Predikativlikning ifodalanishi

  MUN DA RIJ A : 
KIRISH……………………………………………………………………….. I BOB. 
PREDIKATIVLIK TUSHUNCHASINING NAZARIY ASOSLARI… 1.1. 
Predikativlikning sintaktik birlik sifatidagi roli…………………………….. 
1.2. Mustaqil gapning predikativlik orqali 
shakllanishi………………………… 
II BOB. PREDIKATIV
LIKNING IFODALANI
SH VOSITALARI VA
GRAMMATIK MODELLARI……………………………………………………. 
2.1 Og‘zaki va yozma nutqda predikativlikning farqli 
ko‘rinishlari……………. 2.2. Adabiy matnlarda predikativ birliklarning 
qo‘llanilishi……………………… 
XULOSA…………………………………………………………………………… 
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR…………………………………………..  2  KIRISH 
Tilshunoslikda   gapning   eng   muhim   belgilaridan   biri   bu   –
predikativlik   hisoblanadi.   Predikativlik   gapda   subyekt   va   predikatning
o‘zaro   munosabatini   ifodalaydi   hamda   voqea-hodisaga   nisbatan   vaqt,
shaxs va holatni bildiradi. Predikativlik orqali gap mustaqil fikr ifodalash
xususiyatini oladi va muloqotda to‘liq mazmun kasb etadi. O‘zbek tilida
predikativlik   turli   vositalar   yordamida   –   fe’lning   shaxs-son   va   zamon
shakllari,   yordamchi   so‘zlar,   bog‘lovchilar   va   intonatsiya   orqali
ifodalanadi.   Ushbu   kurs   ishida   predikativlikning   o‘zbek   tilidagi
ifodalanish vositalari va ularning grammatik vazifalari tahlil qilinadi. 
Mav zuning o‘rganilish darajasi  predikativlik masalasi 
tilshunoslikda uzoq yillardan beri o‘rganib kelinayotgan muhim 
sintaktik hodisalardan biridir. Bu tushuncha ilk bor umumiy 
tilshunoslikda shakllanib, keyinchalik turkiy tillar, jumladan o‘zbek 
tilshunosligida ham chuqur tahlil qilingan. Predikativlikning nazariy 
asoslari A.A.Potebnya, V.V.Vinogradov, N.Y.Shvedova, L.V.Shcherba kabi
rus tilshunoslari tomonidan ishlab chiqilgan bo‘lsa, turkiy tillar doirasida
A.K. Borovkov, N.Z.G‘oziyev, A.M.Matyoqubov,  Sayfullayev, 
G‘.Rahmatullayev kabi olimlarning  tadqiqotlarida  keng 
yoritilgan.  O‘zbek  tilshunosligida 
G‘.Rahmatullayevning  “O‘zbek  tilining  sodda  gap 
sintaksisi”,  A.M. Matyoqubovning “Gap va uning turlari” 
nomli ishlari, shuningdek, S.Nurmonov, Yo.Ernazarov, N.Jo‘rayev, 
B.Yo‘ldoshevlarning sintaksisga oid tadqiqotlarida predikativlikning 
grammatik xususiyatlari, gapda ifodalanish vositalari va uning 
mantiqiy-semantik jihatlari o‘rganilgan. Shuningdek, adabiy til va 
funksional uslublar doirasida predikativlikning stilistik vazifasi ham 
alohida o‘rganilgan bo‘lib, bu borada matnshunoslik va pragmatik 
tilshunoslik yo‘nalishlarida ham tadqiqotlar olib borilgan. Hozirgi kunda
predikativlik masalasi zamonaviy lingvistikaning nutqiy tahlil,  kommunikativ sintaksis va lingvopragmatika kabi yo‘nalishlari bilan 
bog‘liq holda izlanmoqda. 
Mav zuning dolzarbligi  tilshunoslikda gapning mazmunini to‘liq va
mustaqil tarzda ifodalovchi asosiy belgilardan biri bu – predikativlikdir.
Predikativlik  3  vositasida gapda fikrning kimga tegishli ekani, qachon sodir bo‘lgani va
qanday   holatda   ro‘y   bergani   aniqlanadi.   Shuning   uchun   ham
predikativlik gapning shakllanishi va mazmunan to‘liqligini ta’minlovchi
muhim   grammatik   hodisa   hisoblanadi.   O‘zbek   tilining   zamonaviy
sintaksis   tizimini   chuqur   o‘rganish,   uning   lisoniy   va   nutqiy
xususiyatlarini   aniqlash   jarayonida   predikativlikning   ifodalanish
vositalarini   tahlil   qilish   dolzarb   hisoblanadi.   Chunki   bu   hodisaning
o‘rganilishi   nafaqat   nazariy   tilshunoslik   uchun,   balki   amaliy   sohalar   –
ta’lim, tarjima, matn tahlili va kommunikativ muloqot uchun ham katta
ahamiyatga   ega.   Bugungi   kunda   predikativlik   masalasi   funksional
grammatika, matnshunoslik, lingvopragmatika kabi sohalar bilan uzviy
bog‘liq holda o‘rganilayotgani ushbu mavzuni yanada dolzarb qiladi. 
Ushbu   k urs   ishining   asosiy   maqsadi   —   o‘zbek   tilida
predikativlikning   qanday   ifodalanishini   aniqlash,   uning   grammatik,
semantik   va   funksional   xususiyatlarini   tahlil   qilish   hamda   turli   nutqiy
holatlarda   qanday   vositalar   orqali   namoyon   bo‘lishini   ko‘rsatishdan
iborat.   Shuningdek,   predikativlik   tushunchasining   nazariy   asoslarini
yoritish,   unga   oid   ilmiy   qarashlarni   umumlashtirish   va   adabiy   matnlar
misolida   uning   amaliy   qo‘llanishini   tahlil   qilish   ham   ishning   muhim
maqsadlaridan biridir. 
Ushbu kurs ishida quyidagi  v azifalarni  amalga oshirish ko‘zda tutiladi: 
1. Predikativlik tushunchasining nazariy asoslarini o‘rganish; 
2. O‘zbek tilshunosligida predikativlikka oid ilmiy qarashlarni tahlil 
qilish; 
3. Predikativlikni ifodalovchi grammatik vositalarni aniqlash va 
tasniflash; 
4. Predikativlikning gap tuzilishidagi o‘rni va ahamiyatini ko‘rsatish; 
5. Yozma va og‘zaki nutqda predikativlik vositalarining qo‘llanishini 
misollar orqali tahlil qilish;  6. Adabiy matnlarda predikativ birliklarning ifodalanish 
xususiyatlarini o‘rganish; 
4  7. O‘rganilgan natijalar asosida umumiy xulosa chiqarish va amaliy 
tavsiyalar berish. 
Tadqiqot obyekti va predmeti 
Tadqiqot  oby ek t i  – o‘zbek tilidagi gap birliklari va ularning 
tarkibida predikativlikni ifodalovchi grammatik vositalar. 
Tadqiqot   predmet i   –   predikativlikning   o‘zbek   tilida   grammatik,
semantik   va   funksional   jihatdan   qanday   ifodalanishi,   uning   gap
tuzilishidagi roli hamda nutqiy faoliyatdagi ifoda shakllari. 
Kurs ishining t ark ibiy  qismi : ikkita bob,  xulosa, foydalanilgan 
adabiyot va manbalar tashkil qiladi. 
5  I BOB. PREDIKA TIVLIK  TUSHUN CHA SIN IN G NA ZA RIY  ASOSLA RI  
1.1.Predik at iv lik ning sint ak t ik  birlik  sifat idagi roli 
Predikativlik 1  — bu gapning asosiy sintaktik belgilaridan biri bo‘lib, 
voqelikdagi biror hodisa yoki harakatga bo‘lgan munosabatni bildiradi. 
U gap tarkibida subyekt va predikatning o‘zaro munosabatini tashkil 
etadi va bu orqali gap mustaqil fikr ifodalovchi birlikka aylanadi. 
Predikativlikning mavjudligi tufayli gap kommunikativ vazifa bajaradi, 
ya’ni axborot yetkazish, buyruq berish, so‘roq qilish, holat ifodalash kabi
funksiyalarni ado etadi. Tilshunos olimlar, jumladan Rahmatullayev, 
predikativlikni gap tuzilishining markaziy elementi sifatida ko‘rib, uni 
fe’lning shaxs-son va zamon shakllari, yordamchi so‘zlar, intonatsiya 
orqali ifodalanuvchi sintaktik hodisa sifatida ta’riflaydi. Demak, 
predikativlik sintaksisda gapning butunligini ta’minlovchi markaziy 
mexanizmdir. 
Sintaktik   qurilma   hosil   qilishda   material   element   -   so‘zlar   ishtirok
qiladi.   So‘zlarning   bir-biri   bilan   birikma   hosil   qilishi   uchun   ularning
semantik-grammatik tomonlari mos kelishi lozim. Chunki so‘zlarning o‘z
qo‘shilish imkoniyatlari mavjud. Masalan, sifat ot bilan birika oladi (qizil
olma:   predmet   va   uning   belgisi),ot   fe’l   bilan   birika   oladi   (qush
uchayapti:   narsa   va   uning   harakati).   Bu   xil   moslik   bo‘lmaganligi   uchun
sifat bilan son birika olmaydi. So‘zlarning bunday birikish imkoniyatlari
valentlik sanaladi. So‘z sintaktik qurshshaning elementar birligibo‘lib, u
ham   sintaktik   birlik   sanaladi.   So‘z   har   gal   sintaktik   qurshshani   hosil
qilishda   ma’lum   bir   shaklda   ishtirok   qiladi.   Bu   shakl   sintaktik   vazifaga
ega   bo‘ladi.   So‘zlarni   biriktiruvchi   vosita-sintaktik   vosita   sifatida
affikslar, yordamchi so‘zlar, intonatsiya va so‘z tartibi ishtirok qiladi. 
O‘zaro   grammatik   va   mazmuniy   jihatdan   bog‘lanib,   ob`ektiv
borliqdagi   narsa   va   hodisalarning   iomini   bildiruvchi   sintaktik   birlik   –
nopredikativ birlik so‘z birikmasidir. So‘z birikmasi doimo ikki qismdan:
hokim   va   tobe   qismdan   iborat   bo‘ladi.   So‘z   birikmasi   hokim valentligining   yuzaga   chiquvidan,   uning   imkoniyat   tarzidagi   bo‘sh
o‘rinlarining to‘ldirilishidan vujudga keladi. Nopredikativ aloqa - 1
 1. Rahmatullayev, G‘. (1989). O‘zbek tilining sintaksisi. Tashkent: O‘qituvchi, 45-68 betlar. 
6  ikkinchi   darajali   bo‘laklarning   hokim   bo‘lak   bilan   aloqasidir.
Nopredikativ   aloqa   so‘z   birikmasini   tashkil   qiladi.   So‘z   birikmasida
hokim   bo‘lak   talabi   bilan   tobe   bo‘lak   muayyan   grammatik   shaklda
keladi.   Shuning   uchun   so‘z   birikmasi   uchun   faqat   tobe   qismning
qanday   grammatik   shaklda   kelayotgani   ahamiyatli   bo‘ladi:
o‘qituvchining   hikoyasi,   qanddan   shirin,   sutni   ichmoq,   sekin   so‘zladi.
So‘zlarning   har   qanday   nopredikativ   boglanishi   so‘z   birikmasini   hosil
qilavermaydi.   Shuning   uchun   ham   so‘zlariing   nopredikativ   bog‘linishi
ikkigabo‘linadi:1) erkin bog‘lanish; 2) turgun boo‘lanish. Erkin boo‘lanish
so‘z   birikmasini,   turo‘un   boo‘lanish   frazeologiyaning   tekshirish
ob`ektidir.   Qiyoslang:   qizil   olma,   kitobni   o‘qimoq,   yuragini   olmok,og‘zi
ochilmoq. 
Sintaksisning asosiy birligi gapdir. Gap boshqa sintaktik birliklardan
predikativlik belgisi orqali farqlanadi. Predikativlik gapning shakllar
tizimidagi qismlarga ajralmaydigan grammatik ma’nodir. Predikativlik
shaxs-son, zamon, mayl, tasdiq-inkor ma’nolari va bu ma’nolarni
ifodalovchi shakllar yig‘indisidan tashkil topadi. Predikativlik gapning
asosiy gramatik kategoriya bo‘lib, utasdiq, inkor,modallik (mayl), zamon,
shaxs, son kategoriyalari sintezidan iborat. Gap atamasi umumlashgan
birlik, mohiyat sifatida til birligini ham, reallashgan birlik, hodisa sifatida
nutq birligini ham ifoda etadi. Hozirgi kunda gap sathida til va nutq
hodisalarini farqlashda til birligi uchun gap, nutq birligi uchun jumla
atamalaridan foydalanmoqdalar. Predikativlik aloqa asosida shakllangan
gaplar o‘z xarakteriga ko‘ra ikkiga bo‘linadi: 1) sodda gap -
monopredikativ birlik; 2) qo‘shma gap – polipredikativ birlik. Sodda
gaplar monopredikativ asosga egadir, chunki gapning semantik hamda
uyushtiruvchi markazi predikat sanaladi. Shuning uchun gapning butun
tavsifi predikat asosida izoxlanishi lozim. Predikat xarakteriga ko‘ra,
sodda gapni ikki guruhga ajratish mumkin: 1) fe`l asosli gaplar; 2) ot
asosli gaplar. Fe’l asosli gaplarda fe’ldan ifodalangan sintaksema ikki xil
vazifa bajaradi:1)gap elementlarini tashkil etish (bog‘lash); 2) gapni gap
kilib shakllantirish. Fe’l asosli gaplarda subyekt ma’nosi ham berilgan bo‘ladi: Chaqiradi, chaqiradi. Qani endi o‘rtog‘i churq etsa (V.Ro‘zimatov).
Tuzilish va mazmuniy markazi ot predikatlardan iborat bo‘lgan gaplar ot
asosli gaplar sanaladi. Ot predikatlar turli-tuman ma’nolarni  7  ifodalaydi:   mavjudlik   bildirish,   ikki   ob`ektni   tenglashgirish,   ma’lum
ob`ektni   tavsiflash:   shu   ma’nolar   asosida   sodda   gaplar   quyidagi
guruhlarga bo‘linadi: 1) mavjudlik bildiruvchi gaplar; 2) tenglashtiruvchi
gaplar;  3) tavsiflovchi gaplar.  Masalan:  Yo‘q, yaqindan qarasang, hayot
bor sahroda (A.Muxtor). Komilbo‘lish imkoniyati har bir kimsada mavjud
(R.fish).   Ko‘k   piyozlar   urug‘lab   yotibdi(O‘.Hoshimov).   Sahro   jonli,   axir.
Mana,   oyoq   ostida   (A.Muxtor).   Ukam-   shaharda.   Qo‘shma   gap   til
sintaktik   sathining   oliy   -   polipredikativ   birligidir.   Qo‘shmagaplarda
murakkab   hukm   ifodadanadi.   Muayyan   voqyea   ifodachisi   soda   gap
bo‘lsa,   voqealar   o‘rtasidagi   munosabatlarning   ifodachisi   qo‘shma
gapdir.   Shuning   uchun   ularda   bir   necha   predikat   ishtirok   etadi:   Sen
gapga   tushsang   hamma   xursand   bo‘ladi.   Sen   gapirganingda,   hamma
xursand   bo‘ldi.   Bu   qo‘shma   Gaplarda   ayni   bir   voqealar   ifodalangan,
lekin   bu   voqealar   o‘rtasidagi   munosabatlar   har   xil,   ularda   shart,   payt,
to‘siqsizlik   munosabatlari   ifodalangan.   Xullas,   ikki   yoki   undan   ortiq
voqyea orasidagi munosabatni ifodalovchi qo‘shma gap - polipredikativ
shakldir. So‘zlar o‘zaro sintaktik bog‘lanib, tushuncha ifodalovchi birlik -
so‘z birikmasi paydo bo‘ladi. U gapning tarkibida gapni shakllantiruvchi
element   bo‘lib   xizmat   qiladi.   So‘z   birikmasi   fikri   foda   etmaydi.   Fikr
ifodalash vazifasini gap bajaradi. Shunga ko‘ra, sintaksisningboshbirligi
gap   sanalib,   so‘z   birikmasi   gapning   tarkibiga   kiradigan   yordamchi
birlikdir.   Tilning sintaktik  birliklari gap va  so‘z  birikmalari  turli vositalar
orkali so‘zlarning birikishidan hosil bo‘ladi. 
Gap va so‘z birikmalari bir-biridan quyidagi belgilari bilan ●
farqlanib turadi: 1. Gap predikativ aloqa asosida shakllangan predikativ 
sintaktik birlik: Ko‘chada sizlarni boboy kutib turibdi (Oybek). -Nega 
chizding?- Chizdim(X.To‘xtaboyev). So‘z birikmasi nopredikativ aloqa 
asosida shakllangan nopredikativ sintaktik birlik: soyadek ergashmoq, 
ko‘lni bermoq, sening ukang. 
2. Gap bir so‘zli ham bo‘la oladi: - Bobo, -dedim. - Yugur (G‘ayratiy). –A-
a?   -dedi   oyisi   (H.Nazir).   So‘z   birikmasi   esa   kamida   ikki   so‘zli   bo‘ladi: Shoiraning   kitobi,   hayronligini   yashirdi,   Habibaning   ko‘zi.   Bundan
tashqari,   har   bir   gapning   o‘ziga   xos   xarakterli   belgilari   mavjud:   fikr   va
his-tuyg‘uni ifodalash, muayyan struktura va 
8  modelga ega bo‘lish, ma’no va grammatik butunlik, predikativlik va 
nisbiy intonasion tugallik. 
1.2.Must aqil gapning predik at iv lik  orqali shak llanishi 2 
Gap mustaqil fikr ifodalovchi birlik sifatida faqat predikativlik 
vositasiga ega bo‘lgan taqdirdagina muloqotda to‘liq funksiyani 
bajaradi. Ya’ni, predikativlik vositalari mavjud bo‘lmagan holatda gap 
butunlay mazmunan chala bo‘ladi yoki ifoda kuchini yo‘qotadi. O‘zbek 
tilida predikativlik asosan fe’lning shaxs-son va zamon kategoriyalari 
yordamida ifodalanadi: Men kitob o‘qiyman – bu gapda o‘qiyman fe’li 
orqali shaxs (1-shaxs), son (yakkalik) va zamon (hozirgi zamon) 
ko‘rsatilgan bo‘lib, bu predikativlikning grammatik asosini tashkil qiladi. 
Mustaqil gaplar aynan ana shu shakllar orqali o‘z predikativlik 
mohiyatini kasb etadi. 
Ravishdosh,   sifatdosh,   harakat   nomli   oborotlar   deb   yuritiluvchi
qurilmalar bir butun holda asosiy predikatning argumenti pozitsiyasida
-   qo‘shilma   predikat   vazifasida   keladi.   Ko‘p   predikatli   sodda   gaplarda
argument   pozitsiyasida   keluvchi   predikativlik   belgisiga   ega   bo‘lmagan
predikatlar   ma'lum   propozitsiyani   ifodalasa   ham,   ammo   gap   bo‘lib
shakllana   olmaydi.   T.M.Shmelyovaning   fikricha,   propozitsiyaning
bunday moddiylashuvi uning ikkilamchi ifodalanishi hisoblanadi. Finish
shaklli   va   uning   aktantlari   orqali   propozitsiyaning   ifodalanishi   asosiy,
boshqa   barcha   hollardagi   ifodalanishi   esa   ikkilamchi   ifodalanish
ekanligini   ta'kidlaydi   .   Propozitsiyaning   ikkilamchi   ifodalanishi   sodda
gapni mazmun va grammatik tomondan murakkablashtiradi. Masalan:
Asrlarning qayg‘usin qarg‘ab,  shodlik  va  baxt kuyini chaldiya. Bu yerda
ikki   propozitsiya   mavjud   bo‘lib,   ikkinchi   propozitsiya   (shodlik   va   baxt
kuyini   chaldim)   propozitsiyaning   asosiy   ifodalankshidir.   Shuking   46
uchun   ham   u   gapning   tuzilish   asosini   tashkil   qiladi.   Birinchi
propozitsiya   (asrlarning   qayg‘usini   qarg‘adi)   ikkilamchi   usul   bilan
ifodalangan.   Shuning   uchun   ham   u   mustaqil   gap   shakliga   ega   emas.
N.M.Mahmudov   to‘g‘ri   ta'kidlaganidek,   ikkilamchi   usulda   ifodalangan propozitsiya   hamisha   birlamchi   (asosiy   A.N.)   usulda   ifodalangan
protsozitsiya bilan qo‘shilib ana 2
 Matyoqubov, A.M. (2000). Gap va uning turlari. Tashkent: Ma’naviyat, 12-25 betlar. 
9  shu asosiy propozitsiya ifodasi bo‘lgan sodda gapning semantik 
tuzilishini 
murakkab
lashtiradi . Ayrim tilshunosl
ar bunday predikativ ifodalarn
i
(propozitsiyaning ikkilamchi ifodalarini) maksimal sintaktik birliklar
sifatida tan oladilar. Shuning uchun ham, avvalo, maksimal sintaktik
birliklar haqida to‘xtalishga to‘g‘ri keladi. Sintaktkk nazariyalarda
sintaktik birliklar minimal va maksimal sintaktik birliklarga ajratiladi.
Ammo minimal sintaktik birliklarga ham, maksimal sintaktik birliklarga
ham ajratish bir xil emas. An'anaviy, va ten'er grammatikasida (Fransuz-
tilshunosligida) gap bo‘laklari minimal sintaktik birliklar sifatida qaralsa,
tobelanish grammatikasida (grammatika zavisimostey - GZ) so‘z shakl
(harflar silsilasi), bevosita ishtirokchilar grammatikasida (RS) esa -
morfema sintaktik birliklar hisoblanadi. Shuningdek, maksimal sintaktik
birliklar masalasida ham xilma-xil fikrlar bor. I.B.Dolininaning fikricha,
tugallangan sintaktik tuzilishga ega bo‘lgan fe'l asosli murakkab
grammatik ob'ekt maksimal sintaktik birliklar hisoblanadi . Bundan
ko‘rinib turibdiki, u fe'l asosli nazariyaga tayanadi. Odatda barcha
sintaktik nazariya vakillari har qanday gaplarni bir butun holda maksimal
sintaktik birliklar sifatida tan oladilar. Ammo ko‘p predikatli gaplarni bir
maksimal sintaktik birlik sifatida qarash kerakmi, yoki bir necha
maksimal sintaktik birliklarni o‘z ichiga olgan maksimal sintaktik birlik
sifatida qarash kerakmi, degan masalada bir xil fikr yo‘q. An'anaviy va
ten'er grammatikasi bu masalaga kengroq nuqtai nazardan qaraydi.
Gapni bir butun Holda maksimal sintaktik birlik sifatida tan olish bilan
birga, uning ma'lum tuzilish parchalarini (agar ular bir butun gap ichida
mavjud bo‘lsa) ham maksimal sintaktik birliklar sifatida tan oladilar.
Xususan, qo‘shma gapii bir butun holda maksimal sintaktik birlik
hisoblash bilan birga, uni  tashkil etgan qismlarni har bir butun ichida
alohida-alohida maksimal sintaktik birliklar hisoblaydilar. Masalan, Shuni
bilki, seni Vatan kutadi gapidan uch maksimal sintaktik birlik
(V.G.Admoni terminologiyasi bo‘yicha "elementar gaplar") ajratiladi: 1)
ergash gap li qo‘shma gap bir butun holda; 2) bosh gap; 3) ergash gap. O.Espersen, L.Ten'er, L.L.Ioffik esa yuqoridagi tipdagi bosh gaplarni
tugallangan sintaktik tuzilish hisoblamaydi. Shuning uchun ularni
maksimal sintaktik birliklarga qo‘shmaydilar. Ularning fikricha, har
qanday ergash gaplar asosan turli sintaktik  10  pozitsiyalarning (ega, kesim, aniqlovchi, to‘ldiruvchi, hol pozitsiyasining)
turli xil grammatik ifodalarining bir usulidir. Ko‘pchilik tilshunoslar fe'lli
oborotlar   va   umuman   predikativlik   shakliga   ega   bo‘lmagan   boshqa
predikatlarni,   ya'ni   propozitsiyaning   ikkilamchi   ifodalarini   ham
maksimal sintaktik birlik hisoblash tarafdoridirlar . Darhaqiqat, bunday
sintaktik   qurilmalar   butun   bir   gapga   nisbatan   bir   butun   holda
qo‘llaniladi.   Ular   o‘z   ichida   predikat   asosida   birlashgan   ma'lum   tipdagi
sintaktik tuzilishni - blokni hosil qiladi. I.B.Dolininaning fikricha, bunday
sintaktik   tuzilishlarning   alohida   maksimal   sintaktik   birliklar   sifatida
ajratilishi   minimal   sintaktik   birliklarning   sintaktik   tahlili   jarayonida
uchraydigan   kamchilikka   chek   qo‘yadi:   bir   tomondan,   ular   o‘z   ichida
sintaktik   bo‘linish   xususiyatiga   ega,   ikkinchi   tomondan   esa   bir   butun
holda   gap   tarkibida   bir   gap   bo‘lagi   kabi   ishtirok   etadi.   Bu   esa
yuqoridagi   predikativ   ifodalarning   ichki   sintaktik   munosabatlari   butun
gapga   nisbatan   nofunksional,   ularning   funksiyalashuvi   faqat   shu
predikativ ifodaning o‘zi uchun xos ekanligini ko‘rsatadi 3  . 
Ko‘p   predikatli   qurilmalardagi   propozitsiyaning   "ikkilamchi
ifodalanishida   (Fe'lli   oborotlar,   ob'ektli   qurilmalar)   predikativlikning
mavjud   yoki   mavjud   emasligi   masalasi   tilshunoslar   o‘rtasida   qizg‘in
bahslarga sababchi bo‘lmoqda. Bu 
masalada
gi bahslarga ham tilshunosl
ar va mantiqsh
unoslar o‘rtasida
gi
predikativlikka   yondashishning   xilma-xilligi   asos   bo‘lmoqda.
Predikativlikka   ikki   mantkqiy   (sub'ekt   va   predikat)   va,   o‘z   navbatida,
grammatik   (ega   va   kesim)   elementning   o‘zaro   munosabati   sifatida
qarash tarafdorlari nuqtai nazariga ko‘ra, ko‘p predikatli qurilmalardagi
propozitsiyaning asosiy ifodasida to‘liq predikativlik mavjud. Sub'ekt va
predikat o‘rtasidagi munosabat grammatik ega va kesimda o‘z ifodasini
topadi.   Ikkilamchi   ifodasida   esa   sub'ekt   va   predikatlar   munosabati
mavjud   bo‘lsa   ham,   ammo   predikat   mustaqil   shakliga   ega   bo‘lmaydi.
Shuning   uchun   ham,   bunday   qurilmalarda   yarim   yoki   ikkinchi   darajali
predikatsiya   mavjud,   deydilar.   Demak,   predikatsiyani   ham   ikkiga   to‘liq (yoki   asosiy)   va   yarim   (yoki   ikkinchi   darajali)   predikatsiyaga   bo‘ladilar.
Propozitsiyaning ikkilamchi ifodalarida ham 3
 Sayfullayev, S. (2001). O‘zbek tilining zamonaviy sintaksisi. Tashkent: Fan, 33-50 betlar 
11  predikatsiya bor, deb hisoblovchi tilshunoslar bu predikatsiyani ushbu 
sodda gapdagi asosiy predikatsiyadan farqlash maqsadida turli 
terminlar bilan 
nomlaydilar: "polipredikativ
lik", "qo‘shimcha predikatsiya", "ikkilamchi
predikatsiya",   "tobe   predikatsiya"   va   boshq.   Jumladan,   O.I.Borodovich
ikki element o‘rtasidagi sintaktik aloqani ikkilamchi predikativ struktura
hisoblab, uning quyidagi to‘rt xarakterli belgisini ko‘rsatadi: 1) mazmun
planida elementlar o‘rtasidagi sub'ektpredikat munosabat; 2) aloqaning
bir vaqtda birinchi elementdan ikkinchi elementga va, aksincha, ikkinchi
elementdan   birinchi   elementga   o‘zaro   tobeligi;   3)   struktura
qismlarining   tayanch   so‘z   bilan   birgalikdagi   aloqasi;   4)   ikkinchi
qismning shaxssiz fe'l yoki fe'l bo‘lmagan so‘zlar bilan ifodalanishi . 
N.M.Mahmud
ov propozitsiyani
ng ikkilamchi ifodalovchilari asosiy
ifodalovchilarning nomlanishidir, deb hisoblovchi olimlar fikrlariga
qo‘shilgani holda nomlanishga uchragan qurilmalar nomlanishdan keyin
ham predikativlik fukksiyalarini, garchi ikkinchi planda bo‘lsa ham,
saqlaydi, shuning uchun ham ulardagi predikativ aloqa ikkilamchi
xarakterga ega bo‘ladi, deydi . Yarim predikativlik tushunchasi bevosita
ikkinchi darajali kesim tushunchasining mantiqiy davomidir. Ikkinchi
darajali kesim terminidan dastlab A.A.Potebnya ravishdoshga nisbatan
foydalanadi , A.A.Shaxmatov asarlarida uning tiplari haqida atroflicha
ma'lumot berildi. A.A.Shaxmatovning fikricha, mazmunan bevosita
egaga oid bo‘lgan va u bilan grammatik bog‘lanuvchi, ammo agadan
boshqa  bo‘lak, ya'ni kesim sostaviga kiruvchi bo‘lak ikkinchi darajali
kesim hisoblanadi. Bunday bo‘laklarning ikki tomonlama grammatik
aloqasi ko‘rsatiladi: bir tomondan, asosiy kesimning tobe bo‘lagi sifatida
unga tobe bog‘lansa, ikkinchi tomondan esa, ega bilan ma'lum
munosabatda bo‘ladi. Agar bu bo‘laklarning asosiy kesim bilan
munosabati nuqtai nazaridan ularni ikkinchi darajali bo‘lak deb
hisoblash mumkin bo‘lsa, ega bilan munosabati jihatidan alohida
sintaktik hodisa "ikkinchi darajali kesim", deb hisoblash mumkin,
deyiladi. Ikkinchi darajali kesim bilan eganing munosabatini yarim predikativlik hisoblaydilar . Keyinchalik ajratilgan bo‘laklar va hatto
kirish, kiritmalar va undalmalar (Rudnev, Abdurahmonov) ham yarim
predikativ qurilmalar qatoriga kiritila boshlandi . Natijada yarim
predikativ  12  qurilmalar doirasi birmuncha kengaydi. Chunki ajratilgan bo‘laklarning
grammatik   aloqasi   fe'lli   oborotlar   grammatik   aloqasidan   birmuncha
farq qiladi. Bunda ham ikki tomonlama grammatik aloqa saqlansa ham,
ammo   bu   ikki   tomonlama   aloqa   gap   struktur   asosining   ega   va   kesimi
asosida   bo‘lishi   shart   emas.   Kirishlar   va   undalmalardagi   yarim
predikativlik   butunlay   boshqacha   asosda   xal   qilinadi   .   Turkiy   tillarda
sodda   gaplardagi   yarim   predikativlik   masalasi   birinchi   marotaba
D.A.Yo‘ldoshev   tomonidan   o‘rganiladi.   Turkiy   tillardagi   ravishdoshning
sintaktik   vazifasiga   to‘xtalar   ekan,   u   ravishdosh   faqat   qo‘shma
gaplardagina   emas,   balki   sodda   gaplarda   ham,   shubhasiz,   kesim
vazifasini   bajaradi,   deydi.   U   o‘z   fikrini   ravishdoshning   ega   bilan
munosabati   mavjudligi   asosida   dalillaydi.   Asosiy   kesimdan   farqli
ravishda,   bu   kesimlarni   u   ham   ,   yakkinchi   darajali   kesim,   deydi.
An'anaviy   hol   deb   hisoblanib   kelgan   ravishdoshdan   ifodalangan
hamma   bo‘laklar   A.A.Yo‘ldoshev   tomonidan   ikkinchi   darajali   kesim
hisoblanadi . Fe'lli oborotlar (ravishdosh, sifatdosh, harakat nomi, shart
fe'lli oborotlar), substantiv va ad'ektiv xarakterdagi oborotlar, ajratilgan
bo‘laklarda   yarim   predikativlikning   mavjudligi   masalasi   o‘zbek
tilshunoslari   tomonidan   ham   e'tirof   etildi".   Ammo   yuqoridagi   tipdagi
propozitsiyaning   ikkilamchi   ifodalarida   predikatsiyaning   mavjudligi
(ikkinchi   darajali,   yoki   yarim   predikativlik   xarakterida     bo‘lsa   ham)   bu
konstruksiyalar   tarkibidagi   ikki   elementning   (sub'ektiv   va   predikat
hamda   ega   va   kesim)   munosabati   asosida   izohlanadi.   Bu   esa,   ko‘rinib
turibdiki,   Predikatlikning   an'anaviy   konsepsiyasi,   atributiv   mantiq
ta'siridagi predikativlik nazariyasining aks etishidir. Bu nuqtai nazardan
predikativlikning   to‘liq   va   yarim   predikatsiya   oppozitsiyasi   ma'lum
asosga   zga.   Predikat   va   uning   argumentlari   birligiga   asoslangan
munosabat   mantig‘iga   ko‘ra   hukm   ikki   a'zodan   iborat   bo‘lishi,   o‘z
navbatida   predikativlik   ham   ikki   a'zodan   iborat   bo‘lishi   shart   emas.
Predikativlik   uchun   predikat   muhimdir.   Predikat   va   uning
argumentlarining   ob'ektiv   borliqqa   munosabatini   ifodalovchi   shakllar sistemasi   (tasdiq-inkorlik,   zamon,   modallik   shakllari)   predikativlikdir.
Boshqacha aytganda, predikativlik o‘zaro munosabatda bo‘lgan ma'lum
elementlar (tasdiq-inkorlik, zamon, shaxs, modallik) birligidir. 
Sistema nazariyasi nuqtai nazaridan, shu elementla
rning birortasi
ning
13  qatnashmasligi   sistemaga   putur   yetkazadi,   predikativlikdan   chiqaradi.
Demak,   bunga   muvofiq,   hech   qanday   ikkinchi   darajali   predikativlik,
yarim predikativlik degan narsaning bo‘lishi mumkin emas. Predikativlik
bir butun holda gapning asosiy belgisi. Gapni gap qilib turgan belgidir .
Ko‘p   predikatli   sodda   gaplarda   predikatlarning   shu   gapni
shakllantirishdagi xizmati bir xil emas. Bittasi predikativ shakllarni olib,
gapni gap qilib shakllantiradi, qolganlari esa daraja jihatidan pasayadi.
Ammo   propozitsiyalar   shu   gapdagi   predikatlar   miqdoriga   muvofiq
bo‘ladi.   Demak,   bunday   gaplar   fakat   sintaktik   tuzilish   nuqtai   nazardan
sodda, semantik jihatdan esa murakkab xarakter kasb etadi. 
Boshqa predikatlarni o‘ziga qo‘shib olish xususiyatiga ega bo‘lgan 
predikatlarning eng xarakterlisi jarayon va kauzativ predikatlardir. 
Jarayon predikatlar (PJ) harakatning turli jarayonini (boshlanishi, 
davomn va tugashi) ko‘rsatadi: boshladi, davom ettirdi, tugatdi, to‘xtatdi
va boshqalar. Jarayon predikatlar asosiy haradat bildiruvchi predikatni 
argument qilib keladi. Argument pozitsiyasidagi asosiy harakatni 
bildiruvchi predikat jarayonlilik grammatik ma'nosini bildiruvchi 
predikat talabi bilan ma'lum kelishik shaklida bo‘ladi. Masalan, 
harakatniig boshlanish qismini bildiruvchi boshladi predikati argument 
pozitsiyasida kelgan predikatni tushum kelishigida kelishini talab qiladi: 
N Q N ni -1- boshladi. Qo‘shilma predikat, ya'ni argument 
pozitsiyasidagi predikat harakat nomidan ifodalanadi. Masalan, Temir 
kitob yoqishni boshladi. Predikat va uning argumentlari munosabatini 
quyidagi sxemada ko‘rsatish mumkin: Bunday qurilmalarda ham ikki 
predikat borligi tufayli ikki propozitsiya ifodalanadi: Temir o‘qidi. O‘qish 
harakati boshlandi. Temir - agens, qo‘shilma predikat esa patsiyens 
pozitsiyasida kelyapti. Qo‘shuvchi predikat pozitsiyasida morfologik 
kauzativ fe'llar kelishi ham mumkin: to‘xtatdi, tugatdi, davom ettirdi va 
boshqalar.  4 
Predikativlik va modallik  o‘zaro chambarchas bog‘langan 
hodisalardir. Shuning uchun ham lingvistika tarixida bu ikki hodisaning  o‘zaro munosabatiga bag‘ishlangan juda ko‘p asarlar bor. Shunga 
qaramay, bu ikki hodisaning tutash 4
 Shvedova, N.Y. (1980). Russkiy yazyk: sintaksis. Moscow: Nauka, 101-120 betlar. 
14  nuqtalari nimalardan iborat va kaysi xususiyatlari bilan bir-biridan farq
qiladi, degan savollar hamon aniq javobini topgani yo‘q. Ba'zan
predikativlikni modallik bilan tenglashtirish hollari ham uchraydi. Har
ikkisining ham gap mazmunining ob'ektiv reallikka munosabatini
ifodalashi ta'kidlanadi (V.V.Vinogradov) . Gapni gap qilib turgan eng
asosiy belgi nima, degan savolga ham ba'zilar modallik, deb javob
beradilar . Modallik va predikativlik haqida gap qetganda ba'zan
modallikning predikativlikka nisbatan juda keng tushuncha ekanligi ,
ba'zan esa modallik predikativlikning uzviy bir qismi ekanligi
ta'kidlanadi . V.V.Vinogradov bir o‘rinda predikativlik bilan modallikni
tenglashtirib, "...predikativlik kategoriyasining to‘g‘ri, doimiy va bevosita
ifodala-modalanishi gap modalligidir",- deydi , ikkinchi o‘rinda modallikni
predikativlikning bir komponenti sifatida qaraydi . N Ye.Petrov modallik
va predikativlikning ma'lum chegarasini belgilash uchun predikativlikni
logiksintaktik kategoriya sifatida til sathi bnrligi, modallikni esa
kommunikativ-sintaktik kategoriya sifatida nutq sathi birligi tarzida
qarash lozim, - deydi .Ammo bu bilan ularning farqi aniq ochilmaydi.
Chunki modallikning bir turi til sathiga ham oiddir. Semantik planda
modallik kategoriyasi uchun birlashtiruvchi belgi vazifasini bajaruvchi
sub'ektivlik (so‘zlozchi nuqtai nazari) predikativlik kategoriyasi bilan
modallik kategoriyasi o‘rtasida farqlovchi belgi vazifasini o‘tishi mumkin.
Birinchidan, modallik predikativlikka nisbatan, darhaqiqat, keng
tushuncha. Chunki predikativlik faqat gap sathi uchun xarakterli bo‘lsa,
modallik gap bo‘lmagan  qurilmalar (masalan, so‘z birikmasi) uchun ham
xosdir . Shuning uchun ham V.G.Admoni modallikni ikkiga- gapga xos
bo‘lgan modallik, so‘z birikmasiga xos modallikka bo‘linadi Ikkinchidan,
gap sathida qaralayotgan 
modallik predikativl
ikning tarkibiy elementid
ir. Predikativ
k gap orqali
ifodalanayotgan   axborotning   ob'ektiv   reallikka   munosabatini   umumiy
tarzda  bildirsa, modallik  gap mazmunining so‘zlovchi nuqtai nazaridan
ab'ektiv   borliqqa   munosabatini   yoki   so‘zlovchining   gap   mazmuniga munosabatini   bildiradi.   munosabatini   yoki.   Har   ikki   tipdagi   modallikda
ham sub'ektivlik belgisi alohida o‘rin tutadi. 
15  II  BOB. PREDIKA TIVLIKN IN G IFODA LA N ISH VOSITA LA RI  VA
GRA MMA TIK MODELLA RI 5
2.1 Og‘zak i v a y ozma nut qda predik at iv lik ning farqli 
k o‘rinishlari  Predikativlik (lot. praedicativus — tasdiqlovchi, qatʼiy) — 
1) zamonaviy mantiq fanida — belgilar va predmetlar oʻrtasida obyektiv 
mavjud boʻlgan aloqalarni aks ettiruvchi asosiy tushunchalardan biri; 2) 
tilshunoslikda — gapni shakllantiruvchi sintaktik kategoriya boʻlib, gap 
mazmuniga obyektiv borliqning u yoki bu hodisasi haqida xabar berish 
xususiyatini baxsh etadi. Predikativlik, belgi (harakat, sifat va xususiyat) 
bilan predmetning zamon va maylda anglashiladigan oʻzaro 
munosabatini ifodalaydi va shu tariqa gapni alohida fikrni 
shakllantiruvchi va u haqda xabar beruvchi birlikka aylantiradi (M-n, 
"Olma gulladi", "Doimo tinchlik boʻlsin!"). Modomiki, gap mazmunining 
borliqqa munosabati uni muayyan zamoniy va modal (real yoki noreal) 
darajaga qoʻyishni taqozo qilar ekan, predikativlik ham ikki sintaktik 
kategoriyaning — zamon va maylning birligidan iborat boʻladi. Ikki 
tarkibli gaplarda — kesim, bir tarkibli gaplarda esa ularning bosh 
boʻlagi predikativlikning ifodachisi hisoblanadi. 
Og‘zaki   va   yozma   nutqda   predikativlikning   farqli   ko‘rinishlari
Predikativlik   og‘zaki   va   yozma   nutqda   turlicha   vositalar   orqali
ifodalanadi. Bu farq, birinchi navbatda, nutqning maqsadi, konteksti va
vositalarining   xilma-xilligi   bilan   bog‘liq.   Og‘zaki   nutqda,
predikativlikning   asosiy   ifodaviy   vositalaridan   biri   bu   intonatsiya
hisoblanadi.   Masalan,   shaxs   va   zamon   belgilarini   bildiruvchi   fe’l   shakli
bilan   bir   qatorda,   ohang   yordamida   so‘roq,   buyruq   yoki   tasdiq
ma’nolari   mustahkamlanadi:   Sen   uyga   keldingmi?   –   bu   yerda   so‘roq
ohangi   predikativlikni   kuchaytiradi.   Shuningdek,   og‘zaki   nutqda
intonatsion   pauzalar,   tana   harakati,   urg‘u   kabi   paralingvistik   vositalar
orqali   ham   predikativ   munosabat   kuchaytiriladi.   Yozma   nutqda   esa
predikativlik aniq grammatik shakllar, ya’ni fe’lning shaxs-son va zamon
kategoriyalari,   sintaktik   konstruktsiyalar,   tinish   belgilar   yordamida ifodalanadi.   Yozma   nutq   aniq   tuzilmani   talab   qilganligi   bois,
predikativlik ko‘proq grammatik 5
 Ernazarov, Y. (2010). O‘zbek tilining sintaksisi. Tashkent: O‘qituvchi, 59-72 betlar. 
16  jihatdan   mustahkam   bo‘ladi:   U   kecha   imtihonga   tayyorlandi.   –   bu
jumlada   predikativlik   “tayyorlandi”   fe’li   orqali   ifodalangan.   Yana   bir
muhim farq shundaki, yozma nutqda predikativlik ko‘pincha murakkab
gaplar   va   qo‘shma   gaplar   orqali   kengayadi,   og‘zaki   nutqda   esa   bu
hollarda sintaktik soddalik va tezlik ustuvor bo‘ladi. 
Predikаtivlik   hodisаsining   lingvistik   tаvsifi   fаnimiz   tаrаqqiyotining
bаrchа bosqichlаridа hаm muhim vа bаhstаlаb mаsаlаlаrdаn biri boʻlib
keldi.   Ushbu   mаsаlа   yechimi   til   vа   nutq   birliklаridа   botiniy   vа   zohiriy
ifodаsi   xususidа   izohtаlаb   oʻrinlаrning   mаvjud   ekаnlgida   kо‘zgа
tаshlаnаdi.   Predikаt   propozitsiyаning   mаrkаziy   unsuri   yoki   muаyyаn
propozitsiyаning   oʻzini   tаqozo   qilаdi.   Bundа   predikаtning   vаlentligi
nolgа   teng   boʻlishi   ham   mumkin.   Koʻp   hollаrdа   fe’l   predikаtlаrning
mаvqei   sintаktik   tаdqiqotlаrdа   yuqori   dаrаjаdа   bаholаnаdi   vа   fe’lning
gаpdа   doimo   predikаt   boʻlib   kelishi   tа’kidlаnаdi.   Insonning   borliq
hаqidаgi   nutqi   reаl   voqelikni   ifodаlаydi.   Аgаr   bаhs   soʻz   vа   ungаchа
boʻlgаn   kichik   birliklаr   hаmdа   soʻzgа   teng   keluvchi   boshqа   birliklаr
xususidа boʻlsа, mаsаlа tаvsifi bu dаrаjаdа murаkkаbliklаrdаn nisbаtаn
xoli   boʻlishi   mumkin.   Biroq   munozаrа   nutqiy   konstruksiyаlаr,   xususаn,
predikаtiv   qurilmаlаr   hаqidа   borаr   ekаn,   bu   bаhsning   yechimlаri   hаm
oʻtа murаkkаblik kаsb etishi muqаrrаr. Soʻzning moddiy tаrkibi vа uning
oʻzgаrishi   soʻz   yаsаlishigа   vа   formа   yаsаlishigа,   bundаn   tаshqаri,   yаnа
oʻzigа   xos   turli   hodisаlаrgа   sаbаb   boʻlishi   mumkin.   Buni   soddаlаshuv,
murаkkаblаshuv vа qаytа boʻlinish hodisаlаridа hаm kuzаtish mumkin.
Mаzkur   hodisаlаrning   hаr   biri   oʻzigа   xos   boʻlgаn   turli   jаrаyon   vа
murаkkаbliklаrgа   egа.   Soʻz   yаsаlishi   borаsidа   gаp   borgаnidа   koʻp
hollаrdа   soʻz   yаsаlishining   tаvsifi   morfemаlаrgа   аsoslаnib   tаvsiflаnishi
holаtlаri   ustuvorlik   kаsb   etadi.   Soʻz   birikmаsigа   derivаtsion   qonuniyаt
аsosidа   yondаshilgаnidа   uning   derivаtsion   jаrаyondаgi   tаvsifi
boshqаchаroq   ekаni   mа’lum   boʻlаdi.   Ungа   koʻrа,   derivаtsiyаning   bosh
unsuri – operаtor derivаtsiyа jаrаyonigаchа mаvjud boʻlmаy, u qurilmа
tаrkibigа   chetdаn   olib   kirilishi   lozim.   Soʻz   birikmаlаri   derivаtsiyаsidа operаtor,   odаtdа,   tobe   vа   hokim   komponent   deb   yuritilаdigаn
qisimlаrni oʻzаro sintаktik biriktiruvchi grаmmаtik vositаgа toʻgʻri 
17  kelаdi.   Bundаy   vositа   mаqomidа   kelishik   qoʻshimchаlаri,   koʻmаkchilаr,
ohаng   kаbilаr   kelа   olishini   qаyd   etamiz.   Ulаr   nutq   jаrаyonidа
grаmmаtik   derivаtsiyаdа   operаndlаrning   munosаbаtgа   kirishuvini
tа’minlаb,   derivаt   shаkllаnishi   uchun   xizmаt   qilаdi.   Gаp   vа   uning
lingvistik mohiyаtini аnglаshdаgi murаkkаbliklаr tаdqiqidа predikаtivlik
tushunchаsi vа predikаtivlik hodisаsi hаqidаgi qаrаshlаr hаm nihoyаtdа
munozаrаli vа tаdqiqtаlаbdir. Hаr qаndаy nutqiy derivаt kommunikаtiv
– hosilа strukturаni tаshkil etаdi. Bu soʻz-gаp, toʻliqsiz gаp, soddа gаp vа
uning  hаr qаndаy  turi,  murаkkаblashgan   gаp vа uning turi,  pаrаtаktik
yoki   gipotаktik   qurilmа   vа   ulаrning   istаlgаn   turi   shаklidа   boʻlishi
mumkin. Bu nuqtаyi nаzаrdаn ulаr monopropozitiv xаrаkter kаsb etadi.
Gаp   semаntikаsining   propozitiv   аspekti   hаqidаgi   fikrlаr   uning
monopropozitiv   xususiyаtini   tаsdiqlаydi.   Gаpning   bundаn   tаshqаri,
modаllik   vа   kommunikаtivlik   аspektlаri   hаm   ustuvor   boʻlib,   ulаr
bevositа shаxs tushunchаsi bilаn hаm аloqаdorlikdа boʻlаdi. Gаpning til
birligi   sifаtidаgi   tаdqiqidа   qаyd   etilgаn   bu   ikki   аspektini   chuqur   vа
toʻlаqonli   oʻrgаnish   imkoni   mаvjud   boʻlmаydi 6 .   Pаrаtаktik   qurilmа   teng
komponentli   birikuvgа   аsoslаngаni,   tаrkibidаgi   tаyаnch   strukturаning
birdаn   ortiq   ekаni   bilаn   polipredikаtiv   sintаktik   qurilmаdir.   Lekin
murаkkаb   sintаktik   qurilmа   turlаrining   hаr   biri   predikаtivlik
ifodаlаnishidа   oʻzigа   xoslikkа   egа.   Pаrаtаktik   qurilmа   tаrkibiy   qismlаri
oʻz   tub   strukturаsi   vа   ungа   mos   holdа   predikаtiv   mаrkаzigа   egа
boʻlishigа   qаrаmаy,   ustpredikаtiv   belgili   hisoblаnаdi.   Ustpredikаtiv
belgisi   mаzkur   qurilmа   predikаtiv   mаrkаzlаrining   umumiy
munosаbаtidа   operаtor   orqаli   shаkllаnаdi.   Gipotаktik   komponent
hisoblаngаn   operаnddа   oʻz   ifodаsini   topаdi.   Shuningdek,   gipotаktik
qurilmаlаr   komponentlаrining   biri   hokim,   ikkinchisi   tobe   boʻlishidаn
qаt’i   nаzаr,   uning   hаr   bir   operаndidа   hаm   predikаtivlik   belgisi
mаvjuddir.   Shu   bois,   ulаrni   polipredikаtiv   sintаktk   qurilmа   sifаtidа
tаvsiflаymiz.   Gipotаktik   qurilmаlаrdа   tobe   operаndning   predikаtivlik
belgisi hokim operаndning predikаtivlik mаrkаzi uchun xizmаt qilаdi.  6 Mahmudov N., Mengliboyeva D. Hozirgi o‘zbek tili. Sintaksis. – Toshkent: O‘zbekiston Milliy Ensiklopediyasi, 2011. 
– B. 134–150. 
18  Ko‘p   predikatli 7   qurilmalardagi   propozitsiyaning   "ikkilamchi
ifodalanishida   (Fe'lli   oborotlar,   ob'ektli   qurilmalar)   predikativlikning
mavjud   yoki   mavjud   emasligi   masalasi   tilshunoslar   o‘rtasida   qizg‘in
bahslarga sababchi bo‘lmoqda. Bu 
masalada
gi bahslarga ham tilshunosl
ar va mantiqsh
unoslar o‘rtasida
gi
predikativlikka   yondashishning   xilma-xilligi   asos   bo‘lmoqda.
Predikativlikka   ikki   mantkqiy   (sub'ekt   va   predikat)   va,   o‘z   navbatida,
grammatik   (ega   va   kesim)   elementning   o‘zaro   munosabati   sifatida
qarash tarafdorlari nuqtai nazariga ko‘ra, ko‘p predikatli qurilmalardagi
propozitsiyaning asosiy ifodasida to‘liq predikativlik mavjud. Sub'ekt va
predikat o‘rtasidagi munosabat grammatik ega va kesimda o‘z ifodasini
topadi.   Ikkilamchi   ifodasida   esa   sub'ekt   va   predikatlar   munosabati
mavjud   bo‘lsa   ham,   ammo   predikat   mustaqil   shakliga   ega   bo‘lmaydi.
Shuning   uchun   ham,   bunday   qurilmalarda   yarim   yoki   ikkinchi   darajali
predikatsiya   mavjud,   deydilar.   Demak,   predikatsiyani   ham   ikkiga   to‘liq
(yoki   asosiy)   va   yarim   (yoki   ikkinchi   darajali)   predikatsiyaga   bo‘ladilar.
Propozitsiyaning   ikkilamchi   ifodalarida   ham   predikatsiya   bor,   deb
hisoblovchi tilshunoslar bu predikatsiyani ushbu sodda gapdagi asosiy
predikatsiyadan farqlash maqsadida turli terminlar bilan 
nomlaydilar: "polipredikativ
lik", "qo‘shimcha predikatsiya", "ikkilamchi
predikatsiya",   "tobe   predikatsiya"   va   boshq.   Jumladan,   O.I.Borodovich
ikki element o‘rtasidagi sintaktik aloqani ikkilamchi predikativ struktura
hisoblab, uning quyidagi to‘rt xarakterli belgisini ko‘rsatadi: 1) mazmun
planida   elementlar   o‘rtasidagi   sub'ekt   predikat   munosabat;   2)
aloqaning   bir   vaqtda   birinchi   elementdan   ikkinchi   elementga   va,
aksincha,   ikkinchi   elementdan   birinchi   elementga   o‘zaro   tobeligi;   3)
struktura qismlarining tayanch so‘z bilan birgalikdagi aloqasi; 4) ikkinchi
qismning shaxssiz fe'l yoki fe'l bo‘lmagan so‘zlar bilan ifodalanishi . 
N.M.Mahmud
ov propozitsiyani
ng ikkilamchi ifodalovchilari asosiy
ifodalovchilarning   nomlanishidir,   deb   hisoblovchi   olimlar   fikrlariga
qo‘shilgani   holda   nomlanishga   uchragan   qurilmalar   nomlanishdan keyin   ham   predikativlik   fukksiyalarini,   garchi   ikkinchi   planda   bo‘lsa
ham, saqlaydi, shuning uchun ham 7
 Sirojiddinov S. Gap va uning tuzilishi. – Toshkent: Fan, 1976. – B. 55–77 
19  ulardagi predikativ aloqa ikkilamchi xarakterga ega bo‘ladi, deydi . Yarim
predikativlik tushunchasi bevosita ikkinchi darajali kesim
tushunchasining mantiqiy davomidir. Ikkinchi darajali kesim terminidan
dastlab A.A.Potebnya ravishdoshga nisbatan foydalanadi ,
A.A.Shaxmatov asarlarida uning tiplari haqida atroflicha ma'lumot
berildi. A.A.Shaxmatovning fikricha, mazmunan bevosita egaga oid
bo‘lgan va u bilan grammatik bog‘lanuvchi, ammo agadan boshqa
bo‘lak, ya'ni kesim sostaviga kiruvchi bo‘lak ikkinchi darajali kesim
hisoblanadi . Bunday bo‘laklarning ikki tomonlama grammatik aloqasi
ko‘rsatiladi: bir tomondan, asosiy kesimning tobe bo‘lagi sifatida unga
tobe bog‘lansa, ikkinchi tomondan esa, ega bilan ma'lum munosabatda
bo‘ladi. Agar bu bo‘laklarning asosiy kesim bilan munosabati nuqtai
nazaridan ularni ikkinchi darajali bo‘lak deb hisoblash mumkin bo‘lsa,
ega bilan munosabati jihatidan alohida sintaktik hodisa "ikkinchi darajali
kesim", deb hisoblash mumkin, deyiladi. Ikkinchi darajali kesim bilan
eganing munosabatini yarim predikativlik hisoblaydilar . Keyinchalik
ajratilgan bo‘laklar va hatto kirish, kiritmalar va undalmalar (Rudnev,
Abdurahmonov) ham yarim predikativ qurilmalar qatoriga kiritila
boshlandi . Natijada yarim predikativ qurilmalar doirasi birmuncha
kengaydi. Chunki ajratilgan bo‘laklarning grammatik aloqasi fe'lli
oborotlar grammatik aloqasidan birmuncha farq qiladi. Bunda ham ikki
tomonlama grammatik aloqa saqlansa ham, ammo bu ikki tomonlama
aloqa gap struktur asosining ega va kesimi asosida bo‘lishi shart emas.
Kirishlar va undalmalardagi yarim predikativlik butunlay boshqacha
asosda xal qilinadi . Turkiy tillarda sodda gaplardagi yarim predikativlik
masalasi birinchi marotaba D.A.Yo‘ldoshev tomonidan o‘rganiladi. Turkiy
tillardagi ravishdoshning sintaktik vazifasiga to‘xtalar ekan, u ravishdosh
faqat qo‘shma gaplardagina emas, balki sodda gaplarda ham,
shubhasiz, kesim vazifasini bajaradi, deydi. U o‘z fikrini ravishdoshning
ega bilan munosabati mavjudligi asosida dalillaydi. Asosiy kesimdan
farqli ravishda, bu kesimlarni u ham , yakkinchi darajali kesim, deydi.
An'anaviy hol deb hisoblanib kelgan ravishdoshdan ifodalangan hamma bo‘laklar A.A.Yo‘ldoshev tomonidan ikkinchi darajali kesim hisoblanadi .
Fe'lli oborotlar (ravishdosh, sifatdosh, harakat nomi, shart fe'lli
oborotlar), substantiv va ad'ektiv  20  xarakterdagi   oborotlar,   ajratilgan   bo‘laklarda   yarim   predikativlikning
mavjudligi  masalasi  o‘zbek   tilshunoslari  tomonidan   ham  e'tirof  etildi"   .
Ammo   yuqoridagi   tipdagi   propozitsiyaning   ikkilamchi   ifodalarida
predikatsiyaning   mavjudligi   (ikkinchi   darajali,   yoki   yarim   predikativlik
xarakterida  bo‘lsa ham) bu konstruksiyalar tarkibidagi ikki elementning
(sub'ektiv   va   predikat   hamda   ega   va   kesim)   munosabati   asosida
izohlanadi.   Bu   esa,   ko‘rinib   turibdiki,   Predikatlikning   an'anaviy
konsepsiyasi,   atributiv   mantiq   ta'siridagi   predikativlik   nazariyasining
aks   etishidir.   Bu   nuqtai   nazardan   predikativlikning   to‘liq   va   yarim
predikatsiya   oppozitsiyasi   ma'lum   asosga   zga.   Predikat 8   va   uning
argumentlari   birligiga   asoslangan   munosabat   mantiqiga   ko‘ra   hukm
ikki a'zodan iborat bo‘lishi, o‘z navbatida predikativlik ham ikki a'zodan
iborat   bo‘lishi   shart   emas.   Predikativlik   uchun   predikat   muhimdir.
Predikat 9   va   uning   argumentlarining   ob'ektiv   borliqqa   munosabatini
ifodalovchi   shakllar   sistemasi   (tasdiq-inkorlik,   zamon,   modallik
shakllari)   predikativlikdir.   Boshqacha   aytganda,   predikativlik   o‘zaro
munosabatda   bo‘lgan   ma'lum   elementlar   (tasdiq-inkorlik,   zamon,
shaxs, modallik) birligidir. 
Sistema nazariyasi nuqtai nazaridan, shu elementla
rning birortasi
ning
qatnashmasligi   sistemaga   putur   yetkazadi,   predikativlikdan   chiqaradi.
Demak,   bunga   muvofiq,   hech   qanday   ikkinchi   darajali   predikativlik,
yarim predikativlik degan narsaning bo‘lishi mumkin emas. Predikativlik
bir butun holda gapning asosiy belgisi. Gapni gap qilib turgan belgidir .
Ko‘p   predikatli   sodda   gaplarda   predikatlarning   shu   gapni
shakllantirishdagi xizmati bir xil emas. Bittasi predikativ shakllarni olib,
gapni gap qilib shakllantiradi, qolganlari esa daraja jihatidan pasayadi.
Ammo   propozitsiyalar   shu   gapdagi   predikatlar   miqdoriga   muvofiq
bo‘ladi.  Demak, bunday gaplar fakat  syntaktik tuzilish nuqtai nazardan
sodda, semantik jihatdan esa murakkab xarakter kasb etadi. 8 G‘oziyev, N.Z. (2015). O‘zbek tili sintaksisi va predikativlik. Tashkent: Sharq, 110-125 betlar. 
9
 Rahmatullayev Sh. Hozirgi o‘zbek adabiy tili. – Toshkent: O‘qituvchi, 1982. – B. 112–128. 
21  2.2. A dabiy  mat nlarda predik at iv  birlik larning 
qo‘llanilishi 
Adabiy matnlarda predikativlik nafaqat grammatik, balki stilistik va
badiiy   vosita   sifatida   ham   katta   ahamiyat   kasb   etadi.   Mualliflar
predikativ   birliklar   orqali   obraz   yaratish,   voqeani   ifodalash,   ruhiy
holatni yetkazish, ritm va ohang berish imkoniyatiga ega bo‘ladilar. 
Masalan,   Abdulla   Qodiriy,   Cho‘lpon,   Oybek   kabi   yozuvchilarning
asarlarida   sodda   gaplar   bilan   murakkab   badiiy   ifoda   berilishi   ko‘p
uchraydi. Bunda predikativlik orqali real voqelik tasvirlanadi: 
U uzoq tikilib turdi. Yelkasini qisdi. So‘ng yurib ketdi. – bu kabi 
gaplarda har bir fe’l mustaqil predikativ markaz sifatida qatnashgan. 
Shuningdek, murakkab qo‘shma gaplar orqali bir necha predikativ
birliklar   bir   matnda   uyg‘unlashadi.   Bu,   ayniqsa,   badiiy   matnlarda
tafsilotlarni yetkazishda muhim rol o‘ynaydi: 
U bu gapni aytdi, lekin hech kim unga ishonmadi. – bu yerda ikkita 
predikativ markaz (aytdi – ishonmadi) mavjud. 
Adabiy   matnlarda   ba’zan   bevosita   (ko‘chirma)   va   bilvosita
(o‘zlashtirma)   nutq   vositalari   yordamida   ham   predikativlik   ifodalanadi.
Bu holatlar matnga jonlilik va ko‘pqatlamlilik baxsh etadi. 
Shunday   qilib,   predikativ   birliklarning   adabiy   matnlardagi
qo‘llanishi o‘zbek  tilining uslubiy imkoniyatlarini kengaytiradi va  tilning
estetik-funksional imkoniyatlarini ochib beradi. 
Grammatik   tushuncha   sifatida   predikat   o‘zi   boshqarib   kelayotgan
sintaktik   elementlarning   markazi 10 .   Logik   tushuncha   sifatida   fikrning
sub’ekt   belgisini   bildiruvchi   qism.   1.   Mantiq   shunoslikda   sub’ekt   va
predikat tushunchasi keng qo‘llaniladi. Mantiqshunoslikda mantiqiy ega
sub’ekt,   mantiqiy   kesim   –   predikat   deb   yuritiladi.   Sub’ekt   va   predikat
tushunchasi mantiqshunoslikda hukm bilan  10 Nurmonov A. Tilshunoslikka kirish. – Toshkent: O‘zbekiston, 2008. – B. 97–105. 
22  chambarchas   bog‘liq.   Sub’ekt   oldingi   hukmlardan   aniq   bo‘lgan
belgilarni, predikat esa yangi belgilarni ifodalaydi. Har bir hukm uchun
ega   va   kesimning   zarur   bo‘lishi   uarning   alohida-alohida   bo‘lgan
ahamiyatini   inkor   etmaydi.   2.   Demak,   mantiqiy   sub’ekt   tushunchasi
hukmning   boshlang‘ich   nuqtasi   bo‘lsa,   predikat   tushunchasi   yangi
ma’lumot   beruvchi   markazdir.   Mantiqshunoslikdan   farqli   ravishda
tilshunoslikda   predikat   grammatik   va   semantik   tushunchadir.   Sub’ekt
predikat   munosabatida   predikat   yetakchi   o‘rinni   egallaydi.   Predikat
predikativlik   shaklini   olib,   gapni   grammatik   jihatdan   shakllantiradi.
Predikat   gapda   predmetning   belgisini   bildiruvchisi,   muayyan   vaziyat
haqidagi   belgisini   bildiruvchisi,   muayyan   vaziyat   haqidagi   tasdiq   yoki
inkor   kommunikatsiyasini   beruvchi   markaz   vazifasini   bajaradi.   Bu
fikrdan   shu   narsa   oydinlashadiki,   predikativlik   shaklini   olgan   predikat
sintaktik sathda kesim vazifasini bajaradi. Predikat vazifasida fe’l hamda
ot   (keng   ma’noda)   kelishi   mumkin.   Fe’l   o‘zining   leksik-grammatik
xususiyatiga   ko‘ra   kesim   vazifasida   qo‘llanishga   juda   mos   so‘z
turkumidir.   3.   Chunki   fe’l   o‘zida   zamon,   modallik,   shaxs   va
kommunikativlik   kategoriyalarini   birlashtira   oladi.   Shuning   uchun   ham
tilshunoslar   fe’lga   predikat   nuqtai   nazaridan   qaraydilar.   Masalan,
Salima   maktabga   bordi   gapida   fe’l   predikat   kesim   vazifasida   qo‘llanib,
sub’ektning   harakat   belgisini   ifodalamoqda.   Bundan   tashqari,   kesim
o‘tgan   zamonni   shaxsni,   tasdiq   va   xabarni   ham   anglatmoqda.   Fe’l
predikat   va   ot   predikatning   o‘zaklari   boshqa   boshqa   bo‘lsa   ham,
umumiy   holatda   bir   maqsadga   xizmat   qiladi.   Ularning   orasidagi   farq
unchalik   katta   bo‘lmaydi.Ot   predikat   jarayonni   yoki   aniq   vaziyatni
ifodalasa,   fe’l   predikat   aniq   harakatni   ifodalaydi.   Demak,   ot   predikat
ham   fe’l   predikat   singari   bo‘sh   o‘rinlarini   to‘ldirib   yoyiq   gap   hosil   qila
oladi. Ot predikatlar xuddi fe’l predikat kabi gapning mazmuniy hamda
grammatik markazini tashkil qila oladi. 
Fonostili
stikada ishlab chiqilayotga
n boshqa muammola
r majmuasi quyidagicha   tavsiflanadi:   ".   gapning   intonatsiya   tarkibidagi
oʻzgarishlarni   uzatilayotgan   emotsional   va   modal   maʼnolarga   qarab
oʻrganish   va   hokazo.   Intonatsion   tuzilmani   bunday   tadqiq   qilish
quyidagilarni nazarda tutadi. yakuniy 
23  maqsad, hissiy yoki modal - o‘ziga xos xususiyatlarni tanlash, 
shuningdek, o‘rganilayotgan nutq turi uchun eng tipik akustik 
parametrlarning tavsifi" . 
 Fonetik uslublarni o‘rganishda odatda ikkita tekislik ajralib turadi: 
 • segmental - nutq tovushlarining fonetik xususiyatlarini va 
ularning birikmalarini o‘rganish (tovushli matnlarni mikrosegmentatsiya
qilish asosida); 
•   suprasegmental   -   melodik   o‘ziga   xoslik,   dinamika,   temp,   pauza,
ritm,   aksentuatsiyani   o‘rganish   (tovushli   matnlarni
makrosegmentatsiyaga   asoslangan).   Fono-stilistik   tahlil   qilinadigan
matnlarning   stilistik   spektri   juda   xilma-xildir.   Bunga   jurnalistik,   ilmiy,
notiqlik,   badiiy,   biznes,   neytral   va   boshqalar   kiradi.   tovushli   nutqni
amalga   oshirish.   Bizning   ishimizda   tovushli   matnning   asosiy
bo‘linmalari   sifatida   quyidagilar   ko‘rib   chiqiladi:   a)   ritmik   tuzilma   (RS),
bitta   markazlashtirilgan   urg‘u   mavjudligi   bilan   birlashtirilgan
bo‘g‘inlarning   minimal   guruhi   sifatida   tushuniladi   .   ("Ritmik   tuzilish"
atamasi   ("fonetik   so‘z"   bilan   bog‘liq   atamadan   farqli   o‘laroq)   berilgan
birlik   ritm   birliklari   tizimiga   tegishli   ekanligini   ta'kidlaydi   va   uni   tizimli
ravishda tashkil etilgan tovush va bo‘g‘in majmuasi sifatida ifodalaydi. ;
b)   sintagma,   "nutq   -   fikr   jarayonida   yagona   semantik   yaxlitlikni
ifodalovchi   fonetik   birlik".   Ko‘pgina   fonetiklar   ta'kidlaydilar.   sintagma
bir   vaqtning   o‘zida   semantik   va   formal   reja   birligi   bo‘lib,   intonatsion-
semantik   birlik   hosil   qilish   qobiliyati   uning   asosiy   xususiyatlaridan   biri
sifatida qaraladi. 11
Har   qanday   fan   taraqqiyoti   muayyan   bosqichlardan   iborat   bo‘lib,
keyingi   bosqich   oldingi   bosqich   bag‘rida   unmg   vorisi   sifatida   dunyoga
keladi.   Oldingi   bosqich   yo‘l   qo‘ygan   kamchiliklarga   tanqidiy   baho
bergan   holda,   bunday   kamchiliklarni   bartaraf   qilishga   yordam
beradigan   tadqiqot   metodologiyasi   va   metodlarini   qidirishga   harakat
qiladi.   XX   asrning   oxirgi   choragi   va   XXI   asr   boshlaridagi   o   ‘zbek tilshunosligi ham ana shunday jarayonni o ‘z boshidan kechira boshladi.
Ayyub   G   ‘ulom   asos   solgan   o‘zbek   ilrniy   tilshunosligi   yutuqlarini   e’tirof
etgan   va   unga   tayangan   holda,  o‘zbek   tilining  ichki  struktur  belgilarini
yoritishga 11
 Rahimov G‘. O‘zbek tilida predikativlik va uning grammatik ifodasi // Til va adabiyot ta’limi, 2018, №1. – B. 24–
30. 
24  yordam beradigan yangi tadqiqot metodlarini qo‘llashga intilish 
kuchaydi. Bunga shu davrda ro‘y bergan sotsiolingvistik jarayon qulay 
imkoniyat yaratdi. Sobiq sovet imperiyasining kuchsizlanishi va bu 
imperiya tarkibiga zo‘rlik bilan birlashtirilgan respubhkalarda milliy o‘z-
o‘zini anglash hissining kuchayishi har bir respublikada davlat tili uchun 
kurashish harakatining boshlanishiga, ayni paytda, tilshunoslik fanida 
ham shu kungacha amalda bo‘lgan tadqiqot metodlariga shubha bilan 
qarash kayfiyatining tug‘ilishiga sababchi bo‘ldi. Xususan, sho‘rolar 
davrining 50—60-yiIlarida dunyo tillarining o‘zaro yaqinlashib, oxir-
oqibat yagona bir tilga aylanishi haqidagi stalincha til siyosatining 
amalga oshirilishi, bunday siyosatning Stalindan keyin ham davom 
ettirilishi, shuning uchun SSSR tarkibidagi barcha tillarda umumiy leksik
fondni kengaytirib borish tillarning asosiy taraqqiyot qonuni bo‘lishi 
kerakligi haqidagi qarashlar hukm surdi. o‘tish davrida milliy o ‘zlikni 
anglagan ziyolilar o‘rtasida ana shunday til siyosatiga katta e’tiroz 
uyg‘ondi. 
Gap bilan fikr o‘zaro dialektik aloqadir. 12  Gapda fikr ifodalanadi. Fikr
doim   gap   orqali   shakllanadi.   Demak,   gapni   o‘rganar   ekanmiz,   uni   fikr
bilan   bog‘lab   tekshirishimiz   kerak.   Gap   ma’lum   fikrni   ifodalash   bilan
birga,   har   xil   his-tuyg‘ularni   ham   ifodalaydi.   Biroq   bu   emotsiyalar   fikr
bilan   bog‘liq   holda   ro‘y   beradi.   Demak,   gap   intellektual   (aqliy)   holatni
ham ko‘rsatadi.  Gapning xarakterli belgilari predikativlik  va  intonatsiya
ekanligi bizga ma’lum. Bu belgilar gap tushunchasining asosi, gapning
shakllantirish vositasidir. Har bir gapning reallik bilan bog‘liqligi haqida
biror fikr, xabar bayon qilish  gap  mundarijasining voqelik  bilan  bog‘liq
ekanligini   ko‘rsatadi.   Bu   hodisa-gap   mundarijasining   real   voqelik   bilan
aloqadorlik   hodisasi   predikatsiya   sanaladi.   Gapni   predikatsiya
shakllantiradi. Bu grammatik kategoriya-umuman gapga xos xususiyat.
Predikativlikni   kesim   ko‘rsatadi.   (Bordi.   Student   edim):   kesim   umumiy
predikativlik ma’nosini konkret modallik, zamon, 
shaxs kategoriyal
ari orqali ifodalaydi. Predikativlik
ni shakllantiri
shda intonatsiyaning ham ishtiroki bor: intonatsiya gapga xos bo‘lgan 
universal vositadir. Anglashiladiki, predikativlikni ifodalash gapning 
paradigmasi-predikativlikni 12
 Komilov N. Tilshunoslik asoslari. – Toshkent: O‘qituvchi, 1992. – B. 65–70. 
25  bildiruvchi butun formalari sistemasi bilan bog‘liq. Gap fikrni ifodalaydi,
ma’lum   maqsadni   bayon   qiladi.   Bu   hodisa,   birinchidan,   shu   gapdagi
fikrning   borliqqa   munosbaati,   ikkinchidan,   so‘zlovchining   sub’ektiv
munosabati   –   modallik   (reallik,   gumon,   taxmin,   istak   kabilar)   bilan,
zamon va shaxs bilan bog‘lanadi. Gapni shakllantiruvchi, gapning asosi
bo‘lgan   predikativlik   hodisasi,   odatda,   so‘zlarning   predikativ   qo‘shilishi
bilan   ifodalanadi.   (Ega   va   kesimning   o‘zaro   munosbati:   Bola   yugurdi.
Bola   yosh   kabi)   Lekin   predikativlik   tabiiy,   bir   so‘zdan   iborat   bo‘lgan
gaplarda   ham   mavjud.   (Qor!   Tun.   kabi)   Bir   so‘zdan   iborat   gaplardan
konkret   gap   bo‘lagini   topib   bo‘lmaydi.   Demak,   predikativlik   bunday
gapga   butunicha   xos   bo‘ladi.   Bularning   hammasida,   shubhasiz,
intonatsion   tugallik   bor.   Bundan   gapda   predikativlik   bilan   intonatsion
tugallikning   birgalikda   harakat   qilishi,   bir-biriga   moslashgan   bo‘lishi
anglashilib   turadi.   Intonatsiya 13   predikatsiyani   ifodalash   vositalaridan
biridir,   bu   hol   ham   gapning   eng   asosiy   belgisi   predikativlik   ekanligini
ko‘rsatadi. So‘zlarning predikativ qo‘shilishi orqali gap hosil bo‘lishi (Suv
tiniq   kabi)   bu   konstruksiya   hamma   vaqt   tugal   fikrni   ifodalaydi,   degan
xulosaga   olib   kelmaydi.   Ba’zan   bunday   tugallik   uchun   boshqa
elementlar   ham   talab   qilinadi,   lekin   shunda   ham,   baribir,   gapning
konstruktiv   asosi   predikativ   qo‘shilmadir.   Bu   qo‘shilma   gapda   hech
qanday   elementga   tobe   bo‘lmaydi,   balki   boshqa   elementlarni   o‘ziga
tobelaydi, demak, u absalyut xokimlikka egadir. Bu qo‘shilma – predikat
birlik-   gapning   hamma   belgilarini:   nutqning   fikr   anglatadigan,   xabar
bildiradigan   eng   kichik,   yaxlit   birligi   ekanligini,   boshqa   predikativ
birliklar,   shuningdek,   sodda   gap   va   qo‘shma   gap   sostavidagi   sodda
gapga o‘xshash qismlar boshqacha 
xususiyatlar
ga ega bo‘ladi. Misollarni chog‘ishtirin
g: Sohibjon-
mashhur
paxtakorning o‘g‘li. Otasi pensiyaga chiqqan. – Otasi pensiyaga chiqqan
Sohibjon   sodiq   farzand   ekanligini   ko‘rsatish   uchun   ishga   astoydil
kirishdi.   (Ikkinchi   misoldagi   otasi   pensiyaga   chiqqan   qo‘shilmasi
Sohibjon   bo‘lagiga   tobe-uning   aniqlovchisidir)   Predikativlik   hodisasi orqali gap so‘z birikmasidan, predikativ qo‘shilma predikativ bo‘lmagan
qo‘shilmadan aniq farqlanib turadi: yosh bola 13
 Potebnya, A.A. (1978). Izbrannye trudy po russkoy i ukrainskoy filologii. Kiev: Naukova dumka, 134-145 betlar. 
26  (voqelikka munosabat: reallik, real emaslik, istak kabi ma’nolar, ma’lum 
maqsad, 
zamon munosab
ati ko‘rsatilm
agan; intonatsio
n tugallik yo‘q-
bunda fikr
ifodalanmaydi)   –   Bola   yosh   (predikatsiya   ifodalangan:   voqelikka
munosabat   ko‘rsatilgan   –   tugallik,   zamon   munosbaati,   gapga   xos
intonatsiya).   Yosh   bola   va   bola   yosh   qo‘shilmalarining   analizi   shuni
ko‘rsatadiki,   bularning   har   ikkalasida   ham   predmet   va   belgi
tasavvurlarining   munosabati   ifodalangan,   lekin   ikkinchisida
predmetning   belgisi   predikativlik   yo‘li   bilan   ko‘rsatilgan,   paytga
munosabat ifodalangan. Predikatsiyaning asosiy belgilaridan biri tasdiq
–   inkordir.   Bu   tasdiq   –   inkor   tilda   turlicha   ifodalanadi.   Umuman,
predikatsiya   turli   vositalar   bilan:   predikativ   formadagi   fe’llar,   kesimlilik
affikslari   orqali   (Bording.   Studentsan.   To‘g‘ri,   student   edi   kabi),   so‘zlar
tartibi, intonatsiya, gapning har xil strukturasi bilan ifodalanadi (Bahor!
Bu   –   uchuvchi.   Paxta   oppoq   kabi).   Gap   predikativlik   shakliga   ega
bo‘lgan   eng   kichik   birlikdir.   Predikat   gapning   tuzilish   va   mazmuniy
markazi sanaladi. Tilshunoslar predikat tushunchasi haqida munozarali
fikrlarning   ilgari   surmoqdalar.   Shuningdek,   uning   gap   mazmuniy
tuzilishi va markazidagi tutgan o‘rni haqidagi mulohazalar ham turli xil.
Ayrim   tilshunoslar   predikatga   mantiqiy   tushuncha   sifatida   qarasalar,
ba’zilari   grammatik   tushuncha   sifatida   qaraydilar.   Keyingi   yillarda
tilshunoslikda   semantikaning   yuqori   pog‘onaga   ko‘tarilishi   natijasida
tilshunoslar   predikatga   mazmun   nuqtai   nazaridan   qaray   boshladilar.
Predikat   ham   semantik,   ham   mantiqiy,   ham   grammatik   tushunchadir.
Semantik tushuncha sifatida predikat har qanday sintaktik qurilmaning
nominativ asosi, uning yadrosi.  27  X ULOSA  
Mazkur kurs ishi davomida o‘zbek tilida predikativlikning 
ifodalanishi va uning grammatik, semantik va funksional xususiyatlari 
batafsil tahlil qilindi. Predikativlik til tizimida gapning asosiy qurilish 
bloki sifatida tilning mantiqiy va grammatik tuzilishidagi markaziy rolni 
o‘ynaydi. Gapning mazmunini to‘liq ifodalashda predikativlik vositalari, 
ya’ni fe’lning shaxs va zamon shakllari, yordamchi so‘zlar, intonatsiya, 
bog‘lovchilar va boshqa sintaktik elementlar muhim o‘rin tutadi. Ushbu 
vositalar orqali gap nafaqat shaxs, vaqt, holat, balki voqea-hodisaga 
nisbatan subyekt va predikatning o‘zaro bog‘liqligi aniqlanadi. 
Predikativlikning   o‘zbek   tilida   ifodalanishining   grammatik
modellarini   o‘rganish   bu   hodisaning   sintaktik   strukturasi,   shu   bilan
birga   semantik   jihatlarini   ham   ochib   beradi.   O‘zbek   tilida   predikativlik
asosan fe’l orqali ifodalanadi, ammo zamon, shaxs va son kategoriyalari
yordamida uning ma’nosi kengayadi va nuanslarga boy bo‘ladi. Misollar
orqali   ko‘rsatilganidek,   predikativlikning   o‘zgarishlari   gapdagi   nutqiy
vazifalar, nutqiy holatlar va kontekstga qarab turlicha shakllanadi. 
Tadqiqot   davomida   bog‘lovchi   vositalar,   intonatsiya   va   yordamchi
so‘zlar   ham   predikativlikni   ifodalashda   muhim   rol   o‘ynashi   aniqlandi.
Ayniqsa,   badiiy   va   ilmiy   adabiyotlarda   predikativlikning   stilistik
funktsiyalari   o‘zgacha   ahamiyatga   ega   bo‘lib,   bu   vositalar   orqali
yozuvchi   yoki   so‘zlovchi   o‘quvchining   e’tiborini   jamlash,   nutqning
tasviriyligini oshirish va xotirjamlikni ta’minlashga erishadi. 
Predikativlikning nutqdagi amaliy qo‘llanilishida esa, bu hodisaning
kommunikativ jihatlari alohida e’tiborga loyiqdir. Og‘zaki nutq va yozma
nutqdagi predikativlikning farqlari,  ayniqsa,  dialoglar va monologlarda
ko‘rinadi.   Og‘zaki   nutqda   intonatsiya   predikativlikning   qo‘shimcha
vositasi   sifatida   ishlatiladi,   yozma   nutqda   esa   bu   funktsiyalar   ko‘proq
grammatik shakllar orqali ifodalanadi.  Shuningdek, predikativlikni o‘rganishning yana bir muhim jihati – 
bu til va nutqiy muloqotdagi amaliy ahamiyati. Nutqiy faoliyatda, 
xususan, tarjima va matn 
28  tahlili   sohalarida   predikativlikning   ifodalanishidagi   nuanslar   to‘g‘ri
tushunilishi   va   tarjima   qilinishi   kerak.   Bunda   fe’lning   shaxs   va   zamon
shakllari,   intonatsiya   va   semantik   ma’nolar   o‘zgarishi   muhim   rol
o‘ynaydi. 
Umuman   olganda,   predikativlikning   o‘zbek   tilida   ifodalanishi
nafaqat   sintaksisdagi   grammatik   hodisa   sifatida,   balki   semantik   va
pragmatik   nuqtai   nazardan   ham   chuqur   tahlil   qilishni   talab   etadi.
Shuning   uchun   predikativlikni   o‘rganish,   tilshunoslikning   boshqa
sohalari bilan chambarchas bog‘liq holda, yangi ilmiy yondashuvlarni va
metodlarni ishlab chiqishda muhim ahamiyat kasb etadi. 
Kelajakda   bu   tadqiqotlar   lingvopragmatik,   komunikativ   va   stilistik
tahlil   yo‘nalishlarida   kengaytirilishi   mumkin,   chunki   predikativlik
nutqning eng asosiy qismlaridan biri sifatida ko‘proq ilmiy izlanishlarni
talab qiladi.  29  FOY DA LA N ILGA N  ADA BIY OTLA R 
1. Rahmatullayev, G‘. (1989). O‘zbek tilining sintaksisi. Tashkent: 
O‘qituvchi. 
2. Matyoqubov, A.M. (2000). Gap va uning turlari. Tashkent: 
Ma’naviyat. 3. Sayfullayev, S. (2001). O‘zbek tilining zamonaviy 
sintaksisi. Tashkent: Fan. 4. Shvedova, N.Y. (1980). Russkiy yazyk: 
sintaksis. Moscow: Nauka. 
5. Borovkov, A.K. (1967). Predikativnost’ i predikaty v turkeskikh 
yazykakh. Moscow: Nauka. 
6. Ernazarov, Y. (2010). O‘zbek tilining sintaksisi. Tashkent: 
O‘qituvchi.  7. G‘oziyev, N.Z. (2015). O‘zbek tili sintaksisi va 
predikativlik. Tashkent: Sharq. 
8. Vinogradov, V.V. (1972). Russkiy yazyk: sintaksis. Moscow: Nauka.
9. Potebnya, A.A. (1978). Izbrannye trudy po russkoy i ukrainskoy 
filologii. Kiev: Naukova dumka. 
Internet manbalari: 
– www.ziyonet.uz 
– www.lex.uz (O‘zbek tilining normativ hujjatlari)  30

MUNDARIJA

KIRISH

I BOB. PREDIKATIVLIK TUSHUNCHASINING NAZARIY ASOSLARI

1.1. Predikativlikning sintaktik birlik sifatidagi roli

1.2. Mustaqil gapning predikativlik orqali shakllanishi

II BOB PREDIKATIVLIKNING IFODALANISH VOSITALARI VA GRAMMATIK MODELLARI

2.1 Og‘zaki va yozma nutqda predikativlikning farqli ko‘rinishlari

2.2. Adabiy matnlarda predikativ birliklarning qo‘llanilishi

XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR