Jadid adabiyotida milliy o‘zlikni anglash masalasi

O ZBEKISTON RESPUBLIKASI ʻ
OLIY TA’LIM, FAN VA INNOVATSIYALAR VAZIRLIGI
MIRZO ULUG BEK NOMIDAGI 	
ʻ
O ZBEKISTON MILLIY UNIVERSITETI	
ʻ
JURNALISTIKA VA O ZBEK FILOLOGIYASI FAKULTETI 	
ʻ
FILOLOGIYA VA TILLARNI O QITISH: O ZBEK TILI YO NALISHI	
ʻ ʻ ʻ
O‘ZBEK ADABIYOTI TARIXI FANIDAN
KURS ISHI 
MAVZU: JADID ADABIYOTIDA MILLIY O‘ZLIKNI ANGLASH
MASALASI
Toshkent-2026 MUNDARIJA 
KIRISH…………………………………………………………………………….3 
I BOB. JADID ADABIYOTI VA MILLIY O‘ZLIK TUSHUNCHASI……….5 
1.1. Jadid adabiyotining shakllanishi va rivojlanish xususiyatlari…………………5 
1.2. Milliy o‘zlik tushunchasi va uning adabiyotdagi roli………………………..10 I
bob bo‘yicha xulosa..............................................................................................15  II
BOB. JADID ADABIYOTIDA MILLIY O‘ZLIKNI IFODALASH………16 
2.1. Milliy o‘zlikni anglashning amaliy ifodasi …………………………………..16 
2.2. Milliy o‘zlik masalasi Behbudiy faoliyati misolida………………………….20 
II bob bo‘yicha xulosa…………………………………………………………….26 
UMUMIY XULOSA……………………………………………………………..27 
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI………………………….28 KIRISH 
Mavzuning dolzarbligi.  Markaziy Osiyoda yuzaga kelgan Jadidchilik 
harakati nafaqat ta’lim va ma’rifat sohasida, balki adabiyot rivojida ham muhim iz 
qoldirdi. Jadid adabiyotining asosiy vazifalaridan biri milliy qadriyatlarni, tarixiy va
madaniy merosni saqlab qolish, ularni yangi sharoitlarda talqin qilishdir. Shu nuqtai
nazardan, milliy o‘zlikni anglash masalasi Jadid adabiyotining markaziy 
mavzularidan biri hisoblanadi. Bu masala bugungi kunda ham adabiyot tarixini 
tahlil qilish, madaniy va ma’naviy qadriyatlarni chuqurroq tushunish uchun 
dolzarbdir. 
Mavzuning   o‘rganilganlik   darajasi.   Jadid   adabiyoti   va   milliy   o‘zlik
masalasi   bo‘yicha   bir   qator   olimlar   ilmiy   ishlar   yaratgan.   Ular   asosan   Jadid
adabiyotining   shakllanishi,   rivojlanish   jarayoni   va   milliy   qadriyatlarni   adabiy
asarlarda ifodalash usullarini  o‘rganishga  e’tibor  qaratgan. Biroq milliy o‘zlikning
estetik,   ijtimoiy   va   ma’naviy   jihatlarini   tizimli   tarzda   o‘rganish   va   Jadid
adabiyotidagi   talqinini   birlashtirish   masalasi   yetarlicha   ishlanmagan.   Shu   bois,
mavzu ilmiy jihatdan dolzarbdir. 
Kurs ishining obyekti.  Kurs ishining obyekti Jadid adabiyoti va uning 
ijtimoiy-badiiy jarayonlardagi o‘rni hisoblanadi. 
Kurs ishining predmeti.  Predmet sifatida Jadid adabiyotida milliy o‘zlikni 
anglash va uni badiiy ifodalash masalalari o‘rganiladi. 
Kurs   ishining   maqsadi.   Kurs   ishining   maqsadi   Jadid   adabiyotida   milliy
o‘zlik   tushunchasini   tahlil   qilish,   uning   shakllanishi   va   rivojlanish   xususiyatlarini
yoritishdan iborat. 
Kurs ishining vazifalari.
1)Jadid adabiyotining shakllanishi va rivojlanish xususiyatlarini aniqlash; 
2)Milliy o‘zlik tushunchasi va uning adabiyotdagi o‘rnini tahlil qilish; 
3)Jadid asarlarida milliy qadriyatlar va urf-odatlarni ifodalash usullarini 
ko‘rsatish; 
4)Milliy o‘zlik masalasi orqali ijtimoiy va ma’naviy masalalarni yoritish; 
5)Ilmiy manbalarni tahlil qilish va natijalarni umumlashtirish. 
3  Kurs   ishining   ilmiy   yangiligi.   Kurs   ishida   milliy   o‘zlik   masalasi   va   uning
Jadid   adabiyotidagi   ifodalanishi   tizimli   tarzda   tahlil   qilinadi,   mavjud   ilmiy
qarashlar umumlashtiriladi va ularning asosida xulosalar chiqariladi. 
Kurs ishining tarkibiy tuzilishi.  Kurs ishi kirish, ikki bob, to‘rt fasl, 
umumiy xulosa hamda foydalanilgan adabiyotlar ro‘yxati. Jami: 30 bet. 
4  I BOB. JADID ADABIYOTI VA MILLIY O‘ZLIK TUSHUNCHASI 
1.1.Jadid adabiyotining shakllanishi va rivojlanish xususiyatlari 
O‘zbek   jadid   ijodkorlarini   Jamoliddin   Afg‘oniydan   Ismoil   Gacpraligacha,
Shahobiddin   Marjoniydan   Mag‘jon   Jumaboygacha,   Norimon   Norimonovdan   Zaki
Validiy   To‘g‘ongacha   bo‘lgan   oraliqdagi   adabiy-ijtimoiy   qarashlar   bilan   bemalol
qiyoclay olardi 1 . Dunyo olimlari umumjadidchilik yuzasidan mulohaza yuritadigan,
ilmiy tadqiqotlar olib boradigan bo‘lsa, aslo B.Qosimov nomini, asarlarini   chetlab
o‘ta   bilmaydi.   Olim   kitoblarida,   Ayoz   Is’hoqiy,     Abdurashid   Qozi   Ibrohimov,   bu
kabi   nomlar   va   yozgan   asarlari   tafsiloti   bilan   uchraydi.   “Ismoilbek   Gasprali”ga
maxsus   risola   bag‘ishladi.     Qolaversa,   Begali   Qosimovning   600   sahifani   tashkil
etgan   «O‘zbek   adabiyoti   va   adabiy   aloqalari   tarixi»   nomli   kitobi,   bevosita   o‘zbek
adabiy   aloqalari   tarixiga   oid   qimmatli   ma’lumotlarni   qamrab   olganligi   bilan
nihoyatda ahamiyatli. 
Olimning   tadqiqotlari   XIX   asr   oxiri     XX   asrning   birinchi   yarmiga   qadar
o‘zbek   milliy   uyg‘onish   davri   adabiyotiga   oid   bo‘lsa-da,   olim   birgina   o‘zbek
adabiyoti   muammolari   bilangina   cheklanmadi.   O‘zi   tadqiq   etayotgan   adiblarning
ijtimoiy-siyosiy,   estetik   qarashlari   mohiyatini   chuqurroq   anglash   va   ochib   berish
uchun o‘sha davr boshqa qardosh adabiyot  vakillari ijodini ham o‘rgandi, qiyosan
tahlilga   tortdi.   B.Qosimov   ular   ijodidagi   o‘xshash   tendensiyalar,   g‘oya   va
mavzularga   ham   to‘xtalib,   qiyosiy   paralellar   o‘tkazdi,   ular   asarlaridan   iqtiboslar
keltirib,   tadqiqotlarini   faktik   jihatdan   boyitdi.   Jadid   ma’rifatparvarlari   ijodini
o‘zbek   adabiyotshunosligida   ilk   marotaba   akademik   ilmiy   tadqiqot   mavzusiga
aylantirdi.   Tadqiqotchi   olim   jadidchilik   harakatining   otasi   sifatida   xalqaro
miqyosda   nom   qozongan   Ismoilbek   Gasprinskiy   hayot   yo‘li,   ilmiy,   ijodiy
faoliyatiga   katta   qiziqish   va   hurmat   bilan   qaradi.   Buning   isbotini   biz   olimning
Gasprinskiy shaxsi va 1
To`rayeva U. O‘zbek jadid adabiyoti va jahon ijtimoiy-adabiy harakatchiligi masalasining tadqiq etilishi. // Central 
Asian Journal of Multidisciplinary Research and Management Studies. – 206-B.
5  ma’rifatparvarlik   faoliyatini   chuqur   o‘rganib,   u   haqdagi   qimmatli   ma’lumotlarni
fanga   taqdim   etganligida   ko‘ramiz.   Tadqiqotchi   olim   2004   yilda,   vafotidan   biroz
avval og‘ir xasta bo‘lishiga qaramay, Gasprinskiyning bir jildlik asarlar to‘plamini
o‘zbek tilida nashr ettirishga ulgurdi. 
Olim tadqiqotlaridan Gasprinskiyning Rusiya jadidchilik harakati rahnamosi 
sifatida amalga oshirgan ishlari, olib borgan siyosiy faoliyati to‘g‘risida to‘la 
tasavvur hosil qilamiz. Turkiston o‘lkasida XIX asrning oxirlaridan boshlab ko‘zga 
tashlana boshlagan yangilanish harakatlari umumiy jihatlari bilan Gasprinskiy 
nomiga, u tomonidan chop etilgan «Tarjimon» gazetasiga borib tutashadi. Shu 
davrdan boshlab XX asrning 20-yillariga qadar faoliyat olib borgan biror turkistonli
ziyoli yo‘qki, bu nomni bilmasa. Shuning uchun Gasprinskiyning ijodiy faoliyati va
maslak-intilishlari bilan tanishish Turkiston jadidchiligi va jadid adabiyotining 
shakllanish hamda rivojlanish bosqichlarinigina emas, umuman mazmun-
mohiyatini anglashda, yo‘nalishlarini belgilashda ham benihoya muhim ahamiyat 
kasb etishini olim izlanishlari orqali isbotladi. Olim Gasprinskiy nomini yuz yil 
oldin turkiy dunyodagi eng mashhur va hurmatga sazovor nom sifatida e’tirof 
etadiki, uni Qashqardan Londongacha, Sankt-Peterburgdan Bombeygacha o‘zini 
ziyoliman degan barcha bilishi, u tomonidan  chiqarilgan «Tarjimon» gazetasining 
1908 yildagi 25 yilligi nishonlanganda hatto, Xitoyning «Tarancha»sidan tabrik 
telegrammasi kelganligi haqidagi ma’lumotni keltiradi. Xuddi shunday 1910 yilda 
Fransiyaning juda e’tiborli jurnallaridan biri «Revyu dyu monde musulman» 
Gasprinskiyning millati oldidagi buyuk xizmatlari uchun nomzodini «Tinchlik 
borasidagi Xalqaro Nobel Mukofoti»ga tavsiya qilganligi va buni xorijiy 
mamlakatlardagi juda ko‘p matbuot organlari qo‘llab-quvvatlab chiqqanligini zo‘r 
hurmat bilan e’tirof etadi. Olim tadqiqotlaridan Ismoil Gasprinskiy vafot etgan 
1914 yilning 11sentabrida mashhur olim Narimon Narimonovning: «Millat 
Ismoilbek kabi qahramonlarini unutsa, o‘z hayotini barbod etajaqdir» 2 , degan 
ma’lumotni keltiradi. Ismoilbek Gasprinskiy tirikligidayoq millatning otasi, 
rahnamosi degan 
2 Қосимов  Б. Миллий уйғониш: жасорат, маърифат, фидойилик, 2020. – Б. 132. 
6  nom   oldi.   Uning   eng   katta   xizmatlaridan   biri:     Rusiya   sarhadida   yashab   turgan,
biroq   siyosiy   jarayonlar   natijasida   bir-biridan   uzoqda   yashayotgan,   natijada
begonalashish   darajasigacha   yetgan   turkiy   xalqlarni   bir-biriga   tanitgani,   din   va   til
birligiga erishish yo‘lida o‘z jonini fido qilganligidir. 
Olim   Gasprinskiy   faoliyatini   haqiqiy   jasorat   va   o‘rnak   sifatida   baholaydi.
Jadid ma’rifatparvari Mahmudxo‘ja Behbudiy 3   ta’biri bilan aytganda, «Rusiyadagi
butun   turk-tatar   xalqlarini   juda   oz   tarixiy   muddatda   yaxlit   bir   milliy   oilaga
birlashtirmoqqa   noil   bo‘ldi».   Bizga   ma’lumki,   bu   masala   o‘sha   davr   chor
Rosssiyasi tarkibidagi o‘z erku huquqi, asriy urf-odatlari, ma’naviy qadriyatlaridan
tortib,   tili,   dini,   e’tiqodigacha   unutishga   mahkum   etilgan   turkiy   xalqlarning   eng
katta  dardi,   so‘ngsiz   armoni   edi.  Gasprinskiyning   Sharq   xalqlari   ma’naviy   hayoti,
xususan,   maktab-maorifida   chinakam   inqilob   yasagani,   «usuli   jadid»   nomi   bilan
mashhur   bo‘lib   tarixga   kirgan   «usuli   savtiya»ni   boshlab   berganligi   fikrimizni
dalillaydi. XIX asr oxiri XX asr boshlarida Sharqning eng mashhur, taraqqiyparvar
harakatchiligiga   -   jadidchilikka   asos   soldi.   Gasprinskiy   barcha   turkiy   xalqlarni
yagona   millat   sifatida   ko‘rishni,   ilm-ma’rifatda   ham,   haq-huquqini   bilishda   ham
dunyoning   taraqqiy   qilgan   millatlari   bilan   teng   ko‘rishni   orzu   qilganligi   olim
tadqiqotlari orqali ochib berildi. Gasprinskiy bir ma’rifatparvar sifatida butun aqli-
vujudi   millatning   ravnaqi   va   muhofazasi   yo‘liga   sarf   etdi.   Buni   tadqiqotchi   olim
shunchaki mutaassibona bir xayol emas, balki zamonasining ilm-ma’rifatli, iqtisod
va siyosatdan boxabar, tarixni va taqdirini teran anglagan, Sharq va G‘arbni baravar
deb   bilgan   bir   ma’rifatparvar   kishining   aniq   va   rejali   xatti-harakati   sifatida
baholaydi.   Gasparalini   ko‘rolmaydigan   do‘stlari,   dushmanlari   unga   siyosiy   ayb
qo‘yib,   turkiy   xalqlarni   Rossiya   hukumatiga   qarshi   birlashtirishda,   yagona   turk-
tatar  davlati   tuzishga  urinishda  ayblaganlar.  Buning  natijasida  ma’lum   bir   muddat
xuddi   bizning   jadid   ma’rifatparvar   ziyolilarimiz   singari   uning   nomi,   xotirasi
avlodlar qalbidan yulib olindi. Yoshlarga uni o‘z xalqi, millatining  dushmani qilib
ko‘rsatilganligini   olim   tadqiqotlaridan   bilib   olamiz.   B.Qosimovning
«Maslakdoshlar:Behbudiy, Fitrat, 3
 Қосимов  Б. Миллий уйғониш: жасорат, маърифат, фидойилик, 2020. – Б. 138. 
7  Ajziy» nomli kitobida M.Behbudiyning Ismoil Gasprinskiy ijodi, uning faoliyatiga
juda qiziqqani va u bilan uchrashish istagida bir necha marta Tataristonga borganini
aytadi. Biroq Behbudiy bu baxtga musharraf bo‘la olmaydi. 
Istiqlol  yillarida Toshkentda E.Ablaevning «Ismoil  Gasprinskiy  – gumanist,
prosvetitel, pedagog» risolasi nashr etildi. Shunday tadqiqotlardan yana biri Hoqon
Qrimlining   «Qrim   tatarlarida   milliy   o‘zlik   va   milliy   harakatlar   (1905-1916)»
(Anqara, 1996) kitobi bo‘lib, 20032004 yillarda Turkiyada Gasprinskiy «Tanlangan
asarlari» uch jildligining 2 jildi bosmadan chiqqanligi bu ma’rifatparvar siymoning
millat oldidagi xizmatlari e’tirofi sifatida baholanishga loyiq. B.Qosimov 
izlanishlari natijasida Gasprinskiyni
ng ota-bobolari Yalta-Alupka yo‘lida
joylashgan Gaspra qishlog‘idan ekanligi, Ismoilbek taxallusini shundan olganligini,
biroq uni ko‘pchilik «Gasprinskiy» nomi bilan tanishi, ilk o‘zbek matbuotida uning
nomi «Gasprinskiy» deb berilganligini ma’lumotlarida keltiradi. U 1851 yilning 21
martida Gaspradan uncha uzoqda bo‘lmagan, to‘rt tomoni tog‘lar bilan o‘ralgan
Ajiko‘y (ovchi ko‘y — ovchilar qishlog‘i)da tavallud topganligi o‘zbek
kitobxonlariga ma’lum bo‘ldi. Gasprinskiyning otasi Mustafobey o‘z davrida
Kavkaz va Qrim general gubernatori knyaz Vorondovga tarjimon bo‘lib ishlagan,
sadoqatli xizmati uchun 1853 yilda poruchik unvonini olib, dvoryan martabasiga
ko‘tarilgan. Biroq oradan ko‘p vaqt o‘tmay, Krim urushi boshlanadi. Natijada
ularning oilasi Bokchasaroyga ko‘chib keladi. Ismoilbekni sakkiz yoshida
boqchasaroylik Hoji Ismoilning eski makgabiga beradilar. O‘n yoshga kirganida esa
uning otasi onasi Fotimaning e’tirozlariga karamay, Oqmachit ya’ni Simferopoldagi
guberniya gimnaziyasiga olib boradi. U yerda ikki yil o‘qigandan so‘ng, Voronej
(Yol Kermon)dagi ofitserlar harbiy o‘quv yurtiga o‘tadi. O‘n uch yoshida esa
Moskvadagi Milyutin gimnaziyasiga o‘qishini ko‘chiradi. Shu yillarda ba’zi rus
ziyolilarida avj olgan buyuk rus millatchiligi Milyutin gimnaziyasida ham kirib
kelgan edi. O‘sha yerda gimnaziya murabbiylaridan biri yozuvchi M. Katkovning
qarashlari yosh Ismoilbekda o‘zlikni anglash, millatparvarlik hissini uyg‘otadi.
Ma’lumotlardan uning hatto Kritda yunonlar bilan urush olib borayotgan turk
qo‘shiniga ko‘ngilli bo‘lib qo‘shilish uchun do‘sti litvalik Mustafo Davidovich bilan
8  Istanbulga   bormoqchi   bo‘lgani,   ular   Odessa   bandargohida   qo‘lga   olinib,   orqasiga
qaytarilganini bilib olamiz. Natijada Ismoilbek Gasprinskiy 1868 yilda Moskvadagi
o‘qishini   tugatib,   Boqchasaroyga   qaytadi.   O‘sha   joydagi     «Zanjirli»   madrasasida
rus   tilidan   dars   bera   boshlaydi.   Jarayonda   Gasprinskiy   o‘z   ilmini   mustahkamlash,
yangicha   qarashlarga   ega   bo‘lish   maqsadida   davrning   mashhur   yozuvchilaridan
D.I.Pisarev,   N.G.Chernishevskiy   asarlari   bilan   yaqindan   tanishadi.   O‘qish,   ilm
olishga bo‘lgan  ishtiyoqi uni 1872 yil Fransiyaga boshlab keladi. U yerdagi Vena,
Myunxen, Shtutgardt shaharlarida bo‘lib, Parijda mashhur qalamkash I.S.Turgenev
bilan   uchrashish   baxtiga   musharraf   bo‘ladi.   Ma’lum   bir   muddat   Turgenevga
assistent-kotib   bo‘lib   ishlaydi.   Fransuz   tilini   mukammal   o‘rganib,   o‘sha   yillarda
«E’lonlar» idorasida tarjimonlik faoliyatini olib boradi. Shuning barobarida, 
Gasprinsk
iy mashhur Sorbonna universitet
iga o‘qiydi ham. 1876 yili
Boqchasaroyga qaytib,   «Zanjirli»da rus tili muallimi sifatida ishni davom ettiradi.
Shu yili uylanadi, biroq ular uzoq oila bo‘lib yashay olmaydilar, ajrashib ketadilar.
Gasprinskiy   sidqidildan   o‘qishga   beriladi.   Qunt   va   sabr   bilan   turkiy   tilni,  tarix  va
adabiyotga   oid   ilmlarni   o‘rganadi.   U   sharqdagi   an’anaviy   ta’lim   tizimining
zamondan   orqada   qolayotganini,   shuning   uchun   musulmon   xalqlari   jahon
svilizatsiyasidan ancha chetga surilib qolayotganini anglaydi. Shu jarayonda, u o‘z
millati, ilm-fani ravnaqi uchun Milyutin gimnaziyasidagi o‘qitish usulini, Sorbonna
universitetida   ko‘rganlarini   musulmon   maktablariga   ko‘chirish,   har   bir   maktab,
madrasa   uchun,   garchi   u   biroz   mashaqqatli   bo‘lsa   ham,   dastur   ishlab   chiqish
lozimligi   haqida     o‘ylaydi.     Diniy   bilimlar   bilan   birga   dunyoviy   fanlar   ham   teng
o‘qitilishi   kerakligi,   ikkinchi   tomondan,   o‘qishni   nazorat   qilish   shakllari,   bilimni
baholash   mezonlarini   ham   ishlab   chiqish   haqida   bosh   qotiradi.   Atrofdagilar
Gasprinskiyni kofirga chiqaradilar 4 . 
Tahdidlar, xo‘rlanishlar kuchayib,  Ismoilbek yakkalik qiladi va yon berishga
majbur bo‘ladi. Ish yo‘nalishini o‘zgartiradi. 1878-1884 yillarda shahar boshlig‘i 
4 To`rayeva U. O‘zbek jadid adabiyoti va jahon ijtimoiy-adabiy harakatchiligi masalasining tadqiq etilishi. // Central 
Asian Journal of Multidisciplinary Research and Management Studies. – 209-B.
9  vazifasiga   saylanadi.   1882   yilda   Qozon   tatarlaridan   mashhur   millioner
Oqchurinning   qizi   Zuhraxonimga   uylanadi.   Ular   olti   farzand   tarbiya   qiladilar.
Olimning   ta’kidlashicha,   «Yildiz»   jurnalining   1990   yildagi   ma’lumotiga   ko‘ra:
«Gasprinskiy   farzandlaridan   Diloraxonim   va   Ismoil   sog‘-salomatlar.   Hozirda
Toshkentda yashaydilar», degan ma’lumotni keltiradi. 
Adabiyotshunos   olim   jadidchilik   harakatining   otasi   Ismoilbek   Gasparali
merosini   chuqur   o‘rganib,  bu  jarayonda   Behbudiy  boshlab   bergan  yo‘lni  munosib
davom ettirdi. Gasparinskiyni o‘zbek kitobxonlariga tanitishda jonbozlik ko‘rsatdi. 
1.2.Milliy o‘zlik tushunchasi va uning adabiyotdagi roli 
Insoniyatning tarixiy taraqqiyoti o‘z-o‘zini anglash, eng avvalo, insoniy 
mavjudlikning mohiyatini ma`naviy voqelik, sha`ni, qadr-qimmati, obro‘-e`tibor, 
ornomus orqali namoyon bo‘lishini ko‘rsatadi. Hayotning ma`no-mazmunini, 
maqsadini tushinib etish, o‘zlikni, anglashdan boshlanadi. Milliy g‘oyada uning 
negizlari mujassam bo‘lganligi uchun ham o‘zlikni anglashga xizmat qiladi va bir-
biri bilan uzviy bog‘liq. Shundagina inson o‘z mamlakatning tom ma`nodagi 
munosib fuqarosi bo‘la oladi. 
O‘zlikni   anglash   ―   Milliy   o‘zlikni   anglash   va   nihoyat   ―   Umumbashariy
o‘zlikni   anglash   tushunchalari   bir-biridan   ayri   emas,   balki   bir-biri   bilan   uzviy
aloqador,   birbirini   taqozo   etadi.   Zero,   inson   ota-ona,   oila,   millat,   ahli   bashar,
boringki   butun   borliq   bilan   munosabatlar   asosida   o‘zining   kim   ekanligini   anglab
boradi.   Ayni   shu   munosabatlar   zaminida   shakllangan   milliy   va   umuminsoniy
qadriyatlar   asosida   milliy   g‘oya   tamoyillari   shakllangan   va   o‘z   navbatida,   milliy
g‘oya   ularni   zamon   talablari   asosida   boyitib   beradi.   O‘z-o‘zini   anglash   bu   o‘z
Vatani   va  shu   Vatanda   yashagan   xalqning,  millatning  o‘tmishi,   uning  madaniyati,
urf-odati,   hamda   qadriyatlarini   bilishi   demakdir.   O‘z-o‘zini   anglash   bu   o‘z
xalqining   azaldan   jahon   hamjamiyati   taraqqiyotiga   qo‘shgan   hissasini   anglashdir.
O‘z-o‘zini   anglash   bu-o‘tgan   ajdodlar   tarixini   mukammal   bilish,   ularning   ruhlari
hurmatini   o‘rniga   qo‘yish   demakdir.   Shu   bilan   birga   o‘z-o‘zini   anglash   Vatan
hududidagi boy madaniy 
10  va moddiy merosni aniqlab, porloq kelajak uchun xizmat qilishga intilish, avlodlar 
farovonligi uchun o‘z hissasini qo‘shish hamdir. 
Milliy   o‘zlikni   anglash   -   millatning   o‘zini   chuqurroq   anglash   imkoniyatlariga   ega
bo‘lish,   tariхi,   madaniyati,   an`analari,   qadriyatlarini   tiklashga,   rivojlantirishga
хarakat qilishdir. 
1)  Milliy birlikni va boshqa etnoslarning mavjudligini tushunib еtish; 2) 
Milliy qadriyatlar: til, tug‘ilib o‘sgan joy, madaniyatga (kеng ma`noda) 
sodiqlik; 
3) Milliy manfaatlarni tushunish;
taraqqiyot
ga intilish; 5)4) Milliy mustaqilli
k va milliy
Vatanparvarlik kabi fazilatlarni sharllantirishdir. 
Milliy o‘zlikni anglash barcha davrlarda ham jamiyat tariхining asosiy omillaridan
biri   bo‘lib   kеlgan   va   u   millat   manfaatlari   va   qadr-qimmatini   anglashdan,   ularni
himoya qilish uchun kurashdan boshlanadi. 
Milliy o‘z-o‘zlikni  
anglash natijasida o‘z  mamlakati
taraqqiyotini   belgilash,   uning   mustaqilligi   uchun   kurashning   namunasini   beradi.
O‘zo‘zini   anglash   kelajakda   o‘z   taqdirini   o‘zi   belgilash   uchun   foydalaniladi,
mas‘uliyatni   oshiradi.   Ajdodlar   fidoiyligi,   jonkuyarligidan   xulosalar   qilinadi.
Insonning komillik darajasi uning jamiyatdagi o‘z o‘rnini qanchalik bilgani, o‘zini
jamiyatning   ajralmas   qismi   ekanligini   qanchalik   his   etishi   bilan   belgilanadi.
Shundagina   inson   o‘zining   qadrqimmati   xalqning,   millatning   qadr-qimmati   bilan
nechog‘lik   bogliq   ekanligini,   jamiyatda,   yurtida   sodir   bo‘layotgan   voqyealarga
daxldorligini anglaydi. 
Yurtimiz mustamlakachilik asoratiga tushgan XX asr boshlarida yurt qaygusida
yongan Fitrat o‘lkaning boshiga yogilgan balolarda, avvalo o‘zini aybdor deb
hisoblagani bejiz emas. Amir Temur ruhiga murojaat etib, u shunday yozgan edi:
"Yuqorida aytgan ishlarning hammasiga o‘zim sabab bo‘ldim, barchasini o‘zim
qildim. Sening Turoningni o‘zim talatdim, Sening turkligingni o‘zim ezdirdim,
Sening omonatlaringga xiyonat o‘zim qildim".  Shu emasmi komillikning belgisi?
Milliy o‘zligini anglagan insongina, Fitrat kabi: "Turonim, sendan ayrilmoq —  11  mening uchun o‘limim, Sening uchun o‘lmos mening tirikligimdir", — deya baralla
ayta   oladi,   Najmiddin   Kubro   singari   jonini   saqlashni   emas,   yov   bosgan   yurtini
himoya qilib, jon taslim berishni afzal ko‘radi. Milliy o‘zlikni anglash deganda o‘z
mamlakatining   qadriyatlari,   madaniyati   va   tarixini   tushunish   va   qadrlash
tushuniladi.   Ushbu   holatga   bugungi   kun   nuqtai   nazaridan   qaralsa,   demak,   davlat
xizmatchilari   o‘z   milliy   o‘ziga   xosligini   anglaganlarida,   o‘z   kasbiy   rollarida   o‘z
mamlakatining qadriyatlari va tamoyillarini ko‘proq qo‘llab-quvvatlaydilar. Kasbiy
barkamollikka rioya qilish davlat  xizmatchilarining o‘z xizmat  vazifalarini  yuksak
mahorat,   halollik   va   samaradorlik   bilan   bajarishga   fidoyiligini   bildiradi.   Milliy
o'zlikni anglash va kasbiy yuksaklikka intilish bilan uyg'unlashtirgan holda, davlat
xizmatchilari o'z vatanlari va fuqarolariga yaxshiroq xizmat qilishlari mumkinligini
namoyon etadi. 
Davlat   xizmatchilari   o‘z   faoliyatida   o‘z   millatining   qadriyatlarini   o‘zida
mujassamlashtirib borishi, o‘z kasbiy  vazifalarini doimiy ravishda takomillashtirib
borishi   va   mukammallikka   intilishi   zarur.   Bu   nafaqat   davlatning   obro‘-e’tiborini
oshirish,   balki   mamlakatning   har   tomonlama   ravnaq   topishiga   ham   xizmat   qiladi.
Davlat   xizmatchilari   o‘rtasida   milliy   o‘zlikni   anglashni   targ‘ib   qilish   va   kasbiy
kamolotga   rioya   qilishni   rag‘batlantirish   xalq   va   uning   manfaatlariga   xizmat
qiladigan davlat xizmatini yanada samarali natijalarga olib kelishi mumkin. 
Hozirgi   kunda   Milliy   o‘zlikni   anglash   rеal   ijtimoiy,   iqtisodiy,   huquqiy,
siyosiy,   madaniy-ma`rifiy   asoslarda   shaхs   ongida   qaror   topadi   va   u   iroda   bilan
bog‘lanib,   amaliy   harakat   tusiga   kiradi.   CHunonchi,   milliy   o‘zligini   anglagan
shaхslar   hozirgi   tariхiy   sharoitda   mamlakat   hayotining   barcha   sohalaridagi
salohiyatini ko‘tarish zaruriyatini anglab, еtadi. 
Yoshlar qalbi va ongiga milliy o‘zlikni anglash tuyg‘ularini chuqur singdirish, milliy
g‘ururni tarbiyalash masalasi eng dolzarb vazifadir. Ushbu vazifa bilan uzviy bog‘liq
bo‘lgan muammo - yoshlarda faol grajdanlik pozitsiyasini shakllantirish, hayotga
ongli munosabat, doimo ogoh va hushyor bo‘lib yashash tuyg‘usini oshirishdir.
Boshqacha aytganda, biz o‘z хaq-huquqlarini taniydigan, o‘z kuchi va
imkoniyatlariga tayanadigan, atrofida sodir bo‘layotgan voqea hodisalarga mustaqil
12  munosabat bilan yondashadigan, ayni zamonda shaхsiy manfaatlarini mamlakat va
хalq   manfaatlari   bilan   uyg‘un   holda   ko‘radigan   erkin,   har   jihatdan   barkamol
insonlarni tarbiyalashimiz lozimdir. 
Yurtimizda hozirgi kunda yoshlar onggida milliy o‘zlikni anglashni 
shakilantrish uchun avvalo yoshlar o‘zida besh mezon talablarini shakilantirmog‘i 
lozim, bular: 
1.  Milliy ong - shunday g‘oyalar, fikrlar tizimiki, u har bir millatning tariхi, 
taqdiri va kеlajagi bilan bog‘liq bo‘lgan manfaatlar, maqsadlarni ifodalash bilan 
birga, millat vakillari faoliyatini maqsad, yo‘nalishlar tomon boshqarib turadi. 
2.  Milliy g‘urur - shaхs, ijtimoiy guruhning milliy o‘z-o‘zini anglashi asosida 
shakllanadigan, ajdodlari qoldirgan moddiy, ma`naviy mеrosdan, o‘z хalqining 
jahon tsivilizatsiyasiga qo‘shgan hissasi, o‘sha, millatlar oldidagi qadr-qimmati, 
obro‘e`tiboridan faхrlanish hissini ifodalovchi tushuncha. 
3.  Milliy iftiхor - millat ma`naviy kamolotining barcha jihatlarini, mеrosi va 
bugungi qadriyatlarini o‘z ichiga oladi. Milliy istiqlol natijasida erishilgan va 
erishilajak iqtisodiy va ma`naviy yutuqlar ko‘paygan sari O‘zbеkiston bilan 
faхrlanish hissi - milliy his shunchalik kuchayib boravеradi. 
4.  Milliy his - bu millat manfaati bilan yashash, o‘zi kimligini tanimoq. O‘zligini 
tanimagan insonda milliy iftiхor so‘nadi. Milliylik, millatga mansublik bu 
umumjahon taraqqiyotining qonuniyatidir, milliy g‘urursiz hеch bir millat millat 
sifatida shakllanmaydi. 
5.  Milliy haraktеr - o‘zbеk хaraktеri, milliy ruhiyati, milliy o‘ziga хos tomonlari 
asrlar davomida shakllangan hamda asta-sеkin ularning qoniga va joniga joylashib 
kеtgan. 
Ushbu mezonlargina xaqiqiy milliy o‘zlikni anglashning poydvori bo‘lsa bu
mezonlarda shakllangan yoshlar jamiyat taraqiyoti uchun yetarlicha hissa qo‘sha
oladi bunday jamiyat davlatning mustaxkam poydevori bo‘ladi. Yuqorida
ta’kidlangan fikrlar bizning harbiy ta’lim-tarbiya jarayonida bo‘lajak ofiserlarda
mustaqil fikrlash va ijodkorlik qobiliyatini rivojlantirishga qaratilgan ilmiy va
hayotiy kuzatuvlarimiz asosida shakllangan qarashlardir. Ammo, nazarimizda bu  13  kabi   fundamental   masalalar   harbiy   ta’lim   tizimida   bo‘lajak   ofiserlarning   mustaqil
fikrlash   qobiliyatini   shakllantirishda   va   ijodkor   shaxsni   tarbiyalashda   o‘ziga   xos
o‘rin tutadi 5 . 
Bularning   barchasi   oldimizda   paydo   bo‘layotgan   tahdid   va   xatarlarga
munosib   zarba   berishga   doimo   tayyor   bo‘lishni   talab   etadi,   -   deb   ta’kidlaydi
O‘zbekiston   Respublikasi   Oliy   bosh   Qo‘mondoni   Sh.M.Mirziyoyev   o‘zining
“Xalqimizning   roziligi   bizning   faoliyatimizga   berilgan   eng   oliy   bahodir”   nomli
ma’ruzasida. Darhaqiqat, bugungi tahlikali davrda xarbiy xizmatchilarning jangovar
shayligini   oshirish,   axloqiy-ruhiy,   ma’nan   yetuk,   vatanparvar   harbiy   xizmatchi
bo‘lib   yetishishlarida   mustaqil   ta’limning   rolini   oshirish   bilan   bir   qatorda   davlat
xizmatchilarida   ham   vatanga   muhabbat   tuyg‘usini   shakllantirish,   uning   ertasi,
kelajagi   uchun fidoyilikni   xis  qilish  zarurdir. Qolaversa,  maqsad  har   bir   fuqaroda,
harbiy   xizmatchi   yoki   davlat   xodimida   “men   Vatan   uchun   nima   qildim”   degan
tushunchani shakllantirishga erishishdir. 5
 Qobilov U., Raimjonovna F. Milliy o‘zlikni anglash — millat taraqqiyotining poydevori.  // Pedagogs. – 88-B.
14  I bob bo‘yicha xulosa 
I bobda Jadid adabiyotining shakllanishi va rivojlanish xususiyatlari hamda 
milliy o‘zlik tushunchasining adabiyotdagi o‘rni atroflicha tahlil qilindi. Jadid 
adabiyotining vujudga kelishi jamiyatdagi ijtimoiy-ma’naviy ehtiyojlar, ma’rifiy 
uyg‘onish jarayonlari bilan chambarchas bog‘liq. Jadid ijodkorlari adabiyotni millat
ongini uyg‘otish, xalqni ma’naviy jihatdan yangilash va taraqqiyotga undash 
vositasi sifatida baholaganlari ko‘rsatildi. Milliy o‘zlik tushunchasining mazmun-
mohiyati ochib berilib, uning til, tarix, madaniyat, urf-odat va ma’naviy qadriyatlar 
bilan uzviy bog‘liqligi asoslab berildi. Jadid adabiyotida milliy o‘zlik masalasi 
xalqning o‘zligini anglash, o‘z taqdiriga mas’uliyat bilan qarash va kelajakka 
ishonch bilan yuz tutish g‘oyalari orqali ifodalangan. Jadid adabiyoti milliy o‘zlikni
anglash jarayonida muhim ma’naviy va badiiy asos bo‘lib xizmat qilgan. 
15  II BOB. JADID ADABIYOTIDA MILLIY O‘ZLIKNI IFODALASH 
2.1. Milliy o‘zlikni anglashning amaliy ifodasi 
XIX asrning oxirlarida dunyo tamaddunida bo‘layotgan ulkan madaniy –ma’rifiy, 
ijtimoiy-siyosiy o‘zgarishlar, yangi munosobatlar u yoki bu tarzda sekinlik bilan 
bo‘lsada, Turkiston o‘lkalariga kirib kela boshladi. Yangilik tarafdorlarini Abdulla 
Avloniy so‘zi bilan aytganda,  “gazeta o‘qig‘uvchilarni”  mullalar “jadidchi” nomi 
bilan atar edilar. Jadidlar Usmonli Turkiyadagi “Ganch (yosh) turk”lar tashkilotlari 
tasirida “Yosh buxoroliklar”, “Yosh xivaliklar”, “Yosh turkistonliklar” degan 
nomlarda faoliyat olib borishgan. Tadqiqot jarayonida ilmiy bilishning obyektivlik 
usulidan foydalanildi. Mazkur tadqiqot jarayonida Jadidchilik harakatining tarixiy 
tashkil topishi obyektiv ochib berildi. Bugungi kunda yosh avlodni tarbiyalashda 
jadidchilar maktabi va ularning harakatlarinimantiqiy izchillik jihatdan tadqiq qilish
maqsadga muvofiqdir.  Tadqiqot jarayonida Abdulla Avloniyning “Tarjimai xol” 
Tanlangan asarlar 2-jildlik va Munavvarqori Abdurashidxonning  “Qizil 
O‘zbekiston” nomli asarlari metodologik manba sifatida olindi.
Jadidchilik   harakatining   faoliyati   maktabdan,   maorifdan   boshlangan,   so‘ng
matbuot, san’at va siyosatga o‘tgan. Rossiya va uning mustamlakalarida jadidchilik
harakatiga   Ismoilbek   Gasprinskiy   (1851-1914)asos   soldi.   U   Boqchasaroyda
dastlabki “usuli jadid” (yangi usul) maktabini 1884 yilda ochadi. 
Ismoilbek   Gasprinskiyning   eng   katta   xizmati   Rossiya   sarhadlarida   yashab
turgan,   lekin   zamonning   zayli   bilan   bir-biridan   uzoqlashib,   begonalashish
darajasiga   yetgan   turkiy   xalqlarni   bir-biriga   tanitdi,   yaqinlashtirdi.   Butun   boshli
ilg‘or   marifatparvar,   ziyoliliar   qatlamini   yetishtirdi.   Sharq   xalqlari   ma’naviy
hayotida, xususan, maktab-maorifda chinakam inqilob yasadi. 
Gaspirin
skiyning o‘lka ziyolilariga bergan tasiri haqida Toshkent
jadidchilarining   otasi   deb   tan   olingan   Munavvarqori   1927   yil   Toshkent   okrug
maorif xodimlari qurultoyida so‘zlagan nutqida shunday degan edi: “Jadid maktabi
tashkil   qilg‘onlar   ham   eski   maktab,   madrasa   va   qorixonalarning   yetishtirgan
kishilari edi. 
16  Ular   yolg‘iz   Bog‘chasaroyda   chiqadurg‘on   Ismoil   Gaspirinskiy   gazetasini
o‘qiydilar   va   shu   orqali   maktabni   yaxshi   tushunib,   kitoblar   oldirar   edilar”[2].
Shunday   qilib   o‘lkada   yangi   maktablar   ochishga   Ismoil   Gaspirinskiy   va   tatar
ziyolilari, muallimlarinining ibrati, yordami katta bo‘ldi. 
XIX   asr   oxiri,   XX   asr   boshlarida   Rossiya   mustamlakasi   hisoblangan   O‘rta
Osiyo,   Kavkaz,   O‘rta   Sibir   xalqlari   orasida   boshlangan   milliy   ko‘tarilish
madaniyma’rifiy harakat – jadidchilik sifatida namoyon bo‘ldi. 
  Jadidchilik   harakati   qoloqlik   va   jaholat,   o‘lka   aholisining   ayanchli   ahvoli,
Turkistonning   Yevropa   va   jahon   sivilizatsiyasidan   orqada   qolib   ketishi,   islom   va
shariatning oyoq osti qilinishi va bunday og‘ir hayotdan qutulish, erk va ozodlikka
erishish uchun o‘z zamonasining ilg‘or ziyoli qatlamlari qarashlarida vujudga keldi.
Jaholat   uyqusidan   uyg‘onish,   tarixiy   zaruratga   aylangan   edi.   Boshqacha   qilib
aytganda,   jadidchilik   harakati   ijtimoiy   rivojlantirishning,   tarixiy   taraqqiyotning
talab   va   ehtiyojlariga   javob   sifatida   maydonga   kelgan   ulkan   ijtimoiy   –   siyosiy
harakat   edi.   O‘lkada   millatning   dard-alamlarini,   butun   ayanchli,   mudhish,   fojiali
og‘ir   qismatini   o‘z   qalbi   va   vujudidan   o‘tkazib,   o‘zining   butun   borlig‘ini,   aql-
zakovatini,   ongini,   hayotini   erk,   ozodlik,   taraqqiyot   uchun   safarbar   etgan
ziyolilarning   butun   bir   yangi   avlodi   shakllana   boshladi.   Jadidchilikning   asosiy
g‘oya   va   maqsadlari   (davr   voqealiklaridan   kelib   chiqib,   ba’zan   o‘zgarib   turgan
bo‘lsa-da)quyidagilar   edi:   Turkistonni   o‘rta   asrlarga   xos   qoloqlik   va   diniy
xurofotdan ozod etish, shariatni isloh qilish, xalqqa ma’rifat tarqatish, Turkistonda
muxtoriyat   hukumatini   barpo   etish   uchun   kurash,   Buxoro   va   Xivada   konstitusion
monarxiya   va   parlament,   keyinchalik   demokratik   respublika   tuzumini   o‘rnatish
orqali ozod va farovon jamiyat qurish, 
barqaror milliy valyutani joriy qilish va milliy qo‘shin tuzish.
Toshkent, Farg‘ona, Buxoro, Samarqand va Xivada hur fikrli va taraqqiyotparvar
kishilarning ayrim guruhlari tomonidan ochilgan madaniy-ma’rifiy yo‘nalishdagi
jamiyat va uyushmalardan jadidchilik harakati shakllandi. Harakat faoliyati osonlik
bilan kechmadi. Professor Begali qosimov fikri bilan aytganda, Turkiston, Buxoro va
Xorazm munavvarlarining yangilikka intilishi, Rossiyada, xususan Kavkaz,
Volgabuyida yashovchi turkiy xalqlar bilan yaqinlashishga, hamkorlikka intilish  17  kuchaydi. Panislomizm(islomchilik) va panturkizm(turkchilik) kabi g‘oyalar paydo 
bo‘ldiki, Rossiya ichki ishlar vazirligi bunga jim qarab tura olmasdi. Jadidlarning 
maktablar ochib, gazetalar chiqarishi ham panislomizmga xizmat qilayapdi deb 
tushunildi va xokimiyat bu boradagi faoliyatlarga qarshilik ko‘rsatishga xarakat qila
boshladi 6 .Jadidchilik umummilliy harakat sifatida: 
1.  Jamiyatning barcha qatlamlarini jalb eta oldi. Uyg‘onish mafkurasi 
bo‘lib xizmat qildi. 
2.  Maorif va madaniyatni, matbuotni ijtimoiy-siyosiy maqsadlarga moslab 
chiqardi. 
3.  Mustaqillik uchun kurash olib bordi. Uning g‘ayrat va tashabbusi bilan dunyo
yuzini ko‘rgan “Turkiston muxtoriyati” bu yo‘ldagi amaliy harakatlarning dastlabki
natijasi edi. 
Buxoro   amirligi   va   Xiva   xonligida   jadidchilik   harakati   Turkistondagi   kabi
X1X   asr oxiri XX asr boshlarida shakllangan bo‘lsa ham, bu xududlardagi tarixiy
sharoit   undagi   jadidchilik   harakatiga   xam   o‘ziga   xos   xususiyatlar   baxsh   etdi.
Buxoro   va   Xiva   jadidlari   ham   maorifni   isloh   etishni,   amir   va   xon   xukmronligini
cheklash, mavjud tuzum sharoitida islohotlar o‘tkazib, jamiyat taraqqiyoti va milliy
mustaqillikni qo‘lga kiritishni maqsad qilib qo‘ygan edilar. 
Jadidlarning   xalq   ma’rifati   uchun   kurash   dasturi   uch   asosiy   yo‘nalishda
ko‘rinadi.1.   Yangi   usul   maktablarini   ochish,   ko‘paytirish   orqali.   2.   Turli   ma’rifiy
jamiyatlar   ochish   orqali.   3.   Umidli   iqtidorli   yoshlarni   chet   elga   o‘qishga   yuborish
orqali. 
Bog‘chasaroyda   dastlabki   jadid   maktabini   ochgan   Ismoil   Gaspirinskiy
Turkiston general-gubernatori N.O.Rozenbaxga o‘lka musulmon maktablarini ham
isloh  qilishga   doir   loyihasini  yuboradi.  Rad  javobini  olgach,  1893 yil   Turkistonga
o‘zi   keladi,   Buxoro,   Samarqand,   Toshkentda   bo‘lib,   taraqqiyparvar   ziyolilar   bilan
uchrashuvlar   o‘tkazadi.   Buxoroda   amir   Abdulaxadni   jadid   maktabi   ochishga
ko‘ndiradi. Bu maktabga “Muzaffariya” nomi beriladi. 
6 Ziyayev, A. O‘zbek jadidchiligining ijtimoiy-siyosiy ildizlari. Toshkent: O‘zbekiston, 2006. 
18  Shunday qilib, jadidlar tomonidan yangi maktablarga ochish, maktablar uchun
darsliklar   yaratish   jarayoni   boshlandi..   “Usuli   jadid”   maktablarida   diniy   fanlar   va
arab tili bilan bir qatorda tibbiyot, hikmat, kimyo, tabobat, nujum, handasa fanlari,
rus, fors tillari - jami 17 tagacha fan o‘rganilishi shartlari ilgari surildi. 1999 yilda 
Andijonda  Shamsuddin domla, 1901  yilda  Qo‘qonda  
Saloxiddin
domla,   Samarqandda   Abduqodir   Shakuriylar   birinchi   bo‘lib   jadid   maktablarini
ochadilar.   Yangi   usul   maktablariga   asos   solgan,   darsliklar   yaratgan   Turkiston
munavvarlaridan ba’zilarini ko‘rib o‘tamiz. 
Munavvarqori Abdurashidxonov (1878-1929) – O‘rta Osiyo jadidchilik 
harakatining yo‘lboshchisi. XX asr o‘zbek milliy matbuoti va yangi usuldagi 
maktab asoschisi, milliy teatr tashkilotchilaridan biri, adib va shoir edi. U 
Toshkentda 1901 yilda usuli jadid maktabini ochgan va shu maktablar uchun 
maxsus o‘quv dasturlari tuzgan. Uning “Adibi avval” (1907), “Adib us-soniy” 
(1907), “Usuli hisob”, “Tarixi qavm turk”, “Tajvid” (1911), “Havoyiji diniya”, 
“Tarixi anbiyo”, “Tarixi islomiya” (1912), “Er yuzi” (1916-1917), to‘rt qismdan 
iborat “O‘zbekcha til saboqlari” (Shorasul Zunnun va Qayum Ramazon bilan birga) 
darsliklari shular jumlasidandir. 
Jadidchili
k harakatnin
g yana bir yirik vakili - Maxmud
xo‘ja
Behbudiy(18751919).   Uning   tashabbusi   bilan   Samarqanda   yangi   usul   maktablari
ochildi.   Adib   bu   maktablar   uchun   1904-1909   yillarda   “Risolai   asbobi   savod”,
“Risolai   jug‘rofiyai   umroniy”,   “Risolai   jug‘rofiyai   Rusiy”,   “Kitobat   ul-atfol”,
“Amaliyoti   islom”,   “Muxtasar   tarixi   islom”   kabi   darslik   va   o‘quv   qo‘llanmalar
yozadi. 
Abdulla Avloniy (1878-
1934) ham jadidchilik harakatinin
g faol
ishtirokchilaridan   biri   bo‘lib   tanildi.   U   o‘zining   zamondosh   jadidlari,     izdoshlari
kabi yangi usul maktablari ochib, ularga o‘zi mudarrislik qildi va darsliklar yozdi.
Uning   “Birinchi   muallim”,   “Ikkinchi   muallim”,   “Turkiy   Guliston   yoxud   axloq”,
“Maktab   gulistoni”   singari   darslik,   “Adabiyot   yoxud   milliy   she’rlar”   to‘plamlari,
ayniqsa,   yuqori   sinf   o‘quvchilariga   darslik   sifatida   yozilgan     “Turkiy   guliston
yoxud axloq” asari (1913 yil) mashxo‘r bo‘ldi. 
19  Jadidchilik   xarakatining   Buxorodagi   yirik   vakillaridan   biri   -   Abdurauf   Fitrat
(1886-1938).   U   1909   yilda   Istambulda   nashr   etilgan   “Munozara”   asarida   Buxoro
amirligi idorasiga ma’lum islohot – o‘zgarish kiritish g‘oyasi va “Usuli jadid” deb
nomlangan yangi maorif tizimining asoslarini ilgari surdi. Fitrat butun vujudi, otash
va   jo‘shqin   yuragi   bilan,   ijodi   va   faoliyati   bilan   mamlakat   yoshlarini   rivojlangan
yangi dunyo tomon safarbar etadi. 
Fitratning “Hind sayyohining qissasi”  asari  ham 1912 yilda Istambulda nashr
etilgan bo‘lib, bunda Buxoro amirligiga ma’lum darajada o‘z e’tiroznomasini bayon
etadi. Bir zamonlar ilm va din quvvati bo‘lgan Buxoro, nega tanazzulga yuz tutdi?
Har   kuni   bir   Abu   Ali   Ibn   Sino,   Farobiy   va   boshqalarni   jahonga   hadya   etgan   yurt
nima   sababdan   bunchalar   abgor   xolga   tushib   qoldi?   Bu   qorong‘u   zulmatdan
qutulish yo‘li bormi?, -deya savollar berar ekan, javob sifatida ma’rifatni ko‘rsatadi.
2.2. Milliy o‘zlik masalasi Behbudiy faoliyati misolida 
Behbudiy, 1908 yilda keyinchalik “Behbudiya” kutubxonasi nomi bilan 
mashhur bo‘lgan qiroatxonani tashkil etib [5], uni axoli uchun qo‘laylik yaratish 
maqsadida  ikki smena, ertalab soat 9 dan shom 5 gacha va kechki soat 6 dan tungi 
12 gacha ishlab, 60 dan 110 nafargacha bo‘lgan kishilarga madaniy xizmat 
ko‘rsatishni yo‘lga qo‘yadi. 
1910 yilda Toshkentda Munavvar qori Abdurashidxonov rahbarligidagi 
jadidlar tashabbusi bilan “Turon” kutubxonasi yuzaga keladi. 
Bugungi   mustaqil   O‘zbekistonda   Davlatimiz   rahbari   tomonidan   yoshlar
ma’naviyatini   yuksaltirish   va   bo‘sh   vaqtini   mazmunli     o‘tkazish   borasida   ilgari
surilgan   besh   tashabbusning   uchinchisi   ham   kitobxonlikni   keng   targ‘ib   qilishga
bag‘ishlangan. Demak 110 yil muqaddam jadidlar tomonidan ilgari surilgan mavzu
eskirgani yo‘q, o‘zgargani yo‘q. 
Yuqorida keltirganimiz jadidlarninig ma’rifiy soxadagi ikkinchi vazifasi xayriya va
maorif jamiyatlarini tuzish edi. Bu borada “Turon”, “Jamiyati xayriya”, “Tarbiyai
atfol” kabi jamiyatlar ochildi. 1909 yil 12 mayda Toshkentda tuzilgan Turkiston
jadidlarinig “Jamiyati xayriya” tashkiloti maxalliy yoshlarni chet ellarga  20  o‘qitish,   xomiylik   qilish   ishiga   rahbarlik   qildi.   Uning   yordami   bilan   yoshlar
Rossiyaning Peterburg, Saratov, Qozon, Ufa, Orenburg shaharlaridagi oliy maktab
va   madrasalarga,   shuningdek,   Istambul,   Qoxira   kabi   xorijiy   shaxarlar   oliy   ta’lim
muassasalariga   o‘qishga   yuborila   boshladilar.   Shuningdek,1909   yil18   iyulda
Buxoro shahrida jadidlar   tomonidan tuzilgan “Tarbiyai atfol” jamiyati shu yilning
o‘zida   Fitrat,   Usmonxo‘ja   Po‘latxo‘ja   o‘g‘li,   Ato   xo‘ja,   Mazhar   Burxonov   kabi
yoshlarni   Istanbulga   o‘qishga   yo‘llagan   edi.   Ushbu   jamiyat   orqali   o‘qishga
jo‘natilganlar soni 1911 yilda 15 nafar, 1912 yilda 30 nafarga yetgan. 
Jadidlarning keyingi qadami matbuot bo‘ldi. Ular matbuotga asos soldilar. 
Yangi gazeta va jurnallar chiqardilar. Milliy jurnalistika yuzaga keldi. 
1906   yilda   Ismoil   Obidov   muxarrirligida   “Taraqqiy”,   Munavvarqori
muxarrirligida   “Xurshid”,   Abdulla   Avloniy   muxarriligida   “Shuxrat”,   Axmadjon
Bektemirov   muxarrirligida   “Osiyo”   gazetalari   chop   etildi.   Ashaddiy   millatchi
N.P.Ostroumov   qarshiligi   bilan   bir   oz   to‘xtalish   bo‘lgach,   1913-1915   yillarda
matbuotchilikning   yangi   to‘lqini   shakllandi.   Bu   davrda   “Samarqand”,   “Sadoi
Turkiston”,   “Sadoi   Farg‘ona”,   “Buxoroi   sharif”,   “To‘ron”,   gazetalari   va   “Oyina”
jurnali,   1917   yilda   esa   “El   bayrog‘i,   “”   Kengash”,   “Xurriyat”,   “Ulug‘Turkiston”,
“Najot” kabi ommaviy axborot vositalari yuzaga keldi. 
Xalqning   dunyoqarashi,   milliy   ongning   yuksaltirishda   matbuotning   o‘rni
nihoyatda   muhim   ekanligini   bilgan   Maxmudxo‘ja   Behbudiy   ham   “Nashriyoti
Behbudiya” nomi bilan o‘z xususiy nashriyotini ochadi va 1913 yilda “Samarqand”
gazetasi va “Oyna” jurnalini nashr etishda bosh-qosh bo‘ldi. 
Behbudiyning  “Turkiston   idorasi”,  “Turkistonda   maktab  jarida”,  “Buxoroda
usuli  jaded”,   “Yoshlarga  murojaat”,  “Ehtiyoji  millat”,  “Ikki   emas,   to‘rt   til  kerak”,
“Musulmonchilik   libos   va   qiyofat   tanlamaydi”   kabi   publisistik   maqolalari   milliy
jurnalistika asoslarini tashkil etadi. 
  Behbudiy   faoliyati   va   uning   ahamiyati   haqida   mamlakatimiz   Prezidenti
Shavkat   Mirziyoev   Oliy   Majlisga   murojaatnomalarida:   “ 2020   yilda   xalqimiz
tarixining murakkab damlarida, ma’rifat mash’alasini baland ko‘tarib chiqqan ulug‘
21  alloma va jamoat arbobi Mahmudxo‘ja Behbudiyning 145 yillik tavallud sanasi 
keng nishonlanadi”,-deb alohida to‘xtalib o‘tdilar. 
Jadidlar teatrga xam asos soldilar. 1913 yili Abdulla Avloniy, Munavvarqori
Abdurashidxonov,   Tavallolar   tashabbusi   bilan   O‘rta   Osiyodagi   birinchi   teatr
truppasi   “To‘ron”   milliy   teatri     yuzaga   keldi.   Dramatik   asarlar   yoza   boshladilar.
Behbudiyning   “Padarkush   yoxud   o‘qimagan   bolaning   holi”   asari   (1911   yil)   bu
boradagi   birinchi   urinish   edi.   Asar   birinchi   bor   (Samarqandda   xavaskorlar
tomonidan   qo‘yilgan)   1914   yil   27   fevralda   Toshkentdagi   Kolizey   teatri   binosida
“Turon”   teatri   aktyorlari   tomonidan   qo‘yildi.   Shu   kuni   tariximizdagi   ilk   milliy
teatrning rasmiy ochilishi kuni xisoblanadi. Teatr haqida Behbudiy “Tiyotr nadur”
maqolasida   “...Tiyotr   ibratnamodur.   Tiyotr   va’zxonadur.   Tiyotr   oyinadurki,
umumiy   hollarni   anda   mujassam   va   namoyon   suratda   ko‘zliklar   ko‘rub,   kar   va
quloqsizlar   eshitib   asarlanur”.   Taraqqiy   etgan   millatlar   teatrlarni   ulug‘lar   uchun
odob   va   ibrat   maktabi   deb   biladilar.   Teatr   taraqqiy   etishni   eng   birinchi   sabab   va
omilaridandir, -deb yozgandi. 
Jadidlar milliy adabiyotga xam asos soldilar. Milliy romanchilik shakllana 
bordi. 
Dakstlab,   romanchilikka   o‘rinish   Xamza   Xakimzodada   kuzatildi.   U   “Yangi
saodat”   asarini   milliy   roman   deb   atagan   va   bu   boradagi   ilk   izlanishlarni   boshlab
bergan   edi.   Ammo   O‘zbek   adabiyotining   yirik   namoyandalaridan   biri   Abdulla
Qodiriy (Julqunboy 1894 yil 10 aprelda Toshkent shahrida tug‘ilgan) romanchilikka
asos   soldi.   Bo‘lg‘usi   adibning   ilk   ijodi   1913-1914   yillarda   boshlangan   bo‘lib,
dastlab   u   shoir   sifatida   qalam   tebratdi.   Uning   “Ahvolimiz”,   “Millatimga”,   “To‘y”
kabi she’rlari “Oyina” jurnalida bosilib chiqqan edi 7 . 
Abdulla Qodiriy 1917-1918 yillardan boshlab “O‘tgan kunlar” romani uchun
material yig‘ishga kirishdi. 1922 yilda birinchi o‘zbek romanining dastlabki boblari
“Inqilob”   jurnalida   chop   etila   boshlandi.   1925-1926   yillarda   “O‘tgan   kunlar”   uch
bo‘lim holida kitob bo‘lib nashr etildi. 7
 Rasulov, A. Jadidchilik harakati va uning merosi. Toshkent: Fan, 2015. 
22  Jadidchilarning poydevori, tamal toshi – “usuli jadid” maktabi edi. Bu tabiiy, 
hamonki maqsad jamiyatni yangilamoq ekan, uni yangi avlodgina qilishi mumkin 
edi. Yangi avlodni esa, yetishtirmoq lozim. Eski an’anaviy usulda bu ishni amalga 
oshirish qiyin. Chunki zamon o‘zgargan. U tezkorlikni talab qiladi. Ikkinchidan, 
bugungi o‘quvchi tarix, jug‘rofiya, iqtisod, fizika, kimyo, matematika kabi 
zamonaviy fanlarni bilishi kerak. Ilmiy fanlar, fan-texnika yutuqlari so‘nggi uch-
to‘rt asr dunyo taqdirini boshqa o‘zanga solib yubordi va Yevropani oldinga olib 
chiqdi. Endi Yevropa ilm-fanini egallamasdan dunyo bilan barobar yashab 
bo‘lmaydi. 
Bu   ilm-fanni   o‘zlashtirmoq   uchun   Yevropa   tillarini   bilmoq   kerak.   Ayni
paytda   o‘zlikni   ham   saqlamoq   lozim.   Din-diyonat   ham   zarur.   Xullas,   yashamoq
uchun   uchchala   jihatni   ham   ushlamoq   kerak   bo‘ladi.   Ushlaganda   ham   hech   birini
suiste’mol   qilmaslik   kerak.   Aks   holda   muvozanat   buziladi.   Muvozanat   buzilishi
esa,   yomon   oqibatlarga   olib   keladi.   Masalan,   yolg‘izgina   din   ushlansa,   dunyo
qo‘ldan   ketadi.   Faqat   o‘zlik,   millat   desak,   yana   dunyodan   ajralib   qolamiz.
Birovning biz bilan ishi bo‘lmaydi. Yevropalashsak, o‘zlik yo‘qoladi. Bu ham fojia.
Bu fojiani Behbudiy “Padarkush”da ko‘rsatib beradi. 
Dunyoga   chiqmoq   uchun   til   bilmoq   kerak   ekan.   Bu   talab   ham   bugun
mustaqil taraqqiyot sari ketayotgan O‘zbekiston uchun kun tartibidan tushgani yo‘q,
axamiyatini yo‘qotgani yo‘q. 
Behbudiy   1913   yil   “Oyina”   jurnalida   yozgan   “Ikki   emas   to‘rt   til   lozim”
maqolasida shu xaqda so‘z yuritadi. Tilimiz turkiy, madrasalardagi shariy va diniy
kitoblar arabiy, nazm va nasr kitoblari esa forsiydir.Turkistonda qadimdan beri bu
uch til joriy bo‘lib kelgan. Saodatki, turkiy va forsiyni taxsilsiz ham bilamiz, o‘zaro
gaplashamiz, tushunamiz, deydi Bexbudiy. “Bank va sudxonalar, sud mahkamalari,
notarius,   temir   yo‘l,   xulosa,zamonni   paydo   qilgan   har   bir   yangi   nimarsalarig‘a
muhtoj   bo‘lsak   avvalg‘i  qadamda   ruscha  bilmoq  lozim   kelur...    Bu  zamon    tijorat
ishi,   sanoat   va   mamlakat   ishlari,   xatto   dini   islom   va   millatg‘a   xizmat   ilmsiz
bo‘lmaydur. ...Xulosa, bugun bizlarg‘a to‘rt tilga tahrir va taqrir etguvchilar kerak,
ya’ni arabiy, rusiy, turkiy va forsiy”. 
23  Bugun   biz   yuzma-yuz   bo‘lib   turgan   milliy   g‘oya   asoslari,   milliy   mafkura
masalalari   bundan   yuz   yil   oldin   jadidchilarimiz   tomonidan   ham   kun   tartibiga
qo‘yilgan va qizg‘in muhokama qilingan edi. 
Ma’rifatga   ehtiyoj,   ilm-fanni   egallash   g‘oyasi   millatning   ko‘pchiligi
tomonidan anglanishi kerak. Darhaqiqat, jadidchilarimiz olib borgan barcha ishlar,
matbuotning   yo‘lga   qo‘yilishi,   “usuli   jadid”   maktabi   nazariyasi   va   amaliyoti,
teatrchilik,   hammahammasi   shunga   xizmat   qildirildi.   Shu   tariqa   har   bir   g‘oyaning
milliy g‘oyaga aylanishi, jadidchilarimiz fikricha ikki shartni taqozo etadi. 
1. G‘oya millatning tub, asl ehtiyojlaridan,turish-turmushidan, asosiy 
an’analaridan, o‘zligidan va tabiiyki, imkoniyatidan kelib chiqmog‘i lozim. 
2.Mazkur   g‘oya   millat   tomonidan   anglanishi,   his   qilinishi,   boshqacha
aytganda,   ongiga   joylashib,   yuragidagi   o‘tga   aylanmog‘i,   so‘ngsiz   ishtiyoq   hosil
qilmog‘i kerak. 
Turkistonda jadidchilik harakatining faol tashkilotchi – ishtirokchilari haqida
to‘xtaladigan   bo‘lsak,   bular:   Mahmudxo‘ja   Behbudiy,   Abduqodir   Shukuriy,
Saidahmad   Siddiqiy   –   Ajziy   (Samarqand),   Munavvarqori   Abdurashidxonov,
Abdulla   Avloniy,   Ubaydullaxo‘ja   Asadullaxo‘jaev,   Toshpo‘latbek   Norbo‘tabekov
(Toshkent), Abdurauf Fitrat, Fayzulla Xo‘jaev, Usmonxo‘ja Po‘latxo‘jaev, 
Abdulvohid Burxonov,  
Sadriddin  Ayniy, Abudulqodir Muxiddinov
  (Buxoro),     Obidjon   Mahmudov,   Hamza   Hakimzoda   Niyoziy,   Abdulhamid
Cho‘lpon,   Ishoqxon   Ibrat,   Muhammadsharif   So‘fizoda   (Farg‘ona   vodiysi),
Polvonniyoz   hoji   Yusupov,   Bobooxun   Salimov   (Xorazm)lar   nomini   birinchilar
safida keltirishimiz mo‘mkin. 
Biz ushbu maqolada mamlakatimiz xududida jadidchilik oqimining yuzaga kelishi
va uning ma’rifatparvarlik soxasidagi faoliyatiga to‘xtaldik. Jadidchilik harakatining
ijtimoiy –siyosiy qarashlari, milliy mustaqillik va davlatchilik g‘oyalari
(Munavvarqori, Behbudiy, Polvonniyoz Yusupov, Fitratning dasturlari), bu boradagi
amaliy harakatlari va kurashlari aloxida katta mavzudir.  Jadid bobolarimiz moddiy
qiyinchiliklar, g‘oyaviysiyosiy tazyiqlarga qaramay millatning ma’naviy yuksalishi
uchun imkoniyatlar yaratishga harakat qildilar.Tarixning murakkab,  24  mas’uliyatli burilish davrida millatning ongini yuksaltirish, milliy iftixor tuyg‘usini
kuchaytirish   birinchi   darajali   vazifalardan   ekanligini   anglab   yetganliklari   uchun
ham bu boradagi barcha ishlarni o‘z zimmalariga oldilar. 
Prezidentimiz   Sh.Mirziyoev   Oliy   Majlisga   Murojaatnomalarida   aytganidek,
biz jadidchilik harakati, ma’rifatparvar bobolarimiz merosini chuqur o‘rganishimiz
kerak.   Bu   ma’naviy   xazinani   qancha   ko‘p   o‘rgansak,   bugungi   kunda   ham   bizni
tashvishga   solayotgan   juda   ko‘p   savollarga   to‘g‘ri   javob   topamiz.   Bu   bebaho
boylikni qancha faol targ‘ib etsak, xalqimiz, ayniqsa, yoshlarimiz bugungi tinch va
erkin hayotning qadrini shuncha ko‘p anglab yetadi 8 . 8
 Ibragimov  S. 
Jadidchilik harakati. //  educational, natural and social
sciences. – 128-B. 
25 II bob bo‘yicha xulosa 
Jadid adabiyotida milliy o‘zlikni ifodalash masalasi badiiy va g‘oyaviy 
jihatdan tahlil qilindi. Jadid ijodkorlari asarlarida milliy qadriyatlar, urf-odatlar, til 
va tarixga bo‘lgan munosabat milliy ongni shakllantirish vositasi sifatida yoritilgani
aniqlandi. Badiiy obrazlar, syujet va g‘oyaviy yo‘nalish orqali xalqni ma’naviy 
uyg‘onishga, o‘zligini anglashga da’vat etish Jadid adabiyotining muhim 
xususiyatlaridan biri ekani ko‘rsatildi. Milliy o‘zlik masalasi orqali jamiyatdagi 
ijtimoiy va ma’naviy muammolarni yoritish usullari ochib berildi. Jadid asarlarida 
jaholat, befarqlik va eskilik qoldiqlariga qarshi tanqidiy munosabat bildirilgani, 
taraqqiyot va yangilanish g‘oyalari ilgari surilgani tahlil qilindi. II bobda Jadid 
adabiyoti milliy o‘zlikni anglash jarayonida nafaqat badiiy, balki kuchli ijtimoiy-
ma’naviy ahamiyatga ega ekanligi haqida umumiy xulosa chiqarildi. 
26  UMUMIY XULOSA 
Ish davomida Jadid adabiyotining shakllanishi va rivojlanishi, uning ma’rifiy 
va ijtimoiy vazifalari, shuningdek, milliy o‘zlik tushunchasining badiiy 
adabiyotdagi talqini ilmiy asosda tadqiq etildi. Jadid ijodkorlari adabiyotni jamiyat 
ongini uyg‘otish, xalqni ma’naviy jihatdan yangilash va taraqqiyot sari yetaklash 
vositasi sifatida ko‘rganlar. Kurs ishining birinchi bobida Jadid adabiyotining 
tarixiy va g‘oyaviy asoslari, milliy o‘zlik tushunchasining mazmun-mohiyati ochib 
berildi. Jadid adabiyoti milliy til, tarix, madaniyat va urf-odatlarga tayangan holda 
xalqning o‘zligini anglashga xizmat qilgani asoslandi. Milliy o‘zlik masalasi 
adabiyotda faqat nazariy tushuncha sifatida emas, balki millat hayotining muhim 
ma’naviy ehtiyoji sifatida namoyon bo‘lgani ko‘rsatildi. Ikkinchi bobda esa Jadid 
adabiyotida milliy o‘zlikni bevosita ifodalash usullariga to‘xtaldi. Asarlarda milliy 
qadriyatlar, ma’naviy meros va tarixiy xotiraning badiiy aks etishi, jamiyatdagi 
ijtimoiy muammolar bilan uzviy bog‘liq holda yoritilgan. Jadid ijodkorlari jaholat 
va qoloqlikka qarshi ma’rifat, bilim va tafakkur orqali kurash g‘oyasini ilgari surib, 
milliy ongni shakllantirishga katta hissa qo‘shganlari ta’kidlandi. Jadid adabiyoti 
milliy o‘zlikni anglash jarayonida muhim badiiy va ma’naviy asos bo‘lib xizmat 
qilgan. Milliy o‘zlik masalasining adabiyot orqali yoritilishi xalqning o‘z tarixiga, 
tiliga va madaniyatiga bo‘lgan munosabatini mustahkamlashga yordam bergan. 
Shuningdek, mazkur kurs ishida olingan xulosalar adabiyotshunoslik fanida Jadid 
adabiyotining g‘oyaviy-badiiy ahamiyatini chuqurroq anglashga xizmat qiladi va 
o‘quv jarayonida ham amaliy ahamiyat kasb etadi. 
27  FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI 
I.  Asosiy manbalar 
1.Bahromova G. Abdulla Qodiriy ijodi va milliy ruh. // Academic research in 
educational sciences. 
2.Mirvaliyev A. Cho‘lponning badiiy tafakkuri. – Toshkent: Sharq nashriyoti, 
1997. 
3.Nazarov A. O‘zbek adabiyoti tarixi. – Toshkent: O‘zbekiston milliy 
entsiklopediyasi, 2013. 
4.Nazarov   B.,   Rasulov   A.,   Qahramonov   Q.,   Sh.   Axmedova.   O‘zbek   adabiy
tanqidchiligi   tarixi.   –Toshkent:   Cho‘lpon   nomidagi   nashriyot-matbaa   ijodiy
uyi, 2012. 
5.Qosimov B. Dolimov U. Ahmedov S va boshqalar. Vatan va millat 
muqaddasdir. – T.: O‘qituvchi, 1986. 0,1 b.t 
6.Qosimov B. Jadidchilik, - Milliy uyg‘onish va o‘zbek filologiyasi masalalari. –
T., 1993 yil, 0.4 b.t 
7.Qosimov   B.   Milliy   uyg‘onish:   jasorat,   ma’rifat,   fidoyilik   –T.:   Ma’naviyat,
2002,   397   b   4.   Raxmatovna   T.   U.,   Zaripovna   R.   R.   Study   of   Begali
Kasimov’s   Activity   in   Literary   Studies   and   Scientific   Biography   of   the
Scientist //Journal of Survey in Fisheries Sciences. – 2023. – Т. 10. – №. 25.
– С. 3454-3459.
8.Rajabova   G.   O‘zbek   romanchiligining  yuzaga   kelishi   va   shakllanishi.   //   XXI
asrda   innovatsion   texnologiyalar,   fan   va   ta’lim   taraqqiyotidagi   dolzarb
muammolar. 
9.Ravshanova Sh. Cho‘lpon ijodida psixologizm. // “Yoshlik” jurnali, 2014 yil 
12-son.
10.Roziyev Sh. O‘zbek adabiyotida ramziy obrazlar. – Toshkent: Fan, 2005. 
11.Sodiqov B. XX asr adabiy jarayoni. – Toshkent. 
12.To`rayeva U. O‘zbek jadid adabiyoti va jahon ijtimoiy-adabiy harakatchiligi
masalasining   tadqiq   etilishi.   //   Central   Asian   Journal   of   Multidisciplinary
Research and Management Studies. 
28  13.Tojiboyeva O. Jadid adabiyoti. //  Yangi O‘zbekiston ilmiy tadqiqotlar jurnali ,
1-jild 3-son. – 2024. – 91-B. 
II.  Yordamchi manbalar 
14.Karimova V.M., Sunnatova R.I., Tojiboyeva R.N. Mustaqil fikrlash. / 
Akademik liseylar va kasb-hunar kollejlari o‘quvchilari uchun o‘quv qo‘llanma. 
– T.: 
15.Matyus
hkin A.M. Nekotorыye problemы psixologii mыshleniya.
«Psixologiya mыshleniya». / Sbornik perevodov s angliyskogo i nemeskogo 
pod red. A.M.Matyushkina. - M.: «Prosveщyeniye», 1965. 
16.Muhammadjonov A. Shkola i pedagogicheskaya mыsl uzbekskogo naroda 
XIX – nachala XX v. – T.: «Fan», 1978. -S. 44. 
17.Raxman
ova N.R., Umarov B.M. Psixologiches
kiye osnovы
uchebnopoznavatelnoy deyatelnosti vuza. T.: IPTD imeni G.Gulyama, 2008. 
S. 67. 
29

MUNDARIJA

KIRISH

I BOB. JADID ADABIYOTI VA MILLIY O‘ZLIK TUSHUNCHASI

1.1. Jadid adabiyotining shakllanishi va rivojlanish xususiyatlari

1.2. Milliy o‘zlik tushunchasi va uning adabiyotdagi roli

I bob bo‘yicha xulosa

II BOB. JADID ADABIYOTIDA MILLIY O‘ZLIKNI IFODALASH

2.1. Milliy o‘zlikni anglashning amaliy ifodasi

2.2. Milliy o‘zlik masalasi Behbudiy faoliyati misolida

II bob bo‘yicha xulosa

UMUMIY XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI