Войти Регистрация

Docx

  • Рефераты
  • Дипломные работы
  • Прочее
    • Презентации
    • Рефераты
    • Курсовые работы
    • Дипломные работы
    • Диссертациии
    • Образовательные программы
    • Инфографика
    • Книги
    • Тесты

Информация о документе

Цена 30000UZS
Размер 394.5KB
Покупки 0
Дата загрузки 31 Март 2026
Расширение doc
Раздел Дипломные работы
Предмет История

Продавец

Rajabov Yorbek

Дата регистрации 19 Март 2026

0 Продаж

O’rta Osiyo mudofaa qo’rg’onlarining o’rganilishi yangi bosqichda (Qashqadaryo vohasi misolida

Купить
M u n d a r i j a.
K irish . ----------------------------------------------------------------------------------------2- 7
I -bob.   Qashqadaryoda   vohasidagi   shaharlarning     vujudga   kelishi   va   mudofaa
tizimi.
1.1. Vohadagi mudofaa qо‘rg‘onlarining arxeologik о‘rganilish tarixi -----------8-30
1.2.  Qadimgi va o’rta asrlar mudofaa tizimi.----------------------------------------31-40
II-bob. So’nggi o’rta asrlardagi mudofaa qо‘rg‘onlarining geografik о‘rni, tuzilishi
va  funksiyasi.
2.1.Vohadagi  ijtimoiy-siyosiy vaziyat.----------------------------------------------41-47
2.2.Qashqadaryoning о‘rta va quyi oqimidagi mudofaa qо‘rg‘onlari.-----------48-63
XULOSA. --------------------------------------------------------------------------------64-65
Foydalanilgan     adabiyotlar     rо‘yxati. -----------------------------------------------66-68
Ilovalar.
1 KIRIS H.
Mavzuning   dolzarbligi.   Mustaqil   respublikamizning   ijtimoiy   fanlar   sohasi
olimlari   oldida   xalqimiz   tarixini,   shuningdek   boshqa   xalqlar   tarixini   haqqoniy   va
to laqonli   o rganish   masalasi   dolzarb   vazifa   sifatida   turibdi.   Bu   haqda’ ’
O zbekiston   Respublikasi   Prezidenti   I.A.   Karimov   respublikamizning   etakchi
’
tarixchi   olimlari   bilan   o tkazgan   uchrashuvida   va   boshqa   mazkur   soha   bilan	
’
bog liq   yig ilishlarda   bir   necha   marta   ta kidlab   o tgan	
’ ’ ’ ’ 1
.   Shuningdek,   bu
vazifalar   O zbekiston   Respublikasi   Vazirlar   Mahkamasining   Qarorlarida   ham	
’
o z aksini topgan	
’ 2
.    
O zbekiston   Respublikasining   Oliy  Majlisi   Senati         «Arxeologiya   merosi	
’
ob ektlarini   muhofaza   qilish   va   ulardan   foydalanish   to frisida»gi   Qonunni	
’ ’
amaldagi   «Madaniy   meros   ob ektlarini   muhofaza   qilish   va   ulardan   foydalanish	
’
to frisida»gi qonun bilan  hamohangdir, chunki arxeologiya merosi ham madaniy	
’
merosimizning  bir  qismi.  Lekin madaniy  meros     bu    juda  keng tushuncha  va  u	
–
O zbekistonning   qadimiy   arxeologik   va   me moriy   obidalari,   muzeylarda	
’ ’
saqlanyotgan yuzlab turdagi noyob topilmalar, qadimiy kitoblar va boshqa yozma
yodgorliklar,   barcha-barchasini   qamrab   oladi.     Yangi   qonun   madaniy
merosimizning   alohida bir qismi, O zbekistonning katta va bebaho milliy mulki	
’
  uning   betakror   arxeologik   yodgorliklarini   muhofaza   qilish   va   ulardan	
–
foydalanishga qaratilgan. 
O zbekistonning arxeologiya merosi va undan foydalanish keyingi yillarda	
’
davlat   siyosati   darajasiga   ko tarildi.   O zbek   davlatchiligi   tarixini   o rganishda	
’ ’ ’
arxeologiya  yodgorliklari   bosh   omil   bo lib  xizmat   qilganligi   barchaga   ma lum.	
’ ’
1
  Каримов   И.А.   Тарихий   хотирасиз   келажак   йўқ   //   Биз   келажагимизни   ўз   қўлимиз   билан   қурамиз.   –Т.,
Ўзбекистон,   1999.   7   ж.   –Б.   128-132;   Каримов   И.А.   Юксак   маънавият   –   енгилмас   куч.   –   Т.,   2008;   Каримов
И.А.   Жаҳон   молиявий-иқтисодий   инқирози,   Ўзбекистон   шароитида   уни   бартараф   этишнинг   чора   ва
тадбирлари. – Т., 2009; Каримов И.А. Мамлакатимизни модернизация қилиш ва кучли фуқаролик жамияти
барпо этиш – устувор мақсадимиздир // Ўзбекистон Республикаси Олий Мажлиси Қонунчилик палатаси ва
Сенатининг   қўшма   мажлисидаги   маърузаси.   –   Т.,   2010;   Каримов   И.А.   Асосий   вазифамиз   –   Ватанимиз
тараққиёти   ва   халқимиз   фаровонлигини   янада   юксалтиришдир   //   2011   йилнинг   асосий   якунлари   ва   2012
йилда   Ўзбекистонни   ижтимоий-иқтисодий   ривожлантиришнинг   энг   муҳим   устувор   йўналишларига
бағишланган Вазирлар Маҳкамасининг мажлисидаги маърузаси. – Т., 2012.
2
 Ўзбекистон Республикаси Вазирлар Маҳкамасининг Қарори “Ўзбекистоннинг Янги тарихини тайёрлаш ва
нашр этиш” // Г. Халқ сўзи. 17 декабр 1996 йил; Ўзбекистон Республикаси Вазирлар Маҳкамасининг Қарори
“Ўзбекистон   Республикаси   Фанлар   академияси   Тарих   институти   фаолиятини   такомиллаштириш
тўғрисида” // Г. Халқ сўзи. 27 июн 1998 йил.
2 Keyingi   yillarda   mamlakatimizning     Termiz,   Buxoro,   Xiva   shaharlarining   2500
yilligi,   Qarshi   va   Shahrisabz   shaharlarining   2700,   Marfilon   shahrining   2000,
Samarqand   shahrining   2750   va   Toshkent   shahrining   2200   yilligi     sanalari   bu
qadimiy   shaharlar   xarobalari   bo lgan   arxeologiya   yodgorliklarda   olib   borilgan’
uzoq yillik murakkab  arxeologik tadqiqotlar natijasida  aniqlangan.
Mavzuning o rganilish darajasi.	
’  
Xalqlarning ozodlik, mustaqillik, baxt-saodatga azaliy intilishi o z taqdirini	
’
o zi   belgilashga   azmu   qarori   hayotdagi   chiqur   o zgarishlarni   harakatga	
’ ’
keltiruvchi kuchdir. 3
 
