Punktuatsiya masalalari

KURS ISHI
MAVZU:  PUNKTUATSIYA MASALALARI MUNDARIJA
KIRISH .......................................................................................................................... 3
I BOB. PUNKTUATSIYA TUSHUNCHASI, UNING AHAMIYATI VA 
TARAQQIYOT BOSQICHLARI ................................................................................. 6
1.1. Punktuatsiya tushunchasi va uning vazifalari ................................................ 6
1.2. Punktuatsiya tizimining grammatik asoslari .................................................. 7
1.3. Punktuatsiya va yozma nutq ............................................................................ 9
II BOB. ASOSIY TINISH BELGILARI VA ULARNING XATO QO‘LLANILISH 
SABABLARI ............................................................................................................... 11
2.1. Asosiy tinish belgilari ...................................................................................... 11
2.2. Punktuatsion xatolarning turlari ................................................................... 21
2.3. Punktuatsion xatolarning kelib chiqish sabablari ........................................ 24
III BOB. YOZMA NUTQDA SAVODXONLIKNI OSHIRISH USULLARI VA 
NAZARIY YONDASHUVLAR ................................................................................. 26
3.1. Ta’lim jarayonida punktuatsiya bo‘yicha bilim va ko‘nikmalarni 
shakllantirish .......................................................................................................... 26
3.2. Punktuatsiya xatolar va ularning sabablarida olimlarning nazariy 
yondashuvlari .......................................................................................................... 27
UMUMIY XULOSA ................................................................................................... 29
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO’YXATI ................................................. 31 KIRISH
           Mavzuning dolzarbligi.   Bugungi globallashuv davrida milliy qadriyatlarimizni
asrab-avaylash,   ona   tilimizga   hurmat   bilan   yondashish   masalasi   dolzarb   ahamiyat
kasb   etmoqda.   Prezidentimiz   Shavkat   Mirziyoyev   bu   borada   shunday   deydi:   “Yosh
avlodni milliy ruhda, ona tiliga, adabiyotiga, madaniyatiga hurmat ruhida tarbiyalash
–   bu   bizning   eng   ustuvor   vazifamizdir.   Tilni   to‘g‘ri,   ravon   va   imlo   qoidalariga
muvofiq   o‘rganish   –   bu   nafaqat   tilshunoslarning,   balki   butun   jamiyatning
vazifasidir.” 1
  Hozirgi   davrda   o‘zbek   adabiy   tilining   me’yorlari   chuqur   o‘rganilib,
uning fonetik, leksik, grammatik va stilistik jihatlari keng tadqiq etilmoqda. Shu bilan
birga,   yozma   nutqning   asosiy   tarkibiy   qismlaridan   biri   bo‘lgan   punktuatsiya,   ya’ni
tinish   belgilari   tizimi   ham   tilshunoslikning   dolzarb   sohalaridan   biri   sifatida   o‘z
ahamiyatini   saqlab   qolmoqda.   Matnning   mantiqiy-tarkibiy   tuzilishini   to‘g‘ri
ifodalash,   muallif   fikrining   aniq   yetkazilishi   ko‘p   jihatdan   tinish   belgilari   orqali
ta’minlanadi.   Ayniqsa,   o‘quvchilar,   talabalar   va   ijodkorlarning   yozma   nutqida
uchrayotgan   punktuatsion   xatolar   bu   sohani   yanada   chuqurroq   o‘rganishni   talab
qilmoqda.   Punktuatsiya   masalalari   bo‘yicha   o‘rganishlar   bir   qancha   tilshunoslar
tomonidan   olib   borilgan.   Bu   sohada   ish   olib   borgan   ba’zi   olimlar   va   ularning
yondashuvlari quyidagicha: G‘ulomov T. o‘zbek tilidagi punktuatsiya tizimi va uning
qo‘llanilishiga   oid   muhim   tadqiqotlar   olib   borgan.   Uning   ishlari,   o‘zbek   tilidagi
punktuatsiya   qoidalarini   aniqlashda   asosiy   manba   bo‘lib   xizmat   qiladi.   U   o‘zining
ishlarida   punktuatsiya   belgilari   va   ularning   grammatika   va   semantika   bilan
bog‘liqligini   chuqur   o‘rganadi.   G‘ulomovning   tadqiqotlari,   o‘zbek   tilining   yozma
nutqidagi tizimli xatolarni tahlil qilishga qaratilgan. 2
 
                Abdurahmonov   G‘.ning   ishlarida   punktuatsiya   tizimi   va   uning   o‘zbek   tilida
qanday ishlashini o‘rganishga alohida e’tibor qaratilgan. U punktuatsiyaning sintaktik
jihatlarini   tahlil   qilib,   undagi   xatolarni   tuzatish   usullarini   ko‘rsatadi.   Uning   ishlari
1
 Mirziyoyev Sh. “Yangi O‘zbekiston strategiyasi” (Toshkent, “O‘zbekiston” 
nashriyoti, 2021. – 45-bet).
2
 G‘ulomov T. O‘zbek tilining punktuatsiyasi. – Toshkent: O‘qituvchi, 1980.
3 tilning   amaliy   qo‘llanilishiga   asoslangan   bo‘lib,   punktuatsiyaning   semantik   va
stilistik funktsiyalarini ochib beradi. 3
                 Madvaliev A. o‘zbek tilida punktuatsiyaning o‘rganilishini nazariy va amaliy
nuqtai nazardan ko‘rib chiqadi. U o‘zbek tilining punktuatsiya tizimi va uning boshqa
tillardan   farqini   o‘rganadi.   Madvaliev   punktuatsiyaning   barcha   asosiy   belgilari   va
ularning   qo‘llanilishidagi   noaniqliklarni   chuqur   tahlil   qiladi.   Uning   ishlarida
punktuatsiyaning grammatika bilan bog‘liqligi va tilning umumiy tizimi bilan o‘zaro
aloqasi yoritilgan. 4
       Qayumov N. o‘zbek adabiy tilining punktuatsiya tizimini o‘rganib, undagi asosiy
qoidalar   va   ularning   amaliy   qo‘llanilishi   haqida   muhim   izlanishlar   olib   borgan.   U
punktuatsiyaning   mantiqiy   bog‘lanishlar   va   semantik   ifodalar   bilan   bog‘liqligini
ko‘rsatadi. Qayumovning ishlarida, shuningdek, o‘zbek tilida punktuatsiya xatolarini
aniqlash va tuzatish usullari yoritilgan. 5
          Islomov Z. punktuatsiyaning tilshunoslikdagi o‘rni va ahamiyatini o‘rganadi. U
punktuatsiyaning   tilshunoslik   sohasidagi   umumiy   qonuniyatlarini   va   punktuatsiya
belgilari   o‘rtasidagi   aloqalarni   tahlil   qiladi.   Islomovning   ishlarida   punktuatsiya   va
matnshunoslikning bog‘liqligi, shuningdek, punktuatsiyaning semantik ta’siri haqida
chuqur tahlil qilinadi. 6
        Rasulov A. o‘zining ishlarida nutq madaniyati va punktuatsiyaning ahamiyatiga
alohida e’tibor qaratadi. U punktuatsiyaning tilni to‘g‘ri va ravon ifodalashdagi rolini
ko‘rsatadi.   Rasulovning   ishlari   tilning   yozma   shaklida   punktuatsiyaning   ijtimoiy   va
madaniy jihatlarini o‘rganadi. 7
3
 Abdurahmonov G‘. Hozirgi o‘zbek adabiy tili. – Toshkent: Fan, 1992.
4
 Madvaliev A. O‘zbek tilida tinish belgilarining qo‘llanilishi. – Toshkent: 
O‘zbekiston, 2001.
5
 Qayumov N. O‘zbek adabiy tili normalari. – Toshkent: O‘qituvchi, 1987.
6
 Islomov Z. Matn va til: nazariy va amaliy masalalar. – Toshkent: Fan, 2005.
7
 Rasulov A. Nutq madaniyati asoslari. – Toshkent: O‘qituvchi, 1998.
4          Ishning maqsadi va vazifalari.  Mazkur kurs ishining asosiy maqsadi — o‘zbek
tilidagi   punktuatsiya   tizimini   nazariy   va   amaliy   jihatdan   o‘rganish,   tinish   belgilari
turlarini, ularning qo‘llanish qoidalari va uslublarini tahlil qilish, shuningdek, amaliy
matnlar   asosida   punktuatsion   xatolarni   aniqlab,   ularning   sabablari   va   oqibatlarini
ko‘rsatishdan iborat.
 Ushbu maqsadni amalga oshirish uchun quyidagi vazifalar belgilandi:
1. Punktuatsiya va uning ahamiyatini aniqlash;
2. Tinish belgilari turlarini tasniflash va har birining vazifasini ochib berish;
3. O‘zbek   tilida   punktuatsiya   qoidalarining   shakllanish   tarixiga   qisqacha
to‘xtalish;
4. Amaliy matnlar asosida punktuatsiya xatolarini tahlil qilish;
5. Olingan natijalar asosida xulosalar chiqarish va tavsiyalar berish.
       Tadqiqotning obyekti  – o‘zbek adabiy tilining yozma shakli, ya’ni punktuatsiya
tizimi va uning qo‘llanilishidir.
          Tadqiqotning   predmeti   –   o‘zbek   tilidagi   tinish   belgilari,   ularning   vazifasi,
qo‘llanish me’yorlari va amaliyotdagi holatidir.
     Ishning ilmiy-amaliy ahamiyati.  Mazkur ish o‘zbek tilshunosligida punktuatsion
savodxonlikni   oshirish,   o‘quvchilarda   yozma   nutq   madaniyatini   rivojlantirish,   tilni
to‘g‘ri   va   ravon   ifodalash   ko‘nikmalarini   shakllantirishda   amaliy   yordam   berishi
mumkin.   Ayniqsa,   ta’lim   tizimida,   tahririyat   ishlarida,   tarjima   faoliyatida   va
ommaviy   axborot   vositalarida   yozma   matnlar   bilan   ishlovchi   mutaxassislar   uchun
ushbu mavzu muhim nazariy va amaliy asos bo‘lib xizmat qiladi.
    Kurs ishining tarkibiy tuzilishi:  Kurs ishi kirish, uch bob, yettita paragraf, xulosa
hamda   foydalanilgan   adabiyotlar   ro’yxatidan   iborat   bo’lib,   kurs   ishining   umumiy
hajmi 32 betni tashkil etadi. 
5 I BOB. PUNKTUATSIYA TUSHUNCHASI, UNING AHAMIYATI VA
TARAQQIYOT BOSQICHLARI
1.1. Punktuatsiya tushunchasi va uning vazifalari
          Punktuatsiya   —   bu   yozma   nutqdagi   tinish   belgilari   tizimi   bo‘lib,   u   nutqning
mazmunini,   grammatik   tuzilishini   ifodalashda,   uni   tushunarli   va   ravon   yetkazishda
muhim vosita hisoblanadi. Tinish belgilari orqali matn o‘quvchi tomonidan to‘g‘ri va
aniq anglanadi, fikrlar orasidagi mantiqiy bog‘liqlik ta’minlanadi. 8
        Punktuatsiya o‘zining funksional mohiyati bilan grammatik vosita sifatida xizmat
qiladi.   Bu   vosita   yozma   nutqda   talaffuzdagi   pauzalarni,   ohanglarni,   urg‘uni,   his-
tuyg‘ularni   anglatishda   muhim   rol   o‘ynaydi.   Aynan   shu   jihatdan   u   yozma   nutqni
og‘zaki   nutqqa   yaqinlashtiradi. 9
  Jumladagi   so‘zlar,   gaplar   o‘zaro   qanday
munosabatda   ekanligi,   qanday   tuzilma   va   mazmunga   egaligi   tinish   belgilarining
o‘rinli   qo‘llanishi   orqali   aniqlanadi.   Punktuatsiya   tili   boy   va   murakkab   bo‘lgan
xalqning   madaniy   darajasini   ko‘rsatadi.   Yozuvda   tinish   belgilarining   noto‘g‘ri
qo‘llanishi  matn mazmunining buzilishiga, tushunmovchiliklarga sabab bo‘ladi. Shu
boisdan tinish belgilarini o‘z o‘rnida, grammatik va mantiqiy jihatdan to‘g‘ri qo‘llay
bilish muhim ahamiyat kasb etadi. 10
 Punktuatsiya tizimi tarixan fonetik va grammatik
omillarga   asoslangan   holda   shakllangan.   Dastlab   tinish   belgilarining   roli   og‘zaki
nutqdagi   pauzalarni   ko‘rsatishda   bo‘lgan   bo‘lsa-da,   vaqt   o‘tishi   bilan   ularning
grammatik   vazifasi   kuchayib   borgan.   Hozirgi   zamon   punktuatsiyasi   asosan   gap
tuzilishi,   so‘z   birikmalarining   tuzilishi,   murakkab   gaplarning   bog‘lanish   usullariga
asoslanadi. 11
       Punktuatsiya nafaqat grammatik, balki uslubiy va mantiqiy yuklamalarga ham 
ega. Matnda muallif qanday ohang bilan murojaat qilayotgani, qanday emotsiyani 
berayotgani yoki qanday urg‘u bermoqchi ekani tinish belgilari orqali ifodalanadi. 
8
  . Inoyatov S. O‘zbek tili punktuatsiya asoslari. – Toshkent: Fan, 2004. – B. 12.  
9
 . Karimov B. Tinish belgilarining stilistik vazifalari. – Samarqand, 2012. – B. 17.
10
. Shukurov N. Tinish belgilari va ularning qo‘llanilishi. – Toshkent: O‘qituvchi, 
1998. – B. 25.
11
. Qodirova N. O‘zbek tilida tinish belgilarning tarixiy shakllanishi. – Toshkent, 
2010. – B. 33.  
6 Masalan, so‘roq, undov, qisqartirish, izohlov, ajratish, ta’kidlash kabi funksiyalar 
punktuatsiya yordamida amalga oshiriladi. 12
  Bugungi kunda punktuatsiya fanining 
vazifalari quyidagilardan iborat:
 Tinish belgilarining qo‘llanilish qoidalarini o‘rganish;
 Tinish belgilari orqali gap va matn mazmunini aniqlashtirish;
 O‘quvchilar va yozuvchilarning yozma nutqini izchil, tushunarli, grammatik va
mantiqiy jihatdan to‘g‘ri shakllantirish; 
 Nutq madaniyatini oshirish.
      Shu bilan birga, punktuatsiya yozuv madaniyatining ajralmas qismi sifatida 
axborotni aniq yetkazish, muloqotni qulaylashtirish vazifasini ham bajaradi. U har bir
til foydalanuvchisi uchun zaruriy vosita bo‘lib, adabiy til normalarini saqlashda va 
rasmiy yozishmalarda tartib-intizomni ta’minlaydi.
1.2. Punktuatsiya tizimining grammatik asoslari
              Punktuatsiya   tizimi   grammatik   qonun-qoidalarga   asoslanadi.   Bu   qonunlar
sintaksis   —   ya’ni   gaplarning   tuzilishi,   ularning   o‘zaro   munosabati   va   gap
bo‘laklarining   joylashuvi   bilan   chambarchas   bog‘liq.   O‘zbek   tilidagi   tinish
belgilarining   aksariyati   aynan   sintaktik   birliklar   orasidagi   munosabatni   belgilash
uchun   xizmat   qiladi.   Punktuatsiyaning   grammatik   asoslari   deganda,   avvalo   gapning
tuzilishiga,   turiga,   murakkablik   darajasiga   va   gap   bo‘laklarining   joylashuviga   qarab
tinish   belgilarining   qo‘llanishi   tushuniladi.   Masalan,   sodda   gaplarda   tinish
belgilarining   qo‘llanishi   nisbatan   oddiy   bo‘lsa,   murakkab   gaplarda   esa   ularning
ishlatilishida grammatik qoidalar muhim  ahamiyat kasb  etadi. Murakkab gaplarning
punktuatsiyasida   qo‘shma   gaplar   (bog‘lovchisiz   va   bog‘lovchili),   qo‘shma   gap
bo‘laklari   orasidagi   aloqa,   ular   o‘rtasidagi   mantiqiy   bog‘liqlik   asosiy   mezon
hisoblanadi.   Bog‘lovchisiz   qo‘shma   gaplar   orasiga   odatda   vergul   qo‘yiladi,   chunki
ularning   grammatik   aloqasi   intonatsiya   orqali   ifodalanadi.   Masalan:   U   keldi,   men
12
. Rahmatullayeva D. O‘zbek tilida nutq madaniyati va punktuatsiya. – Toshkent, 
2015. – B. 45. 
7 ketdim.   Bu   yerda   ikki   sodda   gap   vergul   bilan   ajratilgan,   chunki   ular   grammatik
bog‘lovchi vositasiz birlashgan.
      Ajratilgan ikkinchi darajali gap bo‘laklari — aniqlovchilar, hol, to‘ldiruvchilar va
izohlar   ham   punktuatsiyada   muhim   o‘rin   tutadi.   Bunday   bo‘laklar   vergul,   tire   yoki
qo‘shtirnoq   bilan   ajratiladi.   Masalan:   Kitobxon,   bilimli   inson,   har   doim   izlanishda
bo‘ladi. Bu yerda “bilimli inson” izohlovchi bo‘lak sifatida vergullar bilan ajratilgan.
Punktuatsiya tizimi grammatik asoslaridan biri — aniqlik va ravshanlik talabidir. Har
bir   tinish   belgisi   grammatika   asosida   qo‘yilishi,   matnning   mantiqiy   va   sintaktik
tuzilishiga mos  bo‘lishi  kerak. Agar  bu talab buzilsa,  gap mazmuni  o‘zgarib ketishi
yoki noto‘g‘ri anglanishi mumkin.
            Shuningdek,   bog‘lovchilar,   ergash   gaplar,   shart,   sabab,   natija,   maqsad,   shart-
maqsad   kabi   ma’no   munosabatlarini   bildiruvchi   gap   bo‘laklarining   joylashuvi   ham
punktuatsiyaga   ta’sir   qiladi.   Masalan,   ergash   gap   asosiy   gapdan   oldin   kelsa,   odatda
vergul  bilan ajratiladi:  Agar  vaqtim  bo‘lsa,  men ham  boraman. Bunda  "agar  vaqtim
bo‘lsa"   —   shart   ergash   gap   bo‘lib,   asosiy   gapdan   oldin   kelgan   va   vergul   bilan
ajratilgan.
      Shuningdek,   nutq   uslubi   va   emotsional   ifodalar   (undovlar,   murojaatlar,   kirish
so‘zlar)   ham   grammatik   jihatdan   mustaqil   bo‘lmagan   birliklar   hisoblanadi   va   ular
tinish   belgilar   orqali   ajratiladi.   Kirish   so‘zlar   va   iboralar   (masalan,   “albatta”,
“ehtimol”, “ko‘rinadiki”) vergul bilan ajratilishi grammatik mustaqillikka asoslanadi.
Punktuatsiya   tizimining   grammatik   asoslarini   o‘rganish,   avvalo,   til   birliklarini
grammatik   kategoriyalar   orqali   aniqlashni,   ularning   o‘zaro   aloqasini   to‘g‘ri
tushunishni   talab   etadi.   Bu   nafaqat   yozma   nutqning   ifodaviyligini,   balki   uning
tushunarliligini ham ta’minlaydi. 
      Demak, punktuatsiya til tizimining grammatik bo‘g‘ini sifatida, gapning sintaktik
qurilishi,   bo‘laklar   orasidagi   aloqadorlik,   ohang   va   urg‘u   bilan   bog‘liq   grammatik
qonunlarga   asoslanadi.   U   grammatik   qonuniyatlarni   to‘g‘ri   anglagan   holda,   yozma
nutqda aniq va ravshan fikr bayon qilishga xizmat qiladi.
8 1.3. Punktuatsiya va yozma nut q
           Yozma nutq madaniyati — bu insonning fikrini yozma shaklda mantiqan aniq,
grammatik   jihatdan   to‘g‘ri   va   uslubiy   jihatdan   ifodali   bayon   qilish   qobiliyatidir.
Yozma  nutq og‘zaki  nutqdan  farqli   ravishda  barqaror  shaklga  ega  bo‘lib, unda  so‘z
tanlovi,   gap   tuzilishi,   tinish   belgilarining   o‘rnida   qo‘llanishi   muhim   ahamiyat   kasb
etadi¹. Yozma nutq madaniyati nafaqat savodxonlik bilan, balki muloqotdagi maqsad,
auditoriya   xususiyatlari,   uslubiy   moslik,   ifoda   aniqligi,   mazmun   soddaligi   kabi
omillar bilan ham bog‘liqdir. Yaxshi yozilgan matn tushunarli, mantiqiy va o‘qilishi
qulay   bo‘lishi   kerak.   Bunday   matnlar   fikrni   aniq   yetkazadi,   noto‘g‘ri   talqinlarga
sabab bo‘lmaydi. Yozma nutq madaniyatining asosiy talablari quyidagilardan iborat:
 To‘g‘rilik – grammatik, orfografik va punktuatsion me’yorlarga rioya qilish;
 Aniqlik – fikrning ravshan, tushunarli va noaniqlikdan holi ifodalanishi;
 Izchillik – fikrlarning ketma-ketligi va mantiqiy bog‘liqligi;
 Lakoniklik – ortiqcha takror va keraksiz so‘zlardan xoli bo‘lish;
 Uslubiy   moslik   –   matnning   mavzuga,   vaziyatga   va   auditoriyaga   muvofiq
yozilishi.
            Yozma   nutqda   grammatik   me’yorlarga   amal   qilish   nutq   madaniyatining   eng
muhim   ko‘rsatkichlaridan   biridir.   Gap   tuzilishidagi   xatolar,   so‘zlar   o‘rnining
noto‘g‘riligidan tashqari, tinish belgilarining noto‘g‘ri qo‘llanilishi  ham yozma nutq
sifatiga   salbiy   ta’sir   ko‘rsatadi.   Masalan,   oddiygina   vergulning   noto‘g‘ri   qo‘yilishi
matn mazmunini o‘zgartirib yuborishi mumkin:
U, kelmadi. (ya’ni boshqa kishi keldi)
U kelmadi.  (ya’ni u o‘zi kelmadi).
            Yozma   nutqni   shakllantirishda   punktuatsiya   madaniyati   ham   katta   ahamiyatga
ega. Har bir  tinish belgisi  o‘z o‘rnida ishlatilganda, fikr aniq, silliq va ravon bo‘lib,
o‘quvchiga   oson   yetib   boradi.   Shu   boisdan   yozma   nutqda   tinish   belgilarini   faqat
grammatik  qoidalarga  asoslanib  emas,  balki  nutq  uslubi,  ohang   va  mazmun  asosida
ham   qo‘llash   lozim.   Yozma   nutq   madaniyati   shuningdek,   matn   janriga   qarab
9 o‘zgaradi. Ilmiy uslubdagi  matnlarda aniqlik, dalillilik, xolislik asosiy o‘rinda tursa,
publitsistik   matnlarda   ta’sirchanlik,   obrazlilik,   emotsionallik   ustun   turadi.   Rasmiy
uslubdagi   yozuvlarda   esa   an’anaviy   iboralar,   me’yoriy   ifodalar   va   shakllar   muhim
ahamiyatga   ega.   Shuningdek,   yozma   nutqda   adabiy   til   me’yorlariga   amal   qilish,
sheva va so‘zlashuv unsurlarini cheklash, lug‘aviy boylikdan o‘rinli foydalanish ham
madaniyat  mezonlaridandir. Har  bir  yozuvchi, jurnalist, ilmiy xodim  yoki  talabadan
bu mezonlarga rioya etilishi kutiladi.
             Bugungi  kunda  yozma  nutq  madaniyatiga  rioya  qilish  axborot   texnologiyalari
rivoji,   ijtimoiy   tarmoqlar,   ommaviy   axborot   vositalari   va   ta’lim   tizimida   dolzarb
masalaga   aylanmoqda.   Yozma   matnlar   orqali   ta’lim,   tarbiya,   axborot   uzatish,   fikr
almashish   jarayonlari   amalga   oshirilmoqda.   Shu   boisdan   yozma   nutq   madaniyati
shaxsiy   savodxonlik   va   umumiy   madaniyat   darajasini   belgilovchi   omil   sifatida
qaralmoqda.
      Xulosa qilib aytganda, yozma nutq madaniyati — bu til me’yorlariga asoslangan
holda fikrni to‘g‘ri, tushunarli va ifodali bayon eta olish san’atidir. Bu san’at har bir
mutolaa   qiluvchi,   yozuvchi,   o‘qituvchi   va   talabaga   zarur   ko‘nikma   bo‘lib,   uni
rivojlantirish muntazam o‘qish, yozish va amaliy mashqlar orqali mumkin bo‘ladi.
    
10 II BOB. ASOSIY TINISH BELGILARI VA ULARNING XATO
QO‘LLANILISH SABABLARI
2.1. Asosiy tinish belgilari
      Tinish   belgilarining   asosiy   vazifasi   nutqning   mazmuniy   bo‘linishini   ko‘rsatish,
shuningdek,   uning   sintaktik   tuzilishi   va   intonatsion   jihatini   aniqlashga   yordam
berishdir.   Hozirgi   o‘zbek   yozuvida   tinish   belgilari   soni   10   ta:   nuqta   (   .   ),     so‘roq
belgisi   ( ? ), undov belgisi   ( ! ), vergul   ( , ), qavs   ( ), tire ( - ), ko‘p nuqta   ( … ),
nuqtali   vergul     (   ;   ),   qo‘shtirnoq     (   <<     >>). 13
  Ularning   aksariyati   19-asrning   2-
yarmida ayrim gaz va toshbosma kitoblarning  nashr etilishi bilan paydo bo‘lgan. 
               Ba’zi  tinish belgilari ham  chegaralash, ham  ajratish vazifalarini  namoyon eta
oladi.  Tinish belgilari tuzilish jihatdan ham ikkiga bo‘linadi: 
a) bir elementli tinish belgilari  - vergul, tire, nuqta;
b) ko‘p elementli tinish belgilari.
Bu guruh, o‘z navbatida, 2   elementli (so‘roq va undov belgilari, ikki nuqta, nuqtali
vergul,   qavs),   3   elementli     (ko‘p   nuqta)   va   4   elementli   (qo‘shtirnoq)   ga   ajraladi.
Qo‘llanish o‘rniga ko’ra, tinish  belgilari 3 guruhga bo‘linadi: 
 gap oxirida qo‘llanadigan (nuqta, so‘roq va undov  belgilari), 
 gap o‘rtasida qo‘lanadigan (vergul),
 aralash,   ya’ni   gapning   turli     o‘rinlarida   qo‘llaniladigan   (tire,   ikki   nuqta,
qo‘shtirnoq, qavs, ko‘p nuqta).
  Tinish     belgilarining   qo‘llanish   usuli   va   tartibi   punktuatsiyaning   mantiqiy
grammatik, uslubiy va differensiatsiya (farqlash) prinsiplari asosida belgilanadi.
          Punktuatsiya tilning sintaktik qurilishi bilan uzviy bog‘liq bo‘lib, yozma nutqni
to‘g‘ri, ifodali, aniq bayon qilishda, uning uslubiy ravonligini, tez tushunilishini
ta’minlashda   benihoya   zaruriy   vositadir.   Ilmiy   manbalarda,   o‘quv     qo‘llanmalarida
tinish belgilarining qo‘llanish usuli va tartibi punktuatsiyaning   mantiqiy-grammatik,
13
. Abdulhamid Nurmonov O‘zbek tilshunosligi tarixi. – Toshkent-2002, 155-bet.   
11 uslubiy   va   differensiatsiya   (farqlash)   tamoyillari   asosida   belgilanishi   ta’kidlanadi.
Bunda mantiqiy-grammatik tamoyil nutqning semantikgrammatik tomonini yozuvda
to‘g‘ri   ifodalashga   qaratilgan   bo‘lsa,   differensiatsiya     tamoyili   asosidagi   qoidalar
tinish   belgilarining   qo‘sh   holda   qo‘llanishidagi   tartibni,     gapdagi   murakkab
mazmunni   aniqlashtirish   kerak   bo‘lganda,   ulardan   foydalanish     yo‘llarini   belgilab
beradi.   Uslubiy   tamoyil   tinish   belgilarining   qo‘llanishini   nutq     uslublari   asosida
belgilashni   nazarda   tutadi,   lekin   bu   unchalik   to‘g‘ri   emas,   chunki     muayyan   bir
uslubgagina   xoslangan   tinish   belgisi   bo‘lmaydi.   Zarurat   tug‘ilganda,     har   qanday
uslubda ham xohlagan tinish belgisidan foydalanish mumkin.
              Muayyan   tildagi   punktuatsiya   an’analarining   mustahkamlanishi   va
takomillashuvida   taniqli   yozuvchilarning   ijodi   hamda   tinish   belgilarining   qo‘llanish
qoidalarini   umumlashtiruvchi   va   tartibga   soluvchi   tilshunoslar   faoliyati   katta
ahamiyatga ega. 
     Punktuatsiya masalalari bilan bevosita shug‘ullangan H.G‘oziyev (,,O‘zbek  
punktuatsiyasining   tarixiy   taraqqiyoti”,   1969,   1979),   G‘.Abdurahmonov
(,,Punktuatsiya   o‘qitish   metodikasi”,   1968),   K.Nazarov   (,,Tinish   belgilari   va   yozma
nutq”,   1974;   ,,O‘zbek   tili   punktuatsiyasi”,   1976)   laming   asarlari   nashr   etilganiga
ancha   yillar   bo‘ldi   va   ulardagi   tinish   belgilarining   ishlatilishi   haqidagi
fikrmulohazalar   ham   bir   qadar   o‘zgardi.   Buning   ustiga,   ,,muallif   punktuatsiyasi”
tushunchasi,   ya’ni   muayyan   muallif   tomonidan   tinish   belgilarining   amaldagi
qoidalarga   bo‘ysunmagan,   unga   rioya   qilmagan   holda   individual   qo‘llash   holatlari
uchraydiki,   bu   ham   keng   o‘quvchilar   ommasini   chalkashtiradi,   shubhalantiradi.
Mazkur   holatni   hisobga   olgan   holda   va   tinish   belgilarining   ishlatilishi   bilan   bog‘liq
ayrim   chalkashliklarni   bartaraf   etish   maqsadida   O‘zR   FA   Alisher   Navoiy   nomidagi
Til va adabiyot institutining bir guruh yetakchi olimlari: prof. N.Mahmudov, dotsent
A.Madvaliyev,   dotsent   N.Mahkamov   tomonidan   ,,O‘zbek   tili   punktuatsiyasining
asosiy qoidalari” ishlab chiqilgan edi. ,,Qoidalar” Institut  ilmiy kengashi  tomonidan
ma’qullangach,   ,,O‘zbek   tili   va   adabiyoti”   jurnalining   2015-yil   1-sonida
12 hamda     ,,Ma’rifat”   gazetasining   2015-yil   1-,   4-,   8-,   11-aprel   kunlaridagi   sonlarida
e’lon qilindi, jurnal va gazeta o‘quvchilaridan olingan maqbul fikr-mulohazalar, taklif
va     tavsiyalar   asosida   yanada   takomillashtirildi.   ,,O‘zbek   tili   punktuatsiyasining
asosiy   qoidalari”   O‘zbekiston   Respublikasi   Xalq   ta’limi   vazirligi   Respublika   ta’lim
markazi ilmiy-metodik kengashi tomonidan ma’qullangan. 
Nuqta va uning qo’llanilishi
        Nuqtaning yozuv belgisi sifatida ishlatilishi qadimgi arab manbalariga borib  
taqaladi.   U   o‘zbek   tilida   tinish   belgisi   sifatida   XIX   asrning   ikkinchi   yarmidan
boshlab   ishlatila   boshlangan.   Nuqta   o‘zbek   tilida,   odatda,   quyidagi   o‘rinlarda
ishlatiladi: 
1.   His-hayajonsiz   aytilgan   darak,   buyruq   gaplardan   so‘ng:   Milliy   istiqlol   sharofati
bilan   yangicha   tafakkur   va   yangicha   fikrlash   shakllanmoqda.   O‘zingga   ravo
ko‘rmagan   narsani   boshqalarga   ham   ravo   ko‘rma.     Farzandlarimiz   doimo   sog‘lom
bo‘ls in. 
2. Atov gaplardan keyin: Ilk bahor. Daraxtlar endi kurtak yoza boshlagan palla. 
3.   Ismi,   otasining   ismi   (ba’zan   familiya   ham)   qisqartirilganda,   ularning   birinchi
harfidan   so‘ng:   M.   Behbudiy,   A.   Fitrat,   A.   Cho‘lpon   kabi   ijodkorlarning   nomi
hamisha barhayotdir.  A.S. Pushkin - rus poeziyasining quyoshi. 
4. Nashriyot ishlarida, lug‘at va ma’lumotnomalarda shartli ravishda qisqartirilgan  
ayrim so‘zlarning birinchi harfi yoki bo‘g‘inidan so‘ng: va sh.k. (va shu kabilar); s.t.
(so‘zlashuv tilida); G‘. G‘. (G‘afur G‘ulom); Nav.  (Navoiy); Toshk. (Toshkent). 
5.   Qo‘shma   gapning   birinchi   qismidan   so‘ng   kuchli   to‘xtam   bo‘lsa,   mantiqan   biri
ikkinchisiga   bog‘lanmagan   qo‘shma   gaplar   orasida   ham   nuqta   ishlatiladi.   Bunday
hollarda ikkinchi gap ammo, lekin, biroq, chunki, shuning uchun bog‘lovchilari  bilan
boshlanishi   mumkin:   Bobodehqon   yerga   baraka   urug‘ini   ekish   bilan   band.   Chunki
dalalarda ish qizg‘in. 
13 6. Ba’zi bir hollarda yil, oy, kunni ifodalovchi raqamlardan so‘ng ham nuqta  
qo‘yilishi kuzatiladi: 21.03.2010. 
7.   Butunning   qismlarini   sanash   uchun   qo‘llanilgan   arab   raqamlaridan   so‘ng   ham
nuqta ishlatilishi mumkin: Tovushlar quyidagi turlarga bo'linadi: 1. Unli tovushlar. 2.
Undosh tovushlar. 
Vergul va uning qo‘llanilishi
          Vergul   tinish   belgisi   sifatida   G‘arbiy   Yevropada   XV   asrdan   boshlab   ishlatila
boshlangan.   O‘zbekcha   matnlarda   XX   asr   boshlaridan   boshlab   uchraydi.   Undan
quyidagi o‘rinlarda foydalaniladi: 
1. Uyushiq bo‘laklar orasida: Bolalarning xulqi, odobi, yurish-turishi, ko‘cha-ko‘yda,
mahallada   о ‘zini   tutishi,   do‘stlari   orasidagi   mavqeyi,   hurmati,   oila   yumushlariga
qo‘shayotgan hissasi bilan  doimo qiziqib turish lozim.  
2.   Undalmalar   vergul   bilan   ajratiladi:   Uka,   о ‘qishning   erta-kechi   bo‘lmaydi.   Men
Sizni, oyijon, juda yaxshi k о ‘raman. 
3.   Kirish   so‘z   va   kirish   birikmalardan   so‘ng:   Shubhasiz,   Vatanimiz   jahonning
rivojlangan   mamlakatlari   qatoridan   о ‘rin   olajak.   Forobiyning   yozishicha,   inson
jamiyatda, o‘zaro munosabatlarda voyaga yetadi. 
4.   Tasdiq,   ta’kid,   inkor   va   shu   kabi   ma’nolarni   bildiruvchi   ha,   yo‘q,   rahmat,   xo‘sh,
qani,   xayr,   ofarin,   salom   kabi   so‘z-gaplardan   keyin   kelgan   bo‘laklarni   ulardan
ajratish   uchun   ham   vergul   qo‘yiladi:   Ha,   hushyor   bo‘lish   har   bir   fuqaroning   Vatan
oldidagi   muqaddas   burchidir.   Xayr,     biz   jo‘nab   ketyapmiz.   Xo‘sh,   xalq   uchun   siz
nima ish qildingiz?  
5. Ajratilgan bo‘laklar orasida: Onaga, eng ulug‘ zotga, ehtirom chinakam insoniylik
sanaladi.  О  ‘zbekistonda, jahonga yuz tutgan obod va ozod mamlakatda, demokratiya
kundan  kunga barqarorlashib bormoqda. 
14 6.   Bog‘lovchisiz   qo‘shma   gaplarni   tashkil   qilgan   sodda   gaplar   orasiga:   Do‘sting
mingta bo‘lsa ham oz, dushmaning bitta bo‘lsa ham k о ‘p. Yurgan - daryo,   о ‘tirgan -
bo‘yra. 
7. Bog‘langan qo‘shma gaplarda ham vergul ishlatiladi: Bilimli va tadbirkor bo‘ling,
lekin   bu   xislatlaringiz   sizni   xudbinlikka   sira   yetaklamasin.   Yo   biz   boraylik,   yo   siz
keling. 
8.   Undov   so‘zlar   his-hayajon   bilan   aytilmasa,   ulardan   so‘ng   vergul   ishlatiladi:   Ey,
menga bir minutga qarab qo‘ying. 
9.   Ko‘chirma   gap   darak,   buyruq   gap   bo‘lsa,   undan   so‘ng   vergul   qo‘yiladi:   ,,Inson
qalbi javohirlardek toza, pok bo‘lmog‘i lozim”, deb aytgan edi Beruniy.
Nuqtali vergul va uning qo‘llanilishi
            Nuqtali   vergul   o‘zbek   yozuvida   1885-yildan   boshlab   uchraydi.   U   quyidagi
o‘rinlarda ishlatiladi: 
1.   Bog‘lovchisiz   qo‘shma   gaplar   tarkibidagi   sodda   gaplar   mazmun   jihatidan   tugal
fikrni   anglatib,   bir-biriga   yaqin   bo‘lmagan   hollarda:   Lekin   avtor   shu   kichkinagina
hikoyada katta ish qiladi; о‘quvchining kо‘z oldiga   odamning havasi keladigan, har
qanday   kishining   muhabbatini   о‘ziga   qaratadigan,   har   qancha   izzat   qilsa   arziydigan
va bu izzatga о‘zining jafokashligi, g‘ayrati, farosati, el-yurt uchun qayg‘urishi bilan
sazovor bo‘lgan bir chol keladi.  
2. Bog‘lovchisiz qo‘shma gap tarkibiga kirgan sodda gaplardagi voqealar bir-biriga  
qiyoslanganda: Ish kuchini elga berma, yerga ber; jamg‘armani selga berma, elga ber!
3. Uyushiq bo‘laklar guruhlanib, o‘zaro vergullar yordamida bir-biridan ajratilganda,
har bir guruhni anglatuvchi  so‘zdan keyin: Gerb rangli  tasvirda bo‘lib, Humo qushi
kumush   rangda;   quyosh,   boshoqlar,   paxta   chanog‘i   va   O‘zbekiston   degan   yozuv
tillarangda;   g‘o‘za   shoxlari   va   barglari,   vodiylar   yashil   rangda;   tog‘lar   havorangda;
chanoqdagi paxta, daryolar,  yarimoy va yulduz oq rangda beriladi. 
15 4. Reja, qaror, farmon, buyruq, qonun va shu kabilarning oxirgi bandidan tashqari  
har bir bandi oxirida: Otabek timsoliga tavsif: 
a) Otabek -  о ‘qimishli, o‘z davrining yetuk kishisi; 
b) Otabek - mard va jasur yigit; 
d) Otabek - o‘z ahdiga sodiq, vafoli yor. 
Ikki nuqta va uning qo‘llanilishi
  Ikki   nuqta   o‘zbek   yozuvida   XIX   asrning   oxiri   va   XX   asming   boshlaridan   e’tibora
ishlatila boshlangan. U quyidagi o‘rinlarda ishlatiladi: 
1.   Shaklan   tugallangan,   lekin   mazmunan   keyingisi   birinchisining   uzviy   davomi
sanalgan   bog‘lovchisiz   qo‘shma   gaplardan   so‘ng:   Oltmishga   kirib   bildim:   umrim
bekorga o‘tmabdi, odamlarga kerakli ekanman. 
2. Ko‘chirma gapdan oldin kelgan muallif gapidan so‘ng: Bundan so‘ng Qutidor turib
ichkariga   yugurdi,   yarim   yo‘ldanoq   tanchada   о ‘tiruvchi   Oftoboyim   va   Kumushga
qichqirdi: -Sir ochildi!  
3. Uyushiq bo‘laklardan oldin kelgan umumlashtiruvchi so‘zdan keyin:   О ‘zbekiston
Respublikasining Davlat ramzlari: Davlat bayrog‘i, Davlat gerbi va Davlat madhiyasi
milliy iftixorimiz, sharaf va shonimiz sanaladi. 
4.   Reja,   mavzu,   qaror   qilindi   kabi   so‘zlardan   so‘ng:   Mavzu:   Alisher
Navoiyning ,,Farhod va Shirin” dostoni 
5.   Uslubiy   ravonlikni,   muxtasarlikni   ta’minlash   maqsadida   turli   xil   rasmiy
ma’lumotlarda,   nashr   ishlarida   ayrim   so‘zlardan   keyin:   Toshkentda   Mustaqil
O‘zbekiston: falsafa va huquqning dolzarb masalalari   mavzusida konferensiya bo‘lib
o‘tdi. 
6. Sport musobaqalarida raqiblar o‘rtasidagi hisobni ifodalash uchun olingan  
16 ochkolar   yoki   kiritilgan   gollarning   nisbatini   belgilash   uchun:   Andijon   va   Paxtakor
jamoalari  о ‘rtasidagi  о ‘yin durang natija bilan tugadi -2:2. 
7.Hisob-kitob ishida bo‘luv alomati sanaladi: 100 : 2=50.
Tire va uning qo‘llanilishi
       Tireni amaliyotga rus yozuvchisi N.M. Karamzin XVIII asrda kiritgan. U O‘zbek
yozuvida   XIX   asrning   70-yillaridan   boshlab   ishlatila   boshlangan.Tire   quyidagi
o‘rinlarda ishlatiladi: 
1. Dialoglardagi har bir gapning boshida: — Amaki, o‘ylab gapiryapsizmi? Qancha y
o‘l yurib kelganimizni bilasizmi? 
2. Bog‘lamasiz qo‘llangan ot kesim bilan ega orasida: Til — millatning qalbi.  
3.   Uyushiq   bo‘laklardan   keyin   kelgan   umumlashtiruvchi   so‘zdan   oldin:   O‘zbek,
qirg‘iz, qozoq, turkman, tojik — barchamiz bitta yurtning farzandlarimiz. 
4. Ma’lumot mazmunidagi asosiy gapdan so‘ng tartib bilan sanalgan har bir gap  
boshida:   1996-yil   26-aprelda   ta   ’sis   etildi;   —   Amir   Temur   ordeni;   —   Buyuk
xizmatlari uchun ordeni. 
5.   Bog‘lovchisiz   qo‘shma   gaplarda   ikkinchi   gapning   kesimi   tushirilsa:   Olamni
quyosh yoritadi, insonni — ilm. 
6. Ayrim so‘z yoki gaplar izohlansa, ularning o‘rtasida: O‘zbekiston Milliy sug‘urta
kompaniyasi — ,,O‘zbekinvest”.  
7. Zid ma’noli bog‘lovchisiz qo‘shma gaplar orasida: Vaqting ketdi — baxting ketdi. 
9. Kirishlar va ajratilgan bo‘laklar har ikki tomonidan vergul yoki tire bilan asosiy  
bo‘laklardan   ajratiladi.   Biz   —   yoshlar   —   millatning   tayanchi,   Vatanning   ishongan
tog‘larimiz. 
10.   Tenglik,   taqqoslash   va   hokazo   ma’nolarni   bildiruvchi   so‘zlar   orasida:   Toshkent
— Andijon avtomobil yo‘li ta’mirdan chiqarilmoqda. 
17 11.   Nashr,   kitobot   ishlarida:   X.   Sultonov.   Onamning   yurti.   Qissa   va   hikoyalar.   —
Т .1987 
12.Hisob-kitob bilan bog‘liq fanlarda tire ayirish belgisini bildiradi: 307 — 23.  
So‘roq belgisi va uning qo‘llanilishi
           So‘roq belgisining kelib chiqishini lotincha questio — so‘roq so‘ziga olib borib
taqaydilar. So‘roq ma’nosida mazkur so‘zning birinchi harfi ,,Q” ishlatila boshlagan,
keyinchalik uning shakli hozirgi holatga (?) kelib qolgan, o‘zbekcha matnlarda  1885-
yildan   boshlab   uchraydi.   1900-yildan   so‘ng   muntazam   ishlatila   boshlangan.   So‘roq
belgisi quyidagi o‘rinlarda ishlatiladi: 
1. So‘roq gaplarning oxirida: Yomonlikning jazosiz qolmasligini bilasizmi?  
  2. Kim?, nima?, qanday?, qanaqa?, qaysi? kabi so‘roq olmoshlaridan so‘ng: Sifatlar
qanday?, qanaqa?, qaysi? so‘roqlariga javob bo‘ladi.
3.   Gap   yoki   matn   ichidagi   birorta   so‘z   yoki   jumla   mujmal,   noaniq,   tushunarsiz
bo‘lsa,   undan   so‘ng   qavs   ichiga   qo‘yiladi:   Abdulla   Qodiriyning   ,,O‘tkan   kunlar”
qissasida (?) o‘zbek xalqining yaqin o‘tmishi  haqida hikoya qilinadi.  
Undov belgisi va uning qo‘llanilishi
       Undov belgisi o‘zbek tiliga rus tilidan o‘tgan. Mutaxassislarning fikricha, u  
lotincha lo — undov so‘zidan kelib chiqqan bo‘lib, unga nuqta (.) ning  
qo‘shilishidan hosil bo'lgan. Undov belgisi quyidagi hollarda ishlatiladi: 
1. Kuchli his-hayajon bilan aytilgan gaplardan so‘ng qo‘yiladi: Ana tuproq, mana 
tuproq!— deydi. 
2. Buyurish, yalinish, istak, xohish va shu kabi ma’nolarni ifodalovchi gaplarning  
oxirida ham ishlatiladi: Siz ham oyoqni ishlating! — deb buyurdi.  
3. So‘z boshida kelib, kuchli his-hayajon bilan aytilgan undalmalardan so‘ng  
18 qo‘yiladi: Ey arslonlar arsloni!  
4. Ha, yo‘q, xo‘p, uzr, mayli, xayr, salom kabi so‘z-gaplar hayajon bilan aytilsa,  
ulardan so‘ng qo‘yiladi:  Yo‘q! Borolmayman, — dedi qayrilib.  
5. Matn ichida alohida ta’kidlangan, ajratib ko‘rsatilgan so‘zlardan keyin qavs ichida 
berilishi mumkin: ,,Boburnoma”da tarix, etnografiya, til, adabiyot, geografiya, 
biologiya, botanika,  hatto tabobatga (!) oid g‘oyat qimmatli ma’lumotlarni uchratish 
mumkin. 
6. Aytilishi lozim bo‘lgan fikr o‘ta kuchli his-hayajon bilan aytilsa, ketma-ket uchta  
belgi qo‘yiladi: Chiqar buni jallod!!!  
7. His-hayajon bilan aytilgan so‘roq, shuningdek, ritorik so‘roq gaplardan so‘ng: 
Kimdir seni kutsa, kimnidir sen ham sog‘insang, qanday baxt bu! 
Ko‘p nuqta va uning qo‘llanilishi
       Ko‘p nuqta XIX asrning ikkinchi yarmidan boshlab o‘zbekcha matnlarda 
ishlatila boshlangan. 1876-yildan e’tiboran, Turkiston viloyatining gazetida 
muntazam qo‘llangan. Ko‘p nuqta quyidagi o‘rinlarda ishlatiladi: 
1. Mazmunan tugallanmay qolgan gaplar oxirida: Mana shu imperiya... . 
2. So‘zlovchining cheksiz his-hayajonini, beqiyos tabiat manzaralarini ifodalash 
uchun: Qish... Butun atrofoppoq libosda... 
3. Matn (jumla) qisqartirilsa: Ilkimdin kelguncha... — deb boshlanar edi. 
4. Fikr bo‘lib-bo‘lib ifoda qilinsa yoki duduqlanib aytilsa: Turkistonda birinchi 
m...m...m... artaba tia... t... t... tr, — dedi-da, fikrg‘a toldi.  
5. Suhbatdoshining gapi javobsiz qoldirilsa: -Tushundingizmi? -…  
6. Tushirib qoldirilgan harf, so‘z yoki boshqalar o‘rnida: A...loq, ...abar. 
19 Qavs va uning qo‘llanilishi
    Qavs o‘zbek yozuvida XIX asrning oxirgi choragidan boshlab ishlatila boshlangan.
Dastlab   ,,Turkiston   viloyatining   gazeti”   da   1873-yilda   ishlatilgan.   U   quyidagi
o‘rinlarda ishlatiladi: 
1.   Kiritma   gaplarda:   O‘zbekiston   paxta   ishlab   chiqarish   bo‘ у icha   yetakchi
davlatlardan   biri   hisoblanib   (Xitoy,   AQSH,   Hindiston   va   Pokistondan   keyin
beshinchi  о ‘rinda turadi), eksport  bo‘yicha AQSHdan so‘ng ikkinchi  о ‘rinda turadi. 
2. Remarkalarda: X on (yolg‘iz). 
3. Olingan misollar yoki gaplar manbasida: Ilm insonlarning madori, hayoti, rahbari,
najotidur. (Abdulla Avloniy) 
4. Izoh ma’nosidagi so‘z yoki so‘z birikmalarida:  Ro‘za hayiti (Iyd al-Fitr) 
5.   Shaxs,   joy,   asar,   hodisa   va   shu   kabilarning   ikki   xil   varianti   berilsa,   ulardan   biri
qavsga olinadi: ,,Qutadg‘u bilig” (Baxt keltiruvchi bilim) 
Qo‘shtirnoq va uning qo‘llanilishi
        Qo‘shtirnoqni amaliyotga rus olimi prof. A.A.Barsov kiritgan. O‘zbek yozuvida
u   kiritish   belgisi   sifatida   XIX   asrning   80-yillaridan   boshlab   uchraydi.   Qo‘shtirnoq
quyidagi o‘rinlarda ishlatiladi: 
1.   Ko‘chirma   gap   qo‘shtirnoqqa   olinadi:   I.V.Gyote   shunday   deb   aytgan
edi: ,,Donishmandlik faqat haqiqatdadir”. 
2. Sitatalar qo‘shtirnoq ichida yoziladi: Buyuk yozuvchimiz A. Qahhorning quyidagi
gaplari halihanuz o‘z ahamiyatini  yo‘qotgani yo‘q: ,,Adabiyot atomdan kuchli , lekin
uning kuchini o‘tin yorishga  sarflamaslik kerak” 
20 3. Ko‘chma ma’noda qo‘llangan so‘zlar, ishlatilishi odat tusiga kirmagan, eskirgan  
yoki yangi qo‘llanayotgan, kesatiq, piching, do‘q-po‘pisa va shu kabi ma’nolarni  
bildiruvchi leksik birliklar qo‘shtirnoq ichida yoziladi: Bu safar Botirovning jinoyati
o‘n bir yillik qamoq bilan ,,taqdirlandi”.  
4.   Badiiy   asarlar,   gazeta,   jurnal,   musiqa   asarlari,   spektakl   va   kartina   nomlari
qo‘shtirnoq ichida beriladi: ,,Sohibqiron” dramasi 
5.   Korxona,   muassasa,   tashkilot,   zavod,   fabrika,   mehmonxona,   kema   nomlari
qo‘shtirnoq ichida yoziladi: ,,O‘zbekiston” mehmonxonasi. 
6.   Transportlarning   markasini   bildirgan   so‘zlar,   o‘simliklarning   turini,
mahsulotlarning nomini ifodalovchi leksik birliklar qo‘shtirnoqqa olinadi: ,,Neksiya”
rusumli yengil mashina 
7.  Ayrim   orden   va  medallar,   faxriy  unvonlar   nomi   qo‘shtirnoq   ichida  beriladi:   ,,El-
yurt hurmati” ordeni 1998-yil 28-avgustda ta ’sis etildi.  
8.   Qonun,   farmon,   buyruqlarning   nomi,   ayrim   bandlari   qo‘shtirnoq   ichida   beriladi:
1995-yilning   6-may   kuni   ,,Lotin   yozuviga   asoslangan   o‘zbek   alifbosini   joriy   etish
to‘g‘risida”gi Qonuniga o‘zgartirishlar kiritish haqida’’ Qonun qabul qilindi. 
9.   Sinflarning   tartibini   bildiruvchi   harflar,   baho   ballari   ham   qo‘shtirnoq   ichida
beriladi: 11-,,A” sinfi.
2.2. Punktuatsion xatolarning turlari
          Yozma   nutqda   punktuatsion   xatolar   turli   shakllarda   namoyon  bo‘ladi.  Ularning
eng ko‘p uchraydigan turlari quyidagilardan iborat:
  1.   Tinish   belgisining   umuman   qo‘yilmasligi:   Gap   oxirida   nuqtaning,   sanovlarda
vergulning   yo‘qligi.   Misol:   U   kitob   daftar   qalam   olib   keldi.   (To‘g‘risi:   U   kitob,
daftar, qalam olib keldi.)
21 2.   Noto‘g‘ri   tinish   belgisi   ishlatilishi:   Vergul   o‘rniga   nuqta,   yoki   undov   belgisi
o‘rniga so‘roq belgisi qo‘yilishi.   Misol: U keldi, hamma xursand bo‘ldi?   (To‘g‘risi: U
keldi, hamma xursand bo‘ldi.)
3.   Keraksiz   tinish   belgisi   qo‘yilishi:   Tinish   belgisining   grammatikaga   zid   tarzda
ortiqcha ishlatilishi. Misol:  Biz, u yerga, bora olmadik.   (To‘g‘risi: Biz u yerga bora
olmadik.)
4.   Qo‘shma   gaplarda   noto‘g‘ri   ajratish:   Qo‘shma   gap   bo‘laklari   o‘rtasida   kerakli
belgining   qo‘yilmasligi.   Misol:   U   keldi   biz   kutgan   edik.   (To‘g‘risi:   U   keldi,   biz
kutgan edik.)  
5.   Ajratilgan   ikkinchi   darajali   bo‘laklarning   noto‘g‘ri   belgilanmasi:   aniqlovchi,
izohlovchi   yoki   kirish   so‘zlarning  vergul  bilan  noto‘g‘ri   ajratilishi,   yo  ajratilmasligi
matnning   anglanishini   qiyinlashtiradi.   Misol:   Mening   do‘stim   Ahmad   tarixchi.
(To‘g‘risi:   Mening   do‘stim   Ahmad,   tarixchi.)   Bunday   holatda   “tarixchi”   so‘zi   izoh
bo‘lib kelmoqda va u ajratilgan ikkinchi darajali bo‘lak sifatida vergul bilan ajratilishi
zarur.   Agar   bu   ajratish   amalga   oshirilmasa,   gap   ma’nosi   noaniq   yoki   chalkash
bo‘lishi mumkin.
6.   Ko‘chirma   gaplar   bilan   bog‘liq   xatolar:   ko‘chirma   gaplar   tinish   belgilarini   talab
qiladi.   Bunday   gaplarda   nuqta,   vergul,   so‘roq   belgisi   yoki   undov   belgisi   joylashuvi
aniq   qoidalarga   asoslanadi.   Misol:   U   “Bugun   kelyapsizmi”?   —   deb   so‘radi.
(To‘g‘risi:   U:   “Bugun   kelyapsizmi?”   —   deb   so‘radi.)   Bu   holatda   so‘roq   belgisi
qo‘shtirnoq   ichida   va   nuqtaning   qo‘yilishi   noto‘g‘ri.   Ko‘chirma   gapning   o‘ziga   xos
grammatik tuzilishi mavjud bo‘lib, bu tuzilishlar nuqtai nazaridan belgilarning to‘g‘ri
qo‘llanilishi lozim.
7.   Murakkab   sanovli   gaplardagi   chalkashliklar:   murakkab   sanovli   gaplarda   har   bir
bo‘lakning   aniq   ajratilmasligi   fikrning   tushunarsiz   bo‘lishiga   olib   keladi.Misol:   Biz
maktabga   daftar   qalam   ruchka   rangli   qog‘oz   olib   bordik.   (To‘g‘risi:   Biz   maktabga
daftar,   qalam,   ruchka,   rangli   qog‘oz   olib   bordik.)   Agar   tinish   belgilar   sanovdagi
22 birliklarni   ajratmasa,  o‘quvchi   fikrni   to‘g‘ri  anglay   olmaydi.  Ayniqsa,  sinonim   yoki
o‘xshash birliklar ketma-ket qo‘llanganda bu xatolar matnni chalkashtiradi.
  8. Uyushiq gap bo‘laklari orasidagi belgilar noto‘g‘riligidir: uyushiq gap bo‘laklari,
ya’ni   bir   xil   vazifani   bajaruvchi   so‘z   yoki   so‘z   birikmalari   vergul   bilan   ajratilishi
kerak.   Ba’zida   bu   ajratish   amalga   oshirilmaydi   yoki   noto‘g‘ri   joyda   belgilar
qo‘yiladi.   Misol:   O‘qituvchi   darsni   tushuntirdi   o‘quvchilarga   topshiriq   berdi.
(To‘g‘risi:   O‘qituvchi   darsni   tushuntirdi,   o‘quvchilarga   topshiriq   berdi.)   Bu   yerda
ikkita mustaqil fikrni ajratish uchun vergul ishlatiladi. Agar bu belgilar bo‘lmasa, gap
bir butun holatida anglanib, mantiqiy chalkashlik tug‘iladi.
9.   So‘zlar   orasidagi   intonatsion   pauzalar   e’tiborga   olinmasligi:   Og‘zaki   nutqda
mavjud   bo‘lgan   pauzalar   yozma   shaklda   tinish   belgilar   bilan   belgilanadi.   Ba’zi
hollarda bu pauzalar inobatga olinmaydi va belgilar qo‘yilmaydi. Misol: Ishni vaqtida
tugatish   kerak   edi   afsuski   u   kechikdi.   (To‘g‘risi:   Ishni   vaqtida   tugatish   kerak   edi,
afsuski,   u   kechikdi.)   Bu   kabi   xatolar   matnda   so‘zlar   orasidagi   aloqani   buzadi   va
ohangni noto‘g‘ri anglashga olib keladi.
10. Kirish so‘z va iboralarning noto‘g‘ri ajratilishi: kirish so‘zlar grammatik mustaqil
birlik   bo‘lmaganligi   sababli,   ular   gap   tarkibida   vergul   bilan   ajratiladi.   Ularning
noto‘g‘ri   qo‘llanishi   mantiqiy   tushunarsizlikka   sabab   bo‘ladi.   Misol:   Albatta   men
ham   ishtirok   etaman.   (To‘g‘risi:   Albatta,   men   ham   ishtirok   etaman.)   Yoki:   Men
albatta,   ishtirok   etaman.   —   shaklidagi   belgilar   noto‘g‘ri   qo‘llanilgan   bo‘lishi
mumkin. To‘g‘ri nuqtani aniqlash kirish so‘zning gapga munosabatiga bog‘liq.
11.   So‘z   tartibi   va   punktuatsiya   uyg‘unligining   buzilishi:   ba’zan   so‘zlar   to‘g‘ri
joylashgan bo‘lsa-da, tinish belgilar noto‘g‘ri qo‘yiladi.   Yoki belgilar to‘g‘ri bo‘lsa-
da, so‘z tartibi sintaktik talabga javob bermaydi. Misol: Ko‘pchilik tomonidan bu fikr
ma’qullandi,   lekin   uni   qo‘llab-quvvatlamaganlar   ham   topildi.   (To‘g‘risi:   Bu   fikr
ko‘pchilik tomonidan ma’qullandi, lekin uni qo‘llab-quvvatlamaganlar  ham  topildi.)
Bu   yerda   punktuatsion   xatolar   emas,   balki   punktuatsiyaning   so‘z   tartibiga   to‘g‘ri
bog‘lanmaganligi natijasida ifoda buzilgan.  
23         Punktuatsion   xatolar   yozma   nutqning   asosiy   kamchiliklaridan   biridir.   Bunday
xatolar   gap   tuzilishini   buzadi,   fikrning   ifodalanishini   chalkashtiradi   va   matnni
tushunishni qiyinlashtiradi. Ulardan xoli bo‘lish uchun punktuatsiya qoidalarini puxta
egallash,   tahliliy   o‘qish,   yozilgan   matnni   qayta   ko‘zdan   kechirish   va   tinish
belgilarining grammatik asoslarini chuqur o‘rganish lozim.
2.3. Punktuatsion xatolarning kelib chiqish sabablari
          Punktuatsion  xatolar   yozma  nutqdagi  eng  muhim   grammatik  xatolardan  biridir.
Ular   til   normalariga   rioya   qilmaslik,   bilim   va   malaka   yetishmasligi,   yozma   nutq
madaniyatining   rivojlanmaganligi   kabi   omillar   ta’sirida   yuzaga   keladi.   Quyida
punktuatsion xatolarning asosiy kelib chiqish sabablari tahlil qilinadi.
1.   Til   qoidalarini   yetarlicha   bilmaslik.   Eng   avvalo   punktuatsiya   qoidalarini   chuqur
bilmaslik bu kabi xatolarning keng tarqalishiga olib keladi. Ayniqsa, o‘quvchilar va
talabalar   grammatikani   yetarli   darajada   o‘zlashtirmagani   uchun   tinish   belgilarining
joylashuvi,   ularning   vazifasi,   qanday   gaplarda   ishlatilishi   borasida   chalkashliklarga
yo‘l   qo‘yadilar.   Misol   uchun,   murakkab   gaplarda   qo‘llanadigan   vergul,   chiziqcha,
ikki   nuqta  kabi   belgilar  noto‘g‘ri  qo‘yiladi   yoki  umuman  ishlatilmaydi.   Bu  holatda,
savodxonlik darajasining pastligi muhim omil sifatida namoyon bo‘ladi.
2. Og‘zaki nutq odatlarining ta’siri.   Ko‘plab yozuvchilar og‘zaki nutqdagi ohang va
pauzalarni yozma matnga to‘g‘ri o‘tkaza olmaydi. Chunki og‘zaki nutqda pauzalar va
ohanglar   intonatsiya   orqali   ifodalanadi,   biroq   yozma   nutqda   bu   funksiyani   tinish
belgilar   bajaradi.   Masalan,   gap   ohangida   pauza   qilinadigan   joylarda   tinish   belgisi
qo‘yilmasa, gap noto‘g‘ri tushunilishi yoki ma’nosining o‘zgarishiga olib keladi. Shu
sababli og‘zaki nutqga xos intonatsiyani yozma matnda aniq aks ettira olish malakasi
zarur.
3. Tinish belgilarining vazifasi va farqlarini ajrata olmaslik.  Ba’zi o‘quvchilar vergul
bilan nuqtali vergul, so‘roq bilan undov belgilarining farqlarini aniq tushunmaydi. Bu
esa ularning noto‘g‘ri ishlatilishiga sabab bo‘ladi. Masalan, quyidagi jumla noto‘g‘ri
yozilgan bo‘lishi mumkin:   U keldi; biz uni kutayotgan edik. Bu yerda nuqtali vergul
24 mustaqil gaplarni bog‘lash uchun ishlatilgan. Agar bu o‘rinda oddiy vergul qo‘yilsa,
grammatik jihatdan xato bo‘ladi. Bu kabi farqlarni anglay olish til qoidalarini chuqur
bilishni talab qiladi. 
4.   Yozma   amaliyotning   kamligi.   Yozma   nutqda   muntazam   mashq   qilinmasa,
punktuatsion   bilimlar   faol   ko‘nikmaga   aylana   olmaydi.   O‘qish   va   yozish
ko‘nikmasining   kamligi   sababli   o‘rgangan   qoidalar   tezda   unutiladi.   O‘quvchilar
yetarli darajada yozma matnlar bilan ishlamaganida, tinish belgilarini to‘g‘ri qo‘llash
qobiliyati   shakllanmaydi.   Yozma   madaniyatni   shakllantirishda   doimiy   yozuv
mashqlari,   diktantlar,   matn   tahlillari,   punktuatsion   ko‘nikmalarni   mustahkamlovchi
topshiriqlar katta ahamiyatga ega.
5.   Orfografiya   va   punktuatsiyani   aralashtirish.   Ko‘pchilik   tinish   belgilarini   imlo
belgilari bilan chalkashtirib yuboradi.   Bu esa noto‘g‘ri yozish va noto‘g‘ri qo‘yilgan
belgilar   sababli   matnning   grammatik   aniqligini   yo‘qotadi.   Orfografik   xatolar   bilan
punktuatsion xatolar birgalikda yuzaga kelganda, gap tuzilishining butunligiga zarar
yetadi.
6.   Matn   uslubiga   mos   belgini   tanlay   olmaslik.     Har   bir   nutq   uslubida   tinish
belgilarining o‘ziga xos  vazifasi  bo‘ladi. Ilmiy matnlarda dalillilik va  aniqlik uchun
ikki nuqta va vergul ko‘p ishlatilsa, badiiy matnda chiziq, undov va nuqtali vergullar
obrazlilikni   kuchaytirish   uchun   qo‘llaniladi.   Uslublarni   farqlay   olmaslik   belgilarni
noto‘g‘ri   tanlashga   sabab   bo‘ladi.   Masalan,   emotsional   ifoda   talab   qilinmaydigan
rasmiy   yozuvlarda   undov   belgilarining   ishlatilishi   uslubga   zid   bo‘ladi.   Shu   sababli,
punktuatsiya faqat grammatika bilan emas, stilistika bilan ham bog‘liqdir.
7.   Tez   yozish   odatining   salbiy   ta’siri.   Ba’zi   hollarda   yozuvchini   tez   fikr   bildirish
istagi   tufayli   tinish   belgilarini   unutib   qo‘yish   holatlari   kuzatiladi.   Ayniqsa,
yozuvchini   matn   mazmuniga   sho‘ng‘ib   ketishi,   punktuatsion   tartibga   e’tiborsiz
qarashiga   olib   keladi.   Natijada,   fikr   grammatik   jihatdan   noto‘g‘ri   ifodalanadi   yoki
chalkash gaplar yuzaga keladi.
25 III BOB. YOZMA NUTQDA SAVODXONLIKNI OSHIRISH USULLARI VA
NAZARIY YONDASHUVLAR
3.1.  Ta’lim jarayonida punktuatsiya bo‘yicha bilim va ko‘nikmalarni
shakllantirish
          Yozma   nutqda   punktuatsion   savodxonlikni   shakllantirish   ta’lim   jarayonining
barcha   bosqichlarida   muhim   o‘rin   tutadi.   O‘quvchilar   va   talabalar   grammatik
bilimlarni   mukammal   egallamagan   taqdirda,   yozma   nutqda   to‘g‘ri   va   ravon   ifoda
qilishda qiynaladilar. Ayniqsa, punktuatsiya bo‘yicha chuqur bilimga ega bo‘lmaslik
nutqning   ifodaviyligini,   mantiqiyligini   va   tushunarliligini   pasaytiradi.   Shu   sababli,
punktuatsiya   bo‘yicha   ko‘nikmalarni   shakllantirish   maktabgacha   ta’limdan   boshlab
oliy ta’limgacha davom etishi kerak. Bu jarayonda o‘qituvchilarning roli beqiyosdir.
Ular   tinish   belgilarining   vazifasini   nafaqat   nazariy   tarzda   tushuntirib,   balki   amaliy
mashqlar orqali mustahkamlashlari lozim.
         Boshlang‘ich sinflarda o‘quvchilarga tinish belgilarining asosiy turlari — nuqta,
vergul, so‘roq belgisi va undov belgilarining o‘rni va vazifasi sodda misollar asosida
tushuntiriladi.   Bu   jarayonda   o‘yinli   mashqlar,   vizual   materiallar,   rasmlar   asosida
hikoya   tuzish   kabi   usullar   qo‘llaniladi.   Keyingi   sinflarda   esa   tinish   belgilarining
murakkab turlari — ikki nuqta, chiziqcha, nuqtali vergul, qavs va tirnoq belgilarining
ishlatilishi o‘rgatiladi. Ayniqsa, murakkab gaplar va qo‘shma gaplardagi punktuatsiya
qoidalariga   alohida   e’tibor   berilishi   kerak.   Bu   jarayonda   punktuatsion   tahlil   usuli
samarali   bo‘lib,   o‘quvchilar   matndagi   belgilarni   tahlil   qilish   orqali   ularning
ahamiyatini   anglay   boshlaydilar.   Yuqori   sinf   o‘quvchilariga   punktuatsion   me’yorlar
haqida  chuqurroq bilim   berish  maqsadida   yozma ishlar   (insho,  hikoya,  matn tahlili)
26 topshirilishi   kerak.   Bunday   topshiriqlar   orqali   o‘quvchilarda   mustaqil   yozish,
tahrirlash,   xatolarni   topa   olish   va   tuzata   olish   ko‘nikmalari   shakllanadi.   O‘quvchi
yozgan   matnni   qayta   o‘qib,   tinish   belgilarining   joylashuviga   e’tibor   qaratishi
natijasida   punktuatsion   savodxonlik   sezilarli   darajada   oshadi.   Bundan   tashqari
nazorat   ishlar,   diktantlar   va   punktuatsion   testlar   orqali   o‘rgangan   bilimlarni
mustahkamlash mumkin.
            Oliy   ta’lim   bosqichida   esa   talabalar   grammatik,   stilistik   va   punktuatsion   tahlil
usullaridan foydalangan holda matnlarni chuqur tahlil qilishlari kerak. Bu jarayonda
badiiy,   ilmiy   va   publitsistik   matnlar   asosida   punktuatsion   tadqiqotlar   olib   borish,
yozma   ishlarda   tinish   belgilarining   o‘rnini   to‘g‘ri   aniqlash   kabi   mashg‘ulotlar
qo‘llaniladi.   Shuningdek,   nutq   madaniyati   darslari   orqali   talabalar   o‘z   fikrlarini
yozma   tarzda   to‘g‘ri   va   aniq   ifoda   etishni,   fikrlar   orasidagi   mantiqiy   bog‘liqlikni
saqlashni,   har   bir   tinish   belgisining   stilistik   vazifasini   tushunishni   o‘rganadilar.   Bu
esa   nafaqat   grammatika,   balki   uslubiy   savodxonlikning   ham   rivojlanishiga   olib
keladi.
3.2. Punktuatsiya xatolar va ularning sabablarida  olimlarning nazariy
yondashuvlari
          Punktuatsiya   xatolari   o‘quvchilarning   yozma   nutqini   shakllantirishda   muhim
muammolardan   biridir.   Har   xil   olimlar   bu   xatolarning   sabablari   va   ularni   bartaraf
etishning   usullari   haqida   o‘z   nazariyalarini   bildirishgan.   Punktuatsiya   xatolarining
turlari, ularning kelib chiqish sabablarini tahlil qilishda, tilshunoslar turli metodlarni
va   nazariy   yondashuvlarni   ishlab   chiqqanlar.   Ushbu   bo‘limda   punktuatsiya
xatolarining   turlari   va   ularga   ta’sir   etuvchi   omillar   ilmiy   nazariyalar   asosida   ko‘rib
chiqiladi:
1.   Tinish   belgilari   va   grammatikaning   o‘zaro   aloqasi.   Punktuatsiya   xatolarining
birinchi   sabablaridan   biri   —   tinish   belgilari   va   grammatika   qoidalarining   o‘zaro
bog‘lanishidagi   noaniqliklar.   Bu   haqda   O‘tkir   Shamsiyevning   ilmiy   ishlarida   keng
yoritilgan.   U   punktuatsiya   va   grammatik   qoidalar   o‘rtasidagi   farqlarni   o‘rganib,
punktuatsiyaning  gap  tuzilishiga   qanday  ta’sir   qilishini   tushuntiradi.  Shamsiyevning
27 nazariyasiga   ko‘ra,   punktuatsiya   faqat   grammatik   xatolarni   tuzatish   emas,   balki
matnning   ma’nosini   aniqlashtirish,   hissiyotni   ifodalash,   va   nutqning   ohangini
belgilash   uchun   ham   ishlatiladi.   U   tinish   belgilari   va   gapning   sintaksisiga   ta’sir
qiluvchi   grammatik   qoidalarni   ajratib,   o‘quvchilarga   punktuatsion   xatolarni   bartaraf
etishda   yordam   beradigan   metodlarni   ishlab   chiqdi.   Bu   metodlar   grammatik
tuzilmalarning   to‘g‘ri   qo‘llanilishi   va   punktuatsiyaning   o‘rni   haqida   aniq   tushuncha
beradi.
2. Tilning og‘zaki va yozma shakllarining ta’siri. Punktuatsiya xatolarining yana bir
sababi — og‘zaki nutqning yozma nutqqa ta’siri bilan bog‘liq. Abdulla Qodiriyning
ilmiy ishlarida og‘zaki nutq va yozma nutqning o‘zaro bog‘liqligi haqida so‘z boradi.
Qodiriy,   og‘zaki   nutqning   o‘ziga   xos   xususiyatlarini   va   undagi   tinish   belgilari
ishlatilishini   tahlil   qilib,   yozma   nutqda   ham   shunday   xatolar   yuzaga   kelishi
mumkinligini   ta’kidlaydi.   Unga   ko‘ra,   og‘zaki   nutqdagi   gaplar   ko‘pincha   uzun   va
to‘liq   emas,   shuning   uchun   yozma   nutqda   tinish   belgilarining   noto‘g‘ri   ishlatilishi
muammosini keltirib chiqaradi. O‘quvchilarning ko‘p hollarda yozishda og‘zaki nutq
shaklini   qo‘llashlari   punktuatsion   xatolarga   sabab   bo‘ladi.   U   o‘z   asarlarida   og‘zaki
nutqning   yozma   nutqqa   ta’sirini   kamaytirish   va   uning   o‘ziga   xos   belgilarini   to‘g‘ri
ishlatish uchun nazariyalar ishlab chiqdi.
3.   Til   o‘rgatishda   punktuatsiyaning   etishmasligi.   Mansur   Murodov   punktuatsiya
xatolarining   sabablari   orasida   til   o‘rgatishda   punktuatsiyaning   etishmasligi   haqida
fikr   bildirgan.   U,   o‘zining   ilmiy   tadqiqotlarida,   o‘quvchilarning   punktuatsiya
qoidalarini   o‘rganishga   yetarlicha   e’tibor   qaratilmasligini   ta’kidlaydi.   Bu   esa
punktuatsion   xatolarning   paydo   bo‘lishiga   olib   keladi.   Murodovning   fikriga   ko‘ra,
o‘quvchilarga   grammatik   qoidalar   bilan   birga,   punktuatsiya   qoidalarini   ham
o‘rgatish,   ayniqsa,   til   o‘rgatishda   katta   rol   o‘ynaydi.   Shuningdek,   punktuatsiyaning
noaniqligi va noto‘g‘ri qo‘llanilishi, til o‘rgatish jarayonidagi ta’lim metodikalaridagi
kamchiliklardan   kelib   chiqadi.   O‘quvchilarga   yozma   nutq   madaniyatini   o‘rgatishda
punktuatsiya   qoidalarining   to‘g‘ri   qo‘llanilishi,   ularning   savodxonligini   oshirishga
yordam beradi.
28 4.   Til   o‘zgarishlari   va   punktuatsiya.   Javlonbek   Nurmuhammadov   o‘zining
izlanishlarida,   til   o‘zgarishlarining   punktuatsiya   qo‘llanilishiga   ta’siri   haqida   o‘z
nazariyasini   ilgari   surgan.   U,   tilning   taraqqiyoti   bilan   bog‘liq   holda   punktuatsiya
tizimining   o‘zgarishini   tahlil   qilgan.   Masalan,   zamonaviy   tilda   ba’zi   yangi   tinish
belgilarining   qo‘llanilishi,   eski   adabiyotlarda   esa   boshqa   belgilarning   ishlatilishi
mumkin. Bu esa o‘quvchilar uchun punktuatsiya qo‘llanilishi bo‘yicha o‘zgarishlarga
olib keladi.
UMUMIY XULOSA
         Til – xalqning ruhiyati, madaniyati va tafakkurining ifodasi bo‘lib, uning yozma
shakli   bu   boylikning   bevosita   aksidir.   Tilning   yozma   shaklini   to‘g‘ri   ifodalashda
punktuatsiya   alohida   ahamiyat   kasb   etadi.   Punktuatsiya   nafaqat   grammatikaning
ajralmas qismi, balki matnning ma’nodagi aniqligini, uslubiy ko‘rinishini, tuzilmasini
belgilab beruvchi vositadir. Ushbu kurs ishida o‘rganilgan barcha boblar, paragraf va
nazariy   qarashlar   asosida   punktuatsiyaning   tilimizdagi   o‘rni,   ahamiyati,   amaliy
tatbiqi   va   o‘quvchilarning   yozma   nutqida   qanday   muammolarni   keltirib   chiqarishi
tahlil etildi
          Avvalo,   I   bobda   punktuatsiyaning   nazariy   asoslari,   ularning   til   tizimidagi   o‘rni
haqida so‘z bordi. Tinish belgilarining grammatik tuzilma va sintaktik birliklar bilan
uzviy   bog‘liqligi,   ular   orqali   gaplar   o‘rtasidagi   mantiqiy   va   mazmuniy   aloqaning
yuzaga   kelishi   tahlil   qilindi.   Punktuatsiyaning   o‘zi   gap   tuzilmasining   grammatika
qonuniyatlariga   muvofiq   holda   to‘g‘ri   joylashtirilishi   bilan   birga,   o‘quvchining
savodxonligini   ham   ifodalaydi.   Shu   ma’noda,   Fitratning   “Til   har   bir   millatning
ko‘zgusidir.   Uning   ifodasi   toza   va   ravon   bo‘lsa,   xalqning   tafakkuri   ham   shunchalik
tiniq bo‘ladi” degan so‘zlari aynan punktuatsiyaning ahamiyatini chuqur anglatadi.
            II bobda punktuatsiya xatolari va ularning sabablari yoritildi. Xatolarning turlari,
ularning   amaliy   misollari   orqali   ko‘rsatilib,   bu   xatolar   qanday   holatlarda   paydo
bo‘lishi   mumkinligi   tushuntirildi.   Eng   ko‘p   uchraydigan   xatolar   jumlasiga   tinish
belgisining   umuman   qo‘yilmasligi,   noto‘g‘ri   belgining   ishlatilishi   yoki   keraksiz
belgilarning   matnga   kiritilishi   kabilar   kiradi.   Ayniqsa,   qo‘shma   gaplarda   tinish
29 belgilarining noto‘g‘ri ishlatilishi gap mazmunining noto‘g‘ri talqin qilinishiga sabab
bo‘lishi   mumkin.   Shuningdek,   bu   xatolarning   yuzaga   kelish   sabablari   ham   chuqur
o‘rganildi.   Talabalarning   grammatik   bilimlarining   yetarli   emasligi,   og‘zaki   nutq
odatining yozma nutqqa ta’siri, punktuatsiya belgilari farqlarining noaniqligi, hamda
yozma   amaliyotning   sustligi   asosiy   sabablar   sifatida   ko‘rsatildi.   Bu   jihatlar   ta’lim
jarayonida punktuatsiyaga alohida e’tibor qaratilishi zarurligini ko‘rsatadi.
              III bobda punktuatsion xatolarning bartaraf etilishi, ularni o‘rganish metodlari va
amaliy   mashg‘ulotlarda   qo‘llanishi   haqida   fikr   yuritildi.   Ayrim   olimlarning   –   O‘.
Shamsiyev,   A.   Qodiriy,   M.   Murodov,   J.   Nurmuhammadov   va   X.   Buxoriylarning
nazariy qarashlari asosida punktuatsiya xatolarining ilmiy asoslangan tasnifi va ularni
tuzatish   yondashuvlari   yoritildi.   Ularning   fikriga   ko‘ra,   punktuatsiyani   faqat   texnik
vosita   sifatida   emas,   balki   nutq   madaniyatining   ajralmas   qismi   sifatida   o‘rganish
zarur.
              Xulosa  qilib aytganda,  tilshunoslikning  muhim  bo‘g‘ini   bo‘lgan  punktuatsiyani
to‘g‘ri   o‘rgatish,   o‘quvchilarda   savodxonlik   va   yozma   nutq   madaniyatini
shakllantirishda   hal   qiluvchi   rol   o‘ynaydi.   Har   bir   o‘quvchi   tilning   nafaqat
grammatik,   balki   uslubiy   va   mantiqiy   tomonlarini   ham   puxta   egallashi   lozim.   Bu
yo‘lda   tinish   belgilarini   to‘g‘ri   qo‘llashni   o‘rgatish   nafaqat   o‘quvchilarning   yozma
nutqini   mukammallashtiradi,   balki   ularning   mantiqiy   tafakkurini   ham   kengaytiradi.
Tilni   chiroyli,   to‘g‘ri,   ifodali   yozish   —   bu   yurtning   madaniy   saviyasining   ko‘zgusi
hisoblanadi.   Fitratning   “Savodsiz   xalq   –   tili   yo‘q   xalqdir.   Tili   yo‘q   xalq   –
millatsizdir” degan so‘zlari har bir tilshunos, har bir ustoz uchun shior bo‘lishi kerak.
Punktuatsiyani  o‘rgatish, uni to‘g‘ri tushuntirish, amaliyotga tadbiq qilish orqali biz
bugunning savodli avlodini, ertangi madaniyatli jamiyatini yaratamiz.
30 FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO’YXATI
I .O‘ZBEKISTON RESPUBLIKASI PREZIDENTI ASARLARI.
1. Mirziyoyev Sh.M. Yangi O‘zbekiston – taraqqiyot va ma’rifat yo‘lida. – Toshkent:
O‘zbekiston, 2020.
II.ASOSIY ADABIYOTLAR.
2. G‘ofurov N. O‘zbek tilining punktuatsiyasi. – Toshkent: O‘qituvchi, 1994.
3. Jo‘rayev N. Tinish belgilarining stilistik xususiyatlari. – Toshkent: Fan, 2008.
4. Karimov T. Matnning grammatik tuzilishi va punktuatsiyasi. – Toshkent: 
O‘zbekiston, 2012.
5. Abduazizov A. O‘zbek tili stilistikasi. – Toshkent: Fan, 2007.
6. Begmatov E., Xojayev N. O‘zbek tilining grammatikasi. – Toshkent: Fan, 2002.
7. Jo‘raev N. O‘zbek tilida tinish belgilarining qo‘llanishi. – Toshkent: TDPU, 2010.
8. Shukurov U. Hozirgi o‘zbek adabiy tili: sintaksis va punktuatsiya. – Toshkent: 
O‘qituvchi, 1998.
9. Madvaliyev A., Rasulov I. O‘zbek tili: sintaksis va punktuatsiya. – Toshkent: 
O‘zbekiston, 2011.
III. YORDAMCHI ADABIYOTLAR.
31 1. Normurodov D. Til va uslub. – Toshkent: Universitet, 2016.
2. Xaitov T. Zamonaviy o‘zbek adabiy tili. – Toshkent: Fan, 2005.
3. Rasulov I. Hozirgi o‘zbek tili: punktuatsiya bo‘limi bo‘yicha materiallar. – 
Toshkent: TDPU, 2010.
4. Qodirova Z. Matnshunoslik asoslari. – Toshkent: O‘zbekiston, 2011.adaniyati va 
til uslubi. – Toshkent: Universitet, 201
5.  Fitrat A. Til va tafakkur. – Toshkent: O‘rta Osiyo davlat nashriyoti, 1926.
  IV. ELEKTRON MANBALAR .
10. Ziyonet ta’lim portali – https://ziyonet.uz
11. O‘zbekiston Respublikasi Oliy ta’lim, fan va innovatsiyalar vazirligi – 
https://edu.uz
12. Qonun hujjatlari milliy bazasi – https://lex.uz
13. Elektron kutubxona (ilmiy va o‘quv materiallar) – https://kutubxona.uz
14. Islomov H. Punktuatsiya va uning muammolari // Ziyonet. – 
https://ziyonet.uz/post/islomov-punktuatsiya
32

MUNDARIJA

KIRISH

I BOB. PUNKTUATSIYA TUSHUNCHASI, UNING AHAMIYATI VA TARAQQIYOT BOSQICHLARI

1.1. Punktuatsiya tushunchasi va uning vazifalari

1.2. Punktuatsiya tizimining grammatik asoslari

1.3. Punktuatsiya va yozma nutq

II BOB. ASOSIY TINISH BELGILARI VA ULARNING XATO QO‘LLANILISH SABABLARI

2.1. Asosiy tinish belgilari

2.2. Punktuatsion xatolarning turlari

2.3. Punktuatsion xatolarning kelib chiqish sabablari

III BOB. YOZMA NUTQDA SAVODXONLIKNI OSHIRISH USULLARI VA NAZARIY YONDASHUVLAR

3.1. Ta’lim jarayonida punktuatsiya bo‘yicha bilim va ko‘nikmalarni shakllantirish

3.2. Punktuatsiya xatolar va ularning sabablarida olimlarning nazariy yondashuvlari

UMUMIY XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO’YXATI