Lingvopoetika

OʻZBEKISTON  RESPUBLIKA SI  
OLIY  TA ʼLIM, FA N  VA  IN N OVA TSIY A LA R VA ZIRLI GI
MIRZO ULUGʻBEK  N OMIDA GI  
OʻZBEKISTON  MILLIY  UN IVERSITETI  
J URN A LISTIKA  VA  OʻZBEK  FILOLOGIY A SI  FA KULTETI  
FILOLOGI Y A  VA  TILLA RN I  OʻQITISH: O‘ZBEK  TILI  Y OʻN A LISHI  
TILSHUN OSLIKKA  KIRISH VA  UMUMIY  TILSHUN OSLIK  
KURS ISHI 
MA VZU:Lingv opoet ik a
Bajardi: ______________________ 
Qabul qildi: _______________________ 
Toshk ent  – 2026 
1  MUN DA RIJ A : 
KIRISH .........................................................................................................
............ 3 I BOB.LIN GVOPOETIKA — TILSHUN OSLIKN IN G Y A N GI  
Y O‘N A LISHI  
SIFA TIDA… … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … 8  1.1. 
Zamonaviy Tilshunoslikda lingvopoetika tadqiqi……………………………..8 
1.2.  Tilshunoslikda lingvopoetikaning o‘rni………………………………………14 
II BOB. BA DIIY A SA R LIN GVOPO
ETIKA SIN I NA ZA RIY
MA SA LA LA RI… … … … … ..… … … … … … … … … … … … … … … … … … … … 17
2.1.She’riyatda lingvopoetik vositalarning qo‘llanishi……………………………17
2.2.Badiiy matnning lingvopoetik tahlili……………………………………….…25  I
bob bo‘y icha xulosa… … … … … … … … … … … … … … .… … … … … … … … … 28 II  bob
bo‘y icha xulosa… … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … 29 UMUMIY
X ULOSA  … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … .30
FOY DA LA N ILGA N  ADA BIY OTLA R RO‘Y X A TI… … … … … … … … … … ..32 
2  KIRISH 
Mav zuning dolzarbligi.  Prezidentimiz Shavkat Mirziyoyev o‘zbek 
tili va adabiyotining ahamiyati hamda rivojlanishi borasida bir nechta 
muhim fikrlarni bildirgan. Uning so‘zlariga ko‘ra, o‘zbek tili va adabiyoti 
xalqimiz uchun milliy o‘zlik va mustaqil davlatchilik timsoli, bebaho 
ma’naviy boylik va buyuk qadriyatdir. Shuningdek, prezidentimiz o‘zbek 
tilini rivojlantirish bo‘yicha belgi langan vazifalarni izchil davom ettirish 
zarurligini ta’kidlagan. Uning fikricha, davlat tili va adabiyoti masalasi 
milliy g‘oyamizning asosiy tamoyillaridan biri bo‘lishi kerak. 1 
Hozirgi globallashuv, axborot oqimining keskin ortishi va 
madaniyatlararo muloqotning jadallashuvi sharoitida badiiy matnni 
chuqur va ilmiy asosda tahlil qilish masalasi alohida dolzarblik kasb 
etmoqda. Ayniqsa, til va adabiyotning kesishgan nuqtasida shakllangan
lingvopoetika yo‘nalishi bugungi kunda filologiya fanining eng muhim 
va istiqbolli sohalaridan biri sifatida namoyon bo‘lmoqda. Lingvopoetika
badiiy asardagi til birliklarining estetik vazifasi, obraz yaratishdagi o‘rni, 
muallif individual uslubining shakllanishi va ifoda vositalarining 
funksional xususiyatlarini o‘rganadi. Zamonaviy ilm-fan nuqtai 
nazaridan qaraganda, badiiy matnni faqat adabiyotshunoslik yoki faqat 
tilshunoslik doirasida o‘rganish yetarli emas, balki ularni integrativ 
yondashuv asosida tadqiq etish zarurati kuchaymoqda. Shu jihatdan 
lingvopoetika masalasi nazariy hamda amaliy ahamiyatga ega dolzarb 
ilmiy yo‘nalish hisoblanadi. 
Bugungi   kunda   badiiy   matnni   anglash,   uning   ichki   mazmun
qatlamlarini   ochish   va   estetik   ta’sir   kuchini   aniqlash   jarayonida   til
birliklarining   o‘ziga   xos   qo‘llanishini   tahlil   qilish   muhim   vazifaga
aylangan. Tilning fonetik, leksik, morfologik va sintaktik vositalari badiiy
matnda   oddiy   kommunikativ   vazifadan   tashqari,   obrazlilik,
emotsionallik   va   ekspressivlikni   ta’minlovchi   vosita   sifatida   namoyon
bo‘ladi.   Lingvopoetika   aynan   shu   jihatlarni   tizimli   ravishda   o‘rganadi. Ayniqsa,  metafora,  metonimiya,  epitet, takror,  antonimiya  kabi  tasviriy
vositalarning 
1  Mirziyoyev Sh. Milliy taraqqiyot yo‘limizni qatiyat bilan davom ettirib, yangi bosqichga ko‘taramiz (1-
qism). O‘zbekiston, Toshkent.: 2018.-B. 168. 
3  matndagi funksional yukini aniqlash zamonavi
y filologiyan
ing muhim
masalalaridan   biridir.   Badiiy   matn   tilini   chuqur   tahlil   qilish   orqali
nafaqat   asarning   estetik   qiymati,   balki   muallifning   dunyoqarashi,
individual uslubi va milliy tafakkur xususiyatlari ham ochib beriladi. 
Lingvopoetikaning   dolzarbligi   yana   shundaki,   u   milliy   adabiyot
namunalari   tilini   ilmiy   asosda   o‘rganish   va   baholash   imkonini   beradi.
Har   bir   xalqning   badiiy   tafakkuri,   madaniyati   va   mentaliteti,   avvalo,
uning   tilida   aks   etadi.   Badiiy   asarlarda   esa   bu   jarayon   yanada   yorqin
namoyon   bo‘ladi.   Shuning   uchun   lingvopoetik   tahlil   milliy   o‘zlikni
anglash,   adabiy   merosni   chuqurroq   tadqiq   etish   va   uni   zamonaviy
talqin   qilishda   muhim   ahamiyat   kasb   etadi.   Ayniqsa,   o‘zbek   adabiyoti
namunalari   tilini   lingvopoetik   jihatdan   o‘rganish   orqali   milliy   obrazlar
tizimi,   ramziy   ifodalar   va   poetik   tafakkur   xususiyatlarini   aniqlash
mumkin bo‘ladi. 
Zamonaviy ta’lim tizimida ham lingvopoetika masalasi alohida 
e’tiborni talab etadi. Badiiy matnni yuzaki emas, balki til vositalari orqali 
chuqur anglash 
ko‘nikmas
ini shakllantir
ish bugungi filolog mutaxassi
slar uchun zarur
kompetensiyalardan   biridir.   Lingvopoetik   tahlil   talabalarda   analitik
tafakkur,  estetik   did va  matn  bilan   ishlash  malakasini rivojlantiradi.  Bu
esa   nafaqat   ilmiy   tadqiqotlar,   balki   pedagogik   faoliyat   uchun   ham
muhimdir.   Chunki   badiiy   asarni   to‘g‘ri   tahlil   qilish   va   uning   til
xususiyatlarini   ochib   berish   o‘quvchilarda   adabiyotga   qiziqish   va   tilga
hurmatni kuchaytiradi. 
Shuningdek,   lingvopoetika   zamonaviy   kommunikatsiya   jarayonlari
bilan   ham   bevosita   bog‘liqdir.   Hozirgi   davrda   ommaviy   axborot
vositalari,   reklama,   internet   matnlari   va   ijtimoiy   tarmoqlarda   ham
obrazli   ifoda   vositalari   keng   qo‘llanilmoqda.   Bu   jarayonni   ilmiy   asosda
o‘rganish   va   tahlil   qilish   lingvopoetikaning   nazariy   xulosalariga
tayanadi.   Badiiylik   unsurlarining   turli   nutq   turlarida   qo‘llanishi,   til
vositalarining   estetik   imkoniyatlarini   kengaytirish   va   ularning ta’sirchanlik   darajasini   aniqlash   zamonaviy   tilshunoslikning   dolzarb
vazifalaridan biridir. 
Mav zuning o‘rganilganlik  darajasi.  Mamlakatimizda badiiy adabiyot
tiliga qiziqish va uni tahlil qilish o‘zbek tilshunosligining muhim
masalalaridan biri sifatida 60-yillarda keng quloch yozdi. Bu yangi soha
lingvopoetika deb nom oldi 4  va   ushbu   sohada   faoliyat   yurituvchilar   soni   ham   tobora   ortib   bordi.
Bugungi   kunda   o‘zbek   tilshunoslari   ham   mazkur   sohada   yetakchi
o‘rinlarda, desak mubolag‘a bo‘lmaydi. 
  Z.Sh.   Ashurova   lingvopoetikani   badiiy   matn   tahlili   sifatida
izohlaydi 2 ,   A.A.   Kasimov   hamda   S.O.   Tursunova   esa   uni   badiiy   nutq
o‘rganiladigan bo‘lim sifatida qaramoqda 3 . Mazkur soha uchun ikkinchi
ta’rif bir qadar to‘g‘ri va aniqligi bilan birinchi farazdan ustunroqdir. 
Olima Ye. Borisova diqqatni qaratayotgan asosiy e’tibor shaxsning
individual xususiyatlarida aks ettirilgan badiiy matn tabiatiga qaratiladi.
U ma’nolar maydoni, narsa va buyum nomlarining hamda o‘xshatish va
badiiy   tasvir   vositalarining   to‘g‘ri,   asosli   qayd   etilishiga   mantiqiy   urg‘u
beradi. 
V.   Jermunskiy   “Poetikaning   vazifalari”   nomli   ishida   A.A.   Potebnya
asarlaridagi,   garchi   uning   yaxlit   konsepsiyasida   e’tirozli   o‘rinlar   ko‘p
bo‘lishiga qaramay, poetikani til haqidagi umumiy fan – lingvistika bilan
yaqinlashtirishdan   iborat   metod   o‘ta   samarador   ekanligini   va   shuning
uchun e’tirof etilganligini alohida ta’kidlaydi. 
 Jumladan
, G.E.Lessing. F.Shiller, Gumboldt
, A.A.Poteb
nya,
V.V.Vinogra
dov, V.M.Jirmunskiy, V.Ya.Zadornova, O.S.Axman
ova,
G.O.Vinokur,   L.V.Shcherba   ishlari  o‘rganildi,   muhim   ilmiy   xulosalaridan
foydalanildi.   A.Xolodovichning   “Adabiy   til   uslubshunosligi”,   “Poetikada
lisoniy   usul”   asarlarida,   nemis   olimi   E.Koseriuning   poetik   tilning   yangi
izohi   kabi   tushunchalarida,   fransuz   tilshunoslari   D.Delas   va
J.Fiyollarning   lingvistika   va   poetika   bo‘yicha   yangi   qo‘llanmalarida,
Ye.B.Artemenkoning   lingvofolkloristika   bo‘yicha   olib   borgan
tadqiqotlarida   lingvopoetikaning   filologiya   ilmida   alohida   fan   sifatida
o‘rganilishi   yuzasidan   qarashlar   bayon   qilingan.   Zamonaviy   rus
tilshunosligida   lingvopoetikaning   nazariy   masalalari   tadqiqi   bilan
shug‘ullangan olimlardan biri A.Lipgartdir. 
2  Z.Sh.Ashurova, .K.Ivanova. Mustaqillik davri turkman bolalar adabiyoti  lingvopoetikasi.Economy 
and Innovation Volume.2023.-B.499-503.  3  A.A.Kasimov, S.O.Tursunova. Angliya adabiyotida xizmatkor (oqsoch) obrazini yaratishda 
lingvopoetik vositalar.Zamonaviy adabiyotda ilm-fan va texnologiyalar.2023 
5   O‘zbek tilshunosligida lingvopoetikaning oyoqqa turishida va 
rivojlanishida 
X.Doniyorov, S.Mirzaev, Q.Samadov, I.Qo‘chqortoev
, X.Abdurahm
onov,
N.Mahmudov,   B.Umurqulov,   I.Mirzaev,   M.Yo'ldoshev 4 ,Turniyozov.N 5
kabi olimlarning xizmatlari katta bo‘ldi. Ular badiiy asar tilining stilistik,
badiiy -estetik jihatlarini yozuvchining so‘z tanlashi, uning o‘ziga xos tili,
umumxalq   tiliga   bo‘lgan   munosabati,   yangi   so‘z   va   iboralar   yaratishi
kabi omillar nuqtai nazaridan tekshirdilar. 
Kurs  ishi  mav zusining  oby ek t i.   Badiiy matn tilining lingvopoetik
xususiyatlari,   ya’ni   badiiy   asarlarda   til   birliklarining   estetik,   obrazli   va
funksional   qo‘llanish   jarayonlarini   o‘rganishdan   iborat.   Ushbu   obyekt
doirasida   badiiy   matnning   fonetik,   leksik,   morfologik   va   sintaktik
sathlarida   namoyon   bo‘ladigan   poetik   vositalar,   ularning   mazmun
yaratishdagi   o‘rni   hamda   muallif   individual   uslubini   shakllantirishdagi
ahamiyati   tadqiq   etiladi.   Shuningdek,   obyekt   badiiy   nutqda   metafora,
metonimiya,   epitet,   o‘xshatish,   takror,   antonimiya   va   boshqa   tasviriy
vositalarning   qo‘llanish   xususiyatlarini,   ularning   matn   semantikasi   va
emotsional-ekspressiv ta’sirini ochib berishni ham qamrab oladi. 
Bundan tashqari, kurs ishi obyektiga badiiy matnning ichki strukturasi, 
obrazlar tizimi, ramziy ifoda vositalari va til birliklarining estetik vazifasi 
kiradi. 
Kurs ishi  mav zusining predmet i. Kurs ishi mavzusining predmeti
badiiy   matnda   qo‘llanilgan   til   birliklarining   poetik   vazifasi,   ularning
estetik   yuklama   kasb   etish   jarayoni   hamda   muallif   individual   uslubini
shakllantirishdagi   lingvistik   vositalarni   tahlil   qilishdan   iborat.   Predmet
doirasida   fonetik,   leksik,   morfologik   va   sintaktik   birliklarning   badiiy
matnda qanday funksional o‘zgarishga uchrashi, oddiy nutq vositasidan
poetik ifoda vositasiga aylanish mexanizmlari o‘rganiladi. 
  Kurs   ishi   mav zusining   maqsadi.   Lingvopoetikaning   nazariy
asoslarini   yoritish,   badiiy   matnda   qo‘llanilgan   til   birliklarining   poetik
vazifasini   aniqlash   hamda   ularning   estetik,   emotsional-ekspressiv   va obraz   yaratish   imkoniyatlarini   ilmiy   jihatdan   tahlil   qilishdan   iborat.
Ushbu maqsad doirasida badiiy asar tilining 
4  Yo‘ldashev M.Badiiy matnning lingvopoetik tadqiqi.Filol.fan.dokt...dis. 
Toshkent. 2009.  5  Turniyozov N. Matn lingvistikasi (ma’ruzalar matni). 
Samarqand.2004 
6  fonetik,   leksik,   morfologik   va   sintaktik   sathlarida   namoyon   bo‘ladigan
lingvopoetik   xususiyatlar   o‘rganiladi,   til   vositalarining   oddiy
kommunikativ   vazifadan   tashqari   badiiy   ta’sir   kuchini   ta’minlashdagi
o‘rni aniqlanadi. 
 Mazkur maqsadni amalga oshirish uchun badiiy matndagi tasviriy
va   ifodaviy   vositalar   –   metafora,   metonimiya,   epitet,   o‘xshatish,   ramz,
takror   va   boshqa   poetik   birliklar   tahlil   qilinadi,   ularning   matn
mazmunini   chuqurlashtirish   va   obrazlilikni   kuchaytirishdagi   ahamiyati
yoritiladi.   Shuningdek,   muallif   individual   uslubining   lingvistik   asoslari,
milliy-madaniy   unsurlar   va   badiiy   tafakkur   ifodasining   til   vositalari
orqali namoyon bo‘lish jarayoni o‘rganiladi. 
Kurs ishining v azifalari:  Lingvopoetika mavzusining vazifalari: 
 Ushbu kurs ishida qo‘yilgan maqsadga erishish uchun oldimizga 
quyidagi vazifalarni belgilaymiz: 
 – Lingvopoetikaning nazariy asoslari va shakllanish bosqichlarini 
o‘rganish hamda uning tilshunoslik tizimidagi o‘rnini aniqlash; 
 – Badiiy matn tilining fonetik, leksik, morfologik va sintaktik 
sathlarida namoyon bo‘ladigan poetik xususiyatlarni tahlil qilish; 
 – Metafora, metonimiya, epitet, o‘xshatish, ramz, takror, antonimiya
kabi tasviriy va ifodaviy vositalarning badiiy matndagi funksional 
vazifasini aniqlash;   – Til birliklarining estetik, emotsional-ekspressiv 
imkoniyatlarini ochib berish va ularning obraz yaratishdagi rolini 
ko‘rsatish; 
 – Muallif individual uslubining lingvistik xususiyatlarini aniqlash 
hamda badiiy tafakkur va til o‘rtasidagi munosabatni tahlil qilish; 
 – Lingvopoetik tahlil asosida badiiy matnni kompleks o‘rganish 
metodlarini umumlashtirish va ilmiy xulosalar chiqarish. 
  Kurs   ishining   t ark ibiy   t uzilishi.   Kurs   ishi   kirish,   ikki   bob,   4ta
paragraf,   boblar   yuzasidan   xulosa,   umumiy   xulosa   hamda
foydalanilgan   adabiyotlar   ro‘yxatidan   iborat,   kurs   ishining   umumiy
hajmi 32 betni tashkil etadi.  7  I BOB.LIN GVOPOETIKA — TILSHUN OSLIKN IN G Y A N GI  Y O‘N A LISHI  
SIFA TIDA  
1.1.Zamonav iy  Tilshunoslik da lingv opoet ik a t adqiqi 
 Badiiy asar tiliga kategorial yondashuvning shakllanishi, badiiy 
so‘zni ijodning shakl va mazmun xossalari birligida o‘rganishga harakat 
badiiy asarni estetik va falsafiy nuqtai nazardan tushunish uchun asos 
bo‘ldi. Jumladan, G.E. Lessing, F. Shiller, Gumboldt, A.A. Potebnya, V.V. 
Vinogradov, V.M. Jirmunskiy, V.Ya. Zadornova, O.S. Axmanova, G.O. 
Vinokur, L.V. Shcherba ishlari o‘rganildi, muhim ilmiy xulosalaridan 
foydalanildi. A. Xolodovichning «Adabiy til uslubshunosligi», «Poetikada 
lisoniy usul» asarlarida 6 , nemis olimi E. Koseriuning poetik tilning yangi 
izohi kabi tushunchalarida, fransuz tilshunoslari D. Delas va J. 
Fiyollarning lingvistika va poetika bo‘yicha yangi qo‘llanmalarida, Ye.B. 
Artemenko
ning lingvofolklo
ristika bo‘yicha olib borgan tadqiqotlar
ida
lingvopoetikaning   filologiya   ilmida   alohida   fan   sifatida   o‘rganilishi
yuzasidan   qarashlar   bayon   qilingan.   Zamonaviy   rus   tilshunosligida
lingvopoetikaning   nazariy   masalalari   tadqiqi   bilan   shug‘ullangan
olimlardan biri A. Lipgartdir. 
  Tilshunoslikning   lingvopoetika   sohasi   davrning   dolzarb   ilmiy-
nazariy   masalalari,   muammolari,   tadqiqiy   vazifalari   bilan
xarakterlanadi.   Xususan,   adabiy   ijodlar,   yetuk   badiiyat   namunalarini
lingvopoetik  xususiyatlar nuqtai nazaridan  kuzatib,  o‘rganib borish,  bu
yo‘nalishdagi   tahlil,   talqin,   baholashni   izchil   yo‘lga   qo‘yish   bugungi
o‘zbek tilshunosligining muhim vazifalaridan biridir. 
  Bu   sohada   ayniqsa   o‘zbek   nasri   namunalari   tadqiqining
faollashgani   keyingi   yillarda   yaratilgan   tilshunoslik   natijalaridan
ma’lum.   Mustaqillik   yillaridagi   adabiyotimiz,   uning   barcha   turlardagi
namunalari, ayni choqda, adabiyotshunoslik va adabiy tanqid ilmlari o‘z
nuqtai   nazari,   dunyoga   qarashi,   mazmun-mohiyati,   metod,   uslub   va
usullariga   ko‘ra   yangichadir.   Bu   jarayonda   yangilanish   tamoyili   qizg‘in
kechmoqda. Adabiyotning nasri ham, she’riyati ham qator yangi, teran ijodlar, badiiy asarlar bilan boyimoqda. Binobarin, ularning eng manzur
va e’tiborga 
6  Холодович А. К вопросу о лингвистическом методе в поэтике. В борьбе за марксизм в 
литературной науке. Л.: Прибой, 1930. 
8  sazovorlari asosida lingvopoetik tadqiqotchilikni faol yuritish maqsadga
muvofiqdir. Tabiiyki, ana shu zaruriyat bilan bog‘liq dunyoqarash
tilshunoslik ilmini o‘qitish jarayoniga ham taalluqlidir. Bu sohani
o‘rganishdagi ko‘plab qonun-qoidalar, til materiali doirasidagi
o‘zgarishlar juda sekinlik bilan amalga oshgan bo‘lsa-da, tilning
sotsiolingvistik jihatlari, uni amalda qo‘llash jarayonining yangicha,
zamonaviy talablarga muvofiqlashtirilishi hayot talabidir. Bu, dastavval,
til materialidan nutq jarayonida samarali foydalanish, nutq madaniyatini
yanada takomillashtirish borasida me’yoriy muammolarni ma’lum
darajada hal qilish va bunga oid bilimlardan talabalarni, jamoatchilikni
xabardor qilib borish bilan bog‘liq. 
  Tilning   turli   qirralarini   uzviy   tarzda   birlashtirib,   uni   yaxlit   bir
butunlik,   bir   sistema   sifatida   o‘rganuvchi   tilshunoslik   asrimizning   20-
yillarida   shakllandi   va   sistem-struktur   tilshunoslik   nomi   bilan   mashhur
bo‘ldi.   Shuni  aytib   o‘tish   kerakki,   Ferdinand  de   Sossyur  asos  solgan  XX
asr   sistem   tilshunosligi   bag‘rida   o‘nlab   yangi   lingvistik   oqim   va
maktablar   vujudga   keldi,   ularda   ulkan   zamonaviy   yutuqlar   qo‘lga
kiritildi. 
 Til ijtimoiy-psixologik hodisa sifatida doimo qisqalik va 
osonlikka intiladi. 
Inson   uchun   qanday   talaffuz   qilish   to‘g‘riligidan   ko‘ra,   ko‘proq   qanday
talaffuz   qilish   qulay   va   osonligi   muhimroq.   Tildagi   fonetik   va   leksik
so‘zlarni qo‘llash bir qancha osonlikni va ravonlikni ta’minlaydi. 
  Badiiy   asarning   bosh   unsuri   so‘z,   umuman,   til   ekan,   ana   shu
asarning   chinakam   san’at   darajasiga   ko‘tara   olishida   uning   tili,
muallifning   til   vositalarini   qay   darajada   qo‘llay   olishi   asosiy   omildir.
Adabiyotimizda iz qoldirgan har bir ijodkor asarlarining tilini o‘rganish,
birinchidan,   adibning   mahoratini   o‘rganish,   shu   bilan   birga,   tilimiz
rivojiga   uning   asarlari   tili   ta’sirini,   tadqiqotning   esa   tilshunosligimiz
taraqqiyotiga   qay   darajada   ta’sir   ko‘rsatayotganligini   belgilash
ehtiyojidan kelib chiqadi.   Tabiiyki, badiiy asarni lingvopoetik tahlil qilishning bir qator tamoyillari
mavjud. Tadqiqotchilar lingvopoetik tahlilda badiiy matnda poetik
aktuallashgan til vositalarini aniqlash muhim tamoyillardan ekanligini
alohida ta’kidlaydi, chunki bunday vositalarning lingvistik va badiiy
mohiyatini ochib berish orqali badiiy 9  mazmunning shakllanishi va  ifodalanishi mexanizmlarini aniq tasavvur
qilish   mumkin.   Chindan   ham,   badiiy   matnning   estetik   qimmatini
bevosita   belgilash   va   baholashda   ayni   shu   tamoyil   qulay   va   boshqa
tamoyillar asosida ish ko‘rishda ham zamin vazifasini bajarishi mumkin.
Buning   ustiga,   mazkur   tamoyil   asosida   lisoniy   badiiyatni   tasavvur   qila
olish   boshlovchi   tahlilchiga   ham   og‘irlik   tug‘dirmaydi,   chunki   tahlilga
tortiladigan ob’ekt matndagi konkret til birliklaridir. 
  Albatta,   badiiy   mazmunning   ifodalanishida   tilning   fonetik-
fonologik,   morfemik,   leksik,   morfologik,   sintaktik   va   hatto
supersintaktik   kabi   barcha   sathi   birliklari   ishtirok   etadi.   Ammo
ta’kidlash   joizki,   bu   birliklarning,   hech   bir   istisnosiz,   hammasi   ham
ijodkorning badiiy niyatiga bevosita va bir xilda xizmat qilmaydi. Ijodkor
tomonidan   uning   mahorati   darajasiga   ko‘ra   yaratilgan   muayyan   qulay
badiiy   kontekst   qurshovida   mazkur   birliklarning   ayrimlari   alohida
badiiy-estetik ta’kid oladi. 
  Lingvopoetik   tahlilning   tamalida   ayni   shu   tamoyil,   ya’ni   poetik
aktuallashgan poetik mazmun bilan yukungan til birliklarini aniqlash va
ularni tegishli tarzda baholash tamoyili turmog‘i maqsadga muvofiqdir.
Bunday tahlil ijodkorning tilimizning tuganmas boyligi imkoniyatlaridan
foydalanishdagi   mahoratini   ko‘rsatish   barobarida   badiiy   niyat
xizmatidagi   birliklarning   butun   mohiyatini   ochishga,   xolis   baholashga
ko‘maklashadi.   Ayniqsa,   bunday   tahlil   ulkan   so‘z   san’atkorlarining
asarlari   asosida   olib   borilsa,   badiiy   til   mahoratidagi   ibratli   jihatlar
baralla namoyon bo‘ladi. 
 Yirik adabiyotshunos olim B. Sarimsoqov yozganiday: Badiiylik 
san’atning, jumladan, so‘z san’atining asosiy, doimiy xususiyati. Juda 
qadim zamonlardan buyon hozirga qadar ko‘plab olimlar badiiylikni 
xilma-xil talqinlar, ta’rif-u tavsiflar etib kelishadi. Ammo biron-bir olim 
badiiylik haqidagi mening talqinim to‘g‘ri, deb da’vo qila olmaydi. 
Chunki san’atning qoni va joni bo‘lmish bu hodisaning sir-sinoatlari 
beadad bo‘lib, ular bir davr adabiyotida, uning turli yo‘nalish va 
oqimlarida, har bir milliy adabiyot va uning ayricha olingan  namoyandasida o‘ziga xos tarzda, o‘ziga xos miqyos va darajada 
namoyon bo‘ladi. Badiiylikning barcha zamonlar va ijodkorlar uchun 
mos keladigan andozalari, ta’rif-u talqinlari yo‘q,  10  bo‘lishi   ham   mumkin   emas.   Qolaversa,   badiiylikni   har   bir   shaxs   o‘z
dunyoqarashi,   g‘oyaviy-estetik   tamoyillari,   ma’naviy   olami   va   bilim
doirasida   idrok   etadi   va   tushunadi.   Ammo   bu   degani   badiiylik
hodisasini o‘rganishning umuman foydasi yo‘q, degani emas. Aksincha,
har   bir   san’at   turida   badiiylikning   namoyon   bo‘lishi,   miqyosi   va
darajalarini   bevosita   o‘sha   soha   mutaxassislari   tomonidan   muntazam
o‘rganilib borishi zarur. 
  Badiiy   asarning   lingvopoetik   tahlili   tilning   nazariy   tomonlari,
ijtimoiy   funksiyalari   va   inson   ma’naviyatining   in’ikosi   ekanini   bir   butun
holda   tasavvur   etishimizga   imkon   yaratadi.   Chunki   lingvopoetika   o‘z
mazmun-mohiyatiga   ko‘ra   filologiya   sohasi   tarmoqlarini   o‘zida
mujassamlashtirishga, uning bir butunligini ta’minlashga qaratilgandir.
Lingvopoetik   tahlil   jarayoni   faqat   yozuvchining   tili   va   uslubi   haqida
ma’lumot   berish   bilan   chegaralanmaydi,   balki   asar   yaratilgan   davr
tilining   o‘ziga   xosligi,   yozuvchining   so‘z   boyligi,   til   vositalarining
ifodalanish usullari, badiiy tasvir vositalarining til faktlari vositasida aks
ettirilishi, umuman, tilni uning barcha sathlari yuzasidan tahlil qilishdan
iborat bo‘ladi. 
  O‘zbek   tilshunosligida   «lingvopoetika»   atamasi   hali   o‘z   o‘rnini
topmagan   paytlarda   ham   masalaga   aloqador   juda   ko‘p   ilmiy   ishlar
qilingan, lekin ularning ko‘pchiligi ma’lum bir yozuvchining tili va uslubi
doirasidagi tahlillardan iborat bo‘lib, asosan uslubshunoslik yo‘nalishida
amalga oshirilgan. 
  Badiiylikni ta’minlovchi til unsurlari, ularning yozuvchi maqsadini
ifodalashdagi   o‘rni   turli   darajada   va   turli   nuqtai   nazardan   tadqiq
etilgan.   Bu   tadqiqotlarda   tavsifiy   usul   asosiy   o‘rin   egallagan   bo‘lib,
tahlilning   ayrim-ayrim   jihatlariga   ko‘proq   e’tibor   berilgan.   Badiiy   til
aksariyat hollarda adabiyotshunoslik nuqtai nazaridan baholanib, unda
asosiy   e’tibor   tasvir   vositalarining   qo‘llanishi   natijasida   vujudga   kelgan
poetiklik,   ya’ni   poetik   tasvir   tahliliga   qaratilgan.   Shuningdek,   badiiy uslub   tilshunoslik   nuqtai   nazaridan   o‘rganilgan   ilmiy   ishlar   ham
mavjud. 
 Shu o‘rinda “lingvistika” va “poetika” atamalari, ularning tutashgan
nuqtalari yuzasidan fikr yuritish lozim. Arastu o‘zining mashhur “Poetika”
asarida poetik san’at, she’riy navlar, ya’ni janrlar xususida to‘xtalib,
poetika poeziya san’ati haqida 11  so‘z   yuritgan.   “Til   va   fikr”   bobida   esa   nutq   va   fikrga   tegishli
hodisalarning   ritorikaga   aloqadorligi   ta’kidlanib,   uning   nutq   tuzish
bilimlari   bilan   bog‘liqligi   e’tirof   etiladi.   To‘g‘ri,   qadimgi   fan   tarixida
ritorika   alohida   ahamiyatga   ega   bo‘lgan.   Lekin   poetikani   ritorikadan
ajratib bo‘lmaydi. 
  Chunki   har   bir   til   hodisasi   nutqiy   vaziyatga   o‘tar   ekan,   insonning
tasavvuri,   ruhiyati,   hissiyotlari   bu   nutqiy   bog‘lanishga   o‘zaro   aloqador
holda   ko‘chadi.   XX   asr   tilshunosligida   badiiy   asar   tili   tadqiqiga   keng
e’tibor   berilgani   bois,   ritorika   va   poetika   tushunchalarini   birlashtirgan
holda badiiy asardagi voqelik tasvirini har tomonlama, chuqur va yaxlit
holda tadqiq etishni o‘zida aks ettiruvchi “lingvopoetika” atamasi paydo
bo‘ldi. 
 Bugungi kun filologiyas
ining dolzarb vazifalarid
an biri o‘zbek
lingvopoetikasining   nazariy   asoslarini   ishlab   chiqish,   aniqrog‘i,   bir
tizimga   solish,   uning   tadqiq   usullari   va   vositalarini,   tadrijiy   takomilini
yaxlit   holda   o‘rganish,   barcha   tushunchalarni   guruhlashtirish   va   shu
yo‘l   bilan   badiiylikni   ta’minlovchi   unsurlarni   ham   til   jihatdan   tadqiq
etishdan   iborat.   Bizningcha,   ularni   quyidagi   yo‘nalishlar   bo‘yicha
tasniflash mumkin. 
  Poetik   fonetika.   Bunda   badiiylikni   ta’minlovchi   unsurlar   sifatida
tovushlar   tadqiq   etiladi.   Ya’ni   uslubni   yaratishda   o‘ziga   xos   tovush
o‘zgarishlari, urg‘uning berilishi, ularning o‘quvchi tasavvuriga ta’siri va
boshqa   omillar   e’tiborga   olinadi.   Masalan,   she’riyatdagi   vazn   talabiga
ko‘ra   tovush   tushishi,   tovush   orttirilishi,   tovushlarning   o‘rin   almashishi
kabilar.   Nasrda   ham   obrazning   ishonchli   bo‘lishi   uchun   turli   so‘zlar
ifodasidagi   o‘ziga   xos   holatlar,   masalan,   yo‘o‘o‘g‘-e   yoki   mazza,
kuzatiladi.   Bu   kabi  o‘zgarishlarning  maqsadini  lingvopoetik   tahlil  ochib
beradi. 
  Poetik   leksikologiya.   Bu   yo‘nalishning   tadqiqot   ko‘lami   nihoyatda
keng   bo‘lib,   o‘zbek   tilshunosligida   ham   ko‘pgina   ilmiy   ishlar   qilingan.
Masalan, biror asar tilida sinonim, omonim iboralar yoki chegaralangan leksika (dialektizmlar, istorizmlar, arxaizmlar...), o‘z va o‘zlashgan so‘zlar
qatlamining   ishtiroki   kabi   masalalar   bir   qancha   asarlar   tili   yuzasidan
tahlil etilgan. 
 Poetik morfemika. Bu nafaqat morfemika, balki morfologiya va so‘z
yasalishi bo‘yicha tahlillarni ham o‘z ichiga olgan nihoyatda keng
yo‘nalish bo‘lib, qiziqarli 12  tadqiqotlarga   sabab   bo‘ladi.   Masalan,   asar   matnida   o‘ziga   xos   tarzda
qo‘llangan   har   bir   affiksning   tahlili   ham   tarixiy,   ham   tavsifiy,   ham
qiyosiy  jihatdan  olib boriladi.  Poetik semantika.  Bunda  so‘zlarning  turli
ma’no   qirralarini   ifoda   etishi,   ayniqsa,   ko‘chma   ma’noda   qo‘llanishi
tadqiqida   ham   til   boyligi,   ham   uslubning   o‘ziga   xosligini   ko‘rsatib
beruvchi   vositalarga   diqqat   qaratiladi.   Bu   yo‘nalishni   bevosita   badiiy
san’atlar, tasvir vositalari (sifatlash, o‘xshatish, mubolag‘a va boshqalar)
tahlili bilan bog‘liq holda olib borish kerak bo‘ladi. 
 Poetik sintaksis. Bu yo‘nalishda matnning gap qurilishi tadqiq 
etiladi. Unda lingvopoetik tahlil formal sintaksis, mazmuniy sintaksis, 
kommunikativ sintaksis va matn sintaksisi bilan bog‘liq holda olib 
boriladi. Poetik nutqni tahlil etish usuli ikki xil: she’riy va nasriy matn 
asosida amalga oshiriladi. Chunki bunda she’riy nutqni shakllantiruvchi 
unsurlarga, she’riy nutq tuzilish tizimiga, gap bo‘laklari tartibiga, lafziy 
va ma’naviy san’atlarning qo‘llanishiga e’tibor berish kerak bo‘ladi. 
Shoirning g‘oyasi va maqsadini aniqlashda gap bo‘laklarining shaklan 
va mazmunan ifodalanish usullarini, emotsional-ekspressivlikni 
ta’minlovchi barcha vositalarni tahlil etish zarur. Nasriy nutqda ham 
gaplar va gap bo‘laklari tartibi, shakliy va mazmuniy mutanosiblik 
kabilarga e’tibor berish kerak. Bunda tahlil gapning formal-grammatik 
bo‘linishi, aktual bo‘linishi, mantiqiy urg‘u, presuppozitsiya kabi 
hodisalar bilan bog‘liq bo‘ladi. Umuman, bu yo‘nalish struktural poetika 
tushunchalari bilan aloqador.  13  1.2.Tilshunoslik da lingv opoet ik aning o‘rni 
 Badiiy asar tilini tilning aynan estetik funksiyasini namoyon 
bo‘lishi tarzida o‘rganuvchi sohani “lingvistik poetika”, “lingvo- poetika” 7  
deb nomlash filologiya ilmida ancha turg‘unlashgan hamda “lingvistik 
poetika” ning filologik ilmlar tizimida alohida mustaqil fan sifatidagi 
o'rnini aniqlashtirishga bag‘ishlangan ko‘plab tadqiqotlar yaratilgan. 
Ana shu ma’noda badiiy asar tilini “stilistik aspekt“ da o‘rganishni “badiiy
asar tilini lingvopoetik jihatdan o‘rganish” tariqasida nomlash va talqin 
etish maqsadga muvofiqdir. Tildagi fonetik va leksik so‘zlarni qo‘llash 
bir qancha osonlikni va ravonlikni ta’minlaydi. Badiiy asarning eng 
muhim bosqichi til bo‘lar ekan, biror asarni yuksak darajada ko‘tara 
olishda uni ishlatayotgan odamni qay muloqotdan foydalanayotgani va 
qaysi ifoda maqsadlarni ishlatayotgani eng muhim xususiyati 
hisoblanadi, biror ijodkorni tilini o‘rganar ekanmiz dastavval eng e’tibor 
berishimiz kerak bo‘ladigan narsa uning tilimiz rivojiga o‘z asarlari bilan 
qanday ta’sir o‘tkazayotgani bo‘ladi. Badiiy asarning bosh unsuri so‘z, 
umuman, til ekan, ana shu asarning chinakam san’at darajasiga ko‘tara 
olishida uning tili, muallifning til vositalarini qay darajada qo‘llay olishi 
asosiy omildir. Adabiyotimizda iz qoldirgan har bir ijodkor asarlarining 
tilini o‘rganish, birinchidan, adibning mahoratini o‘rganish, shu bilan 
birga, tilimiz rivojiga uning asarlari tili ta’sirini, tadqiqotning esa 
tilshunosligimiz taraqqiyotiga qay darajada ta’sir ko‘rsatayotganligini 
belgilash ehtiyojidan kelib chiqadi. Tabiiyki, badiiy asarni lingvopoetik 
tahlil qilishning bir qator tamoyillari mavjud. Badiiy matn 
lingvopoetikasi muammosini o‘zbek tili materiallari asosida mufassal 
tadqiq etgan M. Yo‘ldoshev lingvopoetik tahlilning quyidagi asosiy 
tamoyillarini ko‘rsatadi:  1) shakl va mazmun birligi asosida 
yondashuv; 
 2) makon va zamon birligidan kelib chiqish; 
3) umumxalq tili va adabiy til munosbati asosida baholash;  4) badiiy matnga badiiy-estetik yaxlitlik sifatida yondashuv; 
5) badiiymatnda poetik aktuallashgan til vositalarini aniqlash; 
7  A. Hojiev.”Lingvistik terminlarning izohli lug‘ati”-Toshkent.1985.-
B.164.  14  6) badiiy matndagi eksplitsitlik va implitsitlik nisbatini aniqlash; 
 7) badiiy matndagi intertekstuallik mexanizmlarining lisoniy va 
semantik xususiyatlarini aniqlash. 8
 Lingvopoetika lingvistik poetikaning qisqargan shakli bo‘lib, 
badiiy asarlarda qo‘llanilgan lisoniy birliklar: fonetik, morfemik, leksik va
boshqalarning badiiy-estetik vazifalarini, tilning konnotativ funksiyasini 
o‘rganadi. Boshqacha aytganda, lingvopoetika tilshunoslikning badiiy 
nutqni o‘rganuvchi bo‘limidir. Lingvopoetik tahlilda badiiy matnda 
poetik aktuallashgan til vositalarini aniqlash muhim tamoyillardan 
ekanligini alohida ta’kidlanadi, chunki bunday vositalarning lingvistik va 
badiiy mohiyatini ochib berish orqali badiiy mazmunning shakllanishi 
va ifodalanishi mexanizmlarini aniq tasavvur qilish mumkin. Chindan 
ham, badiiy matnning estetik qimmatini bevosita belgilash va 
baholashda ayni shu tamoyil qulay va boshqa tamoyillar asosida ish 
ko‘rishda ham zamin vazifasini bajarishi mumkin. Buning ustiga, 
mazkur tamoyil asosida lisoniy badiiyatni tasavvur qila olish boshlovchi 
tahlilchiga ham og‘irlik tug‘dirmaydi, chunki tahlil qilinadigan ob’yekt 
matndagi aniq til birliklaridir. Badiiy asar tilining lingvistik jihatdan 
tadqiq qilinishi bugungi kunda dolzarb mavzulardan biri bo‘lib 
qolmoqda. Tilshunoslik sohasida yaqin vaqtlar ichida olib borilgan 
ko‘plab tadqiqotlar aynan badiiy asar tilining leksik-semantik, 
morfologik, sintaktik, punktuasion, stilistik, progmatik, kognitiv 
yo‘nalishlar asosida olib borildi. 
 Lingvopoetika tilning estetik funksiyasini o‘rganish bilan birga, 
poetik matndagi stilistik va semantik vositalarga ham alohida e’tibor 
beradi. Metafora, metonimiya va allegoriya kabi poetik vositalar 
lingvopoetika tahlili-ning asosiy obyektlari hisoblanadi. Bu vositalar 
tilning oddiy kommunikativ vazifasidan tash-qari, uni badiiy va estetik 
maqsadlarda qanday qo‘llanishini namoyon etadi. Lingvopoetika 
metodlari asosan tilshunoslik  va  adabiyotshunoslik  metodlarini  o‘z 
ichiga  oladi.  Lingvistik  tahlilning  asosiy  vositalari  sifatida  semantik,  sintaktik va stilistik tahlil usullari qo‘llaniladi. Jumladan, semantik tahlil 
poetik matndagi 
8  M. Yo‘ldoshev. Badiiy matn va uning lingvopoetik tahlili. Toshkent: “Fan”, 2007.-B.123 
15  so‘zlarning   ma’no   qatlamlarini   o‘rganishga   xizmat   qilsa,   stilistik   tahlil
matndagi   uslubiy   vositalarning   lingvistik   strukturasi   va   funksiyalarini
aniqlaydi.   Bundan   tashqari,   lingvopoetika   intertekstual   tahlilni   ham
qamrab   oladi,   ya’ni     matnlar   o‘rtasidagi     aloqalarni     va     ularning
lingvistik     xususiyatlarini     tahlil     qiladi.     Ushbu   metod     matndagi
metafora   va   boshqa   poetik   qurilmalarni   chuqur   anglashga   yordam
beradi.   Lingvopoetika   tilshunoslikda   tilning   badiiy   va   estetik   jihatlarini
o‘rganishga   imkon   yaratadi.   U   nafaqat   tilning   grammatik   va   leksik
xususiyatlarini,   balki   u   orqali   yaratilgan   badiiy   ma’nolarni   ham   tahlil
qiladi.   Shu   bois,   lingvo-poetika   badiiy   tilni  chuqur   tushunish   va   adabiy
matnlarni   ilmiy   asosda   tahlil   qilish   uchun   muhim   vosita   hisobla-nadi.
Lingvopoetikaning   o‘rganilishi   tilshunoslikda   yangi   yo‘nalishlarning
rivojlanishiga   sabab   bo‘ldi.   Xususan,   poetik   funksiyaning   lingvistik
aspektlari   tadqiq     etilganda     tilning     yaratuvchanligi     va     ma’nolarni
yangicha  ifoda  etish imkoniyatlari  ochiladi. Bu esa  nafaqat  adabiyot,
balki     tilshunoslikning     turli   tarmoqlariuchun   ham   yangi   tadqiqot
maydonlarini yaratadi.  16  II  BOB.BA DIIY  ASA R LIN GVOPOETIKA SIN IN G NA ZA RIY  A SOSLA RI.. 
2.1.She’riy at da lingv opoet ik  v osit alarning qo‘llanishi 
 N.Mahmudov “Oybek she’riyatidagi o‘xshatishlarning 
lingvopoetikasi” nomli maqolasi mavjud bo‘lib, unda lingvopoetik 
tahlillar asosida ijodkor mahorati ochib berilgan bo‘lsa, “A.Qahhor 
hikoyalarining lingvopoetikasiga doir” nomli maqolasida esa “so‘zga 
ziqna” yozuvchimizning hikoyalarini lingvopoetik jihatdan tahlilga 
tortadi. B. Yo‘ldoshev va Z. Shodiyeva “Ufq” trilogiyasining lingvopoetik 
tahlili masalalari” nomli monografiyalarida esa asarning ta’sir etish 
kuchini ta’minlashga xizmat qilgan vositalarni linvopoetik jihatdan 
o‘rganganlar. 
 
G.Muh “80-yillar oxiri va 90-yillar boshlari o‘zbek
she’riyatining   lingvopoetik   tadqiqi”   nomli   disssertatsiya   ishida   esa
o‘zbek   she’riyatida   lingvopoetikaning   shakllanishi   xususida   fikr   yuritib,
she’riyatda   qo‘llaniladigan   antonim,   omonim,   sinonim,   jonlantirish,
sifatlash,   o‘xshatish   kabi   badiiy   tasvir   vositalarini   lingvopoetik   tahlil
qiladi. 
 Lingvopoetika bugun paydo bo‘lgan fan emas, bu soha qadimdan 
ijtimoiy fanlar negizida shakllanib borgan va keyinchalik lingvistika va 
poetika fanlari oralig‘ida yuzaga kelgan. A.Nurmonov esa 
lingvopoetikaga shunday izoh beradi: “Lingvopoetika lingvistik 
poetikaning qisqargan shakli bo‘lib, badiiy asarlarda qo‘llanilgan lisoniy 
birliklarning (fonetik, morfemik, leksik va boshqalar) badiiy-estetik 
vazifalarini, tilning konnotativ funksiyasini o‘rganadi. Boshqacha 
aytganda, lingvopoetika tilshunoslikning badiiy nutqni o‘rganuvchi 
bo‘limidir. 9 ” Bu yo‘nalish badiiy asar tilini, unda qo‘llanilgan til 
birliklarining qanday maqsadda qo‘llanilganini va tilning konnotativ 
hamda estetik ta’sir etish funksiyalarini tahlilga tortadi. 
  Bundan   bilish   mumkinki,til   va   adabiyot   bir-birini   taqazo   etuvchi
sohalar   hisoblanadi.   Sababi   har   qanday   yozuvchi   badiiy   matn
yaratayotganda   lisonda   mavjud   bo‘lgan   so‘zlarga   turli   xil   poetik   ma’no yuklaydi.   Misol   tariqasida,   qora   leksemasini   oladigan   bo’lsak,   shoh   va
shoir Z.M.Bobur “Soching” radifli g‘azalida 
9  Nurmonov A. Tilshunoslikning adabiyot bilan munosabati.Tanlangan asarlar .3jildli.- Toshkent;
Akademnashr,2012  17  “qaro soching” birikmasi orqali yorning qora sochiga ishora qilgan 
bo‘lsa, Umar Xayyom o‘zining “Afsus, umr behuda bo‘lmishdir barbod…”
deb boshlanuvchi ruboiysida “Buyurganing qilmay yuzim qarodir” 
misralarida qaro so‘zi orqali yuzdagi salbiy ma’noni ifodalamoqchi 
bo‘lgan. Muhammad Yusuf esa “Mening dardim” nomli she’rida qaro 
leksemasini “o‘lmoq” “vafot etmoq” ma’nosida qo‘llagan: 
Tuzalmaydi dardim mening,O‘lsam kerak. 
Tuproq bilan og‘a-ini bo‘lsam kerak. 
O‘lim nima? Bu ham bitta sayr, Ona 
O‘g‘ling qaro yerga ketdi, Xayr ona… 
 Yuqorida keltirilgan fikrlardan xulosa chiqargan holda 
lingvopoetikani quyidagi tarkibiy qismlarga ajratishimiz mumkin: 
 Fonopoetika – fonetik hodisalar – tovush orttirish, tovush tushishi, 
tovush almashinishi va, shuningdek, adabiyotimizdagi ba’zi she’riy 
san’atlar badiiylikni ta’minlovchi vosita sifatida tadqiq etiladi.Ayrim 
o‘rinlarda esa janr talabi bilan tovush almashinishi, urg‘uning maqsadli 
berilishi holatlarini kuzatamiz. 
  Leksopoetika   –   so‘zning   nozik   ma’no   attenkalari,   nutq   vaziyati
bilan   bog‘liq   variantlari,   invariant   strukturasidagi   mavjud   ma’nolar
ko‘magida kontekstual ma’nolar shakllanadi 10 . 
 Morfopoetika – lingvopoetikaning bu turida badiiy asarda 
maqsadli qo‘llangan morfemalar va morfologiya, so‘z yasalishi singari 
vositalar tahlil qilinadi. 
  Lingvopoetikaning   asosiy   tadqiqot   obyekti   badiiy   matn   sifatida
qarashimiz mumkin, negaki leksemalar badiiy matnda o‘ziga poetik yuk
oladi va adresatni ruhan junbushga keltiradi. Biroq har qanday leksema
badiiy   matnda   poetik   vazifa   bajaradi   deya   olmaymiz.   Chunki   yozuvchi,
adiblar   ayrim   so‘zlargagina   o‘zining   yashirin   maqsadini   o‘quvchiga
yetkazish uchun badiiy vazifa yuklaydi.   Har qanday badiiy asar zamirida yozuvchining ko‘zlagan ma’lum 
bir botiniy maqsadi yotadi. Muallif esa mana shu maqsadni yuzaga 
chiqarishda turli xil lisoniy 
10  Toyxo‘jayeva Sh. Erkin A’zam asarlari lingvopoetikasi.- 
Farg‘ona,2017  18  vositalaridan   foydalanadi:  so‘zning  shakl va  ma’no   munosabatiga  ko‘ra
turlaridan, qo‘llanilishi cheklangan so‘zlardan, shevaga oid so‘zlardan va
boshqalar.   Badiiy   asarda   bu   kabi   unsurlarni   qo‘llash   esa   asarning
ohangdorligini,   ta’sirchangligini   ta’minlaydi   va   adresatni   “…ruhan
to‘lqinlantirish,   yig‘latish,   kuldirish,   hayolot   olamiga   yetaklash,   o‘yga
cho‘mdirish, estetik tafakkurini shakllantirish, voqea hodisalarga teran,
boshqacha nazar bilan boqishga …” undaydi.Shu jihati bilan ham badiiy
matn   boshqa   matn   turlaridan   keskin   farq   qiladi.   Ilmiy   matn   o‘z   oldiga
ma’lum bir obyekt  haqida axborot  berishni maqsad qilib qo‘ysa, badiiy
matn   ana   shu   axborotni   sayqallagan   holda,   ya’ni   o‘qiguvchining   ruhiy
olamini junbushga keltirib, adresatga estetik zavq bag‘ishlashga xizmat
qiladi.   Qisqa   qilib   aytganda,   ilmiy   matnning   asosiy   maqsadi   axborot
berish   bo‘lsa,   badiiy   matnniki   esa   ana   shu   maqsadni   qay   yo‘sinda
ifodalashdir. Badiiy asar yaratishdan yozuvchining asosiy maqsadi ham
adresatga estetik ruh bag‘ishlashdir. 
  Yuqorida   aytganimizdek,   jahon   va   o‘zbek   adabiyotida
lingvopoetika bo‘yicha ko‘plab ishlar qilinishiga qaramasdan bu sohani
mukammal   deya   olmaymiz.   Negaki   har   xil   davrlarda   ijod   qilgan
adiblarning   tili   va   uslubi   aniq   lisoniy   vositalar   bilan   tadqiq   etilganicha
yo‘q.   Fedin   ta’kidlaganidek,   “Til―yozuvchi   uslubining   qalbi”.   Shunday
ekan   har   bir   ijod   ahlining   yaratgan   asarlari   bir-biridan   keskin   farq
qiladi. 
  Xususan,   o‘zining   salmoqli   merosiga   ega   bo‘lgan   adiblarimizdan
biri   Sirojiddin   Sayyid   ham   tilining   jozibador   va   betakrorligi,   lingvistik
vositalardan   mohirona   foydalanishi,   uslubiy   jihatlardan   bir   qancha
o‘ziga   xosliklarga   ko‘ra   farqlanadi.   Bugungi   kunga   qadar   Sirojiddin
Sayyid   ijodi   bo‘yicha   ko‘plab   ishlar   amalga   oshirilgan   bo‘lishiga
qaramasdan, adibning she’riyati to‘liq o‘rganilganicha yo‘q. 
 Badiiy matnning asosiy quroli so‘z hisoblanadi. Tilshunoslik fani badiiy
adabiyot bilan uzviy aloqadadir. Chunki til aloqa vositasi sifatida
muayyan axborot tashuvchi oddiy belgilar sistemasigina bo‘lib qolmay,
balki tinglovchiga ta’sir qiluvchi qudratli vosita hamdir. Tilning birinchi funksiyasi an’anaviy va sistemstruktur tilshunoslikning o‘rganish obyekti
bo‘lsa, ikkinchi funksiyasi 19  lingvopoetikaning   o‘rganish   obyekti   hisoblanadi,   –   deb   yozadi   A.
Nurmonov   va   Sh.   Iskandarova.”Lingvopoetika   —   lingvistik   poetikaning
qisqargan   shakli   bo‘lib,   badiiy   asarlarda   qo‘llanilgan   lingvistik
birliklarning   (fonetik,   morfemik,   leksik   va   boshq.)   badiiy-estetik
vazifalarini,   tilning   konnotativ   funksiyasini   o‘rganadi.   Boshqacha
aytganda,   lingvopoetika   badiiy   nutqni   o‘rganuvchi   tilshunoslikning
bo‘limidir. 
  Badiiy   nutq   badiiy   adabiyotning   bayon   qilish   vositasi   sanaladi.
Filologiya   tarixida   badiiy   asar   tili   va   poetik   til   atamalari   tez-tez   uchrab
turadi.   Bu   atamalar   ifodalangan   tushunchalar   bir-biriga   juda   yaqin
tursa   ham,   lekin   o‘zaro   ma’lum   jihatlari   bilan   farq   qiladi.   “Obraz”,
“Uslub”,   “Ko‘chim   (trop)”,   “Badiiy   til”,   “Stilistika”,   “Poetika”   kabi
tushunchalar   badiiy   asar   tili   va   lingvistik   poetika   uchun   daxldor
tushunchalardir.   Amalda   keng   qamrovli   obyektning   ayrim
fragmentlarigina badiiy nutqning tahliliga beriladi. Ana shunday asosiy
fragment   badiiy   asar   tili   sanaladi.   Ko‘rinadiki,   badiiy   nutq   badiiy   asar
tiliga   nisbatan   kengroq   tushunchadir.   U   tilning   ekspressiv   funksiyasini
o‘z   ichiga   oladi.   Badiiy   asar   tili   esa   badiiy   nutqning   bir   ko‘rinishi,   bir
fragmenti hisoblanadi.  Badiiy  nutqni o‘rganuvchi LP  (lingvistik  poetika)
ham   til   sistemasining   barcha   sath   birliklarining   badiiy-estetik
funksiyasini qamrab oladi. 
  Fonetik-fonologik   sathda   fonetik   birliklar   ham   badiiy-estetik
vazifa   bajarishi   mumkin.   Xususan,   bir   xil   tovushlarning,   bir   xil
bo‘g‘inlarning   takrorlanishi   she’riyatda   go‘zallikni,   ta’sirchanlikni
ta’minlovchi   vosita   sanaladi.   Leksik   sathda   leksemalarning   ko‘chma
ma’nolarda   qo‘llanilishi   ham   LPning   tekshirish   obyekti   sanaladi.
Shuningdek,   gap   bo‘laklarining   o‘rinlashishi,   gap   tarkibida   bir   xil
bo‘laklarning   takrorlanishi   kabi   hodisalar   ham   badiiy   nutqni
shakllantirishda xizmat qiladi. 
 Shunday qilib, LP tilning qaysi sath birligining badiiy-estetik funksiyasini
o‘rganishiga qarab fonetik poetika (FP), leksik poetika (LP), sintaktik
poetika (SP) kabi qismlarga bo‘linadi. LPning har qaysi turini alohida- alohida o‘rganish va ularning o‘zaro munosabatini ochish hozirgi
tilshunoslik oldida turgan muhim vazifalardan biridir. Ijodkor til
birliklarini o‘rinli qo‘llay olsagina, u tomonidan 20  yaratilgan asar o‘quvchi tomonidan yaxshi qabul qilinadi. To‘g‘ri 
tanlangan til vositalari badiiy matnda qo‘llanilar ekan, o‘quvchiga 
badiiy-estetik ta’sir qilish vositasiga aylanadi va unda asarda 
tasvirlangan voqea-hodisa, kishilar xarakter-xususiyatlari badiiy tarzda 
o‘z ifodasini topadi. Bu esa badiiy asar ijodkori tili va uslubi to‘g‘risida 
ma’lum bir xulosalarga kelishga asos bo‘ladi. Usmon Azim ijodida 
lingvopoetik vositalar muhim o‘rin egallaydi. 
  Shoir   she’riyati   tilini   lingvopoetik   jihatdan   tadqiq   etish   jarayonida
uning   badiiy   tasvirning   usul   va   vositalarini   yaxshi   bilishi   va   o‘z
she’rlarida   ulardan   mohirona   foydalana   olishining   guvohi   bo‘lamiz.
Tahlil   jarayonida   shoir   asarlarida   lingvopoetik   vositalarning   keng
qamrovli ekanligi, ularning xalqona ohang hosil qilishda, takrorlanmas
badiiy   obrazlar   yaratishda   hamda   boshqa   shoirlar   ijodida
uchramaydigan   turli   xil   ma’no   nozikliklarini   poetik   tasvirlashda   eng
muhim vositalardan ekanligi tobora oydinlasha boradi. Tilimizda badiiy
asar tilining emotsional-ekspressivligi, obrazliligini ta’minlashga xizmat
qiluvchi bunday vositalar ― lingvopoetik vositalar, ― troplar, ― uslubiy
vositalar, ― stilistik figuralar kabi turli nomlar bilan yuritiladi. 
  Tilshunos olim N.Mahmudov shunday fikrlarni bildiradi: “Nutqda
so‘zlarni   ko‘chma   ma’noda   ishlatishning   xilma-xil   ko‘rinishlari   mavjud
bo‘lib,   ular   ko‘chimlar   (yoki   troplar)   nomi   bilan   umumlashtiriladi.
Ko‘chimlarning   asosida   ikki   narsa   yoki   tushunchani   qiyoslash   yotadi,
ya’ni   ikki   narsa   yoki   tushuncha   o‘rtasidagi   muayyan   munosabat
(o‘xshashlik,   umumiylik,   aloqadorlik   kabi)   asosida   tasviriylik,   ifodalilik,
aniqlikni kuchaytirish maqsadi bilan  ulardan birining nomi ikkinchisiga
ko‘chiriladi.   Shuning  uchun   ham  ko‘chimlar  o‘ziga   xos  tasviriy  vositalar
sifatida nutqning ifodaliligini ta’minlashda alohida o‘rin tutadi” 11 . 
 
Olimni bu fikrlari tilshunos S.Karimov tomonida
n yanada
aniqlashtirilganligi   kuzatiladi.   Olim   badiiy   uslubda   ifoda-tasvir
vositalarining   qo‘llanishini   tahlil   qilar   ekan   shunday   fikrlarni   bayon qiladi:   “Ularning   troplar   deb   ataluvchi   qismi   obraz   yaratishda   bevosita
ishtirok etsa, ikkinchi bir qismi – uslubiy 
11  Аbdurahmonov X., Mahmudov N. So‘z estetikasi. – Toshkent: Fan, 
1981,-B.60  21  figuralar   esa,   garchi   obraz   yaratmasa-da,   ana   shu   obrazlarning
shakllanishiga,   barkamol,   pishiq   bo‘lishiga,   o‘quvchining   matnni   to‘g‘ri
va   tez   tushunib   olishiga   ko‘maklashadi.   Ko‘chma   ma’noda
qo‘llanilayotgan,   obraz   yaratayotgan   til   birliklari   darajasida   bo‘lmasa
ham,   ular   vaziyatga   qarab   qo‘shimcha   ma’no   ifodalaydi,   tasvir
obyektiga   ijodkor   bahosini   beradi,   yuksak   emotsionallikni   yuzaga
keltiradi.   O‘quvchi   yoki   tinglovchidagi   hissiyotlarning   junbushga
kelishida   tezlashtiruvchi   vosita   rolini   –   katalizatorlik   vazifasini   bajaradi,
yozuvchiga   ko‘makdosh   bo‘ladi.   Badiiy   ijodning   qiyinchiligi   ham
shundaki,   yozuvchi   his-tuyg‘ularni   o‘zi   qanoatlanadigan   darajada
ifodalay oladigan til birligini axtaradi. Ularni bir-birlariga chog‘ishtiradi,
qarama-qarshi qo‘yadi, yonma-yon qo‘llaydi, takror ishlatadi va hokazo.
Zero,   troplarning   o‘zi   so‘zlarni   asl   ma’nolaridan   ko‘ra   ko‘proq   ko‘chma
ma’noda qo‘llashga intilishning natijasidir” 12 . 
 Usmon Azim ijodida lingvopoetik vositalarning qo‘llanishini ko‘rib
o‘tamiz.   Shoirning   o‘xshatishlardan   foydalanish   mahorati.   Badiiy   ijod,
xususan,   she’riy   asarlar   tilining   poetik   ta’sirchanligini   oshirishda   so‘z
muhim   ahamiyat   kasb   etadi.   ―So‘z   orqali   inson   katta   yutuqni   qo‘lga
kiritdi,  bu  vosita  natijasida   uning  olami  ikkilandi.  So‘zga  ega  bo‘lgunga
qadar   faqat   bevosita   ko‘rinib   turgan   narsa   bilan   ish   ko‘rgan   mavjudot
tilga   ega   bo‘lishi   bilan   faqat   borliq   elementlari   bilangina   emas,   balki
bevosita   kuzatmagan   narsa   va   hodisalar   bilan   ham   ish   ko‘ra   oladigan
bo‘ldi. So‘z insonga bevosita  kuzatishda  berilmagan  narsa va hodisalar
haqida ham axborot bera oladi. Shuning uchun ham hayvonot faqat bir
olamga - sezgi orqali his qilish mumkin bo‘lgan predmetlar olamiga ega
bo‘lsa,   inson   ikki   olamga   -   sezgi   orqali   his   qiladigan   olam   bilan   birga,
so‘z orqali  ifodalanadigan   obrazlar,  munosabat,  sifatlar dunyosiga   ega
bo‘ldi.   Shunga   muvofiq,   so‘zlarning   borliq   (denotativ)   ma’nosi   real   va
afsonaviy   tushunchalar   bo‘lishi   ham   mumkin.   Qanday   tushunchani
ifodalashiga   muvofiq   so‘zlar   ham   borliqdagi   inson   ongidan   tashqarida
bo‘lgan narsa va hodisalarni nomlovchi so‘zlar hamda inson tomonidan yaratilgan   afsonaviy   narsa   va   hodisalarning   nomlarini   ifodalovchi
so‘zlar sifatida ajratiladi. Badiiy asar tilining 
12  Karimov S. O‘zbek tilining badiiy uslubi. - Samarqand: Zarafshon, 
1992,– B.140.  22  emotsional-ekspressivligini oshiruvchi, obrazlilik hosil qilishda muhim 
ahamiyat kasb etuvchi lingvopoetik vositalardan biri o‘xshatish 
hisoblanadi. Badiiy matnlarda muallifning ma’lum bir voqea-hodisa, 
narsalarni kitobxon ko‘z o‘ngida aniq gavdalantirish uchun 
o‘xshatishdan foydalanishida aniq bir maqsad – kitobxonga badiiy-
estetik ta’sir etish ko‘zda tutiladi. Nutqiy vaziyat uchun mos keladigan 
o‘xshatish hosil qiluvchi til birligining to‘g‘ri tanlanishi uni emotsional-
ekspressiv vositaga aylantiradi. Muomala jarayonida qo‘llanilgan 
o‘xshatishlar vositasida so‘zlovchi mansub bo‘lgan xalqning milliy-
ma’naviy xususiyatlari, ijtimoiy turmush tarzi va dunyoqarashi, e’tiqodi, 
an’analari va urf-odatlari bilan bog‘liq jihatlar ham aks etadi. Bundan 
tashqari tasvirlanayotgan shaxsning ruhiy holati, orzu-umidlari, o‘y-
kechinmalarini berishda ham o‘xshatishlar muhim vosita hisoblanadi. 
O‘xshatish deb «ikki narsa yoki voqea-hodisa o‘rtasidagi o‘xshashlikka 
asoslanib, ularning biri orqali ikkinchisining belgisini, mohiyatini 
to‘laroq, konkretroq, bo‘rttiribroq ifodalash»ga aytiladi. Ko‘rinadiki, 
o‘xshatishlar eng qadimiy lingvopoetik tasviriy vositalardan biri sifatida 
yozma va og‘zaki nutqimizni, ayniqsa, inson nozik his-tuyg‘ulari tasvirini 
berish vositasi bo‘lgan badiiy matnlarning badiiy-estetik ta’sirchanligini 
oshirishda, muallif maqsadiga xizmat qiluvchi obrazlilikning yuzaga 
kelishida muhim ahamiyat kasb etadi. O‘xshatish etaloni o‘xshatish 
qurilmaning poetik qimmatini, muallif mahorati bilan hosil qilingan 
lingvopoetik vositaning estetik salmog‘ini oshiradi. Tilimizda kundalik 
nutqimizda faol qo‘llanadigan bir qator o‘xshatishlar borki, ular 
an’anaviy o‘xshatishlar hisoblanadi. Qo‘yday yuvosh, toshday qattiq, 
cho‘chqaday semiz, tulkiday ayyor kabi o‘xshatishlar ko‘p qo‘llanilgani 
bois ta’sirchanlik xususiyatini yo‘qotgan deyish mumkin. Usmon Azim 
ijodini kuzatar ekanmiz, shoirning turli holat va hodisalar, narsalar 
mohiyatini anglashda takrorlanmas, o‘ziga xos o‘xshatishlar hosil 
qilinganligining guvohi bo‘lamiz. Shoir o‘zining ”She’riyat” she’rida 
tulpor tasvirini berishda quyidagi o‘xshatishlarni qo‘llaydi:  Ko‘zlari chaqmoq tulpor, 
Tuyog‘i chaqmoq tulpor. 
 Suvliq lablarin yirtgan, 
23   Yollari bayroq tulpor 13 
Yoki 
O‘jar tulpor, tong 
tulpor... 
 yoki 
Olovli yalov tulpor kabilar 
 Keltirilgan misolda tulporning ko‘zlari va tuyog‘i chaqmoqqa, 
yollari bayroqqa o‘xshatilmoqda. Otning ko‘rinishi esa tong va olovli 
yalovga nisbat berilmoqda. Dastlabki o‘xshatishlarda, ya’ni chaqmoq 
so‘zining ot ko‘zlari va tuyog‘iga o‘xshatilishida ham shoirning mohirligi 
sezilib turadi. Shoir chaqmoq so‘zini ko‘zga nisbatan qo‘llaganda ot 
ko‘zining shakliy tomoni – chaqnab turishiga asoslangan bo‘lsa, 
tuyoqqa nisbatan qo‘llaganda esa otning yugurikligini chaqmoqning 
yalt etib ko‘rinishidagi tezlikka qiyoslamoqda. Agar she’rda qo‘llanilgan 
har bir o‘xshatish leksik yoki grammatik ko‘rsatkichlar bilan 
keltirilganda she’rdagi poetik ohangdorlik, ta’sirchanlik unchalik kuchli 
bo‘lmas edi. Usmon Azim ―Beshafqat ballada‖ she’rida to‘yma-to‘y 
yuruvchi raqqosa tasvirini berar ekan, unga o‘zining munosabatini 
ifodalashda o‘xshatishga murojaat qiladi va kitobxon ko‘z o‘ngida 
raqqosa obrazini gavdalantiradi: 
Ishva bozori bu! Stollar — rasta! 
Torning g‘ilofida pul dasta-
dasta… 
Raqqosa! Davrada ildam, ildam 
suz!.. 
Nega nozing — olov, ko‘zlaring — naq muz! 
 Shoir o‘zining ―Maqsud Shayxzoda‖ she’rida boshqa biror ijodkor
asarida uchramaydigan yangi o‘xshatishni yaratadi. O‘sha parchani 
keltiramiz: 
Kurashlarda garchi yondim, 
 Shukur, vijdon beyamoq.  Chizavergin imonimni: 
Imongoh — yurak 
oppoq! 
13  Аzim Usmon. Saylanma: Sheʼrlar. -Toshkent: Sharq,
1995.  24  2.2.Badiiy  mat nning lingv opoet ik  t ahlili 
 V.V.Vinogradovning e’tirof etishicha, lingvopoetik tad 
qiqotlarning vazifasi badiiy adabiyot namunalarida til birliklarining 
estetik vazifasini o‘rganishdir 14 . Shunday qilib, tilshunoslik va 
adabiyotshunoslik uslublarining tutashishi natijasida filologiyaning 
yangi – lingvopoetika sohasi paydo bo‘ladi va uning predmeti etib, 
“Badiiy matnda ishlatilgan til birliklarin ing majmui bo‘lib, ular 
yordamida yozuvchi o‘zining g‘oyaviy-badiiy fikrlarini namoyon etish 
uchun zarur bo‘lgan badiiy-estetik ta’sirni ta’minlaydi”. 
 Lingvopoetik tahlilning maqsadi – u yoki bu til birliklarining (so‘z,
so‘z   birikmasi,   grammatik   shakl,   sintaktik   konstruksiya)   mu   allif
tomonidan   badiiy   ijod   namunasiga   kiritilishi   va   ularning   o‘ziga   xos
estetik ta’sirni namoyon etishini aniqlashdan iborat 15 . 
  Ma’lumki,   har   qanday   matnga   qo‘llanadigan   lingvostilistik   tahlil
o‘z   tarkibiga   ikki   bosqichni   (darajani)   oladi,   ya’ni   semantik   va
metasemiotik.   Semantik   bosqichda   til   birliklari   (so‘z,   so‘z   birikma   si,
sintaktik   konstruksiya)   o‘zining   atash,   ya’ni   semantik   ma’nosida
o‘rganiladi. Metasemiotik bosqichda esa til birliklarining o‘z ma’no sidan
badiiy   matndagi   vazifalarini   o‘rganishga   o‘tish   bosqichlari   o‘rganiladi.
Ushbu   ikkinchi   bosqichda   aynan   grammatik   vositalarn   ing   o‘rni   juda
ahamiyatli   bo‘lib,   muallif   ifodalamoqchi   bo‘lgan   fikrlar   grammatik
vositalar   orqali   reallashadi.   Endi   so‘zning   leksik   ma’nosi   dan   tashqari
grammatik   ma’nosi   ham   fikr   ifodalashda   asosiy   qurol   hi   soblanadi.
Ko‘pincha yordamchi so‘zlar ishtirok etgan gaplar va mat nlarda buning
yaqqol   namoyon   bo‘lganini   ko‘rish   mumkin.   Chunki,   bizga   ma’lumki,
yordamchi   so‘zlar   grammatik   va   leksik   jihatdan   ham   so‘zlovchi   fikrini
ifodalashida   yordamchi   vosita   vazifasini   bajaradi.   Shu   o‘rinda   tilda
mavjud   bo‘lgan   barcha   grammatik   shakllarni   ham   eslab   o‘tish   lozimki,
ularning   har   biri   matnlarda   til   birliklarini   bir-bi   riga   bog‘lash   va   yaxlit
fikr tashkil qilish uchun asos  14 Виноградов В.В. 1954. Язык художественного произведения // Вопросы языкознания. №5. С. 
29; С.5-38..  15  Задорнова В.Я. 1992. Словесно-художественное произведение на разных языках 
как предмет лингвопоэтического исследования. Автореф. дисс. … докт. филол. наук. М., С. 19; 
49 с. 
25  bo‘ladi. Turli sintaktik va morfologik shakllar nutqiy vaziyat va uslubdan 
kelib chiqib, turli leksik va grammatik ma’nolarni ham ifodalashi 
mumkin. 
 Bunda so‘z, ibora va sintaktik qurilmalar matnda kasb et gan 
konnotatsiyalarning qo‘shimcha ma’nosi nuqtai nazaridan tah lil 
qilinadi. Lekin, lingvostilistik tahlil tadqiqotchidan yozuvchining g‘oyaviy 
fikrlariga kirish, uning dunyoqarashi va estetik pozitsiyala rini, badiiy 
tafakkur usullarini, madaniy-filologik an’analarga muno sabati kabi 
xususiyatlarini o‘rganishni talab qilmaydi. 16  Rus tilshunosligida 
ko‘plab olimlar lingvopoetik tahlil metod larini ishlab chiqishgan va 
fanga tadbiq etishgan. V.Ya.Zadornova lingvopoetik tahlil asosida 
ma’lum bir kategoriya va parametrlar tizimini ishlab chiqqan. Olima 
lingvopoetik o‘zgarish (transfomat siya) kategoriyasini lingvopoetik 
tahlilning eng asosiy va muhim kategoriyasi sifatida e’tirof etadi. Tilning
turli elementlari badiiy asarning estetik ifoda maqsadini ifodalash 
uchun transformatsiyala nib (o‘zgarib) turadi. Eng xususiylashgan 
kategoriya – bu “so‘z poli foniyasi” hisoblanadi. Badiiy asarlarda so‘z o‘z 
imkoniyatlarini ken gaytirish an’anasiga ega. So‘z har bir qo‘llanishida 
bir vaqtning o‘zida o‘zining barcha – semantik va stilistik yashirin 
imkoniyatlarini ochiq yoki yopiq (yashirin) holatda namoyon eta olishi 
mumkin. 
 
Shunin linvopoeti
k tahlil metodlari bilan O.S.Axma
no va,
G.V.Stepanov,   A.A.Lipgart,   Z.B.Yeshmambetova,   V.D.Asanova,
A.K.Junisbaeva,   Ye.V.Somova,   S.V.Titova,   A.Y.Morozova,   V.D.Asanov   va
boshqa   bir   qator   rus   olimlari   mukammal   shug‘ullanishgan   va   o‘zlar
ining qarashlarini ilmiy tadqiqotlari orqali bayon etishgan. 
  Xususan,   A.A.Lipgart   lingvopoetika   va   lingvostilistika,   lingvo
poetika va adabiyotshunoslikni o‘zaro aloqasini o‘rganib chiqadi hamda
lingvostilistik   tahlil   barcha   keyingi   (navbatdagi)   lingvopoetik   tuzilmalar
(konstruksiyalar)ning   zaruriy   asosi   ekanligini   ta’kidlaydi.   Olim   ilmiy
ishining   alohida   qismi   lingvopoetik   tadqiqotlarning   aniq   usullarini
tavsiflashga   bag‘ishlangan.   Uning   ishlarida   o‘z   aksini   top   gan lingvopoetik   tadqiqotlar   aniq   metodlarning   ko‘rsatib   berilishi   olimning
katta 
16 Akhmanova, O., Zadornova V. 1977. On Linguopoetic Stratification of Lit erary Text.Poetica. An 
International Journal of Linguistic Literary Studies. Tokyo, №7. P. 50–60.. 
26  yutuqlaridan   biri   hisoblanadi.   Bundan   tashqari,   olim   birinchilardan
bo‘lib, lingvopoetik tahlilni ham sinxron, ham diax ron aspektda amalga
oshirish imkoni borligini e’tirof etadi 17 . 
  “Lingvopoetika”   atamasini   ishlatganda   u   ikkita   bir-biriga
qarama-qarshi   bo‘lgan   ikki   tadqiqot   yo‘nalishini   belgilashda   ishlatil
ishini unutmaslik lozim. Ulardan birining  maqsadi u yoki bu badiiy asar
yoki asarlar turkumida qo‘llanilgan alohida badiiy usullarning mavzuviy
stilistik   tavsiflarini   aniqlanishidir.   Ushbu   tadqiqot   tur   kumiga
Z.B.Yeshmambetovaning   tadqiqot   ishini   kiritish   mumkin,   chunki   unda
ilk bora drammatik janrdagi asarlarning lingvopoetik tahlili lingvopoetik
muammo   sifatida   o‘rganilgan   va   asarlardagi   muallif   nutqi   hamda
personaj   nutqining   mosligini   tadqiq   qilingan.   V.D.Asanovning
tadqiqotlarida   U.Shek   spir   pyessalari   materiali   asosida   nazm   va
nasrning   almashinishi   lingvopoetik   funksiyasi   (vazifasi)   o‘rganilgan.
A.K.Junisbaevaning   tadqiqotida   personaj   obrazining   lingvopoetik   tavsi
fini o‘rganish markaziy muammo hisoblanadi. Y.V.Somovaning tadqiqot
ishida   birinchi   marotaba   muallifning   per   sonajga   munosabatini
ifodalovchi   lingvopoetik   vositalar   o‘rganilgan.   S.V.Titovaning
dissertatsiyasida   esa   og‘zaki-ba   diiy   asarlarda   so‘z   birikmalarining
lingvopoetik   funksiyalari   (vazi   falari)ni   ochib   berish   metodi   tadqiq
etilgan 18 . 
  Ikkinchi tadqiqot yo‘nalishi – muayyan g‘oyaviy-badiiy maz munni
uzatishda   va   ma’lum   bir   estetik   ta’sirni   (effekt)   yaratishda   formal   til
elemantlari   rolini   aniqlashga   qaratilgan   alohida   badiiy   matn   tadqiqoti
hisoblanadi.   Bu   yo‘nalishdagi   tadqiqotlarga   lingvo   poetik   metod   turli
tillardagi   poetik   asarlarda   ishlab   chiqilgan   va   tad   biq   etilgan   bo‘lib,
V.Y.Zadornovaning   ishlarini   bunga   yaqqol   misol   qilib   keltirishimiz
mumkin.  17  Липграт А.А. 1996. Лингвопоэтическое исследование художественного текста: теория и 
прагматика (на материале английской литературы 16-20 веков). Дисс.  докт. фи-лол. наук. М., С. 
23. 
18  Титова С.В. 1990. Лингвопоэтическая значимость словосочетания в описании внешности 
персонажей (на материале английской прозы XVIII–XX вв.). Автореф. дисс.  канд. филол. наук. 
М., 182 с. 
27  I bob bo‘y icha xulosa 
 Bu bobda lingvopoetika tilshunoslikning yangi yo‘nalishi sifatida 
o‘rganildi. Zamonaviy tilshunoslikda lingvopoetika badiiy asar tilining 
fonetik, morfemik, leksik va sintaktik jihatlarini o‘rganish orqali uning 
badiiy-estetik funksiyasini ochib beradi. Til nafaqat axborot tashuvchi 
vosita sifatida, balki o‘quvchi yoki tinglovchiga ta’sir ko‘rsatadigan 
qudratli estetik vosita sifatida ham ishlatiladi. Lingvopoetika badiiy 
nutqni o‘rganish bilan shug‘ullanib, so‘zlarning ko‘chma ma’nolari, 
troplar, o‘xshatishlar va stilistik figuralar orqali obrazlilik, emotsional-
ekspressivlikni shakllantirishga xizmat qilishini ko‘rsatadi. Shu bilan 
birga, lingvopoetika badiiy asar tili va yozuvchining ijodiy uslubini 
aniqlashda muhim ahamiyatga ega. 
  Tilshunoslikda   lingvopoetikaning   o‘rni   keng   bo‘lib,   u   badiiy
matnni   tahlil   qilishda   nafaqat   individual   so‘z   va   iboralarning
funksiyasini,   balki   ularning   bir-biri   bilan   bog‘lanishini,   gap   va   gap
bo‘laklaridagi   ritm,   ohang,   takror   va   boshqa   poetik   vositalarni   ham
o‘rganadi.   Shu   tarzda   lingvopoetika   badiiy   asar   tili   orqali   inson
ruhiyatini,   obrazlar   va   xarakterlarni,   voqea-hodisalarni   yanada   jonli   va
ta’sirchan tarzda yetkazishga yordam beradi. Shu sababli lingvopoetika
zamonaviy tilshunoslikda badiiy tahlilning ajralmas va dolzarb yo‘nalishi
sifatida o‘z o‘rnini mustahkamlaydi.  28  II  bob bo‘y icha xulosa 
 II bobda badiiy asar lingvopoetikasining nazariy asoslari tahlil 
qilindi. She’riyatda lingvopoetik vositalar, xususan, troplar, 
o‘xshatishlar, stilistik figuralar va ko‘chma ma’nolar, matnning 
emotsional-ekspressivligini oshirish, obrazlarni jonli va ta’sirchan 
qilishda muhim vosita sifatida ishlatiladi. Shoir va yozuvchilar so‘zlarni 
o‘rinli tanlash orqali voqea-hodisalarni, inson ruhiy holatini, xarakter va 
xususiyatlarni o‘quvchi ko‘z oldida gavdalantiradi. Lingvopoetik vositalar
nafaqat badiiy estetik ta’sirni kuchaytiradi, balki asar tilining o‘ziga 
xosligini, ijodkor uslubini aniqlashga yordam beradi. 
 Badiiy matnning lingvopoetik tahlili fonetik, morfemik, leksik va 
sintaktik jihatlar orqali amalga oshiriladi. Bu tahlil matndagi so‘z birligi 
va iboralar funksiyasini, gap va gap bo‘laklaridagi ritm, ohang va 
takrorlanishlarni o‘rganish imkonini beradi. Shu bilan birga, 
lingvopoetika matn ichidagi obrazlarni, voqea-hodisalarni va ularning 
ifoda usullarini tahlil qilib, o‘quvchiga badiiy asarning estetik va 
ma’naviy qadriyatini yetkazadi. Shunday qilib, lingvopoetika badiiy 
asarni chuqur tushunish va uning til-estetik imkoniyatlarini aniqlashda 
ajralmas ilmiy vosita sifatida muhim ahamiyat kasb etadi.  29  UMUMIY  X ULOSA  
 Lingvopoetika — tilshunoslikning badiiy adabiyot bilan uzviy 
aloqador yangi yo‘nalishi sifatida bugungi kunda katta ahamiyat kasb 
etmoqda. I bobda ko‘rib chiqilganidek, zamonaviy tilshunoslikda 
lingvopoetika fani tilning badiiy-estetik funksiyasini chuqur o‘rganish, 
so‘z va iboralarning poetik qimmatini aniqlash imkonini beradi. 
Lingvopoetika tilshunoslikning klassik tadqiqot obyekti bo‘lgan tilning 
tuzilishi va funksiyalaridan farqli ravishda, badiiy matndagi til 
birliklarining estetik roliga, ularning obraz va ma’no ifodalashdagi 
ahamiyatiga e’tibor qaratadi. Shu nuqtai nazardan, lingvopoetika badiiy 
asar tilini o‘rganishning muhim ilmiy vositasi bo‘lib, tilshunoslikning 
yangi va rivojlanayotgan yo‘nalishi sifatida shakllanmoqda. 
  Tilshunoslikda   lingvopoetikaning   o‘rni   nafaqat   badiiy   asar   tili
bilan bog‘liq, balki tilning inson tafakkuri, hissiyati va estetik idrok bilan
uzviy   bog‘liqligini   ko‘rsatishda   namoyon   bo‘ladi.   Lingvopoetika   tilning
kommunikativ   va   konnotativ   funksiyalarini   chuqur   tadqiq   qiladi.
Masalan,   fonetik   birliklar,   bo‘g‘in   va   tovushlarning   takrorlanishi,
so‘zlarning   ko‘chma   ma’nolarda   ishlatilishi,   gap   va   gap   bo‘laklarining
joylashuvi   badiiy   ta’sirchanlikni   oshiruvchi   vosita   sifatida   xizmat   qiladi.
Shoir   va   yozuvchilar   o‘z   asarlarida   ushbu   vositalardan   mahorat   bilan
foydalangan   holda   matnga   ritmik,   ohangdor  va   obrazli   tuzilish   beradi.
Shu   bilan   birga,   lingvopoetika   tilning   stilistik   imkoniyatlarini   ochib
beradi,   ijodkorning   badiiy   tasvirni   yaratishdagi   mahoratini   namoyish
etadi. 
 II bobda esa badiiy asar lingvopoetikasining nazariy asoslari ko‘rib 
chiqildi. She’riyatda lingvopoetik vositalar — troplar, o‘xshatishlar, 
metafora, stilistik figuralar, ko‘chma ma’nolar va boshqa lingvistik 
vositalar — matnning emotsional-estetik qimmatini oshirishda asosiy 
ahamiyatga ega ekanligi qayd etildi. Ushbu vositalar matn ichida voqea-
hodisalarni, inson ruhiy holatini, xarakter va xususiyatlarni jonli va 
ta’sirchan tarzda tasvirlash imkonini beradi. Lingvopoetika orqali  o‘quvchi matndagi obrazlarni chuqur idrok etadi, badiiy asarning 
mazmun-mohiyatini anglaydi va uning til-estetik boyligini qadrlaydi. 
30    She’riyatda   o‘xshatish   vositalarining   qo‘llanilishi   alohida   e’tibor
talab   qiladi.   O‘xshatish   —   ikki   narsa   yoki   hodisa   o‘rtasidagi   o‘xshashlik
asosida   birini   ikkinchisiga   taqqoslash   orqali   mohiyatini,   belgisini
yanada   aniq   va   jonli   ifodalash   vositasi   sifatida   ishlatiladi.   Misol
tariqasida   Usmon   Azimning   she’riyatidagi   tulpor   tasviri   keltiriladi:
“Ko‘zlari   chaqmoq   tulpor,   Tuyog‘i   chaqmoq   tulpor.   Suvliq   lablarin
yirtgan,   Yollari   bayroq   tulpor”.   Bu   o‘xshatishlar   tulporning   ko‘rishi   va
harakatini   jonli   va   ta’sirchan   tarzda   ochib   beradi,   shoirning   obraz
yaratish   mahoratini   ko‘rsatadi.   Shu   bilan   birga,   o‘xshatishlar   orqali
shoirning   ruhiy   holati,   tasavvuri   va   badiiy-estetik   niyati   o‘quvchiga
yetkaziladi.   Lingvopoetika   bu   kabi   vositalarning   har   birining
funksiyasini   aniqlash,   ularni   matn   ichida   qanday   ishlatilishini   tadqiq
qilish imkonini beradi. 
  Badiiy   matnning   lingvopoetik   tahlili   fonetik,   morfemik,   leksik   va
sintaktik   sathlarda   amalga   oshiriladi.   Fonetik   sathda   tovushlarning
takrorlanishi va ritm badiiy ohangni yaratadi, morfemik va leksik sathda
so‘zlarning   ko‘chma   ma’noda   ishlatilishi   matnga   jonlilik   va   tasviriylik
qo‘shadi.   Sintaktik   sathda   esa   gap   bo‘laklari   tartibi,   takrorlanishlar   va
mantiqiy   urg‘ular   matnning   o‘quvchiga   yetkazadigan   estetik   ta’sirini
oshiradi.   Shu   tariqa,   lingvopoetika   tahlili   matnning   barcha   sathlarini
qamrab   olib,   badiiy   asar   tilining   o‘ziga   xosligini,   ijodkorning   stilistik
xususiyatlarini ochib beradi. 
 Xulosa qilib aytganda, lingvopoetika badiiy asar tilini chuqur tahlil
qilish,   matndagi   lingvistik   birliklarning   badiiy-estetik   rolini   aniqlash,
obraz   va   ma’no   boyligini   oshirishda   muhim   vosita   hisoblanadi.   I   va   II
boblar   asosida   ko‘rish   mumkinki,   lingvopoetika   tilshunoslikning
rivojlanayotgan   yo‘nalishi   sifatida   nafaqat   nazariy,   balki   amaliy
ahamiyatga   ham   ega.   Lingvopoetika   orqali   matnni   yanada   chuqurroq
tushunish,   ijodkor   mahoratini   aniqlash   va   badiiy-estetik   qadriyatni
oshirish imkoniyati mavjud.   Shu bois, lingvopoetika bugungi kunda tilshunoslik va 
adabiyotshunoslik sohasida dolzarb va zarur ilmiy yo‘nalish hisoblanadi.
31  FOY DA LA N ILGA N  ADA BIY OTLA R RO‘Y X A TI  
1.Mirziyoyev Sh. Milliy taraqqiyot yo‘limizni qat’iyat bilan davom ettirib, 
yangi bosqichga ko‘taramiz (1-qism), O‘zbekiston, Toshkent.: 2018. 
2.Ashurova Z.Sh,Ivanova K.Mustaqillik davri turkman bolalar adabiyoti 
lingvopoetikasi.Economy and Innovation Volume.Toshkent.2023. 
3.Kasimov A.A ,Tursunova S.O. Angliya adabiyotida xizmatkor (oqsoch) 
obrazini 
yaratishda lingvopoeti
k vositalar.Za
monaviy adabiyotda ilm-fan va
texnologiyalar;Toshkent.2023. 
4.Turniyozov N. Matn lingvistikasi (ma’ruzalar matni). -Samarqand.2004.
5.Hojiev A. “Lingvistik terminlarning izohli lug‘ati”-Toshkent, 1985. 
6. Toyxo‘jayeva Sh. Erkin A’zam asarlari lingvopoetikasi.- Farg‘ona,2017. 
7. Karimov S. O‘zbek tilining badiiy uslubi. - Samarqand: Zarafshon, 
1992. 
8. Аbdurahmonov X., Mahmudov N. So‘z estetikasi. – Toshkent: Fan, 
1981. 9.Yo‘ldoshev M. Badiiy matn va uning lingvopoetik tahlili. 
Toshkent: “Fan”, 2007. 10.Muhammadjonova G. 80-yillar oxiri, 90-yillar 
boshlari o‘zbekshe’riyatining lingvopoetik tadqiqi. – Andijon, 2003. 
11.Qo‘ng‘urov R. Begmatov E. Tojiyev Y. Nutq madaniyati va uslubiyat 
asoslari. Toshkent, “O‘qituvchi”, 1992. 
12.Аbdullaev А. O‘zbek tilida yekspressivlik ifodalashning sintaktik usuli.
– Toshkent: Fan, 1987. 
13. Hakimov M.O‘zbek tilida matnning pragmatik talqini: Filol. fan. d-
ri ...diss. Toshkent, 2001. 
14. Mamajonov A. Abdupattoyev M. Matn sintaksisi.- Farg‘ona, 2002. 
Int ernit  manbalari 
15.https://arxiv.uz/uz/documents/referatlar/tilshunoslik/lingvistikani
ng-boshqa-fanlar-bilan-munosabati-tilshunoslikning-zamonaviy-yo-
nalishlari  32

MUNDARIJA

KIRISH

I BOB.LINGVOPOETIKA—TILSHUNOSLIKNING YANGI YO‘NALISHI SIFATIDA

1.1. Zamonaviy Tilshunoslikda lingvopoetika tadqiqi

1.2. Tilshunoslikda lingvopoetikaning o‘rni

II BOB BADIIY ASAR LINGVOPOETIKASINING NAZARIY MASALALARI

2.1.She’riyatda lingvopoetik vositalarning qo‘llanishi

2.2.Badiiy matnning lingvopoetik tahlili

I bob bo‘yicha xulosa

II bob bo‘yicha xulosa

UMUMIY XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI