Войти Регистрация

Docx

  • Рефераты
  • Дипломные работы
  • Прочее
    • Презентации
    • Рефераты
    • Курсовые работы
    • Дипломные работы
    • Диссертациии
    • Образовательные программы
    • Инфографика
    • Книги
    • Тесты

Информация о документе

Цена 45000UZS
Размер 53.5KB
Покупки 0
Дата загрузки 31 Март 2026
Расширение docx
Раздел Дипломные работы
Предмет История

Продавец

Rajabov Yorbek

Дата регистрации 19 Март 2026

0 Продаж

O‘rta Osiyoning antik davr tarixi yozma manbalarda

Купить
 O‘rta Osiyoning antik davr tarixi yozma
manbalarda
mavzusida yozgan  
          
Mundarija
Kirish …………………………………………………………………....3
1 Bob. O‘rta Osiyo haqidagi ilk yozma manbalar
I .1 “Avesto” O‘rta Osiyo haqidagi ilk manba ……………….........….…6
I .2 Qavdimgi Eron va Xind manbalari …………………….........……..16
2 Bob. O‘rta Osiyoning antik davir tarixi yozma manbalarda
II .1 Geradotning “Tarix” asarida O‘rta Osiyoga tegishli ma’lumotlar …25
II . 2  Kvint Kursiy Ruf, Strobon va Arrian asarlarida O‘rta Osiyo . ….….33
Xulosa ………………………………………….…………………..…..49
Foydalanilgan adabiyotlar …………………..……………………......51
Ilova …………………………………………..……………………..…52  BITIRUV MALAKAVIY ISHI KIRISH
Mavzuning   dolzarbligi:   Mustaqillik   erishganimizdan   so`ng
ajdodlarimizga   bo‘lgan   e’tibor   nixoyatda   kuchaydi.   Shu   o‘rinda   O‘zbekiston
Respublikasi   prezidenti   I.A.Karimovning   quyidagi   so‘zlarini   eslash   joiz:
“Tarixiy xotirasi bor inson-irodali inson, takror aytaman, irodali insondir” 1
.
  Markaziy   Osiyo,   jumladan   Movaraunnahirda   yashagan   qadimgi   turkiy
xalqlar   –   skiflar,     saklar,   massagetlar   haqidagi   hozirgacha   ma’lum   bo‘lgan,
yozma   tarixiy   adabiyotlarda   o‘z   ifodasini   topgan   eng   qadimgi   va   dastlabki   bu
ma’lumotlarning   manbalari   “Avesto”   kitobi,   “tarix   otasi”   -   Geradotdan   tortib
Strobon,   Arrian,   Kvint   Kursiy   Ruf,   Plutarx   singari   buyuk   tarixchilar,
Axomoniylar   davri   forsiy   yozuvlarini   urganish   eng   dolzarb   masalalardan   biri
xisoblanadi. 
1
  Karimov I.A.  Tarixiy xotirasiz kelajak yo`q . T., Ma‘naviyat,  1998.  9-betlar.
2 Avesto   o‘zbek,   umuman   O‘rta   Osiyo,   Eron,   Ozarbayjon   xalqlarining
qadimgi   davrdagi   ijtimoiy-iqtisodiy   hayoti,   diniy   qarashlari,   olam
to‘g‘risidagi   tasavvurlari,   urfodatlari,   ma’naviy   madaniyatlarini
o‘rganishda   muhim   va   yagona   manba   «Bu   nodir   kitob   bundan   30   asr
muqaddam   ikki   daryo   oralig‘ida,   mana   shu   zaminda   umrguzaronlik   qilgan
ajdodlarimizning biz avlodlariga qoldirgan ma’naviy, tarixiy merosidir» 1
Geradot   hamda   ba’zi   yunon   tarixchilari   asarlarining   asosiy
yo‘nalishlarini yunonlar va qo‘shni xalqlar kurashi tashkil etadi. Binobarin,
ularda   katta   tarixiy   haqiqat   bilan   bir   qatorda,   ong   oqimi   tarzidagi   ayrim,
juz’iy manfaatli nuqtai nazarlar ham bo‘lishi tabiy xol biz ishimizda ushbu
fikirlarni taxlil qilishga xarakat qildik.  
Mavzuning   o‘rganilganlik   darajasi:   Hozirgi   kunda   O‘zbekistonning
o‘tmish   tarixini   mukammal   o‘rganishga   bo‘lgan   qiziqish   oshib   bormoqda.
Qadimgi   tarixning   yoritilish   jarayoni   o‘tmish   manbalari,   arxeologiyaga   oid
ashyolar   va   yozma   ma’lumotlar   bilan   uzviy   bog‘lanadi.   Moddiy   manbalar,
ibtidoiy   makonlar,   qishloq   va   shahar   xarobalari   o‘lkamizning   turli   joylarida
chuqur   o‘rganilgan.   Yurtimiz   qadimgi   tarixini   yoritish   jarayoniga     Bugungi
kunda   Antik   davir   tarixchilari   asarlari   nixoyatda   qiziqarli   mavzulardan
xisoblanadi.   Chunki   bu   davr   madaniyati   merosi   o‘zidan   keyingi   tuzumlarga
juda katta o‘rnak bo‘larli va unga yaqinlashgan har bir kimsa, har bir davlatga
chin   ma’nodagi   foyda   konini   qoldiradi.   Bu   ma’noni   maydalab,   har   bir   sohada
sinchiklab sanab chiqishi va ko‘rsatish  mumkin.  
O‘zbekiston,   umuman   Markaziy   Osiyo   tarixiga   oid   eng   qadimgi   yozma
manbalar juda ko‘p. Jumladan, ularning tahlili, tarixiy sanalarning to‘g‘riligi va
ahamiyati,   geografik-tarixiy   tushunchalarining   qisqacha   izohli   lug‘ati   hamda
boshqa   ma’lumotlar   haqida   turli   xil   adabiyotlar   bor.   Biroq   ularning   hammasi
ham o‘zbek tiliga tarjima qilinmagan va har tomonlama o‘rganilmagan.
1
  Karimov I. A, «Adolatli jamiyatsari». T., 1998, 39—40-betlar
3 Mustaqillik   yillarida   yangi   nazariy   metodologiya   asosida   yaratilgan
asarlar   ko‘plab   yaratildi.   A.   Sagdullayev 2
,   G.A.Mixaleva,   G.A.A‘zamova,
S.T.Davlatova,   T.   Xodjayev,   L.Letveeva,   G.M.Tanieva   va   boshqalarning
asarlarida   XIX-XX   asr   O‘zbekistonning   antik   davr   tarixiga   doir   qimmatli
ma‘lumotlarni olish mumkin. 3
Bitiruv   malakaviy     ishning     maqsad   va   vazifalari :   Ishning   asosiy
maqsadi O‘rta Osiyoning antik davr tarixi yozma manbalarini o‘rganish.
Maqsadga muvofiq quyidagi vazifalar qo‘yildi:
-Eng qadimgi manbalarni qiyosiy taxlil qilish orqali urganish
-Manbalar arxeologiyaga oid yangi ma’lumotlar bilan solishtirish;
-O‘zbekistonning qadimgi tarixiga oid materiallar ni  tahlil qili sh ;
-Qadimgi   fors,   yunon-rim   tarixchilarining   ma’lumotlarini   ilmiy   tahlil
qilish;
BMIning davriy chegarasi: Ishimiz xronologik jixatdan miloddan avvalgi
IX-VII va VII-IV asrlarga to‘g‘ri keladi.
BMIning   nazariy-uslubiy   asosi:   Bitiruv   malakaviy   ishiga   O‘zbekiston
Respublikasi   Prezidenti   I.A.Karimovning   O‘zbekiston   tarixini   rivojlantirishga
doir   bildirgan   ko‘rsatmalari   asosiy   nazariy-uslubiy   asos   bo‘lib   xizmat   qildi.
Shuningdek,   ishni   bayon   qilishda   tarix   fanining   ketma-ketlilik,   xolislik,
haqqoniylik, uzviylik kabi  tamoyillari  muhim  nazariy-metodologik asos  bo‘lib
hisoblanadi. Bundan tashqari ishni yozishda, tarixiy voqea va hodisalarga baho
berishda milliy istiqlol g‘oyasiga tayangan holda yondashildi.
Ishning   ilmiy   yangiligi   va   amaliy   ahamiyati:   Bitiruv   malakaviy   ishida
antik davr tarixchilarining O‘rta Osiyo haqidagi  ma’lumotlarning  miloddan avvalgi
IX-VII   va   VII-IV   asrlardagi   tarixi   O‘rta   Osiyoga   oid   yozma   manbalar,   tarixiy
adabiyotlar   asosida     taxlil   qilishga   harakat     qilindi.   Ularning   O‘rta   Osiyo   tarixini
o‘rganishdagi ahamiyati umumlashtirildi. Antik davr tarixchilarining O‘rta Osiyoning
tarixiga oid ma’lumotlarni qamrab olgan barcha tadqiqot ishlari va ularning natijalari
tarixiy   davriylik   jihatdan   jamlangan   holda,   xolisona   yondashuv   asosida   o‘rganildi.
2
 Sagdullayev A. Qadimgi O‘zbekiston ilk yozma manbalarda. T.: 1996 B-46
3
 www.archaelogy.com
4 Ularning   o‘rganilish   natijalariga   konseptual   nuqtai   nazardan   yondashilgan   holda
yangicha xulosalar berildi.
Bitiruv malakaviy ishida O‘rta Osiyoning   yozma   ma’lumotlarning shakllanishi
va taraqqiyoti eng so‘nggi tarixiy tadqiqotlar asosida yangicha ko‘rib chiqilgan va turli
xil   qarashlar,   fikrlarni   qiyoslab   muammoga   bir   qator   oydinliklar   kiritilgan.   Yozma
materiallar   va arxiv hujjatlari asosida ilmiy jihatdan asoslab berishga harakat qilindi.
Shu tariqa,   miloddan avvalgi   IX-VII va VII-IV  asrlardagi antik olimlarning  O‘rta
Osiyo  haqidagi  ma’lumotlarning shakllanish va rivojlanish taraqqiyotining   yaxlit
talqini ochib  berishga harakat qilingan.
Tadqiqot natijasida qo‘lga kiritilgan yakuniy xulosalardan manbashunoslik
fanidan ma‘ruza matnlari tayyorlashda foydalanish mumkin.
BMIning   tuzilishi:   Kirish,   2   ta   bob,   4   bo‘lim,   adabiyotlar   ro‘yxati   va
ilovalardan iborat.
I. Bob. O‘rta Osiyo haqidagi ilk yozma manbalar.
1.1 “Avesto” O‘rta Osiyo haqidagi ilk manba.
Markaziy   Osiyoning   eng   qadimgi   xalqlari   o‘z   tarixini   yozma   ravishda
yoritmaganlar (shu davrlarga oid mahalliy yozma manbalar topilmagan yoki ular
zamonimizgacha saqlanib qolmagan). Hududimizga tegishli ilk yozma manbalar
—“Avesto”,  ahamoniylar   davri   mixsimon yozuvlari   va qadimgi   dunyo (yunon-
Rim)   davriga   taalluqli   manbalar   yurtimizdan   tashqarida   tuzilgandir.   Ular
Qadimgi   Sharq   va   dunyo   tarixida   birinchi   bo‘lib,   o‘lkamizdagi   xalqlarning
nomlarini,   alohida   joylar,   tog‘lar,   daryolar   va   ko‘llarning   nomlarini,   afsonaviy
qahramonlar   va   podsholarning   nomlarini,   yurtimiz   xalqlarining   turmushi,   dini,
5 madaniyati, ijtimoiy-iqtisodiy va siyosiy  tuzumi  to‘g‘risidagi  ma’lumotlarni  o‘z
ichiga oladi. 1
Bu   manbalar   kam   va   to‘liq   bo‘lmaganligi   uchun   qadimgi   iqtisodiy,
ijtimoiy   va   siyosiy   jarayonlarni   o‘rganishda   yozma   va   arxeologik   manbalarni
bir-biriga   solishtirish   zaruriyati   kelib   chiqadi.   Arxeologik   ma’lumotlar   yozma
manbalarni   kengaytirib,   tarixiy   taraqqiyotning   aniq   yo‘nalishlarini   (ko‘p
hollarda   arxeologik   manbalar   yozma   manbalarga   qaraganda   tarixiy-madaniy
jarayonning boshqa yo‘nalishlarini ham) ko‘rsatadi.
Dastlabki yozma manbalardan foydalanishda juda ehtiyot bo‘lmoq kerak.
Ba’zi bir ma’lumotlar afsonalarga asoslangan va ularni haqiqiy tarixdan ajratib
olish   lozim.   Boshqa   manbalarning   mualliflari   (masalan,   eng   qadimgi   yunon
tarixshunoslari)   hech   qachon   Markaziy   Osiyoda   bo‘lmaganlar   va   o‘z
hikoyalarini   surishtirib   bilganlari   asosida   yozganlar.   Shunga   qaramasdan,   bu
ma’lumotlar muhim ahamiyatga egadir,
Avesto,   Ovasto   (parfiyoncha:   apastak   —   matn;   ko‘pincha   «Zend-
Avesto»,   ya’ni   «tafsir   qilingan   matn»   deb   ataladi)   —   zardushtiyliknpig
muqaddas   kitoblari   to‘plami.   Ko‘pchilik   tadqiqotchilar   fikriga   ko‘ra,
Avesto   O‘rta   Osiyoda,   xususan   Xorazmda   miloddan   avvalgi   birinchi   ming
yillikning  birinchi   yarmida   vujudga   kelgan.  Avestoda   keltirilgan  geografik
ma’lumotlar   ham   buni   tasdiqlaydi.   Mac,   xudo   yaratgan   o‘lkalar   sanab
o‘tilar   ekan,   boyligi   va   ko‘rkamligi   jihatidan   qadimgi   Xorazm,   Gava
(Sug‘d),   Marg‘iyona   (Marv),   Baqtriya   (Balx)   bi-rinchi   bo‘lib   tilga   olinadi,
Orol   dengizi   (Vorukasha   yohud   Vurukasha)   va   Amudaryo   (Daiti)
tavsiflanadi.   Avestodagi   xalqning   dastlabki   vatani   Sirdaryo,   Amudaryo
etaklari va Zarafshon vodiysi bo‘lgan.
Avesto   uzoq   vaqt   mobaynida   shakllangan.   Unda   keltirilgan
ma’lumotlarning eng qadimgi qismlari miloddan avvalgi 2-ming yillik oxiri
—  1-ming   yillik  boshiga   oid   bo‘lib,   og‘zaki   tarzda   avloddan-avlodga   o‘tib
kelgan.   Keyingi   asrlarda   Avesto   tarkibiga   turli   diniy   urf-odatlar   bayoni,
1
 Azizxo’jayev A. Davlatchilik va madaniyat. - T.: Sharq, 1997.B-45
6 axloqiy,   huquqiy   qonun-qoidalar   va   hokazolar   qo‘shilib   borgan.   Avestoni
Zardusht   diniy   asar   sifatida   bir   tizim-ga   solgan.   Dastlabki   yozma   nusxasi
esa   12   ming   mol   terisiga   bitilgan   deb   rivoyat   qilinadi.   U   Persepolaa
saklangan.   Aleksandr   (Makedoniyalik   Iskandar)   Eronni   zabt   etganda,   bu
nusxa   kuydirib   yuborilgan.   Arshakiylardan   Vologes   I   davri   (51—78)da
qayta   kitob   qilingan,   lekin   u   saqlanmagan.   Sosoniylar   davrida   yaxlit   kitob
holiga keltirilgan. 1
Avesto   21   nask   (qism)dan   iborat   bo‘lgan.   Avesto   hajmi   katta   kitob
bo‘lganligi sababli dindorlar kundalik faoliyati-da foydalanish uchun uning
ixchamlashtirilgan   shakli   —   «Kichik   Avesto»   (Xurdak   Avesto)   yaratilgan.
Arablar   Eronni   fath   etgach   (7-Avesto)   zardushtiy   ruhoniy-larining   bir
qismi   Hindistonga   ko‘chib   o‘tgan.   Ularning   avlodlari   (pars-lar)   Bombay
shahrida   o‘z   jamoalarida   hozirgacha   Avestoning   asl   nusxasini   saqlab
keladi.   Fransuz   tadqiqotchisi   Anketil   Dyuperron   zardushtiylar   jamoasida
yashab,   Avesto   tilini   va   yozuvini   urganib,   uni   tarjima   qilib   nashr   etgan
(1771).   Avestoning   bu   nusxasi   27   jilddan   iborat   bo‘lib,   asarning   yettidan
bir   qismidir.   U   Yasna,   Vispered,   Vendidad,   Gatlar   va   Yashtlar   nomi   bilan
yuritiladigan kitoblarni o‘z ichiga oladi.
Avestoda   bayon   etilgan   g‘oyalarga   ko‘ra,   olam   ikki   asosning,   ikki
ibtidoning,  ya’ni  yorug‘lik  bilan  zulmatning,  yaxshilik   bilan   yomonlikning
tuxtovsiz   kurashidan   iborat.   Yaxshilik   va   ezgulik   xudosi   Ahuramazda   yer,
o‘simlik va bilan hamma tabiiy boyliklarni yaratgan. Yomonlik va yovuzlik
timsoli Anxramaynu Ahuramazdaga qarshi to‘xtovsiz kurashadi, ammo uni
yengishga   ojizlik   qiladi.   Bu   kurash   abadiy   davom   etadi.   Yaxshilikni
ifodalovchi   kuchlar   osmonda,   yomonlikni   ifodalovchi   kuchlar   yer   ostida
joylashgan,   yer   sathi   esa   kurash   maydonidir.   Xayotdagi   turfa   uzgarishlar
qaysi kuchning g‘alaba qilishiga bog‘liq. Inson ham tana va ruhning, axloq
esa   yaxshi   va   yomon   xulqning   uza-ro   kurashidan   iborat.   Cheksiz,   abadiy
fazo   va   vaqt   ham   ikki   qarama-qarshi   qismdan:   yaxshilik   va   Ahuramazda
1
  www.archaelogy.ru
7 hukmron   bo‘lgan   abadiy   yorug‘lik   bilan   yomonlik   va   Anhramaynu
hukmron bo‘lgan abadiy zulmatdan tashkil topadi.
Avesto   ta’limotiga   ko‘ra,   birinchi   inson   Govamard   (ho‘kiz-odam;
forscha   Qayumars)   bo‘lib,   undan   barcha   kishilar   tarqalgan.   Birinchi   shoh
Yima   davri   oltin   davr   hisoblangan,   chunki   unda   o‘lim   bo‘lmagan,
Ahuramazda   doimiy   bahor   yaratgan.   Kishilar   be-kamu   kust,   baxtiyor
yashagan.   900   yil   utgach   shoh   Yima   gururga   berilib,   man   etilgan   sigir
go‘shtini   yeydi   va   yovuzlik   ramzi   Anhramaynu   hukmidagi   kuchlar   bosh
ko‘taradi.   Olamni   muzlik   qoplay-di.   Yima   Ahuramazda   amri   bilan   odam-
lar va hayvonlarni sovukdan saqlab qolish uchun qo‘rg‘on (var) qurib, unga
har   bir   jonzotdan   bir   juftini   joy-lashtirgan.   Insoniyat   tarixining   ilk   oltin
davri   tugagach,   Hayr   bilan   Sharr   (yaxshilik   va   yomonlik)   o‘rtasidagi
kurash   davri   bo‘lgan   ikkinchi   davr   boshlangan.   Uchinchi   davrda
Ahuramazda   g‘alaba   qilib,   ezgulik   saltanati   barqaror   bo‘ladi,   o‘lganlar
tiriladi.   Avestoning   axloqiy-falsafiy   mohiyati   «ezgu   fikr»,   «ezgu   so‘z»   va
«ezgu   amal»  kabi   muqaddas   uchlik  (axloqiy   triada)da   o‘z   ifodasini   topadi.
Zardush-tiylarning   ibodat   oldidan   aytiladigan   niyati,   so‘zlari   shu   3   ibora
bilan boshlanadi.
Markaziy   Osiyo   xalqlarining   eng   qadimgi   yozuvi   —   bu   xumning   sirtida
tasvirlangan   xorazm   tilidagi   qisqa   yozuvdir.   U   Katta   Oybuyirqal’a   shahar
xarobasida   topilgan.   Arxeologik   ma’lumotlarga   ko‘ra   bu   yozuv   miloddan
avvalgi . V— IV asrlarga tegishlidir. Miloddan avvalgi IV―SH asrlarga oid yana
bir qadimgi Xorazm yozuvi Qo‘yqirilgan qal’ada topilgan sopol idishning sirtida
saqlangan.   Bu   manba   yagona   “aspabarak”—“ot-liq”,   “chavandoz”   so‘zidan
iboratdir.
Qadimgi   Xorazm   yozuvi   oromiy   alifbesiga   asoslangan.   Oromiylar   —
miloddan avvalgi I ming yillikning boshlarida Mesopotamiya (Ikki daryo oralig‘i)
hududida   joylashgan   qadimgi   xalqdir.   Miloddan   avvalgi   VI—IV   asrlarga   kelib,
22   ta   harfdan   iborat   bo‘lgan   oromiy   alifbesi   O‘rta   Sharqning   idora   qilish,   ish
yurituvchi va ma’muriy tili vazifasini bajargan.
8 Bu   O‘zbekiston   janubida   (Surxon   vohasi)   va   chegaradosh   Tojikiston,
Shimoliy   Afg‘oniston   yerlarida   joylashgan   tarixiy-madaniy   viloyat   aholisining
tili   .hamda   yozuvidir.   Baqtriya   yozuvi   ikki   xil   —   oromiy   va   qadigi   yunon
alifbesiga asoslanib rivojlangan 1
 
Baqtriya   tili   va   yozuvlari   uncha   yaxshi   o‘rganilmagan.   Bizgacha   yuzdan
ortiq baqtriylar so‘zlari yetib kelgan. Baqtriya yozuvi topilmalari asosan milodning
birinchi asarlariga taalluqlidir.
So‘g‘d,   So‘g‘diyona   —   tarixiy-madaniy   viloyat   bo‘lib,   Zarafshon
Qashqadaryo   vohalarini   o‘z   ichiga   olgan.   Milodiy   I   ―   IV   asrlardan   boshlab,
So‘g‘d   yozuvlari   keng   hududda     tarqalgan.   Bu   jarayon   so‘g‘dlarning   yangi
yerlarni   o‘zlashtirish   faoliyati   va   savdogarlarning   “Buyuk   Ipak   yo‘li”dagi
xarakatlari   bilan   bog‘langan.   Shuning   uchun   ham   so‘g‘d     tilidagi   yozma
yodgorliklar   Markaziy   Osiyo,   Qozog‘iston,     Sharqiy   Turkiston,   Pokiston   va
Mo‘g‘uliston tuprog‘ida topib tekshirilgan. 
So‘g‘d   yozuvi   ish   yuritishda,   savdo   va   madaniy   aloqalarda   katta
ahamiyatga ega bo‘lib, qadimgi uyg‘ur, mo‘g‘ul va manjurlar yozuvlari paydo
bo‘lishiga   asos   bo‘ldi.   Miloddan   avvalgi   I   ming   yillikka   oid   so‘g‘d   yozuvlari
topilmagan.
Saklar―Markaziy   Osiyo   va   Qozog‘istonning   dashtlarida,   cho‘llarida   va
tog‘larida joylashgan ko‘chmanchi qabilalardir. Olimlar fikriga ko‘ra, sak tilida
yoritilgan   eng   qadimgi   manba   ―   bu   Olmaota   atrofida   Issiq   qo‘rg‘onida
topilgan kumush idishdagi  yozuvdir. U miloddan avvalgi V asr  bilan sanaladi.
Tilshunoslik   fanlarida   Issiq   yozuviga   o‘xshagan   belgi   yozuvlari   “noma’lum
xat” deb ataladi.
Sak tillarida yoritilgan hujjatlarning asosiy  qismi  Sharqiy Turkistonning
Xotan vohasidan topilgan. Ular G, V, Beyli, M, J. Drezden, L. G. Gersenberg, I.
M. Orannskiylar katta hissa qo‘shganlar.
1
  www.archaelogy.ru
9 “Avesto”,   so‘g‘diylar,   parfiylar   va   nomlar   zamonaviy   tillarda   saqlanib
ishlatilmoqda.   Jumladan,   avesto   so‘zlari   “bratar”―”birodar”,   “aka”   (rus   tilida
ham   “brat”);   “xapta”―”hafta”,   “yetti”;   “band”―”bog‘lab   qo‘yish”;
“zar”―”oltin”;   “nau”   (nav)―”yangi”,   “ap”―”ob”,   “framana”―”farmon”   va
hokazo. 1
Ayniqsa   ko‘p   nomlar   so‘g‘d   so‘zi―”kand”   (kent)―”shahar”   bilan
bog‘langan   (Toshkent,   Chimkent,   Vobkent,   Yangikent).  Samarqand,  Panjikent
nomlari  VII   asr   oxiri  ―  VIII  asrga  oid  so‘g‘d  hujjatlarida  uchraydi.   “Shahar”
tushunchasi parfiylar so‘zi “shahr” dan kelib chiqqan.
Ayrim   tushunchalar   so‘g‘d   so‘zlari―”tak”   (qurilish,   gumbaz)   va
“kat”(uy-joy,   makon)   bilan   bog‘langan   (chor-tak,   peshtoq,   Katob―Kitob,
Navqat, Kurkat). Avesto so‘zi―”raoshana” (yorug‘, ravshan, oydin), Zarafshon
nomida saqlangan.
Juda ham  ko‘p atamalar yurtimizning qadimgi hamda hozirgi o‘zbek va
tojik   so‘zlarning   qo‘shilishi   asosida   paydo   bo‘lgan   (Zar―o‘t-soy,   Zar-bog‘,
Dar-band,   Dara-band,   Sar-band,   Ko‘xi-tog‘,   Kat-ob,   Shahri-sabz,   Soy-sayyod,
Xazar-bo‘qa,   Xazar-asp,   Band-i-xon,   Nur-ota,   Nau-bahor).   Jumladan,
“Katob”—hozirgi   Kitob   —   bu   “daryo   bo‘yidagi   makon,   qo‘rg‘on”,
“Shahrisabz”—“yashil,   ko‘kalamzor   shahar”,   Xazarbo‘qa,   Xazarasp   —   “ming
buqa, ming ot” tushunchalarini bildiradi. Ba’zi qishloqlarning nomlari juda ham
qadimgi so‘zlardan kelib chiqqan. Misol uchun Surxondaryodagi Vaxshivar —
bu  “dahshat   qishloq,  makon”  deb  tarjima  qilinadi   va  avesto   so‘zlari—“vaxsh”
(dahshat), “vara” (makon) bilan bog‘lanadi.
Qadimgi atamalarning kelib chiqishi  va rivojlanishi—bu dolzarb muammo
bo‘lib, maxsus tadqiqotlar olib borishni talab qiladi. Oxirgi 20—30 yil davomida
(ayniqsa,  yangi  yerlarni, cho‘llarni  o‘zlashtirish jarayoni  natijasida  aholining eski
turar joylardan yangi nohiyalarga ko‘chirilishi munosabati bilan) qadimgi   nomlar
unutilib, ularning o‘rniga yangi (shu joyning tarixi bilan bog‘liq bo‘lmagan) nomlar
ishlatilgan {Bahoriston, Guliston va hokazo).
1
 www.archaelogy.com
10 O‘zbekiston   hududida   tillarning   rivojlanishi   bir   necha   ming   yillar   bilan
bog‘lanadi. Yozma manbalarga ko‘ra yurtimizda eng qadimgi mahalliy tillar: turkiy,
fors, arab va eski o‘zbek tillari rivoj topgan. Ular ish yuritish va ma’muriy, adabiy
va xalqaro, mahalliy qishloq va shahar tillari vazifasini bajargan.
Qadimgi   qabilalar   va   xalqlar   kelib   ketdilar.   Ularning   turli   zamonlarga   oid
yuksak   darajali   madaniyatlarn   rivojlandi.   Xalqlar   va   tillarning   kelib   chiqishi
murakkab   tarixiy   jarayonlar   bilan   bog‘liqdir.   O‘sha   davrlardan   bizning
zamonamizgacha   turli   xil   arxeologik   va   yozma   manbalar   saqlanib   keldi.
Ajdodlarimizning   moddiy   va   ma’naviy   merosi   xalqimizning   ma’naviy   boyligi
bo‘lib, yangi ilmiy izlanishlarga asos soladi 
1755—1761   yillarda   fransuz   olimi   Anketil   Dyuperron   Hindistonning
Gujarat  viloyatida  eron  zardushtiylarining avlodlari  —  parslarning urf-odatlari
va   diniy   marosimlari   bilan   tanishib   chiqqan.   Eng   muhimi   shundan   iboratki,
Dyuperron parslarning diniy yozuvlarini o‘qishga muyassar bo‘lgan. “Apastak”
yoki   “Avesto”ning   eng   qadimgi,   1288   yilda   ko‘chirilgan   qo‘lyozma   nusxasi
bizgacha saqlangan.
Dyuperron   yurtiga   qaytgandan   so‘ng,   1771   yilda   “Avesto”ni   tarjima
qilgan. XIX va XX asrning boshlarida esa “Avesto”ning yangi tarjimalari paydo
bo‘ladi.
Dastlabki   “Avesto”   21   ta   kitobdan   iborat   bo‘lgan.   Hozirgi   vaqtgacha
uning   ayrim   qismlari   saqlanib   qol-gan:   Yasna—“qurbonlik   keltirish”,   Visprat
—-“hamma   hukmronlar”,   Yasht—“qadrlash”,   “ulug‘lash”,   Videvdat
—“devlarga   qarshi   qonun”.   Bularning   hammasi   sosoniylar   davrida   tahrir
qilingan.
Yasna   kitobi   72   bobdan   iborat   bo‘lib,   ulardan   17   tasi   “Gotalar”,   ya’ni
payg‘ambar   Zaratushtraning   “Muqaddas   qo‘shiqlari”,   uning   diniy   nasihatlaridan
iborat.
Gotalarni payg‘ambar Zaratushtra sosoniylar davri (III—VII asrlar)dan bir
necha asrlar oldin yaratgan. Ajablanarli tomoni shundaki, ilk o‘rta asrlarda Avesto
ko‘pchilikka   tushunarsiz   “o‘lik”   tilga   aylangan   bo‘lsa   ham   Zaratushtraning
11 noma’lum so‘zlari va tushunchalari Yasna kitobiga so‘zma-so‘z kiritilgai. Albatta,
“Avesto”   tahrirchilari   payg‘ambarning   nasihat   so‘zlari   ma’nosini   ayrim   joylarda
buzib,   noto‘g‘ri   ko‘rsatganlar.   Shuning   uchun   ham   tadqiqotchilar   Gotalar
so‘zlarini aniq o‘rganish juda ham qiyin jarayon, deb hisoblaydilar.
Visprat   24   bobdan   iborat   bo‘lib,   zardushtiylarning   ayrim   xudolariga
bag‘ishlangan madhiyalardir. Ular bayram va diniy marosimlarda ijro etilgan .
Yashtning   21   bobida   yozuvsiz   zamonlarga   oid   eroniy   qabilalarning
tasavvurlari saqlangan. Yasht kitobida afsonaviy qahramonlarga va ulug‘ xudolarga:
bag‘ishlangan madhiyalar to‘plangan. Qadimgi qabilalar og‘zaki ijodi asosida Yasht
boblari paydo bo‘lgan.
Videvdat   to‘liq   saqlangan   kitobdir,   uning   tarixiy   sanasi   Yasna   yoki   Yasht
qismlariga nisbatan birmuncha yosh hisoblanadi. Videvdat 22 ta bobdan iborat.
“Avesto” ma’lumotlarini o‘rganishga oid turli xil ilmiy adabiyotlar mavjud.
“Avesto”ning tarixiy to‘g‘riligi va tarixiy sanalari, payg‘ambar Zaratushtra faoliyati
va   zardushtiylik   dinining   vujudga   kelishi   muammosi   bilan   uzviy   bog‘liqdir.   Bu
muammo   ko‘p   yillardan   beri   olimlar   orasida   ilmiy   tortishuvlarga   sabab   bo‘lib
kelmoqda.
Zaratushtra (yunoncha — Zoroastr, o‘rta fors tilida — Zardusht) qadimgi
dunyo   mualliflari   ma’lumotlariga   ko‘ra   afsonaviy   shaxs   hisoblangan.   Ammo
“Avesto”ning   Gotalari   va   Yasht   boblari   Zaratushtrani   tarixiy   shaxs   sifatida
yoritadi. 1
Zaratushtraning   nomi   qadimgi   eron   “Zaraushtra”   so‘zidan   kelib   chiqqan,
“Zar”- bu oltin, “ushtra”— tuya yoki uch xil ma’noda—“Oltintuyali”, “Oltin tuya
egasi”, “Tuyalar yetaklagan odam”deb tarjima qilinadi.
“Avesto”da   Zaratushtra   urug‘ining   nomi,   ota   va   onasining   ismlari,   oilasi   va
farzandlari haqida aniq ma’lumotlar bor. Zaratushtra qohinlar oilasida tug‘ilgan va boy
odam bo‘lmagan. U Spitama avlodidan kelib chiqqan. Zaratushtra otasi va onasining
ismlari — Pourushasp va Dugdova bo‘lgan. Zaratushtra uylangan bo‘lib, ikkita qiz
farzand ko‘rgan.
1
  Saidboboyev .Z. Tarixiy grografiya. Toshkent. 2010 y B-45
12 Payg‘ambar   Zaratushtraning   tug‘ilgan   joyi   va   vatani   haqida   “Avesto”da
hech   qanday   ma’lumotlar   yo‘q.   Shu   manbaga   ko‘ra,   Zaratushtraning   diniy
nasihatlari   o‘z   vatanida   tarafdorlarini   topmagan.   Shuning   uchun.   ham   yangi
dinning asoschisi o‘z yurtidan kochishga majbur bo‘lgan.
Gotalarda   payrambar   Zaratushtra   bunday   xabar   qiladi:   “Qay   tomonga,
qaysi   yurtga   qochib   qutulsam,   meni   jangchilardan   va   qohinlardan   ajratib
qo‘ydilar, jamoa meni quvnatmaydi, mamlakatlariing yovuz sardorlari meni qabul
qilmaydilar”. Zaratushtrani podsho Kavi Vishtasp o‘z yurtida qabul qilgan. Kavi
Vishtasp, uning xotini -— malika Xutaosa va podsho oilasining boshqa vakillari
— uzoq va yaqin qarindoshlari  Zaratushtra ta’limotiga juda ham  qiziqqanlar  va
uning e’tiqodini qabul qilgan birinchi   tarafdorlari   deb hisoblanadi.
Sosoniylar   davri   an’analariga   ko‘ra,   Zaratushtraning   tug‘ilgan   yili
makedoniyalik   Iskandargacha   bo‘lgan   268   yil.   Bu   sana   haqida   birinchi   bo‘lib
Beruniy   e’lon   qilgan.   Uning   ma’lumotlariga.   ko‘ra.   Zaratushtra   Iskandarning
Sharq hududiga yurishlaridan (boshlanish sanasi—miloddan avvalgi 334 yil) 258
yil avval tug‘ilgan. Demak, Zaratushtraning tug‘ilgan yili miloddan avvalgi 592
yil bo‘lib chiqadi. Ma’lumki, Zaratushtra 77 yoshda vafot etgan va uning hayot
sanasi miloddan avvalgi 592—515 yillarga to‘g‘ri keladi, deb faraz qilinadi.
Shu sanalarga asoslanib ba’zi olimlar Zaratushtra ahamoniylar podsholari
Kir II (miloddan avvalgi 559—530 y.), Kumbiz   (miloddan avvalgi 530—522 y.
va   Doro   I   (miloddan   avvalgi   522—480   y.)   davrlariga   zamondosh   bo‘lgan   deb
hisoblaydilar.   Shu   fikrni   tasdiqlash   uchun   Doro   I   otasining   ismi   Vishtasp
(Zaratushtraning   birinchi   homiysi   va   tarafdorining   ismi   bo‘lganligi)   ham
keltiriladi.
Ammo   ahamoniylar   yozuvlarida,   rasmiy   davlat   buyruqlarida,   e’lonlarida
Zaratushtra   ismi   tilta   olinmagan.   Bundan   tashqari,   “Avesto”ning   Yashtlari   yoki
Gotalarida ahamoniylarning podsholari, harbiy yurishlari, yirik davlati va shaharlari
haqida   xech   qanday   ma’lumotlar   saqlanmagan.   Shuningdek,   “Avesto”da   G‘arbiy
Eron     viloyatlarining   nomlari,   Ikki   daryo   oralig‘i,   Misr   va   Kichik   Osiyo   hududi
umuman tilga olinmagan.
13 “Avesto” ma’lumotlariga asoslanib olimlar Zaratushtra yashab o‘tgan davrni
keng   tarixiy   sanalar   bilan   bog‘laydilar.   Shu   jumladan,   miloddan   avvalgi   II   ming
yillikning o‘rtalari va oxirlari (1500—1200, 1100— 1000-yillar), miloddan avvalgi
I ming yillikning boshlari va birinchi yarmi (1000—900, 800—700—600-yillar) va
boshqa turli xil sanalar keltiriladi.
Olimlar   orasidagi   ilmiy   tortishuvlar   bu   masalani   aniq   o‘rganish   murakkab
muammoga   aylanganligidan   dalolat   beradi.   “Avesto”da   Zaratushtradanoldingi
davr-larda keng hududda joylashgan, qadimgi zamonlarga oid jamiyatni tasvirlash
vaziyatini   hisobga   olish   lozim.   Shuning   uchun   Zaratushtra   miloddan   avvalgi   II
ming yillikda yashagan deb faraz qilish mumkin. 
Ahamoniylarning   Markaziy   Osiyo   xalqlariga   qarshi   dastlabki   harbiy
yurishlari   miloddan   avvalgi   545/540—   520   yillarda   boshlangan.   Demak.
Zaratushtra ahamoniylar bosqini davridan oldin (77 yosh hayoti hisobidan) 630—
553   yillar   yoki   618—641   yillar   davomida   umr   ko‘rgan   (yoki   yashagan)   bo‘lishi
mumkin. 1
“Avesto”ga   asos   solingan   yurtning   geografik   joylashuvini   aniqlash   ham
qiziq   muammodir.   “Avesto”tili,   “Avesto”   viloyatlarining   tarixiy   geografiyasi   bu
manbaning vatani G‘arbiy Eron yoki Old Osiyo bo‘lmagan.
Avesto   o‘zbek,   umuman   O‘rta   Osiyo,   Eron,   Ozarbayjon   xalklarining
qadimgi   davrdagi   ijtimoiy-iqtisodiy   hayoti,   diniy   qarashlari,   olam
to‘g‘risidagi   tasavvurlari,   urfodatlari,   ma’naviy   madaniyatlarini
o‘rganishda   muhim   va   yagona   manba   «Bu   nodir   kitob   bundan   30   asr
muqaddam   ikki   daryo   oralig‘ida,   mana   shu   zaminda   umrguzaronlik   qilgan
ajdodlarimizning biz avlodlariga qoldirgan ma’naviy, tarixiy merosidir»  2
 
O‘zbekistan   hukumatining   tashabbusi   bilan   YUNESKO   Bosh
konferensiyasi   30-sessiyasi   «Avesto»   yaratilganining   2700   yilligini   dunyo
miqyosida   nishonlash   haqida   qaror   qabul   qildi   (1999   yil   noyabr.).
«Avesto»ning   jahon   madaniyati   va   dinlar   tarixida   tutgan   o‘rnini   hisobga
olgan   holda   hamda   yuqoridagi   qarordan   kelib   chiqib   O‘zbekiston
1
 Azizxo’jayev A. Davlatchilik va madaniyat. - T.: Sharq, 1997. B-86
2
  I.A. Karimov, «Adolatli jamiyatsari». T., 1998, 39—40-betlar .
14 Respublikasi   Vazirlar   Mahkamasi   maxsus   qaror   e’lon   qilib   (2000   yil   29
mart),   «Avesto»ning   2700   yilligini   nishonlash   tadbirlarini   belgiladi.   Unga
ko‘ra   2001   yilning   oktiyabr   oyida   O‘zbekistonda   xalqaro   ilmiy
konferensiya va tantanali bayram tadbirlari o‘tkaziladi.
            1.2 Qavdimgi Eron va Xind manbalari.  
Miloddan   avvalgi   545—540   yillarda   ahamoniylar   Markaziy   Osiyoniig
Parfiya, Marg‘iyona, Baqtriya va So‘g‘diyona viloyatlarini bo‘ysundirganlar. Sak-
massagetlarga   qarshi   Kir   II   ning   yurishlari   miloddan   avvalgi   530   yilda
mumaffaqiyatsiz  yakunlangan.  Saklarni  Doro I miloddan avvalgi  518 yilda istilo
qilgan. 
Doro   I   davrida   (miloddan   avvalgi   522—486   yillar)   ahamoniylar   sulolasi
Hind vodiysidan Urta yer dengiziga qadar bo‘lgan keng hududda o‘z hukmronligini
o‘rnatgan.   Ahamoniylar   davlati   tarixda         birinchi   yirik   dunyo   davlati   deb
hisoblanadi.   Bu   davlat ko‘p  sonli viloyatlar, shaharlar va xalqlarni birlashtirgan.
Markaziy Osiyoda ahamoniylar    ikki    yuz   yil  davomida hukmronlik qilganlar .
(miloddan avvalgi 330 yilgacha).
Ahamoniylar   davri   mixsimon   yozuvlarida   MarkaziyOsiyo   xalqlari   va
viloyatlari   to‘g‘risida   turli   xil   ma’lumotlar   bor.   Bu   yozuvlar   miloddan   avvalgi
VI—IV  asrlarga  oid bo‘lib, Behistun  va  Nakdsh  Rustam   qoyatoshlarida,  Suza,
15 Persepol va Hamadon     shaharlarida topib tekshirilgan. Ular qadimgi fors tilida
turli     ijtimoiy,   siyosiy   va   diniy   masalalarga   doir   podsho   buyruqlaridan   va
nutqlaridan iborat. Bitiruv malakaviy ishida keltirilgan yozuvlar xabarlari V. V.
Struve, V. I. Abayev, M. A. Dandamayev va A. V. Edakovlar  tomonidan amalga
oshirilgan rus tilidagi tarjimalarga asoslangan.
Shular jumlasidan eng muhimi Behistun yozuvlari bo‘lib, Doro I davrida
Karmanshoh   va   Hamadon   shahri   o‘rtasidagi   yo‘lda   baland   qoyatoshda   yozilgan
(Midiya o‘lkasi), Behistun yozuvlari qadimgi fors, elam va akkad tillarida bitilgan.
Doro   I   bunday   xabar   qiladi:   “Men   —   Doro,   ulug‘   podsho,   shahanshoh,
mamlakatlar podshosi, Vishtasp o‘g‘li, Arshan iyevarasi, Ahamoniy.
Shoh   Doro   ayturki:   “Axuramazda   irodasi   bilan   quyidagi   davlatlarni
qo‘limga   kiritib,   ularning   podshosi   bo‘ldim:   Fors,   Elam,   Bobil,   Ossuriya,
Arabiston,   Misr,   Lidiya,   Moniya,   Midiya,   Armaniston,   Kappadokiya,   Parfiya,
Drang‘iyona, Aryo, Xorazm, Baqtriya, So‘g‘diyona, Gandxara, Saka, Sattagadiya,
Araxoziya, Maka: hammasi bo‘lib 23 davlat” 1
.
...Men   Bobilda   bo‘lganimda,   quyidagi   davlatlar   mendan   ajralib   chiqib
ketganlar: Fors, Elam, Midiya, Ossuriya, Misr, Parfiya, Marg‘iyona, Sattagadiya,
Saka.
...   Shoh   Doro   ayturki:   “Marg‘iyona   nomli   davlat   mendan   ajralib   chiqib
ketdi. Marg‘iyonalik Frada ismli bir odam o‘zini viloyatning hokimi deb e’lon qildi.
Keyin   men,   Baqtriya   satrapi,   bo‘ysunuvchi   odamim   fors   Dadarshishni   chaqirib,
unga   gapirdim:   “Menga   bo‘ysunmaganlarni   tor-mor   qilish   kerak”.   Dadarshish
qo‘shinlari   bilan   otlanib,   marg‘iyonaliklar   bilan   jang   qildi.   Axuramazda   menga
yordam   ko‘rsatdi.   Axuramazda   irodasi   bilan   mening   qo‘shinlarim
qo‘zg‘olonchilarni (butunlay mag‘lubiyatga uchratdi. Bu jang asiyadiy oyining 23
chi kunida sodir bo‘ldi. Shundan so‘ng davlat  mening qo‘limga kirdi. Mana men
Baqtriyada nimalarni qildim.
...   Podsho   Doro   xabar   qiladi:   “Bundan   so‘ng   men   saklarga   qarshi   sak
yurtiga   bostirib   bordim,   ularning   o‘zlari   cho‘qqi   qalpoq   kiyib   yuradilar.   Men
1
 Sagdullayev A. Qadimgi O‘zbekiston ilk yozma manbalarda. T.: 1996 B-68-69
16 daryoga yetib keldim, daryoda kemalardan ko‘prik qilib, saklarni tor-mor qildim.
Ularning sardori Skunxa ismli odamni tutib, menim huzurimga keltirdilar. Men o‘z
xohishim bilan saklar yurtiga yangi boshliq tayin qildim. Shundan so‘ng mamlakat
mening qo‘l ostimga o‘tdi”.
Shoh   Doro   ayturki:   “Bu   saklar   Axuramazdani   qadrlaganlar,   men
Axuramazdani   ulug‘layman.   Axuramazda   irodasn   va   o‘z   xohishim   bilan   men
ularni tinchitib qo‘ydim” 1
.
Hamadon yozuvlarida Doro I bunday xabar qiladi: “Men — Doro, ulug‘
shoh, shahanshoh,  davlatlar podshosi, Vishtasp o‘g‘li, Ahamoniy.
Shoh Doro ayturki: “Mana huzurimda bo‘lgan podsholik; (So‘g‘diyonaning
narigi   yog‘idagi   saklar   yurtidan   Efiopiyagacha,   Hindistondan   Midiyagacha   —   bu
podsholikni menga  Axuramazda — xudolar o‘rtasidagi ulug‘ xudo, tortiq qilgan”.
Behistun   yozuvlarida   Doro   I   birinchi   bo‘lib   Ahamoniylar   davlatining
g‘arbiy   viloyatlarini   ko‘rsatib   bergan   bo‘lsa,   Naqshi   Rustam   yozuvlarida
mamlakatlar   ro‘yxati   Midiya   va   Elamdan       so‘ng     sharqiy         viloyatlardan
boshlanadi:   “Men—Doro,   ulug‘   podsho,     shahanshoh,   ko‘p   qabilali
mamlakatlarning     podshosi,   keng     sayhon   yerlarning   podshosi,   Vishtasp   o‘g‘li,
Ahamoniy, fors, forsning o‘g‘li, ariylar urug‘idan kelib chiqqan ariy.
  Shoh   Doro   ayturki:   “Fors   viloyatidai   tashqari   quyidagi   mamlakatlarni
men   bo‘ysundirganman,   menga   xiroj   to‘lovchi   bo‘lgan,   mening   so‘zimni   ijro
etgan,   mening   qonunimta   asoslanib   rivojlanayotgan:   Midiya,   Elam,   Parfiya,
Aryo,   Baqtriya,   So‘g‘diyona   Xorazm...   Saka   Xaumavarka,   Saka   Tigraxauda...
dengizdan narigi yerdagi saklar”.
1972 yilda Suza shahrida tolilgai Doro I haykalidagi yozuvlarda Bakdriya,
So‘g‘diyona   va   Xorazmdan   tashqari   “balchiq   va   tuproq   o‘lkasi   saklari”   tilga
olingan.   Suza   shahrida   topilgan   yana   boshqa   yozuvlarda   Doro   I   bunday   e’lon
qiladi:”Suzadagi   saroyni   men   bino   qilganimda   uning   bezaklari   uzoq   yurtlardan
olib   kelingan.   Uaka   yog‘ochi   —   Gandxaradan,   oltin   —   Sard   va   Baq-triyadan,
1
 Azizxo’jayev A. Davlatchilik va madaniyat. - T.: Sharq, 1997. B-45
17 yaltiroq toshlar va lojuvard — So‘g‘diyonadan, firuza — Xorazmdan, kumush va
bronza — Araxoziyadan, tosh ustunlari—-Elamdan yetkazib berilgan” 1
.
Erondagi   qadimgi   Persepol   shahridan   baqtriyaliklar,   xorazmliklar,
so‘g‘dlar   va   saklarning   o‘yib   ishlangan   rasmlari   topilgan   (Doro   I   va   Kserks
podsholar saroy devorla.ridagi (bo‘rtma rasmlarda turli xalqlarning xiroj keltirish
manzarasi tasvirlangan). Persepol saroyidagi rasmlar Markaziy Osiyo xalqlarining
eng qadimgi tasviridir (ularning qiyofasi, kiyim-bosh-lari, qurollari ma’nosida).
Turli   xalqlar   qatorida   so‘g‘diylar     8-guruhda   ko‘rsatilgan.   Ular   yetti
kishidan iborat bo‘lib, shohga idishlar, gazmol,   noma’lum   hayvon   terisi va
ikki qo‘yni yetaklab kelayotgani tasvirlangan.
O‘n   birinchi   guruhda   uzun   cho‘qqili   qalpoqlardagi   saklar   ko‘rsatilgan.
Ular kiyim-kechaklarni ko‘tarib va otni yetaklab bormoqdalar.
O‘n   beshinchi   guruhda   baqtriyaliklarning   besh   vakili   idishlarni   va
tuyani olib borayotganligi tasvirlangan.
O‘n  yettinchi  guruh  xorazmliklar   bo‘lib,  ularning dudama  xanjar,  harbiy  -
bolta, blaguzuk va otni olib kelayotgani ko‘rsatilgan.
Bu   rasmlarda   So‘g‘diyona,   Baqtriya,   Xorazm   va   saklar   viloyatidan
bo‘lgan   soliq   to‘lovchilarining   ahamoniylarga   turli   xil   buyumlar
(hunarmandchilik   tikuvchilik,   zargarlik,   harbiy   qurollar),   Qadimgi   Sharqda
mashhur bo‘lgan otlar va tuyalarni olib kelayotgani tasvirlangan. Undan tashqari,
Suza   yozuvlariga   ko‘ra,   Markaziy   Osiyo   viloyatlaridan   Eronga   oltin,   lojuvard,
firuza va qimmatbaho toshlar olib kelingan.   
Ahamoniylar   davri   yozuvlarida   yurtimiz   xalqlarining   o‘tmish   tarixiga
tegishli   quyidagi   ma’lumotlar   bor:   viloyatlar   va   xalqlarning   nomlari,   siyosiy
jarayonlar  — Baqtriyaning bir  qismi’bo‘lgan Marg‘iyonada Frada  boshchiligida
qo‘zg‘olonni tor-mor qilish (“Mana nimalarni -men Baqtriyada qildim” — Doro I
ning   xulosasi   shunday   edi),   saklar   yurtiga   qarshi   yurishlar,   iqtisodiy   tuzum   va
moddiy madaniyat to‘g‘risida ma’lumotlar.
1
 Azizxo’jayev A. Davlatchilik va madaniyat. - T.: Sharq, 1997. B-77
18 O‘rxun-Enasoy   bitiglari,   avvalo   turkiylar   tarixi   uchun   muhim   manba,
shuningdek   yozma   adabiyotining   ilk   namunalaridir.   Shu   bilan   birga,   u
etnografiyaga   oid   muhim   ma’lumotlar   beradi.   Topilgan   ashyolar   qadimgi
turkiylarning urf-odatlari, turmush tarsi, ishonch sistemasiga oid ma’lumotlarni
birmuncha to‘ldiradi. 
Turkiylar   qabr   toshlari,   yani   bitigtoshlar   yoniga   odamlarning   tosh
haykalchalarini qo‘yilgan. Ular balballar deyiladi. Balballar ma’lum hisob-kitob
bilan   o‘rnatiladi.   Xoqon,   lashkarboshi   yoki   amaldor   jang   paytida   qancha
dushman o‘ldirsa  yoxud nechta yoki  bola kasal  bo‘lib o‘lsa, tosh haykalchalar
shuncha   o‘natilgan.   Masalan,   Bilga   xoqon   o‘zining   sharafiga   bitilgan
yodnomada   ta’kidlashicha,   amakasi   Qopag‘on   xoqonning   sharafiga   atab
o‘ldirilgan   qirg‘iz   xoqonning   balbalini   tikkan.   Yana   mazkur   yodnomada
to‘ng‘ich   bolasi   nobud   bo‘lishiga   atab   Ku   Sangunni     balbal   qilib   qo‘yganini
hikoya   qiladi.   Balbal     tikish   odati   ma’lum.   Ishonch,   e’tiqodlar   natijasidir.
Turkiylar ruh ko‘chib yurishiga ishonganlar. Balballar ehtimol o‘lgan odamning
ruhiga bag‘ishlangan qurbonlikdir. Shamanlik odatiga ko‘ra balballarning boshi
kesib tashlangan. O‘sha davrda shaman dini Markaziy Osiyo va Sibirda asosiy
din   bo‘lib,   ruhga   topinishni   anglatadi.   Fin   olimi   Xeykel   boshliq   ekspedisiya
a’zolari Kul Tegin bitigtoshini o‘rganayotganda undan 40 metr uzoqlikda qabr
toshi topdilar. Bu yerda ulkan inshoat ham topildi. Inshoatda 7 tahaykal chiqdi.
Haykallarning boshi yo‘q edi. Bitigtoshning atrofida 2 ta pachoqlangan hayvon
haykalini   ham   topdilar.   Shuningdek,   atrofda   boshi   kesilmagan   balballar   ham
bor edi. Har balbal sharq tomonga qaratib, qo‘yilgan edi. Boshi kesilgan balbal
haykallar   o‘ldirilgan   dushmanlarni   tasvirlaydi.   Boshi   kesilmagan   balballar   esa
vafot etgan qabiladoshlarga atab o‘rnatilgan. Balballarning old tomoni sharqqa
qaratilganining   sababi   bor.   Sharq   kun   chiqishi   bildiradi.   Turkiylar   quyoshni
muqaddas   deb   bilishgan.   Vafot   etgan   marhumlar   ham   xuddi   turkiylarday
quyoshga   sajda   qiladi   deb   tasavvur   qilganlar.   Qabr   inshoatiga   kirish   joyidagi
boshi   pachoqlangan   hayvon   haykalining   biri   bo‘rini   eslatadi.   Bo‘ri   totem
sifatida   turkiylarda   katta   yer   tutgan.   Turk   xoqonligining   asoschisi   Ashina
19 xonadoni   ham   xonadon   nomini   bo‘ri   deb   atashgan.   Bo‘ri   kallasi   tasviri
turkiylarning kundalik turmushida ham muhim rol o‘ynagan. Ular qaerga kelib
o‘rnashsalar   darvozaga   bo‘rining   kallasi   tasvirini   osib   qo‘yganlar,   o‘zlarining
bo‘ridan kelib chiqqanligini doimo eslatib turganlar. 1
 
Odam   vafot   etganda   jasad   chodirda   saqlangan.   Marhumning   qarindosh
urug‘lari ot va qo‘yni rosa yugurtirib, so‘ng chodir oldiga olib kelib, marhumga
atab   qurbonlik   qilganlar.   Bu   marosimga   ayollar   ham   erkaklar   ham   ishtirok
etaverganlar.   Qurbonlik   keltirilgach,   chodirning   atrofini   zotdor   otlarda   yeti
marta   aylanadilar.   Marhumni   dafn   qilish   uchun   biror   kun   belgilangan.   O‘sha
kuni   ular   marhum   xayrlashish   uchun   chodirga   kiradilar.   Chodirga   kirishdan
oldin   yuzlarini   o‘tkir   narsa   bilan   tilib   yig‘landilar.   Bu   haqda   Bilga   xoqon
bitigtoshida shu tarzda ma’lumot bor: “Tung‘ich yili beshinchi oyning yigirma
yettisida   Li   Sun   Tay   Sangun   boshchiligida   besh   yuz   odam   keldi.   Marosim
shamlarini   keltirib   o‘rnatib   berdi.   Shuncha   xalq   sochini,   qulog‘ini,   yanog‘ini
kesdi.” 2
Qadimgi   turkiylarda   ruhining   mavjudligi   va   abadiyligiga   ishonganlar.
O‘rxun-Enasoy bitiglarida “o‘ldi”, “o‘lmoq” fe’li o‘rnida “ucha bordi”, “uchdi”,
“kerak   bo‘ldi”   terminlarni   mavjud   bo‘lib,   u   ruhga   ishoradir.   Ajdodlar   ruhiga
yilning   ma’lum   vaqtlarida,   asosan   bahor   oyining   boshlarida   qurbonlik   qilinar
edi. Qurbonlikka ot va qo‘y bag‘ishlanar edi. 
O‘rxun-Enasoy   bitiglarida   turkiylar   dini,   diniy   urf-odatlari   haqida   ham
birmuncha   ma’lumotlar   uchraydi.   Turkiylar   ishonch   sistemasida   Tangri   eng
borliq   sifatida   e’tiqodning   asosini   tashkil   etar   edi.   Qadimgi   turklarda   Tangri
yaratuvchi, haqiqiy iqtidor sohibi, inson taqdirini belgilovchi va inson hayotini
hal   qiluvchi   sifatida   tushunilardi.   Shuningdek   ,   Tangri   samoviy   mohiyatda
bo‘lib,   “Ko‘k   Tangri   ”   deb   yuritilar   edi.   Ko‘k   Tangrining   mug‘aviy   ma’nosi
“osmon   xudosi”   demakdir.   Ko‘k   Tangri   dini   tuyrkiylarda   keng   yoyilgan   din
bo‘lib,   u   monoteistik   xarakterga   ega   edi.   Bitiglarda   Ko‘k   Tangri   so‘zi   ko‘p
uchraydi. Tangri qadimgi turklarda koinotning ilk sababi, yer va osmonni paydo
1
 Zohir A’lam. Qadimgi tarixchilar O‘rta Osiyo haqida. Terma parchalar. T.: Yurist-media markazi, 2008 y B-4.
2
  www.archaelogy.ru
20 qilgan   yani   borliqni   yaratuvchisi   sifatida   e’tirof   etilar   edi.   Kul   Tegin
bitigtoshida bu haqda quyidagicha ma’lumot uchraydi: “Yuqorida Ko‘k osmon,
pastda qora yer yaratilganda ikkisining o‘rtasida inson bolalari paydo bo‘lgan.”
Shuningdek,   bitiglarda   ma’lum   bo‘lishicha,   Tangri     yaratuvchi   qismatni
belgilovchi,   baxt(qut)   beruvchi,   irodasiga   bo‘ysunmaganlarni   jazolovchi,   jon
beruvchi va jon oluvchi, insonlarning hayotiga ta’sir etuvchi, mavjudodlarga va
o‘simliklarga,   hayot   baxt   etuvchi   sifatida   bilinear   edi.   O‘rxun-Enasoy
bitiglarida   Tangrining   yuqorida   sanab   o‘tgan   sifatlari   bilan   birga   quyidagi
terminlar   ham   faqat   Tangriga   oid   sifatlarni   aks   ettirmoqdadir:   “Urushlarda
Tangrining   irodasi   tufayli   g‘alabaga   erishiladi.   Tangri   xoqonlikka   o‘tkazadi.
Ulug‘   Tangri   shafaqni   cho‘ktiradi,   o‘simlikni   jonlantiradi.   Tangri   yarlaqagani
uchun muvaffaqiyat qozoniladi. Tangri singanlarni tiklaydi, uzilganlarni ulaydi.
Tangriga   yolvorsa:   baxt   istas   beradi,   otlar   kupayadi,   insonning   umri   uzun
bo‘ladi.   Zamonni   Tangri   tuzadi,   belgilaydi.   Inson   bolalari   o‘ladigan   qilib
yaratiladi. ” 1
Bitiglarda Tangri ba’zan: “Turk Tangrisi” shaklida ham kechadi. Bu esa
Ko‘k   Tangri   dinining   milliy   din   xarakteriga   ham   bo‘lganini   ko‘rsatadi.   Kul
Tegin bitigtoshida kechgan ushbu satr bunga misol bo‘la oladi: “Yuqorida Turk
Tangrisi,   Turkning   muqaddas   yer-suvi   (vatan   )ni   shu-shaklda   tartibga   solibdi.
Turk   xalqi   yo‘q   bo‘lmasin   deya,   xalq   bo‘lsin   deya,   otam   Eltarish   xoqonni,
onam El Bilga xotunni Tangri o‘z martabasida tutib, yuqori kutargan ekan.”
O‘rxun-Enasoy   bitiglarida   Umay   degan   ilohaning   ham   nomi   uchraydi.
Umay   ona-qadimgi   turkiylarda   onalik   sifatiga   ega   bo‘lgan   bolalarni   himoya
qiluvchi iloha hisoblangan. Tunyuquq bitigtoshida ham Kul Tegin bitigtoshida
ham   Umay   nomi   zikr   etilgan   bo‘lib,   u   onalik,   mehribonlik   timsolida
gavdalanadi.
Qadimgi   turkiylarda   vaqt   va   zamonning   hisoblanishi   ham   dasht(step)
madaniyatining izlarini tanilmoqda edi. Bitiglardan ma’lum bo‘lishicha qadimgi
turk taqvimi (kalendari) zar biri, biror hayvon nomi bilan atalgan (o‘n ikki yillik
1
  www.archaelogy.ru
21 ) davrga)    davra asosiga  bo‘linar edi. Yillarning nomi shunday:  atalardi: 1-chi
yil   sichqon,     2-nchi   yil   –ud   (sigir),   3-nchi   yil   –   bars(yulbars),     4   -nchi   yil   –
tabishqan (quyon), 5- nchi yil –Lu (ajdarxo), 6- nchi yil –yilon (ilon ), 7- nchi
yil  –yunt  (ot), 8-  nchi  yil  –qo‘y, 9-  nchi  yil  –bichin (maymun), 10-  nchi  yil  –
takigu (tovuq), 11- nchi yil –it, 12- nchi yil –tung‘ich. Turk taqvimida 1 yil 12
oydan tashkil topgan bo‘lib, birinchi oy, ikkinchi oy va xakazo yuritilardi. 
Kul   Tegin   bitigtoshida   keltirilgan   quyidagi   satrlar   Turk   xoqonligi
davridagi   vaqt   hisobi   haqida   atroflicha   ma’lumot   beradi:   “Kul   Tegin   qo‘y
yilida,   o‘n   yettinchi   (oyning)   kuni   vafot   etdi.   To‘qqizinchi   oyning   oyning
azasini o‘tkazdik. Binosini, naqshini, bitigtoshini bichin yilida yettinchi oyning
yigirma yettinchisida butunlay tugatdik.” 1
O‘rzun-Enasay bitiglari qadimgi turk adabiyotining ilk yozuvli namunasi
bo‘lib kelmoqda. Bitiglarning ichida Irq bitigi adabiy janrga yozilganligi bilan
ajralib   turadi.VIII-IX   asrlarda   yozilgan   Irq   bitigi   qadimgi   turkiy   adabiyotning
bir namunasi sifatida katta ahamiyatga ega. Irq bitigi qadimgi turk mifologiyasi
urf-odatlari   zaminida   shakllangan   adabiy   asardir.   XIX   asrning   oxirida   ingliz
olimi Arnoled Steyn tarafidan Xitoyning Dunxuan shahrida qulyozma shaklida
topilgan. Irq bitigi ingliz, rus va o‘zbek tillariga tarjima qilingan.
 O‘zbekistonda ushbu asar yuzasidan. A. Qayumov.  Amalga oshirgan ish
diqqatga sazovordir. Irq bitigining lug‘aviy ma’nosi fol kitobi demakdir. Ammo
asar   diniy   kitob   yoki   asar   emas.   Asarning   maqsadi   xalqni   ezgulikka   chorlash.
Shuning   uchun   Irq   bitigini   pandnasihat   tipidagi   asar   deb   qarash   mumkin.
Asarda   davlat   manfaatlari   bosh   o‘rin   tutmaydi.   Shuningdek,   asarda   folklore
motivlarini,   kosmologik   va   calendar   mifni,   lirik   kayfiyatni,   tabiatning   jonli
tasvirini kuzatamiz. 
Irq   bitigi   tush   ko‘rish   va   uni   ta’birlash   shaklida   yozilgan.   Irq   bitigidagi
yaxshilik va yomonlik o‘rtasidagi goyaning farqlanishi, va g‘oyalarni keng xalq
ommasiga etkazish (uchun) uning negizini tashkil qiladi.
1
 Azizxo’jayev A. Davlatchilik va madaniyat. - T.: Sharq, 1997. B-48
22 Irq   bitigini   ochishda   xalqimizning   etnografiyasi   muhim   rol   o‘ynaydi.
Masalan,   ilonga   bag‘ishlangan   narsa   jumbog‘li,   bu   narsani   izohlashda   o‘zbek
xalqining tasavvurlariga tayanamiz, narsa shu tarzdadir: 
Men-oltin boshli ilonman, 
Oltin qarnimni qilich bilan kesganda 
Menga yo‘l indandir.
Boshimga yo‘l uydandir”. Der.
Shunday bilinglar: yomondir bu. (Irq bitigi )
Parchaning ostida shunday mazmun etadi: Agar uyda ilon paydo bo‘lsa,
uni uch kungacha o‘ldirish kerak emas, to‘rtinchi  kun o‘ldirish mumkin. Agar
ilon uch kun ichida uydan ketsa, uy egasiga daromad, boylik keladi. Aks holda,
baxtsizlik ro‘y berishi mumkin. 
Demak   yuqoridagi   epizodda   ilon   uch     kun   ichida   o‘ldirilgani   uchun
yomonlik   belgisi   deb   belgilanmoqda.   O‘zbeklarda   ham   hozirga   qadar   agar
odam   ilonni   o‘ldirsa,   ilonning   avlodlari   o‘ch   oladi”   degan   aqida   saqlanib
qolgan.
Irq bitigi VII-IX asrlardagi turkiy xalqlarning totemezn haqida ham keng
ma’lumot   beradi.   Totemizm   turkiylarda   faqat   diniy   qarashlarining   mazmun
emas,   balki   ularning   dunyoqarashi,   jamiyatning   ijtimoiy   tuzilishini
gavdalantiradi. Asarda totemlarning 2 xil talqin qilinganligini ko‘ramiz.
Odam   o‘zini   hayvonlarga   qarindosh   deb   biladi.   Bunda   ma’lum
hayvonlardan   biror   urug‘   kelib   chiqqan   degan   ishonch   bor.   Bo‘ri,   qush,
yo‘lbars, burgut kabi. 
Hayvonga nisbatan hurmat munosabati  ifodalanadi. Ot oqqush, ayiq-shu
guruhga mansubdir. 
Turkiy   xalqlar   jumladan   o‘zbek   xalqi   ertaklari   va   dostonlaridagi   ayrim
parchalar   bilan   Irq   bitigidagi   parchalarning   umumiy   xamohangligi   ularning
qadimiy aloqasi xususida ayrim xulosalar chiqarishga imkon beradi. Irq bitigida
shunday parcha bor:
23 Bir   odam   urushga   bordi,   yo‘lda   oti   xastalanib   qoldi.   Odam   oqqushga
duch   keldi,   oqqush   uni   qanotiga   mindirib   osmonga   ko‘tarildi   va   jo‘nadi.   Ota-
onasiga   yetkazdi.   Ota-onasi   xursand   bo‘lar   deb,   shunday   bilinglar:   yaxshidir
bu.” (Irq bitigi 35)
O‘zbek   xalqi   ertaklarida   ham   qahramonlarning   taqdiri   ko‘pincha   uning
otiga   yoki   qushlarga   bog‘liq   bo‘ladi.   Yuqorida     keltirilgan   ma’lumotlarga
tayanib,   biz   to‘liq   ravishda   turk   avlodlarining   orzu-umidlari,   yorug‘   kunga
ishonchi   bizgacha   yetib   kelganligini   hozirgi   turkiy   xalqlarning   ertaklarida,
masallarida, va folklorida ko‘ramiz.
Ko‘plab   tadqiqotchilarning   “qadimgi   fors   yozuvlariga   bag‘ishlangan
asarlari mavjud (I. Markvart, E. Xersfeld, R. Kent, A. A. Freyman, L. V. Struve,
V. P. Abayev, M. A. Dadamayev va boshqalar.)
II  Bob. O‘rta Osiyoning antik davir tarixi yozma
manbalarda
2.1 Geradotning “Tarix” asarida O‘rta Osiyoga tegishli
ma’lumotlar.
Yunon-  fors  urushlari     boshlanishi   bilan  miloddan   avvalgi   VI−IV  asrlar
siyosiy   voqealarida   ishtirok   etgan   Markaziy   Osiyo   xalqlarining   tarixi   qadimgi
yunon tarixshunoslarining asarlarida yoritilgan.
Bu borada Markaziy Osiyo xalqlari to‘g‘risida qisqa   bo‘lsada, juda aniq
ma’lumotlar beruvchi Gerodotning “Tarix” kitobi qismlari ayniqsa qimmatlidir.
Qadimgi davrlardan boshlab bu kitob dunyoda eng mashhur tarixiy asarlaridan
biri   bo‘lib   hisoblangan.   Uning   muallifi   Gerodot   “tarixning   otasi”   deb   nom
olgan.
Gerodot   miloddan   avvalgi   484   yilda   Kichik   Osiyodagi   Galikarnass
shahrida tug‘ilgan  (miloddan avvalgi 431 − 425 yillar o‘rtasida vafot etgan). U
10 yil   davomida    (miloddan  avvalgi  455  − 445  yillar)  Liviya, Misr,  Ossuriya,
Bobil,   Ekbatonga   sayohat   qilib,   Qadimgi   Sharq   tarixi   haqida   ko‘pdan-ko‘p
ma’lumotlar   to‘plagan.   Misr   fir’avnlarining   maqbaralari,   Bobil   mudofaa
24 devorlari va muqaddas minoralari, Qora dengiz shimoliy sohilidagi skif mozor-
qo‘rg‘onlari   Gerodotni   zavqlantirib,   uning   Qadimgi   Sharq   tarixi   va
madaniyatiga ma’lum bo‘lgan qiziqishlarining g‘oyat kuchayishiga asos solgan.
 Gerodotni Old Osiyo, Bobil, Eron, va “dunyo chegaralarida” joylashgan
xalqlar   va   davlatlar   tarixi   ham   ancha   qiziqtirgan.   Qadimgi   yunonlarning
fikrlariga   ko‘ra,   Markaziy   Osiyo   va   Hindiston   o‘lkalari   inson   yashagan
dunyoning   sharqiy   chegaralari   bo‘lgan.     Gerodot   Markaziy   Osiyoda   hech
qachon   bo‘lmagan   va   hudud     haqida   o‘z   eshitgan   hikoyalari,   surushtirib
bilganlari asosida yozgan.
Gerodot   “Tarix”   kitobini   miloddan   avvalgi   455   −   445   yillar   davomida
yozgan. Bu muhim asarida Gerodot Baqtriya, Baqtra, baqtriyaliklarni 13 marta,
so‘g‘dlarni 2 marta, xorazmliklarni 3 marta, saklarni 11 marta, massagetlarni 19
marta tilga olib, ularning moddiy madaniyati, urf-odatlari, dini va tarixi haqida
hikoya qilgan. 1
Gerodotning Markaziy Osiyo to‘g‘risidagi asosiy fikrlari forslarning  sak-
massagetlarga   qarshi   yurishlari,   Kir   II     va   To‘maris   o‘rtasidagi   siyosiy
munosabatlar,   ahmoniylar   harbiy   qo‘shinlari   safida   yurtimiz   xalqlari
jangchilarining ishtiroki, ularning yarog‘-aslahalari, yo‘lboshchilari, fors-yunon
urushlarida   ularning     ko‘rsatgan   jasorati,   xalqlarning   ahamoniylar     davlatiga
bo‘ysunishi va maxsus xiroj to‘lashi, sak-massagetlarning urf-odatlari, turmush
tarzi   va   diniy   e’tiqodi,   Markaziy   Osiyodagi   Akes   daryosining   suvlaridan
foydalanishi haqida va boshqa ayrim ma’lumotlardan iborat.
Gerodot   Markaziy   Osiyoda   xalqlar   joylashuvidagi     nafaqat   aniq,   balki
umumiy chegaralardan ham bexabar bo‘lgan. Tarixchi massagetlarning hududiy
joylashuvi haqida bunday yozadi: “Ular sharqda, quyosh chiqishi yo‘nalishida,
Araks   daryosining   narigi   yog‘ida   joylashganlar...   Araks   daryosi   Matiyona
tog‘laridan   boshlab   oqadi”.   Araks   −   bu   Amudaryo,   Matiyona   tog‘lari,
Gerodotning   tushunchasi,   Plmir   yoki   Hindikush     tizmalaridir,   chunki
tarixchining aytishicha, Matiyona tog‘larida Hind daryosi ham boshlanadi.
1
  www.natura.com
25 Ahamoniylar   podsholari   Markaziy   Osiyoda   birinchi   bo‘lib   Parfiya,
Marg‘iyona, Baqtriya va saklarni bo‘ysundirish rejalashtirganlar.
Gerodot   xabarlariga   ko‘ra,   Kir   II     ning   harbiy   yurishlariga   “Bobil,
Baqtriya xalqi, saklar va misrliklar to‘siq bo‘lib turganlar” 1
.
Gerodot   ma’lumotlarida   berilgan   “Baqtriya   xalqi”   tushunchasi   ma’lum
bir   etnik   birlikni   birlashtirgan     bo‘lishi   mumkin.   “Xalq”   ma’nosini   beruvchi
“etnos”   so‘zi   Gerodot   “Tarix”   ida   juda   ko‘p   uchraydi   (tadqiqotchilar   hisobiga
ko‘ra,   tarixchi   bu   so‘zni   145   marta   ishlatgan)   va   faqat   ikki   joydagina   bu   so‘z
Baqtriyaga nisbatan ishlatiladi. Ushbu kitobda keltirilgan quyidagi ma’lumotlar
G.   A.   Stratanovskiy   tomonidan   rus   tiliga   tarjima   qilingan   va   1972   yilda   chop
etilgan Gerodotning “Tarix” asaridan olingan.
Gerodotning   aytishicha,   Doro   I   Ahamoniylar   davlatini   20   ta   o‘lkaga
