«Ruhlar isyoni» dostonida ijodkor shaxsi muammosi

“Ruhlar isyoni” dostonida ijodkor shaxsi muammosi
MUNDARIJA:
KIRISH…………………………………………………..………..…….……2
I bob. Erkin Vohidovning hayoti va ijodi…………………………..………...4
1.1 “Ruhlar isyoni” dostonining poetikasi.……………….……………..………4
1.2     “Ruhlar   isyoni”   dostonining     badiiyati.…………….……………..
………..14
II bob.  ”Ruhlar isyoni” dostonida shaxs erki masalasi...………………….26
2.1 Dostondagi jaholat va ma'rifat masalasi…………….……………..….…...26
2.2.   “Ruhlar isyoni” dostonidagi obrazlar tahlili.…………….………………35
XULOSA…………………….………………..………………………..….…..45
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI………….………..…46 KIRISH
                Kurs   ishining   dolzarbligi.   “Ruhlar   isyoni»   dostoniga   isyonkor   bengal
shoiri   Nazrul   Islom   hayoti   asos   kilib   olingan.   Dostonga   uning   quyidagi
misralari epigraf qilib olingan: Tug`ilgansan ozod, mudom Ozod bo`lib qol! 
Bu   asarning   yaratilishi   haqida   shoirning   o`zi   shunday   deydi:   «Yozuvchi-
shoirning   vazifasi   biror   shaxs   hayoti,   sarguzashtini   shunchalik   hikoya   qilib
berishdan iborat bo`lsa, dunyoda yozuvchilikdan oson hunar bo`lmasdi. Ijodkor
o`z   qahramoni   hayoti,   taqdirini   badiiy   tahlil   etishi,   shu   bahonada   o`chining
hayot haqidagi kuzatishlari, o`ymushohadalarini o`rtaga tashlash kerak-ku, axir!
Mening   qahramonim   -   Nazrul   Islom   taqdiri   bu   jihatdan   g`oyat   boy   material
berardi.   Mushkul   ijodiy   izlanishlar   pallasi   boshlandi,   dostonning   tayyor   ilk
variantidan   voz   kechishga   to`g`ri   keldi,   ko`p   urinishlardan   keyin   dostonning
o`quvchilarga taqdim etilgan hozirgi varianti paydo bo`ldi» 1
.
Kurs   ishining   maqsadi.   “Ruhlar   isyoni”   dostonida   shaxs   erki
masalasining o‘ziga xos jihatlarini aniqlash va tegishli xulosalar ishlab chiqish.
Kurs   ishining   vazifalari.   Kurs   ishining   oldiga   qo‘ygan   vazifalari
quyidagilardan iborat:
● “Ruhlar   isyoni”   dostonida   shaxs   erki   masalasining   mohiyatini
yoritib berish;
● “Ruhlar isyoni” dostonida shaxs erki masalasining hozirgi holati va
uni tahlil qilish;
● “Ruhlar isyoni” dostonida shaxs erki masalasini ko‘rib chiqish;
Kurs   ishining   obyekti   va   predmeti.   “Ruhlar   isyoni”   dostonida   shaxs
erki   masalasini   tahlil   qilish   kurs   ishining   obyekti   bo‘lib,   predmetini   ushbu
jarayon haqidagi ma’lumotlar tashkil qiladi.
1  Hoshimov O`. O`zbeklar.-T: O`qituvchi. 2020 yil
3 Kurs   ishining   metodik   asosi   :     “Ruhlar   isyoni”   dostonida   shaxs   erki
masalasiga oid hozirgi zamon nazariy qarashlari, o zbek va chet el olimlariningʻ
shu boradagi qarashlari, O zbekiston Respublikasi Konstitutsiyasi, O zbekiston	
ʻ ʻ
Respublikasi   Prezidentining   farmon   va     qarorlari   va   boshqalar   ishimizga
metodologik asos bo lib xizmat qiladi.	
ʻ
          Kurs   ishining   tuzilmasi:   Kirish,   asosiy   qism,   xulosa   va   foydalanilgan
adabiyotlar ro‘yxatidan iborat.
4 I bob. Erkin Vohidovning hayoti va ijodi
1.1 “Ruhlar isyoni” dostonining poetikasi   
Erkin   Vohidov   Farg‘ona   viloyatining   Oltiariq   tumanida   1936-yilning
28dekabirida  qishloq  o‘qituvchilari  oilasida   dunyoga  kelgan.Otasi   Cho‘yanboy
Vohidov,   onasi   Roziyaxon   davrning   obro-e'tiborli,   ma’rifatli,   faol   kishilari
edilar.   Afsus,   ular   uzoq   yashamadilar   .   Avval   Ikkinchi   jahon   urishida
qatnashib,og‘ir yarodor bo‘lib qaytgan ota, so‘ng ona dunyodan o‘tdi. Bo‘lg‘isi
shoirning opasi va ukasi ham go‘dakligicha vafot etgan edi. Ikki qisqa umrning
yolg‘iz   yodgori   bo‘lib   Erkin   Vohidov   toshkentlik   tog‘asi   qo‘lida   qoldi.   Uning
o‘spirinlik,yoshlik yillari Toshkentda o‘tdi.Erkin ulg‘aygan xonadon ma’rifatga,
san’atga,   adabiyotga   tashna   edi,bu   xonadonda   tez-tez   shoir   va   xonandalar
ishtirokida   suhbatlar   bo‘lib   turardi 2
.Erkin   Vohidovdagi   nafosatga,   she’riyatga
mehr   va   mayl   shu   xonadonda,   ana   shu   davralarda   shakillandi.   Erkin   juda   erta
qo‘liga   qalam   oldi.   7-sinfda   o‘qib   yurganida   ”Mushtum”   jurnalida   birinchi
she’ri   bosildi.   Maktabni   tugatgach,   Toshkent   Davlat   universiteti   filologiya
fakultetiga   kirib   o‘qidi.Universitet   ta’limi   shoirning   ijodiy   taqdirida   chuqur   iz
qoldirdi.Birinchi she’rlar kitobi ”Tong nafasi” talabalik yillarida yaratildi.Erkin
Vohidov   publitsist,   dramaturg,   dostonnavis,   tarjimon   sifatida   barakali   ijod
qilgan bo‘lsa-da, avvalo, u lirik shoir sifatida adabiyotga kirib kelgan.Shoirning
ijodi   bahsmunozaralar   ichida   kechdi.Shoir   o‘z   qo‘lidagi   qurol-she’r,   uning
tabiati, shoirning elyurt oldidagi burch-vazifasi  xususida  ko‘p o‘yladi, she’r va
shoir haqidagi qarashlarni bayon etdi. U bular hususida so‘z ochganda har doim
ijod mashaqatlarini , shoir bo‘lish onson emasligini eslatadi. Uningcha, shoirlik
o‘z ona yurtiga, xalqiga, inson zotiga bo‘lgan fidoyi mexrning samarasidir.Erkin
Vohidov dastlab xayot, go‘zallik, yoshlik, muhabbat kuychisi bo‘lib maydonga
chiqdi. Taqdir in’om etgan hayot , saodat, yoshlik, muhabbat sururini, hayotdan
rizolikni   to‘lib-toshib   kuyladi.   Xalqimiz   erishgan   yutuqlar,   uning   shonli   tarixi,
2  Erkin Vohidov asarlar 6-jild “Erk saodati” “Sharq” 2018 y
5 qo‘lga kiritgan g‘alabalari to‘g‘risida faxr-iftixorga to‘la satrlar bitdi. Jumladan,
” Yoshligim” g‘azalida yoshlik sururidan jo‘shib yozadi: 
Yoshligim,   kel,   kuyga   to‘lgan
Qalbim oltin sozi bo‘l 
Men   qo‘shib   aytay
to‘lib   Bir   lag‘za   jo‘r
ovozi bo‘l. 
XX-asr   50-yillar   oxiri   60-yillarga   kelib   vaziyat   o‘zgara   boshlagan,   inson
shaxsiga   hurmat,   qalbiga   e’tibor   birmuncha   oshdi,   kishining   xilma-xil
kechinmalari,   jumladan,   an’anaviy   she’riy   shakil,   ayniqsa,g‘azalning
jonlanishiga   olib   keladi.   Tabiiyki,   bu   jarayon   o‘sha   kezlari   osonlikcha   silliq
kechgani yo‘q. Abdulla Oripov yozganiday, ” Mumtoz g‘azaliyotimizning oltin
eshiklari   abadiy   bekildi,   deya   karomat   qilishayotganda   yosh   avlod   orasidan
birinchilardan   bo‘lib   Erkin   Vohidov   aruzning   tabarruk   ostonasidan   pospon
yanglig‘ paydo bo‘ldi”. Ba’zi munnaqitlar ishqiy kechinmalarni kuylash, ko‘hna
she’riy   –   aruzga   murojaat   qilishni   zamondan   uzoqlashish   deb   ataydilar.   Erkin
Vohidov   ”Yoshlik   devori”   kitobining   ”Debocha”sida   shunday   qarashlar   bilan
bahsga kirishadi: 
Istadim sayr aylamoqni Men g‘azal bostonida. 
Kulmangiz, ne bor senga deb Mir Alisher yonida. 
She’riyat   dunyosi   keng,   Gulzori   ko‘p,   bostoni
ko‘p, Har ko‘ngil arzini aytur Neki bor imkonida. 
Ey munnaqid, sen g‘azalni 
Ko‘hna deb 
kamsitmagil, Sevgi 
ham Odam Atodin 
Qolgan inson qonida. 
6 Shu   tariqa   shoir   inson   qonidagi   azaliy,   tabiiy   tuyg‘u   –   sevgini   kuylagan
qadimiy   g‘azal   shaklini   himoya   qiladi.   She’rda   g‘azal   shunchaki   sheriy   shakl
ma’nosida   emas,   muhabbat,   boqiy   insoniy   tuyg‘ular   ramizi   tarizida   ham
qo‘llangan: 
Barcha shodlik senga bo‘lsin, 
Bor sitam, zorlik 
merga. Barcha 
dildorlik senga-yu, 
Barcha hushtorlik 
menga. Bu johonning 
rohatin ol, Bor azobin 
menga ber. 
Senga   bo‘sin   barcha   orom,
Barcha bedorlik menga. 
Shoirning   ona   zamin   qismati   haqida   alamli   o‘ylari   ”Sirdaryo   o‘lani”
she’rida   o‘ziga   hos   tarizda   ifodalangan.Bu   she’r   xalq   o‘lanlari   ruhi,   ohanglari
bitilgan:   bir   tomanda   ona   daryoning   go‘zal   ta’rif-tavsifi,   ikkinchi   tomonda
shoirning   daryoning   hozirgi   holati,   achchiq   qismatidan   bezovtaligi,   tashvish-
zorlari.   Shoir   nazarida   Sirdaryo   kohna   Jayhun   (Amudaryo)   bilan   birga   ona
vodiy   hayoti,   bori,   quvonchi,   alami,   zori;   yurt   uchun   ham   tomir,ham   yurak...
Shoir g‘urur bilan: Sen borsanki, keng vahada hayot bor, Demak, yurting labida
bol, nabot bor... Sen patasan, olma, anor va nursan, 
O‘zbek uchun surursan ham g‘urursan, 
O‘zni yerga tomchi-tomchi berursan 
Daryo emas, xalq timsoli erursan,
Oqib turgin, qurib qolma, onajon 
singari   misralar   yozadi.Shoirni   mana   shu   ta’rif-tavsifga   sig‘mas   azim
daryoning,   chindan   ham   xalq   timsoli   deyishga   loyiq   ona   daryoning   bugungi
7 qismati qattiq tashvishga, iztirobga soldi.”Nega bukun bemadorsan, haloksan?”
deya   uni   alamli   savolga   tutadi.”Arslon   o‘ynatuvchi”-ijtimoiy   pafosi   jihatidan
XX-asr 70-yillar o‘zbek milliy she’riyatining jiddiy yutig‘i. Faqat bugina emas,
unda qaramlik dunyosining shavqatsizligi-titikchilik, kundalik hayot tashvishlari
tirik mavjudotni, odam zotini ne ko‘ylarga solishi ramziy tarizda bugun dramasi,
keskinligi bilan ko‘rsatiladi.She’rda qaramlarni bir-birlari bilan bog‘lab qo‘ygan
ko‘zga ko‘rinmas kishanlar ildizi ochib tashlanadi.Uni o‘qib, alam iztirob bilan
qaramga   olingan   hodisa,ya’ni   to‘qaylar   podishohi   arislonni   charsillab   yonib
turgan olov halqa ichidan sakrab o‘tishga majbur qilgan, sher zotini masharaboz
qo‘liga berib, gumroh tomoshabin-olomon uchun ermak-tomoshaga aylantirgan
kuch nima digan savolga o‘zingiz javob topasiz. 
XX-asr 80-yillar  oxiri,90-yillar  boshlarida yuz bergan jamiyatimiz hayoti,
ma’naviyatidagi   o‘zgarish,   yangilanish,   odamlar   ongidagi   evrilishlar   Erkin
Vohidov she’riyatida, xususan, ”Yaxshidir achchiq haqiqat” kitobida o‘z aksini
topdi.Shoirning   bu   davr   ijodida   eng   xarakterli   xususiyat   unda   chin   ma’nodagi
ruhiy erkinlikning namoyon bo‘lishi hisoblanadi. 
Erkin Vohidov she'rlari haqida. 
O‘zbek Navoiyni o‘qimay qo‘ysa she'ri haqida. 
She'rda   o‘zbek   millati   vakillari   uchun   hazrat   Navoiyni   o‘qish   zarurati
borasida so‘z boradi. Darhaqiqat, hazrat Navoiy asarlari bizga iymon-e'tiqod, or-
nomus, vafosadoqat, hayo-yu iffat, ishq-u oshiqlikdan saboq beradi. Modomiki,
ajdodlari  ma'rifatga oshno el farzandlari ulardan bebahra ekan, bu katta kulfat.
Shu bois hazrat Navoiy hikmatlaridan ta'lim olmoq bizning burchimizdir. 
Tush she'ri haqida 
She'rda   tush   bilan   o‘ng   -   odamning   arosatdagi   mudroq,   lanj   holati   ustida
gap boradi: lirik qahramon takror-takror tush ko‘radi, tushida mudrab yurgan el
ichida   yuradi,   ular   bilan   o‘zi   ham   mudrab   asta   qadam   sudraydi.   Darhaqiqat,
inson bolasi uchun bu og‘ir ruhiy qiynoq. Koshkiydi, bu shunchaki tush, birgina
odamning   arosatdagi   ruhiy   qiynoqlari   bo‘lsa!   Aslida   bu   butun   xalq   boshiga
8 tushgan   kulfat!   Bu   mustabid   tuzum   sharoitida   g‘aflat   bosgan   bandalar   orasida
bo‘lgan   shaxsning   musibati,   fojiasi.   Shoir   yaratganga   iltijo   qilib,   bunday
mudhish kechaning-og‘ir qiynoqning oxiri tezroq kelishini iltijo qiladi. 
Firoq she'ri haqida. 
Firoq   mavzusida   bitilgan   bu   she'rda   shoir   dastlab   uch   holat   haqida   fikr
yuritadi: sevishganlarning bir-biridan judoligi, yorning tashlab ketishi, javobsiz
muhabbat.   Bularning   hech   biri   chinakam   firoq   emas   -,   deydi   shoir,   -   zero,   bu
dardlarning   barchasiga   davo   bor.   Ammo   chinakam   firoq   -   bu   kim   bilandir
hayotingni bog‘lab, bir umr birga yashasang-u, biroq qalban yaqin bo‘lmasang...
Bu   dardga   davo   yo‘q.   Negaki   chinakam   olislik   jismlarning   emas,   qalblarning
bir-biridan olisligidir... 
O‘zbekiston   xalq   shoiri   Erkin   Vohidov   hozirgi   o‘zbek   she’riyating
zabardast  vakillaridan  biridir.  Uning  sharq  mumtoz  adabiyoti  an’analari  izidan
borib,   zamondoshlari   ma’naviy   dunyosini   ochib   beruvchi   g‘azallari,   zo‘r
insoniylik   ruhi   bilan   yo‘g‘rilgan   talay   she’rlari,   urush   fojialari   haqida   bahs
etuvchi   ”Nido”,   hayot   jumboqlari,   inson   qismati   xususidagi   falsafiy
mushohadalari   bilan   yo‘g‘rilgan   ”Ruhlar   isyoni”   ,   ”Istambul   fojiasi”   asarlari,
tomoshabinlarni   xushnud   etgan   ”Oltin   devori”   komediyasi,   shuningdek,
I.Gyote,   S.Yesenin,   A.Blok,   M.Svetlov,Tvardovskiy,   R.Xamzatovdan   qilgan
tarjimalari,   ayniqsa,”Eron   taronalari”   bilan   ”Faust”   tajribasi   adabiyotimizda,
ma’naviy hayotimizda ulkan voqea bo‘ldi. 
”Men   ijodiy   mehnatni   faol   jamoat   ishlari   bilan   qo‘shib   olib   borishdek
sharafli   vazifa   yukini   doimo   yelkamda   his   qilaman.   Odamlarga   faqat   she’ring
emas, o‘zing kerakligini sezish-bu katta baxt. Shuning ham jamoat mehnatidan
hech  qachon  o‘zimi   ob  qochgan  emasman.Qaynoq  xayot  ichida   yashab  ,ishlab
o‘rganganman”,- deb yozadi shoir.  
Doston   shakliy   jihatdan     Muqaddima,   Abadiyat   haqida   rivoyat,   5   fasl   va
Nihoyadan   iborat.   5   faslning   har   biri   o`z   ichida   turli   hikoyat   va   rivoyatlarga
bo`linadi. 
9 Birinchi faslda - “Shoir qalbi”, “Isyon qo`shig`i”, “Fidoiylik to`g`risida
rivoyat”; 
Ikkinchi faslda – “G`alayon”, “Jaholat to`g`risida rivoyat”; 
Uchinchi faslda – “Tutqunlikda”, “Shoh Jahon va Avrangzeb haqida
rivoyat”; 
To`rtinchi faslda – “Sharpalar”, “Oliy ruhlar to`g`risida naql”; 
Beshinchi   faslda   –   “Ozodlik”,   “Zohidlar   va   oriflar   haqida   rivoyat”singari
bo`limlar joy olgan.   Dostonning “Nihoya” qismi boshlanmasidan    “Dehli, 20-
mart, 
1979-yil” so`zlari joy olgan. Bu bizga dostonning yakunlangan sanasidan darak
beradi. 
Doston qismlarini mazmun jihatdan tahlil etsak quyidagi xulosalarga kelish
mumkin:   uning   ilk   “Muqaddima”   qismida   shoir   insonlar   fe`l-atvori,   hayot
tarzidagi  burulishlar haqida bayon etar  ekan, har bir yo`lning kirish va chiqish
yo`lagi   bo`ladi.   Xatto,   hayotdagi   qiyinchiliklardan   ham   qochib   qutulish
mumkin, biroq, shunday tuyg`u borki, unga imkon yo`q. Shoir uni quyidagicha
ta`riflaydi: 
Bu – 
Shoirning dilin ezgan 
Istibdodning dardidir. 
Yurakdan
qon bo`lib
sizgan 
Iste`dodning dardidir. 
To`lg`og`ida bu alamning 
Tanho ingroq –
xonish bor.
Abadiyat 
10 Jahannamning 
Otashida yonish bor. 
Dostonning   keying   qismi   “Abadiyat   haqida   rivoyat”   da   cho`lda   falokatga
duch   kelgan   karvon   va   undan   birgina   omon   qolgan   yo`lovchi   tasviri   orqali
insoniyat   hayotining   mazmuni   yoritiladi.   Yo`lovchi   sabri   orqali   buloqdagi
suvdan   ichmadi   va   umrbod   hayotni   tanlamadi.   Yo`lida   davom   etar   ekan   bu
buloqdan   ming   yillar   avval   suv   ichgan   insonga   duch   keldi.   Uning   so`zlarini
tinglagach ko`zasiga to`ldirib olgan suvni qumga to`kib yubordi. U suvdan unib
chiqqan   nihol     katta   chinor   daraxtiga   ayalandi.   Shundan   chinor   daraxti   uzoq
yillar   umr   ko`radi.   Shoir   bu   qismda   inson   qanchalik   umr   ko`rmasin   uni
mazmunli o`tkizishga chorlaydi. 
Kel, ey ko`nglim, 
Bizning hayot 
Emas ekan 
Jovidon, 
Bu dunyoda 
Izla nashot, 
Yasha faqat 
Shodumon, 
Bu hayotning 
Yarmi rohat, 
Yarmi ga`mdir, 
Shukr qil. 
Umring uzun bo`lsa – 
Raxmat, 
Agar   kamdir,
Shukr qil. 
11 Adib   dostonning   «Shoir   qalbi»   bo`limida   «iste`dodiing   tabiati   isyondir»
deb   ta`kidlaydi.   “Fidoiylik   to`g`risida   rivoyat”   da   buyuk   Hind   elining   odati
sanalgan   “oilada   er   vafot   etsa   ayolni   ham   qo`shib   yondirish”   misolida   yer
yuzidagi nohaqlik va zo`rlikka ko`nmagan insonlar jasorati bayon etiladi. Shoir
rivoyat so`ngida insonlarni haq uchun kurashga chorlaydi va  u yo`lda o`limdan
qo`rqmaslikni ta`kidlaydi. 
Bu dunyoda 
Nohaqlikka 
Ko`nmaganlar bor bo`lsin, 
Zo`rlik ko`rsang, 
Qilma toqat, 
Har boshda bir o`lim bor, 
Fidoiylar   umri   faqat   Bu   dunyoda   Poyidor!
Ikkinchi   faslning   “G`alayon”   qismi   boshlanar   ekan   shoir   unga   “Kalkutta,
1926yil”   so`zlarini   muhr   qiladi.   Unda   Kalkuttada   sodir   etilgan   hind   va
musulmon   dini   vakillari   orasidagi   jang   tasviri   bayon   etilgan.   Unda   ikki   din
orasiga   garchi   bosqinchiar   nifoq   slogan   bo`lsa-da,   unga   aybdor   deyar   Nazrul
deb topildi. Nazrulning birgina aybi xalqqa haqiqatni ochiq aytgani, odamlarni
xunrezlikdan qaytarmoqchi bo`lgani bo`ldi. 
Uni xibsga mahkum etdilar.  
Ajab! 
Soqchi
– Bir
yon
hindu 
Bir yon esa
Musulmon. 
Uni turtar 
12 musulmon ham, 
Siltaydi hind havoldor… 
Ikki   din   vakillarini   inoqlikka   chorlagan   Nazrul   oxir   –   oqibat   ikki   din
vakillarining ham nafratiga duchor bo`ldi. 
 «Jaholat to`g`risidagi rivoyat» da esa donishmand ulug` hakimning jaholat
hukm surgan zamonda olomon tomonidan sazoyi etilishi va gulxanda 
kuydirilishini tasvirlaydi. 
“Shoh   Jahon   va   Avrangzeb   haqida   rivoyat”da   bosh   g`oya   “Alqasosu
minalhaq”   ya`ni,   bu   hayotda   hech   bir   ish   javobsiz   va   yo   jazosiz   qolmasligi
bayon   etiladi.   Shoh   Jahon   yuragi   qanchalik   saodatga   va   muhabbatga   to`la
bo`lmasin   uning   yoshligida   toju   taxt   uchun   qilgan   isyoni   vaqtlar   o`tib   o`z
farzandidan   qaytgani   tasviri   hikoya   qilinadi.   Davr   yo   jamiyatning   qay   holatda
bo`lishidan qat`iy nazar inson o`z harakatlarini odilona baholay olishi va undan
keladigan   javobga   tayyor   turmog`i   lozim.   Buyuk   Boburiylar   sulolasida   ham
boylikka ruju qo`yish illatining mavjudligi ko`ngilni xira qiladi. Bu yo`lda xatto
jigarlar,   ota   va   bolalar   orasidagi   bir-biriga   qilich   ko`tarishgacha   borishlik   bari
nafs   yo`lidagi   harakatlar   nishonasidir.   Biroq,   dunyoda   muhabbat   shunday
tuyg`u-ki,   unga   hech   bir   johil   ham   salbiy   ta`sir   o`tkaza   olmaydi.   Buni   biz
mazkur   rivoyatdagi   Tojmahalning   qurilishi   va   uni   hozirgi   davrgacha   yetib
kelishligidan ham bilishimiz mumkin. 
Dostonning   “Nihoya”sida   shoirning   aftobus   ichida   turib   xalq   g`alayoniga
guvoh   bo`lganining   tasvirini   ko`rishimiz   mumkin.   Unda   nochor   Hindiston
ko`plab shaharlaridan kelgan och insonlar bosh ko`targan. Shoir dunyoda suv va
olov   balosini   eng   daxshatli   deb   hisoblaydi.   Biroq,   ularning   ham   qandaydir
yechimi bor. Ammo och va nochor xalq bosh ko`tarsa uning yechimi qayerda?
Doston boshdan oyoq Nazrul Islom xotirasiga bag`ishlangan ekan, shoir Nazrul
yurtidagi   nohaqliklarga   jimgina   kuzatuvchi   bo`lishni   istamaydi.   Dunyoda
nohaqlik   qurboni   bo`lgan   ko`plab   insonlarni   yodga   oladi.   Jamiyatda   sodir
13 bo`layotgan   nohaqlik   va   zulmning   jabrlanuvchisi   oddiy   xalq   kishisi
bo`layotganini qayta-qayta ta`kidlaydi.  
 
1.2  “Ruhlar isyoni” dostonining badiiyati
Sir   emaski,   adabiyot   kishi   ruhiyatini   poklovchi,   uni   qalban   matonatga
undovchi   quroldir.   Nafaqat   she’rlar,   balki   dostonlar   ham   insonning   qalbini,
iymonini mustahkamlovchi bir kuch misol. Erkin Vohidov ijodida ana shunday
tuyg‘ular o‘zining ustuvorligini  hozirga qadar qo‘ldan bermay kelmoqda. Buni
biz ijodkorning “Nido”, “Orzu chashmasi”, “Ruhlar isyoni”, “Quyosh maskani”,
“Palatkada yozilgan doston” kabi adabiy asarlarda misolida yaqqol ko‘rishimiz
mumkin. Doston o zining isyonkor she rlari bilan butun Hindistonni erk uchun,ʻ ʼ
ozodlik uchun  kurashga  ruhlantirgan  otashin  bengal  shoirining  orzu-armonlari,
jasorati,   fojiaviy   qismati   haqida.   „Ruhlar   isyoni“garchi   Nazrul   Islom   haqida
bo lsa-da,   unda   men   shoir   hayoti   bahonasida   o zimning   umuman   shoirlik,	
ʻ ʻ
insonlik,   fidoyilik,   erkka   tashna   ijod   ahlining   zamonasi,   xalqi   bilan   murakkab
munosabati,   qolaversa,   inson   hayotining   ma nosi,   hayotning   ham   shafqatsiz,	
ʼ
ham   adolatli   haqiqati   haqidagi   o y-mulohazalarimni   kitobxon   bilan   baham	
ʻ
ko rishga intildim.	
ʻ [2]
             
Bu   dostonlarning   ahamiyatliligi   shundaki,   ularda   o‘z   zamonasi   va   uning
ijtimoiy   holati   haqqoniy,   hech   qanday   bo‘rttirilish   va   ko‘zbuyamachiliklardan
yuqori   mohirona   qalamga   olingan.   Albatta   bu   dostonning   o‘qishliligini   va
kitobxonning   ilmiy   salohiyatini   shakllantirishga   turtki   bermay   qo‘ymaydi.
Bulardan “Ruhlar isyoni” dostonini bugungi kun renesansi bilan taqqoslaydigan
bo‘lsak,   ushbu  doston   xalqlar   va  dinlar  orasidagi   o‘zaro  kurash,  adovat   hissini
haqqoniy   tarixiy   tushuncha   va   faktlar   bilan   izohlab,   o‘tmish   kezlarini   ayni
haqiqatini o‘zida aks ettirgan mukammal asar hisoblanadi. 3
  
3  G ulomova, Nazira
ʻ . Ona tili va adabiyot . Toshkent- 2014.  
 
14 Ushbu   dostonda   Islom   hamda   Budda   diniga   sig‘inuvchi   kishilarning
qaramaqarshi   his-tuyg‘ularini   ifodalab   berganligini   ko‘rishimiz   mumkin.
Dostonning  markazida  turuvchi   asosiy   personaj-   Nazrul   Islom   bo‘lib,  u  asarda
pok, hamda insoniy mehr-muruvvat hislariga to‘la, ammo zamonasining achchiq
va shafqatsiz qarashlari natijasida jaholatning ummoniga g‘arq qilingan ijodkor,
inson   sifatida   talqin   qilinib,   xarakat   qirralari   to‘laqonli   ochib,   bayon   qilingan.
Nazrul   Islomning   murakkab   hayot   ziddiyatlari   ishonarli   tarzda   aks   ettirilib,
o‘ziga kitonxon fikr-u hayolini jamuljam etadi.  Shoir 75 yil umr ko‘rgan bo‘lib,
u 35 yoshida aql-hushidan ayrilgan obrazdir. 
Asar - muqaddima, 5 fasl, hamda nihoyatdan iborat hisoblanadi.  
Ibrohim   G ofurovʻ   doston   haqida   „Menga   u   ko p   jihatlardan   bugungi	ʻ
o zbek   she riy   tafakkurining   –   lirik   tafakkurining   cho qqisi   bo lib   ko rinadi“,	
ʻ ʼ ʻ ʻ ʻ
deb yozgan 2
. Dostonga epigraf sifatida esa ijodkor” Tug‘ilgansan ozod, mudom
ozod bo‘lib qol” jumlasini keltirib o‘tganligi asardagi asosiy personaj xarakteri
uyg‘unligi   asosida   bayon   etib   o‘tilgan.   Dostonda   shoir   qalbini   ezgan   tuyg‘u-
“ibtidoning   dardidir”   deb   aytib   o‘tilgan   va   aynan   shu   jumlalar   orqali   ham
Nazrul   Islomni   xalq   hayoti,   uning   turmush   tarziga   nisbatan   befarq
bo‘lmaganligini   ko‘rishimiz   mumkin.   Koinotda   isyonkorlik   ruhi   hukmronligi,
agar   Nazrul   Islom   VII   asr   avval   tug‘ilganida   Xusrav   Dehlaviy   kabi   dostonlar
bitishini,   yarim   ming   yil   avval   tavallud   bo‘lganida   esa,   xuddi   Bobur   kabi
otashin   g‘azallar,   ruboiylar   bita   olishini   achchiq   alamlar   bilan   bayon   etgan.
Garchi   asarning   bosh   qahramoni   Nazrul   Islom   bo‘lsada,   bu   qahramon   orqali
adib   o‘zing   qarashlarini   o‘z   obraziga   ko‘zgu   misol   tutib,unga   fikrlari,   his-
tuyg‘ularini singdirib o‘tadi.  
Doston   haqida   adib   o‘z   qarashlarini   bildirar   ekan:”   Nazrul   Islom   o‘z
e’tiqodi yo‘lida yosh jonini ayamqadi. She’ri bilan, so‘zi bilan’ o‘zi nashr etgan
jaridasi bilan hurriyat yo‘lida kurashdi. Lekin tinimsiz tazyiqlar, hibs qiynoqlar
15 o‘z   ishini   qildi.   Shoir   o‘ttiz   beshga   yetganda,   ayni   ijoddan   qaynaganda   es-
hushidan ayrildi.   
Xalq   o‘z   shoirini   so‘nggi   damgacha   e’zozladi.   Uning   nuroniy,   sokin,
behush va beruh vujudini tavof qildi.  
  “Ruhlar   isyoni”   Nazrul   Islomning   ana   shu   fojiali   qismati   haqida.
Umuman,   shoirlik,   insoniylik,   fidoiylik,   erkka   tashnaligi   haqida”   deb   yozadi
adibning o‘zi asar dastavvalida. 4
     
Asar   dastlab   “Muqaddima”   qismi   bilan   boshlangan   bo‘lib,   unda   ijodkor
asar haqidagi dastlabki umumiy xulosalarini bildirar ekan, dunyoning quvonch-
g‘ami   bisyorligi,   dard-g‘amlari   undanda   ziyoda   ekanligi,   dildosh   inson   o‘z
kulfatini   yaqin   insoniga   barilla   to‘ka   olishini,   ammo   yolg‘iz   bo‘lgan   kishi   o‘z
g‘amini aritmoqqa kishi yo‘qligi haqida arz qiladi.  
Asarning   keying   qismi   “Abadiyat   haqida   rivoyat”   bobida   esa,   adib   o‘z
fikrlarini   “roviy”   so‘zi   asosida   shakllantirib,   allaqaysi   bir   zamonda   bir   karvon
falokatga   uchraganini,   poyoni   yoq   sahroda   bu   karvon   ichidagi   odamlardan
faqatgina   bir   inson   tirik   qolganligini   va   u   chanqoqdan   qiynalib   qumli   sahro
orasida   yurganida   uning   oldidan   bir   chashma   chiqadi   va   bu   chashma   sehrli
bo‘lib,   undan   suv   ichgan   jamiyki   jonli   mavjudot-u   o‘t-   giyohlar   ham   abadiy
hayot   kechirishga   mahkum   ekanligi   ta’riflangan.   Yo‘lovchi   ham   tashnaligi
uchun bu suvdan totmoqchi bo‘lgan on buloq tilga kiradi va unga o‘zining sehrli
qudrati   haqida   bayot   etadi.   Ayni   shu   choq   personajning   qarshisida   qumda
yotgan   bosh   ko‘rinib,   u   ham   bu   suvdan   ming   yil   avval   ichib,   hozirgacha
tirikligi,   bu   hayotda   yashashidan   hecg   qanday   ma’no-   mazmun   va   na   biron
suhbatdosh-tengdosh   u   bilan   qolmaganligidan   shikoyat   aytib,   kajraftordan
shikoyat  qiladi. Yo‘lovchi esa bu holatni ko‘rib chashma suvidan qonmay, o‘z
yo‘lida davom etaveradi.  
Bu rivoyatning keltirilishidan asosiy sabab esa, odamzot bu hayotga kelgan
onda   har   kuniga   shukr   qilmog‘i,   faqat   bugunini   yoki   o‘tmishi   haqida   emas,
4  E.Vohidov “Sharqiy qirg’oq” Toshkent 1981-yil  124 bet.   
16 kelajak umri uchun ham harakatda bo‘lmog‘I va o‘ziga berilgan umrdan qanoat
hosil qilib yashamog‘I lozimligini ta’kidlab o‘tadi. Baxt tushunchasi  ham ayan
mana   shu   yashayotgan   umrning   mazmunliligi   bilan   bog‘liqligini   aytib   o‘tadi.
Darhaqiqat,   Naqshbandiy   aytganidek:   “   Odamlar   aytadi:   Falonchi   odam   baxtli
yashaydi.   Aslida   esa   o‘z   qismatiga   rozi   bo‘lgan   kishigina   haqiqiy   baxtlidir”
Zero,   adib   odamzotning   mangu   hayotga   havas   qilmasligi   tushunchasini   o‘z
qahramoni   va   u   boshidan   o‘tkazgan   sujet   bilan   gavdalantirib   tasvirlashi
kitobxon ongida bu qarashlarning shakllanishiga turtki berib o‘tadi.  
Asar   davom   etar,   shoir   navbatdagi   bo‘limiga   “Shoir   qalbi”   deya   nom
beradi.   Ushu   sarlavha   ostida   E.Vohidov   Nazrul   Islom   hayotini   avval   boshidan
yoritib boradi:           Nazrul Islom  
          Bu dunyoga 
          Shoir bo‘lib tug‘ildi.  
          Ilhom otli pok ziyoga  
Go‘dak qalbi yo‘g‘irildi- deya Nazrul Islomning hayot yo‘li haqida hikoya
qiladi. 
Hind   bilan   musulmon   orasidagi   nizolardan   o‘z   qahramoning   qalbi
o‘rtaganligini   hikoya   qilar   ekan,   u   bu   asari   orqali   tarixga   ham   o‘z   nigohini
tashlab   o‘tadi.   Zero,   bu   davrda   hind   hamda   musulmon   nizolari   alanga
olganligini   hamda   bu   jarayonda   bevosida   ushbu   davrdagi   hind   diyorini
mustamlakaga aylantirgan inglizlarning qo‘li borligi tarixan ma’lum tushuncha.
Ijodkor mana shu tarixiy jarayonni shunday o‘z xolicha emas, balki jamiyatdagi
kishilar   taqdiriga   bog‘lab,   unda   tarixiy   haqiqatni   yo‘qotmagan   holda,   badiiy
tasvirlab berganligi dostonnavisning yuksak badiiy mahoratining namunsi deya
barilla ayta olamiz. Zotan, “Adabiyot hayot ko‘zgusi, lekin uning ayan qog‘ozga
tushirilgan nusxasi emas”. 
Asarning eng kulminatsion nuqtasi esa “Jaholat to‘g‘risida rivoyat” bobida
jamlangan bo‘lib, unda jaholatli zamonda begunoh qurbon bo‘lgan doniishmand
17 tabib   haqida   so‘z   boradi.   Bu   donishmand   kun   bo‘yi   giyoh   to‘plab,   odamlarga
shifo   ulashishi   va   bundan   odamlar   ham   hayrat   bilan   uni   dohiy   darajasiga
ko‘tarib,   ihlos   quyishganligi   yoritilgan.   Tabib   tibbiyotga   bora-bora   chuqur
bog‘lanib,   hatto   bir   kuni   jamiyat   uchunhali   notanish   bo‘lgan   so‘qirlik   dardiga
shifo   ulashadi   va   Nishtar   bilan   ko‘rning   ko‘zlariga   shifo   bag‘ishlaydi.   Ammo
qora xalq buni Xudo ishiga isyon deya, tabibni sazoyi qiladilar va uni gulxanda
yoqishga   ahd   qilishadi.   Kimlardir   savob   uchun   xasxashak,   kimlardir   o‘tin
tashlaydi. Hattoki, davo topgan bemorning o‘zi ham poxol ko‘tarib, uning poyi
sari   tashlaydi.   Bemor   uning   bu   ishidan   afsusdaligi   hamda   unga   nuridiyda
bag‘ishlagani uchun unga bo‘lgan nafratini ro‘yi-rost bayon qiladi. Donishmand
uning   bu   so‘zlarini   eshitib   undan   odam   shifo   topib,   olam   shifo
topolmaganligidan   achchiq   faryod   ila   o‘kinadi   va   shoir   gulxanda   kul   qilinadi.
Lekin, u yongan chog‘da xalq ko‘zidan yosh tomib, ayblarini tushunadi va yilla
o‘tib donishmandning nurli haykalini o‘rnatadilar.  
“Tutqunlik”da qismida esa, Nazrul Islomning qamoqxona ichidagi achchiq
hayoti ila davom etadi. Bunda shoir Rudakiyning adolatni ta’ma qilib ko‘zlariga
mil tortilganligi, Firdavsiyning olamga Zolni tanitib, o‘zi tahqirga qolganligi-yu
Boburning yoshlik chog‘idan unga shohlik martabasi berilib, unga qilingan fisq-
u fasod qilinganlinini ko‘z oldiga keltiradi va Nazeul Islomning hayotdan zada
bo‘ganligi, hamda uning ruhini sharpalar olib ketib, qamoq ichida kishanlangan
yo‘lg‘iz jismi qolganligi uni olomon ruhsiz tanini halos qila olganligi bilan asar
tugallanadi.   Bu   qismga   monand   qilib   aynan   Bobuqning   “Tole   yo‘qki   jonimga
balolig‘   bo‘Ldi   g‘azali   keltirib   o‘tilganligi   Bobur   hayoti   haqida   qisqacha
material vazifasini o‘taydi.  
Asar   haqida   shuni   aytish   mumkinki,   doston   o‘zida   shoirlikning   asl
ma’vosini,   uning   tub   negizini,   aynan   shoirlik-   fidoiylik   ekanligini   ta’riflaydi.
Shavkat   Rahmon   aytganidek:   “Shoirlik-jasorat   so‘zining   tarjimasidir”   va   ayni
bu   jasorat   tushunchasi   Nazrul   Islom   ruhiyatida   hukmronligi   asar   davomida
yaqqol namoyon bo‘ladi. Bu asarda aynan Nazrul Islom hayotini yoritish emas,
18 bashariyatning   uy-xayollariga,   yashash   tarziga   ko‘zgu   tutish   hisoblanadi.   Bu
doston orqali  adib o‘zining tushunchalarini  barilla-  hech kim  va hech  vaqodan
qo‘rqmay hayqiriq bilan kuylay olgan. Erkin vohidov ana shunday metin jasorat
egasi edi.  
Har   bir   inson   bu   hayotda   yashar   ekan,   olam   gulbog`iga   yo   bir   yengil
epkindek, yoki tanga hajmidagi 
soyacha bo`lsa ham, ta’sir ko`rsatadi. Azal hukmi tuhfa qilgan soatlarning
qaysidir   daqiqasi   bilan   o`z   umrini   jovidonlikka   iladi.   Bu   borada   ijod   ahlining
imkoniyati   mo`lroq:   Tangrining   nazri   bo`lgan   iste’dodi   bilan   minglab
ko`ngillarni yillab, asrlar osha xushnud qila oladi.  
“Qancha   qog`ozlarning   boshiga   yetdim,   Va   lekin   Lermontov   chiqmadi
mendan” satrlari bilan o`z ijodiga kamtarona baho bergan o`zbek she’riyatining
“yuragi” Erkin Vohidov she’riyat  ixlosmandlari  qalbida tom ma’noda shunday
o`chmas iz qoldirdi. Garchand nazm shinavandalari bir qadar kamayib, Ovro`pa
futbol   muxlislari   sezilarli   ko`paygan   bo`lsa-da,   shoirning   yangi   mahsullaridan
mosuvo,   biroq   bor   ijodini   tashnalik   bilan   yod   oluvchi   mushtariylar   ko`plab
topiladi.   Ijodkorning   nafaqat   yurtimizda,   balki   xorijda   ham   sevib   o`qiladigan,
jajji   bolalarning   ham   beg`ubor   xotirasiga   muhrlanib,   chuchuk   tillari   bilan
aytadigan eng mashhur asari, shubhasiz, “Ruhlar isyoni” dostonidir. Ushbu asar
XX   asr   o`zbek   dostonchiligining   “eng   vazmin   toshi”,   eng   yoniq   porlagan
yulduzi, faxr-u sharafidir.  
Shoirman degan kishi o`z davrining tepib turgan yuragi bo`lishi shart ekan.
Erkin Vohidov ham mustaqillikkacha bo`lgan g`alayonli o`n yilliklar kayfiyatini
eng   yorqin   va   to`la   ifoda   qilgan   ijodkor   edi.   Mazkur   davrda   sotsializm
parchalanib, kapitalizm kirib kela boshlagan, natijada inson va uni o`rab turgan
muhit kayfiyati o`zgargan, shu jihatdan, ko`ngil she’riyati ijtimoiy buyurtmalar
bilan   “dunyoga   kelgan”     g`oyaparast   poeziyadan   bir   qadar   charchagan   adabiy
tanglik hukmron edi. XX asrning 1-yarmida yashab o`tgan olovqalb hind shoiri
19 Nazrul   Islomga   bag`ishlangan   mazkur   doston   bu   tanglikni   to`s-to`s   qilib
yubordi.  
Dostonda hind xalqini oqsuyak ingliz istibdodidan omon bo`lishin istagan,
o`z   xalqini   ham   shu   istak   ro`yobi   uchun   uyg`oqlikka   chorlagan,   so`ngra   shu
chorlovga   to`lov   sifatida   o`z   erkidan   mosuvo   qilingan   Nazrul   Islomning
tutqunlikdagi   achchiq   qismati,   qismatidan-da   achchiq   o`y-xayollari     birma-bir
hikoya qilina turib, muallif ora-sira o`quvchi diqqatini insoniyat tarixidagi turfa
xil rivoyatlarga qaratadi. Har bir belgi, har bir harfda adabiy niyati uchun xizmat
qilishini   hisobga   olsak,   bu   rivoyatlar   maqsadsiz   qo`llanilmaganini   anglaymiz.
Dostonning   bosh   g`oyasi   ham   Nazrul   Islomning   ayanchli   qismatini   yoritish
emas,   bashariyatning   diqqatini   ikki   toifaga   qaratish:   oq   va   qora,   yorug`lik   va
zulmat,   ma’rifat   va   jaholat,   istibdod   va   ozodlik…shu   bilan   birga,   muallif
o`quvchi   nigohini   strelka   harakati   bo`ylab   turfa   voqealar,   taqdirlar,   tasvirlarga
qaratar   ekan,   ularga   ozodlikning   eng   ulug`   ne’mat   ekanligini,   uni   asrash,
yaltiroq   yovlarga   boy   berib   qo`ymaslik   zarurligini,   ozod   bo`lib   tug`ildingmi,
ozod bo`lib qolish lozimligini uqtiradi.  
    Dostonda   turfa   masalalar   yoritilgan:   abadiyat,   shoir   qalbi,   isyon,
fidoyilik,   tutqunlik,   istibdod,   ozodlik,   shoh   ota   va   shoh   o`g`il,   zohidlik   va
oriflik,   oliy   ruhlar   kabi   rang-barang   mavzular   alohida   fasllarda   tekshirib
chiqiladi,. Garchi bu mavzular davr, g`oya, qismat nuqtayi nazaridan bir-biridan
uzoq   bo`lsa-da,   muallif   o`z   tafakkur   yo`sini   bilan   barchasini   bir   nuqtada
tutashtiradi: istibdodga toqat qilmagan, ozodlikni 
hamma   narsadan   ustun   qo`ygan   isyonkor   qalb   tasavvur   oynamizda
gavdalanadi. Bu qalb  
Umring uzun bo`lsa – rahmat, Agar kamdir, shukr qil, 
deya   abadiyat   suvini   tuproqqa   to`kadi,   foniy   umrni   tanlab   o`zi   anglagan,
o`zini-da   anglagan   insonlar   erki   uchun   mardonavor   kurashga   chog`lanadi.
Kurashda   esa   raqib   tomonning   mavjudligi   muqarrar   va     zarur.   Tasavvuriy
qahramonimiz   ham   „oq   o`rgimchakdek“   o`z   millatining   qonini   so`rayotgan
20 yovlarga qarshi isyon qo`shig`ini kuylab, fidoyilik rivoyatiga qahramon bo`ladi.
Ozodlik uchun kurash, qaramlikka qarshi turish hamisha tutqunlik qismati bilan
qo`l  ushlashib  yuradi.  Bu  qora  hamroh  olovqalbning  ongi   va  ruhini  ezsa-da,  u
o`z   ravishini   o`zgartirmaydi.   Shohjahon   va   Avrangzeb,   Oliy   ruhlardan   madad
oladi,   pokiza   va   ozod   ruhi   tor   zindon   to`siqlarini   pisand   etmasdan   ko`klarga
ko`tariladi. Shu o`rinda uni zindonband etganlar yovlar emas, jaholat botqog`iga
botgan   olomon   ekanligini   va   shuning   barobarida   dostonning   asl   mag`zi   shu
rivoyatda   mujassamlashganini   anglab   yetasiz..   Odamzodning   tavri   shunday:
o`zidagi   ne’matlar   qadrini   ularni   boy   bergach   tushunib   yetadi…borlig`ini
to`ldirib   turgan   go`zalliklarni   oyoq   uchida   ko`rsatib,   toptaydi-yu,   yo`qotgach,
bez   yoshlarini   selob   qilib,   ayyuhannos   soladi.   Lekin   nadomatdan   kim   naf
topibdi:   xasta   taniga   shifo   bergan   donishmand   hakimni   o`tda   kuydirib,   so`ng
o`zi   ham   pushaymonlik  olovida   kuygan   johil   olomonning  ahvoli   o`quvchining
qahrli istehzosiga bois bo`ladi. Biroq ne bo`lganda ham,  o`sha johil olomon o`z
qilmishini tezda anglab yetadi va bu, fikrimizcha, rivoyatlardagina uchraydigan
holat. Ayovsiz haqiqat  shuki, biz qilmishimizdan so`ng ham, ma’rifatni anglab
yetmaymiz,   ongsizlarcha   o`z   ixtiyorimiz   bilan   boy   bergan   imkoniyatlarimizga
e’tibor   bermay   masaldagi   kabi   do`ppisini   suvga   tushirib   yuborib,     „ha,   mayli,
o`zi   boshimga   tor   kelib   qolgandi“,   qabilida   ko`nglimizni   ovutamiz.   Boshqa
choradan   foyda   bormi,   dersiz,   qadrli   o`quvchi?   Haqsiz.   Ammo   sodda
fikrimizcha,   o`z   johilligini   anglab   yetish   mavjud   holatni   o`zgartirmasa   ham,
galdagi harakatlarimizga qizil chiroq vazifasini o`taydi.  
Shu   jihatdan   ham,   ushbu   doston   tariximizga   tutilgan   oyna,   deyishga
asosimiz bor. Zero, Ha, zulm bor, haqsizlik bor, Bu barchaga ayondir. 
Lekin buni zinhor-zinhor 
Aytib bo`lmas zamondir, 
satrlaridagi   qo`shtirnoq   mutlaqo   shartli   bo`lib,   o`tgan   asrda   xalqimizning
zabun kechmishini anglatib 
turibdi.  
21 Yetmish   sahifaga   ham   yetmaydigan   bu   qisqagina   sermazmun   yuqoridagi
maqsur   fikrlarimizdangina   iborat   emas,   albatta.   Hattoki   dostonning   har   bir
bobini     alohida   kitob   holida   tahlil   qilish   mumkin.   Chunki   unda   yolg`on   yo`q,
tasavvuringizni avrab qo`yadigan badiiy illuziyadan xoli, og`riqli tariximizning
o`zga   yurt   oynasidan   ko`rsatilgan   tasviridir.   Zotan,   Nazrul   Islomning   isyonkor
hayqirig`i   “qayinbarglar yuzini yopgan” Usmon Nosirning  
Itoat et! 
Agar sendan 
Vatan rozi emas bo`lsa, Yoril! 
Chaqmoqqa aylan sen! 
Yoril! Mayli, Tamom o`lsam! 
yoki hukmsiz haqsizlarcha otilgan Fitratning  “Yel yuzini to`sib turgan eski
bulutlarni   Yondirib   qo`y,   yirtib   tashla,   barchasin   yo`q   et.     Qilolmasang   bu
ishlarni,   Sening   uchun   xo`rlikdir   bu,   Yiqil,   yo`qol,   ket!”     kabi   fig`onlarining
aks-sadosi emasmi? 
“Ruhlar  isyoni”   shu  jihatdan  ham,  ozodlik  yo`lida  shirin  jonidan  kechgan
ajdodlarimiz haqidagi, umuman, barcha xalqlar taqdiriga dahldor umuminsoniy
dardning hazin qo`shig`idir.  
Ijod muttasil kashfiyotlar jabhasidir. Doimo harakatlanib, o‘zgarib turuvchi
ko‘hna   dunyo   jumboqlarini   yechmoq,   inson   qalbi,   xarakteri,   ruhiy   olamining
yangidan-yangi   qatlamlarni   kashf   etmoq   uchun   ijodkor   tinimsiz   izlanmog‘i
darkor.   Adabiyotimizda   ijodiy   kashfiyotlar     yaratishdan   charchamagan   va
she’rxon qalbiga doimo hayrat, zavq, go‘zallik urug‘larini sochgan hassos shoir
Erkin Vohidov ijodi o‘zining mavzu rang-barangligi, o‘ziga xos g‘oyaviy-badiiy
xususiyatlari bilan alohida ajralib turadi.  
Shu   o‘rinda   Anvar   Obidjonning   ham   e’tirofini   eslasak:   Erkin   Vohidov
ijodini  bor  ko‘lami  bilan  kuzatgan kishi  bir  narsadan hayratga tushmog‘i  tayin
—   shoir   qay   ishga,   qay   janrga   qo‘l   urmasin,   ularning   birontasiga     “Ikkinchi
darajali” degan tamg‘ani bosib bo‘lmaydi.[1.16-b]  
22 Darhaqiqat,   shoirning   dilbar   she’riyatidan   bahramand   muxlis     uning
“Nido” (1964),  “Orzu chashmasi” (1964), “Palatkada yozilgan doston” (1966),
“Ruhlar  isyoni”   (1979)     kabi   dostonlaridan  ham  ulkan  ma’naviy,  ruhiy,  badiiy
oziq oladi.  
Ushbu   maqolada   shoirning   1966-yil   Toshkent   zilzilasi   bilan   bog‘liq
voqealar   qalamga   olingan     “Palatkada   yozilgan   doston”     poemasi   haqida   fikr
yuritamiz.  
Bu   doston   haqida   XX   asr   o‘zbek   adabiyoti   tarixi   darsligida:   Toshkent
zilzilasi to‘g‘risida reportaj usulida bitilgan “Palatkada yozilgan doston” ayrim
yuzaki,   o‘tkinchi   kayfiyatlarga,   gazetachilik   ruhidagi   hozirjavoblik   bilan
aytilgan   gapso‘zlarga   qaramay   real,   hayotiy   lavhalar   borligi   jihatidan
ahamiyatlidir[2.454-b] deyilgan. 
“Yuzaki,o‘tkinchi   kayfiyatlar”,   “gazeta   ruhidagi   hozirjavoblik”   kabi
e’tirozlar   dostonning   umumiy   ruhiyatida   asar   yozilgan   davrning,   muhitning
g‘oyaviy   ko‘rinishlari   yetakchilik   qilganligi   uchun   aytilgan   bo‘lishi   mumkin.
Ammo yozuvchi doston bag‘rida real, hayotiy lavhalarni badiiyatning ta’sirchan
libosiga   o‘rab,   xalqimizning   o‘lmas   qadriyatlarini,   an’analarini   baland
pardalarda kuylay oldi. 
  Dostonda   o‘zbek   xalqining   ahillik,   bag‘rikenglik,   o‘zaro   mehr-oqibat
tuyg‘ulari   hayotiy   asoslar,   prototip   obrazlar   orqali   jonli   badiiy   manzaralarda
bo‘y ko‘rsatadi. 
Yuqoridagi   darslikdan   keltirilgan   fikrga   ko‘ra,   doston   real   voqealar
zamiriga   qurilgan,   jumladan,   o‘shlik   qizcha   Diloromning   muruvvati   ham   real
zaminga ega. Shoir uni ta’sirchan badiiy ifoda etish orqali minglab kitobxonlar
qalbida   odamiylik,   mehr-shafqat   tuyg‘usi   yosh   tanlamasligi,   aslida   ezgulik   bu
yorug‘ dunyoga har bir inson bilan teng tug‘ilishini, faqat har bir qalb o‘zining
bu bebaho ne’matini o‘zi parvarish qilib voyaga yetkazishi kerakligini aytadi. 
Odatda insonlarning asl  yuzlari  kulfatda ayon bo‘ladi. El  boshiga tushgan
tashvishli kunlarda o‘z manfaatlaridan bir qarich narini ko‘ra olmagan insonlar
23 ham   bo‘lganligi   dostonda   yaxshi   ochilgan.   Mehmonxonasining   ikki   joyidan
ganch   ko‘chganini   bahona   qilib,   raysovet   (o‘sha   paytdagi   mutasaddi
tashkilot)ga ariza yozgan bir inson misolida shoir insoniy andisha, bag‘rikenglik
e’tiqod   va   sabot   odamiylikni   ichdan   tutib   turuvchi   tayanch   ustun,   eng   kerakli
fazilat  ekanligini eslab, shunday deydi: 
“Uy omonat. Ehtiyot zarur!” 
Bunday paytda e’tiqod zarur. 
Uy omonat bo‘lsa, o‘y bo‘lsin butun. 
Sabot — g‘isht, ganch kabi zarurdir bu kun.[3.392-b]    
 
Ijodkor zilziladan keyin Toshkentni qayta tiklash jarayonidagi odamlarning
matonatli  mehnatini   frontaga  qiyoslaydi   va ikkinchi   jahon urushi   yillarini   ham
eslab o‘tadi: 
Aslini olganda, bu yer ham front, Bu yerda ham axir bormoqdadir jang. 
Toshkent   aholisiga  yordam  berish  uchun  Moskvadan   yuborilgan,  ikkinchi
jahon urushi  yillari  front janggohlarida fashistlarning “Ferdinand”, “Tigr” kabi
tanklarining   dodini   bergan   bizning   “T-34”   tankimiz   endi   o‘zining   kuchini
mehnat   janggohida   ko‘rsatishini   shoir   juda   chiroyli   talqin   etadi.     Shoir
jonlantirish   san’tidan   foydalanib,   “T-34”   ning   o‘z   kechmishini   uning   tilidan
shunday ifoda etadi: 
Ko‘p janglarni ko‘rdim, Ko‘p qonlar to‘kdim, 
Ezilib ketadi temir yuragim. 
Yo‘q bu kerak edi, men majbur edim. 
Garchi   temir   bo‘lsa-da,   urushdagi   xunrezliklardan  yuragi   ezilib  ketganini,
hozirgi   kuch-qudratini   bunyodkorlikka,   yaratuvchanlikka   sarflanayotganidan
rozi ekanligi, tank tilidan ta'sirchan ifoda etilgan. 
Erkin   Vohidovning   shoirona   nigohi   qarshisida   hayotdagi   oddiy   jo‘n
narsalar kutilmagan ma’no kasb etadi va inson hayotining mohiyatini ochishga
imkon beruvchi muhim vositalarga aylanadi.[4.85-b] 
24 Ha,   haqiqatan   ham   Erkin   Vohidov     oddiy   ko‘ringan   holatlardan   katta   bir
badiiy   umumlashmalar   qilishga   ,   she’rxon   ongini   aqlan,     qalbini   ruhan
boyitadigan topilmalar kashf qilishga qodir ijodkor.  
 
   
           II bob.   “Ruhlar isyoni” dostonida shaxs erki masalasi
2.1 Dostondagi jaholat va ma'rifat masalasi
      Avvalo,   E.Vohidov   haqida   gap   ketganda   hechbir   o‘zbek   millati   inkor   eta
olmaydigan   qo‘shiqqa   aylangan   yuzlab   lirik   she’rlari   ijtimoiy   hayotga   befarq
qaray   olmagan   vatanparvar   inson   ekanligi   isbotlab   berilgan.U     1936-yilning
28dekabrida   Farg‘ona   viloyatining   Oltiariq   tumanida   tavallud   topgan.Shoir
asarlaridan hayotga, go‘zallikka muhabbat, yovuzlikka, tubanlikka nafrat yaqqol
sezilib turadi 5
. Uning ilk dostoni “Nido” da insoniyatga og‘ir judoliklar, bitmas
jarohatlar keltiradigan urush qattiq qoralansa, keyinroq bitilgan “Ruhlar isyoni”
dostonida  xalqlar,millatlar,dinlar  o‘rtasidagi  nizolar   bashariyatga  naqadar  katta
falokatlar   olib   kelishi   teran   tasvirlangan.Bu   esa   shoir   ijodida   insonparvarlik
hamisha   bosh   mavzu   bo‘lib   kelganini   ko‘rsatadi.Vohidov   1960-yil   Toshkent
davlat universitetining   filologiya fakultetini tamomlagan. So‘ng turli nashriyot
va gazeta-jurnallarda ishlagan. “Ruhlar isyoni” dostoni xalqparvar Bengal shoiri
Nazrul   Islom   hayotiga   bag‘ishlanadi.   Nazrul   Islom   she’riyati   yigirmanchi
asrning   erkparvarlik,   insonparvarlik   g‘oyalari   bilan   to‘liq.   U   do‘stlik   va
hurriyatni   yonib   kuylaydi.   Doston   Nazrul   Islomning   fojeali   qismatini   yorqin
gavdalantiradi.   Ibrohim   G‘ofurov   doston   haqida:”Menga   u   ko‘p   jihatlardan
bugungi   o‘zbek   she’riy     tafakkurining-lirik   tafakkurining     cho‘qqisi   bo‘lib
ko‘rinadi”,-deb   yozgan.   Adib   dostonni   1978-1879-yillarda   yozgan.   Doston   ilk
5  Saloydinov, S. Q. (2021). Paxta tozalash zavodlarida energiya sarfini kamaytirishning texnik-
iqtisodiy mexanizmini yaratish. “Academic research in educational sciences”, 2(9), 886-889. 
https://doi.org/10.24412/2181-1385-2021-9886-889
25 bor   “Sharq   yulduzi”   jurnalida   chop   etilgan.   Kitob   birincha   marta   1980-yil
Toshkent   shahrida   G‘afur   G‘ulom   nomidagi   Adabiyot   va   san’at   nashriyotida
chop etilgan. Nazrul Islom  nomi butun Hindistonda isyonkorlik timsoli  bo‘ldi.
Uning   iste’dodini   Robindranath   Thakur   olqishladi,yurtining,zamonining   eng
olovli   shoiri   deb   atadi.   Asar   muqaddimasi   Nazrul   Islomning:   “Tug‘ilgansan
Ozod, mudom ozod bo‘lib qol” degan satrlari bilan boshlanadi. Shuningdek, bir
qancha   rivoyatlar,   ya’nikim   “Abadiyat”   haqida   rivoyat   keltirilgan.   Xususan
unda bir kishi ming yil avval qandaydir sehrli chashmadan suv ichgan va mangu
yashash unga shu qadar azob berganki, hatto o‘zini o‘zi qumga ko‘mishga ham
borganligi bayon qilingan. 
                “Ruhlar   isyoni”   dostonida   tarixiy   shaxslar   va   ota-o‘g‘il   munosabatlari,
Shohi Jahon  va  Avrangzeb  obrazlari  orqali   tasvirlanadi.   Bunda
Avrangzeb   o‘z   otasi   ya’ni   Shohi   Jahonga   qarshi   chiqadi   va   buni   otasiga:
“Haqdan qasos Ayo Xarram! 
Sen   ham   mendek   bo‘lgansan   O‘z   otangga   qarshi   sen   ham   Bir   vaqt   isyon
qilgansan. 
Yurishmadi  
Lek omading 
Kelolmay taxt yoniga, 
Qo‘llaringni bo‘yolmading Buzrukvoring qoniga” -deya izohlaydi. 
Nazrul Islom bir lahza bo‘lsada, ozodlik nash’asini surolmadi. Xalq o‘z shoirini
to so‘nggi damgacha e’zozladi. Uning nuroniy, sokin, behush va beruh vujudiga
tavof qildi. “Ruhlar isyoni” asari adabiyotimizning ajoyib xazinalaridan biridir.
Adib   asarda   ikki   qondosh   millatning   bir-biriga   qarshi   dushman   qilgan
ig‘vogarlarini   emas   o‘z   shoirini   ya’nikim   o‘z   millatining   buyuk   bir   dahosini,
porloq yulduzini azob-uqubatlarga giriftor qilganliklarini yozadi. 
26                    Biz asardan  Nazrul  Islom  siymosida  millatparvar, erkparvar, o‘z yurti
uchun   jonini   bergan   shaxs   timsolida   ko‘ramiz.   Jumladan,   dunyoning   ko‘plab
mamlakatlarida   millatchilik   atalmish   illatning   mavjud   ekanligi,   inson   hayotiga
naqadar   katta   tahdid   solayotgani   va   albatta,   bag‘rikeng   o‘zbegimning   har   bir
millat   va   elatga   nisbatan   do‘stona   kayfiyatidan   kelib   chiqib,   XX   asrning
insoniyat   boshiga   juda   og‘ir   kunlarni   solgan   birinchi   va   ikkinchi   jahon
urushlaridagi   millatchilik   g‘oyalarini   shuningdek,   insonlar   o‘rtasidagi   millatlar
va dinlar o‘rtasidagi o‘zaro nifoq jamiyat taraqqiyotiga salbiy ta’sir ko‘rsatishini
“Ruhlar  isyoni” dostonida ta’kidlab o‘tadi  va bunday holatni keskin qoralaydi.
Har   bitta   inson   olohning   bergan   umrini   yashab   joiz   kelganda   bu   dunyoni   tark
etishi   kerak,chunki   bu   hayot   qonunidir.Dostondagi   Nazrul   Islom   qizmati,unga
daxldor rivoyatlar,shoirning ehtiroslarga to‘la o‘y-mushohadalari bilan tanishar
ekanmiz,asarni   yozishdan   maqsad   faqat   Bengal   shoiri   hayoti,Hindistonda
kechgan   voqealar,   qadim   rivoyatlarni   hikoya   qilishdan   iborat   emasligini
sezib,his   etib   turamiz.   Ayni   paytda   gap   o‘z   ona   yurtimiz,uning   istilochilar
istibdodi   yillaridagi   kechkmishi,Qodiriy,Cho‘lpon   Fitrat   kabi   millatning   asl
fidoyi o‘g‘lonlari,ularning yurt ozodligi, mustaqilligi yo‘lidagi kurashlari va bu
kurashlar   qanchalar   qimmatga   tushganligibarchasi   birma-bir   ko‘z   oldimizdan
o‘tadi. 
Hamda   bu   dunyo-qaytar   dunyo   deganlaridek,   bir   paytlar   Shohi   Jahon   otasiga
qarshi isyon qilganligi uchun o‘z o‘g‘li Avrangzebdan ham qaytadi. 
 Odatda, ulkan va iste`dodli san`atkorlarning butun bir ijodigina emas, balki har
bir   asari   o‘nlab,   yuzlab   olimlar   tomonidan   batafsil   tadqiq   qilinadi,   sinchiklab
o‘rganiladi.   Mabodo,   ular   bir   joyga   jamlangudek   bo‘lsa,   ajoyib   bir   tafakkur
chamanzori   dunyoga   keladi.   Undagi   bir-biriga   mutlaqo   o‘xshamagan   har   bitta
gul   o‘z   rangi   hamda   tarovati   bilan   ko‘ngillarga   orom   beradi   va   ijodkor
gulzorining   turfaligini   ko‘rsatuvchi   fazilatga   aylanadi.   Zamonamizning
iste`dodli   shoiri   Erkin   Vohidov   ijodi   ham   ana   shunday   ummonlardan   biridir.
27 Agar   shoir   ijodi   haqidagi   ilk   maqolalar   matbuotda   e‘lon   qilinganiga   yarim
asrdan   oshganini   inobatga   olsak,   hozirgacha   bu   ummondan   yig‘ib   olingan
javohirot   xazinasining   hisobiga   yetish   mushkul   ekanligi   ayon   bo‘ladi-qoladi.
Shundan   buyon   o‘tgan   davr   mobaynida   biron   bir   o‘zbek   adabiyotshunosi
yo‘qki,   o‘zining   ilmiytadqiqot   ishlarida,   hech   qursa,   bir   marta   Erkin   Vohidov
nomini   tilga   olmagan,   shoir   ijodiga   xos   yangi   bir   fazilatni   kashf   etmagan
bo‘lsin!   Shunga   qaramay,   bu   san`atkor   ijodining   ochilmagan   qatlamlari   juda
serob.   Men   ham   ana   shu   qatlamlar   qa‘riga   kuchim   va   nafasim   yetgancha
sho‘ng‘ib, Erkin Vohidov she`riyatining o‘zim ilg‘agan ayrim fazilatlari haqida
fikr yuritmoqchi bo‘ldim. 
Avvalo,   Erkin   Vohidov   poetik   tafakkuri   g‘oyat   keng   va   tiniq   shoir
ekanligini   ta`kidlash   zarur.   Hayotda   ro‘y   berayotgan   voqea-hodisalarga   teran
nigoh bilan qarash, ularning tub mohiyatini anglashga intilish, qaysi biri xayrli,
qay biri soxtaligini aniqlay olish istagi shoirning ilk ijodiy qadamlaridan buyon
yo‘ldosh bo‘lib kelayotir. Shoirning badiiy tafakkuri doimiy harakatda bo‘lgani
tufayli   o‘zining   sarxil   mevalarini   tez   va   mo‘l-ko‘l   bera   boshladi.   Natijada,
E.Vohidov   ijodi   jadal   sur‘atlar   bilan   kamolot   cho‘qqisiga   ko‘tarildi   va   ustoz
adabiyotshunos   Umarali   Normatov   lutf   qilganlaridek,   shoir   qalamiga   mansub
har   bir   so‘z,   har   bir   satr   chindan   ham   ―   Ko‘ngillarga   ko‘chgan   she`riyat ga‖
aylandi.   Juda   yaxshi   eslayman:   1961   yilda   Erkin   Vohidovning   mo‘jazgina
―Tong nafasi deb atalgan she`rlar to‘plami bosilib chiqdi va tez orada qo‘lma-
qo‘l bo‘lib ketdi. Ayniqsa, biz kabi yoshlar (o‘shanda 1-kurs talabasi edim) bu
kitobchadagi barcha she`rlarni yodlab olib, davralarda, to‘y-ma‘rakalarda, qizlar
bilan   uchrashuvlarimizda   ―o‘zimizniki   qilib   o‘qib   yurardik.   Albatta,   ba‘zan
dakki   ham   eshitardik,   negaki,   o‘sha   paytda   Erkin   Vohidovni   o‘qimagan   odam
yo‘q   edi-da!   Lekin   biz   bu   tanbehlardan   ranjimasdik,   sababi   Erkin   Vohidov
degan shoir o‘zimizning Oltiariqdan, demak, biz bitta odammiz degan yupanch
bizga   dalda   bergan.   Ha,   Erkin   aka   birinchi   she`rlar   kitobi   bilanoq   o‘zimizniki
28 bo‘lib   qolgan,   uning   she`rlari   bizning   ko‘nglimizga   ko‘chib   kirgan,   hecham
chiqib ketgisi kelmasdi va hozirgacha ham bemalol yashayapti. Endi ayting-chi,
shoir uchun bundan ortiqroq baxt, bundan buyukroq taxt bormi?! 
Ma`lumki,   Erkin   Vohidov   tengdosh   bo‘lgan   avlod   adabiyotga   o‘tgan
asrning   60yillarida   kirib   keldi   va   o‘zbek   she`riyatini   ham   shaklan,   ham
mazmunan   tubdan   yangiladi.   Aynan   shu   yillarda   qo‘liga   qalam   olgan   shoiru
yozuvchilar   yuragi   ozodlik,   erk   tuyg‘usi   bilan   to‘lib-toshgan   edi.   Hurriyatga,
erkka   intilgan   bu   ijod   ahli   o‘z   asarlari   ruhiga,   eng   avvalo,   millatning   qadr-
qimmatini   ulug‘lashni,   milliy   iftixor   tuyg‘usini   singdirishni   istadi   va   bunga
dadil kirishdi. Natijada, bu avlodning ilk she`rlariyoq o‘sha paytdagi jamiyatda
chuqur   tomir   otgan   yolg‘onga,   soxtalikka,   balandparvozlikka   qarshi   isyon
sifatida   jarangladi.   Ammo   bu   isyonni   ochiq-oshkora   bayon   etish   mumkin
emasdi.   Chunki   yakkahokimlikni   boy   berib   qo‘yishni   istamagan   kommunistik
mafkura   zaharli   tishlarini   qayrab   turardi.   Xayriyatki,   she`riyatda   fikrni   ramziy
timsollar orqali ifodalash, tikonni gulga o‘rab ―tortiq qilishning turli usullari va
vositalari   bor.   60-yillar   ijodkorlari   ana   shu   usul   va   vositalardan   unumli
foydalanib,   odamlar   yuragiga   kirib   bordilar.   ―Mening   ham   o‘sha   yillarga
mansub she`rlarimning har  uchtadan  bittasida jamiyatdagi  yolg‘onu aldovlarga
qarshi isyon tuyg‘usi bor, - deydi bu haqda  E.Vohidov.  
Aslida, bu avlodning xizmati shu bilangina cheklanmaydi. Chunki ular o‘z
qutlug‘   qadami   bilan   she`riyat   sohasidagina   emas,   balki   ijtimoiy-siyosiy
jabhalarda   ham,   ma`naviy-ma‘rifiy   maydonda   ham   tub   o‘zgarishlarni   vujudga
keltirdi.   Har   bir   ijodkor   qullikka   mahkum   etilgan   xalq   o‘zining   ayanchli
turmushi   mohiyatini   chuqurroq   anglasin,   unga   tanqidiy   nuqtayi   nazardan
qarasin,   degan   qutlug‘   niyat   bilan   qo‘liga   qalam   oldi,   butun   adabiyoti,
ma`naviyati,   ma‘rifati  tarixida  tom   ma`noda   yangi   sahifalar   ochdi.  Ular   badiiy
so‘z   vositasida   odamlarning   mudroq   qalbini   uyg‘otdi,   ongu   shuurida   isyon
yasadi. Odamlarga faqat she`rigina emas, balki o‘zi ham kerakligini chuqur his
etib  yashash   istagi   Erkin   Vohidovni   hamisha   ana   shu   avlodning  oldingi   safida
29 yurishga   undadi.   Shoir   ijodining   ilk   qadamlaridan   ijodkorlik   va   fuqarolik
mas`uliyatini   chuqur   his   etib,   uning   zalvorli   yukini   ongli   ravishda   zimmasiga
ortgan   holda   yashab   va   ijod   qilib   kelmoqda.   Agar   sinchiklab   qaralsa,   Erkin
Vohidov asarlarida millat  sha‘niga maqtov yog‘dirishdan,  unga hamdu sanolar
o‘qishdan   ko‘ra,   ko‘proq   insonning   hayot   oldidagi   burchini   anglashi,   zamon
uning yelkasiga ortayotgan tahqirli yukdan qanday qilib ozod bo‘lish yo‘llarini
izlashi   lozimligi   to‘g‘risida   yozishni   muhimroq   deb   bilganini   anglash   qiyin
emas.   Shu   boisdan,   u   butun   hayoti   davomida   ham   ijodiy,   ham   ijtimoiy
faoliyatini bir-biriga qo‘shib olib bordi va bu uzviy bog‘liqlik shoir she`rlariga
o‘ziga xos mazmun hamda rang bag‘ishladi. 
Erkin Vohidov har doim ijodining boshlanishida 
aytgan:  Xalq – ustozim, men esa – tolib, So‘z 
durlarin termoqdir ishim. 
Odamlarning o‘zidan olib, 
Odamlarga bermoqdir ishim, degan printsipiga qat‘iy amal qilib yashadi va
ijod   qildi.   Buning   natijasi   o‘laroq,   u   chinakam   xalq   shoiri   sifatida   tan   olindi.
Shoir   butun   ijodi   mobaynida   o‘zini   ―erkalab   bag‘riga   bosgan,   mehnatkash,
bag‘ri   keng,   orzulariday   ulug‘   xalqining   beqiyos   fazilatlarini,   dardini   kuylab
kelmoqda.   Shuning   uchun   ham   shoirimiz   asarlarida   xalqona   ruh,   soddalik
mudom ustuvor bo‘lib kelayotir. 
Dadil   aytish   mumkinki,   Erkin   Vohidovning   nafaqat   har   bir   she`ri,   balki
undagi   har   bir   satri   ham   ―to‘lqin   urgan   sirlar   to‘la   ummon dir.   Chunki   chin‖
manodagi   ―shoir   o‘z   xalqining   yurak   parchasi   hisoblanadi.   Bunday   yurakda,
shubhasiz, isyon tug‘iladi. Isyonga dosh bermoq esa osonmas, binobarin, isyon
bedor   qalb   inqilobidir.   Bunday   qalb   xalq   dardi   bilangina   nafas   oladi.   Shu
boisdan shoir ―meni xalqning tili va dili, jigarbandi, farzandi sifatida namoyon
bo‘ladi.   U   yaxshimi,   yomonmi,   30   millionlik   xalqini   o‘z   qalbiga   jo   qilgan,
uning   tashvishi   va   quvonchi   bilan   nafas   olayotgan   tirik   jondir.   Ana   shu
30 xalqining dardi, so‘zini ifoda etmoqlik ijodkor o‘zligining tub mohiyatini tashkil
etadi. Shoir tomonidan mana bu misralar bejiz yozilmagan: 
Seni sezdim hargiz 
o‘zimda, Menda fikring, 
o‘ying, tilaging. Har 
nafasda yoniq ko‘ksimda 
Urib turar sening 
yuraging. 
Aynan ana shu xalqning yuragi  urib turganligi uchun ham Erkin Vohidov
she`rlarida ―bahoriy iliqligu nahoriy tiniqlik barqaror. 
Erkin   Vohidovning   har   bir   she`rida   davrning   yorqin   manzarasi,   xalqning
o‘lmas   psixologiyasi,   millatning   monumental   qiyofasi   to‘la   aks   etadi.   Shoir
she`rlarida   ilgari   surayotgan   g‘oyani   o‘quvchiga   majbur   qilib   tushuntirmaydi,
satrlar   zimmasiga   og‘ir   yuk   ortmaydi.   Iloji   boricha,   oddiygina   so‘zlar   va   lirik
qahramonning   xatti-harakati   orqali   yengilgina   taqdim   etadi.   Quyidagi   ―Hoji
ota Marg‘iloniy so‘ziga quloq tuting-a: 
Yetmish yillik umrim o‘tdi xorijda,
Yuzdan oshgan Hoji otang 
bo‘laman. 
Tirik yurdim Istanbulda, 
Porijda, Ona yurtdan ayru 
qandoq o‘laman? 
Qandoq ketay Vatanimni ko‘rmay 
hur, Ilxaqlikdan zo‘r dunyoda 
hech dard yo‘q. Mana, etdim 
murodimga, ming shukur, Endi, 
bolam, o‘ladigan nomard yo‘q! 
Guvoh   bo‘lib   turibsizki,   bu   she`rda   ortiqcha   balandparvoz   so‘zlar,
vatanparvar   shaxsning   ehtirosli   tuyg‘ulari,   tashbehlaru   metaforalar,   ovozni
31 ko‘tarib chiranishlar yo‘q. Oddiygina insonning odmigina suhbati. Biroq suhbat
shu qadar samimiy, soddaki, unda yuz yoshdan oshgan Hoji otaning butun qalbi
yarq etib ko‘rinyapti. Hoji ota fikrini ifodalash uchun tanlangan so‘zlar sodda va
qahramonning yoshiga munosibligi bilan e`tiborni tortadi. Misralardagi bironta
so‘z   o‘rnini   almashtirish   ham   mumkin   emas.   Har   bir   so‘zda   uning   shu
paytgacha   tortgan   azob-uqubatlari,   Vatan   sog‘inchi,   shukronaligi,   yurtini   ozod
ko‘rish tuyg‘usidan qoniqish hissi yaqqol sezilib turibdi. 
Haqiqiy   she`r   shunaqa   bo‘ladi,   undagi   har   bir   so‘z   qalbni   cho‘g‘day   jizillatib
ta`sir   qiladi.   Erkin   Vohidov   ijodiga   xos   bunday   fazilat   uning   ilk   ijodiy
qadamlaridan boshlab hozirgacha hamroh bo‘lib kelayotir. 
Erkin Vohidov bundan ko‘p yillar 
muqaddam:  Shoirlik – bu shirin jondan
kechmakdir, Limmo-lim fidolik jomin 
ichmakdir. Shoirlik – jigarni ming 
pora etmak, Bag‘ir qoni bilan satrlar 
bitmak. 
O‘zni tomchi-tomchi, zarra va 
zarra 
Elga   qurbon   qilib,   eng   so‘nggi   karra   –   Armon   bilan   demak:   ―Ey,   ona
yurtim,   Kechir,   xizmatingni   qilolmay   o‘tdim…   deb   yozgan   edi.   Bugun
shoirning ulkan adabiy merosidan bahramand bo‘lish 
asnosida to‘la huquq bilan aytishimiz mumkinki, Erkin Vohidov xalqiga xizmat
qila   olgani   uchun   haqli   ravishda   ―O‘zbekiston   xalq   shoiri   unvonini   oldi.
―Limmolim   fidoyilik   jomini   ichgani   va   bu   yo‘lda   namuna   ko‘rsatgani   uchun
muhtaram   Prezidentimiz   o‘z   qo‘llari   bilan   ko‘ksiga   ―Oltin   yulduzni   qadab
―O‘zbekiston   qahramoni   deb   e‘lon   qildilar.   Xalqimiz   va   Vatanimiz   oldidagi
buyuk   xizmatlari   munosib   taqdirlanib   kelmoqda.   Hozir   Erkin   Vohidov   ijodi
aynan shiraga to‘lgan payti. Bu fikrimizni shoirning keyingi paytda e‘lon qilgan
she`rlari,   publitsistik   maqolalari,   suhbatlari   to‘la   isbotlab   turibdi.   Ona   xalqiga,
32 Vataniga   chinakam   mehr   qo‘ymagan   ijodkor   har   qancha   iste`dodga   ega
bo‘lmasin   bunday   mavqega   erisha   olmaydi.   Mehrmuhabbati   kuchli,   sadoqati
beqiyos bo‘lganligi tufayli Erkin Vohidov xalqimizning chindan ham nihoyatda
suyukli   shoiri   bo‘lib   qoldi.   Shoir   o‘zbek   she`riyatiga   yangicha   fikr,   yangi
shakllar, yangi obraz, yangicha ohang, yangicha usul  va vositalar olib kirdi  va
uning   tamoman   yangilanishiga   munosib   hissa   qo‘shdi.   Shoir   she`rlari
ko‘ngillarga   orom,   ruhimizga   ko‘tarinkilik,   vujudimizga   madad   bag‘ishlaydi.
Demak,   shunday   shoirni   sevmaslik,   asarlarini   chin   dildan   suyib   mutolaa
qilmaslik mumkin emas! 
 
 
 
   
33 2.2.   “Ruhlar isyoni” dostonidagi obrazlar tahlili
“Adabiyot xalqning yuragi, elning ma’naviyatini ko‘rsatadi. Bugungi murakkab
zamonda   odamlar   pul   toppish,   ularni   ezgu   maqsadlarga   ilhomlantirishda
adabiyotning   ta’sirchan   kuchidan   foydalanish   kerak.   Ajdodlar   merosini
o‘rganish,   buyuk   madaniyatimizga   munosib   buyuk   adabiyot   uchun   hamma
sharoitlarni yaratamiz” 6  
2020 yil 20 may “Adiblar hiyoboni” ochilishidagi aytib
o‘tgan edi, prezidentimiz Sh.Mirziyoyev.
Hiyobonda   Navoiy,   Bobur,   Ogohiy,   Muqimiy,   Furqat,   Avloniy,
Behbudiylar   qatorida   XX   asr   o‘zbek   adabiyoti   darg‘alari   Qodiriy,   Cho‘lpon,
Oybek,   Hamid   Olimjon   va   Zulfiya,   Abdulla   Qahhor,   Said   Ahmad   va   Saida
Zunnunova, G‘afur G‘ulom, Ozod Sharafiddinov, Abdulla Oripovlar qatorida,
XX asr ikkinchi yarmi o`zbek adabiyoti rivojida o‘zining munosib o‘rniga ega
Erkin   Vohidovning   o`rin   olishi   adib   ijodi   davlatimizda   o‘z   o‘rniga   ega
ekanligidan   dalolat   beradi.   “Chinakam   badiiy   asar   shoirning   yurak   bilan
yolg‘iz  qolib suhbatlashishi.  Hozir  jo‘n nasihat   zamoni  emas.   “Ey  birodarlar,
ko‘proq kitob o‘qinglar!” degandan ko‘ra o‘sha kitobni yozish kerak. “Teatrga
ko`proq   tushinglar,   televizorni   ham   tez-tez   ko`rib   turinglar”   degandan   ko‘ra
ularning   ma`naviy   saviyasini   balandroq   ko`tarish   lozim.   Kerak   bo`lsa
shoirning  o`ziga   dars   berib  qo`yadilar”  “Yuraklarni   larzaga   soladigan   she’riy
so`zing   bo`lmasa   to`g`richa   gapingni   to‘g`richa   ayt   qo`y.     Undan   ham   ham
yaxshisi   sukut   qukut   qil” 7
  deydi,   1993-yil   “Vatan”   gazetasiga   bergan
maqolasida. Bundan ko`rinadiki adibning ma’naviyat, she’riyat, bilim haqidagi
qarashlari   qanchalar   dolzarb   voqeylik   ekanligi   bugungi   kunda   jamiyatimizda
insonlar   hayotida   bilimga   bo`lgan   dunyoqarash   insonlarning   bozor
munosabatlari   jamiyatida   bir   muncha   pasayganligi   ma’naviyat   esa
telekanallarimiz   orqali   berilayotgan   ayrim   qo`shtirnoq   orasidagi   seriallar
hamda ko`rsatuvlar orqali nomoyon bo`lmoqda desak aslo yanglishmaymiz. 
6   2020 yil 20 may “Adiblar hiyoboni” ochilishidagi aytib o’tgan edi prezidentimiz Sh.Mirziyoyev
7   E.Vohidov asarlar 6-jild “Erk saodati” “Sharq” 2018 y 19-bet
34 Bu so`zlarning isboti sifatida adibning “Lekin ko`nglimda bir hadik bor:
Amerika   va   Ovruponing   bozor   sharoitida   yashayotgan   ko`plab   davlatlarida
bo`lib, shu narsaga iqror bo`ldimki, bozor qonunyatlari hokim bo`lgan yurtda
adabiyot   va  san’atning  qadri  bir   qadar  past  bo`ladi.  Tirikchilik  ketidan   quvib
ketib, ma`naviyatdan uzilib qolmasak edi. Bu marakkab muammo. Goho vatan
nomukammal bo`lib qolmasaydi, degan tashvishli hayollar orom bermaydi.” 8
 
Darhaqiqat, Vatanimiz oxirgi  o`ttiz yilda qanchadan  qancha yutuqlarga
erishdi,   iqtisodiy   hamda   ijtimoiy   islohotlar   o`z   samarasini   bermoqda.
Sportchilarimiz,   bilimli   yoshlarimiz   jahon   miqyosida   vatanimiz   bayrog`ini
yuksaklarga   olib   chiqishmoqda.   Shuni   ham   aytib   o`tish   lozimki,   ma’naviyat
tushunchasi   insonlar   orasida   mavqeyi   jihatidan   bir   muncha   orqada   tasavvur
etiladigan   tushunchaga   aylanganligi   hech   birimizga   sir   emas.   Bozor
munosabatlari   jamiyatida   odamlar   tirikchilik   tashvishlari   bilan   tarbiyalangan
avlod   ongida   Vatan   tushunchasi   ham   nomukammal   tushunchaga
aylanayotganligi ham bugungi jamiyatimizga yod tushunchalar qatorida emas.
Erkin Vohidov ijodini kuzatar ekanmiz, undagi falsafiy teranlik, yorqin poetik
obraz   va   badiiy   san atlar,   milliy   tafakkur   va   xalqona   donishmandlik   kabiʼ
qirralarni ko ramiz. Bularning hammasini  shoirning yuksak saviyadagi  poetik	
ʼ
tasvir vositalarini qo llash mahorati orqaligina ro yobga chiqqanligini anglash	
ʼ ʼ
qiyin emas. Shoir she riyatidagi poetik tasvir vositalari, xususan, she riy nutq
ʼ ʼ
qurilishidagi   so z   tanlash   va   ularning   badiiy   matnda   mohirona   ishlatilishi	
ʼ
nafaqat   adabiyotshunoslarni,   balki   keng   kitobxonlar   ommasini   ham   bahs-
munozaraga   chorlaydi.   Erkin   Vohidov   ijodi   ko pdan   beri   ilmiy   jamoatchilik,	
ʼ
adabiy   tanqidchilik   e tiborini   o ziga   tortib   keladi.   Shoir   lirikasi   va   ayrim	
ʼ ʼ
asarlari   haqida   Ozod   Sharafiddinov,   Umarali   Normatov,   Ibrohim   G afurov	
ʼ
hamda   Usmonjon   Qosimov   singari   yetuk   tanqidchi-adabiyotshunoslarning
ilmiy   tadqiqotlari,   yana   bir   qancha   olimlarimiz   tomonidan   yaratilgan
maqolalar   mavjud.   А mmo   hozirgi   kunga   qadar   Erkin   Vohidov   badiiy
8   E.Vohidov asarlar 6-jild “Erk saodati” “Sharq” 2018 y 19-bet
35 publitsistikasi,   adibning   badiiy   ijod,   so z   qadri   va   ularni   qo llashdagi   muallifʼ ʼ
mahorati   kabi   muammolarga   bag ishlangan   publitsistik   maqolalari   yetarlicha	
ʼ
tadqiq qilingan emas.
Adib   tomonidan   1993-yil   22-iyunda   “Xalq   so‘zi”   gazetasiga   bergan
javoblarida shunday deydi. “Ruhlar isyoni”da shunday satr bor: “Iste’dodning
tabiati   isyondir”.   Bu   dunyoda   shoir   bor   –   isyon   bor.   Haqiqiy   shoir   ko   ‘rgan
kuniga qanoat qilib, bir joyda to ‘xtab qola olmaydi.” 9
 
Shunindek adib mustabid tuzum sharoitida ham o`zining haq so`zi bilan
el   orasida   e’tibor   qozonganini   alohida   ta’kidlab   o‘tish   lozim.   Yozuvchi   o`z
she’riy  asarlarida   hamisha   haq   gapni   aytishga   intildi.   Buning   yorqin   misolini
shoirning   “O zbegim”	
ʻ   qasidasida   ko‘rishimiz   mumkin,   o z   vaqtida   xalq	ʻ
o rtasida og izdan tushmaydigan bo lib qolgan edi.	
ʻ ʻ ʻ   Bu qasida 1968-yilda chop
etilgan   bo‘lib,     muallif   she riyatining   eng   avj   pallasi   hisoblanadi.  	
ʼ Sharq
mumtoz she’riyatida qasidalar asosan podshohlar, amir-u xonlar sha’niga, ular
tomonidan   amalga   oshirilgan   ezgu   amallarni   olqishlash   maqsadida   bitilardi.
Erkin   Vohidov   esa   ona   xalqi   –   o‘zbegimga   qasida   bag‘ishlaydi.   Bu   shoir
ijodidagi   dastlabki   badiiy   pulitsistik   isyon   deya   baholasak   yanglishmagan
bo‘lamiz,   negaki,   bunday   ijodiy   jasorat   shunisi   bilan   alohida   ajralib   turadiki,
qasida yozilgan davr sobiq sho‘ro mustamlakasi barcha millatlar «sovet xalqi»
degan umumiy, sun’iy nom bilan atalar, insonlarning ma’lum bir millat vakili
ekani   bilan   faxrlanishlari   millatchilik   deya   atalib,   bunday   ijod   na’munasini
yaratgan ijotkorlar   ham  siyosiy   ham  ijtimoiy taziq  ostiga  olinar  edi .   Ko‘rinib
turibdiki adib ijodi iste’dodining dastlabki isyoni ayni “O‘zbegim” qasidasida
ulkan   bir   portlash   ko‘rinishida,   so‘z   qudrati,   millat   qudrati,   ijodkorning
mahoratida yaqqol ko ‘rinadi deb aytsak aslo yanglishmaymiz. 
Bu o rinda qasidani maxsus sharhlab o tirishga hojat yo q: u haqda ko p	
ʻ ʻ ʻ ʻ
yozildi.   “Asar   darsliklardan   joy   olgan.   Millatning   sha ni-g ururi   toptalgan,	
ʼ ʻ
tarix   darsliklarimizda   xalqimizning   shonli   o tmishi   qora   bo yoqlar   bilan	
ʻ ʻ
9  E.Vohidov asarlar 6-jild “Erk saodati” “Sharq” 2018 y 17-bet
36 bulg angan, har tongda kuylanadigan davlat madhiyasi ulug  og aga, partiyagaʻ ʻ ʻ
hamdu   sanolar   bilan   boshlanadigan   zamonlarda   kechmishning   shonli
sahifalarini   ulug lovchi   “O zbegim”   qasidasi   g ayrirasmiy   milliy   madhiyaga	
ʻ ʻ ʻ
aylandi.” 10
   Ehtimol, uning she’rlarida yuzaki o`rinlar bordir, ammo adib hech
qachon yolg`on gap aytmagan, mustabid, mafkura, siyosat nog`orasiga o`ynab
vijdonini   sotmagan,   murosasozlik   yo`liga   kirmagan.   U   o`tkinchi   mayllarga
berilmay, so`z san’atining azaliy muammosi – shaxs jumbog`i, ijtimoiy adolat
tuyg`usi ifodasi bilan qiziqdi. 
Muallif   qo`lidagi   qalam   go`yoki   yozmaydi,   balkim   qalami   uchidan
so`zlar   musiqa   singari   quyilib   keladi   uning   she’rlari   yakka   so`zda   chalingan
dilrabo   kuydek   yangraydi,   ko`p   ovozli   simfoniyani   eslatadi,   publitsistik
maqolalarini   o`qiganda   inson   ko`ngil   xazinasining,   tuyg`ularining   xilma-xil
jilolari   mujassam,   oddiy   maishiy   kechinmalardan   tortib   ulkan   ijtimoiy
mushohadalar, qabohatlar haqida qalam tebratganda ham ajib samimiyat, hazin
va nurli bir kuy aks-sado berib turadi. 
80-yillarga   kelib   Erkin   Vohidov   ijodida   milliy   adabiyotimiz   istiqboli
uchun muhim ahamiyatga molik yangi tamoyillar ro`y berdi. 
“Yani,   avval   So‘z   kelgan,   Olloxninng   “bo‘l”   degan   nidosi   kelgan   va
mayda   zarrachalar   olamidan   yangi   Olam   yaralgan.   Agar   shu   ilohiy   So‘z
kelmaganda   olam   kukunligicha   qolgan   bo‘lardi” 11
  Adib   ijodida   o‘ziga   xos
o‘ringa   ega   bo‘lgan   bu   asar   ijodkorning   butun   bir   hayotidagi   so‘z   bilan
bo‘g‘liq   bo‘lgan   o‘y-hayollar,   ilmiy-nazariy   qarashlar,   insoniy   kechinmalar,
qadriyat   va   urf-odatlar,   milliy   madaniy   shuningdek   diniy   qarashlarda   o‘z
aksini topgan. Shuningdek inson va insoniyat hayotida so‘zning naqadar katta
ahamiyatga   ega   ekanligi,   millatlarni   bir   biriga   bo‘g‘lovchi   va   shu   bog‘lash
orqali   butun   insoniyat   bir-biriga   naqadar   kuchli   bo‘g‘langanligini   chuqur   his
etishga qaratilgan asosli qarashlari o‘z aksini topgan. Erkin Vohidov shaxsiyati
10   Ximik1991 ochiq ensiklopediya
11  Erkin Vohidov “So‘z latofati” 2014 y 5-bet
37 va ijodi butun O‘zbek xalqi tomonidan qanchalik qadrlanishi  va e’zozlanishi,
asarlari   xalqning   barcha   qatlamlari   tomonidan   sevib   o‘qilishi   hech   qanday
isbot talab etmaydigan haqiqat ekanligi barchamizga ayon, shuni alohida aytib
o‘tish   joizki   adibning   qanchalik   serqirra   ekanligini   u   tomonidan   yaratilgan
sheriy   hamda   nasriy   asarlarida   ko‘tarilgan   mavzular   misolida   ko‘rishimiz
mumkin   jumladan;   “So‘z   latofati”   kitobida   “Ibtido”,   “Uch   daryodan   suv
ichgan   dengiz”,   “Bo‘yinbog‘   desang   o‘larmiding”,   “Axiy   men   bitdim”,
“Kenguru   va   belmes”   kabi   ilmiy   nazariy   qarashlari   jamlangan   maqolalari
adibning naqadar falsafiy va ilmiy dunyo qarashga ega ekanligini ko‘rishimiz
mumkin.
Yozuvchi, o‘zining nafaqat eng sara asarlari bilan balki, o‘zining badiiy
publististik   maqolalari   bilan   ham   kitobxonlar   qalbini   zabt   etganligini   ham
alohida   takidlab   o‘tishimiz   lozim,   shuningdek   adibning   radio   va   televideniya
orqali   jiddiy   chiqishlar   shuningdek,   matbuotda   birin-ketin   o`tkir   publitsistik
maqolalar e’lon qildi. 
Nafis  so‘z san’ati  vujudga  kelgan ko‘hna  zamonlardan beri  lirika olam
bilan   odamni   badiiy-estetik   o‘rganishdagi   salohiyati   bilan   badiiy
madaniyatimiz   tarixida   salmoqli   o‘rin   tutadi.   lirika   hissiy   nafosati,   fikriy
teranligi boisadabiyotning boshqa turlari orasida nufuzi o‘zgacha. u olam bilan
odam yuragini zabt etgankechinmalaru mushodalar uyg‘unligidayuzaga keladi.
demakki,   lirikaning   tasvir   predmeti   histuyg‘u   va   kechinmadir.   Shu   bois   lirik
asarda voqelik – subyektning ichki dunyosi kechinma tarzida aks etadi. Bu his-
tuyg‘u   va   kechinmalar   “lirik   qahramon   prizmasi”1     orqali   ifodalanadi.
Belinskiy aytganidek, lirika “ichki poeziyadir” , u ichki mohiyatga qarab ham
keng, ham  teran kirib boradi, lirika odamlar   yuragining  nidosi,  aks-sadosidir.
Kechinma   “men”   tilidan   ifodalanib,   lirik   tasvir   obrazgta   aylanadi,   u   intim,
falsafiy,   siyosiy,   publitsistik,   maishiy,   yumoristik   va   boshqa   mavzulardan
iborat.   ko‘rinadiki,   lirikatematik   jihatidan   tasnif   qilinganda   falsafiy   lirika
ajratiladi. 
38 Har   qanday   ijtimoiy-iqtisodiy   sharoitlarda   ham   xalq   hayoti   tarixiy
taraqqiyoti ma’lum bir “mangu muammolar” ga o‘z davrining ongu tafakkuri
bilan   anglashiladi.   XXI   asr   –   texnika-texnologiyalar   asri,   bu   davrning   global
muammolari insoniyatni o‘yatib qo‘ydi. Globallashuv sharoitida madaniyatlar
qorishuvi   va   turli-tuman   axborotlarni   olish   imkoniyatlari   benihoya   kengaydi.
barchada  turli  savolllar:   odamlar  qayoqqa  qarab ketmoqda?  Nega  bu  hayotga
keldik?   Nima   uchun   yashayapmiz?   Men   mazmunli   umr   kechiryapmanmi?
Nimalar qildi, nimalarga ulgirdim-u , nimalarga ulgira olmadim?... Mana  shu
“savollar   yomg‘iri”   ham   falsafiy   lirikaning   tobora   rivojlanishiga   turtki
bermoqda.  
Shoirlarimiz Vatan, inson, hayot, o‘lim, vaqt, taqdir, muhabbat, do‘stlik,
ezgulik,   yovuzlik,   yaxishlik,   yomonlik   kabi   mavjudlikning   mangu
muammolarida   nodir   she’riyat   namunalarini   yaratdilar.   insonning   dunyoda
tutgan   o‘rni,   dunyoqarashini   belgilaydigan,   inson   ruhiyatining   nozik,   ilg‘ash
mushkul manzaralarini ta’sirchan aks ettiradigan, inson hayoti mohiyati, umri
mazmunini belgilaydigan, falsafiy mazmunga boy lirika namunalarini yaratish
va ushbu ijod 
Quronov   D.   Adabiy   o‘ylar.   –   T.:   Turon   Zamin   ziyo,   2016.   –   110-b
namunalari   orqali   insonlarning   (xalqning)   yuragiga   kirib   borish   har   qanday
shoirga   ham   nasib   etgan   emas.   Ammo   Erkin   Vohidov   o‘zining   betakror,
falsafiy   she’rlari bilan dillarimizdan joy olgan. Shoir poeziyasi quyidagi ikki
muhim xususiyati bilan 60-yillar o‘zbek adabiyotida yangilik yaratdi: mumtoz
adabiyotimizning   go‘zal   an’analarini   yangi   o‘zbek   adabiyotida   ham   davom
ettirib,   yuksak   pog‘onaga   ko‘tardi   hamda   inson   va   jamiyat,   odamzod   va
mavjudlikning   mangu   masalalari,   davrning   o‘tkir   muammolarini   lirikasining
bosh   o‘zagiga   aylantirdi.   biz   shoir   lirikasiga   xos   bo‘lgan   ikkinchi   xususiyat
to‘g‘risida – falsafiy she’riyati haqida to‘xtalamiz.  
Shoir ham, faylasuf ham hayotni, voqea-hodisalar mohiyatini o‘ziga xos
mustaqil  fikrlash  vositasida  idrok etadi.  Shoir  esa  poetik obrazlarga tayangan
39 holdaish ko‘rar ekan she’r tabiatan poetik mantiqqa bo‘ysungan holda ba’zida
hayot materialini singdirolmaydi, “hazm” qilolmaydi.  
Erkin   Vohidov   ham   Sharq   klassiklaridan   Bedil,   XX   asrning   ulkan
shoirlari  
G‘afur G‘ulom, Maqsud Shayxzoda singari faylasuf shoir: 
   Har bir zarra balki bir dunyo, 
   Ehtimol, bir o‘zga sayyora… 
   Ko‘rib ne bor o‘z taqdirida,  
   Balki yashar ming-mimg koinot. ( “Tirik sayyoralar”) 
Erkin Vohidov lirikasida foniylik va boqiylik, tun va tong, go‘zallik va
xunuklik,   vaqt   qadri,   nur   va   zulmat   singari   boqiy   masalalarni   bir   mehvarga
birlashtirib   turadi.   She’rlarining   kompozitsion   tuzilishida   hamda   badiiy   til
tarkibida hikmatli o‘git – didaktizmga moyillik ham kuchli: 
 G‘ayrat kamarini beliga bog‘lab,  
  O‘zidan   kattaroq   cho‘pni   ortmog‘lab,     Manzilga   tez   yetmoq   yolg‘iz
xayoli –  
 So‘qmoq yo‘ldan borar chumoli. 
 Atrofiga boqmas ishlar uzun kun, 
 Ko‘pning xirmoniga qo‘shmoq uchun don… 
 Yo‘q, Odam ajdodi bo‘lmagan maymun,  
 Chumolidan tarqalgan inson… 
She’rda   haqiqiy   mavjudlikning   mangu   muammosi   yoritilgan.   Azaldan
odamzodning   paydo   bo‘lish   jarayoni   har   bir   fanning   oldidagi   muhim
muammolardan   sanaladi.   Shoirning     chumolidan   tarqagan   deyishiga   uning
mehnatsevarligi,   g‘ayratliligi,     kun   bo‘yi   mehnat   qilishi,   eng   qizig‘I   hech
qachon charchamasligi kabi sifatlarini hazrati Insonga o‘xshatadi.     Bosh
tebratar soat kafgiri, 
   Shoshil, odam, o‘tmoqdadir on. 
   Har narsaning bo‘lar oxiri, Bosh tebratib qolma so‘ng, inson! 
40  Shoir “qadrimni bilmas odamlar”, “sekundlarim gavhar har biri”, “nega
parvo   qilmas   odamlar”   deya   kuyunadi.   Chindan   ham,   faqat   ezgulik   uchun
bag‘ishlangan   umrgina   boqiydir.   Erkin   Vohidov   falsafasi,   bir   tomondan,
xalqimiz e’tiqodi bilan nafas oladi. Insonga hayot bir marta berilgan, shuning
uchun   ham   u   o‘zidan   keyin   hayot   qoldirishi   shart,   vaqt   hech   qachon
qaytmaydi, degan e’tiqod uning poeziyasidan balqib turadi 
     Fursat degan sekundlar      Qanotida uchadir. 
     Kecha “bugun” bo‘lgan kun      Bugun   mana
kechadir. 
Yoki: 
     Bong uring hammmani chaqiring 
     Bong uring, shahar-u qishloqda 
     Ovozlar boricha baqiring 
     O‘t ketdi, hammayoq yonmoqda. 
Odamlar, uyqudan uyg‘oning, Shoshiling, qidiring tez najot. Jon kuysin,
qalb yonsin, siz yoning, To yonib ketmasin bu hayot. 
Vaqt  mavzusi   lirikamiz  taraqqiyotida  ko‘p  shoirlar  tomonidan  qalamga
olingan,   ko‘p   bora   murojaat   etilgan   mavzulardan   sanaladi.   Hayot   doimo
o‘zining azaliy va abadiy karvon yo‘lida davom  etadi. Agar razm solsak, ana
shu   ohanglar   og‘ushida   insonning   intihosiz   hissiy-aqliy   idroki   yashiringan.
Zehnu   shuuri,   ko‘nli   sukunatning   rangdor   qatlamlariga   bog‘langan.   Asqad
Muxtorning   “vaqt   mavzusidagi”   she’rlarida   tun   ranglaridan   taralayotgan
tovushlar inson tuyg‘ularinin o‘z qa’riga yutib ketguchi tubsiz choh emas, ular
Erkin   Vohidov   falsafasidan   farq   qiladi.   Inson   zakovati-yu   hissiy   idroki
qaratilgani bois tun sukunati betakror ranglarga va o‘zgacha ma’noli sadolarga
aylanyapti.   Erkin   Vohov   bo‘lsa   vaqtni   o‘tayotganini   tun
manzaralarigamengzamaydi-da, quyidagicha xulosa beradiqoladi: 
     O‘tgan kundan she’r qoldi, 
     Ko‘k bo‘yi xirmon qoldi. 
41      Birovga olam quvonch,      Birovga armon qoldi. 
  Erkin   Vohidov   –   sermahsul   ijodkor.   U   o‘z   sehrli   qalamini   badiiy
adabiyotning 
rang-barang   janrlarida   sinovdan   o‘tkazdi.Adabiyotimizga   manzur
she’riy   guldastalar   –   nafosat   baxsh   etuvchi   to‘plamlar   taqdim   etdi.   Badiiy
adabiyotda   inson   obrazini   yaratish   unga   munosabat   bildirishda   ham   Erkin
Vohidov   o‘ziga   xos   pozitsiyada   turadi.   Uning   adabiy-estetik   nuqtayi   nazari
haqida   to‘laroq   tasavvurga   ega   bo‘lish   adabning   o‘z   maqolalaridagi   ba’zi
qaydlaridan   murojaat   etish   foydadan   holi   emas.   Avvalo,   she’riyat   shoir   va
o‘quvchi   –   she’rxon   o‘rtasida   dil   suhbati   tarzida   talqin   etiladi.   Uning   shu
mavzudagi   maqolalaridan   birida   shu   mavzuga   qo‘shiladi:   “haqiqiy   shoir
she’riyatga   tayyor   holda   kelmaydi.   She’riyatning   buyuk   qudrati   uning
ishontirish   kuchidadir”2   harakterligi   Erkin   Vohidov   o‘z   ijodiy   faoliyati
davomida   o‘sha   aqidalarga   sadoqat   ko‘rsatib   kelmoqda.   Erkin   Vohidov
she’rlarining   jozibasi   ta’sirchan,   ohangi   mayin   va   yoqimli.   G‘azallari   dilga
huzur, surur bag‘isjlaydi, she’rxon ruhini tetiklashtiradi, kayfiyatini ko‘taradi.
Uning ko‘pchilik she’rlarini mutolaa qilganda bunga to‘la qanoat hosil qilasan,
kishi. 
  Inson   –   hayot   guli.   Voqelikdagi   hunuklik   ko‘rinishlarini   bartaraf
etilgani sari hayot ham, tiriklik ham yanada chiroyli. Erkin Vohidov lirikasida
borlik   va   yo‘qlik,   nur   va   zulmat,   hayot   va   o‘lim,   taqdir   va   vaqt,   do‘stlik   va
dushmanlik,   muhabbat   va   nafrat,   sadoqat   va   xiyonat,   ezgulik   va   yovuzlik
singari   mavjudlikning   mangu   muammolari;   insonning   dunyoda   tutgan   o‘rni,
ruhiyati, insonning buguni va o‘tmishi, umr mazmuni – inson hayoti mohiyati,
kamtarlik,   ochiqko‘ngillik,     rostgo‘ylik,   xushfe’llik,   saxiylik   yohud
mansabparastlik,  g‘alamislik,  g‘iybat,  nafs,  yolg‘onchilik singari  insonlarning
har   xil   fe’l-atvorlari   va   bular   oraqali   hayotni   aks   ettirish,   umr   mazmunini
tushunish,   qanday   yashamoqni   anglab   yetish   falsafiy   yo‘nalish   mohiyatini
anglab yetadi. 
42    
43 XULOSA
Bugungi   kunda   yoshlarning   adabiy   asarlar   bilan   hamohang   holda   ta’lim
olishi muhim jarayon hisoblanadi va bunday masalada badiiy adabiyotning o‘rni
beqiyos.   Erkin  Vohidov   asarlari   esa   nafaqat   o‘qishliligi   va   saviya   ko‘lamining
kengligi,   boz   ustiga   didaktik   jihatdan   ham   o‘z   qadr-qimmatiga   ega   asarlar
hisoblanadi.   Adibning   yuqorida   keltirilgan   doston   tahlili   misolida   esa   aynan
mana shu jihatlar o‘tkir namouon bo‘la boradi.  
  Darhaqiqat,   u   badiiy   ijodni   faol   jamoatchilik   ishlari   bilan   qo‘shib   olib
boradi. Yoshlar nashriyotida bosh muharrir, G‘afur G‘ulom nomidagi Adabiyot
va   san’at   nashriyotida   direktor,   ”Yoshlik”   jurnalida   bosh   muharrir   bo‘lib
ishlagan. Shoirning ijtimoiy faoliyati doirasi Respublika Oliy Kengashi va oliy
Majilisiga   deputat   bo‘lib   saylangan,   Oliy   Kengashning   oshkoralik   masalalari
qo‘mitasi,   Oliy   Majlisning   Xalqaro   ishlar   va   parlamentlararo   aloqalar
qo‘mitasiga   raislik   qilgan   kezlari   ayniqsa   kengaydi.Bu   yillarda   atoqli   shoir
davlat va jamoat  arbobi  sifatida ham taniladi. Shoir ”Buyuk  xizmatlari  uchun”
ordeni   bilan   taqdirlandi,   ”O‘zbekiston   qahramoni   ”   unvoniga   sazovar   bo‘ldi.
Erkin   Vohidov   aytib   o‘tganlaridek   shoirlik,   fidoiylik,   erk   tashnaligi,   haqidagi
asar bo‘lmish “Ruhlar isyoni” dostoni otashqalb bengal shoiri Narzul Islomning
ana shunday hayqiriqlari haqida edi... Dostondagi o‘zbek millatining ming yillik
urf-odatlari,   milliy   qadriyatlari,   ilm-u   urfonning   toptalishi,   yo‘q   qilinishi,
ma rifatparvarlarni   xalq   dushmani   sifatida   qatl   qilinishi,   so‘z   erkinliginingʼ
yo‘qligi,   shoirni   millat   ruhiyatini   aks   ettirishga   turtki   bo‘ldi.   Shu   bilan   bir
qatorda   dostondagi   shoir   Nazrul   Islom   tushkunlikka   tushmasdan   ona   yurti   va
o‘z xalqi ozodlikka erishishida ruhan ishonadi, mana shu umid unga katta kuch
bag‘ishlaydi:
So‘yla inson,
So‘yla qadding
Ko‘tarib baland
Yuksaklikda sening qadring
Himolay monand.
44 So‘yla, 
Sening poyingdadir
Bu ulug‘ zamin
So‘yla otib zolim asr,
Dard-u alamin.
Sen o‘tmishni supurguvchi 
Kuchli bo‘ronsan, 
Osmonlarga ot surguvchi 
Sohibqironsan... 
Shuningdek,   Erkin   Vohidov   asardagi   ushbu   parchada   hayqiriq   va   nidoning
bevosita   inson   ruhiyatining   isyoni   tarzda   namoyon   etadi.   Uning   buyuk   ishlar
qila   olishi,   qadri,   qaddi   ham   Himolayga   monand   qilinishi   ya ni   insonniʼ
ruhiyatining   yuksakligi,   xalqning   bo‘ronga   o‘xshatilishi   hamda   osmonlarga   ot
surguvchi Sohibqironga o‘xshatilishi ham bekor emas. Chunki dostondagi yana
bir   parchada   “Bu   dunyoda   eng   katta   g‘alayon   bu   xalq   g‘alayonidir”   degan
o‘xshatishda biz insonning ya ni xalqning ruhiyati, kayfiyati jamiyatning barpo	
ʼ
etilishida muhimligi ta kidlanganligini guvohi bo‘lamiz. Va nihoyat, dostonning	
ʼ
so‘nggi faslida erksevar shoirning va hind xalqining orzusi ro‘yobga chiqqanligi
tarrannum   etiladi.   Ko‘rinib   turibdiki,   asarda   inson   tafakkurining   ruhiyat   bilan
bog‘liq ichki kechinmalari voqealikning aks ettirilishi  alohida o‘rin kasb etadi.
Erkin Vohidov esa ana shunday ruhiyatni maromiga yetkazib, insonning qalbiga
ta sir   qila   oladigan   darajada   tasvirlagani   uchun   ham   ruhiyat   ustasi   sifatida   bir	
ʼ
yoshlar   ongida   gavdalanadi.   Birinchidan,   o‘z   ona   xalqiga,   Vataniga   chinakam
mehr qo‘ymagan ijodkor har qancha iste dodga ega bo‘lmasin bunday mavqega	
ʼ
erisha   olmaydi.   Mehr-muhabbati   kuchli,   sadoqati   beqiyos   bo‘lganligi   tufayli
Erkin Vohidov xalqimizning chindan ham nihoyatda suyukli shoiri bo‘lib qoldi.
Shoiri   o‘zbek   she riyatiga   yangicha   shukuh   olib   kirdi   va   uning   tamoman	
ʼ
yangilanishiga   o‘zining   munosib   hissasini   qo‘shdi.   Shoirning   she rlari	
ʼ
ruhimizga   ko‘tarinkilik,   mehr-muhabbat,   sokinlik,   kuch-g‘ayrat   bag‘ishlaydi.
Demak, ana shunday ijodkorni sevmaslikni, asarlarini o‘qimaslikning iloji yo q.	
ʼ
Yosh   avlodni   ma naviy   yetuk   va   barkamol   shaxs   sifatida   tarbiyalashda   ham	
ʼ
shoirning o‘lmas merosi juda katta qimmatli manba sifatida xizmat qiladi...
 
45 46 FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI:
1. Erkin Vohidov asarlar “Ruhlar isyoni” Toshkent “Sharq” 2020 
2. Hoshimov O`. O`zbeklar.-T: O`qituvchi.  2020
3. Erkin Vohidov asarlar 6-jild “Erk saodati” “Sharq” 2018 
4. Erkin Vohidov. Tanlangan asarlari. – T., Sharq, 2018 – 31 bet
5. Solijonov Y. Ruhiyatni yoritgan she riyat.// Sharq yulduzi, 2013, №2ʼ
6. Ulug‘bek   Hamdam   Erkin   Vohidov   va   uning   shoh   asari   konfirensiya
materiallari 
7. Saloydinov,   S.   Q.   (2021).   Paxta   tozalash   zavodlarida   energiya   sarfini
kamaytirishning   texnik-iqtisodiy   mexanizmini   yaratish.   “Academic   research   in
educational sciences”, 2(9), 886-889.     
8. Vohidov   E.   Saylanma.   Ikki   jildlik.   Birinchi   jild.   Muhabbatnoma.   –
Toshkent: 
9. G‘.G‘ulom nomidagi Adabiyot va san`at nashriyoti, 1986. 
10. Vohidov E. Iztirob. –Toshkent: O‘zbekiston, 1992. 
11. Karimov   N.   Erkin   Vohidov   gulshani.   To   quyosh   sochgayki   nur.   Erkin
Vohidov   hayoti   va   ijodi   zamondoshlari   nigohida.   –Toshkent:   O‘zbekiston,
2016.
Internet  materiallari
1. https://tdpu.uz  
2. https://pedagog.uz  
3. https://ziyonet.uz  
4. https://edu.uz
47

MUNDARIJA

KIRISH

I bob. Erkin Vohidovning hayoti va ijodi

1.1 “Ruhlar isyoni” dostonining poetikasi

1.2 “Ruhlar isyoni” dostonining badiiyati

II bob. ”Ruhlar isyoni” dostonida shaxs erki masalasi

2.1 Dostondagi jaholat va ma'rifat masalasi

2.2. “Ruhlar isyoni” dostonidagi obrazlar tahlili

XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI