Oʻzbek struktural tilshunosligining shakllanishi va maktablari, vakillari

O‘ZBEKISTON RESPUBLIKASI OLIY TA LIM, FAN VAʼ
INNOVATSIYALAR VAZIRLIGI
MIRZO ULUG‘BEK NOMIDAGI O‘ZBEKISTON MILLIY
UNIVERSITETI
JURNALISTIKA VA O‘ZBEK FILOLOGIYASI FAKULTETI
Filologiya va tillarni o qitish:	
ʻ  o zbek tili yo nalishi	ʻ ʻ
Tilshunoslikka kirish va umumiy tilshunoslik fanidan
KURS ISHI
Mavzu:  O zbek struktural tilshunosligining shakllanishi va maktablari, vakillari	
ʻ
Tekshiruvchi:  Tohirova Shohida
Toshkent-2025 Mundarija
KIRISH.......................................................................................................................3
I BOB. STRUKTUR TILSHUNOSLIK HAQIDA UMUMIY 
MA LUMOT .............................................................................................................7ʼ
1.1. An anaviy va struktur tilshunoslikning munosabatlari masalasi..........................9	
ʼ
1.2. Struktur tilshunoslikning poydevori....................................................................13
II BOB. O ZBEK TILSHUNOSLIGIGA STRUKTURALIZMNING 	
ʻ
TA’SIRI.....................................................................................................................17
2.1. O zbek tilshunosligida struktur tilshunoslik maktabi vakillari….......................18	
ʻ
2.2. Sistem-struktur tilshunosligining o zbek tilshunosligida keng tarqalishi……...21	
ʻ
XULOSA...................................................................................................................25
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR………………….....................................27 Kirish
Har   qanday   fan   taraqqiyoti   muayyan   bosqichlardan   iborat   bo‘lib,   keyingi
bosqich   oldingi   bosqich   bag‘rida   uning   vorisi   sifatida   dunyoga   keladi.   Oldingi
bosqich   yo‘l   qo‘ygan   kamchiliklarga   tanqidiy   baho   bergan   holda,   bunday
kamchiliklarni   bartaraf   qilishga   yordam   beradigan   tadqiqot   metodologiyasi   va
metodlarini qidirishga harakat qiladi.
XX   asrning   oxirgi   choragi   va   XXI   asr   boshlaridagi   o‘zbek   tilshunosligi   ham
ana   shunday   jarayonni   o‘z   boshidan   kechira   boshladi.   Ayub   G‘ulom   asos   solgan
o‘zbek   ilmiy   tilshunosligi   yutuqlarini   e’tirof   etgan   va   unga   tayangan   holda,   o‘zbek
tilining   ichki   struktur   belgilarini   yoritishga   yordam   beradigan   yangi   tadqiqot
metodlarini   qo‘llashga   intilish   kuchaydi.   Bunga   shu   davrda   ro‘y   bergan
sotsiolingvistik   jarayon   qulay   imkoniyat   yaratdi.   Sobiq   sovet   imperiyasining
kuchsizlanishi   va   bu   imperiya   tarkibiga   zo‘rlik   bilan   birlashtirilgan   respublikalarda
milliy o‘z-o‘zini  anglash  hissining  kuchayishi  har  bir  respublikada  davlat  tili  uchun
kurashish   harakatining   boshlanishiga,   ayni   paytda,   tilshunoslik   fanida   ham   shu
kungacha   amalda   bo‘lgan   tadqiqot   metodlariga   shubha   bilan   qarash   kayfiyatining
tug‘ilishiga   sababchi   bo‘ldi.   Xususan,   sho‘rolar   davrining   50—60-yiIlarida   dunyo
tillarining   o‘zaro   yaqinlashib,   oxir-oqibat   yagona   bir   tilga   aylanishi   haqidagi
stalincha til siyosatining amalga oshirilishi, bunday siyosatning Stalindan keyin ham
davom   ettirilishi,   shuning   uchun   SSSR   tarkibidagi   barcha   tillarda   umumiy   leksik
fondni   kengaytirib   borish   tillarning   asosiy   taraqqiyot   qonuni   bo‘lishi   kerakligi
haqidagi   qarashlar   hukm   surdi.   O‘tish   davrida   milliy   o‘zlikni   anglagan   ziyolilar
o‘rtasida   ana   shunday   til   siyosatiga   katta   e’tiroz   uyg‘ondi.   Ikkinchi   tomondan,
yuqoridagi til falsafasi tamoyillariga sig‘magan lingvistik yo‘nalishlarning barchasini
60-yillarga qadar burjua lingvistikasi deb e’lon qilindi va dunyo tilshunosligi qo‘lga 
3 kiritgan   yutuqlari,   yangi-yangi   tekshirish   metodlarining   kirib   kelishiga   yo‘l
qo‘yilmadi 1
.
Mashhur   tilshunos   A.Martins   1953-yil   yozgan   maqolasida   shu   davr
tilshunoslari   va   tilshunosligi   haqida   fikr   yuritar   ekan,   «ko‘pchilik   buyuk
tilshunoslarning   e’tiqodli   va   faol   strukturalistlar»   ekanligini   bayon   qiladi.   M.Koen
esa tilshunoslikda strukturalizm erasi boshlanganligini ta’kidlaydi.
1953-yilda   dunyo   tilshunosligida   tobora   obro‘-e’tibor   qozonayotgan   struktur
tilshunoslikning  sho‘rolar   tilshunosligiga   ta’sir   etishining  oldini  olish  maqsadida  bu
yo‘nalishga   tanqidiy   baho   beruvchi   qator   maqolalar   e’lon   qilindi.   O.Leshka
tomonidan   struktur   tilshunoslik   burjua   tilshunosligi   deb   baholandi.   Praga   lingvistik
maktabining   maydonga   kelishi   ideallashtirilgan   holda,   ishchilar   sinfi   ustidan
burjuaziyaning g‘alaba qilish davri bilan bog‘ladi va u burju: dyaning g‘oyaviy quroli
ekanligi ta’kidlandi.
Uning   fikricha,   «til   haqidagi   yangi   ta’limot»   marksistik   tilshunoslikning
shakllanishiga   to‘sqinlik   qilibgina   qolmasdan,   tilshunoslikdagi   reaksion   burjua
yo‘nalishni   tanqid   qilishga   ham   xalaqit   berdi 2
.   Natijada   sho‘rolar   davrida   faqat
marksistik   falsafagina   fan   metodologiyasiga   aylandi.   Bu   metodologiyadan
tashqaridagi   barcha   fan   yo‘nalishlari   burjuaziya   fan   yo‘nalishlari   deb   baholandi.
Milliy   respublikalardagi   milliy   tillarni   o‘rganuvchi   xususiy   tilshunoslik   uchun   ham
ana   shu   yo‘nalish   metodologik   asos   qilib   olindi.   80-yillardan   boshlab   milliy   o‘z-
o‘zini   anglash   hissining   kuchayishi   esa   yangi   tadqiqot   metodologiyasi   va
metodlarining   kirib   kelishiga   imkoniyat   tug‘dirdi.   Xususan,   o‘zbek   tilshunosligiga
sistemaviy (struktur) tadqiqot metodlari kirib kela boshladi. Bu esa sistemaviy 
__________________
1. H.Ne’matov Ilmiy tadqiq metodikasi, metodologiyasi va metodlari Buxoro, 2006.
2. А.Т. Хроленко. Общее языкознание - М., 1981.
4 (struktur)   tilshunoslikka   oid   terminologik   apparatning   kirib   kelishiga   olib   keldi.
Natijada   o‘zbek   lingvistik   atamalari   sistemasi   yangi   atamalar   qatlami   bilan   boyidi.
Garchi hozirgi o‘zbek tilshunosligida sistemaviy tilshunoslikka oid bir qator atamalar
faol   qo‘llanayotgan   bo‘lsa   ham,   lekin   bu   atamalarning   qiymati   turlicha   talqin
qilinmoqda. Sababi sistemaviy tilshunoslikning turli tarmoqlari o‘rtasida bu atamalar
turlicha   ma’nolarda   qo‘llaniladi.   Shuning   uchun   sistemaviy   tilshunoslikning   kelib
chiqishi,   uning  tarmoqlari,   tarmoqlar   o‘rtasidagi   umumiy  va   o‘ziga   xos   tomonlarni,
har   qaysi   tarmoqqa   xos   terminologik   apparatni   yoritish   zaruriyati   sezilmoqda.
Shundan   kelib   chiqqan   holda,   quyida   ana   shu   masalalar   yuzasidan   bahs   yuritiladi.
Kurs ishining dolzarbligi:  O zbek tilshunosligi maktabi vujudga kelgandan beri engʻ
asosiy   sohalaridan   biri   bu   strukturalizm   maktabidir.   Bu   tilni   sistema   sifatida
o rganish nazariyasi bo lib, formal tilshunoslikdan keyin amalda qo llanilib kelingan.	
ʻ ʻ ʻ
Ushbu soha bo yicha o zbek tilshunosligi vakillaridan bir qancha olimlar izlanishlar	
ʻ ʻ
olib borishgan. Shu jumladan, biz ham  o zbek filologiyasining bo lajak mutaxassisi	
ʻ ʻ
sifatida   strukturalizmning   maktablari,   vakillarini   o rganish   bizning   asosiy	
ʻ
vazifalarimizdan   biridir   deb   o ylayman.   Hozirgi   kunda   tilshunosligimizda	
ʻ
strukturalizm asosida paydo bo lgan soha antroposentrizm nazariyalari zamirida turli	
ʻ
fanlar   rivojlanmoqda.   Shular   jumalasiga,   sotsiolingvistika,   pragmalingvistika,
neyrolingvistika,   psixolingvistika,   sotsiopragmalingvistika,   kognitiv   tilshunoslik,
kompyuter   lingvistikasi   kabi   alohida   fan   sifatida   ajralib   chiqayotgan   bir   qator
yo nalishlar   kiradi.   Biz   4-kurs   filologiya   talabalari   sifatida   bu   yo nalishlarning	
ʻ ʻ
barchasini chuqurroq o rganishga harakat qilmoqdamiz. 	
ʻ
Strukturalizm   bo yicha   ilmiy   ishlar   olib   borgan   qator   olimlar,   masalan,
ʻ
A.Nurmonov,   R.Sayfullayeva,   Sh.Rahmatullayev,   M.Qurbonova   kabi   ustozlaning
asarlarini o qib yanada ko proq bilimga ega bo lishimiz lozim deb o ylayman.	
ʻ ʻ ʻ ʻ
5 Kurs   ishining   maqsadi:   Ushbu   kurs   ishimning   maqsadi   o zbek   strukturalʻ
tilshunosligi  haqidagi qarashlarni  yanayam  kengroq yoritishga  harakat  qilish hamda
hozirgi   kunda   tilshunoslik   fanining   asosiy   ustuni   hisoblangan   strukturalizm   haqida
yanayam ko proq ma lumotlar o rganishdir. Siz ushbu kurs ishim davomida struktur	
ʻ ʼ ʻ
tilshunoslikning   maqsadi,   paydo   bo lishi,   maktablari   va   vakillari   haqida   ajoyib	
ʻ
ma lumotlarga ega bo lishingiz mumkin. Kurs ishining asosiy  maqsadi  ham  shunda	
ʼ ʻ
hisoblanadi. 
6 I BOB. STRUKTUR TILSHUNOSLIK HAQIDA UMUMIY MA LUMOTʼ
Men   4-kurs   418-   guruh   talabasi   Yaxshiboyeva   Nozima   kurs   ishim   mavzusi
O zbek  tilshunosligida  strukturalizm   haqida tadqiqot   olib borishni  boshlar  ekanman	
ʻ
ushbu   kichik   tadqiqotim   sizlarga   qiziq   bo ladi   degan   umiddaman.   Men   bu   kurs	
ʻ
ishimda   mavzu   yuzasidan   iloji   boricha   aniq,   isbotlangan   ma lumotlarni   kiritishga	
ʼ
harakat qildim. Sossyurning fikricha, nutqiy faoliyatning ikki tomoni mavjud: 
- individual 
- sotsial
Ularni   bir-birisiz   tasavvur   qilish   mumkin   emas.   «Til»   nima   degan   savolga
javob   berar   ekan,   u   «til»   tushunchasiga   «nutqiy   faoliyat»   tushunchasi   teng
kelmasligi, «til» «nutqiy faoliyat»ning bir qismi, lekin eng muhim qismi ekanligini, u
sotsial mahsulot ekanligi, u yoki bu til egalarining har biri xotirasida mavjud bo lgan	
ʻ
nutqiy   faoliyatga   kirishish   imkoniyati   ekanligini   ta’kidlaydi 1
.   F.de   Sossyur   tilning
belgilar   sistemasi   ekanligini   e’tirof   etish   bilan   birga,   uning   tuzilishi   haqida   ham
qimmatli fikr bayon qiladi. U tilni munosabatiar yig‘indisi sifatida ijtimoiy hodisalar
qatorida   o‘rganar   ekan,   uning   boshqa   ijtimoiy   hodisalardan   farqi   belgili   xarakteri
ekanligini,   «til   g oyalarni   ifodalovchi   belgilar   sistemasi»   ekanligini   bayon   qiladi.	
ʻ
Struktur   tilshunoslik   -   tilga   nisbatan   ilmiy   qarashlar   va   uni   tadqiq   etish   usullari
majmui tilshunoslik yo nalishlaridan biri hisoblanadi.	
ʻ
Strukturalizm tilni aniq, ajralib turadigan struktur (tarkibiy) elementlar (lisoniy
birliklar,   ularning   turkumlari   va   boshqalar)ga   ega   bo lgan   belgilar   tizimi   tarzida	
ʻ
tushunish va tilni qat iy (aniq fanlarga o xshatib) formal tavsiflashga intilish mazkur	
ʼ ʻ
qarashlar va usullar asosini tashkil etadi.
_______________
1. Б.И. Косовский. Общее языкознание. -Минск. 1969.
7 Struktur а l   lingvistik а   tilni   ish о r а l а r   ( b е lgil а r )   sist е m а si   sif а tid а   o ‘ rg а n а di   v а
uning   sh а rtli   b е lgilik   xususiyati   bil а ngin а   qiziq а di .   U   tild а gi   b е lgil а rning
mun о s а b а tl а ri ,   о pp о zitsiyal а ri   yoki   funksiyal а rig а   а l о hid а   e ’ tib о r   b е rg а nid а n   til
birlikl а rid а n   biri   m а vjud   bo ‘ lg а ni   uchungin а   b о shq а si   m а vjuddir   d е b   his о bl а ydi .
H о zirgi   d а vrd а   struktur а lizmning   а s о siy   m а kt а bl а ri   ucht а   bo ‘ lib ,   ul а r   Pr а g а
struktur а lizmi ,   А m е rik а   struktur а lizmi   v а   K о p е ng а g е n   struktur а lizmi   n о mi   bil а n
а t а l а di .   Struktur   tilshunoslikning   paydo   bo ’ lishiga   I . A .   Boduen   de   Kurtene   va   F . de
Sossyur   qarashlari   asos   bo ‘ lib   xizmat   qildi .
F . d е  S о ssyur   lis о niy   t а’ lim о tining   muhim   jih а tl а ri :
1.   Tilshunоslik   fаnining   birdаn-bir   hаqiqiy   obyekti   tildir.   Dеmаk,   tilni   psiхоlоgiya,
mаntiq,   fiziоlоgiya   kаbi   fаnlаr   nuqtаyi   nаzаridаn   emаs,   bаlki   bеvоsitа   tilshunоslik
fаni аsоsidа tеkshirish lоzim.
2.   Til   sistеmаdir.   Til   sistеm   tuzilishgа   egа   bo‘lgаn,   sistеm   хаrаktеrdаgi   ijtimоiy
hоdisаdir. Dеmаk, til hоdisаlаri, til fаktlаri o‘zаrо diаlеktik bоg‘liq bo‘lib, bir-birini
tаlаb   etаdigаn,   tаqоzо   qilаdigаn   bеlgilаrdir.   Аnig‘i,   til   bеlgilаri   til   sistеmаsining
elеmеntlаri,   birliklаri   sifаtidа   bir-birini   bеlgilаydi.   Ulаr   o‘zаrо   mаntiqiy,   zаruriy
munоsаbаtgа, аlоqаgа kirishib, bir butunlikni – til sistеmаsini hоsil qilаdi. 
3. Til g‘оya (fikr, mа’nо) tаshuvchi bеlgilаr sistеmаsidir. Til bеlgisi ikki tоmоngа:
а) ifоdа tоmоnigа (ifоdаlоvchigа);
b) mаzmun tоmоnigа (ifоdаlаnuvchigа) egаdir.
Til   bеlgilаri   shаrtli,   iхtiyoriydir.   Dеmаk,   til   bеlgilаri   (birliklаri)   mоddiy
(mаtеriаl)   vа   ruhiy   (psiхik,   idеаl)   tоmоnlаrning,   tоvush   vа   mа’nоning   birligidаn
ibоrаt bo‘lib, biri ikkinchisisiz bo‘lmаydi, ulаr o‘zаrо diаlеktik bоg‘liq hоldа, nisbiy
bir butun hоldа ijtimоiy vаzifа bаjаrаdi, jаmiyatgа хizmаt qilаdi, fikr аlmаshuvni – 
8 kоmmunikаtiv jаrаyonni tа’minlаydi.
4. F.dе. Sоssyur tilshunоslikni ikkigа: ichki lingvistikа vа tаshqi lingvistikаgа аjrаtib,
ulаrni   o‘zаrо   bir-birigа   qаrаmа-qаrshi   qo‘yadi.   Ichki   lingvistikаgа   tilning   sistеm
хаrаktеrgа   egаligini,   tilning   tuzilishini   (strukturаsini)   kiritаdi.   Tаshqi   lingvistikаni
esа tilning rivоjlаnish jаrаyonidаgi, tаrаqqiyotidаgi rеаl shаrt-shаrоitni: jаmiyat bilаn,
jаmiyat tаriхi, mаdаniyati, tаriхiy vоqеаlаr, tilning jo‘g‘rоfiy jоylаshishi, jаmiyatning
siyosiy qаrаshlаri, mа’nаviy оlаmi kаbilаr bilаn bоg‘liq hоldа оlаdi.
5. F.dе Sоssyur  tildа ikki  аspеktni:  sinхrоniya  vа diахrоniyani  fаrqlаdi. Sinхrоniya,
sinхrоn аspеkt  tilning hоzirgi, rеаl mаvjud hоlаti bo‘lsа, diахrоniya, diахrоn аspеkt
tilning tаriхiyligi, tаriхiy rivоjlаnish hоlаtidir. 
6. F.dе Sоssyur jаmiyatning fikrni ifоdа qilish sistеmаsini  til vа nutqqа аjrаtаdi. Til
so‘zlаrning   jаmi   vа   nutqni   qurish,   tuzish   qоidаlаridir.   Nutq   esа   til   sistеmаsining
so‘zlаshuvdа   yoki   mаtndа   (yozuvdа)   аniq   bеrilishi,   qo‘llаnishidir.
1.1. AN’ANAVIY VA STRUKTUR TILSHUNOSLIK MUNOSABATLARI
MASALASI
Tilshunoslik   tarixida   sistemaviy-struktur   tilshunoslikka   qadar   bo lgan   davrʻ
ko‘pincha   an’anaviy   tilshunoslik   deb   yuritiladi 1
.   An’anaviy   tilshunoslikning   muhim
jihati  o‘rganilayotgan  obyektni   sezgi   a’zolari   bergan ma lum  otga  asoslangan   holda	
ʼ
tavsiflab   o‘rganishdir.   Ayrim   olimlar   «an’anaviy   tilshunoslik»ni   «zamonaviy
tilshunoslik»ning   zidi   sifatida   tushunadilar.   Jumladan,   xuddi   shunday   fikr   bundan
rosa   20   yil   avval   R.A.Budagov   tomonidan   bayon   etilgan   edi.   U   «an’anaviy
tilshunoslik» va «zamonaviy tilshunoslik» atamalari go‘yo «eski, qoloq tilshunoslik»
__________________
1. NURMONOV A. STRUKTUR TILSHUNOSLIK: ILDIZLARI VA YO‘NALISHLARI. – ANDIJON, 2006.
9 va «yangi, ilg‘or tilshunoslik» ma’nolarida qo‘llanilishi marksistik talimotga mutlaqo
yot ekanligini ta’kidlagan edi 2
.
Aslida   «an’anaviy   tilshunoslik»   «hozirgi   tilshunoslik»   yoki   «zamonaviy
tilshunoslik»ka   zidlanmaydi.   Bu   o‘rinda   «an’anaviy   tilshunoslik»   sof   xronologik
ma noni,   ya’ni   «hozirgacha   bo‘lgan   tilshunoslik»   ma’nosinigina   bildirmaydi,   balkiʼ
gnoseologik   ma’noda   bilishning   ikki   bosqichiga   asoslanuvchi   va   ontologik   nuqtayi
nazardan   til   tabiati   va   mohiyatiga   ikki   xil   yondashuvchi   fan   sifatida   baholanadi   va
sistemaviy tilshunoslik deb yuritiluvchi tilshunoslikka qarama-qarshi qo‘yiladi. Ular
til   ontologiyasiga   yondashuv   nuqtayi   nazaridan   ham,   uni   tekshirish   metodologiyasi
va   metodi   nuqtayi   nazarldan   ham   bir-biridan   farq   qiladigan   tilshunoslikning   teng
huquqli ikki yo nalishi sanaladi.	
ʻ
Tilshunoslikning   bu   ikki   yo‘nalishi   bir-birini   rad   etmaydi,   balki   biri
ikkinchisining   natijalariga   asoslanadi.   Shuning   uchun   ham   har   ikki   tilshunoslik
hozirgi kunda bab-baravar qadam tashlamoqda. E.Benvenist tilshunoslik tarixini uch
davrga   bo‘lar   ekan,   XX   asrning   birinchi   choragidan   tilshunoslikning   yangi   davri,
ya’ni   tilga   sistemaviy-struktur   yondashuv   davri   boshlanganini   bayon   qiladi.   Bu
davrdan lingvistikaning e’tibori til falsafasiga ham, til evolutsiyasiga ham emas, balki
tilning immanent realligiga qaratildi. Natijada lingvistika formal, ixcham, sistematik
fanga   aylanishga   intila   boshladi 3
.   Lekin   bu   bilan   an’anaviy   tilshunoslik   faoliyatini
to‘xtatib,   struktur   tilshunoslikka   o‘z   o‘rnini   to‘la   bo‘shatib   berdi,   degan   fikr   kelib
chiqmasligi kerak. Ana shu davrdan boshlab struktur tilshunoslik ildiz ota boshladi.
Darhaqiqat,   XX   asr   boshqa   fanlar   taraqqiyotida   bo‘lgani   kabi   lingvistika
tarixida   ham   asosiy   e’tiborning   obyektga   substansional   nuqtayi   nazardan
yondashuvdan struktur-funksional nuqtayi nazardan yondashuvga o tishi bilan 	
ʻ
__________________
2. RASULOV R. UMUMIY TILSHUNOSLIK. – TOSHKENT, 2013.
3. NURMONOV A. STRUKTUR TILSHUNOSLIK: ILDIZLARI VA YO‘NALISHLARI. – ANDIJON, 2006.
10 xarakterlanadi.   Bunga   F.de   Sossyurning   «Umumiy   lingvistika   kursi»da   bayon
qilingan   «til   substansiya   emas,   balki   shakldir»   degan   bosh   g‘oyasi   sababchi   bo‘ldi.
Bu   g‘oyaga   muvofiq,   strukturaning   substansiyadan   ajratilishi   va   uning   nisbiy
mustaqilligining   e’tirof   etilishi   tilshunoslikning   keyingi   davrida   buyuk
kashfiyotlarning qilinishiga turtki bo‘lish bilan birga, bir qator yanglish qarashlarning
tug‘ilishiga ham zamin yaratdi.
F.de   Sossyur   substansiya   va   shakl   atamalari   ostida   sezgi   a’zolarimizga   ta’sir
qiluvchi   moddiy   vositalar   va   bu   moddiy   vositalar   zamirida   yotgan   munosabatlarni
tushunadi,   til   shakldir   deganda   tilning   munosabatlar   sistemasi   ekanligiga   urg‘u
beradi.   Tilning   moddiy   tomoni,   ya’ni   tovush   tomoni   substansiya   sifatida   ikkinchi
planga   suriladi.   Ana   shuning   natijasida   u   til   va   nutqni   ajratdi.   A.Gardiner   F.de
Sossyurning bu dixotomiyasidan ta’sirlanib, tilshunoslikning bundan keyingi barcha
yutuqlari ana shu zidlanishga asoslanadi, deb bashorat qilgan edi 1
.
Nutqiy   faoliyat   til   va   nutqning   dialektik   munosabatidan   tashkil   topishining
e’tirof   etilishi   sistemaviy   tilshunoslikning   vujudga   kelishiga   dadil   qadam   bo‘ldi.
Sistemaviy   tilshunoslikka   zidlanuvchi   an’anaviy   tilshunoslik   til   va   nutqni
farqlamagan   holda,   tilni,   F.de   Sossyur   ta’biri   bilan   aytganda,   substansiya   deb
tushunadi va asosiy e’tiborni bevosita sezgi a’zolarimiz ta’siriga beriladigan moddiy
vositalarni o‘rganishga qaratadi. Bu tilning ontologik tabiati yuzasidan an’anaviy va
sistemaviy   tilshunoslik   o‘rtasidagi   birinchi   farq   sanaladi.   Tilning   ontologik
muammosi   bo‘yicha   yuqoridagi   tilshunoslik   yo‘nalishlarining   ikkinchi   farqi   tilning
ichki tuzilishiga yondashuv masalasidir.
An’anaviy   tilshunosllk   substansiyaning   (substansiya   ma’nosi   F.de   Sossyur
talqini bo‘yicha qo‘llanilmoqda, keyinchalik bu atama mohiyat ma’nosida qo‘llanila
boshlandi) muayyan tarkibiy qismlardan tashkil topganligiga asosiy e tiborni qaratsa,ʼ
_________________
1. QURBONOVA M., RAUPOVA L. O‘ZBEK STRUKTURAL TILSHUNOSLIGI. – TOSHKENT, 2019.
11 sistemaviy tilshunoslik substansiyani tashkil etgan qismlarning o‘zaro munosabatini,
ana shu munosabatlar orqali namoyon bo layotgan farqlovchi (markaziy, differensial,ʻ
distinktiv)   va   farqlamaydigan   (chegara,   nodifferensial,   nodistinktiv)   belgilarini
aniqlash   va   ana   shu   yo‘l   bilan   shakl   (mohiyat)ni,   lingvistik   birliklarning   modelini
belgilashni   bosh   maqsad   qilib   qo‘yadi.   Chunki   ularning   fikricha,   har   qanday
o‘rganilayotgan   obyekt   abstrakt   konstrukt   darajasiga   olib   chiqilgandagina   o zining	
ʻ
haqiqiy ilmiy talqinini topadi. Shuning uchun sistemaviy tilshunoslikda jiddiy e’tibor
moddiy   tomonga   emas,   balki   munosabatga   qaratiladi.   Boshqacha   aytganda,   haqiqiy
lingvistik   reallik   sifatida   muayyan   bir   tilning   alohida   dalili   emas,   balki   sistema
sifatidagi til e tirof etiladi. Sistema esa elementlar majmuasi sifatida qaralmaydi. Har	
ʼ
bir elementning butunlik doirasida boshqa element bilan munosabati tufayli mavjud
bo‘lishi   sistema   tuzilishini   zamondan   tashqaridagi   munosabatlar   tashkil   etishi   tan
olinadi. 
Sistemaviy tilshunoslikning an’anaviy tilshunoslikdan uchinchi farqi shundaki,
tilga   belgilar   sistemasi   sifatida   qaraydi   va   tilshunoslikni   belgi   nazariyasi   bilan
shug ullanuvchi   semiotikaning   tarkibiy   qismi   deb   baholaydi.   «Substansiya»   va	
ʻ
«shakl»ni   bir-biridan   ajratish   fonologik   sathda   shu   darajaga   yetdiki,   tovushlarning
artikulatsion-akustik   belgilari   tilshunoslik   doirasidan   chiqarildi   va   tabiiy   fanlar
obyektiga aylantirildi. Ko‘rinadiki, an’anaviy va sistemaviy tilshunoslik tilning ichki
tuzilishiga   yondashuv,   bu   ichki   tuzilish   birliklarini   o‘rganishda   qo‘llaniladigan
tadqiqot   metodlari   nuqtayi   nazaridan   o‘zaro   farq   qiladigan   ikki   xil   yo nalishdir.	
ʻ
Ayrim   mualliflar   o‘zbek   tilining   fonetikasidan   tortib   sintaksisiga   qadar   ishlarga
e'tibor berilsa, ularning har biri sistema sifatida o rganilganini inkor qilib bo‘lmaydi,	
ʻ
deydilar.
12 1.2 STRUKTUR TILSHUNOSLIKNING POYDEVORI
Tilshunoslik   tarixida   strukturalizm   tasodifiy   paydo   bo‘lgani   yo‘q.
Strukturalizm   XIX   asrning   70-yillaridan   boshlab   hukm   surgan   yosh
grammatikachilarning   pozitivistik   qarashlariga   qarshi   maydonga   chiqa   boshladi.
Ularning   yosh   grammatikachilarga   qarshi   chiqishiga   fransuz   «sotsiologik   maktabi»
va   Fosslerning   «nemis   neofilologik   maktabi»   qarashlari   ma’lum   darajada   zamin
yaratdi.   Garchi   bu   maktablar   yosh   grammatikachilar   qarashlaridan   tamoman
uzilmagan   bo lsa   ham,   lekin   tilni,   bir   tomondan   «sotsial   dalil».   ikkinchi   tomondan,ʻ
psixologizni   deb   tushunish   strukturalizmning   maydonga   kelishiga   turtki   bo ladi.	
ʻ
Shuningdck,   bir   qator   mamlakatlardagi   olimlarning   yosh   grammatikachilarning
«fonetik   qonun»   va   «analogiya   amali»   singari   asosiy   tushunchalariga   shubha   bilan
qarashlari, yosh grammatikachilar olg‘a tashlagan «atomizm»dan farqli ravishda tilni
bir   butun   sifatida   tushunish,   tarixiylik   va   genetik   masalalarga   qiziqishlarining
kuchsizlanishi yangi yo nalishning tug‘ilishi uchun doya rolini o ynadi.	
ʻ ʻ
Har   qanday   ilmiy   oqim   kabi   strukturalizm   ham   o‘z   g‘oyaviy   asoslariga   ega.
Struktur   tilshunoslikning   paydo   bo‘lishiga   I.A.Boduen   de   Kurtene   va   F.de   Sossyur
qarashlari   asos   bo‘lib   xizmat   qildi.   Shuningdek,   I.A.Boduen   de   Kurtene   va   uning
o quvchisi   N.V.Kmshevskiy   fonema   haqidagi   qarashlari   bilan   hozirgi   struktur	
ʻ
tilshunoslikdagi   fonologik   nazariyaga   asos   soldi.   I.A.Boduen   de   Kurtene
tilshunoslikka   funksionallik   tamoyilini   olib   kirdi.   Uning   ma’nosi   shuki,   lingvistik
vositalar   nutq   jarayonida   bajaradigan   vazifasiga   qarab   belgilanadi.   Bunday   tamoyil
fonetika   sohasida   fonema   tushunchasining   tug‘ilishiga   olib   keldi.   U   nutqiy
jarayondagi   fiziologik   tavsifi   bilan   teng   bo‘lmagan   tovush   haqida   fikr   yuritdi.
Natijada   fonema   tushunchasiga   asos   soldi.   Lekin   V.Mateziusning   ta kidlashicha,	
ʼ
o‘zining   novatorlik   konsepsiyasidan   lingvistik   metod   va   lingvistik   sistema   uchun
xulosalar qila olmadi. Chunki psixologiyaning o‘zgaruvchan nurlari ko‘zini 
13 qamashtirdi   va   tildagi   doimiy   o zgarishlar   dalili   asosiy   e’tiborini   tortdi.   Uningʻ
ta’kidlashiga ko‘ra, Boduen payqamagan narsani Ferdinand de Sossyur aniq belgilab
berdi.
Shvetsariya   tilshunosi   F.de   Sossyurning   tilshunoslik   oldidagi   buyuk   xizmati
shundaki, u sinxroniya bilan diaxroniyani aniq farqladi. Shuningdek, sinxron nuqtayi
nazar ma’lum bir tilning muayyan bir davrida mavjud bo‘lgan elementlarning o‘zaro
uzviy bog‘liq bo‘lgan sistemani hosil qiladi, degan fikrga kelishiga imkon tug‘dirdi.
Uning   fikricha,   til   qismlari   sinxron   munosabatda   o‘rganilishi   mumkin   bo‘lgan
sistemadir.
K.Xansenning   ta’kidlashicha,   agar   F.de   Sossyur   diaxron   hodisalarning
sistemaviy   xarakterini   e’tirof   etmas   ekan,   bu   ustozlari—yosh   grammatikachilarning
ta’siri   ekanligini   ko‘rsatadi.   «Umumiy   lingvistika   kursi»   kitobining   diaxroniyaga
bag‘ishlangan   o‘rinlari   esa   hali   o‘z   ustozlari—yosh   grammatikachilar   pozitsiyasida
turganligini ko rsatadi.	
ʻ
Garchi   sinxroniya   va   diaxroniya   o‘rtasidagi   munosabat,   tilning   sinxron
holatiga   xos   sistemaviylik   dastlab   Boduen   tomonidan   olg‘a   tashlangan   bo‘lsa   ham,
lekin   Sossyur   tomonidan   aniq   ifodasini   topdi   va   uning   bu   ikki   bosh   g‘oyasi,   ya’ni
tilning   sinxron   tahlili,   til   sistemasi   hamda   til   strukturasi   va   til   funksiyasi   haqidagi
g oyalar   yangi   tilshunoslikning   shakllanishida   tayanch   nuqta   bo lib   xizmat   qildi.	
ʻ ʻ
V.Matezius   fikriga   ko‘ra,   Boduen,   Sossyur   g‘oyalariga   asoslangan   funksional   va
struktural   nuqtayi   nazar   hozirgi   kunda   tilshunoslik   istiqboli   uchun   puxta   zamin
yaratuvchi yagona nazariyadir.
F.de   Sossyurning   tilga   elementlar   munosabatidan   tashkil   topgan   butunlik
sifatida yondashuvi, nutqiy faoliyatning til va nutq o rtasidagi  o‘zaro munosabatdan	
ʻ
tashkil topgan butunlik deb e’tirof etishi, tilning sinxron va diaxron holatini aniqlab 
14 berishi va uning belgili tabiatini yoritishi struktur tilshunoslikning tug‘ilishiga zamin
yaratadi.   Shuning   uchun   A.A.Xolodovich   F.de   Sossyur   kitobining   tilshunoslik
tarixidagi   ahamiyati   haqida   fikr   yuritar   ekan,   uning   dunyoga   kelishi   tilshunoslik
tarixida yangi davrning boshlanishiga olib keldi, deydi.
Bundan   tashqari   struktur   tilshunoslikning   paydo   bo‘lishiga   XX   asrda   tabiiy
fanlar   qo lga   kiritgan   yutuqlar   ham   sabab   bo ladi.   Xususan,   XX   asrning   birinchiʻ ʻ
choragida   fizika   fanida   eng   kichik   zarralar   kashf   etildi.   Buning   natijasida   bevosita
sezgi a’zolarimiz ta siriga beriladigan har qanday hodisalar o‘z ichida ichki tarkibiy	
ʼ
qismlardan tashkil  topishi  va  bu tarkibiy qismlarning  o‘zaro  munosabati   strukturani
hosil   qilishi   haqida   fikr   yuritladi.   Shunday   qilib,   struktura   atamasi   ostida   muayyan
butunlik tarkibida ishtirok etgan elementlar o‘rtasidagi munosabatlar usuli, xarakteri,
qonuni tushunila boshlandi.
Agar XIX asrdagi ilmiy tadqiqotlar bevosita tajriba asosida dalillarni kuzatish
va ularni   ro‘yxatga olish  bilan  cheklangan  bo lsa,   XX asrga  kelib  bu dalillar  ostida	
ʻ
yashirinib   yotgan   mohiyatni   ochishga,   ularning   ichki   uzvlari   o‘rtasidagi
munosabatlarni,   o‘zaro   ta sirini   yoritishga   qaratiladi.   Barcha   fanlar   struktura   va   uni	
ʼ
tashkil   etgan   elementlarning   o zaro   munosabatini   o‘rganishga   asosiy   e’tibor   bera	
ʻ
boshladi.   Natijada   fizikada   nafaqat   kristall   va   atomning   strukturaga   ega   ekanligi,
balki nur ham muayyan strukturadan tashkil topganligi ma’lum bo‘ldi. Fiziologiyada
I.P.Pavlovning   oliy   asab   sistemasi   haqidagi   ta limotining   vujudga   kelishi,	
ʼ
matematikada 30-yillarda matematik struktura nazariyasining, psixologiyada struktur
psixologiyaning maydonga kelishi obyektga struktura sifatida yondashuvning natijasi
bo‘ldi.   Bu   davrda   struktura   tushunchasi   barcha   fanlar   uchun   ommaviy   tushunchaga
aylandi.   Bundan   tilshunoslik   ham   istisno   emas.   Ana   shunday   umumiy   an’ana
ta’sirida sistemaviy-struktur tilshunoslik maydonga keldi.
15 Barcha fanlarda struktura atamasi  keng qo‘llanilayotgan bo‘lsa ham, lekin bu
atama   talqinida   xilma-xillik   vujudga   keldi.   Ana   shunday   xilma-xillik   tilshunoslikka
ham   o‘z   ta’sirini   ko‘rsatdi.   Tilshunoslikda   struktura   atamasi   turli   ma’noda   talqin
qilinadi. Ulardan keng tarqalgani ikki xildir.
Birinchisi da   struktura   deganda,   o‘zaro   bog‘langan   va   shartlangan   munosabatda
bo‘lgan   elementlardan   tashkil   topuvchi   butunlik   tushuniladi.   Strukturaga   bunday
yondashuv   o‘rganilayotgan   obyektni,   uni   tashkil   etgan   elementlar   o‘rtasidagi   ichki
aloqa   va   bog‘liqlikni   yoritishni   talab   etadi.
Ikkinchi   yo nalishʻ da   esa   struktura   sof   shakllar   va   sof   munosabatlar   sifatida
tushuniladi. Shakl esa aniq qo llanilishdan uzilgan holda talqin qilinadi. Ana shundan	
ʻ
kelib   chiqqan   holda   struktur   tilshunoslikning   turli   tarmoqlari   dunyoga   keldi.   Ular
funksional   lingvistika,   glossematika   va   deskriptiv   lingvistika   yo‘nalishlaridir.
Yuqorida   ta’kidlanganidek,   struktur   tilshunoslik   yosh   grammatikachilar   bag‘rida,
unga   tanqidiy   baho   berish   natijasida   maydonga   keldi.   Shunday   ekan,   eng   avvalo,
struktur   tilshunoslikka   doya   rolini   o ynagan   yosh   grammatikachilarning   lingvistik	
ʻ
g‘oyasi bilan tanishish lozim bo‘ladi.
16 II BOB. O ZBEK TILSHUNOSLIGIGA STRUKTURALIZMNING TA’SIRIʻ
O tgan asrning 70-yillaridan boshlab strukturalizm o zbek tilshunosligiga ham	
ʻ ʻ
kirib   kela   boshladi.   Bu   sohada   o‘zbek   tili   leksik   birliklarini   makro   va
mikrosistemalariga bo‘lib, ularning bir qator mikrosistemalarini monografik tadqiqot
obyekti   sifatida   o z   shogirdlariga   tavsiya   etgan   professor   Sh.Rahmatullayevning	
ʻ
xizmatlarini   alohida   ta’kidlash   lozim.   I.Qo‘chqartoyev   esa   Sh.Rahmatullayev
g‘oyalarini   rivojlantirib,   bu   sohada   keng   ilmiy   tadqiqotlar   olib   bordi.   Til   va   nutq
farqlanishi, til birliklarida shakl va mazmun munosabati, F.de Sossyurning lingvistik
konsepsiyasiga   bag‘ishlangan   tadqiqotlari   o zbek   tilshunosligida   struktur	
ʻ
yo‘nalishning shakllanishi va rivojlanishida katta ahamiyatga ega bo‘ldi.
Fonologik   sathda   sistemaviylik   turkiy   tillar   materiallari   asosida
A.M.Shcherbak   tomonidan   ilk   bor   ochib   berilgan   edi.   Unda   fonologik   birliklar
fonologik   zidlanishlar   asosida   tadqiq   etiladi.   Fonemalar   funksional   jihatidan
atroflicha o‘rganiladi 1
.
O zbek   tili   fonologik   sathidagi   sistemaviylik   professor   A.Abduazizov	
ʻ
tomonidan   dastlab   «Umumiy   tilshunoslik»   kitobida   ko rsatib   beriladi.   Unda   o‘zbek	
ʻ
tilidagi   unli   va   undosh   fonemalarning   farqlovchi(differensial)   va
farqlamaydigan(nodifferensial)   bclgilari,   fonemalar   o‘rtasidagi   zidlanishlar   va
ularning   turlari   atroflicha   yoritiladi.   Bu   tadqiqot   maydonga   kelgunga   qadar
V.V.Reshetovning  «O zbek  tili.Fonetika»(1960)   hamda  F.Abdullayevning  «Xorazm	
ʻ
shevalari   fonetikasi»(1960)   kitoblarida   ham   fonema   va   uning   variantlari   haqida
batafsil   ma’lumot   berilgan   va   bu   bilan   fonetik   sathda   til   va   nutq   munosabatini
yoritishga   harakat   qilingan   bo‘lsa   ham,   lekin   hali   bu   davrda   o zbek   tilshunosligiga	
ʻ
strukturalizm   nazariyasi   yetib   kelmagan   edi.   Fonema   va   uning   variantlari   masalasi
L.V.Shcherba, A.A.Reformatskiy kabi LFM va MFM vakillari qarashlari ta’sirida
_________________
1. RAHMATULLAEV SH. SISTEM TILSHUNOSLIK ASOSLARI. – TOSHKENT, 2007.
17 bayon   qilingan   edi.   S.Usmonovning   «Umumiy   tilshunoslik»   kitobi   nashr   etilishi
bilan   o zbek   talabalarini   strukturalizm   va   uning   turli   yo‘nalishlari   bilan   tanishtirishʻ
imkoniyati tug‘ildi.
2.1. O zbek tilshunosligida struktur tilshunoslik maktabi vakillari	
ʻ .
Sistemaviy-struktur tadqiqotlarning keng tarqalishi 80-yillarga to‘g‘ri keldi. Bu
davrda   o zbek   tili   fonologiyasi,   leksikologiyasi,   sintaksisini   sistemaviy-struktur	
ʻ
nuqtayi   nazaridan   tadqiq   etuvchi   qator   asarlar   maydonga   keldi.   O zbek   tilining	
ʻ
barcha   sath   birliklarining   sistemaviy-struktur   tadqiq   etishga   da vat   H.Ne’matov,	
ʼ
N.Mahmudov   va   ushbu   tadqiq   muallifining   «Советская   тюркология»   jurnalida
e lon   qilgan   maqolasidan   boshlandi1   Natijada   o zbek   tilshunosligida   sistemaviy	
ʼ ʻ
tadqiqotlarga   hujum   davri   boshlandi   deyish   mumkin.   Shundan   so‘ng   o‘zbek   tili
fonologik   sistemasiga   bag‘ishlangan   A.Nurmonovning   «O zbek   tili   fonologiyasi   va	
ʻ
morfonologiyasi»  (1992),  A.Abduazizovning   xuddi   shu  nomdagi  kitobchasi   (1994);
O zbek   tilining   morfem   paradigmatikasi   va   sintagmatikasiga   bag ishlangan	
ʻ ʻ
T.Mirzaqulovning monografiyasi, o zbek tili sistem  leksikologiyasiga bag‘ishlangan	
ʻ
H.Ne’matov va R.Rasulovlarning «O zbek tili sistem leksikologiyasi asoslari»(1995),
ʻ
morfologik   sistemasiga   bag‘ishlangan   R.Rasulovnmg   «O zbek   tili   fe’llarining	
ʻ
semantik   strukturasi»(1990),   mualliflar   guruhining   «O‘zbek   tilining   nazariy
grammatikasi.Morfologiya»(2001);   O zbek   tili   sintaktik   sistemasiga   bag‘ishlangan	
ʻ
«O zbek   tilining   mazmuniy   sintaksisi»,   «O zbek   tilining   nazariy   grammatikasi.	
ʻ ʻ
Sintaksis»,   A.Berdialiyevning   «Ergash   gapli   qo‘shma   gap   konstruksiyalarida
semantik-signifikativ paradigmatika», M.Qurbonova, R.Sayfullayevalarning «O‘zbek
tilining   struktural   sintaksisi»,   N.Turniyozovning  «Funksional   sintaksisga   kirish»,   til
va   nutq   dixotomiyasiga   bag ishlangan   H.Ne’matov   va   O.Bozorovlarning   «Til   va	
ʻ
nutq», lingvistik birliklar darajalanishiga bag‘ishlangan O.Bozorovning «O‘zbek  tilid a
darajalanish», lingvistik belgiga bag ishlangan muallifning «Lingvistik belgi va 	
ʻ
18 uning   xususiyatlari»   kabi   kitoblari   va   boshqa   bir   qancha   monografik   tadqiqotlar   va
ilmiy   maqolalar   e’lon   qilindi.   Shuningdek,   Sh.Shahobiddinovaning   «O zbek   tiliʻ
morfologiyasi   umumiylik   —   xususiylik   dialektikasi   talqinida»,   Sh.Iskandarovaning
«O‘zbek   tili   leksikasini   mazmuniy   maydon   asosida   o‘rganish»,   B.Mengliyevning
«Lisoniy tizim yaxlitligi va unda sathlararo munosabatlar», M.Hakimovning O‘zbek
tili   pragmatikasiga   bag ishlangan   «O zbek   tili   ilmiy   matnining   pragmatik   tadqiqi»,	
ʻ ʻ
N.Mahkamovning «O zbek tilida pleonazm», A.Sobirovning «O‘zbek tilining leksik
ʻ
sathini   sistemalar   sistemasi   sifatida   tadqiq   etish»,   D.Nabiyevaning   «O zbek   tilining	
ʻ
turli   sathlarida   umumiylik   —   xususiylik   dialektikasining   namoyon   bo‘lishi»,
D.Nurmonovaning   «O zbek   tilida   paradigma   a’zolari   o rtasidagi   zidlanishning	
ʻ ʻ
mo‘tadillashuvi»,   D.Ne’matovaning   «O zbek   tilida   privativlik»,   M.Abdiyevning	
ʻ
«Sohaviy   leksikaning   sistem   tahlili»,   J.Eltazarovning   «So‘z   turkumlari
paradigmasidagi   o zaro   aloqa   hamda   ko‘chish   hollari»,   D.Lutfullayevaning   «Gapni	
ʻ
semantik-sintaktik   qoliplashtirish   muammolari»   singari   qator   tadqiqotlarining
maydonga   kelishi   o‘zbek   tilshunosligida   sistemaviy   struktur   yo nalishning   chuqur	
ʻ
ildiz otishiga olib keldi.
Hozirgi   kunda   o‘zbek   tilshunosligida   ikki   yo‘nalishda   barobar   ilmiy
tadqiqotlar   olib   borilmoqda.   Ularning   birinchisi   an’anaviy   yo‘nalishda,   ikkinchisi
sistemaviy-struktur yo‘nalishda. Bu ikki yo‘nalish, Mahmud Koshg‘ariy ta’biri bilan
aytganda, ikki uloqchi otdek o‘zbek tilshunosligi  aravasini  barobar tortib ketmoqda.
Bu   ikki   yo‘nalish   bir-birini   mutlaqo   inkor   etmaydi.   Aksincha,   ularning   biri
ikkinchisiga tayanadi va biri ikkinchisidan oziqlanadi.
Xususan, sistemaviy-struktur tahlil an’anaviy tilshunoslik natijalariga tayanadi.
O‘rganilayotgan   obyekt   haqida   bevosita   sezgi   a’zolarimiz   bergan   ma’lumotlar
asosida   olingan   amaliy   bilim   keyingi   nazariy,   ilmiy   bilim   uchun   poydevor   bo‘ladi.
Ayni paytda nazariy bilim xulosalari amaliy bilimning ojiz, cheklangan tomonlarini 
19 to ldiradi.   Har   ikki   bilimning   qo‘shiluvi   o‘rganilayotgan   obyektni   chin   bilishʻ
imkoniyatini   beradi.   O zbek   tilshunosligida   sistemaviy-struktur   metod   asosida   olib	
ʻ
borilgan   tadqiqotlarning   tobora   kengayib   borayotganligi,   ular   o'rtasida
qo‘llanilayotgan   atamalogik   apparatdagi   ayrim   farqli   jihatlarning   mavjudligi   bu
tadqiqotlarni   umumlashtirish,   farqli   tomonlarning   sabablarini   izohlash   zaruriyatini
tug‘diradi.
O zbek tilshunosligidagi struktur yo‘nalishlarni ikki guruhga ajratish mumkin.	
ʻ
Ulardan birinchisi o‘zlarining tadqiq yo‘nalishini «formal-funksional yo‘nalish» deb
nomladilar   va   bu   yo nalishning   tadqiq   tamoyillari   yuzasidan   M.Qurbonovaning	
ʻ
«O zbek   tilshunosligida   formal-funksional   yo‘nalish   va   sodda   gap   qurilishining	
ʻ
talqini» mavzusidagi monografik tadqiqoti ham maydonga keldi. Bu monografiyada
o‘zbek   tilshunosligidagi   formal-funksional   yo nalishning   ildizlari   va   asosiy	
ʻ
tamoyillari   haqida   batafsil   ma’lumot   beriladi.   Unda   bayon   qilinishicha,   formal-
funksional   yo‘nalish   struktur   tilshunoslikning   funksional   tarmog‘i   va   S.Ivanovning
substansional   konsepsiyasidan   oziqlanadi   va   5   ta   asosiy   tahlil   tamoyillariga
asoslanadi.Ular quyidagilardan iborat:
1) lisoniy birlikning zotiy (substansional) tabiati;
2) har bir lisoniy birlikning kamida ikki paradigmaga mansubligi;
3) lisoniy birlikning barcha bosqichlarida oraliq uchinchining mutlaqligi;
4)   lisoniy   tizimning   iyerarxik   (pog‘onaviy)   qurilishi;   bu   iyerarxiyada   har   bir
bo‘g‘inning  nisbiy  mustaqilllgi  va  uzvlarining  gipo-giperonimik  munosabatlar  bilan
ochiq mikrosistema sifatida o‘zaro bog‘lanishi;
5) har bir lisoniy birlikning o‘z xususiy sinonimik va graduonimik qatorga ega bo‘la
olishi va bu qatorlarning umumiy lisoniy sistema va mikrosistemalarga, ularning 
20 strukturasiga bevosita aloqador emasligi. Bu tamoyillarrring birinchisi va to rtinchisiʻ
L.Yelmslevning   deduktiv   tamoyili   ta’sirida   shakllanganligi   ko‘zga   tashlanadi.
Bundan   tashqari,   bu   yo‘nalishdagi   tadqiqotlarda   til   birliklari   sifatida   faqat   uchta
birlikni—fonema,   morfema   va   konstruksiyaning   e’tirof   etilishida   deskriptiv
lingvistikaning ham ta’siri seziladi.
2.2. Sistem-struktur tilshunosligining o zbek tilshunosligida keng tarqalishi.	
ʻ
«Formal-funksional   yo‘nalish»   vakillari   olg‘a   tashlagan   beshta   tamoyil
mantiqan g‘oyat izchil. Shunday bo‘lishiga qaramasdan ayrim tamoyillarda soxtalik,
ortiqcha bo‘rttirish ham ko‘zga tashlanadi. Masalan, «oraliq uchinchining mutlaqligi»
tamoyili.   Bu   tamoyil   formal   mantiqning   umumiy   tafakkur   qonunlariga,   xususan,
uchinchisi   istisno   qonuniga   tanqidiy   yondashgan   Gegelning   dialektik   mantiqi
ta’sirida maydonga kelgan. Gegel bu qonunlarning hissiy tafakkur shakllari ekanligi
va   ularning   bir   yoqlamaligi   va   cheklanganligini   tanqid   qilib,   har   qanday   haqiqiy
bilim   dialektik   mantiq   natijasida   maydonga   kelishini   ta’kidlaydi.   Dialektik   mantiq
esa   «uchinchisi   istisno»   qonuniga   zid   ravishda   uchinchi   holatning   mavjudligini
e’tirof etadi.
Darhaqiqat,   zidlanishning   ikki   qutbini   tashkil   etuvchi   bir   qator   zidlanuvchi
a’zolar   o‘rtasida   oraliq   birliklar   mavjud   bo‘ladi.   Bu   oraliq   birliklar   o‘zaro   qutbiy
zidlanayotgan birliklarning har ikkisiga xos belgilarni qisman o‘zida mujassam etadi.
Masalan, u va a unlilari og‘izning ochilish darajasiga ko‘ra ikki qutbni tashkil etadi:
chap qutb tor, o ng qutb keng. Lekin ularning o rtasida  o‘rta torlik va o rta kenglik	
ʻ ʻ ʻ
belgisini o‘zida mujassam etgan e unlisi ham mavjud. 
Shuningdek, u va o unlilari Iabning ishtirokiga ko ra qutbiy zidlanishni tashkil	
ʻ
qiladi.  Biri   belgiga  kuchli   ega,   o‘ng   qutb  esa   kuchsiz   ega,  ya ni   kuchsiz   lablangan.	
ʼ
Ular o‘rtasida esa lablangan o  unlisi mavjud. Dixotomik zidlanishga qarama-qarshi 	
ʻ
21 bo‘lgan   bunday   politomik   zidlanishlarning   lingvistik   zidlanishlar   sistemasida
mavjudligi tadqiqotning faqat binar, dixotomik tamoyilga asoslanib bo lmasligini, uʻ
zidlanishlarning   barcha   turlarini   qamrab   ololmasligini   ko‘rsatadi.   Ayni   paytda
politomik   zidlanishini   mutlaqlashtirish   ham   dixotomik   zidlanish   tamoyilini   targ‘ib
etgan tilshunoslar xatosini takrorlaydi. Shunday zidlanishlar mavjudki, oraliq holatga
yo‘l qo‘yilmaydi. Masalan, jarangli va jarangsiz undoshlar zidlanishini olaylik. Agar
zidlanishda   ovozning   ishtiroki   e’tiborga   olinadigan   bo‘lsa,   u   holda   yuqoridagi
zidlanish   binarlik,   privativlik   xususiyatiga   ega   bo‘lish,   zidlanishning   bir   a zosi	
ʼ
belgiga   ega   bo‘lishlik,   ikkinchi   a’zosi   esa   ega   emaslik   xususiyatiga   ega.   Oraliq
holatga  yo‘l   qo yilmaydi.  Agar   zidlanishda   ovozning   yoki   shovqinning   ortib   borish	
ʻ
darajasi   e’tiborga   olinadigan   bo‘lsa,   u   holda   yuqoridagi   zidlanishdan   sonorlar   ham
o‘rin   oladi   va   zidlanuvchi   a zolarning   joylashuvi   quyidagi   tartibda   bo ladi:	
ʼ ʻ
Sonorlar   —   jaranglilar   —   jarangsizlar
Bunda zidlanuvchi a’zolarda chapdan o‘ngga qarab ovoz belgisi kuchsizlashib
boradi,   o‘ngdan   chapga   qarab   esa   ovoz   belgisi   kuchayib   boradi.   Bunday   vaqtda
sonorlar   bilan   jarangsizlar   zidlanishning   ikki   qutbida   turadi   va   o‘zaro   ikki   belgiga
ko‘ra   o zaro   privativ   zidlanadi.   Sonorlar   shovqin   belgisiga   ko‘ra   belgiga   ega   emas,	
ʻ
jarangsizlar   esa   bu   belgiga   kuchli   ega;   ovoz   belgisiga   ko‘ra   kuchli   ega;   har   ikki
belgini   o‘zida   mujassam   etgan   jaranglilar   oraliq   holatni   egallaydi.   Yoki,   til-nutq
zidlanishi,   gaplarning   tasdiq   yoki   inkor   belgisiga   ko ra,   fe'llarning   bo lishli   yoki	
ʻ ʻ
bo lishsizlik,   o‘timli-o‘timsizlik   kabi   belgilariga   ko‘ra   zidlanishida   ham   oraliq	
ʻ
holatlarga yo‘l qo‘yilmaydi. Demak, zidlanishning binar, dixotomik tamoyili mutloq
bo lmaganidek,   trenar,   politomik   tamoyili   ham   mutloq   emas.   Lingvistik   birliklar
ʻ
zidlanishda har ikki tamoyilning amal qilinishining guvohi bo‘lamiz.
22 «Formal-funksional   yo‘nalish»   vakillari   F.de   Sossyurning   «til-nutq»
dixotomiyasini   «lison-nutq»   atamalari   bilan   nomlaydiki,   bu   ham   amaliyotda   bir   oz
qiyinchilik   tug‘diradi.   Chunki   lisoniy,   nolisoniy   atamalari   lingvistik   va
paralingvistik,   ekstralingvistik   atamalari   uchun   qo llanilar   edi.   Bu   atamaning   «til»ʻ
ma nosida   ham   qo‘llanilishi   unda   ko‘p   ma nolilikni   vujudga   keltiradi.   Masalan,	
ʼ ʼ
paralingvistik vositalarga qarama-qarshi qo‘yilgan vositalar, ya’ni fonasion vositalar
lingvistik   vositalar   sanaladi.   Lingvistik   vositalar   esa   til   birliklarini   ham,   nutq
birliklarini   ham   o‘z   ichiga   oladi.   Shuningdek,   lingvistik   birlik   degan   atama   ham   til
birligiga, ham nutq birligiga nisbatan qo‘llaniladi. Agar lisoniy birlik atamasini faqat
til birligi uchun qo llasak, nutq birligi tashqarida qoladi. F.de Sossyurning o‘zi ham	
ʻ
language   «nutqiy   faoliyat»ni   La   language   va   parole   ga   ajratgan,   keyingi   ikki
tushunchani   birinchisi   o‘z   ichiga   olgan.   Ana   shuni   hisobga   olgan   holda   nutqiy
faoliyatni   til-nutq   tarzida   ifodalash   F.de   Sossyurning   til-nutq   dixolomiyasiga
yaqinroq bo‘ladi, deb hisoblaymiz.
O‘zbek tilshunosligida sistemaviy-struktur tilshunoslikning «formal-funksional
yo‘nalishi»dan   bir   oz   farq   qiladigan   ikkinchi   yo‘nalish   ham   vujudga   keldi.Bu
yo‘nalish   quyidagi   tamoyillarga   amal   qiladi:
1. Tilni o‘rganishda induktiv va deduktiv tamoyillarning hamkorligi;
2.   Nutqiy   faoliyatda   til-nutq   dixotomiyasining   amal   qilishi;   invariant-variantlilik
munosabatini belgilash;
3.   Til   sistemasining   iyerarxik   tuzilishi.   Bir   sath   birliklari   va   sathlararo   birliklar
munosabatlari;
4.   Lingvistik   birliklarning   belgili   tabiati.   Lingvistik   belgida   shakl   va   mazmun
munosabati;
5. Nutqiy faoliyatda lingvistik va ekstralingvistik vositalar hamkorligi;
23 6. Tilning ijtimoiy funksiyalari (kommunikativ, kummulativ, ekspressiv). 
Bu   tamoyillar   asosida   hozirgi   kunda   o‘ndan   ortiq   monografiyalar,   yuzdan   ortiq
maqolalar   maydonga   keldi.   Keyingi   yo‘nalish,   yuqorida   bayon   qilingan
tamoyillardan   ko‘rinib   turibdiki,   sistemaviy-struktur   yo‘nalishlarning   har   uch
tarmog‘iga   xos   eng   ratsional   tomonlarni   va   sharq   falsafasining   obyektni   fahmiy   va
idrokiy bilish haqidagi ta’limotlarini o‘zida mujassam etgan. Bu yo‘nalish lingvistik
birliklarning ichki sturkturasi va funksiyasiga ko‘proq e'tibor beradi. Shuning uchun
uni «struktur-funksional yo‘nalish» deb nomlash maqsadga muvofiqdir.
24 XULOSA
Xulosa   o rnida   shuni   ta kidlab   o tish   lozimki,   inson   o z   tili   imkoniyatlariniʻ ʼ ʻ ʻ
qanchalik   yaxshi   bilsa   ,   undan   qanchalik   yaxshi   foydalana   olsa,   tili   uchun,   millat
uchun qilgan eng foydali ishi ana o sha hisoblanadi deb o ylayman. Shu boisdan ham	
ʻ ʻ
men   butun   boshli   kurs   ishim   davomida   struktur   tilshunoslik   haqida   chuqurroq
yondashishga   va   ayni   kerakli   ma lumotlarni   yozishga   qaror   qildim.   Tadqiqotimni
ʼ
o qish   davomida   siz   strukturalizm   o zi   nima   ma noni   anglatadi,   tilning   qaysi	
ʻ ʻ ʼ
tomonini   o rganadi,   strukturalizmni   ilk   bor   tilshunoslikka   kimlar   olib   kirgan,   uning	
ʻ
rivojlanish   bosqichlari   qanday,   o zidan   oldingi   an anaviy   tilshunoslik   bilan   qanday	
ʻ ʼ
farqlari bor, o zbek tilshunosligiga strukturalizm qachon kirib keldi, uning eng yirik	
ʻ
vakillari kim?, kabi bir qancha savollarga javob topishingiz mumkin edi.
O ylaymanki,   kurs   ishim   sizga   ozgina   bo lsa   ham   manfaat   olib   keldi   va	
ʻ ʻ
struktur   tilshunoslik   haqida   bilimlaringizga   bilim   qo sha   oldi.   Antik   davrda	
ʻ
shakllangan   tilshunoslik   o‘zining   uzoq   va   murakkab   yo‘lini   bosib   o‘tdi.   Bu   yo‘lda
tilshunoslikning   turli   xil   tekshirish   metodlariga   asoslangan   turli   xil   yo‘nalishlar
maydonga keldi. Falsafiy tilshunoslik (XVII asrgacha bo‘lgan tilshunoslik), qiyosiy-
tarixiy tilshunoslik (XIX asr oxirigacha bo‘lgan tilshunoslik), yosh grammatikachilar
maktabi   va   struktur   tilshunoslik   ana   shular   jumlasidandir.   Jahon   tilshunosligida
struktur  tilshunoslikka  qadar  bo‘lgan  tilshunoslik  umumlashtirilgan holda an’anaviy
tilshunoslik   nomi   bilan   yuritiladi   va   u   sistemaviy-struktur   tilshunoslikka
qaramaqarshi   qo‘yiladi.   Bu   ikki   tilshunoslik   o rtasidagi   muhim   farqlovchi   belgi	
ʻ
tilshunoslik obyektida, ya ni tilshunoslik nimani o‘rganishidadir. 	
ʼ
Struktur   tilshunoslikning   tekshirish   obyekti   til   falsafasi   ham,   til   shakllarining
evolutsiyasi   ham   emas,   balki   tilning   immanent   realligini   o‘rganishdir.   Ya’ni
o‘rganilayotgan obyektga munosabatlar sistemasi sifatida qarovchi, tilning 
25 substansiyasi   bilan  shaklini  farqlovchi   tilshunoslik  sistemaviy-struktur  yoki  struktur
tilshunoslik   sanaladi   va   ana   shu   xususiyati   bilan   obyektning   immanent   belgilariga
emas,   balki   transsendent   belgilariga   asoslanuvchi   an’anaviy   tilshunoslikdan   farq
qiladi. Demak, struktur tilshunoslikning an’anaviy tilshunoslikdan ajratib turgan eng
muhim belgisi substansiya va shaklni farqlashdir. Bu ikki tilshunosiik bilishning ikki
bosqichiga,   hissiy   va   idrokiy   bilish   bosqichiga   tayanishi   bilan   ham   farq   qiladi.
Chunki obyektning immanent belgilarini aniqlash bilishning bevosita kuzatish, analiz
va   sintez   bosqichlarini   e’tirof   etadi.   An’anaviy   tilshunoslik   bilishning   birinchi
bosqichiga, struktur tilshunoslik esa ikkinchi va uchinchi  bosqichiga tayanadi. Ayni
shular haqida men ushbu tadqiqot ishimda jiddiyroq to xtalib o tishga harakat qildim.ʻ ʻ
26 FOYDALANILGAN   ADABIYOTLAR
1. Abduazizov A. Tilshunoslik nazariyasiga kirish. – Toshkent, 2010.
2. Abduazizov A., Sermatova A. Оbshi yazikoznaniye. – Toshkent, 2004.
3. Axmanova O.S. Slovar  Л ingvitichisix  Т erminov. - M., 1966.
4. Baskakov N.A., Sodiqov A.S., Abduazizov A.A. Umumiy tilshunoslik. -T., 1979.
5. Borbala Ritcher. First steps in theorical and applied linguistics. – Budapest, 2006.
6.   Bushuy   A.M.,   Safarov   SH.   Til   qurilishi:   tahlil   metodlari   va   metodologiyasi.   –
Toshkent: fan, 2007.
7. Dadaboyev H. Tilshunoslik nazariyasi va metodologiyasi. – Toshkent, 2004.
8. Irisqulov I. Tilshunoslikka kirish. – Toshkent, 2009.
9. Ne matov H. Ilmiy tadqiq metodologiyasi va metodlari. Buxoro, 2006.ʼ
10. Nurmonov A. Struktur tilshunoslik: ildizlari va yo nalishlari. – Andijon, 2006.	
ʻ
11.   Peter   T.   Daniels.   (2001)   Writing   and   language.   In   the   handbook   of   lingvistics.
Edited by Arnoff, M., Rees-Miller, J. P.65-68.
27
12. Qurbonova M., Raupova L. O zbek struktural tilshunosligi. – Toshkent, 2019.	
ʻ
13. Rasulov  R. Umumiy tilshunoslik. – Toshkent, 2013. 
14. Rahmatullayev SH. Sistem tilshunoslik asoslari. – Toshkent, 2007.
15. Yo ldoshev  I. Tilshunoslik asoslari. –Toshkent, 2013. 	
ʻ 16. Shermatov A., Choriyev B. «Umumiy tilshunoslik» kursidan mustaqil ishlar.- T.,
1989. 
17.   Https://prezi.com/sowrfbhy1jom/outline-of-the-history-of-linguistics/
28

MUNDARIJA

KIRISH

I BOB. STRUKTUR TILSHUNOSLIK HAQIDA UMUMIY MAʼLUMOT

1.1. Anʼanaviy va struktur tilshunoslikning munosabatlari masalasi

1.2. Struktur tilshunoslikning poydevori

II BOB. OʻZBEK TILSHUNOSLIGIGA STRUKTURALIZMNING TA’SIRI

2.1. Oʻzbek tilshunosligida struktur tilshunoslik maktabi vakillari

2.2. Sistem-struktur tilshunosligining oʻzbek tilshunosligida keng tarqalishi

XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR