Punktuatsiya va uslubiyat asoslari

O‘ZBEKISTON RESPUBLIKASI OLIY TA’LIM FAN VA
INNOVATSIYALAR VAZIRLIGI 
MIRZO ULUG‘BEK NOMIDAGI O‘ZBEKISTION MILLIY
UNIVERSITETI 
JURNALISTIKA VA O‘ZBEK FILOLOGIYASI FAKULTATI
FILOLOGIYA VA TILLARNI O‘QITISH: O‘ZBEK TILI
YO‘NALISHI 
HOZIRGI  O‘ZBEK ADABIY TILI FANIDAN
 KURS ISHI  
Mavzu: Punktuatsiya va uslubiyat asoslari 
Bajardi: _______________________________ 
 Qabul qildi: ____________________________ 
1  Mundarija: 
Kirish …………………………………………………………………….……….3 I
BOB. Punktuatsiya nazariyasining asoslari……………………….………..6  1.1.
Punktuatsiya tushunchasi va uning til tizimidagi o‘rni…………..……….6 1.2.
Punktuatsiya belgilarining tarixi va rivojlanish bosqichlari…………………..7 
1.3. Punktuatsiya normalari va ularning qo‘llanish 
mezonlari……………………9 1.4. O‘zbek tilidagi asosiy punktuatsion 
belgilar…………………………….……10 1.5. Punktuatsiya va uslubiyatni ilmiy 
va rasmiy nutqda qo‘llash………………..11  I BOB yuzasidan 
xulosa………………...…………………………….…………13 II BOB. Uslubiyat
va punktuatsiyaning o‘zaro aloqasi……………………….15  2.1. Uslubiyat: 
tushunchasi va asosiy turlari……………………………………...15 2.2. Uslubiy 
vosita sifatida punktuatsiya………………………………………….16 2.3. Badiiy, 
ilmiy va publitsistik uslublarda punktuatsiyaning roli……………….18 2.4. 
Punktuatsiya madaniyati va nutq madaniyati o‘rtasidagibog‘liqlik……….…
20 2.5. Punktuatsiya va uslubiyatni og‘zaki nutqda 
qo‘llash………………………...22  II BOB yuzasidan 
xulosa…………………………………………………...……22 Umumiy 
xulosa…….…………………………………………………………….24 
Foydalanilgan adabiyotlar ro‘yxati…………………………………………….27  2  Kirish 
Til   –   insoniyat   tafakkurining,   axborot   uzatish   va   ijtimoiy   aloqalar
o‘rnatish vositasi sifatida juda murakkab va ko‘p qirrali tizimdir. Har bir
til   o‘zining   ichki   qonun-qoidalari,   grammatik   qurilishi   va   uslubiy
xususiyatlariga   ega.   Tilda   nutqning   to‘g‘ri   va   aniq   ifodalanishi   uchun
grammatika, orfoepiya, orfografiya bilan bir qatorda punktuatsiya ham
alohida ahamiyatga ega. Aynan punktuatsiya nutq mazmunining to‘g‘ri
anglashilishini, fikrning tiniq va aniq yetkazilishini ta’minlaydi. 
Punktuatsiya   –   yozma   nutqdagi   fikrni   ifodalashda   pauza,   urg‘u,
talaffuz   ohangini   ko‘rsatish,   gaplar   orasidagi   munosabatni   belgilash
uchun xizmat qiladigan belgilar tizimidir. 1   Bu belgilar nutqning tuzilishi
va   mazmuniga   xizmat   qilishi   barobarida,   uning   estetik   va   uslubiy
jihatlarini ham ta’minlaydi. 
Ushbu   kurs   ishida   punktuatsiya   nazariyasining   asosiy
tushunchalari, belgilarining qo‘llanilishi, ularning uslubiyatdagi o‘rni va
matndagi   rolini   tahlil   qilish   asosiy   maqsad   qilib   olinadi.   Xususan,
punktuatsiyaning uslubiy vosita sifatida qanday ishlatilishi, turli uslubiy
qatlamlarda   (badiiy,   ilmiy,   publitsistik)   qanday   ko‘rinishlarda   namoyon
bo‘lishi,   o‘quvchilarning   savodxonligiga   ta’siri   kabi   masalalar   ko‘rib
chiqiladi. 
Mavzuning dolzarbligi:   Tadqiqotning dolzarbligi shundaki, bugungi
kunda   yozma   nutqda   punktuatsiya   madaniyatining   pasayishi,   tinish
belgilarining noto‘g‘ri qo‘llanilishi, bu esa matnning uslubiy yaroqliligiga
va   estetik   ta’siriga   salbiy   ta’sir   ko‘rsatmoqda.   Shuning   uchun   ham   bu
masalani   o‘rganish   nafaqat   nazariy,   balki   amaliy   jihatdan   ham
muhimdir. 
Zamonaviy   tilshunoslikda   punktuatsiya   va   uslubiyat   masalalari
dolzarb mavzulardan biri bo‘lib qolmoqda. Ayniqsa, o‘zbek tilida yozma
nutq   madaniyatining   kuchayib   borayotgani,   ijtimoiy   tarmoqlarda,
matbuotda, rasmiy  1 Begmatov E., Raxmonov A. Punktuatsiya asoslari. - Toshkent: O‘qituvchi,- 1987. B-5 
3  hujjatlar   va   ilmiy   ishlar   yozilishida   punktuatsion   savodxonlikka   talab
ortib   borayotgani   bu   mavzuning   ahamiyatini   yanada   oshiradi.   Tinish
belgilarining   noto‘g‘ri   yoki   o‘rinsiz   ishlatilishi,   fikr   ifodasining
tushunarsiz   bo‘lishiga,   nutq   mazmunining   buzilishiga   olib   keladi.   Bu
esa   yozma   matn   sifati,   uslubiy  aniqlik   va   estetik   ifodaning  yo‘qolishiga
sabab bo‘ladi. 
Bundan   tashqari,   punktuatsiya   faqat   grammatika   qoidalariga
asoslanmaydi, balki nutqning uslubiy rang-barangligini yaratishda ham
muhim rol o‘ynaydi. Jumladagi urg‘u, dramatizm, kinoya yoki ironiyaga
urg‘u   berish,   gaplar   orasidagi   mantiqiy   bog‘liqlikni   ifodalash   uchun
tinish   belgilaridan   vosita   sifatida   foydalaniladi.   Ayniqsa,   badiiy   va
publitsistik   uslubda,   muallif   fikrining   ohangini,   hissiyotini   yetkazishda
punktuatsiya vositalari beqiyos xizmat qiladi. 
Aynan   shuning  uchun   ham,   bugungi   kunda   maktab  va   oliy   ta’lim
tizimida   o‘quvchilarda   punktuatsion   savodxonlikni   shakllantirish,
uslubiy   nutq   madaniyatini   rivojlantirish,   yozma   ifodaning   aniqligini
ta’minlash muhim metodik va nazariy masalaga aylangan. Bu mavzuni
chuqur  o‘rganish,  amaliy   tahlil   qilish   va   zamonaviy  nutq  bilan   bog‘lash
bugungi lingvistik tadqiqotlar uchun dolzarb va zarur hisoblanadi. 
Mazkur kurs  ishining  obyekti:   O‘zbek   adabiy   tilida   yozma   nutqning
tuzilishi, unda tinish belgilarining ishlatilish xususiyatlari va bu belgilar
orqali   ifodalanayotgan   uslubiy   vositalardir.   O‘zbek   tilida   punktuatsiya
va uslubiyatning o‘zaro aloqasi o‘rganiladi. 
Kurs   ishining   predmeti:   Punktuatsiya   vositalarining   uslubiy
funksiyalari, ularning matn mazmuniga ta’siri, badiiy va ilmiy uslublarda
qanday ishlatilishi hamda punktuatsion xatolarning matn sifati va nutq
madaniyatiga ko‘rsatadigan ta’siridir. 
Ushbu   kurs   ishining   maqsadi :   Punktuatsiyaning   nazariy   asoslarini
o‘rganish,   ularning   uslubiyat   bilan   uzviy   aloqasini   aniqlash,   tinish
belgilarining   matndagi   estetik,   mantiqiy   va   sintaktik   vazifalarini   ochib berish hamda yozma nutqda punktuatsion savodxonlikni shakllantirish
yo‘llarini tahlil qilishdan iborat. 
4  Kurs ishining vazifalari : Mazkur maqsadga erishish uchun quyidagi 
vazifalar belgilab olindi: 
1.Punktuatsiya tushunchasi, uning tarixi va nazariy asoslarini 
o‘rganish;  2.O‘zbek tilidagi asosiy punktuatsion belgilarni tahlil 
qilish; 
3.Uslubiyat fanining asosiy tushunchalarini yoritish; 
4.Punktuatsiyaning uslubiy vosita sifatidagi rolini aniqlash; 
5.Badiiy, ilmiy va publitsistik uslublarda tinish belgilarining ishlatilish 
xususiyatlarini o‘rganish; 
6.Punktuatsion xatolarning nutq sifati va uslubga ko‘rsatadigan 
ta’sirini tahlil qilish; 
7.Amaliy matnlar asosida punktuatsiya va uslubiyat aloqasini 
namoyish etish. 
Kurs   ishing   tarkibiy   tuzilishi :   Kurs   ishi   kirish,   ikki   bob,   o’n   paragraf,
xulosa   hamda   faodalanilgan   adabiyotlar   ro’yhatidan   iborat   bo’lib,   kurs
ishining umumiy hajmi 27 betdan tashkil topgan.  5  I BOB. PUNKTUATSIYA NAZARIYASINING ASOSLARI 
1.1.Punktuatsiya tushunchasi va uning til tizimidagi o‘rni 
Punktuatsiya – bu nafaqat tinish belgilarining qo‘llanishi, balki ular
orqali   fikrning   tuzilishi,   mazmuni   va   ohangini   anglatishga   xizmat
qiluvchi tizimdir 2 .U grammatik, uslubiy va hatto pragmatik qatlamlarda
ishlaydi.   Yozma   nutqda   ohang,   pauza,   urg‘u   kabi   tovush   vositalarining
o‘rnini aynan punktuatsiya belgilari egallaydi. 
Tinish belgilarining to‘g‘ri ishlatilishi nafaqat gap grammatikasini, 
balki uning kommunikativ niyatini ham anglashga yordam beradi. 
Shuning uchun punktuatsiya – sintaksis bilan bevosita bog‘liq bo‘lib, 
tildagi strukturaviy yondashuvning yozmadagi aksidir. 3 
Tinish belgilarining o‘zbek tilidagi roli, shuningdek, matn 
tuzilmasida informatsion va emotsional yuklamani belgilash bilan ham 
aloqador. Yozuvchi yoki muallif birgina vergul yoki tire orqali 
o‘quvchining e’tiborini ma’lum bir joyga jalb qilishi mumkin. 
Punktuatsiya   faqat   grammatik   vosita   emas   –   u   til   madaniyati   va
tafakkur   uslubining   ko‘zgusi   hisoblanadi.   Har   bir   til   o‘ziga   xos
punktuatsion   tizimga   ega   bo‘lib,   bu   tizim   shu   tilning   sintaktik   qurilishi
va   nutqiy   tafakkur   modeli   bilan   bog‘liq.   O‘zbek   tilida,   ayniqsa,   sintetik
tuzilma   va   ergativlik   unsurlari   bo‘lishiga   qaramay,   punktuatsiya
belgilarining roli kuchli saqlanib qolgan. 
Punktuatsiya   yozma   nutqdagi   axborot   oqimini   boshqaradi,   bu
orqali   matnning   ritmi   va   ohangi   yaratiladi.   Bugungi   tilshunoslikda
punktuatsiya   grafemik   qatlam   doirasida   o‘rganilib,   u   tilni   vizual
tushunishda muhim vosita sifatida baholanmoqda. 
Punktuatsiya   belgilarining   mavjudligi   nafaqat   yozuv   tizimining,
balki   fikrlar   tartibi   va   tuzilishining   aniq   ko‘rinishini   ta’minlaydi.   Har   bir
tinish   belgisi   muayyan   sintaktik   vazifani   bajaradi   va   o‘quvchining
matnni to‘g‘ri va tez anglashiga yordam  2 Abduazizov A.A. Hozirgi o‘zbek adabiy tili .  – Toshkent: O‘zbekiston Milliy ensiklopediyasi, 2010. – B. 
45.  3  Shoniyozova G. Zamonaviy o‘zbek punktuatsiyasining pragmalingvistik aspektda o‘rganilishi.– Ilmiy maqola. –
B. 12 .
6  beradi. Ayniqsa, murakkab gaplarda tinish belgilarining joyida 
qo‘llanishi fikr chalkashligini oldini oladi. 
Bundan   tashqari,   punktuatsiya   belgilarini   o‘rganish   o‘quvchilarda
lingvistik   kompetensiya   va   nutqiy   madaniyatni   rivojlantirishga   xizmat
qiladi.   Chunki   tilshunoslik   nazariyasida   punktuatsiya   –   bu   tildagi
sintaksis va pragmatikaning o‘zaro kesishgan nuqtasi hisoblanadi. 
Punktuatsiya   –   bu   yozma   nutqning   tartibini,   mazmunini   va
ifodasini   aniq   belgilab   beruvchi   belgilar   tizimidir.   U   nutqdagi   pauza,
ohang, urg‘u va mantiqiy tuzilmani yozma shaklda aks ettiradi. Shuning
uchun   punktuatsiya   yozma   matn   bilan   og‘zaki   nutq   o‘rtasidagi   muhim
vositachidir. 
O‘zbek tilshunosligida punktuatsiya bir necha yondashuv asosida
o‘rganiladi:  • Sintaktik yondashuv: punktuatsiya belgilarining gap
tuzilishiga, sintaktik birliklarga bog‘liq holda qo‘llanilishi o‘rganiladi. 
• Mantiqiy yondashuv: fikrlar o‘rtasidagi mantiqiy bog‘lanishlar 
asosida tinish belgilarining qo‘llanishi izohlanadi. 
• Intonatsion yondashuv: og‘zaki nutqdagi ohang, pauza va urg‘u 
asosida belgilar tanlanadi. 
Punktuatsiya belgilarining adabiy til me’yorlariga muvofiq ishlatilishi
matnni   tushunishga,   uni   maqsadli   auditoriyaga   aniq   yetkazishga
xizmat   qiladi.   Ayniqsa,   bugungi   tezkor   axborot   almashinuvi   davrida
ijtimoiy   tarmoqlar,   bloglar   va   rasmiy   yozishmalar   sifatida   matnlarning
aniq, to‘g‘ri va jozibali bo‘lishi katta ahamiyatga ega. 
Bundan   tashqari,   punktuatsiya   kommunikativ   kompetensiyaning
muhim tarkibiy qismi sifatida til o‘rganish jarayonida katta rol o‘ynaydi.
Yangi   o‘quvchilar   uchun   punktuatsiya   belgilarini   to‘g‘ri   ishlatish   orqali
grammatik tuzilishlarni chuqur anglash imkoniyati yaratiladi. 
1.2. Punktuatsiya belgilarining tarixi va rivojlanish bosqichlari 
Punktuatsiyaning taraqqiyoti – insoniyat tafakkurining yozma ifodaga
moslashishidagi muhim bosqichlardan biridir. Qadimda oraliq
pauzalarni  7  bildiruvchi belgilar ilgarilab chiqilgan, ammo ular bir xil va umumiy 
tartibga ega bo‘lmagan. Aleksandriya maktabi va Vizantiya tilshunoslari 
tomonidan ishlab chiqilgan ilk tinish belgilarining tamoyillari 
keyinchalik yevropalik grammatiklar tomonidan takomillashtirildi. 4 
O‘zbek tilida esa punktuatsiya tizimi jadallik bilan faqat lotin 
yozuviga o‘tilganidan keyin shakllandi. Arab yozuvida tinish belgilariga 
ehtiyoj nisbatan kam bo‘lgan. Ammo sintaktik murakkabliklar 
ko‘paygani sari yozma ifodada to‘g‘ri va tushunarli bo‘lish uchun 
punktuatsiya belgilarining ishlatilishi zaruratga aylandi. 
Punktuatsiya   tarixida   qiziqarli  bosqichlardan  biri  bu   —  renessans
davridagi   Yevropa   punktuatsiyasi   reformasidir.   Shu   davrda
Gollandiyalik   grammatik   Aristarchus   tomonidan   “nuqta”,   “vergul”,
“nuqtali   vergul”   kabi   belgilar   ilk   bor   fanga   kiritilgan.   Ular   diniy
matnlarni   tushunarli   qilish   maqsadida   ishlab   chiqilgan   bo‘lsa-da,
keyinchalik har qanday yozuv janrida qo‘llanila boshlandi. 
O‘zbek   tilida   esa   O‘rta   Osiyo   jadidchilik   harakati   punktuatsiya
masalalariga alohida e’tibor qaratgan. Munavvar qori Abdurashidxonov
va   Abdulla   Avloniy   kabi   mutafakkirlar   o‘z   darsliklarida   tinish
belgilarining   muhimligini   alohida   ta’kidlagan.   Bular   tilshunoslikda
punktuatsiya tarixining milliy ildizlari hisoblanadi. 