bo‘lgan. Tarixchi Markaziy Osiyo xalqlari haqida bunday xabar qiladi:
Tarix,   VII,   64.   “Baqtriyaliklarning   ust-boshi   midiyaliklarning     ust-
boshiga o‘xshagan, ular o‘q-yoy va kalta nayzalar bilan qurollanganlar. Saklar
(skif   qabilasi)   uzun   cho‘qqili   qalpoqlar   kiyib,   kamon   va   xanjarlar   bilan
qurollanganlar,   yana   ularda   ikki   qirrali   harbiy   boltalar   −   sagarislar   bo‘lgan.
Ushbu   qabila   (aynan   skif   qabilasi)   amirgiy   saklar   deb   nomlangan.   Forslar
skiflarning hammasini saklar deb ataganlar. Baqtriyaliklar va saklarning sardori
Gistasp − Doro va Kirning qizi Atossaning o‘g‘li bo‘lgan” 2
.
VII,   66.   “Parfiyaliklar,   xorazmliklar,   so‘g‘dlar,     gandariylar   va   dadiklar
baqtriyaliklarning qurollariga o‘xshagan yarog‘-aslaxalari bilan harbiy yurishni
boshlaganlar.   Ularning   yo‘lboshchilari:   parfiyaliklar   va   xorazmliklarniki   −
Farnak o‘g‘li Artaboz; so‘g‘dlarniki − Artey o‘g‘li Azan bo‘lgan”.
VII,   88.   “Baqtriya   chavandozlarining   qurollari   piyoda   askarlari
qurollariga o‘xshagan”.
Gerodot hikoyalarining asosiy qismi massagetlarga bag‘ishlangan:
Tarix   I,   201.   “Shu   xalqlarga   ega   bo‘lgandan   so‘ng,   Kir   massagetlarni
istilo   qilish   maqsadini   o‘z   oldiga   qo‘ygan.   Bu   massagetlar   jasur   va   behisob
1
 Zohir A’lam. Qadimgi tarixchilar O‘rta Osiyo haqida. Terma parchalar. T.: Yurist-media markazi, 2008 y. B-4
2
  www.ziyo.net
26 qabiladir. Ular sharqda, quyosh chiqishi yo‘nalishida, Araks daryosining narigi
yog‘ida   issedonlarga   ro‘para   bo‘lib   joylashganlar.   Ba’zilar   ularni   skif   qabilasi
deb hisoblaganlar”.
I,   202.   “Hikoyachilarning   xabarlariga   ko‘ra,   Araks   Istr   daryosidan
yirikroq   bo‘lgan,   aksincha,   boshqa   birlari   esa   uni   kichikroq   daryo   deb
hisoblaydilar.   Araks   daryosida   orollar   ko‘p...Araksning   bir   o‘zani   keng   ochiq
joyda   oqib,   Kaspiy   dengiziga   quyiladi.   Kaspiy   dengizi   −   bu   boshqa   dengizlar
bilan bog‘lanmagan dengizdir”.
I, 215. “Massagetlarning kiyim-kechaklari va turmush tarzi skiflarnikidan
uncha   farq   qilmaydi.   Ularning     otliq   va   piyoda   qo‘shinlari   bo‘lib,   odatda   ular
kamon,   nayza   va   harbiy   cho‘qmorlar   bilan   jang   qiladilar.   Ularning   hamma
narsalari oltin va misdan ishlangan. Cho‘qmor,  o‘q va nayzalar uchlari misdan
ishlangan, ularning ust-boshlari oltin bilan naqshlangan. Ular   otlarining   egar-
jabduqlarini ham ust boshlari kabi oltin bilan bezatadilar. Temir va kumushdan
yasalgan   buyumlar   ularning   ro‘zg‘orida   ishlatilmaydi,   chunki   bu   metallar
massagetlarning yerlarida umuman uchramaydi ammo oltin va mis ularda jo‘da
ko‘p”.
I,   216.   “Bug‘doyni   massagetlar   ekmaydilar,   chorvachilik   va   baliqchilik
(Araks   daryosida   baliq   serob)   bilan   shug‘ullanadilar   hamda   sut   ichadilar.
Massagetlar   ichida   ulug‘langan   yagona   xudo   bu   Quyoshdir,   Quyoshga   ular
otlarni   qurbon   qiladilar,   chunki   xudoga   dunyodagi   eng   chaqqon   −   tez   chopar
jonliq qurbon qilish lozim deb o‘ylaydilar”.
Miloddan avvalgi 530 yilning iyul − avgust oylarida Kir II massagetlarga
qarshi   yurish   qilgan.   Bu   voqealar   “Tarix”   ning   birinchi   kitobida   tasvirlangan:
To‘marisning   yurtiga   podsho   Kir   tomonidan   sovchilarning   yetib   kelishi;
podshoga   turmushga   chiqish   taklifining     To‘maris   tomonidan   rad   qilinishi;
forslarning   Araks   daryosidan   kechib   o‘tishi   va   massagetlar   yerlarining
ichkarisiga   kirib   borishi;   To‘marisning   o‘g‘li   Sparganis   boshchiligidagi
massagetlarning   bir   qismi   tasodifan   forslardan   mag‘lubiyatga     uchrashi
(massagetlarning   ba’zilari   joyda   o‘ldiriladi,   boshqa   birlari   asirlikka     olinadi);
27 To‘maris   boshchiligidagi   massagetlarning   harakatlari   natijasida   forslarning
butunlay   qirib   tashlanishi;   podsho   Kirning   jasadining   urush   maydonidan
topilishi va uning kesilgan boshining qon bilan to‘lg‘izilgan meshga solinishi.
Bu   xabarlarning   oxirida   Gerodot   bunday   xulosa   chiqaradi:   “Kirning
o‘limi   haqidagi   ko‘pdan-ko‘p   hikoyalar   orasida   menimcha,   bu   hikoya   eng
ishonchlidir”.   Gerodotning   Akes   daryosi   suvlaridan   foydalanish   haqidagi
ma’lumotlariga   asoslanib,   bir   guruh   olimlar   (F.Al’txaym,   V.   B.   Xenning,   I.
Gershevich)   ahamoniylar     davridan   oldin   Markaziy   Osiyoda   “Katta   Xorazm”
davlati rivojlangan, degan muammoni ilgari suradilar.
Tarix, III, 117. “Osiyoda bir vodiy bor. Uning hamma  tomoni tog‘ bilan
o‘ralgan,   tog‘ni   esa   beshta   dara   kesib   o‘tadi.   Bir   vaqtlar   bu   vodiy
xorazmliklarga   qarashli   bo‘lib,   xorazmliklar,   parfiyaliklar,   saranglar   va
tamaneylarning     chegaradosh   yerlarida   joylashgan.   Forslarning   hukumronligi
boshlangach, vodiy fors podshosi  hukumronligiga o‘tgan. Vodiyni o‘rab olgan
tog‘dan   Akes   nomli   yirik   daryo   boshlanadi.   Beshta   o‘zanlarga   bo‘lingan   bu
daryo sanab o‘tilgan xalqlarning  yerlarini daralar  orqali suv bilan ta’minlagan.
Ammo forslarning hukmronligi davrida ushbu xalqlar quyidagi  holatni boshdan
kechirdilar: Podsho daralarni  to‘sib suv yo‘llarida to‘g‘on darvozalari qurishga
buyruq   bergan.     Daralardan     chiqayotgan     suv   oqimining   yo‘li     berkitilgani
uchun tog‘  bilan o‘ralgan vodiy o‘rnida ko‘l paydo bo‘lgan. Ilgari  shu suvdan
foydalanib kelgan qabilalar  bu imkoniyatdan  mahrum bo‘lib, dahshatli holatga
tushganlar...   podsho   to‘g‘on   darvozalarini   ochish   uchun   katta   pul   (soliqlardan
tashqari) talab qilgan”.
Muhim     savdo   yo‘llarida   joylashgan   Markaziy   Osiyo   viloyatlari
Ahmoniylar davlatida katta iqtisodiy, harbiy ahamiyatga ega bo‘lgan. Baqtriya
viloyatlarini   idora   qilgan   hokimlar   ahamoniylarning   oilasi   vakillari   bo‘lgan
(to‘rt   marta   Baqtriya   hokimlari   ulug‘   podsho   o‘g‘illari   yoki   aka-ukalari
bo‘lgan). Baqtriya hokimlari  ahamoniylar  taxtini    qo‘llariga  olishni  doimo o‘z
oldilariga   maqsad   qilib   qo‘yganlar.   Baqtriya   hokimi   Masist   ahamoniylar
28 podshosi   Kserksga     qarshi   (Masistning   akasi)   Baqtriya   viloyatida   qo‘zg‘olon
ko‘tarishga  harakat qilgan.
Tarix,   IX,   113.   “U   o‘g‘illari   bilan   maslahatlashib,   ular   va   o‘zining
tarafdorlari bilan birga Baqtraga yo‘l oladi. Podshoni taxtdan ag‘darish uchun u
Baqtriya viloyatida  qo‘zg‘olon ko‘tarmoqchi bo‘lgan. Agar u baqtriyaliklar  va
saklar   oldiga   o‘z   vaqtida   yetib   borganda,   o‘z   oldiga   qo‘ygan   maqsadini   aniq
bajarish   mumkin   edi.   Haqiqatdan   ham   bu   xalqlar   Masistni   hurmat   qilardi,   u
Baqtriya   satrapi   bo‘lgan.   Ammo   Kserks   Masist   o‘g‘illari   va   tarafdorlari   bilan
birgalikda o‘ldiriladi”.
Gerodotning   “Tarix”     asarida   Markaziy   Osiyo   hududi   bilan   bog‘langan
geografik tushunchalar kam uchraydi. Shular jumlasidan, daryolarning nomlari
−   Araks,   Akes,   Kaspiy   dengizi   hamda   Matiyona   tog‘lari.   Gerodot   Baqtriya
markazi Baqtra shahrini va shu viloyatlardagi  Barka nomli qishloqni ikki marta
tilga olgan (Gerodot, IV, 204; VI, 9;  IX, 113). Boshqa daryolar, tog‘lar,  ko‘llar
yoki   shaharlar   va   joylar   haqida   tarixchi   xabar   qilmaydi.   Ba’zan   xalqlarning
hududiy joylashuvi (saranglar, tamaneylar) bizga  noma’lum bo‘lib qolgan.
Gerodotning   asarida   Markaziy   Osiyo   xalqlarining   Kserks   qo‘shinlari
ichida qadimgi dunyo  tarixida mashhur bo‘lgan Marafon va Salamin janglarida
(yunon-fors urushlari) qatnashganlari haqida ma’lumotlar bor.  Marofon jangida
saklarning   otliq   qo‘shinlari   nihoyatda   katta   jasurlik   ko‘rsatganlar   (Tarix,   IX,
71).   Saklar   va   Baqtriya   chavandozlari   ahamoniylar   qo‘shinlaridagi   eng   jasur
qismlardan   biri   bo‘lib   hisoblangan.   Gerodot   xabariga     ko‘ra,   Kserksning   otliq
qo‘shinlarida   faqat   ayrim   xalqlargina   maxsus   xizmat   qilganlar   −   forslar,
midiyaliklar,   saklar,   baqtriyaliklar,   sagartiylar,   hindlar,   liviyaliklar,   kaspiylar,
parikaniylar va arablar (Tarix, VII, 88).
Gerodotning   tarixiy   an’analarini   davom   ettirgan   boshqa   bir   yunon
tarixshunosi   Ktesiy   Kichik     Osiyodagi     Knid   shahridan   bo‘lgan.   U   miloddan
avvalgi   414   yildan   boshlab   ahamoniylar   podshosi   Artakserks   II   (miloddan
avvalgi 404-359 y) saroyida tabib vazifasini bajargan. Podsho saroyida u Sharq
chegaralarida   joylashgan   uzoq   shaharlar,   davlatlar   va   xalqlar   haqida   ko‘p
29 hikoyalar   eshitgan.   Qadimgi   yunon   afsonalari   ta’limoti   ta’sirida   tarbiyalangan
Ktesiy   Sharq   dostonlari   va   tarixiga   ham   juda   qiziqqan.   Shuning   uchun   ham   u
qadimgi davlatlar va shaharlar to‘g‘risida ancha ma’lumotlar to‘plangan.
Ayniqsa   tarixshunosni   Hindiston   va   Baqtriya   qiziqtirgan.   Uning
Hindistonga   bo‘lgan   katta   e’tiborini   tushunish   mumkin,   chunki     qadimgi
yunonlarning fikriga ko‘ra, bu o‘lka quyosh chiqishidan birinchi va dunyoning
sharqiy   chegaralarida   oxirgi   davlat   bo‘lib   hisoblangan.   Hindistonga
chegaradosh   yurt   bo‘lgan   Baqtriyaning   oltini,   qimmatbaho   yarqiroq   toshlari,
kamon   va   nayzalar     bilan   qurollangan   chavandozlari   Eronda   mashhur   edi.
Shuning uchun ham Ktesiy   “Persika” asarining katta bir qismini baqtriyaliklar
tarixiga bag‘ishlangan.
Erondan   yurtiga   qaytganidan   so‘ng   Ktesiy   qadimgi   forslar   tarixini
yoritishni   rejalashtirgan.   Ammo   to‘plangan   ma’lumotlar   aynan   forslar   tarixi
mundarijasidan     tashqari   keng   tasavvurlarga   asos   solgan.   “Persika”   deb
nomlangan asar miloddan avvalgi 398 yildan so‘ng yozilgan.
Ktesiy   Ossuriya   podshosi   Nin   va   Baqtriya   podshosi   Oksiart   (boshqa
manbalarda   Zoroastr,   Zardusht)   urushlari   haqida   hamda   Kir   II   ning
baqtriyaliklar   bilan   urushi   to‘g‘risida   hikoya   qiladi.   Odatda   bir   guruh   olimlar
Ktesiyni Gerodotga nisbatan ishonchsizroq muallif deb hisoblaydilar. Ularning
fikricha,   Ossuriya   podsholari   hech   qachon   Sharqning   uzoq   chegaralariga
yurishlar   qilmaganlar, Baqtriyaning harbiy qismlari uncha qudratli bo‘lmagan
va Ossuriyaga qarshi chiqolmagan deb faraz qilinadi.
Ktesiy   Baqtriyaning   ko‘p   sonli     istehkomlari   va   shaharlari   to‘g‘risida,
uning   mustahkamlangan   poytaxti   haqida,   shu   shaharni   qamal   qilgan   Ossuriya
podshosi Nin to‘g‘risida bunday yozadi: “...Nin baqtriyaliklarga qarshi yurishni
boshlagan.   U   Baqtriyaning   qal’alari,   aholisining   ko‘pligi   va   jasurligi   haqida
xabardor bo‘lib, o‘ziga bo‘ysundirgan xalqlardan ko‘p sonli qo‘shinlarni yig‘ib
olgan.   Shu   qo‘shinlarga   sardor   bo‘lib,   Nin   Baqtriya   yurtiga   bostirib   kirgan,
ammo viloyatdagi xilma-xil tog‘ daralari va yo‘llari uni qo‘shinlarni bir necha
qismlarga bo‘lishga majbur qilgan”.
30 Baqtriyadagi   ko‘pdan-ko‘p   yirik   shaharlar   orasida   bir   mashhur   Baqtra
nomli shahar bo‘lgan. Bu shahar mamlakatning  markazi bo‘lib, ko‘p shaharlar
o‘rtasida, baland va mustahkam mudofaa devorlari bilan o‘ralgan, unda podsho
qal’a alohida joylashgan.
Gerodot   asarida   kelib   chiqqan   “Katta   Xorazm”   davlati   masalasi,
shuningdek   Ktesiyning   Baqtriya   podsholigi   haqidagi   ma’lumotlari   yurtimizda
ilk bor davlatlarning paydo bo‘lishi ilmiy muammosiga asos bo‘lib xizmat qildi.
Qadimgi   yunon   tarixshunoslaridan   yana   biri   −   Gekatey   haqida   qisqa
bo‘lsa   ham   aytib   o‘tish   lozim.   Gekatey   Milet   shahridan   bo‘lib   (miloddan
avvalgi   VI−V   asrlar),   olimlar   fikriga   ko‘ra,   birinchi   bo‘lib   ahamoniylar
o‘lkalarining ro‘yxatini keltirgan va Qadimgi Sharq xalqlari haqida xabar qilgan
(shu jumladan, yurtimiz xalqlari haqida ham). Uning ma’lumotlaridan  Gerodot
va Ktesiylar foydalanganlar (Ktesiy o‘z asarida ahamoniylarning podsho saroyi
hujjatlaridan   foydalanganligi   haqida   e’lon   qiladi).   Ammo   Gerodotdan   oldin
Hindiston haqida Skilak xabar qilgan. U podsho Doro I ning buyrug‘ini bajarib,
Hind   daryosi   orqali   kemalarda   suzib   okeanga   chiqqan   va   Eron   qirg‘oqlariga
eson-omon yetib borgan.
Boshqa bir yunon muallifi Ksenofont “Kiropediya” nomli asarida, Ktesiy
xabarlariga   o‘xshash,   Baqtra   shahrining   ossuriyaliklar   tomonidan   qamal
qilinishi to‘g‘risida ma’lumot beradi. Shuningdek, Ksenofont Kir II va Baqtriya
urushlari haqida ham yozadi.  
31          2.2     Kvint Kursiy Ruf, Strobon va Arrian asarlarida O‘rta Osiyo
Miloddan   avvalgi,     329   yilda   makedoniyalik   Iskandarning     Baqtriya   va
So‘g‘diyona   yerlariga   harbiy   yurishlari   boshlangan.   Bu   yurishlar   Markaziy
Osiyo   tarixida   eng     yaxshi   o‘rganilgan   mavzulardan     biri   bo‘lib   hisoblanadi.
Iskandarning   qo‘shinida   askar-jangchilari   bilan   birga   bo‘lajak   tarixchilar
Ptolemey,   Aristovul,   Onesikrit,     Kallisfen   va   Xaresslar   xizmat   qilib,   turli   xil
siyosiy va madaniy voqealarni yozib borganlar. Ularning ma’lumotlari bizgacha
yetib   kelmagan,   lekin   dastlabki   manbalardan   so‘nggi   yunon   tarixchilari   va
geograflari foydalanganlar.
Jumladan,   Diodor   (miloddan   avvalgi   90−21   yillar)   “Tarixiy   kutubxona”,
Strabon   (miloddan   avvalgi   64−milodiy   24   yillar)   “Geografiya”,   Pompey   Trog
(miloddan   avvalgi   I−milodiy   I   asr)   “Filipp   tarixi”   asarlarini,   Plutarix   (milodiy
46−127   yillar),   Klavdiy   Ptolemeylar   (II   asr)   o‘z   hikoyalarini,   Pliniy   (I   asr)
“Tabiiy   tarix”   nomli   kitobini   yaratdilar.   Ammo   Iskandarning     yurishlari
haqidagi keng va to‘liq ma’lumotlar rimlik Kvint Kursiy Ruf va yunon Arrian
asarlarida saqlangan.
32 Arrian (milodiy 90\95−175 yillar) “Iskandar anabasisi” degan asarning
muallifidir.   Anabasis   −   bu   “davlat   ichkarisiga   dengizdan   uzoqlashgan   harbiy
yurish” yoki “Iskandar yurishlari” 1
 deb tarjima qilinadi.
Kursiy   Ruf   (miloddan   avvalgi     I   asrning   oxiri   −   milodiy   I   asrning
o‘rtalari)   “Makedoniyalik   Iskandar   tarixi”   nomli   kitobni   yaratgan.   Ammo
Arrianga nisbatan uning hikoyalarida  badiiy to‘qimalar ko‘p uchraydi.
Quyida   Arrian   va   Kursiy   Ruf   asarlaridan   olingan   ayrim     qiziqarli
ma’lumotlarning tarjimasini keltiramiz (ular rus tiliga M. YE. Sergeyenko va V.
S. Sokolovlar tomonidan tarjima qilingan):
Arrian, III kitob, 27-bob, 9. “Iskandar yaqinlashib kelishi haqida eshitib,
bess   Oks   daryosidan   kechib   o‘tadi   va   kemalarini   yondirib,   Nautaka   −
so‘g‘diylar yeriga yo‘l oladi”. 10. “Spitamen va Oksiart bilan birga so‘g‘diylar
chavandozlari hamda Tanais daylari unga ergashadilar. Baqtriya chavandozlari
Bessning   qochishidan   xabar   topib,   har   tomonlarga   qarab   o‘z   uylariga   yo‘l
oladilar.
Iskandar   Drapsakga   yetib   keladi,   qo‘shinlariga   dam   berib,   ularni
Baqtriyadagi   eng   yirik   shaharlar   −   Aorn   va   Baqra   tomonga   yurgizadi.   Bu
shaharlarni   hujum   qilib   zabt   etadi   va   Aorn   qal’asida   Androkolning   o‘g‘li
Arxelay boshchiligidagi  qo‘riqchi  qo‘shin qoldiradi. Himoyasiz taslim  bo‘lgan
boshqa baqtriylarga hokim bo‘lib fors Artaboz tayinlanadi”.
2.   “U   o‘zi   Oks   daryosiga     qarab   yo‘l   oladi.   Oks   Kavkaz   tog‘laridan
boshlab   oqadi;   hind   daryolaridan   tashqari   Iskandar   Osiyoda   ko‘rgan   daryolar
ichida   bu   eng   yirik   daryodir:   umuman   eng   yirik   daryolar   Hindistonda
joylashgan. Oks Girkaniyadagi katta bir dengizga qo‘shiladi” 2
.
III,   30,   6.   “Iskandar   chavandoz   qo‘shinlarini   mahalliy   otlar   bilan
ta’minlab So‘g‘diyona poytaxti Maroqandga yo‘l oladi”. 7. “Shu joydan Tanais
daryosiga   qarab   yuradi.   Tanais   ham   Kavkaz   tog‘laridan   boshlanadi,   Aristovul
so‘zlariga ko‘ra, varvarlar (mahalliy aholi − A. S.) uni Orksant daryosi deydilar;
bu daryo ham Girkan dengiziga qo‘shiladi”.
1
 Azizxo’jayev A. Davlatchilik va madaniyat. - T.: Sharq, 1997. B- 12
2
  www.natura.com
33 10.   “Shu   yerda   oziq-ovqatlar   g‘amlashga   chiqqan   makedonlar   mahalliy
aholi   tomonidan   qirib   tashlanadi,   keyin   ularning   o‘zlari   tik   va   chiqib
bo‘lmaydigan qoyaga qochib bekinadilar. Ular 30 mingga yaqin bo‘lgan”.
11.   Makedonlar   qoyaga   chiqish   uchun   bir   necha   marta   harakat   qiladilar;
ko‘p   askarlar   yarador   bo‘ladi;   Iskandarning   soniga   o‘q   tegib,   suyagining     bir
qismini   ushatib   qo‘yadi.   Shunga   qaramasdan   tog‘   hujum   bilan   olinadi.
Makedonlar varvarlarning bir qismini joyida qirib tashlaydilar, ularning ko‘plari
o‘zlarini   qoyalardan   tashlab   halok   bo‘ladilar,   shuning   uchun   ham   30000   dan
8000 kishi tirik qoladi”.
IV,   5,   2.   “Spitamen   o‘z   jangchilari   bilan   Maroqanda   qal’asini
qo‘riqlayotgan   makedonlarga   hujum   qiladi...”   3.   “Iskandar   Maroqandaga
yordamchi qo‘shin yuborganidan xabar olib, Spitamen qal’a qamalini to‘xtatib,
So‘g‘diyonadagi   basileya   −   podsho   shahriga   otlanadi.   Farnux   va   uning
lashkarboshlari   Spitamenni   davlatdan   butunlay   chiqarib   yuborishga   harakat
qiladilar va So‘g‘diyona chegaralariga yetib kelib, ko‘chmanchi skiflarga hujum
qiladilar”. 4. “Spitamen yana 600 ta skif otliqlarini o‘z qo‘shiniga qo‘shib oladi
va   skif   ittfoqdoshligidan   ko‘ngli   ko‘tarilib,   hujum   qilayotgan   makedonlarga
qarshi   jang   qilishga     qaror   qiladi.   Skif   dashtlarining   tekisligida   turib   u
dushmanning   hujumini   ham   kutmadi,   dushmanga   hujum   ham   qilmadi;   faqat
uning chavandozlari piyoda makedonlarning atrofida ot  qo‘yib chopib yurdilar
va   ularga   o‘q   otdilar”.   5.   “Farnuxning     askarlaridan   ular   osonlik   bilan
qutuldilar,   chunki   ularning   otlari   chaqqonroq   bo‘lib,   o‘sha   paytda   hali
charchamagan edi, Andromax qo‘shinlaridagi otlar esa olis yo‘llarda charchab,
yemish   kamligidan   zaiflashgandi.     Skiflar   jang   maydonida   turgan   va
chekinayotgan   makedonlarga   g‘ayrat   bilan   hujum   qiladilar”.   6.   Ko‘pdan-ko‘p
makedonlar   yaralanadi   va   halok   bo‘ladi;   xullas   askarlar   to‘rtburchak   bir   qator
saflanib,   Politimet     daryosi   tomonga   chekinadilar;   bu   yerda   o‘rmon   bo‘lib,
o‘rmondagi   changalzorlar   varvarlarning   o‘qlariga   to‘siq   bo‘ladi   va   piyoda
askarlarning harakatlariga ko‘proq foyda keltiradi” 1
1
 Azamat Ziyo.  O’zbek davlatchiligi tarixi. T., 2000 B-43
34 “Karan   ginnarx   (otliq   qo‘shinning     yo‘lboshchisi   -   A.   S.)   Andromaxga
xabar   qilmasdan   otliqlarni   bekintirish   uchun   daryodan   kechib   o‘ta   boshlaydi;
piyoda qo‘shin ham otliqlar ortidan buyruqsiz yo‘l oladi; umuman   tartibsiz va
qo‘rquv   holatida   bo‘lgan   askarlar   daryoga   jarlik   qirg‘oqlaridan   tushadilar”.   8.
“Makedonlarning   xatolarini sezib qolgan otliq varvarlar har ikkala qirg‘oqdan
otlari bilan daryoga tashlanadilar... Ular ba’zilari daryodan kechib o‘tganlar va
uzoqlashganlarning   ortidan   quvadilar,   boshqa   birlari   daryoni   kechib
o‘tayotganlariga   ro‘para   bo‘lib,   ularni   ortga,   suvga   uloqtiradilar   yoki   o‘q
otadilar   yoki   daryoga   kelayotganlar   ortidan   hujum   qiladilar.   Og‘ir   ahvolga
uchragan   makedonlar   daryo   o‘rtasidagi     kichik   orolga   tashlanadilar.   Spitamen
askarlari   ularni   o‘rab   olib,   hammasini   qirib   tashlaydilar;   boshqa   bir   kichik
qismini asirlikka olib, hammasini o‘ldiradilar” 1
.
IV.   6.1.   “Aristovulning   aytishicha,   ko‘pdan-ko‘p   askarlar   changalzorda
yashirinib   turgan   skiflarning   pistirmasiga   qamalib   halok   bo‘lgan,   ular   o‘z
panagohlaridan  jang  qizigan  paytida  makedonlarga  hujum  qilganlar.  Varvarlar
hovliqish   va   tartibsizlik   vaziyatidan   foydalanib,   ularning   hammasini   qirib
tashlaganlar.   40   ta   otliq   va   300   ta   piyodalardan   tashqari   hech   kim   qutulib
qolmagan” 2
.
“Shu   mag‘lubiyat   haqida   Iskandarga   xabar   yetib   kelganda   u   askarlarning
achchiq  taqdirlaridan  qayg‘uga  tushadi   va  Spitamenga  qarshi   shiddatli    hujum
qilishga   qaror   qiladi.   U   o‘zi   chavandozlar   qo‘shinining     yarimiga,
qalqonchilarning   hammasiga,   o‘qchilarga,   agrianlarga   va   tez   yurar   piyoda
askarlarga   yo‘lboshchi   bo‘lib,   Maroqandga   yo‘l   oladi,   uning   bilishicha,
Spitamen   shaharga   qaytib   qal’ani   yana   qamal   qilgan”.   4.   “Uch   kun   davomida
Iskandar 1500 stadiy masofadan o‘tib, to‘rtinchi kunning tongida shaharga yetib
keladi.   Spitamen   Iskandar   shaharga   yaqinlashib   kelishi   haqida   eshitib,   uni
kutmasdan   qochib   ketdi.   5.   Iskandar   uning   izidan   quvadi.   Jang   maydoniga
yetib,   u   halok   bo‘lgan     askarlarni   dafn   qiladi   va   chekinganlar   ortidan
sahrogacha   quvib   boradi.   Shu   yerdan   ortga   qaytish   yo‘lida   u   davlatni   xarob
1
  www.natura.com
2
  www.ziyo.net
35 qiladi va unga xabar   berishlaricha, makedonlarga hujum qilishda ishtirok etib,
so‘ng   qal’alariga     yashiringan   varvarlarni   qirib   tashladi.   U   Politimet   daryosi
suvlaridan foydalanuvchi butun mamlakat yerlaridan o‘tdi”.  
IV. 7. 1. “Bu yerdagi ishlarni tugatib, Iskandar Zariaspga yetib keladi. Bu
joyda u qishni o‘tkazishga qoladi...”
15. 4. “Shu paytda Iskandarning oldiga bir yarim   ming chavandozlarga
yo‘lboshchi bo‘lib xorazmliklarning podshosi Farasmon yetib keladi. U kolxlar
va   amazonka     qabilalariga   qo‘shni     bo‘lib   yashaganligi   haqida   hikoya   qilib,
Iskandarning   amazonkalar,   kolxlar   va   Eviksin   dengizidagi   qabilalarni   istilo
qilish istagi bo‘lsa, yo‘l ko‘rsatuvchi bo‘lishga va qo‘shinlarining yurishi uchun
barcha shart-sharoitlar yaratib berishga xayrixoh ekanligini bildiradi”.
15.   5.   “Iskandar   Farasmonga   minnatdorlik   bildiradi   va   do‘stlik
ittifoqchiligi haqida shartnoma tuzib, pont dengizi tomonga yurishga hozir vaqt
yo‘q,   deb   javob   beradi.   U   Farasmonni   Baqtriya   satrapi   fors   Artaboz   huzuriga
yuborib, vataniga jo‘natadi”.
15.   7.   “U   o‘zi   Oks   daryosiga   yo‘l   oladi.   Juda   ko‘p   so‘g‘diylar
istehkomlarida   to‘planishib,   ularga   tayinlangan   hokimga   qarshi   bo‘lib
chiqadilar,   bundan   xabardor   bo‘lgan   Iskandar   So‘g‘diyona   tomonga   yurishni
maqsad qiladi”.
16.   1.   “Iskandar   askarlarining   ma’lum   bir   qismi   bilan   So‘g‘diyonaga
yetib keladi, Poliperxont, Attal, Gorgiy va Maleagrlar Baqtriyada qoladi, ularga
shu   davlatga   nazorat   qilish   bilan   birga   varvarlarning   g‘alayonlar   ko‘tarishiga
yo‘l qo‘ymaslik va boshlagan qo‘zg‘olonlarni bostirish haqida buyruq beriladi”.
2. “O‘z qo‘shinlarini u beshta ayrim qismga  bo‘lib oladi. Brinchisi - Gefestion
boshchiligida,   ikkinchisi   -   Ptolemey   Lag   boshchiligida,   uchinchisi   -   Perdikka
boshchiligida, to‘rtinchisi - Ken va Artaboz boshchiligida, beshinchi qism bilan
u o‘zi Maroqandaga otlanadi”.
4. “Iskandar shu ishlar bilan band bo‘lgan paytda, Spitamen yo‘lboshchi
bo‘lib, Baqtriyadagi bir qal’aga yetib keladi. Qal’a  qo‘riqchilarining   boshlig‘i
Frurax va uning askarlari ham dushman tomonidan hujum xavfini  kutmaganlar,
36 asakarlar   qiriladi.   Frurax   asirlikka   olinadi.   Shu   qal’ani   qo‘lga   kiritishgandan
ko‘ngillari   ko‘tarilib,   ular   bir   necha   kundan   so‘ng   Zariasiga   yetib   keladilar,
ammo   shaharga   hujum   qilmadilar   va   katta   o‘ljani   qo‘lga   olib   ortga   qaytishga
qaror qildilar”.
6.  “Zariasida   kasal   bo‘lib  qolgan   bir   necha   otliq   -   “do‘stlar”  skiflarning
hujumi   haqida   eshitib,   ular   Zariasini     qo‘riqlash   uchun   yollangan   80   ta
chavandozga   va   ba’zi   bir   “podsho   yigitlari”   ga     boshliq   bo‘lib   massagetlar
ortidan quvadilar. Hech narsani kutmagan skiflarga hujum qilib, birinchi jangda
ulardan o‘ljasini tortib olib, juda ko‘p qaroqchilarni qirib tashlaydilar. Tartibsiz
holda   ortga   qaytgan   vaqtda   ular   Spitamen   va   skiflarning   qo‘liga   tushib,   7   ta
“do‘stlar” va 60 ta yollangan chavandozlardan ajraladilar”.
17. 1. “Krater bu haqda xabar olib, massagetlarga qarshi shiddatli yurish
boshladi. Ular bundan xabardor bo‘lib, cho‘lga qochadilar. Krater Spitamenning
izidan   quvib,   unga   sahro   chegaralarida   yetib   oladi;   uning   boshchiligida   yana
mingta   otliq   massagetlar   bor   edi.   2.   Makedonlar   va   skiflar     o‘rtasidagi   kuchli
jangda   makedonlar   g‘alaba   qozonadilar.   Skiflarning   bir   yuz   ellikta
chavandozlari   halok   bo‘ladi.   Boshqalari   osonlik   bilan   cho‘lga   bekinadilar;
ularning ketidan quvish makedonlar uchun og‘ir bo‘ladi”.
4. “Spitamen va uning tarafdorlari makedonlarning qo‘riqchilari  hamma
joylarni   to‘sib   olganliklarini   ko‘rib   aniq   bir   joyga   qochishga   yo‘l   topmadilar,
Ken qo‘shinlariga hujum qilish va aynan shu jangda g‘alaba qozonishga qaror
qiladilar.   Ular   Gaba   nomli   so‘g‘diylar   va   skif   –   massagetlar   chegaralaridagi
joyga   yetib   keladilar   va   3000   ko‘chmanchi   chavandozlarni   So‘g‘diyona
tomonga   yurishga   rozi   qiladilar”.   5.   Bu   skiflar   juda   ham   qashshoq   ahvolda
yashaganlar;   ularning   shaharlari   va   o‘troq   makonlari   yo‘q   edi;   boylik
mulklaridan   ajrab   qolish   uchun   qo‘rqinch   sezgilari   ham   yo‘q   edi   va   shunga
ko‘ra ularni har qanday urushlarga rozi qilish hech narsa emasdi. Ken Spitamen
yaqinlashib kelishini sezib unga qarshi chiqadi”. 6. Shiddatli jang boshlanib, u
makedonlar   uchun   g‘alabali   yakunlanadi;   bu   jangda   dushmanlarning     800   ta
otliqlari,   Ken   qo‘shinidan   esa   25   ta   chavandoz   va   12   ta   piyoda   askar   halok
37 bo‘ladi.   Ko‘pchilik   baqtriyaliklar   Spitamendan   qochib,   uni   yakka   qoldiradilar
va Ken oldiga yetib kelib, asirga tushadilar. 7. Mag‘lubiyatga uchragan skiflar
va   massagetlar   yaqinda   ular   bilan   birga   jang   qilgan   baqtriylar   va
so‘g‘diylarning   ot-aravalaridagi   yuklarini   talab,   Spitamen     bilan   dasht   ichiga
qochadilar.   Iskandar   o‘zi   sahroga   hujum   qilishga   tayyorgarlik   ko‘rayotganini
eshitib   va   shu   maqsadda   uni   qaytarib   olish   uchun   ular   Spitamenning   boshini
kesib Iskandarga yuboradilar”.
Kursiy   Ruf,   VII   kitob,     IV   bob,  26:   “Baqtriyaning  tabiati     boy   va  turli-
tumandir. Ba’zi  joylarda ko‘pdan-ko‘p daraxtzorlar va tok novdasi shirin meva
serob hosil qiladi ; unumdor yerlarni ko‘p sanoqli buloq-daryolar sug‘oradilar;
hosildor tuprog‘ida bug‘doy ekiladi; boshqa yerlar o‘tloqlar uchun qoldiriladi”.
27.   “Davlatning   katta   bir   qismini   hosilsiz   dashtlar   egallaydi;   suvsizlik   tufayli
tashlab qo‘yilgan viloyatlarda na odamlar, na mevalar bor. Pontdan (dengizdan
-   A.   S.)   esayotgan   shamollar   tekisliklarga   qumlarni   surib   keltiradi;   olis
masofadan qum  uyumlari  katta tepaliklarga o‘xshab  ketadi;  shu  yerda  burungi
yo‘llarning   izlari   yo‘qolib   qoladi”.   28.   “Shuning   uchun   ham   bu   tekisliklardan
o‘tib yurganlar, xuddi dengizchilarga o‘xshab, o‘z yo‘llarini   tundagi yulduzlar
orqali  topadilar”.
V.   I.   “Iskandar   baqtriylar   viloyatini   Artaboz   idorasiga   topshirib,   bu
joydagi   qo‘riqchilar   qo‘shini   bilan   birga   ot-arava   yuklarini   qoldiradi.   O‘zi   esa
harakatdagi   qo‘shinlarga   yo‘lboshchi   bo‘lib,   So‘g‘diyona   sahrosiga   yo‘l
oladi...”
V. 13.  “Xullas,  kechki   payt  u  Oks  daryosiga  yetib keladi.  Ammo uning
izidan   kelayotgan   ko‘pdan-ko‘p   askarlar   unga   yetolmaydilar   va   orqada
qoladilar,   shuning   uchun   ham   u   baland   tog‘   ustida   o‘t   yondirishga   buyruq
beradi,   orqada   qolganlar   uchun   alanga   nuri   lagerga   yaqinlab   qolganliklarini
bildiradi”.
V.16,   17,   18.   “Ushbu   tunni   Iskandar   katta   ruhiy   hayajon   bilan   uyqusiz
tugatdi. Keyingi kun ham oson bo‘lmadi; kemalar yo‘q edi va daryoning ochiq
qirg‘oqlarida ko‘prik qurish uchun daraxtzorlar ham yo‘q edi. Shu vaziyatdan u
38 yagona   xulosa   chiqaradi.   U   askarlarga   somon     bilan   to‘ldirilgan   meshlarni
tarqatishga   qaror   qiladi;   ular   meshlar   ustida   daryodan   suzib   o‘tishni
boshlaydilar:   daryodan   birinchi   bo‘lib   kechib   o‘tganlari   qo‘riqchilar   xizmatini
bajarib,   boshqalarni   kutib   oladilar.   Shu   tarzda   qo‘shinlar   oltinchi   kuni
daryoning narigi qirg‘og‘iga o‘tib olishga muvaffaq bo‘ladilar”.
VII   6.   17.   “Iskandar   Maroqandaga   yetib   keladi.   Uning   mudofa
devorlarining   uzunligi   70   stadiy;   shahar   qo‘rg‘oni   ikkinchi   devor   bilan
o‘ralgan”.   VII.   1.   2.   “Tanais   ortidagi   skif   davlatining   podshosi   mkedonlar
tomonidan daryo bo‘yida asos solingan shaharni qullik bo‘yinturug‘i bo‘lishini
sezib,   uni   vayron   qilish   va   makedonlarni   daryo   qirg‘og‘idan   uzoq   masofaga
quvib   chiqarish   uchun   katta   bir   otliq   qo‘shin   bilan   birga   o‘z     akasi   Karatazis
ismli   yo‘lboshchini   yuboradi”.   4.   “Ular   Istar   daryosining   narigi   yog‘idagi
boshqa   bir   viloyatni   egallab,   Osiyoning   chegara   yerlarida   joylashgan
Baqtriyaga   ham   qo‘shni     bo‘ladilar.   Ular   joylashgan   shimol   yerlaridan
nariroqda   qalin   o‘rmonzorlar   va   aholi   yo‘q   jim-jit   sayhon   yerlar   boshlanadi;
Tanais va Baqtriya bo‘ylab joylashgan yerlar umuman madaniy izlarga ega”. 5.
“Iskandar tayyorgarlik ko‘rmasdan birinchi bo‘lib jang qilishga erishadi, uning
ko‘z   o‘ngida   dushman   chavandozlari   otda   chopadilar,   u   esa   yaradorlikdan
butunlay   tuzalmagan...Xullas,   u   do‘stlarini   maslahatga   chaqiradi”.   6.”U
dushmandan     emas,   noqulay   vaziyatdan   qo‘rqqan   edi.   Baqtriylar   isyon
ko‘taradilar,   skiflar   bezovta   qiladilar;   uning   o‘zi   zo‘rg‘a   oyoqda   turib,   otga
minishga   ham,   yo‘lboshchi   bo‘lishga   va   askarlarni     ruhlantirishga   imkon
topmadi...”
30. “Yetib kelayotgan xabarlar uning to‘xtovsiz g‘alabalari sha’niga mos
kelmas edi”. 31. “Yuqoridagi hikoyaga ko‘ra, u baqtriylar qo‘zg‘oloniga aybdor
Spitamenga   qarshi   Menedemni   yuboradi.   U   (Spitamen   -   A.   S.)   makedonlar
yaqinlashib kelishi haqida eshitib va shahar atrofida qamalib qolish vaziyatidan
saqlanish   uchun   panagohga   bekinadi,   shu   yerdan   o‘tish   mumkin   bo‘lgan
dushmanga   hujum   qilishga   qaror   qildi”.   32.   “Yo‘l   pistirma   uchun   qulay   joyni
kesib   o‘tadi,   shu   yerda   u   daxlarni   yashintiradi.   Har   bir   otlarida   ikkita
39 qurollangan chavandozlar bo‘ladi, kutilmaganda ular navbat bilan yerga tushib
otliqlar   jangidagi   dushmanlarga     to‘sqinlik   qiladilar”.   33.   “Askarlarning
epchilligi otlarning chaqqonligiga o‘xshab ketadi Spitamen changalzorni o‘rab
olishga   buyruq   berib,   dushmanlarga   qarshi   birdaniga   ortdan,   ro‘para   va   yon
tomonlardan   hujum   qiladi”.   34.   “Menedem   hamma   tomondan   o‘rab   olinadi,   u
notanish   joyda   pistirmaga   tushgan   va   boshqa   hech   iloji   yo‘qligini   ko‘rib,   o‘z
askarlariga son jihatdan ustun bo‘lgan dushmanlarni qirib tashlashga va mag‘rur
halok bo‘lishga chaqiradi”.
35.   “Uning   ostida   kuchli   ot   bo‘lgan;   ko‘p   hollarda   varvarlar   safiga
tashlanib, ularga dahshatli  zarar  keltiradi. 36. “Dushmanlar unga ko‘pdan-ko‘p
o‘q otadilar. Sanoqsiz yaralardan zaiflanib...u jonidan judo bo‘ldi va ot ustidan
yerga   tushib   qoladi”.   39.   “Bu   jangda   2000   ta   piyoda   askarlar   va   300   ta
chavandozlar   halok   bo‘ladi.   Jang   maydonidan   chiqib   kelgan   askarlarni   o‘lim
jazosi bilan qo‘rqitib, Iskandar bu mag‘lubiyat haqidagi xabarni ehtiyotlik bilan
sir saqladi”
IX.   20.   “Krater   bilan   qo‘shinlarning   katta   bir   qismiga   ortidan   yurishga
buyruq   berib,   Iskandar   Maroqandga   yetib   keladi,   uning   kelishidan   Spitamen
xabar topib, bu yerdan Baqtra tomonga qochishga majbur bo‘ladi”.
X.1.   “So‘g‘diyona   -   keng   hududiy   masofadagi   dashtli   davlatdan   iborat,
cho‘llarning   kengligi   80   stadiyga   yaqinlashadi.   To‘g‘ri   yo‘nalishda   -   bu   yirik
davlatdir,   mahalliy   aholi   tomonidan   Politimet   degan   daryo   mamlakat   bo‘ylab
shiddatli  oqadi. Qirg‘oqlar  suv yo‘li o‘zanini   toraytirgandan so‘ng daryo g‘or
ichiga oqadi va yerga singib ketadi”. 4. “So‘g‘diylar asirlaridan podshoga 30 ta
kuchli   erlarni   olib   keladilar,   ular   podsho   buyrug‘iga   binoan   o‘lim   jazosiga
berilishlarini   eshitib,   mag‘rur   holatda   g‘oyat   xursand   bo‘lib   kuylaydilar...”   4.
Podsho   ularning   mardligidan   ajablanib,   ortga   qaytarishga   buyruq   beradi   va
o‘lim   oldidan     ularning   shodlanish   sabablarini   surishtiradi.   Ular   aytadilarki,
agar   o‘zlariga   boshqa   birov   o‘lim   jazosini   berganda,   qayg‘ulanib   o‘lardilar,
ammo o‘z ajdodlarining yoniga ularni hamma qabilalar ustidan g‘olib chiqqan
40 ulug‘ podsho yuborganligidan xursand bo‘lib, o‘z jonajon qo‘shiqlarini aytdilar
va butun jasurlar orzusi bo‘lgan faxrli o‘limini bayram qildilar” .
VIII.   10.   “...   Podsho   Bazaira   nomli   viloyatga   yo‘l   oladi.   11.   Bu
viloyatning eng katta boyligi − keng daraxtzorlarda va qo‘riqxonalarda saqlanib
yashayotgan   hamda   maxsus   urchitilgan   turli   hayvon   zotlari   bo‘lganligidir.
Bunga   ko‘p   buloqlarga   ega   o‘rmonzorlar   ataylab   ajratilgan:   shu   daraxtzorlar
istehkomlar bilan o‘ralgan va ovchilar uchun burjlar va makonlar qurilgan”. 13.
“Ma’lum   bo‘lishicha   qo‘riqxonalaridan   birida   to‘rt   avlodlar   hayoti   davomida
hech   kim   ov   qilmagan.   Iskandar   askarlari   bilan   qo‘riqxonaning   ichiga   kirib
hayvonlarni ov qilishga buyuradi”.
14.   “Kamdan-kam   uchraydigan   kattalikdagi   sher   Iskandarning
ro‘parasiga   yugurib   chiqadi,   uning   yonida   tasodifan   turgan   va   keyinchalik
podsho bo‘ladigan Lisimax hayvonni shoxdor tayoq bilan kutib olishga tayyor
bo‘ldi.   Ammo   podsho   uni   chetlashtirib   va   ovga   xalaqit   bermaslikka   buyurib,
yagona   o‘zim   ham   Lisimaxga   o‘xshab   sherni   o‘ldirishim   mumkin   deb
gapiradi”. 15. “Axir bir paytlar Suriyada ov qilib Lisimax yagona o‘zi kamyob
kattaligidagi   hayvonni   o‘ldirgan.   Ammo   hayvon   Lisimaxning   chap   yelkasini
suyagigacha talab uni o‘lim holatiga keltirgan. Shu haqida Lisimaxga malomat
bilan  eslatib,  podsho   o‘z   jasoratini   so‘zlarida  emas,  amalda   isbotladi:  u  sherni
yaqinlashtirib bir zarba bilan o‘ldiradi...”
19. “Shu joydan u Maroqandga qaytadi. U Artabozni faxrli yoshiga ko‘ra
hokimligidan   ozod   qilib,   viloyatni   Klit   idorasiga   o‘tkazadi.   Xuddi   shu   Klit
Granik daryosi yonida Iskandarni o‘z qalqoni bilan bekitib, podsho boshi ustida
Rezak tomonidan ko‘tarilgan qilichli qo‘lni kesib tashlaydi”.
Strabon,   “Geografiya”.   XI   kitob,   XI   bob,   3:   “Oldingi   zamonlarda
baqtriylar,   so‘g‘diylarning   turmush   tarzi   va   urf-odatlari   ko‘chmanchilarning
turmush   tarzidan   ko‘p   farq   qilmagan,   ammo   baqtriylarning   an’analari   ancha
yuqori   madaniyatga   ega   bo‘lgan;   lekin   ular   haqidagi   Onesikritning   fikri
maqtovga   sazovor     bo‘lmaydi.   Uning   so‘zlariga   ko‘ra,   qarilik   va   kasallikdan
qattiq toliqqan odamlarni ular maxsus boqilgan va o‘zlarining  mahalliy tillarida
41 “go‘rkovlar”   degan   itlariga   tirik   holda   tashlaganlar.   Baqtriylar   poytaxti
devorlaridan tashqari joylar toza bo‘lgan, lekin, davlat  ichkarisidagi hududning
katta bir qismi odamlar suyaklari bilan to‘ldirilgan; Iskandar bu urf-odatni yo‘q
qildi. Shunga o‘xshagan  hikoyalarni kaspiylar haqida ham aytib beradilar: ular
70 yoshdan oshgan o‘z ota-onalarini qamab qo‘yadilar va och qoldiradilar”.
XI, 4. “Aytishlaricha, Iskandar Baqtriya va So‘g‘diyonada 8 ta shaharga
asos   solgan   va   ko‘plarini   vayron   qilgan.   Vayron   qilganlari   jumlasidan
Baqtriyadagi   Kariata   (bu   yerda   Kallisfen   qo‘lga   tushib   qamoqqa   olingan),
So‘g‘diyonadagi   Maroqanda   va   Kira   −   Yaksart   daryosidagi   Kir   tomonidan
qurilgan   oxirgi   shahar;   bu   fors   davlatining   chekkasi   bo‘lgan.   Iskandar   Kirni
hurmat-izzat   qilgan   bo‘lsa   ham,   bu   shahar   aholisining   ko‘pdan-ko‘p
qo‘zg‘olonlari sabablariga ko‘ra, uni vayron qilishga buyruq bergan...”
XI, 5. “So‘g‘diyona ichidan oqayotgan daryoni, Aristovulning aytishicha,
makedonlar Politiment deb atashgan (xuddi shunday ular boshqa ko‘p nomlarni
almashtirganlar   va   qisman   o‘zgartirganlar).   Ariylar   yeridan   oqayotgan   Ariy
daryosiga o‘xshab bu daryo davlat  yerlarini sug‘orib dasht  va sahro viloyatiga
intiladi va qumlar ichida yo‘qolib ketadi” 1
.
Miloddan   avvalgi   329   yilda   Iskandar   15   kun   davomida   muz   qorli
Hindikush   tog‘idan   o‘tib   Baqtriyaning   markazi   Baqtra,   Aorn   va   Darpsak
shaharlarini   jangsiz   istilo   qiladi.   Baqtriya   va   So‘g‘diyonaning   hokimi   Bess
oxirgi   ahamoniy   Doro   III   ni   o‘ldirishda   qatnashib,   o‘zini   Artakserks   nomida
“ulug‘   podsho”   deb   e’lon   qiladi   va   So‘g‘diyonaning   Nautaka   viloyatiga
qochishga majbur bo‘ladi.
Baqtradan Maroqanda shahrigacha yetib borish vaqti  to‘g‘ri  yo‘nalishda
12 kunga teng  bo‘lgan. Ahamoniylar  davridan boshlab bir kunlik yo‘l o‘lchov,
Gerodotning   aytishicha   50   stadiy   yoki   5   farsax   (28   km).   So‘g‘diyonaga
yurishlar   Baqtra   shahridan   boshlangan.   Iskandar   oziq-ovqat   mahsulotlarini
yetarli g‘amlab olib, Oks − Amudaryoga yo‘l oladi 2
.
1
 Azamat Ziyo.  O’zbek davlatchiligi tarixi. T., 2000 B-85
2
  www.ziyo.net
42 Rim   tarixshunosi   Kursiy   Rufning   fikriga   ko‘ra,   Baqtradan   Oks
daryosigacha bo‘lgan masofa 400 stadiy (75 km) bo‘lgan. Bu masofani Iskandar
askarlari   ikki   yarim   kun   davomida   bosib   o‘tib,   Amudaryoni   Termiz   va   Kalif
shahri   o‘rtasida   kechib   o‘tadilar.   Olim   fikriga   ko‘ra,   Amudaryodan   kechib
o‘tishning eng qadimgi joyi Termizdan g‘arbdagi  SHo‘rob va Cho‘chqa Guzar
bo‘lgan.   SHo‘rob   o‘rnida   miloddan   avvalgi   VI−IV   asrlarga   oid   qishloq
xarobalari topilgan. 
Bu   vaqtda   Bess   −   Artakserks   So‘g‘diyona   ichkarisiga   qarab   ketadi,
ammo   yangi   podshoni   so‘g‘diylar   Spitamen,   Arimaz,   Avstan   va   Datafernlar
asirlikka   olib,   Iskandarga   topshirishga   tayyor   bo‘ladilar.   Iskandar   bundan
xabardor bo‘lib, shoshilinch ravishda lashkarboshi Potolomey Lagni, Nautakaga
yuboradi. Arrianning aytishicha, Oksdan Nautakagacha o‘n kunlik yo‘l bo‘lgan,
ammo   bu   masofani   Ptolemey   qo‘shinlari   to‘rt   kun   ichida   bosib   o‘tganlar.
Soqchilar   o‘zlari   qo‘riqlab   turgan   Bessni   maxsus     joyda   qoldirib,   Spitamen
tarafdorlari   bilan   birga   makedoniyaliklar   uchun   noma’lum   bo‘lgan   tomonga
qarab ketadilar.
Yo‘lboshchilar   va   jangchilarsiz   qoldirilgan   Nautaka   hamda   Maroqanda
shaharlarini   Iskandar   osonlik   bilan   qo‘lga   kiritadi.   Faqat   Maroqanda   atrofida
joylashgan   bosqinchilarga   qarshilik   ko‘rsatgan   so‘g‘diylar   uy-qo‘rg‘onlari
podsho buyrug‘iga binoan vayron qilinadi.
Iskandar   Maroqanda   shahrida   o‘z   harbiylarining   bir   qismini   qoldirib,
Sirdaryo   −   Yaksart   tomonga   yo‘l   oladi.   Maroqanda   va   hozirgi   Xo‘jand
o‘rtasidagi  Ustrushona tog‘larida makedoniyalik qo‘shinlarga mahalliy aholi −
mamakenlar   hujum   qiladilar.   Iskandar   yaralanadi.   Kuchli   jang   Iskandarning
g‘alabasi bilan yakunlanib, undan 22 ming ustrushonaliklar halok bo‘ladi 1
.
Sirdaryo   etagidan   uzoq   bo‘lmagan   nohiyada   Kripolis   shahri   qamal
qilinadi.   Shu   davrda   Yaksartning   shimoliy   qirg‘og‘ida   saklar   to‘planib,
makedonlarga   hujum   qilmoqchi   bo‘ladilar.   Iskandar   hozirgi   Bekobod   va
Xo‘jand   oralig‘ida   Sirdaryodan   kechib   o‘tadi   va   qattiq   jangdan   so‘ng   saklar
1
 Zohir A’lam. Qadimgi tarixchilar O‘rta Osiyo haqida. Terma parchalar. T.: Yurist-media markazi, 2008 y. B-9
43 qochishga   majbur   bo‘ladilar.     Iskandar   ortga   qaytib,   Yaksart   bo‘yida
Aleksandriya Esxata (uzoq, chekkadagi, chetdagi, oxirgi Iskandariya)  shahriga
asos soladi. Shu davrda kutilmaganda So‘g‘diyonadan xavotirli xabar keladi −
Spitamen   boshchiligida   makedoniyaliklarga   qarshi   qo‘zg‘olon   boshlanadi   va
Maroqandadagi Iskandarning harbiy qismlari qamal qilinadi.
Qo‘zg‘olonchilarni   tor-mor   qilish   uchun   Iskandar   Farnux   va   Karan
boshchiligidagi   piyoda   hamda   otliq   askarlarni   Maroqandaga   shoshilinch
jo‘natadi.   Politimet   −   Zarafshon   bo‘yidagi   jangda   Spitamen   yunonlar   ustidan
g‘alaba   qozonadi,   ikki   mingdan   ortiq   makedoniyaliklar   halok   bo‘ladilar.
Iskandar uchun bu juda ham katta mag‘lubiyat bo‘lib, Spitamenga qarshi jiddiy
tayyorgarlik ko‘rishini talab qiladi.
Iskandar   asosiy   kuchlari   bilan   Maroqandaga   yetib   keladi,   ammo
Spitamen   Quyi   Qashqadaryo   va   keyinchalik   Buxoro   tomonga   chekinadi.
G‘azablangan   Iskandar   (u   hali   biror   marta   yengilmagan   edi)   Maroqanda   va
hozirgi Buxoro shaharlari oralig‘idagi 120 ming tinch aholini qirib tashlaydi.
Miloddan   avvalgi   328   yilda   Spitamen   Baqtriyada   va   Quyi   Zarafshonda
makedoniyaliklarga   qarshi   hujum   uyushtiradi,   ammo   bu   janglar
qo‘zg‘olonchilar   uchun   muvaffaqiyatsiz   yakunlanadi   va   Spitamen   saklar   bilan
cho‘lga   qochishga   majbur   bo‘ladi.   Saklar   Iskandarning   ularning   yerlariga
hujumga tayyorgarlik ko‘rayotganidan xabardor bo‘lib, Spitamenni o‘ldiradilar.
So‘g‘diyona   xarobaga   aylanib   qoladi,   juda   ko‘p   so‘g‘diylar   tog‘larga
qochib   yashirinadilar.   Miloddan   avvalgi   327   yilda   Iskandar   Hisor   tizmasida
joylashgan  va  Oksiart  egallab  turgan    “So‘g‘d qal’asi”  ni   qo‘lga  kiritib,  uning
go‘zal qizi Ruxshanakka (Roksana) uylanadi.
Yana bir qudratli qal’a (Xoriyen yoki Sizimitr) So‘g‘diyona va Baqtriya
chegaralaridagi tog‘larda joylashgan. Bu yerda Xoriyenning oila a’zolari hamda
yaqin  qarindoshlari,  tarafdorlari  va  xizmatkorlari   yashiringan  edi.  Xoriyen  o‘z
ixtiyori   bilan   Iskandarga   bo‘ysunishga     rozi   bo‘lgan.   Albatta,   Oksiart   va
Xoriyenga     o‘xshagan   shaxslar   o‘z   hayotini,   tinchligini   va   mol-mulklarini
himoya   qilganlar.   Jasur   Spitamen   ham   o‘zini   saqlanish   mumkin   edi,   ammo   u
44 chet el bosqinchilariga qarshi vatanning  mustaqilligi uchun kurashdi. Spitamen
uchun  vatanparvarlik va ona yer mudofaasi  muqaddas burch bo‘lgan.
Rus   olimi   V.   V.   Grigorbev   vatanparvar   so‘g‘diylarga   va   ularning
boshlig‘i Spitamenga hurmat-izzat bilan juda yuksak baho bergan: “Agar Doro
Iskandardan   o‘z   podsholigini   himoya   qilolmagan   bo‘lsa,   Bess   razil   nomard
chiqqan bo‘lsa ham, ammo bu yerda, Turonda, shunday yuraklar topildiki, ular
chet   elliklarga   bo‘ysunish   sezgisiga   itoat   etmadilar,   shunday   qo‘llar   topildiki,
ular chaqirilmagan begonalarga qarshi xalq qasosi namoyon etdilar”.
Iskandar Baqtriya, So‘g‘diyona va Ustrushonaning bir qismini istilo qilib,
miloddan   avvalgi   327   yilda   Hindistonga   hujum   boshlaydi.   Markaziy   Osiyoda
Xorazm,  Choch,  Farg‘ona  va  saklar   yurti   mustaqil  bo‘lib qoladi.  So‘g‘diyona,
Baqtriya, Marg‘iyona va Parfiya yangi davlatga qo‘shilib, keyinchalik ularning
tuprog‘ida ayrim yunonmakedon davlatlari vujudga keladi.
Iskandarning   tarixi   dunyo   adabiyotlarida   juda   mashhurdir.     Uning
faoliyati,   yurishlari   haqida   yunonlar,     rumiylar,   forslar   va   arablar   qadimgi
zamonlarda ko‘p asarlar yozganlar. Bu asarlarning mualliflari Iskandarni tarixiy
shaxs   sifatida   turlicha   baholaganlar   (dunyo   xalqlarini   va   davlatlarni
birlashtiruvchi   podsho,   adolatli   dunyo   davlatiga   asos   solishni   maqsad   qilgan
shaxs   yoki   bosqinchi,   xalqlarni   zabt   etuvchi,   o‘lim,   zulm   keltiruvchi   podsho
hamda   boshqa   fikr-xulosalar).   Plutarxning   aytishicha,   Iskandar   Osiyoga
qaroqchi bo‘lib o‘tmadi, uning orzusi kutilmagan omad bergan o‘lja-boyliklarni
qo‘lga kiritish maqsadidan tashqari bu dunyoda hammani bir qonunga tobe qilib
va bir davlatga to‘plab, insonlarni bir xalqqa birlashtirish edi.
Sharqdagi  o‘rta asrlarga oid adabiyotlarda makedoniyalik Iskandar jasur
podsho,   bahodir   jangchi   sifatida   ham   yoritilib,   uning   bosqinchilik   urushlari,
mahalliy aholini qirib tashlashi, shaharlarni vayron qilishiga e’tibor berilmagan.
Iskandar   Sharq   xalqlarini   ahamoniylar   zulmidan   ozod   qilib,   ularning   ustiga
yunon   zulmini   o‘rnatdi.   Podsholar   va   hokimlar   almashib,   siyosat   o‘zgardi,
ammo xalqlar mustaqil bo‘lmadi. Bu zulmdan  qutulish uchun Markaziy Osiyo
xalqlariga ko‘p vaqt kerak bo‘ladi.
45 Makedoniyalik   Iskandar   o‘z   davrining   farzandi   edi.   Shu   zamonning
siyosiy jarayonlari shunday podsho shaxsni talab etdi va so‘nggi davrlarda ham
bosqinchilik   urushlarining   o‘choqlari   ikki   mamlakatlarga,   shaharlarga,
xalqlarga   azob   va   o‘lim   keltirdi.   Bu   voqealarga   vaqt   hamda   tarixning   o‘zi
to‘g‘ri baho bergan.
  Iskandarning harbiy yurishlari Sharq va G‘arb o‘rtasidagi keng savdo –
sotiq hamda madaniy aloqalarning rivojlanishiga olib keldi. Iskandar va uning
yaqin   lashkarboshilarining   o‘limidan   so‘ng   mahalliy   hamda   yunon
madaniyatining qo‘shilish jarayoni boshlanadi. Bu jarayonning ta’sirini moddiy
madaniyatning   rivojlanishida,   qurilish   va   me’morchilikda,   kulolchilik   va
tasviriy   san’atda,   yangi   alifbo   va   yozuvlarning   tarqalishida,   tangashunoslikda
hamda   diniy   e’tiqodlarda   ko‘rish   mumkin.   Yunonlar   Qadim   Sharqning   juda
ko‘p madaniy yutuqlarini qabul qiladilar va o‘zlarining madaniy ta’sirlarini ham
mahalliy aholining madaniyatiga joriy etadilar.
Makedoniyalik   Iskandarning   yurishlari   yozma   manbalarda   Qadimgi
Sharq   va   Markaziy   Osiyodagi   tarixiy   geografik   ma’lumotlarning   ko‘payishiga
asos   solgan.   Harbiy   yurishlardan   oldin   Iskandar   Qadimgi   Sharq   aholisining
joylashuv   va   mamlakatning   hududiy   chegaralari   bilan   tanishib   olishda   Skilak,
Gekatey,   Gerodti   va   Ktesiylarning   xabarlariga   asoslanish   mumkin   edi.
Markaziy Osiyo va Hindistonga yetib kelgandan so‘ng yunon-makedonlarning
tarixiy-geografik ma’lumotlari ancha kengayadi. Dastavval, dunyo   chegaralari
(“oykumena”)   Yaksart   va   Hind   daryosidan   o‘tmaganligi   ma’lum   bo‘ladi.
Yaksartning narigi yog‘idagi bepoyon cho‘llar, Hind daryosining narigi yog‘ida
yana bir sersuv daryo Gang, dahshatli o‘rmonzorlar va baland  cho‘qqili tog‘lar
Iskandarni   ajablantirib,   dunyo   chegaralarining   bu   yerda   boshlanmaganligi
podshoni   achchiq   afsuslantiradi.   Butun   dunyo   xalqlarini   bo‘ysundirish   va   bir
umumiy   davlatda   ularni   birlashtirish,   Iskandar   uchun   hech   qachon
yechilmaydigan muammo bo‘lib qoladi.
Iskandar   Hindistonda   bo‘lgan   paytda   So‘g‘diyona,     Eronda,   Old
Osiyodan   to   Afina   shahrigacha   bo‘lgan   hududlarda   uning   halok   bo‘lganligi
46 haqidagi   qayg‘uli   xabar   tarqaladi.   Ko‘pchilik   uchun,   ayniqsa   davlat   taxtini
qo‘lga olib podsho bo‘lish maqsadini qo‘ygan shuhratparast hokimlar uchun bu
xushxabar   edi.   Ular   Iskandarga   bo‘lgan   qo‘rquvni   yo‘qotib   juda   xursand
bo‘ladilar, boshqalar esa qayg‘ulanadilar. Afina shahrida motamga tayyorgarlik
boshlanganda bir so‘zlovchi paydo bo‘lib, bunday deydi: “Afinaliklar, Iskandar
halok   bo‘lmadi,     bo‘lmasa   uning   jasad   hidini   butun   dunyo   birdaniga   his   qilar
edi”. Iskandarning ulug‘vorligi va shon-sharafligi e’tirof qilindi.
Shu   davrda   uzoq   Hindistonda   yunon-makedoniyalik   askarlar   harbiy
yurishlarni   davom   ettirishga   rozi   bo‘lmaydilar.   To‘xtovsiz   janglar   va
shaharlarni   qamal   qilish,   notanish   xafli   yurtlar,   yangi   va   yangi   tog‘lar   bilan
bepayoon   cho‘llar,   keng   chuqur   daryolar   ularning   joniga   tegib,   endi   boshqa
qiziqtirmasdi.   Begona   o‘lkalarning   yo‘llarida   makedoniyaliklarni   har   bir
qadamda   o‘lim   yoki   yaradorlik   kutib   olardi.   Nayza   va   xanjarlarni   zang   bosib,
ularni yaroqsiz holga keltirib qo‘yadi. Bosqinchilarning chidamligida ham aniq
bir chegara bor. Yunon-makedonlar Sharqdagi urushlardan va qon to‘kilishidan
charchagan edilar.
Hindistonda   Iskandar   maqsadiga   erishmaydi,   o‘z   orzulari   bilan   yakka
bo‘lib   qoladi.   Uzoq   daryo   chegaralarida   Iskandar   harbiylariga   ulug‘   podsho,
vatan   sezgisi   va   urushlar   xudosi   bo‘lgan  bo‘lsa   ham,  uning   jangovor   askarlari
oldinga   bir   qadam   ham   bosishni   xoxlamaydilar.   Ular   ortga   qaytishni   iltimos
qiladilar. Agar podsho rozi bo‘lmasa, u sodda jangchilarni qirib tashlab,   Gang
daryosiga   yangi   otasi   -   xudo   Amon   bilan   birgalikda   yurish   mumkin,   deb
o‘ylaydilar harbiy makedonlar.
Iskandar   sharqiy   yurishlar   to‘xtatilishini   e’lon   qilib,   yana   bir   yuksak
g‘alabani   qo‘lga   kiritadi   -   askarlar   behad   xursandchilikka   sazovor   bo‘ladilar.
Miloddan   avvalgi   325   yilda   makedonlar   kemalardan   foydalanib,   Hind   daryosi
orqali   okeanga   yetib   boradilar.   Miloddan   avvalgi   324   yilda   ularning   hammasi
dengiz   va   sahro   yo‘llarida   juda   qattiq   azob   tortib,   Erondagi   Suza   shahrida
uchrashadilar. 
47 Makedoniya, Kichik Osiyo, Misr, Sirdaryo va Hindistongacha cho‘zilgan
sayhon   yerlarda   yirik   davlatga   asos   solinadi.   Bu   davlatning   poytaxti   qilib
Iskandar   Bobil   shahrini   e’lon   qiladi.   Ammo   uning   asoschisi   vafotidan   so‘ng
(miloddan   avvalgi   323   yil)   bu   davlat   ayrim   qismlarga   bo‘linib,   parchalanadi.
Dunyo tarixida yangi jarayon boshlanadi.
Xulosa.
  Antik   davr   yozma   manbalar   o‘tmishda ro‘y bergan voqealarni tasvirlovchi
asosiy manbalardan hisoblanadi. Ularni o‘rganish va tahlil etish, hozirgi zamonaviy
manbalar   bilan   qiyoslash   u   yoki   bu   tarixiy   davrda   shaharlar   taraqqiyotini,   ishlab
chiqarish mintaqalari, savdo aloqalari, aloqa yo‘llari, xo‘jalik  hamda aholining etnik
va ijtimoiy tarkibi haqida ma’lumot beradi. Prezidentimiz takidlaganlaridek “Har
qanday   svilizatsiya   ko‘pdan-ko‘p   xalqlar,   millatlar,   yelatlar   faoliyatining   va
samarali ta’sirining mahsulidir” 1
  Demak,   yozma   ma’lumotlar o‘sha davr “ruhi”ni
berishi bilan birga xilma-xil tarixiy-statistik ma’lumotlarga ega bo‘lishimizga ham
imkon yaratadi. 
Shu jihatdan   antik davr  yozma manbalari   ma’lumotlari o‘zining rivojlanish
darajasi,   mazmun   va   mohiyati   bilan   ahamiyatlidir.   Ulardan   mazkur   bitiruv
malakaviy   ishida   olingan   tarixiy-geografik,   tarixiy-siyosiy,   tarixiy-iqtisodiy,
tarixiy-harbiy,   tarixiy-etnografik   ma’lumotlar   ham   o‘z   navbatida   diqqatga
sazovordir.
Ana shu ma’lumotlarning ilk shakllanishi jarayoni hamda keyingi davrlar uchun
qo‘llanma   bo‘lib   xizmat   qilgan   manbalar   esa   antik   davr   olimlarining   O‘rta   Osiyo
1
 Karimov. I. A. Biz o‘z kelajagimizni o‘z qo‘limiz bilan quramiz. 7-jild. –T., O‘zbekiston. 1999 y. B-146
48 haqidagi   dastlabki   ma’lumotlari   hisoblanadi.   Qariyb   yetti   asr   mobaynida,   ya’ni
Gerodotdan   Ptolemeyga   qadar   O‘rta   Osiyo   haqidagi   yozma   manbalar   antik   davr
uchungina emas, balki o‘rta asrlarda G‘arbiy yevropaliklarning O‘rta Osiyo haqidagi
yangi  ma’lumotlarining paydo bo‘lishiga turtki bo‘ldi va shunga asoslanib quyidagi
hulosalarga kelish mumkin.
-   Avesto   O‘rta   Osiyo,   Eron,   Ozarbayjon   xalqlarining   qadimgi
davrdagi   ijtimoiy-iqtisodiy   hayoti,   diniy   qarashlari,   olam   to‘g‘risidagi
tasavvurlari,   urfodatlari,   ma’naviy   madaniyatlarini   o‘rganishda   muhim   va
yagona manba degan xulosaga keldik
-   O‘rta   Osiyo   yozma   manbalarning   xilma-xilligi   jihatidan   jahon
miqiyosida ham fahirli o‘rinda ekan.
-   Musulmon   xalifaligi   ham   grek   va   lotin   kitoblarini   arab   tiliga   tarjima
qiluvchi   markaz   ochganligini,   u   joylarda   ko‘plab   kitoblar   arab   tiliga
ugirilganligini  kuzatdik.
-   Antik   davrda   yozilgan   asar   va   yilnomalar   tufayli   bizning   tariximiz,
ajdodlarimiz   nomlari   ular   yashagan   yurtlarning   nomlari   saqlanib   qolganligi
kuzatildi.
-  3000-4000 yil ilgari  ham Don, Dunay, Dnestr, Volga, Oka, Amu va Sirdaryo
bo‘ylarida skif (Shak, massagetlar  skif degan buyuk millatning parchalari) xalqlari
yashagan ekan.
XX   asrning   50-yillaridan   boshlab   ,   tarix   darsliklarida,   tarix   izlanishlarida
turkiy xalqlarni kelgindi elga chiqarish juda kuchaygan. Guyoki ular 700-800 yil
oldin   Sibir   o‘rmonlaridan   kelib,   Rossiyani   bosib   olganlar 1
.   Antik   olimlarining
ma’lumotlari   juda   ko‘p   to‘qima     afsonalarga   zarba   beradi.   Yozma   manbalarni
o‘rganish bilan tarixchilar – manbashunoslar va arxeologlar shug‘ullanadilar. Ular
qadimgi tarixni urganishda turli xil manbalarga tayanib ish ko‘radilar.
Xulosa   qilib   shuni   ta’kidlamog‘imiz   mumkinki,   bizning   tariximizda   antik
davir   yozma   manbalar   muxim   ahamiyat   kasb   etar   ekan,   oldimizda   turgan
1
 Zohir A’lam.Qadimgi tarixchilar O‘rta Osiyo haqida.Terma parchalar. T.: Yurist-media markazi, 2008.b-
6
49 muommolarni yechishga bizga qo‘l kelar ekan, bizni bu merosni o‘rganmaslikka,
ta’riflamaslikka, targ‘ibot qilmaslikka haqqimiz yo‘q.
FOYDALANILGAN MANBA VA ADABIYOTLAR
1. Karimov I.A. O’zbekistonning o’z istiqlol  va taraqqiyot  yo’li. Toshkent,
O’zbekiston,1992 yil.
2. Karimov I.A. Tarixiy xotirasiz kelajak yo’q. - T.: Sharq, 1998.
3. Karimov I.A. Yuksak  ma’naviyat  – yengilmas kuch. – T.:  “Ma’naviyat”
2008.
4.   Karimov   I.A.   Jahon   moliyaviy-iqtisodiy   inqirozi,   O’zbekiston   sharoitida
uni bartaraf etishning yo’llari va choralari. T., O’zbekiston, 2009.
5. Karimov I.A. O’zbekiston demakratik taraqqiyotning yangi bosqichida. –
T.: “O’zbekiston”, 2005.
6.  Azizxo’jayev A. Davlatchilik va madaniyat. - T.: Sharq, 1997.
7.  Azamat Ziyo.  O’zbek davlatchiligi tarixi. T., 2000.
8.   Abduraimov M.A. Ocherki agrarnix otnosheniy v Buxarskom xanstve v
XVI pervoy polovine XIX veka. T.I. Tashkent: Fan, 1966. 
9. Abduraimov M.A. Vopros feodalnogo zemlevladeniya i feodalnoy renta v
pismax Emira Xaydara. Tashkent: An UzSSR, 1961.
10.Alimov U. A., Mirzaaxmedov D.A. K istorii mavzoleya Boboi Poraduz v
Buxare// Istoriya materialnoy kultur Uzbekistana. Tashkent, 1982. Vp. XVII. S.
169.
50 11. Zohir A’lam. Qadimgi tarixchilar O‘rta Osiyo haqida. Terma parchalar.
T.: Yurist-media markazi, 2008 y.
12. Sagdullayev A. Qadimgi O‘zbekiston ilk yozma manbalarda. T.: 1996 y
13 . Saidboboyev .Z. Tarixiy grografiya. Toshkent. 2010 y.
1 4 .  www.ziyo.net
1 5 .  www.history.ru
16.  www.natura.com
17.  www.archaelogy.ru
18. www.archaelogy.com
51
Купить
  • Похожие документы

  • Xonliklar davrida ijtimoiy-siyosiy muhit va umuminsoniy gʻoyalarni shakllanishi
  • Amir Temur ilm-fan va madaniyat homiysi
  • XIV-XV asrlarda O‘rta Osiyoda yuz bergan yangi renessans davri xalqimizning jahon sivilizatsiyasiga qo‘shgan hissasi
  • XIX asr oxiri va XX asr boshlarida Rossiyaning siyosiy, iqtisodiy va ijtimoiy tuzumi
  • Shimoliy Amerikada mustaqillik uchun kurash va AQSHning tashkil topishi

Подтвердить покупку

Да Нет

© Copyright 2019-2026. Created by Foreach.Soft

  • Инструкция по снятию с баланса
  • Контакты
  • Инструкция использования сайта
  • Инструкция загрузки документов
  • O'zbekcha