О‘zbekiston   tarixini   о‘rganishda   ToshdU   (О‘zMU)   “Arxeologiya”
kafedrasining   Kesh   arxeologik-topagrafik   ekspedetsiyasi   va   О‘zbekiston
Respublirasi   Fanlar   Akademiyasi   Arxeologiya   instituti   olimlari   tomonidan
tо‘laligicha   ochib   о‘rganilgan   va   olib   borgan   arxeologik   izlanishlari   nihoyatda
qimmatli ma lumotlarni bergan.	
’
  Mustaqillik   yillarida   bosib   o tgan   va   to plagan   tajribamizni   xolisona	
’ ’
baholash,qo lga   kiritilgan   yuksak   marralarimizni   tahlil   etish   mamlakatimizni	
’
tadrijiy   va   bosqichma-bosqich   rivojlantirish   bo yicha   biz   tanlagan   modelning	
’
naqadar to fri ekanini va shu yo ldan bo ndan bo yon ham ofishmay qat iyat	
’ ’ ’ ’ ’
bilan borishimiz zarurligini yaqqol ko rsatmoqda	
’ 4
. 
О‘zbekistonning   qadimiy   shaharsozlik   madaniyati   tarixi   va   rivojida
Qashqadaryo   vohasi     muhim   о‘rin   egallaydi.   Voha   Qashqadaryoning   uzanida
joylashgan bо‘lib, bu hudud qadimgi sharq tipidagi sug‘orma dehqonchilik uchun
juda qulay hisoblanadi. 
  Ilk   temir   davrida   О‘rta   Osiyoning   Baqtriya,   Marv,   Sо‘g‘d,   Xorazm
о‘lkalarida     dehqonchilik vohalari  shakllana boshlaganlar  va ularning markazlari
bо‘lgan aholi manzillari mustahkam mudofa devorlari bilan о‘rab olingan.
Eramizdan   avvalgi   IV   asrda     Sо‘g‘d   Aleksandr   Makedonskiy     armiyasi
tomonidan   ishg‘ol   qilinadi   va   uning   imperiyasi   tarkibiga   kiritiladi.   Aleksandr
3
 Ислом Каримов.Ўзбекистон мустақилликка эришиш остонасида.НМИУ, “Ўзбекистон”, Т.2011.426 б.
4
 Мамлакатимизда демократик ислоҳатларни янада чуқурлаштириш ва фуқоролик жамиятини 
ривожлантириш концепцияси.Т.,Ўзбекистон.2010.7-8 б.
3 kelgan   paytda     Qashqadaryo   vohasida   ikkita   shahar   -   uning   yuqori   oqimidagi
Shahrisabz   vohasida   Uzunqir,   quyi   Qarshi   vohasida   esa   Yerqо‘rg‘on     mavjud
bо‘lgan.   Yaqinda   Afg‘oniston   hududida   topilgan,   eramizdan   avvalgi   IV   asrda
oromiy yozuvida bitilgan   bir hujjatda Aleksandr hujumi arafasida Kish (Kesh) va
Nikshapa   (Naxshab)   ning   shahar   devorlarini   zudlik   bilan   ta’mirlash   haqida   sо‘z
boradi.   Bu   matnda   Keshdagi   Uzunqir   va   Naxshabdagi   Yerqо‘rg‘on   haqida   sо‘z
yuritilgan. Eramizdan avvalgi VI asrda  shahar devorlari tubdan  ta’mirlanadi.  
Bitiruv   malakaviy   ishining   maqsad   va   vazifalari.   Bitiruv   malakaviy
ishining maqsad va vazifalari   Qashqadaryo  vohasidagi arxeologik izlanishlarining
asosiy   yо‘nalishlaridan   biri   bu   qadimgi,   o’rta   asrlar   va   XVII-XIX   asrga   oid
mudofaa qо‘rg‘onlarini arxeologik jihatdan о‘rganish bо‘ldi. 
Prezidentimiz ta’kidlaganidek …o’z ona yurtining tinch, osoyishta hayotini,
beg’ubor   osmonini   asrash   uchun   mardlik,jasorat   vа   qahramonlik   ko’rsatgan,   jon
fido etgan yurtdoshlarimizning xotirasi abadiy yashaydi… 5
Shu   maqsaddan   kelib   chiqib,   quyidagilarni   hal   etish   asosiy   vazifa   etib
qo’yildi:
– Vohadagi Qarshi, SHahrisabz, G’uzor, Yakkabog’   Qamashi tumanlaridagi
xarobalarida   va   uning   atrofidagi   boshqa   arxeologik   yodgorliklar   mudofaa
tizimining tarixiy ahamiyati va inqirozga yuz tutish sababarini ko rsatib berish. ’
-Qashqadaryo   vohasi   shaharlari   tarixini   o rganish   jarayonida   hal   etilishi	
’
kerak bo lgan asosiy masalalarni ilmiy tahlilini berish. Bu borada har bir davrga	
’
taalluqli   barcha   nashrlar,   materiallarni   o rganish,   keyingi   davrda   tadqiqotchilar	
’
tomonidan   olingan   yangi   ma lumotlar   bilan   boyitib   borilganligini   ko rsatib	
’ ’
berish;
  Qashqadaryo   vohasida   yashagan   qadimgi   aholining   me moriy	
– ’
yodgorliklarini   o rganish   jarayonida   alohida   ahamiyatga   ega   bo lgan   mudofaa	
’ ’
devorlari, turar joylar, harbiy inshoatlar va diniy marosimlar uchun mo ljallangan	
’
inshootlarining qurilish uslublarini tahlil qilish;
5
 Ислом Каримов. Инсон хотираси-боқий, қадр-қиммати-улуғ.Халқ сўзи газетаси. 2012 йил 10 май. № 91.1 б.
4                    –   Qashqadaryo vohasidagi qadimgi, o rta asrlar va sо‘nggi о‘rta asrlarga	’
oid mudofaa qo’ronlarining tarixini o’rganish jarayonida hal etilishi kerak bo’lgan
asosiy masalalarni ilmiy tahlilini berish. Bu borada har bir davrga ta’lluqli barcha
nashrlar, materiallarni o’rganish, keyingi davrda tadqiqotchilar tomonidan olingan
yangi ma lumotlar bilan boyitib borilganligini ko rsatib berish;	
’ ’
Bitiruv   malakaviy   ishining   davriy   chegarasi.       Qashqadaryo   vohasidagi
qadimgi,   o rta   asrlarga   va   XVII-XIX   asrlarga   oid   mudofaa   qo rgonlarining	
’ ’
qaerlarda   qurilganligi,   nima   vazifani   bajarganligini,   me moriy   yodgorliklarini	
’
o rganish   jarayonida   alohida   ahamiyatga   ega   bo lgan   turar   joylar,     mudofaa	
’ ’
uchun mo ljallangan inshootlarining qurilish uslublarini tahlil qilish; 	
’
Qashqadaryo     vohasi   tarixini   tо‘liq   yoritish   uchun   bu   qо‘rg‘onlarni   har
tomonlama   о‘rganish   lozim   edi.   Shuni   aytib   о‘tish   kerakki,   yozma   manbalardagi
mavjud   ma’lumotlar   bir   tomonlama   bо‘lib,bu   qо‘rg‘onlarning   tuzilishi,   mudofaa
qismlari   haqida   tо‘liq   ma’lumot   berilmaydi.   Shu   tufayli   ham   bu   qurg‘onlarni
arxeologik jihatdan о‘rganib chiqish juda muhim bо‘lib, bu vazifa Toshkent Davlat
Universiteti     (hozirgi   О‘zMU)   “O’rta   Osiyo   arxeologiyasi”   kafedrasining   Kesh
arxeologik-topagrafik   ekspedetsiyasi   va   О‘zbekiston   Respublirasi   Fanlar
Akademiyasi   Arxeologiya   institutining   tashkil   topishining   dastlabki   yillardayoq
kun   tartibiga   qо‘yilgan   edi.   Hozirgi   kungacha   bu   sohada   kо‘p   ishlar   amalga
oshirilgan.   Lekin   ushbu   mavzuda   sо‘nggi   yillarda   diplom   ishlari   himoya
qilinmagan. Shularni hisobga olib  Qashqadaryoda vohasidagi mudofaa inshoatlari
bilan   vohadagi   qadimgi,   o’rta   asrlar   va   sо‘nggi   о‘rta   asrlarga   oid   mudofaa
qо‘rg‘onlarini   yozma   manbalar   va     arxeologik   jihatdan   о‘rganilish   tarixini
yoritishni maqsad qilib oldik.
Qashqadaryoning vodiydan dashtga bir necha о‘zanga ajralib chiqish yeriga
yaqin  joyda,  uning  Rо‘daksoy   о‘zani  bо‘yida  miloddan  avvalgi  VIII-VII   asrlarda
dehqon aholi  zich joylashgan      dastlabki  qishloq  paydo bо‘ladi  va       tezda uning
atrofi   mahobatli     mudofa   devori   bilan   о‘rab   olinadi.   Shu   asnoda   hozirgi
Yerqо‘rg‘on yodgorligi о‘rnida Qarshi vohasining ilk markaziy shahri shakllanadi. 
5 Eramizdan avvalgi  II asrda Naxshabda yana bir yirik shaharga asos solinadi.
Bu shaharning harobalari bizning kunlargacha Qal’ayi Zohaki Moron nomli ulkan
yodgorlik   kо‘rinishida   yetib   kelgan.   Bu   yodgorlik   hozirgi   Qarshi   shahrining
markaziy qismida joylashgan.   
Eftalitlar   imperiyasi   tarix   sahnasidan   ketgandan   keyin   qaror   topgan   Turk
hoqonligi   davrida   Yerqо‘rg‘on   о‘rnidagi   shahar   -     Nikshapa   (Naxshab)   boshqa
tiklanmaydi   va     bu   davrda   Qarshi   vohasining   yangi   markaziga   asos   solinadi.
Qashqadaryoning   chap   sohilida,   Yerqо‘rg‘on   xarobalaridan   2,5-3   km   masofada
joylashgan     va   hozirda   mahalliy   aholi   tomonidan   Shulluktepa   nomi   bilan
yuritiladigan ulkan yodgorlik о‘rnida eramizning III - IV asrlarida bunyod etilgan
kichikroq qal’a  VI - VII asrlarga kelib vohadagi eng yirik qal’a – shaharga aylana
boradi va vohaning poytaxti maqomini oladi. 
Somoniylar   va   Qoraxoniylar     sulolalari   davrida   Nasaf   Movarounnahrning
eng yirik iqtisodiy va madaniy markazlaridan biriga aylanadi. 
Mо‘g‘ullar   hukmronligi   davrida   О‘rta   Osiyoda   tashkil   topgan   Chig‘atoy
ulusi  xonlari  Qashqadaryo  vohasiga e’tibor bilan qaraganlar. 1318-1326 yillarda
ulus   xoni   Kapakxon   qadimgi   Nasaf   xarobalaridan   4,5–5   km   janubda
Qashqadaryoning chap sohiliga yaqin joyda xon qarorgohi sifatida Qarshi qal’asini
bunyod ettirgan.  
  Qarshi   qal’asi     4   metr   qalinlikdagi   mudofaa   devorlari   bilan   о‘ralgan,
kvadrat   shaklidagi     yirik   qо‘rg‘on   kо‘rinishida   bо‘lib   maydoni   630   x   630   metrni
tashkil etadi.
    Bitiruv   malakaviy   ishining   nazariy–uslubiy   asoslari.   Tadqiqotda
o’rganiliyotgan muammoni turi talqin etishda arxeologik,etnografik,numizmatik va
yozma   manbalarga     amal   qilindi.   Turli   manba   va   ma lumotlarni   tahlil   qilishda’
ularga   qiyosiy   va   tanqidiy   nuqtai   nazardan   yondashildi.   Davr   xususiyatlarini
nazarda   tutgan   holda   voqealar   tarixiylik,   tadrijiylik,   stivilizastion   yondashuv
usullari asosida umumlashtirildi va tahlil etildi.
Tadqiqotning   nazariy-uslubiy   asosini   ishlab   chiqishda   O zbekiston	
’
Respublikasi   Prezidenti   I.A.   Karimovning   asarlari,   ma ruza   va   nutqlarida   ilgari	
’
6 surilgan   ilmiy-nazariy   ko rsatmalari,   tarixiy   shaxslar   va   qadimiy   shaharlarning’
yubiley   tantanalarida   so zlagan   nutqlari,   O zbekiston   Respublikasi   Vazirlar
’ ’
Mahkamasining   Qarorlarida   ilgari   surilgan   muhim   vazifalar   haqidagi
ko rsatmalar muhim ahamiyat kasb etadi. 	
’
Bitiruv malakaviy ishining ilmiy yangiligi  quyidagilardan iborat:
- Qashqadaryo vohasidagi qadimgi, o rta asrlarga va XVII-XIX asrlarga oid	
’
mudofaa   qo rgonlarida  olib  borilgan  tadqiqot  ishlari  natijasida   u  erdagi   qadimgi	
’
mudofaa  inshoatlari  klassifikastiya qilindi;
-   tadqiqot   ishlari   jarayonida   o rganilgan   devor   qoldiqlari     asosida   ularning	
’
qurilish uslubi, qalinligi, materiali, xom ashyo tarkibi, pishitish va turi o rganildi;	
’
-   Qashqadaryo   vohasi   va   uning   atrofidagi   yodgorliklar   hududi   haqida
ma lumotlar   to planib,   undagi   mavjud   bo lgan   qadimgi   va   o rta   asrlar	
’ ’ ’ ’
shaharlarining siyosiy, ijtimoiy-iqtisodiy va madaniy hayoti ko rsatib berildi;	
’
Bitiruv   malakaviy   ishining   amaliy   ahamiyati.   Bitiruv   malakaviy   ishining
tadqiqot   qismi   va   xulosa   qismida   keltilirgan   ma lumotlardan   umumiy   o rta	
’ ’
ta lim maktablari, akademik listeylar, o rta maxsus kasb-hunar kollejlarida tarix	
’ ’
fani   darslarida,   o lka   tarixini   o rganishda,   universitetlardagi   tarix   fakultetlarida	
’ ’
maxsus kurs ma ruzalarini tayyorlashda foydalanish mumkin.
’
Bitiruv   malakaviy   ishning   aprobatsiyasi.   BMI   Qarshi   Davlat   universiteti
Tarix   fakulteti   Jahon   tarixi   va   arxeologiya   kafedrasi   qoshidagi   Yosh   arxeolog
“ ” “ ”
tо‘garagida   ma’ruza   qilingan,   hamda   2011-2012   о‘quv   yillarida   “Jahon   tarixi   va
arxeologiya” kafedrasida muhokama qilingan. 
Bitiruv   malakaviy   ishi   kirish,   ikki   bob,   to’rt   fasl,   xulosa,     adabiyotlar
ro’yxati va ilovadan iborat. BMI ning umumiy hajmi 69 ta betni tashkil etadi.  
7 1 . Qashqadaryoda vohasidagi shaharlarning  vujudga kelishi va mudofaa
tizimi.
1.1. Vohadagi mudofaa qо‘rg‘onlarining arxeologik о‘rganilish tarixi
Qashqadaryo   vohasi   hududida   sо‘nggi   yillarda   ToshdU   О‘rta   Osiyo
arxeologiyasi   kafedrasi   a’zolari   tomonidan   olib   borilgan   arxeologik   tadqiqotlar
natijasida   kо‘plab   mustahkamlangan   qishloq   mehmonlari   qо‘rg‘onlar   о‘rganib
chiqildi.
Qashqadaryoning   vodiydan   dashtga   bir   necha   o’zanga   ajralib   chiqish   eriga
yaqin   joyda,   uning   Ro’daksoy   o’zani   bo yi   miloddan   avvalgi   VIII-VII   asrlarda’
aholi   zich   joylashgan     dehqonchilik   qishlog i   paydo   bo ladi.   Ma lum   vaqtdan	
’ ’ ’
keyin uning atrofi mahobatli  mudofa devori bilan o rab olinadi.   	
’
Eramizdan   avvalgi   VI   asrda,   ya ni   Ahmoniylar   hukmronligi   davrida	
’
Marakandadagi kabi bu  shahar devorlari  ham tubdan  ta mirlanadi.  	
’
Eramizdan   avvalgi   IV   asrda     shahar   Aleksandr   Makedonskiy     armiyasi
tomonidan   ishg ol   qilinadi.     Aleksandr   kelgan   paytda     Qashqadaryo   vohasida	
’
ikkita shahar   mavjud bo lgan. Bu  shaharlarning qadimiy  nomlari  to g risida	
’ ’ ’
fanda   uzoq   yillar   davomida   turlicha   qarama-Qarshi   fikrlar,   taxminlar,   farazlar
hukm   surdi.   Bu   shaharlar   olimlar   tomonidan   Ksenippa,   Nautaka,   Nashebo,
Nashebolo,   Bolo   va   hokazo   nomlar   bilan   atal di.     Yaqinda   Afg onistonning	
’
shimoliy   hududlaridan   topilgan   qadimiy   bir   hujjat   mana   shu   tortishuvlarga   nuqta
qo ydi.	
’
Bu   hujjat   qadimgi   oromiy   tilda   eramizdan   avvalgi   330   -   320   yillarda     mol
terisiga bitilgan maktub bo lib,  u Ahmoniylar saltanati tasarrufidagi Baqtr satrapi	
’
(hokimi)   tomonidan   uning   o z   qo li   ostidagi   Xulm  	
’ ’ (Baqtr   (Balx)dan   50   km
masofada   joylashgan   Toshqo rg on     R.A.)
’ ’ –   degan   shaharcha   boshqaruvchisi
Bagavanta nomiga yuborilgan. Xatda Nikshapaya va Kish shaharlari atroflaridagi
mudofa   inshootlari   qurilishini   nazorat   qilish   uchun   askar   yuborish   lozimligi
8 buyurilgan.   Bu   xatda   Nikshapaya   (Naxshab)   va   Kish   (Kesh)   shaharlari   nazarda
tutilganligi tarixchi va manbashunos olimlar tomonidan to la e tirof etildi.’ ’
      Eramizning     III     asridan       Nikshapayada     shahar   qurilishining   yangi
yuksalish   davri   boshlanadi.   Shahar   markazida   ibodatxonaning   ulug vor   binosi	
’
barpo   etiladi,   hokim   saroyi   quriladi,   ichki   va   tashqi   mudofa   devorlari   tubdan
ta mirlanadi,   kulollar   va   temirchilar   mahallalari   kengayadi.   Bu   davrda	
’
Nikshapaya   Markaziy Osiyoning  yirik va gullab yashnagan shahriga aylanadi.  
  VI   asrda   shahar   halokatga   uchraydi.   Turk   hoqonligi   va   Sosoniylar   Eroni
harbiy   ittifoqining   Eftalitlar   bilan   562-564   yillarda   olib   borgan   urushi   Eftalitlar
imperiyasining tarix sahnasidan ketishiga va bu davlatining markaziy shaharlaridan
biri     Nikshapaya   (Naxshab)ning   tamomila   vayron     etilishiga   sabab   bo ldi.	
’
Mashhur   rus   olimi   L.N.Gumilevning   ma lumotiga   ko ra,   Turk   hoqonligi   va	
’ ’
Sosoniylar     harbiy   ittifoqining  Eftalitlar   bilan   hal   qiluvchi   urushi   aynan  Naxshab
atrofida ro y bergan.	
’
    Eftalitlar   imperiyasi   tarix   sahnasidan   ketgandan   keyin   qaror   topgan   Turk
hoqonligi   davrida         Nikshapaya   (Naxshab)   boshqa   tiklanmaydi.   Bu   shaharning
xarobalari bizning kunlargacha hozirgi Qarshi shahridan 10 km shimoliy-g arbda	
’
joylashgan   ulkan     arxeologik   obida   -   Erqo rg on   yodgorligi   ko rinishida   etib	
’ ’ ’
kelgan.
Turk   hoqonligi   davrda   Qarshi   vohasining   yangi   markaziga   asos   solinadi.
Qashqadaryoning   chap   sohilida,   Nikshapayadan   3,5-4   km   masofada   joylashgan,
eramizning   III   -   IV   asrlarida   bunyod   etilgan   kichikroq   qal a     VI   -   VII   asrlarga	
’
kelib kengayib vohadagi eng yirik   shaharga aylana boradi va tez orada vohaning
poytaxti maqomini oladi. 
  Bu   shahar     Nikshapaya   (keyingi   asrlarda   uning   nomi     Nikshapa   yoki
Nikshap   deb   ozgina   o zgargan   bo lishi   ham   mumkin   -   R.A.)   nomining   sal	
’ ’
o zgargan   formasi   nomi   bilan   Naxshab,   arablar   istilosidan   keyin   esa   Nasaf   deb	
’
yuritilgan.   Lekin   Naxshab   nomi   ham   Nasaf   nomi   bilan   bir   necha   asr   davomida
birga  ishlatilib kelingan. 
9 Bu   shahar   arablar   istilosiga   Qarshi     ko tarilgan   Muqanna   boshchiligidagi’
mashhur   «oq   kiyimlilar   qo zg aloni»ning     markaziga   aylangan.   Qo zg alon	
’ ’ ’ ’
bostirilgandan keyin shaharda va  butun vohada katta qirg in o tkazilgan. 	
’ ’
Somoniylar   va   Qoraxoniylar     sulolalari   davrida   Nasaf   Movarounnahrning
eng yirik iqtisodiy va madaniy markazlaridan biriga aylanadi.   
  Nasafda   va   Qashqa   vohasining   boshqa   shaharlari   va   qishloqlarida
fanlarning turli yo nalishlarida ijod qilgan mashhur allomalar riyoziyot, tibbiyot,	
’
fikxshunoslik,   dinshunoslik,   dunyoviy   va   islom   falsafasi,   hadisshunoslik,   tarix
ilmlari   bilan   mashg ul   bo lganlar.   Manbalarda   Nasaf,   Samarqand,   Balx,   Marv,
’ ’
Bog dod     kabi   shaharlarda   yashagan   va   «nasafiy»   nisbasi   ostida     ijod   qilgan	
’
yuzlab nasaflik mashhur allomalarning nomlari ma lum. 	
’
1219-1220     yillardagi   Chingizxon   boshchiligidagi   mo g ullar   istilosi	
’ ’
davrida   Nasaf   ham   Markaziy   Osiyoning   o nlab   shaharlari   qatorida   tamomila	
’
vayron   qilindi,   bir   necha   asrlar   davomida   tarkib   topgan   jahonshumul   madaniyat
tamomila tanazzulga uchradi. 
    Mo g ullar   hukmronligi   davrida   O rta   Osiyoda   tashkil   topgan	
’ ’ ’
Chig atoy ulusi   xonlari   Qashqadaryo   vohasiga e tibor bilan qaraganlar. 1318-	
’ ’
1326   yillarda   ulus   xoni   Kapakxon   qadimgi   Nasaf   xarobalaridan   4,5   5   km	
–
janubiy-sharqda Qashqadaryoning chap sohiliga yaqin joyda xon qarorgohi sifatida
Qarshi qal asini bunyod ettirgan.  Kebakxon Qarshi qal asi ichidagi saroyga ulus	
’ ’
oliy hokimiyati - xon o rdasini joylashtirdi.	
’
Qarshi   qal asining   bunyod   etilishi   bu   vohadagi   shaharsozlik	
’
madaniyatining   uchinchi   bosqichini   boshlab   berdi   va   bu   bosqich   ayni   kunlarda
ham davom etmoqda. Bu holat Qarshi shahri o zining 2700 yillik tarixiy faoliyati	
’
davrida o z  joyini  ikki  marotaba  o zgartirganligini  ko rsatadi.	
’ ’ ’
Kishsh-Kesh- Shahrisabz        Ilk o rta asrlarda Naxshab va Kesh viloyatlari	
’
moddiy   madaniyati,   xususan   kulolchiligi   bir-birlaridan   sezilarli   darajada   farq
qilishi     mutaxassislar   tomonidan   to la   e tirof   etilgan   (Kabanov,   1982).       Lekin	
’ ’
o rta   asrlarga   kelib   bu   vohalar   moddiy   madaniyatining,   xususan   shaharlari   va	
’
qishloqlari   madaniyati   bir-birlari   bilan   yaqin   umumiylik   kasb   etganlari   uchun
10 Kesh vohasi o rta asrlar shaharlari va qishloqlari to g risida xususan vohaning’ ’ ’
markaziy   shahri   Kesh   (Kitob-Shahrisabz)       to g risida   batafsilroq   to xtalib	
’ ’ ’
o tish joizdir.	
’   
1996   yilda   ushbu   satrlar   muallifi   rahbarligidagi   arxeologiya   guruhi
tomonidan   Shahrisabz   shahrida   olib   borilayotgan   qurilish   va   obodonlash-tirish
ishlarida   davrida   keng   qamrovli   arxeologik     kuzatish   va   qazishma   ishlari   olib
borildi       Bu   tadqiqotlarda   Oqsaroy   peshtoqidan   50-60   metr   janubda   pishiq
g ishtdan bunyod etilgan yupqa devorlar qoldiqlari  bilan birga  bizga noma lum
’ ’
bo lgan     yirik   inshoot       poydevorining   bir   qismi   topildi.   Bu     poydevorning
’
qalinligi   132-135   sm     bo lib   50   sm   balandlikda   saqlangan.   Bu   devor   22-23x22-	
’
23x   4-5   sm   o lchamdagi   pishiq   g ishtlardan   bunyod   etilgan.   Devor   janubiy-	
’ ’
g arbdan   shimoliy-sharq   tomonga   yo nalgan.   Shuning   uchun   bu   devorning	
’ ’
yo nalishi Oqsaroyning simmetrik yo nalishiga unchalik mos kelmaydi. Shuning
’ ’
uchun bu devor Oqsaroyga tegishli emasligi ayon bo ldi.	
’
Hozirda   qad   rostlab   turgan   Amir   Temur   haykali   poydevori   ostidagi
kotlovandan   esa   somoniylar davriga oid 20x20x3 sm, 21x21x3 sm g ishtlardan	
’
bunyod   etilgan   yupqa   devorning   bir   qismi   ochildi.       Hozirgi   basseyn   o rnidagi	
’
kotlovandan   ham   somoniylar   davriga   oid   pishiq   g ishtlardan   bunyod   etilgan	
’
qisqa-qisqa   devorlar   va   qoraxoniylar   davriga   oid   yirik   hajmdagi   to rtburchak	
’
pishiq   g ishtlardan   qurilgan   uzun   yo lak   topildi.   Bu   maydonda   olib   borilgan	
’ ’
arxeologik   tadqiqotlarda   aynan   Oqsaroyga   tegishli   yoki   uning   bir   qismi   bo lgan	
’
me moriy inshootlarning qoldiqlari deyarli topilmadi. 	
’
 Oradan o n yil o tib  2006 yilda  bu  hududda arxeologik tadqiqotlar yana	
’ ’
yo lga qo yildi va Oqsaroy peshtoqining saqlanib qolgan qismidan taxminan 50	
’ ’
m   sharq   tomondagi   maydonda   keng   miqyosda   arxeologik   qazishma   ishlari   olib
borildi.  
  Qazishma   maydonining   Oqsaroyga   yaqin   qismida,   saroyning   bosh
peshtoqidan   sharqqa   qarab   yo nalgan   tashqi   devori   yo nalishiga   ko ndalang	
’ ’ ’
holatda uzunligi 12 m va kengligi 1,5 m  va chuqurligi 1,60 m bo lgan stratigrafik	
’
transheya solindi. Transheyaning markaziy qismi esa 2 metrgacha chuqurlashtirildi
11 va bu erdan XI-XII asrlarga,  ya ni qoraxoniylar sulolasi hukmronligi davriga  oid’
bo lgan   o nga   yaqin   sopol   idishlarning   parchalari   topildi.   Ulardan   uch   donasi	
’ ’
sirlangan sopol laganlarning parchalaridir. Bu madaniy qatlamning ostida esa inson
tomonidan o zlashtirilmagan sarg ish rangdagi toza er qatlami-materik mavjud.  	
’ ’
  Shurfning   quyi   qatlamlaridan   bir   nechta   ilk   o rta   asrlarga   oid   kulollik	
’
idishlarining parchalari uchradi. Bu parchalar  topilgan qatlamning qalinligi  25-30
sm   atrofida   bo lib   unda   me moriy   qoldiqlar   uchramagan   bo lsada,   bu   muhim	
’ ’ ’
holatni   albatta   nazardan   qochirmaslik   lozim.   Chunki   Shahrisabz   shahri   hududida
ilk   o rta   asrlarda   ham   aholi   yashaganligi   va   bu   erda   qishloqlar   faoliyat	
’
ko rsatganligi bu hududda avval olib borilgan arxeologik tadqiqotlardan ma lum	
’ ’
bo lgan.   Bunday   yodgorliklardan   biri   Kesh-Shahrisabzning   shimoliy
’
darvozasidan   shimol   tomonda   joylashgan   Zindontepadir.   Zindontepada   ochib
o rganilgan inshoot bu erda faoliyat yurgizgan   olov ibodatxonasining xarobalari
’
deb talqin qilinadi  (Usmonova, Baxshistyan, 1988, s.45)
Undan   tashqari   yana   ikkita   ilk   o rta   asrlarga   oid     yodgorlik   Malik   Ajdar	
’
masjidi yaqinida mavjud bo lgan va keyinchalik ular qabristonga aylanib ketgan.	
’
Umuman   olganda   Oqsaroyning   sharq   tomonida   olib   borilgan   arxeologik
qazishmalar   davomida   bu   erda   XVII-XVIII   asrlarda   faoliyat   ko rsatgan   aholi	
’
turar-joylarining   xarobalari   ochib   o rganildi.     XVII-XVIII   asrlarga   oid   madaniy	
’
qatlamlar   ostidan   Qoraxoniylar   davriga   oid   50   -   55   sm   qalinlikdagi     madaniy
qatlam     va   bu   qatlam   tarkibidan   XI-XII   asrlarga   oid   kulolchilik   idishlarining
topilishi   Kesh-Shahrisabz   tarixiga   oid   bir   qator   muammolarning   birmuncha
oydinlashtirilishiga xizmat qilishi mumkin. 
1996  yilda     shahar   markazidagi     keng   maydonda   Qoraxoniylar   davriga   oid
madaniy qatlamlar, yirik pishiq g ishtlardan terilgan yo lak va     katta miqdorda	
’ ’
kulolchilik       buyumlari       majmuasi   qo lga   kiritilgan   edi.   (Raimkulov   A.A.,	
’
Suleymanov R.X. i  dr., 1996). 2006 yilgi  qazishmalar  davrida 1996 yil  qazishma
o tkazilgan   joydan   200-250   m   shimol   tomonda   aynan   mana   shu   davrga   oid	
’
madaniy   qatlamlarning   uchrashi   bu   erda   qoraxoniylar   davrida   keng   maydonni
egallagan  yirik  aholi punkti mavjud bo lganligini ko rsatadi.   Bu aholi  punkti	
’ ’
12 o rta     asrlarda       hozirgi   Shahrisabz   o rnida   qad   rostlagan   Kesh   shahrining’ ’
xarobalarimi,   yoki   keyinchalik   Kesh   shahrining   barpo   etilishiga     asos     bo lgan	
’
yirik   qishloq  qoldiqlarimi, hozir mana shu to g rida qisman fikr yuritsak. 	
’ ’
Hozirgi   Kitob   shahridan   g arbda,   Zarafshon   tizmasidan   oqib   keluvchi	
’
Sho robsoy   bo yida   Podayotoqtepa,   Uzunqir   va   Sangirtepa   nomli   yirik	
’ ’
arxeologik yodgorliklar majmuasi mavjud. Bu yodgorliklarda salkam o ttiz yildan	
’
beri arxeologik qazishma ishlari olib boriladi. Olib borilgan uzoq yillik arxeologik
tadqiqotlar   natijasida   bu   yodgorliklar   Sho robsoy   bo yida   eramizdan   avvalgi	
’ ’
VIII-VII  asrlarda shakllangan qadimiy shaharning bizning kunlargacha etib kelgan
xarobalari   ekanligi,   qadimiy   Keshning   shahar   sifatidagi   tarixi   aynan   mana   shu
hududdan boshlanganligi ma lum bo ldi.	
’ ’
Eramizdan   avvalgi   III-II   asrlarda   tanazzulga   uchraydi   va   shahar   hozirgi
Kitob   shahri   hududidagi   Qalandartepa   yodgorligi   o rnida   qayta   qad   rostlaydi.	
’
Qalandartepada shaharlarga xos bo lgan, antik davrga oid mahobatli binolarning	
’
qoldiqlari   topilgan.     Qashqadaryoning   yuqori   qismi     Kesh   vohasining   asosiy	
–
markazi   bo lgan       bu   shahar   bu     erda   IX-X   asrlargacha   faoliyat   ko rsatganligi	
’ ’
aniq, lekin u hozirgi Shahrisabz o rniga aynan qaysi asrda ko chganligi  masalasi	
’ ’
hozirgacha   tamoman   aniqlangani   yo q.   Ayrim   olimlar   Shahrisabz   o rnidagi	
’ ’
shahar - Kesh  XI-XII asrlardan boshlab faoliyat ko rsatgan degan fikr bildirsalar,	
’
boshqa olimlar bu erda shahar XIV   asrda paydo bo lgan degan fikrni oldinga	
– ’
suradilar.  
X   asrda   Keshga   tashrif   buyurgan   arab   sayyohi   Ibn   Xavqalning   shaharga
bergan  ta rificha    «Kesh     «kuhandiz»,    «hisna»   va    «rabod»   dan  tashkil  topgan.	
’
U ndan   tashqari   yana   bir   shahar     « madina »   rabod   bilan   tutashib   ketgan.   Ichki
shahar   kuhandiz   bilan   birgalikda   xarobaga   aylanib   ketgan.   Aholi   tashqi   shaharda
yashaydi.     «Dar   al   Imara»,   ya ni   hukumat   uyi   shahar   tashqarisida,   rabod   esa   al	
’
Musalla degan joyda joylashgan. Turma va jome masjidi  xarobaga aylangan ichki
shaharda,   bozorlar   esa   rabodda.       Shaharning     barcha   imoratlari   loydan   va
yog ochdan   qurilgan.   Ichki   shahar   devorlarida   quyidagicha   nomlangan   to rtta	
’ ’
darvoza    bor.  «Bab  al  Hadid»  -   Temir   darvoza,  «Bab   Ubaydulloh»  -  Ubaydulloh
13 darvozasi,     «Bab   al   Qassarin»   -   Tozalovchilar   darvozasi,   «Bab   al   Madina   ad
Dohila» - Ichki shahar darvozasi. Tashqi shahar devorlarida   ikkita darvoza, «Bab
al   Madina   ad   Dohila»   -   Ichki   shahar   darvozasi     va   «Bab   Barknon»   -   Barknon
darvozasi.   Barknon   Keshga   yaqin   masofada   joylashgan   qishloqlardan   birining
nomi. 
Keshning shahar devorlari yaqinidan ikkita daryo oqib o tgan. Ulardan biri’
«Nahr al Qassarin» - Tozalovchilar daryosi  nomi bilan ataladigan bu daryo Siyam
tog laridan   oqib   keladi   va   Keshning   janubiy   darvozasi   yaqinidan   oqib   o tadi.	
’ ’
Ikkinchi daryo   « Nahr Asrud » nomi bilan ataladi va u Kashkrud rustoqi tomondan
oqib keladi. Bu daryo shaharning shimoliy darvozasi yaqinidan oqib o tadi.  	
’
    Keshga   tashrif   buyurgan   boshqa   bir   arab   sayyohi   Al   Muqaddasiyning
ma lumotiga   ko ra   shahar         «kuhandiz»,     «madina»,   «ichki   rabod»   va   unga	
’ ’
tutashgan tashqi raboddan tashkil topgan. Kuhandiz ichki shaharda bo lib xaroba	
’
ahvolga kelib qolgan, Jome masjidi ham ichki shaharda joylashgan va Samarqand
jome   masjididin   keyin   Sug ddagi   eng   chiroyli   masjiddir   (Kamaliddinov,   1996,	
’
s.18).
O rta   asrlar   sayyohlarining   bu   ma lumolarini   Shahrisabz   va   Kitob	
’ ’
shaharlari   topografiyasiga   tadbiq   etib   bu   ta riflar   hozirgi   Kitob   shahrining	
’
geografik   joylashuviga   tamoman   mos   tushishini   anglashimiz   mumkin.     «Nahr   al
Qassarin» - Tozalovchilar daryosi   nomi bilan ataladigan daryo bu hozirgi Oqsuv
daryosi   bo lib   shaharning   janubiy   darvozasi   yaqinidan,     ikkinchi   daryo   «Nahr	
’
Asrud» - Qashqadaryo esa shaharning shimoliy darvozasi yaqinidan oqib o tgan.  	
’
Arab   sayyohlari   tomonidan   ta riflangan   hozirgi   Kitob   shahri   o rnidagi	
’ ’
Kesh shahrining inqirozga uchrashi  uning madinasi va arkining buzilganligi bilan
boshlangan   bo lsa,   bu   jarayon   Somoniylar   davridan   boshlanganligini   ilg ash	
’ ’
mumkin. Bu shaharning inqirozi masalasida M.E.Masson haqiqaga yaqin bir fikrni
aytadi.   M.E.Masson   Keshning   inqirozga   uchrashi   sabablarini   ko proq   Muqanna	
’
qo zg aloni bilan bog laydi.   Chunki bu qo zg alonning eng qaynoq nuqtasi	
’ ’ ’ ’ ’
mana   shu   shahar   edi   va   ushbu   buyuk  xalq   harakatining  bostirilishi   jarayonida   bu
shahar   albatta   vayron   etilgan   va   keyinchalik   yana   tiklangan.   Somoniylar   davrida
14 islom   dini   bu     davlatning   rasmiy   diniga   aylangandan   keyin   ham   Kesh   shahri   va
uning atroflaridagi  qishloqlar aholisining ma lum qismi  Muqannaning izdoshlari’
sifatida   uning   dinini   ochiqchasiga   davom   ettirganlar.   M.E.Massonning   fikricha
islom   dini   homiysi   bo lgan   Somoniylar   uchun   bu   «isyonchilar   shahri»	
’
kutilmaganda  katta  muammo  tug dirishi   mumkin bo lgan  va shuning  uchun  bu	
’ ’
hukmron sulola podsholari bu shaharni iqtisodiy  hamda siyosiy jihatdan inqirozga
uchrashidan   manfaatdor   bo lganlar.     Mana   shu   holat   uning   inqiroziga   sabab	
’
bo lgan (Masson, 1977, s.27-29).	
’
      Hozirgi   kunda   arxeologiya   va   tarixshunoslik   fanlaridagi   jiddiy
muammolardan   biri     Kesh   shahrining   hozirgi   Shahrisabz   shahri   joylashgan	
–
hududga   qaysi   davrda   ko chganligi   masalasidir.   M.E.Masson   va	
’
G.A.Pugachenkovalarning fikrlariga ko ra Shahrisabz o rnidagi qishloq (shahar-	
’ ’
R.A.)   bu   erda   XIII   asrdan   keyin   paydo   bo lgan   (Masson,   Pugachenkova,   1953,	
’
s.21).   Boshqa   bir   olimning   fikricha,     Shahrisabzning       mudofaa   devorlari   Amir
Temur   tomonidan   bunyod   etilgan   (Smirnova,   1969,   s.47).   Hofizi     Obro ning	
’
bergan  ma lumotiga ko ra Amir Temur shahar devorlarini qurishga kirishganda	
’ ’
bu       erda   eski   mudofaa   devorlarining   qoliqlari   hali   mavjud   bo lgan     (Bartold,	
’
1963, tom 8, s.21). M.E.Masson mana shu ma lumotlar asosida shahar devorlari	
’
qurilishi Amir Temurning buyrug iga asosan 1378/79 yillarda olib borilgan degan	
’
fikrni   ilgari   suradi   (Masson,   Pugachenkova,   1953,   s.30-32).   Bu   fikrni   bu
devorlarni   arxeologik   jihatdan   tadqiq   etgan   boshqa   mutaxassislar   guruhi   ham
quvvatlaydilar   (Dresvyanskaya,   Lunina,   Sultanov,   Usmanova,   1993   s.   26-27).
Sh.Kamoliddinovning   fikricha,   shahar   devorlari   XI-XII   asrlarda   Qoraxoniylar
davrida   qurilgan   bo lishi       mumkin.   Kesh   (Kitob)   darvozalaridan   biri   Bob	
’
Barknon   deb   atalgan   va   bu   darvoza   shaharning   janubiy-g arbiy   qismida   bo lib	
’ ’
undan   Nasaf   va   Termizga   qarab   savdo   yo li   chiqqan.   Mana   shu     yo l   ustida	
’ ’
shaharga   yaqin     masofada   Barknon   joylashgan.   Shahar   darvozasi   qishloq   nomi
bilan atalishi (Nasafdagi G ubdin darvozasi ham G o bdin qishlog i sharafiga	
’ ’ ’ ’
atalganligini   eslash   kifoya     R.A.)   bu   qishloqning   juda   yirik   bo lganligidan
– ’
dalolat beradi. Sh.S.Kamoliddinovning fikriga ko ra Barknon hozirgi Shahrisabz	
’
15 o rnidagi   yirik   qishloq   bo lib   u   Kesh   (Kitob)   ning   «yo ldosh   shaharchasi»’ ’ ’
bo lgan   va   keyinchalik   Shahrisabz   Keshi   mana   shu   qishloq   asosida   shakllangan
’
(Kamaliddinov,   1996,   s.12-23).     Yirik   savdo   yo li   ustida   joylashgan   bu   qishloq	
’
asta   sekinlik   bilan   yirik   savdo   va   hunarmandchilik   markaziga   aylana   boshlagan,
XI-XII   asrlarda   unda   jome   masjidi   qurilgan.     Hozirgi   Ko k   gumbaz   masjidi	
’
poydevorlari   tagidan   topilgan   pishiq   g ishtdan   qurilgan   mahobatli   me moriy	
’ ’
nshoot qoldiqlari   mana shu masjidning xarobalari bo lishi mumkin (Usmanova,	
’
Sagdullaev,   1981,   3-13).   Mana   shu   davrda   Movarounnahrning   yirik   shaharlarida
namozgohlar   qurish   rasm     bo lgan.     Bir   qator   diniy   bayramlarda   butun   shahar	
’
xalqining   bir   vaqtda   namoz   o qishi   uchun   shahar   ichidagi   jome   masjilari   torlik
’
qilganligi,   bayram   qilishga   kattaroq   hudud   kerakligi   uchun   bunday   inshootlarga
ehtiyoj   tug ilgan.     Kesh-Shahrisabz   ham   yirik   shaharga   aylanganligi   uchun   bu	
’
erda   namozgoh   bunyod   etilgan.   M.E.Masson   va   G.A.Pugachenkovalarning
fikrlaricha Kesh-Shahrisabz namozgohi XIX asrda faoliyat ko rsatgan namozgoh	
’
o rnida, Kitob darvozasidan (Oqsaroyning ro parasida) yarim kilometr shimolda,	
’ ’
bu   erda   joylashgan   Balandtepa   atrofida   bo lgan.   1980   yillarda     Balandtepada	
’
zardushtiylik   ibodatxonasining   qoldiqlari   topilgan,   lekin   bu   erda   o rta   asrlar	
’
qatlamlari yo q (Usmanova, Baxshistyan, 1988).	
’
Ushbu   shaharda   bir   necha   yillar   mobaynida   arxeologik   qazishmalar   olib
borgan   Z.I.Usmanovaning   fikriga   ko ra   Shahrisabz   shahriga   mo g ullar	
’ ’ ’
hukmronligi   davrida   asos   solingan   (Usmanova,   1983,   s.208-215).   Bu   o rinda	
’
shahrisabz   shahri   hududida   uzoq   yillar   davomida   arxeologik   qazishmalar   olib
borgan   Z.I.Usmanova   tomonidan   qo lga   kiritilgan   natijalarni   batafsilroq   tahlil	
’
qilish   lozim.   Tadqiqotchining   ma lumotlariga   ko ra   Shahrisabzning   mudofaa	
’ ’
devorlari   X-XII   asrlarga   oid   arxeologik   materiallarga   ega   bo lgan   madaniy	
’
qatlamlar   ustiga   bunyod   etilgan.   Bu   davrga   oid   madaniy   qatlamlar   shaharning
sharq   tomondagi   Qalmoq     darvozasi   atrofidagi   shahar   devorlari   tagidan,   g arb	
’
tomondagi   Kushxona   darvozasi   yaqinidagi   minoralar   oralig idan   solingan	
’
kesmalardan,   hozirgi   Ko k   gumbaz   masjidi     joylashgan   hududlardan   va   boshqa	
’
ko plab o rinlardan topilgan.  «Shunday qilib Shahrisabzning g arbiy, shimoliy	
’ ’ ’
16 va sharqiy   mudofaa devorlaridagi kesmalar, tozalashlar deyarli bir xil manzarani
ko rsatadilar.   Dastlabki   devor   gorizontal,     qalinligi   7-15   sm   bo lgan   qatlamli’ ’
paxsadan qurilgan va u   X-XII asrlarga oid arxeologik materiallarga ega bo lgan	
’
madaniy   qatlamlar   ustiga   turibdi.   Bu   devorda   keyingi   davrlarga   oid   materiallar
uchramaydi   va   qatlamli   paxsa   devor   ostida   ham     qadimiyroq   biror   inshootning
qoldiqlari   yo q   va   qatlamli   paxsa   devorni   1378/79   yillarda   Temur   tomonidan	
’
qurilgan devor deb hisoblash mumkin» (Usmanova,  1983, s. 213)  (rus tilida chop
etilgan  maqoladan  tarjima bizniki   R.A.). 	
–
Bu   o rinda   Hofizi     Obro ning   Amir   Temur   shahar   devorlarini   qurishga	
’ ’
kirishganda   bu   erda   eski   mudofaa   devorlarining   qoldiqlari     mavjud   bo lganligi	
’
to g risidagi ma lumoti juda ham muhim (Bartold, 1973,  t.8, s.92) 	
’ ’ ’
Bizning   fikrimizcha   Kesh-Shahrisabzning     kengayib   shaharga   aylana
boshlashi   jarayoni   X   asrdan,   ya ni   Somoniylar   davrining   oxirlaridan,       asosan	
’
Qoraxoniylar   davridan     boshlanganligi   haqiqatga   yaqin.   Shahrisabz   shahridagi
Mirzo   Ulug bek   tomonidan   bunyod   etilgan   Ko k   gumbaz   masjidi   atroflarida,	
’ ’
uning ichida olib borilgan arxeologik tadqiqotlar natijasida ushbu masjid taxminan
XII asrda pishiq g ishtlardan bunyod etilgan mahobatli bir imoratning xarobalari	
’
ustiga qurilganligi  aniqlandi  (Dresvyanskaya,  Lunina, Sultanov, Usmanova,  chast
II,   1993,   s.   44-45).     XII   asrda   pishiq   g ishtlardan   bunyod   etilgan   bu   mahobatli	
’
imorat   qoraxoniylar   yoki   XIII   asr   boshlarida   xorazmshohlar   tomonidan     bunyod
etilgan   va   mo g ullar   hukmronligi   davrida   vayronaga   aylangan   masjidning	
’ ’
xarobalari  bo lishi  ham mumkin. Pishiq g ishtlardan qurilgan mahobatli masjid	
’ ’
albatta   jome   masjidi   bo lishi   mumkin   va   bunday   katta   masjidlar   albatta   yirik	
’
qishloqlarda yoki markaziy shaharlarda faoliyat ko rsatadilar.  	
’
Bu o rinda shu paytgacha    tadqiqotchilar nazaridan chetda qolayotgan bir	
’
holat   borki     bu     Kesh     Shahrisabz   shahri     mudofaa   devorlarining   qurilish
– –
uslubi.     Shahar   devorlarida   hozir   ham   ko zga   yaqqol   tashlanib   turadigan   holat	
’
ularning     qatlam-qatlam   lentali   paxsadan   bunyod   etilganligidir.   Amir   Temur
davrida   mana   shunday   lentali   paxsadan   shahar   mudofaa   devorlari   qurish   usuli
mavjud   bo lganmi,   yo qmi,   mana   shu   holatni   aniqlashtirish   lozim.   Lekin	
’ ’
17 Zahiriddin   Muhammad   Bobur   davrida   Andijonning   shahar   devorlari   qurilishida
lentali   paxsa   ishlatilganligi   ma lum.   Kesh     Shahrisabzdagi   mudofaa’ –
devorlaridagi     lentali   paxsalar   qatlamlarining   qalinligi   7-15   sm   ni   tashkil   etadi.
Lentali   paxsadan   bunyod   etilgan     devorlar   Samarqandning   qadimiy     o rni	
’
bo lmish  Afrosiyobda  qazib  o rganilgan  bo lib,    bu erda  shahristonning  janub	
’ ’ ’
tomondagi uchinchi devori, arki devorlariga qurilgan burj-minoralarning ayrimlari
aynan   mana   shu   paxsadan   bunyod   etilgan     va   ularning   qurilishi   XIII   asrning
boshlariga,   Xorazmshoh   Muhammad   davriga   to g ri   keladi   (Buryakov,	
’ ’
Tashxodjaev, 1975, s.9).  1977-1979 yillarda olib borilgan arxeologik qazishmalar
natijasida olingan ma lumotlarga ko ra   	
’ ’ Samarqand (Afrosiyob) arkining tashqi
mudofaa     devorlari     XII   asr   oxiri   XIII   asr   boshlarida,   ya ni   Xorazmshohlar	
’
hukmronligi davrida tubdan ta mirlangan va uning butun perimetri bo ylab 6 m	
’ ’
qalinlikda   lentali   paxsadan   mudofaa   devori   urilgan   (VIII-devor).   Paxsa
qatlamlarining qalinligi  mudofaa devorining hamma joyida  15 sm ni tashkil etadi
(Inevatkina,   1983   s.76-90).   Bunday   qat iy   tartibada   qurilish     boshqa	
’
viloyatlardagi     ta mirlash   ishlarida   ko zga   tashlanmaydi   va   bu   holat	
’ ’
Samarqanddagi qurilishlar maxsus reja asosida olib borilganligi va qat iy nazorat	
’
qilinganligidan dalolat  beradi. 
Mana   shunday   lentali   paxsa   devorlar     vositasida   Nasafning   qadimiy   o rni	
’
bo lmish   Shulluktepa   arkining   mudofaa   devorlari   ham   bunyod   etilgan     bo lib	
’ ’
paxsa   qatlamlarining     qalinligi     10-25   sm   ni   tashkil   etadi.   Qazishmalar   muallifi
B.D.Kochnevning   ma lumotiga   ko ra   bu   devorlar   arkning   mudofaa   devorlari	
’ ’
bo lib   qalinligi   1,75   m   va   ularning   tarkibidan   XI-XII   asrlarga   oid   kulolchilik	
’
idishlarining   parchalari   topilgan   (qazishmalar   hisobotlari   O zR   FA   Arxeologiya	
’
instituti arxivida saqlanadi   R.A.).   Shu holatga e tiborni       jalb   etish   lozimki,	
– ’
devorlarda   XI-XII   asrlarga   oid   kulolchilik   idishlarining   parchalari   mavjudligi   bu
devorlar   XII   asrdan   keyin   bunyod   etilganligini   ko rsatadi.   Bu   holat   esa   o z-	
’ ’
o zidan   bu   devorlar   xorazmshohlar   davriga   oid   ekanligini   va   bu   sulola   davrida	
’
Samarqand, Nasaf  va Kesh  shaharlarida   ulkan qurilishlar amalga oshirilganligini
ko rsatadi.   Xorazmshohlarning   Movarounnahrning  markaziy   hududlarida   davom
’
18 etgan     qisqa   vaqt   hukmronligi   ham   ularga   katta-katta   qurilishlarni   nihoyasiga
etkazishlariga       imkon   bergan.   Xorazmshohlar   sulolasi   davrida   Samarqand
shahristonining   eski   devorlari   qayta   tiklangan   (Masson,   1973,   s.39),   shaharning
jome   masjidi   ham   tamoman   qayta   qurilgan   va   uning   uzunligi   137   metrga   etgan.
Masjid shu darajada tubdan ta mirlanganki, zamondoshlari  bu erda yangi  masjid’
qurildi, -deb gapirib yurganlar (Buryakov, Tashxodjaev, 1975, s.12).
 Xorazmshohlar sulolasi davrida Buxoroda ham katta qurilishlar bo lganligi	
’
to g risida   Narshahiyda   ham   quyidagi   ma lumot   bor.   «...   Mas ud   Qilich	
’ ’ ’ ’
Tamg ochxonning     buyrug i   bilan   Buxoro   shahri   eski   devorining   tashqarisidan	
’ ’
devor   urdilar   (hijriy   560-   milodiy   1164-1165   yillar),   u   ham   vayron   bo ldi.   Olti	
’
yuz to rtinchi yili (1207-1208 yillar) Xorazmshoh Muhammad ibn Sulton Takash	
’
Buxoroni oldi va yana sirtdan devor urishga buyurdi; ikkala devorni yangiladilar.
Olti yuz o n oltinchi yili (1219-1220 yillar) tatar lashkari kelib Buxoroni oldi va u	
’
devorlar  yana vayron bo ldi  (Narshahiy, 19.., 113-bet). Shaharlar  qurilishidagi	
’ “
imkoniyatning   asosiy   sababi   albatta   birinchidan,     davlatning   iqtisodiy   qudrati
bo lsa, ikkinchidan,  ular davrida keng rasm bo lgan o ziga xos qurilish usuli -	
’ ’ ’
yupqa qatlamli paxsadan foydalanishdir. Qatlamli paxsa, ayniqsa Kesh-Shahrisabz
mudofaa   devorlari   qurilishida   uning  7-15  sm   qalinlikdagi   qatlamidan  foydalanish
bu   devorlarni   uzog i   bilan   bir-ikki   yilda   to liq   qurib   bitirishga   imkon   beradi.	
’ ’
Chunki erga yozilgan bu qalinlikdagi paxsa qatlami bu hududdagi jazirama   issiq
havoda   bir   yoki   ikki   kunda   quriydi.   Bir   guruh   paxsakashlar   devorning   ikkinchi
qatlamini   yotqizganlar.   Ulardan   50-60   m   chamasi   orqadagi   paxsakashlar   guruhi
paxsaning uchinchi qatlamini, undan yana 50-60 m orqadagi boshqa bir guruh esa
to rtinchi   qatlamni   yotqizib   kelaverganlar.   Mana   shu   tariqa   Kesh-Shahrisabz	
’
mudofaa devorlari qurilishi shaharning barcha o rinlarida bir paytda olib borilgan	
’
va qisqa muddatlarda qurib bitirilgan.   Bizning fikrimizcha, paxsa qatlamlari tekis
stilindr shaklida yo nilgan   maxsus  yog och-katok vositasida  shibbalanib  tekis	
’ ’
yoyilgan.  
Bu   usulda     Xorazmshohlar   davrida   bunyod   etilgan   yoki   ta mirlangan	
’
devorlar  faqatgina  Samarqand, Buxoro, Nasaf va Kesh kabi yirik shaharlaridagina
19 uchrashi,   bunday   paxsa   devorlar   bu   davrga   oid       qishloqlarda   deyarli   qayd
etilmaganligi   bu   sulola   davrida   asosiy   e tibor   albatta   shaharlarga,   ularning’
mudofaa   tizimlarini   mustahkamlashga   qaratilganligi   ham   fikrimizni   quvvatlashga
xizmat qiladi. 
     Qoraxoniylar davri qatlamlari  bilan doimo birga somoniylar davri pishiq
g ishtlarining   uchrashi   Shahrisabz   shahri     hududida       Somoniylar   sulolasi	
’
davridan   boshlab   katta   maydonni   egallagan     yirik   qishloq   shakllana
boshlaganligidan   dalolat   beradi,   chunki   Shahrisabzning   mudofaa   devorlarida
somoniylar   davri   g ishtlari   uchramaydi.   Lekin   Somoniylar   davri   qishlog ining	
’ ’
mudofaa   devorlari   bu   hududda   uchramagan,   chunki   bu   qishloq   mudofaa   devori
bilan o ralmagan bo lishi ham mumkin.	
’ ’
Ushbu   ma lumotlar   asosida   fikr   yuritadigan   bo lsak,   XI-XII   asrlarda	
’ ’
Kitob shahri o rnidagi qadimiy Keshning inqirozga yuz tuta boshlashi jarayonida	
’
hozirgi   Shahrisabz   shahri   o rnida     Somoniylar   (IX-X   asrlar),   va   Qoraxoniylar	
’
(XI-XII   asrlar)   davridan   boshlab   yirik   qishloq   (Sh.S.Kamoliddinov   aytgan
Barknon qishlog i - R.A.) tez sur atlar bilan rivojlana boshlagan, Xorazmshohlar	
’ ’
davriga kelib esa uning atrofi mahobatli mudofaa devorlari bilan o ralgan, mana	
’
shu davrda Ko k gumbaz  masjidi joylashgan hududda masjid bunyod etilgan  va	
’
u endi to’laqonli markaziy shahar maqomiga ega bo’lgan. Mo’g’ullar hukmronligi
yillarida   qarovsiz   qolib   xarobaga   aylana   boshlagan   shahar   devorlar   Amir   Temur
davriga  kelib  butunlay  qaytadan tiklangan.
    Bu   qо‘rg‘onlar   ichida     Kitob   va   Yakkabog‘   qо‘rg‘onlari   О‘rta   qо‘rg‘on,
Yertepa,   Yangikent,   Qо‘rg‘ontepa   va   boshqalarni   aytib   о‘tish   mumkin.   Bu
qо‘rg‘onlarni   о‘rganish   shuni   kо‘rsatadiki,   ular   о‘zaro   feodal   urushlar   juda
kuchaygan   XVII-XVIII   asrlarda   paydo   bо‘lgan   bо‘lib,   asosan     vohadagi   yirik
shaharlarga   olib   boruvchi   muhim   savdo   yо‘llari   bо‘yida     qurilgan.   Bu   qishloq
qо‘rg‘onlari     asosan   Qarshi   va   Shahrisabz   oralig‘idagi   hududda   qurilganligi
ularning   Buxoro   va   Shahrisabz   о‘rtasidagi   ziddiyatli   munosabatlarda   katta
ahamiyatga  ega  bо‘lganliklarini  kо‘rsatib  turibdi.    Shahrisabz  va  Kitob    hududini
20 о‘rab turgan yana bir mudofaa inshoati Chim ham bu davrda katta rol о‘ynaganligi
ma’lum. 6
Butun   Buxoro   xonligida   bо‘lganidek,   Qashqadaryo   vohasi   hududida   ham
XVII-XIX   asrlarda   siyosiy   vaziyat   anchcha   murakkab   bо‘lib,   о‘zaro   feodal
urushlarning   deyarli   tо‘xtovsiz   ravishda     davom   etib   turganligi   manbalardan
ma’lum.   Bunday   notinch   vaziyatda   mahalliy   beklar,   hokimlar   о‘zlariga     ttegishli
joylarda     mustahkamlangan   mudofaa   inshootlari-qо‘rg‘onlar   barpo   etib,   о‘z
xavfsizliklarini   ta’minlashga   intilganlar   va   Buxorodagi   markaziy 7
  hokimiyatga
bо‘ysunmaslikka   harakat   qilganlar.   Shu   tufayli     ham     о‘rganilayotgan   davrda
Qashqadaryo   vohasi   hududida   kо‘plab   mustahkamlangan   qishloq   qо‘rg‘onlari
vujudga kelganligi tabiiydir.
Biz   о‘z   diplom   ishimizda   voha     hududidagi   XVII-XIX   asrlarga   oid   barcha
mudofaa   qо‘rg‘onlari   haqida   umumiy   tushuncha   berib   о‘tishga   intilamiz.
Arxeologik   tadqiqotlar   olib   borilgan   qо‘rg‘onlarga     esa   birov   kengroq   tо‘xtalib
о‘tishga   harakat   qilamiz.   Endi     esa   bu   mudofaa   qо‘rg‘onlarining   о‘rganilishi
tarixiga tegishli ba’zi ma’lumotlarni kо‘rib chiqamiz.
Ular   haqidagi   yozma   ma’lumotlar   asosan   XVII-XIX   asrlarda   mahalliy
tillarda   bitilgan   manbalarda   va   XIX   asrga   oid   rus   tilidagi     manbalarda   uchraydi.
Mahalliy tillarda yozilgan manbalarda   qо‘rg‘onlar asosan biror bir siyosiy   voqea
munosabati bilan tilga olinib о‘tiladi.
Odatda   bunday   manbalarda   qо‘rg‘onlarning   faqatgina     nomi   qayd   etib
о‘tiladi   xolos.   Ularning   tuzilishi,   mudofaa   inshootlari-   devorlari,   darvozalari,
minoralari va boshqa jihatlari tilga olinmaydi. Bunday ma’lumotlarni biz XVI asr
oxiriga   tegishli   “Abdullanoma”   (yoki   “Sharafnomai-shxohi”)   da,   XVIII   asrga
tegishli   “Ubaydullanomaq”   va   “Tarixi   Abulfayzxon”   asarida   va   boshqalarda
kо‘ramiz.
Masalan,   Hofiz   Tanish   Buxoriyning   “Abdullanoma”   asarida,   Buxoro
xonligining asoschisi Abdullaxon II ning siyosiykurashlari yoritilishi davrida kо‘p
6
. Говрюшенко П.П. Хокимов З.А. Археолого-топографическая рекогносцировка районной стен ы   Китаба и 
Шахрисабза. “Чим”. Қўлёзма. Ўрта Осиё археологияси кафедраси кутубхонасида сақланмоқда.
7
. Массон М.Е. Столичны е города..., указ.соч. С. 59.
21 bor Qarshi viloyati hududida joylashgan Kasbi qо‘rg‘oni esga olinadi. 8
  Bu asarda,
shuningdek,   Koson,   Qarshi   va   G‘uzor   oralig‘ida   joylashgan   Yangi-bozor   va
boshqalar haqida ma’lumotlar uchraydi.
Xо‘ja Samandar Termizi (XVI asr) ham о‘z asarida Kasbi, Koson va boshqa
qо‘rg‘onlar haqidagi ma’lumotlarni yozib qoldirgan. 9
Mir   Muhammad   Amin   Buxoriyning   “Ubaydullanoma”   asarida   ham
Qashqadaryo vohasi hududida joylashgan kо‘plab qо‘rg‘onlar haqida ma’lumotlar
mavjud.   Masalan,   unda   Chiroqchi,   Koson,   Kasbi   va   boshqa   qо‘rg‘onlar   haqida
gapirib о‘tilgan. 10
Abduraxmon   Davlat   (Tolye)ning   “tarixi   Abulfayzxon”   asarida   ham   Qarshi
viloyatida   joylashgan   Koson,   Kasbi   va   boshqa   qо‘rg‘onlar   haqida   ma’lumotlar
mavjud. 
XIX  asrning   birinchi  choragida Buxoro taxtiga о‘tirgan mang‘it  hukmdor-
laridan amir Haydarning Qarshi hokimiga yozgan bir nechta maktublarida Qarshi-
Shahrisabz   oralig‘ida   joylashgan,   hamda   mang‘itlar   va   shahrisabzlik   kenegaslar
qо‘lida bо‘lgan kо‘plab qо‘rg‘onlar tilga olib о‘tiladi. 11
 Ular ichida Chimqо‘rg‘on,
Yertepa,   Qorabog‘,   Qoratepa,   О‘rtaqо‘rg‘on,   Shomoton   va   boshqalar   haqida,
ularning   о‘sha   davrdagi   siyosiy   hayotdagi   ahamiyati   tо‘g‘risida   muhim
ma’lumotlar bor.
Amir Nasrullaxonning shahrisabzlik kenegaslar bilan olib borgan kо‘p yillik
urushlari   haqidagi   ma’lumotlar   beruvchi   ba’zi   manbalarda   ham   Qashqadaryo
vohasi   hududidagi   kо‘plab   qо‘rg‘onlar   haqida   ma’lumotlar   uchraydi.   Ular   ichida
Chiroqchi,   Qushchi,   Sangfurush,   Govmush   va   boshqalarni     aytib   о‘tish   mumkin.
Vohadagi qо‘rg‘onlar haqidagi ma’lumotlar XIX asrga oid rus va boshqa Yevropa
tillaridagi manbalarda uchraydi.
Bu   paytga   kelib   о‘rta   Osiyo   Rossiya   va   Angliya   о‘rtasidagi   raqobat
maydoniga,   bu   ikki   yirik   kapitalistik   mamlakatning   manfaatlari   tо‘qnashgan
8
  . ҳофиз Таниш Бухорий. Абдулланома..., кўрс. Асар.
9
  . Хўжа Самандар Термизи. Дастур ал муллук..., кўрс. Асар. 88-107 б.
10
  .
11
  . Вяткин В.Л.Каршинский округ, организация внем войска и соб ытия  в период 1215-1217 (1800-1803) 
годов. Отдельн ый оттиск из  XVIII  тома  “Ихвестия среднеазиатского отдела государственного Русского 
географицеского общества”.. Ташкент, 1928. С.4-26.
22 regionga   aylandi.   XIX   asr   boshidan   boshlaboq   О‘rta   Osiyo   xonliklariga   rus   va
ingliz   maxsus   xizmatlari   agentlari-elchi,   savdogar,   sayyoh   va   boshqa   turli
niqoblarda kirib kela boshlaydi. Rossiyaning  О‘rta Osiyoga  bо‘lgan qiziqishining
sababi,   birinchidan   bu   о‘lka   rus   tovarlari   sotiladigan   qulay   bozor   bо‘lsa,
ikkinchidan, Rossiyada rivojlanib borayotgan tо‘qimachilik sanoati О‘rta Osiyodan
yetkaziladigan paxta, paxta ipiga bog‘liq edi. Bundan tashqari  Rossiya  bu yerdan
ipak, qorakо‘l, quruq mevalar va Rossiya  bozorlarida talab katta   bо‘lgan boshqa
maxsulotlar   olar   edi.   Angliyaning   Hindistondagi,   sо‘ngra   Afg‘onistondagi   aktiv
kolonial   siyosati   ham   Rossiyani   О‘rta   Osiyoni   о‘z   ta’sir   doirasida   saqlashga
harakat qilishga undar edi. Chunki  Rossiyaning Hindiston, Xitoy va boshqa sharq
mamlakatlari bilan aloqalari ham О‘rta Osiyo orqali amalga oshirilar edi.
Yuqorida keltirib о‘tilgan sabablar tufayli XIX asrdan boshlab Rossiyaning
О‘rta   Osiyodagi   davlatlar     bilan     aloqalari   yanada   aktivlashdi.   Rossiya   ayniqsa
о‘lkadagi   yirik   davlat   hisoblangan   Buxoro   xonligi   bilan   bо‘lgan   munosabatlarga
jiddiy   e’tibor   berdi.   Buni   biz   XIX   asrda,   Rossiyaning   о‘rta   Osiyoga   bosqinchilik
yurishlari boshlangunga qadar Buxoro xonligida turt- ta yirik rus elchilik missiyasi
kelganligida   ham   kо‘ramiz.   Bu   rus   elchilik   missiyasi   a’zolari   maxsus
Mahkamalardan alohida kо‘rsatmalar olgan bо‘lib 12
, unga asosan xonlikdagi yirik
shaharlar;   qо‘rg‘onlar   va   boshqa   mudofaa   inshootlari   haqida,   iqtisodiy   ahvol,
savdo aloqalari, karvon yо‘llari hamda siyosiy   vaziyat tо‘g‘risida aniq va batafsil
ma’lumotlar   tо‘plashlari   lozim   edi.   Bu   elchilik   missiya   a’zolari   tо‘plagan
ma’lumotlar   о‘z   aniqligi   bilan   ajralib   turadi   va   muhim   tarixiy   manbadir.Bu
ma’lumotlardan   keyinchalik   Rus   armiyasining   О‘rta   Osiyodagi   istilochilik
yurishlarida keng foydalanilgan-ligini aytib о‘tish mumkin. Buxoro xonligida XIX
asrning   I-   yarmida   bо‘lgan   rus   elchilik   missiyasi   a’zolaridan   YE.K.Meyendrof
(1820y.)   ning 13
,   P.I.Demezon   (1833   y.)   ning 14
,   va   ayniqsa   N.Xanikov   (1841   y.)
ning 15
  estalik   asarlari   (hisobotlari)   biz   uchun   ayniqsa   muhimdir.   Ularda
12
.   Соловьев М.М. Ученая экспедиция в Бухару в 1841-1842 г.г. при участии натуралиста А.Лемана. М.-Л., 
1936. С.16-18.
13
  . Мейендроф Е.К.Путешествие из Оренбурга в Бухару. М., 1875.
14
. Демезон П.И. Записки о Бухарском ханстве. М., 1983.
15
  . Хан ы ков Н. Описание Бухарского ханства. СП б., 1943.
23 Qashqadaryo   vohasidagi   siyosiy,   iqtisodiy   vaziyatga   oid   habarlar   bilan   birga,
shaharlar,   qо‘rg‘onlar,   savdo   yо‘llari   haqida   va   boshqa   qiziqarli   ma’lumotlar
uchraydi.
1868-1870   yillarda   bо‘lib   о‘tgan   voqealardan   sо‘ng,   ya’ni   Zarafshon
vohasining yuqori qismi Samarqand va kattaqо‘rg‘on ruslar qо‘liga о‘tib, 1868 yil
oktabrda   Qarshi   va  1870  yil   avgustda   Shahrisabz   rus  armiyasi  tomonidan  ishg‘ol
qilinib, sо‘ng Buxoro amiri ixtiyoriga berilgandan sо‘ng, rus tilida chor etiladigan
nashlarda bevosita Qashqadaryo   vohasiga bag‘ishlangan asarlar, maqolalar paydo
bо‘la boshladi. Ular ichida vohadagi shaharlar, ularning mudofaa sistemasi, hamda
yirik   qо‘rg‘onlar   tо‘g‘risida   ham   ma’lumotlar   uchraydi.   Bu   paytda   rus
matbuotidagi     ma’lumotlar   shunisi   bilan   qimmatliki,   XIX   asr   oxiriga   kelib,
vohadagi   shaharlar   va   qishloq   qо‘rg‘onlarining   mudofaa   sistemasi   yemirilish
bosqichiga   qqadam   qо‘ydi.   О‘zaro   ichki   feodal   urushlarga   barham   berilgandan
sо‘ng barcha mudofaa inshootlari keraksiz bо‘lib qoladi, bir paytlar feodal urushlar
davrida   katta   ahamiyatga   ega   bо‘lgan   kо‘pgina   qishloq   qо‘rg‘onlari   butunlay
tashlab   ketildi.   Bizning   davrimizgacha   kelib   ular   baland   tepaliklar   kо‘rinishida
saqlanib qolgan xolos.
1936   yilda   Qashqadaryo   arxeologik-topografik   ekspeditsiyasi   (KATE)
tashkil topgan davrdan boshlaboq, Qashqadaryo vohasidagi sо‘nggi о‘rta   asrlarga
tegishli   mudofaa   qо‘rg‘onlarini   qidirib   topish   va   ularni   arxeologik   jihatdan
о‘rganish vazifasi qо‘yildi. 60-80 yillarda vohadagi shaharlar mudofaa sistemasini
о‘rganish   bо‘yicha   arxeologik   tadqiqotlar   olib   borilgan   bо‘lsa,   sо‘nggi   5   yilda
qishloqlardagi mudofaa qо‘rg‘onlari ham arxeologik jihatdan о‘rganish boshlandi.
Vohadagi   sо‘nggi   о‘rta   asrlarga   tegishli   makonlarda   о‘tkazilgan   arxeologik
tadqiqotlar   natijalari   ham   diplom   ishimizda     foydalanilgan   asosiy   manbalardan
biridir.
Asrimizning   60-70   yillarida   Qarshi   (M.YE.Masson),   Kitob
(N.I.Krasheninnikova) kabi shaharlar qо‘rg‘onlari, Shahrisabz-kitob bekliklarining
umumiy  mudofaa  devori   hisoblangan   Chim   devorni   (Z.Xakimov,  Govryushanko)
va boshqa qо‘plab qishloq qо‘rg‘onlarini о‘rganish uchun olib borilgan arxeologik
24 tadqiqotlarni   alohida   ta’kidlab   о‘tish   kerak.   1975-76   yillarda   Yakkabog‘
bekligining   qarorgohi   bо‘lgan   Bekligtepada   olib   borilgan   arxeologik   tadqiqotlar
ham   vohaning   sо‘nggi   о‘rta     asrlardagi     siyosiy,   iqtisodiy   va   madaniy   hayotiga
taaluqli kо‘plab muhim ma’lumotlarni topilishiga yordam berdi.
Sharqiy   Qashqadaryodagi     qishloqlar   mudofaa   qо‘rg‘onlarida   ham   sо‘nggi
yillarda   muhim   arxeologik   tadqiqotlar   olib   borildi.   Ularning   strukturasi,   mudofaa
sistemasidagi   о‘ziga   xos   xususiyatlar   va   feodal   urushlarda   tutgan   о‘rnini
aniqlashtirish   bо‘yicha   katta   kashfiyotlar   qilindi.   Bu   yerda   ayniqsa
О‘rtaqо‘rg‘ondagi   kо‘pyillik   arxeologik   tadqiqotlarni,   Yertepa,   Qо‘rg‘ontepa   va
boshqa   qishloq   qо‘rg‘onlaridagi   arxeologik   tekshiruv   ishlarini     alohida   ta’kidlab
о‘tish   kerak.   О‘zMU   va   О‘z   FA   Arxeologiya   instituti   bugungi   kunda   ham   bu
yо‘nalishdagi  ishlarni davom ettirmoqda. 
Endi  Qashqadaryoning qо‘yi oqimida joylashgan sо‘nggi о‘rta asrlardagi siyosiy-
iqtisodiy hayotida katta ahamiyatga ega bо‘lgan ikkita qо‘rg‘on-Kasbi qо‘rg‘oni va
Koson   qо‘rg‘oni   tо‘g‘risida   qisqacha   tо‘xtalib   о‘tamiz.   XVI-XVIII   asrlardagi
Kasbi   qо‘rg‘oni   rivojlangan   о‘rta   asrlarda   yirik   shahar   bо‘lgan   Kasbi   shahri
arkining ustida joylashgan bо‘lgan. О‘rta asrlarga mansub yozma manbalarda qayd
etilishicha,   XII   asrla   Kasbi   yirik   qishloq   bо‘lib,   u   о‘z   hajmi   jihatdan   Nasafdan
katta bо‘lgan,  u orqali  Buxoro-Termiz   savdo  yо‘li  о‘tgan. 16
  Lekin  Kas b ida juma
ma sjid ining   mavjudligi   unga   sha h ar   sifatida   q arashga   imkon   beradi.   Bu   yirik
sha h ar   xarobasi   h ozirgi   paytda   Q arshi   sha h ridan   35   km.   cha   g‘ arbda   joylashgan.
Arman   yozma   manbalarida   bu   h ududda   Kabzion   deb   ataluvchi   qо‘ r g‘ on   mavjud
b о‘ lganligi   q ayd   etilgan.   Bu   qо‘ r g‘ on   Sosoniylar   davlati   bilan   Su g‘ diyona
о‘ rtasidagi   chegara   qо‘ r g‘ oni   vazifasini   bajargan.   M.YE.Massonning   fikricha,   ilk
о‘ rta   asrlar d agi   bu   qо‘ r g‘ on   rivojlangan   о‘ rta   asrlar   (IX-XII)   dagi   sha h ar   arkiga
asos   solgan. 17
  О‘ sha   davrdagi   manbalarda   Kas b i   yirik   q ishlo q   deb   nomlangan
b о‘ lsada, rivojlangan   о‘ rta asrlarda Kas b i 3   q ismdan iborat sha h ar b о‘ lgan. Uning
arki   18   m.cha   balandlikda   b о‘ lib,   h ajmi   180   x   120   m.ni   tashkil   etadi.   Uning
16
. Бартольд В.В. туркестан в эпоху…, указ.соч.С.190
17
. Массон М.Е. Столичные города…, указ.соч.С.34-35.
25 atrofida    sha x riston   xarobalari  sa q langan.  Sha h ar   rab ot i   h am   1  km.ga  chuziladi. 18
S.K.Kabanovning fikricha, Kas b i sha h ar tipidagi posyolka b о‘ lib, uning  h ajmining
kattaligi   k о‘ chmanchi-chorvadorlar   bilan   b о‘ ladigan   savdodagi   markaziy
a h amiyati   h amda mudofaa punkti b о‘ lganligi bilan bo g‘ li q . 19
  О‘ rta Osiyo   h a v idagi
sha h arlar   muallifi   O.G.Bolshakov   Kas b ini   Nasafga   b о‘ ysunuvchi   sha h ar   sifatida
keltirib   о‘ tadi. 20
  XVI   asrda   Kasbi   qо‘rg‘oni   Qarshi   viloyatining   muhim   mudofaa
qо‘rg‘oni   bо‘lgan.   Bu   haqda   “Abdullanoma”   (XVI   asr)   asarida   bir   necha   bor
ta’kidlab   о‘tilgan.   Kasbi   XVII   asrda     ham   mudofaa   qо‘rg‘oni   sifatidagi
ahamiyatini   saqlab   qoldi.   XVII-XIX   asrlarda     Kasbi   orqali   Buxoro-Qarshi   savdo
yо‘lining   bir   yо‘nalishi   о‘tgan.   Bundan   Kasbi   yaqinidagi   Sardoba   va   uning
yonidagi   kо‘plab   topilgan   XIX   asrga   mansub   sirlangan   sopol   idishlar   bо‘laklari
hamda rus chini idishlari siniqlari dalolat berib turibdi. 21
 
Qо‘yi   Qashqadaryodagi   muhim   qо‘rg‘onlardan   yana   biri   hozirgi   Koson
shahri   yaqinidagi   Kosontepa   xarobalari   о‘rnida   bо‘lgan.   Koson   qо‘rg‘onida   keng
kо‘lamdagi   arxeologik   tadqiqotlar   olib   borilgan   emas.   Koson   qishlog‘i   X-XII
asrlarga   yozma   manbalarda   esga   olinadi. 22
  XVI   asrga   va   XVII   asrga 23
  oid
ma’lumotlar esa mustahkam mudofaa devori bilan о‘ralgan qо‘rg‘on sifatida tilga
olinadi.   XIX   asrda   Koson   yirik   savdo   markazi   sifatida   ham   mashhur   bо‘lgan. 24
XVII-XIX   asrlarda   Koson   orqali   Buxoro-Qarshi   savdo   yо‘lining   bir   tarmog‘i
о‘tgan.
Shu   tariqa   bir   Qashqadaryo   vohasining   sо‘nggi   о‘rta   asrlardagi   mudofaa
qо‘rg‘onlarini ularning jug‘rofiy joylashuvi, tuzilishidagi о‘ziga xos xususiyatlarini
kо‘rib chiqdik.   Bu qо‘rg‘onlarning   siyosiy va iqtisodiy hayotdagi tutgan о‘rnini
aniqlashtirishga   harakat   qildiq.   О‘rganilayotgan   davrdagi   yozma   manbalardagi
ma’lumotlar   va   о‘tkazilgan   arxeologik   tadqiqotlar   natijalari   bu   qо‘rg‘onlarning
18
. Лунина С.Б. Города южного Согда…, указ.соч.С.23.
19
. Кабанов С.К. Нахшеб на рубеже…, указ.соч.С.66-67.
20
. Беленицкий А.М.Бентович И.Б.Большаков О.Г. Средневековый город Средней Азии.М,, 1973.С.188.
21
. Хофиз Таниш Бухорий. Шарафномаи шахи…, курс.асар.81 б.
22
. Мавлонов У.М. Торговые и культурные связи Кашкадарьинского оазиса в   XVII - XIX  вв. Дисс…
канд.ист.наук. Ташкент, 1994.С.60.
23
. Бартольд И.И. Туркестан в эпоху…, указ.соч.С.197.
24
. Ходжа Самандар Термизий…, указ.соч.С.88-89.
26 sо‘nggi о‘rta asrlardagi ahamiyatini, ular shunchaki mudofaa inshoati bо‘lish bilan
cheklanib qolmasligini kо‘rsatdi.
Qashqadaryo   vohasidagi   о‘rganilgan   davrdagi   mudofaa   qо‘rg‘onlari   о‘z
tuzilishi   bilan   о‘rta   Osiyoning   boshqa   hududlariga   qо‘rg‘onlariga   о‘xshashdir.
Misol   uchun   О‘rtaqо‘rg‘on,   Yangiqо‘rg‘on   va   boshqa   qо‘rg‘onlarning   tuzilishi
shimoliy   Tojikistondagi   qо‘rg‘onlarga   о‘xshab   ketadi. 25
  Ularning   о‘xshashli
mustahkamlangan   aholi   punkti   va   uning   ichkarisidagi   mustahkamlangan   ark
mavjudligida   kо‘rinadi.   Bularning   hammasi   О‘rta   Osiyo   me’morchiligida   ustun
bо‘lgan prinsiplarning о‘xshashligi bilan izohlanadi.
Xullas XVII-XIX asrlardagi Qashqadaryo vohasidagi qishloq qо‘rg‘onlarini
о‘rganish tarixiy-arxeologik jihatdan katta va qiziqarli mavzu bо‘lib, kelajakda bu
yо‘nalishda olib boriladigan ilmiy tadqiqotlar bu masalani yanada kengrok yoritish
imkonini beradi, deb umid qilamiz.
Shahrisabz   va   Qarshi   shaharlari   о‘rtasidagi   mudofaa   qо‘rg‘onlari   ichida
Yangikent qо‘rg‘oni ham katta ahamiyatga ega bо‘lgan. Bevosita Qarshi hokimiga
bо‘ysunuvchi   bu   qо‘rg‘on   xarobasi   hozirgi   paytda   Qarshidan   20   km.   Sharkda,
Yangikent qishlog‘ining janubiy qismida joylashgan. Bu yerda shuni alohida aytib
о‘tish kerakki, Yangikent qishlog‘ida ikkita yirik arxeologik yodgorlik joylashgan.
Ma h alliy a h oli orasida ularning biri sha h artepa va ikkinchisi   qо‘ r g‘ on deb ataladi.
Bu   arxeologik   yodgorliklarda   yirik   q azish   ishlari   olib   borilmagan.   Sha h ar   tepa
h ajmiga   k о‘ ra   ancha   yirik   b о‘ lib,   tepalik   ustidagi   sopol   idishlar   sini q lariga   q arab
h ukm   chi q aradigan   b о‘ lsak,   antik   davriga   borib   ta q aladi.   Bu   yirik   sha h ar   arki
xarobasi   ustida   s о‘ nggi   о‘ rta   asrlarda   mudofaa   qо‘ r g‘ oni   barpo   etiladi.   Qо‘ r g‘ on
ustida   XVIII-XIX   asrlarga   mansub   sopol   idishlar   k о‘ p   uchraydi.   Yangikent
q ishlo g‘ i   XVI   asrga   tegishli   Yangibozor   q ishlo g‘ i   о‘ rnida   paydo   b о‘ lgan,   degan
fikrlar   bor. 26
  Bu   q ishlo q   or q ali     о‘ rta   asrlarda   Qarshi - G‘ uzor   savdo   y о‘ li
о‘ tganligini  h am aytib  о‘ tish kerak.
25
. Марафиев.С. Месторасположение и обшая планировка городов и крепостей Северного Таджикистана в 
XVIII - XIX  вв. Сб.: Материальная культура Таджикистана.Вып. I .Душанбе.1968.С.204-205.
26
. Хофиз Таниш Бухорий. Шарафнами-шахи…, указ.соч. С.48.
27 Shunday   q ilib   Q ashqadaryoning   о‘ rta   o q imida,   Sha h risabz   va   Q arshi
sha h arlari   orali g‘ idagi   dasht   zonasidan   joylashgan   mudofaa   qо‘ r g‘ onlarini   k о‘ rib
chi q dik, yozma va arxeologik   manbalardan iloji boricha keng foy da langan   h olda
ularning   tuzilishi,   ju g‘ rofiy   о‘ rn i   va   siyosiy-i q tisodiy   h ayotda   tutgan   a h amiyatini
ani q lashtirishga   h arakat   q ildik.   Yuqorida   keltirib   о‘ tgan   ma’lumotlarimizni
ani q lashtirib, shuni aytib  о‘ tishimiz kerakka, bu  h ududdagi  qо‘ r g‘ onlarning deyarli
barchasi   Q arshi   viloyati   tarkibiga   kirgan.   Fa q at   XIX   asrga   kelib   bu   yerda
Chiro q chi   bekligi   tashkil   topgandan   s о‘ ng,   ba’zi   qо‘ r g‘ onlar   ( Q oratepa   va
boshqalar)   yangi   beklik   tarkibiga   kirgan.   Q ashqadaryoning   о‘ rta   o q imidagi
qо‘ r g‘ onlarning   ju g‘ rofiy   joylashuvini   ta h lil   q ilish,   о‘ rganish   shuni   k о‘ rsatdiki,
ular   ma’lum   bir   tartibda   q urilgan.   Ularning   joylashish   tartibini   sharxl i -shaxmat
kataklari   (o q   va   q ora   kataklar)   tartibida   deyish   va   о‘ xshatish   mumkin.   Ular   bu
tartibda   joylashgan   h olda     Sha h risabzni   g‘ arb   va   janub   tomondan     yarim   oy
shaklida   о‘ rab   turgan. 27
  Mudofaa   qо‘ r g‘ onlarining   bunday   tartibda   joylashtirilishi
Qarshi   h okimlari   va   Buxorodagi   xon   h ukumatiga   Qashqadaryon ing   о‘ rta
o q imidagi   dasht   zonasi   ustidan   t о‘ li q   nazorat   о‘ rnatish   imkonini   bergan.   K о‘ rib
chi q ilgan   mudofaa   qо‘ r g‘ onlarining   h arbiy   va   jangovor   tayyorgarligi   uchun
bevosita   Q arshi   viloyati   h okimi   javobgar   b о‘ lgan.   Biz   yuqorida   k о‘ rib   chi qq an
q ishlo q   qо‘ r g‘ onlari  bir tomondan sha h risabzliklarning   Q arshiga soladigan   h arbiy
xavfini oldini olishga, ikkinchi tomondan esa Sha h risabz ustiga tez-tez uyushtirilib
turiladigan   h arbiy   kompaniyalar   paytida   opor   punkti   vazifasini   bajarishga   xizmat
q ilgan. Siyosiy bar q arorlik va tinchlik davrlarida bu  qо‘ r g‘ onlar atrofida  q ishlo q lar
uchun   kichik   savdo   markazi   b о‘ lgan   va   bir   nechta   q ishlo q larni   birlashtirib
turadigan   ma’muriy   birlik- amla kdorlik   markazi   vazifasini   bajargan.   Bu   yerdan
turib  q ishlo q lardan shariatda k о‘ zda tutilgan soli q lar yi g‘ ib olingan. 
Sо‘nggi   о‘rta   asrlar   davri   nafaqat   Buxoro   xonligida,   balki   butun   О‘rta
Osiyoda   siyosiy   beqarorlik,   о‘zaro   ichki   nizolar,   feodal   urushlar   kuchaygan   davr
sifatida   tarixda   qoldi.   Bu   siyosiy   mojarolar   о‘zaro   feodal   urushlar   Qashqadaryo
vohasini   ham   chetlab   о‘tmadi.   Buning   asosiy   sabablaridan   biri-Sharqiy
27
. Мавлонов У.М. Структура и функции…, указ.соч.С.7.
28 Qashqadaryo,   ya’ni   Shahrisabzning   Buxorodagi   markaziy   hokimiyatga   nisbatan
tutgan   separatistik   pozitsiyasi   deb   hisoblash   mumkin.   Qashqadaryoning   qо‘yi
qismida   joylashgan   Qarshi   shahri   Buxoro   xonlarining   Shahrisabz   bilan   bо‘lgan
ichki   nizolarida   Buxoroning   sodiq   ittifoqchisi   sifatida   maydonga   chiqdi.   Bu
nizolarning   siyosiy,   iqtisodiy   sabablariga   tо‘xtalib   о‘tirmasdan   Qashqadaryo
vohasidagi qishloq qо‘rg‘onlariga, ularning feodal urushlarda tutgan о‘rniga biroz
tо‘xtalib о‘tsak. Avvalo shuni ta’kidlab о‘tish kerakki, biz diplom ishimizda kо‘rib
chiqqan mudofaa qо‘rg‘onlari о‘zaro feodal  urushlar xosilasi, ularning natijasidir.
Shu tufayli ham mudofaa qо‘rg‘onlari tarixini vohada bо‘lib о‘tgan feodal urushlar
tarixdan ajratib о‘rganish mumkin emas.
Bu   davrdagi   qо‘rg‘onlar   о‘zaro   raqobatlashayotgan   siyosiy   kuchlar-
shahrisabzlik   kenegaslar   va   Buxoro   hamda   Qarshida   katta   ta’sirga   ega   bо‘lgan
mang‘itlarning muhim suyanch punktlari edi, deb aytish mumkin. Shu sababli ham
Buxoro   xonlari   bо‘ysunmas   va   jangari   bо‘lgan   shahrisabzlik   kenegaslarni
bо‘ysundirish   va   о‘z   ta’siri   ostida   ushlab   turishni   yengillashtirish   hamda
shahrisabzliklar   tomonidan   tug‘ilishi   mumkin   bо‘lgan   xavfni   bartaraf   etish
maqsadida   Qarshi   va   Shahrisabz   о‘rtasidagi   dasht   zonasida,   ya’ni
Qashqadaryoning   о‘rta   oqimida   10   ga   yaqin   qо‘rg‘onlar   barpo   ettirilganlar.   Bu
qо‘rg‘onlarning   asosiy   kо‘pchiligi   XVII-XVIII   asrlarda   barpo   etilgan.   Ularni
strategik  jihatdan  qulay  bо‘lgan  va  muhim   savdo  yо‘llari  bо‘yida  joylashtirishga,
katta   e’tibor   berilganligini   alohida   ta’kidlab   о‘tish   kerak.   Ular   ichida   Chiroqchi,
Yakkabog‘, Qamashi, Yangiqо‘rg‘on, Yangikent, Yertepa, Qumqо‘rgon va boshqa
bir   nechta   qо‘rg‘onning   ahamiyatini   aytib   о‘tishimiz   lozim.   Bu   qо‘rg‘onlar
Shahrisabz   vohasini   yarim   oy   shaklida   g‘arb   va   janub   tomonidan   bir   necha
qо‘rg‘onlar orqali Buxoro о‘rta Qashqadaryodagi dasht zonasini tо‘liq nazorat qila
olgan. Ular Buxoroning Shahrisabzga harbiy punktlar vazifasini ham bajargan.
Shahrisabzliklar   ham   о‘z   navbatida   bir   necha   qatordan   iborat   mudofaa
liniyasini   barpo   etganlar.   Bu   mudofaa   liniyasi   Shahrisabzning   g‘arbiy   va   janubiy
qismida barpo etilgan mustahkam qо‘rg‘onlar (О‘rtaqо‘rg‘on, Shomoton, Daxyak,
29 Govmush,   Qushchi,   Pattaxona,   Qо‘rg‘ontepa   va   boshqalar)   ham   Shahrisabz-
Kitobni о‘rab turgan Chim devor tashkil etgan.
Yuqorida   aytib   о‘tganimizdek,   Qashqadaryo   vohasidagi   qо‘rg‘onlar   о‘zaro
feodal   urushlarda   katta   ahamiyatga   ega   bо‘lgan.   Ularda   doimo   harbiy   gornizon
saqlangan.   Ularning   soni   bir   necha   о‘ntadan   bir   necha   yuztagacha     bо‘lgan   va
siyosiy   vaziyatda   qarab   о‘zgarib   turgan.   Tinchlik   davrlarida   esa   qо‘rg‘onlar
atrofidagi qishloqlar uchun ma’muriy markaz (soliq yig‘adigan, turli hujalik ishlari
boshqariladigan) sifatida faoliyat kо‘rsatgan.
Bularning   hammasi   qishloq   qо‘rg‘onlarining   vohadagi   siyosiy   va   iqtisodiy
hayotda   muhim   ahamiyatga   ega   bо‘lganligini   kо‘rsatadi.   Kelajakdagi   ilmiy
izlanishlar   va   arxeologik   tadqiqotlar   Qashadaryodagi   о‘rganilayotgan   davrga
mansub   qо‘rg‘onlar   tarixini   yanada   kengrok   yoritishga   imkon   beradi,   deb   umid
qilamiz.   Chunki   bu   qо‘rg‘onlarni   batafsil,   keng   о‘rganmasdan   turib   sо‘nggi   о‘rta
asrlardagi о‘zaro feodal urushlar tarixini, о‘sha davr harbiy san’ati darajasini, jang
taktikasini,   mudofaa   va   hujum   usullarini   о‘rganib   bо‘lmaydi.   Bularsiz   esa   о‘sha
davr tarixini tо‘liq bilamiz deb aytish qiyin.
30 1.2.  Qadimgi va o’rta asrlar mudofaa tizimi.
  О‘zbekiston   tarixini   о‘rganishda   О‘zMU   (ToshdU)   “Arxeologiya”
kafedrasining   olib   borgan   arxeologik   izlanishlari   nihoyatda   qimmatli
О‘zbekistonning   qadimiy   shaharsozlik   madaniyati   tarixi   va   rivojida   ashqadaryo
vohasida joylashgan Qarshi shahri   muhim о‘rin egallaydi. Bu shahar shakllangan
Qarshi vohasi Qashqadaryoning kontinental deltasida joylashgan bо‘lib, bu hudud
qadimgi sharq tipidagi sug‘orma dehqonchilik uchun juda qulay hisoblanadi.
  Ilk   temir   davrida   О‘rta   Osiyoning   Baqtriya,   Marv,   Sо‘g‘d,   Xorazm
о‘lkalarida     dehqonchilik vohalari  shakllana boshlaganlar  va ularning markazlari
bо‘lgan aholi manzillari mustahkam mudofa devorlari bilan о‘rab olingan.
Qashqadaryoning vodiydan dashtga bir necha о‘zanga ajralib chiqish yeriga
yaqin  joyda,  uning  Rо‘daksoy   о‘zani  bо‘yida  miloddan  avvalgi  VIII-VII   asrlarda
dehqon aholi  zich joylashgan      dastlabki  qishloq  paydo bо‘ladi  va       tezda uning
atrofi   mahobatli     mudofa   devori   bilan   о‘rab   olinadi.   Shu   asnoda   hozirgi
Yerqо‘rg‘on yodgorligi о‘rnida Qarshi vohasining ilk markaziy shahri shakllanadi.
Mana   shu   asnoda   Qarshi   vohasidagi   shaharsozlik   madaniyatining   birinchi
bosqichiga asos solinadi.
Eramizdan avvalgi VI asrda  shahar devorlari tubdan  ta’mirlanadi.  
Eramizdan   avvalgi   IV   asrda     Sо‘g‘d   Aleksandr   Makedonskiy     armiyasi
tomonidan   ishg‘ol   qilinadi   va   uning   imperiyasi   tarkibiga   kiritiladi.   Aleksandr
kelgan   paytda     Qashqadaryo   vohasida   ikkita   shahar   -   uning   yuqori   oqimidagi
Shahrisabz   vohasida   Uzunqir,   quyi   Qarshi   vohasida   esa   Yerqо‘rg‘on     mavjud
bо‘lgan.   Yaqinda   Afg‘oniston   hududida   topilgan,   eramizdan   avvalgi   IV   asrda
oromiy yozuvida bitilgan   bir hujjatda Aleksandr hujumi arafasida Kish (Kesh) va
Nikshapa   (Naxshab)   ning   shahar   devorlarini   zudlik   bilan   ta’mirlash   haqida   sо‘z
boradi.   Bu   matnda   Keshdagi   Uzunqir   va   Naxshabdagi   Yerqо‘rg‘on   haqida   sо‘z
yuritilgan.
Aleksandr   Makedonskiy   saltanati   hukmronligi   davrida,     undan   keyingi
davrdagi   Salavkiylar   va   Grek–Baqtriya   davlatlari     faoliyati   jarayonida   Sо‘g‘d   va
31 Baqtriya   vohalari   aholisining   hayotiga     yunon   madaniyati   chuqur   kirib   boradi   va
bir   necha   asrlar   jarayonida   mahalliy   madaniyat   bilan   qorishgan   holda   ustivor
о‘rinni egallaydi.
Eramizdan avvalgi  II asrda Naxshabda yana bir yirik shaharga asos solinadi.
Bu shaharning harobalari bizning kunlargacha Qal’ayi Zohaki Moron nomli ulkan
yodgorlik   kо‘rinishida   yetib   kelgan.   Bu   yodgorlik   hozirgi   Qarshi   shahrining
markaziy   qismida   joylashgan.       Olimlarning   fikrlaricha   bu   shahar   Naxshab
xukmdorlarinig qarorgohi,     Naxshabning siyosiy markazi sifatida     va     qaysi bir
davrda esa butun  Sо‘g‘dning markazi sifatida ham  faoliyat kо‘rsatgan.
Yerqо‘rg‘on   о‘rnidagi   qadimiy   shahar   vohaning   hunarmandchilik   va   savdo
markazi sifatida hech qachon о‘z ahamiyatini yо‘qotmagan. Qal’ayi Zohaki Moron
о‘rnidagi   shaharga   asos   solingan   davrda   Yerqо‘rg‘on   atrofidagi   150   gektar
maydonning   mahobatli   mudofa   devorlari   bilan     о‘rab   olinganligi   shaharning
doimiy ravishda taraqqiy etganligidan dalolat beradi.
Eramizning     III-   IV   asrlarida   butun   Markaziy   Osiyoda   uzoq   yillar   davom
etgan dahshatli qurg‘oqchilik yuz beradi va bu holat katta - katta qabilalarning va
butun   boshli   xalqlarning   kо‘chishlariga   sabab   bо‘ladi.     Bu   paytda   Markaziy
Osiyoda hukmronlik qilib turgan gun qabilalarining g‘arbga yurishlari boshlanadi.
Mana   shu   ikkita   tabiiy   va     tarixiy   voqelik     Markaziy   Osiyodagi   о‘nlab
qabilalarning   va   xalqlarning   taqdirlarini   tamoman   о‘zgartirib   yuboradi   va   uning
ta’siri hatto uzoqdagi Rim imperiyasi uchun ham ayanchli tugaganligi ma’lum.
Undan   tashqari   bu   davr   katta   siyosiy   о‘zgarishlar   davri   bо‘lib     Parfiya
saltanatining   qulashi,   Kushon   davlatning   inqirozi     ham   aynan   mana   shu   davrga
tо‘g‘ri   keladi.   Xitoy   manbalari   III-asrda   Kangyuy   hukmdori   о‘z   qarorgohini
Sirdaryo     bо‘ylaridan   janubga   Qashqadaryo   vohasiga   kо‘chirganligi   tо‘g‘risida
xabar beradilar.  
Eramizning  III  asridan  Yerqо‘rg‘onda shahar qurilishining yangi yuksalish
davri boshlanadi. Shahar markazida ibodatxonaning ulug‘vor binosi barpo etiladi,
hokim   saroyi   quriladi,   ichki   va   tashqi   mudofa   devorlari   tubdan   ta mirlanadi,’
kulollar   va   temirchilar   mahallalari   kengayadi.   Bu   davrda   Naxshab   Markaziy
32 Osiyoning  eng yirik va  gullab yashnagan   shahriga  aylanadi.  Ikki   qator   mahobatli
devorlar   ichidagi   shaharning   monumental   ijtimoiy   va   diniy   inshootlari     nafaqat
poytaxtning,   shu   bilan   birga   Qarshi   vohasining     ma’muriy,   diniy   va   mudofa
markazlari sifatida asosiy rol о‘ynaydilar.
  VI   asrda   shahar   halokatga   uchraydi.   Turk   hoqonligi   va   Sosoniylar   Eroni
harbiy   ittifoqining   eftalitlar   bilan   562-564   yillarda   olib   borgan   urushi   Eftalitlar
imperiyasining tarix sahnasidan ketishiga va bu davlatining markaziy shaharlaridan
biri   Nikshapa (Naxshab)ning tamomila vayron   etilishiga sabab bо‘ldi. Mana shu
urushda  Qal’ayi Zohaki Moron о‘rnidagi shahar  ham vayron etilgan. 
Shu   tariqa   Nikshapa   (Naxshab)   ning   paydo   bо‘lishi   bilan   shakllangan   va
salkam   bir   yarim   ming   yil   davom   etgan   shaharsozlik   madaniyatining   birinchi
bosqichi о‘z poyoniga yetadi.
  Eftalitlar   imperiyasi   tarix   sahnasidan   ketgandan   keyin   qaror   topgan   Turk
hoqonligi   davrida   Yerqо‘rg‘on   о‘rnidagi   shahar   -     Nikshapa   (Naxshab)   boshqa
tiklanmaydi   va     bu   davrda   Qarshi   vohasining   yangi   markaziga   asos   solinadi.
Qashqadaryoning   chap   sohilida,   Yerqо‘rg‘on   xarobalaridan   2,5-3   km   masofada
joylashgan     va   hozirda   mahalliy   aholi   tomonidan   Shulluktepa   nomi   bilan
yuritiladigan ulkan yodgorlik о‘rnida eramizning III - IV asrlarida bunyod etilgan
kichikroq qal’a  VI - VII asrlarga kelib vohadagi eng yirik qal’a – shaharga aylana
boradi va vohaning poytaxti maqomini oladi. 
Bu   shaharning   paydo   bо‘lishi   Qarshi   vohasidagi   shaharsozlik
madaniyatining ikkinchi bosqichiga asos bо‘ladi.
  Bu   shahar   ham   eski   poytaxtning   nomi   bilan   Naxshab,   arablar   istilosidan
keyin Nasaf deb yuritilgan. Lekin Naxshab nomi ham Nasaf nomi bilan bir necha
asr davomida  birga  ishlatilib kelingan. 
Bu shahar arablar istilosiga qarshi  kо‘tarilgan Muqanna boshchiligidagi “oq
kiyimlilar qо‘zg‘aloni”ning   markaziga aylangan. Qо‘zg‘alon bostirilgandan keyin
shaharda va qolaversa butun vohada katta qirg‘in о‘tkazilgan. 
Somoniylar   va   Qoraxoniylar     sulolalari   davrida   Nasaf   Movarounnahrning
eng   yirik   iqtisodiy   va   madaniy   markazlaridan   biriga   aylanadi.     III   -   IV   asrlarda
33 barpo   etilgan   qal’a   va   ark   о‘z   ahamiyatini   yо‘qotib   juda   kengayib   ketgan   shahar
ichida     qolib   ketadi.   Ark   bizning   fikrimizcha   “oq   kiyimlilar   qо‘zg‘aloni”ning
bostirilishi davrida vayron etilgan va boshqa tiklanmagan. Bu ark xarobalari О‘zR
FA   Arxeologiya   instituti   olimlari   tomonidan     tо‘laligicha   ochib   о‘rganilgan   va
arkning VIII asrda о‘z faoliyatini tо‘xtatganligi isbotlangan. 
Mana   shu   davrda   Nasaf   shahrining     yuksak   suratlar   bilan   kengaya   borishi,
aholi   sonining   keskin   oshishi,   shahristonga   sig‘may   qolishi     natijasida     rabod
shakllanadi   va   shahristonni   barcha   tomondan   о‘rab   oladi.   Rabodning   shimol
tomoni IX asrlarga kelib   Qashqadaryogacha   chо‘zilgan     va X asrda daryo ortini
ham egallagan  va  shahar maydoni 220 gektarga yetgan.
 Shu tariqa Nasaf о‘rta asrlarda butun Movarounnahr va Xuroson uchun xos
bо‘lgan uch qismli shahar sifatida ark (kuhandiz), shahriston (madina) va raboddan
iborat bо‘ladi.  Bu uchlik Movarounnahr va Xurosonning IX-XIII asrlarda faoliyat
yurgizgan   о‘nlab katta-kichik shaharlari va yuzlab qishloqlari uchun xos bо‘lgan
xususiyatdir.  
  О‘rta   asrlarda   Nasafga   tashrif   buyurgan   arab   sayyohlari   Maqdisiy,   ibn
Havqal,   ibn   Xordadbeh   va   boshqalarning   esdaliklari     orqali   Nasaf   shahrining
tarixiy topografiyasi tо‘g‘risida birmuncha umumiy ma’lumotlar olish mumkin. 
Nasaf ham Movarounnahrning boshqa о‘rta asrlar shaharlari kabi mahallalar
majmualaridan   tashkil   topgan.   Manbalarda   ularning   Juvik,   Sikkat   Bayon,   Sikkat
Juybor, Sikkat as-Sag‘a (Zargarlar kо‘chasi), Kuyi Sharg‘iyon kabi kо‘chalarning
va   ular   bilan   bog‘liq   mahallalarning   nomlari   tilga   olinadi.   Sharqshunos   olim
SH.Kamoliddinovning   ta’kidlashicha,   «sikka»   iborasi   shahriston   -   madinada
joylashgan   mahallalardagi   kо‘chalarga   nisbatan   ishlatilgan.   Bu   nom   bilan
yuritilgan   mahallardan   birida   faoliyat   kо‘rsatgan   masjidda   IX   asrda   buyuk
hadisshunos olim Abu Abdulloh Muhammad ibn Ismoil al Buxoriy Nasafda saboq
olgan paytida namoz о‘qigan. 
Maqdisiyda   Nasaf   tо‘g‘risida   quyidagi   ma’lumotlar   keltirilgan:   «Nasafni
qimmatli   Naxshab   deyishadi.   Unda   buzilib   ketgan   kuhandiz   va   tekis   joyda
34 joylashgan, aholi istiqomat qilayotgan rabod bor. Daryo uni ikkiga ajratgan. Uning
qirg‘og‘ida   kо‘prik boshida hokim uyi   joylashgan. Rabodda bozor atrofida jome
masjidi joylashgan. Shaharda ajoyib uzumzorlar va haydalgan yerlar serob, u katta,
kо‘ngilli, havosi toza».
Ibn Havqalning «Yо‘llar va mamlakatlar» asarida Maqdisiy ma’lumotlariga
nisbatan kengroq ma’lumotlar keltirilgan: «Nasaf buzilgan arki bо‘lgan, Najjoriya
(Buxoro), Samarqand, Kesh, Fо‘bdin kabi tо‘rt darvozali, rabodga ega shahar. Bu
shahar Buxoro Balx katta yо‘lida tekislikda joylashgan. Tog‘lar undan ikki manzil
narida, Kesh tomonda, Nasaf  va Jayhun oralig‘i chо‘llardan iborat bо‘lib u yerda
umuman tog‘lar yо‘q. Nasafda shahar ichidan oqib о‘tadigan yagona daryo bо‘lib
unga Kesh suvlari quyiladi va daryo bu yerdan tekislik tomonga shitob bilan oqadi.
Hokim   saroyi   shu   daryo   qirg‘og‘ida,   «kо‘prik   boshi»   deb   ataladigan   joyda
joylashgan.   Saroy   atrofida   turma   (zindon   bо‘lsa   kerak   -   R.A.)   joylashgan.   Jome
masjidi   Fо‘bdin   darvozasi   tomonda,   bayram   tantanalari   о‘tkaziladigan   joy
Najjoriya   darvozasi   tо‘g‘risida   shahar   ichida.   Bozorlar     hokim   saroyi   bilan   jome
masjidi   oralig‘ida   rabodda   joylashgan.   Nasaf   atrofida   kо‘plab   qishloqlar   bо‘lib
shahar   masjididan   tashqari   ularning   ikkitasida   jome   masjidlari   bor.   Ulardan   bir
Bazda,   boshqasi   Kasbi.   Kasbi   Nasafdan   ham   kattaroq.   Nasafga   hatto   shahardan
katta   bо‘lsa   ham   jome   masjidlariga   ega   bо‘lmagan   qishloqlar   ham   qarashlidir.
Uning   atrofidagi   qishloqlarning   aksariyati   yog‘in-chochinlar   yordamida
sug‘oriladi. Nasafda va uning rustoqlarida yuqorida  tilga olingan daryodan boshqa
daryo   yо‘q,   lekin   u   ham   ayrim   yillari   qurib   qoladi.   Bog‘lar   va   ekinzorlar
sug‘oriladigan   quduqlar   ham   mavjud.  Nasaf   rustoqining   asosiy   qismi   hosildor   va
gullab yashnagan».  Arab geograflari ichida eng dastlabki ma’lumotlarni qoldirgan
ibn   Xordadbeh   Nasafni   Samarqandga   bо‘ysinuvchi   shaharlar   jumlasiga   kiritib
Nasafdan  xalifalik xazinasiga   90 ming dirham  xiroj  tushganligini  qayd  etgan.  Bu
xiroj 826 yilda tо‘langan.
Naxshab-Nasafga   tashrif   buyurgan   juda   kо‘plab     о‘rta   asr   sayyohlari,
tarixchilar   va   jug‘rofiy   olimlar   bu   yerda       vayronaga   aylangan   kuhandiz,     daryo
sohilidagi «Ra’s al-qantara» -     «Kо‘prik boshi» degan joyda qad kо‘targan «Dar
35 al-Imora»,   ya’ni   hokim   saroyi,   uning   yaqinidagi   turma,   shaharning   tо‘rtta   -
Buxoro,   Samarqand,   Kesh   va   Fо‘bdin   darvozalari   tо‘g‘risida   yozganlar.   Bizning
fikrimizcha   shaharning   kо‘chalari   asosan   mana   shu   darvozalarga   olib   chiqqanlar
va   ularning   yо‘nalishlari   tо‘g‘ri   bо‘lgan.     Misol   tariqasida   keltirsak,
Sug‘diyonaning  boshqa   bir  shahri   Panjakentda   olib  borilgan  qazishmalarda   ochib
о‘rganilgan   shahar   (ya’ni   shahriston   -   R.A.)   kо‘chalari   VII-VIII   asrlarda   tо‘g‘ri
yо‘nalishga   ega   bо‘lganlar.     Panjakent   bilan   deyarli   bir   davrda   shakllangan
Naxshab shahristoni uchun ham bu holatning xos bо‘lishi  tabiiy, chunki Naxshab
Qarshi vohasi uchun xos bо‘lgan tekis maydonda, ma’lum bir tarx asosida bunyod
etilgan va qolaversa u о‘zidan avval faoliyat kо‘rsatgan qal’a yoki biron-bir yirik
qishloq xarobalari ustiga barpo etilmagan. 
XII asrda Nasafga tashrif buyurgan marvlik  olim Abu S’ad as-Somoniyning
ma’lumoticha   Nasafda     hijriy   219,   milodiy   834   yilda   kosonlik   shayx   Abu’
Abdurrahmon   Mu’az   ibn   Yoqub   al-Kosoniy   birinchi   marta   jome   masjidi,   uning
yaqinida   sо‘fiylar   uchun   rabod,   suv   manbai   -   quduq   va     tahoratxonalar   bunyod
ettirgan.   Bu   inshootlar   qurilgan   kо‘cha   ularni   qurdirgan   shayx   nomi   bilan
yuritilgan.  
Nasaf   shahrining   kengayishi,   aholi   sonining   orta   borishi   natijasida   yangi,
katta   jome   masjidiga       ehtiyoj   tug‘ildi.   Manbalarda   aytilishicha   bu   masjid   ham
Fо‘bdin darvozasi yaqinida bunyod etilgan.  
Nasafda va Qashqa vohasining boshqa shaharlari va qishloqlarida fanlarning
turli   yо‘nalishlarida   ijod   qilgan   mashhur   allomalar   riyoziyot,   tibbiyot,
fikxshunoslik,   dinshunoslik,   dunyoviy   va   islom   falsafasi,   hadisshunoslik,   tarix
ilmlari   bilan   mashg‘ul   bо‘lganlar.   Manbalarda   Nasaf,   Samarqand,   Balx,   Marv,
Bog‘dod     kabi   shaharlarda   yashagan   va   ijod   qilgan   yuzlab   nasaflik   mashhur
allomalarning   nomlari   ma’lum.   Manbalarda   keltirishlaricha   Samarqandda   mingta
atrofida   muhaddis   olimlar   (hadis   yig‘uvchilar)   yashagan,   Buxoroda   esa   600
atrofida,   Nasafda   esa   400   dan   ortiq.   Bu   ma’lumotlar       IX-XIII   asrlarda   Nasaf
Movarounnahrning Samarqand, Buxoro, Termiz  kabi eng yirik shaharlari qatorida
36 yuksak   darajada   rivojlangan   yirik   ilmu-fan   va   madaniyat   markazlaridan
bо‘lganligini yaqqol namoyon etadi.
1219-1220  yillardagi Chingizxon boshchiligidagi mо‘g‘ullar istilosi davrida
Nasaf   ham   Markaziy   Osiyoning   о‘nlab   shaharlari   qatorida   tamomila   vayron
qilindi, bir necha asrlar davomida tarkib topgan jahonshumul madaniyat tamomila
tanazzulga uchradi. 
Mо‘g‘ullar tomonidan   Nasaf shahrining vayron etilishi bilan bu vohada VI
asrning   oxirlari   va   VII   asrda   shakllangan   shaharsozlik   madaniyatining   ikkinchi
bosqichi ham о‘z poyoniga yetadi.
  Mо‘g‘ullar   hukmronligi   davrida   О‘rta   Osiyoda   tashkil   topgan   Chig atoy‘
ulusi  xonlari  Qashqadaryo  vohasiga e tibor bilan qaraganlar. 1318-1326 yillarda	
’
ulus   xoni   Kapakxon   qadimgi   Nasaf   xarobalaridan   4,5 5   km   janubda	
–
Qashqadaryoning   chap   sohiliga   yaqin   joyda   xon   qarorgohi   sifatida   Qarshi
qal asini   bunyod   ettirgan.     Kebakxon   Qarshi   qal’asi   ichidagi   saroyga   ulus   oliy	
’
hokimiyati - xon о‘rdasini joylashtirdi.
Qarshi qal’asining xarobalari, uning mudofaa devorlarining qoldiqlari 1966
yilda   M.YE.Masson   boshliq   arxeologlar   guruhi     tomonidan   tadqiq   etilgan,
shaharning     qal’a   sifatidagi   plani   -   tarxi   tiklangan.       Qarshi   qal’asi     4   metr
qalinlikdagi   mudofaa   devorlari   bilan   о‘ralgan,   kvadrat   shaklidagi     yirik   qо‘rg‘on
kо‘rinishida  bо‘lib  maydoni   630  x  630  metrni  tashkil   etadi.  Tо‘rt  tomonida  tо‘rtta
darvozasi   mavjud   bо‘lib   ular   keyingi   davrlarda   Tutak,   Sharshara,   Qarliqxona   va
Xiyobon nomlari bilan yuritilganlar.   Planga qal’a ichida joylashgan, lekin   keyingi
asrlarda qurilgan madrasalar, sardoba, hammom va Odina masjidi kiritilgan.
2005 yilda Qarshi shahrining 2700 yilligi munosabati bilan olib borilayotgan
tadbirlardan   biri   –   Odina   masjidini   ta’mirlash   ishlari   boshlandi.   Bu   yerda   biz
tomonimizdan   olib   borilgan   arxeologik   kuzatish   ishlari   natijasida           XVI   asrda
bunyod   etilgan   Odina   masjidi     о‘zidan   qadimiyroq   bо‘lgan,   pishiq   g‘ishtdan
qurilgan qandaydir ulkan imoratning  xarobalari  ustida bunyod etilganligi aniqlandi.
Masjid   qurilayotgan   paytda   о‘sha   imoratning     me’moriy   qoldiqlari   bо‘lmish
37 devorlar,   ravoqlar   va   ustunlar   hali   mavjud   bо‘lgan   va   ulardan     masjid   qurilishida
unumli foydalanilgan. 
Muborak tumani hududida joylashgan Zanjir Saroy ham Qarshi qal’asi kabi
kvadrat   shaklidagi     yirik   qо‘rg‘on   kо‘rinishida   bо‘lib   maydoni   400   x   400   metrni
tashkil etadi. Tо‘rt tomonida tо‘rtta darvozasi mavjud bо‘lgan. Mashu shu kvadrat
shaklidagi   maydonning   qoq   о‘rtasida     markaziy   tepalik   bо‘lib,   olib   borilgan
qazishmalar natijasida bu tepalik pishiq g‘ishtdan bunyod etilgan xon saroyining –
oxirgi   mо‘g‘ul   xonlaridan   biri   Qozonxon   Sulton   saroyining   xarobalari   ekanligi
ma’lum bо‘ldi. Qarshi qal’asining qoq markazida esa Odina masjidi joylashgan. 
 Zanjir Saroyda olib borilgan arxeologik tadqiqotlar natijalari bilan qiyoslash
natijasida   shu   xulosaga   keldikki,   Odina   masjidi   Qarshi   qal’asining   aynan
markazida,   undan   bir   necha   asr   avval   Kepakxon   tomonidan   Chig‘atoy   ulusining
oliy   hokimiyati   -   xon   о‘rdasi   sifatida   pishiq   g‘ishtdan   bunyod   etilgan   saroy
xarobalari   ustida   bunyod   etilgan.   Bu   yerda   topilayotgan   mozaika   va   mayolikali
koshinlar, sirlangan pishiq g‘ishtlardan bunyod etilgan xonalar pollari bu saroyning
nihoyatda gо‘zal va ayni paytda nihoyatda о‘ziga xos me’moriy usullar yordamida
bunyod   etilganligini   yaqqol   kо‘rsatib   turibdi.   Odina   masjidi   qurilishida   pishiq
g‘ishtlar   orasiga   oddiy loy  ishlatilgan bо‘lsa,  uning  tagidagi  saroy  qurilishida  esa
g‘ishtlar   orasiga   faqat   ganch   ishlatilgan,   mana   shu   holat   ham   ushbu   saroyning
qanchalik mahobatli ekanligidan dalolat beradi. 
«Qarshi» sо‘zi   «saroy» degan lug‘aviy ma’noni beradi.  Albatta  qal’aning
bunday   nomlanishida     uning   markazidagi       saroyga   nisbat   berilgan.   Biz       yaqin
kunlargacha       ushbu     saroy       Qarshi   qal’asi   hududida   keyingi   bir   necha   yuz   yillar
davomida faoliyat  kо‘rsatgan shahar      qurilishlari  tagida tamoman yо‘qolib ketgan
degan fikrda edik .
Odina masjidi  tagidagi mahobatli saroy qoldiqlarini о‘rganish Nikshapadan
boshlangan, Naxshab-Nasaf davrida davom etgan va Qarshi davrida qayta tiklangan
shaharsozlik   madaniyatining   uchinchi   bosqichi   –   Qarshi   bosqichini   о‘rganishda
asosiy   rol   о‘ynaydi.   Lekin   bu   Qarshi   saroyini   о‘rganishga   umuman     mablag‘
ajratilmayapdi va   bu   boradagi bizning sayi-harakatlarimiz biron-bir natija bergani
38 yо‘q.   Aynan   hozirgi   kunlarda   olib   borilishi   kerak   bо‘lgan   arxeologik   qazishmalar
qachon  amalga oshirilishi ham noma’lum bо‘lib qolmoqda.
Qarshi shahri Amir Temurning 1360 – 1370 yillarda taxtga о‘tirguniga qadar
olib   borgan   harbiy   harakatlarida   juda   muhim   о‘rin     egallagan.   Mana   shu   davrda
uning   atrofi   mudofa   devorlari   bilan   о‘rab   olinadi   va   eski   devorlar   tubdan
ta’mirlanadi.
XVI   asrdan   boshlab   shayboniylar,   ashtarxoniylar   sulolalari   davrida   Qarshi
shahrining ahamiyati orta bordi. Mana shu davrda Qarshida Masjidi Jome’, Odina
masjidi,   Abdullaxon   madrasasi,   sardoba,   Chorsu   savdo   timlari,   hammom,   zindon
va Qashqadaryo ustidan kо‘prik quriladi.
Buxora   amirlari   davrida   Qarshi   amirlik   markazi   Buxorodan   keyin   ikkinchi
shahar   miqyosiga  kо‘tarilgan. Bu  davrda  shahar   tashqarisi   ham  devor   bilan  о‘rab
olinadi. Shaharda bir nechta madrasalar quriladi. ma’lumotlarni bergan.
Kafedraning   sо‘nggi   о‘rta   asrlarda   Janubiy   О‘zbekistondagi   mudofaa
qо‘rg‘onlarida olib borgan arxeologik izlanishlarining asosiy yо‘nalishlaridan biri
bu   XVII-XIX   asrga   oid   mudofaa   qо‘rg‘onlarini   arxeologik   jihatdan   о‘rganish
bо‘ldi.   Bu   sohada   ish   olib   borishning   о‘ziga   xos   sabablari   bor   edi.   Ma’lumki,
XVII-XIX   asrlar   О‘rta   Osiyo   xalqlari   tarixida   о‘zaro   urushlar,   chekka
viloyatlarning   markaziy   hokimiyatga   nisbatan   separatistik   harakatlari   kuchaygan
davr   sifatida   baholanadi.   Buxoro   xonligining   yirik   va   muhim   tarkibiy   qismi
bо‘lgan   Qashqadaryo     vohasi   ham   bu   о‘zaro   urushlardan   chetda   qolmadi.
Vohadagi   siyosiy   urushlarning   asosiy   sababi-   Buxorodagi   markaziy   hokimiyat
bilan   bu   hokimiyatni   tan   olishni   istamagan   Shaxrisabz   hokimlari   о‘rtasidagi
kelishmovchiliklar   edi.Bu   nizllar   natijasi   о‘laroq   vohadagi   XVII-XIX   asrlarda
kuplab   mudofaa   qо‘rg‘onlari   vujudga   keladi.   Qashqadaryo     vohasi     va   butun
Buxoro   xonligi   tarixini   tо‘liq   yoritish   uchun   bu   qо‘rg‘onlarni   har   tomonlama
о‘rganish   lozim   edi.   Shuni   aytib   о‘tish   kerakki,   yozma   manbalardagi   mavjud
ma’lumotlar   bir   tomonlama   bо‘lib,bu   qо‘rg‘onlarning   tuzilishi,   mudofaa   qismlari
haqida   tо‘liq   ma’lumot   berilmaydi.   Shu   tufayli   ham   bu   qurg‘onlarni   arxeologik
jihatdan о‘rganib chiqish juda muhim bо‘lib, bu vazifa Kesh arxeologik-topagrafik
39 ekspedetsiyasi   tashkil   topgan   dastlabki   yillardayoq   kun   tartibiga   qо‘yilgan   edi.
Hozirgi kungacha bu sohada kо‘p ishlar amalga oshirilgan. Lekin ushbu mavzuda
sо‘nggi   yillarda  diplom   ishlari   himoya   qilinmagan.   Shularni   hisobga   olib   sharqiy
Qashqadaryodagi   mudofaa   qо‘rg‘onlari   bilan   vohadagi   sо‘nggi   о‘rta   asrlarda
Janubiy   О‘zbekistondagi   mudofaa   qо‘rg‘onlarini     arxeologik   jihatdan   о‘rganilish
tarixini yoritishni maqsad qilib oldik.
   
40 2. So’nggi o’rta asrlardagi mudofaa qо‘rg‘onlarining geografik о‘rni, tuzilishi
va  funksiyasi.
2.1.Vohadagi  ijtimoiy-siyosiy vaziyat.
Qashqadaryo   vohasi   hududida   sо‘nggi   yillarda   ToshdU   О‘rta   Osiyo
arxeologiyasi   kafedrasi   a’zolari   tomonidan   olib   borilgan   arxeologik   tadqiqotlar
natijasida   kо‘plab   mustahkamlangan   qishloq   mudofaa   qо‘rg‘onlari   о‘rganib
chiqildi.  Bu  qо‘rg‘onlar  ichida     Kitob  va  Yakkabog‘   qо‘rg‘onlari  О‘rta  qо‘rg‘on,
Yertepa,   Yangikent,   Qо‘rg‘ontepa   va   boshqalarni   aytib   о‘tish   mumkin.   Bu
qо‘rg‘onlarni   о‘rganish   shuni   kо‘rsatadiki,   ular   о‘zaro   feodal   urushlar   juda
kuchaygan   XVII-XVIII   asrlarda   paydo   bо‘lgan   bо‘lib,   asosan     vohadagi   yirik
shaharlarga   olib   boruvchi   muhim   savdo   yо‘llari   bо‘yida     qurilgan.   Bu   qishloq
qо‘rg‘onlari     asosan   Qarshi   va   Shahrisabz   oralig‘idagi   hududda   qurilganligi
ularning   Buxoro   va   Shahrisabz   о‘rtasidagi   ziddiyatli   munosabatlarda   katta
ahamiyatga  ega  bо‘lganliklarini  kо‘rsatib  turibdi.    Shahrisabz  va  Kitob    hududini
о‘rab turgan yana bir mudofaa inshoati Chim ham bu davrda katta rol о‘ynaganligi
ma’lum. 28
Butun   Buxoro   xonligida   bо‘lganidek,   Qashqadaryo   vohasi   hududida   ham
XVII-XIX   asrlarda   siyosiy   vaziyat   anchcha   murakkab   bо‘lib,   о‘zaro   feodal
urushlarning   deyarli   tо‘xtovsiz   ravishda     davom   etib   turganligi   manbalardan
ma’lum.   Bunday   notinch   vaziyatda   mahalliy   beklar,   hokimlar   о‘zlariga     ttegishli
joylarda     mustahkamlangan   mudofaa   inshootlari-qо‘rg‘onlar   barpo   etib,   о‘z
xavfsizliklarini   ta’minlashga   intilganlar   va   Buxorodagi   markaziy 29
  hokimiyatga
bо‘ysunmaslikka   harakat   qilganlar.   Shu   tufayli     ham     о‘rganilayotgan   davrda
Qashqadaryo   vohasi   hududida   kо‘plab   mustahkamlangan   qishloq   qо‘rg‘onlari
vujudga kelganligi tabiiydir.
Biz   о‘z   diplom   ishimizda   voha     hududidagi   XVII-XIX   asrlarga   oid   barcha
mudofaa   qо‘rg‘onlari   haqida   umumiy   tushuncha   berib   о‘tishga   intilamiz.
28
. Говрюшенко П.П. Хокимов З.А. Археолого-топографическая рекогносцировка районной стен ы   Китаба и 
Шахрисабза. “Чим”. Қўлёзма. Ўрта Осиё археологияси кафедраси кутубхонасида сақланмоқда.
29
. Массон М.Е. Столичны е города..., указ.соч. С. 59.
41 Arxeologik   tadqiqotlar   olib   borilgan   qо‘rg‘onlarga     esa   birov   kengroq   tо‘xtalib
о‘tishga   harakat   qilamiz.   Endi     esa   bu   mudofaa   qо‘rg‘onlarining   о‘rganilishi
tarixiga tegishli ba’zi ma’lumotlarni kо‘rib chiqamiz.
Ular   haqidagi   yozma   ma’lumotlar   asosan   XVII-XIX   asrlarda   mahalliy
tillarda   bitilgan   manbalarda   va   XIX   asrga   oid   rus   tilidagi     manbalarda   uchraydi.
Mahalliy tillarda yozilgan manbalarda   qо‘rg‘onlar asosan biror bir siyosiy   voqea
munosabati bilan tilga olinib о‘tiladi.
Odatda   bunday   manbalarda   qо‘rg‘onlarning   faqatgina     nomi   qayd   etib
о tiladi   xolos.   Ularning   tuzilishi,   mudofaa   inshootlari-   devorlari,   darvozalari,‘
minoralari va boshqa jihatlari tilga olinmaydi. Bunday ma lumotlarni biz XVI asr	
’
oxiriga   tegishli   Abdullanoma   (yoki   Sharafnomai-shxohi )   da,   XVIII   asrga	
“ ” “ ”
tegishli   Ubaydullanomaq”   va   “Tarixi   Abulfayzxon”   asarida   va   boshqalarda	
“
kо‘ramiz.
Masalan,   Hofiz   Tanish   Buxoriyning   “Abdullanoma”   asarida,   Buxoro
xonligining asoschisi Abdullaxon II ning siyosiykurashlari yoritilishi davrida kо‘p
bor Qarshi viloyati hududida joylashgan Kasbi qо‘rg‘oni esga olinadi. 30
 Bu asarda,
shuningdek,   Koson,   Qarshi   va   G‘uzor   oralig‘ida   joylashgan   Yangi-bozor   va
boshqalar haqida ma’lumotlar uchraydi.
Xо‘ja Samandar Termizi (XVI asr) ham о‘z asarida Kasbi, Koson va boshqa
qо‘rg‘onlar haqidagi ma’lumotlarni yozib qoldirgan. 31
Mir   Muhammad   Amin   Buxoriyning   “Ubaydullanoma”   asarida   ham
Qashqadaryo vohasi hududida joylashgan kо‘plab qо‘rg‘onlar haqida ma’lumotlar
mavjud.   Masalan,   unda   Chiroqchi,   Koson,   Kasbi   va   boshqa   qо‘rg‘onlar   haqida
gapirib о‘tilgan. 32
Abduraxmon   Davlat   (Tolye)ning   “tarixi   Abulfayzxon”   asarida   ham   Qarshi
viloyatida   joylashgan   Koson,   Kasbi   va   boshqa   qо‘rg‘onlar   haqida   ma’lumotlar
mavjud. 
30
  . ҳофиз Таниш Бухорий. Абдулланома..., кўрс. Асар.
31
  . Хўжа Самандар Термизи. Дастур ал муллук..., кўрс. Асар. 88-107 б.
32
  .
42 XIX  asrning   birinchi  choragida Buxoro taxtiga о‘tirgan mang‘it  hukmdor-
laridan amir Haydarning Qarshi hokimiga yozgan bir nechta maktublarida Qarshi-
Shahrisabz   oralig‘ida   joylashgan,   hamda   mang‘itlar   va   shahrisabzlik   kenegaslar
qо‘lida bо‘lgan kо‘plab qо‘rg‘onlar tilga olib о‘tiladi. 33
 Ular ichida Chimqо‘rg‘on,
Yertepa,   Qorabog‘,   Qoratepa,   О‘rtaqо‘rg‘on,   Shomoton   va   boshqalar   haqida,
ularning   о‘sha   davrdagi   siyosiy   hayotdagi   ahamiyati   tо‘g‘risida   muhim
ma’lumotlar bor.
Amir Nasrullaxonning shahrisabzlik kenegaslar bilan olib borgan kо‘p yillik
urushlari   haqidagi   ma’lumotlar   beruvchi   ba’zi   manbalarda   ham   Qashqadaryo
vohasi   hududidagi   kо‘plab   qо‘rg‘onlar   haqida   ma’lumotlar   uchraydi.   Ular   ichida
Chiroqchi,   Qushchi,   Sangfurush,   Govmush   va   boshqalarni     aytib   о‘tish   mumkin.
Vohadagi qо‘rg‘onlar haqidagi ma’lumotlar XIX asrga oid rus va boshqa Yevropa
tillaridagi manbalarda uchraydi.
Bu   paytga   kelib   о‘rta   Osiyo   Rossiya   va   Angliya   о‘rtasidagi   raqobat
maydoniga,   bu   ikki   yirik   kapitalistik   mamlakatning   manfaatlari   tо‘qnashgan
regionga   aylandi.   XIX   asr   boshidan   boshlaboq   О‘rta   Osiyo   xonliklariga   rus   va
ingliz   maxsus   xizmatlari   agentlari-elchi,   savdogar,   sayyoh   va   boshqa   turli
niqoblarda kirib kela boshlaydi. Rossiyaning  О‘rta Osiyoga  bо‘lgan qiziqishining
sababi,   birinchidan   bu   о‘lka   rus   tovarlari   sotiladigan   qulay   bozor   bо‘lsa,
ikkinchidan, Rossiyada rivojlanib borayotgan tо‘qimachilik sanoati О‘rta Osiyodan
yetkaziladigan paxta, paxta ipiga bog‘liq edi. Bundan tashqari  Rossiya  bu yerdan
ipak, qorakо‘l, quruq mevalar va Rossiya  bozorlarida talab katta   bо‘lgan boshqa
maxsulotlar   olar   edi.   Angliyaning   Hindistondagi,   sо‘ngra   Afg‘onistondagi   aktiv
kolonial   siyosati   ham   Rossiyani   О‘rta   Osiyoni   о‘z   ta’sir   doirasida   saqlashga
harakat qilishga undar edi. Chunki  Rossiyaning Hindiston, Xitoy va boshqa sharq
mamlakatlari bilan aloqalari ham О‘rta Osiyo orqali amalga oshirilar edi.
Yuqorida keltirib о‘tilgan sabablar tufayli XIX asrdan boshlab Rossiyaning
О‘rta   Osiyodagi   davlatlar     bilan     aloqalari   yanada   aktivlashdi.   Rossiya   ayniqsa
33
  . Вяткин В.Л.Каршинский округ, организация внем войска и соб ытия  в период 1215-1217 (1800-1803) 
годов. Отдельн ый оттиск из  XVIII  тома  “Ихвестия среднеазиатского отдела государственного Русского 
географицеского общества”.. Ташкент, 1928. С.4-26.
43 о‘lkadagi   yirik   davlat   hisoblangan   Buxoro   xonligi   bilan   bо‘lgan   munosabatlarga
jiddiy   e’tibor   berdi.   Buni   biz   XIX   asrda,   Rossiyaning   о‘rta   Osiyoga   bosqinchilik
yurishlari boshlangunga qadar Buxoro xonligida turt- ta yirik rus elchilik missiyasi
kelganligida   ham   kо‘ramiz.   Bu   rus   elchilik   missiyasi   a’zolari   maxsus
Mahkamalardan alohida kо‘rsatmalar olgan bо‘lib 34
, unga asosan xonlikdagi yirik
shaharlar;   qо‘rg‘onlar   va   boshqa   mudofaa   inshootlari   haqida,   iqtisodiy   ahvol,
savdo aloqalari, karvon yо‘llari hamda siyosiy   vaziyat tо‘g‘risida aniq va batafsil
ma’lumotlar   tо‘plashlari   lozim   edi.   Bu   elchilik   missiya   a’zolari   tо‘plagan
ma’lumotlar   о‘z   aniqligi   bilan   ajralib   turadi   va   muhim   tarixiy   manbadir.Bu
ma’lumotlardan   keyinchalik   Rus   armiyasining   О‘rta   Osiyodagi   istilochilik
yurishlarida keng foydalanilgan-ligini aytib о‘tish mumkin. Buxoro xonligida XIX
asrning   I-   yarmida   bо‘lgan   rus   elchilik   missiyasi   a’zolaridan   YE.K.Meyendrof
(1820y.)   ning 35
,   P.I.Demezon   (1833   y.)   ning 36
,   va   ayniqsa   N.Xanikov   (1841   y.)
ning 37
  estalik   asarlari   (hisobotlari)   biz   uchun   ayniqsa   muhimdir.   Ularda
Qashqadaryo   vohasidagi   siyosiy,   iqtisodiy   vaziyatga   oid   habarlar   bilan   birga,
shaharlar,   qо‘rg‘onlar,   savdo   yо‘llari   haqida   va   boshqa   qiziqarli   ma’lumotlar
uchraydi.
1868-1870   yillarda   bо‘lib   о‘tgan   voqealardan   sо‘ng,   ya’ni   Zarafshon
vohasining yuqori qismi Samarqand va kattaqо‘rg‘on ruslar qо‘liga о‘tib, 1868 yil
oktabrda   Qarshi   va  1870  yil   avgustda   Shahrisabz   rus  armiyasi  tomonidan  ishg‘ol
qilinib, sо‘ng Buxoro amiri ixtiyoriga berilgandan sо‘ng, rus tilida chor etiladigan
nashlarda bevosita Qashqadaryo   vohasiga bag‘ishlangan asarlar, maqolalar paydo
bо‘la boshladi. Ular ichida vohadagi shaharlar, ularning mudofaa sistemasi, hamda
yirik   qо‘rg‘onlar   tо‘g‘risida   ham   ma’lumotlar   uchraydi.   Bu   paytda   rus
matbuotidagi     ma’lumotlar   shunisi   bilan   qimmatliki,   XIX   asr   oxiriga   kelib,
vohadagi   shaharlar   va   qishloq   qо‘rg‘onlarining   mudofaa   sistemasi   yemirilish
bosqichiga   qqadam   qо‘ydi.   О‘zaro   ichki   feodal   urushlarga   barham   berilgandan
34
.   Соловьев М.М. Ученая экспедиция в Бухару в 1841-1842 г.г. при участии натуралиста А.Лемана. М.-Л., 
1936. С.16-18.
35
  . Мейендроф Е.К.Путешествие из Оренбурга в Бухару. М., 1875.
36
. Демезон П.И. Записки о Бухарском ханстве. М., 1983.
37
  . Хан ы ков Н. Описание Бухарского ханства. СП б., 1943.
44 sо‘ng barcha mudofaa inshootlari keraksiz bо‘lib qoladi, bir paytlar feodal urushlar
davrida   katta   ahamiyatga   ega   bо‘lgan   kо‘pgina   qishloq   qо‘rg‘onlari   butunlay
tashlab   ketildi.   Bizning   davrimizgacha   kelib   ular   baland   tepaliklar   kо‘rinishida
saqlanib qolgan xolos.
1936   yilda   Qashqadaryo   arxeologik-topografik   ekspeditsiyasi   (KATE)
tashkil topgan davrdan boshlaboq, Qashqadaryo vohasidagi sо‘nggi о‘rta   asrlarga
tegishli   mudofaa   qо‘rg‘onlarini   qidirib   topish   va   ularni   arxeologik   jihatdan
о‘rganish vazifasi qо‘yildi. 60-80 yillarda vohadagi shaharlar mudofaa sistemasini
о‘rganish   bо‘yicha   arxeologik   tadqiqotlar   olib   borilgan   bо‘lsa,   sо‘nggi   5   yilda
qishloqlardagi mudofaa qо‘rg‘onlari ham arxeologik jihatdan о‘rganish boshlandi.
Vohadagi   sо‘nggi   о‘rta   asrlarga   tegishli   makonlarda   о‘tkazilgan   arxeologik
tadqiqotlar   natijalari   ham   diplom   ishimizda     foydalanilgan   asosiy   manbalardan
biridir.
Asrimizning   60-70   yillarida   Qarshi   (M.YE.Masson),   Kitob
(N.I.Krasheninnikova) kabi shaharlar qо‘rg‘onlari, Shahrisabz-kitob bekliklarining
umumiy  mudofaa  devori   hisoblangan   Chim   devorni   (Z.Xakimov,  Govryushanko)
va boshqa qо‘plab qishloq qо‘rg‘onlarini о‘rganish uchun olib borilgan arxeologik
tadqiqotlarni   alohida   ta’kidlab   о‘tish   kerak.   1975-76   yillarda   Yakkabog‘
bekligining   qarorgohi   bо‘lgan   Bekligtepada   olib   borilgan   arxeologik   tadqiqotlar
ham   vohaning   sо‘nggi   о‘rta     asrlardagi     siyosiy,   iqtisodiy   va   madaniy   hayotiga
taaluqli kо‘plab muhim ma’lumotlarni topilishiga yordam berdi.
Sharqiy   Qashqadaryodagi     qishloqlar   mudofaa   qо‘rg‘onlarida   ham   sо‘nggi
yillarda   muhim   arxeologik   tadqiqotlar   olib   borildi.   Ularning   strukturasi,   mudofaa
sistemasidagi   о‘ziga   xos   xususiyatlar   va   feodal   urushlarda   tutgan   о‘rnini
aniqlashtirish   bо‘yicha   katta   kashfiyotlar   qilindi.   Bu   yerda   ayniqsa
О‘rtaqо‘rg‘ondagi   kо‘pyillik   arxeologik   tadqiqotlarni,   Yertepa,   Qо‘rg‘ontepa   va
boshqa   qishloq   qо‘rg‘onlaridagi   arxeologik   tekshiruv   ishlarini     alohida   ta’kidlab
о‘tish   kerak.   О‘zMU   va   О‘z   FA   Arxeologiya   instituti   bugungi   kunda   ham   bu
yо‘nalishdagi  ishlarni davom ettirmoqda. 
45 Sо‘nggi   о‘rta   asrlar   davri   nafaqat   Buxoro   xonligida,   balki   butun   О‘rta
Osiyoda   siyosiy   beqarorlik,   о‘zaro   ichki   nizolar,   feodal   urushlar   kuchaygan   davr
sifatida   tarixda   qoldi.   Bu   siyosiy   mojarolar   о‘zaro   feodal   urushlar   Qashqadaryo
vohasini   ham   chetlab   о‘tmadi.   Buning   asosiy   sabablaridan   biri-Sharqiy
Qashqadaryo,   ya’ni   Shahrisabzning   Buxorodagi   markaziy   hokimiyatga   nisbatan
tutgan   separatistik   pozitsiyasi   deb   hisoblash   mumkin.   Qashqadaryoning   qо‘yi
qismida   joylashgan   Qarshi   shahri   Buxoro   xonlarining   Shahrisabz   bilan   bо‘lgan
ichki   nizolarida   Buxoroning   sodiq   ittifoqchisi   sifatida   maydonga   chiqdi.   Bu
nizolarning   siyosiy,   iqtisodiy   sabablariga   tо‘xtalib   о‘tirmasdan   Qashqadaryo
vohasidagi qishloq qо‘rg‘onlariga, ularning feodal urushlarda tutgan о‘rniga biroz
tо‘xtalib о‘tsak. Avvalo shuni ta’kidlab о‘tish kerakki, biz diplom ishimizda kо‘rib
chiqqan mudofaa qо‘rg‘onlari о‘zaro feodal  urushlar xosilasi, ularning natijasidir.
Shu tufayli ham mudofaa qо‘rg‘onlari tarixini vohada bо‘lib о‘tgan feodal urushlar
tarixdan ajratib о‘rganish mumkin emas.
Bu   davrdagi   qо‘rg‘onlar   о‘zaro   raqobatlashayotgan   siyosiy   kuchlar-
shahrisabzlik   kenegaslar   va   Buxoro   hamda   Qarshida   katta   ta’sirga   ega   bо‘lgan
mang‘itlarning muhim suyanch punktlari edi, deb aytish mumkin. Shu sababli ham
Buxoro   xonlari   bо‘ysunmas   va   jangari   bо‘lgan   shahrisabzlik   kenegaslarni
bо‘ysundirish   va   о‘z   ta’siri   ostida   ushlab   turishni   yengillashtirish   hamda
shahrisabzliklar   tomonidan   tug‘ilishi   mumkin   bо‘lgan   xavfni   bartaraf   etish
maqsadida   Qarshi   va   Shahrisabz   о‘rtasidagi   dasht   zonasida,   ya’ni
Qashqadaryoning   о‘rta   oqimida   10   ga   yaqin   qо‘rg‘onlar   barpo   ettirilganlar.   Bu
qо‘rg‘onlarning   asosiy   kо‘pchiligi   XVII-XVIII   asrlarda   barpo   etilgan.   Ularni
strategik  jihatdan  qulay  bо‘lgan  va  muhim   savdo  yо‘llari  bо‘yida  joylashtirishga,
katta   e’tibor   berilganligini   alohida   ta’kidlab   о‘tish   kerak.   Ular   ichida   Chiroqchi,
Yakkabog‘, Qamashi, Yangiqо‘rg‘on, Yangikent, Yertepa, Qumqо‘rgon va boshqa
bir   nechta   qо‘rg‘onning   ahamiyatini   aytib   о‘tishimiz   lozim.   Bu   qо‘rg‘onlar
Shahrisabz   vohasini   yarim   oy   shaklida   g‘arb   va   janub   tomonidan   bir   necha
qо‘rg‘onlar orqali Buxoro о‘rta Qashqadaryodagi dasht zonasini tо‘liq nazorat qila
olgan. Ular Buxoroning Shahrisabzga harbiy punktlar vazifasini ham bajargan.
46 Shahrisabzliklar   ham   о‘z   navbatida   bir   necha   qatordan   iborat   mudofaa
liniyasini   barpo   etganlar.   Bu   mudofaa   liniyasi   Shahrisabzning   g‘arbiy   va   janubiy
qismida barpo etilgan mustahkam qо‘rg‘onlar (О‘rtaqо‘rg‘on, Shomoton, Daxyak,
Govmush,   Qushchi,   Pattaxona,   Qо‘rg‘ontepa   va   boshqalar)   ham   Shahrisabz-
Kitobni о‘rab turgan Chim devor tashkil etgan.
Yuqorida   aytib   о‘tganimizdek,   Qashqadaryo   vohasidagi   qо‘rg‘onlar   о‘zaro
feodal   urushlarda   katta   ahamiyatga   ega   bо‘lgan.   Ularda   doimo   harbiy   gornizon
saqlangan.   Ularning   soni   bir   necha   о‘ntadan   bir   necha   yuztagacha     bо‘lgan   va
siyosiy   vaziyatda   qarab   о‘zgarib   turgan.   Tinchlik   davrlarida   esa   qо‘rg‘onlar
atrofidagi qishloqlar uchun ma’muriy markaz (soliq yig‘adigan, turli hujalik ishlari
boshqariladigan) sifatida faoliyat kо‘rsatgan.
Bularning   hammasi   qishloq   qо‘rg‘onlarining   vohadagi   siyosiy   va   iqtisodiy
hayotda   muhim   ahamiyatga   ega   bо‘lganligini   kо‘rsatadi.   Kelajakdagi   ilmiy
izlanishlar   va   arxeologik   tadqiqotlar   Qashadaryodagi   о‘rganilayotgan   davrga
mansub   qо‘rg‘onlar   tarixini   yanada   kengrok   yoritishga   imkon   beradi,   deb   umid
qilamiz.   Chunki   bu   qо‘rg‘onlarni   batafsil,   keng   о‘rganmasdan   turib   sо‘nggi   о‘rta
asrlardagi о‘zaro feodal urushlar tarixini, о‘sha davr harbiy san’ati darajasini, jang
taktikasini,   mudofaa   va   hujum   usullarini   о‘rganib   bо‘lmaydi.   Bularsiz   esa   о‘sha
davr tarixini tо‘liq bilamiz deb aytish qiyin.
 
47 2.2.Qashqadaryoning о‘rta va quyi oqimidagi mudofaa qо‘rg‘onlari.
Mavzuga   tegishli     yozma   va   arxeologik   ma’lumotlarni   о‘rganish   va   taxlil
qilib   chiqish   natijasida,   biz   vohadagi   mudofaa   qо‘rg‘onlarining   jug‘rofiy   о‘rni,
ya’ni   joylashgan   joyibilan   batafsil   tanishib   chiqish   imkoniyatiga   egamiz.   Diplom
ishimizning asosiy bobi hisoblangan bu bobda biz qishloq mudofaa qо‘rg‘onlarini
joylashgan   о‘rniga   qarab   jug‘rofiy   rayonlashtirishga   va   har   bir   qо‘rg‘onning
tuzilishi va bajargan vazifasiga kengroq xarakteristika berishga harakat qilamiz.
Avvalo   Sharqiy   Qashqadaryoda   joylashgan     qishloq   qо‘rg‘onlari   bilan
tanishib   chiqamiz.   Bu   hududda   joylashgan     qо‘rg‘onlarning   asosiy   kо‘pchiligi
Shahrisabz   shahriga   olib   boruvchi   asosiy   yо‘llar   bо‘yida   joylashgan   bо‘lib,   ular
о‘rganilayotgan davrga xos bо‘lgan о‘zaro ichki feodal urushlarda, birinchi  galda
Buxorodagi   markaziy   hokimiyat   va   ularga   Qarshi   kurash   olib   borgan
shahrisabzliklar   о‘rtasidagi   janglarda   katta   ahamiyatga   ega   bо‘lgan.   Buxoro
qо‘shinlarining   asosiy   hujumi   g‘arbdan   va   janubdan   bо‘lganligi   uchun
Shahrisabzning   bu   yо‘nalishdagi   chegaralarini     mustahkamlashga   katta   ahamiyat
berishgan va bu о‘z navbatida bir nechta yirik   mustahkamlangan qо‘rg‘onlarning
barpo   etilishiga   olib   kelgan.   Shunday   qо‘rg‘onlarning   bir   guruhi   Shahrisabzning
g‘arbida   joylashgan   bо‘lib,   ular   ichida     О‘rtaqо‘rg‘on   alohida   ajralib   turadi.   XIX
asrga   tegishli   kо‘plab   yozma   manbalarda   bu   qо‘rg‘onga   tegishli     ma’lumotlar
uchraydi.   Bu   qо‘rg‘on   Shamoton   va   Daxyak   qо‘rg‘onlari   bilan   birgalikda   Chim
devorining ichki  qismida    joylashgan bо‘lib, XIX asrning 60-yillarida Shahrisabz
beki   Bobobekning   ukalari   tomonidan   boshqarilgan. 38
  Bu   faktning   о‘ziyoq
О‘rtaqо‘rg‘onning   Shahrisabz   mudofaasidagi   katta   ahamiyatini   kо‘rsatib   turibdi.
Shahrisabzdan   7-8   km.cha   g‘arbda,   Tonxas   daryosining   о‘ng   qirg‘og‘ida
joylashgan   bu   qо‘rg‘on   orqali   о‘rganilayotgan   davrda   Qarshi-Shahrisabz   karvon
yо‘li   о‘tgan.   Bu   qо‘rg‘on   Tanxos   daryosidaga   qulay   kechuv   joyi   ustidan   tо‘la
nazorat   о‘rnatishga     imkoniyat   bergan.   Bu   qо‘rg‘on   xarobalari   hozirgi   paytda
38
  . Бекчурин И. Шахрисябзское владение..., указ.соч., С.85
48 Shahrisabz   tumani   Alisher   Navoiy   nomli   jamoa-   shirkat   xо‘jalik   hududidagi
О‘rtaqо‘rg‘on   va   Qumqisholok   qishloqlari   oralig‘ida   joylashgn.   KATE
ekspeditsiyasi   ish   boshlagan   dastlabki   yillardayoq,   aniqrog‘i,   1968   yilda
О‘rtaqо‘rg‘onda  S.B.Lunina  boshchiligida  arxeologik tekshiruv  (razvedka)   ishlari
olib   borildi.   Bu   paytda   arxeologik   guruh   a’zosi   G.Afanasyev   tomonidan
yodgorlikning   ustki   qismi   tuzilishi   kо‘z   bilan   chamalab   chizib   chiqildi.
(Glazomernaya   syomka).  Bu  yodgorlikni   rejali  ravishda   о‘rganish  esa  1990  yilda
boshlandi   va   hozirgi     kunda   ham   davom   etib   kelmoqda.   Shunisi   xarakterliki,
О‘rtaqо‘rg‘on keyingi yillarda О‘rta Osiyo arxeologiyasi kafedrasining о‘ziga xos
bazasiga   ham   aylanib   qoldi.   Tuzilishiga   kо‘ra,     О‘rtaqо‘rg‘on   tо‘g‘ri   burchakli
bо‘lib   (hajmi   110   x   85)   tadqiqotlarimizda   aniqlanishicha   u   ikki   qismdan   iborat
bо‘lgan.   Qо‘rg‘onning   arki   (sitadel)   mustahkam   mudofaa   devorlari   bilan   о‘rab
olingan   bо‘lib,   ularning   qoldiqlari   arkning   shimoliy   va   shimoli-sharqiy
qismidagina     saqlanib   qolgan.   Sharq   tomonda   darvoza   о‘rnini   kuzatish   mumkin,
Qо‘rg‘on  arkining  atrofi   ham   tashqi   mudofaa   devori   bilan  о‘rab  olingan   bо‘lgan.
Afsuski,   u   bizning   davrimizgacha   saqlanib   qolmagan.   Mahalliy   aholi   orasida
о‘tkazilgan sо‘rov natijalariga kо‘ra,   tashqi mudofaa devori qо‘rg‘on arkini о‘rab
turgan.   Bu   devor   bilan   ark   о‘rtasidagi   masofa   150-200   m.ni   tashkil   etgan,   uning
ustida   bemalol   ot   qо‘shilgan   arava   bilan   yurish   mumkin   bо‘lgan.   Mahalliy
qariyalarning   guvohlik   berishicha,   bu   tashqi   devor   asrimizning   60-   yillari
boshlarida   butunlay   tekkislanib   tashlangan.   Unda   3   ta   darvoza   bо‘lib,   asosiy
darvoza   sharq   tomonda   joylashgan.   U   orqali   Shahrisabz   yо‘liga   chiqilgan.
Qо‘rg‘onning   shimoli-g‘arbiy   qismida   suv   tо‘ldirilgan   xandaqlar   saqlanib   qolgan
bо‘lib,   mahalliy   kishilar   qо‘rg‘on   g‘arb   va   shimol   tomondan   suv   tо‘ldirilgan
xandaqlar bilan о‘rab olingan, degan fikrni ham aytishdi. Shahrisabzliklar mudofaa
usulida suvdan kо‘p foydalanishganligini esga olsak, bu fikr haqiqatga yaqindir.
Yuqorida   kо‘rib   о‘tganimizdan,   О‘rtaqо‘rg‘on   о‘z   tuzilishiga   kо‘ra,   ikki
qismdan   iborat   bо‘lib   bu   bilan   u   Qashqadaryodagi     boshqa   kо‘plab   sо‘nggi   о‘rta
asrlarga   tegishli   qо‘rg‘onlarga   о‘xshab   ketadi.   V.I.Vyatkinning   ta’kidlab
о‘tishicha,   Qarshi  okrugidagi   sо‘nggi   о‘rta  asrlarga  oid  kо‘pgina  qо‘rg‘onlar  ikki
49 qismdan-mustahkamlangan   ark   (sitadel)   va   uning   atrofida   joylashgan
qishloqlardan iborat bо‘lgan qishloq ham  alohida mudofaa devoriga ega bо‘lgan. 39
Bu qо‘rg‘onlarning kо‘pchiligi oldingi davrlarda barpo etilgan.
Hozirgi   paytda   О‘rtaqо‘rg‘on   arki   mahalliy   aholi   tomonidan   qisqacha
qо‘rg‘on   deb   ham   “Chimildiq-tepa”   deb   ham   yuritiladi.   Chimildiq-tepa   nomi
fikrimizcha, О‘rtaqо‘rg‘on harbiy qal’a sifatida о‘z mudofaa ahamiyatini butunlay
yо‘qotgandan   sо‘ng   (XIX   asr   oxiri-   XX   asr   boshi)   paydo   bо‘lgan   bо‘lsa   kerak.
Qо‘rg‘onning   bu   nomi   50-yillarda   Shahrisabz   va   Kitobning   umumiy   mudofaa
devori   hisoblangan   “Chim”   devorni   о‘rganish   uchun   tadqiqotlar   о‘tkazgan
arxeologlar tomonidan ham tilga olinadi. 40
О‘rtaqо‘rg‘on arkidagi 1990-95 yillarda olib borilgan arxeologik tadqiqotlar
natijasida   bir   nechta   xonalar   ochib   о‘rganildi.   Asosiy   qurilish   materiali   24x24x4
sm. Hajmdagi pishiq g‘ishtlar bо‘lib, xonalardan XVIII-XIX asrlarga tegishli sopol
idishlar parchalari kо‘plab topildi.
Ular   ichida   Shahrisabz   kulolchilik   maktabiga   tegishli   sirlangan   va
sirlanmagan   sopol   idishlar,   shuningdek   qо‘shni   va   uzoq   о‘lkalardan   keltirilgan
sopol   va   chini   idishlar   parchalari   uchraydi.   Yodgorlikning   shimoliy   qismida
qazilgan shurf natijalarining  kо‘rsatishicha, bu yerda dastlabki makon IX asr oxiri
X asr boshlarida paydo bо‘lgan. Bu haqda shurfning pastki madaniy qatlamlaridan
topilgan   shtamp   о‘rilgan   sopol   idish   parchasi,   epigrafik   naqshli   idish   bо‘lagi   va
boshqa   topilmalar   dalolat   berib   turibdi.   Mug‘ullar   istilosi   natijasida   XIII   asr
boshlarida   bu   yer   vayronaga   aylanadi   va   faqatgina   XVII-XVIII   asrlarga   kelib,
mudofaa qо‘rg‘oni sifatida  qayta tiklanadi.
О‘rtaqо‘rg‘on   Shahrisabz   bekligining   savdo-iqtisodiy   aloqalarida   ham
muhim   rol   о‘ynagan.   Shahrisabz-Chiroqchi-Qarshi   savdo   yо‘lida   joylashgan   bu
qо‘rg‘onning   tashqi   devori   yonida,   uning   asosiy   sharqiy   darvozasi   oldida,
mahalliy   qariyalarning   ta’kidlashlariga   qaraganda,   savdo   dо‘konlari   bо‘lgan.
О‘rtaqо‘rg‘ondan   topilgan,   chet   ellardan   (Rossiya,   Xitoy)   keltirilgan   chinni
39
. Вяткин В.Л. Каршинский округ…, указ.соч.С.21.
40
 Алимова М. Уртакургондаги археологик тадкикотлар. Диплом иши. Тошкент, 1993.
50 idishlar ham О‘rtaqо‘rg‘onning Shahrisabz bekligining savdo-iqtisodiy hayotidagi
о‘rnidan dalolat berib turibdi.
Shahrisabz g‘arbidagi chegara qо‘rg‘onlardan bо‘lgan Shamoton va Daxyak
qо‘rg‘onlarida arxeologik tadqiqotlar olib borilmagan. Ular о‘z hajmi va ahamiyati
jihatidan   О‘rtaqо‘rg‘onidan   ancha   kichik   bо‘lib,   hozirgi   paytda   deyarli   butunlay
tekkislanib ketgan.
Shahrisabzning   g‘arbiy   chegaralaridagi   muhim   qо‘rg‘onlardan   yana   biri
Govmush   qо‘rg‘oni   bо‘lgan.   Hozirgi   paytda   Govmush   tepa   deb   ataladigan   bu
qо‘rg‘on   yirik   tepalik   shaklida   saqlanib   qolgan   bо‘lib,   u   Shahrisabzdan   3   km.ga
g‘arbda,   Samarqand-Shahrisabz-G‘uzor   avtomobil   yо‘lining   о‘ng   tomonida
joylashgan.   Yozma   manbalardan   ma’lumki,   Govmush   qо‘rg‘oni   Buxoro
hukmdorlari   va   Shahrisabz   beklari   о‘rtasidagi   о‘zaro   feodal   urushlarda   katta
ahamiyatga ega bо‘lgan. Buxorodagi mang‘itlar sulolasining asoschisi Muhammad
Raxim 1750-1752 yillarda Shahrisabzni bо‘ysundirish uchun 4 marta katta harbiy
yurish uyushtiradi. Natijada bog‘lar va ekinlar payxon qilinadi, shahrisabzliklarga
tegishli   bо‘lgan   bir   nechta   qо‘rg‘onlar   buzib   tashlanadi.   Buxoroliklarga   qattiq
Qarshilik kо‘rsatgan Govmush qо‘rg‘oni butunlay buzib tashlanadi va aholisi qirib
yuboriladi. 41
  Shundan   sо‘ng   bu   qо‘rg‘on   qayta   tiklanmagan.   Hozirgi   paytda   bu
yerda mahalliy qabriston mavjud.
Muhammad   Raximxonning   Shahrisabzga   qilgan   harbiy   yurishlari
munosabati bilan yana Kitob, Kushchi, Sangfurish kabi mudofaa qо‘rg‘onlari ham
manbalarda   eslatib   о‘tiladi.   Xususan   Muhammadid   Raximxonning   buyrug‘i   bilan
Kitob   va   Kushchi   qо‘rg‘onlari   buzib   tashlanadi.Sangfurush   qо‘rg‘oniga   esa
tegilmasdan,   xatto   bu   yerda   yangi   ark   barpo   etiladi.   Lekin   tezda   Kitob   qо‘rg‘oni
qayta tiklanadi. Sangfurush qо‘rg‘oni esa keyingi davrlarda buzib tashlanadi. 42
 
Yuqorida eslatilgan Sangfurush va kushchi qо‘rg‘onlari ham Shahrisabzning
g‘arbiy tomonida joylashgan bо‘lib, hozirgi paytda ularning о‘rni tepalik shaklida
saqlanib   qolgan.   Tepalik   yonida   esa   shu   nomdagi   qishloqlar   mavjud.   Bu
tepaliklarda   keng   kо‘lamdagi   arxeologik   tadqiqotlar   olib   borilmagan   bо‘lib,
41
. Ахмедов Б.А. историко-географическая…, указ.соч. С.116.
42
. БартольдВ.В. К истории орошения Туркестана. Соч.Т.Ш.М., 1965. С.208-209.
51 tepaliklarning   yuqorigi   madaniy   qatlamlarida   oz   miqdorda   XVII-XVIII   asrlarga
tegishli sirlanmagan sopol idishlar parchalari uchraydi.
О‘rganilayotgan   davrga   tegishli   mudofaa   qо‘rg‘onlaridan   yana   biri   Kitob
shahridan   9-10   km.ga   g‘arbda,   Yakkatut   qishlog‘ining   shimolida   joylashgan
Qо‘rgontepa   yodgorligidir.   Bu   yerda   ham   keng   kо‘lamdagi   yirik   arxeologik
tadqiqotlar olib borilmagan. Hozirgi paytda Qо‘rgontepa yodgorligi balandligi 14-
15   m.ga   keladigan   aylana   shaklidagi   tepalik   bо‘lib,   uning   yuqorigi   madaniy
qatlamlarida   XVIII   asrga   tegishli   sopol   idish   parchalari   uchraydi.   Bu   qо‘rgon
“Chim”   devorining   tashqi   tarafida   joylashgan   bо‘lib,   uning   paydo   bо‘lishi   ancha
oldingi davrlarga borib taqalsa kerak.
Shahrisabzning janubida ham kо‘plab katta-kichik tepaliklar saqlanib qolgan
bо‘lib, ular arxeologik jihatdan tо‘laligicha о‘rganib chiqilmagan.
Bu   yо‘nalishdagi   yirik   mudofaa   qо‘rg‘onlaridan   biri-bu   Shahrisabz-G‘uzor
savdo   yо‘li   bо‘yida   joylashgan   Yertepa   qо‘rg‘onidir.   Shahrisabzdan   G‘uzorga   va
Shahrisabzdan   Kaltaminor   qishlog‘i   orqali   Oq   rabotga,   hamda   Qarshidan
Yakkabog‘ga   olib   boruvchi   savdo   yо‘li   bо‘yida   joylashgan   bu   qо‘rg‘on
Qashqadaryo   vohasi   siyosiy-iqtisodiy   hayotida   juda   katta   rol   о‘ynagan.   Yozma
manbalarning   guvohlik   berishicha,   Yertepa   XIX     asr   boshlarida   Buxoro   amiriga
bо‘ysunuvchi   qо‘rg‘on   bо‘lib, 43
  shahrisabzliklarni   uni   о‘zlariga   bо‘ysundirish
uchun   bir   necha   bor   harakat   qilganlar.   XIX   asr   о‘rtalarida   Yertepa   amir
Nasrulloning Shahrisabzga  qilgan kо‘p sonli  yurishlari  natijasida  vayron etiladi. 44
Va   shundan   sо‘ng   qayta   tiklanmaydi.   XIX   asr   oxirlariga   tegishli   yozma
manbalarda   qо‘rg‘onning   I   ta   asosiy   darvozasi   izlari   borligi   hamda   qо‘rg‘on
yonida Yertepa nomli qishloq mavjud bо‘lib, bu yerda savdo dо‘konlari mavjudligi
va hatto seshanba kunlari katta bozor bо‘lishi  qayd qilib о‘tilgan. 45
  1993 yilda bu
yodgorlik   arxeolog   U.Mavlonov   tomonidan   razvedka   maqsadida   tekshirib
chiqiladi.   Yertepa   qо‘rg‘oni   xarobasi   turtburchak   shaklida   bо‘lib,   uzunligi
130m.dan   oshiqroq.   Balandligi   10-12   m.ga   keladi.   Bu   yerdan,   ustki   madaniy
43
.Вяткин В.Л. Каршинский округ…, указ.соч, С.22
44
 Логофет Д.Н. В горах и на равнинах Бухары. СП б., 1913. С.59
45
.Петров. Рекогросцировка Бухарских владений Петрова 1884 и 1885 гг. Сб.: Географические, 
топографические материалы по Азии.вып. XXI .СпПб., 1886.С.75. 
52 qatlamlarda   XVIII-XIX   asrlarga   tegishli   sirlangan   sopol   idishlar   parchalari   kо‘p
uchraydi,   ular   ichida   Shahrisabz   kulolchilik   maktabiga     taaluqli   idishlar
kо‘pchilikni   tashkil   etadi.   Bu   fakt   ham   Yertepaning   Shahrisabz   bilan   iqtisodiy
aloqalaridan dalolat berab turibdi.
Ma’lumki,   Shahrisabz   va   Surxon   vohasi   о‘rtasida   Xisor   tog‘   tizmalari
joylashgan   bо‘lib,   qadim   davrlardanoq   bu   tog‘   orqali   ikki   о‘lkani   bog‘lovchi
yо‘llar bо‘lgan. Shunday yо‘llardan biri-Toshqо‘rg‘on dovoni orqali о‘tuvchi tog‘
yо‘lidir. Shahrisabzni   Surxon  vohasi   bilan bog‘lovchi   eng qisqa  masofali   bu yо‘l
Shahrisabzdan   janubi-sharq   tomonda,   Shahrisabz-Yakkabog‘-Toshqо‘rg‘on   yо‘li
bо‘yida   joylashgan   Chimqо‘rg‘on   orqali   ham   о‘tgan.   Qizildaryoning   chap
qirg‘og‘ida joylashgan bu qо‘rg‘on asosan ilk va rivojlangan о‘rta asrlarga tegishli
bо‘lib, uning atrofida bir nechta kichik tepaliklar mavjud bо‘lib, ular ichida XVIII-
XIX   asrlarga   tegishli   (qori   madaniy   qatlamlar)   sopol   idish   parchalari   topilgan
tepaliklar ham bor. 46
 
XIX   asrning   2-yarmiga   oid   rus   tilidagi   yozma   manbalarda   amir   Nasrulla
Shahrisabzni egallash uchun tog‘ zonasida juda kо‘plab qо‘rg‘onlar barpo etganligi
haqidagi ma’lumot  bor. 47
  Bu fikrdan kelib chiqqan holda, Shahrisabzning  sharqiy
va   janubi-sharqiy   tomonida   о‘rganilayotgan   davrga,   xususan   XIX   asrga   oid
mastahkamlangan   qо‘rg‘onlar  bо‘lishi  kerak.  Demak  Amir   Nasrullo  Shahrisabzni
qamal   qilib,   unga   nafaqat   janub   va   g‘arbdan,   balki   sharqiy   va   shimoliy   (tog‘
zonasi) tomondan ham xavf solishga intilgan.
Albatta   bu   qо‘rg‘onlar   Yertepa,   О‘rtaqо‘rg‘on   va   boshqa   yirik   qо‘rg‘onlar
kabi   ahamiyatga   ega   bо‘lmagan.   Ular   uncha   katta   bо‘lmagan,   Nasrulloxon
qо‘shinlarining Shahrisabzga doimiy ravishda xavf tug‘dirib turishlarini ta’minlash
uchun qurilgan mustahkamlangan kichik-kichik mudofaa inshoatlari bо‘lgan bо‘lsa
kerak.   Yuqorida   eslatib   о‘tilgan   Chimqо‘rg‘on   va   bu   zonadagi   katta   kichik
tepalarda biroz ta’mirlash ishlari olib borilib, ularda amir qо‘shinlar joylashtirilgan
va   ular   qо‘rg‘on   vazifasini   bajargan   bо‘lsa   ehtimol.   Ulardan   topilgan   XIX   asrga
oid sopol idish parchalari shundan dalolat berib turibdi.
46
. Лунина С.Б. Города южного Согда в  VIII - XII  вв. ташкент, 1984.С.36-37.
47
. Бекчурин И. Шахрисабзское владение…, указ.соч.С.88.
53 Endi   Shar q iy   Qashqadaryod agi   yana   bir   mu h im   qо‘rg‘on   h a q ida   biroz
t о‘ xtalib   о‘ tamiz.   Bir   paytlar   Toshq о‘rg‘on   dovoni   or q ali   о‘ tadigan   mu h im   to g‘
y о‘ lini   nazorat   q ilib  turgan  bu   qо‘rg‘on   xarobalari   h ozirgi  paytda   ma h alliy  a h olii
orasida  “ Beglik tepa ” nomi bilan mashhur bо‘lib, u eski Yakkabog‘ posyolkasining
janubi-sharqiy   qismida   joylashgan.   Bu   qо‘rg‘on   XVII-XIX   asrlarda   sharqiy
Qashqadaryoning   siyosiy-ijtimoiy   va   iqtisodiy   hayotida   katta   ahamiyatga   ega
bо‘lgan   va   to   XVIII   asrning   о‘rtalarigacha   Shahrisabzga   bо‘ysunuvchi   qо‘rg‘on
bо‘lgan.   1756   yilda,   Buxorodagi   hokimiyat   rasmiy   ravishda   mang‘itlar
sulolasining asoschisi Muhammad Raxim qо‘liga о‘tadi. Muhammad Raximxonga
Buxoro   taxtini   egallashda   yordam   bergan   о‘zbek   qabilalari   vakillari   xonlikdagi
muhim vazifalarga tayinlanadi. Bu munosabat bilan yozma manbalarda Imomquli
parvonachi   mang‘itning   Yakkabog‘   hokimi   etib   tayinlanganligi   tо‘g‘risidagi
ma’lumotlar bor. 48
 Bu tariqa XVIII asrning yarmidan boshlab, mustaqil Yakkabog‘
bekligi   tashkil   topadi.   Bu   beklikning   tashkil   etilishi,   Buxorodagi   markaziy
hokimiyatning   Sharqiy   Qashqadaryodagi   ta’sirini   kuchaytirish,   shahrisabzlik
bо‘ysunmas   kenegaslarning   bu   hududdagi   ta’sirini   esa   kamaytirish   maqsadiga
xizmat   qilishi   kerak   edi.   Keyingi   davrlarda   bо‘lib   о‘tgan   siyosiy   voqealar
Buxorolik mang‘itlar hokimiyati qisman о‘z maqsadiga erishganligini, Yakkabog‘
bekligi masalasida Buxoroga sodiq bо‘lgan, shahrisabzlik kenegaslar bilan siyosiy
nizolarda   Buxoro   amirlari   suyana   oladigan,   muhim   strategik   ahamiyatga   ega
bо‘lgan (oporniy punkt) joyni qо‘lga kiritganligini kо‘rsatdi.
Yakkabog‘   bekining   markaziy   qarorgohi   ikki   qismdan:   О‘rta   va   bevosita
qо‘rg‘ondan   iborat   bо‘lgan.   Bek   va   uning   ayonlari   yashaydigan   О‘rda   qо‘rg‘on
markazidagi baland tepalik ustida qurilgan bо‘lib, uch qatorli mudofaa devori bilan
о‘rab olingan. 49
  О‘rdaning darvozasi bitta bо‘lgan bо‘lsa, qо‘rg‘onda 3 ta darvoza
mavjud bо‘lgan. 50
1985-1986   yillarda   ToshgU   О‘rta   Osiyo   arxeologiyasi   kafedrasi   a’zolari
Yakkabog‘   bekligining   markazi-Bekliktepada   arxeologik   qazishmalar   olib
48
. Ахмедов Б. историко-географическая…, указ.соч. С.118.
49
. Логофет Д.Н. В горах и на равнинах…, указ.соч.С.530.
50
. Отчёты кафедры археологии ТашГУ за 1986 год.
54 bordilar. О‘rdaning kirish qismida va ichkarisida bir nechta xonalar qazib ochildi.
Qо‘rg‘on hududida esa bir nechta stratigrafik shurf qazib qurilgan. Shurf natijalari
shuni kо‘rsatdiki, bu yerda aholi punkti ilk о‘rta asrlar davridayoq vujudga kelgan.
Shurfning yuqori madaniy qatlamlaridan esa sirlangan XVIII-XIX asrlarga mansub
sirlangan sopol idishlar, tangalar topildi. Bularning barchasi shaharlarda biz kо‘rib
chiqayotgan davrda ham aktiv faoliyat XX asr boshlaridagi rus yozma manbalarida
bozor,   dо‘konlari   va   karvon-saroylar   qо‘rg‘on   tashqarisida   bо‘lganligi   haqida
ma’lumotlar uchraydi. 51
Biz yuqorida Sharqiy Qashqadaryo,  ya’ni  Shahrisabz  vohasidagi  bir  nechta
muhim   mudofaa   qо‘rg‘onlariga   tо‘xtalib   о‘tdik.   Endi   Qashqadaryoning   о‘rta   va
qо‘yi   oqimlaridagi,   ya’ni   dasht   zonasidagi   mudofaa   qо‘rg‘onlariga   qisqacha
tо‘xtalib   о‘tamiz.   Qashqadaryo   qо‘yi   oqimidagi   eng   yirik   va   strategik   jihatdan
muhim   joyda   joylashgan   qо‘rg‘on-   Chiroqchi   qо‘rg‘onidir.U   Qashqadaryoning
chap   qо‘rg‘onida   joylashgan   bо‘lib,   yonida   daryo   kechuvi   bо‘lgan.   Chiroqchi
orqali   Samarqand-Jom-G‘uzor-Termiz   savdo   yо‘li   va   Shahrisabzni   Qarshi   bilan
bog‘laydigan   eng   qulay   va   qisqa   yо‘l   о‘tgan.   Jug‘rofiy   jihatdan   qulay   joyda
joylashgan   Chiroqchi   о‘rganilayotgan   davrning   siyosiy,   iqtisodiy   hayotida   katta
ahamiyatga   ega   bо‘lish   bilan   birga,   harbiy-strategik   jihatdan   ham   muhim   qal’a
hisoblangan.   Chiroqchi   qо‘rg‘oni   jangovor   kenegaslar   otryadlarining   Qarshi
vohasiga   soladigan   xavfini   qaytarishga   xizmat   qiluvchi   muhim   mudofaa   inshooti
hisoblangan.   Bu   XVII-XIX   asrlarga   mansub   yozma   manbalardagi   ma’lumotlarga
ham   kо‘rinadi.   Masalan,   Buxoro   va   Shahrisabzning   XVIII   asr   boshlaridagi
munosabatlarida Chiroqchi muhim rol tutganligini, “Ubaydullanoma” asarida ham
kо‘ramiz. 52
  Mang‘itlar   sulolasi   hukmronligi   davrida   Chiroqchi   alohida   beklik
bо‘lgan. Chiroqchi bekining qal’asi о‘rni hozirgi paytda baland tepalik kо‘rinishida
saqlanib qolgan. Bu tepalik mahalliy aholi tomonidan “Chiroqchi tepa” deb ataladi.
U   zamonaviy   Chiroqchi   shahrining   shimoliy   qismida,   Qashqadaryoning   chap
qirg‘og‘ida   joylashgan.   Balandligi   8-10   metrni   tashkil   etadi.   Hozirgi   paytda
51
. Логофет Д.Н. В горах и на равнинах…, указ.соч.С.534.
52
. Мир Мухаммад Амин Бухорий. Убайдулланома…, курс.асар.91.б.
55 tepalikning   bir   qismi   qurilishi   ishlari   olib   borilishi   natijasida   buzilib   ketgan.   Bu
yerda   rayon   kasalxonasi   qurilishi   paytida   kulolchilik   ustaxonalari   qoldiqlari
topilgan.   Bu   fakt   Chiroqchida   kulolchilik   ishlab   chiqarish   mavjud   bо‘lganligini
kо‘rsatib turibdi. Mahalliy aholi orasidan tо‘plangan sо‘rov natijalariga kо‘ra, bek
qо‘rg‘onining   janubi-g‘arbida   tо‘pxona   bо‘lgan.   Qо‘rg‘on   mustahkam   mudofaa
devori bilan о‘ralgan bо‘lib, unda 1 ta darvoza bо‘lgan. Qо‘rg‘on atrofidagi aholi
punkti   ham   mudofaa   devori   bilan   о‘ralgan   bо‘lib,     uning   hajmi   kundalang   kesib
hisoblanganda,   1,5   km.ni   tashkil   etgan.   Bu   yerda   2   ta   darvoza   bо‘lib,   ular-Sarvi
Alamzoda   va   Said   Ikrom   bek   nomlari   bilan   ataladi.   Ularning   bunday   nomlanishi
sabablari haqida aniq fikr aytish qiyin. Bu Chiroqchi qо‘rg‘oniga aholi XIV asrda
kelib joylashgan bо‘lsa kerak. Bu hududda mug‘ullar istilochigacha bо‘lgan makon
hozirda   Kishmishtepa   deb   mug‘ullar   tomonidan   vayron   etilgandan   sо‘ng   aholi
Chiroqchi qо‘rg‘oni о‘rniga kelib joylasha boshlagan. Rivojlangan va sо‘nggi о‘rta
asrlarda   bu   yerda   Kechuv   bо‘lgan.   XIX   asrda   Chiroqchida,   bekning   О‘rdasi
mudofaa devori tashki tarafida bozor, savdo dо‘konlari, bir nechta karvon-saroy va
machit bо‘lgan. Haftada 2 marta bozor bо‘lgan. Yuqorida keltirib о‘tilgan faktlar
Chiroqchi   qо‘rg‘onining   XVII-XIX   asrlarda   vohadagi   va   xonlikdagi   ijtimoiy-
siyosiy voqealarda katta ahamiyatga ega bо‘lganligini kо‘rsatib turibdi.
Qashqadaryo   о‘rta   oqimidagi   yirik   qо‘rg‘onlardan   yana   biri-Kamashi
qо‘rg‘onidir.   Bu   qо‘rg‘on   xarobalari   hozirgi     paytda   Qamashi   shahrining   janubi-
sharqiy   qismida   katta   tepalik   kо‘rinishida   saqlanib   qolgan.   Bu   yerda   yirik
arxaologik qazishmalar hozircha olib borilgan emas. Sо‘nggi о‘rta asrlar davridagi
kо‘pgina mudofaa qо‘rg‘onlari singari Qamashi qо‘rg‘oni ham ikki qismdan iborat
bо‘lgan.   Qamashi   deb   nomlanuvchi   yirik   qishloq   mudofaa   devori   bilan   о‘rab
olingan   bо‘lib,   uning   ichida   yana   bir   mustahkamlangan   inshoot-mudofaa   devori
bilan   о‘rab   olingan   ark   bо‘lgan.   Arkda   qо‘rg‘on   boshlig‘i   va   harbiy   gornizon
joylashgan.   Bizning   davrimizgacha   qо‘rg‘onning   markaziy   qismi-ark   xarobalari
saqlanib qolgan. U tо‘g‘ri burchakli (140x110) baland tepalik kо‘rinishida bо‘lib,
balandligi   10-12   m.gacha   boradi.   Tepalik   ustida   va   yon   tarafida   k о‘ p   mi q dorda
sopol   idishlar   b u laklari   uchraydi.   Sirlangan   sopol   idishlar   о‘ z   na q shi   va   boshqa
56 k о‘ pgina   xususiyatlari   bilan   XVIII-XIX   asrlarga   taallu q lidir,   deb   aytish   mumkin.
Q adimgi   qо‘rg‘on i   Qashqadaryon ing   о‘ rta   o q imidagi   boshqa   qо‘rg‘on lar   singari,
Sha h risabzlik   kenegaslar   va   Buxorodagi   markaziy   h okimiyat   о‘ rtasidagi   nizoli
munosabatlarda   ka t ta   a h amiyatga   ega   b о‘ lgan.   XIX   asr   boshlarga   tegishli   yozma
manbalarning   dalolat   berishicha,   Amir   H aydar   (1800-18   826   yy.)   Q amashi
qо‘rg‘on ida   h am   ka t ta   e’tibor   bergan.   U   Qarshi   h okimi   H okim   biy   man g‘ itga
yoz gan xatida   Q amashi   qо‘rg‘on ini jangovor   h olatda sa q lash lozimligini ta’kidlab
undagi   h arbiy   gornizon   a h volidan   h am   doim   xabardor   b о‘ lib   turish   kerak,   deb
k о‘ rsatma beradi. 53
  Q amashi  qо‘rg‘on ining ju g‘ rofiy ji h atdan strategik  q ulay joyda
joylashganligini   h isobga   olib,   undagi   h arbiy   gornizonda   100   tadan-200   tagacha
jangchi   b о‘ lgan.   Sha h risabzlik   kenegaslar   tomonidan   h arbiy   xavf   tugilganda   esa
ular soni yanada oshirilgan.
Qashqadaryon ing   о‘ rta   o q imida,   ya’ni   Sha h risabz   bilan   Qarshi   о‘ rtasidagi
dasht  zonasida  yana bir  nechta yirik mudofaa   qо‘rg‘on lari  joylashgan  b о‘ lib, ular
t о‘g‘ risidagi ma’lumotlarni umumlashtirgan  h olda keltirib  о‘ tamiz. Bu  qо‘rg‘on lar
ichida   Yangi- qо‘rg‘on ,   Chim- qо‘rg‘on ,   Q um qо‘rg‘on ,   Yangi-kent,   Q ur g‘ oshim,
Mojar,   Q oratepa va boshqa bir nechtalari XVII-XIX asrlar siyosiy-ijtimoiy   h amda
i q tisodiy   h ayotida   ka t ta   rol   о‘ ynagan.   Bu   qо‘rg‘on lar   h a q idagi   umumiy
ma’lumotlarni   V.L.Vyatkin   keltirib   о‘ tadi.   Uning   yozishicha,   о‘rganilayotgan
davrda   barcha   qо‘rg‘onlar   bir   xil   tuzilishda   bо‘lib,   ularning   kо‘pchiligi   ancha
oldingi,   davrlarda   paydo   bо‘lgan.     Bu   qо‘rg‘onlar   о‘z   atrofidagi   joylar   ustidan
qumondonlik   holatda   joylashgan   bо‘lib,   baland   mudofaa   devori   bilan   о‘rab
olingan,   uncha   katta   bо‘lmagan   hudud   bо‘lgan.   Bu   hudud   ichida   turli   binolar   va
mudofaa devori bilan о‘ralgan ark bо‘lgan. 54
 Arkda harbiy va fukarolar boshliqlari
(qishloq   oqsoqoli.)   hamda  harbiy   gornizon   joylashtrilgan.  Qо‘rg‘onlarning  tutgan
о‘rni   va   ahamiyatiga   qarab,   ulardagi   harbiy   gornizonda   10   tadan   300   tagacha
jangchi   bо‘lgan.   Gornizondagi   jangchilar   soni   vohadagi   va   xonlikdagi   siyosiy
voqealar munosabati bilan ham о‘zgarib turgan.
53
. Вяткин В.Л. Каршинский округ…, указ.соч.С.21.
54
. Там же
57 Bu   qо‘rg‘onlar   ichida   eng   yirigi   hozirgi   Qamashi   tumani   hududidagi
Yangiqо‘rg‘on   qishlog‘i   yonida   joylashgan   Yangiqо‘rg‘on   bо‘lgan.   Qishloqning
janubi-g‘arbiy   qismida,   tо‘g‘ri   burchakli   baland   (10-12   m.)   tepalik   kо‘rinishida
saqlanib   qolgan,   bu   qо‘rg‘on   xarobasida   arxeologik   qazishmalar   hozirgacha   olib
borilmagan.   1993   yilda   ToshdU   О‘rta   Osiyo   arxeologiyasi   kafedrasi   о‘qituvchisi
U.Mavlonov   tomonidan   arexeologik   tekshiruv   (razvetka)   о‘tkazilgan.   Tepalik,
ya’ni   Yangiqо‘rgon   arkining   xarobasi   о‘z   hajmi   jihatidan   (150ch120   m.)   XVII-
XIX   asrlarga   tegishli   mudofaa   qо‘rg‘onlaridan   kattadir.   Mahalliy   qishloqlarning
guvohlik   berishicha,   bu   tepalikning   katta   bir   qismi   60-yillarda   mahalliy   kolxoz
yerlarini kengaytirilishi munosabati bilan tekislanib ketgan.
Viloyat   tarixiy   yodgorliklarni   saqlash   jamiyatining   о‘z   vaqtida   aralashuvi
tufayligina   bu   arxeologik   yodgorlik   butunlay   buzilib   ketishdan   saqlab   qolingan.
Tepalikning   ustki   qismidan   XVIII-XIX   asrlarga   mansub   sopol   idish   bо‘laklari,
pishiq   g‘isht   (24x25x5  sm)   qoldiklari   uchraydi.   Mahalliy   kishilar   bu   yerdan  pilta
miltiq   bо‘laklarini   topganliklarini   ham   aytib   о‘tishgan. 55
  Mang‘itlar   hukmronligi
davrida   Qarshi   shahridan   sharq  tomonda   joylashgan   qо‘rg‘onlar   ichida   eng  yirigi
va ahamiyati jihatdan muhimligi bilan Yangiqо‘rg‘on yetakchi о‘rinlardan turgan.
XIX   asr   boshlaridagi   manbalarda   Yangiqо‘rg‘on   doimo   300   ga   yaqin   sarboz
kо‘rganligi   ta’kidlab   о‘tiladi. 56
  Bu   jihatdan   Yangiqо‘rgon   Surxon   vohasidagi
Sherobod bekligi qо‘rgoni bilan, hamda Amudaryo bо‘yidagi Kerki qо‘rg‘oni bilan
bir safda turganligini kо‘ramiz.
Kо‘rib chiqilayotgan hududdagi qо‘rg‘onlardan yana Qumqishlog‘i va Chim
qishlog‘i   yonida   joylashgan   2   ta   qо‘rg‘on   haqida   ham   aytib   о‘tish   kerak.   Bu
qо‘rg‘onlar ichida Qashqadaryoning chap qirg‘og‘ida joylashgan Chim qо‘rg‘onga
qisqacha   tо‘xtalib   о‘tamiz.   Hozirgi   paytda   Chim   qishlog‘ining   chekkasida   о‘rta
asrlarga mansub shahar  xarobasi  saqlanib,  maxalliy aholi  orasida  Qamaytepa  deb
ataluvchi bu tepalikdan XVI-XVIII asrlarga tegishli sopol idishlar bо‘laklari kо‘p
uchraydi.   О‘z   vaqtida   Qamaytepani   M.YE.Masson     IX-XII   asrlardagi   faoliyat
kо‘rsatgan va arab tilidagi yozma manbalarda (Samoniy, Istaxriy) tilga 
55
. Мавлонов У.М. Структура и функции позднефеодальных крепостей долины Кашкадарьи. Кулёзма.
56
. Вяткин В.А. Каршинский округ…, указ.соч.С.22.
58 olingan   Naukad-Quroysh   shahri   xarobasi   deb   hisoblangan   edi. 57
    Lekin   keyingi
yillarda   vohada   о‘tkazilgan   keng   kо‘lamdagi   arxeologik   tadqiqotlar   natijasida
Naukad-Quraysh shahrini Qamashi tumani Qovchin qishlog‘i yaqinidagi Oltintepa
о‘rnida   joylashgan   degan   fikr   ilgari   surilgan. 58
    Endi   Qomaytepa     yodgorligi
haqidagi   fikrlarimizni   davom   ettiraylik.   Bu   yodgorlik   bir   paytlar   3   qismli   (ark,
shaxriston va rabot) shahar bо‘lgan. Uning arki (190 x 175 m.) uz hajmi jihatdan
ancha   yirik   bо‘lib,   uning   ustidan   XVII-XVIII   asrlarga   mansub   deb   hisoblangan
spol   idishlar   bо‘laklari   ham   kо‘plab   topilgan. 59
  Bu   topilmalar   Qamaytepa   arki
ustida   sо‘nggi   о‘rta   asrlarda,   aniqrog‘i   XVI-XVIII   asrlarda   mudofaa   qо‘rg‘oni
barpo   etilganligidan   dalolat   beradi.   Qо‘rg‘on   darvozasi   shimolda   bо‘lgan.   Chim
orqali   XVII-XIX   asrlarda     ilgari   davrlaridek,   karvon   yо‘llari   о‘tgan.   Ular   ichida
Samarqand-Jom-G‘uzor   va   Shahrisabz-Qarshi   savdo   yо‘lini   va   Chim   orqali
Qarshidan   Yakkabog‘ga   о‘tgan   savdo   yulini   aytib   о‘tish   kerak.   XIX   asr   yozma
manbalarida Chimda yirik bozor bо‘lishi haqida aytib о‘tilgan. 60
Yozma   manbalarda     tilga   olingan   Qumqо‘rg‘on   ham   Qamashi   tumanidagi
Qum   qishlog‘i   chetida   joylashgan   bо‘lib,   baland   va   yirik   tepalik   kо‘rinishida
saqlanib   qolgan.   Bu   qо‘rg‘on   arxeologlar   tomonidan   hozircha   о‘rganib
chiqilmagan.   Shu   tufayli   u   hakida   tо‘liqroq   ma’ulumot   berish   imkonimiz   yо‘q.
О‘rta   Qashqadaryo   hududidagi   yana   bir   yirik   qо‘rg‘on-hozirgi   Qamashi   tumani
Qorabog‘   qishlog‘i   yaqinida   bо‘lgan.   Qorabog‘   qishlog‘i   Chiroqchi-Qarshi   savdo
yо‘li   bо‘yidagi   eng   yirik   qishloq   bо‘lib,   mahalliy   qariyalarning   guvohlik
berishlaricha, 61
 mustahkamlangan qо‘rg‘on va qishloqdan iborat bо‘lgan. Qо‘rg‘on
arkida   1   ta   darvoza   va   qishloq   atrofidagi   mudofaa   devorida   4   ta   darvoza:   Chim,
Yakkabog‘,   Payshanba   va   Qutubda   deb   nomlangan.   Qorabog‘   qо‘rg‘onidagi
darvozalar 
57
. Массон М.Е. Работы КАТЭ и ТашГУ по изучению восточной половины Кашкадарьинской области 
УзССР. Археология Средней Азии.Сб. науч.трудов ТашГУ. № 533. Ташкент, 1957.С.60-61.
58
. Лунина С.В. О возможном отождествлении Наукат Курайша. Материаль по истории и археологии 
Средней Азии. Ташкент, 1975. С.3-14.
59
. Лунина С.Б. Города южного Согда…, указ.соч.С.30.
60
. Евренов. Рекогносцировка пути через Жамский перевал на Гузар и на Карши и 1887 году Генерального 
Штаба полковника Еврейнова. Сб. географ., топогр.и статистич.матер.по Азии. Вып.  XXXVI . СПб., 1888. 
С.134.
61
. Бу маълумотлар археолог С.Б.Лунина томонидан йигилган.
59 nomi   uning   atrofidagi   yirik   qishloqlar   va   shaharlar   (Yakkabog‘)   bilan   qalin
aloqalarini   kо‘rsatib   turibdi.   Qorabog‘   yirik   savdo   markazi   sifatida   ham   mashhur
bо‘lgan.   Bu   yerda     katta   bozor   va   bir   nechta   karvonsaroy   mavjud   bо‘lgan.   Bu
yerda   shuningdek,   bitta   madrasa   va   uchta   masjid   bо‘lib   ularning   biri   nomozgoh,
ya’ni   jome   masjidi   bо‘lgan,   Qorabog‘   qishlog‘idan   shuningdek,   G‘uzorga   qarab
ham   savdo   yо‘li   о‘tgan.   Yuqoridagi   faktlar   Qorabog‘   qishloq   qо‘rg‘onining
о‘rganilayotgan   davr   siyosiy-iqtisodiy   hayotida   о‘z   о‘rniga   ega   bо‘lganligini
kо‘rsatib turibdi. Bu о‘rinda  Qorabog‘ ancha qadimiy qishloq  ekanligi va uni bir
paytlar   О‘rta   Osiyo   tarixining   bilimdoni,   mashhur   sharqshunos,   qomuschi   olim
V.V.Bartold Novkat-Quraysh shahri bilan bog‘langanligini aytib о‘tish kerak 62
.
Shahrisabz   va   Qarshi   shaharlari   о‘rtasidagi   mudofaa   qо‘rg‘onlari   ichida
Yangikent qо‘rg‘oni ham katta ahamiyatga ega bо‘lgan. Bevosita Qarshi hokimiga
bо‘ysunuvchi   bu   qо‘rg‘on   xarobasi   hozirgi   paytda   Qarshidan   20   km.   Sharkda,
Yangikent qishlog‘ining janubiy qismida joylashgan. Bu yerda shuni alohida aytib
о‘tish kerakki, Yangikent qishlog‘ida ikkita yirik arxeologik yodgorlik joylashgan.
Ma h alliy a h oli orasida ularning biri sha h artepa va ikkinchisi   qо‘ r g‘ on deb ataladi.
Bu   arxeologik   yodgorliklarda   yirik   q azish   ishlari   olib   borilmagan.   Sha h ar   tepa
h ajmiga   k о‘ ra   ancha   yirik   b о‘ lib,   tepalik   ustidagi   sopol   idishlar   sini q lariga   q arab
h ukm   chi q aradigan   b о‘ lsak,   antik   davriga   borib   ta q aladi.   Bu   yirik   sha h ar   arki
xarobasi   ustida   s о‘ nggi   о‘ rta   asrlarda   mudofaa   qо‘ r g‘ oni   barpo   etiladi.   Qо‘ r g‘ on
ustida   XVIII-XIX   asrlarga   mansub   sopol   idishlar   k о‘ p   uchraydi.   Yangikent
q ishlo g‘ i   XVI   asrga   tegishli   Yangibozor   q ishlo g‘ i   о‘ rnida   paydo   b о‘ lgan,   degan
fikrlar   bor. 63
  Bu   q ishlo q   or q ali     о‘ rta   asrlarda   Qarshi - G‘ uzor   savdo   y о‘ li
о‘ tganligini  h am aytib  о‘ tish kerak.
Shunday   q ilib   Q ashqadaryoning   о‘ rta   o q imida,   Sha h risabz   va   Q arshi
sha h arlari   orali g‘ idagi   dasht   zonasidan   joylashgan   mudofaa   qо‘ r g‘ onlarini   k о‘ rib
chi q dik, yozma va arxeologik   manbalardan iloji boricha keng foy da langan   h olda
ularning   tuzilishi,   ju g‘ rofiy   о‘ rn i   va   siyosiy-i q tisodiy   h ayotda   tutgan   a h amiyatini
ani q lashtirishga   h arakat   q ildik.   Yuqorida   keltirib   о‘ tgan   ma’lumotlarimizni
62
. Бартольд В.В. Туркестан в эпоху мангольского нешествия. Соч. Т. I .М., 1963. С. 189-190.
63
. Хофиз Таниш Бухорий. Шарафнами-шахи…, указ.соч. С.48.
60 ani q lashtirib, shuni aytib  о‘ tishimiz kerakka, bu  h ududdagi  qо‘ r g‘ onlarning deyarli
barchasi   Q arshi   viloyati   tarkibiga   kirgan.   Fa q at   XIX   asrga   kelib   bu   yerda
Chiro q chi   bekligi   tashkil   topgandan   s о‘ ng,   ba’zi   qо‘ r g‘ onlar   ( Q oratepa   va
boshqalar)   yangi   beklik   tarkibiga   kirgan.   Q ashqadaryoning   о‘ rta   o q imidagi
qо‘ r g‘ onlarning   ju g‘ rofiy   joylashuvini   ta h lil   q ilish,   о‘ rganish   shuni   k о‘ rsatdiki,
ular   ma’lum   bir   tartibda   q urilgan.   Ularning   joylashish   tartibini   sharxl i -shaxmat
kataklari   (o q   va   q ora   kataklar)   tartibida   deyish   va   о‘ xshatish   mumkin.   Ular   bu
tartibda   joylashgan   h olda     Sha h risabzni   g‘ arb   va   janub   tomondan     yarim   oy
shaklida   о‘ rab   turgan. 64
  Mudofaa   qо‘ r g‘ onlarining   bunday   tartibda   joylashtirilishi
Qarshi   h okimlari   va   Buxorodagi   xon   h ukumatiga   Qashqadaryon ing   о‘ rta
o q imidagi   dasht   zonasi   ustidan   t о‘ li q   nazorat   о‘ rnatish   imkonini   bergan.   K о‘ rib
chi q ilgan   mudofaa   qо‘ r g‘ onlarining   h arbiy   va   jangovor   tayyorgarligi   uchun
bevosita   Q arshi   viloyati   h okimi   javobgar   b о‘ lgan.   Biz   yuqorida   k о‘ rib   chi qq an
q ishlo q   qо‘ r g‘ onlari  bir tomondan sha h risabzliklarning   Q arshiga soladigan   h arbiy
xavfini oldini olishga, ikkinchi tomondan esa Sha h risabz ustiga tez-tez uyushtirilib
turiladigan   h arbiy   kompaniyalar   paytida   opor   punkti   vazifasini   bajarishga   xizmat
q ilgan. Siyosiy bar q arorlik va tinchlik davrlarida bu  qо‘ r g‘ onlar atrofida  q ishlo q lar
uchun   kichik   savdo   markazi   b о‘ lgan   va   bir   nechta   q ishlo q larni   birlashtirib
turadigan   ma’muriy   birlik- amla kdorlik   markazi   vazifasini   bajargan.   Bu   yerdan
turib  q ishlo q lardan shariatda k о‘ zda tutilgan soli q lar yi g‘ ib olingan. 
Endi     Q ashqadaryoning   qо‘ yi   o q imida   joylashgan   s о‘ nggi   о‘ rta   asrlardagi
siyosiy-i q tisodiy   h ayotida   ka t ta   a h amiyatga   ega   b о‘ lgan   ikkita   qо‘ r g‘ on-Kasbi
qо‘ r g‘ oni   va   Koson   qо‘ r g‘ oni   t о‘g‘ risida   q is q acha   t о‘ xtalib   о‘ tamiz.   XVI-XVIII
asrlardagi   Kas b i   qо‘ r g‘ oni   rivojlangan   о‘ rta   asrlarda   yirik   sha h ar   b о‘ lgan   Kas b i
sha h ri   arkining   ustida   joylashgan   b о‘ lgan.   О‘ rta   asrlarga   mansub   yozma
manbalarda   q ayd   etilishicha,   XII   asrla   Kas b i   yirik   q ishlo q   b о‘ lib,   u   о‘ z   h ajmi
ji h atdan   N asafdan   ka t ta   b о‘ lgan,   u   or q ali   Buxoro-Termiz     savdo   y о‘ li   о‘ tgan. 65
Lekin Kas b ida juma ma sjid ining mavjudligi unga sha h ar sifatida   q arashga imkon
beradi.   Bu   yirik   sha h ar   xarobasi   h ozirgi   paytda   Q arshi   sha h ridan   35   km.   cha
64
. Мавлонов У.М. Структура и функции…, указ.соч.С.7.
65
. Бартольд В.В. туркестан в эпоху…, указ.соч.С.190
61 g‘ arbda joylashgan. Arman yozma manbalarida bu  h ududda Kabzion deb ataluvchi
qо‘ r g‘ on   mavjud   b о‘ lganligi   q ayd   etilgan.   Bu   qо‘ r g‘ on   Sosoniylar   davlati   bilan
Su g‘ diyona   о‘ rtasidagi   chegara   qо‘ r g‘ oni   vazifasini   bajargan.   M.YE.Massonning
fikricha,   ilk   о‘ rta   asrlar d agi   bu   qо‘ r g‘ on   rivojlangan   о‘ rta   asrlar   (IX-XII)   dagi
sha h ar   arkiga   asos   solgan. 66
  О‘ sha   davrdagi   manbalarda   Kas b i   yirik   q ishlo q   deb
nomlangan   b о‘ lsada,   rivojlangan   о‘ rta   asrlarda   Kas b i   3   q ismdan   iborat   sha h ar
b о‘ lgan.   Uning   arki   18   m.cha   balandlikda   b о‘ lib,   h ajmi   180   x   120   m.ni   tashkil
etadi. Uning atrofida   sha x riston xarobalari sa q langan. Sha h ar rab ot i   h am 1 km.ga
chuziladi. 67
  S.K.Kabanovning   fikricha,   Kas b i   sha h ar   tipidagi   posyolka   b о‘ lib,
uning   h ajmining   kattaligi   k о‘ chmanchi-chorvadorlar   bilan   b о‘ ladigan   savdodagi
markaziy a h amiyati  h amda mudofaa punkti b о‘ lganligi bilan bo g‘ li q . 68
  О‘ rta Osiyo
h a v idagi  sha h arlar  muallifi  O.G.Bolshakov  Kas b ini  Nasafga b о‘ ysunuvchi  sha h ar
sifatida   keltirib   о‘ tadi. 69
  XVI   asrda   Kasbi   qо‘rg‘oni   Qarshi   viloyatining   muhim
mudofaa qо‘rg‘oni bо‘lgan. Bu haqda “Abdullanoma” (XVI asr) asarida bir necha
bor   ta’kidlab   о‘tilgan.   Kasbi   XVII   asrda     ham   mudofaa   qо‘rg‘oni   sifatidagi
ahamiyatini   saqlab   qoldi.   XVII-XIX   asrlarda     Kasbi   orqali   Buxoro-Qarshi   savdo
yо‘lining   bir   yо‘nalishi   о‘tgan.   Bundan   Kasbi   yaqinidagi   Sardoba   va   uning
yonidagi   kо‘plab   topilgan   XIX   asrga   mansub   sirlangan   sopol   idishlar   bо‘laklari
hamda rus chini idishlari siniqlari dalolat berib turibdi. 70
 
Qо‘yi   Qashqadaryodagi   muhim   qо‘rg‘onlardan   yana   biri   hozirgi   Koson
shahri   yaqinidagi   Kosontepa   xarobalari   о‘rnida   bо‘lgan.   Koson   qо‘rg‘onida   keng
kо‘lamdagi   arxeologik   tadqiqotlar   olib   borilgan   emas.   Koson   qishlog‘i   X-XII
asrlarga   yozma   manbalarda   esga   olinadi. 71
  XVI   asrga   va   XVII   asrga 72
  oid
ma’lumotlar esa mustahkam mudofaa devori bilan о‘ralgan qо‘rg‘on sifatida tilga
olinadi.   XIX   asrda   Koson   yirik   savdo   markazi   sifatida   ham   mashhur   bо‘lgan. 73
66
. Массон М.Е. Столичные города…, указ.соч.С.34-35.
67
. Лунина С.Б. Города южного Согда…, указ.соч.С.23.
68
. Кабанов С.К. Нахшеб на рубеже…, указ.соч.С.66-67.
69
. Беленицкий А.М.Бентович И.Б.Большаков О.Г. Средневековый город Средней Азии.М,, 1973.С.188.
70
. Хофиз Таниш Бухорий. Шарафномаи шахи…, курс.асар.81 б.
71
. Мавлонов У.М. Торговые и культурные связи Кашкадарьинского оазиса в   XVII - XIX  вв. Дисс…
канд.ист.наук. Ташкент, 1994.С.60.
72
. Бартольд И.И. Туркестан в эпоху…, указ.соч.С.197.
73
. Ходжа Самандар Термизий…, указ.соч.С.88-89.
62 XVII-XIX   asrlarda   Koson   orqali   Buxoro-Qarshi   savdo   yо‘lining   bir   tarmog‘i
о‘tgan.
Shu   tariqa   bir   Qashqadaryo   vohasining   sо‘nggi   о‘rta   asrlardagi   mudofaa
qо‘rg‘onlarini ularning jug‘rofiy joylashuvi, tuzilishidagi о‘ziga xos xususiyatlarini
kо‘rib chiqdik.   Bu qо‘rg‘onlarning   siyosiy va iqtisodiy hayotdagi tutgan о‘rnini
aniqlashtirishga   harakat   qildiq.   О‘rganilayotgan   davrdagi   yozma   manbalardagi
ma’lumotlar   va   о‘tkazilgan   arxeologik   tadqiqotlar   natijalari   bu   qо‘rg‘onlarning
sо‘nggi о‘rta asrlardagi ahamiyatini, ular shunchaki mudofaa inshoati bо‘lish bilan
cheklanib qolmasligini kо‘rsatdi.
Qashqadaryo   vohasidagi   о‘rganilgan   davrdagi   mudofaa   qо‘rg‘onlari   о‘z
tuzilishi   bilan   о‘rta   Osiyoning   boshqa   hududlariga   qо‘rg‘onlariga   о‘xshashdir.
Misol   uchun   О‘rtaqо‘rg‘on,   Yangiqо‘rg‘on   va   boshqa   qо‘rg‘onlarning   tuzilishi
shimoliy   Tojikistondagi   qо‘rg‘onlarga   о‘xshab   ketadi. 74
  Ularning   о‘xshashli
mustahkamlangan   aholi   punkti   va   uning   ichkarisidagi   mustahkamlangan   ark
mavjudligida   kо‘rinadi.   Bularning   hammasi   О‘rta   Osiyo   me’morchiligida   ustun
bо‘lgan prinsiplarning о‘xshashligi bilan izohlanadi.
Xullas XVII-XIX asrlardagi Qashqadaryo vohasidagi qishloq qо‘rg‘onlarini
о‘rganish tarixiy-arxeologik jihatdan katta va qiziqarli mavzu bо‘lib, kelajakda bu
yо‘nalishda olib boriladigan ilmiy tadqiqotlar bu masalani yanada kengrok yoritish
imkonini beradi, deb umid qilamiz.
XULOSA
Qashqadaryoning   qadimgi   aholisi   bo’lgan   sufdiylar   va   boshqalar   tarixi
haqidagi   bilim   va  ma’lumotlar,   tarixiy   dalillar   uzoq   yillar   mobaynida  to’plangan.
Ularning aksariyati qadimiy Sharq va Farb manbalariga, XIX-XX asr boshlaridagi
sayyohlarining   ma’lumotlariga   asoslangan.   XX   asrning   boshlaridan   Qashqadaryo
74
. Марафиев.С. Месторасположение и обшая планировка городов и крепостей Северного Таджикистана в 
XVIII - XIX  вв. Сб.: Материальная культура Таджикистана.Вып. I .Душанбе.1968.С.204-205.
63 hududida olib borilayotgan keng miqyosli arxeologik tadqiqotlar uning qadimiy va
o’rta   asrlar   tarixi,   madaniyatini   butunlay   yangicha   yoritish,   uning   shakllanish   va
rivojlanish tadrijini kuzatish imkonini berdi. 
Birinchidan,   arxeologik   tadqiqotlar   jarayonida   Qashqadaryo   xalqlari
xususidagi   o’rta   asrlardaagi   yozma   manbalarda   keltirilgan   ma’lumotlar   bilan
arxeologik topilmalar qiyoslanib, quyidagicha xulosaga kelindi:
  Ikkinchidan,   ilk   temir   davrida   О‘rta   Osiyoning   Baqtriya,   Marv,   Sо‘g‘d,
Xorazm   о‘lkalarida       dehqonchilik   vohalari   shakllana   boshlaganlar   va   ularning
markazlari   bо‘lgan   aholi   manzillari   mustahkam   mudofa   devorlari   bilan   о‘rab
olingan.  
Uchinchidan,   Qashqadaryo   vohasida     A.Yakubovskiy,   B.N.Zasepkin,
M.Mauer,   O.Suxaryova,   V.V.Bartol’d,   M.E.Masson,   G.A.Pugachenkova,
S.K.Kabanov,     N.I.Krasheninnikova,   S.B.Lunina,     A.S.Sagdullaev,
R.H.Sulaymonov   boshliq   arxeologlar   va   etnogriflar   guruhi     tomonidan   tadqiq
etilgan,  shaharning  qal’a  sifatidagi  plani - tarxi  tiklangan.
  To’rtinchidan,   Qashqadaryo   vohasida   asosan   ToshdU   (О‘zMU)   “O’rta
Osiyo   arxeologiyasi”   kafedrasining   “Kesh   arxeologik-topagrafik   ekspedetsiyasi”
va   О‘zbekiston   Respublirasi   Fanlar   Akademiyasi   Arxeologiya   instituti   olimlari
tomonidan     tо‘laligicha   ochib   о‘rganilgan   va   olib   borgan   arxeologik   izlanishlari
nihoyatda qimmatli ma’lumotlarni bergan.
Beshinchidan,   dastlab   qadimiy   o’lka   Qashqadaryo   vohasi   tamaddunining
asosiy   markazlaridan   biri   bo’lgan   Yerqurg’on,   Uzunqir   va   Sangirtepa
yodgorligining   markaziy   qismlarida   o’ziga   xos   mudofaa   tizimi   vujudga   kelgan
bo’lib,  ko’p  asrlik  taraqqiyot   yo’lini  bosib  o’tgan.
Oltinchidan,   Qashqadaryo   vohasi   hududida   sо‘nggi   yillarda   olib
borilganarxeologik   tadqiqotlar   natijasida   kо‘plab   mustahkamlangan   qishloq
mudofaa   qо‘rg‘onlari   о‘rganib   chiqildi.   Bu   qо‘rg‘onlar   ichida     Kitob   va
Yakkabog‘dagi   О‘rta qо‘rg‘on, Yertepa, Yangikent, Qо‘rg‘ontepa, Qarshi qal’asi
va boshqalarni aytib о‘tish mumkin.Bu qо‘rg‘onlarni о‘rganish shuni kо‘rsatadiki,
ular   о‘zaro   feodal   urushlar   juda   kuchaygan   XVII-XVIII   asrlarda   paydo   bо‘lgan
64 bо‘lib,   asosan     vohadagi   yirik   shaharlarga   olib   boruvchi   muhim   savdo   yо‘llari
bо‘yida  qurilgan. 
Ettinchidan,     bu   qishloq   qо‘rg‘onlari     asosan   Qarshi   va   Shahrisabz
oralig‘idagi   hududda   qurilganligi   ularning   Buxoro   va   Shahrisabz   о‘rtasidagi
ziddiyatli   munosabatlarda   katta   ahamiyatga   ega   bо‘lganliklarini   kо‘rsatib   turibdi.
Shahrisabz va Kitob   hududini о‘rab turgan yana bir mudofaa inshoati Chim ham
bu   davrda   katta   rol   о‘ynaganligi   ma’lum.Shularni   hisobga   olib   ushbu   davrni
kengroq yoritishni lozim topdim.
Sakkizinchidan,   turli davrlarga oid yodgorliklarga olib borilgan arxeologik
izlanishlar   natijasida   ashyolarning   topilishi   misolida   xalqimiz   tomonidan
yaratilgan qofoz, yozuv, aniq fanlar, tibbiyot sohasida erishgan yutuqlari, mudofaa
ishoatlari qanday bo’lganligini ko’rish mumkin. 
To’qqizinchidan,   Qashqadaryo   vohasidagi   stivilizastiya   O’zbekistonning
ko’pgina   joylarida   miloddan   avvalgi   ming   yilliklarda       uchraydi.   Lekin
Qashqadaryo   vohasi   taraqqiyoti   O’zbekistondagi   barcha   shaharlar   taqdirida
uchramaydi.     
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RО‘YXATI
1.Ислом   Каримов.   Инсон   хотираси   –   боқий,   қадр-қиммати   улуғ.   Халқ
сўзи газетаси. 2012 йил 10 май № 91. 1-бет.  
2.Ислом   Каримов.Ўзбекистон   мустақилликка   эришиш
остонасида.НМИУ,  "Ўзбекистон", Т.201 1.426 б.
65 3.Karimov I. A. Yuksak ma’naviyat yengilmas kuch. “О‘zbekiston” T., 2008 .
  4.Karimov   I.   A.   Jahon   moliyaviy   iqtisodiy   inqirozi,   О‘zbekiston   sharoitida
uni bartaraf etishning yо‘llari va choralari. “Ma’naviyat” T., 2009 yil. 
5.   Каримов   И.   А.   Мамлакатимизда   демократик   ислоҳатларни   янада
чуқурлаштириш ва фуқоролик жамиятини ривожлантириш концепсияси.
“Маънавият” Т., 2010йил.
6. Каримов И. А. Тарихий хотирасиз келажак йўқ. Т., “Шарқ” 1998 йил.
7. Азамат Зиё. Ўзбек давлатчилиги тарихи. Т., “Шарқ” 2000 йил
8. Археология Средний Азии. Ташкент, 1953 г
9. Археология Средний Азии.Сборник научн ы х трудов ТашГУ,№533, Т.,
1977
10.   Бартольд   В. В.   Туркестан   в   эпоху   монгольского   нашествия.
Сочинение, том  I , Москва, 1963 г.
11.   Бартольд   В.В.       Хафиз-и-Абру   и   его   сочинения.   Сочинение,   том   8,
Москва,   1973.
12.   Буряков   Ю.Ф.,   Ташходжаев   Ш.С.   Историческая   топография
Самарканда   XI -  нач. XIII вв. «Афрасиаб», вьш. IV, Ташкент, 1975.
13.   Дресвянская   Г.Я.,   Лунина   С.Б.,   Султанов   Х.С.,   Усманова   З.И.
Шахрисябз.  Часть  I ,  II .  Ташкент, 1993.
14. Камалиддинов         Ш„С„         Историческая         география         Южного
Согда        и   Тохаристана по арабоязмчньш источникам   IX -   начала   XIII   вв.
Ташкент, 1996.
15.   Массон     М.Е.,     Пугаченкова     Г.А.     Шахрисябз     при   Тимуре     и
Улугбеке.   Трудн    Среднеазиатского    Государственного    университета.
Вьш.    ХЬ1Х,   Археология Средней Азии, Ташкент, 1953.
66 16.   Массон   М.Е,   Столичньте   города   в   области   низовьев
Кашкадарьи   с   древнейших   врем ен   ( Из   работ   Кешской   археолого-
топограф ической   экспедиции ТашГУ (1965-1966 гг.). Ташкент, 1973.
17.   Массон   М.Е.   Работм   Кешской   археолого-топографической
экспедиции   (КАТЭ)   по   изучении   восточной   половинн   Кешской
области УзССР 1966 г.
18. Наршахи й  Абу Бакр. Бухоро тарихи. Т.  “Фан”. 1996.
19. “Ўзбекистон тарихи” Т. “Университет” 1997 й
20. Равшанов Р. Қашқадарё тарихи. Т. 1995 йил
21. Равшанов Р. Қарши тарихи. Т., 2006 йил.
22.   Раимкулов   А.А.,   Сулейманов   Р.Х.   и   др.   Отчет   Шахрисабзского
отряда   о   работах   по   археологическому   надзору   на   комплексах   Ак-
Сарай   и   Дорус- Сиадат.   Сам арканд,   1996.   ( Архив   Института
Археологии АН РУз) .
23.   Раимкулов А.А., Султонова  Д.Н.  Города  и селения монгольского
и   тимуридского   времени   в   долине   Кашкадарьи   (Археологическое
изучение,   интерпретация,   локализация).   Материалн   международной
конференции   «Цивилизации   скотоводов   и   замледельцев   Центральной
Азии». Самарканд- Бишкек, 2005.
25.Султонов       Х.С.       К       истории       формирования       архитектурннх
ансамблей
Шахрисабза     XIV   XV     вв.   Автореферат         диссертации         кандидата
исторртческих наук. Самарканд, 1990.
      
WEB RESURSLAR
1.www.superbaza.ru
2.www.search.uz/uzbekistan/constitution/constitutionlaw_one.php
3.http://search.j5.ru/tov/osnovi-konstitutsionnogo-prava-rf-uchebnoe-posobie
67 4.http://2004.press-service.uz/rus/documents/documents.htm
5.http://2004.press-service.uz/rus/konstitutsiya/konstitutsiY.htm
6.http://2004.press-service.uz/rus/pressa/p12032001.htm
7. www://UzA
8. www:   Jahon AA
9. http://gzt.uz/uzbl/siyosat/
koichiro_matsuura_yunesko_ozbekiston_bilan_hamkorlikni_kengaytiris
hga_tayyor.mgr
10.www:YUNESKO
11.www:BMT 
12.  http://mfa.uz/uzb/xalqaro_munosabatlar/madaniyat_hamk/
68
Купить
  • Похожие документы

  • Amir Temur ilm-fan va madaniyat homiysi
  • XIV-XV asrlarda O‘rta Osiyoda yuz bergan yangi renessans davri xalqimizning jahon sivilizatsiyasiga qo‘shgan hissasi
  • XIX asr oxiri va XX asr boshlarida Rossiyaning siyosiy, iqtisodiy va ijtimoiy tuzumi
  • Shimoliy Amerikada mustaqillik uchun kurash va AQSHning tashkil topishi
  • O’zbekistonda sovetlarning aholini ko’chirish siyosati va uning oqibatlari

Подтвердить покупку

Да Нет

© Copyright 2019-2026. Created by Foreach.Soft

  • Инструкция по снятию с баланса
  • Контакты
  • Инструкция использования сайта
  • Инструкция загрузки документов
  • O'zbekcha