O‘zbek tilshunosligida antonimiya hodisasi talqini

JURNALISTIKA O’ZBEK FILOLOGIYASI FAKULTETI
FILOLOGIYA VA TILLARNI O’QITISH: OZBEK TILI YO’NALISHI
HOZIRGI O’ZBEK TILI FANIDAN
KURS ISHI
MAVZU:   O‘ZBEK TILSHUNOSLIGIDA ANTONIMIYA HODISASI
TALQINI.
                                                                                                                                          
BAJARDI : _____________________________
QABUL QILDI:  _____________________________
                                                     TOSHKENT-2025
1                                                          MUNDARIJA:
KIRISH  …………………………………………………………………………. 3 - 5
1-BOB.   ANTANOMIYA   TUSHUNCHASI   VA   UNING   TILSHUNOSLIKDAGI
O ‘ RNI  …………………………………………………………………………. 6 – 15
1.1. Antonimiya haqida umumiy ma’lumot ……………………………….…….. 6 – 8
1.2.   Antonimlarning   asosiy   xususiyatlari.   ………………………………………..   9   –
12 
1.3. Antonimiya va unga yaqin hodisalar (qarama-qarshilik, ziddiyat). …….…. 13 –
15 
2-BOB. O‘ZBEK TILIDA ANTONIMLARNING TADQIQI VA TASNIFI
2.1. O‘zbek tilshunosligida antonimiya hodisasining o‘rganilish tarixi. ….….. 16 – 17 
2.2. O‘zbek tilida antonimlarning semantik guruhlarga ajratilishi. ……..…….. 18 – 21
2.3. So‘z turkumlari bo‘yicha antonimlarning namoyon bo‘lishi (fe'llar, sifatlar, otlar,
ravishlar).   ……………………………………………………………………….   22   –
24 
3-BOB.   O‘ZBEK   VA   BOSHQA   TILLARDA   ANTONIMIYANING   QIYOSIY
TAHLILI  ……………………………………………………………………… 25– 33
3.1. O‘zbek va rus tillarida antonimiyaning umumiy va farqli jihatlari. ….…… 25 –
27 
3.2.  O‘zbek   va  ingliz  tillarida  antonimlarning  qiyosiy  tahlili.    ………………...  28  –
30 
3.3.   O‘zbek   adabiyoti   va   og‘zaki   nutqda   antonimiyadan
foydalanish ........................................................................................................ 31 – 33 
UMUMIY XULOSA   …………………………………………………………….. 34
2 FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO’YXATI  ………………..…………. 36
                                   
KIRISH
Mavzuning   dolzarbligi.   Mamlakatimizda   til   siyosati,   xususan,   o‘zbek   tilining
rivoji,   ilmiy-nazariy   asoslari   va   amaliy   qo‘llanilish   doirasini   kengaytirish   borasida
izchil   ishlar   olib   borilmoqda.   Prezidentimiz   Shavkat   Mirziyoyev   o‘zbek   tilining
davlat tili sifatidagi maqomini mustahkamlash, uning hayotimizdagi o‘rni va ta’sirini
kuchaytirish   bo‘yicha   ko‘plab   muhim   fikrlarni   ilgari   surgan.   Jumladan,   u   shunday
degan   edi:   “O‘zbek   tili   –   bu   xalqimizning   tarixiy   xotirasi,   milliy   o‘zligimizning
ifodasidir” 1
.     Shu   bois   tilni   ilmiy   jihatdan   chuqur   tadqiq   etish,   uning   mazmun-
mohiyatini, imkoniyatlarini aniqlash dolzarb vazifalardan biridir.
Bugungi   globallashuv   davrida   o‘zbek   tili   leksik   tizimidagi   munosabatlar,
ayniqsa   antonimiya   hodisasi,   semantik   tizimning   asosiy   bo‘g‘inlaridan   biri   sifatida
ilmiy   jamoatchilik   e’tiborini   tortmoqda.   Antonimlar   yordamida   tildagi   qarama-
qarshiliklar  ifodalanadi, fikr  aniqroq va obrazli yetkaziladi, nutq rang-baranglashadi.
Ular tilning badiiy, publitsistik, og‘zaki va yozma nutq uslublarida keng qo‘llaniladi.
O‘zbek adabiy tilining boy imkoniyatlarini o‘rganish, antonimlarning semantik
va   grammatik   tabiati,   ularning   ifoda   vositasi   sifatida   tutgan   o‘rni   zamonaviy
tilshunoslikda   alohida   e’tiborni   talab   qiladi.   Bu   boradagi   izlanishlar   faqat   nazariy
emas, balki amaliy jihatdan ham ahamiyatlidir. Ayniqsa, antonimlar adabiy matnlarda
ma’no kuchaytiruvchi vosita, badiiy tasvir unsuri sifatida ko‘p qo‘llaniladi.
Shu   nuqtai   nazardan,   antonimiya   hodisasi   o‘zbek   tilshunosligida   chuqur   va
tizimli   tadqiq   etilishi   lozim   bo‘lgan   muhim   mavzulardan   biri   sanaladi.   Mazkur   kurs
1
  Mirziyoyev Sh. Milliy taraqqiyot yo‘limizni qat’iyat bilan davom ettirib, yangi bosqichga ko‘taramiz (1-
qism). – Toshkent: O‘zbekiston, 2018. – 168 b.
3 ishida antonimlarning nazariy asoslari, o‘zbek tilidagi ko‘rinishlari, boshqa tillar bilan
qiyosiy tahlili va ularning kommunikativ nutqdagi o‘rni atroflicha yoritiladi.
Til   har   bir   xalqning   milliy   o‘ziga   xosligini,   tafakkur   va   madaniyatini
ifodalovchi   asosiy   vosita   sifatida   insoniyat   tarixida   alohida   o‘rin   egallaydi.
Tilshunoslik   esa   tildagi   barcha   hodisalarni   o‘rganadigan   fan   sifatida   tildagi   ma'no
munosabatlarini,   leksik   birliklarning   o‘zaro   aloqalarini   o‘rganishga   katta   e’tibor
qaratadi.   So‘zlarning   ma’nolararo   munosabatlari   doirasida   antonimiya   hodisasi
alohida   ilmiy   muhim   o‘rin   tutadi.   Chunki   antonimiya   tilda   qarama-qarshi   ma’nolar
tizimini   tashkil   etib,   nutqning   aniqligi,   ta’sirchanligi   va   obrazliligini   oshirishda   faol
xizmat qiladi.Tilshunoslikda antonimiya tushunchasi  XIX asr oxiridan boshlab ilmiy
termin   sifatida   shakllana   boshlagan.   Garchi   so‘zlarning   qarama-qarshi   ma'noda
qo‘llanishi   qadimiy   tillarda   ham   mavjud   bo‘lgan   bo‘lsa-da,   ularni   maxsus   ilmiy
hodisa   sifatida   o‘rganish   tilshunoslikda   keyingi   davrga   to‘g‘ri   keladi.   Antonim
so‘zlarning   nutqdagi   roli,   ularning   turli   qatlamlarga   mansubligi,   leksik-sintaktik   va
semantik xususiyatlari haqida ilmiy tadqiqotlar olib borilgan.
O‘zbek   tilshunosligida   antonimiya   hodisasining   tadqiqi   XX   asrning   ikkinchi
yarmidan   boshlab   faol   shakllana   boshladi.   Dastlabki   tadqiqotlar   antonimlarning
tildagi   tabiiy   mavjudligi   va   ularning   zaruriy   xususiyatlarini   aniqlashga   qaratilgan
bo‘lsa, keyingi bosqichlarda antonimlarning semantik tasnifi, uslubiy xususiyatlari va
nutqdagi   estetik   vazifasi   keng   tahlil   etildi.   O‘zbek   tilida   antonimiya   hodisasining
ilmiy   o‘rganilishida   B.   Sarimsakov,   M.   Mirtojiyev,   N.   Mahmudov   kabi   olimlarning
tadqiqotlari   alohida   o‘rin   tutadi.   Bu   tadqiqotlar   o‘zbek   tilining   o‘ziga   xos   semantik
tizimini   aniqlashda   va   umumiy   leksikologiya   sohasini   boyitishda   muhim   ahamiyat
kasb   etdi.Tilshunoslikda   antonimiya   hodisasi   ko‘pincha   sinonimiya   va   polisemiyaga
qarshi   qo‘yiladi.  Agar  sinonimiya   ma’no  yaqinligini  ifodalasa,  antonimiya  aksincha,
ma’nodagi   ziddiyatni   ifoda   etadi.   Polisemiyada   esa   bir   so‘zning   ko‘p   ma’noliligi
kuzatiladi,   antonimiyada   esa   ikki   yoki   undan   ortiq   so‘z   o‘zaro   qarama-qarshilik
munosabatiga   kiradi.   Shuning   uchun   antonimiya   hodisasi   tilning   dinamik   tabiati   va
4 semantik   imkoniyatlarini   ko‘rsatishda   alohida   ahamiyatga   ega.Ushbu   kurs   ishida
o‘zbek   tilshunosligida   antonimiya   hodisasining   nazariy   asoslari,   uning   o‘zbek   tilida
shakllanish   va   rivojlanish   xususiyatlari,   hamda   boshqa   tillar   bilan   qiyosiy   jihatlari
o‘rganiladi.   Ish   davomida   o‘zbek   tilidagi   antonimlarning   semantik   guruhlanishi,
ularning leksik-sintaktik ko‘rinishlari, nutqdagi roli  va badiiy asarlardagi  ifodalanish
shakllari   tahlil   qilinadi.   Shuningdek,   antonimiya   hodisasining   zamonaviy
tilshunoslikdagi o‘rni va istiqbollari haqida ham fikr yuritiladi.
Kurs ishining maqsadi  — o‘zbek tilshunosligida antonimiya hodisasining ilmiy
talqinini   o‘rganish,   antonim   so‘zlarning   tildagi   o‘rni   va   ahamiyatini   aniqlashdan
iborat.
Kurs ishining vazifalari:
Antonimiya hodisasi mohiyatini ochib berish;
O‘zbek tilida antonimlarning shakllanish usullarini ko‘rsatish;
O‘zbek tilshunosligida antonimiya hodisasining tadqiq tarixini o‘rganish;
O‘zbek tilidagi antonimlarning leksik-semantik turlarini tahlil qilish;
Antonimiyadan badiiy va og‘zaki nutqda foydalanish imkoniyatlarini ochib berish;
O‘zbek va boshqa tillarda antonimiya hodisasining qiyosiy tahlilini amalga oshirish.
Tadqiqot   obyekti   —   o‘zbek   tilidagi   antonim   so‘zlar   va   ular   orasidagi   semantik
munosabatlar.
Tadqiqot   predmeti   —   o‘zbek   tilshunosligida   antonimiya   hodisasining   ilmiy
talqini,   tadqiqot   metodlari   va   ularning   natijalari.Ushbu   kurs   ishining   ilmiy   yangiligi
shundaki,   unda   o‘zbek   tilidagi   antonimlar   tizimi   zamonaviy   yondashuvlar   asosida
tahlil   qilinib,   antonimiya   hodisasi   boshqa   tillardagi   ko‘rinishlar   bilan   qiyosiy
o‘rganiladi.   Bu   esa   o‘zbek   tilining   semantik   boyligini,   uni   o‘rganishning   nazariy   va
amaliy ahamiyatini kengroq ochib berishga xizmat qiladi.
5 1-BOB. ANTONIMIYA TUSHUNCHASI VA UNING TILSHUNOSLIKDA
TADQIQI
1.1. Antonimiya hodisasi haqida umumiy ma’lumot
Antonimiya — bu tilshunoslikda semantik qarama-qarshilik asosida bog‘langan
so‘zlar   o‘rtasidagi   munosabatni   bildiruvchi   hodisadir.   Mazkur   hodisa   tildagi
oppozitsion   semantik   strukturalarni   yuzaga   keltirib,   leksik   birliklar   orasida   ichki
tizimlilikni shakllantiradi. Antonimiya hodisasi ayniqsa semasiologiyada, stilistika va
matnshunoslikda alohida o‘ringa ega.
"Antonimiya" termini ilk bor yunon tilidan kirib kelgan bo‘lib,  “anti” – qarshi ,
“onoma”   –   ism   so‘zlaridan   tashkil   topgan.   Ya’ni,   antonimlar   mazmun   jihatdan   bir-
biriga zid, qarama-qarshi tushunchalarni bildiruvchi so‘zlardir (Mahmudov N., 1995).
Misol uchun, “yorug‘” va “qorong‘i”, “yaxshi” va “yomon”, “katta” va “kichik” kabi
so‘zlar o‘zaro antonim juftlikni tashkil qiladi.
Antonimiya  atamasi  yunoncha   anti   —  “qarshi”  va  onoma   —  “ism”  so‘zlaridan
kelib   chiqqan   bo‘lib,   u   qarama-qarshi   ma’nolarni   anglatadi.   Bu   hodisa   o‘rganilishi
tilda mavjud bo‘lgan qarama-qarshiliklarni va ziddiyatlarni aniqlashda yordam beradi.
U   nafaqat   tilshunoslikda,   balki   falsafiy   va   psixologik   tadqiqotlarda   ham   o‘rganiladi,
chunki   qarama-qarshiliklarni   anglash   inson   dunyoqarashini   tushunishning   muhim
yo‘lidir.
Tilshunoslikda   antonimiya   oddiy   so‘zlar   o‘rtasidagi   qarama-qarshilik   bilan
bog‘liq   bo‘lib,   ayni   vaqtda   badiiy,   adabiy   va   nutqiy   vazifalarni   bajarishda   ham
foydalaniladi.   O‘zbek   tilshunosligida,   masalan,   G‘.   Rahmatullayevning   O‘zbek   tili
leksikasi   asarida   antonimiya   “tildagi   leksik   munosabatlar   va   so‘zlarning   ma’no
6 tizimining   bir   qismi   sifatida”   ko‘rsatilgan.   Antonimiya,   ularning   fikricha,   faqat   ikki
qarama-qarshi  ma’no o‘rtasidagi  munosabat  emas, balki umuman til tizimining ko‘p
qirrali   o‘zaro   aloqalari   o‘zida   aks   ettiradi.O‘zbek   tilidagi   antonimiyalarning   ko‘pligi
tilda   qarama-qarshiliklarning   rivojlanishiga,   mazmunning   boyishiga   va   yanada
murakkablashishiga   olib   keladi.   Shuningdek,   antonimiya   nafaqat   ijobiy   va   salbiy
ma’nolarni ajratishda, balki vaqt, fazo, holat, ruhiy holat kabi turli parametrlar orqali
ko‘rsatilgan qarama-qarshilikni ifodalashda ham qo‘llaniladi.
Tilda   antonimiya   hodisasi   faqat   ikki   so‘zning   qarama-qarshi   bo‘lishi   bilan
cheklanmaydi.   Misol   uchun,   O‘zbek   tilida   "qora"   va   "oq"   so‘zlari   antonim   sifatida
ishlatiladi,   lekin   ular   faqat   rangni   ifodalashda   emas,   balki   boshqa   ko‘plab   semantik
doiralarda   ham   qarama-qarshilikni   bildiradi,   masalan:   yaxshi   —   yomon,   issiq   —
sovuq, baxtli — baxtsiz.
Antonim   so‘zlar   o‘zining   ma’nodagi   ziddiyatlari   orqali   nutqdagi   ma’no
aniqligini   ta’minlaydi.   Shuningdek,   antonimiya   inson   tafakkurining   ikki   qutbga
bo‘lishi,   masalan,   "yo‘q"   va   "bor",   "tirik"   va   "o‘lik"   kabi   tushunchalar   orqali
voqelikni   tasvirlashning   asosiy   usuli   hisoblanadi.   Shunday   qilib,   antonimiya
tilshunoslikda nafaqat leksik hodisa, balki fikr va tafakkurning mahsulidir.
Leksik   munosabat   sifatida   antonimiya   tilshunoslikda   juda   qadimiy   tadqiqot
obyekti hisoblanadi. Qadimgi yunon tilshunoslari bu hodisani tildagi falsafiy qarama-
qarshiliklar   bilan   bog‘lab   o‘rgangan   bo‘lsa,   zamonaviy   davrda   bu   hodisa   lingvistik,
psixolingvistik va hatto kognitiv jihatdan ham izohlanmoqda.
Rus tilshunosligida  antonimiya masalasini chuqur o‘rgangan olimlardan biri —
V.V.   Vinogradov   bo‘lib,   u   antonimlarni   “semantik   oppozitsiya   asosida   bog‘langan
lug‘aviy   birliklar”   deb   ta’riflaydi   (Vinogradov   V.V.,   1956).   A.I.   Smirnitskiy   esa
antonimlarni   “qarama-qarshi   semantik   maydonga   ega   bo‘lgan   ikki   yoki   undan   ortiq
so‘zlar” sifatida izohlaydi. U shuningdek, antonimlar o‘rtasidagi qarama-qarshilikning
gradual (bosqichli)  va  mutlaq (absolute)  turlarini farqlaydi (Smirnitskiy A.I., 1956).
7 Ingliz   tilshunosligida   bu   masala   bilan   John   Lyons ,   Geoffrey   Leech   kabi
olimlar   shug‘ullangan.   John   Lyons   (1977)   antonimlarni   “gradable   (darajalanadigan)
va   complementary   (bir-birini   inkor   etuvchi)”   guruhlarga   ajratadi.   Unga   ko‘ra,   “big-
small” juftligi gradable antonim bo‘lsa, “alive-dead” esa complementary antonimdir.
O‘zbek tilshunosligida  antonimiya masalasiga birinchi bo‘lib ilmiy yondashgan
olimlardan biri  A. Madvaliyev  bo‘lib, u antonimlarni tilning estetik, ifodaviy kuchini
oshiruvchi   vosita   sifatida   baholagan.   Sh.   Rahmatullayev   esa   antonimiyani   “inson
tafakkuri  va nutqidagi  kategorik tafovutlar  ifodasi” deb tushuntiradi. Keyinchalik bu
mavzu   N.   Mahmudov ,   I.   G‘afurov ,   X.   Dadaboyev ,   S.   Suyunova   kabi   olimlar
tomonidan ham keng tadqiq etilgan.
Antonimlar ikki so‘z orasidagi semantik qarama-qarshilik asosida yuzaga keladi.
Ular tildagi  strukturaviy simmetriyani  ta’minlab, nutqning ifodaviy, ta’sirchanligini
oshiradi.   Masalan,   she’riyatda   yoki   publitsistikada   qarama-qarshi   obrazlar   orqali
dramatik   ifoda   kuchaytiriladi.   Shu   boisdan   antonimiya   faqatgina   semantik   hodisa
bo‘lib qolmay,  stilistik vosita  sifatida ham o‘z o‘rniga ega.
Antonimlarning asosiy turlari quyidagilar hisoblanadi:
 Gradable antonyms  (darajalanadigan) – issiq ↔ sovuq
 Complementary antonyms  (bir-birini inkor etuvchi) – tirik ↔ o‘lik
 Relational antonyms  (nisbiy bog‘liqlikdagi) – ota ↔ bola, sotuvchi ↔ xaridor
Demak,   antonimiya   hodisasi   til   sistemasi   doirasida   tartib,   qoidabuzarlik   va
qiyosiylik  asosida  bog‘liq  bo‘lgan  murakkab  semantik   munosabatdir.  Bu  hodisaning
tildagi   funksional   o‘rni   nafaqat   grammatik,   balki   uslubiy,   mantiqiy   va   psixologik
jihatdan ham beqiyos ahamiyat kasb etadi.
8 1.2. Antonimlarning lingvistik xususiyatlari
Antonimlar   tilning   semantik   qatlamida   muhim   o‘rin   egallaydi.   Ular   orasidagi
asosiy   munosabat   mazmuniy   qarama-qarshilik   (oppozitsionlik)   bo‘lib,   bu   holat
ko‘pincha   mantiqiy   inkor ,   darajalanish ,   nisbiylik ,   komplementarlik   kabi
lingvistik xususiyatlar bilan tavsiflanadi.
Antonimlarning lingvistik xususiyatlarini quyidagi asosiy guruhlar orqali ko‘rib
chiqish mumkin:
1. Semantik oppozitsionlik (qarama-qarshilik)
Bu antonimlarning asosiy xususiyatidir. Har bir antonim juftlik ma'no jihatdan o‘zaro
zid yoki qarama-qarshi belgilarni ifodalaydi. Masalan:
 oq ↔ qora ,
 katta ↔ kichik ,
 yaxshi ↔ yomon .
Tilshunos  A.I. Smirnitskiy  fikricha, antonimlar orasidagi qarama-qarshilik  semantik
darajada   inkor   qilish ga   asoslanadi,   ya’ni   bir   so‘zning   mavjudligi   ikkinchisining
yo‘qligini bildiradi (Smirnitskiy A.I., 1956). Bu xususiyat antonimlarni sinonimlardan
farqlovchi muhim mezondir.
2. Morfologik mustaqillik
Antonimlar,   odatda,   ikki   mustaqil   so‘z   sifatida   mavjud   bo‘ladi.   Ular   alohida
leksemalar bo‘lib, biri ikkinchisidan morfologik jihatdan hosil qilinmaydi. Masalan:
9  yoqimli  ↔   yoqimsiz  — bu juftlik morfologik antonimiya emas, balki   prefiksal
neologizm   yoki   grammatik   inkor     holatidir.
Shuning   uchun   lingvistik   tadqiqotlarda   morfologik   jihatdan   mustaqil   bo‘lgan
antonimlar asos sifatida olinadi (Lyons J., 1977).
3. Stilistik vosita sifatida faol ishlatilish
Antonimlar ko‘plab stilistik san’at uslublarida (antitezis, parallelizm, litota, giperbolla
va boshqalar)   muhim  rol  o‘ynaydi. Ayniqsa,   she’riyat   va   nutq madaniyati da ifoda
kuchini   oshiradi:   “Sen   xayolsan   —   men   haqiqat,
Sen   yiroqsan   —   men   yaqinman.”
Bu  kabi  ifodalar  antonimlar  vositasida   tuziladi  va  ularning stilistik  salohiyati  yuqori
bo‘ladi (Rahmatullayev Sh., 1975).
4. Kontekstga bog‘liqlik
Ko‘pgina   antonimlar   kontekstual   xarakterga   ega   bo‘lib,   ular   faqat   ma’lum
kontekstda antonimlik munosabatida namoyon bo‘ladi. Masalan,  “og‘ir” ↔ “yengil”
juftligi   yuk   uchun   to‘g‘ri   kelsa,   “og‘ir   kun”   ↔   “yengil   kun”   iborasi   kontekstual
antonimlikdir.
Bu xususiyat  semantik elastiklik  deb ham yuritiladi (Leech G., 1981).
5. Darajalanish va spektrlilik
Aksariyat antonimlar darajalanadigan belgilarni bildiradi:
 sovuq ↔ iliq ↔ issiq
 yashil ↔ sariq ↔ qizil
Bu holatda antonimlar   ekstremal qutblar ni bildiradi, oraliq holatlar esa gradatsiyani
yuzaga keltiradi.  J. Lyons  bunday juftliklarni  gradable antonyms  deb ataydi (Lyons
J.,   1977).   Ular   oraliq   qiymatlarni   inkor   qilmaydi,   faqat   chegaraviy   belgilarga   ega
bo‘ladi.
6. Leksik-daraja munosabatida qatnashish
10 Antonimlar   tildagi   leksik-morfemik   qatlamda   mustahkam   joy   egallaydi.   Ular
ko‘pincha  bir xil so‘z turkumi ga mansub bo‘ladi. Masalan:
 ot:  dushman  ↔  do‘st
 sifat:  qalin  ↔  yupqa
 fe’l:  ochmoq  ↔  yopmoq
 ravish:  tez  ↔  sekin
Bu xususiyat antonimlar orasidagi grammatik-paradigmatik uyg‘unlikni ta’minlaydi.
7. Sinonimlar bilan bog‘liq tizimda ishtirok etish
Tilshunoslar   fikricha,   antonimlar   sinonimik   qator   bilan   ham   bevosita   bog‘liq.
Masalan,   kambag‘al   ↔   boy   antonim   juftligiga   quyidagi   sinonimlar   ham   daxldor
bo‘lishi mumkin:
 miskin ,   nochor ,   muhtoj   ↔   badavlat ,   davlatmand
Bu tizimni  leksik-qarama-qarshi qator  deb ham yuritish mumkin.
Antonimlarning lingvistik xususiyatlari ularning semantik, morfologik, uslubiy va
kontekstual   imkoniyatlari   orqali   tilda   faol   ishtirok   etishida   namoyon   bo‘ladi.   Ular
nafaqat tilning semantik strukturasini tashkil qiladi, balki matn va nutqning obrazlilik,
ifodalilik, lo‘ndalik kabi funksiyalarini kuchaytiruvchi kuchli vositadir.
8. Antonimlar tizimli va paradigmatik munosabatda bo‘ladi
Antonimlar   tilning   paradigmatik  qatlamida   qarama-qarshi   juftliklar   sifatida  bir-
biriga bog‘lanadi. Bu degani, ular  tizimdagi boshqa birliklarga  ham ma’no jihatidan
nisbatan   joylashadi.   Masalan,   “uzun”   so‘zining   antonimi   “qisqa”   bo‘lishi   mumkin,
biroq kontekstdan kelib chiqib, “kalta”, “ixcham” kabi boshqa qarama-qarshi birliklar
bilan   ham   muqobillashadi.
Bu holat  G.A. Zolotova  tomonidan antonimlarning  tizimli oppozitsion paradigmasi
deb nomlanadi (Золотова Г.А., 1982).
11 9.   Antonimlar   mukammal   (absolyut)   va   nomukammal   (nisbiy)   bo‘lishi
mumkin
Lingvistik adabiyotlarda antonimlar ikki asosiy turga bo‘linadi:
 Absolyut   antonimlar   —   to‘liq   ziddiyat   bildiradi:   o‘lik   –   tirik ,   to‘g‘ri   –
noto‘g‘ri .
 Nisbiy antonimlar  — ziddiyat darajali bo‘ladi:  issiq – sovuq ,  baland – past .
Bu   tasnif   Charles   C.   Fries   va   keyinchalik   Y.   Apresyan   tomonidan   ishlab
chiqilgan   (Apresyan   Yu.D.,   1967).
Ushbu   qarashga   ko‘ra,   absolyut   antonimlar   da   oraliq   holat   bo‘lmaydi,   nisbiy
antonimlar  esa gradatsiyalidir.
10. Sinonimiyaga qarshi tashkil topgan semantik muvozanat
Antonimlar   til   tizimida   sinonimiyaga   muvozanatli   ziddiyat   sifatida   ko‘riladi.
Masalan,   “quvnoq”   so‘zining   sinonimlari:   shod ,   xushchaqchaq ,   zavqli   bo‘lsa,   unga
qarama-qarshi   “g‘amgin”   so‘zining   ham   o‘ziga   xos   antonimiy   qatori   bor:   zerikarli ,
huzunli ,   yig‘loqi .   Bu   semantik   muvozanat   tilning   barqarorligi   uchun   muhim   deb
hisoblanadi (Мельчук И.А., 1988).
11. Antonimlar orqali ideologik va madaniy kodlar ifodalanadi
Ba’zi   holatlarda   antonimlar   shunchaki   til   birliklari   emas,   balki   ma’naviy–
madaniy tushunchalar tizimi  sifatida qaraladi. Masalan:
 Halol   –   harom ,   do‘zax   –   jannat ,   ezgulik   –   yovuzlik   —   bular   diniy,   axloqiy,
mafkuraviy   tizimlar   bilan   bog‘liq   antonimlar   bo‘lib,   ularning   semantik   kuchi
mentalitetga bog‘liq  bo‘ladi.
Tilshunos   V.A.   Zvegintsev   bu   jarayonni   “semantik   arxetiplar   zaminida   tashkil
topgan oppozitsiyalar” deb izohlaydi (Zvegintsev V.A., 1981).
12. Frazeologik birliklarda antonimiyaviy juftliklar
12 Ba’zi antonimlar faqat so‘z darajasida emas, balki  frazeologik birliklar  shaklida
ham ishlatiladi:
 ko‘z ochib yumguncha – asrlab kutmoq ,
 bir zumda – uzoq vaqt mobaynida .
Bu holat antonimlarning  stilistik, kontekstual va metaforik kuchini  oshiradi.
1.3. Antonimiya va unga yaqin hodisalar (qarama-qarshilik, ziddiyat)
Tilshunoslikda   antonimiya   —   bu   so‘zlar   orasida   qarama-qarshi   ma’no
munosabatining   mavjudligi   bilan   ajralib   turadigan   leksik   hodisadir.   Ammo   barcha
qarama-qarshilik   ifodalovchi   birliklar   ham   antonim   deb   hisoblanmaydi.   Chunki
antonimiya o‘ziga xos  strukturaviy, semantik va paradigmatik xususiyatlarga ega
bo‘lgan  hodisa bo‘lib, unga yaqin leksik hodisalar bilan tafovutda turadi.
1. Qarama-qarshilik (oppozitsiya) va antonimiya
Qarama-qarshilik   —   bu   umumiy   semantik   hodisa   bo‘lib,   u   turli   til   birliklari   orasida
(hatto   grammatik   shakllarda   ham)   vujudga   keladi.   Har   bir   antonim   juftlik   —   bu
oppozitsiya, ammo har bir oppozitsiya antonimiya emas.
Masalan:
 kun – tun  — bu antonimiya (leksik oppozitsiya),
 bor   –   yo‘q   —   bu   esa   komplementar   oppozitsiya ,   ya’ni   birining   mavjudligi
boshqasining yo‘qligini bildiradi.
Tilshunos   A.I.   Smirnitskiy   fikricha,   antonimiya   —   oppozitsiyaning   maxsus
turidir , ya’ni unda leksik birliklar aniq struktural oppozitsiyada bo‘ladi (Smirnitskiy
A.I., 1956).
2. Ziddiyat (konflikt) va antonimiya
13 Ziddiyat   tushunchasi   ko‘proq   mantiqiy   va  stilistik   hodisa   sifatida   qaraladi.  U   matn
yoki   nutq   doirasida   yuzaga   keladi.
Ziddiyat ko‘pincha antonimlar vositasida yuzaga keladi, ammo bu doimiy bog‘liqlik
emas. Masalan: “To‘g‘ri so‘z og‘riqli bo‘lsa ham, yolg‘on lazzatli tuyuladi.”
Bu   yerda   ziddiyat   –   mazmuniy   qarama-qarshilik   asosida   yaratilgan,   ammo
antonimiya faqat “to‘g‘ri – yolg‘on” juftligidagina mavjud.
Sh.Rahmatullayev  bu masalaga e’tibor qaratib shunday deydi:
“Ziddiyat   voqelikda   mavjud   bo‘lgan   hodisalarning   ichki   qarama-qarshiligidir,
antonimiya   esa   bu   ziddiyatning   til   vositasida   ifodalanishidir”   (Rahmatullayev   Sh.,
1975).
3. Gradatsiya (darajalanish) va antonimiya
Ba’zida   antonimlar   bir-biriga   bosqichma-bosqich   yaqinlashuvchi   (yoki
uzoqlashuvchi)   belgilarning   chegarasini   bildiradi.   Bunday   hodisalar   gradatsion
ziddiyat deb ataladi:
 issiq – iliq – sovuq ,
 kambag‘al – o‘rtamiyona – boy .
Bu   misollar   antonimiya   bilan   bevosita   bog‘liq   bo‘lsa-da,   undagi   oraliq   birliklar
antonimiya   doirasiga   kirmaydi.   Tilshunos   John   Lyons   bu   jarayonni   “scalar
opposition” deb ataydi va uni  darajali antonimiya  deb tasniflaydi (Lyons J., 1977).
4. Komplementarlik va antonimiya
Komplementarlik   —   bu   qarama-qarshi   so‘zlar   o‘zaro   inkor   etuvchi   va   to‘liq
bo‘luvchi  munosabatda bo‘lishidir. Masalan:
 tirik – o‘lik ,
 bor – yo‘q .
14 Bu   holatda   oraliq   holat   yo‘q,   ya’ni   subyekt   faqat   ikkita   holatdan   birida   bo‘lishi
mumkin.   Komplementar   antonimlar,   aksariyat   hollarda,   loyiq   keluvchi   semantik
maydonlar  bilan cheklanadi (Apresyan Yu.D., 1967).
5. Konversiya va antonimiya
Konversiv   juftliklar   ham   ko‘pincha   antonimiya   bilan   aralashtiriladi,   ammo   ular
o‘zaro  subyektiv-nisbiy  qarama-qarshilikda bo‘ladi:
 sotmoq – sotib olmoq ,
 ota – bola ,
 oldi – orqa .
Konversiya   —   bu   ikki   harakat,   holat   yoki   nisbatning   qarama-qarshi   yo‘nalishda
ifodalanishidir. U antonimiyaviy ziddiyatdan farqli ravishda  har doim   munosabatga
asoslangan  (relyatsion) hodisadir.
Tilshunos  E. Kruass  ta’kidlaganidek:
“Konversivlik har ikkala a’zosi bir-birini talab qiladi, antonim esa inkor etadi” (Kroos
E., 1982).
6. Antitezis va antonimiya
Antitezis   —   bu   uslubiy   (stilistik)   figura   bo‘lib,   u   nutqda   qarama-qarshi   fikrlarni
taqqoslash orqali ifoda kuchini oshiradi. Bu holatda antonimlar asosiy vosita sifatida
ishlatiladi:
“Sen   toshsan   —   men   suv,
Sen sovuqsan — men issiq.”
Shunday   qilib,   antitezis   —   bu   antonimiyaga   tayanadigan   nutqiy   qurilish ,   ammo
uning   mavjudligi   antonimiya   mavjudligini   kafolatlamaydi.   Stilistika   sohasida   bu
oppozitiv konstruksiya  deb yuritiladi (Galperin I.R., 1981).
15 2-BOB. O‘ZBEK TILIDA ANTONIMLARNING TADQIQI VA TASNIFI
2.1. O‘zbek tilshunosligida antonimiya hodisasining o‘rganilishi tarixi
O‘zbek   tilshunosligida   antonimiya   hodisasi   alohida   leksik-semantik   kategoriya
sifatida XX asrning o‘rtalaridan boshlab o‘rganila boshlagan. Biroq bu hodisaning til
tizimidagi   chuqur   semantik   va   funksional   xususiyatlari   XX   asrning   oxiri   va   XXI
asrning boshlarida yanada faol tadqiq etildi. O‘zbek tilining boy antonimik resurslari,
ularning badiiy nutqdagi roli, uslubiy imkoniyatlari, xalq og‘zaki ijodidagi akslanishi
hamda   boshqa   tillardagi   zidlik   birliklari   bilan   o‘zaro   aloqadorligi   tilshunos   olimlar
e’tiborini tobora ko‘proq torta boshladi.
Dastlabki   tadqiqotlar.   Ilk   bor   antonimiya   haqida   qisqacha   fikrlar   Sh.
Rahmatullayev ning   “O‘zbek   tilining   leksikologiyasi”   (1975)   asarida   uchraydi.   U
antonimlarni   "o‘zaro   zid   ma’noli,   leksik   paradigmaga   kiruvchi   birliklar"   deb
ta’riflaydi   va   ularning   til   tizimidagi   o‘rnini   ko‘rsatadi.   Rahmatullayevga   ko‘ra,
antonimlar   har   doim   bitta   tushuncha   doirasida   yuzaga   keladi   va   ular   muqarrar
semantik   bog‘liqlikka   ega   bo‘ladi.   Uning   fikricha,   antonimlar   matnda   nafaqat
semantik   ziddiyat,   balki   uslubiy   kuch   va   emotsional   effekt   hosil   qilish   vositasi
hamdir.
Bu   fikrlarni   G‘.   G‘anieva   o‘zining   tadqiqotlarida   rivojlantiradi.   U
antonimiyaning   adabiy   matnlardagi   roli,   badiiy   ifodadagi   uslubiy   yuklamalari   va
16 estetik   ziddiyatni   kuchaytirishdagi   funksiyasini   tahlil   qiladi.   Unga   ko‘ra,   antonimlar
poetik   va   dramatik   uslubda,   ayniqsa   she’riyatda,   mantiqiy   qarama-qarshilik   va
emotsional zamin yaratish uchun ishlatiladi.
Zamonaviy   tadqiqotlar.   Keyingi   bosqichda   antonimlarning   grammatik
shakllari, semantik turlari, so‘z turkumlariga bog‘liqligi va funksional qo‘llanilishi  M.
Mirtojiyev, N. Jo‘rayev, D. Soliyev  va boshqa olimlar tomonidan keng tadqiq etildi.
Jumladan,   M.   Mirtojiyev   antonimlarni   grammatik   jihatdan   tahlil   qilib,   ularning
kontekstual, morfologik, va sintaktik shakllanishi haqida izchil ma’lumot beradi.
T.   Mahmudov   esa   antonimlarning   turlarini   belgilashda   gradatsion,
komplementar va konversiv antonimlar  tasnifiga asoslanadi. Bu tasnif, asosan, rus
tilshunosligi   (ayniqsa   A.I.   Smirnitskiy   va   Yu.D.   Apresyan)   asosida   shakllangan
bo‘lib, o‘zbek tilida ham qo‘llanilayotgan samarali model hisoblanadi.
B. Yo‘ldoshev  esa antonimiya hodisasini faqat leksik darajada emas, balki  matn
lingvistikasi va nutqiy pragmatika  doirasida ko‘rib chiqadi. Unga ko‘ra, antonimlar
nafaqat so‘z darajasida, balki  ibora, frazeologizm, hatto butun gaplar oralig‘ida ham
yuzaga keladi va bu holat tilni emotsional-estetik jihatdan boyitadi.
Xalq   og‘zaki   ijodida   va   madaniy   kontekstda   antonimiya.   O‘zbek   xalq
og‘zaki ijodi, maqollar, matallar, aforizmlar va xalqona hikmatlarda antonimiya keng
va faol ishlatiladi. Masalan, “Yaxshilik yomonlikni yutar”, “Kambag‘al boyga boqadi,
boy   do‘zaxga   yo‘l   topadi”   kabi   xalq   iboralarida   zidlik   orqali   kuchli   mantiqiy   va
axloqiy   xulosa   chiqariladi.   Bu   esa   antonimlarning   milliy   tafakkurda   ham   o‘rni
borligini ko‘rsatadi.
Kognitiv   va   madaniy   yondashuvlar.   So‘nggi   yillarda   antonimiya   hodisasi
kognitiv   lingvistika   nuqtai   nazaridan   ham   o‘rganilmoqda.   Bu   yondashuvda
antonimlar   inson   tafakkuridagi   kontrast   tushunchalarning   til   vositasida   ifodalanishi
sifatida   qaraladi.   S.   Rasulova   (2020)   kabi   tadqiqotchilar   antonimiyaning   mental
17 kontseptlar   bilan   bog‘liqligini   tahlil   qilgan   holda,   uni   tafakkur   va   madaniyat   bilan
bevosita bog‘liq fenomen sifatida talqin qiladi.
O‘zbek   tilshunosligida   antonimiya   hodisasi   dastlab   umumiy   leksik   hodisa
sifatida yoritilgan bo‘lsa-da, keyingi yillarda u kompleks semantik va stilistik hodisa
sifatida   turli   yondashuvlar   orqali   chuqur   tahlil   qilinmoqda.   Bunda   xorijiy   lingvistik
yutuqlar   (Smirnitskiy,   Apresyan,   Lyons,   Cruse)   bilan   mahalliy   tadqiqotchilar
yondashuvlari  uyg‘unlashgan. Shu bilan birga, antonimiya hali ham to‘liq o‘rganilib
bo‘lmagan   soha   bo‘lib,   ayniqsa   bolalar   tili,   dialektal   nutq,   metafora   va   memetik
kontekstlarda  tadqiq qilish istiqbollari mavjud.
2.2. O‘zbek tilida antonimlarning semantik guruhlarga ajratilishi
O‘zbek   tilida   antonimlarni   o‘rganishda   ularni   semantik   xususiyatlariga   ko‘ra
guruhlarga   ajratish   muhim   nazariy   va   amaliy   ahamiyatga   ega.   Semantik   tasnif
antonimlar   o‘rtasidagi   ma’no   qarama-qarshiligining   turli   darajalarini,   ularning
anglatgan tushunchalar doirasidagi aloqalarini tahlil qilishga imkon beradi. Bu tasnif,
shuningdek,   antonimlarning   qaysi   hodisa   yoki   kategoriya   doirasida   shakllanishini
ko‘rsatadi.
Tilshunoslikda,   jumladan   o‘zbek   tilshunosligida   antonimlar   odatda   quyidagi
asosiy  semantik guruhlarga  bo‘linadi:
1. Gradatsion (zinasimon) antonimlar
Bu   turdagi   antonimlar   orasida   nisbiylik ,   oraliq   bosqichlar   mavjud   bo‘ladi.
Ya’ni   bu   antonimlar   orqali   ifodalanadigan   xususiyatlar   ziddiyatli   bo‘lsa-da,   ular
orasida farqlovchi darajalar mavjud. Masalan:
 issiq ↔ sovuq
 katta ↔ kichik
18  uzun ↔ qisqa
 kuchli ↔ zaif
Gradatsion antonimlar ko‘pincha darajalanuvchi sifatlar, holatlar yoki harakatlar
orqali   ifodalanadi.   Ular   o‘zaro   mantiqiy   bog‘liqlikda   bo‘lib,   tilshunoslikda
oppozitsiya zanjiri  shaklida qaraladi.
2. Komplementar (to‘ldiruvchi, mutlaq qarama-qarshi) antonimlar
Komplementar   antonimlarda   oraliq   holat   bo‘lmaydi   —   bu   ikki   birlikdan   biri
mavjud   bo‘lsa,   ikkinchisi   yo‘q   deb   qaraladi.   Bunday   antonimlar   mutlaq   ziddiyat ni
ifodalaydi. Masalan:
 tirik ↔ o‘lik
 erkak ↔ ayol
 bor ↔ yo‘q
 ha ↔ yo‘q
Ular bo‘lishli va bo‘lishsiz holatlarni qat’iy ajratib beradi. Bu turdagi antonimlar
ko‘proq   mantiqiy   dikhotomiya   asosida   yuzaga   keladi   va   ko‘pincha   klassifikatsion
belgilarni bildiradi.
3. Konversiv (qarama-harakatli) antonimlar
Konversiv   antonimlar   harakat   yoki   munosabatning   qarama-qarshi   yo‘nalishini
bildiradi.   Bu   juftliklar   o‘zaro   bir-birini   to‘ldiradi,   lekin   ma’nodagi   qarama-qarshilik
subyekt va obyekt rolidagi o‘zgarish  orqali yuzaga keladi. Masalan:
 sotmoq ↔ sotib olmoq
 berish ↔ olish
19  er ↔ xotin
 o‘qituvchi ↔ o‘quvchi
Konversiv antonimlar, ayniqsa fe’l  va ot  so‘z turkumlarida ko‘p uchraydi. Ular
pragmatik nutqiy vaziyatlarda o‘zaro pozitsiyani bildiradi.
4. Vektorli (yo‘nalishli) antonimlar
Bu   guruhdagi   antonimlar   harakat   yoki   holatning   qarama-qarshi   yo‘nalishini
bildiradi. Ular ba’zan gradatsion antonimlarga yaqin bo‘lsa-da, ular har doim harakat
yo‘nalishi bilan ajralib turadi. Masalan:
 ko‘tarilmoq ↔ tushmoq
 kelmoq ↔ ketmoq
 yuqoriga ↔ pastga
Bu   antonimlar,   ayniqsa   kinetik   harakatlar ,   joylashuv ,   vaqt   va   makon
ifodalovchi birliklarda uchraydi.
5. Emotsional antonimlar
Bular   inson   his-tuyg‘ulari,   ruhiy   holati   va   subyektiv   baholar   bilan   bog‘liq
bo‘lgan antonimlardir. Masalan:
 baxtli ↔ g‘amgin
 quvonmoq ↔ yig‘lamoq
 yaxshi ko‘rmoq ↔ yomon ko‘rmoq
Bu   antonimlar   stilistik   jihatdan   ko‘proq   badiiy   adabiyot   va   nutqiy   ifoda
vositalarida ishlatiladi, shuningdek,  metaforik ma’no da ham paydo bo‘ladi.
20 Tadqiqotchilar yondashuvi
O‘zbek tilshunosligida bu guruhlar har xil nomlanishi yoki ta’riflanishi mumkin,
ammo ularning semantik mohiyati umumiydir. Jumladan:
 B. Yo‘ldoshev  antonimlarni  logik asoslar ga ko‘ra ajratishni ilgari suradi.
 M.   Mirtojiyev   semantik   guruhlarga   asoslangan   holda   antonimlarning
grammatik realizatsiyasini  tahlil qilgan.
 S.   Rasulova   esa   bu   antonimlar   orasidagi   kognitiv   bog‘liqlik ni   tadqiq   etib,
ularni tafakkur modellari doirasida tahlil qiladi.
Shuningdek,   xalq   tilida   va   maqollarda   ko‘plab   antonim   juftliklar   o‘zaro   semantik
guruhlar  asosida yuzaga kelgan. Masalan:   “To‘q ochning ahvolini  bilmas”, “Yaxshi
bilan   yomon   oshnasiz   bo‘lmas”   kabi   iboralarda   gradatsion   va   emotsional
antonimiyalar mujassam.
Xulosa.   Demak,   o‘zbek   tilida   antonimlarning   semantik   guruhlarga   ajratilishi
ularning   til   tizimidagi   chuqur   semantik,   sintaktik   va   uslubiy   munosabatlarini
anglashga   yordam   beradi.   Bu   guruhlash   orqali   antonimlarning   lingvistik
imkoniyatlarini   kengaytirish,   ularni   leksik   va   kognitiv   jihatdan   tahlil   qilish,
shuningdek,   ularni   til   o‘rgatish,   tarjima   va   uslubiy   tahlil   sohalarida   qo‘llash
imkoniyati   ortadi.   Ayniqsa,   antonimlar   asosida   zidlik   kontrastlari ,   assotsiativ
munosabatlar ,  semantik spektr  va  kultural kontekstlar ni ochib berish mumkin.
21 2.3.   So‘z   turkumlari   bo‘yicha   antonimlarning   namoyon   bo‘lishi
(fe’llar, sifatlar, otlar, ravishlar)
O‘zbek   tilida   antonimlar   faqat   semantik   guruhlar   bilan   cheklanmay,   so‘z
turkumlariga   ko‘ra   ham   farqlanadi.   Har   bir   so‘z   turkumi   o‘ziga   xos   antonimik
munosabatlarga   ega   bo‘lib,   ularning   til   tizimidagi   funktsional   ahamiyati   farqlanadi.
Quyida   asosiy   mustaqil   so‘z   turkumlari   bo‘yicha   antonimlarning   turlari   va
xususiyatlari ko‘rib chiqiladi.
1. Sifatlarda antonimiya
Sifatlar   —   predmetning   belgisi,   xususiyatini   bildiruvchi   so‘zlar   bo‘lib,
antonimlar bu turkumda eng ko‘p uchraydi. Sifatdagi antonimlar orqali subyekt yoki
obyektga   nisbatan   baho,   daraja,   holat   kabi   semantik   kontrastlar   ifodalanadi.   Ular
ko‘pincha  gradatsion , ba’zida  komplementar  antonimlar guruhiga kiradi.
Misollar:
 yaxshi ↔ yomon
 baland ↔ past
 qattiq ↔ yumshoq
 yangi ↔ eski
 chiroyli ↔ xunuk
22 Akademik   B.   Yo‘ldoshev   sifat   antonimlarini   “mavhum   tushunchalar   o‘rtasidagi
semantik differensiallik” orqali hosil bo‘ladi, deb izohlaydi.
Sifatlar   nutqda   tez-tez   stilistik   kontrast   vositasi   sifatida   qo‘llaniladi,   ayniqsa
badiiy matnlarda:   “Oq niyat bilan qora ko‘ngil yonma-yon yashaydi”  kabi iboralarda
semantik va emotsional qarama-qarshilik mavjud.
2. Fe’llarda antonimiya
Fe’llar harakat, holat yoki jarayonni bildiradi. Fe’l antonimlar odatda   konversiv
va   yo‘nalishli   antonimlar   tarzida   yuzaga   keladi.   Ya’ni,   ular   orqali   harakatning
qarama-qarshi yo‘nalishi yoki natijasi  ifodalanadi.
Misollar:
 ochmoq ↔ yopmoq
 bermoq ↔ olmoq
 kirib kelmoq ↔ chiqib ketmoq
 yig‘lamoq ↔ kulmoq
 ko‘tarilmoq ↔ tushmoq
  T. Qorayeva  o‘z tadqiqotlarida fe’l antonimlarining kommunikativ vazifasiga e’tibor
qaratib, ular yordamida  nutqning axborot zichligi ortishi ni ta’kidlaydi.
Fe’llar   orasidagi   antonimiyalik   ko‘pincha   aspektual   (jarayonli)   va   rezultativ
(natijali)   xususiyatlar   orqali   ham   yuzaga   keladi.   Masalan,   boshlamoq   ↔   tugatmoq
juftligi harakatning fazalariga asoslanadi.
3. Otlar orasidagi antonimiyalik
Otlar   semantik   jihatdan   nisbatan   kam   antonim   juftliklar   hosil   qiladi,   lekin   ular
mavjud.   Ot   so‘z   turkumidagi   antonimlar   ko‘pincha   komplementar   va   sotsial   rolga
asoslangan  qarama-qarshiliklardan tashkil topadi.
23 Misollar:
 do‘st ↔ dushman
 erkak ↔ ayol
 ota ↔ ona (ba’zi kontekstlarda)
 kun ↔ tun
 hayot ↔ o‘lim
  M.   Mirtojiyev   otlar   orasidagi   antonimlarni   ko‘proq   kul’turologik   qarama-
qarshiliklar orqali tahlil qilib, ularni milliy tafakkurdagi dualizm bilan bog‘laydi.
Ot so‘z turkumidagi antonimlar ko‘pincha  konseptual ziddiyat  asosida vujudga
keladi, ayniqsa diniy, ijtimoiy va falsafiy matnlarda keng qo‘llanadi.
4. Ravishlarda antonimiya
Ravishlar  harakatning tarzini, joyini, vaqtini bildiruvchi so‘zlar  bo‘lib, ularning
orasida   ham   antonim   juftliklar   mavjud.   Ravish   antonimlari   ko‘pincha   yo‘nalish ,
tezlik ,  daraja  asosida yuzaga keladi.
Misollar:
 tez ↔ sekin
 yuqoriga ↔ pastga
 oldinga ↔ orqaga
 erta ↔ kech
 to‘g‘ri ↔ egri
  N.   Normurodov   ravishlar   orasidagi   antonimiyani   “harakat   zamon   va   makon
kontekstida yuzaga keladigan semantik qarama-qarshilik” deb izohlaydi.
24 Ravish   antonimlari   ba’zan   metaforik   ma’noda   ishlatiladi:   “Tez   yegan   tuz
yemaydi, sekin yurgan manzil topadi”  — bu misolda tez ↔ sekin ravishlari antonimik
kontrast bilan birga  ma’naviy tafsir  yuklamasiga ham ega.
Xulosa  Shunday qilib, o‘zbek tilidagi antonimlar har bir mustaqil so‘z turkumida
o‘ziga   xos   semantik   va   funksional   jihatlar   bilan   namoyon   bo‘ladi.   Sifatlarda   ular
ko‘proq baholovchi va darajalovchi xarakter kasb etsa,  fe’llarda  harakatlar o‘rtasidagi
ziddiyat,  otlarda  konseptual yoki ijtimoiy ziddiyatlar,  ravishlarda  esa vaqt-makon va
harakat   uslubi   orqali   aks   etadi.   Har   bir   turkumdagi   antonimlar   tilda   mantiqiy-
mazmuniy tartib, uslubiy kontrast va kommunikativ samaradorlikni ta’minlaydi.
3-BOB.   O‘ZBEK   VA   BOSHQA   TILLARDA   ANTONIMIYANING   QIYOSIY
TAHLILI
3.1. O‘zbek va rus tillarida antonimiyaning umumiy va farqli jihatlari
O‘zbek va rus tillarida antonimiya hodisasi umumiy til hodisasi sifatida mavjud
bo‘lsa-da, har ikkala tilning tuzilishi, leksikasi va madaniy tafakkuri asosida u turlicha
ifodalanadi.   Qiyosiy   tahlil   shuni   ko‘rsatadiki,   bu   tillarda   antonimiyaga   oid   asosiy
o‘xshashliklar  va  muhim farqlar  mavjud.
1. Umumiy jihatlar
a) Semantik asosga tayanish
Har   ikki   tilda   antonimlar   semantik   qarama-qarshilik   asosida   hosil   bo‘ladi.
Masalan:
 o‘zbekcha:  katta – kichik ,  sovuq – issiq
 ruscha:  большой – маленький ,  холодный – тёплый
Ushbu   juftliklar   baholovchi   va   darajalovchi   xarakterga   ega   bo‘lib,   gradatsion
antonimlar  guruhiga kiradi.
b) So‘z turkumlari bo‘yicha ko‘p shakllanish
25 O‘zbek   va   rus   tillarida   ham   antonimlar   asosan   sifat,   fe’l,   ot   va   ravish
turkumlarida   keng   qo‘llaniladi.   Bu   holat   tillarning   umumiy   strukturaviy
xususiyatlaridan dalolat beradi.
c) Nutqdagi stilistik rol
Ikkala   tilda   ham   antonimlar   emotsional   ta’sir   kuchi ,   mantiqiy   kontrast   va
stilistik vosita  sifatida keng qo‘llaniladi, ayniqsa badiiy adabiyot va publitsistikada.
2. Farqli jihatlar
a) Til qurilishi va fleksiyaga bog‘liq tafovutlar
Rus   tili   flektiv   til   bo‘lib,   morfologik   imkoniyatlari   keng:   so‘zlarning   ko‘plik,
kelishik,   zamon,   jins   shakllari   morfologik   o‘zgaruvchan.   Bu   esa   antonimlarning
ko‘proq  grammatik kombinatsiyalar  orqali yuzaga chiqishiga imkon beradi. O‘zbek
tili   esa   agglutinativ   til   bo‘lib,   unda   affikslar   orqali   so‘z   yasaladi,   lekin   morfologik
o‘zgaruvchanlik chegaralanganroq.
b) Antonimik birliklarning hosil bo‘lish usuli
O‘zbek tilida antonimlar ko‘pincha  leksik yo‘l bilan  shakllansa (masalan:  ochiq
– yopiq ), rus tilida esa  prefikslar yordamida  antonimik juftliklar keng tarqalgan:
 честный – нечестный (halol – nohalol)
 понятный – непонятный (tushunarli – tushunarsiz)
Bu   farq   rus   tilida   antonimiyaning   grammatik   yo‘l   bilan   ham   hosil   bo‘lishi
mumkinligini ko‘rsatadi.
c) Kontekstual va stilistik yondashuv
Rus tilida antonimlar ko‘pincha  ironik, kinoyaviy  kontekstda qo‘llaniladi:
 Он   такой   умный,   что   аж   глупый.
O‘zbek   tilida   esa   xalqona   va   maqoliy   iboralar   vositasida   semantik   kontrast
beriladi:
26  “Kattadan so‘ramay kichik ish tutma.”
d) Leksik boylik darajasi
Rus   tilida   antonimlar   ko‘pincha   yuqori   darajadagi   sinonimik   va   antonimik
qatorlar   bilan   bog‘lanadi.   O‘zbek   tilida   ham   bu   holat   mavjud,   biroq   etimologik
jihatdan  ko‘proq turkiy ildizga ega antonimlar ustunlik qiladi.
Shuni   alohida   ta’kidlash   joizki,   rus   tilida   antonimiya   hodisasi   V.V.
Vinogradov, N.Yu. Shvedova, G.A. Zolotova kabi yirik olimlar tomonidan lingvistik,
stilistik   va   psixolingvistik   nuqtai   nazardan   chuqur   tadqiq   etilgan.   Bu   tilshunoslar
fikricha,   antonimlar   faqat   leksik   darajada   emas,   balki   mantiqiy-tarqqiy   vosita
sifatida nutqni dinamizm bilan ta’minlaydi. Masalan, V.V. Vinogradov antonimiyani
“inson tafakkurining asosiy oppozitsion mexanizmi” deb ataydi.
O‘zbek   tilshunosligida   esa   bu   hodisa   asosan   leksik-semantik   doirada   ko‘rib
chiqiladi.   N.A.   Mahmudov,   Sh.   Rahmatullayev,   O.   Yo‘ldoshev   kabi   olimlar
antonimiyani   so‘zlar   orasidagi   semantik   bog‘liqlikning   ziddiyatli   shakli   sifatida
talqin qilgan. Bu yondashuv, ayniqsa, xalq og‘zaki ijodida antonimik juftliklar orqali
tazod, muvozanat va nasihat ifodalangan maqollarda yaqqol ko‘zga tashlanadi:
 Yaxshilik unutilmas, yomonlik unutulmas.
 To‘ying bo‘lsa, yigit, yig‘la; motaming bo‘lsa, kul.
Bundan   tashqari,   kommunikativ   maqsad   jihatidan   qaralganda   ham   o‘zbek   va
rus   tillaridagi   antonimlar   o‘rtasida   farqlar   mavjud.   Rus   tilida   antonimlar   ko‘proq
kontrastni kuchaytirish  uchun ishlatilsa, o‘zbek tilida esa ular  axloqiy me’yorlar va
ijtimoiy qadriyatlarni targ‘ib qilish  vositasi sifatida qo‘llaniladi.
So‘z   boyligi   va   antonimlarning   darajasi   ham   ahamiyatlidir.   Rus   tilidagi
antonimlarning   katta   qismi   universal   kontseptsiyalarga   (hayot-o‘lim,   tinchlik-
urush,   do‘st-dushman)   tayanadi,   o‘zbek   tilida   esa   bu   hodisa   turkiy   tafakkur   va
qadriyatlar   tizimi   bilan   chambarchas   bog‘langan.   Shuning   uchun   o‘zbek   tilidagi
27 antonimlar   ko‘pincha   milliy   ruh,   urf-odat   va   ijtimoiy-madaniy   kontekstlar   orqali
shakllanadi.
Xulosa   O‘zbek   va   rus   tillarida   antonimiya   hodisasi   umumiyliklar   bilan   birga,
muhim   farqlarga   ham   ega.   Har   ikkala   tilning   tuzilishi,   semantik   imkoniyatlari   va
stilistik konvensiyalari antonimlarning yuzaga chiqishi va ishlatilishiga bevosita ta’sir
ko‘rsatadi.   Qiyosiy   yondashuv   orqali   antonimiya   fenomenining   universalligini,   shu
bilan birga har bir tilga xos o‘ziga xosligini ham ko‘rish mumkin.
3.2. O‘zbek va ingliz tillarida antonimlarning qiyosiy tahlili
O‘zbek   va   ingliz   tillarida   antonimiya   hodisasi   inson   tafakkuri   va   til   orqali
ifodalanadigan ziddiyatli munosabatlarning umumiy modelini aks ettiradi. Har ikkala
til ham antonimiyani mazmuniy (semantik), stilistik va funksional darajada qo‘llaydi,
biroq   ular   orasida   tuzilma,   yasalish   usuli,   kontekstual   qo‘llanish   hamda   leksik
yondashuvlar  bo‘yicha sezilarli farqlar mavjud.
1. Umumiy jihatlar
a) Ziddiyatli semantik munosabat
Ikkala   tilda   ham   antonimlar   so‘zlar   orasidagi   mazmuniy   qarama-qarshilik
asosida yuzaga chiqadi. Masalan:
 o‘zbekcha:  bor – yo‘q ,  kulmoq – yig‘lamoq
 inglizcha:  come – go ,  laugh – cry
Bu   hodisalar   universal   bo‘lib,   ko‘plab   tillarda   mavjud   bo‘lgan   oppozitsion
tafakkur modeliga  asoslanadi (contrasting binary logic: good–bad, light–dark).
b) Ko‘p turli so‘z turkumlarida namoyon bo‘lishi
Ikkala   tilda   ham   antonimlar   asosan   sifat   (adjective),   fe’l   (verb),   ot   (noun)   va
ravish (adverb)  turkumlarida uchraydi:
28  sifat:  uzun – qisqa  /  long – short
 fe’l:  olmoq – bermoq  /  take – give
c) Uslubiy vazifasi
O‘zbek va ingliz tillarida antonimlar   tazod, kuchaytirish, kinoya, muvozanat,
dramatizm  kabi stilistik vositalarni ifodalash uchun ishlatiladi. Masalan, ingliz tilida:
 “It   was   the   best   of   times,   it   was   the   worst   of   times”   (Ch.   Dickens)
O‘zbek tilida:
 “Ochiq yur, ammo ko‘zingni yumma.”
2. Farqli jihatlar
a) Yasalish (derivatsion) usullari
Ingliz tilida antonimlar ko‘pincha  affiksal negatsiya  yordamida hosil qilinadi:
 happy   –   unhappy ,   legal   –   illegal ,   possible   –   impossible
Bu   hodisa   ingliz   tilining   analitik   tuzilishiga   xos   bo‘lib,   morfemik
negatsiyalarning faol ishlatilishini ko‘rsatadi.
O‘zbek   tilida   esa   antonimlar   asosan   leksik   jihatdan   alohida   so‘zlar   shaklida
mavjud :
 kambag‘al – boy ,  past – baland
Shuningdek,   "no-",   "be-",   "s"-   kabi   negatsiya   affikslari   o‘zbek   tilida   mavjud
emas.
b) Sinonimiya va antonimiya o‘rtasidagi bog‘liqlik
Ingliz   tilida   antonimlar   ko‘pincha   synsetlar   (sinonim   guruhlar)   bilan
chambarchas   bog‘liq.   WordNet   kabi   leksik   bazalarda   har   bir   antonim   bir   nechta
sinonimlar   orqali   belgilanadi.
29 O‘zbek   tilida   esa   bu   holat   kamroq   tizimlashtirilgan   bo‘lib,   leksik   tadqiqotlar   hali
izchil bazalarga to‘liq joylashtirilmagan.
c) Kontekstual ko‘lam
Ingliz   tilida   antonimlar   ba’zan   pragmatik   jihatdan   ziddiyatli,   lekin   formal
jihatdan antonim bo‘lmagan  birliklar orqali ham ifodalanadi:
 She   passed   the   exam   ↔   She   failed   the   exam   Bu   yerda   pass   –   fail   antonimik
juftlik   bo‘lsa-da,   u   oddiy   semantik   emas,   kontekstual   mantiqiy   qarama-qarshilik
asosida vujudga keladi.
O‘zbek tilida bunday kontekstual  antonimiya ko‘proq   xalq og‘zaki nutqida va
badiiy asarlarda  uchraydi, lekin ilmiy tasnifda kamroq yoritilgan.
3. Tilshunoslikda yondashuvlar farqi
Ingliz   tilshunosligida   antonimiya   masalasi   kognitiv   tilshunoslik ,   leksik
semantika ,   psixolingvistika   va   kompyuter   lingvistikasi   nuqtai   nazaridan   chuqur
o‘rganilgan. Ayniqsa,   L. Murphy (2003) ,   J. Lyons (1977) ,   Geoffrey Leech   singari
olimlar   antonimiyani   antonymy   vs.   opposition ,   gradable   vs.   complementary
antonyms  shaklida tasniflagan.
O‘zbek tilshunosligida esa  bu yo‘nalish endigina rivojlanmoqda. Asosiy e’tibor
hali ham  leksik-semantik  va  stilistik  jihatga qaratilgan.
Xulosa   O‘zbek va ingliz tillarida antonimiya hodisasi o‘ziga xos xususiyatlarga
ega   bo‘lsa-da,   ular   umumiy   semantik   asosga   tayangan   holda   inson   tafakkurining
universalligini namoyon etadi. Har ikki tilning tuzilmasi, yasalish uslubi va madaniy
konteksti  antonimik munosabatlarning shakllanishiga  o‘z ta’sirini  o‘tkazadi.  Qiyosiy
o‘rganish   orqali   o‘zbek   tilida   ham   antonimiya   tadqiqini   chuqurlashtirish,   ularni
zamonaviy lingvistik metodlar bilan tahlil qilish imkoniyati kengayadi.
30 3.3. O‘zbek adabiyoti va og‘zaki nutqda antonimiyadan foydalanish
O‘zbek   adabiyoti   va   og‘zaki   nutqida   antonimiyadan   foydalanish   tilda   estetik,
semantik   hamda   stilistik   imkoniyatlarni   kengaytiradi.   Antonimlar   adabiy   matnlar   va
xalq   og‘zaki   ijodining   mazmuniy   qatlamini   boyitish ,   g‘oyaviy   ziddiyatni   ochish ,
badiiy tazod yasash ,  ta’sirchanlik kuchini oshirish  kabi ko‘plab stilistik vazifalarni
bajaradi.
1. Adabiy matnlarda antonimiyadan foydalanish
Adabiy asarlarda antonimlar asosan:
 qarama-qarshi obrazlar orqali dramatik holatni yaratish ,
 karakterlar o‘rtasidagi ziddiyatni ochish ,
 filosofik va axloqiy mazmunni chuqurlashtirish  kabi rollarni bajaradi.
Masalan, Abdulla Qodiriy, Cho‘lpon, Oybek, Erkin Vohidov kabi 
yozuvchilarning asarlarida hayot va o‘lim, zulmat va nur, sevgi va nafrat, boy va 
kambag‘al kabi antonim juftliklar orqali insoniy kechinmalar va ijtimoiy qarama-
qarshiliklar ifodalanadi:
31 “Ko‘z   ochib   yumguncha   bor   edi-yu,   endi   yo‘q…”   Bu   jumlada   bor   –   yo‘q
antonim   jufti   inson   taqdirining   o‘tkinchiligi,   hayot   va   o‘lim   o‘rtasidagi   nozik
chegarani ifodalaydi.
Shuningdek,   badiiy   tazod   (antitezis)   uslubida   ham   antonimiyadan   keng
foydalaniladi:
“U yolg‘on bilan yashaydi, men esa haqiqat bilan o‘laman.” Bu yerda  yolg‘on –
haqiqat   va   yashamoq   –   o‘lmoq   juftliklari   orqali   g‘oyaviy-axloqiy   ziddiyat
kuchaytirilgan.
2. Og‘zaki nutqda va xalq ijodida antonimiyaning roli
Xalq   og‘zaki   ijodida,   ayniqsa   maqollar,   matallar,   topishmoqlar   va   hikmatli
so‘zlarda   antonimlar   ta’lim-tarbiya,   dunyoqarash,   hayotiy   donolikni   ifodalash
uchun   xizmat   qiladi.   Bu   turdagi   ifodalar   ko‘pincha   qarama-qarshi   hodisalarni
muvozanatli tahlil qilishga undaydi:
 Yaxshilik yomonlik bilan bilinadi.
 Oq bo‘lmasa, qora bilinmas.
 To‘qlikni ochlik bildiradi.
Bu maqollarda antonimlar xalq tafakkurida dunyoni dualistik (ikki qutbli) tarzda
idrok   qilish   uslubining   mahsulidir.   Bunday   juftliklar   ko‘p   hollarda   tarbiyaviy   va
ogohlantiruvchi maqsadga xizmat qiladi .
3. Stilistik va emotsional ta’sir vositasi sifatida
Adabiy   tilda   antonimlar   emotsional   ifodaning   kuchaytirilgan   shakli   sifatida
ham   ishlatiladi.   Ziddiyatli   tuzilmalar   —   o‘quvchining   e’tiborini   jalb   etish,   ichki
hissiyotini uyg‘otish, badiiy tahlilni chuqurlashtirishga xizmat qiladi:
32 “Baxtim   kuldi-yu,   taqdirim   yig‘ladi.”   Bu   kabi   struktura   orqali   muallif   hissiy
ziddiyatni chuqur ifoda etadi.
4. Poeziyada antonimiya
Poeziyada   antonimlar   ritmik,   metaforik   va   semantik   jihatdan   qisqa,   ammo
mazmunli   kontrastlar   yaratadi .   Erkin   Vohidov,   Abdulla   Oripov,   Zulfiya   kabi
shoirlarning   she’rlarida   antonimik   juftliklar   ko‘pincha   ruhiy   holat,   voqea   tusini,
vaqt o‘zgarishini  ifodalashda muhim rol o‘ynaydi:
“Kechagi tongim bugun qorong‘u, Umidim edi, endi armon-u.”
Bu yerda  tong – qorong‘u ,  umid – armon  antonimlari orqali vaqt va his-tuyg‘ular
kontrasti yaratilgan.
Xulosa   O‘zbek   adabiyoti   va   og‘zaki   nutqda   antonimiyadan   foydalanish   faqat
semantik   vosita   bo‘lib   qolmay,   balki   estetik   va   stilistik   ifoda   kuchini   oshiruvchi
muhim komponent   sifatida xizmat  qiladi. U xalq tafakkurining mantiqiy, ziddiyatli
va   tahliliy   yo‘nalishini   aks   ettiradi.   Shuningdek,   badiiy   asarlarda   antonimlar
yordamida murakkab g‘oyalar sodda va ta’sirchan tarzda yetkaziladi.
33 UMUMIY XULOSA
Ushbu   kurs   ishida   o‘zbek   tilshunosligida   antonimiya   hodisasi   keng   va   chuqur
tahlil   qilindi.   Tadqiqot   davomida   antonimiyaga   oid   nazariy   qarashlar,   ularning   til
tizimidagi   o‘rni,   semantik   xususiyatlari,   leksik-semantik   guruhlari,   turkumlar
bo‘yicha   namoyon   bo‘lishi,   shuningdek,   boshqa   tillardagi   antonimiya   hodisasi   bilan
qiyosiy tahlil qilinib, ilmiy asoslangan natijalarga erishildi.
Birinchi   bobda   antonimiya   tushunchasi   va   uning   tilshunoslikdagi   o‘rni
o‘rganildi.   Antonimiya   tilning   leksik-semantik   tizimida   asosiy   ma’no
munosabatlaridan   biri   sifatida   qatnashishi   aniqlandi.   Unda   antonimlarning   asosiy
xususiyatlari, ya’ni  ziddiyatga asoslangan  ma’no munosabati, kontekstga bog‘liqligi,
stilistik   ahamiyati   hamda   antonimiyaga   yaqin  leksik   hodisalardan   (qarama-qarshilik,
ziddiyat,   gradatsiya,   sinonimiya)   farqlari   ochib   berildi.   Bu   bo‘limda   antonimlar
haqida   fikr   bildirgan   mahalliy   va   xorijiy   tilshunoslarning   (A.A.   Ufimtseva,   V.A.
Zvegintsev,   G‘.   Abdurahmonov,   M.   Quronov,   N.   Madvaliev   va   boshqalar)
qarashlariga tayanib, antonimiya masalasiga  zamonaviy yondashuvlar  hamda klassik
talqinlar   o‘rtasida   bog‘liqlik   yoritildi.   Ayniqsa,   antonimiyalarning   darajalanishi,
komplementarligi   va   relatsion   xarakteri   ularning   turli   nutqiy   holatlarda   qanday
ishlatilishini belgilab beradi.
34 Ikkinchi   bobda   o‘zbek   tilida   antonimlarning   tadqiqi,   tasnifi   va   nutqdagi
ifodalanish holatlari batafsil  tahlil qilindi. Bu bob doirasida antonimiya hodisasining
o‘zbek   tilshunosligida   o‘rganilishi   tarixi   ko‘rib   chiqildi.   Jumladan,   G‘.
Abdurahmonov,   A.   Madvaliev,   M.   Quronov   kabi   olimlar   asarlarida   antonimiya
muammosi,   uning   semantik   tahlili,   antonimik   juftliklarining   leksik   guruhlarga
ajratilishi,   so‘z   turkumlari   doirasida   qanday   shakllanishi   hamda   ularning   adabiy   til,
badiiy   nutq   va   og‘zaki   xalq   ijodidagi   funksional   imkoniyatlari   yoritildi.   Tadqiqotda
so‘z   turkumlari   bo‘yicha   antonimlar   (fe’l,   sifat,   ot,   ravish)   o‘zaro   farqlanishi   va   har
biri   o‘ziga   xos   antonimik   imkoniyatlarga   ega   ekani   ilmiy   misollar   bilan   asoslab
berildi. Masalan, sifatlarda antonimiya eng keng tarqalgan bo‘lsa, fe’llarda bu hodisa
kontekstual   ko‘rinishda   namoyon   bo‘ladi.   O‘zbek   adabiyotidagi   namunalar   orqali
antonimiyaning obraz yaratishdagi, badiiy kontrast berishdagi roli yoritildi. 
Uchinchi   bobda   esa   o‘zbek   va   boshqa   tillarda   antonimiya   hodisasining   qiyosiy
tahlili amalga oshirildi. Bu bobda rus va ingliz tillaridagi antonimiyaga oid materiallar
asosida  o‘zbek  tilining  antonimik  imkoniyatlari   bilan  solishtirish  ishlari  olib  borildi.
Rus   tilida   antonimlar   ko‘proq   grammatik   shakllanish   va   morfologik   usullarga
tayanadi,   lekin   semantik   asosda   umumiyliklar   mavjud.   Ingliz   tilida   esa   antonimlar
ko‘pincha prefiksal shakllanish orqali yuzaga chiqadi (impossible – possible, logical –
illogical).   O‘zbek   tilida   esa   antonimlar   asosan   mustaqil   leksik   birliklar   sifatida
mavjud   (yaxshi   –   yomon,   bor   –   yo‘q).   Bu   farqlar   til   tizimlaridagi   tipologik
xususiyatlarni hamda madaniy tafakkurdagi qarama-qarshiliklarni aks ettiradi.
Shuningdek, ingliz va o‘zbek tillarida antonimlarning qo‘llanilishida stilistik va
semantik   konnotatsiyalar   farqlanishi   qayd   etildi.   Ingliz   tilida   antonimlar   aforizmlar,
reklama   matnlari,   publitsistik   uslubda   ko‘proq   kontrast   yaratish   vositasi   sifatida
ishlatilsa,   o‘zbek   tilida   ular   axloqiy-estetik,   badiiy   va   obrazli   fikrni   kuchaytirish
vazifasini   bajaradi.   Bu   jihatlar   tarjima   jarayonida   ham   tilshunoslardan   kontekstga
chuqur e’tibor qaratishni talab etadi.
Yuqoridagilardan   kelib   chiqib   aytish   mumkinki,   antonimiya   hodisasi   nafaqat
tilshunoslikda,   balki   umumiy   mantiqiy   tafakkur,   badiiy   ifoda,   axloqiy-estetik
35 tushunchalar   tizimida   ham   muhim   ahamiyat   kasb   etadi.   Bu  hodisaning   o‘zbek   tilida
ifodalanish darajasi va imkoniyatlari boy, shakllari esa ko‘p qirrali. Antonimiyaga oid
ilmiy   yondashuvlar,   uning   leksik-semantik   tizimdagi   o‘rni,   zamonaviy   lingvistik
paradigmadagi   roli,   nutqiy   va   badiiy   matnlardagi   ishlatilishi   kelgusida   yanada
chuqurroq o‘rganishni talab etadi.
Mazkur   kurs   ishi   o‘zbek   tilining   boy   leksik   imkoniyatlarini   ko‘rsatish,
antonimiyaga   oid   ilmiy   qarashlarni   tizimlashtirish,   shuningdek,   boshqa   tillar   bilan
qiyoslash   orqali   umumiy   va   xos   jihatlarni   aniqlashda   muhim   amaliy   va   nazariy
ahamiyatga   ega   bo‘ldi.   Shu   asosda   aytish   mumkinki,   antonimiya   hodisasi
tilshunoslikdagi doimiy va dolzarb mavzulardan biri bo‘lib qoladi.
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR:
1. Mirziyoyev   Sh.   Milliy   taraqqiyot   yo‘limizni   qat’iyat   bilan  davom   ettirib,   yangi
bosqichga ko‘taramiz (1-qism). – Toshkent: O‘zbekiston, 2018. 
2. Abdurahmonov G‘. Hozirgi o‘zbek adabiy tili. – Toshkent: O‘zbekiston, 2006.
3. Quronov M. Tilshunoslikka kirish. – Toshkent: Fan, 2008.
4. Madvaliev   A.   Hozirgi   o‘zbek   tili   leksikologiyasi.   –   Toshkent:   O‘zbekiston,
2001.
5. Komilov N. Badiiy tafakkur tarixi. – Toshkent: Sharq, 2003.
6. Звегинцев В.А. Вопросй теории лексикологии. – Москва: Наука, 1977.
7. Уфимтсева А.А. Слово и его семантика. – Москва: Наука, 1986.
8. Виноградов В.В. Лексикология и лексикография. – Москва: Наука, 1972.
vArnold   I.V.   The   English   Word:   Structure,   Meaning,   and   Function.   –   London:
Longman, 1986.
9. Palmer F.R. Semantics. – Cambridge University Press, 1981.
10. Ullmann S. Semantics: An Introduction to the Science of Meaning. – Oxford:
Blackwell, 1962.
36   
FOYDALANILGAN INTERNET MANBALAR:
1. https://ziyonet.uz     – O‘zbekiston Respublikasi ta'lim portali
2. https://tilvaadabiyot.uz     – “Til va Adabiyot” ilmiy-metodik jurnali (onlayn arxiv)
3. https://lex.uz     – O‘zbekiston Respublikasi qonun hujjatlari va rasmiy materiallari
4. https://eduportal.uz     – O‘zbekiston ta’lim muassasalari elektron portali
5. https://www.researchgate.net     – xalqaro ilmiy maqolalar bazasi
6. https://www.academia.edu     – ilmiy ishlar platformasi
7. https://en.wikipedia.org/wiki/Antonym      –   umumiy  ma’lumotlar   uchun  (manbaga
ehtiyotkorlik bilan yondashilgan)
8. https://cambridge.org     – Cambridge University Press rasmiy sayti
9. https://dictionary.cambridge.org   –   antonimlar   bo‘yicha   ingliz   tilidagi   izohli
lug‘at
10. https://navoiy-ziyo.uz     – O‘zbek adabiyoti va tiliga oid ilmiy-ma’rifiy resurslar
37

MUNDARIJA

KIRISH

1-BOB. ANTANOMIYA TUSHUNCHASI VA UNING TILSHUNOSLIKDAGI O‘RNI

1.1. Antonimiya haqida umumiy ma’lumot

1.2. Antonimlarning asosiy xususiyatlari

1.3. Antonimiya va unga yaqin hodisalar (qarama-qarshilik, ziddiyat)

2-BOB. O‘ZBEK TILIDA ANTONIMLARNING TADQIQI VA TASNIFI

2.1. O‘zbek tilshunosligida antonimiya hodisasining o‘rganilish tarixi

2.2. O‘zbek tilida antonimlarning semantik guruhlarga ajratilishi

2.3. So‘z turkumlari bo‘yicha antonimlarning namoyon bo‘lishi (fe'llar, sifatlar, otlar, ravishlar)

3-BOB. O‘ZBEK VA BOSHQA TILLARDA ANTONIMIYANING QIYOSIY TAHLILI

3.1. O‘zbek va rus tillarida antonimiyaning umumiy va farqli jihatlari

3.2. O‘zbek va ingliz tillarida antonimlarning qiyosiy tahlili

3.3. O‘zbek adabiyoti va og‘zaki nutqda antonimiyadan foydalanish

UMUMIY XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO’YXATI