O’zbek tilshunosligida til, lison, nutq tushunchalari talqini

O’ZBEK TILSHUNOSLIGIDA TIL, LISON, NUTQ TUSHUNCHALARI 
TALQINI                                       
MUNDARIJA:
KIRISH………………………………………………………………………….…3
I.BOB. TIL, LISON VA NUTQ MUNOSABAT VA ULARNING 
BIRLIKLARI……………………………………………………………………...5
1.1.   Til, lison va nutq munosabat…………………………………………………..5
1.2.   Til sathlari va birliklari………………………………………………………11
II.BOB. LISONIY PARADIGMA LISONIY ZIDDIYAT VA TALQINIDA 
O’ZIGA XOSLIK………………………………………………………………..16
2.1.   Lisoniy paradigma lisoniy ziddiyat va uning turlari…………………………16
2.2.O’zbek tilshunosligida til, lison, nutq tushunchalari talqinida o’ziga xoslik…23
XULOSA…………………………………………………………………………33
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI………………………….35
1 Kirish
  Mavzuning   dolzarbligi .Ma’lumki,   o‘zbek   tilshunosligi   keyingi   yillarda
qator   yutuqlarga   erishdi.   Mazkur   yutuqlardan   eng   muhimi   o‘zbek   system
tilshunosligining shakllanishi va jadal sur’atda ravnaq topayotganligidir.
An’anaviy   tilshunoslikdan   farqli   o‘laroq,   sistem   tilshunoslikda   til   birliklari
va   nutq   birliklari   o‘zaro   farqlanadi.   Ushbu   Kurs   ishlarda   ta’kidlanishicha,   badiiy
asarda qanday til birliklarini qo‘llash emas, bu birliklarni nima maqsadda qo‘llash
va   undan   qanday   nutq   birliklari   hosil   qilish   masalasi   muhimroqdir.   Bunday
xususiyatlar   muallifning   badiiy   nutq   mahoratini   belgilashda   mezon   bo‘lib   xizmat
qiladi.
                  Bugungi   kungacha   o‘zbek   tilshunosligida   faol   lug‘at   tarkibi   keng
o‘rganilgan.   Biroq   Kurs   ishlarning   aksariyatida,   jumladan,   B.Umurov,
R.Qo‘ng‘urov,   E.Begmatov,   Yo.Tojiev,   B.Yo‘ldoshev   va   boshqa   Kurs   ish
ob’ektimizga daxldor ilmiy Kurs ishlarda masala an’anaviy tilshunoslik aspektida
amalga   oshirilgan.   Bizning   Kurs   ishda   esa   muammo   tizim   sifatida   o‘rganish
asosiga qurilgan.
Kurs   ishning   maqsadi   va   vazifalari .   Kurs   ishimizdan   ko‘zlangan   maqsad
hozirgi o‘zbek adabiy tilida   badiiy asarda kasb-hunar leksikasi   yoritishdan iborat.
                    Oldimizga   qo‘ygan   ushbu   maqsadga   erishish   uchun   quyidagi   vazifalarni
amalga oshirish ko‘zda tutilgan:
- Til sathlari va lisoniy birliklar  tahlil qilish;
- Til, lison va nut q  munosabati xususiyatlari ni o’rganish ;
-  Leksema va so‘z xususiyatlari  aniqlash;
- Sanab o‘tilgan vazifalarni amalga oshirish va ko‘zlangan maqsadga erishish   uchun
tegishli   nazariy   ma’lumotlar   tanqidiy   nuqtai   nazardan   o‘rganib   chiqildi
hamda   publitsistik   va   badiiy   asarlardan   misollar   to‘plandi.   Yig‘ilgan   faktik
materiallar ilmiy asosda izchillik bilan yoritib berildi.
Kurs ishining nazariy va uslubiy asoslarini   xorijlik yetakchi olimlarning
xalqaro valyuta-kredit munosabatlarini tartibga solinishi, uning zaruriyati va
2 ahamiyati borasidagi amaliy ishlanmalari, ilmiy maqola va konseptual nazariyalari
tashkil etadi.
Kurs ishining tuzilishi .  Ushbu Kurs ishi kirish, xulosa, foydalanilgan
adabiyotlar ro’xati va o’zaro mazmunan bog’langan 2ta bob va 4 ta bo’limdan  
iborat.
3 I.BOB. TIL, LISON VA NUTQ MUNOSABAT VA ULARNING 
BIRLIKLARI
1.1.   Til, lison va nutq munosabat
Lisoniy   UMIS   va   YAHVO.   UMIS   (zot)   va   Y А HVO   (tajalli)   butun
dialektikaning,   ya’ni   butun   borliq   -   tabiat,   jamiyat   va   inson   tafakkurining   asosiy
munosabat qonunlaridan biri bo‘lganligi sababli, u har bir fanda o‘ziga xos tarzda
xususiylashadi.   UMISning   tildagi   tajallisi   lison,   Y А HVOniki   esa   nutq   deb
yuritiladi. Lison va nutqning majmui  til  deyiladi.
Yuqorida   aytilganidek,   tilshunoslar   uzoq   zamonlar   davomida   tildagi
o‘rganish   manbaining   UMIS   va   Y А HVO   yoki   lisoniy   va   nutqiy   jihatlari   ixtilofi
(dialektikasi)   mohiyatiga   yetolmay,   boshi   berk   ko‘chada   cheksiz   xususiyliklar
doirasida o‘ralashib qoldilar.
Tilshunoslikda  lisoniy va nutqiy jihatlarni farqlashga intilish ushbu fan bilan
tengqurdir. Chunki har qanday fan cheksiz hodisalarni umumlashtirishni o‘z oldiga
maqsad qilib qo‘yadi. Xususiy hodisalar zamiridagi umumiylikni ko‘rishga intilish
bilishning   har   ikkala   bosqichi   (fahmiy   va   idrokiy)   da   ham   mavjud.   Shu   boisdan
aytish mumkinki, bilishning fahmiy bosqichi mutlaq xususiyliklar bilan o‘ralashib
qolmaganligi   kabi,   idrokiy   bosqich   ham   mutlaq   umumiylikni   -   UMISni   tiklay
olmaydi.   Biroq   har   bosqich   o‘z   vazifalariga   ega.   Chunki   har   bir   davr   o‘z   fani
oldiga     muayyan   maqsad   va   aniq   talablarni   qo‘yadi.   «Fanlarning   taraqqiyoti   shu
davrning   ilg‘or   falsafiy   fikri,   davr   uchun   yetakchi   bo‘lgan   fan   sohalarining
yutuqlari   bilan   uzviy   bog‘liq.   Turli   fanlarning   manbalari   ko‘p   qirrali   bo‘lganligi
sababli, davrning  yetakchi falsafiy fikri aniq fanlardan o‘rganish manbaining qaysi
tomonlariga   alohida   e’tibor   berish   lozimligini,   borliqdagi   mavjud   qonuniyatlarni
mantiqiy   kategoriyalarda   qay   usulda   aks   ettirish   yo‘llarini   belgilab   beradi»
(H.Ne’matov).     Shu   asosda   aytish   mumkinki,   o‘zbek     tilshunosligining     birinchi
bosqichi   dialektika     nuqtai   nazaridan   tildagi   UMIS   va   YHVOni   bir-biridan
farqlamay   tasnif   etish   bosqichidir.   Tilshunoslikda   lison   va   nutqni   izchil   farqlab
o‘rganish   avvalo   tilshunoslar   V.   fon   Humboldt,   B.de   Kurtene   va   F.de   Sossyur
4 nomi   bilan   bog‘liq.   Lison   va   nutqning   farqlanishi,   tilga   tizim   sifatida   yondashuv
XX asr jahon  tilshunosligida inqilobga teng hodisa sifatida baholanadi. Chunki bu
hodisa   tilshunoslikdagi   mavjud   qarashlarni   tubdan   o‘zgartirib   yubordi.   Tilga,
xususan,   o‘zbek   tiliga   sistema   sifatida   yondashuvning   dastlabki   yillarida   lison
o‘rnida til atamasi  qo‘llanilib, u ko‘p ma’nolilik tabiatiga ega bo‘lganligi sababli,
ayrim   chalkashliklarni   keltirib   chiqarar   edi.   Chunonchi,   insonning   nutq   so‘zlash
qobiliyati   ham,   nutqi   ham   ushbu   atama   bilan   yuritilar   edi.   Atamalarga   esa   bir
ma’nolilik   xos       bo‘lib,   ko‘p   ma’nolilik   ilmiy   aniqlikka   putur   yetkazadi.   Shu
boisdan   nazariyotchi   tilshunoslar   UMISning   tildagi   voqelanishiga   nisbatan   lison
atamasini   qabul   qildilar.   Natijada   til,   lison,   nutq   munosabati   quyidagicha
tushunildi: 
Til,   lison   va   nutq   munosabati.   Yuqorida   UMIS   va   Y А HVOning   tildagi
tajallisi   misolida   lison   va   nutqning   o‘zaro   munosabati   haqida   kirish   xarakterida
so‘z yuritildi. Endi unga batafsil to‘xtalinadi.
Lison   deyilganda   ma’lum   bir   jamiyatning   barcha   a’zolari   uchun   avvaldan
(oldingi   avlodlar   tomonidan)   tayyor   holga   keltirib   qo‘yilgan,   hamma   uchun
umumiy va majburiy, fikrni ifodalash va boshqa maqsadlar uchun xizmat qiladigan
birliklar hamda bu birliklarning o‘zaro birikish qonuniyatlari yig‘indisi tushuniladi.
Demak, lisonda birliklar va  birikish qonuniyatlari  farqlanadi.
Har qanday lisoniy birlik psixofizik tabiatli bo‘ladi. Shu bilan birga ular ikki
tomonning bir butunligidan iborat:
a) lisoniy birlikning shakliy, tashqi tomoni;
b) lisoniy birlikning ma’lum bir vazifasi, ma’noviy qiymati.
5 Lisoniy birliklar UMIS sifatida mavjud ekan, u moddiylikdan  xoli bo‘lmog‘i
lozim.   Bunda   «lisoniy   birlikning   tashqi   tomoni»   ko‘rinishga,   moddiylikka   ishora
qilmaydimi, degan savol tug‘ilishi tabiiy. To‘g‘ri, lisoniy birlik moddiy qiyofadan
xoli.   Biroq   ular   ongda   qandaydir   tarh,   ramz   sifatida   saqlanadi.   Masalan,   [a]
fonemasining   talaffuz   xususiyatlari   xaqida   umumlashma   tasavvur   o‘zbek   tilida
so‘zlashuvchi   barcha   jamiyat   a’zolari   ongida   birdir.   Bu   [a]   fonemasining   shakli,
tashqi   tomoni   bo‘lsa,   uning   ma’no   farqlash,   chegaralash   tomoni   ichki   jihati
sanaladi.   [a]   fonemasi   xususiyatlari   va   ma’no   farqlashning   o‘ziga   xos   birligi,
yaxlitligi   sifatida   ongda   mavjud   bo‘ladi.   Har   bir   fonemaning   ma’no   farqlash   va
talaffuz   xususiyatlari   umumlashmasi   o‘ziga   xos   bo‘lib,   biriniki   ikkinchisinikidan
farqlanadi   va   mustaqil     fonemaga   qo‘yilgan   talab   ularning   aynan   o‘xshash
bo‘lishiga yo‘l qo‘ymaydi.
Lisoniy   birliklarining   bu   tashqi   va   ichki   tomonini   bir-biridan   ajratish   uchun
ulardan birini mutlaqlashtirish mumkin emas. Ichki va tashqi tomon bir varaqning
ikki   betiga   o‘xshaydi   va   ularni   ajratib   bo‘lmaydi.   Nutq   esa   yuqorida   ta’riflangan
lisoniy   so‘zlashish   qobiliyati   asosida   ayrim   shaxs   tomonidan   ma’lum   bir   xabar
berish  maqsadi uchun ishga solinish yoki qo‘llanish natijasidir.
Bir-birini shartlovchi, bir-biriga bog‘liq bo‘lgan «lison - nutq qobilyati - nutq»
zanjirida   faqat   nutqqina   tashqi   (moddiy)   shaklda   (og‘zaki,   yozma)   namoyon
bo‘ladi va bizning sezgi a’zolarimizga ta’sir qiladi.
F.de   Sossyur   lison-nutq   munosabatini   shatranj   o‘yini   qoidalari   asosida
tushuntirib berishga harakat qilgan.
Shaxmat     donalari   va   har   bir   donaning   yurish   qoidasi   ongimizdagi   lisoniy
birliklar va ularning birikish imkoniyatlariga, o‘yinchi  bamisoli so‘zlovchi bo‘lib,
shaxmat   o‘yinini   bilishi   esa   so‘zlovchining   nutq   qobiliyatiga   o‘xshaydi.
Donalarning harakatlantirilishini nutqqa qiyoslash mumkin. Qiyoslang:
shaxmat - o‘ynash qobiliyati 
lison - nutq qobiliyati – nutq
6 Shaxmat donalari va ularning yurish imkoniyatlari o‘ynovchilarning barchasi
uchun   umumiy   bo‘lganligi   kabi   lisondan   foydalanish   ham   shu   tilda
so‘zlashuvchilar uchun tengdir.
Lison   va   shatranj   qurilmalari   o‘zaro   qiyoslanadigan   bo‘lsa,   avvalo,   ularning
birliklari   orasida   umumiy   o‘xshashliklar   borligini   ta’kidlash   lozim.   Har   ikkala
qurilma   ham   birliklar   sistemasi   (tizimi)   va   bu   birliklarning   o‘ziga   xos   vazifalari
bilan   ish   ko‘radi.   Bunda   ma’lum   qoida   va   qonunlarga   tayaniladi.   Har   ikkala
holatning   ham   ishtirokchilari   insonlar   bo‘lib,   ular   har   ikkala   faoliyatda   ham
ma’lum   bir     imkoniyatlarni   ishga   soluvchilardir.   Shu   boisdan   shaxmat   taxtasi,
uning   donalari,   shaxmat   o‘yinining   tashqi,   moddiy   tomonini   lisoniy   birliklarning
tashqi   tomoniga,   shaxmat   o‘yini   qoidalari   -   donalarining   joylashuvi,   harakat
qoidalari,   ya’ni   shatranj   o‘yinining   ichki   tomoni   xaqidagi   tasavvurlarni   lisoniy
birliklarning mazmun  mundarijasiga qiyoslash mumkin.
Lison   va   nutq   munosabatiga   dialektik,   dialektika   kategoriyalari   nuqtai
nazaridan yondashilganida, u haqdagi tasavvur va bilimlarimiz  to‘laqonli bo‘ladi.
Lisoniy   ziddiyat   va   uning   asosiy   turlari.   Lisoniy   paradigmaga   birlashuvchi
birliklar,   paradigma   a’zolari   orasidagi   munosabatlar   lisoniy   ziddiyat   deyiladi.
Ziddiyat   (ar.qarama-qarshilik:   var.oppozitsiya.   lat.oppositio-qarama-qarshi
qo‘yish)   lisoniy   birliklarning   ifodalanmi-shidagi   farqlarga   muvofiq
ifodalovchilarining   va,   aksincha,   ifodalovchilardagi     farqlarga   muvofiq
ifodalanmishlarining muhim lisoniy farqlanishidir. Masalan, [b] va   [t] fonemalari
orasida ziddiyat mavjud bo‘lib, shunga muvofiq, (bosh) va (tosh) birliklari orasida
shakliy-mazmuniy   qarama-qarshilik   munosabati   amal   qiladi.   Yoki   «birlik   son»,
«ko‘plik   son»   orasidagi   semantik   ziddiyat   (kitob)   va   (kitoblar)     birliklarida   ham
shakliy (formal), ham mazmuniy (semantik) farqlarni  keltirib chiqaradi.
Tabiat,   jamiyat   va   tafakkurdagi   mavjudlik   va   taraqqiyotning   asosiy   omili
qarama-qarshiliklar   birligi   va   kurashi   qonuni   bo‘lganligi   kabi   lisoniy
paradigmalarda   birliklarni   bir-biriga   bog‘lab   turuvchi,   paradigmalarning
yashovchanligini     ta’minlovchi   omil   lisoniy   ziddiyatlardir.   Demak,   lisoniy
7 ziddiyatlar   falsafiy   qarama-qarshiliklar   birligi   va   kurashi   qonunning   tildagi
xususiylashmasi, voqelanishidir.
Lisoniy   ziddiyatlarni   aniqlash   yoki   ziddiyatlarga   bunday   yondashish
ziddiyatli   va   ziddiyatsiz   munosabatlarni   farqlashni   taqozo   qiladi.   Chunki   turli
lisoniy   birliklar   va   bir   birlikning   turli   variantlari   orasidagi   munosabatlar   turli
tabiatli   vohidlar,   a’zolar   orasidagi   munosabatlar   sifatida   muayyanlashtirilmog‘i
lozim. Masalan,  shaxs-son shakli  bo‘lmish [ -miz ] va [ -siz ] ( o‘qiymiz-o‘qiysiz ) har
xil   lisoniy   morfologik   birliklar   bo‘lib,   bir   paradigmaning   turli   a’zolari   sifatida
ziddiyatli munosabatda bo‘ladi. Biroq turli farqli xossalarga ega bo‘lgan til oldi va
til   orqa   ( o‘ )   unlilari   bitta   ( o‘ )   fonemasining   variantlari   sifatida   fonetik   jihatdan
farqlanishsa-da,   funktsional     jihatdan   tafovutga   ega   emas.   Chunki   o‘zbek   adabiy
tilida bitta ( o‘ ) fonemasi mavjud bo‘lib, uning variantlari ma’no farqlash tabiatiga
ega   emas.   Ba’zilar   [ o‘y ]   so‘zini   ayt-ganda,   ( o‘ )ni   til   oldi,   boshqalar   esa   til   orqa
unlisi   sifatida   talaffuz   qilishadi.   Baribir,     ( o‘ )   tovushlari   qanday   bo‘lishidan   qat’i
nazar,   bu   so‘z   «fikr»,   «xayol»   ma’nolarini   beradi.   Lisoniy   birlikning   variantlari
orasidagi bunday munosabat ziddiyatsiz munosabat deyiladi.
Ziddiyatlar paradigmatik munosabatlarning xos ko‘rinishi va xossalari sifatida
sintagmatik munosabatlarga qarama-qarshi qo‘yiladi.
Ma’lum   bir   lisoniy   birliklar   mansub   ziddiyatlar   majmui   bu   birlikning
paradigmatik   sifatini   aniqlashda,   paradigmatik   muayyanlash-tirishda   hal   qiluvchi
rol   o‘ynaydi.   Paradigmatik   muayyanlashtirish   birlikning   boshqa   birlikdan
farqlanuvchi zotiy tabiatini oydinlashtirish demakdir.
Tilshunoslar lisoniy ziddiyatlarni bir necha tomondan tasniflaydilar:
1.Ziddiyatlar tizimida tutgan o‘rniga ko‘ra.
2.Ziddiyat a’zolarining o‘zaro munosabatiga ko‘ra.
3.Turli vaziyatlarda ziddiyatlarning amal qilishiga ko‘ra.
8 Lisoniy   ziddiyat   ziddiyatlar   tizimiga   munosabatiga   ko‘ra   o‘lchami   va
uchrovchanlik belgilari bilan farqlanadi.
Lisoniy ziddiyatlar o‘lchoviga ko‘ra, bir o‘lchamli va ko‘p o‘lchamli turlarga
bo‘linadi.
Agar   belgilar   majmui   tizimda   zidlanuvchi   ikki   a’zo   uchungina   amal   qilib,
boshqa   a’zolarga   tegishli   bo‘lmasa,   bir   o‘lchamli   ziddiyat   deyiladi.   Masalan,
o‘zbek tilidagi [ l ] va [ h ] fonemalari hosil bo‘lish o‘rniga ko‘ra «yon» va «bo‘g‘iz»
belgilari   asosida   zidlanib,   bu   belgi   undoshlar   tizimining   boshqa   a’zolarida
uchramaydi.   Chunki   bu   undoshlar   o‘zbek   tili   fonologik   tizimida   yagona   yon   va
yagona bo‘g‘iz undoshlaridir.
Ko‘p   o‘lchamli   ziddiyatda   zidlanuvchi   birlikdagi   belgi   boshqa   a’zoda   ham
uchraydi. Masalan, til oldi undoshlari bo‘lgan [ m ] - [ d ] zidlanar ekan, [ m ]dagi «til
oldi»lik   belgisi   [ d ]   fonemasida   ham   mavjud.   Bunda   a’zolar   boshqa   belgi   asosida
zidlanadi.
«Uchrovchanlik»   belgisiga   ko‘ra   ziddiyatlar   «ajralgan»   va   muntazam
ziddiyatlarga bo‘linadi. Ajralgan ziddiyatda shunday belgi asos qilib olinadiki, bu
belgi   boshqa   ziddiyatlarga   asos   bo‘la   olmaydi.   Masalan,   unlilarning   lablangan-
lablanmaganlik   belgisi   faqat   teng   qiymatli   ziddiyat   uchun   asos   bo‘ladi.   Bunday
ziddiyat   «ajralgan»   ziddiyat   deyiladi.   Lekin   tilning   ko‘tarilish   darajasiga   ko‘ra
belgisi teng qiymatli ziddiyatga ham asos bo‘lib xizmat qiladi.
Bir belgi turli a’zolarni juftlab zidlash uchun xizmat qilsa, muntazam ziddiyat
deyiladi. Masalan,  erlik, ayollik jinsi  asosidagi  ziddiyat  [ ota ]-[ ona ], [ o‘g‘il ]-[ qiz ],
[ aka ]-[ singil ], [ chol ]-[ kampir ] ziddiyatlarida uchrayveradi.
A’zolari orasidagi munosabatlarga ko‘ra ziddiyatlar: 
A) noto‘liq (privativ);
B) darajali (gradual);
9 V) teng qiymatli (ekvipolent)
kabi turlarga bo‘linadi.
Noto ‘ liqziddiyatdaqarshilanuvchia ’ zolardanbiriziddiyatbelgisigaijobiy ,
boshqasiesabetarafmunosabatdabo ‘ ladi .   Masalan ,   [ bola ]   va   [ o ‘ g ‘ il ]   leksemalarini
olaylik .   Ular   «erkak   jinsli»   deb   atalgan   ziddiyat   belgisiga   ikki   xil   munosabat
bildiradi. Bu belgi [ o‘g‘il ] leksemasi semantik tarkibida aniq berilgan, shu boisdan
uning   munosabati   ijobiy   yoki   belgilangan   deyiladi   va   shartli   ravishda   [+]   belgisi
bilan   beriladi.   [ bola ]   leksemasida   esa   jins   belgisi   aniq   emas.   Chunki   uning
semantik     tarkibida   «er»   yoki   «ayol»   (ya’ni   jins)   semasi   yo‘q.   Boshqacha
aytganda,   bola   o‘g‘il   ham   qiz   ham   bo‘lishi   mumkin.   Shuning   uchun   bu
leksemaning   ziddiyat   ko‘rsatkichiga   ishorasi   belgilanmagan   (noma’lum,   majhul)
deyiladi va shartli ravishda +/- yoki O (nol) belgisi bilan beriladi. Buni chizmada
quyidagicha   beramiz.   Noto‘liq   ziddiyat   tilning   barcha   sathlarida   amal   qiluvchi
muhim   qonuniyatdir.   Masalan,   morfologiyada   leksemalarni   umumiy   grammatik
ma’nolariga   ko‘ra,   mustaqil   va   nomustaqil   leksemalarga   bo‘lish     privativlik
asosida     amalga     oshiriladi.   Bunda   «lug‘aviy   ma’no   ifodalay   olmaslik»   noto‘liq
ziddiyatning belgisi bo‘lib, ziddiyatda mustaqil leksemalar belgilanmagan, kuchsiz
a’zo bo‘lsa, nomustaqil leksemalar belgili, kuchli a’zo sifatida namoyon bo‘ladi:
10 Chunki   mustaqil   leksemalar   lug‘aviy   ma’no   ifodalashi   ham,   nomustaqil
leksemalar   vazifasida   kelishi   ham   mumkin.   Masalan,   ko‘makchilar,   fe’l
ko‘makchilar,   ko‘makchi   fe’llar   va   h.lar   nomustaqil   leksemalar   kabi   lug‘aviy
ma’noga ega bo‘la olmaydi.
Noto‘liq   ziddiyatda   belgi   tanlash   ixtiyoriy   emas.   Masalan,   bir   qarashda
yuqoridagi   ziddiyatda   belgini   «lug‘aviy   ma’no   ifodalash»   deb   ham,   «lug‘aviy
ma’no ifodalay olmaslik» deb ham qo‘yish mumkindek tuyuladi. Keling, ziddiyat
belgisini yuqorida qo‘yilganidek emas, balki «lug‘aviy ma’no ifodalay olish» deb
o‘zgartirib ko‘raylik:                    
Bu   to‘g‘rimi?   Birinchidan,   noto‘liq   ziddiyatda   qaysidir   bir   a’zo   O   (nol)
belgisini   olishi   kerak.   Oldingi   ziddiyatda   mustaqil   leksemalar   ushbu   belgiga   ega
edi.   Bunda   endi   nomustaqil   leksemalar   olishi   kerakka   o‘xshaydi.   Yo‘q,   mutlaqo
bunday   emas.   Chunki   nomustaqil   leksemalar   goh   lug‘aviy   ma’no   ifodalash,   goh
ifodalamaslik   xossasiga   ega   emas.   Ziddiyatning   ikkinchi   a’zosi   [+]   belgisiga
egami? Yo‘q, u, yuqorida aytilganidek, [-] belgisiga ham, qisqasi [O] belgiga ega.
Demak,   keyingi   «ziddiyat»   ziddiyat   emas.   Ziddiyat   lisoniy   birliklarining
mohiyatini,   zotiy   tabiatini   o‘zida   aks   ettirmog‘i   lozim.   Aks   holda   «sun’iy»
ziddiyatlar kelib chiqadi. Boshqa ziddiyatlar kabi noto‘liq ziddiyat ham ob’ektiv va
bizning xohish-irodamizga bog‘liq emas. 
Darajali ziddiyat a’zolari kamida uchta bo‘lib, bir belgi (ziddiyat belgisi)ning
o‘sib   yoki   kamayib   borishiga   ko‘ra   a’zolar   qator   hosil   qiladi.   Masalan,   tilning
ko‘tarilish darajasiga ko‘ra, unli fonemalar darajalanishi quyidagicha: [ a ] - [ e ] - [ i ]
yoki [ o ]-[ o‘ ]-[ u ]. Bunda belgi birinchi a’zoda kuchsiz, ikkinchi a’zoda o‘rtacha va
keyingi   a’zoda   kuchli   yoki   aksincha   bo‘lishi   mumkin.   Darajali   ziddiyat   ham
11 barcha   sath   birliklarida   uchraydi.   Masalan,   leksikada   ninni-chaqaloq-go‘dak-
bola...,   turq-bashara-bet-yuz-chehra...,   morfologiyada   harakat   nomi-sifatdosh-
ravishdosh («fe’lni o‘zgalash darajasiga ko‘ra» belgisi asosida) kabi. 
Ekvipolent (teng qiymatli) ziddiyatda ikki a’zo  qarshilantirilib, har biri o‘ziga
xos, ikkinchisiga xos bo‘lmagan belgiga ega bo‘ladi. Masalan, ovoz va shovqinga
ko‘ra jarangli va jarangsiz undoshlar teng qiymatli (o‘ziga xos belgiga ega bo‘lgan
a’zoli) ziddiyatni hosil qiladi.
Muntazam   (proportsional)   ziddiyatda   bir   ziddiyat   belgisi   turli   juftlangan
birliklar   uchun   oppozitiv   ko‘rsatkich   bo‘lib   xizmat   qiladi.   «jins»   belgisi   ota-ona ,
aka-opa, singil-uka, tog‘a-xola lug‘aviy zidlanishlari uchun umumiydir.
Ziddiyatlar   a’zolari   miqdoriga   ko‘ra   ikki   a’zoli   (binar)   va   uch   (ko‘p)   a’zoli
(ternar) ziddiyatlarga bo‘linadi. Noto‘liq, teng qiymatli ziddiyatlar binar va darajali
ziddiyat ternar ziddiyat deyiladi.
Uchinchi belgisiga ko‘ra ziddiyatlar doimiy va mo‘’tadillashgan ziddiyatlarga
bo‘linadi.
Mo‘’tadillashish   jarayonida   munosabatga   kirishayotgan   birliklar   o‘rtasidagi
ziddiyat   kuchsizlanadi.   Masalan,   yot-yod   zidlanishda   so‘z   oxiridagi   [ t ],   [ d ]
tovushlari   jarangli-jarangsizlik   bilan   farqlanmaydi.   [ d ]   fonemasining   nutqdagi
vaziyatidan kelib chiqqan holda  unda jarangsizlik belgisi kuchsizlanadi. Ammo bu
sof nutqiy hodisadir. Mo‘‘tadillashish lisoniy birliklarning nutqiy voqelanishlarida
yuz beradi. Leksemalar va morfemalar ham nutqiy voqelanganda, ularning lisonda
boshqa   birliklar   bilan   ziddiyatli   munosabatlarini   belgilaydigan   xossalari,   belgilari
kuchsizlanishi mumkin.
Yuqorida keltirilgan [ t ] va [ d ] undoshlarining jarangli-jarangsizlilik belgisiga
ko‘ra   zidlanishini   yorqin   namoyon  qiladigan   vaziyat   [ d ]   fonemasining   so‘z  boshi
va   so‘z   o‘rtasida   voqelanishidir.   Ziddiyatni   voqelantiradigan   pozitsiya   kuchli   va
uni so‘ndiradigan nutqiy xolat kuchsiz pozitsiya deyiladi.
12 1.2.   Til sathlari va birliklari
Til   sathlari,   nutqiy   va   lisoniy   birliklar.   Lison   va   nutq   munosabatiga
dialektikaning   umumiylik   va   yakkalik,   mohiyat   va   hodisa,   imkoniyat   va   voqelik,
sabab va oqibat munosabati asosida yondashilsa, masala yanada ravshanlashadi:
Lison   bilan   nutqning   o‘zaro   munosabatini   yaxshi     anglamoq   uchun,   avvalo,
lisonning   o‘zini,   uning   qanday   qurilma   ekanligini   aniq   tasavvur   etmoq   lozim
bo‘ladi.
Lison   bo‘linuvchan   birliklarning   majmui   yoki     turg‘un   xususiy   birliklarning
o‘zaro   barqaror,   doimiy   bog‘lanish   munosabati   asosida   tashkil   topgan   yangi   bir
butunlikdir.   Masalan,   gap   so‘zlar   va   qo‘shimchalarga,   ular   esa   tovushlarga
bo‘linadi.   Shu   nuqtai   nazardan   lisoniy   birliklarni   avvalo,   ikki   guruhga   ajratish
mumkin:
a) tashkil etuvchi eng kichik lisoniy birliklar;
b) hosila lisoniy birliklar.
O‘zbek tilidagi fonemalar ma’lum bir butunlikni, bir sath (fonologik sathni) ni
tashkil  etadi. Bu sath esa  unlilar va undoshlar  tizimlaridan tashkil  topadi. Deylik,
unlilar   tizimi   yana   ikkig   -   lablanmagan   unlilar   ([ i ]-[ e ]-[ a ])   va   lablangan   unlilar
([ u ]-[ u ]-[ o ])   tizimchalaridan   tashkil   topgan.   Ko‘rinadiki,   tashkil   etuvchining   o‘zi
ham   tashkil   etuvchilardan   tashkil   topadi.   Demak,   tashkil   etuvchilik   nisbiy
tushunchadir. Bunda minimal tashkil etuvchigina boshqa bo‘laklarga bo‘linmasligi
mumkin. Minimal   tashkil   etuvchi   nafaqat   birliklarni,   shu   bilan   birgalikda,
birliklarning   o‘zaro   munosabatlarini   ham   o‘z   ichiga   oladi.   Shuni   ta’kidlash
lozimki, eng  kichik (minimal)   tashkil   etuvchilar   bo‘lgan  fonemalar  yana  ichki  va
13 tashqi     jihatlarga   ajraladi.   Aytilganlar   asosida,   lison,   nutq   birliklari   sifatida
quyidagilarni ajratamiz va lison va nutq birliklari ham lison va nutq kabi UMIS va
YHVO munosabatida bo‘ladi:
Fonema   va   tovush. Eng kichik lisoniy birlik fonemalardir. Fonema muayyan
til   egalarining   ma’lum   tovushlar   tipi   haqidagi   umumiy   tasavvurlaridir.   Har   bir
fonema so‘zlovchilar ongida o‘z tipini farqlovchi belgilari majmui asosida vujudga
kelgan   maxsus   «akustik-artikulyatsion   portret»   yoki   «tovushlar   obrazi»   sifatida
saqlanadi.   Muayyan   fonemaning   farqlovchi   belgilari   uning   artikulyatsion   va
akustik   xususiyatlari   asosida   shakllanadi.   Artikulyatsion   belgilar   muayyan
tovushlarni   talaffuz   qilish   uchun   nutq   a’zolarining   bir   xildagi   harakatga
moslashgan avtomatik, standart holatlari haqidagi tasavvur bo‘lsa, akustik belgilar
sifatida bir turdagi tovushlarga xos  talaffuz sifati va  miqdori tushuniladi.
Ma’lumki, inson narsalarni ularning umumlashtiruvchi va farqlovchi belgilari
asosida   esda   saqlaydi.   Esda   saqlanishi   lozim   bo‘lgan   narsa   miqdor   jihatdan   ko‘p
bo‘lsa, eslab qolishning asosiy yo‘li tasniflash, ya’ni  guruhlarga ajratishdir. Tasnif
esa   o‘xshash   va   noo‘xshash,   umumiy   va   farqlovchi   belgilarini   aniqlash   asosida
kechadi.   Bu   tamoyil     barcha   lisoniy   birliklar,   xususan,   fonemalar     tasnifida   ham
to‘la amal qiladi.
Hozirgi   o‘zbek   adabiy   tilida   30   ta   fonema   so‘zlovchi   ongida,   avvalo   ikki
guruh   -   unlilar   va   undoshlarga   bo‘lingan   holda   mavjud   bo‘ladi.   Bu   guruhlar
tovushlar talaffuzidagi ovoz va shovqinning ishtiroki darajasiga qarab belgilanadi.
Bo‘linish   shu   tarzda   alohida   fonemagacha   davom   etib   boradi.   Unlilar   ham,
undoshlar   ham   qarama-qarshi   belgilari   asosida   kichik   guruhchalarga   bo‘linib
14 boraveradi.  Masalan,   o‘zbek   tilidagi  6  ta   unli  bir   tizim   bo‘lib,  ular   shovqinsizligi
bilan undoshlardan ajraladi. Biroq bu tizimchaning o‘zi ham unsurlarning qarama-
qarshi   belgilari   asosida   bo‘linadi.   Unlilarning   qarama-qarshi     qo‘yilishi
quyidagicha:  i         u -  e        o’ - a        o
Fonemalarning   ma’no   farqlash   xossasi   mavjud   bo‘lib,   bir   fonemaning   turli
ko‘rinishlari   bo‘lgan   tovushlarda   bu   hodisa   kuzatilmaydi.   Bir   fonemaning   nutqiy
varianti bo‘lmish tovush boshqa  fonemaning varianti bo‘lgan tovush bilan almash-
tirilsa, so‘z ma’nosi yangilanadi, ya’ni boshqa so‘zga aylanadi. Qiyoslang: [ qora ]
va [ qara ], [ ota ] va [ ata ], [ ona ] va [ ana ]. Shu boisdan ham fonemaga tilning ma’no
farqlovchi   eng   kichik   birligi   deb   ta’rif   beriladi.   Bir   fonemaning   turli   variantlari
ma’no   farqlamaydi.   Masalan,   til   oldi   va   til   orqa   ( o‘ )   unlilari   quyidagi   so‘zlarda
ma’no farqlamagan: o‘l-o‘l.
Tasnif (arabcha «saralash», «tartibga solish») narsa va predmetlarni aniq va 
doimiy o‘ringa ega bo‘lgan guruh (sinf) larga bo‘lishdir. Agar tasnif ilmiy asosga 
ega bo‘lsa, u uzoq davr mobaynida amal qiladi. Masalan, ximiyaviy elementlar 
soni 200 dan oshib ketayotgan bo‘lsa-da, ularning tasnifi bugungi kunda ham 
o‘zgarmasdan amal qilmoqda.
Tasnif   oddiy   bo‘laklashdan   barqaror   tabiatliligi   bilan   ajralib   turadi.   To‘g‘ri,
tasniflashda   ham   oddiy   bo‘lishda   amal   qiladigan   barcha   tamoyillar   asos   bo‘lib
xizmat qiladi. Ya’ni tasnifda ham bo‘lishdagi kabi:
1)   tasniflangan   bo‘laklar   hajmi   tasniflanayotgan   butunlik   hajmiga   teng
bo‘lishi;
2) tasnif bir asosda amalga oshirilishi;
3) tasniflangan guruhlar bir-birini  inkor qilishi;
4) tasnif uzluksiz bo‘lishi, ya’ni unda «sakrash» bo‘lmasligi lozim. 
Tasnif dixotomik, politomik yoki dixopolitomik bo‘lishi mumkin.
15 Dixotomik   tasnifda   birliklar   ikki   guruxga   ajratiladi:   «fonemalar   unli   va
undoshlarga ajraladi» kabi. Politomik tasnifda guruhlar soni ikkidan ortiq bo‘ladi:
«Gramatik   qo‘shimchalar   lug‘aviy   shakl   hosil   qiluvchilar,   sintaktik   shakl   hosil
qiluvchilar  va   lug‘aviy  sintaktik  shakl  hosil  qiluvchilarga  bo‘linadi»,  Yoki   fe’llar
nutq fe’llari, ruhiy-holat fe’llari va h.
Dixopolitomik   tasnifda   tasniflanuvchi   butunlik   dastlabki   bosqichda   ikkiga,
keyingi bosqichda ikkidan ortiq sinfga ajraladi. Masalan:
Tasnifda tasnif  asosini  tanlash muhimdir. Chunki  biror  narsalar  tizimini turli
asoslarda tasnif  qilish turli natijalarni  beradi. Masalan,  undosh   fonemalarni ovoz
va   shovqinning   ishtirokiga   ko‘ra   jarangli   va   jarangsizlarga,   hosil   bo‘lish   o‘rniga
ko‘ra lab, til, bo‘g‘iz undoshlariga tasniflash mumkin.
  Lisoniy   tasnif   tasniflanayotgan   birliklarning   ichki,   zotiy   belgilariga   ko‘ra
yoki   muhim   bo‘lmagan   zohiriy   xossalariga   asoslangan   bo‘lishi   mumkin.   Shu
boisdan   tabiiy   yoki   yordamchi   tasniflar   farqlanadi.   Tabiiy   tasnifda   lisoniy
birliklarning   ichki,   barqaror   belgilariga     tayaniladi.   Biz   yuqorida   tabiiy   tasnifga
misollar keltirdik.
Yordamchi tasnifda birliklarning ontologik bo‘lmagan xossalarini bildiruvchi
belgilariga   tayaniladi.   Masalan,   «so‘zlarning   bo‘g‘in   sonlariga   ko‘ra»   (tasnifi   bir
bo‘g‘inli,   ikki   bo‘g‘inli   va   ko‘p   bo‘g‘inli   so‘zlar),   «unlilarning   tilning   gorizontal
holatiga ko‘ra tasnifi» va h. 
16 II.BOB. LISONIY PARADIGMA LISONIY ZIDDIYAT VA TALQINIDA 
O’ZIGA XOSLIK
2.1.   Lisoniy paradigma lisoniy ziddiyat va uning turlari
Leksema va so‘z. Lisonning borliq hodisalarini nomlash, ifodalash, ko‘rsatish
uchun   xizmat   qiluvchi   birligi   leksemadir.   Lisoniy   birlik   sifatidagi   leksema   biri
ikkinchisisiz mavjud bo‘la olmaydigan ikkita psixofizik tomon - akustik struktura
(tovush   qobig‘i)   ya’ni   nomema   hamda   ma’lum   bir   tushuncha   asosida   vujudga
kelgan mazmuniy struktura, ya’ni sememaning birligidan iborat.
Lisoniy   birlik   sifatidagi   leksemalarning   tovush   strukturasi   fonetik   birliklar
ko‘rinishlar   (variant)   larining   turlicha   kombinatsiyalari   asosida   vujudga   kelgan.
O‘zbek   tilida   mavjud   leksemalarning   barchasining   shakliy   tomoni   tilimizda
mavjud 30 ta fonema asosida, xolos. Shu boisdan tashqi fonetik strukturasi asosida
leksemalarni   kuchli   va   kuchsiz   ziddiyatlarga   qo‘yish   mumkin.   Kuchli
oppozitsiyalar bittadan ( u  - olmosh,  e  - undosh), ikkitadan ( ot - ish ), uchtadan ( bor
- kel ), to‘rttadan ( qunt-band ) fonema variantining zidlanishi asosida hosil bo‘lgan
bo‘lsa,   kuchsiz   ziddiyatlar,   leksemalarning   tarkibidagi   ayrim   fonema   variantlari
asosida bo‘ladi:   besh-bosh, qur-qo‘r  kabi.                
Har   bir   leksema   lisoniy   birlik   sifatida   mazmun   mundarijasiga   ham   ega.
Leksemalarning   mazmun   rejasi   denotatlar   yoki   referentlar   deb   ataladigan
borliqdagi   narsa,   harakat,   belgi,   miqdor   kabilarni   bildiradigan   tushunchalarni
ifodalaydi.
Masalan,   borliqda   yuz   deb   ataluvchi   kishi   burnining   ikki   tomonidagi
peshonadan   iyakkacha   bo‘lgan   qismi   mavjud.   Shu   asosda   kishilar   ongida   yuz
tushunchasi   vujudga   kelgan.   Mazkur   tushuncha   asosida   esa   semema   (leksema
ma’nosi)   shakllanadi.   Tushuncha   bilan   ma’no   bitta   narsa   emas,   ular   farqli
xususiyat-larga ega. Masalan, ingliz, rus, nemis tillarida so‘zlashuvchi kishilarning
17 ongida   aka   va   uka   tushunchalari   mavjud.   Biroq   bu   tushunchalar   brother   (ingliz),
brat   (rus)   va   bruder   (nemis)   leksemalarida   bitta   ma’no   (semema)da   birlashgan.
Yoki   [ yuz ],   [ bet ],   [ bashara ],   [ chehra ],   [ oraz ]   leksemalari   bitta   tushunchani
ifodalaydi, lekin ularning ma’nolari o‘zaro farqlanadi.
Leksemalarning   mazmun   silsilasi   bo‘lgan   sememani   tashkil   etuvchi   uzvlar   -
semalardir.   Nomema   tovushlarning   turlicha   kombinatsiyalari   asosida   tashkil
topganligi   kabi,   ana   shu   semalarning   turlicha   birikuvi   va   ba’zilarining   o‘rin
almashinuvi asosida turli mazmundagi semema vujudga keladi.  Masalan:
[ yuz ]   -   «odamga   xos»,   «boshning   old   qismi»,   «burunning   ikki   tomoni»,
«peshonadan   iyakkacha»,   «burundan   quloqqacha»,   «qo‘llanilishi
chegaralanmagan», «uslubiy betaraf», «turkiy qatlamga oid», «umumiste’mol».
[ jamol ]   -   «odamga   xos»,   «boshning   old   qismi»,   «burunning   ikki   tomoni»,
«peshonadan   iyakkacha»,   «burundan   quloqqacha»,   «qo‘llanilishi   chegaralangan»,
«badiiy uslubga xos», «arabiy qatlamga xos»,  
Har ikkala leksema ham bir tushunchani ifodalaydi. Ularning mazmun rejasi -
sememalarining   semik   tarkibi   farqlanadi.   Leksemalar   sememalarining   atash
semalari   denotatning   ongdagi   in’ikosi   -   tushunchani   ifodalaydi.   Har   bir   leksema
sememasi   o‘xshash   va   farqlovchi   semalarga   ega.   O‘xshash   semalar   ularni
guruhlarga  birlashtirish farqli semalar esa ajratish uchun xizmat qiladi.
Leksemaning   nutqiy   qo‘llanilishidagi   varianti   so‘zlar   bo‘lib,   ular   turlicha
matniy qurshovlar asosida har xil xususiyatlar kasb etadi.
Leksemalar   tub   yoki   yasama   bo‘lishi   mumkin.   Masalan,   [ kitob ],   [ savdogar ],
( nonchi )   birliklarini   olaylik.   Qatordagi   [ kitob ]   va   [ savdogar ]   birliklari   tayyorlik,
umumiylik,   ijtimoiylik   xossalariga   ega.   Savdogar   leksemasi   yasama   bo‘lsa-da,
tayyorlik belgisiga ega. Biroq tilimizda ( nonchi ) degan lisoniy birlik yo‘q. U nutq
jarayonidagina   hosil   qilinishi   mumkin   va   yuqoridagi   birliklar   ega   bo‘lgan
xususiyatlardan   xoli.   [ nonchi ]   birligining   nutq   jarayonigagina   xosligi   uning
tayyorlik belgisiga ega  emasligini  ko‘rsatadi.
Morfema   va   qo‘shimcha .   Morfema   leksemadan   ajralgan   xolda   o‘z
mohiyatini namoyon qila olmaydigan, shakl va denotativ bo‘lmagan mazmunning
18 birligidan   iborat   bo‘lgan   kichik   lisoniy   birlikdir.   Qo‘shimcha   esa   ana   shu
psixofizik     mohiyatning   nutqda   namoyon     bo‘lishidir.   Morfema   ham   tashqi
(moddiy) va ichki (ma’no, vazifa) jihatlar yaxlitligidan iborat. Atov mustaqilligiga,
mustaqil   sintaktik  mavqega   ega   bo‘lmagan  bu   birliklar   o‘zida   leksik   va  gramatik
mohiyatlarni uyg‘unlash-tirgan bo‘ladi:
a)yangi so‘zlar hosil qiladi;
b)so‘zlarga qo‘shimcha leksik-semantik qiymat beradi.
Har   bir   tilga   xos   birliklar   boshqa   tillarnikidan   o‘zaro   farqlanadi.   Masalan,
aloqasiz   (amorf),   yelimlovchi   (agglyuti-nativ)   va   egiluvchan   (flektiv)   tillardagi
leksemalar mohiyatan o‘ziga xosdir.
Qolip va hosila . Lisoniy birliklarning navbatdagi turi qurilma - qoliplardir.
Qolip   deganda   yasama   so‘z,   so‘z   birikmasi   va   gaplar   hosil   qilish   sxemalari
tushuniladi. Qoliplar ikki xil bo‘ladi:
 a) so‘z yasash qoliplari;
b) sintaktik (so‘z  birikmasi va gap) qoliplar.
Qoliplar   ham   boshqa   lisoniy   birliklar   kabi   UMIS   tabiatli   bo‘ladi.   Masalan,
nutqimizdagi   cheksiz   yasama   so‘zlar   (( nonchi ),   ( sutchi ),   ( uzumchi ),   ( nisholdachi )
kabi)   bitta   bevosita   kuzatishda   berilmagan   lisoniy   birlik   (masalan,   [ narsa/buyum
oti+chi=shu   narsa   buyum   bilan   shug‘ullanuvchi   kishi ]   ya’ni   co‘z   yasash
qolipining   nutqiy   hosilalaridir.   kitobni   o‘qimoq   nutqiy   hosilasi   boshqa   o‘ziga
o‘xshash   cheksiz   so‘z   birikmalari   ( qog‘ozni   yirtmoq,   uyni   sotmoq   va   h.k.)   bilan
birgalikda   [ ot t.k
.+     fe’l ]   =   vositasiz   to‘ldiruvchili   fe’lli   birikma ]   lisoniy   sintaktik
qolipidan chiqqan nutqiy hosilalardir.
Shunday   qilib   fonema,   morfema,   leksema   va   qolip   lisoniy   birliklar   bo‘lib,
tovush,   qo‘shimcha,   so‘z,   so‘z   birikmasi   va   gaplar   nutqiy   birliklar   sanaladi.
Ularning   o‘zaro   munosabati   va   o‘ziga   xos   belgilariga   doir   fikrlarni   jadvalda
quyidagicha xulosalash mumkin:
19 Lisoniy   paradigma .   Lisoniy   birliklar   bir-birini   eslatib   turish   xossasiga   ega.
Shu   boisdan   ular   jamiyat   a’zolari   ongida   bir   tizimga   birlashgan   holda   yashaydi.
Masalan,   [ a ]   fonemasi   [ o ]fonemasini,   [ u ]   fonemaci   [ o‘ ]   fonemasini,   [ i ]   fonemasi
[ e ] fonemasini  eslatadi. Lekin [ a ] fonemasi  dabdurustdan [ q ] yoki  [ h ] fonemasini
eslatmaydi. Chunki ular ikki tizim - unli va undoshlar tizimiga kiradi. Unlilar bir-
birini   unlilar   tizimida,   undoshlar   esa   undoshlar   tizimida   eslata   oladi.   Hatto   [ u ]
fonemasining   [ a ]ni   eslatishi   o‘z   tizimdoshlari   bilan   birgalikda   amalga   oshiriladi.
Masalan, [ a ], [ o ] fonemalari kichik, ichki tizim hosil qilib, ular birgalikda qolgan
fonemalar   juftliklarini   eslatadi.   Eslatish   ikki   tomonlama   bo‘lishi   ham   mumkin.
Masalan,   [ yuz ]   leksemasi   bir   tomondan   [bet],   [ chehra ],   [ jamol ],   [ oraz ]   kabi
birliklarni, ikkinchi tomondan [ burun ], [ ko‘z ], [ quloq ], [ qosh ], [ lab ] leksemalarini
eslatadi va bunda u ikki tizimning a’zosi hisoblanadi.
  Bir-birini   eslatuvchi   birliklar   umumiy,   o‘xshash   belgi-xususiyatlarga   ega
bo‘ladi.   Ana   shu   o‘xshashlik   va   umumiylik   ularning   birlashtiruvchi,   bog‘lab,   bir
tizimda   ushlab   turuvchi   belgilari   sanaladi.   Masalan,   unlilar   «sof   ovozga   egalik»
umumiy   belgisi   ostida   birlashadi.   Ammo   ular   farqli   belgilarga   ham   ega   bo‘lishi
shart. Masalan, [ a ] «ablanmaganlik», [ o ] «lablanganlik» farqlovchi  belgilarga ega,
«kenglik» belgilari esa ularni birlashtiradi.
Umumiy belgilari asosida birlashgan va bir-birini taqozo  etadigan, ammo har
biri   o‘ziga   xos   belgilari   bilan   boshqasiga   qarama-qarshi   turuvchi   lisoniy   birliklar
tizimi   paradigma   deyiladi   ( paradigma     grekcha     paradeigma   -   misol,   namuna
20 degan ma’noni bildiradi). Paradigmani tashkil etuvchi birliklar paradigma a’zolari
deb   yuritiladi.   Paradigma   kamida   ikkita   a’zoli   va   ular   bir   lisoniy   sathga   mansub
bo‘lishi   shart.   Bir   paradigma   a’zolari   orasidagi   o‘zaro   munosabat   paradigmatik
munosabat  deyiladi.
F.Sossyur   lisoniy   mikrosistema   va   umuman   lisoniy   birliklar   orasidagi
paradigmatik   (assotsiativ,   bir-birini   eslatib   turish,   o‘xshashlik)   munosabatlarini
lisoniy birliklar uchun eng asosiy munosabat sifatida baholagan edi.
Bir   paradigma   tarkibiga   kiradigan   birliklar   quyidagi   xususiyatlarga   ega
bo‘lishi kerak.
1.Paradigmadagi   bitta   birlik   eslanganda,   shu   paradigmaga   kiruvchi   boshqa
a’zolar ham xotirlanishi (esga olinishi) zarur.
2.Har bir konkret nutq sharoitida o‘zaro paradigmatik munosabatlarda turgan
birliklardan, ya’ni paradigma a’zolaridan bitta tanlanishi lozim.
3.Bir   paradigmaning   a’zolari   o‘zaro   o‘xshashlik   bilan   birga,   har   bir   a’zo
ikkinchisidan qaysidir bir xususiy belgisi bilan farqlanib turishi lozim.
4.Paradigma   a’zolari   nutqda   bir   pozitsiyada   (mavqeda)   kela   olib,   bir-birini
ma’lum holatlarda almashtira olishi, o‘rnini egallashi mumkin.
Lisoniy   paradigma   va   uning   a’zolariga   nisbatan   F.Sossyur   tomonidan
qo‘yilgan  bu  talablar  keyingi  qariyb  yuz  yildan  beri   deyarli  o‘zgarishsiz   saqlanib
kelmoqda.   
Paradigmalar,   qamroviga   ko‘ra,   katta   va   kichik   yoki   tashqi   va   ichki
paradigmalarga   bo‘linadi.   Bu   paradigmalar   bir-biriga   nisbatan   olinadi.   Masalan,
undoshlar jarangli va jarangsizlarga bo‘linadi. 
Demak,  paradigmatik munosabat  atamasining muqobillari sifatida  o‘xshashlik
munosabati,   assotsiativ   munosabat   atamalari   ham   ishlatiladi.   Tizim   atamasi   ham
ko‘p   hollarda   paradigma   atamasi   o‘rnida  ishlatiladi:   unlilar   tizimi,   kelishik   tizimi
kabi.   Jarangli   va   jarangsizlar   alohida   kichik   yoki   ichki   paradigmalar   bo‘lib,
undoshlar   tizimi   bir   butun   holda   ularga   nisbatan   katta   yoki   tashqi   paradigma
deyiladi. 
21 Lisoniy   birliklar   tizimining   qaysi   lisoniy   sathga   mansubligiga   ko‘ra,   fonetik,
leksik, morfologik, sintaktik paradigmalar  farqlanadi. 
Aytilganidek,   fonemalar   tizimi   va   ularning   ichki   bo‘linishlari   fonologik
paradigmalar   deyiladi.   Fonologik   paradigmalarning   xususiyatlari,   uni   tashkil
etuvchi   birliklarning   paradigmatik   munosabatlari   xususida   «Fonetika-fonologiya»
bo‘limida bahs yuritiladi.
Semantik-grammatik   umumiylikka   ega   bo‘lgan   leksik   birliklar   lug‘aviy
paradigmani   tashkil   etadi.   Sinonimik,   partonimik,   giponimik,   iyerarxionimik,
graduonimik,   funktsionimik   qatorlarga   birlashgan   leksemalar   tizimi,   alohida
lug‘aviy   guruhlar,   lug‘aviy-mavzuviy   to‘da,   so‘z   turkumlari   ham   yirik   (makro)
paradigmalarni   tashkil   etadi.   Leksik   paradigma   va   ularda   amal   qiluvchi
paradigmatik munosabatlar haqida «Leksikologiya-semasiologiya» bo‘limida bahs
yuritiladi.
Morfologik   kategoriyalar   (morfologik   shakllar   tizimi)   morfologik
paradigmalardir.   Morfologik   shakllarning   paradigmatik   munosabatlari   haqida
tilshunoslikning «Morfologiya-morfemika»  bo‘limida batafsil   to‘xtalinadi.
Sintaktik   qoliplar   tizimi   sintaktik   paradigmani   tashkil   etadi.   Sintaktik
paradigma   ikkiga   -   gap   paradigmasi   va   so‘z   birikmasi   paradigmasiga   bo‘linadi.
Gap   paradigmasining   o‘zi   ikki   -   sodda   gap   qoliplari   va   qo‘shimcha   gap   qoliplari
kabi   ichki   (mikro)   paradigmalarga   bo‘linadi.   Bu   bilan   «Sintaksis»   bo‘limida
tanishasiz.
Lisoniy   munosabat   va   uning   asosiy   turlari.   Munosabat   keng   qamrovli
tushuncha   bo‘lib,   bir   butunlikning     tarkibiy   qismlari   -   birliklari   orasidagi   o‘zaro
aloqa   va   bog‘lanishlarni     anglatadi.   Bunday   aloqalar   turlicha   bo‘lishi     mumkin.
Quyidagi gapga diqqat qilaylik:
Ularning   ismlari   -   Salim   va   Halim.   Bundagi   nutqiy   birliklar   turlicha
munosabatlar   bilan   bog‘langan.   Ular   so‘zi   ism   so‘zi,   -lar   qo‘shimchasi   bilan
ketma-ket,   zanjirsimon   bog‘langan.   Yoki   ism   so‘zi   uchta   tovushning   ketma-
ketligidan iborat. Bunday chiziqsimon, liniyaviy ketma-ketlik aloqasi,   sintagmatik
aloqa   deyiladi.   Sintagmatik   aloqa   lisonda   ham,   nutqda   ham   mavjud   bo‘ladi.
22 Masalan,   [ kitob ]   leksemasi   beshta   tovushning     birikuvidan   iborat   nomemaga   ega
bo‘lib, u lisoniy birlik sanaladi. Shuningdek, yasama so‘z (( suvchi ), ( ertapishar )),
so‘z   birikmasi   ( kitobni   o‘qimoq )   da   ham   birikuvchi   a’zolar   sintagmatik   aloqada
bo‘ladi.
      Sintagmatik   aloqani   sintaktik   aloqadan   farqlash   lozim.   Sintagmatik   aloqa
barcha   til   birliklariga   xos   ketma-ket   bog‘lanish   bo‘lsa,   sintaktik   aloqa   so‘z   va
gaplarning   hokim-tobelik   munosabatidir.   Demak,   sintagmatik   aloqa   va   sintaktik
aloqani   butunlay   boshqa-boshqa   hodisalar   ham,   shuningdek,   ularni   bir-biriga
aynan tenglashtirish, bir-birini qoplovchi tushunchalar sifatida qarash ham mumkin
emas.   Sintagmatik   va   sintaktik   aloqa   butun-bo‘lak   munosabatidadir.   Boshqacha
aytganda, sintaktik aloqa sintagmatik aloqaning bir ko‘rinishidir.
Ko‘pincha   sintagmatik   aloqani   nutqqagina   xos   deb   tushunish   hollari   ham
uchraydi.   Bu   hodisani   biryoqlama,   tor   tushunish   oqibatidir.   Yuqoridagi   gapda
ishtirok etayotgan birliklar orasida pog‘onali munosabat ham mavjuddir. Pog‘onali
munosabat deganda birliklarning boshqasi tomonidan  qamrab olinishi tushuniladi.
Masalan,   Salim va Karim   so‘zlari   erkak   kishilarning   ismi   bo‘lib,   ayollarning   ismi
bo‘lgan   Halima   so‘ziga   qarama   qarshi   turadi.   Lekin   ularning   barchasini   [ ism ]
lekse-masi   qamrab   oladi.   [ ism ]   leksemasi   esa,   [ nom ]   leksemasi   bilan   birgalikda,
[ ot ] leksemasi tomonidan qamrab olinadi. 
Bu pog‘ona yuqoriga va quyiga qarab yana davom ettirilishi mumkin.  Demak,
[ Salim ],   [ ism ],   [ ot ]   leksemalari   pog‘onali   munosabatga   kirishgan.   Lisoniy
birliklarning   pog‘onali   munosabatlari   ikki   xildir.   Masalan,   [ daraxt ]   va   [ tana ],
[ ildiz ], [ barg ], [ shox ] birliklarining o‘zaro munosabati [ daraxt ] va [ olma ], [ o‘rik ],
[ nok ], [ gilos ] leksemalarining o‘zaro munosabatlaridan farq qiladi.
Avvalgi   pog‘onali   munosabatda   [ daraxt ]   butunni   va   qolganlari   qismni
ifodalab,   keyingisida   [ daraxt ]   turni   ifodalasa,   mevaning   muayyan   nomlarini
ifodalovchi     birliklar   turning   ko‘rinishlari   -   jinslar   sifatida   namoyon   bo‘ladi.
Ikkinchi   munosabatdagi   birliklar   [ daraxt ]   leksemasining   xususiy   ko‘rinishlari   -
juziylashishidir.   Birinchisida   esa   bunday   munosabat   mavjud   emas.   Shu   boisdan
23 « Gilos   daraxtdir »   tarzidagi   hukmni   aytish   mantiqiydir.   Biroq   « Ildiz   daraxtdir »
deyish mumkin emas.
Tilshunoslikda lisoniy birliklarning butun-bo‘lak munosabati  partonimik  ( part
- qicm, bo‘lak), tur-jins munosabatlari   giponimik   (tur-jins) munosabatlar  deyiladi.
Partonimik   munosabatlarga   kirishuvchi   qismni   ifodalovchi   birliklar   partonimlar ,
giponimik   munosabatga   kirishuvchi   jins   nomlari   giponimlar   deyiladi.   Butunlik
totonim va tur nomi giperonim deyiladi.
O‘xshashlik   (paradigmatik)   munosabatlari   o‘zaro   teng   (pog‘onali
munosabatdagi [ daraxt ] va [ tana ],   [ daraxt ] va [ gilos ] birliklari semantik qamrovi
jihatdan teng emas edi), bir umumiy belgi asosida   birlashib, qator hosil qiluvchi,
ammo   o‘ziga   xos   belgilarga   ko‘ra   farqlanib   turuvchi   birliklarning   o‘zaro   muno-
sabatini ifodalaydi.
Yuqorida   aytilganidek,   paradigma   a’zolari   o‘zaro   teng   bo‘lib,   nutqda   bir   xil
o‘rinni  egallaydi va bir xil xususiyatlarga ega bo‘ladi. Berilgan misoldagi [ Salim ],
[ Karim ],   [Halima]   so‘zlari   o‘zaro   teng,   bir   xil   o‘rinda   kela   oladi,   biroq   o‘zaro
farqlarga ham ega.
O‘zaro o‘xshashlik  munosabatlarida bo‘lgan birliklarning bir-biri bilan farqli
xususiyatlari   asosida   qarama-qarshi   qo‘yilishi   ziddiyat   ( oppozitsiya ),   ziddiyatga
kirishayotgan   paradigma   a’zolari   ziddiyat   a’zolari   deyiladi.   Ziddiyatdagi   birliklar
o‘zaro   ma’lum   bir   belgi   asosida   qarama-qarshi   qo‘yiladi.   Bu   belgi   ziddiyat
belgisi deb  yuritiladi.
24 2.2.O’zbek tilshunosligida til, lison, nutq tushunchalari talqinida o’ziga xoslik
Nutq   shakllarini   tashkil   qilish   butun   kompozitsiyaning   asosiga   aylangan
badiiy   ijodlar   mavjud.   Bu,   masalan,   Blokning   "O'n   ikki"   she'rida   sodir
bo'ladi.   Ma'lumki,   Blok   inqilobni   diqqat   bilan   tinglash   kerak   bo'lgan   musiqa
sifatida ko'rdi.   Bu inqilob musiqasini u she'rda takrorlaydi.   Birinchi o'qishdayoq bu
asarda   nutq   odoblarining   boyligi   hayratlanarli.   Birinchi,   ekspozitsion   bobda
allaqachon   kampir,   yozuvchi,   xonim,   fohishalarning   to'g'ridan-to'g'ri   nutqi
eshitiladi;   Bundan   tashqari,   hech   kim   bilmaydigan,   lekin   lirik   qahramon-
rivoyatchiga   tegishli   bo'lmagan   so'zlar   bor:   "Barcha   hokimiyat   Ta'sis   majlisiga!",
"Nima   g'amgin,   o'rtoq   ruhoniy?",   "Hoy,   bechora!   Kel   -   O'pamiz   ...   Non!   Oldinda
nima bor?   Kiring!"   va hokazo.   Kelajakda nutq odoblarining ko'pligi ortadi: bu erda
shahar ko'chasining xalq tili va inqilobiy frazeologiya,   va inqilobiy qo'shiqqa taqlid
va   shahar   romantikasiga   parodiya   va   boshqa   nutq   elementlari.   Blok   she'rida
diqqatga   sazovor   narsa   shundaki:   uning   xilma-xilligi   ortida   lirik   qahramonning
ovozi   umuman   eshitilmaydi,   u   faqat   ba'zi   boblarning   boshida   o'rtacha   ma'lumotli
rasm   beradi   va   darhol   boshqa   birovning   ovoziga   aylanadi.   Masalan,   birinchi   bob
neytral hikoya nutqi bilan boshlanadi:
qora oqshom,
Oq qor.
Shamol, shamol!
Inson oyoqqa turmaydi.
Shamol, shamol
Xudoning butun dunyosida!
  Ammo   keyin   boshqa   nutq   qatlami   hikoyachi   nutqiga   kirib   boradi,
kamaytiruvchi   qo'shimchalar   yo'q   joydan   keladi,   simpatik   yoki   masxara
intonatsiyasi bilan:
Shamolni burishtiradi
Oq qor.
Qor ostida muz.
25 Silliq, qattiq
Har bir yuruvchi
Slaydlar - oh, bechora!
Ikkinchi bob ham xuddi lirik-rivoyatli nutq bilan boshlanadi, lekin uchinchi
baytdan u sezilmaydigan tarzda boshqa birovning nutqiga o'tadi va to'rtinchisida -
qat'iy mualliflik bo'lmagan nutq uslubi:
Shamol esmoqda, qor yog'moqda.
O'n ikki kishi keladi.
Qora tasmali miltiqlar,
Atrofda - chiroqlar, chiroqlar, chiroqlar ...
Sigaretaning tishlarida qalpoq eziladi,
Orqa tomonda sizga olmosli ace kerak!
Erkinlik, erkinlik
Eh, xoch yo'q!
Tra-ta-ta!
Ba’zan   bayt   yoki   bobning   boshidanoq   lug‘at   tanlash,   qo‘shimchalar
qo‘llash, intonatsiya bayon etuvchining uslubidan farqli nutq uslubini hosil qiladi:
Qor aylanmoqda, beparvo haydovchi qichqirmoqda,
Vanka va Katya uchmoqda
Elektr chiroq
Shaftlarda ...
Oh, oh, tushing!
Shunisi   e'tiborga   loyiqki,   Blok   she'rida   ko'p   hollarda   turli   nutq   odoblari
o'ziga   xos   tashuvchi-xarakterga   ega   emas,   ular   doimo   birovning   nutqini,   unsurlar
nutqini, ko'chani, inqilobiy shov-shuvni yoki filistin qo'rquvini beradi.   Ammo lirik
qahramon   haqida   nima   deyish   mumkin?   U   faqat   oxirida,   tasvirlangan   nutq
tartibsizliklarini   umumlashtirish   uchun,   dastlab   -   maslahat   sifatida   -   o'n   birinchi
bobning boshida paydo bo'ladi:
... Va ular avliyoning nomisiz ketadilar
Hammasi o'n ikkita
26 Hamma narsaga tayyor
Afsuslanadigan hech narsa yo'q...
Lirik   qahramon,   nihoyat,   asarning   mutlaq   yakunida   o‘z   nutq   uslubi   bilan
sahnaga chiqadi:
... Shunday qilib, ular suveren qadam bilan boradilar
Orqasida och it bor
Oldinda - qonli bayroq bilan,
Va bo'ron ortida ko'rinmas
Va o'qdan zarar ko'rmagan
Yumshoq protektor padvyuzhnoy.
Qor sochadigan marvarid.
Atirgullarning oq gulchambarida
Oldinda Iso Masih.
Bu yerda lirik qahramonni qanday belgilar bilan aniqlash mumkin?   Aniq va
nisbatan   neytral   ritmga   ko'ra   -   to'rt   metrli   trochee.   Suhbat   intonatsiyasining
etishmasligi.   Leksik   tarkibning   keskin   o'zgarishi   bilan   -   kamaytiruvchi
qo'shimchalar,   so'zlashuv   va   so'zlashuv   so'zlari   yo'q,   uslub   Symbolist   Blokning
lirik she'rlariga o'xshaydi: "suveren", "qonli", "yumshoq", "ortiqcha", "marvarid" ,
"oq atirgul halosida" .   Nihoyat, ramziy tizimga ko'ra, bu ham Symbolists lirikasiga
o'xshaydi.   Shunday qilib, lirik qahramon so'zi she'rni yopadi, uning dissonansligini
anglaydi va asardagi yagona mutlaq vakolatli so'zdir.
27 1.2   Roman kompozitsiyasining xususiyatlari
  M.Lermontovning   "Zamonamiz   qahramoni"   romani
kompozitsiyasining   xususiyatlari.   “Qahramonning   ichki   dunyosiga   bosqichma-
bosqich   kirib   borish...   Hamma   hikoyalarda   bitta   fikr   bor   va   bu   fikr   barcha
hikoyalar   qahramoni   bo‘lgan   bir   shaxsda   ifodalanadi”   [3;   46-bet]   –   deydi
Belinskiy. "Zamonamiz qahramoni" romani haqida.   Bu asar birinchi rus psixologik
romanidir,   chunki   undagi   hikoya   voqealar   xronologiyasi   bilan   emas,   balki
qahramon xarakterining rivojlanishi bilan belgilanadi.
  M.Yu.   Lermontov   o‘z   romani   haqida   shunday   degan:   “Tasodifan
chizib  qo‘yiladigan   na  sahifa,   na   so‘z,   na  xususiyat   yo‘q:   bu  yerda   hamma  narsa
bitta   asosiy   fikrdan   kelib   chiqadi   va   hamma   narsa   unga   qaytadi”   [9;   65-
bet].   Shuningdek,   asarning   mazmuni   ham,   shakli   ham   Lermontovda   romanning
asosiy   g'oyasini   ochishga   xizmat   qiladi.   Asarning   asosiy   g'oyasi   zamonaviy
jamiyatdagi   g'ayrioddiy   odamning   shaxsiyati,   uning   yomonliklari   va   fazilatlari
muammosiga   tegishli.   Romanning   so'zboshisida   Lermontov   shunday   deb   yozgan
edi:   "U   (muallif)   uchun   zamonaviy   odamni   o'zi   tushunadigan   tarzda   chizish   juda
qiziqarli   edi   ...   Bundan   tashqari,   kasallik   ko'rsatilgan   bo'ladi,   lekin   Xudo   uni
qanday davolashni biladi. ”   [9; 67-bet].
  1839   yilda   "Otechestvennye   zapiski"   jurnalining   uchinchi   sonida
Mixail   Lermontovning   "Bela"   hikoyasi   nashr   etildi.   Keyin,   o'n   birinchi   sonida
"Fatalist" hikoyasi va jurnalning 1840 yil uchun ikkinchi kitobida - "Taman" paydo
bo'ldi.   Xuddi   shu   1840   yilda   o'quvchiga   ma'lum   bo'lgan,   ma'lum   bir   Pechorin
hayotidagi turli epizodlar haqida hikoya qiluvchi uchta qisqa hikoya "Zamonamiz
qahramoni"   romanining   boblari   sifatida   nashr   etildi.   Tanqid   yangi   asarni   noaniq
tarzda   kutib  oldi:  keskin   tortishuvlar  kelib  chiqdi.   Lermontov  romanini  “butunlay
yangi   san’at   olami”ni   ifodalovchi   asar   deb   atagan   “g‘azabnok”   Vissarion
Belinskiyning shiddatli ishtiyoqi bilan bir qatorda, unda “inson qalbi va zamonaviy
jamiyatni   chuqur   bilish”,   “yo‘l-yo‘riq   boyligi”ni   ko‘radi.   mazmuni   va   o'ziga
xosligi",   matbuotda   romanni   mutlaqo   qabul   qilmagan   tanqidchilarning   ovozlari
eshitildi.   Pechorinning   surati   ularga   tuhmat   karikaturasi,   G'arb   modellariga   taqlid
28 bo'lib tuyuldi.   Lermontovning raqiblariga faqat  "haqiqiy rus" Maksim  Maksimich
yoqdi.
  Tanqidchilarning   bunday   munosabati   tufayli   Lermontov   romanga
muallifning   so'zboshi   va   Pechorin   jurnaliga   kirish   so'zini   qo'shishga   qaror
qildi.   Asarda   ikkala   so‘zboshi   ham   juda   muhim   o‘rin   tutadi:   ular   muallif
pozitsiyasini   imkon   qadar   to‘g‘ri   ko‘rsatib,   Lermontovning   voqelikni   bilish
uslubini   tushuntiradi.   Romanning   kompozitsion   murakkabligi   bosh   qahramon
obrazining psixologik murakkabligi bilan uzviy bog‘liqdir.
  Pechorin   xarakterining   noaniqligi,   bu   obrazning   nomuvofiqligi
nafaqat   ruhiy   dunyoni   o'rganishda,   balki   qahramonni   boshqa   personajlar   bilan
solishtirishda   ham   namoyon   bo'ladi.   O'quvchi   doimiy   ravishda   bosh   qahramonni
uning   atrofidagi   odamlar   bilan   taqqoslashi   kerak.   Shunday   qilib,   romanning
kompozitsion   yechimi   topildi,   unga   ko'ra   o'quvchi   asta-sekin   qahramonga
yaqinlashadi.   Lermontov dastlab uchta hikoyani alohida nashr etdi, ular oxir-oqibat
hatto   bir   qismning   boblari   ham   emas   edi   va   shu   bilan   rus   adabiyotida   juda   ko'p
janrlarning   xususiyatlarini   osongina   va   organik   ravishda   birlashtirgan   maxsus,
mutlaqo   yangi   turdagi   romanni   yaratdi.   B.Eyxenbaum   ta’kidlaganidek,
“Zamonamiz qahramoni” ularni birlashtirgan roman janriga chiqish yo‘lida ana shu
kichik janrlardan chiqish yo‘li edi”
  “Zamonamiz   qahramoni”ni   tashkil   etuvchi   hikoyalar   ma’lum   bir
ketma-ketlikda   joylashtirilgan.   Bu   o‘quvchini   asta-sekin   qahramonning   ichki
dunyosiga singdirish, uning xarakterini ochish uchun qilingan.   Romanda hikoyalar
quyidagi   ketma-ketlikda   joylashtirilgan:   "Bela",   "Maksim   Maksimich",   "Taman",
"Malika Meri", "Fatalist".   Haqiqatda esa voqealar boshqacha tartibda kechdi.
Sankt-Peterburgdan   Kavkazga   ketayotganda   Pechorin   Taman   shahrida
to'xtaydi.   Bu   yerda   qahramon   tasodifan   kontrabandachilar   bilan   bog‘lanib,   o‘z
hayotini   xavf   ostiga   qo‘yadi.   Romanda   bo'lmagan   harbiy   ekspeditsiyada
qatnashgandan   so'ng,   u   Pyatigorskga   boradi   va   u   erda   malika   Meri   bilan
uchrashadi   va   Grushnitskiyni   duelda   o'ldiradi.   Buning   uchun   Pechorin   qal'aga
yuboriladi,   u   erda   Maksim   Maksimich   nazorati   ostida   xizmat   qiladi.   Shu   bilan
29 birga,   Belaning   hikoyasi   sodir   bo'ladi.   Qal'adan   u   ikki   hafta   davomida   kazaklar
poytaxtiga boradi, u erda Vulich bilan jang bo'ladi.   Keyin u yana qal'aga qaytadi N.
Keyin Pechorin nafaqaga chiqadi va Sankt-Peterburgda besh yil yashaydi.   Keyin u
Forsga   boradi   va   Maksim   Maksimich   va   Vladikavkazdagi   nashriyotchi   bilan
uchrashadi.   Nihoyat, Forsdan qaytib, Pechorin vafot etadi.
  Binobarin,   voqealarning   haqiqiy   xronologiyasi   quyidagicha   bo'lishi
kerak:   "Taman",   "Malika   Meri",   "Bela",   "Fatalist",   "Maksim   Maksimych",
"Pechorin jurnaliga kirish".   Shunday qilib, kompozitsiya qahramonning xarakterini
to'liqroq ochib berishga yordam beradi.
  Pechorinning xatti-harakatlariga diqqat bilan qarasangiz, ularning eng
axloqsizi   “Bela”da   tasvirlangani   (aslida,   bu   Bela,   Azamat   va   ularning   otasi
ishonchli   shaxs   tomonidan   qurbon   bo'lgan   jinoyatdir)   va   eng   olijanob,   hatto
qahramonlik - "Fatalist" da (Pechorin mast kazakni bog'lab, ko'plab ofitserlarning
hayotini saqlab qolishga yordam beradi).   Romanning oxiriga kelib, qahramondagi
olijanob   boshlanish   ko'proq   ta'kidlanadi:   u   Maryamning   sharafini   himoya   qiladi,
Grushnitskiy   bilan   yarashishga   tayyor.   Va   agar   voqealarni   xronologiyada
qursangiz,   ya'ni.   agar   "Bela"   va   "Fatalist"   yaqin   bo'lsa,   qahramon   hayotdan
zerikkanligi   va   uni   har   qanday   yo'l   bilan   diversifikatsiya   qilishga   harakat
qilayotgani aniq.   Uning uchun nima qilishi muhim emas.
  Qahramon   butunlay   hafsalasi   pir   bo'ladi,   u   hayotga   qiziqishini
yo'qotadi.   "Maksim   Maksimich"   inshosidan   ko'rinib   turibdiki,   Pechorin   o'z
jurnalining  taqdiriga  befarq  bo'lib qoldi:   u erda  keltirilgan  fikrlar   va  his-tuyg'ular
endi   uni   hayajonlantirmaydi.   Qahramonning   boy   ma'naviy   salohiyati   amalga
oshmay qoldi.   Ammo roman jasorat bilan tugaydi, o'quvchi Pechorin o'z kuchidan
munosib   foydalanishi   mumkinligini   his   qiladi.   O‘quvchining   Pechoringa
hamdardligi, hamdardligi mana shunday shakllanadi.   Romanning o'rtasida bo'lishi
kerak bo'lgan hikoyalar uning boshida va oxirida.
  Va   Pechorinning   Kavkazga   birinchi   tashrifi   tavsifi   uning   o'limi
haqidagi xabardan so'ng darhol keladi  (bu Pechorinning "jurnal" ga kirish so'zida
aytilgan),   ya'ni.   romanning   xronologik   boshlanishi   va   oxiri   bog'langan.   Shunday
30 qilib,   aniq   bir   tamoyil   izlanadi,   muallifning   bosh   qahramonga   munosabati   ochib
beriladi.
Romanda   hikoyachilar   tizimidan   foydalaniladi.   Birinchidan,   biz   Pechorin
haqida   yosh   ofitserni   tushunmaydigan   mutlaqo   boshqa   davradagi   Maksim
Maksimichdan   bilib   olamiz.   V.   G.   Belinskiy   Maksim   Maksimichda   "sof   ruscha
tip"   deb   tan   oldi.   U   shunday   deb   yozgan   edi:   “...Siz,   aziz   o‘quvchi,   ehtimol,   bu
keksa   go‘dakdan   bu   qadar   mehribon,   shunchalik   shirin,   insonparvar   va   uning
tushunchalari   va   tajribasining   yaqin   ufqidan   tashqarida   bo‘lgan   hamma   narsada
tajribasiz bo‘lmagandirsiz.   Xudo esa hayot yo‘lingda Maksimov Maksimichi bilan
uchrashishni nasib etsin!”   [3;72-bet].
  Maksim   Maksimich,   Belinskiyning   so'zlariga   ko'ra,   "o'zining   tabiati
qanchalik   chuqur   va   boy   ekanligi,   qanchalik   yuksak   va   olijanob   ekanligidan
shubhalanmaydigan mehribon sodda odam" [3; 71-bet].   Maksim Maksimich obrazi
Lermontov ijodining demokratik intilishlarini tushunish uchun muhim ahamiyatga
ega.
Maksim   Maksimich   kambag'al,   yuqori   martabaga   ega   emas   va   unchalik
ma'lumotli   emas.   Uning   hayoti   qiyin   kechdi   va   harbiy   xizmat   uning   xarakterida
ma'lum   iz   qoldirdi.   Maksim   Maksimich   hayotga   muhabbat   va   uning   atrofidagi
dunyoning   go'zalligini   nozik   idrok   etish   qobiliyati   bilan   ajralib   turadi.   Shtab
kapitaniga   go'zallik   tuyg'usi   berilgan,   u   insonparvar   va   fidoyi,   odamlarga   qanday
g'amxo'rlik qilishni biladi.
  Pechoringa   nisbatan   Maksim   Maksimich   mehribon   va
mehmondo'st.   Keksa   ofitser   Grigoriy   Aleksandrovichga   chin   dildan   bog'lanib,
unga mehr va e'tibor beradi.
Uning   mehribonligi   va   samimiyligiga   qaramay,   Maksim   Maksimich   juda
yolg'iz.   U oila qura olmadi va butun vaqtini yo'qolgan qal'ada o'tkazdi, muntazam
ravishda   o'z   vazifalarini   bajardi.   “U   uchun   yashash   -   xizmat   qilish   va   Kavkazda
xizmat   qilish   demakdir”   [3;   71-bet],   deb   yozgan   Belinskiy.   Maksim   Maksimich
tog'liklar   hayotini   va   mahalliy   urf-odatlarni   juda   yaxshi   biladi:   “Bu   osiyoliklar
31 dahshatli   hayvonlar!   Men   ularni   allaqachon   bilaman,   ular   menga   ruxsat
berishmaydi."
Maksim   Maksimich   o'zining   soddaligi   va   badiiyligi   bilan   Pechorin   bilan
ijobiy   taqqoslanadi,   u   mulohaza   bilan   ajralib   turmaydi,   u   hayotni   qanday   bo'lsa,
qanday bo'lsa, falsafa va tahlil qilmasdan idrok etadi.   Maksim Maksimich atrofdagi
haqiqatga yaqin.   U tog‘lilarni sodda va ibtidoiy turmush tarzi, uzoq gaplarda emas,
xatti-harakatlarida o‘z ifodasini topadigan tuyg‘ulari bilan tushunadi.   Tog'lilarning
hayotida   Maksim   Maksimich   tushunarsiz,   tushunarsiz   narsani
ko'rmaydi.   Aksincha,   Pechorinning   xarakteri   va   xatti-harakati   unga   mutlaqo
tushunarsizdir.   Maksim   Maksimichning   nazarida   Pechorin   "g'alati":   "U   yaxshi
odam edi, sizni ishontirishga jur'at etaman;   shunchaki bir oz g'alati.   Axir, masalan,
yomg'irda, sovuqda, kun bo'yi ovda;   hamma sovuq, charchagan bo'ladi - lekin unga
hech   narsa.   Va   yana   bir   safar   u   o'z   xonasida   o'tiradi,   shamol   hidlaydi,   u   sovuqni
ushlaganiga ishontiradi;   deklanşör taqillatadi, u titraydi va rangi oqarib ketadi ... ".
Maksim   Maksimichning   Pechoringa   bergan   xususiyatlari   nafaqat   uning
qalbining   soddaligi   va   soddaligi,   balki   aqlining   cheklangan   qobiliyati,
qahramonning murakkab va izlanuvchan ichki dunyosini tushuna olmasligi haqida
gapiradi:   "Aftidan,   bolaligida   onasi   tomonidan   buzilgan.   Shuning   uchun   ham
“Bela” qissasi psixologik tahlildan xoli.   Maksim Maksimich bu erda Pechorinning
tarjimai   holidagi   faktlarni   tahlil   qilmasdan   va   amalda   baholamasdan
etkazadi.   Muayyan ma'noda, shtab sardori ob'ektivdir.   Maksim Maksimich Belning
hikoyasini   sodda,   qo'pol   tilda,   lekin   go'zal   va   qalb   bilan   to'la   aytib   berishga
muvaffaq bo'ldi.
Maksim Maksimichning hikoyasi va xatti-harakatlarida biz uning voqelikni
idrok   etishi   Pechorinning   qarashlari   va   hayotga   munosabatidan   qanchalik   farq
qilishini   ko'ramiz.   Hikoyaning   asosiy   voqeasi   yosh   cherkes   ayolning   qo'lga
olinishidir.   Maksim   Maksimich   boshida   Pechorinning   xatti-harakatiga   salbiy
munosabatda   bo'lganiga   e'tibor   qaratiladi,   lekin   asta-sekin   uning   munosabati
o'zgaradi.   "Kavkaz"   eskizida   Lermontovning   ta'kidlashicha,   qo'pol   Kavkaz
haqiqati   ta'siri   ostida   eski   ofitserlar   hayotga   hushyor,   prozaik   nuqtai   nazarga   ega
32 bo'lishgan: "Kazaklar uni vasvasaga solmaydilar, lekin bir vaqtlar u cherkes ayolni
asirga olganini  orzu qilgan, lekin endi u bu deyarli amalga oshmaydigan orzusini
unutdi”.   Maksim   Maksimich   tomonidan   aytilgan   Belaning   o'g'irlanishi   haqidagi
hikoyada,   Pechorin   har   bir   "kavkazlik"   ning   "deyarli   imkonsiz   orzusini"   amalga
oshiradi, shu jumladan Maksim Maksimichning o'zi ham.
“Maksim   Maksimich”da   hikoyachi   roli   sarson   ofitserga   –   qahramonga
munosabati   va   ijtimoiy   mavqei   jihatidan   yaqinroq   bo‘lgan   shaxsga   berilgan.   U
Pechorinning   tashqi   ko'rinishida   kuchli,   ammo   ichki   yolg'iz   shaxsning
xususiyatlarini   qayd   etadi.   Bela   haqidagi   hikoyadan   hanuzgacha   taassurotda
qolgan   yozuvchi   Pechorin   bilan   yuzma-yuz   uchrashadi.   Albatta,   u   unga   diqqat
bilan qaraydi, uning har bir xususiyatini, har bir harakatini qayd etadi.
Ofitser   ba'zi   psixologik   izohlar   bilan   batafsil   portretni   chizadi.   Portret
matnning bir yarim sahifasini egallaydi.   Shakl, yurish, kiyim-kechak, qo'llar, soch,
teri,   yuz   xususiyatlari   tasvirlangan.   Qahramonning   ko‘zlariga   alohida   e’tibor
qaratiladi:   “...kulganda   ham   ular   kulishmasdi!..   Bu   yo   yomon   xulq-atvordan,   yo
chuqur   doimiy   qayg‘udan   darakdir.   Yarim   tushirilgan   kipriklari   tufayli   ular
qandaydir   fosforli   yorqinlik   bilan   porlardi...   Bu   ko‘ngil   issiqligi   yoki   o‘ynoqi
tasavvurning   aksi   emas   edi:   bu   silliq   po‘latning   yorqinligidek,   ko‘zni
qamashtiruvchi,   ammo   sovuq   edi.   ...”   Portret   shu   qadar   ta’sirchanki,   ko‘z
o‘ngimizda   ko‘z   o‘ngimizda   ko‘zga   ko‘rinarli   qiyofasini   boshdan   kechirgan,
vayronagarchilikka uchragan insonning qiyofasi ko‘tariladi.
Bu   hikoyada   deyarli   hech   narsa   sodir   bo'lmaydi   -   "Bel"   va   "Taman"   da
mavjud   bo'lgan   syujet   dinamikasi   yo'q.   Biroq,   qahramon   psixologiyasi   aynan   shu
erda   ochiladi.   Ehtimol,   bu   hikoyani   Pechorin   obrazini   ochishdagi   syujet   deb
hisoblash mumkin.   Keyingi uchta hikoyada - "Taman", "Malika Meri", "Fatalist" -
Pechorinning   o'zi   dengiz   bo'yidagi   shahardagi   sarguzashtlari,   Pyatigorskda
bo'lganligi,   kazaklar   qishlog'idagi   voqea   haqida   hikoya   qiluvchi
hikoyachi.   O'quvchi   qahramonning   his-tuyg'ularini,   kechinmalarini   qahramonning
o'zidan   o'rganadi.   "Malika   Maryam"   hikoyasida   Pechorin   o'z   harakatlari,   xatti-
harakatlari va motivlarini xolisona tahlil qiladi: "... bolaligimdan mening taqdirim
33 shunday   edi!   Hamma   yuzimda   yo'q   yomon   fazilatlar   alomatlarini   o'qiydi;   lekin
ular   taxmin   qilishdi   -   va   ular   tug'ildi   ...   men   yashirin   bo'ldim   ...   men   qasoskor
bo'ldim   ...   Men   hasad   qila   boshladim   ...   nafratlanishni   o'rgandim   ...   aldashni
boshladim   ...   axloqiy   nogiron   bo'lib   qoldim   ...   "Dueldan   bir   kun   oldin   Pechorin
o'ziga   savol   beradi:"   nega   yashadim?   Men   nima   maqsadda   tug‘ilganman?...
To‘g‘ri,   u   bor   edi   va   rost,   mening   maqsadim   yuksak   edi,   chunki   men   qalbimda
ulkan   kuchni   his   qilyapman...   “Bu   insonning   hayotdagi   taqdirini   tushunishdir.
mumkin   bo'lgan   o'limdan   bir   necha   soat   oldin   -   bu   nafaqat   "Malika   Meri"
hikoyasining, balki butun "Zamonamiz qahramoni" romanining cho'qqisi.
Rus adabiyotida birinchi marta voqealarga emas, balki "ruh dialektikasi" ga
katta   e'tibor   berildi   va   kundalik   tan   olish   shakli   Pechorinning   barcha   "ruh
harakatlari"   ni   ko'rsatishga   imkon   beradi.   Qahramonning   o'zi,   uning   qalbi   hasad,
achinish,   sevgi,   nafrat   kabi   his-tuyg'ularni   bilishini   tan   oladi.   Ammo   aql
hissiyotlardan ustun turadi: biz buni Veraning ta'qibi sahnasida ko'ramiz.
Hikoyachilarning   ushbu   tizimi   tufayli   M.Yu.   Lermontov   Pechorinning
yaxlit qiyofasini yaratishga muvaffaq bo'ldi.
  "Zamonamiz   qahramoni"   -   bu   bitta   bosh   qahramon   tomonidan
birlashtirilgan   hikoyalar   to'plami.   Bu   romantizmning   juda   muhim   ta'siriga   ega
realistik   asar.   Ushbu   romanning   ijodiy   printsipi   murakkab   va   hali   ham   ziddiyatli,
chunki u romantik va realistik tamoyillarni o'zida mujassam etgan.
Roman   voqealari   Kavkazda,   dengiz   qirg'og'ida   sodir   bo'ladi:
Lermontovning   romantik   she'rlari   uchun   sevimli   muhit.   Kavkaz   -   erkin   hayot
diyori,   uni   Lermontov   o'z   lirikasida   bolalik   xotiralariga,   Pushkin   ijodiga   tayanib
kuylagan.   Bu   erda   hamma   narsa   atrof-muhitga   mos   keladi.   "Zamonamiz
qahramoni"   ni   yaratgan   Lermontov   endi   romantik   yosh   emas   edi.   Ammo   bu
romantizm Lermontov asarlarida o'zini namoyon qilishni to'xtatdi degani emas.
"Zamonamiz   qahramoni"da   Kavkaz   tabiati   ham,   hayoti   ham   romantik
kayfiyatga   yot,   hushyor,   mulohazakor   Maksim   Maksimichning   idroki   orqali
namoyon bo'ladi.
34 “Taman”dagi   manzara   ikki   xilda   idrok   qilinadi.   U   ko'rinadigan,   aniq,
realistik,   shuningdek,   unda   romantik   motivlar   ham   mavjud   -   dengiz   elementi   va
yelkan   motivlari.   Pechorin   o'zini   shafqatsiz   va   bo'ronli   elementga   mansub
odamlarga   o'xshatadi:   "Va   xuddi   dengizchi   kabi,   qaroqchilar   brigadasi   kemasida
tug'ilib o'sgan ..."
Pechorinning   ruhi   xotirjam   bo'lishni   rad   etadi,   har   doim   "bo'ronlarni
so'raydi",   romantik   maksimalizmni   qondiradigan   his-tuyg'ular,   voqealar,
munosabatlar   olamidan   talab   qiladi.   Lermontov   Pechorinni   janubning   qudratli,
ulug'vor,   ekzotik   tabiatiga   yaqinlashtiradi,   chunki   u   o'zining   Mtsyri'sini   unga
yaqinlashtirdi.   Lermontovning   "Zamonamiz   qahramoni"   romantizmining   o'ziga
xos   xususiyatlari   ideal   qadriyatlar   va   inson   haqiqati   o'rtasidagi   ziddiyatni   aks
ettiradi.   Bu   qarama-qarshilik   dekabristlar   qo'zg'oloni   mag'lubiyatga   uchragan   va
erkinlik   g'oyalari   hokimiyat   tomonidan   ta'qibga   uchragan   davrda   rus   jamiyatiga
xosdir.
"Bela"   hikoyasida   Pechorin   joylashgan   vaziyat   romantikdir.   Qahramonni
o'rab turgan qahramonlarning tasvirlari romantik: Bela, Azamat, Kazbich.   Ularning
barchasi butun dunyolar va uralar, bir xil ehtirosli odamlar, ular his-tuyg'ularining
namoyon bo'lishida "oltin o'rtacha" ni bilmaydilar.   Bela uchun sevgi - bu sevgisiga
erishib,   Belaga   qiziqishni   yo'qotgan   Pechorindan   farqli   o'laroq,   hech   qanday
ta'sirga   berilmaydigan   samimiy   tuyg'u.   Azamat   uchun   yo'lga   erishishda   hech
qanday to'siq yo'q, u hamma narsani berishi mumkin, u eng yaxshi Laama g'i deb
bilgan   ot   uchun   -   alohida   shaxs,   uning   his-tuyg'ulari   kuchayadi,   uni   masxara
qilishga dosh berolmaydi, uning istagini  hech narsa to'xtata olmaydi. hatto kichik
istakning   bajarilishi.   Kazbichning   fe'l-atvori   qahramonlikdir,   garchi   Maksim
Maksimich   uni   shunchaki   qaroqchi   sifatida   ko'rsatishga   harakat   qilsa   ("...   uning
krujkasi   eng   qaroqchi   edi").   Kazbich,   xuddi   Azamat   kabi,   maqsadga   erishishda
qat'iyat ko'rsatadi.   Pulga befarq, u hamma narsadan ko'ra erkinlikni qadrlaydi.
"Taman"da   Pechorinning   o'zini   tutgan   vaziyati   ham
romantikdir.   Hikoyaning   boshida   voqealar   sir   bilan   o'ralgan.   Kontrabandachi
qizning   qiyofasi   romantik,   uning   kayfiyati   g'alati   o'zgaradi.   U   sirli   aura   bilan
35 o'ralgan, u juda ko'p hayotiylik, jasorat va qat'iyatga ega.   "U uzoqlarga diqqat bilan
tikildi,   keyin   kuldi   va   o'zi   bilan   mulohaza   yuritdi,   keyin   yana   qo'shiq   kuyladi"   -
Pechorin   uni   shunday   ko'radi.   “Bo‘rondan   qo‘rqmaydigan”   Yanko   obrazi   ham
romantik.   Kontrabandaning   faoliyati   har   doim   hayot   uchun   xavf   bilan
bog'liq.   Ammo   hikoya   oxirida   Lermontov   kontrabandachilarning   ichki   dunyosi
naqadar   qashshoq   ekanligini   ko‘rsatadi:   pulni   bo‘lishishga   kelganda   Yanko   ham,
qiz ham shafqatsiz bo‘lib qoladi.   Ko‘r bola ulardan faqat mis tanga olgan, Yanko
kampir   esa   o‘lim   vaqti   kelganini   aytadi.   Tamanda   romantizm   realizm   bilan
uyg'unlashadi va birlashadi: bir tomondan,
Kontrabandachilarning   tog'liklar   bilan   juda   ko'p   umumiy   tomonlari   bor:
ikkalasi   ham   Pechorindan   farqli   o'laroq,   osongina,   erkin   yashaydilar.   Lermontov
Pechorin hayotining bo'shligi va maqsadsizligini ochib berish uchun turmush tarzi
turmush   tarziga   to'g'ridan-to'g'ri   qarama-qarshi   bo'lgan   odamlar   orasida   bosh
qahramonni joylashtiradi.
Asardagi   biron   bir   qahramon   Pechorin   kabi   ko'p   qirrali   va   individual
xususiyatga ega emas.   Bu romantik qahramonning xususiyatlarini ko'rsatadi.   Unda
Lermontovning   jamiyatni   o‘zgartirish   zarur   bo‘lgan   davrda   muallif   maqsadsiz,
harakatsiz, deb hisoblagan zamondosh avlodiga munosabati ifodalangan.   Pechorin
ko'p   jihatdan   muallifning   fikrini   tashuvchisidir,   garchi,   albatta,   muallif   va
qahramonni   bir-biriga   o'xshash   deb   hisoblash   mumkin   emas.   Lermontov
Pechorinda o'sha davr jamiyatiga xos bo'lgan kamchiliklarni ko'rsatdi.   Muallifning
so'zlariga ko'ra, Pechorin ko'plab odamlarning portreti  bo'lib, ularning illatlaridan
iborat.
Lermontov   qahramon   xarakterining   nomuvofiqligini   ko'rsatadi,   bu   deyarli
hamma   narsada   namoyon   bo'ladi:   Pechorinning   hayotga,   ayollarga,   tanishlarga
bo'lgan munosabatida.   "Mening butun hayotim, - deydi Pechorinning o'zi, - yurak
yoki   ongning   qayg'uli   va   muvaffaqiyatsiz   qarama-qarshiliklari   zanjiri
edi."   An'anaviy romantik asarlarda qahramon doimo o'z atrofidagi bilan ziddiyatga
tushadi.   Umuman   olganda,   “Zamonamiz   qahramoni”   realistik   roman   bo‘lib,   unda
muallif   o‘z   avlodi   hayotini   ko‘rsatadi.   Umuman   olganda,   Lermontov
36 romantizmdan   tanqidiy   realizmga   keskin   o'tishga   ega   emas   edi,   uning   ijodida
ikkala   yo'nalish   parallel   ravishda   rivojlandi.   Shunday   ekan,   “Zamonamiz
qahramoni”da   ham   romantik,   ham   realistik   xususiyatlar   mavjud.   Shu   bilan   birga,
rus romantizmi Lermontov ijodi bilan charchagan va uning o'rnini tanqidiy realizm
egallagan.
Muallifning   o'zi   romani   tugallangan   holda   nashr   etilgandan   so'ng,   undagi
birorta   ham   so'z,   bir   qator   ham   tasodifan   paydo   bo'lmaganini,   yozilganlarning
barchasi   bitta   asosiy   maqsadga   -   o'quvchilarga   o'z   zamondoshini   ko'rsatishga
bo'ysunganini tan oldi. olijanob va yomon mayllar, ular o'z-o'zini sevish tuyg'usiga
bo'ysunib,   hayotda   faqat   yomonliklarini   anglay   olgan   va   uning   fazilatlari   faqat
yaxshi istaklar bo'lib qolgan.
Roman   endigina   nashr   etilganda,   tanqidchilar   va   oddiy   kitobxonlar   ushbu
asarning   kompozitsion   bo'linishi   bilan   bog'liq   ko'plab   savollarga   ega   edilar.   Biz
ushbu masalalarning asosiylarini ko'rib chiqishga harakat qilamiz.
Nima   uchun   bosh   qahramonning   hayoti   epizodlari   taqdimotining
xronologiyasi buzilgan?
“Zamonamiz   qahramoni”   kompozitsiyasining   o‘ziga   xos   xususiyatlari   biz
qahramonning   hayotini   o‘ta   nomuvofiq   tarzda   bilib   olishimiz   bilan   bog‘liq.
Romanning   birinchi   qismida   Pechorin   o'z   otasidan   cherkes   Belani   o'g'irlab,   uni
bekasi   qilib   olgani   va   keyinchalik   bu   qizga   qiziqishini   yo'qotgani   haqida   hikoya
qiladi.   Fojiali   baxtsiz   hodisa   natijasida   Bela   uni   sevib   qolgan   cherkes   Kazbich
tomonidan o'ldirilgan.
"Maksim  Maksimovich"  deb nomlangan ikkinchi  qismda o'quvchilar Bela
vafotidan bir necha yil o'tganini bilib oladilar, Pechorin Forsga borishga qaror qildi
va   u   erda   yo'lda   vafot   etdi.   Pechorinning   kundaligidan   Bela   bilan   uchrashishdan
oldin bosh qahramon bilan sodir bo'lgan voqealar haqida ma'lum bo'ladi: Pechorin
Tamanda kontrabandachilar bilan kulgili sarguzashtga tushib qoldi va Kislovodsk
37 shahrida u yosh malika Meri Ligovskaya bilan uchrashdi, u beixtiyor tushib qoldi.
o'zini   sevib,   keyin   his-tuyg'ularini   baham   ko'rishdan   bosh   tortdi.   Pechorin   va
Grushnitskiy o'rtasida duel ham bo'lib o'tdi, natijada ikkinchisi halok bo'ldi.
"Zamonamiz qahramoni" romani Pechorin hayotidan shaxsiy epizod haqida
hikoya qiluvchi "Fatalist" qismi bilan tugaydi.
"Zamonamiz   qahramoni"   asarining   syujeti   va   kompozitsiyasini   o'rganar
ekan, adabiyotshunoslar muallif bir tomondan Pechorinning xaotik hayotini, o'ziga
bo'ysunishga   qodir   emasligini   ta'kidlash   uchun   bosh   qahramon   hayotining
xronologik   ko'rinishini   buzgan   degan   fikrga   qo'shiladilar.   taqdiri   bitta   asosiy
g'oyaga,   boshqa   tomondan,   Lermontov   o'zining   bosh   qahramoni   qiyofasini   asta-
sekin ochib berishga harakat qildi: dastlab o'quvchilar uni yon tomondan Maksim
Maksimovich   va   hikoyachi-ofitserning   ko'zlari   bilan   ko'rishdi,   keyin   esa   faqat
tanishishdi. Pechorinning shaxsiy kundaligi, unda u juda ochiq edi.
Romanda syujet va syujet o‘rtasida qanday bog‘liqlik bor?
Lermontovning   nosir   sifatidagi   yangiligi   "Zamonamiz   qahramoni"
romanining   syujeti   va   syujetining   bir-biriga   mos   kelmasligiga   yordam   berdi.   Bu
esa  o‘quvchining qahramon  hayotidagi  voqealarning  tashqi   konturiga  emas,  balki
uning   ichki   kechinmalariga   ko‘proq   e’tibor   qaratishiga   olib   keladi.
Adabiyotshunoslar   asarni   yaratishning   bu   usulini   o'quvchilar   roman
qahramonlarini   taqdirining   eng   yuqori   cho'qqilarida   ko'rganlarida   "tarang
kompozitsiya" deb atashgan.
Shu   sababli,   Lermontovning   "Zamonamiz   qahramoni"   kompozitsiyasi   rus
adabiyoti   tarixidagi   noyob   hodisadir:   muallif   o'z   qahramoni   hayotidagi   asosiy
epizodlar   haqida   gapirib,   unga   eng   yuqori   hayotiy   sinovlar   paytida   aniq   tavsif
beradi:  Bular   Pechorinning  sevgi   tajribalari,  Grushnitskiy  bilan  dueli, mast  kazak
bilan otishmasi, Tamandagi kontrabandachilar bilan xavfli sarguzashtlari.
38 Bundan   tashqari,   Lermontov   uzuk   kompozitsiyasini   qabul   qilishga
murojaat   qiladi:   biz   Pechorinni   birinchi   marta   Maksim   Maksimovich   bilan   birga
xizmat   qilayotgan   qal'ada   uchratamiz,   oxirgi   marta   qahramonni   Forsga   jo'nab
ketishidan oldin o'sha qal'ada ko'rdik.
Asarning   kompozitsion   bo‘linishi   qahramon   obrazini   ochishga
qanday yordam beradi?
Aksariyat   adabiyotshunoslarning   fikriga   ko'ra,   romanning   kompozitsion
yechimining   o'ziga   xosligi   Pechorin   obrazini   batafsil   ko'rib   chiqishga   yordam
beradi.  
Belaning birinchi qismida Pechorinning shaxsiyati uning qo'mondoni, mehribon va
halol   Maksim   Maksimovichning   ko'zlari   bilan   ko'rsatilgan.   Muallif   o‘sha   davr
adabiyotida   mavjud  bo‘lgan  yirtqich  ayol   va  yosh   o‘qimishli   zodagon  o‘rtasidagi
go‘zal   sevgi   haqidagi   afsonani   barbod   qiladi.   Pechorin   hech   qanday   tarzda
yozuvchining   zamondoshlari   asarlarida   yaratilgan   yosh   romantik   qahramon
obraziga mos kelmaydi.
"Maksim   Maksimovich"   ning   ikkinchi   qismida   biz   qahramon   shaxsining
batafsil   tavsifini   uchratamiz.   Pechorin   hikoyachining   ko'zlari   bilan   tasvirlangan.
O'quvchilar qahramonning tashqi ko'rinishi va xatti-harakati haqida tasavvurga ega
bo'ladilar. Grigoriy Aleksandrovich atrofidagi romantik halo butunlay chayqaladi.
Bundan   tashqari,   "Taman"   va   "Malika   Meri"   qismlarida   o'quvchilar
Pechorinning   kundaligi   bilan   tanishadilar,   unda   qahramon   o'zini   tavsiflaydi.   Shu
bilan birga, bu ikki qismda realistik janr elementlari ham mavjud.
"Taman"da Lermontov kontrabanda bilan shug'ullangan qiz va yosh ofitser
o'rtasidagi   ishqiy   sevgi   haqidagi   afsonani   rad   etadi.   Romantik   Ondine   ismli   yosh
kontrabandachi  o'zini  hech  qanday  zo'r  tutmaydi,  u Pechorinni  o'ldirishga  tayyor,
chunki   u   o'z   jinoyatining   beixtiyor   guvohi   bo'lgan.   Pechorin,   shuningdek,   bu
39 qismda o'z xohish-istaklarini qondirish uchun hamma narsaga tayyor, sarguzashtli
ombor odami sifatida tavsiflanadi.
"Malika   Meri"   qismi   jamiyat   hikoyasi   tamoyili   asosida   qurilgan:   unda
sevgi hikoyasi va qizning qalbini egallash uchun ikki ofitser o'rtasidagi mojaro bor,
bu fojiali yakunlanadi. Ushbu qismda Pechorin obrazi to'liq realistik tavsifni oladi:
o'quvchilar  qahramonning  barcha  tashqi  harakatlarini  va  uning qalbining  yashirin
harakatlarini ko'rishadi.
"Fatalist"   romanining   so'nggi   qismida   Lermontov   unga   yerdagi   inson
hayotining   mazmuni   haqida   eng   muhim   savollarni   qo'yadi:   inson   o'z   taqdirining
egasimi yoki uni qandaydir yovuz qismat boshqaradimi; taqdirini aldasa bo'ladimi
yoki   imkonsizmi   va   hokazo?   Oxirgi   qismda   Pechorin   bizning   oldimizda   taqdirga
qarshi   kurashishga   tayyor   odam   qiyofasida   paydo   bo'ladi.   Biroq,   kitobxonlar   bu
kurash oxir-oqibat uni erta o'limga olib borishini tushunishadi.
“Zamonamiz   qahramoni”   romanida   kompozitsiyaning   o‘rni   juda   katta.
Asarning   g'ayrioddiy   kompozitsion   bo'linishi   tufayli   muallif   o'zining   ijodiy
g'oyasini   to'liq   ro'yobga   chiqarishga   -   romanning   psixologik   yo'naltirilgan   yangi
janrini yaratishga erishdi.
M.Yu.   Lermontov   turli   sabablarga   ko'ra   uning   qalbida   iz   qoldirgan
Pechorin   hayotidagi   yorqin   voqealarni   birinchi   o'ringa   qo'yish   usulini   mohirona
qo'llagan.   Yoki   bu   ularning   shafqatsiz   harakatlaridan   to'liq   norozilik   (masalan,
Grushnitskiyning   sevimli   qiziga   bo'lgan   his-tuyg'ulariga   nisbatan)   yoki
boshqalarga   ko'rsatilgan   shafqatsizlikdan   xursandchilik.   Maksim   Maksimich
roman boshida unga mehribon, odobli insonning xususiyatlarini qanchalik berishni
xohlamasin,   hikoya   fojiali   tanbehga   olib   keladi:   qizga   bo'lgan   qiziqishning
yo'qolishi uni umidsizlikka undaydi.   Roman kompozitsiyasining   bunday qurilishi
tufayli   muallif   o'quvchini   boshidanoq   o'z   mohiyatining   haqiqiy   xususiyatlarini
ko'rsatishga olib keladi.    
40   Pechorinning   Fors   yo'lida   o'limi   "Maksim   Maksimich"   qismida
tasvirlangan.   Faqatgina   bu   odamning   taqdiri   haqida   umumiy   tasavvurga   ega
bo'lgandan   so'ng,   ba'zi   epizodlarning   tafsilotlari   keltirilgan.   Bosh   qahramon   ruhi
portretini   to'ldiradigan   kundalik   alohida   o'rin   tutadi.   Roman   qismlarining   bunday
joylashuvi  tufayli   o'quvchi  diqqatini   xarakter  xususiyatlariga,  uning  qalb  olamiga
qaratadi.   Pechorinning boshqa odamlarning hayotiga aralashuvi, yaqinlaringizning
his-tuyg'ulari   bilan   tajriba   o'tkazish   istagi   -   bularning   barchasi   uzuk   tarkibiga
hamroh bo'ladi.ishlaydi.   Ammo u faqat qahramonning umidsizlikdan achchiqligini
ta'kidlaydi.   U   doimo   borliqning   ma'nosi,   inson   taqdirni   qanday   qilib   mustaqil
ravishda   o'zgartirishi   mumkinligi   haqidagi   savollarga   javob   izlaydi.   Romanning
boshida   Belaning   o'limi   ham,   oxirida   Vulich   bilan   tortishuvi   ham   unga   javob
bermaydi.   Har   bir   voqeaning   natijasi   uning   izlanish   doirasini   yopayotganga
o'xshaydi.   Pechorinning   barcha   sarguzashtlari   hissiy   cho'qqidagi   sinovlar   bo'lib,
ularning   har   birida   illatlar   paydo   bo'lgan,   ular   umuman   uning   qalbining   tarixini
ifodalaydi.
M.Yu.Lermontov   “Zamonamiz   qahramoni”   romanida   o‘sha   davr   avlodiga
xos   bo‘lgan   his-tuyg‘u   va   fikrlarni   ochib   beradigan   harakatlar   tahliliga   alohida
o‘rin ajratadi.   Grigoriy Pechorin muallifning niyatini o'zida mujassam etgan shaxs
bilan   ifodalanadi.   Yozuvchi   hayotda   maqsadlar   yo'qligi   vatan   farovonligi   uchun
kuch sarflashni istamaslikka olib kelishini ko'rsatdi.   Va o'zini tanqid qila olmaslik
egoizmni   bostirishni   imkonsiz   qiladi.   Asarning   har   bir   qismi   alohida   hikoya
chizig‘ini   ifodalovchi   besh   qismning   o‘ziga   xos   tartibga   solinishi   tufayli   roman
ijodkori   personajning   salbiy   tomonlarini   ta’kidlab,   o‘zining   nozik   psixologik
tahlilini taqdim etgan.
Qahramonning   tashqi   qobig'i   bilan   solishtirganda   uning   ruhiy   dunyosiga
e'tiborning   ustunligiga   muallif   hikoyalarning   ma'lum   bir   almashinuvi   tufayli
erishadi.   Ularning   har   biri   -   "Bela",   "Maksim   Maksimich",   "Taman",   "Malika
Meri",   "Fatalist"   Pechorin   hayotining   bir   qismini,   e'tibordan   chetda   qolmaydigan
voqealarni   o'z   ichiga   oladi.   Gregori   haqida   o'tib   ketayotgan   ofitser   Maksim
Maksimich   nomidan   yoki   kundalikdan   olingan   hikoya   qahramonning   xatti-
41 harakati,   nomuvofiq   harakatlarining   sabablariga   qaratilgan.   O'quvchiga   ularni
amalga oshirish sabablarini mustaqil ravishda aniqlash imkoniyati beriladi.   Oxirga
kelib, qahramonning e'tirofi romanga shaxsiy eslatmalar - kundalik orqali kiritiladi,
unda hamma narsa aniq bo'ladi.
Romanni   o'qib   bo'lgach,   Pechorinning   individual   hayotiy   epizodlaridan
iborat   bo'lgan   voqealarning   asl   ketma-ketligi   quyidagicha:   bosh   qahramonning
dengiz   qirg'og'ida   qaroqchilar   bilan   uchrashishi,   malika   Meri   bilan   ishqiy
munosabati,   Grushnitskiy   bilan   duel.   Bela   bilan   uchrashish   va   xayrlashish,
qishloqqa   va   orqaga   sayohat,   Maksim   Maksimich   bilan   Forsga   yo'lda   tasodifiy
suhbat, Pechorinning o'limi bilan bog'liq voqealar.   
Voqealarning   haqiqiy   xronologiyasini   buzadigan   tartibda   qismlarni
joylashtirish   zarurati   muallifning   qahramonning   ichki   dunyosini   batafsil   ochib
berishga urinishi bilan bog'liq.   Vaqt doirasiga muvofiq taqdimot ketma-ketligining
yo'qligi   asar   yaratuvchisiga   yordam   beradi.   U   o‘quvchi   e’tiborini   keraksiz
suratlardan   chalg‘itadi,   bosh   qahramonning   boshqalar   bilan   murakkab
munosabatlaridagi ichki dunyosiga e’tibor qaratadi.
Variant 2
“Zamonamiz   qahramoni”   romani   M.Yu.Lermontovning   dunyoviy   jamiyat
hayotiga   bag‘ishlangan   yagona   tugallangan   romani   ekanligi   bilan   ajralib
turadi.   Shoir   19-asrda   Rossiya   sharoitida   buyuk   shaxsning   fojiasi   mavzusiga   bir
necha bor murojaat qilgan, ammo bu tajribalar to'liq bo'lmagan.
Romanda   Lermontov   o'z   zamondoshlari   oldida   "oyna"   o'rnatdi,   unda   u
dekabristlikdan   keyingi   avlod   portretini   ko'rsatdi,   davrning   tipik   vakili   qiyofasini
yaratdi   va   shu   bilan   birga   psixologik   jihatdan   ishonchli   tushuntirishga   harakat
qildi.   qahramon   tabiatining   xususiyatlari.   Shuning   uchun   ham   roman
kompozitsiyasi boshqa romanchilarning asarlaridan juda farq qiladi.
Roman   to‘rtta   mustaqil   hikoya   va   bitta   qissadan   iborat.   "Bela",   "Taman",
"Malika Meri" va "Fatalist" hatto butun roman nashr etilishidan oldin ham bosilgan
va   o'quvchilarning   tanqidiga   sabab   bo'lgan.   "Maksim   Maksimich"   hikoyasi   butun
romanni o'qib chiqqandan keyingina tushunarli bo'ladi.   Barcha asarlarni bitta bosh
42 qahramon   -   "zamonimiz   qahramoni"   Grigoriy   Aleksandrovich   Pechorin
birlashtiradi.   Romanning   barcha   qismlari   turli   janrlarda   taqdim   etilgan   -   sayohat
yozuvlari, romantik roman, psixologik hikoya, qissa.
Shuningdek,   markaziy   qahramon   haqida   turli   manbalardan   bilib   olishimiz
qiziq: muallif nomidan - sayohatchi ofitser, Maksim Maksimich nomidan va bosh
qahramon   nomidan   uning   kundaligidan.   Shuningdek,   syujetning   xronologik
oqimining   buzilishi,   qahramon   hayotidagi   voqealar   tartibi   darhol   aniq   bo‘lib
qolmasligi   ham   g‘ayrioddiy.   Ammo   Lermontov   biografiyasini   tasvirlashga
intilmadi,   balki   o'z   qahramonining   qarama-qarshi   tabiatini   iloji   boricha   aniqroq
ochib   berishni   xohladi.   Biz   u   haqida   birinchi   marta   Pechorinni   yoqtiradigan
kamtarin   keksa   ofitser   Maksim   Maksimichning   hikoyasidan   bilib   olamiz,   lekin   u
o'z   qo'l   ostidagining   murakkab   tabiatini   tushunolmaydi.   Keyin   muallif   bizga   bu
odam   bilan   bo'lgan   uchrashuv   haqida   gapirib   beradi,   uning   portretini   chizadi   va
Pechorin haqidagi taassurotini tasvirlaydi.
Asar   qahramonining   tabiati   yanada   oydinlashadi,   chunki   muallif   yoshi   va
tarbiyasi   jihatidan   Pechoringa   yaqin.   Bundan   tashqari,   Pechorinning   o'zi
o'quvchilarga   o'zi   haqida   gapirib   beradi,   fikrlarini   ochiqchasiga   tasdiqlaydi,   aqliy
otish.   Biz uning Veraga bo'lgan ehtirosli sevgisi, qobiliyatlarini namoyon etishning
iloji   yo'qligi   haqida   bilib   olamiz.   U   o'zini   tahlil   qiladi,   illatlarini   ko'z-ko'z
qiladi.   Hayotdagi   umidsizlik,   taqdiriga   befarqlik   uni   boshqa   odamlarning   his-
tuyg'ulariga e'tibor bermaslikka olib keladi.
Bobdan   bobga   o‘tgan   sayin   qahramon   tabiati   yorqinroq   bo‘lib,   go‘yo   u
zulmatdan   chiqayotgandek,   o‘quvchi   tomon   ochiladi.   Aynan   shu   narsaga
Lermontov   intildi   -   o'quvchilarga   avlod   vakili   -   aqlli,   yorqin   shaxsni   ko'rsatish,
uning   afzalliklari   ham,   kamchiliklari   ham   bor,   lekin,   afsuski,   o'zi   va   boshqalar
uchun faqat o'zining illatlarini amalga oshirishga muvaffaq bo'lgan.
Kompozitsiya   “Zamonamiz   qahramoni”   romani   kompozitsiyasining
xususiyatlari
Haqiqiy lirik-psixologik asar deb atash mumkin bo'lgan birinchi roman rus
klassik   adabiyoti   tarixida   XIX   asrda   paydo   bo'lgan.   Uning   yaratuvchisi   Mixail
43 Yuryevich   Lermontov   bo'lib,   XIX   asrda   yaratilgan   "Zamonamiz   qahramoni"
romanini   tizimli   ravishda   besh   qismga   bo'lish   mumkin.   Romanning   barcha
epizodlari   to'laqonli   san'at   asarlari   bo'lib,   ularni   har   birida   namoyon   bo'lgan
Grigoriy Pechorin obrazi birlashtiradi.   Biroq, "Zamonamiz qahramoni" nafaqat bir
nechta asarlar to'plami, balki o'ziga xos kompozitsiyaga qaramay, to'liq yaxlit asar
ekanligini his qilmaslik mumkin emas.
Ko'rinib turibdiki, Lermontov o'z romanida hikoya xronologiyasini ataylab
buzishga   harakat   qilgan.   Bu   tafsilot   yana   bir   juda   muhim   jihat   bo'lib,   asar
kompozitsiyasini   tahlil   qilishda   uni   e'tibordan   chetda   qoldirib
bo'lmaydi.   O'ylaymanki,   Pechorin   obrazini   o'quvchilarga   bosqichma-bosqich   va
to'liq   ochib   berish   uchun   xronologiyani   buzishning   shunga   o'xshash   usuli
ishlatilgan.   Romanning   boshida,   ayniqsa   birinchi   boblarida   biz   Grigoriy
Aleksandrovich   Pechorinni   juda   beparvo   va   beparvo   shaxs   sifatida   ko'rishimiz
mumkin,   biz   u   haqida   eng   yaxshi   taassurot   qoldirmaymiz,   lekin,   albatta,   bu   fikr
faqat Maksim Maksimichning qahramon haqidagi hikoyalarining asosi.
Biroq,   hikoya   davom   etar   ekan,   Pechorinning   yangi   tomoni   -   chuqur
psixologik tomoni ochiladi.   Uning kundaliklari yordamga keladi, bunda qahramon
o'quvchilarga   o'zi   qanday   bo'lsa,   o'zini   qandaydir   ishonchsiz,   shubhali,
ilhomlangan   va   hafsalasi   pir   bo'lgandek   ko'rsatadi.   Grigoriy   Aleksandrovichning
juda aqlli va kuzatuvchan ekanligini sezmaslikning iloji yo'q, u haqiqatan ham juda
qiziq   odam,   ammo   uning   fe'l-atvoridagi   salbiy   xususiyatlar   barcha   ijobiy
taassurotlarni yo'q qilishi mumkin.
O‘ylaymanki,   Lermontovning   “Zamonamiz   qahramoni”   romanining
kompozitsiyasi   biroz   asarning   markaziy   siymosi   Grigoriy   Pechorinni
eslatadi.   Hikoyaning   qat'iy   xronologik   tartibining   yo'qligi,   bitta   romanga
birlashtirilgan   beshta   hikoya   -   bularning   barchasi   tasodif   emas,   chunki
Pechorinning   o'zi   ham   xuddi   shunday   noaniq   va   sirli.   Qahramon   obrazi   va
chuqurligini   yaxshiroq   tushunish   uchun,   birinchi   navbatda,   "Zamonamiz
qahramoni"   asarining   o'zini   juda   chuqur   tushunish   kerak   va   roman
kompozitsiyasini batafsil tahlil qilmasdan, bu mumkin emas.
44 Zamonamiz qahramoni - kompozitsiyaning xususiyatlari
Bunday   asar   19-asr   adabiyotimizdagi   birinchi   zamonaviy   roman
sanaladi.   Muallifning   ta'kidlashicha,   u   ruhni   tahlil   qilish   bilan
shug'ullanadi.   Romanning   o'ziga   xos   tuzilishiga   e'tibor   bering.   Asarda   umumiy
xarakterga ega hikoyalar aks ettirilgan.
Lermontov   o'z   asarlarini   alohida   e'lon   qildi.   Barcha   hikoyalar   hikoya
chizig'iga   ega   bo'lgan   butun   asarlar   hisoblanadi.   Birinchidan,   "Taman"   hikoyasi
paydo   bo'ldi,   keyin   -   "Fatalist",   bir   qator   hikoyalar   yaratishni   unutmang,   ularni
romanga   birlashtiring.   Muallif   19-asr   boshidagi   o ziga   xos   shaxs   bo lganʻ ʻ
qahramonning   ma naviy   fazilatlarini   asosiy   maqsad   sifatida   qayd   etadi.	
ʼ   Asar
muallifi  mamlakat hayotini  yaxshilash uchun o'z iste'dodlarini  namoyish etmagan
yoshlar   avlodiga   tegishli   edi.   Shoirning   yoshligi   xalq   g'alayonlarini   bartaraf   etish
muhitida   o'tdi.   Natijada   mamlakatda   hayotni   yaxshilashga   intilishlar   barbod
bo‘ldi.   Bunday voqealarning oqibati qahramon Pechorinning paydo bo'lishidir.
Asar yaratishda muallif asarni uch marta takomillashtirgan, boblarni qayta
tartibga   solgan.   Barcha   o'zgarishlardan   so'ng,   boblar   quyidagi   ketma-ketlikda:
"Bela",   "Maksim   Maksimych",   "Taman",   "Malika   Meri",   "Fatalist".   “Taman”
bobida   qahramonning   o‘ylari   boshlanib,   “Fatalist”   qissasida   u   tugaydi.   Shuning
uchun muallif o'z rejasini tuzdi.
Romanda turli odamlarning fikrlarini o'z ichiga olgan ikkita so'zboshi qayd
etilgan.   Biri   roman   uchun   belgilangan,   ikkinchisi   Pechorinning   kundaligiga
qaratilgan.   Kundalik   ma'lum   janrlarga   tegishli.   Sayohat   yozuvlari   romanning
tuzilishini   tashkil   qiladi.   Qahramonlar   yashaydi   va   o'zlarining   ma'naviy
fazilatlarini namoyon etadilar.
Individual   asarlar   hikoya   chizig'iga   ega.   Romanda   muallif   o'ziga   xos
kompozitsiyadan   foydalanadi.   U   voqealarning   o'rtasidan   boshlanadi,   ammo   keyin
biz qahramonning o'limini olamiz.   Tadbirdan so'ng ularning boshidan o'rtasigacha
belgilanadi.   Shuni   ham   ta’kidlash   kerakki,   asar   voqealari   qal’adan   boshlanib,   shu
yerda   tugaydi.   Pechorin   qal'ani   tark   etib,   keyin   Forsga   ketsa   ham,   u   qal'aga
keladi.   Lermontov   romanning   ziddiyatli   qismlarini   quradi.   Birinchi   qismda
45 qahramon  yon  tomondan   ko'rinsa,  ikkinchi   qismda  qahramonning  ichki  mazmuni
qayd   etilgan.   Qahramonning   tashqi   ko'rinishi   o'ziga   xos   xususiyatlar   bilan   ajralib
turadi.   Muallif   qahramonni   uning   ruhiy   fazilatlarini   hisobga   olgan   holda   taqdim
etadi.   "Bel" da Maksim Maksimich u haqida - ajoyib inson haqida gapiradi.   Uning
uchun   Pechorin   bir   nechta   qulflarga   ega   bo'lgan   sirdir.   Keyingi   hikoyalar
qahramonning ruhiy fazilatlarini ochib beradi.
46       XULOSA
Lison   deyilganda   ma’lum   bir   jamiyatning   barcha   a’zolari   uchun   avvaldan
(oldingi   avlodlar   tomonidan)   tayyor   holga   keltirib   qo‘yilgan,   hamma   uchun
umumiy va majburiy, fikrni ifodalash va boshqa maqsadlar uchun xizmat qiladigan
birliklar hamda bu birliklarning o‘zaro birikish qonuniyatlari yig‘indisi tushuniladi.
Demak, lisonda birliklar va  birikish qonuniyatlari  farqlanadi.
Har qanday lisoniy birlik psixofizik tabiatli bo‘ladi. Shu bilan birga ular ikki
tomonning bir butunligidan iborat:
a) lisoniy birlikning shakliy, tashqi tomoni;
b) lisoniy birlikning ma’lum bir vazifasi, ma’noviy qiymati.
Lisoniy birliklar UMIS sifatida mavjud ekan, u moddiylikdan  xoli bo‘lmog‘i
lozim.   Bunda   «lisoniy   birlikning   tashqi   tomoni»   ko‘rinishga,   moddiylikka   ishora
qilmaydimi, degan savol tug‘ilishi tabiiy. To‘g‘ri, lisoniy birlik moddiy qiyofadan
xoli.   Biroq   ular   ongda   qandaydir   tarh,   ramz   sifatida   saqlanadi.   Masalan,   [a]
fonemasining   talaffuz   xususiyatlari   xaqida   umumlashma   tasavvur   o‘zbek   tilida
so‘zlashuvchi   barcha   jamiyat   a’zolari   ongida   birdir.   Bu   [a]   fonemasining   shakli,
tashqi   tomoni   bo‘lsa,   uning   ma’no   farqlash,   chegaralash   tomoni   ichki   jihati
sanaladi.   [a]   fonemasi   xususiyatlari   va   ma’no   farqlashning   o‘ziga   xos   birligi,
yaxlitligi   sifatida   ongda   mavjud   bo‘ladi.   Har   bir   fonemaning   ma’no   farqlash   va
talaffuz   xususiyatlari   umumlashmasi   o‘ziga   xos   bo‘lib,   biriniki   ikkinchisinikidan
farqlanadi   va   mustaqil     fonemaga   qo‘yilgan   talab   ularning   aynan   o‘xshash
bo‘lishiga yo‘l qo‘ymaydi.
Lisoniy   birliklarining   bu   tashqi   va   ichki   tomonini   bir-biridan   ajratish   uchun
ulardan birini mutlaqlashtirish mumkin emas. Ichki va tashqi tomon bir varaqning
ikki   betiga   o‘xshaydi   va   ularni   ajratib   bo‘lmaydi.   Nutq   esa   yuqorida   ta’riflangan
lisoniy   so‘zlashish   qobiliyati   asosida   ayrim   shaxs   tomonidan   ma’lum   bir   xabar
berish  maqsadi uchun ishga solinish yoki qo‘llanish natijasidir.
47 Bir-birini shartlovchi, bir-biriga bog‘liq bo‘lgan «lison - nutq qobilyati - nutq»
zanjirida   faqat   nutqqina   tashqi   (moddiy)   shaklda   (og‘zaki,   yozma)   namoyon
bo‘ladi va bizning sezgi a’zolarimizga ta’sir qiladi.
F.de   Sossyur   lison-nutq   munosabatini   shatranj   o‘yini   qoidalari   asosida
tushuntirib berishga harakat qilgan.
Shaxmat     donalari   va   har   bir   donaning   yurish   qoidasi   ongimizdagi   lisoniy
birliklar va ularning birikish imkoniyatlariga, o‘yinchi  bamisoli so‘zlovchi bo‘lib,
shaxmat   o‘yinini   bilishi   esa   so‘zlovchining   nutq   qobiliyatiga   o‘xshaydi.
Donalarning harakatlantirilishini nutqqa qiyoslash mumkin. Qiyoslang:
shaxmat - o‘ynash qobiliyati 
lison - nutq qobiliyati – nutq
Shaxmat donalari va ularning yurish imkoniyatlari o‘ynovchilarning barchasi
uchun   umumiy   bo‘lganligi   kabi   lisondan   foydalanish   ham   shu   tilda
so‘zlashuvchilar uchun tengdir.
Lison   va   shatranj   qurilmalari   o‘zaro   qiyoslanadigan   bo‘lsa,   avvalo,   ularning
birliklari   orasida   umumiy   o‘xshashliklar   borligini   ta’kidlash   lozim.   Har   ikkala
qurilma   ham   birliklar   sistemasi   (tizimi)   va   bu   birliklarning   o‘ziga   xos   vazifalari
bilan   ish   ko‘radi.   Bunda   ma’lum   qoida   va   qonunlarga   tayaniladi.   Har   ikkala
holatning   ham   ishtirokchilari   insonlar   bo‘lib,   ular   har   ikkala   faoliyatda   ham
ma’lum   bir     imkoniyatlarni   ishga   soluvchilardir.   Shu   boisdan   shaxmat   taxtasi,
uning   donalari,   shaxmat   o‘yinining   tashqi,   moddiy   tomonini   lisoniy   birliklarning
tashqi   tomoniga,   shaxmat   o‘yini   qoidalari   -   donalarining   joylashuvi,   harakat
qoidalari,   ya’ni   shatranj   o‘yinining   ichki   tomoni   xaqidagi   tasavvurlarni   lisoniy
birliklarning mazmun  mundarijasiga qiyoslash mumkin.
48 FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR:
1.   Махатова   З .   Сўзлар   таркибида   - лар   қўшимчасининг   ўринлашиши   \\
Ўзбек   тили   ва   адабиёти  ‖ журнали .  №1, 2006.
2.   Нурмонов   А.,   Шаҳобиддинова   Ш.,   Искандарова   Ш.,   Набиева   Д.   Ўзбек
тилининг   назарий   грамматикаси.   Морфология.   -   Тошкент:   Янги   аср
авлоди, 2001.
3.   SayfullayevaR.,   MengliyevB.,   BoqiyevaG.,   QurbonovaG.,   YunusovaZ.,
AbzalovaM.   Hozirgio‘zbekadabiytili.   –Toshkent:   Fanvatexnologiya
2009. - 414 b.
4.   Турсунов   У.,   Мухторов   Ж.,   Раҳматуллаев   Ш.   Ҳозирги   ўзбек   адабий
тили. – Тошкент: Ўзбекистон, 1992.
5.   Шаҳобиддинова   Ш.   Сон   категорияси   тадқиқига   доир   \\   Ўзбек   тили   ва	
‖
адабиёти  журнали. №6, 2005.	
‖
6.   Шоабдураҳмонов   Ш.,   Асқарова   М.,   Ҳожиев   А.,   Расулов   И.,  
Дониёров Х. Ҳозирги ўзбек адабий тили. –Тошкент: Ўқитувчи, 1980.
7. Ўзбек тили грамматикаси. I том.- Тошкент: Фан, 1975.
Badiiy adabiyotlar:
1.   YusufM.   Saylanma:   She‘rlar,   dostonlar,   xotiralar.-Toshkent:   Sharq,   2014.-
288 b.
2. Hoshimov O‘. Daftar hoshiyasidagi bitiklar.-  То shkent: Sharq, 2013. -399 b.
3. Hoshimov O‘. Tushda kechgan umrlar.- Toshkent: Meriyus, 2011 . - 255 b.
49

MUNDARIJA

KIRISH

I.BOB. TIL, LISON VA NUTQ MUNOSABAT VA ULARNING BIRLIKLARI

1.1. Til, lison va nutq munosabat

1.2. Til sathlari va birliklari

II.BOB. LISONIY PARADIGMA LISONIY ZIDDIYAT VA TALQINIDA O’ZIGA XOSLIK

2.1. Lisoniy paradigma lisoniy ziddiyat va uning turlari

2.2.O’zbek tilshunosligida til, lison, nutq tushunchalari talqinida o’ziga xoslik

XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI