
8
 Rasulov M. Bozor iqtisodiyoti asoslari. T.: “O`zbekiston”, 1999.
38 Ishchilarning   korxona,   muassasa,   tashkilot   mulkchiligidagi   ishtirokidan
olingan aksiyalar, foizlar, aksiyalar bo‘yicha to‘lovlar bo‘yicha daromadlar;
Bank-kredit   tashkilotlari,   Rossiya   Sberbanki   va   Vneshekonombankning
omonatchilariga to'lanadigan depozitlar bo'yicha foizlar (yil davomida to'langan va
yil oxiridagi depozit qoldig'iga hisoblangan);
Rossiya   Sberbanki   va   kredit   tashkilotlari   tomonidan   davlat   va   boshqa
qimmatli qog'ozlar bo'yicha daromadlarni to'lash;
Fuqarolarning omonatlari uchun dastlabki kompensatsiya;
Ikkilamchi   uy-joy   bozorida   ko'chmas   mulkni   sotishdan   tushgan   aholi
daromadlari.
39 XULOSA
Tadbirkorlik   faoliyati   ishlab   chiqarish   jarayonini   tashkil   qilish   yoki
xizmatlar   ko'rsatish   uchun   barcha   ishlab   chiqarish   omillarini   birlashtiradi.
Tadbirkor   maksimal   foyda   olish   va   bozorning   turli   ehtiyojlarini   qondirish   uchun
ishlab   chiqarishning   barcha   omillarini   birlashtiradi   va   muvofiqlashtiradi.
Tadbirkorlik   faoliyati   har   doim   ma'lum   darajadagi   tavakkalchilik   bilan   bog'liq
bo'lib,   bu   ham   tadbirkor   tomonidan   olinadigan   daromadning   ajralmas
xarakteristikasi  hisoblanadi. Bu daromad berilgan qiymat emas, balki tadbirkorlik
faoliyatining muvaffaqiyatiga bog'liq 9
.
Tadbirkorlik   daromadi   -   bu   kredit   bo'yicha   foizlar   to'langanidan   keyin
tadbirkor   ixtiyorida   qolgan   foyda   qismi.   Bozor   iqtisodiyoti   sharoitida
tadbirkorning   daromadi   ikki   qismga   bo'linadi:   normal   va   iqtisodiy   foyda.   Oddiy
foyda   -   bu   tadbirkorni   ushbu   faoliyat   turi   doirasida   jalb   qilish   va   ushlab   turish
uchun   zarur   bo'lgan   ish   haqi.   Oddiy   foydani   tadbirkorning   shartli   kafolatlangan
daromadi   deb   atash   va   firmaning   ichki   xarajatlari   sifatida   qarash   mumkin.
Iqtisodiy   foyda   -   bu   odatdagi   foydadan   ortiq   olingan   daromad.   Aynan   u
tadbirkorlik   faoliyatidagi   noaniqlik   va   xavf   uchun   to'laydi.   Tadbirkorlik
daromadining umumiy miqdori iqtisodiy foyda tufayli o'zgarib turadi.
           
9
 Ergashev T.,Ismatov R. Iqtisodiy savodxonlik asoslari. T.: “Sharq”, 2001.
40 FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR:
1. Karimov   I . A .  O ` zbekiston   iqtisodiy   islohotlarni   chuqurlashtirish  
yo ` lida .  T .: “ O ` zbekiston ”, 1995.
2. Karimov   I.A.   Iqtisodiyotni   erkinlashtirish,   resurslardan   tejamkorlik
bilan   foydalanish   –   bosh   yo`limiz.   O`zbekiston   Respublikasi   Vazirlar
Mahkamasining majlisida so`zlangan nutq. “Xalq so`zi”, 2002 yil, 15-fevral.
3. Karimov   I.A.   Milliy   istiqlol,   iqtisod,   siyosat,   mafkura.   1-jild.   T.:
“O`zbekiston”, 1996.
4. Karimov   I . A .   O ` zbekiston   XXI   asr   bo ` sag ` asida :   xavfsizlikka   tahdid ,
barqarorlik   shartlari   va   taraqqiyot   kafolatlari .  T.: “O`zbekiston”, 1997.
5. Karimov   I . A .   O ` zbekiston   -   bozor   munosabatlariga   o ` tishning   o ` ziga
xos   yo ` li .  T.: “O`zbekiston”, 1993.
6. Amaliy   iqtisodiyot   ( o ` quv   qo ` llanmasi ).   Tarjimonlar   I . Fozilov   va
boshqalar .  T.: “Sharq”, 1996.
7. Butikov I. Qimmatli qog`ozlar bozori. T.: “Konsauditinform”, 2001.
8. Doklad o chelovecheskom razvitii. T. “O`zbekiston”,1993.
9. Kurs ekonomiki(uchebnik). M.: “Infra-M”, 2000.
10. Rasulov M. Bozor iqtisodiyoti asoslari. T.: “O`zbekiston”, 1999.
11. Ergashev   T.,Ismatov   R.   Iqtisodiy   savodxonlik   asoslari.   T.:   “Sharq”,
2001.
12. YUr ь eva   T . V .   Sotsial ь naya   ro ` nochnaya   ekonomika   ( uchebnik ).   M.:
“Russkaya delovaya literatura”, 1999.
41

ISHLAB CHIQARISH OMILLARI BOZORI.

Купить
  • Похожие документы

  • Ишлаб чиқариш корхоналарига инвестицияларни жалб этиш ва уни бошқариш муаммолари
  • Bojxona psixologik testi
  • O‘zbekistonda fond bozori shakllanishi va rivojlanishi
  • Moliyaviy menejmentning paydo bo‘lishi, shakllanishi va asosiy zamonaviy xususiyatlari, xorijiy (mahalliy) tajriba
  • Bozor iqtisodiyotiga oʻtish sharoitida moliyaviy risk

Подтвердить покупку

Да Нет

© Copyright 2019-2026.

  • Инструкция по снятию с баланса
  • Контакты
  • Инструкция использования сайта
  • Инструкция загрузки документов
  • O'zbekcha