1934-yilda chop etilgan “O‘zbek tili grammatikasi” (professor 
V.Abdullaev va boshqalar) da punktuatsion me’yorlarga alohida bob 
ajratilishi bu sohaga ilmiy e’tibor ortganining dalilidir.  5 Bugungi 
kunda esa punktuatsion normativlar darsliklarda, uslubiy 
qo‘llanmalarda keng yoritilgan bo‘lib, rivojlanish bosqichi zamonaviy 
media tilida ham kuzatilmoqda. 
O‘zbek   tilida   punktuatsiyaning   shakllanishi   yozuvning   tarixiy
bosqichlari   bilan   uzviy   bog‘liq.   Arab   alifbosida   yozilgan   ilk   o‘zbek
matnlarida   tinish   belgilar   deyarli   qo‘llanmagan.   Bu   holat   fikrlarning
og‘zaki   shaklda   tushunilishini   anglatgan.   Lotin   alifbosiga   o‘tilgach   esa,
punktuatsiya belgilarining aniq qo‘llanilishi muhim ahamiyat kasb etdi.  4 Ilmiybaza.uz. Hujjatlar tayyorlashda punktuatsiyaning ahamiyati .  – Ilmiy maqola. – B. 8.
5 ResearchGate. Ilmiy adabiyotlarda punktuatsiyani ishlatish tizimining o‘ziga xosligi.– Ilmiy maqola. – B. 
15.
8  Shuningdek,   sovet   tilshunosligi   ta’sirida   o‘zbek   tili   punktuatsiyasi
rus tili grammatikasining strukturaviy modeliga yaqinlashtirildi. Bugun
esa mustaqil o‘zbek tilshunosligi punktuatsiyani milliy mentalitetga mos
va   kontekstga   asoslangan   tahlil   bilan   boyitmoqda.   Bu   jarayon
punktuatsiyaning   milliy   uslubiy   yondashuvi   shakllanayotganini
ko‘rsatadi . 
1.3. Punktuatsiya normalari va ularning qo‘llanish mezonlari 
Punktuatsion   normalar   nafaqat   tilshunoslar,   balki   o‘qituvchilar,
jurnalistlar, yozuvchilar uchun ham muhim vositadir. Ular til birligining
standartini   ta’minlaydi.   Har   bir   tinish   belgisining   qo‘llanilishi   uchun
sintaktik asos bo‘lishi kerak, ya’ni u faqat his-tuyg‘u asosida emas, balki
grammatik tuzilishga asoslangan bo‘lishi zarur. 
Biroq punktuatsiya normalarining boshqa mezonlari ham mavjud: 
• Matn konteksti: ayrim tinish belgilarining ishlatilishi ularning 
atrofidagi gaplar bilan bog‘liq bo‘ladi. 
• Muallif uslubi: ba’zida tinish belgilar matnda individual ohang 
yaratish vositasi sifatida ishlatiladi. 
• Janr: badiiy adabiyotda tinish belgilarining ishlatilishi publitsistik yoki
rasmiy uslubdan farqlanadi. 
Masalan, Shukur Xolmirzayev yoki O‘tkir Hoshimov asarlarida vergul
va   tirelar   orqali   hissiy   kuchaytirish   va   dramatik   urg‘ular   kuchli   ko‘zga
tashlanadi.   Bu   esa   punktuatsiyaning   stilistik   vosita   sifatidagi   o‘rni
borligini isbotlaydi. 
Punktuatsion   normalar   hozirda   faqat   grammatika   bilan   emas,
kognitiv   tilshunoslik   bilan   ham   bog‘lanmoqda.   Ya’ni,   tinish   belgilar
matn   o‘qilayotganida   miyada   qanday   kognitiv   reaktsiyalar   uyg‘otishini
ham   o‘rganishmoqda.   Misol   uchun,   vergul   yoki   tiredan   keyin   pauza
yuzaga keladi – bu o‘quvchining fikrni to‘g‘ri tushunishiga xizmat qiladi. 
Shuningdek,   punktuatsiya   uslubda   “emfatiklik”   –   ya’ni   alohida   urg‘u
berish   usuli   sifatida   ko‘rilmoqda.   Ba’zan   grammatik   jihatdan   shart bo‘lmasa ham, muallif uni stilistik sabablarga ko‘ra ishlatadi. Bu hodisa
“erkin punktuatsiya” deb yuritiladi. 
9  Tilshunoslikda   punktuatsion   normalar   “to‘g‘ri   –   noto‘g‘ri”   chegarasi
bilan emas, balki mantiqiy va sintaktik asosli – asoslanmagan mezonlar
bilan baholanadi. Aynan shuning uchun bir jumlani ikki xil tinish belgisi
bilan   yozish   grammatik   jihatdan   ikkala   holatda   ham   to‘g‘ri   bo‘lishi
mumkin, ammo ularning ifodalayotgan emotsional yoki stilistik qiymati
turlicha bo‘ladi. 
Masalan:  “U keldi, biz kutgan edik”, “U keldi – biz kutgan edik.” 
Bu ikki gapda vergul va tire bir xil grammatik qurilmada turibdi, lekin
ikkinchisida ta’sirchanlik va emotsional urg‘u kuchliroq. Bu esa 
punktuatsion mezonlarning ko‘p darajali tushunilishini anglatadi. 
1.4. O‘zbek tilidagi asosiy punktuatsion belgilar 
Tinish belgilarini to‘g‘ri ishlatish uchun ularning nafaqat shakli, 
balki vazifasini ham bilish lozim. O‘zbek tilida har bir tinish belgisi aniq 
sintaktik va mantiqiy yuklamaga ega. 6 
Quyidagilarni qo‘shimcha qilish mumkin: 
• Tire (–): Ba’zan “gapda so‘z o‘rniga” yoki “fikr o‘rniga” ishlatiladi, ya’ni 
tushib qolgan bo‘laklarni anglatadi: Hayot –  bu sinov. 
• Ikki   nuqta   (:):   Faol   ishlatiladigan   turlardan   biri   bo‘lib,   ko‘pincha
“izohlovchi”   gap   yoki   “tafsil”   beruvchi   jumladan   oldin   qo‘yiladi.   Yoshlar
uchta yo‘nalishda faol: ta’lim, sport, innovatsiya. 
Zamonaviy yozuvlarda “uch nuqta (...)” va “chiziqcha (–)” kabi belgilar
ham  ko‘proq  stilistik   effekt   yaratish,   ya’ni   fikrda   to‘xtalish,   noma’lumlik
yoki noaniqlikni ifodalash uchun ishlatilmoqda. 
Punktuatsion belgilar o‘zbek tilining estetik yo‘nalishini ham belgilab,
uni mantiqiy va emotsional jihatdan to‘la ifodalaydi. 
Har bir punktuatsion belgi ma’lum semiotik vazifani bajaradi – ya’ni, 
u belgi sifatida alohida ma’no, signal, belgining funksional yuklamasini 
bildiradi. 
Masalan:  6 Madvaliyev A .  O‘zbek tili grammatikasi: Morfologiya va sintaksis .  – Toshkent: Fan, 2006. – B. 92.  10  • Vergul (,) – o‘zaro teng bo‘lgan sintaktik bo‘laklarni ajratadi, lekin u 
matndagi pazlik va nafas olish nuqtasini ham belgilaydi. 
• Undov belgisi (!) – lingvopragmatik vosita bo‘lib, emotsiyani aks 
ettiradi, muallifning bahosini bildiradi. 
• Qo‘shtirnoq   (“”)   –   semantik   jihatdan   nutq   boshqa   shaxsga   tegishli
ekanligini bildiradi, lekin zamonaviy matnshunoslikda u yolg‘on axborot
yoki kinoyani ifodalashda ham ishlatiladi. 
• Nuqta (.) – oddiy gapni yakunlash vositasi bo‘lishdan tashqari, o‘zida 
aniqlik, qat’iylik va rasmiylik kabi uslubiy xususiyatlarni ham mujassam 
etadi. 
•  So‘roq belgisi (?) – savol ifodalash bilan birga, muallifning bilishga 
bo‘lgan intilishi yoki shubhasini ko‘rsatadi. 
• Uch nuqta (...) – noaniqlik, to‘xtov, fikr davomining ochiqligini 
ifodalaydi. Shuningdek, badiiylik va dramatizm yaratadi. 
Bundan   tashqari,   matnni   tahlil   qilishda,   punktuatsion   paralellizm   –
ya’ni   bir   necha   gap   yoki   bo‘laklarning   bir   xil   punktuatsion   qurilish
asosida ketma-ket kelishi stilistik figura sifatida ishlatilishi mumkin. 
1.5. Punktuatsiya va uslubiyatni ilmiy va rasmiy nutqda qo‘llash 
Ilmiy va rasmiy nutqda punktuatsiya belgilari, avvalo, matnning 
mantiqiy izchilligini saqlash va ta’kidni aniq yetkazish uchun ishlatiladi. 
Ilmiy uslubda muhim ma’lumotlar, iqtiboslar va takliflar tinish 
belgilarining yordamida tuzatiladi. 7 Punktuatsiya, shuningdek, ilmiy 
izlanishlarni mavzular va bo‘limlarga ajratishda xizmat qiladi.
 Ilmiy uslubda punktuatsiyaning o‘rni: 
1. Ta’kid va aniqlik: Punktuatsiya ilmiy matnda har bir ma’lumotni 
o‘rnatilgan tarzda taqdim etishda yordam beradi. Ikki nuqta (:) va 
nuqtali vergul (;) belgilari asosiy fikrlarni ajratishda ishlatiladi. 
7 Yusupova M. Tinish belgilari va ularning uslubiy funksiyasi. – Toshkent: TDPU, 2012. – B. 33.
11  Misol: "Eksperimentlar natijalari aniq ko‘rsatdi: yangi usul samarali va 
ishonchli."  2. Taqdimotdagi takroriy tuzilmalar: Vergul va nuqtali 
vergul ilmiy matnda ular o‘rtasidagi bog‘lanishni ko‘rsatish uchun 
qo‘llaniladi, bu esa o‘quvchining ma’lumotlarni yaxshiroq qabul qilishiga
yordam beradi. 
Misol: "Fizikaviy parametrlar, masalan, harorat, bosim va zichlik, doimiy 
ravishda tekshirilgan." 
Rasmiy nutqda punktuatsiya:  Rasmiy nutqda punktuatsiya 
belgilarining qo‘llanilishi aniq va qat’iydir. Bu nutqning formalizmini 
ta’minlaydi va qonuniy matnlarning samarali va tushunarli bo‘lishini 
ta’minlaydi. Nuqta, vergul, nuqtali vergul va ikki nuqta asosiy tinish 
belgilari sifatida ishlatiladi. 
Misol: "Taqdim etilgan hujjatni tekshirib chiqing: 1. Matnni to‘g‘rilash; 
2.Ma’lumotlarni yangilash; 3. Yig‘ilishda muhokama qilish." 
Punktuatsiya rasmiy hujjatlar va xatlar orqali mavjud 
normativlarga muvofiq ifodalangan. Har bir yozilgan hujjat umumiy 
huquqiy til va normativ qonun-qoidalarga mos bo‘lishi kerak. 
Ilmiy   va   rasmiy   nutqdagi   punktuatsiya   asosan   aniqlik,   mantiqiy
izchillik   va   yagona   uslubiy   formatni   ta’minlash   uchun   xizmat   qiladi.
Ilmiy va rasmiy matnlarda punktuatsiya belgilari har bir fikrni yaxshiroq
tushunishga   yordam   beradi.   Ilmiy   so‘zlashuvda   punktuatsiya,
shuningdek, ilmiy talqin va argumentatsiyani aniq ifodalashga yordam
beradi.   Rasmiy   matnlarda   esa,   hujjatlar,   xatlar,   qonunlar   kabi   rasmiy
hujjatlarda   punktuatsiya   belgilari   orqali   yozuvni   tashkil   qilish   va
o‘quvchini xatoliklardan saqlash mumkin. 
Ilmiy uslubda punktuatsiyaning o‘rni: 
 1. Aniqlikni oshirish: Punktuatsiya ilmiy matnni aniq va tushunarli 
qilishda yordam beradi. Misol uchun, ikki nuqta (:) ko‘pincha iqtibos yoki
natijani taqdim etishda ishlatiladi. 
Misol: “Eksperimentlar natijalari quyidagicha: haroratning ko‘tarilishi 
samarani oshirdi.”  12    2.     Maqsad   va   sabab:   Vergul,   nuqtali   vergul   va   ikki   nuqta   ilmiy
matnlarda   sabablarini   va   natijalarini   ajratish   uchun   ishlatiladi.   Bu,   o‘z
navbatida,   muallifning   aniq   fikrini   o‘quvchiga   yetkazishda   yordam
beradi. 
Misol:“Yangi metod samarali bo‘ldi; u ko‘proq vaqtni tejaydi.” 
 3.Murakkab jumlalar: Ilmiy uslubda ko‘pincha uzun va murakkab 
jumlalar ishlatiladi. Punktuatsiya bu jumlalarni o‘qilishi oson qilish 
uchun ishlatiladi. Nuqtali vergul (;) yordamida ko‘p qismlarga ajratilgan 
kompleks fikrlar ko‘rsatiladi. Misol:“Eksperimentni amalga oshirishda 
ikkita usuldan foydalandik; birinchisi tajriba asosida, ikkinchisi esa 
teoretik ko‘rsatkichlarga asoslangan.” 
Rasmiy nutqda punktuatsiyaning o‘rni: 
Rasmiy nutqda punktuatsiya quyidagi amallarni bajaradi: 
1.Ananaviy struktura: Punktuatsiya rasmiy hujjatlarda, masalan, 
takliflarda yoki tavsiya xatlarida, so‘zlarning o‘rni va ahamiyatini 
belgilashda ishlatiladi. Misol: “Iltimos, quyidagi bandlarni ko‘rib chiqing:
1. Ma’lumotlarni to‘g‘rilash; 2. 
Hisobotni yangilash.” 
2.Qonuniy til: Rasmiy til va punktuatsiya, masalan, qonuniy hujjatlar, 
moliya yoki ish hujjatlarida tizimatikani yaratishda xizmat qiladi. Har bir 
fikrni aniq isbotlash va tarqatishda yordam beradi. 
I BOB yuzasidan xulosa 
Punktuatsiya va uslubiyat – bu nafaqat grammatik, balki tilning 
badiiy va mantiqiy boyligini ifodalovchi muhim vositalardir. Ularning 
maqsadi nafaqat matnni tartibga solish, balki matnni o‘quvchi yoki 
tinglovchiga aniq va tushunarli 
yetkazish, uning tuyg‘ulari
ni uyg‘otish va tasavvurin
i shakllanti
rishdir.
Punktuatsiya   belgilari   tilni   boyitishda   va   matnning   mazmunini
kuchaytirishda   muhim   rol   o‘ynaydi.   Uslubiyat   esa   tilning   ifodali
xususiyatlarini   aniqlashda,   har   bir   yozuvchi   yoki   nutq   so‘zlovchining individual   yondoshuvini   ko‘rsatishda   asosiy   ahamiyatga   ega.
Adabiyotda   va   kundalik   nutqda   punktuatsiya   va   uslubiyatning   to‘g‘ri
qo‘llanishi   kommunikatsiyaning   samarali   va   to‘g‘ri   bo‘lishiga   imkon
yaratadi. 
13  Punktuatsiya   va   uslubiyat   tilning   asosiy   elementlari   bo‘lib,
ularning   qo‘llanilishi   matnni   nafaqat   grammatik   jihatdan   to‘g‘ri,   balki
uning   estetik   qiymatini   ham   oshiradi.   Punktuatsiya   tilning   har   bir
bo‘lagini   tartibga   soladi   va   o‘quvchiga   yoki   tinglovchiga   matnni
mantiqiy   va   hissiy   jihatdan   to‘g‘ri   qabul   qilish   imkoniyatini   yaratadi.
Uslubiyat   esa   yozuvchining   yoki   nutq   so‘zlovchining   individul   uslubini,
tilning   ifodali   tomonini   ko‘rsatadi   va   har   bir   so‘zning   kuchini   ochib
beradi.   Adabiy   matnlar,   ilmiy   ishlar   yoki   ommaviy   nutqlarda
punktuatsiya   va   uslubiyatning   to‘g‘ri   ishlatilishi   matnning   ta’sirini
kuchaytiradi, uni o‘quvchiga yoki tinglovchiga yanada yaqinlashtiradi. 
14  2-BOB. PUNKTUATSIYA  VA 
USLUBIYATLARNING O‘ZARO BOG‘LIQLIGI 
2.1. Punktuatsiya va uslubiyat: umumiy nazariy yondashuv 
Punktuatsiya   va   uslubiyat   bir-biriga   chambarchas   bog‘liq   bo‘lgan
til   hodisalari   hisoblanadi.   Agar   punktuatsiya   –   bu   yozma   nutqdagi
sintaktik,   semantik   va   pragmatik   tuzilmani   belgilovchi   vosita   bo‘lsa,
uslubiyat   esa   mazmunning   ta’sirchan   va   badiiy   ifodalanish   shakllarini
o‘rganadi. 
Punktuatsiya   belgilarining   qo‘llanishi   ko‘p   jihatdan   uslubiy
kontekstga   bog‘liq:   rasmiy-idoraviy   uslubda   punktuatsion   normalar
qat’iy rioya qilinadi, badiiy yoki publitsistik uslubda esa ular emotsional
kuchaytiruvchi vosita sifatida ijodkorona ishlatiladi. Masalan, uch nuqta,
tire,   undov  kabi  belgilar  badiiy   uslubda   fikrga   dramatiklik   baxsh   etadi,
oddiy ma’noni chuqurlashtiradi. 
Ushbu yondashuv tilshunoslikda lingvostilistik va pragmalingvistik
yo‘nalishlarda   chuqur   o‘rganilmoqda.   Har   bir   uslubda   tinish
belgilarining   tutgan   o‘rni   va   ifodalayotgan   funksiyasi   turlicha   bo‘lishi
mumkin.   Bu   holat   ularni   stilistik   vosita   sifatida   o‘rganish   zarurligini
ko‘rsatadi. 
Punktuatsiya va uslubiyat til tizimining ikki muhim komponenti 
bo‘lib, ularning o‘zaro bog‘liqligi matnning tuzilishida, ifoda vositalarida 
va semantik yuksaklikda namoyon bo‘ladi. Uslubiyat – tilning mazmunni
ta’sirchan yetkazish imkoniyatlarini o‘rgansa, punktuatsiya bu 
imkoniyatlarni qonuniy, belgilangan shaklda ifodalashga xizmat qiladi. 8 
Zamonaviy tilshunoslikda punktuatsiya metatekst vositasi sifatida 
qaraladi, ya’ni u matn ichidagi semantik bog‘liqliklarni o‘quvchiga 
ko‘rsatadi, matnning intonatsion xaritasini yaratadi. Masalan, tire 
belgisi so‘zlovchi va tinglovchi o‘rtasidagi ichki ziddiyatni, shubhani yoki 
muallif pozitsiyasidagi o‘zgarishni ko‘rsatishi mumkin.  8 Yo‘ldoshev A. O‘zbek tilining izohli grammatikasi .  – Toshkent: O‘zbekiston, 2005. – B. 112.
15  Uslubiyat nazariyasi
da punktuats
iya "g‘oya va uslub uyg‘unlig
i"
konsepsiyasida   muhim   ahamiyatga   ega.   Shuningdek,   kontekstual
pragmatikada   punktuatsiya   belgilarining   nutqdagi   roli,   ular   orqali
ifodalanuvchi   niyat   va   intonatsiya   o‘rganiladi.   Bu   yondashuvlar   o‘zbek
tilida ham hozirgi kunda faol tadqiq etilmoqda. 
Punktuatsiya   va   uslubiyatni   o‘rganish,   tilshunoslikda   matnning
semiotik   va   pragmatik   xususiyatlarini   ko‘rsatuvchi   zaruriy   elementlar
hisoblanadi.   Punktuatsiya,   ayniqsa,   adabiy   asarlar,   publitsistik   matnlar
va ilmiy ishlarda tilning ifodaviy kuchini oshirishda muhim rol o‘ynaydi. 
Punktuatsiya va uslubiyat o‘rtasidagi bog‘lanishlarning ba’zi qirralari 
quyidagicha:  1. Sintaktik va semantik izchillik: Punktuatsiya nafaqat 
gaplarning grammatik 
to‘g‘riligi
ni ta’minlay
di, balki ular o‘rtasida
gi semantik aloqani ham
mustahkamlaydi. Har bir punktuatsiya belgisi orqali matnning ma’no 
qatlamlari (kontekstual, pragmatik, badiiy) ochiladi. 
2.   Kreativ   yondashuv:   Adabiyotda   mualliflar   stilistik   nuqtai
nazardan   punktuatsiya   belgilari   orqali   matnning   ijtimoiy   va   psixologik
xususiyatlarini   ko‘rsatadilar.   Badiiy   asarlarda,   masalan,   intertekstual
bog‘lanishlar   yoki   tilning   ichki   naqshlari   punktuatsiya   vositalariga
asoslanadi. 
3.   Maqsadli kommunikatsiya: Punktuatsiya, tilning kommunikativ
funksiyasini   mustahkamlash   uchun   ishlatiladi.   So‘roq,   undov,   nuqta
kabi   belgilarning   har   biri   nutqning   rutini,   urg‘usini   va   emotsionalligini
oshiradi. 
2.2. Tinish belgilarining funksional-uslubiy imkoniyatlari 
Har bir tinish belgisi ma’lum bir funksional yuklamaga ega bo‘lib, u 
matnning uslubiy xususiyatlarini belgilaydi. Masalan: 
• Vergul (,) – nafaqat grammatik ajratuvchi, balki nutq oqimini 
yumshatuvchi, fikrlar ketma-ketligini muvozanatlovchi vosita sifatida 
ko‘riladi.  • Tire (–) – gapdagi pauzani ifodalash, fikrga urg‘u berish, muallifning 
ichki emotsiyasini aks ettirish uchun xizmat qiladi. 
16  • Uch nuqta (...) – badiiy matnda fikrning noaniqligi, ko‘ngildagi o‘y-
fikrning davomiyligi yoki qarama-qarshiligini ifodalash uchun ishlatiladi.
Shuningdek, publitsistik va og‘zaki nutqdagi yozuvlarda so‘roq va undov
belgilarining ketma-ket ishlatilishi, stilistik kuchaytiruvchi usul sifatida 
qabul qilinadi: 
– U buni qachon qildi?! Nimaga hech kim bilmaydi?! 
Bu kabi holatlar orqali punktuatsiya belgilarining ekspressiv 
imkoniyatlari tilning emotsional kuchini oshirishga xizmat qiladi. 
Tinish   belgilarining   stilistik   imkoniyatlari   ularning   grammatik
vazifasidan  ancha  kengdir.  Har bir  belgi nutqdagi kayfiyat,  niyat,  baho
yoki muallifning pozitsiyasini ifodalay oladi. 
Masalan: 
• Undov (!) belgisi faqat hayratni emas, balki tovushli ko‘rsatmalar, 
buyruq, istehzo yoki kuchli ta’sirchanlikni ifodalaydi. 
• Qo‘shtirnoq (“ ”) belgisi esa bevosita iqtibos keltirishdan tashqari 
ironik, shubhali, ikkilamchi ma’noli ifodalarni ajratish uchun ham 
ishlatiladi. 
• Nuqtali   vergul   (;):   Bu   belgi   ko‘pincha   bir   xil   darajadagi   qismlarni
birlashtirish uchun ishlatiladi, lekin badiiy va publitsistik nutqda nuqtali
vergul   orqali   kengroq   oraliqlarni,   fikrlar   o‘rtasidagi   o‘zgarishlarni
ifodalash   mumkin.   Shuningdek,   nuqtali   vergul   balansni   va   o‘ylab
qilingan fikrlarni ko‘rsatish uchun ishlatiladi. 
Misol:“U yaxshi o‘qiydi; lekin hali o‘z fikrlarini aniq ifodalay 
olmaydi.”  •  Tire (–): Badiiy va og‘zaki nutqdagi eng kuchli stilistik 
vositalardan biri hisoblanadi. Bu belgi fikrning kutilmagan o‘zgarishini 
yoki emotsional sharhni bildiradi. Badiiy asarlarda tire yordamida ichki 
dialoglar, muallif izohlari yoki o‘quvchiga biror narsaning kutilgan 
natijasi haqida signal beriladi. 
 Misol:“Ularning ko‘zlari o‘zaro uchrashdi – shundagina ular bir-
birini tushunishdi.” 
• Uch nuqta (...): Uch nuqta ko‘pincha notanishlik, shubha, yarim  tugallangan fikrlarni ifodalash uchun ishlatiladi. Bu belgining ishlatilishi 
o‘quvchi fikrini 
17  qiziqtiradi va ularni tasavvur qilishga undaydi. Matndagi noaniqlik yoki 
mavhumlikni ta’kidlashda ham muhim vosita. 
Misol: “Nima qilishni bilmayman... baribir biror yechim bor…” 
Yana bir muhim jihat – punktuatsiyaning intonatsion parallelizmi. 
Ya’ni og‘zaki nutqdagi intonatsiya qanday bo‘lsa, yozma nutqda 
punktuatsiya orqali shunga mos tarzda aks ettiriladi. 9 
Bundan tashqari, stilistikada punktuatsiya “ruxsat etilgan 
chekinishlar” doirasida ijodiy qo‘llaniladi. Jumladan, adabiy matnlarda 
muallif o‘z uslubini yaratish uchun punktuatsion normalardan atayin 
chekinishi mumkin. Bunday uslubiy harakat matnni obrazli va o‘ziga xos
qiladi. 
2.3. Uslubiy qatlamlarda punktuatsiya belgilarining o‘rni 
(rasmiy, badiiy, ilmiy, og‘zaki, publitsistik) 
Punktuatsiya belgilarining har xil uslublardagi tutgan o‘rni va 
funksiyasi turlicha. 
Bu yerda ularning asosiy farqlari va xususiyatlari keltiriladi: 10 
Rasmiy-idoraviy uslub:
• Punktuatsiya qat’iy qoidalarga bo‘ysunadi, emotsionallikdan yiroq, 
aniq va qisqa ifoda ustuvor. 
• Ilmiy uslub: tinish belgilar asosan murakkab fikrlarni to‘g‘ri bayon 
qilish va aniq mantiqiy struktura yaratish uchun xizmat qiladi. 
• Badiiy  uslub:  punktuatsiya  belgilarining emotsional kuchi,  dramatik
ohangi   va   stilistik   effektlari   muhim   ahamiyatga   ega.   Yozuvchi   belgilar
orqali obraz yaratadi, xarakter ruhiyatini ifodalaydi. 
• Publitsistik uslub: so‘zlovchi yoki muallifning pozitsiyasi, kayfiyati va
ishonch hissi punktuatsiya orqali beriladi. Jumladan, tire, undov, so‘roq
belgilar keng qo‘llaniladi.  9 Yo‘ldoshev A. O‘zbek tilining izohli grammatikasi .  – Toshkent: O‘zbekiston, 2005. – 
B. 118.  10 Karimov R. Stilistika va matn ustida ishlash .  – Toshkent: O‘qituvchi, 2015. –
B. 55.
18  • Og‘zaki   nutqning   yozma   ifodasi:   og‘zaki   ifodaning   pauzasi,
talaffuzdagi urg‘u va emotsionallik punktuatsion belgilar orqali beriladi.
Bu ko‘proq dramatik asarlar yoki dialogik shakllarda kuzatiladi. 
Rasmiy uslubda: 
• Rasmiy hujjatlar va idoraviy yozuvlarda punktuatsion aniqlik birinchi 
o‘rinda turadi. Bunday matnlarda tinimsiz vergullar, qavslar va nuqtali 
vergul vositasida band va bo‘limlar aniqlashtiriladi. Bu esa huquqiy va 
boshqaruviy matnlarning aniqligini ta’minlaydi. 
• Rasmiy   matnlarda   punktuatsiya   belgilarining   ishlatilishi   juda   qat’iy
va   aniq.   Tinish   belgilari   an’anaviy   grammatik   qoidalarga   bo‘ysunadi,
bunda   har   bir   so‘zning   vazifasi   va   strukturaviy   joylashuvi   to‘g‘ri
ko‘rsatilgan   bo‘ladi.   Qo‘llaniladigan   belgilar   quyidagilar:   nuqta,   vergul,
nuqtali vergul, ikki nuqta. 
Misol: “Bajarilishi kerak bo‘lgan ishlar ro‘yxatini taqdim etaman: 1. 
Hisobot tayyorlash; 2. Tahlil qilish; 3. Yig‘ilishda taqdimot o‘tkazish.” 
Ilmiy uslubda: 
• Ilmiy nutqda tinish belgilar fikrlar o‘rtasidagi mantiqiy bog‘liqlikni 
ko‘rsatadi. Iqtiboslar, mulohazalar, definitsiyalar tinish belgilar orqali 
ajratiladi va fikrlar ketma-ketligi mantiqan boshqariladi. Nuqtali vergul, 
ikki nuqta va qavslar keng qo‘llaniladi. 
• Ilmiy   asarlarda   punktuatsiya,   asosiy   funktsiyalaridan   tashqari,
matnning   mantiqiy   va   ilmiy   izchilligini   saqlash   uchun   ishlatiladi.
Matematika   va   fizika,   hatto   lingvistikada   ham   punktuatsiya   orqali
ifodalanadigan   fikrlar   an’anaviy   va   ilmiy   qoidalarga   mos   kelishi   kerak.
Shuning   uchun,   ilmiy   uslubda   sintaktik   tuzilmalarni   ajratish,   ta’kidni
o‘zgartirish va argumentlarni ajratish uchun vergul, nuqtali vergul, ikki
nuqta keng qo‘llaniladi. 
Badiiy uslubda: 
• Badiiy matnlarda punktuatsiya belgilarining asosiy funksiyasi –  
emotsiyani, ruhiy holatni, obraz ichki kechinmalarini aks ettirishdir. U  yerda tinish belgilar stilistik vosita, hatto adabiy g‘oya tarkibiy qismi 
bo‘lib xizmat qiladi. Jumladan, uch 
19  nuqta (…): “...balki... u boshqa bir dunyoda yashayotganmikan?..” – bu 
ichki monolog, shubha va sukut timsolidir. 
• Badiiy   uslubda   punktuatsiya   tilning   estetik   ifodasini   kuchaytirish
uchun   ishlatiladi.   Bunda   punktuatsiya,   ehtimol,   fikrlarning
kuchaytirilishi,   ritmik   ifodalanishi   uchun   ishlatiladi.   Muallifning
pozitsiyasini  ifodalash,   qahramonlarning  ichki  kechinmalarini  o‘qish   va
tasavvur   qilishda   undov,   uch   nuqta,   so‘roq   belgilarining   ahamiyati
katta. 
Publitsistik uslubda: 
• Jurnalistik matnlarda punktuatsiya fikrni kuchaytirish, ohang berish, 
muallif pozitsiyasini yaqqol ko‘rsatish uchun ishlatiladi. Ayniqsa, 
sarlavhalarda tire, so‘roq va undov belgilar ko‘p qo‘llanadi: 
• “Sukunat – bu jinoyat!”, “Kelajak qanday bo‘ladi?” 
Bu uslubda punktuatsiya matnni ommaga ta’sir qilish vositasidir. 
Og‘zaki nutqni yozma ifodasi : 
Dialoglar, sahna nutqi, og‘zaki hikoyalarning yozma ifodasi 
ko‘pincha dramatik tusda bo‘ladi. Bu turda intonatsion pauzalar, 
talaffuzdagi kuchlanish va hissiy o‘zgarishlar tinish belgilar orqali aks 
ettiriladi. Jumladan, shoshib gapirish, hayrat, to‘xtovlar – hammasi uch 
nuqta va tire orqali beriladi. 
2.4. Punktuatsiya va uslubiyatni ommaviy nutqda qo‘llash 
Publitsistik nutqdagi punktuatsiya belgilari o‘quvchiga muallifning
niyatini,   fikrini   tez   va   aniq   yetkazish   uchun   ishlatiladi.   Jurnalistik
matnlarda   punktuatsiya   orqali   o‘quvchining   emotsional   reaktsiyalarini
boshqarish,   muallifning   pozitsiyasini   kuchaytirish   va   matnni   dinamik
qilish   mumkin. 11   Ommaviy   nutqda   punktuatsiya   tahliliy,   tasviriy   va
intonatsion elementlarni birlashtiradi. 
Jurnalistik nutqda punktuatsiyaning o‘rni:  11 Yo‘ldoshev A. O‘zbek tilining izohli grammatikasi .  – Toshkent: O‘zbekiston, 2005. – B. 112 
20  1.So‘roq belgisi (?): Ommaviy matnlarni yozishda so‘roq belgilari 
o‘quvchining qiziqishini oshiradi va ularga yangi savollarni berishga 
undaydi. 
Misol: “Kelajak qanday bo‘ladi? Kim biladi?” 
2.Undov belgisi (!): Undov belgisi, ko‘pincha ta’kidli ifodalar, hayajon 
yoki qiziqishni ta’kidlaydi. Bu, o‘z navbatida, matnning urg‘usini 
kuchaytiradi. 
Misol:“Mana, endi biz yengildik! O‘zgargan dunyo!” 
3.Uch nuqta (...): Uch nuqta matnni yengil va qisqa qilib beradi, shu 
bilan birga noaniqlikni ham aks ettiradi. 
Misol:“Aytmoqchi bo‘lganim shuki... har doim o‘ylaganimdek 
emas…”  Punktuatsiya yordamida matnning dizaynini va emotsional 
ifodasini yaxshilash mumkin. Bu uslub jurnalistikaga xos bo‘lib, kuchli 
ta’sir o‘tkazish va eng qisqa va aniq uslubda muammoni yetkazish 
uchun ideal vosita hisoblanadi. 
Publitsistik   nutqda   punktuatsiya   ommaviy   axborot   vositalarida
matnning   ta’sirchanligini   oshirish,   diqqatni   jalb   qilish   va   kuchli   ta’sir
o‘tkazish   uchun   ishlatiladi.   Punktuatsiya   belgilari   matnni   aniq   va   qisqa
qilishda   yordam   beradi   va   o‘quvchini   maqsadga   yo‘naltiradi.   Bu
uslubda   punktuatsiya   juda   ko‘p   emotsional   elementlarni   o‘z   ichiga
oladi. 
Jurnalistik matnlarda punktuatsiyaning roli : 
1.So‘roq belgisi (?): Jurnalistik matnlar va maqolalarda so‘roq belgisi, 
ayniqsa, xavotir, qiziqish yoki ajablantiruvchi maqsadlarda ishlatiladi. 
Bu o‘quvchini yanada qiziqtiradi va matnni o‘qishga undaydi. 
Misol:“Keling, hozirgi dunyoda nima bo‘layotganini tushunishga 
harakat qilaylik?” 
2.Undov belgisi (!): Undov belgilari biror voqeani tushuntirish yoki 
ta’kidlash uchun ishlatiladi. 
Misol:“Bizning jamoamiz bu yilni katta yutuqlar bilan yakunladi!” 
3.Uch nuqta (...): Uch nuqta orqali matnning ajablanarli, so‘roq 
qilinadigan yoki bu boradagi aniqlikni yo‘qotish imkoniyati ko‘rsatiladi.  Misol:“U yana bir bor qaradi... Nega?” 
Ommaviy nutqda punktuatsiyaning ta’siri: 
21  • Tezkor xabarlar: Ommaviy nutq va axborot vositalarida punktuatsiya
matnning yengil o‘qilishi va real vaqtda tezkor xabar yetkazilishi uchun 
ishlatiladi. 
• Qiziqish   yaratish:   Punktuatsiya   ko‘pincha   o‘quvchida   shoshilinchlik
va   intizorlik   uyg‘otish   uchun   ishlatiladi.   Undov   belgilari,   so‘roq   belgisi
yoki uch nuqta yordamida g‘ayrioddiy holatlarni ifodalash mumkin. 
2.5. Punktuatsiya va uslubiyatni og‘zaki nutqda qo‘llash 
Og‘zaki   nutqdagi   punktuatsiya,   asosan,   intonatsiya   va   pauses
orqali   amalga   oshiriladi,   chunki   og‘zaki   nutqda   nuqtalar,   vergul   va
boshqa   belgilarning   aniq   ifodalanishi   so‘zlashuvdagi   tovushlar   orqali
yaratiladi.   12 Bu   punktuatsiya   ishlatilishi   og‘zaki   nutqning   tizimiyligi   va
tushunarli bo‘lishini ta’minlaydi. 
Og‘zaki nutqdagi punktuatsiya belgilari ko‘pincha intuitsiya orqali 
ishlatiladi, chunki unda o‘quvchi yoki tinglovchi bilan to‘g‘ridan-to‘g‘ri 
muloqot olib boriladi. Og‘zaki nutqda punktuatsiya ko‘proq intonatsiya 
orqali ifodalanadi, lekin u yozma nutqda qanday bo‘lishini 
ta’kidlaydi.Misol: “Buni qanday tushunasiz?” (so‘roq belgisi)“Men 
shunchaki o‘yladim...” (uch nuqta) 
Og‘zaki nutqda punktuatsiya tizimi matnning o‘qilishi, o‘rganilishi 
va aniq tushunilishi uchun yordam beradi, shuningdek, so‘zlashuvdagi 
pauzalar, ajratmalar va sukunatlarni ko‘rsatadi. 
II BOB yuzasidan xulosa: 
Ikkinchi bobda punktuatsiya va uslubiyatning turli turlarini 
o‘rganish, har birining o‘ziga xos xususiyatlari va qo‘llanish shakllarini 
aniq ko‘rsatib beradi. Punktuatsiya, jumladan, nuqta, vergul, so‘roq 
belgilari va boshqa punktuatsiya belgilarining maqsadi va vazifasi 
matnning mantiqiy izchilligini ta’minlash, uning tuzilishini o‘quvchi yoki 
tinglovchi uchun tushunarli va oson qilishdir. Uslubiyat esa nafaqat 
badiiy adabiyotlarda, balki ilmiy, rasmiy va og‘zaki nutqlarda ham o‘z  ifodasini topadi. Har bir uslub turida punktuatsiyaning roli va ahamiyati 
farq qiladi. 
12 Shoniyozova G. Zamonaviy o‘zbek punktuatsiyasining pragmalingvistik aspektda o‘rganilishi .  – 
Ilmiy maqola. – B. 24.
22  Masalan,   ilmiy   nutqda   mantiqiylik   va   aniqlikni   saqlash   uchun
punktuatsiya   muhim   bo‘lsa,   badiiy   adabiyotda   esa,   uning   estetik
funksiyasi   katta.   Bu   bob,   punktuatsiya   va   uslubiyatning   to‘g‘ri
qo‘llanilishi orqali nutq va matnning samaradorligini oshirishgayordam
beradi. 
Ikkinchi   bobda   punktuatsiya   va   uslubiyat   turlari   o‘rganilishi,   har
bir   turdagi   punktuatsiyaning   o‘ziga   xos   xususiyatlari   va   nutqdagi   o‘rni
aniqlik   bilan   yoritildi.   Punktuatsiya   turlarining   farqlanishi   har   bir
uslubda,   ayniqsa,   ilmiy   va   adabiy   tilda,   nutqning   aniqligi   va   tuzilishini
ta’minlashda katta ahamiyatga ega. Uslubiyat esa har bir turda o‘zining
maxsus   vazifasini   bajaradi.   Misol   uchun,   adabiyotda   badiiy   tasvirlar
yaratish,   ilmiy   so‘zlashuvda   esa   aniqlik   va   to‘g‘rilikni   ta’minlash
uslubiyatning   asosiy   vazifalari   hisoblanadi.   Punktuatsiya   va
uslubiyatning   turli   turlari   nuqtai   nazardan   ham,   tilning   har   bir
qo‘llanishida   muhim   rol   o‘ynaydi,   va   ular   o‘zaro   bog‘liq   holda   matnni
yanada boy va ko‘p ma’noli qilishda yordam beradi. 
Ikkinchi bobda bobda punktuatsiya va uslubiyatning amaliy 
qo‘llanilishi keng tahlil qilindi va uning har bir turdagi matnni qanday 
jonlantirish, tushunarli qilish, va o‘quvchi yoki tinglovchiga maqsadga 
yetkazishda qanday yordam berishi ko‘rsatildi. Adabiyotda punktuatsiya
va uslubiyat, ayniqsa, o‘quvchining his-tuyg‘ularini shakllantirish, 
tasavvurini yanada jonlantirishda katta rol o‘ynaydi. Ilmiy va rasmiy 
nutqlarda punktuatsiyaning aniq ishlatilishi ilmiy izlanishlarning to‘g‘ri 
talqinini ta’minlashga yordam beradi, rasmiy hujjatlarda esa 
xatoliklardan saqlanishga yordam beradi. Ommaviy nutqdagi 
punktuatsiya esa diqqatni o‘ziga tortib, matnning ta’sirchanligini 
oshiradi. Og‘zaki nutqda esa punktuatsiya o‘zining tovush va intonatsiya
orqali matnni to‘g‘ri tushunishga yordam beradi. Shu tarzda, 
punktuatsiya va uslubiyatni amaliy qo‘llash orqali nutq va matnning 
samaradorligi yanada oshadi.  23  Umumiy xulosa: 
Punktuatsiya   va   uslubiyat   asoslari,   turlari   va   amaliy   qo‘llanilishi
tilning samarasini va ta’sirini kuchaytirishning muhim vositalaridir. Har
bir   til   belgisining   o‘ziga   xos   vazifasi   bo‘lib,   ularning   to‘g‘ri   qo‘llanilishi
matnni aniq, ravon va tushunarli qilishga yordam beradi. Punktuatsiya,
nafaqat matnning grammatik to‘g‘riligini ta’minlaydi, balki uning ifodali
va   hissiy   boyligini   ham   oshiradi.   Uslubiyat   esa   yozuvchi   yoki   nutq
so‘zlovchining   individual   yondashuvini,   maqsadga   erishishda   tilning
imkoniyatlarini to‘liq ochib beradi. 
Punktuatsiya   belgilari,  masalan,   nuqta,  vergul,  so‘roq  belgisi   kabi
vositalar,   o‘zaro   aloqalar   va   so‘zlar   o‘rtasidagi   mantiqiy   bog‘lanishlarni
tashkil etadi. Bu, o‘z navbatida, matnning mazmunini yaxshilaydi, uning
izchilligi   va   aniq   tushunilishini   ta’minlaydi.   Badiiy   matnlarda
punktuatsiya o‘quvchining tasavvurini uyg‘otishga yordam beradi, ilmiy
va   rasmiy   matnlarda   esa   ilmiy   izlanishlar   va   rasmiy   hujjatlarning
to‘g‘riligini va aniqligini ta’minlaydi. 
Uslubiyat,   o‘z   navbatida,   matnning   maqsadiga,   yo‘nalishiga   va
auditoriyasiga   qarab   farqlanadi.   Badiiy   uslubda   tilning   badiiy
xususiyatlari   ko‘proq   ifodalanadi,   ilmiy   uslubda   esa   mantiqiylik   va
izchillik   asosiy   rol   o‘ynaydi.   Ommaviy   nutq   va   og‘zaki   nutqda   esa
uslubiyatning   jonliligi,   diqqatni   jalb   qilish   va   ta’sirchanlikni   oshirish
uchun punktuatsiya va uslubiyatning aniq qo‘llanishi zarurdir. 
Shu   tarzda,   punktuatsiya   va   uslubiyat   tilning   samarali   vositalari
sifatida   nafaqat   matnning   to‘g‘riligini   ta’minlashda,   balki   uning
maqsadini amalga oshirishda ham muhim ahamiyatga ega. Bu asoslar
turli   xil   sohalarda,   jumladan,   adabiyot,   ilm-fan,   rasmiy   yozishmalar   va
ommaviy   nutqlarda   muvaffaqiyatli   qo‘llaniladi.   Shuningdek,
punktuatsiya va uslubiyatni to‘g‘ri qo‘llash nafaqat yozma, balki og‘zaki
nutqda ham samarali va ta’sirli kommunikatsiyani ta’minlaydi. 
Punktuatsiya va uslubiyatning ahamiyati nafaqat matnni grammatik
jihatdan to‘g‘ri qilishda, balki uning o‘quvchiga yoki tinglovchiga qanday etkazilishini aniqlashda ham ulkan rol o‘ynaydi. Punktuatsiya
belgilarining to‘g‘ri qo‘llanilishi matnning ma’nosini aniqlashtiradi, uning
izchilligini saqlashga yordam beradi va matnning jozibadorligini
oshiradi. Uslubiyat esa yozuvchi yoki nutq so‘zlovchining  24  uslubini,   uning   individual   til   yondashuvini   va   xususiyatlarini
ta’kidlashda   muhim   ahamiyatga   ega.   Har   bir   uslubni   tanlash
o‘quvchining  ehtiyojlariga,   maqsadga   erishish   uchun   qo‘yilgan   talablar
va auditoriyaning xususiyatlariga bog‘liqdir. 
Adabiyotda   punktuatsiya   va   uslubiyatning   ahamiyati,   ayniqsa,
badiiy   asarlarni   yozishda   o‘ziga   xos   ahamiyatga   ega.   Yozuvchi   o‘zining
o‘quvchiga   ta’sir   o‘tkazish   uchun   punktuatsiyani   va   uslubiyatni   yaxshi
o‘ylab   ishlatadi.   Adabiy   matnlarda   punktuatsiya   nafaqat   izchillikni
ta’minlash, balki o‘quvchining emosional holatiga ta’sir qilish, muayyan
his-tuyg‘ularni uyg‘otish uchun ishlatiladi. 
Ilmiy   va   rasmiy   nutqlarda   esa   punktuatsiya   va   uslubiyat   yanada
aniqroq   va   tizimli   bo‘lishi   kerak.   Ilmiy   matnlar   mantiqiy   izchillikni   va
aniq   fikrlarni   taqdim   etish   uchun   punktuatsiyaning   aniq   va   to‘g‘ri
qo‘llanishini   talab   qiladi.   Rasmiy   hujjatlarda   esa   punktuatsiya
belgilarining noto‘g‘ri ishlatilishi xatoliklarni keltirib chiqarishi mumkin,
bu esa hujjatlarning rasmiyligini yo‘qotadi. 
Umuman   olganda,   punktuatsiya   va   uslubiyat   tilni   ifodalashning
asosiy   vositalaridir.   Ular   har   qanday   matnning   to‘g‘ri   va   samarali
yetkazilishiga   xizmat   qiladi,   uning   ma’nosini   ravshanlashtiradi   va
auditoriya   bilan   samarali   muloqot   o‘rnatishga   yordam   beradi.   To‘g‘ri
qo‘llanilganda,   punktuatsiya   va   uslubiyat   matnni   nafaqat   tushunarli,
balki   jozibador   va   ta’sirchan   qiladi,   bu   esa   uning   muvaffaqiyatli
tarqatilishiga olib keladi . 
Shuningdek,  punktuatsiya  va  uslubiyatni  mukammal  o‘zlashtirish,
zamonaviy tilshunoslik,  lingvostilistika,  jurnalistika, tarjimashunoslik va
pedagogika   sohalarida   ham   muhim   ahamiyat   kasb   etadi.   Bugungi
kunda   matnni   o‘qib   tushunish,   uni   tahlil   qilish   va   to‘g‘ri   ifodalash
ko‘nikmalari   talab   qilinadigan   har   bir   sohada   bu   ikki   til   vositasining
puxta o‘zlashtirilgani talab etiladi. 
Ta’lim tizimida o‘quvchilarning nutq madaniyatini shakllantirishda
punktuatsiyaning   o‘rni   beqiyos.   Ayniqsa,   yozma   savodxonlikda   tinish belgilarining o‘rnini to‘g‘ri belgilay olish, fikrni aniq va izchil ifodalashda
katta   rol   o‘ynaydi.   Uslubiyat   esa   o‘quvchilarga   matnni   turli   uslublarda
ifodalash,   shaxsiy   uslubni   shakllantirish,   ayni   vaqtda   kommunikativ
kompetensiyani rivojlantirishda xizmat qiladi. 
25  Zamonaviy   OAV,   bloglar,   ijtimoiy   tarmoqlardagi   matnlar   tahlili
shuni   ko‘rsatadiki,   ba’zida   punktuatsiya   va   uslubiyatning   e’tiborsizligi
axborotning   noto‘g‘ri   talqin   qilinishiga,   o‘quvchida   chalg‘ituvchi
tushunchalar   paydo   bo‘lishiga   olib   kelmoqda.   Shu   bois   bu   ikki   til
elementi nafaqat nazariy jihatdan, balki amaliy, kundalik yozishmalarda
ham dolzarbdir. 
Xulosa   qilib   aytganda,   punktuatsiya   va   uslubiyat   nafaqat
tilshunoslikning   asosiy   yo‘nalishlaridan   biri,   balki   insonlarning   fikrini
ifodalash,   tushunarli   va   ravon   muloqot   o‘rnatish,   o‘quvchi   yoki
tinglovchiga aniq ta’sir ko‘rsatishdagi eng kuchli vositalardan biridir. Bu
mavzuning chuqur o‘rganilishi zamonaviy til madaniyatini rivojlantirish,
nutqni   boyitish   va   axborotni   to‘g‘ri   yetkazish   yo‘lida   muhim
qadamlardan biridir.  26  Foydalanilgan adabiyotlar ro‘yxati: 
1.Abduazizov A.A .  Hozirgi o‘zbek adabiy tili .  – Toshkent: O‘zbekiston 
Milliy ensiklopediyasi, 2010. 
2.Begmatov E., Raxmonov A. Punktuatsiya asoslari. – Toshkent: 
O‘qituvchi, 1987. 
3.Eshonqulov S. Matn lingvistikasi va uslubiyat asoslari. – Qarshi: 
Nasaf, 2015. 
4.Jo‘rayev N. O‘zbek tilining uslubiy qatlamlari. – Toshkent: Fan, 
1992.  5.Madvaliev A. Hozirgi o‘zbek adabiy tili sintaksisi. – Toshkent:
O‘qituvchi, 2004. 
6.Mahmudov N., Toshev Sh. Hozirgi o‘zbek adabiy tili. – 
Toshkent: O‘zbekiston, 1995. 
7.Mamatqulov B. O‘zbek tili uslubiyati. – Toshkent: Fan va 
texnologiya, 2016. 
8.Nazarov A. Tinish belgilari va ularning mantiqiy asoslari. – 
Toshkent: O‘qituvchi, 1979. 
9.Qodirov M .  O‘zbek tili uslubiyati: nazariya va amaliyot. – Toshkent:
Yangi asr avlodi, 2021.  – – 
10.Soliyev A. O‘zbek tilida tinish belgilarining ishlatilishi. – Toshkent:
Fan, 1985. 
1.Internet manbalari: 
o
o
o
27

MUNDARIJA

Kirish

I BOB. Punktuatsiya nazariyasining asoslari

1.1. Punktuatsiya tushunchasi va uning til tizimidagi o‘rni

1.2. Punktuatsiya belgilarining tarixi va rivojlanish bosqichlari

1.3. Punktuatsiya normalari va ularning qo‘llanish mezonlari

1.4. O‘zbek tilidagi asosiy punktuatsion belgilar

1.5. Punktuatsiya va uslubiyatni ilmiy va rasmiy nutqda qo‘llash

I BOB yuzasidan xulosa

II BOB. Uslubiyat va punktuatsiyaning o‘zaro aloqasi

2.1. Uslubiyat: tushunchasi va asosiy turlari

2.2. Uslubiy vosita sifatida punktuatsiya

2.3. Badiiy, ilmiy va publitsistik uslublarda punktuatsiyaning roli

2.4. Punktuatsiya madaniyati va nutq madaniyati o‘rtasidagibog‘liqlik

2.5. Punktuatsiya va uslubiyatni og‘zaki nutqda qo‘llash

II BOB yuzasidan xulosa

Umumiy xulosa

Foydalanilgan adabiyotlar ro‘yxati