Muhammad Rizo Ogahiy

MUNDARIJA
KIRISH …………………………………………………………………..……….3
I BOB. MUHAMMAD RIZO OGAHIYNING MA’NAVIY- MA’RIFIY
MEROSINING NAZARIY ASOSLARI ………………………….…….…....…7
1.1. Muhammad Rizo Ogahiyning ma’rifatparvarlik g‘oyalarini ta’minlagan tarixiy
shart-sharoitlar..........................................................................................................7
1.2.Ogahiy ijodida tarjimonlik va tarixnavislik o’rni.............................................14
1.3.Muhammad Rizo Ogahiyning bag‘rikenglik g‘oyalari.....................................19
II BOB. MUHAMMAD RIZO OGAHIY DUNYOQARASHIDA 
INSONPARVARLIK   G‘OYALARI AKS ETISHI ……………………….……22
2.1. Muhammad Rizo Ogahiy she’riyatida insonparvarlik g‘oyalari talqini . ........22.
2.2 Muhammad Rizo Ogahiy lirikasida adolatparvarlik g‘oyasi aks
etishi........................................................................................................................28
XULOSA ................................................................................................................36
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR ..............................................................38 KIRISH
Mavzuning dolzarbligi.  O‘zbekiston mustaqillikni qo‘lga kiritib, jamiyat va
ijtimoiy   hayotning   barcha   sohalari,   ayniqsa   birinchi   navbatda   mustaqillik
mafkurasi   asosida   Sharqona   va   umumbashariy   qadriyatlarga   tayangan   milliy
tarbiya tizimini vujudga keltirishi  asosiy vazifaga aylandi. Uni milliy davlatchilik
manfaatlariga hamohang, mos va xos tarzda hal qilish bugungi kunning, jumladan,
ma’naviyat   tizimining   bosh   yo‘nalishini   belgilaydi.   Milliy   ma’naviyat   tizimi   esa
asriy   sayqallangan   tarix   sinovidan   o‘tgan   xalqimizning   ma’naviy-ma’rifiy
qadriyatlariga   tayanadi.   Milliy   davlatchiligimizning   vujudga   kelishi   sho‘ro
mustamlakachiligi   davrida   toptalgan   tariximiz,   tilimiz,   dinimiz   va   milliy
qadriyatlarimizni,   bugungi   ijtimoiy-marifiy   muammolarimizni   ijobiy   hal   qilishga
keng   yo‘l   ochdi.   Natijada   bugungi   avlod   bu   ma’naviy-ma’rifiy   va   milliy
qadriyatlarimizdan   to‘la   bahramand   bo‘lish,   o‘zligini   anglash,   o‘tmishdagi   buyuk
tarixiy   shaxslarimiz,   mutafakkirlarimiz,   alloma   va   ma’naviyat   daholarimiz
merosidan   tarix   haqiqati,   xolislik   mezonida   ma’naviy   komil   inson   bo‘lib
ulg‘ayishdek   ilohiy   in’omga   ega   bo‘ldi.   Prezidentimiz   Sh.Mirziyoyev   bu   haqida
quyidagi   fikrlarni  aytib  o‘tadi:   “O‘zbekistonning  eng   yangi   tarixi  va  biz  erishgan
olamshumul yutuqlar mard va matonatli xalqimiz har qanday qiyinchilik, to‘siq va
sinovlarni   o‘z   kuchi   va   irodasi   bilan   yengib   o‘tishga   qodir,   deb   baralla   aytishga
to‘la   asos   beradi.   Biz   ajdodlarimizning   yorqin   xotirasini   asrab-avaylab,
qalbimizda,   yuragimizda   abadiy   saqlaymiz.   Bukilmas   iroda,   fidoyilik   va   jasorat
namunasini amalda namoyon etib, o‘z hayotini aziz Vatanimizning har tomonlama
ravnaq   topishiga   bag‘ishlagan   ustoz   va   murabbiylarimiz,   zamondoshlarimiz   bilan
biz cheksiz faxrlanamiz” 1
.
Ajdodlarimiz   tafakkuri   natijasi   bo‘lgan   tarixiy   manbalar   kelajagi   buyuk   davlat
yaratishda tayanch omillardandir. Uning ozod va obod Vatan hamda qudratli davlat
yaratishdagi siyosiy-manaviy ahamiyatini to‘la anglagan O‘zbekiston Respublikasi
1
  Mirziyoyev   SH.M   Erkin   va   farovon,   demokratik   O‘zbekiston   davlatini   birgalikda   barpo   etamiz.   O‘zbekiston
Respublikasi Prezidenti lavozimiga kirishish tantanali marosimiga bag‘ishlangan Oliy Majlis palatalarining qo‘shma
majlisidagi nutq /. – Toshkent : O‘zbekiston, 2016. – B. 7.
3 birinchi   Prezidenti   I.A.Karimov   quyidagicha   fikrni   bildirgan   edi:
“Sarchashmalari   buyuk   ajdodlarimizning   tafakkuri   va   muddaolaridan
boshlanadigan
xalqimizning boy ma’naviy qadriyatlari iqtisodiy o‘zgarishlarimizning mustahkam
poydevori bo‘lib xizmat qiladi. Demak, bizning vazifamiz, avvalambor, mana shu
manaviyatimiz sarchashmalarini va bobokalonlarimizning boy an’analarini davom
ettirishdir” 2
.   Ana   shunday   tafakkur   egalaridan   biri   Muhammad   Rizo
Ogahiydir.   Ogahiy   taxallusi,   to‘liq   ism-sharifi   Muhammadrizo   Erniyozbek   o‘g‘li.
Shoir,   tarixchi,   tarjimon.   1809-yil   17-dekabr   Xiva   shahri   Qiyot   qishlog‘i   mirob
oilasida   tavallud   topgan.   Xiva   madrasalarida   tahsil   olib,   arab,   fors,
turk   tillarini   puxta   egallagan.   Xorazmning   mashhur   shoir   va   olimlari,   adabiyot
muxlislarining   suhbatlarida   ishtirok   etgan.   Sharq   klassiklari   asarlari,   ayniqsa,
Navoiy   ijodini   qunt   bilan   o‘rgangan.   Mutafakkir   Ogahiydan   mazmunan   boy,
ma’naviy   chuqur,   xalqchil   madaniy   meros   qoldi.   1829-yilda   amakisi   va   ustozi
Munis   vafot   etgach,   Xiva   xoni   Olloqulixon   (1825-1842)   Ogahiyni   uning   o‘rniga
mirob  etib  tayinlagan.  Shu  davrdan  e’tiboran   Ogahiy  xalq  hayoti   va  saroy  ishlari
bilan   shug‘ullangan.   Qizg‘in   ijtimoiy-siyosiy   mehnat   bilan   mashg‘ul   bir   paytda
otdan   yiqilib,   oyog‘i   «shakarlang»   (shol)   bo‘lib   qolgan   (1845).   1857-yildan
miroblik   vazifasidan   iste’fo   berilgan.   Umrining   oxirigacha   moddiy   muhtoj,
g‘amgin,
kasalmand ahvolda kun kechirgan. Ogahiy xalq orasida ko‘proq lirik shoir sifatida
mashhur.   Umrining   oxirgi   yillarida   tuzgan   lirik   kulliyoti   -   “Ta’viz   ul-oshiqin”
(“Oshiqlar   tumori”,1872)   bizgacha   to‘la   yetib   kelgan.   Devon   an’anaviy   tartibda
tuzilgan, 470ta g‘azal, 3ta mustazod, 89ta muxammas, 5ta musaddas, 2ta murabba,
4ta   musamman,   4ta   tarje’band,   7ta   qit’a,   80ta   ruboiy,   10ta   tuyuq,   1ta   mulamma,
4ta   chiston,   2ta   muammo,   4ta   masnaviy,   1ta   bahritavil,   1   munojot,   1   oshiq   va
ma’shuq savol-javobi, 20 ta’rix, 19 qasida – jami 18000 misradan iborat. Devonga
“Ash’ori   forsiy”   nomi   bilan   Ogahiyning   fors   tilidagi   1300   misra   she’ri   ham
kiritilgan. Devondagi asarlar mazmun-mundarijasi markazida ishq mavzusi turadi.
2
  Karimov I.A. Yuksak ma’naviyat – yengilmas kuch. – T.: Ma’naviyat, 2008. – B. 78.
4 Ogahiy   ijodining   mavzu   doirasi   keng.   Ammo   u   qaysi   mavzuga   murojaat
qilmasin,   ishqni   chetlab   o‘tolmaydi.   Ishq   uning   qalamida   mavzuni   yoritishda,
g‘oyani   ilgari   surishda   asosiy   badiiy   vosita;   she’riyatida   ishq   -   iymon,   e’tiqod,
vatan,   zakovat   timsoli   kabi   lirik   qahramonning   o‘y-kechinmalari,   faoliyati,
dunyoqarashini   harakatlantiruvchi   kuch.   Ogahiy   devonida   zamon   va
zamondoshlari   tasviri   ham   katta   o‘rin   egallagan.   Shoir   o‘zi   yashab   ijod   etgan
murakkab davrni mahorat bilan badiiy umumlashtirganda, zamon va uning ahliga
munosabat   bildirganda,   baho   berganda,   insonparvarlik,   xalqparvarlik   nuqtai
nazaridan yondashgan. Hozirgacha Ogahiyning tarixiy, ma’naviy qarashlari, badiiy
va   tarjimonlik   mahorati   ma’lum   bir   darajada   ochilgan   bo‘lsa-da,   biroq   uning
ma’rifiy-ma’naviy qarashlari hozirgi kunning talablari va milliy qadriyatlar, milliy
ma’naviy   tadqiqot   darajasida   o‘rganilmagan.   Bu   esa   kurs   ishi   dolzarbligini
belgilaydi.   
Mavzuning   o‘rganilish   darajasini   Muhammad   Rizo   Ogahiy   asarlaridagi
ma’naviy va gumanistik g‘oyalar mazmuni va qamrov doirasini belgilash, ularning
yoshlar   dunyoqarashida   insonparvar   g‘oyalarni   qaror   toptirishi   kabi   muammoli
masalalarning   hamda   axloqiy   jihatlarini   o‘rganish   borasida   M.M.Xayrullaev,
X.P.Vohidov,   M.Baratov,   X.A.Aliqulov,   Y.Jumaboev,   M.Safarboev,   F.Qobulov,
S.Hasanov kabi olimlarimiz tadqiqotlarini alohida qayd etish lozim .
Kurs   ishining   obyekti.   Muhammad   Rizo   Ogahiyning   ma’naviy-ma’rifiy
merosi bilan bog‘liq manbalar.
Kurs ishining predmeti.  Muhammad Rizo Ogahiy lirikasida insonparvarlik
va ma’rifatparvarlik g‘oyalari talqinini o‘rganish jarayoni.
Kurs   ishining   maqsad   va   vazifalari.   Muhammad   Rizo   Ogahiyning
ijodidagi   ma’naviy-ma’rifiy   va   gumanistik   g‘oyalarni   tadqiq   etish   maqsad   qilib
olindi. Bu maqsadlarni amalga oshirishda quyidagi vazifalar bajariladi;
1.   Ogahiy   yashagan   davrda   tarixiy-madaniy   muhitning   ijtimoiy   omillarini
tarix
nuqtai nazardan yoritish.
5 2.   Ogahiyning   ma’rifatparvarlik   va   insonparvarlik   ruhidagi   adabiy   merosi
ko‘lamini aniqlash.
4.   Muhammad   Rizo   Ogahiyning   ma’naviy-ma’rifiy   qarashlaridagi   madaniy
tamoyillar va g‘oyalarini aniqlash
5.   Ogahiy   ma’naviy-ma’rifiy   merosidan   talim-tarbiya   jarayonida
foydalanishning mezonlarini ishlab chiqish va ularni amaliyotga joriy etish.
Kurs   ishning   tarkibiy   qismi.   Kurs   ishi   kirish,   ikki   bob,   besh   paragraf,
xulosa va foydalanilgan adabiyotlar ro‘yxatidan iborat. Matnning umumiy hajmi -
betni tashkil etadi.
6 I BOB. MUHAMMAD RIZO OGAHIYNING MA’NAVIY- MA’RIFIY
MEROSINING NAZARIY ASOSLARI.
1.1. Muhammad Rizo Ogahiyning ma’rifatparvarlik g‘oyalarini
ta’minlagan tarixiy shart-sharoitlar .
O‘zbekiston   Respublikasi   mustaqil   taraqqiyot   yo‘liga   kirishi   bilan   o‘zining
ma‘naviy   qadriyatlarini   va   milliy   davlatchiligini   qayta   tiklash   davriga   qadam
qo‘ydi. Iqtisodiy va ijtimoiy-siyosiy sohalarda tub o‘zgarishlar davri boshlandi. Bu
esa,   milliy   madaniyatimizni   yuksaltirishni,   ma’naviy   merosimizni   chuqur
o‘rganishni taqoza etadi. 
Respublikamizning   birinchi   Prezidenti   I.Karimovning   uqtirishicha:
“O‘zbekistonning   chinakam   mustaqilligiga   erishishidan   iborat   o‘z   yo‘li
respublikani rivojlantirishning asosiy o‘ziga xos xususiyatlari va shart-sharoitlarini
har   tomonlama   hisobga   olishga   asoslanadi.   Avvalo,   u   aholining   milliy-   tarixiy
turmush   va   tafakkur   tarzidan,   xalq   an’analari   va   urf-odatlaridan   kelib   chiqadi.
Kattalarni   hurmat   qilish,   oila   va   farzandlari   to‘g‘risida   g‘amxo‘rlik   qilish,   ochiq
ko‘ngillik,   millatidan   qat’iy   nazar,   odamlarga   xayrxohlik   bilan   munosabatda
bo‘lish,   o‘zgalar   kulfatiga   hamdard   bo‘lish   va   o‘zaro   yordam   tuyg‘usi   kishilar
o‘rtasidagi   munosabatlarning   me’yori   hisoblanadi.   O‘zbeklar   diyoriga,   o‘z
Vataniga
mehr-muhabbat, mehnatsevarlik, bilimga, ustozlarga, ma’rifatparvarlarga nisbatan
alohida   hurmat,   ehtirom   O‘zbekiston   aholisiga   xos   fazilatdir” 3
.   Ma’lumki,   ulug‘
mutafakkirlarmizning   boy   meroslari,   ularning   hikmatli   so‘zlari,   ayniqsa   axloq-
odob,   insof,   diyonat,   imon,   vijdon,   mehnatsevarlik,   ilmsevarlik,   insoniylik
xususidagi saboqlari shaxsni har tomonlama uyg‘un rivojlantirishning asosiy omili
bo‘lib   kelgan.   Shu   jihatdan   qaraganda,   XIX   asr   o‘zbek   adabiyoti
namoyondalaridan   biri   Ogahiyning   lirik   merosidagi   vatanparvarlik,   erkinlik,
3
 Karimov I.A. O‘zbekistonda ijtimoiy-falsafiy fikrlar tarixidan lavhalar. – T.: O‘zbekiston, 1995. – B. 123.
 
7 insonparvarlik, mehnatsevarlik, imon-e’tiqodlilik, halollik, axloqiy poklik, odillik,
birodarlik,   bilimlilik,   hurfikrlilik,   komil   inson   haqidagi   g‘oyalarini   o‘quvchi-
yoshlar ongiga 
singdirish,   adiblarimizning   boy   ma’naviy   merosiga   shu   kun   nuqtai   nazaridan
yondashish eng dolzarb masaladir. Ogahiy o‘zi yaratgan va tarjima qilgan asarlari
bilan   xalqimizning   ilm   ma’rifatni   rivojlantirishga   va   O‘zbekiston   xalqlari   tarixi
hamda   ijtimoiy-ma’naviy   fikr   taraqqiyotiga   salmoqli   hissa   qo‘shgan.   Ogahiyning
hayoti   va   ijodiy   faoliyatini   S.Dolimov,   Ogahiy   lirikasini   R.Majidiy,   tarixiy
asarlarini   Q.Munirov,   Ogahiy   ijtimoiy-falsafiy   qarashlarini   M.Safarboyev
o‘zlarining   ilmiy   izlanishlarida   yoritib   berganlar.   Ogahiy   asarlari   faqat
majmualardangina   joy   olmay,   balki,   alohida   qo‘llanmalar   tarzida   nashr   etilishini
ham   tilga   olish   mumkin.
Ogahiy ma’naviy-ma’rifiy merosini ilmiy tamoyillar asosida maxsus o‘rganish va
uni   xalq   ta’limi   sohasiga   tadbiq   etishda   V.I.Zoxidov,   S.Dolimov,   R.Majidiy,
Y.Yusupov,   Q.Munirov,   G.Karimov,   S.Xasanov   va   boshqalarning   asarlarida   o‘z
aksini   topgan.   Ogahiy   o‘n   to‘qqiz   xil   she’riy   janrlarda   qalam   tebratib,   mumtoz
adabiyotimiz   xazinasiga   ulkan   hissa   qo‘shgan   serqirra   ijodkordir.   Shoir   ijodida
g‘azal,   ruboiy,   qit’a,   muxammas   va   qasidalar   qatorida   masnaviylar   ham   muhim
o‘rin tutadi. 
“Kelib   ey   sohibi   xujasta   liko”   misrasi   bilan   boshlanadigan   99   bayt
masnaviyda   sevgiga   sodiqlik,   ahdga   vafo,   visolga   erishmoq   uchun   hijron
azoblariga   bardosh   berish   kabi   insoniy   fazilatlar   ulug‘lanadi 4
  .   Zohiran   qaraganda
asar   boshdan   oyoq   insoniy   muhabbat   tuyg‘u-kechinmalarini   tarannum   etayotgani
ko‘rinib   turibdi.   Mumtoz   adabiyotda   majoziy   ishq   orqali   ilohiy   ishq   ham   o‘zaro
uyg‘unlikda ifoda qilinganligi ko‘p olimlarimiz tomonidan ta’kidlangan. Jumladan,
adabiyotshunos Ibrohim Haqqul  “Tasavvuf  va sheriyat” kitobida shunday yozadi:
“Navoiy,   ishq   nomi   bilan   Insonni   ulug‘lovchi   ilohiy   sirlarni   tadqiq   etadi,   buyuk
Shoir   tasviridagi   haqiqiy   ishq   kechinmalari   Inson   va   Alloh   orasidagi   ruhiy
yaqinlik,   birlik   tuyg‘ularini
4
  Munirov Q. Xorazmda tarixnavislik. –T.: G‘.G‘ulom nashriyoti, 2002. – B. 102-112.
8 ifodalaydi...”   Shunga   o‘xshash   fikrlar   prof.A.Hayitmetov,   N.Komilov,   filologiya
fanlari nomzodlari E.Ishoqov, S.Olimov, N.Jo‘maeva, S.Rafiddinov ishlarida ham
yaqqol   ko‘zga   tashlanadi.   Shu   nuqtai   nazardan   qaraganda,   Ogahiyning   ishqiy
masnaviylari botinida ham lirik qahramonning (ayni paytda shoirning ham) yagona
yaratuvchi   Allohga   bo‘lgan   cheksiz   ehtirosli   muhabbati   yotganligini   ilgash
mumkin.
Shoirning   badiiy-she’riy   merosi   “Taviz-ul   oshiqin”   (Oshiqlar   tumori)   nomli
devoniga jamlangan. F.G‘anixo‘jaev Ogahiy tarjima asarlaridan 39 ta qo‘lyozmani
aniqlashga   muvaffaq   bo‘lgan   va   ularni   tavsif   etgan.   Bular   orasida   Qobus   ibn
Vashmgirning   “Qobusnoma”,   Nizomiy   Ganjaviyning   “Haft   paykar”,   Sa’diyning
“Guliston”,   Jomiyning   “Yusuf   va   Zulayho”,   Mirxondning   “Ravzat   us-safo”
asarining   2-3-jildlari,   Vosifiyning   “Badoe   ul-vaqoe”   tarjima   asarlari   alohida
ahamiyatga ega. Ko‘rsatib o‘tilgan asarlarning o‘ziyoq Ogahiyning tarjima san’ati
orqali   o‘zbek   adabiyoti   va   madaniyatini   boyitishga   naqadar   salmoqli   hissa
qo‘shganligidan dalolat beradi. Afsuski, adib o‘zbek tiliga o‘girgan asarlardan yana
to‘rttasi   (Xusrav   Dehlaviyning   “Hasht   behisht”,   Sharafiddin   Ali   Yazdiyning
“Zafarnoma”,  Jomiyning “Bahoriston”,   “Salomon va  Ibsol”)  hozirgacha  topilgani
yo‘q 5
.   Ogahiy   g‘azal   janri   rivojiga   o‘zining   munosib   hissasini   qo‘sha   olgan
adiblardan   biri   hisoblanadi.   U   didi   o‘tkir,   zukko   shoir   edi.   Ogahiy   umrining
oxirigacha ijod qilishdan to‘xtamagan, o‘z hayotini harakatdan toliqmaydigan oqar
daryo deb bilgan. Uning she’rlari “Harakat – umrga baraka”, “Hayot – bu yashash
demak” degan sharq falsafasini eslatadi. Shoir yozadi:
Eyki zamiringga safo istasang,
Sayr qilma sabot ixtiyor negaki
tag‘yir topar obi sof,  doim
agar qilsa chuqurda qaror.
Xiva   xonligi   sharoitida   jamiyat   ijtimoiy   hayotida   uchrab   turadigan   ayrim
salbiy   holatlar   laganbardorlik,   chaqimchilik   Ogahiyni   qattiq   tashvishga   solardi.
Mehnashkash   xalq   ahvolidan   xabar   olmaydigan,   el   tashvishini   unutgan
5
Сафарбоев  M . Агахи-поэт и мыслитель-Ургенч, Изд. отдел УрГУ, 2007. – С. 12-13.
9 shaxsiyatparastlar   Ogahiy   satiralarining   qahramonlari   bo‘lib   qoldi.   Ogahiy
madhiyaboz   saroy   shoirlarining   faqat   formalizmdan   iborat   tuturiqsiz   she’riy
san’atiga   qarshi   o‘tkir   mushohadalar   yuritdi.   Shoir   ijodkorlarni   o‘z   iste’dodlarini
tinimsiz takomillashtirishga va xalq orasida g‘oyat kamtar, elparvar bo‘lishga, ikki
buyuk turkiygo‘y mutafakkir shoirdan ibrat olishga chaqirdi:
Navoiy ekdi-yu, o‘rdi,
Fuzuliy moshog‘in terdi,
Alardin so‘nggi shoirlar,
Alarning toshlog‘in terdi.
Shuning   uchun   biz   ham   Ogahiyning   ma’naviy-marifiy   qarashlarini   tahlil
qilar
ekanmiz,   XIX   asrda   Xorazmdagi   ijtimoiy-madaniy   hayotning   mutafakkir
dunyoqarashining   shakllanishiga   ko‘rsatgan   ta’siri   bayonidan   boshlashni   ilmiy
nuqtai nazardan to‘g‘ri deb o‘yladik. Chunki Ogahiy dunyoqarashi  shakllanishida
va uning ma’rifatparvarlik g‘oyalarining mazmunini belgilashda eng muhim omil u
yashagan   ijtimoiy-siyosiy   va   madaniy   sharoitdir.   Darvoqe,   har   bir   mutafakkir
bevosita   o‘zi   yashagan   hayotdan   oziqlanadi,   o‘z   qobiliyati   bilimi,   dunyoqarashi
asosi va doirasida o‘z davri hayotini yoritadi 6
.  
Xorazm,   Markaziy   Osiyo   xalqlari,   jumladan   o‘zbek   xalqi   ilm-fan   va
madaniyat   tarixida   juda   qadimdan   muhim   rol   o‘ynagan   o‘lkalardan   hisoblanadi.
Tarixiy manbalarda qayd etilishicha, XIX asrning birinchi yarmida Xivada “Tosh
hovli”,   “Rahimquli   madrasasi”,   “Saidmuhammadxon   madrasasi”,
“Muhammadamin   II   madrasasi”,   “Muhammad   Devonbegi   madrasasi”,   "Paxlavon
Mahmud   maqbarasi”,   “Dishan   qal’a”   singari   o‘ziga   xos   me’morchilik   san’atiga
ega bo‘lgan binolar qad ko‘taradi va ta’mirlanadi. Ayniqsa, Muhammad Rahim II
Feruz   (1865-1910)   davrida   Xiva   xonligini   boshqarish   ancha   takomillashdi.   Xon
davlatni   boshqarishda   devoni   oliy   ta’sis   etib,   bojxona,   pul   va   soliq   islohoti
o‘tkazadi, soliqlarni muntazam undirib olish yo‘li bilan davlat daromadini oshirib,
6
  Ziyoyev   H .  Tarix  –  o ‘ tmish   va   kelajak   ko ‘ zgusi . – T .:  G ‘. G ‘ ulom   nashriyoti , 2000. –  B . 115-116.
10 bojxona   va   pul-tovar   munosabatlarini   yaxshilaydi.   Natijada   savdo-sotiq,
hunarmandchilik,   me’morchilik,   adabiyot,   kitobat,   xattotlik,   tarjima,   musiqa,
tasviriy   san’at   maktablari   faoliyat   ko‘rsatadi.   Bu   davrda   mamlakat   har   jihatdan
o‘sib, maktab va madaniyat ishlari ham rivoj topadi. Yangi masjidlar va maktablar
quriladi,   maktab-madrasalarda   o‘qitish   ishlari   yuksak   pog‘onaga   ko‘tariladi.
Haqiqatan  ham, XIX  asrning 2-yarmiga  kelib,  Xorazm   madaniy  hayotida alohida
taraqqiyot   yuz   beradi.   Ilgari   vayron   bo‘lib   ketgan   binolar   qaytadan   tiklandi.
Yangidan sug‘orish inshootlari, karvonsaroylar va 80 ga yaqin masjid, madrasalar
barpo   etildi.   Xiva   va   uning   atrofidagi   shoir   va   adabiyotchilar,   olim-u   fozillar
saroyga   yig‘ilib,   ilmiy-adabiy   markaz   vujudga   keltirildi.   Muhammad   Rahimxon
Munis,   Ogahiy,   Ravnaq,
Rahim,   Komil,   Rojiy,   Doiy,   Mirzo,   Tabibiy,   Niyoziy,   Bayoniy,   Faqiriy,   Mutrib,
Avaz O‘tar o‘g‘li kabi qobiliyatli shoirlar va olimlarni atrofiga yig‘ar ekan, ularga
manaviy-moddiy   homiylik   qildi 7
.   Har   bir   shoirning   she’rlarini   jam   qilib   devon
tuzish   kabi   xayrli   ishlarni   amalga   oshirdi,   o‘sha   davrda   deyarli   barcha   shoirlar
bitta,   ikkitadan   o‘z   g‘azallarining   majmuasini   tuzdilar.   Buning   natijasida   yuzga
yaqin   devon   va   bayozlar   dunyoga   keldi.   Bu   devon   va   bayozlarning   yaratilishiga
bevosita   Feruzning   o‘zi   boshchilik   qildi,   ularga   ketadigan   xarajatlarni   o‘z
zimmasiga oldi. Xorazmda bayozchilikning keng taraqqiy etishi natijasida “Bayozi
musaddasot”,   “Bayozi   majmuai   ashor”,   “Bayozi   muxammasoti”   kabi   san’at
durdonalari   vujudga   keldi.   Bu   bayozlar   o‘zining   tuzilishi,   she’rlarining   g‘oyaviy
mazmuni, kitobat uslubi hamda husnixati bilan ajralib turardi. Bu ishlarga bevosita
Muhammad   Rahimxon   homiylik   qilardi.   Feruz   rahbarligi   ostida   Tabibiyning
“Majmuat   ush-shuaro”,   Bayoniyning   “Shajarai   Xorazmshohiy”   tazkiralari
yaratiladiki,   natijada   biz   juda   ko‘plab   ijodkorlar   nomlari   bilan   tanishish   baxtiga
ega   bo‘ldik.   Shu   davrda   Xivada   toshbosmaxonaning   barpo   etilishi   Muhammad
Rahimxonning  eng ezgu  ishlaridan  biridir. Bu  davrda  hatto madaniy  ishlar  ancha
rivoj   topgan   general-gubernatorlik   markazi   Toshkent   shahrida   ham   bunday
toshbosmaxona   yo‘q   edi.   Xullas,   Xorazmda   matbaachilik   ishlarining   keng   yo‘lga
7
  Ziyoyev . H .  Tarix   va   kelajak   ko ‘ zgusi . – T .:  G ‘. G ‘ ulom   nashriyoti , 2000. –  B . 116-117.
11 qo‘yilishi mahalliy xalq va ziyolilar uchun ma’rifiy ahamiyatga ega bo‘lib, o‘lkada
kitobat   va   tarjimachilikni   rivojlantirdi.   Jumladan,   Mulla   Bobojon   Xatib   Valadi
Xudoyberdibek   Mang‘itiy-   Sanoiy   “Mehri   moh”,   “Haft   Kishvar”,   Mag‘rufxo‘ja
Said   Xasan   Xorazmiy   “Vomik   va   Uzaro”,   Muhammadrasul   Mirzo   “Rano   va
Zebo”,   Munis   “Ravzat   us-safo”,   Ogahiy   “Yusuf   va   Zulayho”,   “Haft   paykar”,
“Shohi
Gado”   singari   axloqiy-ta’limiy,   ilmiy-tarixiy   asarlarni   fors   tilidan   o‘zbek   tiliga
tarjima   qilib,   o‘zbek   xalqining   ma’naviy   boyishiga,   yosh   avlodning   kamol
topishiga
katta   hissa   qo‘shdilar.   Shubhasiz,   Muhammad   Rizo   Ogahiy   o‘zining   ulug‘
qobiliyati, barakali ijodi bilan zamonasiga qaraganda ancha ilgarilab ketdi. Negaki,
har bir yuksak qobiliyat egasi ma’lum tarbiya va ijtimoiy-tarixiy muhit mevasidir.
Ogahiyning   ijodiy   mevasi   xalqchilligi,   ma’rifiy   g‘oyalarning   mazmundor   va
chuqurligi   bilan   alohida   mavqega   ega.   Shunga   ko‘ra   uning   ma’rifiy   g‘oyalarini
ta’minlagan   muhim   omillarni   ilmiy-nazariy   tahlildan   o‘tkazish   ishning   ibtidosini
tashkil   qiladi.   Muhammad   Rizo   Mirob   Erniyozbek   o‘g‘li   Ogahiy   tavallud   topgan
oilaviy   muhit   san’at,   adabiyot   va   ilm   ahllaridan   bo‘lib,   bu   muhit   uning   yoshlik
davri
hayotiga, tarbiyasiga katta ijobiy ta’sir etdi. Ogahiyning otasi Erniyozbek miroblik
qilib,   bir   parcha   yerida   dehqonchilik   va   bog‘dorchilik   bilan   shug‘ullanib   umr
kechirgan bo‘lsa ham, uning amakivachchasi Shermuhammad Munis va birodarlari
Roji   (Muhammad   Qilichbek),   Nozim(Muhammad   Yaqubbek)   o‘z   zamonasining
atoqli   va   qobiliyatli   shoir-u   fuzalolaridan   bo‘lganlar 8
.   Xivadagi   madrasalarda
o‘qib,   zamonasida   mumkin   bo‘lgan   diniy   va   dunyoviy   ilmlar   bilan   tanishadi.
Tabiatan   ziyrak   va   iste’dodli   bo‘lgan   Ogahiy   madrasada   o‘qigan   chog‘larini
“Taniz-ul oshiqin” devoniga yozgan debochada quyidagicha izohlaydi:
Qadam aylabon ilm yo‘lida bosh,
Hunar kasbida aylar erdim talosh,
Na tunlar manga xobi rohat edi,
8
  Bayoniy .  M . Y .  Shajarai   Xorazmshohiy . – T .:  Meros   nashriyoti , 1991. – B . 252-253.
12 Ne kunlar zamoni farog‘at edi 9
.
Ogahiyning   malumotiga   ko‘ra,   zamonasining   ilg‘or   kishisi   bo‘lgan
Shermuhammad   Munis   Xorazmning   shu   davrdagi   mashhur   shoir,   olim,
mashshoqlari   bilan   yaqin   aloqada   bo‘lgan.   Ular   tez-tez   Munisning   hovlisida
to‘planishib   adabiyot,   sanat   va   boshqa   ilmiy   mavzularda   suhbatlar
o‘tkazganlar. Tabiiyki, Ogahiy bunday suhbatlarda doim qatnashgan, bu esa uning
ilm-fanga   qiziqishiga   chuqur   ta’sir   ko‘rsatgan.   Bu   haqda   uning   o‘zi   bunday   deb
yozadi:
            “Shabob  ayyomining   avoyilidirkim,   umrim   bog‘ining  navbahori   va  hayotim
navbahorining   navshukufta   lolazori   erdi,   fazl-u   kamol   iqtisobiga   mayl   va   rag’bat
ko‘rguzub,   madrasanishinlik   rasmin   ixtiyor   qildim   va   har   yerda   ham   fuzalo   va
shuaro haylining majmui  va majlisi  bo‘lsa, alarning xizmatiga bormoqni  o‘zimga
vojib va lozim bildim” 10
.
Ogahiy   o‘zidan   ilgari   o‘tgan   fuzalo   va   shuarolarning   asarlarini   qunt   bilan
o‘rgandi.   Uning   ilmiy-adabiy   asarlariga   nazar   tashlar   ekanmiz,   u   Alisher
Navoiydan so‘z san’atini  o‘rganganligini, Fuzuliy chashmasidan  suv ichganligini,
ustozi   Munisning   hayotbaxsh   g‘azallariga   o‘xshatib   baytlar   bitganini,   zamondosh
Rojiy,   Dilovar   g‘azallarida   kuylangan   insonparvarlik   va   ma’rifatparvarlik
g‘oyalarini o‘zi yashagan davrga hamohang tarzda o‘ziga xos salohiyat va mazmun
bilan   ifoda   etganligini   ko‘ramiz.   Ogahiyning   ijtimoiy,   manaviy,   marifiy,
qarashlarining   shakllanishidagi   omillardan   biri   uning   shaxsiy   turmush   tarzi   va
mashaqqatli   hayoti   ham   muhim   ahamiyatga   egadir.   U   madrasada   o‘qib   yurgan
chog‘larida   otasi   vafot   etadi.   Bu   qayg‘uli   hodisani   bir   she’rida   u   “...   ro‘zg‘or
andug‘i shiddatining og‘ir yuki tog‘ yanglig‘ boshim ustiga tushdi” 11
    misrasi orqali
bayon   qiladi.   1829-yilda   shoir   va   olim   mehribon   ustozi   va   amakisi
Shermuhammad   Munis   vafot   etgach   uning   o‘rniga   Ogahiy   miroblik   vazifasiga
tayinlanadi.   Ogahiy   miroblik   vazifasida   xizmat   qilsa   ham,   yirik   mulkdor
bo‘lmagan va aksincha oddiy, xalqona hayotni afzal ko‘rgan.
9
O‘sha asar, –B. 253-254.  
10
  G‘ulomov Y.G‘. Xorazmning sug‘orilish tarixi. –T.: Fan, 1959. – B. 109.
11
  Rahim D., Matrasul Sh.F. Shoh va shoir qismati. –T.: G‘.G‘ulom nashriyoti, 1991. – B. 87.
13 Yer yuzida, Ogahiy, chun yo‘q sango bir ko‘lcha yer,
Barcha umringda na hosil aylasang miroblig‘ 12
 .
Ogahiyning   miroblik   vazifasidagi   bir   necha   yillik   xizmati   uning   mavjud
jamiyat   haqidagi   tushunchalarining   shakllanib   yetishida   katta   rol   o‘ynadi.
Shoirning o‘zi ta’kidlashicha:
Eturdim har jamoatga o‘zimni,
Ochib ibrat bila har yon ko‘zumni.
Borining holidin bo‘ldim xabardor,
Ayon ko‘nglumga bo‘ldi barcha asror  13
.
Ogahiy o‘zining bosib o‘tgan mashaqqatli yo‘li haqida shunday yozadi:
Etak sanchib belimga chustu cholok, 
Qadam xar yo‘l sari urdum tarabnok.
Qo‘lumdin shavk, olib ixtiyorim, 
Tamomi kuy aro tushti guzorim.
Ogahiy   1845-yilda   miroblik   vazifasi   bilan   safarda   yurgan   vaqtida   otdan   yiqilib,
oyog‘i qattiq shikastlanadi. Shunga qaramay u yana bir necha yil o‘z vazifasini ado
etadi.   Nihoyat   1857-yilda   u   iste’foga   chiqadi.   Hayotining   qolgan   yillarini   (1874-
yilda   vafot   etgan)   butunlay   ilmiy-adabiy   ijodga   bag‘ishlaydi.   Natijada   bu   davrda
yuksak badiiy qimmatga ega bo‘lgan she’riy devon qatorida, muhim ilmiy-tarixiy
asarlar   yaratildi.   Sharq   mumtoz   va   didaktik   adabiyotining   yigirmaga   yaqin   nodir
namunalari   forschadan   o‘zbek   tiliga   tarjima   qilindi.
Yuqoridagilarga   qo‘shimcha   qilib   yana   shuni   ham   alohida   ta’kidlash   kerakki,
Muhammad Rizo Ogahiyning ma’naviy-marifiy qarashlarining shakllanishida xalq
og‘zaki   ijodining   avloddan-avlodga   o‘tib   kelayotgan   talim-tarbiya   borasidagi
umuminsoniy   qadriyatlari   ham   muhim   ahamiyat   kasb   etganligi   shubhasizdir.
Bulardan   tashqari   Ogahiy   Xorazmda   juda   qadimdan   davom   qilib   kelayotgan   boy
ilmiy-adabiy   an’analar   va   shu   zamindan   yetishib   chiqqan   al-Xorazmiy,   Beruniy,
Zamaxshariy,   Pahlavon   Mahmud,   Haydar   Xorazmiy   kabi   ulug‘   mutafakkirlar
yaratgan   qomusiy   asarlarning   bevosita   merosxo‘ri   bo‘ldi.   Bu   hodisa
12
  O‘sha asar, –B. 87.
13
  O‘sha asar, –B. 88.
14 ham,   shubhasiz,   Ogahiy   dunyoqarashining   shakllanishiga   va   uning   ma’rifiy
qarashlari rivojiga katta ta’sir ko‘rsatgan muhim omillardan biridir. 
1.2.  Ogahiy ijodida tarjimonlik va tarixnavislik o’rni.
Muhammad   Rizo   Ogahiy   (1809-1874)   iste’dodli   shoir,   salohiyatli   muarrix,
mohir   tarjimon,   benazir   mutafakkir,   ko‘p   qirrali   ijodkordir.   Shu   ma’noda
A.Hojiahmedov: “...Muhammad Rizo Ogahiy she’r ilmini mukammal egallagan va
uni   o‘z   asarlariga   tatbiq   etib,   g‘oyaviy   va   badiiy   jihatdan   betakror   va   bezavol
obidalar   yaratgan   daho   ijodkor   edi” 14
,-deb   yozadi.   Ogahiy   1)   original   (lirik   va
epik),   2)   tarjima   (asosan   sharq   adabiyoti   asarlari),   3)tarixnavislik   yo‘nalishlarida
ijod   qilgan   va   o‘ziga   xos   maktab   yaratgan 15
.   Muhammad   Rizo   Ogahiyning   ilmiy
biografiyasini   yaratishda   uning   asarlaridagi   ma’lumotlar   nihoyatda   muhim   va
qimmatlidir.   Muhammad   Rizo   Ogahiyning   bir   qator   she’rlarida,   tarixiy
solnomalarida   hayoti   va   faoliyatiga   oid   qator   ma’lumotlar   borki,   ular   shoir
tarjimayi   holini   to‘ldirishga   xizmat   qiladi.   Binobarin,   devon   debochasidagi
satrlardan   ma’lum   bo‘ladiki,   R.Majidiy,   V.Abdullayevlar   aytganidek,   shoirning
otasi   uning   3   yoshlik   paytida   emas,   balki   keyinroq,   Muhammad   Rizo   ancha
ulg‘aygach   vafot   etgan.
Yosh   Muhammad   Rizoning   tarbiyasi   bilan   avval   amakisi   –   Munis   Xorazmiy
shug‘ullangan.   Munis   Xorazmiy   xonadonida   tez-tez   uyushtiriladigan   kitobxonlik,
mushoiraxonlik   kechalari,   sozanda-yu   go‘yandalar   bilan   uchrashuvlar   bo‘lg‘usi
shoirning  qalbida   adabiyotga   qiziqishni   oshirgan.  Tug‘ma   iste’dodga   ega  jiyanini
Munis   Xorazmiy   ijod   qilishga,   she’rlar   yozishga   undagan.   Bundan   tashqari   u
jiyanini   shahar   va   qishloqlariga   safarga   olib   xalq   ommasining   hayoti   va   turmush
tarzi   bilan   tanishtirgan.   Keyinchalik   Ogahiy   eslaydi:   “Ushbu   sayr   har   toifaning
xolig‘a   loyiq   va   har   jamoaning   af’olig‘a   muvofiq   bir   mahzun   shohidining   xayoli
xotirim ko‘zgusiga xutur qilsa erdi, gunogun iboratlar bila rangin nazmlar libosin
kiydurub, dilkash bila xaloyiq nazarida namoyish berur edim” 16
. Muhammad Rizo
14
  Hojiahmedov A. Ogahiy dahosining olmos qirralari. – T.: Abdulla Qodiriy nashriyoti, 1999. – B. 4.
15
Hojiahmedov A. Ogahiy dahosining olmos qirralari. – T.: Abdulla Qodiriy nashriyoti, 1999. – B. 5-6.  
16
 Ogahiy. Asarlar 4 jildlik. 1-jild. –T.: G‘.G‘ulom nashriyoti. 1971. – B. 11-12.
 
15 Ogahiy   fors   va   arab   tillarini   ham   mukammal   o‘rganadi.   Bizning   nazarimizcha,
Muhammad   Rizo   Ogahiy   tarjimalari   noyob   hodisa   bo‘lib,   o‘z   davrida   hali   hech
kim   bunchalik   muvaffaqiyatga   erisha   olmagan   edi.   Darhaqiqat,   turli   mundarija,
tuzilish va badiiyatga ega bo‘lgan asarlar Muhammad Rizo Ogahiyning tarjimonlik
mahorati
bilan   yanada   sayqallanadi.   Ushbu   tarjimalarining   ahamiyati   shundaki,   ularda
forsiyzabon ijodkorlarning asarlari mazmunan boyitilgan, soddalashtirilgan, xalqqa
manzur bo‘lish maqsadida o‘z munosabatlarini bildiruvchi bayt, qit’a, masnaviylar
bilan   to‘ldirilgan.   Aytish   mumkinki,   Xorazmda   tarjimonlik   san’atini   XIV   asrda
Sayfi Saroyi, Qutb Xorazmiy, Haydar Xorazmiylar boshlab bergan bo‘lsa, XIX asr
boshlarida   uni   Munis   Xorazmiy   davom   qildirgan   va   Ogahiy   yuksak   pog‘onaga
ko‘targan.   G‘.Karimov,   S.Dolimovlarning   ta’kidlashlaricha:   “Muhammad   Rizo
Ogahiy   o‘zining   zo‘r   badiiy   iste’dodi   orqasida   originaldan   hech   bir   jihatdan
qolishmaydigan   o‘zbekcha   nusxalarni   yaratishga   muvaffaq   bo‘lgan 17
”.   Ming
afsuski,   sho‘rolar   davrida   ularni   o‘rganish   va   to‘plash,   kitob   etib   nashr   qilish
imkoni   bo‘lmadi.   Chunki   ulardagi   gumanistik   g‘oyalar,   xalqimiz   hayoti   va
ma’naviyatiga   oid   fikrlar,   qarashlar   kommustik   mafkura   talablariga   mos   kelmas
edi.   Muhammad   Rizo   Ogahiy   salohiyatli   tarixnavis   sifatida   ham   faoliyat   yuritib,
dastlab Munis Xorazmiy tugata olmagan “Firdavs ul-iqbol” tarixiy asarini oxiriga
yetkazadi.   Unda   Xorazm   tarixi   1813-yildan   1825-yilgacha   yozilgan.
K.Xudayberganov esa unda tafsilotlar Muhammad Rahimxon II (1865-1910) gacha
bo‘lgan davrni o‘z ichiga oladi deb ko‘rsatadi 18
.   Bu yerda chalkashlik yuz bergan.
Tarixnavislikda tajriba orttirgan Muhammad Rizo Ogahiy Xorazm xonligi tarixiga
oid   5   ta   tarixiy   asarlar   yaratgan.   Ular:   Olloqulixon   hukmronligi   (1825-1843)ni
tasvirlovchi   “Riyozud-davla”(1844);   Rahimqulixon   saltanati   (1843-1846)ga   oid
“Zubdatut   tavorix”(1846);   Muhammad   Aminxon   davri   (1846-1855)   voqealarini
aks ettiruvchi “Jomi’ul voqeoti Sultoniy” (1854); Sayid Muhammadxonligi (1856-
1865) tarixiga oid “Gulshani davlat” (1866) va Muhammad Rahim II hukmronligi
(1865-1910)   davrining   dastlabki   yillariga   bag‘ishlangan   “Shohidi   iqbol”   (1872)
17
  Karimov G., Dolimov S. Ogahiyning badiiy tarjimalari. –T.: G‘.G‘ulom nashriyoti, 1974. – B . 6.
18
  Xudayberganov K. Xiva xonlari shajarasi. – Xiva, 1996. – B. 50.
16 dir.   Mazkur   tarixiy   asarlarda   o‘lka   hududida   yashagan   o‘zbek,   qoraqalpoq,
turkman,   qozoq   xalqlarining   hayoti,   Xiva   xonligining   Qo‘qon   xonligi   va   Buxoro
amirligi,   shuningdek,   Afg‘oniston,   Eron,   Hindiston,   Rossiya   bilan   bo‘lgan
ijtimoiy-iqtisodiy   aloqalari,   Chor   Rossiyasining   Xiva   xonligiga   oid   siyosiy
maqsadlari   aniq   dalillar   ochib   berilgan.   Ularda   Xiva   xonligi   hududidagi
xalqlarning   madaniyati,   urf-odatlari   va   turmush   tarzlari   haqida   ham   qimmatli
ma’lumotlar   mavjuddir.   Shuning   uchun   ularni   Xorazm   tarixining   yarim   asrdan
ziyod   davridagi   voqea-hodisalarni   xolisona   yorituvchi   yilnomalardir,   deyish
mumkin.   Bizningcha,   tarixnavisning   yana   bir   muvaffaqiyati   shundaki,   tarixiy
voqealar   badiiy   uslubda   obrazli   bayon   qilingan,   ba’zi   voqea-hodisalar   she’riy
parchalar   bilan   tasvirlangan.   Bu   esa   asarlarning   ta’sirchanligini   oshirgan,
tasvirlanayotgan   voqea-hodisalarning   mohiyatini   yaxshiroq   tushunishga   yordam
beradi. Akademik V.V.Bartold XIX asr Xorazm tarixnavisligiga yuqori baho berib,
shunday   yozadi:   “Munis   Xorazmiy   va   Muhammad   Rizo   Ogahiy   tomonidan
yaratilgan   adabiy   va   tarixiy   voqealarni   bayon   etish   va   ularda   keltirilgan   faktik
materiallarning   ko‘pligi   jihatidan   Qo‘qon   va   Buxoro   xonliklari   tarixiga   doir
bizgacha yetib kelgan  hamma asarlarni  o‘zidan  ancha orqada qoldiradi” 19
. Garchi
bu   nodir   tarixiy   asarlarning   ba’zilari   S.Dolimov   tahriri   ostida   nashr   qilingan
bo‘lsa-da,   ular   haligacha   to‘la   nashr   etilmagan   va   yetarli   o‘rganilmagan.   Ogahiy
tarixiy   asarlarida   Xiva   xonligida   sun’iy   sug‘orish   inshootlarining   qurilishi,   yangi
qazilgan   kanallar   haqida   qimmatli   ma’lumotlar   beradi.   Xiva   xonlari   o‘lkaning
chekka   joylarigacha   an’anaviy   nazorat   safari   uyushtirib,   birinchi   navbatda   suv
inshootlari   qurilishiga   katta   e’tibor   qaratganlar.   Muhammad   Rizo   Ogahiy   23   yil
miroblik   qiladi.   Muhammad   Rizo   Ogahiy   jamiyatda   ozodlik   va   rohat-farog‘atni
barpo   etishda   moddiy   noz-ne’matlarni   yaratishda   jonbozlik   ko‘rsatuvchi
mashaqqatli   mehnat   qiluvchi  zahmatkash   dehqonlarga  katta  e’tibor  beradi.  Uning
dard-u   alamga   to‘la   ichki   dunyosini   ochib   berishga   intiladi.   Faylasuf   shoir   bir
hovuch   zodagonlar   uchun   jannatmakon   yaratib,   o‘zi   esa   och-yalang‘och   qolgan
xalq ahvolidan g‘azablanadi va sof vijdonli, mehnatni ulug‘lovchi kishilarni zulm
19
  Бартольд. В.В.История культурной жизни Туркестана. Ленинград, 1927. –  C . 113.
17 va   istibdodni   yanchib,   yangi   yorug‘   jahon   barpo   etishga,   vatanidagi   adolatsiz
qonun-qoidalarga   barham   berishga   da’vat   etadi.
Ogahiy   ham   iste’dodli   shoir,   yirik   tarixnavis   olim   va   mohir   tarjimon   sifatida
shuhrat   topti.   U   tog‘asi   Munis   boshlagan   “Firdavs   ul-iqbol”   asarini   oxiriga
yetkazdi.
Undan tashqari, “Riyoz ud-davla” (“Davlatning jannat bog‘i”), “Zubdat ut-tavorix”
(“Tarixlar sarasi”), “Jomi’ ul-voqeoti sultoniy” (“Sulton voqealarining majmuasi”)
va “Gulshan ud-davlat” (“Davlat gulshani”) kabi tarixga oid asarlarni ham yozgan.
Bulardan   tashqari,   Ogahiy   zabardast   tarjimon   sifatida   19   asarni   o‘zbek   tiliga
tarjima qilgan bo‘lib, ularning ichida Muhammad Mirxondning “Ravzat  us-safo”,
Sharafuddin   Ali   Yazdiyning   “Zafarnoma”,   Nizomuddin   Ahmad   Hiraviyning
“Tabaqoti   Akbariy”   kabi   ulkan   tarixiy   asarlar   ham   bor.   Munis   va   Ogahiyning
“Firdavs   ul-iqbol”   asarida   Xorazmning   Qadim   zamonlardan   to   Qo‘ng‘irot
sulolasidan   chiqqan   Alloqulixon   (1825-1842)   zamonigacha   bo‘lgan   tarix   bayon
qilingan.   Mutafakkirlarning   fikricha,   ijtimoiy   tengsizlik,   diniy   va   irqiy   adovat
hukum   surgan   jamiyatda   inson   kamolotga   erisha   olmaydi.   Shuning   uchun   har
qanday,   shu   jumladan   tabaqaviy   adovatga   barham   berish,   kishilarni,   jamiyatni
ma’rifatli   qilishdir.   Chunki   ma’rifat   insonni   ma’naviy   qaramlikdan   xolos   qiladi,
unga   tafakkur,   aqliy   qudrat,   salohiyat   beradi.   Ogahiy   dunyoqarashining
shakllanishida   Alisher   Navoiyning   umuminsoniy   ruh   bilan   sug‘orilgan
insonparvarlik   ta’limoti   g‘oyaviy   manba   bo‘lib   xizmat   qilgan.   Borliq,   jamiyat,
inson va insonparvarlik, axloq, davlatni odilona va oqilona boshqarish masalasida
Muhammad Rizo Ogahiy Navoiyga ergashgan, undan ilhomlangan 20
. Y.Jumaboyev
mutafakkir  dunyoqarashi  haqida gapirib, undagi  “eng muhim  xususiyatlardan biri
real   insonga   tuganmas   muhabbat,   jamiyat   va   oddiy   xalq   hayoti,   real   ijtimoiy
jarayonlarga cheksiz qiziqishdir” 21
,-deb ko‘rsatadi. Muhammad Rizo Ogahiy 1874-
yil   19-dekabrda   xastalikdan   oltmish   besh   yoshida   vafot   etadi.   Bu   haqda   Bayoniy
o‘zining   “Shajarai   Xorazmshohiy”   asarida   shunday   deydi:   “Mundin   sahal   zamon
20
  Majidiy   R .  Muhammad   Rizo   Ogahiy   poeziyasi . – T .:  Fan , 1960. – B . 20-21.
21
  Jumaboyev   Y .  O ‘ zbekistonda   falsafa   va   axloqiy   fikrlar   taraqqiyoti   tarixidan . – T .: “ O ‘ qituvchi ”  nashriyoti , 1997. 
-B. 151.  
18 o‘tgandan   so‘ng,   sana   bir   ming   ikki   yuz   to‘qsonta   tovuq   yili   va   javzoning   oxiri
erdi.   Kavpomon   otlig‘   guburnatur   rus   lashkari   bilan   kelib   Xorazmni   sulh   bila
oldi... Bu voqeotdin bir yil miqdori o‘tgandin so‘ng, Muhammad Rizo Ogahiy ham
rahmli   olami   baqo   bo‘ldi”.   Demak,   Gandimyon   sulhi   1873-yil   12-avgustda
tuzilgan   bo‘lsa,   tarixnavis   “bir   yil   miqdori   o‘tgach”   so‘zlaridan   uning   haqiqatan
ham   1874-   yil   vafot   etgani   ravshanlashadi.   Muhammad   Rizo   Ogahiyning   o‘g‘li
Abdulqodir Muhammadrizo(1832-1920) 88 yil umr ko‘rgan. Undan 5 qiz 3 o‘g‘il
qolgan.   Hozirda   shoirning   evarasi   Tohirjon   Xudoynazarov   she’rlar   mashq   qiladi.
Uning “Chin so‘z”, “Xalqimni kuylash baxti” she’riy to‘plami chop etilgan. U o‘z
bobosini eslab, faxr va iftixor bilan shunday deydi: 
Ustozni tabriklash insonning baxti, 
Boqiy she’ri ila mangudir yodi. 
Bugun tabrik qilar uning avlodi, 
Bobosini tabriklash Tohirning baxti 22
. 
1.3.  Muhammad Rizo Ogaxiyning bag‘rikenglik g‘oyalari.
Bag‘rikenglik   –   bizning   dunyomizdagi   turli   boy   madaniyatlarni,   o‘zini
ifodalashning   va   insonning   alohidaligini   namoyon   qilishning   xilma-xil   usullarini
hurmat qilish, qabul qilish va to‘g‘ri tushunishni anglatadi. Uni bilim, samimiyat,
ochiq muloqot hamda hur fikr, vijdon va e’tiqod vujudga keltiradi. Bag‘rikenglik –
turli-tumanlikdagi   birlikdir.   Bu   faqat   ma’naviy   burchgina   emas,   balki,   siyosiy   va
huquqiy ehtiyoj hamdir. Bag‘rikenglik - tinchlikka erishishni musharraf qilguvchi
va   urush   madaniyatsizligidan   tinchlik   madaniyatiga   eltuvchidir.   El   nazariga
tushgan, so‘zlari olam-olam ma’no va mazmunga ega bo‘lgan, shoirlar ichida o‘z
yozish uslubi, bayon qilishning o‘ziga xosxususiyatlarga  ega bo‘lgan Muhammad
Rizo   Ogahiy   tomonidan   yaratilgan   qanchadan-qancha   lirik   asarlar   xalq   dilidan
o‘rin olgan. Shoirning barcha lirik she’rlari kuyga solinib, ohanglar jo‘rligida yana
mukammalrok,   yanada   go‘zalroq,   yanada   chuqurroq   qabul   qilinadi.   Shoirning
ijodiyoti   insonning   murakkab   his-tuyg‘ulari   va   ruhiy   kechinmalari,   uning   orzu-
niyatlarini   istak   va   intilishlarni   hayot,   voqea   hodisalariga   munosabatini,   inson
22
  Nurjonov K., Eshjanova Sh. Ogahiy tug‘ilgan qishloq. Urganch, Xorazm 1999. –B. 36. 
19 go‘zalligini   san’atkorona   chuqur   va   nozik   tuyg‘ular   asosida   badiiy   ifodalaydi.
Ijtimoiy hayot masalalarini turli-tuman qirralarini mavzu qilib tanlay olgan, pokiza
sevish,   hijron   alamlari,   vafo,   do‘stlik,   mehr,   shavqat,   Vatanga   muhabbat   va   eng
asosiysi insonni sevish, inson hayotining mohiyati, mezoni, mazmuni, kishilarning
jamiyatdagi   munosabatlari   ijobiy   va   salbiy   fazilatlarini   mohirona   ifodalaydi.
Bag‘rikenglikning   rivojlanishi   o‘zbek   adabiyoti   va   she’riyatida   buyuk   meros
qoldirgan   Ogahiy,   Komil   Xorazmiy,   Muhammad   Rahimhoni   Soniy   Feruz   va
boshqa   bir   qator   shoirlarning   asarlarining   o‘rni   ham   nihoyatda   katta   bo‘lgan   edi.
Ular   o‘z   she’rlarida   halollik,   adolat,   do‘stlik,   muhabbat,   tinchlik   va   boshqa   bir
qator  g‘oyalarni  ilgari  surgan  edilar. Ular  ana shu  g‘oyalari  bilan shoh  va gadoni
kelishtirish,   shohlarning   oddiy   insonlarga   e’tiborli   bo‘lishi,   mamlakatni   adolat
tamoyillari   asosida   boshqarishi,   muhabbat   inson   uchun   ulug‘   ne’mat   ekanligini,
do‘stlik   va   o‘zaro   munosabatlarda   samimiy   bo‘lishi   zarurligi   kabi
bag‘rikenglikning   bitmas-tuganmas   g‘oyalarini   ilgari   surgan   edilar.   Jumladan,
Ogahiy   o‘zining   Feruzga   bag‘ishlab   yozgan   “Qasidai   nasihat”   asarida   saltanatni
boshqarishning yo‘l-yo‘riqlarini ko‘rsatadi, mamlakat va xalqni adolat bilan idora
etish   yo‘llarini   belgilab   beradi.   Ogahiyning   fikricha,   har   qanday   davlat   boshlig‘i
hokimiyatni   mustahkamlash   uchun   barcha   ijobiy   fazilatlarga   ega   bo‘lishi   lozim.
Podshoh   himmatli,   shijoatli   adolatli,   g‘ayratli,   saxovatli,   hayoli,   sof   niyatli,
madaniyatli,   hamiyatli,   kambag‘alparvar   bo‘lishi   zarur… 23
.   Ogahiyning   bu
g‘oyalaridan   ko‘rinib   turibdiki,   u   davlatni   boshqarishni   adolat,   ma’rifat,   mehr-
shafqat   kabi   umuminsoniy   g‘oyalari   bilan   bag‘rikenglikni   ilgari   surgan.   O‘z
she’rlarida   oddiy   xalqning   manfaatlarini   ifoda   ettirib,   ularning   farovon   hayot
kechirishlarini   orzu   qiladi.   Uning   bu   qarashlari   o‘z   mohiyat   va   yo‘nalishi   bilan
bag‘rikenglik tuyg‘ularini o‘zida ifoda etirgan. Zero, bag‘rikenglik keng tushuncha
bo‘lib, u adolat, insonga mehr, shavqat, o‘zaro yordam, ehtiyojmandlarni qo‘llab-
quvvatlash,   insof,   diyonat,   yuksak   axloqiy   fazilatlarga   ega   bo‘lish   kabilarni   ham
o‘z   ichiga   oladi.   Ogahiydagi   ishtiyoq   va   qobiliyat   o‘z   davrida   bag‘rikenglik
23
  O‘zbekiston Milliy ensiklopediyasi. 6-tom. T.: O‘zbekiston, 2003. –B. 453.
20 g‘oyalari   rivojlanishiga,   ma’naviy-ma’rifiy
hayotning ko‘tarilishiga o‘zining ijobiy ta’sirini ko‘rsatgan. Zero, bag‘rikenglik na
faqat  g‘oya, shuningdek,  u hayot, faoliyat  orqali  namoyon bo‘ladigan ma’naviyat
hamdir. Bag‘rikenglik g‘oyalari har doim yovuzlik ustidan g‘olib kelgan. Chunki,
uning   zaminida   oddiy   insonlar,   ma’rifatparvar   siyosatchi-yu   davlat   arboblari,
adabiyot, san’at arboblari, olim-u zukko nazariyotchilarning qarashlari  umumxalq
manfaatlari   bilan   uyg‘unlashib   ketgan.   Yurtimizda   ana   shunday   ezguliklar   uchun
xizmat   qilgan   insonlar   xotirasiga   doimo   alohida   hurmat   va   ehtirom   ko‘rsatilgan.
Xususan,   ayrim   ko‘chalar,   maktablar,   Xorazm   viloyati   musiqali   drama   va
komediya   teatri,   istirohat   bog‘i   va   boshqa   muassasalarga   buyuk   yozuvchimiz
Ogahiy nomi berilgan. Qiyot qishlog‘ida Ogahiy bog‘i tashkil etilib, shoirning uy-
muzeyi ochilgan, muzey oldida Ogahiyga haykal o‘rnatilgan.
21 II BOB. MUHAMMAD RIZO OGAHIY DUNYOQARASHIDA
INSONPARVARLIK   G‘OYALARI AKS ETISHI.
2.1. Muhammad Rizo Ogahiy she’riyatida insonparvarlik g‘oyalari talqini.
Ma’naviy   tafakkur   tarixida   gumanistik   (insonparvarlik)   qarashlar,
gumanistik   meros   markaziy   o‘rinda   turadi.   Birorta   mutafakkir   yoki   ta’limot
insonparvarlik   bilan   bog‘liq   axloqiy   mavzularni   tilga   olmay,   gumanizmga   da’vat
etmay   o‘tmagan.   Masalan,   “Axloqiy   fikrlar,   –   deb   yozadi   falsafa   fanlari   doktori,
professor   X.   Aliqulov,-zardushtiylik   dinining   kitobi   bo‘lmish   “Avesto”   da,   turk
xoqonligiga   oid   bitiklarda,   Qur’on   va   hadislarda,   tasavvufda   mutafakkirlarning
asarlarida, turli pandnoma, vasiyatnoma, nasiyatnomalarda, didaktika, tarix, badiiy
adabiyot   va   ta’lim-tarbiyaga   oid   kitob   va   qo‘lyozmalar,   xalq   og‘zaki   ijodi,
jumladan,   dostonlarda   o‘z   in’ikosini   topgan” 24
.   “Umuman   olganda,   qadimdan   to
bizning davrimizgacha axloqiy fikrlar rivojlanib kelgan, turli davrlarda jabr-zulm,
adolatsizlik,   yomonlik   va   qabihlik   mavjud   bo‘lishiga   qaramasdan,   axloq
umuminsoniy   va   gumanistik   qadriyatlar   hisobiga   boyib   borgan”   25
.   Gumanizm
haqida   turli   falsafiy,   axloqiy   va   ijtimoiy-siyosiy   konsepsiyalar   mavjud.   Ularni
tahlil   qilish   bizning   vazifamizga   kirmaydi,   ammo   mavzuga   oid   ta’rifni   berib
o‘tishimiz   shart.   Ustozimiz   X.Aliqulovning   quyidagi   fikrlari   bizga   yaqindir:
“Gumanizm,   insonparvarlik   keng   ma’noda,-   deb   yozadi   u,-   insonning   yirik
mavjudotlar  ichida eng aqlli, yuksak fazilatli ekanligini asoslashga  qaratilgan”. U
eng   avvalo,   insoniylikni   yuksaltirish,   go‘zal   fazilatlarni   ulug‘lashni   bildiruvchi
qarashlar yig‘indisidir. Insonparvarlik tushunchasi kishida insoniylik, o‘zgalarning
izzat   nafsiga   tegmaslik,   haq-huquqini   kamsitmaslik,   erkin   hayot   kechirishni
ta’minlash,   doimo   boshqalarga   adolatli   va   xolisona   munosabatda   bo‘lish,   o‘ziga
nimani   ravo   ko‘rsa,   atrofdagilarga   ham   shuni   ravo   ko‘rish,   bag‘ri   keng   va
kechirimli   bo‘lishni   anglatadi.   Demak,   “gumanizm   faqat   axloq   bilan   cheklanib
qolmasdan,   balki   ijtimoiy   hayot   va   ma’naviyatning   hamma   jabhalariga   taalluqli
keng   tushunchadir”.   Xorazm   mutafakkirlarining   gumanistik   qarashlarini
24
  O‘zbekistonda ijtimoiy-axloqiy va gumanistik fikrlar tarixining muhim bosqichlari. – T.: Falsafa va huquq inst. 
Nashr., 2007. – B. 3.
25
  O‘sha asar. – B. 5.  
22 o‘rganganda,   tahlil   qilganda   ushbu   metodologik   fikrga   yondashish   lozim,   aks
holda, biz Xorazm mutafakkirlarining gumanistik merosini faqat axloq va axloqqa
oid  voqeliklar  bilan  cheklab   qo‘yishga,   natijada,  ularning  gumanistik  qarashlarini
tor,   faqat   axloq   doirasida   talqin   qilishga   majbur   bo‘lamiz.   Bunday   yondashish
Xorazm   mutafakkirlar   merosidagi
insonparvarlik g‘oyalarni ob’ektiv, to‘liqroq baholashga olib kelmaydi. Ogahiy o‘z
davriga   baho   berar   ekan,   uni   «garduni   dun»   («pastkash   dunyo»),   «davri   kaj»
(«teskari   aylanuvchi   falak»),   «gunbazi   davvor»   («bevafo   davron»)   kabi   iboralar
vositasida ifodalaydi: 
Komig‘a etkan kishi tong yo‘q, jahondin topmasang, 
Kim bu olam, Muhammad Rizo Ogahiy, bir ko‘hna hasratxonadur 26
.
Yoki: 
Dahr uyi bunyodkim, su uzradur mahkam emas, 
Onda kirgan el xavotirdin amon bir dam emas 27
.
Bu misralar Ogahiyning o‘z davriga bergan bahosi, falak haqidagi fikrlaridir.
Mutafakkir   dunyo   haqida   fikr   yuritar   ekan,   uni   “ko‘hna   hasratxona”,
“mehnatxona”,   “hech   kimga   rahm   qilmas”   g‘am   va   kulfatlar,   azob-uqubatlardan
iborat makonga qiyoslaydi. U dunyo “kaj” tuzilganligi bois turmush g‘amga to‘la,
“jafo   ahli   hamisha   xurram-u,   ahli   vafo   mahzun”,-   deb   nadomat   chekadi.   Shoir
“ajab koshona” o‘tkinchi dunyoning kirdikorlarini fosh qilib, erkin faravon hayotni
orzu   qiladi.   Ushbu   hayotdagi   eng   muhim   narsa   insonga   mehr-muhabbatdir.   Shu
tariqa   u   o‘zining   tushkun   holatini   insonga   mehr-muhabbat   bilan   boyitadi.
Muhammad   Rizo   Ogahiyning   inson   aqli   haqidagi   falsafiy   mushohadalari
qiziqarlidir. U “aqli kull” va uning darajalari haqida yozadi:
 O‘n aql, to‘qqiz sipehr-u sakkiz jannat, 
Ham yetti munir axtar-u ham olti jihat, 
Ham besh his-u to‘rt unsur-u uch mavlud, 
Ham ikki jahon bir sangga aylar xizmat. 28
 
26
  Ogahiy. Asarlar 4 jildlik. 1-jild. – T.: Adabiyot va san’at nashriyoti, 1971. – B. 167.
27
 O‘sha asar. – B. 246.
28
  O‘sha asar. – B. 202.
23 Ruboiyda-gposeologik   va   ontologik   masalalar   –   olamning   tuzilishi   va
mohiyati,   unda   insonning   o‘rni   va   roli   haqida   gap   boradi.   Bu   ruboiyni   falsafa
fanlari nomzodi, dotsent M.Safarboev   va Avaz   tahlil qilganlar. Ularga ko‘ra, “O‘n
aql”   –   odam   ruhining   vujudga   kelishi   darajasiga   ishoradir.   O‘ninchi   aql   aqli   foil
yaratuvchi   aqldir.   “O‘n   aql”ni   Avaz   shunday   sharhlaydi:   “Tafakkur   toji   bo‘lmish
aql sifatlari xirmanini barmoq bukib, 10 gacha sanash ham mumkin – idrok, zehn,
donolik,   bilimdonlik,   fahm-farosat,   hushyorlik,   onglilik,   maftunlik,   mulohazalik,
tajribalilik. Shularning bari  mujassamlashgan  odamlarni yetuk, komil va so‘zning
yashirin sirlarini tushunuvchi nozik ta’b insonlar sirasiga kiritib, aqli javharshunos
demak   mumkin” 29
.   Aqli   tufayli   inson   barcha   maxluqotdan   ustundir   u   aql-u
zakovati bilan dunyoni anglaydi, o‘zligini biladi. “To‘qqiz sipehr” bu to‘qqiz qavat
osmonning   yaratilishi,   yaratuvchi   tangrining   qudratiga   va   yana   o‘ziga   xizmat
qilishiga   ishoradir.   Bu   haqda   Aziziddin   Nasafiy   yozadi:   “Arsh   –   payg‘ambari
Xotam ruhining maqomi, Kursi ulul azm payg‘ambarlar ruhining maqomi, manzili
va   hujrasi,   yettinchi   osmon–   mursal   payg‘ambarlar   ruhining   maqomi,   manzili   va
hujrasi,   oltinchi   osmon   –   anbiyo   ruhi   maqomi,   beshinchi   osmon   –   avliyo   ruhi
maqomi, to‘rtinchi osmon – hakimlar ruhi maqomi, uchinchi osmon – zohidlar ruhi
maqomi, ikkinchi osmon –taqvo ahli ruhi maqomi, birinchi osmon – imonlilar ruhi
maqomi, shu  tariqa, osmonning  to‘qqiz darajasi  tugal   yakun topdi”.  “Yetti   munir
axtar”   deya   Ogahiy   yetti   sayyoraning   vujudga   kelishi   va   mohiyatini   bilishga
chaqirgan.  “Olti   jannat”  –  olti   taraf,  olti  tomon  insonga  xizmatga   keladi.  Ramziy
ma’noda ust – osmon, ruhiyat, ost – yer, borliq, orqa – ajdod, old – avlod, o‘ng –
tasavvur, so‘l – tasavvurning ifodasi bo‘lmish tasvir, aqliy va jismoniy mehnatdir.
Demak, yetti ko‘k va olti tomon – ular koinotning asosini tashkil etadi. “Besh his”
– bu ko‘rish, eshitish, hid bilish, ta’m bilish va sezishdir. Muhammad Rizo Ogahiy
hissiy   bilishga   alohida   e’tibor   bergan.   Uning   talqiniga   ko‘ra,   hissiy   bilish   yaxshi
yashash   uchun,   borliq,   hayot   ne’matlaridan   bahramand   bo‘lmoqlik   uchun
Allohning   yaratgan   buyuk   inoyatidir.   “To‘rt   unsur”   bu   –   tuproq,   suv,   havo,
olovdan   yaralgan   moddiy   dunyo   inson   xizmatidadir.   Bu   yerda   to‘rt   unsurni
29
  Komil Avaz. Mukoshifot. – T.: O‘zbekiston. 1999. – B. 12.  
24 “Avesto”da   e’zozlangani   kabi   hayotning   asosi,   hayot   falsafasi   sifatida   ulug‘lash
g‘oyasi   yotibdi.   “Uch   mavlid”   bu   –   tabiat   olami,   o‘simlik   olami,   hayvonot
olamidir.   Shu   uch   mavliddan   tarkib   topgan   olam   faqat   insonga   xizmat   qiladi.
Demak, “ikki jahon” dunyoviy va ilohiy ishq, inson unda sevadi va seviladi. “Ikki
jahon” tushunchasini  “u dunyo-yu bu dunyo” deb ham talqin qilish mumkin. Shu
ma’noda   uning   negizida   gumanistik,   umumbashariy   g‘oya   yotadi.   Ya’ni   she’rda
inson   markaz   bo‘lgan   (antropotsentrizm)   olamning   tuzilishi   haqida   gap   boradi.
Borliqdagi   barcha   narsalar   inson   uchun,   unga   xizmat   qiladi.   Olamdagi   barcha
harakat,   voqea-hodisa,   o‘zgarish-yangilanishlar   inson   orqali   mushohada   etiladi,
tushuntiriladi.   Ulug‘   olamda   nimaiki   bo‘lsa,   u   kichik   olamda   ham   mavjuddir,
deyiladi.   Darhaqiqat,   Ogahiy   faylasuf   shior   sifatida   borliqni   suv   ustiga   qurilgan
omonat   uyga   o‘xshatadi,   u   doim   harakatlanib,   chayqalib   turadi.   Bu   uyda   inson
yashaydi.   Shoir   borliqni   goh   gulshanga,   goh   hasratxonaga,   goh   karvonsaroyga
o‘xshatadi.   Olamning   bunday   ziddiyatli   ekanligini   va   manguligini   quyidagi
misralar orqali ifodalaydi: 
Dahr bir gulshandurur, bo‘yi, vafosi yo‘q oning, 
Jong‘a has yetkurgudek ob-u havosi yo‘q aning. 
Yo‘q bahorida xazon osibidin bir dam omon, 
Ko‘z yumub ochg‘uncha faslining baqosi yo‘q oning 30
.
Yoki: 
Harob o‘lsun, ilohi, gunbazi davvor, charxi dun, 
Ki, doyim davri kajdur, tavri shumu hay’ati vojun 31
. 
Ko‘rinib turibdiki ,   Ogahiy olam manzaralarini turli insonparvar g‘oyalar va
axloqiy   tushunchalarda   ularning   xususiyatlarini   esa   yorqin   badiiy   bo‘yoqlarda
ifodalaydi.   Ushbu   tasvirlarida   uning   tasavvuf   falsafasidan   yaxshi   xabardor   ekani
bilinib turadi. Umuman, Xorazm mutafakkirlari, vahdati vujud nazariyasini e’tirof
etadilar.   Masalan,   Komil   Xorazmiyning   fikricha,   dunyodagi   butun   mavjudotlar,
narsa   va   ashyolar   Allohning   namoyon   bo‘lishi,   Alloh   jamolining   ko‘rinishidir.
Mutafakkirlar Alloh, borliq va insonning birligini e’tirof etgan holda, tasavvufning
30
 Ogahiy. Ta’viz-ul oshiqin. – T.: Fan, 1960. – B. 522.
31
 O‘sha asar. –  B. 313
25 ko‘proq  amaliy  tomoniga,  axloqiy,  insoniy  va  ta’lim-tarbiyaviy  jihatlariga  e’tibor
qaratadilar. Bu masalada ular hazrat Navoiy yo‘lidan boradilar, ya’ni tasavvufning
axloq va xulq-odobga oid va insonparvarlik g‘oyalaridan foydalanadi 32
. Olam bilan
odam, jamiyat va shaxs, inson va uning erki, taqdiri masalalari mutafakkirlarning
doim   diqqat   markazida   turgan.   Mazkur   masalalar,   muammolar   tafakkur   mahsuli
sifatida o‘tkir falsafiy mushohadalar bilan tasvirlangan. Ular asarlarida gumanistik
g‘oyalar,   xalq   manfaatlarini   shaxsiy   manfaatlardan   ustun   qo‘yish,   eli   uchun   jon
kuydirish, kishilarga mehr-shafqat, muruvvat ko‘rsatish kabi oliyjanob fazilatlarni
ulug‘lashda   namoyon   bo‘ladi.   Muhammad   Rizo   Ogahiy   dunyoni   anglashda   va
hayot   guli   bo‘lgan   insonni   madh   qilishda   yaratganning   qudratiga   ishonadi.   Shu
bois   Sharqona   an’anaga   muvofiq   dastlab   olamni,   butun   mavjudotni   Yaratganga
hamd-u sanolar  aytadi. Masalan,  u “Ta’viz ul-oshiqin” devoni  debochasida  “ofoq
va   anfus”   (tashqi   olam   va   inson   botiniy   olami)ni   yaratguchiga   quyidagicha
hamdlar   o‘qiydi:   “Adadsiz   hamdu   sano   maxozinining   javohiri   va   hadsiz   shukr-u
vafo   maodinining   zavohiri   ul   hakimi   alal-itloqning   oliy   dargohig‘a   nisor   va   ul
donoiy   anfus   va   ofoqning   rafi’   ostonasig‘a   sazavordurkim,   bani   odam   vujudi
devonig‘a aql-u farosat debochasi bila oroyish va takallum va dirosat tug‘rosi bila
namoyish   berib,   jamiyki   maxluqot   vujudi   kutubidin   muntaxab   va   mumtoz
qildi... 33
”.   Mutafakkirning   fikriga   ko‘ra,   olam   va   undagi   maxluqotlarni   yaratgan
mutlaq   hokim   insonni   hamma   narsadan   mukammal   qilib   yaratgan.   Olamning,
borliqning sirlarini, hikmatini  anglashga insongina qodir. Negaki, u aql-u farosat,
tafakkur   va   nutq   egasidir.   Demak,   inson   aql-u   tafakkuri   orqali   olamni,   borliqni
anglashi   mumkin.   Qodiri   Mutlaq   uni   –   insonni   shunday   qudratli   mavjudot   qilib
yaratgan.   Mutafakkirning   talqiniga   ko‘ra   inson   katta   olamning   barcha   hislatlarini
jam   etgan,   bir   qismi   kichik   olamdir.   Inson   ana   shu   sifatlari   bilan   ham   boshqa
maxluqotlardan   ustun   turadi.   Haqning   ilk   va   oxirgi   murodi   ham   inson,   degan
gumanistik   g‘oya   Muhammad   Rizo   Ogahiy   dunyoqarashining   mag‘zini   tashkil
etadi.
 Ey dalilining oyoqig‘a boshing xok et mudom,
32
 Qayumov A. Bu ohang ila bo‘lg‘aysen naqshband. – T.: Ma’naviyat, 1999. – B. 21-22.
33
  Madina Habibulla qizi. Zehn ziynati. (Ogahiy ijodida muammo janri). – Urganch: Xorazm, 1998. – B. 23. 
26 Istasang qo‘ymoq agar faqr-u fano yo‘lig‘a kom 34
 .
Ushbu   baytda   solih   ishq   otashida   poklanib   yaratganning   sifatlarini   o‘zida
jamlasagina,   mutlaq   visoliga   erishadi,   degan   tasavvufiy   g‘oya   ilgari   suriladi.
Muhammad   Rizo   Ogahiy   insonning   yaratganiga   muhabbati   hali   uning   o‘zi
yaratilmasdan   oldin   joni   hali   imkoniyat   tarzida   bo‘lgan   paytidayoq   mavjud   edi,
deb
hisoblaydi: 
Edi ishqingg‘a jonlar mubtalo ul chog‘dakim erdi, 
Ne tan, ne tanda bosh, ne boshda yuz, ne yuzda lab paydo 35
. 
Ya’ni:   Xoliq   o‘z   husnini   olam   va   undagi   mavjudotlarda   zohir   etadi,   uning
turli   jilvalarini   inson   qalb   ko‘zi   bilan   tomosho   qilishni   ixtiyor   etgan.   Xoliqning
husni   bemisl,   uni   olamdagi   hech   bir   narsaga   qiyos   qilib   bo‘lmaydi.   Bu   o‘rinda
olam   va   haq   munosabatlari   vahdati   vujud   nuqtai   nazaridan   baholanayotganini
ko‘ramiz. 
Ogahiyning estetik  qarashlarini   tadqiq qilgan  M.Safarboev o‘z  xulosalarida
uning   dunyoqarashini   murakkab   xarakterga   ega   bo‘lganligi,   A.Navoiyning
tasavvufiy   qarashlaridan   ta’sirlanganligi,   umumfalsafiy   g‘oyalarida   insonning
mehnat   faoliyatini   ulug‘laganligini,   tinchlikparvarlik,   vatanparvarlik,   o‘zbek
millatiga   bo‘lgan   sadoqatning   yuqoriligi,   insoniy   his–tuyg‘ularning
mushtarakligini   alohida   ko‘rsatib   o‘tadi 36
.   Ya’ni,   Ogahiy   o‘z   millatini   nihoyatda
sevgan   inson.   O‘zining   bu   qarashi   bilan   u   hech   kimni   haqorat   qilmoqchi   yoki
kamsitmoqchi   emas:   bu   achchiq   gaplar   xalq   dardida   o‘rtangan   mutafakkirning
alamli fikrlaridir. Ogahiy odamlarning xudbinlashib, maydalashib ketayotganidan,
yerdagi   o‘z   insoniy   vazifasi   va   mas’uliyatini   bajarmayotganidan   g‘azablanadi.
Muhammad   Rizo   Ogahiy   dunyoqarashida   insonparvarlik   g‘oyalari   qanchalik
ilohiyot bilan bog‘lanmasin, ular axloq insondagi eng oliy qadriyat, aqliy zukkolik
esa   insonning   eng   muhim   insoniy   fazilati   ekanligini   yakdillik   bilan   ma’qullaydi.
Uning fikricha, insondagi eng yuksak boylik yuksak axloqiy fazilatdir. 
34
  Madina Habibulla qizi. Zehn ziynati. (Ogahiy ijodida muammo janri). – Urganch: Xorazm, 1998. – B. 23. 
35
  Ogahiy. Ta’viz-ul oshiqin. – T.: Fan, 1960. – B. 43.
36
  Сафарбоев М. Агахи – поет и мыслитель. – Т.: УрГУ, 2007. –  C .123-125.
27 2.2 Muhammad Rizo Ogahiy lirikasida adolatparvarlik g‘oyasi aks
etishi.
Muhammad   Rizo   Ogahiy   ijodida   inson,   uning   zohiriy   va   botiniy   dunyosi
turli   ko‘rinishlarda   talqin   qilinib,   adolat,   haqiqat,   mehr,   saxovat,   vafo,   sadoqat
ulug‘lanadi,   jabr-zulm,   jaholat,   adolatsizlik   va   nohaqlik   qoralanadi.   Shuni   aytish
lozimki,   Muhammad   Rizo   Ogahiy   zamondoshlari   Munis   Xorazmiy   va   Komil
Xorazmiyga nisbatan ijtimoiy hodisalarni chuqurroq tahlil qiladi, adolatsizlik, jabr-
zulm   va   boshqa   salbiy   illatlarni   keskin   qoralaydi.   Mutafakkir   dunyoqarashining
shakllanishida   Alisher   Navoiy   umuminsoniy   ruh   bilan   sug‘orilgan   gumanistik
ta’limoti   g‘oyaviy   manbaa   bo‘lib   xizmat   qildi.   U   borliq,   jamiyat,   inson,   axloq,
davlatni   odilona   va   oqilona   boshqarish   masalasida   Navoiyga   ergashadi,   uning
g‘oyalarini   rivojlantiradi.   Insonni   yuksaklikka   ko‘tarib,   xalqparvarlik,   adolat   va
insoniy fazilatlarni ulug‘lagan, inson baxt-saodatini o‘ylab, adolatsizlik, jabr-zulm,
tengsizlik, haqsizlikni qoralagan Navoiy shunday yozadi: 
Shohki ishi adl ila bunyod etar, 
Adl buzuq mulkini obod etar. 
Shohki erur adl ila davron anga, 
Bo‘ldi sirot o‘tmagi oson anga 37
.
Demak,   shoh   mamlakatni   adolat   bilan   boshqarsa,   vayron   mamlakat   ham
obod   bo‘ladi.   Adolat   mezonlariga   rioya   qilib   davron   surgan   hukmdor   sirot
ko‘prigidan   oson   o‘tadi.   Shoir   mazlum   xalqqa   zulm   qilgan   ahli   a’yonlarning
yuziga   boqmay,   zarur   bo‘lsa,   ularni   jazolash   lozimligini   uqtiradi.   U   jabr-zulmga
moyil,   takabbur,   ochko‘z,   noinsof   amaldorlarni   vaqti-vaqti   bilan   nazorat   qilish,
tavbasiga   tayantirish,   adolat   va   najot   izlovchilarga   mehr   ko‘rsatish,   karamli,
bo‘lish   zarurligini   uqtiradi.
Ogahiyning   yurt   ravnaqi,   el   tinchligi,   xalq   farovonligi   uchun   mas’ul   bo‘lgan
hukmdorni adolat bilan ish tutishga, raiyatparvar bo‘lishga undovchi va ogohlikka
da’vat qiluvchi quyidagi fikrlari Navoiyning yuqoridagi bayti ta’siri hosilasidir: 
Mulku millatg‘a amin o‘lsa agar ogohlar,
37
  Alisher Navoiy. Hayrat-ul abror. – T.: G‘.G‘ulom nashriyoti,1989. – B. 198.
28  Ikki olam obro‘yin hosil etkay shohlar 38
. 
Ogahiyning   “Agar   davlat   va   millatni   odil,   olam   sirlaridan   ogoh,   ma’rifatli
kishilar   boshqarsa,   uning   ikki   dunyosi   ham   obod   bo‘ladi”,   deb   boshlanuvchi
mazkur   g‘azali   Navoiyning   davlatni   odillik   va   oqillik   bilan   boshqarish   haqidagi
fikrlari bilan mushtarakdir. Shoir nafaqat hukmdorning, balki uning atrofidagi amir
amaldorlarning   qanday   fazilatlarga   ega   bo‘lish   lozimligini   bayon   qilgan.   Shoir
asarlarida “adolatsizlik” tahliliga katta o‘rin ajratgan. U jamiyat, yurt taraqqiyotiga
to‘siq   bo‘ladigan   adolatsizlikni   qoralaydi,   jabr-zulmni   insoniyatning   eng   maxfiy
dushmani va yomon xulqlarning eng boshi, deb ta’riflaydi. Uning fikricha, “davlat
qasrining” mustahkamligi davlatning “ko‘hna davlatxohlar”iga bevosita bog‘liqdir.
Hukmdorga   mamlakatni   idora   qilishda   oqilona   maslahatlar   berish,   to‘g‘ri   yo‘lni
ko‘rsatish   uchun   ko‘pni   ko‘rgan,   tajribali   davlat   arboblari   zarur.   Aks   holda
shohning   taxti   omonat   bo‘lib   qoladi.   Shoh   yonida   mamlakat   va   davlat   ishlarida
siyosiy malakaga ega, insonparvar kishilar bo‘lishi zarur. 
Past himmat johili nav’ davlat o‘lmas dastyor, 
Shohg‘a lozimdir necha donoyi oliy johlar 39
.
Xalqning ahvoli, farovon turmushi, tinch-osoyishta yashashi davlatni to‘g‘ri,
oqilona  boshqarish,  podshohning   ma’rifatparvar,  adolatparvar   va  xalqparvarligiga
bog‘liqdir. Ogahiy Sayid Muhammadxon davlatni odilona va oqilona boshqargani,
olim-u   fuzalolardan   o‘z   marhamatini   ayamagani,   xalqparvar   bo‘lgani   tufayli   el-
yurt   ravnaq   topdi,   xalq   osoyishta   yashadi,   deb   misol   keltiradi.   Muhammad
Rahimxon   Feruzga   bag‘ishlangan   “Qasidai   nasihat”   asarida   shoirning   ijtimoiy-
siyosiy   qarashlari,   maslagi   bayon   qilingan.   Unda   mutafakkir   podshohga
mamlakatni   boshqarish   yo‘llari   haqida   nasihat   qiladi,   yo‘l-yo‘riqlar   ko‘rsatadi.
Uningcha, agar shoh jafokor, makkor, g‘addor, hayosiz, bevafo, sitamgar  va johil
bo‘lsa, xalq jafo chekadi, mamlakat tanazzulga yuz tutadi. Podshoh aysh-ishratga,
fisq   va   bid’at   va   nafsga   berilishdan,   raiyatga   jabr-zulm   qilishdan   o‘zini   tiysagina
38
  Ogahiy. Ishq ahlining tumori. – T.: A.Qodiriy nashriyoti, 1999 – B. 60.
39
  Ogahiy. Asarlar 4 jildlik. 1-jild. – T.: Adabiyot va san’at nashriyoti, 1971. – B. 193.
29 davlat   mustahkamlanadi,   el-yurt   farovon   va   qudratli   bo‘ladi.   Shoir   podshohga
zarur fazilatlarni sanab o‘tgach, xulosa qiladi: 
Ki, himmat biridur, shijoat biri, 
Adolat biridur, siyosat biri 40
. 
Shoir   hukmdorni   qayta-qayta   ogohlantirar   ekan,   pand-nasihat   bilan
cheklanib  qolmaydi,  balki  fuqarolar  g‘amini   yeyishni  qat’iy  ohangda  undan  talab
qiladi. Bizningcha, Muhammad  Rizo Ogahiyning bunday ruhdagi  she’rlari Munis
Xorazmiyning   falakdan   zorlanishi,   shikoyatidan   farq   qiladi,   ular,   shoir
dunyoqarashining kengligidan , adolat izlashda jur’atli ekanligidan dalolat beradi.
Shuning uchun u “har toifaning holig‘a loyiq va har jamoaning afg‘olig‘ muvofiq”
aytishg intiladi Navoiydek “chin so‘z”ni kuchli ehtiros va dard, “dilso‘z” mazmun
bilan boyitadi. 
Komronlar lutfidin ko‘z tutma, komingkim, alar 
Elni nokom aylamak birla yetarlar komig‘a 41
.
Ogahiy   mavjud   tuzumdagi   adolatsizlik,   tengsizlik,   nohaqlik   jabr-zulmning
negizini anglagan shoir, u davlat mahkamalarida ulusparvar, insonparvar, halol va
haqiqatni yuzaga chiqaruvchi odil va shijoatli kishilarning bo‘lishini istadi. U agar
taxt   atrofida   dono   kishilar   ko‘p   to‘planib,   hukmdorga   to‘g‘ri   maslahatlar   bersa,
shoh   adolatli   bo‘ladi,   natijada   yurt   tinch   va   obod,   xalq   farovon   yashaydi,   degan
fikrni   ilgari   suradi.   Uning   fikricha,   arkoni   davlatdagi   xudbin,   johil   kishilar   xalq
molini   o‘z   nafsi   uchun   sarf   qiladilar,   mehnatkash   xalqning   og‘ir   mehnati   tufayli
bunyod   bo‘lgan   mulkni,   davlat   xazinasini   o‘z   manfaatlari   uchun   sarflaydilar,   har
qanday   pastkashlik,   razillik   va   qabihlikdan   qaytmaydilar.   Shoir   ijtimoiy   hayotni,
shaxmat   o‘yiniga   qiyoslaydi.   Shaxmat   o‘yinida   faqat   to‘g‘riga   yuruvchi   rux,
shohdan ancha yiroqda turgani kabi, so‘zi-yu ishining to‘g‘riligi bois, qancha oqil-
u bilimdon kishilar davlat mahkamalariga yo‘latilmaydi. Farzin egri-bugri yurgani
uchun shohning yonidan o‘rin olganidek laganbardorlar arkoni davlatga joylashib
oladi.   Mutafakkir   shaxmat   o‘yinidagi   farzin   kabi   kaj   (qing‘irqiyshiq)   yurgandan
40
  Ogahiy. Asarlar 4 jildlik. 2-jild. – T.: Adabiyot va san’at nashriyoti, 1971. – B. 376.
41
  Ogahiy. Asarlar 4 jildlik. 1-jild. – T.: Adabiyot va san’at nashriyoti, 1971. – B. 34.
30 ko‘ra   motsiz   fil   surishni   afzal   ko‘radi.   Zero,   to‘g‘rilik   insonparvarlikka   xos
fazilatdir. 
Farzin misol yurma vale har tarafg‘a kaj, 
To fil surgasan bu bisot ichra motsiz 42
. 
Ya’ni;   mol   dunyo   ilinjida   shohga   yaltoqlanib   mansabdor   bo‘lgandan   erkin,
ma’naviy ustun bo‘lib shohdan yiroqda xizmat qilish afzaldir. Bu bilan shoir erkin
yashash , mehnat qilib kun ko‘rish-g‘oyasini ilgari suradi.
O‘sha   davrdagi   ijtimoiy   muhit,   undagi   adolatsizlik   tartib,   jabr-zulm,   gumanist
shoirning   qalbini   larzaga   keltirgan.   She’rlarida   u   davr   ustidan   odil   hukm
chiqaruvchi   shaxs   darajasiga   ko‘tariladi.   “Junun   dashtidan   qochma”,   “Kel,ey
mahzun   ko‘ngil”,   “Harob   o‘lsin...”,   deb   boshlanuvchi   g‘azallarida   nohaqlik   va
adolatsizliklarni   ayovsiz   fosh   qiladi.   Zulmkor   falak   jafosi   tufayli   inson   sha’ni,
qadr-qimmati toptalgan, zamona shunday qurilganki, u teskari va notekis aylanadi.
Niyati–   shumlik,   aqli   noqis   charx   tufayli   vafo   ahli   –   ilmli,   kasb-hunarli   kishilar,
mehnatkash   omma   g‘amda,   johil,   nohak,   laganbardor   amaldorlar   aysh-u   ishratda
yashaydi.
Mutafakkir   adolatsizlik,   jabr-zulmni   qoralar   ekan,   charxning   jafosidan
norozi bo‘libgina qolmay, shiddat va jasurlik bilan o‘z qarashini bayon qiladi: 
Harob o‘lsun iloho gumbazi davvor, charxi dun, 
Ki, doim davri kajdur, tavri shumu, hay’ati vojun. 
Oning kajravligi ta’siridindur bu jahon ichra, 
Jafo ahli hamisha hurram-u, ahli vafo mahzun 43
 ‘
Zaharli   kesatiq   va   yashirin   istehzo   qobig‘iga   o‘ralgan   ushbu   g‘azal
mutafakkirning   qalb   isyoni   bo‘lib,   u   xalq   dilidagi   dardlar   va   armonlarni   ifoda
qiladi. Ogahiy adolatsizlik va yovuzlikni qoralab qolmay, davr illatlarini hech tap
tortmay   o‘z   nomi   bilan   ataydi   va   ularga   o‘zining   nafratini   bayon   etadi.   Sa’diy
Sheroziy   va   Qosim   Anvariydek   qancha   ma’lum-u   mashhur,   dono,bilimdon
bo‘lsang   ham   “siym-u   zaring”,   mansab-u   amaling   bo‘lmasa   odam
42
  Ogahiy. Asarlar 4 jildlik. 1-jild. – T.: Adabiyot va san’at nashriyoti, 1971. – B. 213.
43
  Ogahiy. Ishq ahlining tumori. – T.: A.Qodiriy nashriyoti, 1999 – B. 11.
31 qatorigakiritilmaysan.   Noraso   jamiyatning   yovuz   tartib-qonunlari   inson   qadr-
qimmatini   toptab,   hattoki   ma’naviy   yetuk   kishilarni   ham   xor-u   zorlikka   mubtalo
qiladi, nopok pastkash va tuban kishilarni qadrlaydi, deb zamonasini tanqid qiladi: 
Odam uldur bu jahon ahli aro, 
Qaysi hayvonning esa siym-u zari.
Kirmagay zarsiz kishilik soniga, 
Sa’diy o‘lsin fazl aro yo Anvari 44
.
Shoir   uchun   “yuz   jahon   mulkiga   to‘ymas   ahli   davlat”dan   qanoatli,
mehnatkash,   yaxshi   faqir;   badavlat,   atlas-u   kimxob   kiygan   tuban,   johillardan
“faqirlikni   faxr   bilgan”,   yamoq   po‘stinli,   lekin   pok   qalbli   gado   azizroqdir.
Muhammad Rizo Ogahiy shohni adolatga, insofga chaqirar ekan, faqirning boyligi
uning   sabr-u   qanoati   va   tinchligida   ekanligini   ta’kidlaydi.   Faqirning   tinch,   erkin
hayoti,   minnatsiz   ichilgan   atalasi   nopok   yo‘llar   bilan   topilgan   unvon,   boylik,
ayshdan yaxshi deya aytadi:
Faqr eliga kulbasi mulki jahondin yaxshikim, 
Onda eski bo‘ryo taxti kayondin yaxshikim. 
Tinchlik birla atola no‘shi jondin yaxshikim, 
Zahrni o‘z komi birla ichsa ondin yaxshikim, 
Obi hayvon sharbatin nokomlig‘ jomi birla 45
.
Ushbu misralar Munis Xorazmiyning “shohlarning oltin tabaqdagi palovidan
faqirlarning atalasi”   afzal,  amaldorlarning  “zarrin  to‘nidan  ming yamoqli   faqir”ni
ustun   qo‘yib,   “mening   muborak   hilqatim   ana   shu   ming   yamoqli   faqir   to‘nim”
misralariga o‘xshab ketadi. 
Muhammad Rizo Ogahiyning «Ta’viz ul oshiqin» devoniga kirgan juda ko‘p
she’rlarida   hukmdorga   qarata   zulm   olovini   yoqmaslik   da’vati   baralla   sado   berib,
qalb   isyonlari   goh   shiddat,   goh   mahzun   yangrab,   ogohlikka   chorlab   turadi.
Mutafakkir   nazarida,   kishining   shoh   yoki   gado   bo‘lishi   Yaratganning   amri
tufaylidir.   Yaratgan   olamni   hukmiga   bo‘ysundirib,   xalqni   itoatgo‘y   qiladi,
44
  Ogahiy. Ta’viz-ul oshiqin. – T.: Fan, 1960. – B. 11.
45
  O‘sha asar. – B. 17.
32 qadlarini   amr-u   hukmiga   egadi.   Agar   Haq   unga   qanday   marhamat,   saxovat
ko‘rsatgan   bo‘lsa,   shoh   ham   uning   shukrini   qilib,   el-ulusiga   karam   aylamog‘i,
g‘aflat   va   mag‘rurlikka   berilmay   yurtni   odillik   bilan   boshqarib,   raiyatga   mehr
ko‘rsatmog‘i   lozim 46
.   Alloma  insonni  eng  oliy  mavjudot,  borliqning  eng   nodir  va
bebaho durdonasi deb biladi, uning ko‘nglini musulmon olamining muqaddas joyi
Ka’baga   qiyoslaydi.   Shoir   nazarida   insonning   qalbi   Allohning   maskanidir,   kimki
unga   ozor   yetkazsa,   jabr   zulm   o‘tkazsa,   Ka’bani   vayron   qilgan   bo‘ladi   deya
ta’kidlaydi: 
Sitam aylab shikast ahli vafo ko‘nglig‘a yetkurma,
Ki, Baytulloh bo‘lsa munhadim olam bo‘lur vayron 47
.
Muhammad Rizo Ogahiy ijtimoiy-siyosiy mavzuni ishq-muhabbat haqidagi
asarlarida   ham   mohirlik   bilan   ifoda   qiladi.   Zamona   illatlarini,   ijtimoiy   tengsizlik,
nohaqlikni   kinoya   va   kesatiqlar   orqali,   ba’zan   esa   oshkora   tanqid   qiladi:
Kishilarning   ma’naviy   olami   haqida   qayg‘urgan   shoir   tasavvufiy   qarashlarini
dunyoviylik   bilan   mujassamlab,   o‘z   asarlarining   “dard   ahli»ga   Malham”,   “ishq
ahli”ga ma’naviy tumor bo‘lishini istaydi. Shuning uchun ham mutafakkir shoir: 
“Muhammad Rizo Ogahiy, dilso‘z nazmingni eshitsa ahli ishq, 
Bo‘ynig‘a ta’vizdek aylarlar ash’oringni band”, - deb yozadi. 
Xorazm   mutafakkirlarining   “Odil   shoh”   haqidagi   g‘oyalari   garchi   orzu-
xayol mahsuli bo‘lsa-da, u katta ijtimoiy-siyosiy mazmunga egadir. Sharq falsafasi
ushbu   g‘oyadan   ilhomlanib   keladi.   1827-1828-yillarda   qoraqalpoqlar   Olloqulixon
davrida   adolatsizlik,   jabrzulm,   tengsizlik   va   nohaqlikka   qarshi   Oydo‘stbiy
rahbarligida qo‘zg‘olon ko‘targan. Shoir bu qo‘zg‘olonning natijasiz qolmasligiga
ishora qilib, “Uchqundan alanga chiqadi” maqoliga monand, qit’a bitgan va unda
xalq to‘fon singari qudratli kuch ekanligini ta’kidlagan: 
Agar jam’ o‘lsa uchqun bir makonga, 
Bo‘lur albatta otashgoh paydo.
Va gar har soridin yig‘nolsa qatra,
46
  Ogahiy. Ta’viz-ul oshiqin. – T.: Fan, 1960. – B. 204.
47
  Ogahiy. Asarlar 4 jildlik. 1-jild. – T.: Adabiyot va san’at nashriyoti, 1971. – B. 366.
33 Bo‘lur tadrij ila to‘fon huvaydo 48
.
1856-1857-yilda   Xiva   xonligida   ro‘y   bergan   qahatchilik   va   ocharchilik
haqida esa Ogahiy shunday deydi: 
Ul el ichra qahat yetti andoq zuhur,
Ki, jonlar badanlardin o‘ldi nufur. 
Samon rangidek sarg‘oyib yuzlari,
Ko‘kardi g‘ami moshdin ko‘zlari.
Bo‘lib borcha bug‘doy kibi siyna chok,
Qilib o‘zni non hasratidin halok.
Kecha ko‘rsa oy shaklini nogohon,
Uzotur ilik aylabon non gumon 49
. 
Mazmuni:   Ochlikdan   rangi   somondek   sarg‘ayib,   nur   ketgan   ko‘zlari   moshdek
ko‘kargan, siynasi chok (bug‘doy donasidagi tabiiy kesikday, tilingan) xalq kecha
chiqqan oyni non gumon qilib, unga qo‘l uzata boshlash darajasiga yetgan.
Muhammad   Rizo   Ogahiy   mamlakatdagi   holatdan,   mushtipar   xalqning
achinarli   ahvolidan   g‘oyat   iztirobga   tushib,   hasrat   va   afsus-nadomatlarni   tarixiy
asarlarida   ham   bayon   qilgan:   “...yegudek   g‘alla   va   kiygudek   joma   topilmadi   ...
Lojaram ul jamoaning aksari och va yalang‘och bo‘ldilar, andoq kim, ba’zi faqir va
benavolari   ochlig‘   dardi   shiddatidin   o‘ldilar” 50
.   Shoir   yana   bir   she’rida   “Bo‘lub
fosh alar ichra qahat-u g‘alo, xalqning holiga hamma bo‘ldilar shu’g‘a mubtalo”,-
deb   hamdardligini   bildirsa,   boshqa   joyda   ocharchilik   va   qahatchilik   bois   yanada
boyigan sudxo‘r-boylarni la’natlaydi: 
Ochib zulm eli panjai iqtidor,
Olib xalqning ilkidin ixtiyor.
Yobon barcha avolini to‘ymayin,
Olib naqd-u asbobini qo‘ymayin . 
Adolatsiz zamona illatlari, jabr-zulm olovini yoquvchi salbiy kimsalarni hajv
qilishda   “Faloniy”   turkumidagi   she’rlar   alohida   ahamiyat   kasb   etadi.   Navoiy
48
  Ogahiy. Asarlar 4 jildlik. 2-jild. – T.: Adabiyot va san’at nashriyoti, 1971. – B. 8.
49
  Ogahiy. Asarlar 4 jildlik. 1-jild. – T.: Adabiyot va san’at nashriyoti, 1971. – B. 33.
50
 Ogahiy adabiyoti. – T.: O‘zbekiston, 1999. – B. 33.
34 boshlab   bergan   bu   an’analar   takomiliga   Ogahiy   katta   ulush   qo‘shib,   Xorazm
xonligidagi   adolatsizlik,   jabr-zulmni   tanqid   qilishda   undan   samarali   foydalangan.
Zero,   bu   davrda   mustamlaka   ma’murlari   hamda   ba’zi   mahalliy   amaldorlar
xalqning   dini,   urf-odatlari,   milliy   qadriyatlarini   poymol   qilishi   bilan   jamiyatdagi
axloq me’yorlarini ham izdan chiqarishga uringanlar.
Xorazm   mutafakkirlarining   dunyoqarashi,   gumanistik   g‘oyalari   faqat
Xorazm hududi merosi emas, ular butun sharq ma’naviy-axloqiy, ijtimoiy-falsafiy
merosining   o‘ziga   xos   in’ikosi,   ifodasidir.   Bugungi   avlod   ular   dunyoqarashini
gumanistik g‘oyalarini o‘rganar ekan, faqat Xorazm ahliga taalluqli fikrlarni emas,
balki   butun   sharqqa,   sharq   falsafasi   va   badiiy   ijodiga   xos   qarashlar,   an’analar
hamda merosdan xabardor bo‘ladi.
Muhammad   Rizo   Ogahiy   ijodida   insonga   bo‘lgan   mehr-muhabbat,
mahbubaga   bildirilgan   ishq,   sadoqat,   nafis   insoniy   tuyg‘ularni   ulug‘lash   orqali
tasvirlangan.   Ular   vafo   tuyg‘usini   e’zozlashgan,   yordagi   husni,   latofat,   sadoqatni
eng   go‘zal   fazilatlar   sifatida   kuylashgan.   Bu   kabi   chin   sevgi   mavzulari   bugungi
avlodni   ham   befarq   qoldirayotgani   yo‘q,   balki   mazkur   mavzular   hozir   yanada
dolzarblik   kasb   etmoqda.   Yosh,   oilalarda   ajralishlarning   oshib   borayotgani,   er-
xotin   o‘rtasidagi   mol-mulk   talashishlar   Muhammad   Rizo   Ogahiy   ideallashtirgan
ishq-muhabbatni,   sadoqat   va   vafoning   qadr-qimmatini   yanada   oshiradi.   Chunki
Sharqda   oila,   oilaviy   munosabatlar   azaldan   u   e’zozlangan,   oila   barkamol   avlodni
shakllantiradigan   muhit,   institut   sifatida   qaralgan.   “Shaxs   ma’naviyati,   uning
dunyoqarashi,   insonning   tasavvur   va   e’tiqodiga   aloqador   ko‘nikmalar   majmui
asosan oilada shakllanadi. Shu ma’noda, oila-haqiqiy ma’naviyat o‘chog‘i, tarbiya
omili va muhitidir. Binobarin, milliy mafkuramizga ilk tushunchalar inson qalbi va
onggiga,   avvalo   oila   muhitida   singadi.   Bu   jarayon   bobolar   o‘giti,   ota   ibrati,   ona
mehri   orqali   amalga   oshiriladi” 51
.   Shunday   ekan   chin   sevgi,   mehr-
muhabbat,sadoqat va vafo faqat o‘tmishga, Muhammad Rizo Ogahiy ijodiga, o‘sha
davrga xos fazilatlar emas, ular hozirgi avlod uchun ham muhimdir.  
51
  Milliy istiqlol g‘oyasi: asosiy tushunchalar va tamoyillar. – T.: Yangi asr avlodi, 2001. – B. 212-213.
35 X U L O S A
Biz   ulug‘   ma’rifatparvar   Muhammad   Rizo   Ogahiy   lirikasida
ma’rifatparvarlik va insonparvarlik g‘oyalarini va uning ijodiy faoliyatini o‘rganish
natijasida quyidagi xulosaga keldik:
1.   XX   asr   boshlarida   Turkiston   xalqlarining   ijtimoy-ma’rifiy   tafakkuri
rivojida   yangicha   o‘zgarishlar,   xayrli   siljishlar   boshlandi.   Matbuot,   maorif   kabi
madaniyat yangiliklari xalq hayotiga dadil kirib keldi. Bu davr tarixining katta bir
hodisasi bo‘lgan jadidchilik harakati bilan birga jadid maorifi ham rivoj topdi. Bu
yangicha maorifning ham yo‘l boshchisi Ogahiy edi. 
2.   Ogahiyning   ma’rifiy   qarashlaridagi   ilg‘or   fikrlar,   amaliy   xulosalar
bugungi   kunda   ham   juda   qadrli   va   ahamiyatli.   Uning   qarashlari   asr   boshlaridagi
ijtimoiy   hayot   bilan   g‘oyat   bog‘liq   bo‘lsa-da,   hozirgi   kunimizga   ham   hamohang.
Yoshlar   ta’lim   tarbiyasiga   e’tibor,   chet   ellarda   farzandlarni   o‘qitish   ishi,   to‘y
hashamlardagi   sarf   harajatlarini   isloh   qilish,   millat   rivoji   uchun   sog‘lom   avlodlar
ta’lim   -tarbiyasi   masalasini   umummillat   ahamiyatiga   molik   darajaga   ko‘tarish
fikrlari   hozir   ham   hukumatimiz   jonkuyarlari   tomonidan   baralla   aytilmoqda   va
amalga oshirilmoqda.
3.Ogahiy   ijodida   tushkun   kayfiyatlar   ko‘zga   tashlansa-da,   ular   insonning
poklanishiga,   ma’naviy   yuksalishiga   xizmat   qila   olgan.   Jamiyat   kishilaridagi
illatlarni   fosh   etish   insondagi   ezgu,   oliyjanob,   axloqiy   fazilatlarni   ko‘paytirishni,
insonni   barkamol   bo‘lib   yetishishiga   yordamlashishni   nazarda   tutgan.   Aynan
ushbu yondashish Ogahiy ijodidagi insonparvarlik g‘oyalari asosi hisoblanib, bizga
barkamol avlodni shakllantirishda unumli natijaga erishish uchun yordam beradi. 
4. Ogahiyning badiiy asarlari va lirikasida insonga, mahbubaga, yorga mehr-
muhabbat,   chuqur   sevgi,   jo‘shqin   ishq   tarannum   etilgan.   Yorni   ham,   ishqni   ham
turlicha   talqin   qilish   mumkin,   lekin   ularning   insonga   qaratilganini,   aynan   inson
pok,   buyuk,   oliyjanob   tuyg‘ularga,   muhabbatga   loyiq   zot   ekanini   inkor   qilib
bo‘lmaydi. Muhammad Rizo Ogahiy “mehri ruxsori olam aro nurfosh deb ataydi.
Mahbubadagi   komillik,   husn,   latofat,   mehr,   ibo,   hayo   shoirlarni   o‘ziga   tortadi.
36 Inson   ko‘rki-jamolini   ham   komillikning   ko‘rinishi   sifatida   ulug‘lashga   undaydi.
Ko‘rinib turibdiki, yor, mahbuba shunchaki  psixofiziologik va estetik ehtiyojlarni
qondirish   manbayi   emas,   u,   eng   avvalo,   insondir.   Ogahiy   yorini,   mahbubasini
inson   bo‘lgani,   o‘zida   insoniy   fazilatlarni,   go‘zallikni,   mehr   va   sadoqatni,   ibo   va
hayoni
mujassam   etgani   uchun   ulug‘laydi.   Shu   ma’noda   yor   va   mahbuba,   ishq   va
muhabbat mavzulari gumanistik mohiyat kasb etadi. 
Muhammad   Rizo   Ogahiyning   ma’rifiy-gumanistik   qarashlarini   tahlil   etish
shuni ko‘rsatadiki, ma’rifatparvar shoir, zukko tarixnavis olimning ilm-ma’rifat va
ta’lim-tarbiyasi to‘g‘risidagi fikrlari o‘sha davr tuzimi sharoitida jaholat, nodonlik
va   savodsizlikka   qarshi   kurashda   muhim   ahamiyatga   ega   bo‘ldi.   Ogahiy   o‘z
asarlarida inson va uning shaxsiga, aql-idrokiga chuqur hurmat bilan qaradi. 
Lekin   Ogahiyning   xizmati   shundaki,   u   aqlning   qudratiga   yuksak   baho
beradi,   ilm-ma’rifatni   esa   obyektiv   borliqni   bilishning   va   jaholat   hamda
nodonlikdan   qutilishning   qulay   vositasi   deb   hisoblaydi.   Ogahiy   o‘z   davrining
ma’rifatparvar   shoiri   va   zabardast   olimi   bo‘lib,   o‘z   asarlarida   ilm-ma’rifatni   va
yuksak   barkamol   insonni   tarbiyalash,   mamlakatda   adolat   o‘rnatish   uchun   xonni
ma’rifatparvarlikka   va   insonparvarlikka   chaqirdi.   Ogahiyni   bu   ta’limoti   uning
durdona asarlarini tadqiq etuvchilar e’tiborini o‘ziga jalb etadi.
Kurs ishi natijalaridan kelib chiqib, quyidagilarni taklif qilish mumkin:
1. Muhammad Rizo Ogahiy asarlarini to‘la holda nashr ettirish lozim.
2. Muhammad Rizo Ogahiyning uy-muzeylarini tashkil etish.
               3. Muhammad Rizo Ogahiyning hayoti va ijodi faqat filologiya fakultetida
o‘rgatiladi,   xolos.   Shuning   uchun   mutafakkirlarning   hayoti   va   ijodini   targ‘ib
etuvchi tadbir va uchrashuvlarni muntazam o‘tkazib turish kerak.
                  4.   Muhammad   Rizo   Ogahiy   asarlarining   izohli   lug‘atini   tuzish   maqsadga
muvofiqdir.   Ulardagi   g‘oyalarni   yoshlarga   tushunarli   tilda   izohlab   berish   talab
etiladi.
37          5. Fikrimizcha, Ogahiyning ilm-fan to‘g‘risidagi nasihatomuz fikrlari dolzarb
xarakterga   ega   bo‘lib,   bu   bebaho   meros   jamiyatimiz   uchun   sog‘lom   avlodni
tarbiyalashning   eng   muhim   muammolarini   hal   etishga   yordam   berishi
shubhasizdir.
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR  RO‘YXATI:
I. O‘zbekiston Respublikasi Prezidentining farmonlari va qarorlari, 
Vazirlar Mahkamasining qarorlari
1.   Mirziyoyev   SH.M   Erkin   va   farovon,   demokratik   O‘zbekiston   davlatini
birgalikda barpo etamiz. O‘zbekiston Respublikasi Prezidenti lavozimiga kirishish
tantanali marosimiga bag‘ishlangan Oliy Majlis palatalarining qo‘shma majlisidagi
nutq /. – Toshkent : O‘zbekiston, 2016. – 20 b.
2.   Karimov   I.A.   Yuksak   ma’naviyat   –   yengilmas   kuch.   –   T.:   Ma’naviyat,
2008. – 207 b.
3. Karimov.I.A.O‘zbekistonda ijtimoiy-falsafiy fikrlar tarixidan lavhalar. – 
T.: O‘zbekiston, 1995. – 240 b.
II.  Asosiy adabiyotlar
4. Abdug‘afurov A. Muhammad Rizo Ogahiy. – T.: Meros, 1999. – 234 b.
5. Abdurasulov M. O‘zbek mutafakkir shoirlari ilm-ma’rifat haqida. - T.:
O‘qituvchi, 1972. - 214 b.
6. Ahmedov. B.A. O‘zbekison xalqlari tarixi manbalari. Munis va Ogahiy. –T.:
O‘qituvchi, 1991, -216 b.
7. Aliqulov. X.A. Eticheskie vozzreniya misliteley Sredney Azii i Xorasana. -
T.:Fan 1992. –313 b.
8. Buyuk siymolar, allomalar. 1-kitob./ Ma’sul muharrir akademik
M.M.Xayrullaev. -T.: Meros, 1995. –268 b.
9. Munirov Q. Munis, Ogahiy va Bayoniyning tarixiy asarlari. –T.:
O‘zfanaqadnashr, 1961. –189 b.
38 10. Ogahiy abadiyoti. –T.: O‘zbekiston. 1999. –153 b.
11. Salaeva M. Navoiy va Xorazm shoirlari. –Urganch: Murabbiy, 1993. –350 b.
12. Safarboev M. Ogahiy gumanizmi: -T.: O‘zbekiston, 1983. –198 b.
13. Safarboev M. Ogahiy – Shoir va mutafakkir. –T.: O‘zbekiston, 1980. –245 b.
14. Sulaymonova F. Sharq va G‘arb. –T.: Fan, 1991. –265b.
15. Hojiahmedov A. Ogahiy dahosining olmos qirralari. Abdulla Qodiriy
nomidagi xalq merosi nashriyoti, 1999. - 175 b.
16. G‘anixo‘jaev F. Ogahiy she’riyatidan. – T.: Qo‘lyozmalar instituti, 1983. –
183 b.   
17. Munirov Q. Xorazmda tarixnavislik. – T.: G‘.G‘ulom nashriyoti, 2002.  313  b .
18.  Сафарбоев М. Агахи-поэт и мыслитель-Ургенч, Изд. отдел УрГУ, 2007. –
256  c .
19. Зиёев Ҳ. Т a рих-ўтмиш ва келажак кўзгуси.-Т.: Ғ.Ғулом нашр., 2000. – 246 
б.
20. Баёний. М.Ю Шажараи Хоразмшохий. -Т.: Мерос нашриёти, 1991. –
517  b .
21.   Раҳим Д., Матрасул. Ш.Феруз. Шоҳ ва шоир қисмати. – Т.: Ғ.Ғулом 
нашриёт. 1991. – 288 б.    
22. Ҳожиаҳмедов А. Огаҳий даҳосининг олмос қирралари. –Т.: Абдулла 
Қодирий   нашриёти, 1999. – 124.б.
23. Огаҳий. Мухаммад Ризо. Таъвиз ул ошиқин. –Т.: Фан, 1960. – 635.б.
24. Мухаммад Ризо Огаҳий. Ишқ аҳлининг тумори.-Т.: Абдулла Қодирий 
нашриёти,1999, - 259 б.
25. Огаҳий, Мухаммад Ризо. Асарлар. IV жилдлик. I жилд. - Т.:Ғ.Ғулом 
нашриёти, 1971. – 235 б.
26. Мадина Ҳабибулла қизи. Зеҳн зийнати. (Огаҳий ижодида муаммо жанри).-
Урганч, “Хоразм” 1998. 284б.
39 III .  Qo ’ shimcha   adabiyotlar .
27.   Xayitmetov   A .   Meros   va   ixlos .   – T .:   Adabiyot   va   san ’ at ,   1985.   –206   b .
29.   Nurjonov   K .,   Sh . Eshjonova .   Ogahiy   tug ‘ ilgan   qishloq .   -   Urganch :   Xorazm ,
1999.   –   180   b .
30.   Ogahiy   //   O‘zbekiston   milliy   ensiklopediyasi.   –T.:2003.   -№6.   –   700   b.
31.   Jabborov   N.   Atoqli   Shoir,   tarixnavis,   tarjimon.   Ogahiy   haqida   maqolalar/
To‘plovchi   va   nashrga   tayyorlovchi.   –T.:   Meros,   1999.   –150   b.
32.   Jahon   falsafasi   tarixidan   lavhalar.   (Tuzuvchi   va   ilmiy   muharrir   Q.Nazarov,
mas’ul   muharrir   M.Baratov).   -T.:   Faylasuflar   milliy   jamiyati   nashriyoti,   2004.   –
472   b.
33. Komilov N. Ogahiyning tarjimonlik mahoratiga doir// O‘zbek tili va adabiyoti.
–1969.   -№5.   –   324   b.
34.   Tarixiy   jarayonlarni   tahlil   qilishning   dunyoviy   tamoyillari   //Dunyoviylik
falsafasi.   Ilmiy   to‘plam.   Mas’ul   muharrirlar   I.S.Saifnazarov,   Tohir   Karimov.   –T.:
Universitet   nashriyoti,   2007.   –257   b.
35.  Мажидий   Р .  Муҳаммад   Ризо   Огаҳий   поэзияси  //   Огаҳий ,  Мухаммад   Ризо .
Тавизул   ошиқин .- Т .:   Фан , 1960. – 150  б .
36.  Сафарбоев .  М .  Огаҳий   фалсафаси  -  огоҳлик   фалсафаси . //  Огаҳий   олами  
2- китоб . - Урганч ., Хоразм , 2006. –242  б .
37.  Аваз Комил. Мукошифот. Т.: Ўзбекистон. 1999. –210 б. 
38. Мировоззрение Агахи. -Ургенч.: УрГУ, 2006. –231 б. 
39. Қаюмов А. Бу оҳанг ила бўлғасен нақшбанд...-Т.: 1999-215 б. 
40. Навоий  Алишер .Ҳайратул-Аброр. -Т.:Ғ.Ғулом номидаги Адабиёт ва 
санъат нашриёти, 1989. – 198 б. 
41. Огаҳий абадияти. - Т.:Ўзбекистон, 1999. –235 б. 
42. Миллий истиқлол ғояси: асосий тушунча ва тамойиллар.-Т.: Янги аср 
авлоди, 2001. – 250 б.
40 41

MUNDARIJA

KIRISH

I BOB. MUHAMMAD RIZO OGAHIYNING MA’NAVIY- MA’RIFIY MEROSINING NAZARIY ASOSLARI

1.1. Muhammad Rizo Ogahiyning ma’rifatparvarlik g‘oyalarini ta’minlagan tarixiy shart-sharoitlar

1.2.Ogahiy ijodida tarjimonlik va tarixnavislik o’rni

1.3.Muhammad Rizo Ogahiyning bag‘rikenglik g‘oyalari

II BOB. MUHAMMAD RIZO OGAHIY DUNYOQARASHIDA INSONPARVARLIK G‘OYALARI AKS ETISHI

2.1. Muhammad Rizo Ogahiy she’riyatida insonparvarlik g‘oyalari talqini

2.2 Muhammad Rizo Ogahiy lirikasida adolatparvarlik g‘oyasi aks etishi

XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR