Punktuatsiya masalalari

KURS ISHI
MAVZU:  PUNKTUATSIYA MASALALARI MUNDARIJA :
1.2. Punktuatsiya tizimining grammatik asoslari .................................................. 8
1.3. Punktuatsiya va yozma nutq .......................................................................... 10
II BOB. ASOSIY TINISH BELGILARI VA ULARNING XATO QO‘LLANILISH 
SABABLARI ............................................................................................................... 12
2.1. Asosiy tinish belgilari ...................................................................................... 12
2.2. Punktuatsion xatolarning turlari ................................................................... 25
2.3. Punktuatsion xatolarning kelib chiqish sabablari ........................................ 28
Umumiy xulosa ............................................................................................................ 35
 Til – xalqning ruhiyati, madaniyati va tafakkurining ifodasi bo‘lib, uning yozma 
shakli bu boylikning bevosita aksidir. Tilning yozma shaklini to‘g‘ri ifodalashda 
punktuatsiya alohida ahamiyat kasb etadi. Punktuatsiya nafaqat grammatikaning 
ajralmas qismi, balki matnning ma’nodagi aniqligini, uslubiy ko‘rinishini, tuzilmasini
belgilab beruvchi vositadir. Ushbu kurs ishida o‘rganilgan barcha boblar, paragraf va 
nazariy qarashlar asosida punktuatsiyaning tilimizdagi o‘rni, ahamiyati, amaliy 
tatbiqi va o‘quvchilarning yozma nutqida qanday muammolarni keltirib chiqarishi 
tahlil etildi. ................................................................................................................... 35
 Avvalo, I bobda punktuatsiyaning nazariy asoslari, ularning til tizimidagi o‘rni 
haqida so‘z bordi. Tinish belgilarining grammatik tuzilma va sintaktik birliklar bilan 
uzviy bog‘liqligi, ular orqali gaplar o‘rtasidagi mantiqiy va mazmuniy aloqaning 
yuzaga kelishi tahlil qilindi. Punktuatsiyaning o‘zi gap tuzilmasining grammatika 
qonuniyatlariga muvofiq holda to‘g‘ri joylashtirilishi bilan birga, o‘quvchining 
savodxonligini ham ifodalaydi. Shu ma’noda, Fitratning “Til har bir millatning 
ko‘zgusidir. Uning ifodasi toza va ravon bo‘lsa, xalqning tafakkuri ham shunchalik 
tiniq bo‘ladi” degan so‘zlari aynan punktuatsiyaning ahamiyatini chuqur anglatadi¹ .⁰
..................................................................................................................................... 35  II bobda punktuatsiya xatolari va ularning sabablari yoritildi. Xatolarning turlari, 
ularning amaliy misollari orqali ko‘rsatilib, bu xatolar qanday holatlarda paydo 
bo‘lishi mumkinligi tushuntirildi. Eng ko‘p uchraydigan xatolar jumlasiga tinish 
belgisining umuman qo‘yilmasligi, noto‘g‘ri belgining ishlatilishi yoki keraksiz 
belgilarning matnga kiritilishi kabilar kiradi. Ayniqsa, qo‘shma gaplarda tinish 
belgilarining noto‘g‘ri ishlatilishi gap mazmunining noto‘g‘ri talqin qilinishiga sabab 
bo‘lishi mumkin. Shuningdek, bu xatolarning yuzaga kelish sabablari ham chuqur 
o‘rganildi. Talabalarning grammatik bilimlarining yetarli emasligi, og‘zaki nutq 
odatining yozma nutqqa ta’siri, punktuatsiya belgilari farqlarining noaniqligi, hamda 
yozma amaliyotning sustligi asosiy sabablar sifatida ko‘rsatildi. Bu jihatlar ta’lim 
jarayonida punktuatsiyaga alohida e’tibor qaratilishi zarurligini ko‘rsatadi. .............. 35
 III bobda punktuatsion xatolarning bartaraf etilishi, ularni o‘rganish metodlari va 
amaliy mashg‘ulotlarda qo‘llanishi haqida fikr yuritildi. Ayrim olimlarning – O‘. 
Shamsiyev, A. Qodiriy, M. Murodov, J. Nurmuhammadov va X. Buxoriylarning 
nazariy qarashlari asosida punktuatsiya xatolarining ilmiy asoslangan tasnifi va ularni
tuzatish yondashuvlari yoritildi. Ularning fikriga ko‘ra, punktuatsiyani faqat texnik 
vosita sifatida emas, balki nutq madaniyatining ajralmas qismi sifatida o‘rganish 
zarur. ............................................................................................................................ 36
 Xulosa qilib aytganda, tilshunoslikning muhim bo‘g‘ini bo‘lgan punktuatsiyani 
to‘g‘ri o‘rgatish, o‘quvchilarda savodxonlik va yozma nutq madaniyatini 
shakllantirishda hal qiluvchi rol o‘ynaydi. Har bir o‘quvchi tilning nafaqat 
grammatik, balki uslubiy va mantiqiy tomonlarini ham puxta egallashi lozim. Bu 
yo‘lda tinish belgilarini to‘g‘ri qo‘llashni o‘rgatish nafaqat o‘quvchilarning yozma 
nutqini mukammallashtiradi, balki ularning mantiqiy tafakkurini ham kengaytiradi. 
Tilni chiroyli, to‘g‘ri, ifodali yozish — bu yurtning madaniy saviyasining ko‘zgusi 
hisoblanadi. Fitratning “Savodsiz xalq – tili yo‘q xalqdir. Tili yo‘q xalq – 
millatsizdir” degan so‘zlari har bir tilshunos, har bir ustoz uchun shior bo‘lishi kerak. 
Punktuatsiyani o‘rgatish, uni to‘g‘ri tushuntirish, amaliyotga tadbiq qilish orqali biz 
bugunning savodli avlodini, ertangi madaniyatli jamiyatini yaratamiz. ..................... 36 FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO’YXATI ................................................. 37
KIRISH
           Mavzuning dolzarbligi.   Bugungi globallashuv davrida milliy qadriyatlarimizni
asrab-avaylash,   ona   tilimizga   hurmat   bilan   yondashish   masalasi   dolzarb   ahamiyat
kasb   etmoqda.   Prezidentimiz   Shavkat   Mirziyoyev   bu   borada   shunday   deydi:   “Yosh
avlodni milliy ruhda, ona tiliga, adabiyotiga, madaniyatiga hurmat ruhida tarbiyalash
–   bu   bizning   eng   ustuvor   vazifamizdir.   Tilni   to‘g‘ri,   ravon   va   imlo   qoidalariga
muvofiq   o‘rganish   –   bu   nafaqat   tilshunoslarning,   balki   butun   jamiyatning
vazifasidir.” 1
  Hozirgi   davrda   o‘zbek   adabiy   tilining   me’yorlari   chuqur   o‘rganilib,
uning fonetik, leksik, grammatik va stilistik jihatlari keng tadqiq etilmoqda. Shu bilan
birga,   yozma   nutqning   asosiy   tarkibiy   qismlaridan   biri   bo‘lgan   punktuatsiya,   ya’ni
tinish   belgilari   tizimi   ham   tilshunoslikning   dolzarb   sohalaridan   biri   sifatida   o‘z
ahamiyatini   saqlab   qolmoqda.   Matnning   mantiqiy-tarkibiy   tuzilishini   to‘g‘ri
ifodalash,   muallif   fikrining   aniq   yetkazilishi   ko‘p   jihatdan   tinish   belgilari   orqali
ta’minlanadi.   Ayniqsa,   o‘quvchilar,   talabalar   va   ijodkorlarning   yozma   nutqida
uchrayotgan   punktuatsion   xatolar   bu   sohani   yanada   chuqurroq   o‘rganishni   talab
qilmoqda.   Punktuatsiya   masalalari   bo‘yicha   o‘rganishlar   bir   qancha   tilshunoslar
tomonidan   olib   borilgan.   Bu   sohada   ish   olib   borgan   ba’zi   olimlar   va   ularning
yondashuvlari quyidagicha: G‘ulomov T. o‘zbek tilidagi punktuatsiya tizimi va uning
1
 Mirziyoyev Sh. “Yangi O‘zbekiston strategiyasi” (Toshkent, “O‘zbekiston” 
nashriyoti, 2021. – 45-bet). qo‘llanilishiga   oid   muhim   tadqiqotlar   olib   borgan.   Uning   ishlari,   o‘zbek   tilidagi
punktuatsiya   qoidalarini   aniqlashda   asosiy   manba   bo‘lib   xizmat   qiladi.   U   o‘zining
ishlarida   punktuatsiya   belgilari   va   ularning   grammatika   va   semantika   bilan
bog‘liqligini   chuqur   o‘rganadi.   G‘ulomovning   tadqiqotlari,   o‘zbek   tilining   yozma
nutqidagi tizimli xatolarni tahlil qilishga qaratilgan. 2
 
                Abdurahmonov   G‘.ning   ishlarida   punktuatsiya   tizimi   va   uning   o‘zbek   tilida
qanday ishlashini o‘rganishga alohida e’tibor qaratilgan. U punktuatsiyaning sintaktik
jihatlarini   tahlil   qilib,   undagi   xatolarni   tuzatish   usullarini   ko‘rsatadi.   Uning   ishlari
tilning   amaliy   qo‘llanilishiga   asoslangan   bo‘lib,   punktuatsiyaning   semantik   va
stilistik funktsiyalarini ochib beradi. 3
                 Madvaliev A. o‘zbek tilida punktuatsiyaning o‘rganilishini nazariy va amaliy
nuqtai nazardan ko‘rib chiqadi. U o‘zbek tilining punktuatsiya tizimi va uning boshqa
tillardan   farqini   o‘rganadi.   Madvaliev   punktuatsiyaning   barcha   asosiy   belgilari   va
ularning   qo‘llanilishidagi   noaniqliklarni   chuqur   tahlil   qiladi.   Uning   ishlarida
punktuatsiyaning grammatika bilan bog‘liqligi va tilning umumiy tizimi bilan o‘zaro
aloqasi yoritilgan. 4
       Qayumov N. o‘zbek adabiy tilining punktuatsiya tizimini o‘rganib, undagi asosiy
qoidalar   va   ularning   amaliy   qo‘llanilishi   haqida   muhim   izlanishlar   olib   borgan.   U
punktuatsiyaning   mantiqiy   bog‘lanishlar   va   semantik   ifodalar   bilan   bog‘liqligini
ko‘rsatadi. Qayumovning ishlarida, shuningdek, o‘zbek tilida punktuatsiya xatolarini
aniqlash va tuzatish usullari yoritilgan. 5
          Islomov Z. punktuatsiyaning tilshunoslikdagi o‘rni va ahamiyatini o‘rganadi. U
punktuatsiyaning   tilshunoslik   sohasidagi   umumiy   qonuniyatlarini   va   punktuatsiya
belgilari   o‘rtasidagi   aloqalarni   tahlil   qiladi.   Islomovning   ishlarida   punktuatsiya   va
2
 G‘ulomov T. O‘zbek tilining punktuatsiyasi. – Toshkent: O‘qituvchi, 1980.
3
 Abdurahmonov G‘. Hozirgi o‘zbek adabiy tili. – Toshkent: Fan, 1992.
4
 Madvaliev A. O‘zbek tilida tinish belgilarining qo‘llanilishi. – Toshkent: 
O‘zbekiston, 2001.
5
 Qayumov N. O‘zbek adabiy tili normalari. – Toshkent: O‘qituvchi, 1987. matnshunoslikning bog‘liqligi, shuningdek, punktuatsiyaning semantik ta’siri haqida
chuqur tahlil qilinadi. 6
        Rasulov A. o‘zining ishlarida nutq madaniyati va punktuatsiyaning ahamiyatiga
alohida e’tibor qaratadi. U punktuatsiyaning tilni to‘g‘ri va ravon ifodalashdagi rolini
ko‘rsatadi.   Rasulovning   ishlari   tilning   yozma   shaklida   punktuatsiyaning   ijtimoiy   va
madaniy jihatlarini o‘rganadi. 7
         Ishning maqsadi va vazifalari.  Mazkur kurs ishining asosiy maqsadi — o‘zbek
tilidagi   punktuatsiya   tizimini   nazariy   va   amaliy   jihatdan   o‘rganish,   tinish   belgilari
turlarini, ularning qo‘llanish qoidalari va uslublarini tahlil qilish, shuningdek, amaliy
matnlar   asosida   punktuatsion   xatolarni   aniqlab,   ularning   sabablari   va   oqibatlarini
ko‘rsatishdan iborat.
 Ushbu maqsadni amalga oshirish uchun quyidagi vazifalar belgilandi:
1. Punktuatsiya va uning ahamiyatini aniqlash;
2. Tinish belgilari turlarini tasniflash va har birining vazifasini ochib berish;
3. O‘zbek tilida punktuatsiya qoidalarining shakllanish tarixiga qisqacha to‘xtalish;
4. Amaliy matnlar asosida punktuatsiya xatolarini tahlil qilish;
5. Olingan natijalar asosida xulosalar chiqarish va tavsiyalar berish.
       Tadqiqotning obyekti  – o‘zbek adabiy tilining yozma shakli, ya’ni punktuatsiya
tizimi va uning qo‘llanilishidir.
          Tadqiqotning   predmeti   –   o‘zbek   tilidagi   tinish   belgilari,   ularning   vazifasi,
qo‘llanish me’yorlari va amaliyotdagi holatidir.
     Ishning ilmiy-amaliy ahamiyati.  Mazkur ish o‘zbek tilshunosligida punktuatsion
savodxonlikni   oshirish,   o‘quvchilarda   yozma   nutq   madaniyatini   rivojlantirish,   tilni
to‘g‘ri   va   ravon   ifodalash   ko‘nikmalarini   shakllantirishda   amaliy   yordam   berishi
6
 Islomov Z. Matn va til: nazariy va amaliy masalalar. – Toshkent: Fan, 2005.
7
 Rasulov A. Nutq madaniyati asoslari. – Toshkent: O‘qituvchi, 1998. mumkin.   Ayniqsa,   ta’lim   tizimida,   tahririyat   ishlarida,   tarjima   faoliyatida   va
ommaviy   axborot   vositalarida   yozma   matnlar   bilan   ishlovchi   mutaxassislar   uchun
ushbu mavzu muhim nazariy va amaliy asos bo‘lib xizmat qiladi.
    Kurs ishining tarkibiy tuzilishi:  Kurs ishi kirish, uch bob, yettita paragraf, xulosa
hamda   foydalanilgan   adabiyotlar   ro’yxatidan   iborat   bo’lib,   kurs   ishining   umumiy
hajmi 32 betni tashkil etadi. 
I BOB. PUNKTUATSIYA TUSHUNCHASI, UNING AHAMIYATI VA
TARAQQIYOT BOSQICHLARI
1.1. Punktuatsiya tushunchasi va uning vazifalari
     Punktuatsiya — bu yozma nutqdagi tinish belgilari tizimi bo‘lib, u nutqning 
mazmunini, grammatik tuzilishini ifodalashda, uni tushunarli va ravon yetkazishda 
muhim vosita hisoblanadi. Tinish belgilari orqali matn o‘quvchi tomonidan to‘g‘ri va 
aniq anglanadi, fikrlar orasidagi mantiqiy bog‘liqlik ta’minlanadi¹.
       Punktuatsiya o‘zining funksional mohiyati bilan grammatik vosita sifatida xizmat 
qiladi. Bu vosita yozma nutqda talaffuzdagi pauzalarni, ohanglarni, urg‘uni, his-
tuyg‘ularni anglatishda muhim rol o‘ynaydi. Aynan shu jihatdan u yozma nutqni 
og‘zaki nutqqa yaqinlashtiradi². Jumladagi so‘zlar, gaplar o‘zaro qanday 
munosabatda ekanligi, qanday tuzilma va mazmunga egaligi tinish belgilarining 
o‘rinli qo‘llanishi orqali aniqlanadi. Punktuatsiya tili boy va murakkab bo‘lgan 
xalqning madaniy darajasini ko‘rsatadi. Yozuvda tinish belgilarining noto‘g‘ri 
qo‘llanishi matn mazmunining buzilishiga, tushunmovchiliklarga sabab bo‘ladi. Shu 
boisdan tinish belgilarini o‘z o‘rnida, grammatik va mantiqiy jihatdan to‘g‘ri qo‘llay 
bilish muhim ahamiyat kasb etadi³. Punktuatsiya tizimi tarixan fonetik va grammatik 
omillarga asoslangan holda shakllangan. Dastlab tinish belgilarining roli og‘zaki 
nutqdagi pauzalarni ko‘rsatishda bo‘lgan bo‘lsa-da, vaqt o‘tishi bilan ularning  grammatik vazifasi kuchayib borgan. Hozirgi zamon punktuatsiyasi asosan gap 
tuzilishi, so‘z birikmalarining tuzilishi, murakkab gaplarning bog‘lanish usullariga 
asoslanadi .⁴
     Punktuatsiya nafaqat grammatik, balki uslubiy va mantiqiy yuklamalarga ham 
ega. Matnda muallif qanday ohang bilan murojaat qilayotgani, qanday emotsiyani 
berayotgani yoki qanday urg‘u bermoqchi ekani tinish belgilari orqali 
ifodalanadi. 8
Masalan, so‘roq, undov, qisqartirish, izohlov, ajratish, ta’kidlash kabi 
funksiyalar punktuatsiya yordamida amalga oshiriladi . Bugungi kunda punktuatsiya 	
⁵
fanining vazifalari quyidagilardan iborat:
 Tinish belgilarining qo‘llanilish qoidalarini o‘rganish;
 Tinish belgilari orqali gap va matn mazmunini aniqlashtirish;
 O‘quvchilar va yozuvchilarning yozma nutqini izchil, tushunarli, grammatik va
mantiqiy jihatdan to‘g‘ri shakllantirish; 
 Nutq madaniyatini oshirish.
      Shu bilan birga, punktuatsiya yozuv madaniyatining ajralmas qismi sifatida 
axborotni aniq yetkazish, muloqotni qulaylashtirish vazifasini ham bajaradi. U har bir
til foydalanuvchisi uchun zaruriy vosita bo‘lib, adabiy til normalarini saqlashda va 
rasmiy yozishmalarda tartib-intizomni ta’minlaydi.
1.2. Punktuatsiya tizimining grammatik asoslari
            Punktuatsiya   tizimi   grammatik   qonun-qoidalarga   asoslanadi.   Bu   qonunlar
sintaksis   —   ya’ni   gaplarning   tuzilishi,   ularning   o‘zaro   munosabati   va   gap
8
1. Inoyatov S. O‘zbek tili punktuatsiyasi asoslari. – Toshkent: Fan, 2004. – B. 12.
2. Karimov B. Tinish belgilarining stilistik vazifalari. – Samarqand, 2012. – B. 17.
3. Shukurov N. Tinish belgilari va ularning qo‘llanilishi. – Toshkent: O‘qituvchi, 
1998. – B. 25.
4. Qodirova N. O‘zbek tilida tinish belgilarining tarixiy shakllanishi. – Toshkent, 
2010. – B. 33.
5. Rahmatullaeva D. O‘zbek tilida nutq madaniyati va punktuatsiya. – Toshkent, 
2015. – B. 45. bo‘laklarining   joylashuvi   bilan   chambarchas   bog‘liq.   O‘zbek   tilidagi   tinish
belgilarining   aksariyati   aynan   sintaktik   birliklar   orasidagi   munosabatni   belgilash
uchun   xizmat   qiladi.   Punktuatsiyaning   grammatik   asoslari   deganda,   avvalo   gapning
tuzilishiga,   turiga,   murakkablik   darajasiga   va   gap   bo‘laklarining   joylashuviga   qarab
tinish   belgilarining   qo‘llanishi   tushuniladi.   Masalan,   sodda   gaplarda   tinish
belgilarining   qo‘llanishi   nisbatan   oddiy   bo‘lsa,   murakkab   gaplarda   esa   ularning
ishlatilishida grammatik qoidalar muhim  ahamiyat kasb  etadi. Murakkab gaplarning
punktuatsiyasida   qo‘shma   gaplar   (bog‘lovchisiz   va   bog‘lovchili),   qo‘shma   gap
bo‘laklari   orasidagi   aloqa,   ular   o‘rtasidagi   mantiqiy   bog‘liqlik   asosiy   mezon
hisoblanadi.   Bog‘lovchisiz   qo‘shma   gaplar   orasiga   odatda   vergul   qo‘yiladi,   chunki
ularning   grammatik   aloqasi   intonatsiya   orqali   ifodalanadi.   Masalan:   U   keldi,   men
ketdim.   Bu   yerda   ikki   sodda   gap   vergul   bilan   ajratilgan,   chunki   ular   grammatik
bog‘lovchi vositasiz birlashgan.
      Ajratilgan ikkinchi darajali gap bo‘laklari — aniqlovchilar, hol, to‘ldiruvchilar va
izohlar   ham   punktuatsiyada   muhim   o‘rin   tutadi.   Bunday   bo‘laklar   vergul,   tire   yoki
qo‘shtirnoq   bilan   ajratiladi.   Masalan:   Kitobxon,   bilimli   inson,   har   doim   izlanishda
bo‘ladi. Bu yerda “bilimli inson” izohlovchi bo‘lak sifatida vergullar bilan ajratilgan.
Punktuatsiya tizimi grammatik asoslaridan biri — aniqlik va ravshanlik talabidir. Har
bir   tinish   belgisi   grammatika   asosida   qo‘yilishi,   matnning   mantiqiy   va   sintaktik
tuzilishiga mos  bo‘lishi  kerak. Agar  bu talab buzilsa,  gap mazmuni  o‘zgarib ketishi
yoki noto‘g‘ri anglanishi mumkin.
            Shuningdek,   bog‘lovchilar,   ergash   gaplar,   shart,   sabab,   natija,   maqsad,   shart-
maqsad   kabi   ma’no   munosabatlarini   bildiruvchi   gap   bo‘laklarining   joylashuvi   ham
punktuatsiyaga   ta’sir   qiladi.   Masalan,   ergash   gap   asosiy   gapdan   oldin   kelsa,   odatda
vergul  bilan ajratiladi:  Agar  vaqtim  bo‘lsa,  men ham  boraman. Bunda  "agar  vaqtim
bo‘lsa"   —   shart   ergash   gap   bo‘lib,   asosiy   gapdan   oldin   kelgan   va   vergul   bilan
ajratilgan. Shuningdek, nutq uslubi va emotsional ifodalar (undovlar, murojaatlar, kirish so‘zlar)
ham   grammatik   jihatdan   mustaqil   bo‘lmagan   birliklar   hisoblanadi   va   ular   tinish
belgilar   orqali   ajratiladi.   Kirish   so‘zlar   va   iboralar   (masalan,   “albatta”,   “ehtimol”,
“ko‘rinadiki”)   vergul   bilan   ajratilishi   grammatik   mustaqillikka   asoslanadi.
Punktuatsiya   tizimining   grammatik   asoslarini   o‘rganish,   avvalo,   til   birliklarini
grammatik   kategoriyalar   orqali   aniqlashni,   ularning   o‘zaro   aloqasini   to‘g‘ri
tushunishni   talab   etadi.   Bu   nafaqat   yozma   nutqning   ifodaviyligini,   balki   uning
tushunarliligini   ham   ta’minlaydi.   Demak,   punktuatsiya   til   tizimining   grammatik
bo‘g‘ini sifatida, gapning sintaktik qurilishi, bo‘laklar orasidagi aloqadorlik, ohang va
urg‘u   bilan   bog‘liq   grammatik   qonunlarga   asoslanadi.   U   grammatik   qonuniyatlarni
to‘g‘ri   anglagan   holda,   yozma   nutqda   aniq   va   ravshan   fikr   bayon   qilishga   xizmat
qiladi.
1.3. Punktuatsiya va yozma nut q
           Yozma nutq madaniyati — bu insonning fikrini yozma shaklda mantiqan aniq,
grammatik   jihatdan   to‘g‘ri   va   uslubiy   jihatdan   ifodali   bayon   qilish   qobiliyatidir.
Yozma  nutq og‘zaki  nutqdan  farqli   ravishda  barqaror  shaklga  ega  bo‘lib, unda  so‘z
tanlovi,   gap   tuzilishi,   tinish   belgilarining   o‘rnida   qo‘llanishi   muhim   ahamiyat   kasb
etadi¹. Yozma nutq madaniyati nafaqat savodxonlik bilan, balki muloqotdagi maqsad,
auditoriya   xususiyatlari,   uslubiy   moslik,   ifoda   aniqligi,   mazmun   soddaligi   kabi
omillar bilan ham bog‘liqdir. Yaxshi yozilgan matn tushunarli, mantiqiy va o‘qilishi
qulay   bo‘lishi   kerak.   Bunday   matnlar   fikrni   aniq   yetkazadi,   noto‘g‘ri   talqinlarga
sabab bo‘lmaydi. Yozma nutq madaniyatining asosiy talablari quyidagilardan iborat:
 To‘g‘rilik – grammatik, orfografik va punktuatsion me’yorlarga rioya qilish;
 Aniqlik – fikrning ravshan, tushunarli va noaniqlikdan holi ifodalanishi;
 Izchillik – fikrlarning ketma-ketligi va mantiqiy bog‘liqligi;
 Lakoniklik – ortiqcha takror va keraksiz so‘zlardan xoli bo‘lish;  Uslubiy   moslik   –   matnning   mavzuga,   vaziyatga   va   auditoriyaga   muvofiq
yozilishi.
          Yozma   nutqda   grammatik   me’yorlarga   amal   qilish   nutq   madaniyatining   eng
muhim   ko‘rsatkichlaridan   biridir.   Gap   tuzilishidagi   xatolar,   so‘zlar   o‘rnining
noto‘g‘riligidan tashqari, tinish belgilarining noto‘g‘ri qo‘llanilishi  ham yozma nutq
sifatiga   salbiy   ta’sir   ko‘rsatadi.   Masalan,   oddiygina   vergulning   noto‘g‘ri   qo‘yilishi
matn mazmunini o‘zgartirib yuborishi mumkin:
U, kelmadi. (ya’ni boshqa kishi keldi)
U kelmadi.  (ya’ni u o‘zi kelmadi).
          Yozma   nutqni   shakllantirishda   punktuatsiya   madaniyati   ham   katta   ahamiyatga
ega. Har bir  tinish belgisi  o‘z o‘rnida ishlatilganda, fikr aniq, silliq va ravon bo‘lib,
o‘quvchiga   oson   yetib   boradi.   Shu   boisdan   yozma   nutqda   tinish   belgilarini   faqat
grammatik  qoidalarga  asoslanib  emas,  balki  nutq  uslubi,  ohang   va  mazmun  asosida
ham   qo‘llash   lozim.   Yozma   nutq   madaniyati   shuningdek,   matn   janriga   qarab
o‘zgaradi. Ilmiy uslubdagi  matnlarda aniqlik, dalillilik, xolislik asosiy o‘rinda tursa,
publitsistik   matnlarda   ta’sirchanlik,   obrazlilik,   emotsionallik   ustun   turadi.   Rasmiy
uslubdagi   yozuvlarda   esa   an’anaviy   iboralar,   me’yoriy   ifodalar   va   shakllar   muhim
ahamiyatga   ega.   Shuningdek,   yozma   nutqda   adabiy   til   me’yorlariga   amal   qilish,
sheva va so‘zlashuv unsurlarini cheklash, lug‘aviy boylikdan o‘rinli foydalanish ham
madaniyat  mezonlaridandir. Har  bir  yozuvchi, jurnalist, ilmiy xodim  yoki  talabadan
bu mezonlarga rioya etilishi kutiladi.
             Bugungi  kunda  yozma  nutq  madaniyatiga  rioya  qilish  axborot   texnologiyalari
rivoji,   ijtimoiy   tarmoqlar,   ommaviy   axborot   vositalari   va   ta’lim   tizimida   dolzarb
masalaga   aylanmoqda.   Yozma   matnlar   orqali   ta’lim,   tarbiya,   axborot   uzatish,   fikr
almashish   jarayonlari   amalga   oshirilmoqda.   Shu   boisdan   yozma   nutq   madaniyati
shaxsiy   savodxonlik   va   umumiy   madaniyat   darajasini   belgilovchi   omil   sifatida
qaralmoqda.       Xulosa qilib aytganda, yozma nutq madaniyati — bu til me’yorlariga asoslangan
holda fikrni to‘g‘ri, tushunarli va ifodali bayon eta olish san’atidir. Bu san’at har bir
mutolaa   qiluvchi,   yozuvchi,   o‘qituvchi   va   talabaga   zarur   ko‘nikma   bo‘lib,   uni
rivojlantirish muntazam o‘qish, yozish va amaliy mashqlar orqali mumkin bo‘ladi.
    
II BOB. ASOSIY TINISH BELGILARI VA ULARNING XATO
QO‘LLANILISH SABABLARI
2.1. Asosiy tinish belgilari
       Tinish belgilarining asosiy vazifasi nutqning mazmuniy bo‘linishini ko‘rsatish,  
shuningdek, uning sintaktik tuzilishi va intonatsion jihatini aniqlashga yordam  
berishdir. Hozirgi o‘zbek yozuvida tinish belgilari soni 10 ta: nuqta ( . ),  so‘roq 
belgisi  ( ? ), undov belgisi  ( ! ), vergul  ( , ), qavs  ( ), tire ( - ), ko‘p nuqta  ( … ), 
nuqtali vergul  ( ; ), qo‘shtirnoq  ( <<  >>) 9
. Ularning aksariyati 19-asrning 2-yarmida
ayrim gaz va toshbosma kitoblarning  nashr etilishi bilan paydo bo‘lgan. 
        Ba’zi tinish belgilari ham chegaralash, ham ajratish vazifalarini namoyon eta 
oladi.  Tinish belgilari tuzilish jihatdan ham ikkiga bo‘linadi: 
a) bir elementli tinish belgilari  - vergul, tire, nuqta;
b) ko‘p elementli tinish belgilari.
Bu guruh, o‘z navbatida, 2  elementli (so‘roq va undov belgilari, ikki nuqta, nuqtali 
vergul, qavs), 3 elementli  (ko‘p nuqta) va 4 elementli (qo‘shtirnoq) ga ajraladi. 
Qo‘llanish o‘rniga ko’ra, tinish  belgilari 3 guruhga bo‘linadi: 
 gap oxirida qo‘llanadigan (nuqta, so‘roq va undov  belgilari), 
9
 Abdulhamid Nurmonov O‘zbek tilshunosligi tarixi. -Toshkent-2002,155-bet   gap o‘rtasida qo‘lanadigan (vergul),
 aralash, ya’ni gapning turli  o‘rinlarida qo‘llaniladigan (tire, ikki nuqta, 
qo‘shtirnoq, qavs, ko‘p nuqta).
 Tinish  belgilarining qo‘llanish usuli va tartibi punktuatsiyaning mantiqiy 
grammatik, uslubiy va differensiatsiya (farqlash) prinsiplari asosida belgilanadi.
       Punktuatsiya tilning sintaktik qurilishi bilan uzviy bog‘liq bo‘lib, yozma 
nutqni to‘g‘ri, ifodali, aniq bayon qilishda, uning uslubiy ravonligini, tez 
tushunilishini ta’minlashda benihoya zaruriy vositadir. Ilmiy manbalarda, o‘quv  
qo‘llanmalarida tinish belgilarining qo‘llanish usuli va tartibi punktuatsiyaning  
mantiqiy-grammatik, uslubiy va differensiatsiya (farqlash) tamoyillari asosida  
belgilanishi   ta’kidlanadi.   Bunda   mantiqiy-grammatik   tamoyil   nutqning
semantikgrammatik   tomonini   yozuvda   to‘g‘ri   ifodalashga   qaratilgan   bo‘lsa,
differensiatsiya     tamoyili   asosidagi   qoidalar   tinish   belgilarining   qo‘sh   holda
qo‘llanishidagi tartibni,  gapdagi murakkab mazmunni aniqlashtirish kerak bo‘lganda,
ulardan   foydalanish     yo‘llarini   belgilab   beradi.   Uslubiy   tamoyil   tinish   belgilarining
qo‘llanishini   nutq     uslublari   asosida   belgilashni   nazarda   tutadi,   lekin   bu   unchalik
to‘g‘ri   emas,   chunki     muayyan   bir   uslubgagina   xoslangan   tinish   belgisi   bo‘lmaydi.
Zarurat tug‘ilganda,  har qanday uslubda ham xohlagan tinish belgisidan foydalanish
mumkin.
       Muayyan tildagi punktuatsiya an’analarining mustahkamlanishi va  
takomillashuvida taniqli yozuvchilarning ijodi hamda tinish belgilarining qo‘llanish  
qoidalarini umumlashtiruvchi va tartibga soluvchi tilshunoslar faoliyati katta  
ahamiyatga ega. 
       Punktuatsiya masalalari bilan bevosita shug‘ullangan H.G‘oziyev (,,O‘zbek  
punktuatsiyasining tarixiy taraqqiyoti”, 1969, 1979), G‘.Abdurahmonov   (,,Punktuatsiya o‘qitish metodikasi”, 1968), K.Nazarov (,,Tinish belgilari va yozma  
nutq”, 1974; ,,O‘zbek tili punktuatsiyasi”, 1976) laming asarlari nashr etilganiga  
ancha   yillar   bo‘ldi   va   ulardagi   tinish   belgilarining   ishlatilishi   haqidagi
fikrmulohazalar ham bir qadar o‘zgardi. Buning ustiga, ,,muallif punktuatsiyasi”  
tushunchasi, ya’ni muayyan muallif tomonidan tinish belgilarining amaldagi  
qoidalarga bo‘ysunmagan, unga rioya qilmagan holda individual qo‘llash holatlari  
uchraydiki, bu ham keng o‘quvchilar ommasini chalkashtiradi, shubhalantiradi. 
Mazkur holatni hisobga olgan holda va tinish belgilarining ishlatilishi bilan bog‘liq  
ayrim chalkashliklarni bartaraf etish maqsadida O‘zR FA Alisher Navoiy nomidagi  
Til va adabiyot institutining bir guruh yetakchi olimlari: prof. N.Mahmudov, dotsent 
A.Madvaliyev, dotsent N.Mahkamov tomonidan ,,O‘zbek tili punktuatsiyasining  
asosiy qoidalari” ishlab chiqilgan edi. ,,Qoidalar” Institut ilmiy kengashi tomonidan  
ma’qullangach, ,,O‘zbek tili va adabiyoti” jurnalining 2015-yil 1-sonida hamda  
,,Ma’rifat” gazetasining 2015-yil 1-, 4-, 8-, 11-aprel kunlaridagi sonlarida e’lon  
qilindi, jurnal va gazeta o‘quvchilaridan olingan maqbul fikr-mulohazalar, taklif va  
tavsiyalar asosida yanada takomillashtirildi. ,,O‘zbek tili punktuatsiyasining asosiy  
qoidalari” O‘zbekiston Respublikasi Xalq ta’limi vazirligi Respublika ta’lim  
markazi ilmiy-metodik kengashi tomonidan ma’qullangan. 
Nuqta va uning qo’llanilishi
        Nuqtaning yozuv belgisi sifatida ishlatilishi qadimgi arab manbalariga borib  
taqaladi. U o‘zbek tilida tinish belgisi sifatida XIX asrning ikkinchi yarmidan  
boshlab ishlatila boshlangan. Nuqta o‘zbek tilida, odatda, quyidagi o‘rinlarda   ishlatiladi: 
1. His-hayajonsiz aytilgan darak, buyruq gaplardan so‘ng: 
Milliy istiqlol sharofati bilan yangicha tafakkur va yangicha fikrlash  
shakllanmoqda. O‘zingga ravo ko‘rmagan narsani boshqalarga ham ravo ko‘rma.  
Farzandlarimiz doimo sog‘lom bo‘ls in. 
2. Atov gaplardan keyin: 
Ilk bahor. Daraxtlar endi kurtak yoza boshlagan palla. 
3. Ismi, otasining ismi (ba’zan familiya ham) qisqartirilganda, ularning birinchi  
harfidan so‘ng: 
M. Behbudiy, A. Fitrat, A. Cho‘lpon kabi ijodkorlarning nomi hamisha barhayotdir.  
A.S. Pushkin - rus poeziyasining quyoshi. 
4. Nashriyot ishlarida, lug‘at va ma’lumotnomalarda shartli ravishda qisqartirilgan  
ayrim so‘zlarning birinchi harfi yoki bo‘g‘inidan so‘ng: 
va sh.k. (va shu kabilar); s.t. (so‘zlashuv tilida); G‘. G‘. (G‘afur G‘ulom); Nav.  
(Navoiy); Toshk. (Toshkent). 
5. Qo‘shma gapning birinchi qismidan so‘ng kuchli to‘xtam bo‘lsa, mantiqan biri  
ikkinchisiga bog‘lanmagan qo‘shma gaplar orasida ham nuqta ishlatiladi. Bunday  
hollarda ikkinchi gap ammo, lekin, biroq, chunki, shuning uchun bog‘lovchilari  
bilan boshlanishi mumkin: 
Bobodehqon yerga baraka urug‘ini ekish bilan band. Chunki dalalarda ish qizg‘in. 
6. Ba’zi bir hollarda yil, oy, kunni ifodalovchi raqamlardan so‘ng ham nuqta  
qo‘yilishi kuzatiladi:  21.03.2010. 
7. Butunning qismlarini sanash uchun qo‘llanilgan arab raqamlaridan so‘ng ham  
nuqta ishlatilishi mumkin: 
Tovushlar quyidagi turlarga bo'linadi: 1.  Unli tovushlar. 2. Undosh tovushlar. 
Vergul va uning qo‘llanilishi
        Vergul tinish belgisi sifatida G‘arbiy Yevropada XV asrdan boshlab ishlatila  
boshlangan. O‘zbekcha matnlarda XX asr boshlaridan boshlab uchraydi. Undan  
quyidagi o‘rinlarda foydalaniladi: 
1. Uyushiq bo‘laklar orasida: 
Bolalarning xulqi, odobi, yurish-turishi, ko‘cha-ko‘yda, mahallada о‘zini tutishi,  
do‘stlari orasidagi mavqeyi, hurmati, oila yumushlariga qo‘shayotgan hissasi bilan  
doimo qiziqib turish lozim.  
2. Undalmalar vergul bilan ajratiladi: 
Uka, о‘qishning erta-kechi bo‘lmaydi. Men Sizni, oyijon, juda yaxshi kо‘raman. 
3. Kirish so‘z va kirish birikmalardan so‘ng: 
Shubhasiz, Vatanimiz jahonning rivojlangan mamlakatlari qatoridan  о ‘rin olajak.  
Forobiyning yozishicha, inson jamiyatda, o‘zaro munosabatlarda voyaga yetadi. 
4. Tasdiq, ta’kid, inkor va shu kabi ma’nolarni bildiruvchi ha, yo‘q, rahmat, xo‘sh,  
qani, xayr, ofarin, salom kabi so‘z-gaplardan keyin kelgan bo‘laklarni ulardan  
ajratish uchun ham vergul qo‘yiladi: 
Ha, hushyor bo‘lish har bir fuqaroning Vatan oldidagi muqaddas burchidir. Xayr,  
biz jo‘nab ketyapmiz. Xo‘sh, xalq uchun siz nima ish qildingiz?   5. Ajratilgan bo‘laklar orasida: 
Onaga, eng ulug‘ zotga, ehtirom chinakam insoniylik sanaladi. 
О  ‘zbekistonda, jahonga yuz tutgan obod va ozod mamlakatda, demokratiya kundan  
kunga barqarorlashib bormoqda. 
6. Bog‘lovchisiz qo‘shma gaplarni tashkil qilgan sodda gaplar orasiga: 
Do‘sting mingta bo‘lsa ham oz, dushmaning bitta bo‘lsa ham kо‘p. 
Yurgan - daryo, о‘tirgan - bo‘yra. 
7. Bog‘langan qo‘shma gaplarda ham vergul ishlatiladi: 
Bilimli   va   tadbirkor   bo‘ling,   lekin   bu   xislatlaringiz   sizni   xudbinlikka   sira
yetaklamasin. Yo biz boraylik, yo siz keling. 
8. Undov so‘zlar his-hayajon bilan aytilmasa, ulardan so‘ng vergul ishlatiladi: 
Ey, menga bir minutga qarab qo‘ying. 
9. Ko‘chirma gap darak, buyruq gap bo‘lsa, undan so‘ng vergul qo‘yiladi: 
,,Inson qalbi javohirlardek toza, pok bo‘lmog‘i lozim”, deb aytgan edi Beruniy.
Nuqtali vergul va uning qo‘llanilishi
      Nuqtali vergul o‘zbek yozuvida 1885-yildan boshlab uchraydi. U quyidagi  
o‘rinlarda ishlatiladi: 
1. Bog‘lovchisiz qo‘shma gaplar tarkibidagi sodda gaplar mazmun jihatidan tugal  
fikrni anglatib, bir-biriga yaqin bo‘lmagan hollarda: 
Lekin avtor shu kichkinagina hikoyada katta ish qiladi;  о ‘quvchining k о ‘z oldiga  
odamning   havasi   keladigan,   har   qanday   kishining   muhabbatini   о ‘ziga   qaratadigan,
har qancha izzat qilsa arziydigan va bu izzatga  о ‘zining jafokashligi, g‘ayrati,   farosati, el-yurt uchun qayg‘urishi bilan sazovor bo‘lgan bir chol keladi.  
2. Bog‘lovchisiz qo‘shma gap tarkibiga kirgan sodda gaplardagi voqealar bir-biriga  
qiyoslanganda: 
Ish kuchini elga berma, yerga ber; jamg‘armani selga berma, elga ber! 
3. Uyushiq bo‘laklar guruhlanib, o‘zaro vergullar yordamida bir-biridan ajratilganda,
har bir guruhni anglatuvchi so‘zdan keyin: 
Gerb rangli tasvirda bo‘lib, Humo qushi kumush rangda; quyosh, boshoqlar,  
paxta chanog‘i va O‘zbekiston degan yozuv tillarangda;  g‘o‘za shoxlari  va barglari,
vodiylar yashil rangda; tog‘lar havorangda; chanoqdagi paxta, daryolar,  
yarimoy va yulduz oq rangda beriladi. 
4. Reja, qaror, farmon, buyruq, qonun va shu kabilarning oxirgi bandidan tashqari  
har bir bandi oxirida: 
Otabek timsoliga tavsif: 
a) Otabek -  о ‘qimishli, o‘z davrining yetuk kishisi; 
b) Otabek - mard va jasur yigit; 
d) Otabek - o‘z ahdiga sodiq, vafoli yor. 
Ikki nuqta va uning qo‘llanilishi
      Ikki nuqta o‘zbek yozuvida XIX asrning oxiri va XX asming boshlaridan 
e’tiboran ishlatila boshlangan. U quyidagi o‘rinlarda ishlatiladi: 
1.   Shaklan   tugallangan,   lekin   mazmunan   keyingisi   birinchisining   uzviy   davomi
sanalgan bog‘lovchisiz qo‘shma gaplardan so‘ng: 
Oltmishga kirib bildim: umrim bekorga o‘tmabdi, odamlarga kerakli ekanman. 
2. Ko‘chirma gapdan oldin kelgan muallif gapidan so‘ng:  Bundan so‘ng Qutidor turib ichkariga yugurdi, yarim  yo‘ldanoq tanchada о‘tiruvchi
Oftoboyim va Kumushga qichqirdi: -Sir ochildi!  
3. Uyushiq bo‘laklardan oldin kelgan umumlashtiruvchi so‘zdan keyin: 
О‘zbekiston Respublikasining Davlat ramzlari: Davlat bayrog‘i, Davlat gerbi va  
Davlat madhiyasi milliy iftixorimiz, sharaf va shonimiz sanaladi. 
4. Reja, mavzu, qaror qilindi kabi so‘zlardan so‘ng: 
Mavzu: Alisher Navoiyning ,,Farhod va Shirin” dostoni 
5.   Uslubiy   ravonlikni,   muxtasarlikni   ta’minlash   maqsadida   turli   xil   rasmiy
ma’lumotlarda, nashr ishlarida ayrim so‘zlardan keyin: 
Toshkentda Mustaqil O‘zbekiston: falsafa va huquqning dolzarb masalalari  
mavzusida konferensiya bo‘lib o‘tdi. 
6. Sport musobaqalarida raqiblar o‘rtasidagi hisobni ifodalash uchun olingan  
ochkolar yoki kiritilgan gollarning nisbatini belgilash uchun: 
Andijon va Paxtakor jamoalari о‘rtasidagi о‘yin durang natija bilan tugadi -2:2. 
7.Hisob-kitob ishida bo‘luv alomati sanaladi: 100 : 2=50.
Tire va uning qo‘llanilishi
    Tireni amaliyotga rus yozuvchisi N.M. Karamzin XVIII asrda kiritgan. U  
O‘zbek yozuvida XIX asrning 70-yillaridan boshlab ishlatila boshlangan.Tire  
quyidagi o‘rinlarda ishlatiladi: 
1. Dialoglardagi har bir gapning boshida: 
— Amaki, o‘ylab gapiryapsizmi? Qancha y o‘l yurib kelganimizni bilasizmi? 
2. Bog‘lamasiz qo‘llangan ot kesim bilan ega orasida: 
Til — millatning qalbi.   3.   Uyushiq   bo‘laklardan   keyin   kelgan   umumlashtiruvchi   so‘zdan   oldin:   O‘zbek,
qirg‘iz, qozoq, turkman, tojik — barchamiz bitta yurtning farzandlarimiz. 
4. Ma’lumot mazmunidagi asosiy gapdan so‘ng tartib bilan sanalgan har bir gap  
boshida: 
1996-yil 26-aprelda ta ’sis etildi: 
— Amir Temur ordeni; 
— Buyuk xizmatlari uchun ordeni. 
5. Bog‘lovchisiz qo‘shma gaplarda ikkinchi gapning kesimi tushirilsa: 
Olamni quyosh yoritadi, insonni — ilm. 
6. Ayrim so‘z yoki gaplar izohlansa, ularning o‘rtasida: 
O‘zbekiston Milliy sug‘urta kompaniyasi — ,,O‘zbekinvest”.  
8. Zid ma’noli bog‘lovchisiz qo‘shma gaplar orasida: 
Vaqting ketdi — baxting ketdi. 
9. Kirishlar va ajratilgan bo‘laklar har ikki tomonidan vergul yoki tire bilan asosiy  
bo‘laklardan ajratiladi. 
Biz — yoshlar — millatning tayanchi, Vatanning ishongan tog‘larimiz. 
10. Tenglik, taqqoslash va hokazo ma’nolarni bildiruvchi so‘zlar orasida: 
Toshkent — Andijon avtomobil yo‘li ta’mirdan chiqarilmoqda. 
11. Nashr, kitobot ishlarida: 
X. Sultonov. Onamning yurti. Qissa va hikoyalar. —  Т .1987 
12.Hisob-kitob bilan bog‘liq fanlarda tire ayirish belgisini bildiradi: 307 — 23.  
So‘roq belgisi va uning qo‘llanilishi     So‘roq belgisining kelib chiqishini lotincha questio — so‘roq so‘ziga olib borib  
taqaydilar. So‘roq ma’nosida mazkur so‘zning birinchi harfi ,,Q” ishlatila boshlagan,
keyinchalik uning shakli hozirgi holatga (?) kelib qolgan, o‘zbekcha matnlarda  
1885-yildan boshlab uchraydi. 1900-yildan so‘ng muntazam ishlatila boshlangan. 
So‘roq belgisi quyidagi o‘rinlarda ishlatiladi: 
1. So‘roq gaplarning oxirida. 
Yomonlikning jazosiz qolmasligini bilasizmi?  
2. Kim?, nima?, qanday?, qanaqa?, qaysi? kabi so‘roq olmoshlaridan so‘ng: 
Sifatlar qanday?, qanaqa?, qaysi? so‘roqlariga javob bo‘ladi.
3. Gap yoki matn ichidagi birorta so‘z yoki jumla mujmal, noaniq, tushunarsiz  
bo‘lsa, undan so‘ng qavs ichiga qo‘yiladi: 
Abdulla Qodiriyning ,,O‘tkan kunlar” qissasida (?) o‘zbek xalqining yaqin o‘tmishi  
haqida hikoya qilinadi.  
Undov belgisi va uning qo‘llanilishi
      Undov belgisi o‘zbek tiliga rus tilidan o‘tgan. Mutaxassislarning fikricha, u  
lotincha lo — undov so‘zidan kelib chiqqan bo‘lib, unga nuqta (.) ning  
qo‘shilishidan hosil bo'lgan. Undov belgisi quyidagi hollarda ishlatiladi: 
1. Kuchli his-hayajon bilan aytilgan gaplardan so‘ng qo‘yiladi: 
Ana tuproq, mana tuproq!— deydi. 
2. Buyurish, yalinish, istak, xohish va shu kabi ma’nolarni ifodalovchi gaplarning  
oxirida ham ishlatiladi: 
Siz ham oyoqni ishlating! — deb buyurdi.   3. So‘z boshida kelib, kuchli his-hayajon bilan aytilgan undalmalardan so‘ng  
qo‘yiladi: 
Ey arslonlar arsloni!  
4. Ha, yo‘q, xo‘p, uzr, mayli, xayr, salom kabi so‘z-gaplar hayajon bilan aytilsa,  
ulardan so‘ng qo‘yiladi: 
Yo‘q! Borolmayman, — dedi qayrilib.  
5. Matn ichida alohida ta’kidlangan, ajratib ko‘rsatilgan so‘zlardan keyin qavs ichida
berilishi mumkin: 
,,Boburnoma”da tarix, etnografiya, til, adabiyot, geografiya, biologiya, botanika,  
hatto tabobatga (!) oid g‘oyat qimmatli ma’lumotlarni uchratish mumkin. 
6. Aytilishi lozim bo‘lgan fikr o‘ta kuchli his-hayajon bilan aytilsa, ketma-ket uchta  
belgi qo‘yiladi: 
Chiqar buni jallod!!!  
7. His-hayajon bilan aytilgan so‘roq, shuningdek, ritorik so‘roq gaplardan so‘ng: 
Kimdir seni kutsa, kimnidir sen ham sog‘insang, qanday baxt bu! 
Ko‘p nuqta va uning qo‘llanilishi
     Ko‘p nuqta XIX asrning ikkinchi yarmidan boshlab o‘zbekcha matnlarda ishlatila
boshlangan. 1876-yildan e’tiboran, Turkiston viloyatining gazetida  
muntazam qo‘llangan. Ko‘p nuqta quyidagi o‘rinlarda ishlatiladi: 
1. Mazmunan tugallanmay qolgan gaplar oxirida: 
Mana shu imperiya... . 
2. So‘zlovchining cheksiz his-hayajonini, beqiyos tabiat manzaralarini ifodalash   uchun: 
Qish... Butun atrofoppoq libosda... 
3. Matn (jumla) qisqartirilsa: 
Ilkimdin kelguncha... — deb boshlanar edi. 
4. Fikr bo‘lib-bo‘lib ifoda qilinsa yoki duduqlanib aytilsa: 
Turkistonda birinchi m...m...m... artaba tia... t... t... tr, — dedi-da, fikrg‘a toldi.  
5. Suhbatdoshining gapi javobsiz qoldirilsa: 
-Tushundingizmi? -…  
6. Tushirib qoldirilgan harf, so‘z yoki boshqalar o‘rnida: 
A...loq, ...abar. 
Qavs va uning qo‘llanilishi
    Qavs o‘zbek yozuvida XIX asrning oxirgi choragidan boshlab ishlatila 
boshlangan. Dastlab ,,Turkiston viloyatining gazeti” da 1873-yilda ishlatilgan. U  
quyidagi o‘rinlarda ishlatiladi: 
1. Kiritma gaplarda: 
O‘zbekiston paxta ishlab chiqarish bo‘уicha yetakchi davlatlardan biri hisoblanib  
(Xitoy, AQSH, Hindiston va Pokistondan keyin beshinchi о‘rinda turadi), eksport  
bo‘yicha AQSHdan so‘ng ikkinchi о‘rinda turadi. 
2. Remarkalarda: X on (yolg‘iz). 
3. Olingan misollar yoki gaplar manbasida: 
Ilm insonlarning madori, hayoti, rahbari, najotidur. (Abdulla Avloniy) 
4. Izoh ma’nosidagi so‘z yoki so‘z birikmalarida:  Ro‘za hayiti (Iyd al-Fitr) 
5. Shaxs, joy, asar, hodisa va shu kabilarning ikki xil varianti berilsa, ulardan biri  
qavsga olinadi: ,,Qutadg‘u bilig” (Baxt keltiruvchi bilim) 
Qo‘shtirnoq va uning qo‘llanilishi
       Qo‘shtirnoqni amaliyotga rus olimi prof. A.A.Barsov kiritgan. O‘zbek 
yozuvida u kiritish belgisi sifatida XIX asrning 80-yillaridan boshlab uchraydi. 
Qo‘shtirnoq quyidagi o‘rinlarda ishlatiladi: 
1. Ko‘chirma gap qo‘shtirnoqqa olinadi. 
I.V.Gyote shunday deb aytgan edi: ,,Donishmandlik faqat haqiqatdadir”. 
2. Sitatalar qo‘shtirnoq ichida yoziladi: 
Buyuk yozuvchimiz A. Qahhorning quyidagi gaplari halihanuz o‘z ahamiyatini  
yo‘qotgani yo‘q: ,,Adabiyot atomdan kuchli , lekin uning kuchini o‘tin yorishga  
sarflamaslik kerak” 
3. Ko‘chma ma’noda qo‘llangan so‘zlar, ishlatilishi odat tusiga kirmagan, eskirgan  
yoki yangi qo‘llanayotgan, kesatiq, piching, do‘q-po‘pisa va shu kabi ma’nolarni  
bildiruvchi leksik birliklar qo‘shtirnoq ichida yoziladi: 
Bu safar Botirovning jinoyati o‘n bir yillik qamoq bilan ,,taqdirlandi”.  
4. Badiiy asarlar, gazeta, jurnal, musiqa asarlari, spektakl va kartina nomlari  
qo‘shtirnoq ichida beriladi: ,,Sohibqiron” dramasi 
5. Korxona, muassasa, tashkilot, zavod, fabrika, mehmonxona, kema nomlari  
qo‘shtirnoq ichida yoziladi: ,,O‘zbekiston” mehmonxonasi.  6. Transportlarning markasini bildirgan so‘zlar, o‘simliklarning turini,  
mahsulotlarning nomini ifodalovchi leksik birliklar qo‘shtirnoqqa olinadi: 
,,Neksiya” rusumli yengil mashina 
7. Ayrim orden va medallar, faxriy unvonlar nomi qo‘shtirnoq ichida beriladi: 
,,El-yurt hurmati” ordeni 1998-yil 28-avgustda ta ’sis etildi.  
8. Qonun, farmon, buyruqlarning nomi, ayrim bandlari qo‘shtirnoq ichida beriladi. 
1995-yilning 6-may kuni ,,Lotin yozuviga asoslangan o‘zbek alifbosini joriy etish  
to‘g‘risida”gi Qonuniga o‘zgartirishlar kiritish haqida’’ Qonun qabul qilindi. 
9. Sinflarning tartibini bildiruvchi harflar, baho ballari ham qo‘shtirnoq ichida  
beriladi: 11-,,A” sinfi.
2.2. Punktuatsion xatolarning turlari
          Yozma   nutqda   punktuatsion   xatolar   turli   shakllarda   namoyon  bo‘ladi.  Ularning
eng ko‘p uchraydigan turlari quyidagilardan iborat:
 1. Tinish belgisining umuman qo‘yilmasligi:
Gap oxirida nuqtaning, sanovlarda vergulning yo‘qligi.
Misol: U kitob daftar qalam olib keldi.
(To‘g‘risi: U kitob, daftar, qalam olib keldi.)
 2. Noto‘g‘ri tinish belgisi ishlatilishi:
Vergul o‘rniga nuqta, yoki undov belgisi o‘rniga so‘roq belgisi qo‘yilishi.
Misol: U keldi, hamma xursand bo‘ldi?
(To‘g‘risi: U keldi, hamma xursand bo‘ldi.)
 3. Keraksiz tinish belgisi qo‘yilishi:
Tinish belgisining grammatikaga zid tarzda ortiqcha ishlatilishi. Misol: Biz, u yerga, bora olmadik.
(To‘g‘risi: Biz u yerga bora olmadik.)
4. Qo‘shma gaplarda noto‘g‘ri ajratish:
Qo‘shma gap bo‘laklari o‘rtasida kerakli belgining qo‘yilmasligi.
Misol: U keldi biz kutgan edik.
(To‘g‘risi: U keldi, biz kutgan edik.)  
  5.   Ajratilgan   ikkinchi   darajali   bo‘laklarning   noto‘g‘ri   belgilanmasi:   aniqlovchi,
izohlovchi   yoki   kirish   so‘zlarning  vergul  bilan  noto‘g‘ri   ajratilishi,   yo  ajratilmasligi
matnning anglanishini qiyinlashtiradi.
Misol: Mening do‘stim Ahmad tarixchi.
(To‘g‘risi: Mening do‘stim Ahmad, tarixchi.)
Bunday holatda “tarixchi” so‘zi izoh bo‘lib kelmoqda va u ajratilgan ikkinchi darajali
bo‘lak sifatida vergul bilan ajratilishi zarur. Agar bu ajratish amalga oshirilmasa, gap
ma’nosi noaniq yoki chalkash bo‘lishi mumkin.
  6.   Ko‘chirma   gaplar   bilan   bog‘liq   xatolar:   ko‘chirma   gaplar   tinish   belgilarini   talab
qiladi.   Bunday   gaplarda   nuqta,   vergul,   so‘roq   belgisi   yoki   undov   belgisi   joylashuvi
aniq qoidalarga asoslanadi.
Misol: U “Bugun kelyapsizmi”? — deb so‘radi.
(To‘g‘risi: U: “Bugun kelyapsizmi?” — deb so‘radi.)
Bu   holatda   so‘roq   belgisi   qo‘shtirnoq   ichida   va   nuqtaning   qo‘yilishi   noto‘g‘ri.
Ko‘chirma   gapning   o‘ziga   xos   grammatik   tuzilishi   mavjud   bo‘lib,   bu   tuzilishlar
nuqtai nazaridan belgilarning to‘g‘ri qo‘llanilishi lozim².
  7.   Murakkab   sanovli   gaplardagi   chalkashliklar:   murakkab   sanovli   gaplarda   har   bir
bo‘lakning aniq ajratilmasligi fikrning tushunarsiz bo‘lishiga olib keladi. Misol: Biz maktabga daftar qalam ruchka rangli qog‘oz olib bordik.
(To‘g‘risi: Biz maktabga daftar, qalam, ruchka, rangli qog‘oz olib bordik.) 
     Agar tinish belgilar sanovdagi birliklarni ajratmasa, o‘quvchi fikrni to‘g‘ri anglay
olmaydi. Ayniqsa, sinonim yoki o‘xshash birliklar ketma-ket qo‘llanganda bu xatolar
matnni chalkashtiradi.
  8. Uyushiq gap bo‘laklari orasidagi belgilar noto‘g‘riligidir: uyushiq gap bo‘laklari,
ya’ni   bir   xil   vazifani   bajaruvchi   so‘z   yoki   so‘z   birikmalari   vergul   bilan   ajratilishi
kerak.   Ba’zida   bu   ajratish   amalga   oshirilmaydi   yoki   noto‘g‘ri   joyda   belgilar
qo‘yiladi.
Misol: O‘qituvchi darsni tushuntirdi o‘quvchilarga topshiriq berdi.
(To‘g‘risi: O‘qituvchi darsni tushuntirdi, o‘quvchilarga topshiriq berdi.)
Bu   yerda   ikkita   mustaqil   fikrni   ajratish   uchun   vergul   ishlatiladi.   Agar   bu   belgilar
bo‘lmasa, gap bir butun holatida anglanib, mantiqiy chalkashlik tug‘iladi .⁴
9. So‘zlar orasidagi intonatsion pauzalar e’tiborga olinmasligi:
Og‘zaki   nutqda   mavjud   bo‘lgan   pauzalar   yozma   shaklda   tinish   belgilar   bilan
belgilanadi. Ba’zi hollarda bu pauzalar inobatga olinmaydi va belgilar qo‘yilmaydi.
Misol: Ishni vaqtida tugatish kerak edi afsuski u kechikdi.
(To‘g‘risi: Ishni vaqtida tugatish kerak edi, afsuski, u kechikdi.)
Bu   kabi   xatolar   matnda   so‘zlar   orasidagi   aloqani   buzadi   va   ohangni   noto‘g‘ri
anglashga olib keladi.
10. Kirish so‘z va iboralarning noto‘g‘ri ajratilishi: kirish so‘zlar grammatik mustaqil
birlik   bo‘lmaganligi   sababli,   ular   gap   tarkibida   vergul   bilan   ajratiladi.   Ularning
noto‘g‘ri qo‘llanishi mantiqiy tushunarsizlikka sabab bo‘ladi.
Misol: Albatta men ham ishtirok etaman.
(To‘g‘risi: Albatta, men ham ishtirok etaman.) Yoki:   Men   albatta,   ishtirok   etaman.   —   shaklidagi   belgilar   noto‘g‘ri   qo‘llanilgan
bo‘lishi   mumkin.   To‘g‘ri   nuqtani   aniqlash   kirish   so‘zning   gapga   munosabatiga
bog‘liq.
11.   So‘z   tartibi   va   punktuatsiya   uyg‘unligining   buzilishi:   ba’zan   so‘zlar   to‘g‘ri
joylashgan bo‘lsa-da, tinish belgilar noto‘g‘ri qo‘yiladi. Yoki belgilar to‘g‘ri bo‘lsa-
da, so‘z tartibi sintaktik talabga javob bermaydi.
Misol: Ko‘pchilik tomonidan bu fikr ma’qullandi, lekin uni qo‘llab-quvvatlamaganlar
ham topildi.
(To‘g‘risi:   Bu   fikr   ko‘pchilik   tomonidan   ma’qullandi,   lekin   uni   qo‘llab-
quvvatlamaganlar ham topildi.)
Bu   yerda   punktuatsion   xatolar   emas,   balki   punktuatsiyaning   so‘z   tartibiga   to‘g‘ri
bog‘lanmaganligi natijasida ifoda buzilgan.  
Punktuatsion xatolar yozma nutqning asosiy kamchiliklaridan biridir. Bunday xatolar
gap   tuzilishini   buzadi,   fikrning   ifodalanishini   chalkashtiradi   va   matnni   tushunishni
qiyinlashtiradi.   Ulardan   xoli   bo‘lish   uchun   punktuatsiya   qoidalarini   puxta   egallash,
tahliliy   o‘qish,   yozilgan   matnni   qayta   ko‘zdan   kechirish   va   tinish   belgilarining
grammatik asoslarini chuqur o‘rganish lozim.
2.3. Punktuatsion xatolarning kelib chiqish sabablari
Punktuatsion xatolar yozma nutqdagi eng muhim grammatik xatolardan biridir. Ular
til   normalariga   rioya   qilmaslik,   bilim   va   malaka   yetishmasligi,   yozma   nutq
madaniyatining   rivojlanmaganligi   kabi   omillar   ta’sirida   yuzaga   keladi.   Quyida
punktuatsion xatolarning asosiy kelib chiqish sabablari tahlil qilinadi.
1.   Til   qoidalarini   yetarlicha   bilmaslik.   Eng   avvalo   punktuatsiya   qoidalarini   chuqur
bilmaslik bu kabi xatolarning keng tarqalishiga olib keladi. Ayniqsa, o‘quvchilar va
talabalar   grammatikani   yetarli   darajada   o‘zlashtirmagani   uchun   tinish   belgilarining
joylashuvi,   ularning   vazifasi,   qanday   gaplarda   ishlatilishi   borasida   chalkashliklarga
yo‘l   qo‘yadilar.   Misol   uchun,   murakkab   gaplarda   qo‘llanadigan   vergul,   chiziqcha, ikki   nuqta  kabi   belgilar  noto‘g‘ri  qo‘yiladi   yoki  umuman  ishlatilmaydi.   Bu  holatda,
savodxonlik darajasining pastligi muhim omil sifatida namoyon bo‘ladi.
2. Og‘zaki nutq odatlarining ta’siri.   Ko‘plab yozuvchilar og‘zaki nutqdagi ohang va
pauzalarni yozma matnga to‘g‘ri o‘tkaza olmaydi. Chunki og‘zaki nutqda pauzalar va
ohanglar   intonatsiya   orqali   ifodalanadi,   biroq   yozma   nutqda   bu   funksiyani   tinish
belgilar   bajaradi.   Masalan,   gap   ohangida   pauza   qilinadigan   joylarda   tinish   belgisi
qo‘yilmasa, gap noto‘g‘ri tushunilishi yoki ma’nosining o‘zgarishiga olib keladi. Shu
sababli og‘zaki nutqga xos intonatsiyani yozma matnda aniq aks ettira olish malakasi
zarur.
3. Tinish belgilarining vazifasi va farqlarini ajrata olmaslik.  Ba’zi o‘quvchilar vergul
bilan nuqtali vergul, so‘roq bilan undov belgilarining farqlarini aniq tushunmaydi. Bu
esa ularning noto‘g‘ri ishlatilishiga sabab bo‘ladi. Masalan, quyidagi jumla noto‘g‘ri
yozilgan bo‘lishi mumkin:
U keldi; biz uni kutayotgan edik.
Bu yerda nuqtali vergul mustaqil gaplarni bog‘lash uchun ishlatilgan. Agar bu o‘rinda
oddiy vergul qo‘yilsa, grammatik jihatdan xato bo‘ladi.  Bu kabi farqlarni anglay olish
til qoidalarini chuqur bilishni talab qiladi. 
4.   Yozma   amaliyotning   kamligi.   Yozma   nutqda   muntazam   mashq   qilinmasa,
punktuatsion   bilimlar   faol   ko‘nikmaga   aylana   olmaydi.   O‘qish   va   yozish
ko‘nikmasining   kamligi   sababli   o‘rgangan   qoidalar   tezda   unutiladi.   O‘quvchilar
yetarli darajada yozma matnlar bilan ishlamaganida, tinish belgilarini to‘g‘ri qo‘llash
qobiliyati shakllanmaydi.
Yozma   madaniyatni   shakllantirishda   doimiy   yozuv   mashqlari,   diktantlar,   matn
tahlillari, punktuatsion ko‘nikmalarni mustahkamlovchi topshiriqlar katta ahamiyatga
ega. 5.   Orfografiya   va   punktuatsiyani   aralashtirish.   Ko‘pchilik   tinish   belgilarini   imlo
belgilari bilan chalkashtirib yuboradi. Bu esa noto‘g‘ri yozish va noto‘g‘ri qo‘yilgan
belgilar   sababli   matnning   grammatik   aniqligini   yo‘qotadi.   Orfografik   xatolar   bilan
punktuatsion xatolar birgalikda yuzaga kelganda, gap tuzilishining butunligiga zarar
yetadi.
6.   Matn   uslubiga   mos   belgini   tanlay   olmaslik.     Har   bir   nutq   uslubida   tinish
belgilarining o‘ziga xos  vazifasi  bo‘ladi. Ilmiy matnlarda dalillilik va  aniqlik uchun
ikki nuqta va vergul ko‘p ishlatilsa, badiiy matnda chiziq, undov va nuqtali vergullar
obrazlilikni   kuchaytirish   uchun   qo‘llaniladi.   Uslublarni   farqlay   olmaslik   belgilarni
noto‘g‘ri   tanlashga   sabab   bo‘ladi.   Masalan,   emotsional   ifoda   talab   qilinmaydigan
rasmiy   yozuvlarda   undov   belgilarining   ishlatilishi   uslubga   zid   bo‘ladi.   Shu   sababli,
punktuatsiya faqat grammatika bilan emas, stilistika bilan ham bog‘liqdir.
7.   Tez   yozish   odatining   salbiy   ta’siri.   Ba’zi   hollarda   yozuvchini   tez   fikr   bildirish
istagi   tufayli   tinish   belgilarini   unutib   qo‘yish   holatlari   kuzatiladi.   Ayniqsa,
yozuvchini   matn   mazmuniga   sho‘ng‘ib   ketishi,   punktuatsion   tartibga   e’tiborsiz
qarashiga   olib   keladi.   Natijada,   fikr   grammatik   jihatdan   noto‘g‘ri   ifodalanadi   yoki
chalkash gaplar yuzaga keladi.. III BOB. Yozma nutqda punktuatsion savodxonlikni oshirish yo‘llari va nazariy
yondashuvlar 
3.1. Ta’lim jarayonida punktuatsiya bo‘yicha bilim va ko‘nikmalarni
shakllantirish
      Yozma nutqda punktuatsion savodxonlikni shakllantirish ta’lim jarayonining 
barcha bosqichlarida muhim o‘rin tutadi. O‘quvchilar va talabalar grammatik 
bilimlarni mukammal egallamagan taqdirda, yozma nutqda to‘g‘ri va ravon ifoda 
qilishda qiynaladilar. Ayniqsa, punktuatsiya bo‘yicha chuqur bilimga ega bo‘lmaslik 
nutqning ifodaviyligini, mantiqiyligini va tushunarliligini pasaytiradi. Shu sababli, 
punktuatsiya bo‘yicha ko‘nikmalarni shakllantirish maktabgacha ta’limdan boshlab 
oliy ta’limgacha davom etishi kerak. Bu jarayonda o‘qituvchilarning roli beqiyosdir. 
Ular tinish belgilarining vazifasini nafaqat nazariy tarzda tushuntirib, balki amaliy 
mashqlar orqali mustahkamlashlari lozim.
      Boshlang‘ich sinflarda o‘quvchilarga tinish belgilarining asosiy turlari — nuqta, 
vergul, so‘roq belgisi va undov belgilarining o‘rni va vazifasi sodda misollar asosida 
tushuntiriladi. Bu jarayonda o‘yinli mashqlar, vizual materiallar, rasmlar asosida 
hikoya tuzish kabi usullar qo‘llaniladi. Keyingi sinflarda esa tinish belgilarining 
murakkab turlari — ikki nuqta, chiziqcha, nuqtali vergul, qavs va tirnoq belgilarining 
ishlatilishi o‘rgatiladi. Ayniqsa, murakkab gaplar va qo‘shma gaplardagi punktuatsiya
qoidalariga alohida e’tibor berilishi kerak. Bu jarayonda punktuatsion tahlil usuli 
samarali bo‘lib, o‘quvchilar matndagi belgilarni tahlil qilish orqali ularning 
ahamiyatini anglay boshlaydilar. Yuqori sinf o‘quvchilariga punktuatsion me’yorlar 
haqida chuqurroq bilim berish maqsadida yozma ishlar (insho, hikoya, matn tahlili) 
topshirilishi kerak. Bunday topshiriqlar orqali o‘quvchilarda mustaqil yozish, 
tahrirlash, xatolarni topa olish va tuzata olish ko‘nikmalari shakllanadi. O‘quvchi 
yozgan matnni qayta o‘qib, tinish belgilarining joylashuviga e’tibor qaratishi 
natijasida punktuatsion savodxonlik sezilarli darajada oshadi. Bundan tashqari  nazorat ishlar, diktantlar va punktuatsion testlar orqali o‘rgangan bilimlarni 
mustahkamlash mumkin.
      Oliy ta’lim bosqichida esa talabalar grammatik, stilistik va punktuatsion tahlil 
usullaridan foydalangan holda matnlarni chuqur tahlil qilishlari kerak. Bu jarayonda 
badiiy, ilmiy va publitsistik matnlar asosida punktuatsion tadqiqotlar olib borish, 
yozma ishlarda tinish belgilarining o‘rnini to‘g‘ri aniqlash kabi mashg‘ulotlar 
qo‘llaniladi. Shuningdek, nutq madaniyati darslari orqali talabalar o‘z fikrlarini 
yozma tarzda to‘g‘ri va aniq ifoda etishni, fikrlar orasidagi mantiqiy bog‘liqlikni 
saqlashni, har bir tinish belgisining stilistik vazifasini tushunishni o‘rganadilar. Bu 
esa nafaqat grammatika, balki uslubiy savodxonlikning ham rivojlanishiga olib 
keladi.
3.2. Punktuatsiya xatolar va ularning sabablarida  olimlarning nazariy
yondashuvlari
     Punktuatsiya xatolari o‘quvchilarning yozma nutqini shakllantirishda muhim 
muammolardan biridir. Har xil olimlar bu xatolarning sabablari va ularni bartaraf 
etishning usullari haqida o‘z nazariyalarini bildirishgan. Punktuatsiya xatolarining 
turlari, ularning kelib chiqish sabablarini tahlil qilishda, tilshunoslar turli metodlarni 
va nazariy yondashuvlarni ishlab chiqqanlar. Ushbu bo‘limda punktuatsiya 
xatolarining turlari va ularga ta’sir etuvchi omillar ilmiy nazariyalar asosida ko‘rib 
chiqiladi.
1. Tinish belgilari va grammatikaning o‘zaro aloqasi. Punktuatsiya xatolarining 
birinchi sabablaridan biri — tinish belgilari va grammatika qoidalarining o‘zaro 
bog‘lanishidagi noaniqliklar. Bu haqda O‘tkir Shamsiyevning ilmiy ishlarida keng 
yoritilgan. U punktuatsiya va grammatik qoidalar o‘rtasidagi farqlarni o‘rganib, 
punktuatsiyaning gap tuzilishiga qanday ta’sir qilishini tushuntiradi. Shamsiyevning 
nazariyasiga ko‘ra, punktuatsiya faqat grammatik xatolarni tuzatish emas, balki 
matnning ma’nosini aniqlashtirish, hissiyotni ifodalash, va nutqning ohangini 
belgilash uchun ham ishlatiladi. U tinish belgilari va gapning sintaksisiga ta’sir  qiluvchi grammatik qoidalarni ajratib, o‘quvchilarga punktuatsion xatolarni bartaraf 
etishda yordam beradigan metodlarni ishlab chiqdi. Bu metodlar grammatik 
tuzilmalarning to‘g‘ri qo‘llanilishi va punktuatsiyaning o‘rni haqida aniq tushuncha 
beradi.
2. Tilning og‘zaki va yozma shakllarining ta’siri. Punktuatsiya xatolarining yana bir 
sababi — og‘zaki nutqning yozma nutqqa ta’siri bilan bog‘liq. Abdulla Qodiriyning 
ilmiy ishlarida og‘zaki nutq va yozma nutqning o‘zaro bog‘liqligi haqida so‘z boradi. 
Qodiriy, og‘zaki nutqning o‘ziga xos xususiyatlarini va undagi tinish belgilari 
ishlatilishini tahlil qilib, yozma nutqda ham shunday xatolar yuzaga kelishi 
mumkinligini ta’kidlaydi. Unga ko‘ra, og‘zaki nutqdagi gaplar ko‘pincha uzun va 
to‘liq emas, shuning uchun yozma nutqda tinish belgilarining noto‘g‘ri ishlatilishi 
muammosini keltirib chiqaradi. O‘quvchilarning ko‘p hollarda yozishda og‘zaki nutq 
shaklini qo‘llashlari punktuatsion xatolarga sabab bo‘ladi. U o‘z asarlarida og‘zaki 
nutqning yozma nutqqa ta’sirini kamaytirish va uning o‘ziga xos belgilarini to‘g‘ri 
ishlatish uchun nazariyalar ishlab chiqdi.
3. Til o‘rgatishda punktuatsiyaning etishmasligi. Mansur Murodov punktuatsiya 
xatolarining sabablari orasida til o‘rgatishda punktuatsiyaning etishmasligi haqida 
fikr bildirgan. U, o‘zining ilmiy tadqiqotlarida, o‘quvchilarning punktuatsiya 
qoidalarini o‘rganishga yetarlicha e’tibor qaratilmasligini ta’kidlaydi. Bu esa 
punktuatsion xatolarning paydo bo‘lishiga olib keladi. Murodovning fikriga ko‘ra, 
o‘quvchilarga grammatik qoidalar bilan birga, punktuatsiya qoidalarini ham 
o‘rgatish, ayniqsa, til o‘rgatishda katta rol o‘ynaydi. Shuningdek, punktuatsiyaning 
noaniqligi va noto‘g‘ri qo‘llanilishi, til o‘rgatish jarayonidagi ta’lim metodikalaridagi
kamchiliklardan kelib chiqadi. O‘quvchilarga yozma nutq madaniyatini o‘rgatishda 
punktuatsiya qoidalarining to‘g‘ri qo‘llanilishi, ularning savodxonligini oshirishga 
yordam beradi.
4. Til o‘zgarishlari va punktuatsiya. Javlonbek Nurmuhammadov o‘zining 
izlanishlarida, til o‘zgarishlarining punktuatsiya qo‘llanilishiga ta’siri haqida o‘z  nazariyasini ilgari surgan.  U, tilning taraqqiyoti bilan bog‘liq holda punktuatsiya 
tizimining o‘zgarishini tahlil qilgan. Masalan, zamonaviy tilda ba’zi yangi tinish 
belgilarining qo‘llanilishi, eski adabiyotlarda esa boshqa belgilarning ishlatilishi 
mumkin. Bu esa o‘quvchilar uchun punktuatsiya qo‘llanilishi bo‘yicha o‘zgarishlarga
olib keladi. Umumiy xulosa
     Til – xalqning ruhiyati, madaniyati va tafakkurining ifodasi bo‘lib, uning yozma 
shakli bu boylikning bevosita aksidir. Tilning yozma shaklini to‘g‘ri ifodalashda 
punktuatsiya alohida ahamiyat kasb etadi. Punktuatsiya nafaqat grammatikaning 
ajralmas qismi, balki matnning ma’nodagi aniqligini, uslubiy ko‘rinishini, tuzilmasini
belgilab beruvchi vositadir. Ushbu kurs ishida o‘rganilgan barcha boblar, paragraf va 
nazariy qarashlar asosida punktuatsiyaning tilimizdagi o‘rni, ahamiyati, amaliy 
tatbiqi va o‘quvchilarning yozma nutqida qanday muammolarni keltirib chiqarishi 
tahlil etildi.
    Avvalo, I bobda punktuatsiyaning nazariy asoslari, ularning til tizimidagi o‘rni 
haqida so‘z bordi. Tinish belgilarining grammatik tuzilma va sintaktik birliklar bilan 
uzviy bog‘liqligi, ular orqali gaplar o‘rtasidagi mantiqiy va mazmuniy aloqaning 
yuzaga kelishi tahlil qilindi. Punktuatsiyaning o‘zi gap tuzilmasining grammatika 
qonuniyatlariga muvofiq holda to‘g‘ri joylashtirilishi bilan birga, o‘quvchining 
savodxonligini ham ifodalaydi. Shu ma’noda, Fitratning “Til har bir millatning 
ko‘zgusidir. Uning ifodasi toza va ravon bo‘lsa, xalqning tafakkuri ham shunchalik 
tiniq bo‘ladi” degan so‘zlari aynan punktuatsiyaning ahamiyatini chuqur anglatadi¹ .⁰
    II bobda punktuatsiya xatolari va ularning sabablari yoritildi. Xatolarning turlari, 
ularning amaliy misollari orqali ko‘rsatilib, bu xatolar qanday holatlarda paydo 
bo‘lishi mumkinligi tushuntirildi. Eng ko‘p uchraydigan xatolar jumlasiga tinish 
belgisining umuman qo‘yilmasligi, noto‘g‘ri belgining ishlatilishi yoki keraksiz 
belgilarning matnga kiritilishi kabilar kiradi. Ayniqsa, qo‘shma gaplarda tinish 
belgilarining noto‘g‘ri ishlatilishi gap mazmunining noto‘g‘ri talqin qilinishiga sabab 
bo‘lishi mumkin. Shuningdek, bu xatolarning yuzaga kelish sabablari ham chuqur 
o‘rganildi. Talabalarning grammatik bilimlarining yetarli emasligi, og‘zaki nutq 
odatining yozma nutqqa ta’siri, punktuatsiya belgilari farqlarining noaniqligi, hamda 
yozma amaliyotning sustligi asosiy sabablar sifatida ko‘rsatildi. Bu jihatlar ta’lim 
jarayonida punktuatsiyaga alohida e’tibor qaratilishi zarurligini ko‘rsatadi.  III bobda punktuatsion xatolarning bartaraf etilishi, ularni o‘rganish metodlari va 
amaliy mashg‘ulotlarda qo‘llanishi haqida fikr yuritildi. Ayrim olimlarning – O‘. 
Shamsiyev, A. Qodiriy, M. Murodov, J. Nurmuhammadov va X. Buxoriylarning 
nazariy qarashlari asosida punktuatsiya xatolarining ilmiy asoslangan tasnifi va ularni
tuzatish yondashuvlari yoritildi. Ularning fikriga ko‘ra, punktuatsiyani faqat texnik 
vosita sifatida emas, balki nutq madaniyatining ajralmas qismi sifatida o‘rganish 
zarur.
     Xulosa qilib aytganda, tilshunoslikning muhim bo‘g‘ini bo‘lgan punktuatsiyani 
to‘g‘ri o‘rgatish, o‘quvchilarda savodxonlik va yozma nutq madaniyatini 
shakllantirishda hal qiluvchi rol o‘ynaydi. Har bir o‘quvchi tilning nafaqat 
grammatik, balki uslubiy va mantiqiy tomonlarini ham puxta egallashi lozim. Bu 
yo‘lda tinish belgilarini to‘g‘ri qo‘llashni o‘rgatish nafaqat o‘quvchilarning yozma 
nutqini mukammallashtiradi, balki ularning mantiqiy tafakkurini ham kengaytiradi. 
Tilni chiroyli, to‘g‘ri, ifodali yozish — bu yurtning madaniy saviyasining ko‘zgusi 
hisoblanadi. Fitratning “Savodsiz xalq – tili yo‘q xalqdir. Tili yo‘q xalq – 
millatsizdir” degan so‘zlari har bir tilshunos, har bir ustoz uchun shior bo‘lishi kerak. 
Punktuatsiyani o‘rgatish, uni to‘g‘ri tushuntirish, amaliyotga tadbiq qilish orqali biz 
bugunning savodli avlodini, ertangi madaniyatli jamiyatini yaratamiz. FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO’YXATI
I .O‘ZBEKISTON RESPUBLIKASI PREZIDENTI ASARLARI.
1. Mirziyoyev Sh.M. Yangi O‘zbekiston – taraqqiyot va ma’rifat yo‘lida. – Toshkent:
O‘zbekiston, 2020.
II.ASOSIY ADABIYOTLAR
2. G‘ofurov N. O‘zbek tilining punktuatsiyasi. – Toshkent: O‘qituvchi, 1994.
3. Jo‘rayev N. Tinish belgilarining stilistik xususiyatlari. – Toshkent: Fan, 2008.
4. Karimov T. Matnning grammatik tuzilishi va punktuatsiyasi. – Toshkent: 
O‘zbekiston, 2012.
5. Abduazizov A. O‘zbek tili stilistikasi. – Toshkent: Fan, 2007.
6. Begmatov E., Xojayev N. O‘zbek tilining grammatikasi. – Toshkent: Fan, 2002.
7. Jo‘raev N. O‘zbek tilida tinish belgilarining qo‘llanishi. – Toshkent: TDPU, 2010.
8. Shukurov U. Hozirgi o‘zbek adabiy tili: sintaksis va punktuatsiya. – Toshkent: 
O‘qituvchi, 1998.
9. Madvaliyev A., Rasulov I. O‘zbek tili: sintaksis va punktuatsiya. – Toshkent: 
O‘zbekiston, 2011.
III. Yordamchi adabiyotlar
1. Normurodov D. Til va uslub. – Toshkent: Universitet, 2016.
2. Xaitov T. Zamonaviy o‘zbek adabiy tili. – Toshkent: Fan, 2005.
3. Rasulov I. Hozirgi o‘zbek tili: punktuatsiya bo‘limi bo‘yicha materiallar. – 
Toshkent: TDPU, 2010. 4. Qodirova Z. Matnshunoslik asoslari. – Toshkent: O‘zbekiston, 2011.adaniyati va 
til uslubi. – Toshkent: Universitet, 201
5.  Fitrat A. Til va tafakkur. – Toshkent: O‘rta Osiyo davlat nashriyoti, 1926.
  IV. ELEKTRON MANBALAR 
10. Ziyonet ta’lim portali – https://ziyonet.uz
11. O‘zbekiston Respublikasi Oliy ta’lim, fan va innovatsiyalar vazirligi – 
https://edu.uz
12. Qonun hujjatlari milliy bazasi – https://lex.uz
13. Elektron kutubxona (ilmiy va o‘quv materiallar) – https://kutubxona.uz
14. Islomov H. Punktuatsiya va uning muammolari // Ziyonet. – 
https://ziyonet.uz/post/islomov-punktuatsiya

MUNDARIJA

KIRISH

I BOB. PUNKTUATSIYA TUSHUNCHASI, UNING AHAMIYATI VA TARAQQIYOT BOSQICHLARI

1.1.Punktuatsiya tushunchasi va uning vazifalari

1.2. Punktuatsiya tizimining grammatik asoslari

1.3. Punktuatsiya va yozma nutq

II BOB. ASOSIY TINISH BELGILARI VA ULARNING XATO QO‘LLANILISH SABABLARI

2.1. Asosiy tinish belgilari

2.2. Punktuatsion xatolarning turlari

2.3. Punktuatsion xatolarning kelib chiqish sabablari

III BOB. PUNKTUATSIYA MASALALARI VA ULARNING BARTARAF ETILISHI UCHUN YECHIMLAR

3.3. O‘zbek tilida punktuatsiya masalalarini o‘rgatishda muammolar va takliflar

Umumiy xulosa

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO’YXATI