O’zbek tilshunosligida punktuatsiya

           Mavzu:  O’zbek tilshunosligida punktuatsiya
                                         
M U N D A R I J A
Kirish
I. BOB. Tinish belgilarining o’ziga xos xususiyatlari...................................
1.1 O’zbek punktuatsiyasi tarixi..............................................................
1.2. O’zbek punktuatsiyasining asoslari.................................................
1.3. O’zbek punktuatsiyasi tamoyillari…………………………………
II.BOB.Punktuatsiyaning boshqa sohalar bilan munosabati......................
2.1.Punktuatsiya va grafika bog’liqligi...................................................
2.2.Punktuatsiya va ohang bog’liqligi....................................................
2.3.Punktuatsiya va lingvopoetika bog’liqligi………………………...
Xulosa..............................................................................................................
Foydalanilgan adabiyotlar.............................................................................. Kirish
   Mavzuning   dolzarbligi.   Adabiy   til   umumxalq   tilining   sayqallangan   shakli
sifatida   aniq   me’yor   hamda   qoidalar   asosida   ish   ko‘radi.   Milliy   adabiy   tilni,   uning
og‘zaki   va   yozma   shakllarini   puxta   egallashda   me’yorlarning   o‘rni   muhimdir.
Tilshunoslikda   me’yor   tushunchasi   mutaxassislar   tomonidan   qabul   qilingan,
ma’qullangan   va   til   egalariga   tushunarli   bo‘lgan   til   birliklarining   nutq   jarayonida
qo‘llanish   holati   va   imkoniyatini   anglatadi.   Har   qanday   tilning   muayyan   qolipga
solingan,   belgilangan   me’yorlarining   borligi   o‘sha   til   qoidalarining   qat’iyligi,
o‘rganilishi   qulayligini   ta’minlovchi   muhim   omillardandir.   Til   hodisalarini,   uning
me’yoriy   jihatlarini   tadqiq   etishda   tilning   milliy   xususiyatlarini   ham   hisobga   olish
zarur. 1
            Ma’lumki,   o‘zbek   tilshunosligida   adabiy   til   me’yorlari   yuzasidan   ko‘plab
tadqiqotlar   olib   borilgan,   kitoblar   nashr   etilgan.   Masalan,   “Adabiy   norma   va   nutq
madaniyati” kitobida o‘zbek adabiy tili quyidagi me’yorlar asosida ish ko‘rishi qayd
etilgan:
Fonetika me’yorlari.
Leksik-semantik me’yorlar (so‘z qo‘llash).
Talaffuz (orfoepik) me’yorlari.
Aksentologik (urg‘uning to‘g‘riligi) me’yorlar.
Grammatik me’yorlar.
So‘z yasalish me’yorlari.
Imloiy me’yorlar.
Grafik (yozuv) me’yorlar.
Punktuatsion me’yorlar.
Uslubiy me’yorlar.                                                                                                          
Bu   o‘rinda   biz   diqqat   qiladigan   jihat   o‘zbek   tili   punktuatsiyasi   me’yorlaridir.
Savodxonlikni   oshirishda   orfografiya   —   to‘g‘ri   yozishning   o‘rni   qanchalik
1
  Begmatov E., Boboyeva A., Asomiddinova M. Adabiy norma va nutq madaniyati. — Toshkent, 1983. — B. 75 ahamiyatga   ega   bo‘lsa,   tinish   belgilarini   to‘g‘ri   qo‘llash   ham   shunchalik   muhimdir.
Zero,   yozuvda   tinish   belgilarining   o‘rinli   ishlatilishi   nafaqat   yozuv   egasining,   balki
millatning saviyasini, yozuv madaniyatini ko‘rsatib turadi.
         Hozirgi o’zbek adabiy tilining punktuatsion me’yorlari ancha avval o’rganilgan
va   mavjud   qoidalar   ancha   barqarorlashgan   bo’lsa   ham   takomillashtirilishi   zarur
jihatlar  bor  edi.Tinish belgilarining qo’llanilishi  bilan bog’liq asosiy  qoidalar    2015-
yilda O’zbek tili,adabiyoti  va folkori instituti olimlari tomonidan ishlab chiqilgan va
chop etilgan edi.
              Kurs   ishining   maqsad   va   vazifalari.   Yozuv   tarixiga   nazar   solinsa,   insoniyat
hozirgi   tinish   belgilarini   qo‘llamasdan   oldin   ham   o‘z   fikrini   yozuvda   turli   vositalar
orqali   to‘g‘ri   anglatishga   intilgani   ayonlashadi.   Shunday   intilish   yoki   izlanishlar
natijasida   yozuvlarning   o‘tmishida   har   xil   belgilar   paydo   bo‘lgan.   Bu   belgilar   turli
xalqlar   yozuvida   ko‘p   hollarda   shaklan   bir   xil   yoki   qisman   o‘zgacha   bo‘lgan   va,
asosan, bir xil vazifada qo‘llangan.
             Hozirgi  davr  yozuvini  tinish belgilarisiz  tasavvur  qilish mumkin emas,  chunki
yozma   nutqning   har   tomonlama   rivojlanishi,   matbuot   va   nashriyot   ishlarining   keng
taraqqiy   etishi,   fan   va   texnikaning   turli   tarmoqlariga   oid   ko‘plab   kitoblarning   nashr
etilishi   yozuvning   ajralmas   qismi   bo‘lgan   punktuatsiyaga   bo‘lgan   hayotiy   talab   va
ehtiyojni   kuchaytirdi.   O‘zbek   tilshunosligida   ham   punktuatsiyaning   vazifalari   va
qo‘llanish   doirasi   kengaydi,   bu   borada   muayyan   izlanishlar   olib   borildi,   o‘zbek   tili
punktuatsiyasining asosiy qoidalari ishlab chiqildi.
              Tilshunoslikda   punktuatsiya   termini   tinish   belgilarining   ishlatilishi   haqidagi
qonun-qoidalar   majmui   va   tinish   belgilarining   o‘ziga   nisbatan   ishlatiladi.
Punktuatsiya   (lotincha   punktum   —   nuqta)   tilshunoslikning   mustaqil   bo‘limi   sifatida
tinish belgilari tizimi va ularning qo‘llanish qonun-qoidalarini o‘rganadi. Punktuatsiya
qoidalari va me’yorlarini   bilish   esa   yozma   fikrni   aniq   va   to‘g‘ri,   mantiqli   va   ifodali,   ravon   va
tushunarli hamda maqsadga muvofiq bayon qilishda muhimdir. 2
              Tinish   belgilarining   asosiy   vazifasi   yozuvda   ifodalanadigan   nutqning   fikriy
bo‘linishini,   gapning   qanday   qismlarga   ajralishini   va   u   bo‘laklarning   o‘zaro
munosabatlarini ko‘rsatishdan iboratdir. Bundan tashqari, tinish belgilari qo‘shimcha
ma’no bo‘yoqlarini ifodalash uchun ham xizmat qiladi.
     Hozirgi o‘zbek adabiy tilining punktuatsion me’yorlari ancha avval o‘rganilgan va
mavjud qoidalar ancha barqarorlashgan bo‘lsa ham, takomillashtirilishi zarur jihatlar
bor   edi.   Tinish   belgilarining   qo‘llanishi   bilan   bog‘liq   asosiy   qoidalar   2015-yilda
O‘zbek tili, adabiyoti va folklori instituti olimlari tomonidan ishlab chiqilgan va chop
etilgan edi.
I. BOB.Tinish belgilarining o’ziga xos xususiyati
2
  Mahmudov H., Madvaliyev A., Mahkamov N. O‘zbek tili punktuatsiyasining asosiy qoidalari. — Toshkent, 2015            Tinish belgisiga qo’yiladigan asosiy talablardan biri  – ularning maxsus  shaklga
ega   bo’lishidir.Shu   jihati   bilan   tinish   belgilari   yozuvdagi   boshqa   vositalardan
farqlanadi.Va,albatta,yozuvda  ishlatilgan har  qanday ishorani tinish belgilari sirasiga
kiritib   bo’lmaydi.Masalan,yozuvdagi   ayrim   so’zlar   yoki   jumlalarni   ajratib   ko’rsatish
jihatidan   kursiv     (so’zlarni   bir   tomonga   egib   yozish)   ning   vazifasi   qo’shtirnoqning
ba’zi vazifasiga o’xshaydi,lekin kursiv tinish belgisi emas.
          Rus   tilshunosligida   abzasni   punktuatsion   vositalar   tizimi   ichida   qarash   an’anasi
mavjud.Masalan,A.N.Gvozdev   tinish   belgilarini   sharhlar   ekan,shunday   yozadvi:
“Vazifasiga ko’ra abzas tinish belgilari sirasiga kiradi.Abzas yangi fikrlar qatorining
ko’rsatgichi   sifatida   xizmat   qiladi;abzas   ichida   mustaqil   gaplar   bilan   ifodalangan
fikrlar,baribir,mazmunan   birlashgan   bo’ladi   va   muayyan   kichik   mavzuni
rivojlantiradi.Bir   necha   gap   yoki   hatto   bitta   gapni   alohida   abzas   sifatida   ajratish   bu
gaplarga   muayyan   salmoq   baxsh   etadi,bunday   ajratish   muallif   tomonidan   o’z
maqsadiga bog’liq tarzda amalga oshiriladi”  3
Ta'kidlash lozimki, abzasni tinish belgilari qatoriga kiritish
uchun grammatik asos yo'q va u o'z grafik shakliga ham ega emas.
Shu sababli abzas ham tinish belgisi hisoblanmaydi.
Biz tinish belgilarining o'ziga xos xususiyatlarini quyidagicha
k o rsatamiz:
1. Tinish belgilarining har biri o'z grafik shakli va qo'llanish
tizimiga ega. Tinish belgilarining ayni jihatini ba'zi belgilarga
qiyoslash orqali aniq tasavvurga kelish mumkin. Masalan, oraliq
belgisi (probel) yozuvda so'zni boshqa so'zdan ajratadi, lekin tinish
belgisi bo'lish uchun ajratish xususiyatining o'zi yetarli emas.
Aytilganidek, umumme' yor asosidagi o'z grafik shakliga ega bo'lishi
kerak.
2. Tinish belgilarining qo'llanishi nutqning ifoda maqsadi,
3
  Yuldashev M.Badiiy matn lingvopoetikasi. – Toshkent,2019. – B.70 semantik-grammatik tuzilishi bilan bog'liq. Masalan, darak gap
oxirida qo'yiladigan nuqta shu gapdan darak, xabar mazmuni
ifodalanayotganini bildiradi va gapning tugallanganligini ko'rsatadi.
3. Har bir tinish belgisi muayyan ijtimoiy vazifani bajaradi.
Tinish belgilari milliy yozuvning tarkibiy qismi bo'lib, umumiy
me'yorlar asosida qo'llanadi. Nutqning shaklidan qat'i nazar, aniq bir
ma'noni ifodalaydi, birdek tushuniladi va tasavvur qilinadi. Demak,
tinish belgilari kishilar o'rtasida yozuv orqali amalga oshiriladigan
ijtimoiy munosabat - fikrlashuvni ta'minlash uchun xizmat qiladi.
                             1.1. O’zbek punktuatsiyasi tarixi
            Ilmiy   manbalarda  o’zbek   yozuvida  tinish   belgilarining  qo’llanish   davri   sifatida
XIX   asrning   ikkimchi   yarimi   ko’rsatiladi.Tarixda   o’zbekcha   matnlarda   hozirgidek
shakl   va   mazmundagi   tinish   belgilar   qo’llanmagan,ammo,   qadimgi   qo’lyozmalarda
tugal   fikrni   yoki   uning   ayrim   qismlarinibo’laklarga   ajratuvchi   maxsus   ishoralar
ishlatilgan.Jumladan,Mahmud   Qoshg’ariyninng   “   Devonu   lug’atit   -   turk”   asari
qo’lyozmasida turkey so’z va unga berilgan turkey misollarni matnda ajratish uchun tepasiga qizil chiziq tortilgan.Bob nomlari,misollar,izoh uchun keltirilgan harflar qizil
siyohda berilgan.Asardagi har bir so’z-maqola bargsimon belgi bilan ajratilgan.
Umuman,   o‘zbek   punktuatsiyasi   tarixi,   taraqqiyot   yo‘llari   hamda   ilmiy   nazariy
asoslari   masalasi   ancha   murakkab.   Mutaxassislar   bu   murakkablikning   sabablarini
quyidagi omillar bilan bog‘liq deb hisoblaydi:
o‘zbek   punktuatsiyasi   tarixining   keng   va   chuqur   tekshirilmaganligi   va   ilmiy   asosda
yetarlicha o‘rganilmaganligi;
qadimgi   o‘zbek   tili   yodgorliklarining   arab   alifbosida   bo‘lgani,   ulardan   ma’lum
qismining umurturkiy tillarga mansubligi;
o‘zbek tili yodgorliklarining yakka shaxslar — xattotlar tomonidan ko‘chirilganligi;
O‘zbekistonda   matbaachilikning   paydo   bo‘lishi,   matbuot   va   nashriyot   ishlarining
rivojlanishi.
              Punktuatsiya   tarixini   belgilashda   xalqning   yozuv   tarixi   muhim   o‘rin   tutadi,
chunki   yozuv   tarixi   bilan   bog‘liq   ma’lumotlar   punktuatsiya   tarixini   davrlashtirishda
asosiy   ma’lumotlar   beradi.Ma’lumki,   o‘zbek   xalqi   o‘z   tarixiy   taraqqiyoti   davomida
so‘g‘d, o‘rxun-enasoy, uyg‘ur, arab, lotin va kirill yozuvlaridan foydalangan va ularda
ham   muayyan   belgilar,   ishoralar   qo‘llangan.   Bularning   barini   hozirgi   o‘zbek   tili
punktuatsiyasining   asoslari   deyish   mumkin.Masalan,   V–VIII   asrlarda   O‘rta   Osiyoda
keng   ishlatilgan   runik   yozuvlarda   “ajratuvchi   belgilar”dan   foydalanilgan.   Qadimgi
manbalar   tadqiqi   bo‘yicha   izlanish   olib   borgan   olimlarning   ma’lumot   berishicha,
O‘rxun-Enasoy yodgorliklari orasida “Iriq bitigi” turli ishoralarga boyligi bilan ajralib
turgan. Undagi ishoralar haqida quyidagi fikr aytiladi:
“Asardagi   bo‘limlar   bir-biridan   qora   siyohli   qo‘shalog‘   kelgan   bir,   ikki,   uch   hamda
to‘rtta kichik dumaloqlar tizimi bilan ajratilgan. Dumaloqlarning ichi qizil siyoh bilan
bo‘yalgan. Bu tartibga asarning boshidan oxirigacha amal qilingan. Asarning har bir
bo‘limi yangi qatordan boshlangan”. Shuningdek, bu davr yodgorliklarida ikki nuqta (:) bilan bir qatorda, bir nuqta (.) ham
qo‘llangan bo‘lib, ushbu belgilar (qizil siyohda) so‘z va jumlalarni bir-biridan hamda
qo‘shimchalarni so‘zlardan ajratishga xizmat qilgan.
VIII asrga kelib arab yozuvi  qo‘llana boshlagach, “ajratuvchi  belgilar” bilan bog‘liq
an’ana   buzilgan   va   ularning   o‘rniga   arab   yozuviga   xos   boshqa   ishoralardan
foydalanilgan.
          Manbalarda   arab   yozuvida   “yordamchi   vositalar”   sifatida   ishoralar   qo‘llangani
haqida ma’lumotlar uchraydi:
a) “ta’kid belgilari” — tik to‘g‘ri chiziq, qizil va quyuq qora ranglar;
b) “ma’no belgilari” — Qur’ondagi turush va determinativlar;
d) “bezak belgilari” — bular XIV–XIX asrlarda yozuvda keng qo‘llangan bo‘lib, bu
davrda arab yozuvini isloh qilish, shuningdek, so‘zlarni ajratib yozish an’anasi yuzaga
kelgan;
e)   tinish   belgilari.   XIX   asrning   ikkinchi   yarmidan   boshlab,   arab   grafikasi   asosidagi
o‘zbek yozuvida maxsus tinish belgilari qo‘llana boshlangan.
          O‘zbek   tili   punktuatsiyasiga   doir   tadqiqotlardagi   fikrlarga   tayanib,   o‘zbek
punktuatsiyasi tarixini quyidagicha davrlashtirish mumkin:
1. I–VIII asrlar.
Bu davrga oid oromiy va turkiy runik yozuvdagi manbalarda ishlatilgan tinish belgisi
xarakteridagi   vositalarning   dastlabki   vazifasi   ajratish   bo‘lgan,   ya’ni   gap   qismlari
ma’lum   oraliq   masofa   —   intervallar   vositasida   ajratilgan.   Bu   belgilar   hech   qanday
ma’no   ifodalamagan,   shunchaki   so‘zlarning   o‘zaro   qo‘shilib   qolmasligiga   xizmat
qilgan.
2. IX–XIX asrlar.
Punktuatsiya   taraqqiyotidagi   bu   davrda   arab   grafikasiga   asoslangan   eski   o‘zbek
yozuvi   amalda   bo‘lgan   va   ajratuvchi   belgilar   tugallanganlik,   xabar,   so‘roq,   buyruq
kabi   qo‘shimcha   vazifalarni   bajara   boshlagan.   Ma’nolarni   yoki   gap   mazmunini
farqlash uchun nuqtaning turli ko‘rinishlaridan foydalanilgan. 3. XIX asrning ikkinchi yarmidan XX asrning oxirlarigacha bo‘lgan davr.
Bu   vaqtga   kelib   tinish   belgilari   tizimi   va   ularning   vazifalari   aniqlashtirilgan   va   til
egalarida tinish belgilarini qo‘llash malakasi shakllangan. Bosmaxonalar, nashriyotlar
paydo   bo‘lib,   kitob,   gazeta   va   jurnallar   nashr   etilgan.   Tabiiyki,   bunda   nashr   etilgan
ishlardagi har bir fikrni o‘quvchiga aniq va to‘g‘ri yetkazish zaruriyati tug‘ilgan.
O'zbek punktuatsiyasining shakllanishi va rivojida, ayniqsa,
1871-yilning 28-aprelidan boshlab, 1917-yilning boshlarigacha
(deyarli 50 yil mobaynida) muntazam ravishda nashr etilgan "Turkiston
viloyatining gazeti" muhim o'rin tutgan. Bu davrda tarjimachilik ham
juda rivojlangan va ayni jarayonda asliyatdagi tinish belgilari ham
o'zbekcha nusxaga o'tgan.
4. XX asrning oxiridan hozirgacha bo'lgan davr. Sohada
izlanishlar olib borgan tilshunoslar tomonidan punktuatsiyaning
nazariy va amaliy masalalari o'rganilgan, tinish belgilarini qo'llash
bo'yicha qoidalar takomillashtirilgan.
O'zbek punktuatsiyasi tarixi haqida so'z borar ekan, bevosita
Alisher Navoiyning tinish belgilari vazifasida qo'llagan turli
ishoralari qiziqtirishi tabiiy. Ilmiy manbalarda shoir asarlarida turli
maqsadlarda bir necha ishoralar qo'llangani haqida ma'lumotlar bor.
Masalan, R.Alimuhammedov quyidagilarni yozadi: "Turkiyadagi
Sulaymoniya kutubxonasining Fotih bo'limida (inv. Nº4056) saq-
lanayotgan Alisher Navoiyning kulliyotida jamlangan barcha
asarlarida qora va qizil siyohdan keng foydalanilgan.  Jumladan,
"Majolis-un-nafois" qo'lyozmasida har bir majlis va unda keltirilgan
shoirlar nomi qizil siyohda bitilgan. Misol tariqasida keltirilgan
she'riy parchalar oldidan yozilgan she'r so'zi qizilda berilgan.
Navoiyning nasriy asarlari, jumladan, "Munshaot" ichida berilgan
nazmiy parchalar asosiy matndan joy tashlab bitilgan. Matnga ko'z tashlagan o quvchining diqqatini matnning mana shu yeridagi bo'sh
joy o'ziga tortadi. Bu, o'z navbatida, o' quvchiga matnni tushunishga
yordam beradi"
Umuman, qadimgi turkiy matnlarda hozirgi davrdagidek
punktuatsion belgilar qo'llanmagan bo'lsa-da, ularda o quvchi uchun
matnni anglash va undagi fikrni tushunish uchun turli ishoralardan
foydalanilgan. Bularga matnning turli ranglarda berilishi, matnosti
va matnusti belgilari, matn orasida joy qoldirish, so'zlar orasida turli
belgilarning ishlatilishi va boshqalarni keltirish mumkin.
Yuqorida aytib o'tilganidek, o' zbek punktuatsiyasi taraqqiyotida
o'zbek vaqtli matbuotining birinchi qaldirg'ochi bo'lgan "Turkiston
viloyatining gazeti' salmoqli o'rin tutadi. Bu gazeta o'sha davr
o'zbek madaniyati, o'zbek adabiy tili va ozbek grafikasining
namunasi sifatida ham muhim tarixiy hujjat hisoblanadi. Ta'kidlash
kerakki, gazeta o'zbek yozuv madaniyatining yanada rivojlanishi va
takomillashuvida, o'zbek adabiy tili me'yorlarining shakllanishi va
takomilida muhim o'rin tutgan. Shu sababli o'zbek punktuatsiyasi
tarixi, uning shakllanishi va rivojlanishi, taraqqiyot qonunlarini
o'rganishda tadqiqotchilar mazkur manbaga asoslanadilar. Jumladan,
O'zbek punktuatsiyasining shakllanishi va rivojida, ayniqsa,
1871-yilning 28-aprelidan boshlab, 1917-yilning boshlarigacha
(deyarli 50 yil mobaynida) muntazam ravishda nashr etilgan "Turkiston
viloyatining gazeti" muhim o'rin tutgan. Bu davrda tarjimachilik ham
juda rivojlangan va ayni jarayonda asliyatdagi tinish belgilari ham
o'zbekcha nusxaga o'tgan.
4. XX asrning oxiridan hozirgacha bo'lgan davr. Sohada
izlanishlar olib borgan tilshunoslar tomonidan punktuatsiyaning
nazariy va amaliy masalalari o'rganilgan, tinish belgilarini qo'llash bo'yicha qoidalar takomillashtirilgan.
O'zbek punktuatsiyasi tarixi haqida so'z borar ekan, bevosita
Alisher Navoiyning tinish belgilari vazifasida qo'llagan turli
ishoralari qiziqtirishi tabiiy. Ilmiy manbalarda shoir asarlarida turli
maqsadlarda bir necha ishoralar qo'llangani haqida ma'lumotlar bor.
Masalan, R.Alimuhammedov quyidagilarni yozadi: "Turkiyadagi
Sulaymoniya kutubxonasining Fotih bo'limida (inv. Nº4056) saq-
lanayotgan Alisher Navoiyning kulliyotida jamlangan barcha
asarlarida qora va qizil siyohdan keng foydalanilgan.  Jumladan,
"Majolis-un-nafois" qo'lyozmasida har bir majlis va unda keltirilgan
shoirlar nomi qizil siyohda bitilgan. Misol tariqasida keltirilgan
she'riy parchalar oldidan yozilgan she'r so'zi qizilda berilgan.
Navoiyning nasriy asarlari, jumladan, "Munshaot" ichida berilgan
nazmiy parchalar asosiy matndan joy tashlab bitilgan. Matnga ko'z
tashlagan o quvchining diqqatini matnning mana shu yeridagi bo'sh
joy o'ziga tortadi. Bu, o'z navbatida, o' quvchiga matnni tushunishga
yordam beradi" 15
Umuman, qadimgi turkiy matnlarda hozirgi davrdagidek
punktuatsion belgilar qo'llanmagan bo'lsa-da, ularda o quvchi uchun
matnni anglash va undagi fikrni tushunish uchun turli ishoralardan
foydalanilgan. Bularga matnning turli ranglarda berilishi, matnosti
va matnusti belgilari, matn orasida joy qoldirish, so'zlar orasida turli
belgilarning ishlatilishi va boshqalarni keltirish mumkin.
Snoska:   Alimuhammedov   R.   Qadimgi   turkiy   bitiklarda   punktuatsiya   va   matnni
anglash   uchun   ishlatilgan   ishoralar   haqida.Xorijiy   filologiya   1-son.Toshkent,2016.-
B.50
Yuqorida aytib o'tilganidek, o' zbek punktuatsiyasi taraqqiyotida
o'zbek vaqtli matbuotining birinchi qaldirg'ochi bo'lgan "Turkiston viloyatining gazeti' salmoqli o'rin tutadi. Bu gazeta o'sha davr
o'zbek madaniyati, o'zbek adabiy tili va ozbek grafikasining
namunasi sifatida ham muhim tarixiy hujjat hisoblanadi. Ta'kidlash
kerakki, gazeta o*zbek yozuv madaniyatining yanada rivojlanishi va
takomillashuvida, o'zbek adabiy tili me'yorlarining shakllanishi va
takomilida muhim o'rin tutgan. Shu sababli o'zbek punktuatsiyasi
tarixi, uning shakllanishi va rivojlanishi, taraqqiyot qonunlarini
o'rganishda tadqiqotchilar mazkur manbaga asoslanadilar. Jumladan,
K.Nazarov o'z tadqiqotida "Turkiston viloyatining gazeti"ga ko°p
murojaat qilgan'  16
Olimning yozishicha, "o'sha davr yozuvida qo'llanuvchi barcha
yozuv belgilari "Turkiston viloyatining gazeti"da ham ishlatilganini
ko'ramiz.  Bularni shunday guruhlab o'rganish mumkin:
a) harflar;
b) raqamlar;
d) turli fanlarga oid ilmiy belgilar;
e) tinish belgilari (punktuatsiya);
f) transkripsion va diakritik belgilar;
g) turli shakldagi "bezak" belgilar"l?.  17
Tinish belgilarining ayni gazetadagi qo'llanish holatlariga
tayanib, o'zbek punktuatsiyasi tarixi, tinish belgilarining o'zbek
matbuotida ishlatilish davri yuzasidan quyidagilarni aytish mumkin:
Tinish belgilari "Turkiston viloyatining gazeti"da 1870-yildan,
ya'ni gazeta nashr etilgan yildanoq qo'llana boshlangan, rus tili
punktuatsiyasining tajribalaridan ijodiy foydalanilgan. Biroq hozirgi
kunda amaldagi yozuvimizda qo'llanayotgan tinish belgilarining
hammasi ham gazeta sahifalarida bir vaqtdan boshlab ishlatilgan
emas, ya'ni ular quyidagicha birin-ketin qo'llana boshlangan: 1. "Turkiston viloyatining gazeti"da nisbatan oldin ishlatilgan
tinish belgisi tire bo'lgan. U gazetaning 1871-yildagi 20-sonidan
qo'llangan bo'lib, undan dastlab ish qog'ozlari va e'lonlarda
foydalanilgan.
2. Ko'pnuqta "Turkiston viloyatining gazeti"da 1872-yilgi
18-sonidan boshlab qo'llangan. Dastlab rasmiy qog'ozlarda (turli
hujjatlar, hisob-kitob, pochta qog'ozlari va e'lonlarda) ishlatilgan.
1901-yildan esa so'roq va undov belgilari bilan birgalikda qo'llangan.
3. Qavs "Turkiston viloyatining gazeti"da eng ko'p
Snoska : 16 Назаров К . Тиниш белгилари ва ёзма нутк. - Тошкент , 1974. - Б . 17-
22.
" Назаров K. Ko'rsatilgan asar. - Б . 17-22.
foydalanilgan tinish belgisi bo'lib, u 1873-yilning 6-sonidan
boshlab qo'llanilgan. Shuningdek, qavsning o'sha davrdagi shakli,
vazifasi, qo'llanish o'rni hozirgidan farqlangan. Manbalarda
gavsning besh xil shaklda ishlatilgani haqida ma'lumot berilgan,
ya'ni odatdagi qavs, katta qavs, o'rta qavs, gulli qavs, "bezak" qavs
(bunda "bezak" belgisi qavs vazifasida ishlatilgan).
4. Nuqta vazifasini dastlab, bo'sh joy - jumlalar orasidagi
probel bajargan. 1875-yildan boshlab, turli xil "bezak" belgilardan
nuqta vazifasida foydalanilgan. Nuqtaning hozirgi shakli gazetada
1881-yildan qo'llangan.
5. Tinish belgilarining o'zbek vaqtli matbuotida dastlabki
qo'llanish usuli va shakli hozirgidan farqlangan. Masalan, so'roq,
vergul, nuqtali vergul kabi tinish belgilari arab yozuviga mos ravishda
o'ngdan chapga tomon yo'naltirilgan. Qo shtirnoqning uch xil shaklda
bo'lgani haqida ma'lumotlar keltirilgan: odatdagi qo'shtirnoq (" "); burchak shaklidagi qo'shtirnoq (« »); "yarimoy" yoki qo'shqavs
shaklidagi qo'shtirnoq.
6. Hozirgi o'zbek tilidagi yozuvlarda amalda qo'llanayotgan
tinish belgilarining hammasi "Turkiston viloyatining gazeti"da
1901-yildan qo'llana boshlangach, ularning vazifalari, qo'llanish
o'rni qat'iylashgan. Yozuvda ishlatish odat tusiga kirgan! 18
Ta'kidlash kerakki, o'zbek tilidagi aksar tinish belgilarining
ishlatilishi "Turkiston viloyatining gazeti" bilan bog'liq bo'lsa, ayrim
tinish belgilarining o'zbekcha matnlarda qo'llanishi bu gazetadan
ancha avvalroq boshlangan.
Tinish belgilari haqidagi dastlabki ilmiy ma'lumotlar Ashurali
Zohiriy va Abdurauf Fitrat asarlarida uchraydi. Jumladan, Fitrat tinish
belgilarini turush belgilari nomi ostida o'rganib, "Nahv" asarida
12 ta tinish belgisini keltiradi hamda quyidagicha nomlaydi: "Nuqta
Snoska Bu haqda qarang:  Назаров   К  .  Тиниш белгилари ва ёзма нутк. - Тошкент ,
1974. - Б . 20-22.
(.), bir tinish (;), yarim tinish (,), so'rash belgisi (?), undash belgisi (!),
qo'sh nuqta (:), tirnoqlar (""), yoylar (), to'rtqo'l yoylar [ ], ulkan
yoylar { }, chiziq (-), nuqtalar (….)" 19
Fitrat "Nahv" asarida tinish belgilari haqida shunday deydi:
"Turush belgilari - so' zlarni to'plab, bir-biriga boylab gap tuzishda
o'y qulay anglansin deb turli belgilar ishlaymiz. Bularning hammasi
birdan turush belgilari yoki soddacha turushlar deyiladi" 20
Demak, har bir tinish belgisi o'zining hozirgi aniq shakli va
vazifasiga ega bo'lguncha ma'lum muddat va tajriba jarayonidan
o'tgan.
Hozirgi o' zbek tilida 10 ta tinish belgisi mavjud bo'lib, ularning o'z tarixi, grafik shakli va qo'llanishining ilmiy asoslari mavjud.
Nuqta ( . ) So'roq belgisi ( ? )
Vergul (,) Undov belgisi ( !)
cri
Nuqtali vergul ( ;) Ko'pnuqta ( .)
4. Ikki nuqta ( :) Qavs ( ), []
Tire (-) 10. Qo'shtirnoq - ( " " , « » )
Mavjud ilmiy manbalarda tinish belgilarining o*zbek yozuvida
qo'llanish tarixi quyidagicha ko'rsatilgan:
Nuqta eng qadimiy tinish belgilaridan biri bo 'lib, u yozuv belgisi
sifatida qadimgi arab manbalarida Abdul Malik xalifaligi (hijriy I asr)
davridan qo'llana boshlagan. Ammo qadimgi matnlarda nuqta tom
ma'nodagi tinish belgisi sifatida emas, balki turli maqsadlarda ishora
belgisi sifatida ishlatilgan. O*zbek manbalarida tinish belgisi sifatida
XIX asrning ikkinchi yarmidan qo'llana boshlangan.
  Snoska 19 Fitrat.  Nahv. - B. 8.
20 Fitrat. Ko'rsatilgan asar. - B. 6.
Vergul eng ko'p qo' llanadigan tinish belgilar jumlasiga kiradi.
Qo'llanish o'rni, shakli turli davrlarda va turli tillarga oid yozuvlarda
har xil bo'lgan. O'zbek tilida vergul teskari pesh, pesh, yarim turish,
yarim tinish kabi nomlar bilan ham yuritilgan. Vergul dastlab qisqa
pauza uchun ishlatilgan, keyinchalik uning qo'llanish doirasi va
vazifasi kengaygan. Vergul XV asrdan boshlab G'arbiy Yevropada, o'zbekcha matnlarda esa XX asrdan, xususan, "Turkiston viloyatining
gazeti" da 1901-yildan, "Taraqqiy" gazetasida 1906-yildan uchraydi.
Vergul eng ko'p qo'llanuvchi va eng ko'p vazifa bajaruvchi tinish
belgilaridan hisoblanadi.
So'roq belgisi gap oxirida qo'llanuvchi asosiy belgilardan
hisoblanadi. Uning kelib chiqishi lotincha "questio" - so'roq so'ziga
borib taqaladi. Professor A.N. Gvozdyov so'roq belgisi (?) questio
so'zining bosh harfidagi Q ning shakliga asoslanganini ko'rsatadi 21
Dastlab so'roq ma'nosida mazkur so'zning birinchi harfi Q ishlatila
boshlangan, keyinchalik uning shakli hozirgi holatga (?) kelib qolgan.
Bu belgi o'zbekcha matnlarda 1885-yildan uchrab turgan,
1900-yildan so'ng muntazam qo'llana boshlangan.
Undov belgisi o' zbek yozuvlarida XX asrdan ko'pchilik tinish
belgilari kabi o'sha davrning yagona adabiy til me'yorlariga amal
qilingan "Turkiston viloyatining gazeti"da muntazam qo'llangan.
Mutaxassislarning fikricha, u lotincha "lo" undov so zidan kelib
chigqan bo'lib, undagi "l" harfining nuqta bilan qo'shilishidan hosil
bo'lgan.
Qavs o'zbek yozuvida tinish belgi sifatida XIX asrning
oxirgi choragidan boshlab ishlatila boshlagan. Dastlab "Turkiston
viloyatining gazeti"da 1873-yilda qo'llangan. Qavs chegaralovchi
Snoska : 2 Bu haqda qarang:  Назаров   К  .  Узбек тили пунктуацияси. - Тошкент , 
1976.
- Б . 60 .
tinish   belgilaridan   bolib ,  yozma   nutqdagi   muayyan   qismning
sintaktik   jihatdan   boshqa   qismlar   bilan   kuchsiz   bog ' langanligini ,
semantik   jihatdan   u   yoki   bu   darajada   aloqadorligini   ko ' rsatadi .  Qavs
- ikki tarkibli tinish belgisi.  U yakka holda ham, qo'sh holda ham (ochiluvchi va yopiluvchi qavs) ishlatilishi mumkin.
Hozirgi o'zbek tilida qavsning qo'llanish doirasi hamda vazifasi
kengaygan. Ilgari faqat asosiy gap bilan ma'nosi yaqin bo'lmagan
qismlar qavs bilan ajratilgan bo'lsa, hozirgi kunda asosiy matn bilan
mazmun jihatdan aloqador matnlar ham qavsga olinadi. Bu ozbek
tili vazifaviy uslublarining rivojlanishi, o'zbek punktuatsiyasining
takomillashuvi bilan bog'liqdir.
Ko'pnuqta o zbekcha matnlarda XX asrning ikkinchi yarmidan
boshlab ishlatila boshlangan. 1876-yildan e'tiboran "Turkiston
viloyatining gazeti"da muntazam qo'llangan.
Ko'pnuqta ijodkorning turli his-tuyg'ulari, maqsad va istaklarini
yozuvda aks ettirishga imkon beradi. Bu jihatdan ko'pnuqtaning
yozma nutq uchun ahamiyati kattadir.
Tire (fransuzcha tiret - chiziqcha, tirer - tortish, uzaytirish)
uzun chiziq bilan ifodalanadigan tinish belgisidir. Tire o'zbek
yozuvida XIX asrning 70-yillariga kelib qo'llana boshlagan. Bu
belgi gaplar, qo'shma gap qismlari, gap bo'laklari orasidagi sintaktik
munosabatlarni ko'rsatish uchun ishlatiladi. Tire 30-yillarda chiziq
termini bilan, keyinchalik chiziqcha (defis)dan farqlash maqsadida
tire termini bilan atalishga o'tgan.
Qo'shtirnoqning o'zbek yozuvida tinish belgisi sifatida
ishlatilishi XIX asrning 80-yillariga to'g'ri keladi. U 1886-yildan
"Turkiston viloyatining gazeti"da qo'llangan.
Ikki nuqta o'zbek yozuvida nisbatan keyin paydo bo'lgan
tinish belgi hisoblanadi. Uning ilk qo'llanish davri XIX asr oxiri
XX asr boshlariga to'g'ri keladi.
Nuqtali vergul o'zbek yozuvida 1885-yildan boshlab uchraydi.
Bu tinish belgisi boshqa tinish belgilariga nisbatan kam qo'llanadi. I.2. O’zbek punktuatsiyasining asoslari
Punktuatsiya   asoslari   deganda,   muayyan   tildagi   tinish   belgilarining   qanday
nazariy tayanch zaminida qo‘llanishi tushuniladi.
Punktuatsiya   yozma   nutqning   ifoda   maqsadiga   asoslanadi:   tinish   belgilari   yozma
nutqda ifodalanishi lozim va zarur bo‘lgan maqsadga bog‘liq holda ishlatilib, ma’lum
kommunikativ   vazifani   bajaradi.   Maqsad   har   bir   til   grammatik   qurilishiga   mos
ravishda turli xil shakl va usullarda ifodalanadi.  Shunga ko‘ra, tinish belgilari tillararo
har xil qo‘llanadi.
Mavjud   ilmiy   manbalarga   ko‘ra,   punktuatsiya   asoslari   uch   xil   yondashuvga   tayanib
belgilanadi.   Mazkur   yondashuvlar   masalaga   har   xil   yondashish,   tinish   belgilarining
asosiy   vazifalarini   turlicha   aniqlash   tufayli   kelib   chiqqan.   Masalan,   K.   Nazarov   bu
qarashlarni quyidagicha guruhlaydi:
1. Punktuatsiyaga ma’noni asos qilib olish. Bu qarash vakillari (S.I. Abakumov, A.B.
Shapiro va boshqalar) punktuatsiya qoidalarini belgilashda ko‘proq mazmunga e’tibor
beradilar. Tinish belgilarining qo‘llanishini ma’noga bog‘lab izohlaydilar. 2. Punktuatsiyaga grammatik qurilishni asos qilib olish.  Ular (S. Bulich, N. Grech, Sh.
Abdurahmonov   va   boshqalar)   tinish   belgilarining   qo‘llanishini   aniqlashda   ko‘proq
gapning   sintaktik   qurilishiga   diqqat   qilib,   tinish   belgilarining   ishlatilishini   gap
tuzilishiga bog‘lab izohlaydilar.
3.   Punktuatsiyaga   intonatsiyani   asos   qilib   olish.   Bu   olimlar   (L.V.   Shcherba,   A.M.
Peshkovskiy,   H.   Rustamov   va   boshqalar)   punktuatsiya   qoidalarini   gapning   ohangi,
intonatsiyasi   bilan   bog‘lab   tushuntiradilar.K.   Nazarov   bu   qarashlarga   quyidagicha
munosabat bildiradi:
“Punktuatsiya   asoslarini   bunday   belgilash   biryoqlama   bo‘lib,   masalaning   mohiyatini
to‘liq aks ettira olmaydi. Intonatsiya ham, nutqning sintaktik strukturasi ham, gapning
mazmuni   ham   alohida-alohida   olinganda,   ya’ni   bir-biridan   ajratilgan   holda,
punktuatsiya uchun asos bo‘la olmaydi, chunki bular bir narsaning uch tomoni — bir
hodisaning uch xususiyatidir”.
Bizningcha   ham,   punktuatsiya   asoslarini   belgilashda   nutq   mazmuni,   tuzilishi   va
ohang   xususiyatlari   bir   butun   holatda   olib   qaralishi   zarur.   Umuman,   bugun
rivojlangan   tillarda   ham   zamonaviy   punktuatsiya   gap   qurilishi,   mazmun   va   ohang
butunligiga   asoslanadi.Shulardan   kelib   chiqib,   o‘zbek   tilida   tinish   belgilarini
qo‘llashning asoslari sifatida quyidagilar ko‘rsatiladi:
1. gapning tuzilishi;
2. mazmuni;
3. ohangi.
Tinish   belgilarining   o‘rni   hamda   vazifasini   belgilashda   mana   shu   uch   xil   hodisa
alohida-alohida   emas,   balki   yuqorida   aytilganidek,   bir   butun   holatda   hisobga
olinadi.Bular o' zaro
bog'langan bir hodisaning uch tomoni - uch xususiyatidir. Nutqning
tuzilishi, mazmuni, ohangi o'zaro uzviy bog'liq bo'lib, har qanday
gapda shu uch xususiyat mujassamlashadi. Masalan: Hurmatli
abituriyentlar! Imtihonlarda faqat o 'z bilimingizga ishoning! Mazkur gap: 1) tuzilishiga ko ra sodda; 2) buyruq hamda murojaat mazmuniga
asoslangan; 3) ko'tariluvchi ohangga ega.
Ma'lumki, so'zlovchining maqsadi og'zaki nutqda ohang bilan,
yozma nutqda gapning grammatik qurilishi va tinish belgilari bilan
ifodalanadi. Tinish belgilari fikrni, so'zlovchi maqsadini yozuvda
ko'rsatishda qo'shimcha, ammo zaruriy vosita hisoblanadi. Gapda
so zlovchining maqsadi, kommunikativ niyati ba'zan faqat tinish
belgilarida aks etadi: Buvim keldilar.  Buvim keldilar! Buvim keldilar?
Tinish belgilarining o'zgarishi bilan gap ohangida, mazmunida
hamda qurilishida o'zgarish yuz beradi. Masalan: Ona aziz,
farzandiga yelni ham ravo ko'rmaydi. Mazkur gap tuzilishiga ko'ra
qo'shma gap hisoblanib, aziz so'zi birinchi sodda gapning kesimi
vazifasini bajarib kelgan. Aynan shu gapda tinish belgi qo'yilmasa,
gap tuzilish jihatidan sodda gapga aylanadi. Aziz so'zi esa farzand
sozining aniqlovchisi vazifasida keladi. Masalan: Ona aziz
farzandiga yelni ham ravo ko 'rmaydi.
Quyidagi gaplarda ham tinish belgilarining o'zgarishi nafaqat
gap ohangiga, balki sintaktik qurilishi va mazmuniga ham jiddiy ta'sir
etadi:
Baxtli-taxtli bo'lgin, onang kabi baxtsiz bo'lma / Baxtli-taxtli
bo 'lgin onang kabi, baxtsiz bo'lma.
Tashqariga chiqish mumkin emas, sovuq / Tashqariga chiqish
mumkin, emas sovuq.
To'g'ri, yo 'llarda ham mashaqqat bor / To'g'ri yo 'llarda ham
mashaqgat bor.
Gullar chiroyli, stolni bezab turibdi / Gullar chiroyli stolni
bezab turibdi.
Ajdodlarimiz ulug' temuriylarga borib tagaladi / Ajdodlarimiz ulug', temuriylarga borib taqaladi.
Xulosa sifatida aytish mumkinki, o'zbek punktuatsiyasi nazariy
jihatdan uch muhim belgi - mazmun, ohang va gapning grammatik
qurilish butunligiga asoslanadi.
1.3 O‘zbek punktuatsiyasi tamoyillari
Punktuatsiya   tamoyillari   tinish   belgilarining   qanday   usul   va   tartibda
qo‘llanishini   ko‘rsatadi.   Shuning   uchun   tinish   belgilarining   qo‘llanishidagi   barcha
qonun-qoida   va   tartiblar   punktuatsiya   tamoyillari   asosida   belgilanadi.   Punktuatsiya
tamoyillari   tinish   belgilarining   tizimliligini   ta’minlaydi,   og‘zaki   nutqning   mazmuni,
qurilishi va intonatsion xususiyatlarini yozma nutqqa ko‘chirish imkonini beradi. Ilmiy manbalarda, o‘quv qo‘llanmalarda tinish belgilarining qo‘llanish usuli va tartibi
quyidagi tamoyillar asosida belgilanishi ko‘rsatilgan  23 :
1. Mantiqiy-grammatik tamoyil.
Bu   tamoyil   nutqning   semantik-grammatik   tomonini   yozuvda   to‘g‘ri   ifodalashga
asoslanadi.  Ya’ni tinish belgilari gap mazmuni, tuzilishi va ohangiga ko‘ra qo‘llanadi.
Masalan, xabar mazmunini anglatgan gap oxirida nuqta, so‘roq mazmunini anglatgan
gap   oxirida   so‘roq   belgisi,   his-hayajon   ifodalagan   gap   oxirida   undov   belgisining
qo‘yilishi   mazmuniga   asoslangan.   Quyidagi   she’riy   parchada   so‘roq   mazmuni
yetakchilik qilgan:
Qon yig‘latdi qaysi bag‘ritosh,
Jayron, nega ko‘zing to‘la yosh?
Oyog‘ingga qo‘yib yotay bosh,
Jayron, nega ko‘zing to‘la yosh?
(M. Yusuf. Jayron)
Tinish   belgilari   asoslari   nuqtayi   nazaridan   olib   qaralganda,   mantiqiy-grammatik
tamoyil   yetakchi   tamoyil   sifatida   e’tirof   etiladi.   Shuningdek,   qoidalar,   birinchi
navbatda, nutqning sintaktik tuzilishini hisobga olib tuziladi.
Snoska :   Шабдурахмонов   Ш   .   Пунктуация   асослари.   -   Тошкент   ,   1953;   Назаров
К .
Узбек   тили   пунктуацияси.   -   Тошкент   ,   1976;   Bahriddinova   B .   Zamonaviy   o ' zbek
punktuatsiyasi   asoslari . -  Toshkent , 2015.
2. Uslubiy tamoyil.
Bu   tamoyilga   ko‘ra,   tinish   belgilari   nutq   uslubi   talabidan   kelib   chiqib   qo‘yiladi.
Hozirgi   kunda   tillar   vazifaviy   uslublarining   rivojlanishi   punktuatsiya   taraqqiyotiga,
qo‘llanish   doirasining   kengayishiga   olib   kelmoqda.   Uslubiy   tamoyil   termini   keng
ma’nodagi   termin   bo‘lib,   punktuatsiya   qoidalarining   barcha   nutq   uslublari   uchun
mushtarak, umumiy qonuniyatlarini bildiradi. Tinish   belgilarning  individual   uslubga   ko‘ra  qo‘llanishi   mazkur   uslubiy   tamoyilning
bir ko‘rinishi hisoblanadi va shunga asoslanadi.
Uslubiy   tamoyil   tinish   belgilarining   qo‘llanishidagi   nutq   uslublariga   xos   umumiy
holatlarni   aniqlashda   va   muayyan   uslubga   xos   jihatlarni   belgilashda   ham   muhimdir.
Ma’lumki, ko‘pnuqta, vergul, nuqta, so‘roq va undov belgilarining qo‘llanishi deyarli
bir xil. Biroq ba’zi tinish belgilarining ishlatilishida farqlar ham kuzatiladi. Masalan,
badiiy   asarlarda   (dialogik   nutqda)   ixchamlik   uchun   qahramonlar   nutqi   qo‘shtirnoq
bilan emas, tire bilan ajratiladi. 
Mutaxassislar   hozirgi   kunda   punktuatsiyaning   imkoniyatlarini   juda   yuqori
baholaydilar   va   quyidagi   fikrni   aytadilar:   “Zamonaviy   tinish   belgilari   keng
imkoniyatga   ega   bo‘lib,   bular   punktuatsiyaning   o‘zaro   bog‘liq   uch   tamoyili
tufaylidir”.
Demak,   tinish   belgilarining   individual   uslub   talabiga   ko‘ra   qo‘llanishi   ham   uslubiy
tamoyilning   umumiy   me’yoriga   bo‘ysunadi.   Me’yor   chegarasini   his   qilish
yozuvchining iste’dodi, uning madaniyati ko‘rsatkichlaridan biridir.
3. Farqlash tamoyili.
Mazkur   tamoyil   asosidagi   qoidalar   tinish   belgilarining   qo‘sh   holda   qo‘llanishidagi
tartibini,   gapdagi   murakkab   mazmunni   aniqlashtirish   kerak   bo‘lganda,   ulardan
foydalanish yo‘llarini belgilab beradi.
Ilmiy   uslubda,   jumla   ichida   so‘zlarni   qisqartirishda,   iqtiboslarning   manbasini
ko‘rsatishda,   havolalarda,   kitob   muqovalarida   nashriyot   nomi   va   nashr   vaqtini
ko‘rsatishda   tinish   belgilari   mazkur   tamoyilga   asosan   ishlatiladi.   Masalan,
manbalarda   muallif   nomining   qisqartirib   berilishi,   yonma-yon   kelgan   tinish
belgilarining qo‘llanishi (Yusuf, Muhammad. Saylanma she’rlar, dostonlar, xotiralar.
M. Yusuf. – Toshkent: “Sharq”, 2014. – 288 b.) kabi.
Ko‘p   hollarda   farmon   va   qarorlarda   tire   har   bir   gap   oldidan   qo‘yilib,   numerativlik
vazifasini bajaradi, me’yoriy-huquqiy hujjat qatorlarini ajratib ko‘rsatadi, bunda ham
farqlash tamoyiliga asoslaniladi. Umuman, hozirgi kunda zamonaviy punktuatsiyaning imkoniyatlari juda keng bo‘lib,
u   ijodkorning,   matn   tuzuvchining   so‘z   kabi   asosiy   qurollaridandir.   Tinish   belgilari
nafaqat fikr, balki subyektiv munosabat ifodalash uchun ham zarur.
Bularning   barchasi   bir   xil   ahamiyatga   ega   bo‘lgan,   ammo   o‘ziga   xos   qonuniyatlari
bilan   farq   qiladigan   yuqorida   sanalgan   uch   tamoyil   orqali   yuzaga   chiqadi.   Shu   bois
zamonaviy   punktuatsiyada   bir   tamoyilga   tayanib   ish   ko‘rish   ko‘p   ham   o‘zini
oqlamaydi,   chunki   ular   o‘zaro   bog‘liqdir.   Hozirgi   o‘zbek   tili   punktuatsiyasida
mantiqiy-grammatik tamoyil yetakchi bo‘lib, keyingi ikki tamoyilga asos bo‘ladi.
              II.Bob. Punktuatsiyaning boshqa sohalar bilan munosabati
XXI   asr   hech   qaysi   fanning   ixotalangan   holda   taraqqiy   eta   olmasligini,   integratsiya
fanlarning   yangicha   yashash   shakli   ekanligini   har   tomonlama   isbotlab   berdi. Tadqiqotchilar bu asrni “fanlar integratsiyasi  asri” deb ham  atamoqdalar, chunki har
qanday   fandagi   obyekt   mohiyatini   turli   fan   yutuqlaridan   foydalanib   yoritish   yaxshi
natija  bermoqda.   Jumladan,   punktuatsiya   masalalarini   ham   tilning   boshqa   bo‘limlari
yoki yondosh lingvistik hodisalar bilan hamkorlikda o‘rganish maqsadga muvofiq.
Punktuatsiya tilshunoslikning quyidagi bo‘limlari bilan uzviy bog‘liqdir:
                      2.1.Punktuatsiya va grafika bog‘liqligi.
Ma’lumki,   grafika   muayyan   tilning   yozuv   tizimini   bir   butun   holda,   barcha   belgilar
yig‘indisini   o‘rganuvchi   soha.   Ta’kidlanganidek,   punktuatsiya   yozuvning   tarkibiy
qismi   hisoblanadi.   O‘qish   sirlarini,   savodxonlikni   oshirish   va   nutq   madaniyatini
egallashda alifboni o‘rganish qanchalik ahamiyatli 
bo‘lsa,   punktuatsiyani   bilish   ham   shunchalik   ijtimoiy-amaliy   jihatdan   muhimdir.
Yozuv   o‘zgarishi   bilan   punktuatsiya   taraqqiyotida   ham   yangi   davr   boshlandi.   Arab
yozuvida   bosh   harflar,   tinish   belgilarining   yo‘qligi,   til   nuqtayi   nazaridan   ehtiyoj
bo‘lsa-da, shu alifboga asoslangan o‘zbek yozuvida ham tinish belgilarini qo‘llashga
monelik   qildi.   XIX   asr   oxirlaridan   kirill,   lotin   yozuvlarining   ta’sirida   o‘zbekcha
matnlarda ayrim tinish belgilari ishlatila boshlangan.
Nuqta,   so‘roq,   undov   belgilaridan   keyin   kelgan   gaplarning   bosh   harf   bilan
boshlanishi,   shuningdek,   vergul,   ikki   nuqta,   nuqtali   vergullardan   keyingi   gaplarning
kichik harf bilan boshlanishi ham punktuatsiya va yozuvning bevosita aloqadorligini
ko‘rsatadi.
Tilshunoslikning fonetika, fonologiya, grafika va boshqa sohalari bo‘yicha tadqiqotlar
olib   borgan   H.   Jamolxonov   tinish   belgilarini   yozuvning   asosiy   qismi   sifatida
quyidagicha guruhlashtiradi:
  1   Markaziy,   asosiy   belgilar   —   harf   (fonografema),   tinish   belgilari
(prosodemografema).
  2   Qo‘shimcha   belgilar   —   raqamlar,   ilm-fanning   ma’lum   sohalarida   qabul   qilingan
maxsus   ideografik   simvollar   (logografema),   chiziqcha,   apostrof   (tutuq   belgisi)   kabi ortografik   belgilar,   signalizatorlar,   kompyuter   lingvistikasi   taraqqiyoti   bilan   bog‘liq
boshqa tillardan o‘zlashayotgan son-sanoqsiz tipografik va turli diakritik belgilar.
Tinish   belgilari   yozuvning   barcha   shakllari   va   uslublarida   birdek   qo‘llanishi   bilan
asosiy   belgilar   tizimiga   kiradi.   U   yozuvning   boshqa   vositalari   (harflar,   raqamlar,
diakritik belgilar) hamda til vositalari  (so‘zlar, morfemalar) bilan ko‘rsatish mumkin
bo‘lmagan turlicha fikriy munosabatlar va psixologik holatlarni ifodalashda ham katta
ahamiyatga ega.
Punktuatsiya   va   orfografiya   aloqadorligi.   Orfografiya   so‘zlarning   to‘g‘ri   yozilishini
(imlo   qoidalarini)   o‘rganib,   morfologiya   bilan   zich   bog‘lansa,   punktuatsiya
gaplarning   to‘g‘ri   tuzilishi,   mazmuniy   va   intonatsion   munosabatlarini   aks   ettirishga
xizmat   qilib,sintaksis   bilan   bog’lanadi.Masalan,gapning   so’roq,undov,nuqta   kabi
tinish   belgilaridan   so’ng   bosh   harf   bilan   yozilish   holatlari   punktuatsiya   bilan
orfografiyaning aloqadorligini ko’rsatadi.
         2.2.Punktuatsiya va ohang bog’liqligi
Punktuatsiya   va   ohang   bog‘liqligi.   Punktuatsiya   gap   ohangi   bilan   ham   uzviy
bog‘liq.   Ohang   ovozning   turli   darajasi:   ko‘tarilishi,   pasayishi,   susayishi,   tinishi
(uzilishi);   tempi:   tez   va   sekinligi,   osoyishtaligi;   sifati:   cho‘ziq,   qisqaligi,   kuchli   va
kuchsizligi; davriy va davomliligi, takrorlanishi kabilarda ko‘rinadi.
Ohang   murakkab   prosodik   hodisa   bo‘lib,   urg‘u,   pauza,   melodika   kabilarni
ichiga   oladi.   Ohang   gap   mazmun-mundarijasining   ajralmas   qismi:   usiz   gap
shakllanmaydi,   gapning   kommunikativ   (aloqa-aralashuv)   vazifasini   ohang
boshqaradi.   Ohangning   o‘zgarishi   gapning   mazmun   va   tuzilish   jihatidan   o‘zgarib
ketishiga   sabab   bo‘ladi:   mazmun   farqlaydi,   gap   qayta   shakllanadi.   Quyidagi
gaplarning ohangini qiyoslab ko‘raylik: 1. Salim, ukam vrach bo‘ldi.
2. Salim – ukam vrach bo‘ldi.
3. Salim, ukam vrach bo‘ldi.
1-gapda   Salim   bilan   ukam   so‘zlari   sanash   ohangi   bilan   aytiladi:   uyushiq   egalar;   2-
gapda ukam so‘zi gapga nisbatan sal tez va pasayuvchi ohang bilan aytiladi: ajratilgan
bo‘lak;   3-gapda   Salim   so‘zi   murojaat   ohangi   bilan   gapdan   ajratilib,   biroz   pauza
qilinadi: undalma.
Tinish   belgilarini   gap   ohangi   belgilaydi.   Nuqta,   undov,   so‘roq   kabi   gap   oxirida
ishlatiluvchi tinish belgilari ohang tugalligiga ishora qiladi; ajratilgan bo‘lak, kiritma,
undalma,   uyushiq   bo‘laklar   orasida   og‘zaki   nutqda   kichik   to‘xtam   bo‘ladi,   ana   shu
to‘xtamni   yozma   nutqda   vergul   bildiradi;   sanash   ohangi   ham   shu   munosabat   bilan
vergul   yordamida   namoyon   bo‘ladi.   Ammo   bu   punktuatsiya   va   ohang   bir   hodisa,
degani emas. Birinchidan, ular nutqning ikki shakli, ya’ni punktuatsiya yozma nutqqa,
ohang   og‘zaki   nutqqa   xos.   Ikkinchidan,   tinish   belgilarining   qo‘yilishi   hamma   vaqt
ham intonatsiyaga qarab belgilanmaydi.
Punktuatsiya tarixida tinish belgilarining ishlatilishini faqat ohangga bog‘lab izohlash
hollari ham bo‘lgan. Ammo ko‘pchilik tadqiqotchilar bu holatning biryoqlama qarash
ekanligini aytishadi. Orfografiya orfoepiyaga to‘liq mos kelmaganidek, punktuatsiya
ham   intonatsiya   bilan   aynan   emas.   Shuningdek,   intonatsiya   gapni   shakllantiruvchi
asosiy   grammatik   vositalardan   biridirki,   uni   alohida   ajratib   olib   bo‘lmaydi.   Gap
semantik, grammatik va intonatsion jihatdan bir butun, yaxlit grammatik birlikdir.
      Punktuatsiyaning intonatsiyaga to'liq mos kelmasligini
quyidagicha ko'rsatish mumkin:
1. Gapning ma'noli qismlari - sintagmalar nutq jarayonida,
tinish belgisi qo'llanmasa-da, qisqa to'xtamlar bilan ajratib talaffuz
qilinadi: Chin do 'stlik // boshga kulfat tushganda // bilinadi. Bu gapda
qisqa to'xtalish bilan ajratib talaffuz etiladigan uchta sintagma bor.
Ba'zan vergul qo'yish lozimdek tuyulgan o'rinlarda, aslida ohang talabi bilan qisqa to'xtam bo'ladi. Masalan, Siz esa
buni unutmang kabi gaplarda esa so'zidan keyin ko'pincha vergul
qo'llanganini ko'rish mumkin. Bu xato. Bo 'Isa, esa so' zlari bog' langan
qo'shma gaplardagi sodda gaplarni bog'lashga xizmat qilganda
qiyoslash mazmunini anglatadi hamda bu so zlardan keyin vergul
qo yilmaydi: Oy tunda kerak, aql esa // kunda kerak; Egrilik insonni
qabohatga yetaklaydi, to'g'rilik bo'lsa /l uni saodatga boshlaydi.
Demak, bo'lsa, esa so'zlari bog'langan qo'shma gap qismlarini
bog'lash bilan birga, ular o'rtasidagi qiyoslash va zidlash munosabatini
yuzaga chiqaradi, qiyoslanayotgan bo'laklarni og' zaki nutqda qisqa
to'xtam ajratadi. Shu o'rinda eslatish kerakki, Kim yomon bo 'Isa, jazo
oladi kabi gaplar bo 'lsa, esa so'zlari yordamida bog'langan qo'shma
gap emas, balki shart mayli bilan birikkan ergashgan qo'shma gapdir.
Bu tip gap tarkibidagi sodda gaplar yozuvda vergul bilan, talaffuzda
qisqa to'xtam bilan ajratiladi.
2. Albatta, xolos kabi so'zlar gap oxirida kelganda, ularni
ajratuvchi to 'xtam juda qisqa bo'ladi. Shunga qaramay, kirish so* zlarda
tinish belgilarining qo'llanishi qoidasiga muvofiq yozuvda tinish
belgilari bilan ajratiladi: Agar yo 'lingiz tushib golsa, shahrimizdagi
hayvonot bog 'iga bir kiring, albatta. (S.Ahmad)
3. Gap o'rtasi va oxirida kelgan undalmalarda to'xtam, ohang
uncha sezilmasa-da, ular gapdagi boshqa bo laklardan doim vergul
bilan ajratiladi:
Bugun shoh erurman, tilak tilagil,
Bugun men gadoman, tingla, malagim. (R.Parfi)
4. Gap ichida kelgan iqtiboslar, turli xil ko'chma ma'nodagi
so'zlar so'zlashuvda alohida ohang, to'xtamga ega bo'lmasa ham, qo'shtirnoq bilan ajratiladi: "Yordam" shu bo'ldiki, ikki tomondan
begunoh odamlar girildi. (O'.Hoshimov) Bu kishini biz erkalab "gora
buvi" deb ataymiz. (G'.G'ulom)
Xullas, punktuatsiya va ohang ikki xil nutq turiga xos mustaqil
kategoriyalar bo'lib, ular bir-biriga teng kelmaydi, binobarin,
punktuatsiya intonatsiyaning yozuvdagi ifodasi emas. Ularning o' zaro
aloqadorligi haqida gapirganda, ohangning gapdagi darajasi hisobga
olinadi.
 2.3.Punktuatsiya va lingvopoetika bog’liqligi
Bugungi   kunda   o‘zbek   tilshunosligida   lingvistikaning   lingvopoetika   deb   ataluvchi
mustaqil   sohasi   jadal   sur’atlar   bilan   rivojlanmoqda.   Lingvopoetik   yondashuvning
takomillashuvi   badiiy   matnni   tashkil   qiluvchi   til   birliklarini   qaytadan   ko‘zdan
kechirish   imkonini   o‘rtaga   chiqardi.   Chunki   har   qanday   til   birligi   badiiy   matnda
muallifning   badiiy   niyatiga   xizmat   qiluvchi   bebaho   vositaga   aylanishi   hamda
tomoman o‘ziga xos poetik qonuniyatlarni namoyon qilishi mumkin. Aslida, muayyan
tilning boyligi, badiiy imkoniyatlar doirasining sarhad bilmasligi aynan badiiy matnda
voqelanadi.
Til   estetik   vazifasining   asosiy   namoyon   bo‘lish   o‘rni   badiiy   matn   ekanligi
mutaxassislar   tomonidan   ko‘p   bor   aytilgan.   Badiiy   matnni   tugal   anglash,   uning
tarkibidagi   murakkab   tuzilishga   ega   bo‘lgan   qatlamlarni   fahmlash   uchun   o‘zbek   tili grammatikasini   yetarli   darajada   bilish   kifoya   qilmaydi.   Chunki   “badiiy   matnda
ifodalangan   asosiy   g‘oya-fikr-mazmunni   tushunish   shunchaki   ish   emas,   balki   ancha
qiyin   va   murakkab   ijodiy   jarayondir.   Badiiy   asarda   mutlaqo   o‘ziga   xos,   goh   ochiq,
goh   yashirin   ishoralar,   tagma’nolar   bilan   namoyon   bo‘ladigan   mazmunni   to‘g‘ri
anglash ma’naviy-madaniy, aqliy-hissiy va lisoniy-estetik faoliyat natijasida mumkin
bo‘ladi”³ .⁰
Ma’lumki,   badiiy   matnda   poetik   qimmatga   ega   til   birliklari   ijodkorning   turli   badiiy
niyatini yoritishga  xizmat qiladi. Bu borada tinish belgilari  ham muhim  o‘rin tutadi.
Masalan,   ko‘pnuqta   badiiy   matnda   eng   ko‘p   poetik   vazifa   bajaradigan   tinish   belgisi
hisoblanadi. Ko‘pnuqtaning badiiy matndagi o‘rni, lingvopoetik xususiyatlari  haqida
M.   Yo‘ldoshev   shunday   yozadi:   “Badiiy   matndagi   grafik   obrazlilik,   ifodalilikni
yuzaga   keltirishda   ko‘p   nuqta   eng   faol   vositalardan   hisoblanadi.   Me’yoridan   ortiq
qo‘rquv, quvonch, hayajon, turli jismoniy va hissiy qo‘zg‘alishlar va shunga o‘xshash
affektiv   holatlar   natijasida   ro‘y   beradigan   nutqning   emfatik   bo‘laklanishi,   nutqning
“hapriqish”i   badiiy   matnda   grafik   jihatdan,   odatda,   ko‘pnuqta   orqali   ifodalanadi.
Masalan,   quyidagi   parchalarda   achchiqlanish   natijasida   nutqning   emfatik
bo‘laklanishi   ko‘p   nuqta   vositasida   grafik   aks   etgan:   —   Men,   albatta,   o‘qiyman,   —
dedi   Saidiy   va   jo‘rttaga   qizning   qitig‘iga   tegdi,   —   siz   hech   bo‘lmasa   eshikning
tirqishidan dars eshitishga ham rozidirsiz? — Qiz ikki bilan bosh ko‘tardi: — Men...
men eng oldingi kursida o‘tirib dars eshitaman (A. Qahhor. Sarob).
M.Yo'ldoshevning ko'pnuqtaning badiiy matndagi o'rni
bo'yicha fikrlariga tayanib, bu tinish belgisining yana quyidagi
lingvopoetik vazifalarini keltirish mumkin:
1. Qahramonning turlicha ruhiy holatini ifodalashga xizmat
qiladi. Ba'zan asar qahramoni har xil hissiy holatlar ta 'sirida aytmoqchi
bo'lgan fikrining aniq va o'rinli ifodasi uchun zarur so'zni qidirib
qoladi. Ana shu so'z izlash jarayonida, tabiiyki, nutq oqimida uzilishlar
bo'ladi, bu uzilishlar, pauzalar badiiy matnda ko'pnuqta vositasida ta'kidlanadi. Shu tarzda ayni uzilishlar poetik jihatdan aktuallashadi,
ya'ni tegishli badiiy ma'nolar kasb etadi. Bunday uzilishlar matnning
Snoska  Иблдошев М . Бадиий матн лингвопоэтикаси. - Тошкент , 2019. - Б . 191.
 Bu haqda qarang: Йулдошев М . Ko'rsatilgan asar. - Б . 192-195.
butunligini buzganday, parchalaganday ko'rinadi, ammo aksincha,
ayni uzilishlar poetik aktuallashuvga ko'ra matn integratsiyasining
kuchayishida ishtirok etadi. Masalan:
- Sen.. nima desam ekan... - sekin, so'z tanlashga qiynalib gap
boshlaydi Avaz.
- Judayam... tuban... maxlugsan. Yomon ko'rgansan,
lekin yashagansan. Yana tirjayib yashagansan. Endi o'lganiga
quvonyapsan!.. Bundan ham battarroq... ablahlik bo lmasa kerak.
(M.Boboyev. Kechki trolleybus);
- Yo'q, endi, bu gapingiz to'g'ri, - dedi Mansur giynalib va
so 'zlamoqga so'z gidirib. - Lekin, lekin... kakliklar kamayib qolgan-
ku. (Sh.Xolmirzayev. Ozodlik)
2. Ba'zi hollarda qahramonning murakkab hissiy holati unga
nafaqat gaplarni, balki so'zlarni ham to'liq, oxirigacha talaffuz
qilishga imkon bermaydi yoki axloq me'yorlariga ko'ra so' zni to'liq talaffuz qilish ma'qul ko'rilmaydi. Masalan: G'ilayning gornidan
oqayotgan gon yerni qip-gizil qilib tashladi. - Men. to 'ymay goldim.
Ozgina noningdan ber. Ozgina... Non... No-o... (A.Dilmurodov. Non)
Shunda Sulton Mirzo nari-beri yurgancha ichki bir hadik bilan bot-bot
giblaga tikilgan, bot-bot ko 'kragini changallagan, axiyri, sabri tugab
dahshatga tushib zorlangan: - Yo'q, yo'q! Bunday yashab bo 'Imaydi,
chidab bo 'lmaydi bunga! Odamkushlik bu! Iste'... (G'.Hotam. Azal
va abad) Tushungan odam ekansiz, baraka toping, shuning uchun
sizga gapning dangalini aytgan ma'qul, to 'g'rimi? - T. to'g'...
(X. Do'stmuhammad. Jimjitxonaga yo'l)
3. Ko pnuqta badiiy matnda suhbatdoshning gapirishi lozim
bo'lgan vaziyatda so'zsiz qolganligini ham bildiradi. Bu grafik
obrazlilik vositasi badiiy matnda personajning gapirmagan gapini
"gapirtiradi" va yo'q gapni poetik aktuallashtiradi. Quyidagi misollar
bu fikrni dalillaydi:
- Hozirgina dunyoda e-eng bag'ri tosh odam bo'lib tuyulgan
e d i l a r- k u ?
- … . .
-Avval achinding, keyin yaxshiko 'rib ketdingmi? (X. Do'stmuhammad.
Beozor qushning qarg'ishi);
- Ertadan bel bog 'lab ishga kirishsinmi?
-...
Shotir Bek boshqa ilojingiz yo q-ku baribir, degan kabi chap labini
gimtib, miyig 'ida kuldi. (G'.Hotam. Azal va abad)
Shuni ham aytish lozimki, bugungi davr ijodkorlarining bir
guruhi tinish belgilaridan badiiy vosita sifatida foydalanishda o'z
mahoratini namoyon qilayotgan bo'lsa, yana bir guruhi tinish belgilari
xizmatidan ham butunlay voz kechish orqali o'z uslubini yaratishga urinmoqda:
tun sochib yuborar odamni
parchalaydi beshafqat
zulmat qadar kengayasan tunlari
yulduzlar
sening sachrab ketgan xayollaringdir (Faxriyor)
ko 'zdan ichkarida yo'l yo'q
so'zdan ichkarida yo 'l yo'q
ammo xo 'roz gichqirig 'i ortiga
shafagrang qishlog 'im bekinib olgan. (B.Ro' zimuhammad)
Umuman, tinish belgilarining poetik imkoniyatlari badily matn
doirasida tadqiq etilganda yanada oydinlashadi.
Xulosa
Ushbu kurs ishi doirasida o‘zbek tilshunosligida punktuatsiyaning nazariy asoslari,
funksional xususiyatlari va zamonaviy nutqdagi o‘rni atroflicha tadqiq etildi. Olib 
borilgan izlanishlar natijasida quyidagi umumiy xulosalarga kelindi:
Punktuatsiyaning polifunksionalligi: Tinish belgilari tilda shunchaki texnik vosita 
emas, balki nutqning mazmuniy mantiqiy qurilishini belgilovchi, intonatsion 
yaxlitlikni ta’minlovchi va sintaktik birliklarni chegaralovchi murakkab tizim 
ekanligi aniqlandi. Punktuatsiya yozma nutqda muallif maqsadini aniq ifodalash 
va matn interpretatsiyasini osonlashtirishga xizmat qiladi.
Sintaktik va semantik bog‘liqlik: O‘zbek tili punktuatsiyasi asosan mantiqiy-
grammatik tamoyillarga tayanadi. Tadqiqot davomida tinish belgilarining 
qo‘llanilishi bevosita gapning strukturaviy tuzilishi va undagi semantik urg‘u bilan bog‘liq ekanligi dalillandi. Xususan, ajratilgan bo‘laklar, kirish so‘zlar va 
murakkab sintaktik butunliklarda tinish belgilarining variativ qo‘llanilishi matn 
mazmunini turlicha shakllantirishi kuzatildi.
Me’yor va og‘ishishlar: Zamonaviy o‘zbek publitsistikasi va badiiy adabiyotida 
punktuatsion normalarning barqarorligi bilan bir qatorda, mualliflik 
punktuatsiyasining kengayib borayotgani aniqlandi. Bu holat tilning ekspressiv 
imkoniyatlarini oshirishga xizmat qilsa-da, ayrim hollarda imloviy va punktuatsion
qoidalarning buzilishiga ham sabab bo‘lmoqda.
Raqamli muloqot ta’siri: Bugungi kunda ijtimoiy tarmoqlar va elektron muloqot 
vositalari ta’sirida punktuatsiya tizimida transformatsiya jarayonlari kechmoqda. 
Tinish belgilarining emotsional yuklamasi ortib, an’anaviy qoidalardan chekinish 
holatlari (masalan, nuqtaning tushib qolishi yoki belgilarning takrorlanishi) 
tilshunoslikda yangi tadqiqot yo‘nalishlarini, xususan, "grafik stilistika" sohasini 
rivojlantirish zaruratini tug‘dirmoqda.
Xulosa qilib aytganda, punktuatsiya o‘zbek tili yozuv madaniyatining ajralmas 
qismi bo‘lib, uni o‘rganish nafaqat grammatik, balki lingvopsixologik va 
pragmatik jihatdan ham dolzarbdir. Kurs ishida to‘plangan materiallar va 
chiqarilgan xulosalar kelgusida o‘zbek tili punktuatsiyasi qoidalarini yanada 
takomillashtirish va darsliklardagi metodik tavsiyalarni boyitishda xizmat qilishi 
mumkin. Foydalanilgan adabiyotlar.
1. Абдалиева Г . Р . Основы русской пунктуации. - Нукус,
2006.
2. Абдурахмонов F. Пунктуация укитиш методикаси.
- Тошкент: китувчи, 1968.
3. Алимухаммедов P. Кадимги туркий битикларда
пунктуация ва матнни англаш учун ишлатилган ишоралар
хакида // Хорижий филология. 1- сон. Тошкент , 2016. - Б .
49-53.
4. Bahriddinova B. Zamonaviy o'zbek punktuatsiyasi asoslari.
- Toshkent: Akademnashr, 2015. - 65 b.
5. Валгина Н .С. Русская пунктуация: принципы и назначение.
- M., 1979
6. Валгина Н . С. Актуальные проблемы современной русской
пунктуации. - М ., 2004.
7. Jamolxonov H. Hozirgi o'zbek adabiy tili. - Toshkent: O'ZME,
2013. 8. Йблдошев М . Бадиий матн лингвопоэтикаси. - Тошкент ,
2019.
9. Назаров К . Узбек тили пунктуацияси. - Тошкент :
Укитувчи, 1976.
10. Назаров К . Тиниш белгилари ва ёзма нутк. - Тошкент:
Фан , 1974.
1. Назаров К ., Эгамбердиев Б . Узбек тили ишора- имло
коидалари ( Пунктуация ). - Тошкент : Укитувчи, 1996.
228
12. Содиков К . Уйгур ёзуви тарихи (Манбашунослик ва
китобат тарихи масалалари) - Тошкент: Манавият, 1997.
13. Fitrat A. O'zbek tili qoidalari to'g'rusida bir tajriba. 1-kitob:
Sarf. 2-kitob: Nahf // Tanlangan asarlar. Nashrga tayyorlovchi
va izohlar muallifi H. Boltaboyev. - Toshkent, 2009. - 336 b.
14. Содиков К . Эски туркий битиклар. - Тошкент , 2009.
15. Эрматов И . Узбек тилшунослик терминларининг шакл -
ланиши ва тараккиёти: Филол. фан. б. ф. д-ри. (PhD) дисс.
- Тошкент , 2019.
16. Шабдурахмонов Ш . Пунктуация асослари. - Тошкент ,
1953.
17. Шоабдурахмонов ШІ . Узбек тилида пунктуация. - Тошкент ,
1955.
18. озиев Х . Узбек пунктуациясининг тарихий тараккиёти.
— Тошкент: Фан, 1979.
19. Internet manbalari:
– www.ziyouz.uz
–  www.kitob.uz
Google Scholar (https://scholar.google.com). JSTOR (https://www.jstor.org).
ResearchGate (https://www.researchgate.net).
CyberLeninka (https://cyberleninka.ru).

MUNDARIJA

Kirish

I. BOB. Tinish belgilarining o’ziga xos xususiyatlari

1.1 O’zbek punktuatsiyasi tarixi

1.2. O’zbek punktuatsiyasining asoslari

1.3.O’zbek punktuatsiyasi tamoyillari

II.BOB.Punktuatsiyaning boshqa sohalar bilan munosabati

2.1.Punktuatsiya va grafika bog’liqligi

2.2.Punktuatsiya va ohang bog’liqligi

2.3.Punktuatsiya va lingvopoetika bog’liqligi

Xulosa

Foydalanilgan adabiyotlar