Leksik paradigma, giponimik, graduonimik, partonimik qator

HOZIRGI O‘ZBEK ADABIY TILI FANIDAN 
KURS ISHI 
MAVZU: LEKSIK PARADIGMA, GIPONIMIK, GRADUONIMIK, 
PARTONIMIK QATOR 
Bajardi:__________________________ 
 Qabul qildi:__________________________ 
Toshkent-2025 MUNDARIJA 
KIRISH……………………………………………………………………………….3 
I BOB. PARADIGMA TUSHUNCHASI HAQIDA UMUMIY MA’LUMOT…..6 
1.1.Paradigma……………...………..…………………………………………………6 
1.2. Paradigmalarning turlari……………….………………………………..……….16 
Bob yuzasidan xulosa………………………………………………………………...19 
II BOB. GRADUONIMIYA, GIPONIMIYA, PARTONIMIYA  VA ULARNING 
IFODALANISHI…………………………………………..………………………..20 
2.1.Graduonimiya…………………………………………………………………….20 
2.2.Giponimiya ……………………………………………………………………….22
2.3.Partonimiya………………………………………………………………………24 
Bob yuzasidan xulosa………………………………………………………………..44 
UMUMIY XULOSA………………………………………………………………..45 
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR…………………………………………...47  KIRISH 
Mavzuning dolzarbligi.  Zamonaviy lingvistika til birliklarini nafaqat shakl, 
balki ularning ma’no tizimi orqali ham tahlil qilishga katta e’tibor qaratmoqda. 
So‘zlarning paradigmatik munosabatlari, ayniqsa giponimiya, graduonimiya va 
partonimiya kabi semantik qatorlar orqali o‘rganilishi, tilning ichki ma’no strukturasini
aniqlashda muhim omil bo‘lib xizmat qiladi. O‘zbek tilida bu munosabatlarni tizimli 
o‘rganish orqali nafaqat leksik boylikni tartibga solish, balki tilning idrokdagi aksini 
ham chuqurroq anglash imkoniyati yuzaga keladi. Shu jihatdan mavzu bugungi kunda 
dolzarb bo‘lib, leksikologiyaning nazariy va amaliy yo‘nalishlarida keng 
qo‘llanilmoqda.
Mavzuning   o‘rganilganlik   darajasi.   Leksik   semantika   sohasida   O‘zbek
tilshunosligida   G‘.Z.   Yunusov,   M.   Mirtojiyev,   N.   Mahmudov,   S.   Sirojiddinov,   H.
Hojiahmadov kabi olimlarning ilmiy ishlari mavjud bo‘lib, ular so‘z ma’nolarining 
paradigmati
k bog‘liqligi, semantik maydonlar, sinonimiya va antonimiya
,
umumlashtiruvchi va qismiy tushunchalar masalasiga bag‘ishlangan. Biroq giponimik,
graduonimik   va   partonimik   qatorlar   tizimi   bo‘yicha   maxsus   kompleks   tadqiqotlar
yetarli darajada olib borilmagan. Aynan shu holat ushbu mavzuni chuqur o‘rganishni
talab etadi.
Kurs   ishi   mavzusining   obyekti.   Mazkur   ishning   tadqiqot   obyekti     o‘zbek
tilidagi leksik birliklar va ularning paradigmatik (giponimik, graduonimik, partonimik)
munosabatlari tizimidir. 
Kurs   ishi   mavzusining   predmeti.   Kurs   ishi   predmeti   esa     mazkur   leksik
birliklar   orasidagi   semantik   munosabatlarning   tildagi   aks   etish   shakllari,   ularning
tuzilishi, darajalari va matndagi funksional imkoniyatlaridir.
Kurs ishi maqsadi.  Ushbu kurs ishining asosiy maqsadi  o‘zbek tilidagi leksik 
paradigmalar, xususan giponimik, graduonimik va partonimik qatorlarning nazariy 
3  asoslarini yoritish, ularning til tizimidagi o‘rnini aniqlash va amaliy misollar orqali 
tahlil qilishdir.
Kurs ishi vazifalari: 
1. Leksik paradigma tushunchasining nazariy asoslarini ochib berish; 
2. Giponimiya, graduonimiya va partonimiya munosabatlarining o‘zaro farqli 
jihatlarini aniqlash; 
3. Ushbu qatorlarning o‘zbek tilida qanday aks etishini misollar orqali ko‘rsatish; 
4. Paradigmatik qatorlarning matndagi funksiyasini tahlil qilish; 
5. Leksik semantik munosabatlarning tilshunoslikdagi ahamiyatini baholash. 
4  I BOB. PARADIGMA TUSHUNCHASI HAQIDA UMUMIY MA’LUMOT 
1.1.Paradigma 
Shveysariyalik olim F. de Sossyur til birliklari o‘zaro assosiativ munosabatda 
bo‘lishini ta’kidlagan. Haqiqatda, til birliklari turli belgi-xususiyatlari asosida o‘zaro 
birlashadi, biri ikkinchisini eslatadi, munosabat hosil qiladi. Daniyalik tilshunos 
L.Yelmslev  assosiativ munosabat  terminini  paradigmatik munosabat  terminiga 
almashtirdi. Asli assosiativ munosabat termini paradigmatik munosabat terminidan 
ko‘ra keng tushunchani anglatadi, paradigmati
k munosabat assosiativ
munosabatlarning bir ko‘rinishiga teng. Til qurilishining tuzum ekanligi paradigmatik
munosabatlarda   yaqqol   namoyon   bo‘ladi.   Paradigma   deb   til   birliklarining   o‘zaro
umumiy   semasiga   ko‘ra   birlashadigan   va   farqli   semasiga   ko‘ra   zid   munosabat   hosil
etib 
turadigan tizimiga aytiladi. Morfem paradigma deb shunday hodisanin
g
morfemalardagi   ko‘rinishiga   aytiladi.   Morfem   paradigma   kamida   ikki   morfemadan
iborat bo‘ladi, bu morfemalar o‘zaro umumiy (integral) semasi asosida birlashib, farqli
(differensial)   semasi   bilan   zidlangan   holatda   yaxlit   bir   tuzumni   tashkil   etadi;
leksemashakl   tarkibida   ayni   bir   o‘rinni   (pozitsiyani)   egallab,   ma'lum   talabga   ko‘ra
birini ikkinchisiga almashtirib ishlatiladi. Masalan, ot leksemalarga xos grammatik son
morfemalari   paradigmasi   ikki   a’zoli:   “ko‘plik”   ma’nosini   ifodalovchi   -lar
morfemasidan   va   unga   zidlanib   belgilanadigan   “birlik”   ma'nosini   ifodalovchi
morfemadan   iborat.   Bu   yerda   “birlik”   ma’nosini   ifodalovchi   morfema   fonema
ifodasiga ega emas, shunga ko‘ra nol ko‘rsatkichli  morfema deyiladi,  ramzi  bilan
ko‘rsatiladi: -   -lar . 
Shakl   hosil   qiluvchi   morfemalarda   turli-tuman   paradigmalar   mavjud;   bular
turkumlar   bo‘yicha   xoslangan   bo‘ladi.   Shunga   ko‘ra   morfem   paradigmalarni
tasvirlashdan oldin lug‘at birliklarining turkumlanishi bilan tanishish lozim. 
5  Adabiyotlarda   “yordamchi   so‘zlar”   nomi   ostiga   ko‘makchi,   bog‘lovchi,
yuklama   birlashtiriladi.   Bulardan   ko‘makchini   leksemashakl   tarkibiga   kiradigan
morfema deb, noparadigmatik morfemalar majmui deb baholadik. Demak, grammatik
birlik turkumlari deganda avvalo bog‘lovchi va yuklama nazarda tutiladi. 
Adabiyotlarda   modal   so‘zlar,   undovlar,   taqlid   so‘zlari   mustaqil   turkumlarga
ham,   yordamchi   so‘zlarga   ham   kiritilmay,   alohida−alohida   tur   turkum   deb   qaraladi.
Bulardan taqlid so‘zlari “tasvir birliklari turkumi” nomi bilan leksik birlik turkumlari
qatoriga kiritib tasvirlandi. 
Modal   birliklar   va   undovlarni   grammatik   birlik   turkumlari   bo‘lgani   uchun
bog‘lovchi   va   yuklama   turkumlari   qatoriga   qo‘shish   mumkin.   Ushbu   to‘rt   turkum
uchun   umumiy   belgi   deb   ularning   grammatik   ma'no   ifodalashi   va   birikmaning,
gapshaklning   bo‘lagi   vazifasida   kelmasligi   ta’kidlanadi.   Bu   turkumlarning   har   biri
o‘ziga xos belgilari bilan farqlanadi 1 . 
Ot leksemalar turkumiga predmetlik tushunchasi bilan bog‘liq sonlash 
morfemalari paradigmasi, nisbatlash morfemalari paradigmasi, turlash morfemalari 
paradigmasi mansub. Ushbu morfem paradigmala
rning ko‘rsatkichl
ari ot
leksemalardan   tashqari   boshqa   leksik   turkumlarning   ot   tabiatli   turiga   ham   qo‘shiladi
(Bular   har   bir   turkum   doirasida   ta'kidlanadi).   Predmetlik   tushunchasini   emas,   belgi
tushunchasini anglatadigan turkum leksemalariga ushbu paradigmalar ko‘rsatkichi ular
otlashganida (ot leksema holatida kelganida) qo‘shiladi. 
Sonlash morfemalari nisbatlash va turlash morfemalaridan o‘z mohiyatiga ko‘ra
farqlanadi.   Sonlash   ma'nosini   ifodalovchi   morfema   shakl   yasovchiga   teng   bo‘lib,   ot
leksemaga   miqdor   ma'nosini   ifodalash   uchun   qo‘shiladi:   kitob-   -   kitoblar-   kabi.
Turlash 
1 Rahmatullayev Sh,  Hozirgi o‘zbek adabiy tili. – Toshkent. Universitet, 2006. –  126, 127, 129-B.
6  morfemalari   ot   leksemaga   boshqa   bir   leksema   bilan   sintaktik   bog‘lanishiga   ko‘ra
qo‘shiladi, shakl o‘zgartiruvchi deyiladi:   (kitob+lar)+ni   kabi. Nisbatlash morfemalari
ham   odatda   leksemaga   boshqa   bir   leksema   bilan   sintaktik   bog‘lanishiga   ko‘ra
qo‘shiladi   va   shakl   o‘zgartiruvchi   deyiladi:   [(kitob+lar)+im]+ni   kabi.   Turlash
morfemalari ham, nisbatlash morfemalari ham sintaktik mohiyatli: boshqa bir leksema
bilan   sintaktik   bog‘lanish   tufayli   qo‘shiladi   va   o‘sha   leksemaning   tabiatiga   ko‘ra
tanlab   qo‘shiladi:   ( sening )   X   kitobing,   kitobingni   X   ( ol- )   kabi.   Bular   orasidagi   farq
turlash   morfemalari   sintaktik   vazifa   ko‘rsatkichi   ekanida,   nisbatlash   morfemasi   esa
sintaktik   vazifa   ko‘rsatkichi   emasligida   ko‘rinadi.   Ushbu   farqni   hisobga   olib   faqat
kelishikda o‘zgarishnigina  turlanish  deyish to‘g‘ri. Quyida sonlash, nisbatlash, turlash
morfemalari tuzum hosil etib turuvchi paradigmalar sifatida bayon qilinadi. 
Grammatik   miqdor   ma'nosini   ifodalovchi   morfemaga   sonlovchi   deyiladi;
bunday   morfemalar   tuzumiga   sonlash   morfemalari   paradigmasi   deyiladi.   Sonlash
morfemalari   ot   leksemaga   bevosita   qo‘shiladi:   "leksema   +   sonlovchi":   olim   +    -   -
olim+lar-,   fasl   +    -   -   fasl   +   lar-   kabi.   Mantiqiy   miqdor   bilan   grammatik   miqdor
o‘zaro farq qiladi. Mantiqan atoqli ot yakka predmetni ataydi:  Sobir-, Chilonzor-  kabi.
Ayni shu ism bilan bir necha predmet atalishi mumkin, lekin shunda ham ism har gal
yakka predmetni ataydi. 
Turdosh   ot   esa   turning   nomi   sifatida   mantiqan   bittadan   ortiq   (ko‘p)   predmetni
nomlaydi. Shu bilan birga turdosh ot yakka predmetni anglatib ham keladi. Masalan,
ko‘chat-   leksemasi   bitta   ko‘chatni   ham,   ko‘p   ko‘chatni   ham   bildiradi.   Ko‘rinadiki,
atoqli   otning   yakka   predmetni   atashi   bunday   ot   leksemaning   semantikasiga   bog‘liq:
turdosh   ot   leksemaning   yakka   yoki   ko‘p   predmetni   anglatishi   esa,   leksemaning
semantik   xususiyatidan   tashqari,   nutq   vaziyatiga,   leksik   qurshovga   bog‘liq.   Otlarni
yakka predmetni anglatishiga qarab birlik shaklida, ko‘p predmetni anglatishiga qarab
ko‘plik shaklida deyish mumkin emas.  Sobir-, ko‘chat-  leksemalari yakka yoki ko‘p 
7  predmetni bildirishidan qat'i nazar – sonlash paradigmasining ayni bir shaklida – birlik
shaklida. Shunday ot leksemalar ham borki, o‘z semantik xususiyatiga ko‘ra doim 
bittadan ortiq predmetni anglatadi:  xalq-, qo‘shin-  kabi; lekin bunday leksemalar 
sonlash paradigmasining birlik shaklida deyiladi. Xullas, ot leksemaning o‘z semantik 
xususiyatiga ko‘ra yakka yoki ko‘p predmetni anglatishi – boshqa hodisa, sonlash 
paradigmasining birlik yoki ko‘plik shaklida bo‘lishi – boshqa hodisa. Odatda  daraxt- 
birlik shaklidagi,  daraxtlar-  ko‘plik shaklidagi ot leksema deyiladi; bunda sonlash 
paradigmasi asosida yondashiladi. Mantiqan esa  daraxtlar-  emas,  daraxt-  ko‘p. 
Chunki  daraxt-  shakli yakka predmetni ham, shu turga mansub barcha predmetlarni 
ham bildiradi, bunda miqdor tushunchasi chegaralanmagan bo‘ladi.  Daraxtlar- 
shaklida  -lar  morfemasi miqdor tushunchasini chegaralaydi: daraxtning qandaydir 
to‘dalari, xillari tushuniladi. Shu jihatdan yondashsak, turdosh ot leksemada 
predmetning ko‘pligini leksemaning o‘zi bildiradi,  -lar  morfemasi esa 
chegaralanganlik semasini va unga zid qo‘yib belgilanadigan morfema esa 
chegaralanmaganlik semasini ifodalaydi. Haqiqatda, o‘zbek tilida yakkani ifodalovchi 
maxsus morfema yo‘q, turdosh ot leksema ma'lum kontekstda-gina yakka predmetni 
bildirib keladi, alohida olinganda esa miqdor ma'nosini ifodalashi jihatidan noaniq 
bo‘ladi. Asli  bola-  kabi leksema miqdor ma'nosini ifodalashi jihatidan betaraf bo‘lgan, 
bitta ma'nosi  -lar  morfemasining bir necha ma'nosiga zidlanishda yuzaga kelgan. 
Demak,   bola-   shaklidagi   ot   leksemasi   miqdor   ma'nosini   ifodalashi   jihatidan
betaraf,   ana   shunday   betaraflik   bunday   shakldagi   leksemaga   bitta   va   bittadan   ortiq
miqdorni bildiradigan sifatlovchi keltiraverishga yo‘l qo‘yadi:   bitta bola-   -   bir necha
(ko‘p)   bola-   kabi.   Xullas,   bolalar-   ko‘plik   shakliga   zid   qo‘yish   asosida   bola-   birlik
shakli yuzaga kelgan. Buni chizmada quyidagicha ko‘rsatish mumkin 2 . 
2  Rahmatullayev Sh,  Hozirgi o‘zbek adabiy tili. – Toshkent. Universitet, 2006. – 140-141-B. 
8  O‘zi   qo‘shilgan   asosdan   anglashiladigan   predmetning   (yoki   predmet   deb
tasavvur   qilinadigan   belgining,   harakatning)   birlik   yoki   ko‘plikdagi   uch   shaxsdan
biriga   nisbat   berilayotganini   ifodalovchi   morfemaga   nisbatlovchi   deyiladi;   bunday
morfemalar tuzumiga nisbatlovchi morfemalar paradigmasi deyiladi. 
Nisbatovchi morfemalar paradigmasi ayrim adabiyotlarda olti a'zoli deb 
ko‘rsatilib, har bir morfema qolgan besh morfema bilan (kuchli yoki kuchsiz 
holatlarda) oppozitiv munosabat hosil etishi quyidagi chizma yordamida aks ettirilgan:
[-im] ~ [-imiz], [-ing] ~ [-ingiz], [-i] [-lari] 
Bu chizmada III shaxs morfemasining ifoda jihati  i  fonemasiga tengligi to‘g‘ri 
ko‘rsatilgan, - si  shaklida ta'kidlanmagan. I, II shaxs morfemalarida ularning ifoda 
jihati  -im  kabi yozilgan, vaholanki bu morfemalar oldiga qo‘shiladigan  i  tovushi ushbu
affikslarning ifoda jihati tarkibiga kirmaydi, demak, fonema emas, balki asos bilan 
affiksni tutashtirish uchun orttiriladigan tovush. Ko‘rinadiki, nisbatlovchi affikslarning
ifoda jihatiga I, II shaxsda va III shaxsda turlicha yondashilgan. Asli an'anaviy usuldan
chetga chiqmay har uch shaxs affikslarini  -(i)m-, -(i)ng-, -(s)i-, -(i)miz-, -(i)ngiz- 
tarzida yozib ko‘rsatish to‘g‘ri, shunda orttirma tovush fakultativ ekani ochiq 
bildiriladi. Ushbu paradigma uchun umumiy ma'no qarashlilik deb ta'kidlash qisman 
to‘g‘ri; asli egalik ma'nosi, hatto qarashlilik ma'nosi ham ushbu hodisani to‘liq 
ifodalamaydi; shuni hisobga olib ushbu paradigmani  nisbatlash paradigmasi  deb, 
morfemalarini esa  nisbatlovchi  deb atashni lozim topdik. Bu paradigmadan 
anglashiladigan ma'noni "narsa-buyumning shaxsga qarashliligi" deb izohlash tor, 
chunki nisbatlovchi affiks "narsa-buyum" ma'nosini anglatuvchi leksemalarga-gina 
emas, "kishi" ma'nosini anglatuvchi leksemaga ham qo‘shiladi; shuningdek qaratuvchi 
vazifasida "shaxs (kishi)" ma'nosini anglatuvchi leksema-gina emas, "narsa" ma'nosini 
anglatuvchi leksema ham keladi. Ko‘rinadiki, umumiy ma'no - nisbat berish ma'nosi; 
har uch shaxsda kishi yoki narsaning kishiga, III shaxsda esa bulardan tashqari 
narsaning  9  narsaga nisbat berilishi ham ifodalanadi. Demak, shaxs ma'nosini ifodalash jihatidan I,
II   shaxs   affikslaridan   III   shaxs   affiksi   farqli:   ham   kishi,   ham   narsa   ifodalanadi.
Nisbatlash   paradigmasidagi   III   shaxs   morfemasi   son   (miqdor)   ma'nosini   ifodalashi
jihatidan   ham   I,   II   shaxs   morfemalaridan   farqli:   I,   II   shaxs   morfemalari   ayni   vaqtda
ham shaxs, ham son ma'nosini ifodalaydi, bu shaxslarning morfemalari son ma'nosini
ifodalashi   jihatidan   oppozitsiya   (zidlanish)   hosil   qiladi;   bunday   zidlanish   III   shaxs
morfemasida   yo‘q,   shunga   ko‘ra   son   ma'nosini   ifodalashi   jihatidan   betaraf.   III
shaxsning   ko‘plik   shakli   deb   keltirilgan   -lari   affiksi   tarkibidagi   -lar   qismi   ko‘plik
ma'nosini emas, modal ma'noni (sizlashni) ifodalashga xizmat qiladi, son ma'nosining
ifodalanishi betarafligicha qoladi. 
Xullas, nisbatlovchi morfemalar paradigmasining asosi besh a'zoli bo‘lib, ular 
orasidagi zidlanish munosabatini chizmada quyidagicha ko‘rsatish mumkin: 
[ -m- ] 
[ -miz- ] 
[ -ng- ] 
[ -ngiz- ] 
[ -i- ] 
Ko‘rinadiki, III shaxs morfemasi I, II shaxs morfemalari bilan shaxs ma'nosining
ifodalanishi jihatidan zidlanish hosil etadi, III shaxs morfemasi son ma'nosini 
ifodalamasligi sababli bu jihatdan zidlanish haqida gapirib bo‘lmaydi. 
O‘zbek   tilidagi   nisbatlovchi   morfemalar   paradigmasida   shaxs   va     son
ma'nolaridan   tashqari   modal   ma'no   ham   ifodalanadi.   Modal   ma'no   ifodalash
birlikma'nosini   ifodalovchi   I,   II   shaxs   morfemalarida   emas,   balki   ko‘plik   ma'nosini
ifodalovchi   morfemalarda   yuzaga   kelgan  (Nisbatlovchilardagi   bunday  hodisa   ko‘plik
kishilik   olmoshlari   ta'sirida   voqe   bo‘lgan),   natijada   bu   morfemalar   ikki   ma'noli
(polisemem) morfemaga aylangan: 
10  -miz- 1 
-ngiz- 1 
ko‘plik, modal ma'no jihatidan betaraf, 
-miz- 2 
-ngiz- 2 
birlik va sizlash. 
Keyinchalik modal ma'no II, III shaxs birlik morfemalarini  -lar  affiksi bilan 
ishlatish orqali ham ifodalanadigan bo‘lgan: 
-ng  - II shaxs birlik, 
-nglar -  II shaxs ko‘plik va sizlash, 
-laring  - II shaxs ko‘plik va senlash, 
-lari  - III shaxs sizlash, son ma'nosi jihatidan betaraf. 
Xullas,   nisbatlovchi   morfemalar   paradigmasining   asosi   –   besh   a'zoli;   ko‘p
ma'nolilikni va modal ma'no ifodalanishini ham hisobga olsak, bu paradigma o‘n a'zoli
bo‘ladi. 
Ko‘rinadiki, I shaxs morfemalari uch a'zoli bo‘lib: a) shaxs ma'nosining 
ifodalanishiga ko‘ra birlashadi, b)son ma'nosining ifodalanishiga ko‘ra  -miz- 1  (ko‘plik)
shakli  -m-  (birlik) va  -miz- 2  (birlik) shakllari bilan zidlanish hosil qiladi, d) modal 
ma'noning ifodalanishiga ko‘ra  -miz- 2  (sizlash) shakli  -m-  (modal ma'no jihatidan 
betaraf) morfemasi bilan go‘yo noto‘liq zidlanish hosil qiladi, e)  -miz- 1  va  -miz- 2 
munosabati ko‘pma'nolilikka teng, f)  -m-  (birlik) va  -miz- 2  (birlik) munosabati 
sinonimiyaga teng. II shaxs morfemalari besh a'zoli bo‘lib: a) shaxs ma'nosining 
ifodalanishiga ko‘ra birlashadi, b) son ma'nosining ifodalanishiga ko‘ra - ngiz- 1, -
nglar-, -laring-  shakllari  -ng-  va  -ngiz- 2  (birlik) shakllari bilan zidlanish hosil qiladi, d)
modal ma'noning ifodalanishiga ko‘ra  -ngiz- 2  (sizlash),  -nglar-  (sizlash),  -laring- 
(senlash) shakllari  -ng-  (modal ma'no jihatidan betaraf) morfemasi bilan go‘yo noto‘liq 
zidlanish 
11  hosil qiladi, e) modal ma'no ifodalashi jihatidan  -nglar-  (sizlash) va  -laring  (senlash) 
shakllari o‘zaro zidlanadi, f)  -ngiz- 1, -ngiz 2  munosabati polisememiyaga teng, g)  -ng-
(birlik) bilan  -ngiz- 2  (birlik) munosabati,  -ngiz- 2  (sizlash) bilan  -nglar-  (sizlash) 
munosabati sinonimiyaga teng. III shaxs morfemalari ikki a'zoli bo‘lib: a) shaxs 
ma'nosini ifodalashiga ko‘ra birlashadi, b) son ma'nosini ifodalashiga ko‘ra har ikki 
a'zo betaraf, d) modal ma'no ikkinchi a'zoda ifodalanadi, demak, shu nuqtada noto‘liq 
zidlanish mavjud. 
Xullas,   nisbatlash   ma'nosini   ifodalaydigan   morfemalar   bir   paradigmaga
birlashuvi shubhasiz. Lekin shu asosda bu paradigmaning har bir a'zosi qolgan har bir
a'zosi bilan oppozitiv munosabat hosil qiladi deyish mumkin emas. I, II shaxs bo‘yicha
birlik   shakllari   o‘zaro,   ko‘plik   shakllari   o‘zaro,   birlik   va   ko‘plik   shakllari   o‘zaro
oppozitiv munosabat hosil  qiladi. Lekin   -m-   (I shaxs birlik) morfemasi  bilan   -ngiz- 1
(II shaxs ko‘plik) morfemasi orasida oppozitiv munosabat yo‘q, chunki bu morfemalar
orasida   na   shaxs   ma'nosi   jihatidan,   na   son   ma'nosi   jihatidan   umumiylik   yo‘q,   faqat
nisbatlash   ma'nosini   ifodalashiga   ko‘ra   birlashadi.   Ikki   morfema   sememasining   bir
semasi   mushtarak,   boshqa   semasi   (semalari)   farqli   (zid)   bo‘lsa-gina   oppozitiv
munosabat  haqida   gapirish   o‘rinli   bo‘ladi.  Xullas,   til   hodisalari   orasidagi  har   qanday
munosabatni   oppozitiv   munosabat   deb   talqin   qilish   masalaga   o‘ta   mavhum
yondashishdan iborat. 
Odatda   ot   leksemaga   qo‘shilib,   uning   boshqa   bir   leksemaga   sintaktik
bog‘lanishini   va   biror   sintaktik   vazifada   kelishini   ta'minlashga   xizmat   qiladigan
morfemaga   turlovchi   deyiladi;   bunday   morfemalar   tizimiga   esa   turlash   (kelishik)
morfemalari   paradigmasi   deyiladi.   Hozirgi   o‘zbek   tilida   quyidagi   olti   kelishikdan
iborat   tizim   mavjud:   bosh   kelishik,   qaratqich   kelishigi,   tushum   kelishigi,   chiqish
kelishigi, jo‘nalish kelishigi, o‘rin kelishigi. 
12  Bosh kelishikning fonema ifodasiga ega morfemasi yo‘q, shunga ko‘ra bu 
kelishikning ko‘rsatkichi boshqa besh kelishikka zidlab nol ko‘rsatkichli morfema deb 
belgilanadi va ramzi bilan yozib ko‘rsatiladi. Nol ko‘rsatkichli morfema sonlash 
morfemalari paradigmasida ham mavjud bo‘lgani sababli bu morfemalarni I, II deb 
farqlaymiz. Qaratqich kelishigining morfemasi to‘rt ko‘rinishga ega:  -ning, [-ning],  -
ing, -n.  Bulardan  -ning  ko‘rinishi asosiy allomorfema bo‘lib, ayrim shartsharoitda 
"yashirinishi" (belgisiz ishlatilishi) mumkin; ana shunday allomorfemani [ -ning ] 
tarzida yozib ko‘rsatdik:  kitobning (muqovasi-) – kitob[ning] (muqovasi-)  kabi. Bu 
kelishik morfemasining  -ing, -n  shakllari juz'iy allomorfemalar bo‘lib, ma'lum shart-
sharoitda-gina namoyon bo‘ladi:  -ing  allomorfemasi I, II shaxs birlik kishilik 
olmoshlariga qo‘shiladi:  men+ing  kabi;  -n  allomorfemasi she'riyatda ishlatiladi: 
nafasin atri  (G‘afur G‘ulom) kabi. So‘zlashuv tilida  -ning  allomorfemasi  -ni  tarzida,  -
ing  allomorfemasi  -i  tarzida (oxiridagi ņ tovushini tashlab) talaffuz qilinadi, shuning 
oqibatida tushum kelishigining - ni, -i  allomorfemalari bilan shaklan teng kelib qoladi. 
Bunday omonimiya so‘zlashuv tilida voqe bo‘ladi; adabiy tilda qaratqich va tushum 
kelishiklarining affikslari aniq farqlab - ning  va  -ni, -ing  va - i  tarzida talaffuz qilinadi 
va shunday yoziladi. Qaratqich kelishigi morfemasini chizmada quyidagicha ko‘rsatish
mumkin: 
I, II shaxs birlik kishilik olmoshidan keyin She'riyatda III shaxs 
nisbatlovchisidan keyin Tushum kelishigining morfemasi ham to‘rt ko‘rinishga ega:  -
ni, [-ni], -i, -n.  Bulardan  -ni  ko‘rinishi asosiy allomorfema bo‘lib, ayrim shart-
sharoitda "yashirinish" (belgisiz ishlatilish) xususiyatiga ega; ana shunday 
allomorfemani [ -ni ] tarzida yozib ko‘rsatish mumkin:  kitobni  ( o‘qi- ) –  kitob[ni]  ( o‘qi- )
kabi. 
Bu   kelishik   morfemasining   -i,   -n   shakllari   juz'iy   allomorfemalar   bo‘lib,   -i
allomorfemasi   I,   II   shaxs   birlik   kishilik   olmoshlariga   qo‘shiladi   ( men+i   kabi),   -n
allomorfemasi she'riyatda III shaxs nisbatlovchisidan keyin qo‘shiladi:  Sahar turib 
13  ochar chechagin  (Hamid Olimjon) kabi. Yuqorida ta'kidlangan to‘rt allomorfema 
adabiy tilga mansub. Aytilganlarni chizmada quyidagicha ko‘rsatish mumkin: 
So‘zlashuv tilida tushum kelishigi morfemasining bosh tovushi o‘zi 
qo‘shiladigan asos oxiridagi tovushning ta'sirida assimilatsiaga uchraydi:  bahorri 
(bahorni), kuzzi (kuzni), jamiyatti (jamiyatni)  kabi. Morfemaning bunday tovush 
tovlanishlari allomorfemalar deb emas, talaffuz shakllari deb baholanadi. 
Chiqish kelishigining morfemasi -  -dan . Hozirgi adabiy o‘zbek tilida yozilgan 
asarda ba'zan-gina bu morfemaning  -din  talaffuz shakli uchraydi. So‘zlashuv tilida  -
dan  morfemasining boshlanishidagi  d  fonemasi o‘zi qo‘shiladigan asos oxiridagi 
tovush ta'sirida assimilatsiyaga uchraydi:  ishtan (ishdan), ottan (otdan)  kabi. 
Morfemaning bunday tovush tovlanishlari allomorfema deb emas, talaffuz shakllari 
deb baholanadi. 
Jo‘nalish kelishigining morfemasi uch allomorfema tarzida namoyon bo‘ladi:  -
ga, -ka, -qa.  Tarixan  -g‘a  allomorfemasi ham mavjud bo‘lgan; bu allomorfema hozirgi 
o‘zbek tiliga  olg‘a  leksemasi tarkibida yetib kelgan. Ko‘rinadiki, jo‘nalish kelishigi 
morfemasining allomorfemalari  k, g, q, g‘  fonemalari bilan tugaydigan asosga 
qo‘shilganida yuzaga keladi; bular to‘g‘risida leksemashakl tarkibidagi ma'noli 
qismlarning sintagmatik munosabatiga bog‘lab gapiriladi. 
O‘rin   kelishigining   morfemasi   -   -da.   Bu   yerda   ham   xuddi   chiqish   kelishigi
morfemasida   bo‘lganidek   -da   morfemasi   boshlanishidagi   d   fonemasi   o‘zi
qo‘shiladigan   asos   oxiridagi   tovushning   ta'sirida   assimilatsiyaga   uchraydi:   ish-ta
(ishda),   otta   (otda)   kabi;   -da   morfemasining   bunday   tovush   tovlanishi   allomorfema
deb emas, talaffuz shakli deb baholanadi. 
Tushum   kelishigi   bilan   qaratqich   kelishigini   farqlab   ishlatishda   quyidagi
hodisaga   asoslanish   mumkin:   Tushum   kelishigi   o‘zi   qo‘shilgan   ot   leksemani   o‘timli
fe'l leksemaga tobelaydi:   kitobni   X   o‘qi-   kabi. Qaratqich kelishigi esa o‘zi qo‘shilgan
ot 
14  leksemani   ot   leksema   (yoki   otlashgan   leksema)   asosiga   tobelaydi,   bunda   keyingi
leksema asosiga nisbatlovchi qo‘shiladi:   kitobning muqovasi-   kabi. Demak, qaratqich
kelishigining   shakli   –   murakkab,   go‘yo   qo‘sh   ko‘rsatkichli:   (asos+ning)   X
(asos+nisbatlovchi).   Bunday   murakkablik   bosh   kelishikdagi   leksemashakl   ega
vazifasida   kelganida   ham   voqe   bo‘ladi:   (asos   +II)   X   (asos   +   tuslovchi):   Yomg‘ir
yog‘maydi  kabi. 
Ko‘rinadiki, ifoda jihatiga ko‘ra olti kelishikni ikki xil guruhlash mumkin: 
I 1. Ifoda jihati nol ko‘rsatkichli morfemaga teng kelishik (bosh kelishik); I
2. Ifoda jihati affiksga teng kelishiklar (qolgan besh kelishik). 
II 1. Yakka ko‘rsatkichli kelishiklar: tushum, chiqish, jo‘nalish, o‘rin ke 
lishiklari. 
II 2. Qo‘sh ko‘rsatkichli kelishiklar: qaratqich kelishigi ( -ning +  nisbatlovchi), 
bosh kelishik (qisman): II + tuslovchi. 
Kelishik   paradigmasi   a'zolarining   mazmun   jihati   o‘ta   mavhum:   leksemalarni
o‘zaro   kelishtirish;   vazifasi   –   biror   sintaktik   bo‘lak   sifatida   shakllantirish.   Mazmun
jihatining   o‘zga   tomonida   kelishik   ma'nolari   orasida   ularni   yagona   tizimga
birlashtiruvchi   semani   ajratish   qiyin.   O‘zaro   tuzum   hosil   etib   turish   makon
kelishiklarida mavjud: Bu uch kelishik o‘rin semasi asosida birlashib va har biriga xos
semasi   bilan   zidlanib   tuzum   hosil   qiladi:   -dan   – harakatning   chiqish   o‘rni,   -ga   –
harakatning   yo‘nalish   o‘rni,   - da-   -   harakatning   bo‘lish   o‘rni.   Asli   bu   uch   kelishik
ikkiga   guruhlanadi:   chiqish   va   jo‘nalish   kelishiklari   –   dinamik   kelishiklar   sifatida,
o‘rin   kelishigi   –   statik   kelishik   sifatida.   Chiqish   va   jo‘nalish   kelishiklari   esa
harakatning   ma'lum   nuqtadan   yo‘nalishi   va   ma'lum   nuqtaga   yo‘nalishi   ma'nosini
ifodalab o‘zaro ichki zidlanish hosil etadi. 
Xullas, olti kelishikni ko‘zda tutib ulardan har biri boshqa besh kelishik bilan 
oppozitiv munosabat hosil etadi deyish uchun yetarli asos yo‘q; ayrim kelishiklar 
15  orasida ichki oppozitiv munosabat-gina mavjud. Asli kelishiklar orasida, F. de Sossyur
ta'kidlaganidek,   assosiativ   munosabat   mavjud   deyish   to‘g‘ri:   Bir   kelishik   boshqasini
eslatib turadi, leksemashakl tarkibidagi ma'noli qismlar qatorida (aranjirovkasida) ayni
bir   o‘qda   (pozitsiyada)   joy   oladi   va   biri   o‘rnini   ikkinchisi   almashtirib   egallaydi.
Kelishiklarning   sintaktik   mohiyati   leksemashakl   tarkibida,   leksemashaklning   boshqa
bir leksema bilan, leksemashakl bilan sintaktik bog‘lani-shida namoyon bo‘ladi (Bular
o‘z o‘rnida bayon qilinadi). 
1.2.Paradigmaning  turlari 
Ot turkumi leksemasiga mansub yuqoridagi uch paradigmadan tashqarida 
turadigan, o‘zaro paradigmatik munosabat hosil qilmaydigan morfemalar ham 
anchagina. Bular orasida affikslar ham, affiksoidlar ham, leksiktabiatli morfemalar 
ham mavjud. 
1. Ot turkumi leksemasiga qo‘shiladigan noparadigmatik affikslar quyidagilar: 
1) kichraytirish (shu asosda erkalash) ma'nosini ifodalovchi  -cha, -choq (-chak) 
affikslari:  qizcha-, kitobcha-; toychoq-, qo‘zichoq-, kelinchak-, tugunchak-  kabi;  2) iliq
munosabatni ifodalovchi  -gina  affiksi:  bolaginam-, onaginang  X  o‘rgilsin  kabi. Bu 
affiks faqat ma'nosini ifodalovchi  -gina  yuklamasi bilan omonim:  bolam-gina, onang-
gina  kabi; 
3) hurmat ma'nosini ifodalovchi  -lar  affiksi:  ona+m+lar+ni  kabi; 
4) xoslik ma'nosini ifodalovchi  -niki  affiksi:  ona + I  +m+niki, Shohista + I +  niki
kabi; 
5) o‘ringa nisbat berish ma'nosini ifodalovchi  -dagi  affiksi:  uy+lar+imiz+dagi, 
qishloq+lar+dagi, tog‘a+ I  + miz 2 + niki + dagi kabi; 
6) substantiv shakl yasovchi  -lik  affiksi:  qaysi qavat + I  + da + lig + i + ni  kabi. 
Bu affiksning ish doirasi ancha keng:  kel + moqchi + lig + i + ni, bor + lig + i 
16  + ni, yaxshi + lig + i + ni  kabi. Asli bu  -lik  affiksi  ekan  yordamchisiga qo‘shiladi, bu
yordamchi   ellipslanishi   oqibatida   undan   oldingi   qismga   qo‘shilib   keladi:   (qaysi)
qavatda ekanligini  qavatdaligini  kabi. 
2. Ot turkumi leksemasiga iliq munosabat ifodalovchi   -jon, -boy (-voy), -xon, -
oy   affiksoidlari   qo‘shiladi:   buvijon-,   Olimjon-,   Ravshanboy-,   Komilaxon-,   Tursunoy-
kabi. Bu affiksoidlar ayrim kishi atoqli otlarida ularning doimiy tarkibiy qismi sifatida
qatnashadi:  Oyxon-, O‘g‘iloy-  kabi. 
3.   Ot   turkumi   leksemasiga   qo‘shiladigan   leksik   tabiatli   morfemalar   deb
ko‘makchilarni   ko‘rsatish   lozim.   Ko‘makchi   adabiyotlarda   bog‘lovchi   va   yuklama
bilan   birgalikda   yordamchi   turkumlar   guruhiga   birlashtiriladi.   Aslida   ko‘makchi
bog‘lovchi   va   yuklamadan   keskin   farq   qiladi:   ko‘makchi   leksemashakl   tarkibiga
kiradi,   leksemani   sintaktik   vazifada   kelishga   hozirlaydi;   bog‘lovchi   odatda
leksemashakllar   orasidagi   sintaktik   munosabatni   ta'minlab,   ma'lum   bir   grammatik
ma'noni   ifodalashga   xizmat   qiladi;   yuklama   odatda   biror   sintaktik   vazifada   kelgan
leksemashaklga,   shuningdek   gapshaklga   turlicha   grammatik   ma'no   qo‘shadi.
Ko‘rinadiki,   ko‘makchini   bog‘lovchi,   yuklama   qatorida   turadigan   grammatik   birlik
turkumi deb talqin etish o‘rinli emas; ko‘makchi asli morfemaga teng deb baholanishi
to‘g‘ri.   Ko‘makchilar   ot   leksemalar   turkumiga   mansub   sintaktik   shakl   hosil   qiluvchi
bo‘lib, leksik tabiatli morfemalar guruhini tashkil qiladi. 
Ko‘makch
ilar affiks morfemalarda
n farqli holda leksemaga kelishik
ko‘rsatkichidan   keyin   qo‘shiladi,   kelishik   bilan   ko‘makchi   birgalikda   analitik
grammatik   shaklga   teng   bo‘ladi.   Bunday   analitik   grammatik   shakl   tarkibida   uch
kelishikning:   bosh,   chiqish,   jo‘nalish   kelishiklarining   ko‘rsatkichlari   qatnashadi;
sintaktik   vazifani   analitik   grammatik   shaklning   ko‘makchi   qismi   belgilaydi,   uning
oldidagi kelishik shakli sintaktik-semantik jihatdan betaraflashadi. 
17  Har bir  ko‘makchi asosan  bir grammatik ma'noni  ifodalaydi;  ko‘makchilardagi
ko‘pma'nolilik   asli   ko‘makchining   o‘ziga   emas,   balki   ko‘makchi   qo‘shilayotgan
birlikdan (leksemadan, birikmadan) anglashiladigan lug‘aviy ma'noga mansub bo‘ladi.
Masalan,
bilan ko‘makchi
si odatda ot leksemaga qo‘shilib kelganida
birgalik[da]ma'nosini   ifodalaydi:   O‘g‘lingiz   bilan   birga   boshlashib   keldi   (Odil
Yoqubov)   kabi.   Bu   ko‘makchi   fe'lning   otdosh   shakliga   qo‘shilib   kelganida   keyingi
harakatning   oldingi   harakat   tugashi   bilanoq   yuz   berishini   ifodalaydi:   Shoira   yo‘lak
boshida   ko‘zdan   g‘oyib   bo‘lishi   bilan   Abduvohid   Sherzodga   qarab   iljaydi   (O‘tkir
Hoshimov)   kabi.   Bunday   ma'noni   bilan   ko‘makchisining   yolg‘iz   o‘zi   ifodalamasligi,
bunday ma'no fe'lning otdosh shakli tufayli ro‘yobga chiqishi o‘z-o‘zidan ayon va b. 
Xullas, ko‘makchi qatnashadigan qurilmaning ma'nosini ko‘makchi
ifodalaydigan   ma'nodan   ajratib   baholash   ma'qul.   Rus   tili   grammatikalari   ta'sirida
sababli,   tufayli,   chog‘li,   osha,   bo‘ylab,   bo‘yicha,   holda,   yo‘sinda,   tomon,   asosan,
binoan,   muvofiq,   qarata   kabi   turli   turkum   leksemashakllari,   shuningdek   "ko‘makchi
ot"   nomi   bilan   ost-,   ust-,   tag-,   old-,   orqa-,   ich-,   o‘rta-,   ora-,   bosh-   kabi   ot
leksemalarning   ma'lum   kelishik   shakllari   ko‘makchilar   qatoriga   nohaq   ravishda
kiritilgan. 
Ayrim   ko‘makchilar   orasida   sinonimik   munosabat   mavjudligidan   qat'i   nazar
( kabi,   singari;   qadar,   dovur;   so‘ng,   keyin;   beri,   buyon ),   ko‘makchilar   rang-barang
ma'nolarni ifodalashga xizmat qiladi, shunga ko‘ra o‘zaro paradigma hosil qilmaydi. 
4.Ko‘makchiga   sinonim   -dek   (-day),   -cha   affikslari   alohida   baholanishi   kerak.
Bular kelishik shaklidan keyin qo‘shilishiga ko‘ra ko‘makchiga o‘xshaydi, lekin ifoda
jihatiga   va   o‘zidan   oldingi   qismga   qo‘shib   yozilishiga   ko‘ra   affiksga   o‘xshaydi.   Shu
xususiyatlarini hisobga olib bularni   affiksko‘makchi   deb nomladik:   uka + I   + m + + II
+ kabi  – uka  + I  + m + + II  + dek, uy + I  + ing + ga + cha – uy + I  + ing + ga +qadar
kabi.  Qadar  ko‘makchisiga sinonim  -cha  affiks-ko‘makchisi urg‘u olmaydi, 
18  leksemashaklga qo‘shilib keladi; shunga ko‘ra  -cha  affiks-ko‘makchisini asli boshqa 
affikslardan farqli holda leksemashaklga chiziqcha orqali yarim qo‘shib yozish to‘g‘ri 
(Noparadigmatik morfemalarning turli-tuman belgixususiyatlari haqida
leksemashakllar tizimi bahsida gapiriladi) 3 . 
Bob yuzasidan xulosa 
Ushbu bobda paradigma tushunchasining lingvistik mazmuni, uning kelib 
chiqishi, rivojlanish bosqichlari hamda leksikologiyadagi o‘rni atroflicha yoritildi. 
Paradigma – bu til birliklarining ma’lum shakl yoki ma’no mezoniga ko‘ra 
tizimlashtirilgan majmuasi bo‘lib, u til tizimining ichki tartibini anglatuvchi muhim 
birlikdir. Paradigmatik munosabatlar orqali so‘zlar orasidagi semantik bog‘liqliklar 
aniqlanadi, bu esa tilning kognitiv va kommunikativ funksiyalarini chuqurroq 
tushunishga imkon beradi. Paradigma nafaqat grammatik birliklarda, balki leksik 
birliklar orasida ham ko‘zga tashlanadi. Ayniqsa, giponimiya, graduonimiya va 
partonimiya kabi paradigmatik qatorlar til birliklarini tartibga solishda muhim vosita 
sifatida xizmat qiladi. Bu bobda ko‘rib chiqilgan nazariy manbalar, yondashuvlar va 
tushunchalar tilshunoslikdagi paradigmatik fikrlash usulining ahamiyatini tasdiqlaydi 
hamda keyingi boblarda ushbu qatorlarning har birini alohida tahlil qilish uchun 
nazariy asos yaratadi. 
3 Rahmatullayev Sh,  Hozirgi o‘zbek adabiy tili. – Toshkent. Universitet, 2006. –142-151-B. 
19  II BOB. GRADUONIMIYA, GIPONIMIYA, PARTONIMIYA VA ULARNING
IFODALANISHI 
2.1. Graduonimiya 
O‘zbek tilshunosligida so‘zlararo ma'noviy munosabatlar tushunchasi ostida 
asosan sinonimik, polisemik va antonimik munosabatlar tushunilar edi. Keyingi 
davrlarda o‘zbek tilshunoslari so'zlararo ma'no munosabatlarining sinonimiya, 
omonimiya, antonimiyadan tashqari giponimiya, graduonimiya, partonimiya kabi 
turlarini ham ajratdilar. M a’nodoshlik qatorining atash va vazifa semalari bir xil, ifoda
semalari farqli bo'lgan turidan boshqa yana bir boshqa ma'nodoshlik mavjud. Bunday 
qatorlarni ba'zi bir tilshunoslar ma'nodoshlik deb hisoblamaydilar, bunday 
leksemalarning mazmun guruhlarini alohida lug'aviy ma’no guruhlari deb sanaydilar. 
Bular narsa buyum, belgi, harakat-holatni turli darajada atovchi leksemalar guruhidir. 
So'zlararo ma'no munosabatlari mazmuniy darajalanishi graduonimiya deb ataladi. 
Mazkur leksemalar qatori o‘zaro darajali ziddiyatda turgani uchun darajalanish deb 
nomlanadi. Jumladan:  ninni — chaqaloq — go ‘dak — bola  darajalanish qatorini  bola 
—farzand  —  zurriyot  sinonimik qatori bilan solishtirilsa, ular orasidagi farqni sezish 
mumkin. Sinonimik qatordagi leksemalarning atash semalari bir xil, bir turdagi narsa-
buyum , belgi-xususiyat, harakat-holatni bildiradi. Darajalanish qatorida esa umumiy 
atash semalari bir xil, ammo ular ma'lum bir semaning turli darajalarini ifodalaydi, 
muayyan belgi-xususiyatning oz-ko‘pligiga ko‘ra o‘zaro qaramaqarshi qo'yadi. 
Masalan:  shivirla—pichirla—ayt—gapir—baqir —  hayqir  qatori „ovoz miqdori" 
belgisi asosida tuzilgan, bu belgi  „shivirla“ dan  „hayqit*‘ ga tomon o'sib boradi va 
darajali ziddiyat qatorini hosil qiladi. Darajali ziddiyatlar tilning lug‘at boyligini 
o'rganishda katta ahamiyatga ega. Voqelikda narsa, belgi, xususiyatlararo jins-tur 
bog'lanishi juda keng tarqalgan. Bular giponimik munosabatlar deb ataladi. 
20  Giperonim ma'lum bir jinsning umumiy nomini, giponim esa shu jins turining 
nomlarini ifodalab keladi Masalan:  ot— giperonim,  ayg'ir, baytal, toy, to'bichoq, 
yo‘rg‘a, saman —  giponimlar. Demak, giponimik qatorni m a'no jihatidan jins-tur 
munosabatlari bilan o'zaro bog'langan so'zlar tizimi tashkil qiladi. Partonimiya butun-
bo‘lak munosabatlaridir. Butun-bo'lak munosabatlari ham voqelikda keng tarqalgan 
bo‘lib, voqelikning bevosita in'ikosi bo'lgan ongimizda, ongning shakli va ifoda 
vositasi bo'lgan tilda o ‘z aksini topadi. Partonimik munosabatlarda so'zlararo butun-
bo‘lak munosabatlarini ifodalash bilan aloqador bo'lgan bog'lanishlar tushuniladi. 
Partonimik lug'aviy ma’no guruhlarida so'zlar  butun nom  va  bo‘lak nom  kabi turga 
ajratiladi. Alohida bir butunlik nomini ataydigan so'z  butun nom  deb ataladi. Masalan: 
daraxt.  Butunning bo'laklarini, tarkibiy qismlarini atab keluvchi so‘zlar esa bo‘lak 
nom deyiladi. Masalan:  ildiz, shox, barg, tana.  Bu qatordagi  barg — shox — lana — 
ildiz  so'zlari ma’lum o‘xshashlikka ega, ya'ni butunning bolaklari sifatida o'xshashdir. 
Butun nom partonimiya lug'aviy guruhining dominanta so‘zi sifatida bo'laklarni 
alohida bo rttirish, uqtirish talab etilmaydigan sharoitlarda o‘z qatoriga kiruvchi bo'lak 
nomlarning 
istaganini almashtira oladi. Masalan, „Daraxtni sindirdi “ gapida
„daraxt“   „shox“   so'zining   o'rnida   keladi.   „Daraxtni   kesdi “,   „daraxtga   chiqdr   kabi
birikmalarda tana yoki shox nazarda tutiladi. Demak, butun nomning qaysi bo'lak nom
o'rnida qo'llanganligini muayyan matniy holatdangina aniqlash mumkin. Sinonimik va
graduonimik   qatorlar   ichida   dominanta   so‘z   hamisha   qatorning   ichida   bo'ladi,
partonimiyada esa dominanta so‘z hamma vaqt partonimik qatordan tashqarida turadi.
Sinonimik, graduonimik, giponimik munosabatlar ot, sifat, son, olmosh, ravish, undov
va   taqlid   so'zlarda   hosil   bo'ladi,   partonimik   munosabatlar   faqat   ot   so‘z   turkumi
doirasidagina   bo'ladi.   Bularning   sinonimiyadan   farqi   shuki,   sinonimik   qatorlar   bir
denotatni   ifodalab   keladi,   partonimik   va   graduonimik   guruhlarda   esa   har   bir   so‘z
boshqa-boshqa narsalarni, o'ziga xos alohidaliklarni, zotlarni atab keladi. 
21  Giponim, graduonim, partonimlarni o'rinli ishlatishni o‘rganish, sinonim. 
omonim va antonimlarning qo‘llanishini o'rganish kabi ahamiyatlidir. Chunki ular 
nutqni badiiylashtirish hamda aniqlashtirishda muhim vazifa bajaradi. Masalan:  Kim 
kuchuk birla xo'tukka qancha qilsang tarbiyat, 
It bo ‘lur, eshshak bo ‘lur, bo ‘Imaslar aslo odamiy. 
(A.Navoiy) 
Navoiyning mazkur baytida badiiylikka o'zaro giperonimik munosabatda 
bolmgan so'zlarni  (kuchuk~it;xo‘tik~eshak ) qo'llash orqali erishilgan 4 . 
2.2. Giponimiya 
Giponimiya  - lug'at boyligidagi leksemalarning pog'onali (ierarxik) aloqasidan 
kelib chiqadigan ma'no munosabatlari. Bunday munosabatlarning mohiyati shundaki, 
torroq tushuncha yoki ma’no ifodalaydigan leksemalar kengroq tushuncha yoki ma’no 
ifodalaydigan leksemalar bilan tur (giponim) va jins (giperonim) aloqasida boladi, 
bunday aloqa birlashtiruvchi (integral) semalar orqali amalga oshiriladi. Masalan,  lola 
leksemasining ma’nosi  gul  leksemasining ma’no tarkibiga,  mushuk  leksemasining 
ma’nosi  hayvon  leksemasining ma’no tarkibiga kiradi. Bunday po'gonali (bosqichma-
bosqich) munosabat, ayniqsa, u yoki bu fanning terminologik tizimida keng tarqalgan. 
Chunonchi, botanikada  tur tushunchasi  turkum  tushunchasi tarkibiga,  turkum 
tushunchasi  oila  tushunchasi tarkibiga,  oila  tushunchasi  qabila  tushunchasi tarkibiga, 
qabila  tushunchasi л/я/tushunchasi tarkibiga, л/я/tushunchasi esa eng katta taksonomik
kategoriya bolgan  tip  tushunchasi tarkibiga kiradi. Leksemalar ma’nosidagi ana 
4 Muhiddinova X.Hozirgi o‘zbek adabiy tili: Oliy o‘quv yurtlari talabalari uchun o‘quv qo‘llanma.  – Toshkent.
O‘qituvchi, 2006. – 53-55-B. 
22  shunday bog'lanish  gipogiperonimik  (tur-jins),  partonimik  (butun-bo'lak) munosabati
deb qaraladi. 
Bunday   munosabatlar   lug'at   boyligining   yoxud   undagi   ayrim   terminologik
tizimlarning   qurilishini   belgilaydigan   muhim   omillardan   sanaladi.   Shu   yo'l   bilan
tildagi   leksemalarning   paradigmalari   (leksemalarning   ma’no   to'dalari   yoki   ma’no
guruhlari)   aniqlanadi.   Masalan,   «kiyim»   mazmunli   guruh   a’zolari:   telpak ,   ko'ylak ,
kastum ,   shim ,   tujli   va h.k.lar; «o'simlik» mazmunli guruh a’zolari:   daraxt ,   buta, o't,
suvo'tvn   b.lar;   «daraxt»   mazmunli   guruh   a’zolari:   terak,   tol ,   qayrag'och,   archa ,
qarag'ay  va b.lar kabi. 
Tilning lug'at boyligini tizim (sistema) sifatida o'rganishda leksemalarning gipo-
giperonimik munosabatlariga tayanish muhim ahamiyatga ega: u tabiat va jamiyatdagi 
narsa-prcdmetlarning, voqea-hodisalarning tildagi nomlari bo'lgan leksemalarning 
ma’nolarini va shu ma’nolar orqali borliqdagi narsa-hodisalarning o'zlari haqidagi 
tushuncha-tasavvurlarni umumlashtirish va farqlash imkonini beradi. 
Bunday darajalanish oppozitsiyaning (zidlanishning) bir turi deb qaraladi121 va 
shu qatordagi bosh so'zga nisbatan belgilanadi. Masalan: «yosh» belgisiga ko'ra (bosh 
so'z ajratib ko'rsatilgan):  buzoq- tana-g'unajin-sigir; qiz-juvon-ayol, «Belgi»dagi 
darajalanish asosida:  chiroyli- suluv-ko'rkam-zebo; «siljish sur’ati» belgisiga ko'ra: 
yurmoq-chopmoq-yugurmoq-yelmoq kabi. Graduonimiya hodisasini o'z vaqtida 
Alisher Navoiy ham payqagan va uni turkiy (o'zbek) tilining boylik ko'rsatkichlaridan 
biri sifatida izohlagan edi. U o'zining «Muhokamatul-lug'atayn» asarida «yig'lamoq» 
ma’noli so'zlar guruhini ayni shu darajalanish aspektida talqin qiladi:  yig'lamsinmoq-
ingramoq-singramoq-o'kurmoq-hoy-hoyy\g‘\amoq  kabi122. Demak, Alisher Navoiyni 
shu hodisaning ilk tadqiqotchisi desak bo'ladi. Keyingi 20-30 yil ichida o'zbek 
tilshunosligida bu masalaga alohida e’tibor berilmoqda. 
23  Leksemalarning   ma’no   munosabatlarida   darajalanish   hodisasining   o'rganilishi
ko'p   jihatdan   ahamiyatlidir:   lug'at   boyligining   tizim   sifatidagi   tavsifini   berishda,
sinonimlar   va   antonimlar   lug'atini   tuzishda,   lug'aviy   birliklarning   uslubiy   vosita
(stilistik   figura)   sifatidagi   qiymatini   belgilashda   graduonimik   tadqiqotlar   natijasidan
foydalanish mumkin. 
2.3. Partonimiya 
Partonimiya  leksemalarning ma’no guruhlarida butun-bo'lak munosabatlarining
ifodalanishi. Masalan, avtomobil (butun) — kuzov (bo'Iak) - motor (bo'Iak) - g’ildirak 
(bolak) va b.lar. Yana: uy (butun) - xona (bo'Iak) - ayvon (bo'Iak) — koridor (bo'Iak). 
Bularda  avtomobil  (birinchi qatorda) va  uy  (ikkinchi qatorda) leksemalari bosh 
so'zlardir. Ayni paytda kuzov (butun) - eshik (bo'Iak) - yukdon (bo'Iak) - oyna (bo'Iak) 
- bamfer (bolak) qatorida  kuzov  leksemasi; xona (butun) - oyna (bolak) — eshik 
(bo'Iak) qatorida esa  xona  leksemasi bosh so‘z sanaladi. Ma’lumki, leksemaning 
ma’nosida borliqdagi voqea-hodisalarning inson ongidagi in’ikosi ifodalanadi, demak, 
ma'nolar tizimidagi butun-bo'lak munosabati negizida ham, aslida, borliqdagi butun-
bo'lak munosabatlarini tilda ifodalash zarurati yotadi. 
Partonimiya   hodisasini   o'rganish   lu’gat   boyligi   tizimining   «sir»larini   ochish,
so'z   ma’nolarini   aniq   va   to'g‘ri   izohlash   nuqtayi   nazardan   ahamiyatlidir.   Bu   hodisa
H.Nc'matov,   R.Rasulov,   E   .Qilichev,   B.Qilichev   kabi   tilshunoslarning   ishlarida
ma'lum darajada o‘z talqinini topgan. 
Giponimiya  - lu’gat boyligidagi leksemalarning pog'onali aloqasidan kelib 
chiqadigan ma'no munosabatlari. 
Giponim  - tur tushunchasini ifodalaydigan leksema. 
Giperonim  - jins (turkum) tushunchasini ifodalaydigan leksema. 
24  Graduonimiya  — leksemalarning ma’no guruhlari a’zolarida u yoki bu 
belgining darajalanishi. 
Partonim
iya - leksemalarnin
g ma'no guruhlarida butun-bo'lak
munosabatlarining ifodalanishi 5 . 
Paradigma haqida tushuncha. Paradigma   lingvistik tushuncha sifatida barcha
fanlarda   qo‘llanadigan   sistema   tushunchasi   bilan   bog‘lanadi .   Avvalgi   mavzularda
sistemaning   turlari   haqida   gapirilgan   va   unda   mavhum   (ongda   mavjud)   va   aniq
(borliqda   mavjud)   sistemalar   farqlangan   edi.   Quyida   ularning   har   biriga   alohida-
alohida to‘xtalamiz. 
Sistemalarning tarkibibir xil yoki har xil bo‘lishi mumkin:Ko‘rilganidek, ayrim
mavhum sistemalarning borliqda nusxasi bo‘lsa (masalan,  kitob  leksemasining nusxasi
kitob   so‘zi,   ruboiy   sistemasining   nusxasi   muayyan   bir   ruboiy),   boshqasi   nusxasiz
bo‘ladi  (masalan, kelishik sistemasi,  adabiy turlar  sistemasi).  Aniqrog‘i, nutqda   kitob
so‘zi   mavjud,   lekin   oltita   kelishik   yaxlitligidagi   nutq   hodisasi,   adabiy   turlar
sistemasining   nusxasi   bo‘lgan   badiiy   hodisa   yo‘q.   Nusxali   mavhum   sistemani
prototipli   sistema,   nusxasiz   sistemani   prototipsiz   sistema   sistemasi)   deyish   ham
mumkin. 
Tilda   assosiativ   munosabat .   Sistemadosh   (bir   sistemaga   mansub)   lisoniy
birliklar bir-birini eslatib turadi. Shu boisdan ular jamiyat a’zolari ongida bir tizimga
birlashgan   holda   yashaydi.   Masalan,   [ a ]   fonemasi   [ o ]   fonemasini,   [ u ]   fonemasi   [ o‘ ]
fonemasini,   [ i ]   fonemasi   [ e ]   fonemasini   eslatadi.   Umuman   olganda,   bir   unli   boshqa
unlini eslatadi. Bu ushbu unlilarning bir sistemaga kirishi tufayli sodir bo‘ladi. Bu fikr
undosh fonеmalarga ham taalluqli. Lekin [ a ] fonemasi dabdurustdan [ q ] yoki [ h ] 
5  Jamolxonov H. Hozirgi o‘zbek adabiy tili: Oliy o‘quv yurtlari uchun darslik. – Тoshkent.  «Talqin», 2005. – 
185-187-B. 
25  fonemasini eslatmaydi. Chunki ular ikki sistema – unlilar va undoshlarsistemasiga 
kiradi. Unlilar bir-birini unlilar sistemasida, undoshlar esa undoshlar sistemasida eslata
oladi. Hatto [ u ] fonemasining [ a ]fonemasini eslatishi o‘z sistemadoshi bilan birgalikda
amalga oshiriladi. Masalan, [ a ], [ o ] fonemalari ichki, mikrosistema  Ma’ruza matnlari. 
hosil qilib, birgalikda boshqa fonema juftliklarini eslatadi. Bir-birini eslatib turish 
assosiativ munosabat  deyiladi. Eslatish ikki tomonlama bo‘lishi ham mumkin. 
Masalan, [ yuz ] leksemasi, bir tomondan [bet], [chehra], [jamol], [oraz] kabi birliklarni,
ikkinchi tomondan, [burun], [ko‘z], [quloq], [qosh], [lab] leksemalarini eslatadi va 
bunda u ikki sistemaning a’zosi ekanligini namoyon qiladi. Bir-birini eslatuvchi 
birliklar umumiy, o‘xshash belgi-xususiyatga ega bo‘ladi. Ana shu o‘xshashlik va 
umumiylik ularni birlashtiruvchi, bir sistemada “ushlab turuvchi” belgilari sanaladi. 
Masalan, unlilar “sof ovozga egalik” umumiy belgisi ostida birlashadi. Ammo ular 
farqli belgiga ham ega bo‘lishi shart. Masalan, bu sistemada [ a ]“lablanmaganlik”, 
[ o ]“lablanganlik” farqlovchi belgisiga ega, “kenglik” belgisi esa ularni birlashtiradi. 
Lisoniy paradigma haqida . Paradigma  haqidagi ilk tasavvurimizni 
shakllantirish uchun borliqdagi bir dalilga murojaat qilamiz. Qo‘limizda bir shoda har 
xil kalit bor. Qulfni ochish uchun ularni birma-bir qulfga tiqib ko‘ramiz. Natijada 
bittasi tushadi va qulf ochiladi. Ana shu kalitlar shodasini paradigmaga qiyoslash 
mumkin.  Kitob... berdi  gapi bamisoli qulf. Uning teshiklariga kelishiklardan biri 
tushadi.  –ning, -ni, -da  qo‘shimchalarini birma-bir qo‘yib ko‘ramiz. Qurilmaga tushum
kelishigi shakli  –ni  tushadi. 
Umumiy belgisi asosida birlashgan va bir-birini taqozo etadigan, ammo har biri
o‘ziga   xos   belgisi   bilan   boshqasiga   qarama-qarshi   turuvchi   lisoniy   birliklar
sistemasi paradigma   deyiladi   ( paradigma   grekcha   paradeigma   –Ma’ruza   matnlari.
“misol”, “namuna” degan ma’nolarni bildiradi) Har qanday lisoniy sistema, bir 
26  vaqtning o‘zida, lisoniy paradigma sanaladi. Grammatik kategoriyalar ham lisoniy 
paradigma ko‘rinishlaridan biri. 
Paradigmani tashkil etuvchi lisoniy birlik  paradigma a’zosi  deb yuritiladi. 
Paradigma kamida ikkita a’zodan iborat, ular, asosan, bir lisoniy sathga mansub 
bo‘ladi. Ferdinandde Sossyur lisoniy paradigma tarkibidagi, boshqacha aytganda, 
lisoniy birliklar orasidagi paradigmatik (assotsiativ, bir-birini eslatib turish, 
o‘xshashlik) munosabatini lisoniy birlik uchun eng asosiy munosabat sifatida 
baholagan. Bir paradigma tarkibiga kiradigan birliklar quyidagi xususiyatlarga ega 
bo‘lishi kerak: 
1) paradigmadagi bitta birlik tilga olinganda, shu paradigmaga kiruvchi boshqa 
a’zo ham eslаnishi (masalan, bir kelishik shaklining boshqa kelishik shakllarini, bir 
ma’nodosh birlikning ma’nodoshlik qatoridagi boshqa birlikni eslatishi kabi); 
2) muayyan nutq sharoiti uchun o‘zaro paradigmatik munosabatda turgan 
birlikdan, ya’ni paradigma a’zolaridan bittasi tanlanishi (masalan, Salim... kitobi 
birikmasi uchun kelishiklar paradigmasidan qaratqich kelishigining olinishi); 
3) bir paradigmaning a’zolari o‘zaro o‘xshashlik bilan birga, har biri 
ikkinchisidan qaysidir bir xususiy belgisi bilan farqlanib turishi (masalan, tushum va 
jo‘nalish kelishiklari “oldingi so‘zni keyingi fe’lga tobelash” vazifasini bajarishda 
o‘xshash, lekin biri “vositasiz to‘ldiruvchi sifatida tobelash”, ikkinchisi “vositali 
to‘ldiruvchi yoki hol sifatida tobelash” belgisi bilan farqlanadi); 
4) paradigma a’zolari nutqda bir o‘rin va (mavqeda) kelib, bir-birini ma’lum 
holatda almashtira olishi, o‘rnini egallashi (masalan, kitob... o‘qishbirikmasini hosil 
qilishda tobe so‘zni bosh, tushum, chiqish kelishiklari shakllantira oladi).Lisoniy 
paradigma va uning a’zolariga nisbatan de Sossyur tomonidan qo‘yilgan bu talab 
qariyb yuz yildan beri deyarli o‘zgarishsiz saqlanib kelmoqda. 
27  Paradigma  so‘zi – omonim termin. U “yo‘nalish”, “soha” ma’nosida ham 
ishlatiladi: Lingvokulturologiya – tilshunoslikning yangi paradigmasi kabi. 
Lisoniy  paradigma  turlari. Paradigma, qamroviga ko‘ra, katta  va kichik, tashqi
va   ichki   paradigmalarga   bo‘linadi.   Bu   paradigmalar   bir-biriga   nisbatan   olinadi.
Masalan,   undoshlar   (katta   yoki   tashqi)   paradigmasi   jarangli   va   jarangsiz   ungoshlar
(kichik   yoki   ichki)   paradigmalariga   bo‘linadi.   Fonemalar   sistemasi   fonetik (yoki
fonetik-fonologik)  paradigma deyiladi. 
Semantik-grammatik umumiylikka ega bo‘lgan leksik birliklar lug‘aviy 
paradigmani tashkil etadi. Sinonimik, antonimik, graduonimik qatorga 
birlashgan leksemalar sistemasi, alohida lug‘aviy guruhlar leksik paradigmalardir. Ular
yuqorida paradigmaga qo‘yilgan talablarga to‘la javob beradi. lug‘aviy-mavzuiy to‘da,
lug‘aviy-mazmuniy maydon, so‘z turkumlari ham yirik (makro) paradigmani tashkil 
etadi. 
Morfologik kategoriya (morfologik shakllar sistemasi)  – morfologik 
paradigmadir. Sintaktik qoliplar sistemasi sintaktik paradigmani tashkil etadi. Sintaktik
paradigma ikkiga – gap paradigmasi va so‘z birikmasi paradigmasiga bo‘linadi. Gap 
paradigmasining o‘zi ikki – sodda gap qoliplari va qo‘shma gap qoliplari ichki (mikro)
paradigmasiga bo‘linadi. 
Bir-biriga   sionim   bo‘lgan   so‘zlar   tizimini   paradigma   deyish   mumkinki?
Masalan: Boqmoq, qaramoq, nazar tashlamoq, nigoh solmoq... kabi. Albatta, yo‘q deb
javob   beramiz.   Bir-birini   almashtiruvchi   paradigma   a’zolari   pozitsiya,   qay   o‘rinda
kelishi   bilan   shartlangan   bo‘ladi.   O‘rin,   pozitsiya   –   mana   paradigma   uchun   nima
muhim!   Shuning   uchun   paradigma   a’zolarining   miqdori   cheklangan   va   aniq   bo‘ladi.
To‘g‘ri, ba’zi  olimlar  o‘zbek tilidagi kelishiklarni  ba’zan 7 ta, ba’zan 8 ta deyishadi.
Bu   paradigmaning   xususiyati   bilan   emas,   balki   ilmiy   yondashuvlarning   tabiati   bilan
bog‘liq. Bunga qarama-qarshi o‘laroq, sinonimlarning aniq miqdorini hech kim ayta 
28  olmaydi.  Kontekstual  sinonimlar  qo‘shiladigan  bo‘lsa,   bu  yana  qiyinlashadi.  Albatta,
sinonimlar matn bilan juda bog‘liq va ular har bir alohida pozitsiya uchun xoslangan.
Lekin   sinonimlarni   har   holda   almashtirsa   bo‘ladi.   Shuningdek,   ularning   denotatlari
(borliqda ifodalaydigan hodisalari) ham bitta. Shu bilan birga, ularning qo‘llanishi  til
jamiyati   tomonidan   belgilanmagan,   balki   alohida   so‘zlovchiga   bog‘liq   bo‘ladi.
Bularning barchasi sinonimik qatorni qat’iy tartib asosida tashkil topgan, a’zolari aniq
pozitsiya bilan bog‘langan paradigmadan farqlashga asos bo‘ladi. 
Assosiatsiya – bog‘liqlikka asoslangan eslash jarayoni 
Sistema – birdan ortiq elementlarning o‘zaro munosabatga kirishishidan  hosil 
bo‘lgan butunlik 
Element – butunlikni tashkil etishda munosabatga kirishuvchi qism 
Paradigma – lisoniy sistema 
Paradigma a’zosi – lisoniy sistema elementi 
Fonetik paradigma – unli va undoshlar sistemasi 
Morfemik paradigma – morfemalar sistemasi 
Morfologik paradigma – grammatik shakllar sistemasi, grammatik kategoriya 
Leksik paradigma – leksemalarning muayyan belgi asosidagi tizimi 6 
Paradigmatik munosabat. Avvalgi mavzularda qulf va kalitlarga oid misol 
keltirgan edik. Turli kalitlar shodasi paradigmaga qiyoslangan edi. Kalitlar orasidagi 
munosabat paradigmatik munosabatga o‘xshaydi. Paradigma a’zolari orasidagi 
munosabat  paradigmatik munosabat  deyiladi. Paradigmatik munosabat bir sistemaga 
kiruvchi birliklarning o‘xshashlik va farqlilik munosabatlaridir. Masalan, kelishiklar 
o‘zaro “oldingi so‘zni keyingi so‘zga bog‘lash” o‘xshashligiga ega bo‘lsa, har bir 
kelishikning bu o‘xshashlik ostidagi tafovutlari farqlilik munosabati hisoblanadi. 
6  Termiz davlat universiteti o‘zbek tilshunosligi kafedrasi. “Hozirgi o‘zbek tili” bo‘yicha ma’ruzalar matni,(2- semestr). –
Termiz,2017.  –  31-36-B 
29  O‘xshashlik   va   farqlilik   munosabati   bir   necha   ko‘rinishlarda   voqelanadi.
Farqlilik   munosabati   tilshunoslikda   ziddiyat   termini   bilan   nomlanadi.   Pаradigmatik
munosabat   keskin   ziddiyatli   va   darajalangan   ziddiyatli   ko‘rinishlarda   bo‘ladi.
Masalan,   a   va   o   o‘nli   fonemalari   orasida   keskin   ziddiyatli   paradigmatik   munosabat
(lablanganlik/lablanmaganlik)   mavjud   bo‘lsa,   a,   e,   i   unlilari   orasida   darajalangan
ziddiyatli paradigmatik munosabat mavjud. Bunda unlilar tilning tanglayga ko‘tarilish
darajasiga   ko‘ra   farqlanadi.   Bu   uchlikdan   o‘rtadagisi   olib   tashlansa,   qolgan   ikki   unli
o‘zaro  keskin  ziddiyatli  bo‘lib qoladi.  Chunki   a   va   i   unlilari   “quyi  keng”  va  “yuqori
tor” belgilariga ega. Yoki  аytishmоq – kоyishmоq – janjallashmоq – yoqalashmоq –
do‘ppоslashmоq   –   yoqa   vayrоn   bo‘lishmоq   –   qоniga   bеlanishmоq   qatori   “ifoda
bo‘yog‘ining   oshib   borishi ”   belgisi   asosida   darajalanadi   va   farqlanadi.   Bu   qator
darajalanish   (graduonimik)   paradigmasi   deyiladi. Qatordagi har bir birlik graduonim
deb yuritiladi. 
Graduoni
mlar orasidagi munosabat graduonimik munosabat bo‘lib,
paradigmatik munosabatning bir turi hisoblanadi. Graduonimik munosabat bilan birga 
sinonimik, antonimik munosabatlarning barchasida eslatib turish xususiyati mavjud. 
Paradigma a’zolari teng qiymatli va teng huquqli birliklardir. Shuning uchun ular bir 
paradigmaga mansub bo‘ladi 7 . 
Lisoniy paradigma va uning turlari.  Lisoniy birliklar bir-birini eslatib turish 
xossasiga ega. Shu boisdan ular jamiyat a’zolari ongida bir tizimga birlashgan holda 
yashaydi. Masalan,  a  fonemasi  o  fonemasini,  u  fonemasi  o‘  fonemasini,  i  fonemasi  e 
fonemasini eslatadi. Lekin  a  fonemasi q yoki  h  fonemasini eslatmaydi. Chunki ular 
ikki tizim – unli va undosh tizimiga kiradi. Unlilar bir-birini unlilar tizimida, undoshlar
bir-
7  Termiz davlat universiteti o‘zbek tilshunosligi kafedrasi. “Hozirgi o‘zbek tili” bo‘yicha ma’ruzalar matni,(2- 
semestr).  – Termiz ,2017.  – 40-B.
30  birini   undoshlar   tizimida   eslata   oladi.   Hatto   u   fonemasining   a ni   eslatishi   o‘z
tizimdoshi   bilan   birgalikda   amalga   oshiriladi.   Masalan,   a ,   o   fonemalari   kichik,   ichki
tizim   hosil   qilib,   birgalikda   qolgan   fonema   juftliklarini   eslatadi.   Eslatish   ikki
tomonlama bo‘lishi ham mumkin. Masalan,   yuz   leksemasi, bir tomondan   bet ,   chehra ,
jamol ,   oraz   kabi   birliklarni,   ikkinchi   tomondan,   burun ,   ko‘z ,   quloq ,   qosh ,   lab
leksemalarini eslatadi va bunda u ikki tizimning a’zosi hisoblanadi. 
Bir-birini eslatuvchi birliklar umumiy, o‘xshash belgi-xususiyatga ega bo‘ladi. 
Ana shu o‘xshashlik va umumiylik ularni birlashtiruvchi, bir tizimda ushlab turuvchi 
belgilari sanaladi. Masalan, unlilar «sof ovozga egalik» umumiy belgisi ostida 
birlashadi. Ammo ular farqli belgiga ham ega bo‘lishi shart. Masalan, 
a «lablanmaganlik»,  o  «lablanganlik» farqlovchi belgisiga ega, «kenglik» belgisi esa 
ularni birlashtiradi. 
Umumiy belgisi asosida birlashgan va bir-birini taqozo etadigan, ammo har biri
o‘ziga   xos   belgisi   bilan   boshqasiga   qarama-qarshi   turuvchi   lisoniy   birliklar   tizimi
paradigma  deyiladi ( paradigma  grekcha  paradeigma – misol, namuna  degan ma’noni
bildiradi).   Paradigmani   tashkil   etuvchi   birlik   paradigma   a’zosi   deb   yuritiladi.
Paradigmada   kamida   ikkita   a’zo   bo‘lib,   ular,   asosan,   bir   lisoniy   sathga   mansub
bo‘ladi.   Bir   paradigma   a’zolari   orasidagi   o‘zaro  munosabat   paradigmatik   munosabat
deyiladi. 
F.de   Sossyur   lisoniy   mikrosistema   va,   umuman,   lisoniy   birlik   orasidagi
paradigmatik   (assotsiativ,   bir-birini   eslatib   turish,   o‘xshashlik)   munosabatini   lisoniy
birlik uchun eng asosiy munosabat sifatida baholagan. 
Bir paradigma tarkibiga kiradigan birliklar quyidagi xususiyatlarga ega bo‘lishi 
kerak: 
1) paradigmadagi bitta birlik eslanganda, shu paradigmaga kiruvchi boshqa a’zo 
ham xotirlanishi (esga olinishi); 
31  2) muayyan nutq sharoiti uchun o‘zaro paradigmatik munosabatda turgan 
birlikdan, ya’ni paradigma a’zolaridan bittasi tanlanishi; 
3) bir paradigmaning a’zolari o‘zaro o‘xshashlik bilan birga, har bir a’zo 
ikkinchisidan qaysidir bir xususiy belgisi bilan farqlanib turishi; 
4) paradigma a’zolari nutqda bir pozitsiyada (mavqeda) kelib, bir-birini ma’lum 
holatda almashtira olishi, o‘rnini egallashi. 
Lisoniy paradigma va uning a’zolariga nisbatan F.de Sossyur tomonidan 
qo‘yilgan bu talab qariyb yuz yildan beri deyarli o‘zgarishsiz saqlanib kelmoqda. 
Paradigma, qamroviga ko‘ra, katta va kichik yoki tashqi  va ichki  paradigmaga
bo‘linadi. Bu paradigmalar bir-biriga nisbatan olinadi. Masalan, undoshlar jarangli va
jarangsizga bo‘linadi. 
Paradigmatik   munosabat   atamasining   muqobillari   sifatida   o‘xshashlik
munosabati,   assotsiativ   munosabat   atamalari   ham   ishlatiladi.   Tizim   so‘zi   ham   ko‘p
hollarda   paradigma   atamasi   o‘rnida   ishlatiladi:   unlilar   tizimi,   kelishik   tizimi   kabi.
Jarangli   va   jarangsizlar   alohida   kichik   yoki   ichki   paradigma   bo‘lib,   undoshlar   tizimi
bir butun holda ularga nisbatan katta yoki tashqi paradigma deyiladi. 
Lisoniy birliklar tizimining qaysi lisoniy sathga mansubligiga ko‘ra,  fonetik, 
leksik, morfologik, sintaktik paradigma  farqlanadi. 
Aytilganidek, fonema tizimi va ularning ichki bo‘linishi  fonologik paradigma  deyiladi.
Fonologik   paradigmaning   xususiyati,   uni   tashkil   etuvchi   birlikning   paradigmatik
munosabati xususida «Fonetika-fonologiya» bo‘limida bahs yuritiladi 8 . 
Semantik-grammatik umumiylikka ega bo‘lgan leksik birliklar lug‘aviy 
paradigmani tashkil etadi. Sinonimik, partonimik, giponimik, ierarxionimik, 
8 Sayfullayeva R.R., Mengliyev B.R., Boqiyeva G.H., Qurbonova M.M., Yunusova Z.Q., Abuzalova M.Q. Hozirgi 
o‘zbek adabiy tili. – Toshkent, 2010.
32  graduonimik,   funksionimik   qatorga   birlashgan   leksemalar   tizimi,   alohida   lug‘aviy
guruh,   lug‘aviy-mavzuiy   to‘da,   lug‘aviy-mazmuniy   maydon,   so‘z   turkumi   ham   yirik
(makro)   paradigmani   tashkil   etadi.   Leksik   paradigma   va   ularda   amal   qiluvchi
paradigmatik   munosabat   haqida   «Leksikologiya-semasiologiya»   bo‘limida   bahs
yuritiladi. 
Morfologik   kategoriya   (morfologik   shakllar   tizimi)   –   morfologik   paradigmadir.
Morfologik   shakllarning   paradigmatik   munosabati   haqida   «Morfologiya-morfemika»
bo‘limida batafsil to‘xtalinadi. 
Sintaktik   qoliplar   tizimi   sintaktik   paradigmani   tashkil   etadi.   Sintaktik   paradigma
ikkiga   –   gap   paradigmasi   va   so‘z   birikmasi   paradigmasiga   bo‘linadi.   Gap
paradigmasining o‘zi ikki – sodda gap qolipi va qo‘shma gap qolipi kabi ichki (mikro)
paradigmaga bo‘linadi. Bu bilan «Sintaksis» bo‘limida tanishasiz. 
Lisoniy munosabat va uning turlari.  Munosabat  keng qamrovli tushuncha, bir 
butunlikning tarkibiy qismi –birliklari orasidagi o‘zaro aloqa va bog‘lanishni 
anglatadi. Bunday aloqa turlicha bo‘lishi mumkin. Quyidagi gapga diqqat qiling: 
Ularning ismi  – Salim va Halim.  Bundagi nutqiy birliklar turli munosabat bilan 
bog‘langan.  Ular  so‘zi  ism  so‘zi bilan,  u  olmoshi  -lar  qo‘shimchasi bilan ketma-ket, 
zanjirsimon aloqada. Yoki  ism  so‘zi uchta tovushning ketma-ketligidan iborat. Bunday
chiziqsimon, liniyaviy ketma-ketlik aloqasi  sintagmatik aloqa  deyiladi. Sintagmatik 
aloqa lisonda ham, nutqda ham mavjud bo‘ladi. Masalan,  kitob  leksemasi beshta 
tovushning birikuvidan iborat nomemaga ega bo‘lib, u lisoniy birlik sanaladi. 
Shuningdek, yasama so‘z ( suvchi ,  ertapishar ), so‘z birikmasi ( kitobni o‘qimoq )da ham
birikuvchi a’zolar sintagmatik aloqada bo‘ladi. 
Sintagmatik aloqani sintaktik aloqadan farqlash lozim. Sintagmatik aloqa barcha til
birliklariga xos ketma-ket bog‘lanish bo‘lsa, sintaktik aloqa so‘z va gaplarning hokim-
tobelik munosabati. Demak, sintagmatik aloqa va sintaktik aloqani butunlay boshqa-
33  boshqa hodisalar deb ham, shuningdek, ularni bir-biriga aynan tenglashtirish, bir-birini
qoplovchi   tushuncha   sifatida   qarash   ham   mumkin   emas.   Sintagmatik   va   sintaktik
aloqa   butun-bo‘lak   munosabatida.   Boshqacha   aytganda,   sintaktik   aloqa   sintagmatik
aloqaning bir ko‘rinishi. 
Кo‘pincha, sintagmatik aloqani nutqqagina xos deb tushunish ham uchraydi. Bu – 
hodisani tor ma’noda tushunish. Yuqoridagi gapda ishtirok etayotgan birliklar orasida 
pog‘onali munosabat ham mavjud. Pog‘onali munosabat deganda birlikning boshqasi 
tomonidan qamrab olinishi tushuniladi. Masalan,  Halim  va  Кarim  so‘zlari erkak 
kishining ismi bo‘lib, ayolning ismi bo‘lgan  Halima  so‘ziga qarama-qarshi turadi. 
Lekin ularning barchasini  ism  leksemasi qamrab oladi.  ism  leksemasi esa,  nom 
leksemasi bilan birgalikda,  ot  leksemasi tomonidan qamrab olinadi. 
Bu   pog‘ona   yuqoriga   va   quyiga   qarab   yana   davom   ettirilishi   mumkin.   Demak,
Salim ,   ism ,   ot   leksemalari   pog‘onali   munosabatga   kirishgan.   Lisoniy   birliklarning
pog‘onali munosabati ikki xil. Masalan,  daraxt  va  tana ,  ildiz ,  barg ,  shox  birliklarining
o‘zaro   munosabati   daraxt   va   olma ,   o‘rik ,   nok ,   gilos   leksemalarining   o‘zaro
munosabatidan farq qiladi. 
Avvalgi   pog‘onali   munosabatda   daraxt   butunni   va   qolganlari   qismni   ifodalasa,
keyingisida   daraxt   turni   ifodalab,   mevaning   muayyan   nomini   ifodalovchi   birliklar
turning   ko‘rinishi   –   jins   sifatida   namoyon   bo‘ladi.   Ikkinchi   munosabatdagi   birliklar
daraxt   leksemasining   xususiy   ko‘rinishi   –   juz’iylashishi.   Birinchisida   esa   bunday
munosabat   mavjud   emas.   Shu   boisdan   « Gilos   daraxtdir »   tarzidagi   hukmni   aytish
mantiqiy. Biroq « Ildiz daraxtdir » deyish mumkin emas. 
Tilshunoslikda   lisoniy   birlikning   butun-bo‘lak   munosabati   partonimik   ( part   –   qism,
bo‘lak),   tur-jins   munosabati   giponimik   munosabat   deyiladi.   Partonimik   munosabatga
kirishuvchi qismni ifodalovchi birliklar  partonim , giponimik munosabatga kirishuvchi
jins nomlari  giponim  deyiladi. Butunlik  totonim  va tur nomi  giperonim  deyiladi. 
34  O‘xshashlik   (paradigmatik)   munosabati   o‘zaro   teng   (pog‘onali   munosabatdagi
daraxt  va  tana ,  daraxt  va  gilos  birliklari semantik qamrovi jihatdan teng emas edi), bir
umumiy belgi asosida birlashib, qator hosil qiluvchi, ammo o‘ziga xos belgilarga ko‘ra
farqlanib turuvchi birliklarning o‘zaro aloqasini ifodalaydi. 
Yuqorida aytilganidek, paradigma a’zolari o‘zaro teng bo‘lib, nutqda bir xil o‘rinni 
egallaydi va bir xil xususiyatga ega bo‘ladi. Berilgan misoldagi  Halim ,  Кarim ,  Halima 
so‘zlari o‘zaro teng, bir xil o‘rinda kela oladi, biroq o‘zaro farqlarga ham ega. 
O‘zaro o‘xshashlik munosabatida bo‘lgan birliklarning bir-biri bilan farqli 
xususiyati asosida qarama-qarshi qo‘yilishi  ziddiyat (oppozitsiya) , ziddiyatga 
kirishayotgan paradigma a’zolari  ziddiyat a’zosi  deyiladi. Ziddiyatdagi birliklar o‘zaro 
ma’lum bir belgi asosida qarama-qarshi qo‘yiladi. Bu belgi  ziddiyat belgisi  deyiladi. 
Navbatdagi mavzuda ziddiyat turi va mohiyati haqida so‘z yuritiladi. 
Lisoniy ziddiyat va uning turlari . Ziddiyat (ar. qarama-qarshilik : var. oppozitsiya :
lat. oppositio-qarama-qarshi qo‘yish ) – lisoniy birliklarning ifodalanmishmidagi 
farqlarga muvofiq ifodalovchilarining va, aksincha, ifodalovchilardagi farqlarga 
muvofiq ifodalanmishlarining muhim lisoniy farqlanishi. Masalan,  b  va  t  fonemalari 
orasida ziddiyat mavjud bo‘lib, shunga muvofiq,  bosh  va  tosh  birliklari orasida 
shakliy-mazmuniy qarama-qarshilik munosabati amal qiladi. Yoki «birlik son», 
«ko‘plik son» orasidagi semantik ziddiyat  kitob  va  kitoblar  birliklarida ham shakliy 
(formal), ham mazmuniy (semantik) farqni keltirib chiqaradi. 
Tabiat, jamiyat va tafakkurdagi mavjudlik va taraqqiyotning asosiy omili qarama-
qarshiliklar birligi va kurashi qonuni bo‘lganligi kabi lisoniy paradigmada birliklarni 
bir-biriga bog‘lab turuvchi, paradigmaning yashovchanligini ta’minlovchi omil lisoniy 
ziddiyatdir. Demak, lisoniy ziddiyat falsafiy qarama-qarshilik birligi va kurashi 
qonunning tildagi xususiylashmasi, voqelanishidir. 
35  Lisoniy   ziddiyatni   aniqlash   yoki   lisoniy   ziddiyatga   bunday   yondashish   ziddiyatli
va ziddiyatsiz munosabatni farqlashni  taqozo qiladi. Chunki  turli lisoniy birlik va bir
birlikning turli varianti orasidagi munosabat har xil tabiatli unsurlar, a’zolar orasidagi
munosabatlar sifatida muayyanlashtirilmog‘i lozim. Masalan, shaxs-son shakli bo‘lgan
-miz   va   -siz   ( o‘qiymiz   –   o‘qiysiz )   har   xil   lisoniy   morfologik   birlik   bo‘lib,   bir
paradigmaning turli a’zolari sifatida ziddiyatli munosabatda bo‘ladi. Biroq turli farqli
xossaga   ega   bo‘lgan   til   oldi   va   til   orqa   o‘   unlilari   bitta   o‘   fonemasining   variantlari
sifatida fonetik jihatdan farqlansa-da, funksional jihatdan tafovutga ega emas. Chunki
o‘zbek   tilida   bitta   o‘   fonemasi   mavjud   bo‘lib,   uning   variantlari   ma’no   farqlash
tabiatiga   ega   emas.   Ba’zilar   o‘y so‘zini   aytganda,   o‘ ni   til   oldi,   boshqalar   esa   til   orqa
unlisi   sifatida   talaffuz   qiladi.   Baribir,   bu   so‘z   o‘   tovushlari   qanday   bo‘lishidan   qat’i
nazar, «fikr», «xayol» ma’nolarini beradi. Lisoniy birlikning varianti orasidagi bunday
munosabat ziddiyatsiz munosabat deyiladi. 
Ziddiyat paradigmatik munosabatning xos ko‘rinishi va xossasi sifatida 
sintagmatik munosabatga qarama-qarshi qo‘yiladi. 
Ma’lum   bir   lisoniy   birlik   mansub   ziddiyatlar   majmui   bu   birlikning   paradigmatik
sifatini   aniqlashda,   paradigmatik   muayyanlashtirishda   hal   qiluvchi   rol   o‘ynaydi.
Paradigmatik   muayyanlashtirish   birlikning   boshqa   birlikdan   farqlanuvchi   substansial
tabiatini oydinlashtirish demakdir. 
Tilshunoslar lisoniy ziddiyatni bir necha tomondan tasniflaydilar: 
1) ziddiyat tizimida tutgan o‘rniga ko‘ra. 
2) ziddiyat a’zolarining o‘zaro munosabatiga ko‘ra. 
3) turli vaziyatda ziddiyatning amal qilishiga ko‘ra. 
Lisoniy ziddiyat ziddiyat tizimiga munosabatiga ko‘ra, o‘lchami va uchrovchanlik 
belgilari bilan farqlanadi. 
Lisoniy ziddiyat o‘lchoviga ko‘ra, bir o‘lchamli va ko‘p o‘lchamli turga bo‘linadi. 
36  Agar   belgilar   majmui   tizimda   zidlanuvchi   ikki   a’zo   uchungina   amal   qilib,   boshqa
a’zoga tegishli bo‘lmasa, bir o‘lchamli ziddiyat deyiladi. Masalan, o‘zbek tilidagi   l  va
h  fonemalari hosil bo‘lish o‘rniga ko‘ra «yon» va «bo‘g‘iz» belgilari asosida zidlanib,
bu   belgi   undoshlar   tizimining   boshqa   a’zolarida   uchramaydi.   Chunki   bu   undoshlar
o‘zbek tili fonologik tizimida yagona yon va yagona bo‘g‘iz undoshlaridir. 
Кo‘p   o‘lchamli   ziddiyatda   zidlanuvchi   birlikdagi   belgi   boshqa   a’zoda   ham
uchraydi. Masalan, til oldi undoshlari bo‘lgan  m  –  d  zidlanar ekan,  m dagi «til oldi»lik
belgisi  d  fonemasida ham mavjud. Bunda a’zolar boshqa belgi asosida zidlanadi. 
«Uchrovchanlik»   belgisiga   ko‘ra   ziddiyat   ajralgan   va   muntazam   ziddiyatga
bo‘linadi.   Ajralgan   ziddiyatda   shunday   belgi   asos   qilib   olinadiki,   bu   belgi   boshqa
ziddiyatga asos bo‘la olmaydi. Masalan, unlilarning lablangan-lablanmaganlik belgisi
faqat  teng  qiymatli   ziddiyat   uchun asos   bo‘ladi.  Bunday  ziddiyat   «ajralgan»  ziddiyat
deyiladi. Lekin tilning ko‘tarilish darajasiga ko‘ra belgisi teng qiymatli ziddiyatga ham
asos bo‘lib xizmat qiladi. 
Bir belgi turli a’zoni juftlab zidlash uchun xizmat qilsa, muntazam ziddiyat 
deyiladi. Masalan, erlik, ayollik jinsi asosidagi ziddiyat  ota - ona ,  o‘g‘il - qiz ,  aka - singil , 
chol - kampir  ziddiyatida uchrayveradi. 
A’zolari orasidagi munosabatga ko‘ra ziddiyat: 
a) noto‘liq (privativ); 
b) darajali (gradual); 
d) teng qiymatli (ekvipolent) 
kabi turga bo‘linadi 9 . 
9 Sayfullayeva R.R., Mengliyev B.R., Boqiyeva G.H., Qurbonova M.M., Yunusova Z.Q., Abuzalova M.Q. Hozirgi 
o‘zbek adabiy tili. – Toshkent, 2010.
37  Noto‘liq ziddiyatda qarshilanuvchi a’zodan biri ziddiyat belgisiga ijobiy, boshqasi
esa   betaraf   munosabatda   bo‘ladi.   Masalan,   bola   va   o‘g‘il   leksemalarini   olaylik.   Ular
«erkak   jinsli»   deb   atalgan   ziddiyat   belgisiga   ikki   xil   munosabat   bildiradi.   Bu   belgi
o‘g‘il  leksemasi semantik tarkibida aniq berilgan, shu boisdan uning munosabati ijobiy
yoki belgilangan deyiladi va shartli ravishda + belgisi bilan beriladi.  bola  leksemasida
esa   jins   belgisi   aniq   emas.   Chunki   uning   semantik   tarkibida   «er»   yoki   «ayol»   (ya’ni
jins)   semasi   yo‘q.   Boshqacha   aytganda,   bola   o‘g‘il   ham,   qiz   ham   bo‘lishi   mumkin.
Shuning   uchun   bu   leksemaning   ziddiyat   ko‘rsatkichiga   ishorasi   belgilanmagan
(noma’lum, majhul) deyiladi va shartli ravishda +/– yoki 0 (nol) belgisi bilan beriladi. 
Noto‘liq   ziddiyat   tilning   barcha   sathida   amal   qiluvchi   muhim   qonuniyatdir.
Masalan,   morfologiyada   leksemalarni   umumiy   grammatik   ma’nosiga   ko‘ra   mustaqil
va   nomustaqil   leksemaga   bo‘lish   privativlik   asosida   amalga   oshiriladi.   Bunda
«lug‘aviy   ma’no   ifodalay   olmaslik»   noto‘liq   ziddiyatning   belgisi   bo‘lib,   ziddiyatda
mustaqil   leksema   belgilanmagan,   kuchsiz   a’zo   bo‘lsa,   nomustaqil   leksema   belgili,
kuchli a’zo sifatida namoyon bo‘ladi. 
Chunki   mustaqil   leksema   lug‘aviy   ma’no   ifodalashi   ham,   nomustaqil   leksema
vazifasida   kelishi   ham   mumkin.   Masalan,   ot   ko‘makchi,   fe’l   ko‘makchi,   ko‘makchi
fe’l va h. nomustaqil leksema kabi lug‘aviy ma’noga ega bo‘la olmaydi. 
Noto‘liq ziddiyatda belgi tanlash ixtiyoriy emas. Masalan, bir qarashda yuqoridagi
ziddiyatda   belgini   «lug‘aviy   ma’no   ifodalash»   deb   ham,   «lug‘aviy   ma’no   ifodalay
olmaslik»   deb   ham   qo‘yish   mumkindek   tuyuladi.   Кeling,   ziddiyat   belgisini   yuqorida
qo‘yilganidek emas, balki «lug‘aviy ma’no ifodalay olish» deb o‘zgartirib ko‘raylik. 
Bu   to‘g‘rimi?   Birinchidan,   noto‘liq   ziddiyatda   qaysidir   bir   a’zo   0   (nol)   belgisini
olishi   kerak.   Oldingi   ziddiyatda   mustaqil   leksemalar   ushbu   belgiga   ega   edi.   Bunda
endi   nomustaqil   leksemalar   olishi   kerakka   o‘xshaydi.   Yo‘q,   bunday   emas.   Chunki
nomustaqil leksema goh lug‘aviy ma’no ifodalash, goh ifodalamaslik xossasiga ega 
38  emas. Ziddiyatning ikkinchi a’zosi  + belgisiga egami? U (ya’ni mustaqil leksemalar)
hamisha   «lug‘aviy   ma’no   ifodalay   olish»   belgisiga   ega   bo‘lib,   boshqa   xil   vazifada
qo‘llanila olmaydimi? Yo‘q, u bunday xususiyatga ega emas; oldingi ziddiyatda ko‘rib
o‘tganimizdek,   mustaqil   leksema   «lug‘aviy   ma’no   ifodalay   olmaslik»   belgisiga   ega
bo‘la oladi. – belgisiga  ham  ega. Demak, keyingi «ziddiyat» ziddiyat emas. Ziddiyat
lisoniy   birlikning   mohiyatini,   substansial   tabiatini   o‘zida   aks   ettirmog‘i   lozim.   Aks
holda   «sun’iy»   ziddiyat   kelib   chiqadi.   Boshqa   ziddiyat   kabi   noto‘liq   ziddiyat   ham
obyektiv va xohish-irodamizga bog‘liq emas. 
Darajali ziddiyat a’zolari kamida uchta bo‘lib, bir belgi (ziddiyat belgisi)ning o‘sib
borishiga   ko‘ra   a’zolar   qator   hosil   qiladi.   Masalan,   tilning   ko‘tarilishiga   ko‘ra   unli
fonemalar  darajalanishi   quyidagicha:   a  –  e  –  i   yoki   o  –  o‘  –  u.   Bunda  belgi  birinchi
a’zoda   kuchsiz,   ikkinchi   a’zoda   o‘rtacha   va   keyingi   a’zoda   kuchli   yoki   aksincha
bo‘lishi mumkin. Darajali ziddiyat ham barcha sath birliklarida uchraydi. Masalan, 
leksikada
ninni-chaqaloq-go‘dak-
bola..., turq-bashara-bet-yuz -
cheh-ra... ,
morfologiyada harakat nomi-sifatdosh-ravishdosh («fe’lni o‘zgalash darajasiga ko‘ra» 
belgisi asosida) kabi. 
Ekvipolent (teng qiymatli) ziddiyatda ikki a’zo qarshilantirilib, har biri o‘ziga xos,
ikkinchisiga   xos   bo‘lmagan   belgiga   ega   bo‘ladi.   Masalan,   ovoz   va   shovqinga   ko‘ra
jarangli   va   jarangsiz   undosh   teng   qiymatli   (o‘ziga   xos   belgiga   ega   bo‘lgan   a’zoli)
ziddiyatni hosil qiladi. 
Muntazam   (proporsional)   ziddiyatda   bir   ziddiyat   belgisi   juftlangan   turli   birliklar
uchun   oppozitiv   ko‘rsatkich   bo‘lib   xizmat   qiladi.   «jins»   belgisi   ota-ona,   aka-opa,
singil-uka, tog‘a-xola  lug‘aviy zidlanishlari uchun umumiy. 
Ziddiyat a’zolari miqdoriga ko‘ra ziddiyat ikki a’zoli (binar) va ko‘p a’zoli ziddiyatga
bo‘linadi.   Masalan,   noto‘liq   ziddiyat   ikki   a’zoli,   darajali   ziddiyat   esa   ko‘p   a’zoli
ziddiyatdir. 
39  Uchinchi belgisiga ko‘ra ziddiyat doimiy va mo‘tadillashgan ziddiyatga bo‘linadi. 
Mo‘tadillashish jarayonida munosabatga kirishayotgan birliklar o‘rtasidagi ziddiyat 
kuchsizlanadi. Masalan,  yot-yod  zidlanishda so‘z oxiridagi  t ,  d  tovushlari jarangli-
jarangsizlik bilan farqlanmaydi.  d  fonemasining nutqdagi vaziyatidan kelib chiqqan 
holda unda jarangsizlik belgisi kuchsizlanadi. Ammo bu sof nutqiy hodisa. 
Mo‘tadillashish lisoniy birlikning nutqiy voqelanishida yuz beradi. Leksema va 
morfema ham nutqiy voqelanganda, ularning lisonda boshqa birliklar bilan ziddiyatli 
munosabatini belgilaydigan xossasi, belgisi kuchsizlanishi mumkin. 
Yuqorida   keltirilgan   t   va   d   undoshlarining   jarangli-jarangsizlilik   belgisiga   ko‘ra
zidlanishini   yorqin   namoyon   qiladigan   vaziyat   d   fonemasining   so‘z   boshi   va   so‘z
o‘rtasida   voqelanishi.   Ziddiyatni   voqelantiradigan   pozitsiya   kuchli   va   uni
so‘ndiradigan nutqiy holat kuchsiz pozitsiya deyiladi. 
Lisoniy   tasnif   va   uning   turlari   haqida   tushuncha .   Tasnif   (arabcha   «saralash»,
«tartibga   solish»)   narsa   va   predmetni   aniq   va   doimiy   o‘ringa   ega   bo‘lgan   guruh
(sinf)ga   bo‘lish.   Agar   tasnif   ilmiy   asosga   ega   bo‘lsa,   u   uzoq   davr   mobaynida   amal
qiladi.   Masalan,   kimyoviy   unsurlar   tasnifi   bugungi   kunda   ular   soni   200   dan   oshib
ketayotgan bo‘lsa-da, o‘zgarmasdan amal qilmoqda.
Tasniflash bo‘lishdan barqaror tabiatliligi bilan ajralib turadi. To‘g‘ri, tasniflashda 
ham oddiy bo‘lishda amal qiladigan barcha tamoyillar asos bo‘lib xizmat qiladi. Ya’ni 
tasnifda ham bo‘lishdagi kabi: 
1) tasniflangan bo‘laklar hajmi tasniflanayotgan butunlik hajmiga teng bo‘lishi; 
2) tasnif bir asosda amalga oshirilishi; 
3) tasnif (tasniflangan) guruhlari bir-birini inkor qilishi; 
4) tasnif uzluksiz bo‘lishi, ya’ni unda «sakrash» bo‘lmasligi lozim. 
Bu qoidalarni qisqacha sharhlaymiz. 
40  Tasniflangan   guruh   hajman   tasniflanuvchi   butunlikka   mos   kelishi.   Masalan,
fonema unli va undoshga, leksemalar mustaqil va nomustaqil leksemaga, qo‘shimcha
so‘z   yasovchi   va   grammatik   qo‘shimchaga   ajraladi.   Agar   tasniflangan   guruh   soni
ancha   ko‘p   bo‘lsa,   «va   boshqalar»,   «va   hokazo»   tarzida   sanashni   tugatish   ham
mumkin. Masalan, «fe’lning mavzuiy guruhlari «harakat fe’li», «nutq fe’li», «tafakkur
fe’li», «yurish fe’li» va hokazo» kabi. 
Bu qoidaning buzilishi quyidagi xatolarga olib keladi: 
a)  noto‘liq tasnif da turning barcha jinslari to‘liq sanalmaydi. Masalan, «So‘z 
yasovchi ot yasovchilar va fe’l yasovchilarga bo‘linadi» kabi. Chunki so‘z yasovchilar 
aytilganlardangina iborat emas; 
b)  ortiqcha a’zoli tasniflar  tasniflangan guruhlar hajman tasniflanuvchi 
butunlikdan katta bo‘ladi. Masalan, «unlilar lablangan, lablanmagan va bo‘g‘iz 
turlariga ega». 
Tasnifning bir asosda amalga oshirilishi lozimligi.  Tasniflanuvchi butunlikni 
guruhlarga bo‘lish bir belgi, asos, mezon asosidagina amalga oshirilmog‘i lozim. 
Masalan, so‘z turkumlari uch – morfologik, semantik va sintaktik belgi asosida 
tasniflanishi mumkin. Lekin har bir tasnifda ularning birigagina tayaniladi. Tasnifda 
bunga rioya qilmaslik ikki xil xatoga olib keladi: 
a)  tasnifni amalga oshira olmaslikni keltirib chiqaradi . Masalan, so‘zlar 
morfologik jihatdan o‘zgaruvchi va o‘zgarmas, semantik jihatdan avtosemantik 
(mustaqil ma’noli) va sinsemantik (nomustaqil ma’noli) so‘zlarga bo‘linadi. Lekin 
ularni bir paytning o‘zida morfologik va semantik tasnif qilib bo‘lmaydi. Chunki 
o‘zgarmas so‘z avtosemantik ham, sinsemantik ham bo‘lishi mumkin. Masalan, 
ko‘makchi o‘zgarmas, sinsemantik, ravishlar o‘zgarmas, avtosemantik so‘z; 
b)  tasnifning bir bosqichining o‘zida goh u, goh bu asosni qo‘llash yoki 
biridan ikkinchisiga o‘tish tasnif izchilligiga putur etkazadi.  Masalan, ergashgan 
qo‘shma 
41  gapning   an’anaviy   tasnifida   tasnif   dastlab   sintaktik   belgi   asosida   (ega   ergash   gap,
kesim ergash gap, to‘ldiruvchi ergash gap, aniqlovchi ergash gap) boshlanib, semantik
asos bilan davom etar va tugar edi: payt ergash gap, shart ergash gap, o‘rin ergash gap,
to‘siqsiz ergash gap, natija ergash gap va h. An’anaviy usulda tasnif dastlab sintaktik
belgi   asosida   amalga   oshirilib,   ikkinchi   bosqichda   semantik   tasnif   amalga   oshirilsa,
to‘g‘ri bo‘lar edi. 
Tasnif a’zolari (guruhlari) bir-birini inkor etishi lozim.   Masalan, undoshlar til
oldi,   til   o‘rta,   til   orqa,   bo‘g‘iz,   jarangli,   jarangsiz   turlardan   iborat   deyilgan   tasnifda
a’zolarning   ayrimlari   boshqalarini   inkor   eta   olmaydi.   Ya’ni   jarangli   undosh   til   oldi
undoshi   bilan   zidlana   olmaydi,   til   oldi   va   til   o‘rta   undoshlari   bir-birini   inkor   etish
xossasiga ega. 
Tasnifda   sakrash   bo‘lmasligi   lozim.   Agar   «kesim   sodda   kesim,   murakkab   fe’l
kesim, murakkab ot kesimga bo‘linadi» tasnifini amalga oshirsak, xatoga yo‘l qo‘ygan
bo‘lamiz.   Chunki   dastlab   kesimni   sodda   va   murakkabga,   so‘ngra   fe’l   va   ot   kesimga
bo‘lish to‘g‘ri hamda izchil tasnifni beradi. 
Tasnifning   bo‘lishdan   farqi   shundaki,   bo‘lishda   a’zolar   guruhlanishi   shart   emas.
Masalan, «lablanmagan unlilar   i, e, a   dir» deyish tasnif emas, balki bo‘lishdir. Tasnif
xarakteriga ega bo‘lish uchun  i  yoki  a  guruh (sinf) bo‘lib, o‘z navbatida, yana bo‘linib
ketishi   lozim   edi.   Unlilarni   lablangan   va   lablanmagan   unliga   bo‘lish   tasnif   bo‘lib,
lablanmagan   yoki   lablangan   unlini   bo‘lish   oddiy   bo‘lish   bo‘lsa-da,   tasnif   maqomida
emas. 
Tasnif dixotomik, politomik yoki dixopolitomik bo‘lishi mumkin. 
Dixotomik   tasnifda   birliklar   ikki   guruhga   ajratiladi:   «fonemalar   unli   va   undoshga
ajraladi»   kabi.   Politomik   tasnifda   guruh   soni   ikkidan   ortiq   bo‘ladi:   «Grammatik
qo‘shimcha lug‘aviy shakl hosil qiluvchi, sintaktik shakl hosil qiluvchi va lug‘aviy 
42  sintaktik shakl hosil qiluvchiga bo‘linadi» yoki «fe’llar nutq fe’llari, ruhiy-holat 
fe’llari va h.k.» kabi. 
Dixopolitomik tasnifda tasniflanuvchi butunlik dastlabki bosqichda ikkiga, keyingi 
bosqichda ikkidan ortiq sinfga ajraladi. 
Tasnif asosini tanlash muhim. Chunki biror tizimni turli asosda tasnif qilish har xil 
natija beradi. Masalan, undosh fonemani ovoz va shovqinning ishtirokiga ko‘ra 
jarangli va jarangsizga, hosil bo‘lish o‘rniga ko‘ra lab, til, bo‘g‘iz undoshiga ajratish 
mumkin. Lisoniy tasnif tasniflanayotgan birliklarning ichki, substansial belgilariga 
ko‘ra yoki muhim bo‘lmagan zohiriy xossasiga asoslangan bo‘lishi mumkin. Shu 
boisdan tabiiy yoki yordamchi tasnif farqlanadi. Tabiiy tasnifda lisoniy birlikning 
ichki, barqaror belgilariga asoslaniladi. Yuqorida tabiiy tasnifga misollar keltirildi. 
Yordamchi   tasnifda   birlikning   ontologik   bo‘lmagan   xossasini   bildiruvchi
belgilariga   tayaniladi.   Masalan,   «so‘zlarning   bo‘g‘in   sonlariga   ko‘ra   tasnifi   (bir
bo‘g‘inli,   ikki   bo‘g‘inli   va   ko‘p   bo‘g‘inli   so‘zlar)»,   «unlilarning   tilning   gorizontal
holatiga ko‘ra tasnifi» va h. 
Tasnif izchilligi – substansial yondashuvning asosiy talablaridan biridir 10 . 
10  Sayfullayeva R.R., Mengliyev B.R., Boqiyeva G.H., Qurbonova M.M., Yunusova Z.Q., Abuzalova M.Q. Hozirgi 
o‘zbek adabiy tili. – Toshkent, 2010. – 53-67-B.
43  Bob yuzasidan xulosa 
Mazkur bobda leksik paradigmaning uch muhim ko‘rinishi  giponimiya, 
graduonimiya va partonimiya munosabatlari hamda ularning til tizimidagi ifodalanish 
xususiyatlari tahlil qilindi. Ushbu qatorlar so‘zlar orasidagi semantik aloqalarni 
aniqlashda va ularni tartibga solishda muhim ahamiyatga ega bo‘lib, tilning 
paradigmatik imkoniyatlarini kengaytiradi. Giponimiya orqali umumiy tushuncha 
bilan unga kiruvchi xususiy birliklar o‘rtasidagi ierarxik munosabat aniqlansa, 
graduonimiya bir xil semantik maydonga mansub so‘zlar orasida ma’no darajalari 
orqali farqlanishni ifodalaydi. Partonimiya esa butun va uning qismlari o‘rtasidagi 
semantik aloqani ko‘rsatib, real obyektlarning ichki tuzilishini til orqali ifodalash 
imkonini beradi. Ushbu semantik qatorlarning ifodalanishi tilda odatiy va obrazli 
vositalar orqali, matn doirasida esa kontekstual munosabatlar orqali yuzaga chiqadi. 
Bu esa ularni nafaqat leksik, balki stilistik va kognitiv tahlil obyekti sifatida ham 
muhimligini ko‘rsatadi. 
44  UMUMIY XULOSA 
Tilda har bir so‘z alohida semantik yuk ko‘taruvchi birlik sifatida namoyon bo‘lishi
barobarida, u boshqa so‘zlar bilan o‘zaro munosabatga kirishgan holda, murakkab 
leksik tizimni tashkil qiladi. Ushbu tizim ichida leksik paradigma markaziy o‘rin 
egallaydi. Paradigmatik munosabatlar tilda mantiqiy guruhlash, semantik farqlash, 
kategoriyalash va umumlashtirish funksiyalarini bajaradi. Bu esa tilni faqat aloqa 
vositasi sifatida emas, balki dunyoni tasniflovchi va ongda aks ettiruvchi tizim sifatida 
qarash imkonini beradi. Graduonimiya, giponimiya va partonimiya kabi semantik 
qatorlar paradigmatik tizim ichida o‘zaro to‘ldiruvchi va uyg‘unlikda ishlovchi 
elementlar sifatida qaralishi mumkin. Ularning har biri alohida semantik mexanizmni 
ifodalasa-da, ularni yagona til sistemasining tarkibiy bo‘lagi sifatida o‘rganish 
semantik tahlilga kompleks yondashuvni taqozo etadi. Misol uchun, giponimik 
bog‘liqliklar inson tafakkurida “kategoriya element” asosida tuziladigan dunyo 
manzarasini aks ettirsa, graduonimik tizim inson idrokining nisbiylik tamoyiliga 
asoslanadi: holat, miqdor yoki sifatlar muayyan shkalada baholanadi. Partonimik 
munosabatlar esa tildagi nomlashning butunlik asosidagi strukturaviy shaklidir, u 
narsalarning ichki tuzilishini til orqali anglashga xizmat qiladi. Mazkur paradigmatik 
qatorlarning amaliy jihatdan o‘rganilishi semantik maydonlar tuzishda, so‘z 
boyligini tizimlashtirishda, leksikografik ishlarni olib borishda, semantik tahlil 
asosida tilshunoslikning didaktik yo‘nalishlarida, til o‘rgatishda va hatto sun’iy 
intellektga asoslangan til texnologiyalarini ishlab chiqishda ham muhim vosita bo‘lib 
xizmat qilishi mumkin. Ayniqsa, so‘zlar o‘rtasidagi semantik masofani aniqlash, so‘z 
tanlashdagi nozik farqlarni tushunish, kontekstda anglanadigan ma’no darajalarini 
izchil tahlil qilishda ushbu paradigmatik bog‘liqliklar muhim ahamiyat kasb etadi. 
Shuningdek, giponimik, graduonimik va partonimik munosabatlarning har biri inson 
tafakkurining tabiat bilan o‘zaro munosabatidan, atrof-muhitni idrok etish usullaridan, 
hamda til orqali voqelikni 
45  tuzish   ehtiyojidan   kelib   chiqadi.   Shuning   uchun   ushbu   paradigmatik   munosabatlarni
o‘rganish   nafaqat   tilshunoslikka,   balki   falsafa,   mantiq,   psixologiya   va   kognitiv
fanlarga ham tutashadi.  Bu ularning chuqur  konseptual  asosga  ega ekanini anglatadi.
Xulosa   qilib   aytganda,   leksik   paradigmaning   giponimik,   graduonimik   va   partonimik
turlari   o‘zbek   tilining   semantik   tuzilishini   chuqur   anglash,   uni   tizimlashtirish,   tilda
semantik   aniqlik   va   izchillikni   ta’minlash   uchun   zarur   nazariy   va   amaliy
vositalardandir. Ularni har tomonlama o‘rganish esa tilshunoslikning chuqur integrativ
va tarmoqli yondashuvlarga asoslangan yangi bosqichiga xizmat qiladi. 
46  FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR
I.  O‘zbekiston Respublikasi Prezidenti farmonlari va qarorlari, Vazirlar 
Mahkamasining qarorlari 
1.O‘zbekiston Respublikasi Prezidentining 2016-yil 13-maydagi “Alisher Navoiy 
nomidagi Toshkent davlat o‘zbek tili va adabiyoti universitetini tashkil etish 
to‘g‘risi”dagi Farmoni. 
II.  Asosiy adabiyotlar 
1.Jamolxonov H. Hozirgi o‘zbek adabiy tili: Oliy o‘quv yurtlari uchun darslik. – 
Тoshkent.  «Talqin», 2005. – 260-b. 
2.Mengliyev B. Zamonaviy o‘zbek tili. – Toshkent. Alisher Navoiy nomidagi 
Toshkent davlat universiteti, 2023. – 185-b. 
3.Muhiddinova X.Hozirgi o‘zbek adabiy tili: Oliy o‘quv yurtlari talabalari uchun 
o‘quv qo‘llanma.  – Toshkent. O‘qituvchi, 2006. – 208-b. 
4.Ne’matov H., Bozorov O. Til va nutq. −Toshkent: O‘qituvchi, 1993. 
5.Ne’matov H., Mengliyev B. Tilshunoslikning metodologik masalalari. – 
6.Ne’matov H., Rasulov R. O‘zbek tili sistem leksikologiyasi asoslari. – Toshkent: 
O‘qituvchi, 1995. 
7.Qo‘ziyev U. Hozirgi o‘zbek adabiy tili fanidan o‘quv-uslubiy majmua. – Namangan, 
2021. – 234-b. 
8.Qozoqova N. Leksikologiyani interfaol ta’lim texnalogiyalari asosida o‘qitish. – 
Namangan, 2023. – 69-b. 
9.Rahmatullayev Sh,  Hozirgi o‘zbek adabiy tili. – Toshkent. Universitet, 2006. – 476-
b. 
10.Sayfullayeva R.R., Mengliyev B.R., Boqiyeva G.H., Qurbonova M.M., Yunusova 
Z.Q., Abuzalova M.Q. Hozirgi o‘zbek adabiy tili. – Toshkent, 2010. – 590-b. 
47  11.Xolmonova Z. Tilshunoslikka kirish. – Toshkent, 2007. – 177-b. 
III.  Yordamchi adabiyotlar 
12.Termiz davlat universiteti o‘zbek tilshunosligi kafedrasi. “Hozirgi o‘zbek tili” 
bo‘yicha ma’ruzalar matni,(2- semestr).  – 149-b.Toshkent, 2017. 
13.Tulenov J., G‘afurov Z. Falsafa. – Toshkent: O‘qituvchi, 1997. 
14.Vohidov R., Ne’matov H., Mahmudov M. So‘z bag‘ridagi ma’rifat. – Toshkent: 
Yozuvchi, 2001. 
IV. Internet manbalari  1.
2.
48  49  50

MUNDARIJA

KIRISH

I BOB. PARADIGMA TUSHUNCHASI HAQIDA UMUMIY MA’LUMOT

1.1.Paradigma

1.2. Paradigmalarning turlari

Bob yuzasidan xulosa

II BOB. GRADUONIMIYA, GIPONIMIYA, PARTONIMIYA VA ULARNING IFODALANISHI

2.1.Graduonimiya

2.2.Giponimiya

2.3.Partonimiya

Bob yuzasidan xulosa

UMUMIY XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR