Войти Регистрация

Docx

  • Рефераты
  • Дипломные работы
  • Прочее
    • Презентации
    • Рефераты
    • Курсовые работы
    • Дипломные работы
    • Диссертациии
    • Образовательные программы
    • Инфографика
    • Книги
    • Тесты

Информация о документе

Цена 45000UZS
Размер 252.0KB
Покупки 0
Дата загрузки 31 Март 2026
Расширение doc
Раздел Дипломные работы
Предмет История

Продавец

Rajabov Yorbek

Дата регистрации 19 Март 2026

0 Продаж

O‘zbekiston tarixi darslarida Shayboniylar davrida Movoraunnahr tarixini o‘rganish

Купить
O zbekiston tarixi darslarida‘    Shayboniylar davrida
Movoraunnahr   tarixini o rganish	
‘
Kirish … .....3   9 	
……………………………………………………………… –
I   bob. Shayboniylar davrida Movoraunnahrda ijtomoiy iqtisodiy va 	
–
               siyosiy ahvol .
       I. 1.XV  asrning ikkinchi yarmida Dashti Qipchoq va Movoraunnahrdagi  
              siyosiy ahvolni  o rganish	
‘ …10   16 	………………………………… –
      I.2.  Shayboniylar davrida Movoraunnahrda ijtimoiy-siyosiy ahvolni   
              o quvchilar ongiga singdirish	
‘ … .17   36 	…………………………… –
II   bob. 	
– XVI   XVII asrlarda Movoraunnahrda yuz bergan siyosiy    	–
              o zgarishlar va ularning O zbekiston tarixi darslarida  	
’ ’
                o quvchilar  ongiga sindirish.
’
      II.1.  Dars jarayonida Shayboniylar davrida iqtisodiy va madaniy hayotni 
               yoritish: .37   48 	
……………………………………………………… –
    II.2.  a)   mavzuga doir bir soatlik dars ishlanmasi  …49   51 	
……………… –
  b)   Dars natijalari va mulohazalar 52 	
………………………………
Xulosa… 53   56 	
…………………………………………………………… –
Foydalanilgan adabiyotlar 57 	
……………………………………………
Inson uchun tarixdan judo   bo lish,	
‘
2  hayotdan judo bo lish‘   demakdir.
    I.A. Karimov
Kirish.
Ma lumki,   Ta lim   to g risida gi   qonunda,   ta lim   sohasidagi   davlat	
’ “ ’ ’ ’ ” ’
siyosatining   asosiy   prinsiplarida   ta lim   va   tarbiyaning   insonparvar   demokratik	
’
xarakterda ekanligi muhim tamoyil sifatida ko rsatib o tilgan.	
’ ’
Mavzuning   dolzarbligi.   Bugungi   kunda   tarixiy   meros   va   tarixiy   xotirani
tiklash masalasiga asosiy vazifalardan biri sifatida e tibor qaratilomoqda. Chunki	
’
tarixiy   xotira   tuyg usi   to laqonli   ravishda   tiklangan   xalq,   bosib   o tgan   yo l	
’ ’ ’ ’
o zining barcha muvaffaqiyati va zafarlari, yo qotish va qurbonlari, quvonch va	
’ ’
iztiroblari   bilan   xolis   va   haqqoniy   o rganilgan   taqdirdagina   chinakam   tarix	
’
bo ladi	
’ 1
.
O zbekiston   tarixi   darslarida   shaxsni   har   tomonlama   shakllantirish,   uning	
’
qobiliyati   va   imkoniyatlarini   to liq   namoyon   etish   va   rivojlantirish   uchun   qulay	
’
shart     sharoit   yaratish   uchun   ta lim   jarayonini   to g ri   tashkil   etish,	
– ’ ’ ’
o quvchilarning ongiga to g ri yo l topa bilish muhim ahamiyatga ega. Vatan	
’ ’ ’ ’
tarixining ilmiy tahlil va izchil yondashuvni  talab qiladigan yo nalishlaridan biri	
’
XVI   XVII asrlarda xukm surgan shayboniylar davlati tarixidir. 	
–
XV     XVII   asrning   boshlarida   Movoraunnahrdagi   iqtisodiy   tushkunlik   va	
–
siyosiy porokandalikni vujudga keltirgan sabablar, shu davr tarixiy jarayonlarining
salbiy   oqibatlari   tegishli   saboq   bo lib,   mazkur   voqealarni   chuqur   anglab,	
’
haqqoniy talqin qilish muhimdir. Mustaqillik yillarida O zbekiston tarixini yangi	
’
konseptual     metodologik   asoslarda   tadqiq   etish,   turli   ilmiy   muammolarni   asl	
–
manbalarga   tayangan   holda   tahlil   etish   muhim   masalaga   aylandi 2
.   O zbekiston	
’
Respublikasi  Prezidenti  I.A.Karimov tashabbusi  bilan tarixiy   madaniy merosni	
–
o rganish   va   targ ib   etish,   ta lim   tizimida   yangi   pedagogic   texnologiyalarni	
’ ’ ’
joriy   etish,   o quvchilarni   komil   inson   darajasida   tarbiyalashga   katta   e tibor	
’ ’
berilib, bu sohada ulkan ishlar amalga oshirilmoqda. 
3 Mustaqillik   bebaho   xazinadir.   Bizni   1917-yildan   beri   bearmon   talab   va
tahqirlab     kelgan   Qizil   imperiya   chilparchin   bo ldi.   O zbekiston“ ” ‘ ‘
Respublikasi ham boshqa yurtlar qatori o zining mustaqillik va istiqlolga erishdi.	
‘
Milliy   istiqlol o zbek xalqining asriy orzusi  edi, armoni edi.   Bu yo lda ming-	
‘ ‘
minglab vatan, yurt fidoiylari aziz jonlarini qurbon qildilar. Milliy Mustaqillikning
qo lga kiritilishi bizlar uchun katta yutuqdir.	
‘
Uning  qadriga   yetish,  mustahkamlash,  avaylab   saqlab  qolish   mushkul  vazifa
hisoblanadi.   Har   qanday   mamlakatning   qudrati   uning   milliy   mustaqilligi,   davlat
chegarasining   dahlsizligi   o sha   mamlakat   fuqarolarining   o z   yurtiga   mehr-	
‘ ‘
muxabbatli     qilib   tarbiyalanganliklari   vatan   mustaqilligi   va   milliy   istiqlol   uchun
kurashda   zarur   bo lsa   jon   fido   qilishga   ham   tayyor   bo lishdek,   olijanob	
‘ ‘
fazilatlarga   ega   bo lishlariga  bog liqdir.  Bu   fazilatlarni   mehnatkashlar   ommasi,
‘ ‘
yurtimiz   kelajagi   yoshlar   ongida     qaror   toptirish   va   shakllantirishda   tariximizni	
–
o rganishning   ahamiyati   juda   kattadir.   O zbekiston   Respublikasi   Davlat	
‘ ‘
mustaqilligining eng ulug  ne matlaridan biri shu -  bo ldiki, vatan tarixini hech	
‘ ’ ‘
qanday buyoqlarsiz, amalda hayotda qanday bo lgan bo lsa,  - shunday xolisona	
‘ ‘
o rganish imkoniyatiga ega bo ldik.	
‘ ‘
Tarixiy   xotirasi   bor   inson     irodali   insondir	
“ – ” 1
  .   Shunday   ekan,   tarix   fani
bugungi kunda har qachongidan ham e tiborga molikdir. Mamlakatimiz taqdirida	
’
nihoyatda   muhim   bo lgan   ushbu   davrda   ham   har   bir   sof   vijdonli   vatanparvar	
‘
shaxs   unda   faol   ishtirok     etishi,   mavjud   muammolarning   kalitini,   yechimini
qidirish lozimdir.  
Bu   kalit     jahon   xalqlarining   ko p   asrlik   tarixidir.   Tarix   sahnasida   inson	
– ‘
o zining  fazilatlari   va   nuqsonlari   bilan   hamisha   asosiy   omil   bo lib  kelgan.   Shu	
‘ ‘
sababdan o tmishni jonli, doimiy rivojlanishida bo lgan mujassam birlik, ya ni	
‘ ‘ ’
insoniyat   tarixini   bilmay   turib,   biz   bugungi   kunni   tushunishimiz,   bo layotgan	
‘
jarayonlarni anglab yetishimiz qiyin bo ladi.	
‘
Bizga   ma lumki,   Respublikamiz   Prezidenti   I.A.   Karimov   ham   tarix   faniga	
’
juda   katta   e tibor   beradilar.   Buni   biz   Prezidentimiz     I.A.   Karimovning   tarix,	
’
mafkuraga   va     va   falsafaga   oid   bir   qator   asarlarida   ko rishimiz   mumkin:	
‘
4 O zbekiston   XXI   asr   bo sag asida.... ,   Tarixiy   xotirasiz   kelajak   yo q ,“ ‘ ‘ ‘ ” “ ‘ ”
Olloh   qalbimizda,   yuragimizda ,   O zbekiston   XXI   asrga   intilmoqda ,
“ ” “ ‘ ”
Donishmand   xalqimizning   mustahkam   irodasiga   ishonaman   kabi   asarlarini
“ ”
misol   qilib   olishimiz   mumkin.   Bu     asarlarda   tarix   fanining   eng   dolzarb   bo lgan	
‘
xususiyatlari   va   qonuniyatlariga   keng   to xtalgan.   Masalan:   Eng   avvalo   tarixni	
‘
o rganishda   bunyodkorlik   xususiyatini   singdirish,   ya ni   tarixning   faqat   eski	
‘ ’
kurashlarining   xatoligi   bilan   oqlanmasdan,   balki   uni   endi   boshqatdan   yaratish,
kerak bo lsa, kashf qilish deb ta kidlangan. Prezidentimizning asarlarida tarixni	
‘ ’
o rganishda   xaqqoniylik,   xolislikning   ustun   bo lishi   kerak   degan   fikrlari   har	
‘ ‘
qanday   ta limotimizning   asosi   bo lib   xizmat   qilishi   lozimdir.   Bunga   biz	
’ ‘
Prezidentimizning mana bu so zlarini asos qilib olishimiz mumkin:  Modomiki,	
‘ “
o z     tariximizni   tiklashimiz   xalqimizni,   millatimizni   ana   shu   tarix   bilan	
‘
qurollantirishimiz   zarur,   tarix   bilan   yana   bir   bor   qurollantirishimiz   zarur	
” 1
,
Xaqqoniy   tariximizni   bilmasdan   turib   esa   o zlikni   anglash   mumkin   emas	
“ ‘ ” 2
.
Bu g oyaning zamirida xalqimizning o zligini anglashi yotadi.	
‘ ‘
O zbekiston   Respublikasi   Prezidenti   Islom   Abdug aniyevich   Karimov	
‘ ‘
Vatan   tarixini   o rganish,   uni   bolalar   bog chalaridan   tortib   to   liy   o quv	
‘ ‘ ‘
yurtlariga   qadar   yoshlarni   o qitish   masalalariga   shaxsan   e tibor   berib	
‘ ’
g amxo rlik   qilmoqdalar.   O zbekiston   Respublikasi   Oliy   Majlisining   1995-yil	
‘ ‘ ‘
23-fevraldagi   Majlisida   so zlagan   ma ruzalarida   ular   bunday   degan   edilar:   ...	
‘ ’ “
Vatan tarixi va madaniyatini, geograffiyasi va iqtisodini qadimiy urf-odatlarimizni
har   tomonlama   o rganish   dolzarb   ahamiyatga   ega.     Bog chalardan   tortib   oliy	
‘ ‘
o quv   yurtlarigacha   bo lgan   ta limg tarbiya   tizimlarida   mazkur   fan   va	
‘ ‘ ’ ‘
bilimlarini   o qitishga   muhim   siyosiy   vazifa   sifatida   qaramog i   lozim.   Bu   esa	
‘ ‘
o z   navbatida   darsliklar   va   qo llanmalarni   milliy   ma naviyat   nuqtai   nazaridan	
‘ ‘ ’
yangitdan qarab chiqishni taqozo etadi	
” 1
.
SHo rolar hokimiyati yillarida mamlakatimizning haqiqiy. Tom ma nodagi	
‘ ’
Vatan tarixi xolisona yoritilmadi. Maktablar va bilim yurtlarida o qitilgan darslik	
‘
va   adabiyotlarda   esa   ona   tariximiz   soxtalashtirildi.   Bu   tarixiy   kitoblarning
ko pchiligida   o zbek   xalqining   milliy   manfaatlari   oyoq   osti   qilindi,   ulug   rus	
‘ ‘ ‘
5 millatchiligi manfaatlari yetakchi mavqega ega bo lib hamma voqea va hodisalar‘
unga   bo ysundirildi.   Natijada   o zbek   xalqining   ma naviy   hayotiga   putur   etdi.	
‘ ‘ ’
Xalqning   ongi   o tmaslashdi,   ijtimoiyg siyosiy   voqealarga   befarqlik,   loqaydlik	
‘ ‘
xissi kuchaydi.
G oyaviy-siyosiy dunyoqarashi  uyg oq, imon-u e tiqodi  basalomat  xalqni	
‘ ‘ ’
milliy   zulm   asoratida   saqlash   mumkin   emas.   Shu   boisdan   ham   Rusiya
mustamlakachilari   qariyb   135-yillik   hukmronliklari   davomida   o lkamiz   xalqlari	
‘
o rtasida   turli   ko rinishdagi   siyosatini   olib   bordilar,   xalqimizni   Ona   tilidan,	
‘ ‘
dinidan   judo   qilish   yo lini   tutdilar.   Shaklan   milliy,   mazmunan   sotsialistik	
‘
madaniyat bayrog i  ostida milliy urf-odatlarimiz, axloq odob va madaniyatimizga	
‘
xuruj qildilar.
O zbekiston   Respublikasi   o zining   Davlat   mustaqilligiga   erishganidan	
‘ ‘
keyin ham o z taqdirimizni o zimiz belgilash imkoniyatiga ega bo lganimizdan	
‘ ‘ ’
so ng Vatan tarixini o qitishga qarshi kurash yo lini tutuvchilar ham bo ldilar.	
‘ ‘ ’ ‘
Milliy   o zlikni   anglashda,   milliy   birlikni   shakllantirishda,   shajaramiz	
‘
ulug ligi   va   pokligini   bilishda   dono   xalqimizning   jahon   xalqlari   orasida   tutgan	
‘
o rniga   baho   berishda   uning   boy   hayotiy   tajribalaridan   kengroq   foydalanishda	
‘
xalqimizning olijanob, xurriyatparvar  va erkparvar an analarini izchil o rganish	
’ ‘
va uni yanada boyitishda, xullas barkamol, xaqiqiy inson shaxsini yaratishda Vatan
tarixining o rni benihoya katta.	
‘
O zbekiston   Respublikasi   Prezidenti   I.A.   Karimov   Vatan   tarixining	
‘
barkamol   insonni   shakllantirishdagi   o rniga   yuksak   baho   berib:   Tarixga	
‘ “
murojaat   etar   ekanmiz,   bu   xalq   xotirasi   ekanligini   nazarda   tutishimiz   kerak,
xotirasiz barkamol kishi bo lmaganidek, o z tarixini bilmagan xalqning kelajagi	
‘ ‘
ham bo lmaydi	
‘ ” 1
   degan edi.	–
Tariximizda   Somoniylar,   G aznaviylar,   Qoraxoniylar,   Xorazmshoxlar,	
‘
Temuriylar,   Shayboniylar,   Ashtarxoniylar   va   Mang itlar   kabi   sulolalar	
‘
hukmronlik qilganini bilamiz.
Shu   nuqtai   nazardan   olganda   Shayboniylar   davrining   dolzarbligi   shundan
iboratki,   biz   bu   davrni   yanada   muhimroq   o rganmog imiz,   o sha   davrda	
‘ ‘ ‘
6 hukmronlik   qilgan   xukmdorlar   qilgan   ishlarini   chuqurroq   tahlil   qilmog imiz,‘
ochilmagan,   siru-sinoatlarni   ochib   bermog imiz   darkor.   Bizga   ma lumki,   bir	
‘ ’
qator   tarixchilarimiz   Shayboniylar   davriga   oid   bir   qancha   asarlar   yozishgan.
Jumladan,   B.   Axmedovning   Tarixdan   saboqlar ,   To rt   ulus   tarixi ,   Z.M.	
“ ” “ ‘ ”
Boburning   Boburnoma ,   Abdulg ozixonning   Shajarai   turk ,   M.   Solihning	
“ ” ‘ “ ”
Shayboniynoma ,   X.T.   Buxoriyning   Abdullanoma   asarlari   mavzuning	
“ ” “ ”
yoritilishida muhim asarlar hisoblanadi.
Tadqiqotning o rganilganlik darajasi. 	
’
Tadqiq   etilayotgan   mavzuga   oid   ishlar   tahlili   va   yangicha   konseptual  	
–
uslubiy   yondashuvlardan   kelib   chiqqan   holda   o rganilayotgan   muammo	
’
doirasidagi  manba va adabiyotlarni  ikki  guruhga bo lish maqsadga  muvofiq deb	
’
topildi. 
- birinchi   guruhga   XVI     XIX   asrlarda   chop   etilgan   mavzuga   oid	
–
manbalar va adabiyotlar majmuasi kiradi. 
- Ikkinchi guruhga Sovet va Mustaqillik yillarida nashr etilgan mavzuga
oid ilmiy asarlar va tadqiqotlar turkumi tashkil etadi.
Mavjud   adabiyotlarni   tahlili   O zbekiston   tarixi   darslarida   Shayboniylar	
’
davrini o rganishda muhim rol uynaydi. 	
’
Bitiruv-malakaviy ishning maqsad va vazifalari:
Men,   bu   yozayotgan   bitiruv   malakaviy   ishimda   1500-1601   yillarda
hukmronlik   qilgan   Shayboniylar   sulolasi   haqida   to xtalib   o tmoqchiman.   Bu	
‘ ‘
davrning   ijtimoiy,   siyosiy,   iqtisodiy   va   madaniy   hayotini   yoritib   berishni   o z	
‘
oldimga maqsad qilib qo ydim.	
‘
Bitiruv malakaviy ishim oldiga quyidagi vazifalar qo yildi:	
‘
XV asrning ikkinchi yarmida Dashti - Qipchoq va Movarounnahrdagi  siyosiy
ahvolni o rganish	
‘
Shayboniylar davrida Movarounnahrdagi siyosiy ahvolni o rganish.	
‘
Shayboniylar davrida iqtisodiy ahvolni o rganish	
‘
Shayboniylar davridagi madaniy hayotni o rganish	
‘
7 Shayboniylar   davrida   Movarounnahr   tarixini   o qitish   metodlarini   ishlab‘
chiqish.
O zbekiston   tarixi   darslarida,   Movoraunnahrda   Shayboniylar   davri   tarixini	
’
o rganishda   o qitish   tamoyillari   va   metodlarini   o zaro   aloqadorligini	
’ ’ ’
ta minlashning   nazariy   asoslari   aniqlash   hamda   ushbu   aloqadorlikni   o quv
’ ’
jarayoniga qo llashga yo naltirilgan ilmiy metodik tavsiyalar ishlab chiqish.	
’ ’
  Bitiruv-malakaviy ishning  obyekti :
Umumiy  o rta  maktablarda   O zbekiston   tarixi   fanini   o qitishda   yangi	
’ “ ’ ” ’
pedagogik   texnologiyalarni   tadbiqiga   asoslangan   o qitish   tamoyillari   va	
’
metodlarini   o zaro   aloqadorligini   ta minlashga   yo naltirilgan   o quv   jarayoni	
’ ’ ’ ’
bitiruv malakaviy ishning obyektini tashkil etadi. 
Bitiruv-malakaviy ishning  predmeti :
O zbekiston   tarixi   fanini   o qitishda   XVI     XVII   asrlardagi   iqtisodiy  	
’ ’ – –
siyosiy   jarayonlarni   o quvchilar   ongiga   yetkazish   yo llariga   bag ishlangan	
’ ’ ’
o quv   materiallari   mazmuni,   shakli   va   tanlash   tamoyillari   ishning   predmetini	
’
tashkil etadi. 
Tadqiqotning metodologik asosi. 
O zbekiston   Respublikasi   Ta lim   to g risida gi   qonuni,   Kadrlar	
’ “ ’ ’ ’ ” “
tayyorlash   milliy   dasturi ,   O zbekiston   Respublikasi   hukumatining   umumiy	
” ’
o rta   ta limni   rivojlantirisshga   qaratilgan   qarorlari,   xalq   ta limi   Vazirligining	
’ ’ ’
buyruqlari,   Prezident   I.   A.   Karimovning   ta lim   tizimi   takomillashtirishga	
’
yo naltirilgan nutqlari, unda bayon etilgan yondashuvlari, tadqiqot  muammosiga	
’
oid ilmiy = metodik adabiyotlarga tayanilgan. 
Bitiruv-malakaviy ishning  ilmiy yangiligi :
 O zbekiston tarixi darslarida yangi pedagogik  texnologiyalarni tadbiq etish,	
’
ta lim   tamoyillari   va   o qitish   metodlarining   o zaro   aloqadorligini   ta minlash	
’ ’ ’ ’
dolzarb pedagogik  muammolardan biri ekanligi nazariy jihatdan asoslangan.
O zbekiston   tarixi   darslarida   pedagogik   texnologiyalarning   tadbiqiga   doir	
’
ilmiy   metodik tavsiyalar ishlab chiqilib, samaradorlik darajasi aniqlangan.
–
Bitiruv-malakaviy ishning  ilmiy   amaliy ahamiyati	
– :
8 Tadqiqotning   olib   boorish   natijasida   o quvchilarga   shayboniylar   davri’
tarixini   o rganish   nazariy   yondashuvlar,   pedagogik   g oyalar,   tarixiy   tajribalar,	
’ ’
ulardan foydalanish imkoniyatlari bilan boyitildi. Shuningdek darsga tayyorlanish
natijasida   ko plab   manba   va   adabiyotlar   tahlil   etilib,   bulardan   o qituvchilar	
’ ’
malakasini oshirish, qayta tayyorlash kurs tinglovxhilari foydalanishi mumkin.
I- bob. Shayboniylar davrida Movoraunnahrda ijtimoiy iqtisodiy 
va siyosiy ahvol.
I. 1.  XV asrning ikkinchi yarmida Dashti   Qipchoq va	
–
Movoraunnahrdagi siyosiy ahvolni o rganish.
‘
Bizga   ma lumki,   dars   o quv   va   tarbiyaviy   ishlarning   tashkiliy   shaklidir.	
’ ‘
Shunday  ekan,  dars  jarayonini  amalga  oshirishda   turli  metodlardan  foydalaniladi.
Har bir mavzuni o quvchilar ongiga mukammal singdirish uchun o qituvchi har	
‘ ‘
bir darsga puxta va mukammal tayyorgarlik ko rishi lozim.	
‘
9 Ayniksa,   yangi   mavzuni   o quvchilar   ongiga   mukammal   singdirish,‘
mavzuni   bayon   qilishda   mavzuga   daxldor   bo lgan   vositalarni   tanlashi   muhim	
‘
ahamiyatga ega. Shuningdek, o qituvchining yangi mavzuni bayon qilishda uning	
‘
nutqi alohida e tiborga loyiq. O rta sinf o quvchilariga mavzuni bayon qilishda	
’ ‘ ‘
masalaning   mohiyatini tushunarli va emotsional tarzda tushuntirishi o quvchilar	
‘
fikrini   o ziga   jalb   qilishda   asosiy   omildir.   Jumladan,   Movoraunnahr   tarixini	
‘
o quvchilarga   jonli   nutq   orqali   tushuntirishda   o qituvchi   quyidagi   voqealarni	
‘ ‘
batafsil hikoya qilib berish maqsadga muvofiqdir.
XV asr boshlarida Shaybon ulusida ham feodal kurash keskinlashganligi va
natijada   bu   ulus   bir   necha   mustaqil   uluslarga   ajralib   ketganligi   qayd   etilgan.   Bu
kurash va tartibsizliklar dastlab 1425-1426 yillarda mang it ulusida yuz berdi.	
‘
Joytar   xalqida   qo zg olon   ko targan   Mang it   amirlari   burkut,   nukus	
‘ ‘ ‘ ‘
qabilasidan   bo lgan   ko chmanchilarni   ham   o z   tomoniga   ag darib   olib,   17	
‘ ‘ ‘ ‘
ming   kishilik   qo shin   to plab   olishga   muvaffaq   bo ldi.     Jumaduqxon	
‘ ‘ ‘
qo zg olonchilarga  qarshi qo shin tortdi. Lekin jangda mag lubiyatga uchradi.	
‘ ‘ ‘ ‘
Jumaduqxon   qo shinining   ko pgina   boshliqlari   shu   jumladan,   Jumaduqxonning	
‘ ‘
o zi ham asir olindilar va Mang it boshliqlarining buyruqlari bilan qatl qilindilar.	
‘ ‘
Bu   jangda   Jumaduqxon   qo shinining   javonrig iga   qo mondonlik   qilgan   yosh	
‘ ‘ ‘
Abdulxayrxon ham asir olindi va Sariq Usmon tomonidan qamab qo yildi. 	
‘
Ma sud   ibn   Usmon     Qo qistoniyning   yozishicha:   Sariq   Usmon	
’ ‘ “
Abdulxayrxonni   Shayboniylar   naslidan   bo lganligini   bilgach,   o z   himoyasiga	
‘ ‘
olgan va unga xayrihohlik bildirgan.
Oradan ko p vaqt o tmay uni safar anjomlari bilan taxlab, ta minlab o z	
‘ ‘ ’ ‘
ulusiga ketishiga ruxsat bergan.
Sariq   Usmon   Abdulxayrxonni   Shayboniylar   naslidan   bo lganligi   uchun	
‘
qo yib yubormadi. Aksincha,  bundan o z manfaatini  ko zladi. O rta Osiyolik	
‘ ‘ ‘ ‘
ko chmanchi  xalqlar, ayniksa, o sha zamondagi  hozirgi  Qozog iston hududida
‘ ‘ ‘
ko chib   yurgan   xalqlarning   ongida   oq   suyaklar   ga,   ya ni   Chingizxon
‘ “ ” ’
10 naslidan   bo lganlarga   sig inish   kuchli   edi.   Bu   nasldan   bo lgan   o sha   vaqtda‘ ‘ ‘ ‘
hokimiyat   uchun   kurashib   yurgan   xonlar,   sultonlar   ko p   bo lib,   yirik   feodal	
‘ ‘
Sariq   Usmondek   odamlar   bular   ichidan   istagan   kishisini   tanlab   olib   qo llab   -	
‘
quvvatlashi   mumkin  edi.   Lekin,   ko chmanchi   feodallar     o z   manfaatiga   xizmat	
‘ ‘
qiluvchi   xonlarni   qo llab-quvvatladilar.   Sariq   Usmon   ham   Abdulxayrxonni	
‘
qo llaganda   shu   maqsadni   ko zda   tutdi.   Shubxasiz,   bu   yerda   Abdulxayrxon	
‘ ‘
xokimiyatni   qo lga   olgach   Sariq   Usmonga   zo r   imtiyozlar   beraman   deb,   so z	
‘ ‘ ‘
bergan.   Shundan   keyingina   Sariq   Usmon   xonning   zo r   iltifotlariga   sazovor	
‘
bo ldi. Uning eng yaqin mulozimlari qatoridan o rin oldi. Abdulxayrxon o sha	
‘ ‘ ‘
yili qo llab-quvvatlagan Alasha Bahodir ham   xonning zo r iltifotlariga sazovor	
‘ ‘
bo ldi. Yuqori davlat mansablariga ko tarildi.	
‘ ‘
Abdulxayrxon   asirlikdan   qutilib,   o z   ulusiga   qaytishida   Shanvay   minglab	
‘
degan   jilg ada   qishlaydi   va   kelasi   yilning   bahorida   o sha   Alasha   Bahodirning	
‘ ‘
aymog i   orasiga  kelib  tushadi.   A sud  ibn  Usmon   Qo xistoniy  bu  aymoq  katta	
‘ ’ ‘
aymoqlaridan   biri     bo lib,   bu   yerda   Alasha   Bahodir   va   uning     aymog idagi	
‘ ‘
feodallar   Abulxayrxonga   tobelik   bildirdilar,   -     deb   yozadi.   Abulxayrxon   Alasha
Baxodirning   yordami   bilan   kattagina   harbiy   kuch   to plab   oldi   va   oradan   ko p	
‘ ‘
vaqt   o tmay   o z   ulusiga   qaytib   bordi.     Bu   yerda   Qiyot,   Mang it,   Do rmon,	
‘ ‘ ‘ ‘
Qushchi, O tarchi, Joymon, Tuboiy, Toymon, Jot, Xitoy, Qarluq, Usun, Qurlovut,	
‘
Echki,   Tang ut,   Tomonlin,   Qo ng irot   va   boshqa   ko chmanchi   qabilalarning
‘ ‘ ‘ ‘
boshliqlari   hamda   ruhoniylar,   sultonlar,   o g lonlar   uni   xon   qilib   ko tardi.	
‘ ‘ ‘
Bundan   Abulxayrxonni   Dashti   Qipchoqdagi   Turk   mug ul   ko chmanchi	
‘ ‘
qabilalarining ko pchiligi quvvatlaganligi yaqqol ko rinib turibdi.	
‘ ‘
Mahmud   ibn     Valining   ko rsatishicha,   Abulxayrxonni   xon   qilib	
‘
ko tarishda   ikki   yuzdan   ortiq   sardor   ya ni   qabila   va   urug larning   boshliqlari	
‘ ’ ‘
qatnashgan.   Shubhasiz,   qabilalar   va   uluslar   o rtasida   tez-tez   bo lib   turgan	
‘ ‘
o zaro   urushlar   shuningdek,   ko chmanchi   ommaning   feodal   zulmga   qarshi	
‘ ‘
g alayon   ko tarishi   xavfi   ko chmanchi   feodallarning   xon   atrofiga   uyushishiga
‘ ‘ ‘
va   mehnatkash   ommani   itoatda   tuta   oladigan   markaziy   davlat   apparatini   tuza
oladigan darajada majbur etgan. Abulxayrxon davlati fikrimizni tasdiqlaydi. 1428-
11 1429 yilda ko chmanchi  o zbeklar Abulxayrxon boshchiligida Janubiy-G arbiy‘ ‘ ‘
Sibirdagi To ra shahrini egalladilar. Shahar hukmdorlari Adabbek bilan Kepaklik
‘
shaharini   hech   qanday   qarshilik   ko rsatmasdan   Abulhayrxonga   topshirdilar.   Bu	
‘
yerda   Abulxayrxon   nomiga   xutba   o yilib   pullar   zarb   qilina   boshladi.   To ra	
‘ ‘
shahri esa ko chmanchi o zbeklar davlatining poytaxti deb e lon qilindi. 1446-	
‘ ‘ ’
yilga qadar shunday bo lib qoldi. Abulxayrxonning bu dastlabki muvaffakiyatlari	
‘
tez fursatda Dashti Qipchoq bo ylab tarqaldi. Ko pgina o g lonlar va sultonlar	
‘ ‘ ‘ ‘
Abulxayrxon huzuriga   To raga kelib xizmatiga kirdilar. Bular orasida arab shoh	
‘
avlodidan   bo lgan   Baxtiyor   Sulton   ham   bor   edi.   U   to   umrining   oxirigacha	
‘
Abulxayrxonning   eng   yaqin   safdoshlaridan   biri     bo lib   uning   qo shiniga	
‘ ‘
qo mondonlik qildi.	
‘
1429-yili Abulxayrxon yuqorida nomi zikr etilgan Maxmudxujaxonga qarshi
qo shin   tortdi.   Va   uni   Tobal   daryosi   bo yida   tor-mor   keltirdi.
‘ ‘
Maxmudxo jaxonning o zi asir  olinib Abulxayrxonning amiri  bilan qatl  etiladi.	
‘ ‘
Uning   o rtasi   bo lsa   tamoman   talon-taroj   qilinadi.   Abulxayrxon
‘ ‘
Maxmudxo jaxonning   ulusini   o z   ulusiga   qo shib   oladi,   so ng   To raga
‘ ‘ ‘ ‘ ‘
qaytadi.
Shunday qilib juda bir qiska vaqt ichida Abulxayxon ilgari mayda qismlarga
bo linib   ketgan   Shaybon   ulusining   katta   bir   qismini   birlashtirishga   va   unda	
‘
hukmronligini  o rnatishga muvaffaq bo ldi.	
‘ ‘
1431-1446 yillarnring o rtalarida Abulxon katta bosqinchilik urushlari olib	
‘
bormadi.   Bunga   quyidagilar   sabab   buldi.   Birinchidan:   Iboqxon,   Burkasulton,   Oq
o rda   xoni   Baroqxonning   o g illari   Jonibek   va   Gerayixon   singari   ko pgina	
‘ ‘ ‘ ‘
sultonlar   Abulxayrxonga   tobe   bo lishdan   bosh   tortdilar   va   Abulxayrxon	
‘
xokimiyat   tepasiga   kelgan   birinchi   kunlaridan   boshlab   unga   qarshi   kurash   olib
bordilar.   Bular   ichida   eng   kuchlisi   Mustafoxon   bo lib   uni   mang itlarning   bir	
‘ ‘
qismi qo llab-quvvatlab turar edi. Shuning uchun ham Abulxayrxon o sha yillar	
‘ ‘
ichida   ichki   feodal   kurash   bilan   band   bo ldi.   Ikkinchidan,   Abulxayrxon   o sha	
‘ ‘
yillarda   o zbek   ulusi   chegaralarida   ko chib   yurgan   yana   bir   Shayboniy-Sayid	
‘ ‘
12 Ahmad   ayniksa,   Axmadxonning   kuchayib   borayotganligidan   cho chir   edi.   Shu‘
tufayli u mudofaa urushlariga xozirlanib turishga majbur bo ldi.	
‘
XV     asrning   40-yillarida   Oltin   O rdada   ko chmanchi   o zbeklarga	
‘ ‘ ‘
qo shni bo lgan Mug ilistonda va Temuriylar davlatida feodal kurash nihoyatda	
‘ ‘ ‘
kuchayib ketdi. Bu hol Abulxayrxon va ko chmanchi  o zbeklarga Sirdaryoning	
‘ ‘
o rta oqimida joylashgan viloyatlarga bosib olish uchun yo l ochib berdi.	
‘ ‘
Bundan   tashqari   1446   yili   Abulxayrxon   o zining   eng   kuchli   raqiblaridan	
‘
biri   Mustafoxon   ustidan   g alaba   qozondi.   Bu   ham   Abulxayrxonga   xarbiy	
‘
yurishlarini boshlab  yuborish imkoniyatini berdi. Abulxayrxon bu qulay fursatdan
foydalanib,   1446-yili   Sirdaryoning   o rta   oqimida   joylashgan   Sig noq,	
‘ ‘
Oqqo rg on,   Arquq   O zgand   va   So zoq   shaharlarini   o ziga   buysundirdi.	
‘ ‘ ‘ ‘ ‘
Ko chmanchi   o zbeklar Sirdaryo bo yidagi yerlarni ishg ol qilib, Temuriylar	
‘ ‘ ‘ ‘
davlatining   yon   qo shnisi   bo lib   qoldilar   va   Movarounnahrning   qishloq   hamda	
‘ ‘
shaharlarini   tez-tez   talon-taroj   qilib   turdilar.   Bundan   tashqari   ular   Temuriylarni
toju-taxt   uchun   olib   borgan   o zaro   kurashlarida   ham   ishtirok   eta   boshladilar.	
‘
Hokimiyat   uchun   kurashgan   Temuriylardan   goh   unisini,   goh   bunisini   qo llab-	
‘
quvvatladilar.
XV asrning 30-50 yillarida Abulxayrxon o zbek ko chmanchi feodallari va	
‘ ‘
ayniqsa,   Chingizi   Sultonlarning   separastik   harakatlariga   qarshi   kurash   olib
borishga   majbur   bo ldi.   U   ayrim   feodallarning   xon   hokimiyatiga   qarshi	
‘
chiqqanlarni   shafqatsizlik   bilan   bostirdi.   Abulg ozixonning   yozishicha,   xon	
‘
xokimiyatiga   qarshi   chiqqanlarning   birontasi   ham   Abulxayrxonning   qaxr-
g azabilan qochib qutulolmagan. Lekin, baribir Abulxarxon ayrim sultonlarining	
‘
qarshiligini   sindira   olmagan.   Baroqxonning   o g illari   Gerayixon   bilan   Jonibek	
‘ ‘
Sulton   Xoji   Muhammadxonning   o g li   Iboqxon,   Yodgor   Sultonning   o g li	
‘ ‘ ‘ ‘
Burka Sulton ishlar jumlasidandir.
Keyingi   yillarda   yuz   bergan   veqealarga   qaraganda     XV   asrning               70-
yillarida   Iboqxon   Edigey   avlodidan   bo lgan   Mang it     amirlaridan   Muso   Mirzo	
‘ ‘
va   Yomg irchi   bilan   birikkan.   O sha   yillarida   Mang itlar   Iboqxonning	
‘ ‘ ‘
tobeligiga o tgan bo lsalar kerak. Keyinchalik uni Qozon xoni deb ataganlar va
‘ ‘
13 Muxammad degan kishi tomonidan o ldirilgan deb aytiladi. Iboqxonning qachon‘
va   qaysi   yo l   bilan   Qozonni   olganligi   haqida   hech   qanday   ma lumot   yo q.	
‘ ’ ‘
Ma lumki,   1481-yil   yanvar   oyining   boshlarida   Iboqxon   yuqorida   nomlari   zikr	
’
qilingan   Mang it   amirlari   bilan   birga   Janubiy   Ruso   yerlarini   talab   qaytib	
‘
kelayotgan   Oltin   O rda   xoni   Axmadxonni   Donesning   Don   daryosi   bilan	
‘
qo shilgan joyida poylab turgan va uni shu yerda o ldirgan. Shuning uchun ham	
‘ ‘
Iboqxon   Qozonni               70-yillar   oxirida   yoki   80-yillar   boshida   qo lga   kiritgan	
‘
bo lishi   kerak,   deb   aytishi   mumkin.   Bundan   ko rinib   turibdiki,   Iboqxon   juda	
‘ ‘
katta hudud ustidan hukmronlik qilgan yirik Shayboniyxonlardan biri  bo lgan.	
‘
Burko   Sulton   bo lsa,   XV   asrning   30-yillarida   Dashti   Qipchoqda   bo lgan	
‘ ‘
voqealarga   qaraganda   Sirdaryoning   Quyi   oqimidagi   yerlarda   hukmronlik   qilgan.
Ma sud   ibn   Usmon   Qo qistoniyning   yozishicha   Burka   Sulton   Abulxayrxonga	
’ ‘
tobe   bo lgan.   Aslida   esa   u   Abulxayrxon   bilan   dushmanlik   maqomida   bo lgan	
‘ ‘
sultonlardan   biri   edi.   Masalan:   u   Abulxayrxon   olib   borgan     urushlarning
birontasida   ham   ishtirok   etmagan.   Abulxayrxon   atrofida   bo lgan   amirlarning	
‘
to liq   ro yxati   keltirilgan   Tarixi   Abulxayrxon   kitobida   Burko   Sulton   tilga	
‘ ‘ “ ”
olinmagan. Faqat kitobning bir yerida ya ni Ulug bekning nabirasi  Muhammad	
’ ‘
Juqiyning   1460-1461-yillarda   Samarqand   taxti   uchun   Sulton   Abu   Saidga   qarshi
kurashmoq   uchun  Abulxayrxonga  yordam   so rab,  murojaat   qilganligi  xon  uning	
‘
ixtiyoriga   Burka   Sulton   va   Peshkada   o g lon   boshchiligida   qo shin   berganligi	
‘ ‘ ‘
aytilgan. Fikrimizcha, Burka Sulton Muhammad Juqiyning iltimosiga ko ra, o zi	
‘ ‘
ixtiyori yordamga kelgan bo lishi kerak.	
‘
Separatist   feodallarning   Abulxayrxon   xukumatiga   qarshi   yana   bir
ko chmanchi   o zbek   xonlaridan   Mustafoxon   edi.   Mustafoxon   1428-yilda	
‘ ‘
Abulxayrxon   bilan   birikkan   edi.   Lekin   To ra   shahri   olinganidan   keyin   u   yana	
‘
xondan ajralib ketdi.
Ko chmanchi   o zbeklar   davlatida   boshlangan   feodal   va   toju-taxt   uchun	
‘ ‘
kurash   bu   -   davlatni   oxir   oqibatida   inqirozga   uchratgan   asosiy   saboqlardan   biri
bo ldi. Abulxayrxon davlatini inqirozga olib kelgan asosiy  sabablardan yana biri	
‘
14 -   Ko chmanchi   o zbeklar   bilan   Qalmoqlar   o rtasida   1457-yili   Sig noq‘ ‘ ‘ ‘
yaqinida bo lgan qirg in-barot urush bo ldi.	
‘ ‘ ‘
Qalmoqlar 1457-yilning bahorida o z Temur Tayshi boshchiligida Sirdaryo	
‘
bo ylarida   paydo bo ldilar. Shu yili Sig noqda ko p ham   olisda bo lmagan	
‘ ‘ ‘ ‘ ‘
Ko k   koshona   yonidagi   Nurto qay   degan   joyda   ko chmanchi   o zbeklar
‘ ‘ ‘ ‘
mag lubiyatga uchradilar. Qonli urushda ko chmanchi   o zbeklarning Baxtiyor
‘ ‘ ‘
Sulton, Sulton Ahmad singari mard lashkarboshilari halok bo ldilar. Abulxayrxon	
‘
qolgang qutgan askarlari bilan chekinishga va Sig noqning mustahkam devorlari	
‘ ‘
orqasiga     bekinishga   majbur   bo ldilar.   Qalmoqlar   bo lsa   Yassi,   Toshkent,	
‘ ‘
Shoxruxiyani   talon-taroj   qilib   Chu   vodiysiga   qaytib   ketganlar.   Muallifi   ma lum	
’
bo lmagan     Tavorixi   guzida;   nusratnoma   degan   asarida   O z   Temur   Tayshi	
‘ “ ” ‘
Abulxayrxonning   nabirasi   Muxammad   Shayboniyxonning   inisi   uch   yoshli
Maxmud Sultonni o zi bilan birga omonat tariqasida olib ketganligi va shaxzoda	
‘
Qalmoqlar orasida yetti yil yurib qaytganligi haqida hikoya qilinadi.
Abulxayrxon vafot etganidan keyin ko p o tmay ko chmanchi o zbeklar	
‘ ‘ ‘ ‘
davlati   siyosiy   inqirozga   yuz   tutdi.   Abulxayrxondan   keyin   uning   o g li   Shayx	
‘ ‘
Xaydarxon xon qilib ko tarildi. Bu paytda Abulxayrxonning barcha dushmanlari	
‘
birlashib   Shayx   Xaydarxonga   qarshi   kurash   boshlaydilar.   XVI     asrning   mashhur
shoir va tarixchilaridan Kamoliddin Binoiyning  yozishicha, Shayx Xaydarxonning
hukmronligi uzoqqa bormagan, u taxtga o tirgan birinchi kunlardanoq, ko pgina	
‘ ‘
qabila va urug larning boshliqlari unga bo ysunmay qo ygan.  Tovarix guzida,	
‘ ‘ ‘ “
nusratnoma da   ham   xuddi   shunday   deyilgan.   Binoiy   Shayx   Xaydarxonning	
”
feodallarning   separatestik   harakatlariga   qarshi   kurashishini   batafsil   talqin   qiladi.
Uning   so zlariga   qaraganda,   Iboqxon,   Burka   Sulton,   Jonibekxon,   Mang it
‘ ‘
atirlaridan   Yomg irchi   va   Muso   Mirzo   qo shilib   Shayx   Xaydarxonga   qarshi	
‘ ‘
urush   ochgan.   Lekin   dastlab   uni   yenga   olmagan.   Keyin   ular   Oltin   O rda   xoni	
‘
Ahmadxon   bilan   ittifoq   tuzib   oxir   oqibatda   Shayx   Xaydarxon   ustidan   g alaba	
‘
qozonganlar. Shayx Xaydarxonning urushda xalok bo lishidan keyin Iboqxon va	
‘
uning   ittifoqchilari     qarindosh   urug lari   va   tarafdorlarini   qirg in   qilganlar.	
‘ ‘
Bundan   faqat   Muhammad   Shayboniyxon   uning   inisi     Muhammad   Sulton,	
–
15 Abulxayrxonning   o g li   Suyunchixojaxon,   Ko chkinchixon   va   yuqorida   nomi‘ ‘ ‘
zikr   etilgan   Baxtiyor   Sultonning   o g illari   Mahdiy   Sulton   va   boshqa   bir   necha	
‘ ‘
qarindosh urug lari beklar hamda mulozimlar qochib qutilganlar.	
‘
I.2.   Shayboniylar davrida Mov o r a unnahrning ijtimoiy-siyosiy
ahvolini o quvchilar ongiga singdirish.	
‘
O qituvchi   ushbu   Movarounnahrdagi   ijtimoiy   va   siyosiy   ahvolni	
‘
tushuntirishda ularning fikrini quyidagi voqealarga jalb qilishi kerak.
16 Shunday qilib, ko chmanchi o zbeklar davlati inqirozga uchradi. Lekin bu‘ ‘
davlatning   inqirozi   vaqtincha   bo lib,   oradan   ko p   vaqt   o tmasdan   XV   asrning	
‘ ‘ ‘
80-yillarida Muhammad Shayboniyxon bu davlatni qayta tiklaydi.
Abulxayrxondan   keyin   bu   parchalanib   ketgan   saltanatni   qayta   tiklash   va
yanada   ulkanroq   davlatga   aylantirish   uchun   hech   bir   hukmdor   harakat   qilmadi.
Qabilalarni birlashtirishga urinmadilar. 
Muhammad   Shayboniyxon   bir   qancha   tarqoq   qabilalarni   birlashtirdi.
Abdulxayrxonning   o limidan   keyin   Shayboniylar   xonadonidagi   ichki   ziddiyatlar	
‘
sabab   sulola   zaiflashishiga   qaramay   Muhammad   Shoxbaxt   davriga   kelib
Shayboniylar yana bir bor qadlarini tiklashga ega bo ldilar. Muhammad Shoxbaxt	
‘
Abulxayrxonning  Shohbudog  nomli   o g lidan  tug ilgan nabirasi  bo lib,  biz	
‘ ‘ ‘ ‘ ‘
uni asosan Muhammad Shayboniyxon (1451-1510) nomila yaxshi bilamiz.
Abulxayrxon davlatining inqirozga uchrashiga quyidagilar sabab bo ldi:	
‘
O troq   aholi   bilan   ko chmanchi   aholi   o rtasida   mustahkam   iqtisodiy	
‘ ‘ ‘
aloqalar yo q edi. Ko chmanchi o zbeklar davlatiga kirgan G arbiy viloyatlar	
‘ ‘ ‘ ‘
Volga bo yidagi shaharlarga Sharqiy viloyatlar esa Movarounnahrga tortim edi;	
‘
Qabilalar o rtasida ham mustahkam aloqalar yo q edi;	
‘ ‘
Ko chmanchi   feodallarning   mustaqilligi   kuchli   bo lgan   holda   markaziy	
‘ ‘
davlat apparati nisbatan kuchsiz edi;
O rda, Ichin, Shaybon va To qay Temur avlodlari o rtasida toju-taxt uchun
‘ ‘ ‘
feodal kurash benihoya katta edi;
XV   asrning   o rtalariga   kelib   Movarounnahrda     Temuriy   shaxzodalar	
‘
o rtasida toju-taxt kurashi kuchayib ketdi. Samarqand taxtiga Ibrohim Sultonning	
‘
o g li   Abdullo   Mirzo   o tiradi.   Buxoroda   podsholikka   ko tarilgan
‘ ‘ ‘ ‘
Mironshohning   o g li   Abu   Said   unga   raqib   sifatida   maydonga   chiqadi.   U	
‘ ‘
ko chmanchi   o zbeklar   xoni   Abulxayrxondan   yordam   so raydi   va   juda	
‘ ‘ ‘
ko plab  yerlar   berishni   va da   qiladi.  1451-yilning   yozida   Samarqand   atrofidagi
‘ ’
SHeroz qishlog ida Abdulla Mirzo hamda Abu Said Mirzo o rtasida qattiq jang	
‘ ‘
bo ladi.   Bu   jangda   Abdulla   Mirzo   mag lubiyatga   uchraydi   va   halok   bo ladi.	
‘ ‘ ‘
Abulxayrxon yordamida Abu Said Mirzo Samarqand taxtini  egallaydi. Shu tariqa
17 Movarounnahr   xokimi   bo ladi.     Abu   Said   Mirzo   davlatining   chegaralarini‘
kengaytirish   niyatida   edi.   U   avvalo   Xurosonni   egallashni   maqsad   qilib   qo ygan	
‘
edi. Xuroson taxtida bu paytda Abulqosim Bobur Mirzo Samarqand hukmdori Abu
Said   Mirzoga   qarshi   yurish   qiladi.   Bu   yurish   muvaffaqiyatli   amalga   oshmagach,
ikki o rtada sulh bitimi imzolanadi. 1457-yili Abulqosim Bobur Mirzo to satdan	
‘ ‘
vafot etadi. Abu Said Mirzo bunday qulay vaziftdan foydalanib, Xirotni egallaydi
va   Temuriylar   davlatining   ikki   qismini   yana   birlashtirdi.   Abdullatif   Mirzoning
o g illari   Axmad   va   Muxammad   Jo chi   Mirzolar   ham   taxt   uchun   kurashni	
‘ ‘ ‘
boshlab,   Abu   Said   Mirzoga   juda   katta   xavf   tug diradi.   Bular   o rtasidagi   jang	
‘ ‘
1455-yil   Balx   yaqinida   bo lib   o tadi.   Bu   jang   Abu   Said   Mirzoning   g alabasi	
‘ ‘ ‘
bilan yakunlanadi. Jangda  Axmad Mirzo vafot  etadi, Muhammad  Jo ychi  Mirzo	
‘
qochib   qutiladi.   U   ko chmanchi   o zbeklar   xoni     Abulxayrxondan   yordam	
‘ ‘
so raydi. Bu haqda Abulg ozi shunday yozadi: 	
‘ ‘
Abdullatif   Mirzoning   o g li   Muhammad   Jo chi   qochib   Abulxayrxonga	
“ ‘ ‘ ‘
borib turar, Abulxayrxonning xotini Abdullatif Mirzoning singlisi ekandur.
Muhammad Jo chining ammasi bir necha vaqt xon eshigida turg on so ng	
‘ ‘ ‘
Movarounnahrdin   bir   kishi   borib   turur.   Sulton   Abu   Said   Mirzo   Samarkanddin
otlanib   Xurosonga   ketdi.   Andin   nari   Mozondarang a   ham   borurman   deb   bu	
‘
so zni   eshitkandan   so ng   Mirzo   Muhammad   Jo chi   bizdan   ko mak   iltimos	
‘ ‘ ‘ ‘
qilib   turur.   Xon   Berka   Sultonni   chaqirib   aytib   turur.   Mirzo   Muhammad   Jo chi	
‘
bizdan ko mak so rayturur. Mening   o g lonlarimni va yaqin ishlarimda bu	
‘ ‘ – ‘ ‘
ishni boshqarutek kishi  yo q. Sen mening o g limsen. O z cherigingdin bilan	
‘ ‘ ‘ ‘
otlan.   Men   ham   cherik   qo shayin.   Birka   Sultonning   so zini   qabul   qilib	
‘ ‘
Muhammad Jo chi Mirzoni o ttiz ming kishi birlan otlanib Toshkent kelib turur.	
‘ ‘
Otasindin   va   o zidan   qolg on   Abu   Said   Mirzodin   Jo chi   Mirzog a   keldilar.
‘ ‘ ‘ ‘
Andin Toshkentga borib kirdi. Andin Shoxruxiyani borib oldi	
” 1
.
  Muhammad Jo chi  Mirzo shu yerda vafot etdi. Abu Said Mirzo tez orada	
‘
Jo rjon, Seyiston, Kirmon, Afg oniston va Eronning katta territoriyalarini bosib	
‘ ‘
oldi.   Qora   quyunli   Turkman   sulolasining   vakili   Xasan   Ali   Abu   Said   Mirzo
g uzuriga   kelib,   Uzun   Xasan   bilan   bo ladigan   urushda   unga   yordam   berishini
‘ ‘
18 so radi.   Abu   Said   Mirzo   katta   qo shin   bilan   Marvdan   harakat   boshlab,‘ ‘
Ozarbayjonga yo l oldi. 1469-yilda Qorabog da uning qo shinlari Uzun Xasan	
‘ ‘ ‘
bilan   bo lgan   to qnashuvda   mag lub   bo ldi.   Abu   Said   Mirzo   Samarqand	
‘ ‘ ‘ ‘
taxtini qo ldan boy beradi. Abu Said Mirzo to qnashuvda asirga olinadi va qatl
‘ ‘
etiladi.   Shu   yili     Xusayn   Boyqaro   Xuroson   taxtini   egalladi   va   1506-yilgacha
hukmronlik qildi. Abu Said Mirzo Samarqand taxtini o zi tiriklik vaqtidayoq katta	
‘
o g li  -  Sulton Ahmadga bergan edi. Farg onani yana bir o g li Umarshayx	
‘ ‘ ‘ ‘ ‘
Mirzo boshqarar edi. Bu davrda ham Temuriy Mirzolar o rtasida to qnashuvlar	
‘ ‘
bo lib   turdi.   Sulton   Axmad   Mirzo   Toshkentni   egallash   maqsadida   Umarshayx	
‘
Mirzo   ustidan   qo shin   tortdi.   Umarshayx   Mirzo   ham   qaynotasi   Yunusxon	
‘
ko magiga ishonib o z qo shini bilan Sirdaryo yoqasiga keladi. Bu yerda unga	
‘ ‘ ‘
Sayramdan   yo lga   chiqqan   qaynotasi   Sulton   Mahmud   ham   raxbarligida	
‘
mug ullar   qo shini   kelib   qo shiladi.   Endi   jang   boshlanay   deb   turgan   vaqtda	
‘ ‘ ‘
oraga o sha davrning eng nufuzli din arbobi Xo ja Nasriddin (Xoja Axror) tushib	
‘ ‘
qon to kilishiga yo l qo ymaydi. 
‘ ‘ ‘
Sulh   bitimi   tuzilib   unga   binoan   Toshkent   Sulton   Mahmudxonga   beriladi.
Lekin bu sulh uzoqqa bormaydi. Umarshayx Mirzo va Sulton Axmad Mirzo Sulton
Mahmudxonga   qarshi   urush   boshlaydi.   Dastavval   Umarshayx   Mirzo   Toshkentga
yurish   boshlab,   Xavos   qal asini   egallaydi.   Lekin   Sulton   Mahmudxondan     akasi	
’
Sulton   Axmad   Mirzodan   mag lubiyatga   uchrab   Andijonga   qaytib   ketadi.   Bu	
‘
voqea   1487-yil   bo lib   o tadi.   Oradan   bir   yil   o tgach,   Sulton   Axmad   Mirzo	
‘ ‘ ‘
Toshkentga   yurish   boshlaydi.   Chirchiq   bo yidagi   jangda   Sulton	
‘
MahmudxonSamarqand qo shiniga jiddiy shikast  yetkazdi. Sulton Axmad Mirzo	
‘
juda ko p odamni yo kotib, qochishga majbur bo ldi. 1494-yilda Sulton Ahmad	
‘ ‘ ‘
Mirzo   inisi   Umarshayx   Mirzoga   qarshi   yurish   boshlaydi.   Toshkent   xoni   Sulton
Mahmudxon   ham   Farg onani   egallash   uchun   yurish   boshladi.   Ayni   shu   paytda	
‘
Umarshayx   Mirzo   fojiali   xalok   bo ladi.   Bobur   bu   haqda   shunday   yozgan   edi:	
‘
Bu   asnoda   G arb   voqe   dast   berdi,   mazkur   bo lib   edikim,   Axsi   qo rg oni	
“ ‘ ’ ‘ ‘ ‘
baland   jar   ustida   voqe   bo lubtur,   imoratlar   jar   yoqasida   edi.   Ushbu   tarixda	
’ ‘
19 Dushanba   kuni   Razamon   oyining   to rtida   Umarshayx   Mirzo   jardin   Kabutar   va‘
Kaburxona bila uchib, shunqor bo ldi	
‘ ” 1
.
Taxtga   uning   o g li   12   yoshli   Bobur   Mirzo     o tiradi.   Sulton   Axmad	
‘ ‘ ‘
Mirzo qo shini Quva yonida daryodan o tishda ko prik sinib ketib katta talofat	
‘ ‘ ‘
ko radi.   Askarlarning   ko pi   suvga   cho kib   ketadi.   Buning   ustiga   ot   ulati	
‘ ‘ ‘
boshlanib,   otlar   tappa-tappa   yiqilib   jon   berayotganini   ko rgan   lashkar   dilidagi	
‘
vahima   o rnini   qo rquv   egallaydi.   Shu   sababdan   ham   Sulton   Axmad   Mirzo,	
‘ ‘
Bobur   Mirzo   bilan   sulh   tuzib,   orqaga   qaytishga   majbur   bo ldi.   Sulton	
‘
Mahmudxon   boshliq   mo g ullar   qo shini   Axsini   qamal   qildi.   Qanchalik	
‘ ‘ ‘
urinmasin   Axsini   olishga   qurbi   yetmadi.   Axsilik   ximoyachilarning   matonat   bilan
jang   qilayotganini   ko rgan   Sulton   Mahmudxon   ham   orqaga   qaytishga   majbur	
‘
bo ldi.   Andijon   yurishidan   qaytayotgan   Sulton   Axmad   Mirzo   O ratepa	
‘ ‘
qo rg oni yaqinida Oq suv degan joyda to satdan vafot etadi. 
‘ ‘ ‘
Sulton   Axmad   Mirzoning   o g li   bo lmaganligi   sababli   taxtga   uning   inisi	
‘ ‘ ‘
Maxmud   Sulton   o tiradi.   Ammo   uning   hukmronligi   uzoqqa   bormaydi.   U	
‘
xokimiyatni   olti   oy   ham   boshqarmasdan   to satdan   vafot   etadi.   Sulton	
‘
Mahmudxon o rniga 1495-yili  Samarqand taxtiga ikkinchi o g li  Boysung ur	
‘ ‘ ‘ ‘
Mirzo o tiradi. Movarounnahrdagi vaziyat keskinlashgan yillar ayni shu zamonda	
‘
ro y bergan,  desak to g ri bo ladi. Zero, mahalliychilik avj olib Samarqandlik	
‘ ‘ ‘ ‘
va buxorolik beklar Boysung urni Xisorlik beklarga yon bosganlikda ayblab, oliy	
‘
taxtga uning ukasi Sulton Alini (1483-1501) o tkazish payiga tushadilar. Mazkur	
‘
qarama-qarshilikka   din   peshvolari   ham   aralashadilar.   Vaziyatning   nechog liq	
‘
murakkab   bo lganini   shundan   ham   bilib   olsa   buladiki,   Xoja   Axror   avlodlaridan	
‘
Muhammad Xojani  Boysung urni yoqlasa Xoja Yaxyo Sulton Ali tomonida edi.	
‘
Bobur   ta biri   bilan   aytganda,   Xazrati   Xoja   Ubaydullo   (Axror)   avlodining	
’ “
orasida bu sababdan taassuf tushdi, ulug i   ulug iga murabbiy bo ldi, kichigi-	
‘ – ‘ ‘
kichigiga muqavviy	
” 1
 bo ldi. Bir so z bilan aytganda mamlakat nafakat siyosiy	‘ ‘
jihatdan   ham   ikkiga   bo linadi.   Boshqa   tomondan   esa   Xuroson   hukmdori   Sulton	
‘
Xusayn   Xisor   va   Qunduzga   intilishini   kuchaytiradi.   1496-yili   Samarqand   taxti
atrofidagi mazkur mash-mashalar xabari Farg onaga ham yetib boradi. Bu yerda	
‘
20 esa   otasi   o limidan   so ng   xokim   maqomida   Zahiriddin   Muhammad   Bobur‘ ‘
(1483-1530)   faoliyat   boshlagan   edi.   Bu   haqda   uning   o zi   shunday   yozgan   edi:	
‘
(Xabar)   kelgach   biz   ham   Samarqand   davosi...   o q   cherik   otlanduk	
“ ‘ ” 2
.
Boshqacha aytganda  Samarqand  taxti uchun ya ni bir da vogar kupaydi.	
’ ’
Boysung urning   akasi   Sulton   Ma sud   (1475-1506)   bilan   ittifoqga   kirgan	
‘ ’
Bobur   1497-yili   Samarqandni   qamal   qiladi.   Boysung ur     yordam   so rab	
‘ ‘
Turkistonga (Yassiga) odab yuborib, Muxammad Shayyuoniyxonni da vat qiladi. 	
’
Paytdan foydalangan Muxammad Shayboniyxon tezlikda lashkar tortib kelgan
bo lsa-da,   ammo   so nggi   pallada   Boysung ur   aynib   uni   qabul   qilmaydi.	
‘ ‘ ‘
Muxammad   Shayboniyxon   tezlikda   lashkar   tortib   keladi.   Boysung ur   ham	
‘
Samarqandni   tark   qilgach,   shu   yili   Bobur   ilk   bor   Samarqandga   kirib   taxtni
egallashga   muvaffaq   bo ldi.   Ammo   bu   yutuq   uzoqqa   cho zilmay   tez   orada	
‘ ‘
Bobur o zi  yo qligida Andijonni  egallab   olgan raqiblari bilan kurashish  uchun	
‘ ‘
Farg onaga   jo nashga   majbur   bo ldi.   Bir   so z   bilan   aytganda,   Temuriylar	
‘ ‘ ‘ ‘
xonadonida   boshbodohlik   avjiga   chiqqan,   mahalliy   beklar   mavqe   oshib   rasmiy
sulolani   tan   olmay   qo yganlar.   Bunday   sharoitda   Muxammad   Shayboniyxon	
‘
uchun Samarqandga intilish tabiiy bir xol edi. Kamoliddin Binoiy shu munosabat
bilan   temuriylar   o rtasida   qarama-qarshilik   ortib   borayotganidan   bu   sulolaning	
‘
umri   tez   orada   bitishini   bildi   deb   yozgandi1.   Haqiqatdan   ham   kuchga   to lib	
‘
kelayotgan Muxammad Shayboniyxonning mo ljali to g ri chiqadi.	
‘ ‘ ‘
1500   yilning   qishini   Shayboniyxon   urush   hozirligi   bilan   o	
’ tkazdi.   U   qish
ichida   Qorako l   qal asini   Abul   Muhsin   Mirzodan   tortib   oladi.   G uzor   va	
‘ ’ ‘
Qarshini qamal qilib olishga muvaffaq bo lishga ulgurmadi. Vabo boshlangach u	
‘
yerdan qochdi. Tez orada Dabusiya qal asi xon qo liga o tdi. 	
’ ‘ ‘
Shayboniyxon yana Samarqandni egallash uchun yurish boshladi. Bobur va
Shayboniyxon   o rtasida   jang   1500-yilda   Samarqand   yaqinida   Sariko l   degan	
‘ ‘
joyda bo lib o tdi. So nggi jang juda qisqa va bag oyat dahshatli bo ldi. Ikki	
‘ ‘ ‘ ‘ ‘
qo shin bir-biriga jadal yaqinlashib kelayotib, kutilmaganda Shayboniyxon Bulon	
‘
g orining   uchi   Bobur   Mirzo   asakarlarini   aylanib   o tib,   orqadan   siquvga   ola
‘ ‘
boshladi.   Bobur   Mirzo   o sha   zaxoti   askarlarini   orqaga   yuz   o girtirdi.   Buning	
‘ ‘
21 oqibatida   shunday   bo ldiki,   jang   ko rgan   yigitlardan   tuzilgan     Qirovul   o ng‘ ‘ ‘
qo lda - jang markazidan chetda qolib ketdi. Bobur  Mirzo qo shini jon holatda	
‘ ‘
jang qilib, g anim Barong orini g o ma tiqa boshladi.	
‘ ‘ ‘ ‘
Buni ko rib Shayboniyxonning tajribali sarkardalari  Xujumni kuchaytirish
‘ “
kerak,   to xtab   emas,   chopib   jang   qilish   kerak     deb   jangga   maslahat   beradi.	
‘ ” –
Ikki   tarafdan   siquvga   olingan   Bobur   Mirzo   askarlari   tutday   to kila   boshladilar.	
‘
Ko chmanchilarning   temuriylar   qo shinini   yengishda   juda   qo l   kelgan   jang	
‘ ‘ ‘
uslubi bor edikim, Shayboniyxon uni bu jangda uni ham ustalik bilan qo lladi. Bu	
‘
to lg ama   edi.   To lg ama     ichida   qolganlarning   omon   chiqishi   qiyin   edi.	
‘ ‘ ‘ ‘
Bobur   jangda   yengilib   ozgina   lashkari   bilan   Samarqand   qal asiga   qochib   kirdi.	
’
Shayboniyxon   tezda   shaharni   qamal   qildi.   Shahar   axli   uchun   qamal   oylari   juda
og ir   kechdi.   Qamalning   to rtinchi   oyi   tugab,   beshinchi   oyi   boshlandi.	
‘ ‘
Shayboniyxon   qo shinining   bir   to dasi   Qarshi   bilan   Kesh   tarafga   yo l   oldi.	
‘ ‘ ‘
Qamalni   davom     ettirish   uchun   katta   o lja   ko p   zahira   kerak   edi.   Xon   qoshida	
‘ ‘
juda  oz  askarlar  qolganidan  xabar  topgan  shayxul   islom  odamlari   Bobur   Mirzoni
g animga  to satdan   xujum   qilish   imkoniyatini   qo ldan  chiqarmaslikka   da vat	
‘ ‘ ‘ ’
qildilar.   Bunday   qulay     vaziyatdan   foydalanmoq   zaruratini   Bobur   Mirzo   ham
tushunardi.
Muhammad   Solihning   yozishicha:   Ming   kishilik   yaqin   odam   qurollanib	
“
tashqariga   chiqdilar.   Temur   Sulton,   Xamza   Sulton,   Sulton   Bahodir,   Maxmud
boshchiligidagi   dushman   ularga   qattiq   zarba   berdi.   Qamalning   oltinchi   oyida
qamalchilarning ko pchiligi shahardan qocha boshladilar. Shayboniyxon Boburga	
‘
sulh   tuzishni   taklif   qildi.   Sulhning   birinchi   talabiga   ko ra,   Shayboniyxon	
‘
Boburning   opasi   Xonzodabegimni   xotinlikka     so ragan   edi.   Ikkinchi   talabiga	
‘
binoan   Bobur   shaharni   tark   etishi   kerak   edi.   Shayboniyxon   Boburni   shahardan
eson-omon   chiqarib   yuborishga     va da   berdi.   Bobur   bu   haqida   shunday   yozadi:	
’
Zarurat   bo ldi,   sulh   guna   qilib   kechadin   ikki   pakr   yovulib   edikim,   Shayxzoda	
“ ‘
darvozasidan chiqildi. Volidam xonimni olib chiqdim, yana ikki xotun kishi chiqti.
Biri   Birka   xalifa   edi,   yana   biri     Minglik   Ko kaltosh   edi.   Mening   egachim	
‘
Xonzodabegim ushbu chiqqonda Shayboniyxonning iligiga tushdi	
” 1
.
22 Bobur Samarqanddan chiqib ketgach, Shayboniyxon shaharni egalladi. 1501-
yili   qishida   Shayboniyxon     Shoxruxiya   va   Pskent   qal alarini   egalladi.   Toshkent’
xoni Sulton Mahmudxon Andijonni bosib olish uchun Sulton Axmad Tanbal bilan
urush   olib   borayotgan   edi.   Mana   shu   to s-to polondan   foydalangan	
‘ ‘
Shayboniyxon O ratepani qo lga kiritdi.	
‘ ‘
Shu   fursat   Andijon   taxtini   qo lga   kiritgan   Sulton   Axmad   Tanbal	
‘
Shayboniyxon   huzuriga   og asi   Bektalbani   yuborib   itoat   izhorini   qildi   va   xon	
‘
xokimiyatini   Qur on   ustida   tan   olganini   ma lum   qildi.   Bu   xabarni   olgan	
’ ’
Shayboniyxon Tanbalga o z nishonlarini yubordi.	
‘
Sulton Mahmudxon Shayboniyxonga ko p yordamlar berganini aytib, uning	
‘
bu   xatti-xarakatlaridan   noroziligini   bildiradi.   Shayboniyxon   Sulton   Mahmudxon
maktubini olib sulh tuzishga rozi bo ldi. Biroq bu kelishish vaqtincha ekanligini	
‘
har   ikkala   tomon   ham   bilardi.   Shayboniyxonga   sulh   tuzish   Xorazmni   qo lga	
‘
kiritish kerak edi. Xorazmga yuborilgan qo shinga xonning inisi Sulton Mahmud	
‘
boshchi bo ldi. U yoniga Ubaydulloxonni ham qo shib oldi. Xorazm o sha yili	
‘ ‘ ‘
- 1502-yilda zabt etildi. 
Shayboniyxon   Samarqand,   Buxoro   va   ularga   tobe   bo lgan   yerlarda   o z	
‘ ‘
mavqeni   mustahkamlab   olgandan   keyin   Xuroson   va   Amudaryoning   so l	
‘
sohilidagi   boshqa   viloyatlarni   tasarrufiga   kiritib   olishga   qaror   qildi.   BIRinchi
navbatda   u   Amudaryoning   yuqori   oqimida   uning   ikki   sohilida   joylashgan   ulkan
hududga   hukmronlik   qilayotgan   va   unga   jiddiy   ravishda   tahdid   solayotgan
Xusravshoxning yo q qilishga axd qildi.	
‘
Xusrav   shox   katta   harbiy   kuchga   tayanib   va   Shayboniyxonning   O ratepaga	
‘
yurish   qilishidan   foydalanib,   ellik   ming   kishilik   lashkari   bilan   Xisordan   chiqib
yurish boshladi. U mashhur Temur darvoza mavzedan o tib Qarshi ustiga otlandi.	
‘
Lekin   yo lda   uning   qo shinlari   tarqalib   ketgan   va   Xusrashoh   orqaga   qaytishga	
‘ ‘
majbur   bo lgan.   Keyinchalik   u   Xisordan   ham   qochib   Ayvoch   degan   yerda	
‘
Amudaryoning   o ng   sohiliga   o tib   Arxang   mavzeda   Balx   xokimi   Temuriy	
‘ ‘
Badiizzamon   lashkari   bilan   birlashgan.   Shayboniyxonning   qo shinlari	
‘
Xusravshohni   Arxangacha   ta qib   etib   bordi.   Va   boy   o lja   bilan   qaytdilar.	
’ ‘
23 Shayboniyxon   sovuq   bo lganiga   qaramay   Xusravda   qoldi   va   Xisori   shodmon‘
qal asini   qurshab   oldi.   Uzoq   davom   etgan   qurshov   vaqtida   Xisori   Shoxmonga	
’
Xurosondan   madad   kuchlari   yetib   keldi.   Biroq     ular   kutilgan   natijasini   bermadi.
Amir   Vali   Xusravshohning   buyrug i   bilan   80   ming   kishilik   qo shini   bilan   bu	
‘ ‘
yerda  hozir  bo ldi.  Biroq  qo lidan  bir   ish  kelmay  mahlubiyatga  uchrab  qochdi.	
‘ ‘
Mazkur   jangda   Amir   Vali   tomonidan   turib   urishdan   Muhammad   Xusayn
Ko ragonning ko p amirlari va askarlari xalok bo lib o zi Oloyga u yerdan esa	
‘ ‘ ‘ ‘
Farg ona   tog lariga   qochadi.   Biroq   o shanda   Toshkent   xokimi   Sulton
‘ ‘ ‘
Mahmudxon   mavqeining   kuchayishi   natijasida   Shayboniylar   Xisor   va
Badaxshonda   mustaxkam   o rnasha   olmadilar.   1503-yilning   bahorida	
‘
Shayboniyxon Toshkentni bosib olish uchun yurish boshlaydi. Sulton Mahmudxon
jangda   mag lubiyatga   uchrab   inisi   Sulton   Ahmadxon   bilan   asirga   tushadi.	
‘
Shayboniyxon xonlarni avf etib, ularni ozod qilib yubordi.
1503-yilning   noyabr   oyida   Kerki   degan   yerga   Amudaryodan   kechib   o tib	
‘
osonlik   bilan   Antihudni   qo lga   kiritib   oldi   va   Balxni   qamal   qildi.   Badiizzamon	
‘
esa   Shayboniyxon   Amudaryoning   so l   sohilida   paydo   bo lishidan   ancha   ilgari	
‘ ‘
Balxni tark etib shahar mudofaasini o g li Muhammad zamon Mirzo vaziri Xoja
‘ ‘
Jaloliddin  va  boshqa   amirlarga  topshirib  o zi  Jo z   darasaida   o rnashib   oldi.  U	
‘ ‘ ‘
yerda   u   Sulton   Xusaynning   ko rsatmasiga   muvofiq   ish   yuritgan   bo lsa   kerak.	
‘ ‘
Chunki,   masalan:   Bobur   Mirzo   Sulton   Xusaynning   o ziga   Badiizzamon   va	
‘
Xusravshohga   yo llagan   nomasi   haqida   so zlab   jumladan,   shunday	
‘ ‘
deyilganligini   aytadi:   Sulton   Axmad   Mirzo   va   Ulug bek   Mirzo   og a   ishlar	
“ ‘ ‘
ittifoq   qilib   yurganda   men   Murg ob   yoqasini   berkitdim.   Mirzolar   yovuq   yotib	
‘
hech   ish   qila   olmay   yondilar.   Agar   o zbek   mutavvajjiq   bo lsa,   men   Murg ob	
‘ ‘ ‘
daryosini   berkitay.   Badiizzamon   Mirzo     Balx   va   Shobirg on   hamda   Antihud	
– ‘
qo rg onlariga   mazbut   kishilarini   quyub   o zi   Go rvon   va   Darayi   zangda   u	
‘ ‘ ‘ ‘
Qo histonni   berkitsun.   Sen   Kohmard   Ajarda   ul   Kuhpolni   berkitib   Xusrav   shoh
‘
Xisor   va   Qunduz   qo rg onlarida   e timodiy   kishilarni   qo yub   o zi   va   inisi	
‘ ‘ ’ ‘ ‘
Badaxshon   va   Xatlon   tog larini   berkitsunlar.   O zbek   ish   qilolmay	
‘ ‘
yong usidur	
‘ ” 1
  Shayboniyxon   Balxni   qamal   qildi.   Lekin   uni   ololmadi   va
24 qo shinlarni   Movarounnaxrga   olib   ketishga   majbur   bo ldi.   Bunga   sabab‘ ‘
Andijonda   Sulton   Axmad   Tanbal   Shayboniyxonga   qarshi   isyon   boshladi.
Shayboniyxon   qo shinlari   bilan   Andijonni   qamal   qildi,   qattiq   janglardan   keyin	
‘
shahar   egallanib,   Sulton   Ahmad   Tanbal   og a-inilari   bilan   qatl   etildi.   Andijonga	
‘
Jonibek Sulton xokim etib  tayinlandi. 
Shayboniyxon   1504-yilning   bahorida   Xisorga   yurish   boshlagan.   Lekin   hech
qanday qarshilikka uchramay uning poytaxti Xisori Shodmonni egalladi. Bag lon,	
‘
Qunduz va Badaxshonni zabt etish uchun u Mahmud Sulton va Muhammad Temur
sultonlarni yubordi. Xusravshoh ularning xujumiga dosh berolmay Qunduzni o z	
‘
xoliga   tashlab   o sha   paytda   Farxor   qal asiga   joylashgan   Mirzo   Boburning	
‘ ’
panohiga qochib bordi. Shayboniylar sipohi o shanda Arxang va Badaxshonning	
‘
katta   qismini   fath   etdi.   Ilgari   Xusravshohga   tobe   bo lgan   viloyatlarni	
‘
Shayboniyxon   o z   yaqin   qrindoshlari   o rtasida   taqsimlab   berdi.   Masalan,	
‘ ‘
Qunduz,   Bag lon   va   Badaxshonni   zabt   etilgan   qismini   inisi   Mahmud   Sultonga,	
‘
Xisorni Xamza Sultonga, Chag onyonni Mahdiy Sultonga in om etdi.	
‘ ’
Xusravshoh  haqida gapiradigan bo lsak, u Qunduzni  qamal  qilishga  otlanib	
‘
shahardan   ikki   yag och   naridagi   Xoja   Chortoq   degan   yerni   qarorgoh   qildi.	
‘
Qunduz   xokimi   Qamarbiy     Soli   saroyga   Xamza   sulton   huzuriga   yordam   so rab	
‘
chopar yubordi. Xamza Sulton Qunduzga ko p sonli lashkar bilan Matlab Sulton	
‘
va Mamoq Sultonni  yubordi. Oxir-oqibat Xusravshox mag lubiyatga uchrab asir	
‘
olindi.   Uni   shahar   ko chalari   va   bozorlaridan   sharmandai-sharmisor   qilib   olib	
‘
o tdilar. So ng boshini tanidan judo qildilar.	
‘ ‘
1505-yilning qishida boshlangan Xorazm qamali xuddi Samarqand qamalidek
olti oy cho zildi. Xorazm xokimi Chin So fi mardona jang qildi. 	
‘ ‘
Lekin   Shayboniyxon   oltinchi   oy   boshida   yetib   kelgan   yangi   kuchlar
yordamida   uni   yengishga   muyassar   bo ldi.   Xon   Xorazmni   Kupakbiyga   berib	
‘
o zi   Samarqandga   qaytdi.   Bobosi   saltanatining   asosi   bo lmish   yerlarni   birin-	
‘ ‘
ketin   egallab   zo rayib   borayotgan   Shayboniyxonning   harakatlari   Xuroson	
‘
xukmdori   Sulton   Boyqaro   ko ngliga   g ulg ula   soldi.   U   Shayboniylarga   qarshi	
‘ ‘ ‘
chiqishga ahd qildi.
25 Shayboniyxonning Balxga qarab yo lga chiqqanini eshitib, jangga otlangan‘
Xusayn   Boyqaro   912-yilning   Zulhijja   oyida     1506-yilning         5-mayida   yo lda	
– ‘
qazo   qildi.   O sha   yilning   noyabrida   Balx   to rt   oylik   qamalidan   keyin	
‘ ‘
Shaybniyxon   qo liga   o tdi.   Sulton   Xusayn   o zining   to ng ich   o g li
‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘
Badio zzamonni  valiaxdlikka belgilagan edi. Biroq uning qazosidan so ng Xirot	
‘ ‘
saroyida nufuzli o rin tutgan Xadichabegim   o lgan Mirzoning bevasi xiyla-yu	
‘ – ‘
nayranglari bilan o z o g li Muzaffar Mirzoni taxtga o tkazdi.  Badiizzamon
‘ ‘ ‘ ‘ “
Mirzo bilan Xusayn mirzo Xirot taxtida Bashirkat podshoh qildilar	
” 1
.  
1507-yilning   may   oyida   Shayboniyxon   katta   qo shin   bilan   Xuroson	
‘
poytaxti   Xirotga   yurish   boshladi.   Qorabog da   bo lib   o tgan   janglarda	
‘ ‘ ‘
Ubaydulla   Sulton   va   Muxammad   Temur   Sulton   temuriylar   qo shinini   tor-mor	
‘
etdi. Badiuzzamon Xirotga kirmay Qandahorga qarab qochdi.
Muzaffar   Xusayn   esa   jang   payti   shaharga   yetib   shayxul   islom   Sayfiddin
Axmad   Taftozoniyning   bog iga   qo ndi.   O sha   zaxoti   u   o z   huzuriga   qozi	
‘ ‘ ‘ ‘
Ixtiyoriddin boshliq shahar mudofaasini tashkil qilishda ko mak so radi. Ammo	
‘ ‘
chaqirganlar bunga ko nmaganlardan so ng, badbaxt shaxzoda Astrobodga qarab	
‘ ‘
qochdi. Shayboniyxon boshchiligidagi ellik ming kishilik qo shin tez orada Xirot	
‘
yaqiniga   yetdi.   Xirotning   ko zga   ko ringan   ayonlari   shahar   kalitlarini   xonga	
‘ ‘
topshirdi.   Shunday   qilib,   1507-yil   may   oyining   oxirida   Xirot   egallanib
Shayboniyxon nomiga xutba o qildi.
‘
1507-1508-yillarda   Shayboniyxon   Jom,   Marv,   Mashhad,   Sabzavor   va
Damg onni   qo lga   kiritdi.   Xon   yangi   zabt   etilgan   yerlarni   o z   farzandlari,	
‘ ‘ ‘
birodarlari   va   sultonlarga   bo lib   berdi.   Xirot     Jonvafobiyga,   Marv  	
‘ – –
Qubiznaymanga,   Balx     Xorazmlik   Sultonshohga,   Xisor     atrofi   bilan   Mahdiy	
–
Sulton   va   Hamza   Sultonlarga,   Qunduz     Ahmad   Sultonga,   Toshkent  	
– –
Suyunchxo jaxonga,   Axsi     Jonibek   Sultonga,   Andijon     Mahmud   Sultonga,	
‘ – –
Xorazm   Qushchi Kupakbiyga, Turkiston   Ko chkinchixonga berildi.	
– – ‘
Buxoro   va   Qorako l   noibligi   Shayboniyxon   ukasi   Sulton   Mahmudga   butun	
‘
mamlakatning javohiri Samarqand bilan Kesh va Miyonka Ayoltiy bilan birgalikda
o g li   Muhammad   Temur   saltanatiga     berildi.   Biroq   Movoraunnahr   bilan	
‘ ‘
26 Xuroson mulkining yangi egasi  bo lmish Muhammad Shayboniyxonning har  bir‘
harakatini   ziyraklik   bilan   kuzatib   turgan   shaxs   allaqanchalar   tarix   sahnasida
mavjud   edi.   Bu   shaxs   juda   yoshligidayoq   Shirvonshoh   taxtini   keyin   esa   Eron
taxtini qo lga kiritishga muvaffaq bo lgan shoh Ismoil (1510-1524) edi.	
‘ ‘
XV   asr   oxiri   XVI     asr   boshlarida   nafaqat   Turkiston   balki   Eronda   ham   katta
siyosiy o zgarishlar  yuz beradi. Chunonchi, G qrbiy Eronda xokimiyatga yangi
‘ ‘
siyosiy kuch - Safaviylar (qizil boshlar) keladi. Garchi manbalarda Safaviylarning
(1501-1732)   kelib  chiqishi   haqida  turlicha  talqinlar  mavjud  bo lsa-da,  (masalan:	
‘
Safaviylar   sulolasi   nasabini   arablar,   kurtlar,   turklar   bilan   bog lash   hollari   bor),
‘
ammo   bir   narsa   fanda   aniq,   ya ni   Safaviylar   kichik   Osiyo   va   O rta   sharqdagi	
’ ‘
muayyan   bir   turkiy   harbiy-siyosiy   kuchlarga   suyanganlar.   Ular   ko magida	
‘
xokimiyatga kelganlar, ular   yordamida xokimiyatni boshqarganlar 1
.
  Ularning   qizil   boshli   deyilishiga   sabab     bosh   kiyimlarining   qizil   rangda	
–
bo lganligidandir.   Zero,   Kichik   Osiyo   qavmlarining     XIII     XIV   asrlardayoq	
‘ –
Qizil quloq kiyib, yurganliklari ma lum.	
’
Shayboniyxonning   Movoraunnaxr-u,   Xurosonni   qulga   kiritishi   shoh   Ismoil
uchun   navbatdagi   urush   ular   o rtasida   bo lajagini   bildiradi.   Keyingi   voqealar	
‘ ‘
shoh taxminini isbotladi. Shoh Ismoil davlatida har bir masjidda shia imonlarining
nomi   xutbaga   qo shib   o qitilishi   qonun   kuchiga   kirgan   edi.   Shayboniyxon   esa	
‘ ‘
sun iy mazham tarafdori sifatida   bunday shakkoklikka tezroq barham berilishini	
’
aks   xolda   urush   boshlajagini   aytib   Shohismoilga   tahdidli   maktublar   jo nata	
‘
boshladi. Shayboniyxon o z maktublariga Safaviylar hukmdorligida o ziga tobe	
‘ ‘
sultonlarga murojaat qilganidek, bepisand tarzda undan Makkaga borib tavba qilib,
kaytishini   o z   nomini     xutbaga   qo shib   o qitishini   o ziga   loyiq   sovg alar	
‘ ‘ ‘ ‘ ‘
hozirlab   xuzuriga   bosh   egib   kelishini   talab,   iddaoli   ko rsatmalar   berardi.   Shoh	
‘
Ismoil   bu   maktubni   javobsiz   qoldirgan,   shekilli   Shayboniyxon   buni   uning
zaifligiga   yo yib   qo l   ostidagi   keng   mamlakatni   yanada   kengaytirish   payiga	
‘ ‘
tushdi.   Xurosonning   janubidagi   shafqatsiz   o zbek   o rdusi   Qandahorning   nariga	
‘ ‘
tarafiga   kechib   o tdi.   Shu     tariqa   xirmon   ustiga   xujumga   hozirlik	
‘
ko rilayotganiga Shox Ismoil xujumni to xtatish qasdi bilan javob berdi. Sufiga	
‘ ‘
27 Kashkul   va   Hassa   yuborib   quyidagi   maktubni   yozdi:   Bu   hodisalarni   qabul   et,“
ular   sening   otangdan   qolgan   meros   alomatlaridir.   Ammo   menga   kelganda   men
o zimning   ulug   mashhur   bobom   Chingizxondan   meros   qilich   bilan   xokimiyat	
‘ ‘
oldim.   Agar   sen   o zingning   tilanchilik   davoingdan   rozi   bo lmasang   o z-	
‘ ‘ ‘
o zingdan o pkala .	
‘ ‘ ”
1509-yilning Shoh Ismoil g azabga to la bir maktub bitib Shayboniyxonga	
‘ ‘
jo natdi. Maktubda pand-nasihat kor qilmagani uchun xonning tazirini qilich zarbi	
‘
bilan   berib   qo yish   lozim   deb   topilganini   ma lum   qildi.   Ammo   maktub	
‘ ’
junatishga,   jo natib   o zi   qulay   vaziyatni   kutdi.   Shunday   qulay   vaziyat   haqida	
‘ ‘
xufiyalar   xabar   keltirdi.   Ulardan   Shayboniyxon     qo shinining   asosiysi   Dashti	
‘
Qipchoqdagi   Qozoq   va   mug ul   xonlari   bilan   jangu-suronni   ovora   ekanligini	
‘
xonning   o zi   rahbarlik   qilayotgan   qo shin   esa   Feruzqo zi   qabilasining   isyoni	
‘ ‘ ‘
sababli   Janubga     harakat   qilishdan   to xtaganligini   eshitishi   bilan   Shoh   Ismoil	
‘
Qizil   boshlar   qo shinini   boshlab   Xuroson   sarhadlariga   bostirib   kirdi.   Shoh	
‘
Ismoilning bosib kelayotganini eshitgan Muhammad Shayboniyxon Marvga ketdi.
Shayboniyxon   Movoraunnaxrga   choparlar   yuborib,   sultonlarni   qo shinlari   bilan	
‘
tezda   kelib   yetishini   aytdi.   Lekin,   sultonlar   o z   vaqtida   yetib   kelmadi.   Bunga	
‘
sabab   Shayboniyxon   Sultonlarni   o zboshimchaliklari   uchun   vazifalaridan	
‘
chetlashtirilgan   edi.   Jumladan,   Ubaydullo   Sulton   Buxoro   xokimligidan,   Jonibek
Sulton Andijon  xokimligidan va   Ko chkinchixon Turkiston xokimligidan olib	
– ‘
tashlangan   edi.   Qo shinlarida   bu   sultonlarning   ta siri   kuchli   bo lib,   ular	
‘ ’ ‘
xonning  bu siyosatidan norozi edilar.
Shoh Ismoil Marv qo rg onida qamalib olgan Shayboniyxonni xiyla bilan	
‘ ‘
qal adan tashqariga  chiqardi  va  uning qo shiniga  jiddiy shikast  yetkazdi. Mana	
’ ‘
shu   jang   so ngida   bo yniga   o ralgan   qilich   ziyoni   bilan   o zbeklar   hukmdori	
‘ ‘ ‘ ‘
xalok bo ldi. Bu voqea 1510-yilning 6-fevralida sodir bo ldi.	
‘ ‘
Abu   Tohirho ja   Samariya   asarida   yozishicha,   Shayboniyxonning	
‘ “ ”
o g li   Muhammad   Temurxon   otasining   murdasini   keltirib   o z   xotini   Mahdiy	
‘ ‘ ‘
Ulyaxonim   soldirgan   madrasa   hovlisida   tuproqqa   topshiradi.   Shundan   buyon   bu
madrasa Shayboniyxon madrasasi nomi bilan atala boshlandi.
28 Shunday   qilib,   Muhammad   Shayboniyxon   Eron   bosqinchilariga   qarshi
tengsiz   janglarda   dinimiz   yo lida   qahramonlarcha   xalok   bo ldi.   U   boshlab‘ ‘
bergan sulola tariximizda Shayboniylar sulolasi nomi bilan ataldi.
Muhammad   Shayboniyxon   o limidan   so ng   taxtga   Abdulxayrxonning	
‘ ‘
o g li   Ko chkinchixon   (1510-1530)   marhumning   amakisi   chiqardi.   Garchi   u	
‘ ‘ ‘
rasman   20   yil   mamlakatni   boshqargan   bo lsa-da,   ammo   sulola   ichida   mavjud	
‘
ba zi   bir   qarama-qarshiliklar   sabab,   Shayboniylar   Muhammad   Shayboniyxon	
’
zamonidek qat iy ichki va tashqi siyosat yurgiza olmaganlar. 	
’
Shoh   Ismoil   Xirotni   olgach,   Badaxshon,   Qobul,   Qandaxorni   ham   egalladi.
Tez   orada   Shayboniylar   va   Eroniylar   o rtasida   sulh   bitimi   tuzildi,   unga   binoan	
‘
Amudaryoning   chap   tomoni   Eroniylarniki,   qilib   belgilandi.   Sulh   natijasida
Xuroson   Shayboniylar   qo lidan   ketdi.   Bobur     -   Movoraunnaxrni   egallash   uchun	
‘
shoh Ismoil bilan ittifoqlashdi. Bobur 1511-yili xon Mirzo ibn Sulton Mirzoni shoh
Ismoil   huzuriga  yubordi.  U   bilan   hayrihoxlik,   itoatkorlikni   ifodalovchi   ariza   ham
yuboriyu   yordam   so radi.   Shoh   Ismoil   Bobur   Mirzo   iltimosini   ortig i   bilan	
‘ ‘
bajarib   o z   askarlaridan   xon   Mirzoga   hamroh   qildi.   Mirzo   qo shin   bilan	
‘ ‘
Xurosonga yetib keladi. Bobur bularning yordamiga tayanib Xisor ustiga qo shin	
‘
tortdi.   Xisorni   boshqargan   Xamza   Sulton   va   Mahdiy   Sulton   dushmanlarning
kelishlaridan   ogoh   bo lib   bu   xodisani   ma lum     qilish   uchun   Samarqand   va	
‘ ’
Buxoroga   odam   yubordilar.   O zlari   esa   dushmanga   qarshi   chikdilar.   Surxob	
‘
daryosining so l  irmog i obi Hingov ustiga qurilgan bo sh Sangin deb atalgan	
‘ ‘ ‘
Tosh   ko prik   ustida   bu   2-qo shin   to qnashdi.   Bobur   bu   jangda   g alaba   qilib	
‘ ‘ ‘ ‘
Xamza Sulton Mahdiy Xisor mamlakatini bosib oldi.
  Bobur   Mirzo   Samarqandga   kirgan   kuniyoq   shoh   Ismoilning   shoh
Ismoilning   qat iy   talablaridan   birinchisini   bajardi     Samarqanddagi   Jome	
’ – ’
masjidida o n ikki Shia imomlarining va shoh Ismoilning nomi xutbaga qo shib	
‘ ‘
o qitildi.   Bobur   Mirzoning   Samarqand   jome   masjidida   o n   ikki   shia   imomi	
‘ ’ ‘
nomini xutbaga qo ydirib o qitishi Samarqandliklar orasida norozilik uyg otdi.	
‘ ‘ ‘
Ikki   o t     Vatan   mehri   va   taxt   da vosi   o rtasida   qolgan   Samarqand   bilan	
‘ – ’ ‘
Buxoro oralig ida ot choptirib yurib o zbek sultonlari hujumlarini qaytirish o z	
‘ ‘ ‘
29 mavqeini   mustahkamlash     uchun   qanchalik   urinmasin   qilgan   xatti-harakatlarini
mahalliy xalq tomonidan qo llab-quvvatlanmadi.‘
Bobru   Mirzo   Turon   saltanati     poytaxtiga     qizilboshlilar   vasalli   sifatida
kirganidan     norozi   bo lgan   Samarqand   kazo-kazolari   xususan,   Shayboniyxonga	
‘
yaqin   kishilardan   bo lmish   Xo ja   Nizom   boshchiligidagi   odamlar	
‘ ‘
Ubaydulloxonning   Samarqandga     kelishini   so raydi.   Ko li   Malikda   Ubaydullo	
‘ ‘
Sulton, Temur Sulton, Jonibek Sulton boshliq Shayboniylar qo shini bilan Bobur	
‘
o rtasida  jang bo lib o tadi. Bu jangda Bobur mag lubiyatga uchrab, Xisorga	
‘ ‘ ‘ ‘
chekinadi.   U   yana   Shoh   Ismoil   huzuriga   odam   yuborib   undan   yordam   so raydi.	
‘
Shox   Ismoil   uning   iltimosini   yerda   koldirmaydi   va   o zining   bosh   amiri   Najmi	
‘
Soniy   boshchiligidagi   80   ming   qo shinni   yordamga   jo natadi.   Bobur   Mirzo	
‘ ‘
mana shu amir boshchiligidagi qo shin bilan dastlab Qarshi shahrini qamal qiladi.	
‘
Najmi   Soniy   qo shni   Ubaydulloxon   va   Jonibek   Sulton   Karmana   atrofida	
‘
Ko chkinchixon   bilan   Temur   Sulton   boshliq   boshqa   o zbek   sultonlari	
‘ ‘
Miyonkolda  edilar. Miyonkoldan  yo lga  chiqqan Temur  Sulton va  Abu Saidxon	
‘
ildam yurib, G ijduvon qal asiga kirib uni istexkomga aylantirdilar. Najmi Soniy	
‘ ’
qo shini   yetib   kelib   qal ani   qamal   qiladi.   Qarshi   shahri   egallanib   aholisi	
‘ ’
qilichdan o tkaziladi. Bu jangda Shayboniylarning qo li baland kelib Eroniylarni	
‘ ‘
mag lubiyatga   uchratadi.   Najmi   Soniy   jangda   o ldiriladi.   Sakkiz   oylik   Bobur	
‘ ‘
xokimiyatidan   keyin   Samarqand   yanak   Shayboniylar   qo liga   o tadi.   Bobur	
‘ ‘
xavfni   qaytarishda   Muxammad   Shayboniyxonning   jiyani   Ubaydullo   Sulton
jonbozlik   ko rsatadi.   Umuman,   olganda,   xuddi   mana   shu   sulton   oliy   taxtga	
‘
o tirganga   qadar   Shayboniylarni   ichki   va   tashqi   siyosatga   e tiborga   molik	
‘ ’
tadbirlarni   amalga   oshirolmaganlar.   1530-yilda   Ko chkinchixon   vafot   etadi.	
‘
Vafotidan   keyin   1530-1533   yillarda   Ko chkinchixonning   o g li   Abu   said	
‘ ‘ ‘
xukmronlik   qiladi.   1533-yili     uning   vafotidan   so ng   oliy   xokimiyatga   ya ni	
‘ ’
Movoraunnaxr   taxtiga   Ubaydullo   keladi.   Shunda   ham   osonlik   bilan   emas,
chunonchi   poytaxt     Samarqandda   o rnashib   olgan   Ko chkinchixon   avlodlari	
‘ ‘
uning   shaharga   kirib,   rasm   bo yicha   taxtga   chiqishiga   to sqinlik   qilganliklari	
‘ ‘
sabab Ubaydullo Buxoroda Oliy xukmdor deb e lon qilinadi.	
’
30 Demak,   poytaxt   ham   o sha   yoqqa   ko chadi.   G ayratli   va   uddaburon‘ ‘ ‘
Ubaydulloxon   (1533-1539)   mamlakat   ichkarisida   tartib   o rnatishda   va   ayniqsa	
‘
Xurosonda   Movoraunnahrning   ilgarigi   mavqeini   mustahkamlashda   ko p	
‘
tadbirkorni   amalga   oshiradi.   Ubaydulloxon   davrida     Eronga   va   Xorazmga   bir
necha   bor   harbiy     yurishlar   uyushtirildi.   Xirot,   Mashhad   kabi   shaharlar   ham
egallanib   keyinchalik   qo ldan   ketdi.   Bu   davrda   Sultonlarning   o zboshimcha	
‘ ‘
xarakatlariga barham berilib mustahkam davlat boqaruvi joriy etildi. Ubaydulloxon
vafotidan   keyin   Movoraunnahrda   feodal   tarqoqlik   kuchaydi.   Xokimiyat   tepasiga
Ko chkinchixonning   o g li   Abdullaxon   (1539-1540)   keladi.     Lekin	
‘ ‘ ‘
Abdullaxonning   xukmronligi   6   oydan   oshmaydi.   U   vafot   etgach,   mamlakatda
qo sh   xokimiyatchilik   boshlanadi.   Buxoroda   Ubaydulloxonning   o g li
‘ ‘ ‘
Abdulazizxon   (1540-1550)   Samarqandda   Shayboniy   sultonlarning   xokimiyat
uchun   kurashsh   shu   qadar   kuchayib   ketadi.   Bu   vaqtda   Toshkent   va   Turkistonda
Navro z   Axmadxon   (1551-1556),   Karmana   va   Minkolda   Abdullaxonning   otasi	
‘
Iskandarxon (1561-1583), Balxda Pirmuxammadxon (1557-1561) Nasaf viloyatida
Abdullaxonning   amakivachchasi   Qilich   Qora   Sulton,   Xisor   va   Badaxshonda
Shayboniyxonning   nabirasi   Burxon   sulton   (1550-1556)   mustaqil   xokim   edilar.
Oliy   hukmdor   sifatida   rasman   Abdulloxon   II   ning   amakisi   Pirmuhammadxon,
1561 yili esa otasi Iskandarxon e lon yilingan bo lsa-da, ammo amaldagi siyosat	
’ ‘
tuguni Abdulloxon  II ixtiyorida edi 1
.
Rasmiy xon sifatida esa u faqat 1583 yili ya ni otasi o limidan so ng oliy	
’ ‘ ‘
taxtga chikadi.
Abdulloxon   II   so nggi   20   yil   davomida   siyosiy   boshbadoqlik   natijasida	
‘
parchalangan mamlakat qilib, bu yo lda ko p va muvaffaqiyatli, shu bilan birga	
‘ ‘
mashaqqatli   harakatlarini   amalga   oshirgan   buyul   siyosiy   davlat   arbobidir.   U
Samarqand,   Shaxrisabz,   Farg ona,  Toshkent,   Xorazm,   Termez  kabi    viloyatlarni	
‘
poytaxt   Buxoro   atrofida   birlashtirish   yo lida   harbiy-siyosiy   tadbirlarni   ruyobga	
‘
chiqaradi.   Bu   siyosatning   murakkabliligi   nechog lik   bo lganini   shundan   ham	
‘ ‘
ko rsa   bo ladiki,   1578-yili   ya ni   faol   siyosat   yurgiza   boshlaganidan   20   yil	
‘ ‘ ’
o tganidan keyin ham Samarqand, Xorazmni poytaxt ixtiyorida saqlab qolishdek
‘
31 yumushlarini   bajarishga   majbur   bo lgan.   Xorazmni   Markaziy     xokimiyat‘
doirasiga   kiritish   uchun   -     uch   marotaba   uringan   va   oxiri   maqsadiga   1596-   yilda
o limidan   2   yil   burungina   erishganini   olaylik.   Xullas,   mamlakat   siyosiy	
‘
yaxlitligiga erishish oson kechmagan 1
.
Abdullaxon     II   Amir   Temurdan   so ng   Dashti   Qipchoqqa   nisbatan   qat iy	
‘ ’
siyosat yurgiza olgan yagona  va so nggi davlat arbobi hisoblanadi. Chunonchi, u	
‘
1582-yili mazkur yo nalishda Buxoro xokimiyatini tiklash niyatida harbiy yurish	
‘
uyuushtirib,   ulug   toqqa   (hozirgi   Qarag anda   viloyatining   g arbida   Sariq   suv	
‘ ‘ ‘
daryosining   shimolida   joylashgan   tog lik)   boradi.   Manbalarda   shu   munosabat	
‘
bilan   qiziq   ma lumot   bor.   Abdullaxon   II   ulug   toqqa   yetib   borgach,   tog	
’ ‘ ‘
tepasidagi   bir   minorada   bitilgan   quyidagi   so zlarga   ko zi   tushadi:   Tarix   yetti	
‘ ‘ “
yuz   to qson   uchinda   qo y   yili,   yozning   ora   oyi   Turon   Sultoni,   Temurbek   ikki	
‘ ‘
yuz ming cherik bila To xtamishxon yurtiga intiqom uchun yurdi. Bu yerga yetib,	
‘
belgi bo lsin deb bu minorani qurdirdi. Tangri nusrat bergay, inshoollox Tangri el	
‘
kishiga rahmat qilg ay, bizni duo bilan yod qilgay	
‘ ” 2
.
Mazkur   bitiklar   1391-yili   Amir   Temur   To xtamishxonga   qarshi   lashkar	
‘
tortgan  kezi   shu  tog  ustiga   chiqib  be  yerda   bir  minora  qurdirib  unga  yozdirgan	
‘
xotira so zlari edi. Abdullaxon II Sohibqiron haqida duolar o qittirib, o zi ham	
‘ ‘ ‘
Qarshi   tomonda   minora   qurishga   buyruq   beradi   va   unga   Kimki   bu   manzilga	
“
qadam   qo ysa,   xayrli   duo   ila   yod   aylasin   degan   so zlarini   uydirtiradi	
‘ ” ‘ ” 3
Mazkur guvohliklar Abdullaxon II ning Amir Temur davri   Turon zamin shuhrati
va   qudratini   tiklash   niyatini   nechog lik   baland   bo lganligidan   dalolatdir.	
‘ ‘
Firkimiz   isboti   sifatida   Abdullaxon   II   ning   1563-yiliyoq   Shayboniy
Ko chkinchixonga   lashkar   berib   uni   Sibir   xonligida   xokimiyatga   kelishida	
‘
qo llab-quvvatlaganligi   hamda   Sibir   xonligining   Buxoro   bilan   yaqindan   siyosiy,
‘
iqtisodiy   va   diniy   aloqalarda   bo lganligini   keltirish   mumkin.   Agar   biz,	
‘
Abdullaxon   II   ning   80-yillarda   Xurosonda,   ayniqsa   uning   markazlari   Xirot,
Mashxadda   90-yillarda   esa   Seyiston   Garmsir   va   Xilmant     daryosigacha   bo lgan	
‘
yerlarda   Buxoro   xokimiyatini   o rnatgani   Qandaxorga   qamal   qilganini   nazarda	
‘
tutsak,  u xolda  biz Abdullaxon  II  davrida  ulug  tog dan  Xilmant  daryosigacha,	
‘ ‘
32 Sibir   daryosidan   Mashhadgacha   bo lgan   xokimiyat     Buxoro   qo l   ostida‘ – ‘
birlashganini   guvohi   bo lamiz.   Bunday   natijaga   Amir   Temurdan   so ng	
‘ ‘
Abdullaxon II erishdi. 
Abdulloxon II 1598-yili 65-yoshida vafot etdi. Umrining so nggi yillarida u	
‘
o g li va valiy ahdi Abdulmo min (1568 yilda tug ilgan) bilan biroz qarama-	
‘ ‘ ‘ ‘
qarshilikda   bo lgani   ma lum.   Aniqrog i   manbalarda   berilgan   ma lumotlarga	
‘ ’ ‘ ’
ko ra Shayboniylar orasida mardlik, shijoat, benazir Abdulmo min otasidan oliy	
‘ ‘
taxtni   talab   qila   boshlaydi.   Yuqorida   aytilgan   Iskandarxon   rasman   oliy   xukmdor
bo lsa-da ammo amaliy ishni Abdulloxon II ning o zi bajarganini vaj qilib olgan
‘ ‘
Abdumo min niyatidan qaytmay oliy taxt uchun ochiqchasiga bo lmasa ham har	
‘ ‘
holda   ko p   uringan.   Lekin,   tez   orada   otasining   kuni   bitib,   1598-yili   u   rasman
‘
xonlik kursiga o tiradi.	
‘
Abdulmo min   o z   mavqeini   mustahkamlash   yo lida   taxtga   da vogarlik	
‘ ‘ ‘ ’
yillarida   otasi   tomon   bo lgan   ba zi   amallarni   qatl   ettirdi.   Bu   bilan   ham	
‘ ’
cheklanmay   xatto   Shayboniy   shahzodalarni   ham   ayamaydi.   So ng   esa   saltanat	
‘
ishlariga   kirishib,   avval   shu   yili   Toshkentda   yuz   bergan   Shayboniy   sultonlar
isyonini   bostiradi.   Keyin   Xurosonda   o z   mavqeini   mustahkamlash   yo lida	
‘ ‘
yo lga   chiqaradi.   O sha   davr   tarixchilarining   guvohlik   berishicha,	
‘ ‘
Abdulmo min   qiziqqon,   cho rtkesar   shaxs   bo lib,   otasi   davrida   xuzur   halovat	
‘ ‘ ‘
va taqvoga o rganib qolgan Buxorolik bir qator beklarning payiga tushgan. Ular	
‘
buni     sezib   mazkur   Xuroson   yo liga   chiqqan   O ratepa   va   Zomin   oralig iga	
‘ ‘ ‘
yetgan.   Abdulmo minga   qarshi   suiqasd   uyuushtirib   uni   o ldirganlar.   Taxtga	
‘ ‘
so nggi   Shayboniy   hukmdor   Pirmuhammadxon   chiqadi.   Oradan   2   yilcha   vaqt	
‘
o tib, 1601 yili Samarqand xokimi Boqi Muhammad  taqdiri bilan birga umuman
‘
Shayboniylar   sulolasi   taqdiri   hal   bo ladi.   Zero,   Boqi   Muhammad   boshqa   bir	
‘
sulola     Ashtarxoniylar   sulolasi   edi.   Demak,   1601   yili   mamlakatimiz   siyosiy	
–
sahnasiga yangi sulola - Ashtarxoniylar sulolasi chiqadi. 
Shunday   qilib,   1500-1601   yillargacha   Movoraunnaxrda   xukmronlik   qilgan
Shayboniylar sulolasi hukmronligiga barham berildi.
33 Shayboniylar davri   davlat boshqaruvi  masalasiga to xtaladigan bo lsak,– ‘ ‘
oliy   davlat idorasi dargoh hisoblangan. Uning tepasida Oliy hukmdorlar   xon	
– –
turgan. Oliy hukmdorlik otadan bolaga emas, balki suloladagi eng ulug  yoshdagi	
‘
namoyondaga o tishi tartibi dastlabki Shayboniylar davrida saqlangan bo lsa-da	
‘ ‘
asosan XVI  asrning 40-yillaridan boshlab sulola ichidagi ommaviy an ana ustun	
’
chiqa   boshlagan.   Abdullaxon     II   davriga   kelib   esa   bu   halokat   aniq   bir   shaklga
tushgan.   (Bu   yerda   rasmiy   xokimiyatni   Iskandarxon   o g li   Abdullaxonga   va	
‘ ‘
Abdulloxondan Abdulmo minga o tganini nazarda tutmoqdaman).	
‘ ‘
Dargohdagi   xondan   keyingi   muhim   davlat   vazifasi   -   naqib   xisoblangan.
Tarjimada sardor, boshliq, yetakchi ma nosini beruvchi naqiblik mansabi amalda	
’
ancha   keng   mazmun   va   vakolatga   ega   bo lgan.   Naqib   xonning   eng   yaqin   va	
‘
ishonchli   kishilaridan   hisoblangan.   Rasmiy   qabul   marosimlarida   uning   oliy
xukmdorlaridan   chap   tomonidan   birinchi   bo lib   joy   olishi   Naqibning   dargohda
‘
tutgan   yuksak   maqomidan   dalolatdir.   Xonning   farmon,   yorliqlarida   ham   Naqib
nomi birinchi bo lib zakr etilgan.	
‘
Davlat   ahamiyatiga   molik   mansablardan   yana   biri   Otaliqdir.   Nomidan
ko rinib turibdiki, Otaliq qilmoq, otasining o rnini bosmoq mazmunini beruvchi	
‘ ‘
mazkur   lavozim   Markaziy   xokimiyatning   viloyatlardagi   siyosatini   belgilashda
katta ahamiyat kasb etgan. 
Oliy   Hukmdor   chiqargan   hukmlar,   yorliqlar   va   boshqa   rasmiy   xujjatlarni
o z   egalariga   yetkazish   tartiblariga   parvonachi   javobgar   bo lgan.   Urush
‘ ‘
paytlarida esa ular harbiy yetakchilik vazifalar bilan ham shug ullangan.	
‘
Dargohga   tushgan   arizalarni   qabul   qilish   ularga     javobini   berish   hamda
mamlakatdagi   ijtimoiy   adolat   tartiblariga   rioya   qilishning   nazorati   kabi
yumushlariga Dodgoh mutasaddi  edi. Shuningdek,  u elchilarni  qabul  qilish,  hatto
shaxsan elchi sifatida boshqa mamlakatlarga borib kelishini amalga oshirgan. 
Dargohdagi   yana   bir   muhim   lavozimlardan   biri   bu     Ko kaldosh	
– ‘
hisoblanadi.
Ular Oliy xukmdorlarga va rasmiy sulolaga eng yaqin kishilardan bo lgan.	
‘
Bir so z bilan aytganda, mazkur maqom vazifasi mamlakatda Oliy hukmdor olib	
‘
34 borayotgan   siyosiy   daxlsizligi   unga   kishilarning   munosabati   bilan   bog liq‘
yumushlardan iborat bo lgan.	
‘
Sulola   ichki   munosabatlariga   oid   tadbirlar,   chunonchi,   oliy   hukmdor   bilan
shahzodalar o rtasidagi aloqalarni tashkiliy tartibi asosida yo lga qo yish ishini	
‘ ‘ ‘
 Xon yasovuli olib borgan.	
–
Dargohdagi   haqsizlik,   tartib   keldi-ketdidan   xabardorlik   kabi   tadbirlar  	
–
Eshik og asi kabi ichki taqsimotlari bo lgan bu xizmat vakillari urush paytlarida	
‘ ‘
oliy   xukmdorlarning   eng   muhim   harbiy   topshiriqlarini   ham   bajarib   borganlar.
Dargoh   faoliyatida   katta   mavqega   ega   lavozimlardan   yana   biri     Shayxulislom	
–
bo lib, davlat va mafkuraviy xayotda uning o rni favqulodda edi.	
‘ ‘
Shayboniylar   davridagi   devonlar   tizimi   haqida   fikr   yuritish   bir   oz
mushkulroq.   Xofiz   Tanish   Buxoriy   guvohliklariga   ko ra,   Devonbegi	
‘
mamlakatning   muhim   ishlaridan   Moliya,   Soliq,   Yer,   Suv   masalalari,   viloyatlar
bo ylab amaldorlarga ish tafsimlash, mansablarga tayinlash va bularning barchasi	
‘
haqida oliy hukmdorlarga har kuni hisobot berib turishi kerak bo lgan. 	
‘
Demak,   Devonbegi   (bosh   vazir)   nima   bo lganda   ham   o zining   ilgarigi	
‘ ‘
maqomini butunlay yo qotmaganlar.	
‘
Shayboniylar   davrida   Movoraunnahrda   ye,   suv   munosabatlari   quyidagi
ko rinishlarga  ega  edi:  Davlat  mulki, vaqif   xamda xususiy   mulkdorlardan iborat	
‘
edi.   Unumli   yerlarning   asosiy   qismi   xonlar   ularning   qarindosh   urug lari,	
‘
ruhoniylar     va   hukmron   sinfning   boshqa   namoyondasi   qo lida   to plangan   edi.	
‘ ‘
Dehqonchilik va chorvachilik xhjaligining asosiy tarmoqlaridan edi.
Dehqonchilik haqida so z yuritganda avvalo sug orish ishlari  qay darajada	
‘ ‘
yo lga   qo yilganligini   aytish   joizdir.   Bunda   sug orish   ishlarida   tabiiy   tayanch	
‘ ‘ ‘
bo lib kelgan an anaviy manbalar   Zarafshon, Chirchiq, Sirdaryo, Amudaryo,
‘ ’ –
Vaxsh, Murg ob daryolari imkoniyatlaridan foydalanganligi ham shubhasizdir.	
‘
Masalan:   Mehmonnomai   Buxoro   muallifi   Sirdaryo   daryosi   imkonlari	
“ ”
haqida so z yuritar ekan, bu daryoning kechuv joylaridan, irmoqlaridan ko plab,	
‘ ‘
katta-katta   anhorlar   qazilgan   va   suvi   bilan   atrofdagi   ekinzorlar   sug orilganligini	
‘
35 alohida   ta kidlaydi.   Sig noq   atrofini   obodonlashtirishda   bu   yaqqol’ ‘
ko rsatilgan	
‘ 1
.
Sun iy   sug oriladigan   yerlar   dehqonchilikni   rivojlantirishda   asosiy   negiz	
’ ‘
hisoblangan. Sug oriladigan yerlarda paxta, bug doy, sholi, beda, bog dorchilik	
‘ ‘ ‘
va sabzavotchilik yaxshi edi.
Dehqonchilikning   bunday   turi   adirlar   va   vodiylarida   yaxshi   yo lga	
‘
qo yilgan   edi.   Lalmikor   dehqonchilik,   chorvachilik   bilan   birga   olib   borilgan.	
‘
Dehqonchilik   uchun   yaroqsiz   bo lgan   yerlarda,   sero t   yaylovlarda   chorvachilik	
‘ ‘
rivojlangan.
II-bob. XVI   XVII asrlarda Movoraunnahrda yuz bergan siyosiy	
–
o zgarishlar va ularning O zbekiston tarixi darslarida o quvchilar ongiga	
’ ’ ’
sindirish.
II. 1  Dars jarayonida Shayboniylar davrida iqtisodiy va
madaniy hayotni yoritish.
O qituvchi   XV     asrning   ikkinchi   yarmida   Dashti   Qipchoq   va	
‘
Movoraunnahrdagi siyosiy  ahvol hamda ijtimoiy-siyosiy ahvol  haqida ma lumot	
’
bergach,   Movoraunnahrdagi   iqtisodiy   va   madaniy   hayot   haqida   quyidagi
ma lumotlarni berishi lozim. Aholidan turli soliqlar olinar edi, asosiy yer solig i	
’ ‘
-   Xiroj   hisoblanib,   ho kizdan     foydalangani   uchun     zakot   to lanardi.	
‘ – – ‘
Amaldorlarning maoshlari uchun   zobitona degan soliq yig ilardi, qo shinlarni	
– ‘ ‘
saqlash   uchun   butun   aholidan   harbiy   soliq   undirardi,   bog lar   va   tokzorlardan	
‘
olinadigan soliq tanobnoma deb atalgan.
Ishlab   chiqarishga   kelsak,   Shayboniylar   zamonida   ham   tikuvchilik,
kulolchilik,   temirchilik,   qurolsozlik,   zargarlik,   duradgorlik,   qog oz,   qurilish	
‘
ashyolari   kabi   bir   qator,   sohalar   faoliyat   ko rsatib   ichki   va   tashqi   bozorda	
‘
sotiladigan   turli   xildagi   mahsulotlar   tayyorlangan.   Bu   mahsulotlar   (ipak,   jun,   ip
gazlamalari, gilam, quruq mevalar, qorako l va boshqalar) bilan savdogarlar Eron,	
‘
Xindiston, Arab o lkalari, Xitoy, Qozon, Rossiya kabi o lkalarga qatnagan.	
‘ ‘
36 Shayboniylar   me morchilik   ishlarida   ham   qator   yodgorliklar   qoldirganlar.’
Turli   maqsadga   mo ljallangan   qurilish   ishlarini   amalga   oshirganlar.   Bu   borada	
‘
nafaqat   sulola   namoyandalari,   balki   o z   davrining   ko zga   ko ringan   katta	
‘ ‘ ‘
moddiy   imkoniyatiga   ega   kishilari   ham   chetda   qolmaganlar.   Chunonchi,
Samarqanddagi   Muhammad   Shayboniy   qurdirgan   Xoniya,   Abu   Said   Kalbobo
ko kaldosh   nomi   bilan   bog liq   madrasalar,   Buxoroda   shahar       devorining	
‘ ‘
ta mirlanishi,   Mir   Arab.   Abdulloxon,   Modarixon,   Juybor,   Fatxulla     Qushbesh
’
madrasalari,   Kalon,   Xoja   Zayniddin,   Abdullaxon,   Chorbakir   masjidlari,
Toshkentda Ko kaldosh madrasasi, Baroqxon madrasasi, Turkistonda Muhammad	
‘
Shayboniyxon   masjidi   va   ko plab   mana   shunday   madrasa-yu,   masjidlar   turli	
‘
shaharlarda   qurilgan   karvonsaroylar,   bozorlar   va   boshqa   qurilish   ishlari
bajarilganlar. 
Manbalarda   yozilishicha,     birgina   Abulloxon   II   davrida   mintaqada   bir   ming
bitta  ravot va sardoba  qurilgan ekan 1
.
Shayboniylar   davrida   fan   va   madaniyatning   rivojlanishida   mazkur   sulola
namoyandalarning   tutgan   o rni   katta   bo lgan.   Avvalo,   ularning   o zlari
‘ ‘ ‘
nihoyatda   o qimishli   shaxslar   edilar.   Chunonchi,   Muhammad   Shayboniyxon,	
‘
Ko chkinchixon,   Ubaydulloxon,   Abdulazitzxon   kabi   Shayboniylar   turkiy   va	
‘
forsiyda   she r   bitganlar.   Diniy   va   dunyoviy   ilmlarda   yetarli   salohiyatga   ega	
’
bo lganlar.   Muhammad   Shayboniyxon   yoshligida   ta limni   Buxoro   madrasasida	
‘ ’
olgan.   Ubaydulloxonning   musiqa   ilmiga   katta   rag bati   bo lgani,   musiqiy	
‘ ‘
asboblar chalgani, nozik xusnixat egasi bo lgani ma lum.	
‘ ’
Shayboniylar davrida ham tarix ilmi juda rivoj topgan. XVI asr tarixini yoritib
beruvchi   Tavorixi   guzida,   nusratnoma,   Mulla   Shodiyning   Fathnoma ,	
“ “ ”
Binoiyning   Shayboniynoma ,   Muhammad   Solihning   Shayboniynoma ,	
“ ” “ ”
Abdulloh   Nasrullohning   Zubdat   al-asror ,   Fazlulloh   Ro zbekxonning	
“ ” ‘
Mehmonnomai   Buxoro ,     Zayniddin   Vosifiyning   Badoi   ul   vaqoye ,   Hofiz	
“ ” “ ”
Tanish   Buxoriyning   Abdullanoma   kabi   mumtoz   tarixiy   asarlari   fikrimiz	
“ ”
dalilidir.
37 Bundan   tashqari   Muhammad   Shayboniyxon   davrida   Binoiyning   Ajoyib   ul“
Maxluqot   geografik   asarini   ham   aytishimiz   mumkin,   deb   o tilgan   mavzuga	
” ‘
xulosa yasaladi.
XV asrning ikkinchi yarmida milliy   madaniy markazi bo lgan Hirot, XVI	
– ’
asrga kelib o z mavqieni yo qotdi, avval Shayboniy, keyinchalik esa Eron shohi	
’ ’
Safoviy hukmdorlarning chekka shaharlaridan biriga aylanib qoldi.
Bu   davrga   kelib   madaniy   va   adabiy   markazlik   roli   Samarqand   va   Buxoroga
ko chgandi.  	
’ Bu   shaharlarga   faqatgina   O rta   Osiyo   territoriyasidangina   emas,	’
balki   Eron,   Afg oniston,   Hindiston   shaharlaridan   ham   bu   yoki   u   sohalarning	
’
ishtiyoqmandlari   kelar   edilar.   Natijada   bu   o lkada   o sha   zamon   madaniyati   va	
’ ’
adabiyotining   turli   sohalarida   ancha     ko zga   ko ringan   vakillar   yashab   ijod	
– ’ ’
etishgan.
XVI   asrda   Movarounnahrda   adabiyot,   tarix   fani   me morchilik   va   tasviriy	
’
san at   rivojlanib   bordi.   Poeziya   juda   ravnaq   topdi.   Hasan   Buxoriy   Nisoriy	
’
(1566   yil)ning   Muzakkir   ul   -   ahbob   va   Mutribiyning   (1604     1605   yillar)	
“ ” –
Tazkiroti Shuaro  nomli O rta Osiyo antolgiyalari buning shohididir.	
“ ” ’
Bularda   Samarqand,   Buxoro,   Toshkent   va   O rta   Osiyoning   boshqa	
’
shaharlarida   yashab   ijod   qilgan   bir   necha   yuz   adabiyot     va   fan   arboblarining
nomlari   keltirilgan.   Antologiya   tuzilishi   bu   davrda   aholining   madaniy   saviyasi
yuksak ekanligini ko rsatadi.	
’
XVI   asrning   birinchi   yarmida   Movarounnahrda   O zbek   tilida   adabiy   va	
’
tarixiy   asarlarning   paydo   bo lishi   maroqli   hodisadir.   Tarixi   guzidayi	
’ “
Nuratnoma   shu   sohadagi   ilk   asarlaridandir.   Muhammad   Solihning	
”
Shayboniynoma   dostoni   ham   o zbek   tilida   yozilgan.   Bu   ikki   asar,   garchi	
“ ” ’
Shayboniyxonning   topshirig I   va   ishtiroki   bilan   yozilgan   bo lsada,   har   holda	
’ ’
O rta   Osiyo   xalqlarining   tarixi,   etnografiyasi   va   adabiyotiga   doir   faktlarga	
’
asoslangan juda qiziq materiallarni o z ichiga olgan. 	
’
XVI   asrda   yashab   ijod   etgan   shoirlardan   biri,   buyuk   shoir,   adib,   tarixchi   va
olim Boburdir.  Boburnomani A. Beverij Boburga shunday baho bergan edi: 
38  sahovatliligi, mardligi, talantligi, fanga, san atga muhabbati va ular bilan“… ’
muvaffaqiyatli   shug ullanishi   jihatidan   olib   qaraganda,   Osiyodagi   podsholar	
’
ichida Boburga teng keladigan birorta podsho topa olmaymiz .	
”
Bobur   12   yoshidan   boshlab   umrining   oxirigacha   deyarli   uzluksiz   urush   va
yurishlar bilan band bo ldi. Lekin, shunga qaramay, u keng va chuqur bilim olgan	
’
hamda   ajoyib   iste dodi   bilan   o z   davrining   yirik   madaniyat   arboblaridan   biri	
’ ’
bo lib yashagn  edi.  U  qaerda bo lmasin,  doimo ilm    fan, san at   va adabiyot	
’ ’ – ’
oqillari   bilan   yaqindan   aloqa   bog lar,   ularga   homiylik   qilar   va   turli   ilmiy  	
’ –
adabiy suhbatlar hamda munozaralar uyushtirar edi. 
Bobur   16     17   yoshlaridan   boshlab,   badiiy   ijodiyot   bilan   shug ulanadi.   U	
– ’
Boburnoma da 906   907 yillar (1449   1500 yillar) voqeasi haqida so zlar	
“ ” – – ’
ekan,  ul fursatlarda biror ikki qator bayt olishuv erdim, vam g azal tugamaydir	
“ ’
erdim  deydi. Bobur o zbek klassik adabiyotining, ayniqsa, Alisher Navoiyning
” ’
boy   adabiy   merosini   hamda   fors,   tojik   adabiyoti   ustoz   san atkorlarining   adabiy	
’
tajribalarini o rganadi. Boburni eng yirik va eng ajoyib asari uni  butun dunyoga	
’
tanitgan.   Yevropa   sharqshunoslari,   jumladan,   X.   Vamberi   tomonidan   Yuliy
Sezarning komentariyalari bilan bir qatorga quyilgan kitobi  Boburnoma dir. Bu	
“ ”
asar   tarixiy   manba   bo lishi   bilan   birga   o zbek   prozasining   qimmatli	
’ ’
yodgorligidir, shu bilan birga  Boburnoma  geografiya, etnografiya, tabiat, xalq	
“ ”
meditsinasi va boshqa ilmiy sohalar bo yicha ham qimmatli ma lumotlar beradi. 	
’ ’
Boburning   Boburnoma dan   tashqari   yana   bir   qancha   asarlari   bor,   bular	
“ ”
islom   dini   huquqshunosligi   va   shariyat   aqidalarini   bayon   etuvchi   Mubayyn	
“ ”
nomli   she riy   risolasi   Validiya   nomi   bilan   atalgan   tasavvufga   oid   kitobi	
’ “ ”
Xatti   Boburiy   nomi   bilan   mashhur   bo lgan   alfabit   jadvalidan   iborat.   Shular	
“ ” ’
jumlasidandir. Abdulla ibn Muhammadning  Zubdat ul asror  nomli tarixiy asari	
“ ”
XVI   asrning   birinchi   choragida   majburdir.   Unda   Shayboniyxonning   halok
bo lishiga   olib   brogan   sabablardan   biri     Shayboniylar   lageridagi   ziddiyatlar	
’ –
ochib ko rsatilgan. 	
’
Rashididdin   va   sharofiddin   Ali   Azdiyning   tarixiy   asarlari   o zbek     tiliga	
’
tarjima qilinadi. Ulug bekka bag ishlangan   Muntahabi Jome  va  Tavorixiy	
’ ’ “ ” “
39 shoxiy  degan asarning o zbek tiliga tarjima qilinganligi o zbek tilining ta sir” ’ ’ ’
doirasi kengayib borganidan dalolat beradi. 
O z   zamonining   tarixiga   doir   Sharafnomai   shoxiy   degan   katta   asarini
’ “ ”
Hofuz   Tanish   Buxoriy   yozgan   bo lib   siyosiy   voqealarga   boy.   Bu   asarda   O rta	
’ ’
Osiyoning ijtimoiy   iqtisodiy tarixiga oid juda ajoyib ma lumotlar bor. 	
– ’
Shuningdek, bu davrda ayrim Shayboniy hokimlari  adabiy asarlar  yaratishda
qatnashganlar.     Shayboniyxonning   o zi   ham   o z   zamonasining   o qimishli	
’ ’ ’
odami   edi.   Bu   haqda   X.   Vamberi   shunday   yozadi,   u   har   holda   o zining   Eroniy	
’
dushmanlari   tarafidan   ta sir   etilganidek,   nimani   hohlasa,   shuni   bajarib   yuruvchi	
’
vahshiy   bir   kimsa   emas   edi.   Masalan,   u   zamonning   ruhoniy   ulamolariga   katta
hurmat,   hatto   bolalarcha   itoat   qilib,   barcha   urush   safarlarida   o zi   bilan   barobar	
’
kichkina   go zal   kutubxonasini   olib   yurar,   Temur   kabi   bu   ham   doimo   diniy	
’
munozaralarga   qatnashgan.   Qur onning   ba zi   bir   oyatlari   haqida     Hirotning	
’ ’
nimqadam tafsifchilari bo lgan qozi Ixtiyor va Muhammad Yusufga e tiroz ham	
’ ’
bildirgan edi.
Shayboniyxon Bobur aytganidek, ma nosiz va lazzatsiz she rlar yozmagan,	
’ ’
balkim   go zal   she rlar   yozgan.   Shayboniyxon   tomonidan   1508   yilda   yozilgan,	
’ ’
chig atoy   Turkiy   tilidagi   Bahir   ul   xudo   (Haqqiqiy   yo lning   dengizi)   nomli	
’ “ ” ’
diniy   qasidaning   yagona   qo l   yozma   nusxasi   Angliyaning   Londondagi   Brinish	
’
muzeyi   kutubxonasida   saqlanmoqda.   Bu   qasidaning   bir   joyida   Shayboniyxon
shunday deydi:
Podsholig da Shayboniy faqrdan ayrilmag il,	
’ ’
Faqr shohi ikki olam ichra bo lur podsho.	
’
Tetri gar berdi seta Eroniy Turon,
Bandalik tavrin Shayboniy bermagil eldan daho.
Shayboniyxonning   she rlar   to plami   bo lgan   Devon   191   varaqdan	
’ ’ ’ “ ”
iborat   bo lib,   bugun   Turkiyaning   Istambul   shahridagi   To nqoni   saroyi	
’ ’
kutubxonasida   saqlanmoqda.   Sakkokiy,   Gadoiy,   Navoiy   an anasidagi   klassik	
’
chig atoy   Turkiy   she riyatini   davom   ettirgan   Shayboniyxonning   she rlarida	
’ ’ ’
diqqatni o ziga jalb qilgan hassos   shoirning Turkiston yurtiga bo lgan cheksiz	
’ – ’
40 muhabbatini   har   doim     tilga   olib   turganidir.   Turkistonning   Buxoro,   Samarqand,
urganch,   Yassi   shaharlari   nomini   o z   she rlarida   Shayboniyxonga   qadar   ko p’ ’ ’
ishlatgan boshqa shoir yo q desak sira yanglishmaymiz. Masalan:	
’
Jannati ma vo degan bog i Samarqand elim,
’ ’
Navsari a lo degan obi  Samarqand elim,
’
Yoki Buxoro haqida yizilgan
Bir zayolim bor ko ngilkim pirmu vafoiy atayin.	
’
Ul Buxoro sharida Ka ba tavofin aylayin.	
’
Shayboniyxon XVI asr adabiyotiga katta xissa qo shgan shoirlardan biridir. 	
’
Shayboniylar zamonida fan keng rivojlandi. Hatto sonlarni zarb qilish haqida
izoh   berilgan   Hisob   usullari   risolasi   XVI   asrga   mansub   asardir.   1593   yilda	
“ ”
Amin   Ahmad   Roziy   Haft   iqlim   (Etti   iqlim)   degan   jo g rofiy     biologic	
“ ” ’ ’ –
lug at   tuzdi.   Mutrabiyning   dunyo   xaritasi   kashf   qilingan.   Tazkiroti   shuaro	
’ “ ”
ham   taxminan   shu   vaqtlarda   yozilgan.   Bu   davrda   meditsina   sohasida   qilingan
ilmlar   sezilib   turardi.   1541   yilda   Muhammad   Husayn   Ibn     Al     Me roni   as-	
– ’
Samarqandiy tibbiy va farmakalogiya ruyxatiga oid ilmiy asar yozib, o ta dorivor	
’
o simliklardan   dori   tayyorlash   va   saqlash   uchun   ishlatiladigan   idishlarning	
’
rangdor   nafis   syr atlar   ilova   qilindi.   XVI   asr   Qozilarning   hujjatlaridan   biz	
’
Samarqandda   tabiblar   ko z   kasalliklarini   davolash   ishlari   bilan	
’
shug ullanganliklarini   bilamiz.   Ko z   tabibi   Shoh   Ali   ibn   Sulaymon   Navro z	
’ ’ ’
Ahmadxon   huzurida   ishlagan.   Samarqandda   Ko chkinchixon   zamonida   Hirotlik	
’
tabib   Sulton   Ali   ishlagan.   U   kasalliklar   va   terapiya   haqida   umumiy   ma lumot	
’
beradigan  Tabiblik dasturlamasi ni yozgan.	
“ ”
Shayboniylar   davrida   ko p   asarlar   o zbek   tiliga   tarjima   qilingan.   Kitobga	
’ ’
qiziqish zo rligidan kutubxonalar tashkil qilingan. 	
’
XVI   asrda   hattotlik   san ati   juda   yuqori   darajada   rivojlandi.sulton   Ali	
’
Mashxadiy,   Mir   Ali   Xiraviy,   Muhammad   ibn   Ishoq,   ash   Shixobiy   va   boshqalar
mashhur   xusnixat   ustalari   edilar.   1586     1587   yillarda   Darvesh   Muhammad   ibn	
–
Do stmuhammad Buxoriy polisrafiya san ati nazariyasiga oid asar yozgan. 	
’ ’
41 Bu davrda yozilgan asarlar suratlar bilan bezatilgan. Bunday asarlar jumlasiga
Fathnoma ,   Tarixi   Abulxayrxoniy     1521   yilda   tuzilgan.   Alisher   Navoiy“ ” “ ”
asarlarining   ruyxati   1562     1563   yilda   ko chirilgan   Tavorixi   guzidayi	
– ’ “
nusratnoma ni   ko rsatish   mumkin.   Bu   asarlarni   bezashda   ishlatilgan	
” ’
minatyuralar O rta Osiyo moddiy madaniyatini aks ettiradi. 	
’
Bu davrdagi musvvirlar ijodini tadqiq   qilgan G. A Pugachenkova XVI asrda
O rta Osiyoga xos alohida minatyura rassomligi paydo bo ldi, deb aytgan edi.	
’ ’
Shayboniylar   xuddi   Temuriylar   singari     nihoyatda   o qimishli   madrasa	
’
ta limini   olgan,   dunyoviy   va   dininy   bilimlarni   egallagan,   harbiy   san atda   ham,	
’ ’
she riy   san atda   ham   iste dodli,   ijodkorlar   bilgan,   hatto   forschani   go zal
’ ’ ’ ’
yozishni mukammal egallagan. Xullas, ziyoli davlat arboblari bo lishgan. 	
’
Shayboniylar   davrida   ilm     fan,   madaniyat,   adabiyot   va   san at,	
– ’
me morchilikning   ravnaq   topishida   sulola   vakillarining   ibratli   shaxsiy   ta sirlari	
’ ’
ham   zarvorlidir.   Mamlakatning   turli   tomonlaridan   taniqli   shoir,   tarixchi   va
olimlarning   Shayboniyni   qora   tortib,   panoh   izlab   Buxoroga   kelishlari   va
layoqatlariga   qarab   mansab   hamda   uy   joy   va   etarli   mablag   bilan	
’
ta minlanishlari,   izzat     ikrom   topishlarining   boisiham   ana   shundadir.	
’ –
Muhammad   Shayboniyxon,   Ubaydulloxon,   Rustam   Sulton,   Abdulazizxon   va
Jahongir   Sulton   shoir   bo lishgan,   o zbekcha   va   forscha   she rlar   yozishgan.	
’ ’ ’
Abdullaxon   I   esa   musiqashunos,   sozanda   va   astronomiya   bilan   shug ullangan.	
’
Abdullaxon   II   Qur oni   karimni   tafsir   qilishda   hadisi   shariflarni   tahlil   va   talqin	
’
qilishda   din   peshvolarining   fan   olamlariga   sazovor   bo lgan .Bu     ta rifu	
’ … ’
tavsiflarimiz   shunchaki,   quruq   gaplar   emas,   balki   o sha   davrda   zamondoshlari	
’
bo lmish   taniqli   mualliflar   tomonidan   yozib   qoldirilganxolis   fikrlardir.   Misol	
’
tariqasida   bu   bu   kitoblardan   ayrimlarini   Kamoliddin   Binoiyning
Shayboniynoma , Fazlulloh ibn Ro zbexonning  Mehmonnomai Buxoro  va	
“ ” ’ “ ”
Suluk   al   -   muluk ,   Mulla   Shodining   Fathnoma   (Shayboniyxonning
“ ” “ ”
tarjimoiy   holi   she riy   tarzda   hikoya   qilinadi)   va   Tavorixi   guzidom   nusratnoma	
’
(o zbek   tilidagi   nasriy   asar),   Abdulla   ibn   Muhammad   ibn   Ali   Nasrulloning	
’
Zubdat   ul   -   osor   (o zbek   tilida),   Hofuz   Tanish   ibn   Mir   Muhammad   al  	
“ ” ’ –
42 Buxoriyning   Shartnomai   shohiy   (bu   asar   Abdullanoma   nomi   bilan“ ” “ ”
mashhur),   Muhammad   ibn   Valining   Bahr   ul   asror ,   Zayniddin   Vasifiyning	
“ – ”
Badoe ul vaqoe  degan asarini keltirishimiz mumkin. Bu ruyxatini yana davom	
“ ”
ettirish   mumkin,   lekin   shu   nomi   tilga   olingan   mumtoz   tarixiy   va   memuar
asarlarning o ziyoq shayboniylar davrida ham bo lganidek, tarix fani ancha rivoj	
’ ’
topganini   ko rsatadi.   Biroq   farqi   shundaki,   temuriylar   davrida   tarixiy   kitoblar
’
ko plab forscha yozilgan bo lsa, shayboniylar zamonida esa o zbek tilida ham	
’ ’ ’
ta rif etiladi. 
’
Shayboniylar   davrida   kitobat   ishlariga   qo lyozmalarni   husnixat   bilan	
’
ko chirish   yo li   bilan   nusxani   ko paytirish,   ularni   voqeaband   miniatyuralar	
’ ’ ’
bilan bezatish, chiroyli va chidamli muqovalarga jamlashga katta e tibor berilgan.	
’
Shu   tariqa,   Alisher   Navoiy   homiyligida   Kamoliddin   Behzot   va   uning   safdoshlari
tomonidan yaratilgan Hirot rassomchilik maktabi vujudga keladi. Zotan bu davrga
kelib,   bu   ham,   o zbeklarning   bu   boradagi   markazi   ham   Hirotdan   Buxoroa	
’
ko chgan   edi.   Shayboniylardan   Abdulazizxon   va   Abdullaxon   IIning	
’
kutubxonalari   o sha   zamon   musulmon   Sharqidagi   eng   yirik   kitob   xazinalaridan	
’
edi. 
Shayboniylar   davrida   ham   temuriylar   zamonidagi   yuksalishning   ruhi
so nmagan   edi.   Nafaqat   poytaxt   shaharlar   bo lmish   Samarqnq   va   buxoroda,	
’ ’
balki   shular   bilan   bir   qatorda   mamlakatning   barcha   viloyatlarida   halqimizning
bunyodkorlik   ishlari   davom   etar,   barcha   viloyatlarimizda   ham   bizkim   o zbeklar	
’
bag ridan   etishib   chiqqan   iste dodli   olimlar,   shoirlar,   tarixchilar,   ulamolar,	
’ ’
san atkorlar va shu kabi madaniyat, ilm   fan, adabiyot va san at ahli samarali
’ – ’
va barakali faoliyat ko rsatar edilar. Chunki bizkim o zbeklarning birlashgan va	
’ ’
markazlariga   o z  milliy  davlati  dovrug i   etti       iqlimga   etgan  Buxoroi   sharifday	
’ ’
poytaxti   bor   edi,   Qoraxoniylar   saltanatidan   so ng,   ya ni   1212   yildan   keyin	
’ ’
oradan   uch   yarim   asr   o tgach,   Buxoro   poytaxtlik   maqomiga   erishgan   edi.	
’
Musulmon   sharqidagi   an anaviy   udumga   ko ra   sulolaga   asos   solgan   shaxs
’ ’
sulolaboshi   nomi   bilan   atashuvchi   Shayboniylar   davlati   ibtidodidan   eng   qadim
zamonlardan   Turon   deb   milodiy   539   yildan   ham   Turon,   ham   Turkiston   deb
43 nomlanib   kelayotgan   mamlakatimizga   angi   nom   berdi:   O zbekiston     deb   atala’
boshladi.   Shayboniylarning   tarixiy   xizmatlaridan   biri,   aytish   mumkinki,
qaytarilmas   xizmatlaridan   biri   shuki,   Turkiston   deganda   barcha   turkiy   xalqlarga
ma lum   darajada   o ziga   xos   belgi   va   xislatlri,   turmush   tarsi   va   boshqa   shu	
’ ’
kabilar   bilan   farqlanuvchi,   xullas   o z   milliy   qiyofasiga   ega,   bizkim	
’
o zbeklarning mamlakati tushuniladigan bo ldi. Bu chindan  da qaytarilmas va	
’ ’ –
tarixiy  voqea   bo lib,  allaqachonlardir  dunyoga  kelgan   kamolotga   etib,  o zligini	
’ ’
namoyon qilgan Turonu Turkiston zaminiga tup quyib palak yozgan xalqa, bizkim,
o zbeklarning vataniga xuddi oltin uzukka yoqut ko z qo yilganidek munosib,	
’ ’ ’
mazmundor va sharafli nom berilgan edi: O zbekiston!!!	
’
Me morchlik     qurilish   san atining   yuksak   pog onasi.   Go yo,   unda	
’ – ’ ’ ’
davriy taraqqiyot- sivilizatsiyaning qiyofasi aks etda. U davrning vakili bo lmish,	
’
jamiyatning  foydalilik  chidamlilik  va  go zallik  haqidagi  ko tarinki   g oyalarini	
’ ’ ’
o zida   saqlab     qolishi   mumkin.   Me moriy   yodgorliklar   qiyofasida   tarixini	
’ ’
o ziga   xos   tosh   kitobi   shakllanadi,   qo l   bilan   yaratilgan   musiqa   timsoliga
’ ’
aylanadi.
O zbekiston me morchiligining tarixiy ildizlari uzoq asrlarga borib taqaladi.	
’ ’
Tarixga   nazar   tashlar   ekanmiz,   So g d,   Baqtriya,   Xorazm   kabi   ilk   davlar	
’ ’
davridan boshlab, to Temurgacha va undan so bg me morchilik borasida muhim	
’ ’
ulkan   qurilishlar   amalgam   oshirilganligiga   shohid   bo lamiz.   Ayniqsa,   Temur   va	
’
temuriylar   davrida   me morchilik   o z   davrini   rivojining   yuksak   cho qqisiga	
’ ’ ’
erishdi. 
O zbek   me morchiligida   shayboniylar   temuriylardan   keyin   eng   katta   hissa	
’ ’
qo shgan   sulola   sanaladi.   Shayboniylar   Temur   va   temuriylar   davridagi	
’
me morchilik   an analarini   davom   ettirdilar,   XVI   asrdan   bizgacha   ko pgina
’ ’ ’
arxetuktura   yodgorliklari   ko proq   dininy   maqsadlarga   mo ljallangan   jamoat	
’ ’
binolari     masjidlar,   madrasalar,   mozorlar,   shuningdek,   savdo     sotiq   uchun	
– –
belgilangan binolar etib kelgan. 
Shayboniylar  davri  me morchilikda ustalarning ijodi  hajmini  qisqartirish va	
’
soddalashtirish   hisobiga   ko pgina   binoning   dekarativ   pardozini   zaiflashtirish
’
44 evaziga, asosan gumbazsimon toshlarning me moriy formalari va ularni qurishda’
omilkorligi   ko zga   tashlanadi.   Bu   me mor   ustalarning   katta   iste dodga   ega	
’ ’ ’
ekanliklarini,   materialni   va   qurilish   texnikasini   juda   bilimdonlari   ekanliklarini
ko rsatadi. 	
’
Shayboniylar   davrida   eng   yirik   binolar   Buxoroda   qurilgan.   Bu   davrda
Buxoroning iqtisodiy va siyosiy obro sini  oshishi  shahar aholisining ko payishi	
’ ’
uning   kengayishiga   sabab   bo ldi.   Ma lumki,   me morriy   qurilishlarda   nafaqat	
’ ’ ’
shayboniy hukmdorlar, balki saroy a yonlari ham aktiv ishtirok etganlar. Masalan,	
’
Samarqandda   Muhammad   Shayboniyxon,   Abu   Saidxonlar   madrasalar
qurdirganlar.   Muhammad   Shayboniyxon   bundan   tashqari   Yassi   shahrida   jome
masjidi   qurdirgan.   Balx   shahri   qal asining   devorini   ta mirlashtirgan.   Uning
’ ’
vorislari   davrida   mazkur   faoliyat   davom   ettirildi.   Xususan   Abdullaxon   va
Abdullaxon II davrida Buxoro shahri yangi devor bilan o rab olindi. 	
’
XVI   asrda     qurilgan   juda   ko p   monulintal   binalar   shaharni   yanada   bezadi/	
’
Samarqandda Bibixonim masjididan  keyingi  rinda turuvchi masjidi Kalon bunga	
‘
misol   bo la   oladi.   Masjidi   Kalon   o zining   tarixiga   ko ra   Temur   Bibixonim	
’ ’ ’
masjidini   takrorlaydi:   hovlissi   to g ri   burchakli,   atrofi   ayvon   bilan   o ralgan,	
’ ’ ’
shuningdek,   hovlini   g arb   tomonidan   katta   darvoza   qarshsiga   mehrob   ustida	
’
monumental   yirik   binosifatida   ko kka   ko tarilib   turgan   qurilishining   bosh	
’ ’
qismida   alohida   ko zga   tashlanib   turadi.   Binoning   bu   qismi   tetjida   baland	
’
havorang gumbaz bor. 
1536     35   yillarda   Masjidi   Kalon   qarshisida   Mirarab   madrasasi   qurildi.   Bu	
–
katta   madrasa   Ubaydullaxonning   mablag lariga   Mirarab   deb   atalgan   nufuzli	
’
shayx Abdulla Yamonli uchun qurilgan. Ma lumki, Shayboniyxon shahid ketgan.
’
1510   1520 yillarda amakim Ko chkichixon 1530   1533yillarda uning o g li	
– ’ – ’ ’
Abu Said Shayboniylar  davlatini boshqaradi. Biroq ularda ichki nizolarni bartaraf
etishda Safoviylar davlatidek qudratli tashqi g animga qarshi urash olib borishda	
’
shijoatu   o quv etishmaydi. 	
– ’
Ana   shunday   tarixiy   sharoitda   tarix   maydoniga   Muhammad
Shayboniyxonning   jiyani   Ubaydullo   Sulton   chiqadi.   U   g ayratli,   o quvli   davlat	
’ ’
45 arbobi   va   shijoatli   lashkarboshi   edi.   1533   yil   xonlik   mansabini   egallagan
Ubaydullaxon mamlakatni  rasman poytaxt Samarqanddan emas, balki  Buxorodan
turib boshqardi.
1530 yili, Ubaydullo Sultonxon noibi bo lgan bir paytda ham, uning o ziga’ ’
ham   fikr   do sti   Mir   Arabga   og ir   bir   sinovdan   o tishga   to g ri   keladi.	
’ ’ ’ ’ ’
Safoviylarning   qizil   boshlilardan   iborat   katta   qo shini   mamlakatimizga   bostirib	
’
kirib   to   G ijdivongacha   etib   keladi,   Ubaydullo   Sulton   o z   qo shini   bilan	
’ ’ ’
dushmanga   qarshi   chiqadi.   Birinchi   to qnashuv   jang   taqdirini   hal   qila   olmaydi,	
’
sababi dushman qo shini son jihatidan o zbek qo shinidan ortiq edi, Ubaydullo	
’ ’ ’
Sultonning qo shini kam sonli bo lgani uchun ertasi kuni bo lajak jangda qo li	
’ ’ ’ ’
baland   kelishi   amri   mahol   bo lib   qoladi,   lashkar   orasida   tushkunlik   yuz   bera	
’
boshlaydi.   Ana   shunday   qaltis   bir   vaziyatda,   kech   oqshom   paytida   Mir   Arab
Hazratlari   qo shin   qoshida   shunday   bir   nutq   irod   etadilarki,   bundan   lashkarlar	
’
o ta   mutassir   bo ladi,   ruhi   ko tariladi   va   o sha   xuftondayoq   tungi   hujumga	
’ ’ ’ ’
o tib   dushman   ustidan   to la   g alaba   qozonadi.   Turkistonning   mustaqilligi,
’ ’ ’
halqimizning   erki,   dini     mashabi,   or     nomusi,   iftixori   saqlanib   qoladi,	
– –
Ubaydullo   Sultonni   bu   g alaba   uni   ma naviy   ilhomxhisi   Mir   Arabga	
’ ’
bag ishlaydi, keyinchalik shu g alaba sharafiga yangi madarasa qurishga farmon	
’ ’
beradi.   Bu   madrasa   Buxoroni   Buxoro   qilib,   unga   ko rk   bag ishlab,   ma rifat,	
’ ’ ’
ruhoniyat o choqlaridan biri bo lib kelayotgan Mir Arab madrasasidir. 	
’ ’
Madrasa qurilishi 1530 yili boshlab yuboriladi. Qurilishda xalqimizning turli
qatlamlari,   hunarmandlardan tortib tolibi, ilmlargacha, o sha  jangda qatnashgan	
’
g oliblardan tortib ruhoniylargacha qatnashadi, chunki mag lub bo lib imon 	
’ ’ ’ –
e tiqodidan   ayrilib   qolish   xavfidan   qutulishisevinchi   .0shun0day   qimmatli,
’
shunday safarbarlikni keltirib chiqargan edi.
O z   yirikligi   va   arxitektura   sifatlari   bilan   katta   qimmatga   ega   bo lgan	
’ ’
binolar XVI asr   Buxoroning atroflari ham qurilgan. Sulton   qishlog idagi   bir 	
’ –
biri   bilan   ikki   qavvatli   ark   orqali   birlashtirilgan.   Bahouddin   qishlog idagi	
’
mashhur xo ja Bahouddin Naqshbandining mozori oldida qurilgan katta gumbazli	
’
xonaqo, hokimi Mulla Mir qishlag idagi masjidlar shular jumlasidandir. 	
’
46 Samarqand   arxitektura   sohasidagi   ijod   hatto   temuriylar   bilan   Shayboniylar
o rtasida   hokimiyat   uchun   kurash   avj   olgan   paytda   ham   to xtashadi.’ ’
Shayboniyxon   davrida   madrasa   va   Zarafshonda   qoldiqlari   g isht   arki	
’
ko rinishida   bizning   kunlarimizgacha   etib   kelgan   suv   taqsimlovchi   ko prik	
’ ’
qurildi.   XVI   asrning   diqqatga   sazovor   qurilishlari,   shuningdek,   Karmanada   va
Toshkentda saqlanib qolgan. 
Grajdan   arxitekturasi   yodgorliklaridan   ko prik   va   sardobalardan   tashqari	
’
Buxoroning   bozor   ko chalari   chorrahalarida   qurilgan   naqshli   beshta   bino,	
’
ayniqsa,   katta   diqqatga   sazovordir.   Bu   binolar:   Toqi   Sarofon,   Toqi
Telpakfurushon, Toqi Zarafshon va bizgacha etib kelmagan, Toqi Tirgdan hamda
Toqi   Urufurushondir.   Bu   hashamatli   binolar   tipi   Abdullaxon   nomli   tepasi   yopiq
katta  bozor   bilan  birga  poytaxtning   markaziy   qismini   hamisha   gavjum   bozorning
tashqi   arxitektura   ko rinishini   tashkil   qilar   edi.   Grajdan   arxitekturasi   asarlaridan	
’
juda yaxshi va hozirgacha ishlab turgan. Sarafon hammomini ko rsatish mumkin.	
’
Buxoroning arxitektura binolarini ichki va tashqi tomonining bezagida turli tuman
usullar   qo llanilar,   ammo   tayyor   suratga   qarab   maxsus   qurilgan   turli   rangdagi	
’
koshinlardan   iborat   bo lgan   sirli   uymakor   mozoika   XVI   asrda   juda   qimmatga	
’
tushuvchi   va   ko p   mehnat   talab   qiluvchi   usul   sifatida   ancha   kam   qo llanilardi.	
’ ’
Naqshning   relvori,   qismlariga   tillo   suvi   berilar,   fon   ko k   yoki   yashil   ranglarga	
’
bo yalar,   mayday   gullar   va   naqshlar   ham   shunga   qarab   bo yalardi.   Bularning	
’ ’
barchasi   go yo   mayday   gulli   armomentga   ega   bo lgan   yashil   yoki   ko k	
’ ’ ’
maydonga tilla naqshlar yoyilib tashlanganday tasavvur hosil qilardi. Toshga naqsh
ishlash   Buxoro   muzeyida   saqlanuvchi   kulrang   marmardan     ishlangan   ajoyib  qabr
toshlaridan ma/lum. Bu toshlar boshdan oyoq juda yaxshi ishlangan va sinchiklab
o yilgan   gullar   armament   bilan   hamda   kalligrafik   qoidalarga   qat iy   buysunib	
’ ’
o yilgan yozuvlar bilan qoplangan. 
’
Umamna,   XVI   asrda   me morchilik   sohasida   ham   ulkan   ishlar   qilindi.   Turli	
’
maqsadlar   uchun   ko pdan     ko p   grajdanlik,   madaniy   va   injenerlik   binolari	
’ – ’
qurildi.   Bu   binolar   O rta   Osiyoda   me morchlikning   shu   asarda   injenerlik   va
’ ’
texnik   badiiy   jihatdan   yuksak   mahorat   darajasiga   erishganidan   me morchilikni	
’
47 rivjlantirishda   yangi   yo l   kashf   etilganidan   dalolat   beradi.   Afsuski,’
karvonsaroylar,   rastalar,   masjid     madrasa,   ko priklar   bino   qilgan   xalq	
– ’
ustalarining   nomlari     bizning   zamonamizga   etib   kelmagan,   ayrimlarini   hisobga
olmaganda,   masalan,   1541     1545   yillarda   Kafolat   shogird   maqbarasini   qurgan	
–
me mor G ulom Husaynning nomi saqlanib qolgan. 	
’ ’
O rta   Osiyoda   shu   davrda   srajdanlik   ahamiyatiga   molik,   har   turli   savdo	
’
rastalari, ariq va kanallar, ko prik solish ishlari keng quloch yoydi. Shayboniyxon	
’
davrida   yangi   karvon   saroylari   solindi.   Masalan,   G ijduvon   Buxorodagi   Tilla	
’
Kalon   hammomlar   solindi.   Jenkinsonning   garlariga   qaraganda,   Buxoroda
hammomlar  shunday  ustalik bilan  solinganki bunaqa hammom dunyoda yo q. 	
’
XVI   asr   nafaqat   Buxoro,   Samarqand   shaharlariga   katta   e tibor   qilindi,	
’
balkim   boshqa   shaharlarda   ham   katta     katta   binolar   qurildi.   Yassada   masjid,	
–
Qarshi shahri daryo yonida saroy, sovrinda madrasa qurildi. 
XVI   asrning   eng   yirik   me morchilik   inshoatlaridan   biri   Termiz   nohiyasi	
’
Namuna  jamoa xo jaligi territoriyasida  Kokildara  (Kokildor ota) bo lib,	
“ ” ’ “ ” ’
mavzoliy   xonaqo   hisoblanadi.   O sha   vaqtda   rasm   bilan   nafis   panjara   va   ayvon	
’
xuddi shu Kokildora mabzoleyida ham bor. 
II.2. a )   Mavzuga doir  bir soatlik d ars ishlanmasi
Mavzu:  Shayboniyxon davlatining tashkil topishi. 
Movoraunnahrdagi ijtimoiy, iqtisodiy, siyosiy hamda madaniy hayot. 
Darsning maqsadi:
A)   Ta limiy   vazifasi	
’ :   O quvchilarga   Shayboniylar   davlatining   tashkil	‘
topishi,   shu   davrda   hukmronlik   qilgan   hukmdorlar   haqida,   Shayboniylar   davrida
mamlakatdagi   ijtimoiy,   siyosiy,   iqtisodiy   va   madaniy   ahvol   haqida   chuqur   bilim
berishdan iborat.
B)   Tarbiyaviy   vazifasi :   O zbek   xalqiga   nisbatan   muxabbatda   tarbiyalash
‘
Ona   Vatanga   bo lgan   muxabbatni   uyg otish,   o sha   davrdagi   hukmdorlarning	
‘ ‘ ‘
yaxshi   fazilatlaridan   o rnak   olish.   Tarixiy   yodgorliklarni   asrabg avaylashga	
‘ ‘
o rgatish.	
‘
48 V)   Rivojlantiruvchi     ta limi’ :   Oldingi   darslarga,   o quvchilarga   suyangan	‘
holda   ular   o zlashtirgan   bilimlar   asosida   yangi   mavzuning   mohiyatidan   kelib	
‘
chiqib, o quvchilar  bilimini rivojlantirishdan iborat.	
‘
G) Foydalanilgan adabiyotlar:
Azamat Ziyo  O zbek davlatchilik tarixi , Z.M. Bobur  Boburnoma,    M.	
“ ‘ ” “
Solih  Shayboniynoma ,  O zbekiston tarixi  darsligi 	
“ ” “ ‘ ”
D)   Darsni   jihozlash :   O zbekistonning     siyosiy   xaritasi,   Shayboniyxon	
‘
davrining siyosiy xaritasi, xonliklarning bo linishi xaritasi, ko rgazmali qurollar,	
‘ ‘
suratlar va badiiy tarixiy adabiyotlar.
E) Dars turi : Aralash dars
1. Darsning borishi:
A) Darsni tashkil qilish
B) Yo qlama yilish, o quvchilarni darsga tayyorlash	
‘ ‘
V)   O tilgan   mavzu   yuzasidan   o quvchilar   bilimini   tekshirish   va
‘ ‘
baholash
2. Yangi mavzu:  Shayboniyxon davlatining tashkil topishi 
A) Mavzuni bayon qilish rejasi:
1. Dashti Qipchoqdagi siyosiy vaziyat
2. Shayboniylar davrida Movoraunnaxr
3. Xulosa.
    B) O qitish metodikasi:	
‘
           O qituvchining jonli nutqi, suhbat, munoazar va tahlil.
‘
3. Yangi mavzuni bo yicha o quvchilarning bilimini mustahkamlash	
‘ ‘
Savollar:
1.   XV   asrning   ikkinchi   yarmida   Dashti   Qipchoqda   siyosiy   vaziyat   qay
ahvolda edi?
2. Movoraunnahrdagi xalk ommasining turmush tarzini so zlab bering	
‘
3.   Madaniy   hayotni   siz   qanday   tushunasiz   va   Shayboniylar   davrida
qanday edi?
49 Xulosa
Xulosa   qilib   shuni   aytish   mumkinki,   Temuriy   Mirzolarning   o rtasida‘
boshlanib   ketgan   o zaro   janjallar   taxt   uchun   kurashishlar   oqibatida   Temuriylar	
‘
davlati   parchalanib   ketdi.   Buning   asosiy   sabablaridan   biri   avvalambor   Temuriy
Mirzolar   o rtasida   o zaro   taxt   talashishi   juda   kuchayib   ketdi.   Natijada	
‘ ‘
Temuriylar davlati  zaiflashdi  va kuchsizlanib qoldi. Ayni shu paytlarda Dashti  	
–
Qipchoqda   Shayboniyxon   parchalanib   ketgan   Abulhayrxon   davlatini   tiklash
harakatida edi.
Ko pgina   janglardan   so ng   o zbek   qabila   va   qavmlari,   urug lar   unga	
‘ ‘ ‘ ‘
ishonib   uning   atrofiga   birlashdi.   Dastlabki   paytlarda   Shayboniyxon   Temuriy
hukmdorlar   xizmatida   bo ldi.   O tror,   Sig noq,   Arquq,   Savron   kabi	
‘ ‘ ‘
shaharlarning     Shayboniyxonga   sovg a   qilinishi   uning   harbiy   kuchini   yanada	
‘
oshirdi.   Temuriylar   xizmatida   bo lgan   Shayboniyxon   ularning   ichki   siyosatini	
‘
zimdan   kuzatdi   va     o rgandi.   Temuriylar   davlatining   kuchsizlanishidan	
‘
foydalangan Shayboniyxon bu sulola hukmronligini batamom tugatishga kirishadi.
1499-1509-yillarda   olib   borilgan   yurishlaridan   keyin   butun   Movoraunnahr   va
Xuroson qo lga kiritildi. Shu tariqa katta hududni egallagan Shayboniyxon davlati	
‘
tashkil   topdi.   Egallagan   hududlar   Shayboniylar   sultonlariga   bo lib   berildi.     Bu	
‘
paytda   Eron   hukmdori   Shoh     Ismoil   Movoraunnahr   yerlarini   bosib   olishga   ko z	
‘
tikkan edi. 1509-yilning oxirida Shoh Ismoil Xirotga qo shin tortdi. 1510-yilning	
‘
fevralida   Marv   yaqinida   ikki   qo shin   to qnashadi.   Lashkar   jihatidan   ustun	
‘ ‘
bo lgan     Eronliklar   jangda   g alaba   qozonadi.   Shayboniyxon   jangda	
‘ ‘
qahramonlarga   halok   bo ladi.   U   dinimiz   yo lida   Eron   bosqinchilariga   qarshi	
‘ ‘
kurashda   jonini   qurbon   qiladi.   Shayboniyxon   Amir   Temurdan   keyin   mamlakat
hududini kengaytirgan oxirgi lashkarboshi edi. 
Shayboniyxon o limidan keyin uning amakisi Ko chkinchixon (1510-1530),	
‘ ‘
uning   o g li   Abu   Saidxon   (1530-1533),   Shayboniyxonning   ukasi   Mahmud	
‘ ‘
Sultonning   o g li   Ubaydullaxon   (1533-1539),     Ko chkinchixonning   ikkinchi	
‘ ‘ ‘
o g li     Abdullaxon   (1539-1540),   xokimiyatni   boshqardi     1540-yildan	
‘ ‘
Movoraunnahrda qo sh xokimiyatchilik vujudga keldi. Buxoroda Abdullaxonning	
‘
50 o g li   Abdulazizxon   (1540-1550),   Samarqandda   Ko chkinchixonning   o g li‘ ‘ ‘ ‘ ‘
Abdulatif   (1540-1551)   Navro z   Ahmadxon   (1551-1556),   Pirmuhammadxon	
‘
(1557-1561),   Iskandarxon   (1561-1583),   Abdullaxon   II   (1583-1598),
Abdulmo minxon   (1598),   Pirmuhammadxon   II   (1598-1601)   Movoraunnaxrda	
‘
xukmronlik qildi.
Shayboniylar   davlatida   katta   qurilish   ishlari   olib   borildi.   Shayboniyxon
madrasasi,   Abdurahim   Sadr   madrasasi,   Baroqxon   madrasasi,   Masjidi   Kalon,   Mir
Arab, Abdullaxon, Ko kaldosh kabi madrasalar buning yorqin namunalaridir.	
‘
Adabiyot   sohasida   Muhammad   Solih,   Kamoliddin   Binoiy,   Hofiz   Tanish
Buxoriy,   Xasan   Nasoriy,   Zayniddin   Vosifiy,   Abul   Abbos   Muhammad   Tolib,
Siddiqiy,   Baxriddin   Kashmiriy,   Mutridiy,     Mushfiqiy     xukmdorlardan	
–
Shayboniyxon, Ubaydullaxon kabi shoirlar va fan arboblarining jahon madaniyati
xazinasiga qo shgan hissasi benihoya kattadir.	
‘
4. Uyga vazifa beriladi.
II.2. b)  Dars natijalari va mulohazalar
Men,   bitiruvg malakaviy   ishimni   yoritish   jarayonida   mavzu   yuzasidan   ikki	
‘
parallel   sinfda   sinov   darsini   o tkazdim.   Bunda   bir   mavzuni   ikki   usulda   amalga	
‘
oshirdim.   Birinchi   darsda   asosiy   e tiborni   o quvchilarga   ko proq   ma lumot	
’ ‘ ‘ ’
berish uchun mas uliyatni o z zimmamga oldim. Ikkinchi darsda esa mas uliyat	
’ ‘ ’
o quvchilar   zimmasiga   yuklandi,       ya ni   ko proq   o quvchilar   mavzuni	
‘ ’ ‘ ‘
yoritishga   jalb   etildi.   Natija   shuni   ko rsatdiki,   birinchi   darsda   erisha   olmagan	
‘
rejamga   ikkinchi   darsda     erishdim.   Sababi   birinchi   darsda   ko proq   o quvchilar	
‘ ‘
51 tinglovchi   vazifasini   bajardi.   Ikkinchi   darsda   ular   hal   qiluvchi   vazifani   bajardi.
YA ni   ular   faol   ishtirok   etdi.   Jumladan,   badiiy,   tarixiy   adabiyotlardan   parchalar’
o qidi va mazmunini gapirib berdi.	
‘
Tajriba natijasida men quyidagi  mulohazani aytmoqchiman:
Darsda ko proq o quvchilar faolligini oshirish kerak.	
‘ ‘
Muammoli vaziyatlar yaratish yaxshi samara beradi.
Yangi   mavzuni   bayoniga   qadar   o quvchilarda   ma lum   bir   tasavvurlar	
‘ ’
shakllanishiga erishish lozim.
O quvchilarning tasavvuri asosida  ular ongida mavzuga doir tushunchalarni	
‘
shakllantirish oson kechadi.
Yangi   mavzuni   bayon   etilishida   o qituvchi   o z   oldiga   mas uliyatni   xis	
‘ ‘ ’
etishini unutmasligi uning asosiy yutug i deb hisoblayman.	
‘
X U L O S A . 
XV   asr   oxiri   XVI   asr   boshlarida   temuriy   Mirzolarning   o rtasida   boshlanib	
’
ketgan   o zaro   janjallar   taxt   uchun   kurashishlar   oqibatida   temuriylar   davlat	
’
parchalanib ketdi. Natijada Shayboniyxon Movoraunnahr xalqlari hayotida muhim
o zgarishlar yasagan Shayboniylar davlatini tashkil qildi.  O zbekiston  tarixi	
’ “ ’ ”
darslarida   bu   davrdagi   ijtimoiy     iqtisodiy   va   siyosiy   ahvolni   o rganish   va   uni	
– ’
52 o quvchilar   ongiga   singdirish   maqsadida   olib   borilgan   tadqiqot   ishida   quyidagi’
xulosalarga kelindi. 
- Shayboniyxon   1499     1509   yillarda   olib   borilgan   yurishlaridan   keyin	
–
butun   Movoraunnahr   va   Xurosonni   qo lga   kiritdi.  	
’ Shu   tariqa   katta
hududni   egallagan  Shayboniyxon  davlati  tashkil   topdi.  O quvchilarga	
’
bu davlatning tashkil topishi sabablari va tmuriylar davlatining inqirozi
oqibatlari faktlar bilan taxlil qilib berildi;
- Shayboniyxon   avlodlari   davrida   ijtimoiy   –   iqtisodiyhayot,   ichki   va
tashqi   savdo,   hunarmandchilik,   qishloq   xo jaligi   rivoj   topib   O rta	
’ ’
Osiyo   tarixida   yangi   sahifa   ochdi.   Turkistonning   xonliklarga   bo linib	
’
ketishi   arafasida   yuz   bergan   o zgarishlar   aholining   ijtimoiy	
’
farovonligin oshirdi;
- Shayboniylar   davrida   etnik   o zgarishlar   ro y   berib,   Dashti	
’ ’
Qipchoqdan   ko chib   kelgan   qabilalar   o zlari   bilan   o zbek   degan	
’ ’ ’
Movoraunnahr aholisi shu nom bilan yuritila boshlandi;
- XV     XVI   asrlarda   Movoraunnahrning   hamma   hududlarida   sharoitda	
–
belgilangan   tartibda   xiroj   va   ushr   kabi   yer   soliqlari,   beda   ekilgan
maydonlar, uzum hamda mevali bog lardan olingan tanobona, chorva,	
’
hunarmandchilik  va  savdo   sotiqdan  olinadigan  zakot   asosiy  soliqlar	
–
hisoblangan.   Shayboniylar   davlati   ana   shu   soliqlar   hisobiga   mavjud
bo lgan;	
’
- Shayboniylar davlatida katta qurilish ishlari olib borildi. Shayboniyxon
madrasasi,   Abduraxim   Sadr   madrasasi,   Baroqxon   madrasasi,   masjidi
Kalon,   Mir   Arab,   Abdullaxon,   Ko kaldosh   kabi   madrasalar   hisobiga	
’
buning yorqin nmunalaridir. 
- Shayboniylar   davrida   ilm     fan,   madaniyat   rivojlanib,   temuriylar	
–
qoldirgan   meros   davom   ettirildi.   Hukmdorlardan   Shayboniyxon,
Ubaydulloxon   kabi   shoirlar   va   fan   arboblarining   jahon   madaniyati
xazinasiga qo shgan hissasi benihoya kattadir. 	
’
53 Foydalanilgan adabiyotlar.
1. Karimov.I.A. Istiqlol va ma naviyat. Toshkent, 1994 yil ’
2. Karimov.I.A.  Bizdan ozod va obod vatan qolsin. Toshkent, 1994 yil 
3. Karimov. I.A. Tarixiy xotirasiz kelajak yo q. Toshkent, 1998 yil 	
’
4. Muhammad Solih. Shayboniynoma. Toshkent, 1988 yil 
5. Bobur.Z.M. Boburnoma. Toshkent, 1989 yil
54 6.  Vamberi.X. Buxoro yoxud Movarounnahr tarixi. Toshkent, 1990 yil
7. Axmedov.B. O zbek ulusi. Toshkent, 1992 yil’
8. Saidqulov.T.   O rta   Osiyo   xalqlari   tarixi   tarixshunosligidan   lavhalar.
’
Toshkent, 1993 yil
9. Axmedov.B. Tarixdan saboqlar. Toshkent, 1994 yil
10. Ravshanov.P Qashqadaryo tarixi. Toshkent, 1995 yil
11. Ibrohimov A. va boshqalar. Vatan tuyg usi. Toshkent, 1996 yil	
’
12. Ibrohimov. A.  Bizkim o zbeklar. Toshkent, 1999 yil	
’
13. O zbekiston milliy ensiklopediyasi. 1   12 jild. Toshkent, 2000   2006	
’ – –
yil
14. Axmedov.B.  O zbekiston tarixi manbalari. Toshkent, 2001 yil	
’
15. Tafakkur jurnali. 2000   2006 yillar.	
–
16. O zbekiston tarixi jurnali. 2000   2006 yillar. 	
’ –
17. Muloqot jurnali. 2000   2006 yillar.	
–
18. O zbekistonda ijtimoiy - fanlar jurnali. 2000   2006 yillar	
’ –
19. Fan va turmush jurnali. 2000   2006 yillar.	
–
20. O zbekiston   adabiyoti   va   san ati   haftanomasi   Toshkent,   1996     2006	
’ ’ –
yillar
21. Ma rifat gazetasi. 2000   2006 yillar
’ –
22. Turkiston gazetasi. 1996   2006 yillar.	
–
55
Купить
  • Похожие документы

  • Amir Temur ilm-fan va madaniyat homiysi
  • XIV-XV asrlarda O‘rta Osiyoda yuz bergan yangi renessans davri xalqimizning jahon sivilizatsiyasiga qo‘shgan hissasi
  • XIX asr oxiri va XX asr boshlarida Rossiyaning siyosiy, iqtisodiy va ijtimoiy tuzumi
  • Shimoliy Amerikada mustaqillik uchun kurash va AQSHning tashkil topishi
  • O’zbekistonda sovetlarning aholini ko’chirish siyosati va uning oqibatlari

Подтвердить покупку

Да Нет

© Copyright 2019-2026. Created by Foreach.Soft

  • Инструкция по снятию с баланса
  • Контакты
  • Инструкция использования сайта
  • Инструкция загрузки документов
  • O'zbekcha