Shermuhammad Munisning ijodiy faoliyati. Adabiy, ilmiy merosi

KURS ISHI
Mavzu:  Shermuhammad Munisning ijodiy faoliyati. Adabiy, ilmiy
merosi
1 MUNDARIJA
KIRISH ……………………………………………………………………..… 3
I . BOB.   Shermuhammad   Munisning hayoti va ijodiy faoliyati .
1.1.  Shermuhammad Munis ning hayot yo‘li va yashagan davri…………..…..9
1.2. Munisning shoir sifatidagi ijodiy faoliyati………………………………..11
1.3. Munis she’riyatining mavzu va g‘oyaviy xususiyatlari………………..…13
II. BOB.  Shermuhammad Munisning adabiy va ilmiy merosi .
2.1. “ Firdavs ul-iqbol”  asarining tarixiy ahamiyati……………………............16
2.2. Munisning tarixchilik va tarjimonlik faoliyati….………………………… 19
2.3.  Munis merosining o‘zbek adabiyotidagi o‘rni va ahamiyati ….…….......…22
Umumiy xulosa……………………………………………...…………………26
Foydalanilgan adabiyotlar……………………………………..……………….29
2 KIRISH     
        Mavzuning dolzarbligi.   Bugungi kunda o‘zbek mumtoz adabiyoti va milliy
tariximizni   chuqur   o‘rganish   davlat   siyosati   darajasiga   ko‘tarilgan   muhim
masalalardan   biri   hisoblanadi.   Ayniqsa,   xalqimizning   boy   ma’naviy   merosini
tadqiq  etish,   uni   yosh   avlodga  yetkazish   va  milliy   qadriyatlarni   asrab-avaylash
bugungi   kunning   dolzarb   vazifalaridan   biridir.   Shu   jihatdan   qaraganda,
Shermuhammad Munisning hayoti, ijodi hamda ilmiy-adabiy merosini o‘rganish
muhim   ilmiy   va   ma’naviy   ahamiyat   kasb   etadi.   Shermuhammad   Munis   XVIII
asr oxiri va XIX asr boshlarida yashab ijod qilgan yirik o‘zbek shoiri, tarixchi,
tarjimon   va   ma’rifatparvarlardan   biridir.   U   Xorazm   adabiy   muhitining   yetuk
vakili sifatida o‘zbek mumtoz adabiyotining rivojlanishiga katta hissa qo‘shgan.
Munis   o‘z   asarlarida   xalqning   ma’naviy   dunyosi,   axloqiy   qarashlari,   ilm-
ma’rifatga bo‘lgan munosabati hamda insoniy fazilatlarni yuksak badiiy mahorat
bilan aks ettirgan. Shu sababli  uning ijodi  bugungi kunda ham o‘z ahamiyatini
yo‘qotmagan. 
      Mavzuning dolzarbligi shundaki, Shermuhammad Munis ijodi orqali o‘zbek
xalqining   tarixiy   hayoti,   madaniyati   va   adabiy   muhiti   haqida   muhim
ma’lumotlarga   ega   bo‘lish   mumkin.   Ayniqsa,   uning   tarixiy   asarlari   o‘sha
davrdagi   siyosiy,   ijtimoiy   va   madaniy   jarayonlarni   o‘rganishda   muhim   manba
vazifasini   bajaradi.   Munisning     “Firdavs   ul-iqbol”   asari   Xiva   xonligi   tarixini
yorituvchi   eng   muhim   tarixiy   manbalardan   biri   hisoblanadi.   Ushbu   asarda
nafaqat  hukmdorlar   faoliyati, balki   xalq hayoti,  urf-odatlari   va tarixiy voqealar
ham   keng   tasvirlangan.   Shu   jihatdan   bu   asar   tarix   fanida   ham   katta   ilmiy
qiymatga   ega.   Hozirgi   globallashuv   davrida   yoshlarning   milliy   adabiyot   va
tarixga   bo‘lgan   qiziqishini   oshirish   muhim   vazifalardan   biridir.   Chunki   milliy
o‘zlikni   anglash   va   ma’naviy   barkamollikka   erishishda   mumtoz   adabiyotning
o‘rni beqiyosdir.  Shermuhammad Munis ijodi esa yoshlarni:
 ilm olishga, 
 ezgulikka, 
 vatanparvarlikka, 
 odob-axloqqa, 
 ma’naviy poklikka undaydi. 
    Bu   esa   mavzuning   tarbiyaviy   ahamiyatini   yanada   oshiradi .  Shuningdek ,  Munis
ijodi   orqali   o ‘ zbek   mumtoz   she ’ riyatining   badiiy   xususiyatlarini ,   she ’ riy
janrlarning   rivojlanishini   ham   o ‘ rganish   mumkin .   Uning   g ‘ azal   va   ruboiylarida
chuqur   falsafiy   fikrlar ,  inson   ruhiyati   va   hayot   haqidagi   qarashlar   badiiy   jihatdan
yuksak   mahorat   bilan   ifodalangan .   Munis   ijodida   Alisher   Navoiy   an ’ analari
davom   ettirilgani   ham   alohida   ilmiy   qiziqish   uyg ‘ otadi .   Shu   sababli   uning   ijodi
3 o ‘ zbek   adabiyotshunosligi   uchun   muhim   tadqiqot   obyektlaridan   biri   hisoblanadi .
Mavzuning   yana   bir   dolzarb   jihati   shundaki ,   Shermuhammad   Munis   faqat   shoir
emas ,   balki   tarixchi   va   tarjimon   sifatida   ham   samarali   faoliyat   olib   borgan .   U
sharq   ilm - fani   va   adabiyoti   rivojiga   xizmat   qilgan   ijodkorlardan   biridir .
Munisning   ko ‘ p   qirrali   faoliyatini   o ‘ rganish   orqali   o ‘ sha   davr   ilmiy - adabiy
muhiti   haqida   kengroq   tasavvur   hosil   qilish   mumkin   bo ‘ ladi . 
              Bugungi   kunda   o ‘ zbek   mumtoz   adabiyoti   namoyandalarining   asarlarini
o ‘ rganish   va   targ ‘ ib   qilishga   katta   e ’ tibor   qaratilmoqda .   Shu   nuqtai   nazardan
Shermuhammad   Munisning   adabiy   va   ilmiy   merosini   tadqiq   etish   nafaqat
adabiyotshunoslik ,   balki   tarix ,   manbashunoslik   va   madaniyatshunoslik   fanlari
uchun   ham   muhim   ahamiyatga   ega   hisoblanadi .   Xulosa   qilib   aytganda ,
Shermuhammad   Munisning   ijodiy   faoliyati   va   ilmiy - adabiy   merosini   o ‘ rganish :
 o‘zbek mumtoz adabiyotini chuqur anglashda; 
 milliy tarixni o‘rganishda; 
 yoshlar ma’naviyatini yuksaltirishda; 
 milliy qadriyatlarni targ‘ib etishda
muhim ahamiyat kasb etadi. Shu sababli mazkur mavzu bugungi kunda 
ham o‘z dolzarbligini saqlab qolmoqda. 
            Bundan   tashqari,   Shermuhammad   Munis   ijodini   o‘rganish   orqali   Xorazm
adabiy   muhitining   shakllanishi   va   rivojlanish   bosqichlarini   ham   chuqurroq
anglash   mumkin.   Chunki   Munis   yashagan   davr   Xiva   xonligida   ilm - fan   va
adabiyot   taraqqiy   etgan   davrlardan   biri   hisoblanadi .  Bu   davrda   yaratilgan   asarlar
xalqning   ma ’ naviy   hayoti ,  dunyoqarashi   va   madaniy   saviyasini   aks   ettiradi .  Shu
sababli   Munis   ijodi   nafaqat   adabiy ,  balki   tarixiy   va   madaniy   manba   sifatida   ham
katta   ahamiyatga   ega .   Shuningdek ,   bugungi   kunda   mumtoz   adabiyot
namunalarini   zamonaviy   talqin   asosida   o ‘ rganish   masalasi   ham   dolzarb
hisoblanadi .   Chunki   ayrim   yoshlar   mumtoz   adabiyotni   tushunish   qiyin   deb
hisoblaydi .   Shermuhammad   Munis   ijodini   ilmiy   jihatdan   tadqiq   etish   esa
mumtoz   adabiyotning   mazmun - mohiyatini   kengroq   ochib   berishga   xizmat
qiladi .   Bu   orqali   yosh   avlodning   milliy   adabiyotga   bo ‘ lgan   qiziqishini   oshirish
mumkin   bo ‘ ladi .
              Munis   asarlarida   ilgari   surilgan   insonparvarlik ,   adolat ,   ilm - ma ’ rifat   va
axloqiy   poklik   kabi   g ‘ oyalar   bugungi   jamiyat   uchun   ham   muhim   ahamiyat   kasb
etadi .   Ayniqsa ,   yoshlarni   ma ’ naviy   barkamol   inson   qilib   tarbiyalashda   bunday
asarlarning   o ‘ rni   nihoyatda   kattadir .   Shu   jihatdan   Munis   merosini   o‘rganish
tarbiyaviy   jihatdan   ham   dolzarb   hisoblanadi.   Yana   bir   muhim   jihat   shundaki,
Shermuhammad   Munis   ijodi   o‘zbek   adabiyotining   boshqa   yirik   vakillari   ijodi
bilan   chambarchas   bog‘liqdir.   Xususan,   uning   asarlarida   Alisher   Navoiy
an’analari   davom   ettirilgan   bo‘lib,   bu   holat   o‘zbek   mumtoz   adabiyotidagi
vorisiylik tamoyilini o‘rganishda muhim ilmiy asos bo‘lib xizmat qiladi. Bundan
tashqari, Munisning tarixiy asarlarini  tadqiq etish orqali  o‘sha davrdagi  siyosiy
munosabatlar,   davlat   boshqaruvi   va   ijtimoiy   hayot   haqida   ham   muhim
4 ma’lumotlarga ega bo‘lish mumkin. Shu sababli  uning ilmiy merosi  tarixchilar
va adabiyotshunoslar tomonidan doimiy ravishda o‘rganib kelinmoqda .
            Mavzuning o‘rganilganlik darajasi.    Shermuhammad Munisning  hayoti,
ijodi hamda ilmiy-adabiy merosi o‘zbek adabiyotshunosligi va tarixshunosligida
muhim   tadqiqot   mavzularidan   biri   hisoblanadi.   Uning   asarlari   ko‘plab   olimlar
tomonidan o‘rganilgan bo‘lib, ayniqsa shoirning adabiy faoliyati, tarixiy asarlari
va   Xorazm   adabiy   muhitidagi   o‘rni   yuzasidan   ilmiy   izlanishlar   olib   borilgan.
Munis   ijodini   o‘rganish   ishlari   asosan   XX   asrdan   boshlab   kengroq   rivojlana
boshladi.   O‘zbek   adabiyoti   tarixi   bilan   shug‘ullangan   olimlar   uning   ijodiy
merosiga   alohida   e’tibor   qaratganlar.   Xususan,   o‘zbek   mumtoz   adabiyoti   va
Xorazm   adabiy   muhiti   haqida   yozilgan   ilmiy   ishlarda   Munis   ijodi   keng
yoritilgan.   Adabiyotshunos   olimlar   Munisni   iste’dodli   shoir,   yirik   tarixchi,
mohir   tarjimon,   ma’rifatparvar   ijodkor   sifatida   baholaganlar.   Ayniqsa,   uning
she’riy merosi tarkibidagi g‘azal, ruboiy va muxammaslar badiiy jihatdan tahlil
qilinib,   ulardagi   mavzu   va   g‘oyalar   ilmiy   asosda   o‘rganilgan.   Tadqiqotchilar
Munis   she’riyatida   insoniylik,   muhabbat,   ilm-ma’rifat   va   axloqiy   qarashlar
muhim o‘rin tutishini ta’kidlaydilar.
        Munis   ijodining   shakllanishida   Alisher   Navoiy   an’analarining   ta’siri   ham
ko‘plab   ilmiy   ishlarda   qayd   etilgan.   Olimlar   uning   asarlarida   mumtoz
adabiyotga   xos   badiiy   tasvir   vositalari   va   poetik   mahorat   yuqori   darajada
namoyon   bo‘lganini   e’tirof   etadilar.   Shoirning   ilmiy   merosi,   ayniqsa   tarixiy
faoliyati   ham   tadqiqotchilar   e’tiboridan   chetda   qolmagan.   Uning   Firdavs   ul-
iqbol   asari   Xiva   xonligi   tarixini   o‘rganishda   eng   muhim   manbalardan   biri
sifatida baholanadi. Ushbu  asar  tarixchi  olimlar  tomonidan siyosiy,  ijtimoiy va
madaniy   jarayonlarni   yorituvchi   ishonchli   tarixiy   manba   sifatida   o‘rganilgan.
Shuningdek, Munisning tarixnavislik uslubi, voqealarni bayon etish mahorati va
tarixiy   ma’lumotlarni   berishdagi   aniqligi   ilmiy   jihatdan   tahlil   qilingan.
Tadqiqotchilar  uning tarixiy asarlarida  nafaqat  hukmdorlar  faoliyati, balki  xalq
hayoti   va   davr   muammolari   ham   aks   ettirilganini   alohida   ta’kidlaydilar.
Munisning   tarjimonlik   faoliyati   ham   ayrim   ilmiy   ishlarda   o‘rganilgan.   Uning
sharq   adabiyoti   va   ilm-fani   rivojiga   qo‘shgan   hissasi   haqida   maqolalar   va
tadqiqotlar   yaratilgan.   Bundan   tashqari,   Xorazm   adabiy   muhiti   vakillari
faoliyatiga bag‘ishlangan ilmiy ishlarda ham Munis ijodiga keng o‘rin berilgan.
Ayniqsa, Ogahiy bilan bog‘liq tadqiqotlarda Munisning ilmiy va adabiy faoliyati
haqida   muhim   ma’lumotlar   uchraydi.   Shunga   qaramasdan,   Shermuhammad
Munisning   ijodiy   faoliyati   va   ilmiy-adabiy   merosi   hali   ham   chuqurroq
o‘rganishni   talab   qiladi.   Ayniqsa   uning   badiiy   mahorati,   she’riy   uslubi,
5 tarixnavislik xususiyatlari, tarjimonlik faoliyati, Xorazm adabiy muhitiga ta’siri
kabi   masalalarni   yanada   kengroq   tadqiq   etish   muhim   ilmiy   ahamiyatga   ega.
Demak,   Shermuhammad   Munisning   hayoti   va   ijodi   yuzasidan   qator   ilmiy
tadqiqotlar   olib   borilgan   bo‘lsa-da,   uning   boy   merosini   har   tomonlama   chuqur
o‘rganish   bugungi   kunda   ham   dolzarb   masalalardan   biri   bo‘lib   qolmoqda.   N.
Jumaxo‘ja   o‘zining   o‘zbek   mumtoz   adabiyoti   tarixiga   oid   ilmiy   qarashlarida
Shermuhammad   Munis ni   Xorazm   adabiy   muhitining   yirik   namoyandalaridan
biri sifatida baholab, uning ijodida tarixiylik va badiiylik uyg‘un holda namoyon
bo‘lishini ta’kidlaydi. Olimning fikricha, Munis o‘z davrining nafaqat iste’dodli
shoiri, balki xalq tarixini badiiy tafakkur asosida yoritib bergan yetuk tarixchisi
ham   hisoblanadi 1
.  Adabiyotshunos   olima   I.  Adizova   o‘z   tadqiqotlarida   Munis
she’riyatining   g‘oyaviy-badiiy   xususiyatlariga   alohida   e’tibor   qaratadi.   Uning
ta’kidlashicha,   Munis   ijodida   insonparvarlik,   ma’rifatparvarlik   hamda   axloqiy
poklik g‘oyalari yetakchi o‘rin egallaydi. Olimaning fikricha, shoir asarlari yosh
avlodni   komillikka   undovchi   muhim   ma’naviy   manbalardan   biridir.
Adabiyotshunos   olima   I.   Adizova   o‘z   tadqiqotlarida   Munis   she’riyatining
g‘oyaviy-badiiy   xususiyatlariga   alohida   e’tibor   qaratadi.   Uning   ta’kidlashicha,
Munis ijodida insonparvarlik, ma’rifatparvarlik hamda axloqiy poklik g‘oyalari
yetakchi   o‘rin   egallaydi.   Olimaning   fikricha,   shoir   asarlari   yosh   avlodni
komillikka   undovchi   muhim   ma’naviy   manbalardan   biridir 2
.   Adabiyotshunos
olim B. Valixo‘jayev ham Munis ijodini yuqori baholab, uning o‘zbek mumtoz
adabiyotidagi o‘rnini alohida ta’kidlaydi. Olimning fikriga ko‘ra, Munis  Alisher
Navoiy   an’analarini   davom   ettirib,   Xorazm   adabiy   muhitining   rivojiga   katta
hissa qo‘shgan ijodkorlardan biridir 3
. 
         Tarixchi olimlar ham “ Firdavs ul-iqbol”   asarining ilmiy ahamiyatini yuqori
baholaydilar. Ularning fikricha, ushbu asar Xiva xonligi tarixini o‘rganishda eng
muhim va ishonchli manbalardan biri hisoblanadi. Asarda siyosiy voqealar bilan
bir   qatorda   xalq   hayoti,   urf-odatlari   va   ijtimoiy   munosabatlar   ham   keng
yoritilgan 4
. Olim Y. Is’hoqov Munis ijodining badiiy jihatlariga to‘xtalib, uning
she’riyati   sodda   va   ravon   tili   bilan   ajralib   turishini   qayd   etadi.   Olimning
fikricha,   Munis   asarlarida   badiiy   tasvir   vositalaridan   mohirona   foydalanilgan
bo‘lib, bu holat shoirning yuksak poetik mahoratini ko‘rsatadi.
   
1
  Jumaxo‘ja N .  O‘zbek mumtoz adabiyoti tarixi . – Toshkent: O‘qituvchi, 2010. – B. 214.
2
  Adizova I.  O‘zbek mumtoz adabiyoti poetikasi . – Toshkent: Fan, 2015. – B. 167.
3
  Valixo‘jayev B.  O‘zbek adabiyotshunosligi tarixi . – Samarqand, 2002. – B. 98.
4
  Ahmedov B.  O‘zbekiston xalqlari tarixi manbalari . – Toshkent: O‘qituvchi, 1991. – B. 156.
6           Kurs   ishining   maqsadi.     Mazkur   kurs   ishining   asosiy   maqsadi
Shermuhammad   Munisning   hayoti,   ijodiy   faoliyati   hamda   adabiy   va   ilmiy
merosini   har   tomonlama   o‘rganishdan   iboratdir.   Shuningdek,   shoirning   o‘zbek
mumtoz   adabiyoti   taraqqiyotidagi   o‘rni,   tarixnavislik   faoliyati   va   Xorazm
adabiy muhitiga qo‘shgan hissasini  ilmiy asosda tahlil qilish ham kurs ishining
muhim   maqsadlaridan   biri   hisoblanadi.   Ushbu   kurs   ishida   Shermuhammad
Munisning she’riy merosi, uning asarlaridagi badiiy-g‘oyaviy xususiyatlar, shoir
ijodida   ilgari   surilgan   ma’naviy-axloqiy   qarashlar   hamda   tarixiy   asarlarining
ilmiy   ahamiyatini   ochib   berish   ko‘zda   tutiladi.   Ayniqsa,   Munis   ijodida
insonparvarlik,   ilm-ma’rifat,   axloqiy   poklik,   vatanparvarlik   va   komil   inson
g‘oyalari  qanday  ifodalanganini  tahlil  qilish  asosiy  maqsadlardan   biri  sanaladi.
Shuningdek,   kurs   ishida   Munis   ijodining   o‘zbek   mumtoz   adabiyoti   bilan
bog‘liqligi, ayniqsa Alisher Navoiy an’analarining davom ettirilishi masalalarini
o‘rganish  ham   maqsad  qilib qo‘yiladi. Bu  orqali  o‘zbek  mumtoz  adabiyotidagi
adabiy vorisiylik va badiiy an’analar rivojini ko‘rsatish ko‘zda tutiladi. Mazkur
kurs   ishining   maqsadi   nafaqat   Munis   ijodini   ilmiy   jihatdan   tahlil   qilish,   balki
uning   boy   ma’naviy   merosini   yosh   avlodga   yetkazish,   mumtoz   adabiyotga
bo‘lgan   qiziqishni   oshirish   va   milliy   qadriyatlarni   targ‘ib   qilishdan   ham
iboratdir. Chunki  Munis   asarlarida ilgari  surilgan  g‘oyalar   bugungi  kunda  ham
o‘zining ma’naviy va tarbiyaviy ahamiyatini yo‘qotmagan.
      Kurs   ishining   vazifasi.     Mazkur   kurs   ishining   vazifalari   Shermuhammad
Munisning   hayoti,   ijodiy   faoliyati   hamda   adabiy   va   ilmiy   merosini   har
tomonlama   o‘rganishga   qaratilgan.   Kurs   ishida,   avvalo,   Shermuhammad
Munisning hayot yo‘li, yashagan davri hamda Xorazm adabiy muhitining o‘ziga
xos   xususiyatlarini   yoritish   vazifasi   belgilangan.   Shuningdek,   Munisning   shoir
sifatidagi   faoliyatini   tahlil   qilish,   uning   she’riyatidagi   asosiy   mavzu   va
g‘oyalarni   ochib   berish   ham   muhim   vazifalardan   biri   hisoblanadi.   Shoir
asarlarida   ilgari   surilgan   ilm-ma’rifat,   insonparvarlik,   axloqiy   poklik   va   komil
inson haqidagi qarashlarni tahlil qilish orqali uning ijodiy mahoratini ko‘rsatish
ko‘zda tutiladi. Kurs ishining yana bir vazifasi Munis ijodining o‘zbek mumtoz
adabiyoti   bilan   bog‘liqligini   o‘rganishdan   iboratdir.   Ayniqsa,   Alisher   Navoiy
an’analarining   Munis   ijodida   davom   ettirilganini   ilmiy   asosda   yoritish   muhim
hisoblanadi.Bundan   tashqari,   Firdavs   ul-iqbol   asarining   tarixiy   va   ilmiy
ahamiyatini tadqiq etish, undagi tarixiy voqealar hamda Xiva xonligi hayotining
yoritilishini tahlil qilish ham kurs ishining asosiy vazifalaridan biridir. Shu bilan
birga,   Munisning   tarixchilik   va   tarjimonlik   faoliyatini   o‘rganish,   uning   o‘zbek
adabiyoti   va   tarixshunosligi   rivojiga   qo‘shgan   hissasini   ochib   berish   ham   kurs
ishida   bajarilishi   lozim   bo‘lgan   vazifalar   sirasiga   kiradi.   Mazkur   kurs   ishida,
7 shuningdek,   Shermuhammad   Munisning   adabiy   va   ilmiy   merosining   bugungi
kundagi ahamiyatini asoslash, uning asarlarining yoshlar ma’naviy tarbiyasidagi
o‘rnini   ko‘rsatish   ham   muhim   vazifalardan   biri   sifatida   qaraladi.   Xulosa   qilib
aytganda,   kurs   ishining   vazifalari   Shermuhammad   Munisning   boy   adabiy   va
ilmiy   merosini   chuqur   tahlil   qilish,   uning   o‘zbek   mumtoz   adabiyoti   hamda
tarixidagi o‘rnini ilmiy jihatdan asoslab berishga qaratilgan.
Kurs   ishining   obyekti.     Shermuhammad   Munis ning   ijodiy   merosi,   jumladan
she’rlari, tarixiy asarlari va tarjimonlik faoliyati hamda Xorazm adabiy muhiti.
Kurs   ishining   predmeti.   Munis   ijodining   g‘oyaviy-badiiy   xususiyatlari,   uning
she’riyatidagi   asosiy   mavzular,   tarixiy   asarlarining   mazmuni   va   adabiy-ilmiy
merosining o‘zbek mumtoz adabiyotidagi o‘rni. 
Kurs   ishining   tuzilishi   va   hajmi.   Mazkur   kurs   ishi   tarkibiy   tuzilishiga   ko‘ra
kirish,   ikkita   mustaqil   bob,   xulosa   va   foydalanilgan   adabiyotlar   ro‘yxatidan
iborat.
8 ASOSIY QISM
I. Bob. Shermuhammad Munisning hayoti va ijodiy faoliyati
1.1. Shermuhammad Munis ning hayot yo‘li va yashagan davri
          Shermuhammad  Munis  XVIII  asr   oxiri   va  XIX  asr  boshlarida  yashab  ijod
qilgan yirik o‘zbek mumtoz adabiyoti vakillaridan biridir. U 1778-yilda Xorazm
hududida   tug‘ilgan   bo‘lib,   1829-yilda   vafot   etgan.   Uning   hayoti   Xiva   xonligi
tarixidagi   siyosiy   va   madaniy   jihatdan   murakkab,   shu   bilan   birga   ilm-fan   va
adabiyot  nisbatan   rivojlangan  davrga to‘g‘ri  keladi.  Bu  davrda Xorazm   hududi
Markaziy   Osiyodagi   muhim   madaniy   markazlardan   biri   bo‘lib,   bu   yerda
adabiyot,   tarixnavislik   va   ilmiy   faoliyat   sezilarli   darajada   rivojlangan.   Munis
yoshligidan   ilmga   qiziqqan,   arab   va   fors   tillarini   mukammal   o‘rgangan,   Sharq
mumtoz adabiyoti an’analari bilan chuqur tanishgan. U o‘z davrining an’anaviy
ta’lim tizimida tahsil olib, xattotlik, tarix va adabiyot ilmlarini puxta egallagan.
Keyinchalik esa Xiva xonligi saroyida kotiblik va devon ishlarida xizmat qilgan.
Bu esa unga davlat boshqaruvi, siyosiy jarayonlar va tarixiy voqealarni bevosita
kuzatish imkonini bergan .
        Tarixiy   manbalarda   qayd   etilishicha,   Munis   yashagan   davrda   Xiva   xonligi
ichki   siyosiy   barqarorlik   va   tashqi   munosabatlar   nuqtai   nazaridan   murakkab
jarayonlarni   boshdan   kechirayotgan   edi.   Shu   bilan   birga,   madaniy   hayotda
she’riyat   va   tarixnavislik   rivojlangan   bo‘lib,   saroy   adabiy   muhiti   shakllangan
edi.  Munis   ana  shu   muhitda   yetishib  chiqib,  tez  orada  o‘zining  ilmiy  va   ijodiy
salohiyati   bilan   ajralib   turgan.   Adabiyotshunos   olim   N.   Jumaxo‘janing   fikriga
ko‘ra, Munis Xorazm adabiy muhitining yetuk vakili sifatida nafaqat shoir, balki
tarixiy   tafakkuri   kuchli   bo‘lgan   muallif   sifatida   ham   muhim   o‘rin   egallaydi.
Olim   Munisning   tarixga   yondashuvida   badiiy   va   ilmiy   uslub   uyg‘unlashganini
alohida ta’kidlaydi 5
. I. Adizova ham Munis ijodiy shakllanishida uning yashagan
davri   muhim   rol   o‘ynaganini   qayd   etadi.   Uning   fikricha,   Xiva   xonligi   saroy
muhiti,   ilmiy   an’analar   va   mumtoz   adabiyotga   bo‘lgan   e’tibor   Munis
dunyoqarashining   shakllanishiga   kuchli   ta’sir   ko‘rsatgan 6
.   Bundan   tashqari,
boshqa   adabiyotshunoslar   ham   Munisni   Xorazm   adabiy   maktabining   yirik
namoyandasi   sifatida   baholab,   uning   ijodiy   faoliyati   o‘z   davrining   ijtimoiy   va
madaniy   muammolarini   aks   ettirganini   ta’kidlaydilar.   Xususan,   uning   saroy
xizmatchisi   sifatidagi   faoliyati   tarixiy   voqealarni   bevosita   kuzatish   va
keyinchalik   ularni   yozma   manbalarda   aks   ettirish   imkonini   bergan.   Munisning
hayoti davomida shakllangan eng muhim jihatlardan biri uning tarixga qiziqishi
bo‘lib, bu keyinchalik “Firdavs ul-iqbol” kabi yirik tarixiy asarning yaratilishiga
5
  Jumaxo‘ja N.  O‘zbek mumtoz adabiyoti tarixi . – Toshkent: O‘qituvchi, 2010. – B. 214.
6
  Adizova I.  O‘zbek mumtoz adabiyoti poetikasi . – Toshkent: Fan, 2015. – B. 167
9 zamin   yaratgan.   Ushbu   asar   Xiva   xonligi   tarixini   yoritishda   eng   muhim
manbalardan   biri   sifatida   qadrlanadi.   Xulosa   qilib   aytganda,   Shermuhammad
Munisning   hayot   yo‘li   va   yashagan   davri   uning   ijodiy   shakllanishiga   bevosita
ta’sir   ko‘rsatgan.   U   yashagan   tarixiy-madaniy   muhit,   saroy   hayoti,   ilmiy
an’analar va adabiy maktablar uning shoir va tarixchi sifatida yetishib chiqishida
muhim   rol   o‘ynagan.   Munis   yashagan   davr   Xiva   xonligining   siyosiy   jihatdan
murakkab,   lekin   madaniy   jihatdan   nisbatan   faol   bo‘lgan   bosqichiga   to‘g‘ri
keladi.   Bu   davrda   davlat   boshqaruvi   markazlashuvi   kuchaygan,   saroy
madaniyati shakllangan hamda adabiyot va tarixnavislik rivojlangan. 
          Munis   yoshligidan   ilmga   qiziqqan,   arab   va   fors   tillarini   mukammal
o‘rgangan,   Sharq   mumtoz   adabiyoti   an’analari   bilan   chuqur   tanishgan.   U
an’anaviy ta’lim tizimida tahsil olib, xattotlik, adabiyot va tarix ilmlarini puxta
egallagan.   Keyinchalik   Xiva   xonligi   saroyida   kotiblik   lavozimida   ishlagan.   Bu
lavozim unga davlat hujjatlari, diplomatik yozishmalar va tarixiy voqealar bilan
bevosita   ishlash   imkonini   bergan.   Shu   sababli   Munisni   faqat   shoir   emas,   balki
saroy intellektual muhiti vakili sifatida ham baholash mumkin. 
        Tarixiy   manbalarda   qayd   etilishicha,   Munis   yashagan   davr   Xiva   xonligida
ichki   siyosiy   kurashlar,   hokimiyat   uchun   raqobat   va   ayrim   beqarorliklar   bilan
birga   kechgan.   Shu   bilan   birga,   ilm-fan   va   adabiyotga   e’tibor   kuchli   bo‘lgan,
saroyda   shoirlar   va   tarixchilar   faoliyat   yuritgan.   Ana   shu   muhit   Munisning
ijodiy   va   ilmiy   dunyoqarashining   shakllanishida   asosiy   omil   bo‘lib   xizmat
qilgan. Adabiyotshunos N. Jumaxo‘janing fikriga ko‘ra, Munis Xorazm  adabiy
muhitining   yetuk   vakili   bo‘lib,   uning   ijodida   badiiy   tafakkur   bilan   tarixiy   ong
uyg‘unlashgan.   Olim   Munisni   nafaqat   shoir,   balki   tarixiy   jarayonlarni   chuqur
anglab,   ularni   yozma   manbada   aks   ettirgan   muallif   sifatida   ham   baholaydi 7
.   I.
Adizova esa Munis ijodining shakllanishida ijtimoiy va saroy muhiti muhim rol
o‘ynaganini ta’kidlaydi. Uning fikricha, Xiva xonligi davridagi madaniy muhit,
ilmiy   an’analar   va   mumtoz   adabiyotga   e’tibor   Munis   dunyoqarashiga   bevosita
ta’sir   ko‘rsatgan 8
.   Munisni   ayrim   tadqiqotchilar   “o‘tish   davri   ijodkori”   sifatida
ham talqin qiladi. Chunki u mumtoz she’riyat an’analarini davom ettirgan holda,
tarixnavislikda voqelikni tizimli va keng yoritishga intilgan. Bu esa uni klassik
adabiyot   va   tarixiy   yozuv   uslubi   o‘rtasidagi   bog‘lovchi   ijodkor   sifatida
ko‘rsatadi.   Munisning   saroy   kotibi   sifatidagi   faoliyati   uning   eng   muhim
tajribalaridan   biri   bo‘lgan.   U   rasmiy   hujjatlar,   davlat   qarorlari   va   tarixiy
voqealarni   yozma   shaklga   tushirgan.   Bu   tajriba   keyinchalik   “Firdavs   ul-iqbol”
asarini   yaratishiga   asos   bo‘lib   xizmat   qilgan.   Ushbu   asar   Xiva   xonligi   tarixini
7
  Jumaxo‘ja N. O‘zbek mumtoz adabiyoti tarixi. – Toshkent: O‘qituvchi, 2010. – B. 214.
8
  Adizova I. O‘zbek mumtoz adabiyoti poetikasi. – Toshkent: Fan, 2015. – B. 167.
10 o‘rganishda eng muhim tarixiy manbalardan biri hisoblanadi 9
.   Munisning hayot
yo‘li va yashagan davri shuni ko‘rsatadiki, u nafaqat adabiy muhit vakili, balki
o‘z davrining siyosiy va madaniy jarayonlarini chuqur anglagan tarixiy shaxsdir.
Uning   ijodi   saroy   muhiti,   ilmiy   an’analar   va   mumtoz   adabiyot   kesishgan
nuqtada   shakllangan   bo‘lib,   bu   holat   uni   Xorazm   adabiy   maktabining   yetuk
vakiliga aylantirgan.
 
1.2   Munisning shoir sifatidagi ijodiy faoliyati
       Shermuhammad Munis o‘zbek mumtoz adabiyotining yirik vakillaridan biri
bo‘lib,   u   nafaqat   tarixchi,   balki   kuchli   lirik   shoir   sifatida   ham   tanilgan.   Uning
she’riy ijodi XVIII asr oxiri va XIX asr  boshlarida Xiva xonligida shakllangan
adabiy   muhit   bilan   uzviy   bog‘liq   bo‘lib,   saroy   adabiyoti   va   mumtoz   she’riyat
an’analarining   davomchisi   sifatida   maydonga   chiqqan.   Bu   davrda   Xorazmda
adabiy   muhit   jonli   bo‘lib,   shoirlar   va   olimlar   ijodi   davlat   va   saroy   madaniyati
bilan   chambarchas   bog‘langan   ediMunisning   she’riy   merosi   mumtoz   Sharq
adabiyoti   poetik   tizimi   asosida   shakllangan.   U   g‘azal,   ruboiy,   muxammas   va
qasida   janrlarida   ijod   qilgan   bo‘lib,   bu   janrlarda   insoniy   tuyg‘ular,   axloqiy
qarashlar va falsafiy mushohadalar asosiy o‘rin tutadi. 
        Shoir   ijodida   muhabbat   faqat   hissiy   tuyg‘u   emas,   balki   insonni   ma’naviy
yuksalishga   yetaklovchi   kuch   sifatida   talqin   qilinadi.   Shu   jihatdan   uning
she’riyati   estetik   go‘zallik   bilan   birga   falsafiy   mazmunga   ham   ega.
Adabiyotshunos   B.   Valixo‘jayev   Munisni   Xorazm   adabiy   maktabining   yetuk
vakillaridan  biri   sifatida  baholab, uning  ijodida mumtoz  an’analar   bilan tarixiy
tafakkur   uyg‘unlashganini   ta’kidlaydi 10
.   Olimning   fikricha,   Munis   she’riyatida
badiiy tasvir vositalari an’anaviy shaklda bo‘lsa-da, mazmun jihatdan real hayot
bilan   chambarchas   bog‘langan.   Bu   esa   uning   ijodini   oddiy   lirikadan   kengroq
ijtimoiy-falsafiy   darajaga   olib   chiqadi.   A.   Hayitmetov   ham   Munis   ijodini
mumtoz   o‘zbek   she’riyatining   muhim   bo‘g‘inlaridan   biri   sifatida   ko‘rsatadi.
Olimning ta’kidlashicha, Munis she’riyatida Navoiy an’analari davom ettirilgan
bo‘lib,   unda   inson   kamoloti,   ilm-ma’rifat   va   axloqiy   poklik   g‘oyalari   yetakchi
o‘rinni egallaydi 11
. Bu jihat Munisni faqat estetik ijodkor emas, balki ma’naviy
tarbiya beruvchi shoir sifatida ham ko‘rsatadi. Alisher Navoiy an’analari Munis
9
  Ahmedov B. O‘zbekiston xalqlari tarixi manbalari. – Toshkent: O‘qituvchi, 1991. – B. 156.
10
  Valixo‘jayev B. O‘zbek adabiyotshunosligi tarixi. – Samarqand, 2002. – B. 98 .
11
  Hayitmetov A. O‘zbek adabiyoti tarixi. – Toshkent: Fan, 2009. – B. 143.
11 ijodida muhim o‘rin tutadi. U mumtoz poetik obrazlar, tashbeh, istiora va ramziy
ifodalarni   mahorat   bilan   qo‘llagan.   Shoirning   she’rlari   tili   ravon,   obrazlari   esa
chuqur   ma’noga   ega   bo‘lib,   o‘quvchini   fikrlashga   undaydi.   Uning   g‘azallarida
ishq   mavzusi   ko‘pincha   ma’naviy   kamolot   bilan   bog‘lanadi,   bu   esa   tasavvufiy
qarashlarga yaqinlashadi. 
      Tadqiqotchi M. Hamidova fikricha, Munis she’riyatida inson ruhiy olami va
ichki   kechinmalarni   ifodalash   ustuvor   ahamiyatga   ega 12
.   Shoir   o‘z   asarlarida
hayotning   o‘tkinchiligi,   insonning   ma’naviy   qadri   va   ilmning   ahamiyatini
chuqur   falsafiy   ruhda   ifodalaydi.   Bu   jihat   uning   she’riyatini   zamondoshlaridan
ajratib   turadi.Munis   ijodining   yana   bir   muhim   jihati   uning   realistik   tasvirga
yaqinlashuvidir.   U   saroy   hayoti   va   tarixiy   muhitni   bevosita   kuzatgani   uchun
she’rlarida   hayotiy   haqiqatlar   va   ijtimoiy   munosabatlar   ham   aks   etadi.   Bu   esa
uning   ijodini   faqat   romantik   yoki   an’anaviy   emas,   balki   hayotiy   tajribaga
tayangan   badiiy   tizim   sifatida   ko‘rsatadi.Shuningdek,   Munis   she’riyati   keyingi
davr  Xorazm  adabiy  maktabiga  ham   kuchli  ta’sir  ko‘rsatgan.   Xususan,  Ogahiy
ijodida   Munis   an’analari   davom   ettirilgan   bo‘lib,   bu   Xorazm   adabiy   muhitida
uzluksiz   adabiy   vorisiylik   mavjud   bo‘lganini   ko‘rsatadi.   Shermuhammad
Munisning shoir sifatidagi ijodiy faoliyati mumtoz she’riyat an’analari, falsafiy
qarashlar   va   hayotiy   tajriba   uyg‘unligida   shakllangan.   Uning   she’riy   merosi
o‘zbek   mumtoz   adabiyotida   muhim   o‘rin   tutadi   va   keyingi   avlod   ijodkorlari
uchun muhim adabiy maktab vazifasini bajargan. 
        Munisning   she’riy   ijodi   mumtoz   Sharq   adabiyoti   an’analari   asosida
shakllangan bo‘lib, unda g‘azal, ruboiy, muxammas va qasida kabi janrlar keng
qo‘llanadi.   Shoir   asarlarida   muhabbat,   insoniy   fazilatlar,   ilm-ma’rifat,   hayot
falsafasi   va   axloqiy   poklik   kabi   mavzular   yetakchi   o‘rin   egallaydi.   Uning
she’riyati nafaqat badiiy go‘zalligi, balki mazmuniy chuqurligi bilan ham ajralib
turadi. Adabiyotshunos  N. Jumaxo‘janing fikriga ko‘ra, Munis  ijodida mumtoz
she’riyat   an’analari   bilan   bir   qatorda   tarixiy   tafakkur   ham   kuchli   namoyon
bo‘ladi.   Olim   Munisni   badiiy   ifoda   bilan   tarixiy   ongni   uyg‘unlashtira   olgan
ijodkor  sifatida  baholaydi 13
.  Bu  holat  uning  she’riyatini   oddiy  lirika  doirasidan
kengroq   mazmunga   ega   ekanini   ko‘rsatadi.   Munis   she’riyatida   Alisher   Navoiy
an’analari sezilarli darajada davom ettirilgan. U mumtoz uslubdagi badiiy tasvir
vositalaridan,   tashbeh,   istiora   va   mubolag‘a   kabi   san’atlardan   mahorat   bilan
foydalangan. Shoir ijodida insonning ichki kechinmalari, ruhiy holati va hayotiy
tajribalari   chuqur   ifodalangan   bo‘lib,   bu   uning   she’riyatiga   falsafiy   ruh
bag‘ishlaydi.   Munis   g‘azallarida   muhabbat   mavzusi   faqatgina   lirik   tuyg‘u
sifatida emas, balki inson kamoloti va ma’naviy poklanish vositasi sifatida talqin
12
  Hamidova M. Mumtoz adabiyot va poetika masalalari. – Toshkent, 2012. – B. 76.
13
  Jumaxo‘ja N. O‘zbek mumtoz adabiyoti tarixi. – Toshkent: O‘qituvchi, 2010. – B. 214 .
12 qilinadi.  Ruboiylarida   esa   hayotning   o‘tkinchiligi,  inson   umrining  mazmuni   va
ilmning   qadri   kabi   falsafiy   fikrlar   ifodalanadi.   Bu   jihat   uning   she’riyatini
ma’naviy-tarbiyaviy   ahamiyatga   ega   manbaga   aylantiradi.   Munisning   shoir
sifatidagi   ijodiy   faoliyatida   yana   bir   muhim   jihat   —   uning   hayotiy   tajribaga
tayangan realistik ifoda uslubidir. U saroy muhiti va tarixiy voqealarni bevosita
kuzatgani   uchun,   uning   she’rlarida   hayotiy   haqiqat   va   badiiy   tasvir
uyg‘unlashgan.   Bu   holat   uni   o‘z   davrining   ijtimoiy   voqeligini   aks   ettirgan
ijodkor sifatida ko‘rsatadi. Shuningdek, Munis ijodida tasavvufiy qarashlar ham
ma’lum   darajada   aks   etadi.   Inson   ruhiy   kamoloti,   ma’naviy   poklanish   va
dunyoning   o‘tkinchiligi   haqidagi   fikrlar   uning   she’riyatida   uchraydi.   Bu   jihat
Sharq   mumtoz   adabiyoti   an’analariga   mos   keladi   va   shoir   ijodining   falsafiy
qatlamini boyitadi. Munisning she’riy merosi Xorazm adabiy muhitining muhim
qismi   sifatida   baholanadi.   Uning   ijodi   keyingi   avlod   shoirlari,   xususan   Ogahiy
ijodiga ham ma’lum darajada ta’sir ko‘rsatgan. Bu esa Munisni Xorazm adabiy
maktabining muhim vakillaridan biri sifatida ko‘rsatadi. Xulosa qilib aytganda,
Shermuhammad   Munisning   shoir   sifatidagi   ijodiy   faoliyati   mumtoz   adabiyot
an’analari, falsafiy qarashlar va hayotiy tajriba uyg‘unligida shakllangan. Uning
she’riyati   badiiy   jihatdan   mukammal,   mazmunan   esa   chuqur   bo‘lib,   o‘zbek
mumtoz adabiyotida muhim o‘rin egallaydi.
1.3.   Munis she’riyatining mavzu va g‘oyaviy xususiyatlari
        Shermuhammad Munis she’riyati o‘zbek mumtoz adabiyotining g‘oyaviy va
badiiy   jihatdan   yetuk   qatlamlaridan   birini   tashkil   etadi.   Uning   ijodi   XVIII   asr
oxiri va XIX asr boshlarida Xiva xonligi adabiy muhitida shakllangan bo‘lib, bu
davr   she’riyatida   an’anaviy   Sharq   poetikasi   bilan   birga   ijtimoiy-falsafiy
qarashlar ham  kuchli ifodalangan. Munis ijodida mavzu va g‘oya bir-biri bilan
uzviy   bog‘liq   holda   rivojlanib,   inson   hayoti,   ma’naviy   kamolot   va   jamiyatdagi
axloqiy munosabatlarni  yoritishga  xizmat  qiladi. Munis she’riyatida eng asosiy
mavzulardan biri bu — inson va uning ma’naviy dunyosi masalasidir. 
        Shoir   insonni   faqat   jismoniy   mavjudot   sifatida   emas,   balki   ma’naviy
yuksalishga   intiluvchi   mavjudot   sifatida   tasvirlaydi.   Uning   g‘azallarida
insonning   ichki   kechinmalari,   ruhiy   iztiroblari   va   hayot   haqidagi   falsafiy
mushohadalari   chuqur   ifoda   etiladi.   Bu   jihat   uning   she’riyatini   oddiy   lirik
tuyg‘ulardan yuqori darajadagi falsafiy mazmunga olib chiqadi 14
. Bu esa Munis
she’riyatining   faqat   estetik   emas,   balki   ijtimoiy   ahamiyatga   ham   ega   ekanini
14
  Valixo‘jayev B. O‘zbek adabiyotshunosligi tarixi. – Samarqand, 2002. – B. 98 .
13 ko‘rsatadi.   I.   Adizova   esa   Munis   ijodida   insonparvarlik   va   ma’rifatparvarlik
g‘oyalari   yetakchi   o‘rin   egallashini   alohida   qayd   etadi.   Uning   ta’kidlashicha,
shoir   asarlarida   ilmga   intilish,   axloqiy   poklik   va   komil   inson   g‘oyasi   asosiy
yo‘nalish   sifatida   namoyon   bo‘ladi 15
.Adabiyotshunos   B.   Valixo‘jayev   Munis
ijodida mumtoz she’riyat an’analari bilan bir qatorda tarixiy tafakkur ham kuchli
ekanini ta’kidlaydi. Olimning fikricha, shoir asarlarida badiiy obrazlar real hayot
bilan   uyg‘unlashib,   ijtimoiy   mazmun   kasb   etadi .   Bu   jihat   Munis   she’riyatini
tarbiyaviy   ahamiyatga   ega   manbaga   aylantiradi.Munis   ijodida   Alisher   Navoiy
an’analari sezilarli darajada davom ettirilgan. Shoir mumtoz poetik tizimga xos
bo‘lgan   tashbeh,   istiora,   mubolag‘a   va   ramziy   ifodalardan   mahorat   bilan
foydalangan.   Uning   she’rlarida   ishq   mavzusi   ko‘pincha   ma’naviy   kamolot   va
ruhiy   poklanish   bilan   bog‘liq   holda   talqin   qilinadi.   Bu   esa   tasavvufiy   g‘oyalar
bilan   uyg‘unlashgan   falsafiy   mazmunni   yuzaga   keltiradi.   Tadqiqotchi   M.
Hamidova Munis she’riyatini tahlil qilar ekan, unda inson ruhiy olami va ichki
kechinmalarni ifodalash ustuvor ekanini ta’kidlaydi 16
. 
            Shoir hayotning o‘tkinchiligi, dunyoning bevafo ekanligi va ilmning abadiy
qadri   haqidagi   fikrlarni   chuqur   falsafiy   ohangda   ifodalaydi.   Bu   jihat   uning
ijodini   Sharq   mumtoz   she’riyatining   falsafiy   qatlamiga   yaqinlashtiradi.   A.
Hayitmetov   ham   Munis   ijodini   mumtoz   o‘zbek   adabiyotining   muhim   bosqichi
sifatida baholab, unda an’anaviy poetika va yangi tarixiy ong uyg‘unlashganini
qayd etadi 17
.  Olimga ko‘ra, Munis she’riyatida badiiy shakl an’anaviy bo‘lsa-da,
mazmun   jihatdan   u   real   hayot   va   ijtimoiy   voqelik   bilan   chambarchas
bog‘langan.   Munis   she’riyatining   yana   bir   muhim   g‘oyaviy   xususiyati   —
ma’rifatparvarlikdir.   Shoir   ilmni   inson   kamolotining   asosiy   mezoni   sifatida
ko‘rsatadi. Ilm, odob va ma’naviy poklik uning ijodida doimiy ravishda targ‘ib
qilinadi.   Bu   esa   uning   she’riyatini   faqat   badiiy   emas,   balki   ijtimoiy-tarbiyaviy
manba   sifatida   ham   muhim   qiladi.   Shuningdek,   Munis   ijodida   tasavvufiy
g‘oyalar   ham   seziladi.   Insonning   dunyoga   bog‘liqligi,   ruhiy   poklanish   va
ma’naviy   yuksalish   haqidagi   fikrlar   uning   she’rlarida   ramziy   ifodalar   orqali
beriladi.   Bu   holat   Sharq   mumtoz   adabiyotining   umumiy   falsafiy   yo‘nalishiga
mos keladi. 
          Munis   she’riyatining   yana   bir   muhim   jihati   uning   realistik   ruhga
yaqinlashuvidir.   U   saroy   muhiti   va   ijtimoiy   hayotni   bevosita   kuzatgani   uchun,
uning asarlarida hayotiy voqelik va badiiy tasvir uyg‘unlashadi. Bu esa uni faqat
romantik   shoir   emas,   balki   jamiyat   hayotini   aks   ettirgan   ijodkor   sifatida   ham
ko‘rsatadi.   Xorazm   adabiy   maktabi   vakillari,   xususan   Ogahiy   ijodida   ham
15
  Adizova I. O‘zbek mumtoz adabiyoti poetikasi. – Toshkent: Fan, 2015. – B. 167 .
16
  Hamidova M. Mumtoz adabiyot va poetika masalalari. – Toshkent, 2012. – B. 76.
17
  Hayitmetov A. O‘zbek adabiyoti tarixi. – Toshkent: Fan, 2009. – B. 143.
14 Munis  an’analari  davom   ettirilgan.  Bu  holat  Munis   she’riyatining  keyingi  davr
adabiy jarayonlariga kuchli ta’sir ko‘rsatganini bildiradi. 
            Shermuhammad   Munis   she’riyatining   mavzu   va   g‘oyaviy   xususiyatlari
insonparvarlik,  ma’rifatparvarlik,  falsafiy   tafakkur   va  mumtoz  poetik  an’analar
uyg‘unligida   shakllangan.   Uning   ijodi   o‘zbek   mumtoz   adabiyotida   chuqur
g‘oyaviy  mazmuni   bilan   ajralib  turadi   va  keyingi   adabiy  rivojlanishga  sezilarli
ta’sir   ko‘rsatgan.   Munis   she’riyatini   chuqurroq   tahlil   qilganda,   unda   Sharq
mumtoz adabiyotiga xos “inson–jamiyat–ilohiylik” uchligi asosiy falsafiy tizim
sifatida namoyon bo‘ladi. Shoir ijodida inson faqat individual mavjudot sifatida
emas, balki jamiyat va ma’naviy qadriyatlar bilan uzviy bog‘liq subyekt sifatida
tasvirlanadi.   Bu   esa   uning   she’riyatini   faqat   lirik   his-tuyg‘ular   doirasidan
chiqarib,   ijtimoiy-falsafiy   darajaga   olib   chiqadi.   Munis   asarlarida   hayot   va
dunyo o‘tkinchiligi g‘oyasi ham muhim o‘rin egallaydi. Bu g‘oya Sharq mumtoz
adabiyotida   keng   uchraydigan   “fano”   va   “baqo”   tushunchalari   bilan   bog‘liq
bo‘lib,   shoir   insonni   vaqtinchalik   dunyo   lazzatlariga   berilmasdan,   ma’naviy
kamolot   sari   intilishga   chaqiradi.   Shu   nuqtai   nazardan   uning   she’riyatida
didaktik ruh ham kuchli seziladi. 
         Tadqiqotchilar Munis ijodida tarixiy ongning kuchliligini ham alohida qayd
etadilar.   Ya’ni   u   voqelikni   faqat   tasvirlabgina   qolmay,   balki   uni   tahlil   qilishga
ham   intiladi.   Bu   jihat   uni   oddiy   lirik   shoir   emas,   balki   voqelikni   anglovchi   va
uni   ma’lum   ma’naviy   mezonlar   asosida   baholovchi   ijodkor   sifatida   ko‘rsatadi.
Shuningdek,   Munis   she’riyatida   til   va   badiiy   ifoda   masalasi   ham   muhim   o‘rin
tutadi. Uning tili  mumtoz adabiy uslubga xos bo‘lsa-da, ifoda ravonligi va fikr
aniqligi bilan ajralib turadi. Shoir murakkab poetik obrazlardan foydalansa ham,
asosiy   g‘oyani   tushunarli   va   ta’sirchan   tarzda   yetkazishga   erishadi.   Munis
ijodida axloqiy qarashlar ham markaziy o‘rinda turadi. U insonni odob, halollik
va   ma’naviy   poklikka   chaqiradi.   Bu   g‘oyalar   bevosita   saroy   muhitida
shakllangan   axloqiy   me’yorlar   va   Sharq   falsafasi   bilan   uyg‘unlashgan   holda
namoyon   bo‘ladi.   Bundan   tashqari,   Munis   she’riyatining   muhim
xususiyatlaridan   biri   —   obrazlar   tizimining   ramziyligidir.   U   tabiat   obrazlari,
yor–oshiq munosabatlari va hayotiy tasvirlar orqali chuqur ma’naviy mazmunni
ifodalaydi.   Bu   esa   uning   ijodini   faqat   estetik   emas,   balki   falsafiy   talqin   qilish
imkonini   beradi.   Xulosa   qiladigan   bo‘lsak,   uning   ijodi   o‘zbek   mumtoz
adabiyotida   chuqur   g‘oyaviy   mazmuni   bilan   ajralib   turadi   va   keyingi   adabiy
rivojlanishga sezilarli ta’sir ko‘rsatgan.
15 II. Bob.   Shermuhammad Munisning adabiy va ilmiy merosi
2.1.   Firdavs ul-iqbol asarining tarixiy ahamiyati
        “ Firdavs   ul-iqbol”   o‘zbek   tarixnavisligi   tarixidagi   eng   muhim   yozma
manbalardan   biri   hisoblanadi.   Ushbu   asar   Shermuhammad   Munis   tomonidan
yozila   boshlangan   bo‘lib,   keyinchalik   uning   jiyani   Ogahiy   tomonidan   davom
ettirilgan.   Asarda   Xiva   xonligining   siyosiy,   ijtimoiy   va   madaniy   hayoti   keng
yoritilgan   bo‘lib,   u   nafaqat   tarixiy   manba,   balki   o‘z   davrining   adabiy   va   ilmiy
tafakkurini   aks   ettiruvchi   muhim   asar   sifatida   ham   katta   ahamiyatga   ega.
“Firdavs   ul-iqbol”   asari   Xiva   xonligi   tarixini   tizimli   ravishda   bayon   qilganligi
bilan alohida ajralib turadi. 
       Asarda hukmdorlar faoliyati, davlat boshqaruvi, ichki siyosiy munosabatlar,
urushlar   va   diplomatik   aloqalar   haqida   muhim   ma’lumotlar   berilgan.   Shu
jihatdan   ushbu   asar   tarixchilar   uchun   Xiva   xonligi   tarixini   o‘rganishda   asosiy
manbalardan   biri   hisoblanadi.   Tarixchi   olim   B.   Ahmedovning   ta’kidlashicha,
“Firdavs   ul-iqbol”   Xorazm   tarixiga   oid   eng   muhim   va   ishonchli   yozma
manbalardan   biridir.   Olim   ushbu   asarda   siyosiy   voqealar   bilan   bir   qatorda
xalqning   turmush   tarzi,   urf-odatlari   va   ijtimoiy   munosabatlari   ham   keng
yoritilganini   qayd   etadi 18
.   Bu   esa   asarning   faqat   siyosiy   tarix   emas,   balki
ijtimoiy-madaniy   tarix   uchun   ham   muhim   manba   ekanini   ko‘rsatadi.
Adabiyotshunos B. Valixo‘jayev “Firdavs ul-iqbol”ni tarixiy va badiiy tafakkur
uyg‘unlashgan   asar   sifatida   baholaydi.   Olimning   fikricha,   Munis   tarixiy
voqealarni oddiy qayd etish bilan cheklanmagan, balki ularga badiiy va falsafiy
munosabat   bildirgan 19
.   Shu   sababli   asar   tarixiy   xronika   bilan   birga   adabiy
qiymatga ham ega. 
        Asarning  yana bir  muhim   jihati   shundaki,  unda  tarixiy  voqealar  xronologik
tartibda bayon qilingan. Munis voqealarni ketma-ketlik asosida yoritib, ularning
sabab va oqibatlariga ham e’tibor qaratgan. Bu holat uning tarixiy tafakkurining
kengligini ko‘rsatadi. Tadqiqotchilar aynan shu jihatni Munis tarixnavisligining
eng   muhim   xususiyatlaridan   biri   sifatida   baholaydilar.   A.   Hayitmetovning
fikriga   ko‘ra,   “Firdavs   ul-iqbol”   asari   o‘zbek   tarixnavisligida   yangi   bosqichni
boshlab bergan muhim asarlardan biridir 20
.   Olim ushbu asarda tarixiy voqealar
real hayot bilan bog‘liq holda tasvirlanganini va muallifning voqelikka nisbatan
mustaqil   qarashi   sezilishini   alohida   ta’kidlaydi.   Asarda   Xiva   xonligi
hukmdorlari   faoliyati,   davlat   ichidagi   siyosiy   vaziyat,   qo‘shni   davlatlar   bilan
18
  Ahmedov B. O‘zbekiston xalqlari tarixi manbalari. – Toshkent: O‘qituvchi, 1991. – B. 156.
19
  Valixo‘jayev B. O‘zbek adabiyotshunosligi tarixi. – Samarqand, 2002. – B. 98.
20
  Hayitmetov A. O‘zbek adabiyoti tarixi. – Toshkent: Fan, 2009. – B. 143.
16 munosabatlar   va   harbiy   yurishlar   haqida   ham   muhim   ma’lumotlar   mavjud.   Bu
ma’lumotlar   bugungi   tarixshunoslik   uchun   ham   katta   ilmiy   qiymatga   ega.
Ayniqsa,   Xiva   xonligining   ichki   siyosiy   hayoti   haqidagi   tafsilotlar   boshqa
manbalarda   kam   uchrashi   sababli   “Firdavs   ul-iqbol”ning   ahamiyati   yanada
ortadi.   Munis   asarni   yozishda   saroy   kotibi   sifatidagi   tajribasidan   keng
foydalangan.   U   davlat   boshqaruvi   tizimi   va   siyosiy   voqealarni   bevosita
kuzatganligi   sababli,   asarda   keltirilgan   ma’lumotlar   tarixiy   jihatdan   ishonchli
hisoblanadi.   Shu   jihatdan   asar   tarixiy   manba   sifatida   yuqori   baholanadi.
Tadqiqotchi M. Hamidovaning ta’kidlashicha, “Firdavs ul-iqbol” asarida tarixiy
voqealar bilan bir  qatorda muallifning ma’naviy va axloqiy qarashlari  ham  aks
etgan 21
. Bu esa asarning faqat tarixiy emas, balki ma’rifiy va falsafiy ahamiyatga
ham ega ekanini ko‘rsatadi. 
    Asarning yana bir muhim xususiyati — undagi til va uslub masalasidir. Munis
tarixiy   voqealarni   mumtoz   adabiyotga   xos   badiiy   uslubda   bayon   qilgan.   Shu
sababli   asar   tarixiy   manba   bo‘lish   bilan   birga,   o‘zbek   nasrining   muhim
namunalaridan   biri   sifatida   ham   qadrlanadi.   Shuningdek,   “Firdavs   ul-iqbol”
keyingi tarixnavislik an’analariga ham katta ta’sir ko‘rsatgan. Xususan, Ogahiy
ushbu   asarni   davom   ettirib,   Xorazm   tarixnavislik   maktabining   shakllanishiga
xizmat   qilgan.   Bu   esa   Munis   boshlagan   tarixiy   yozuv   an’anasi   keyingi   avlod
tomonidan davom ettirilganini ko‘rsatadi. I. Adizova ham ushbu asarni baholar
ekan,   unda   tarixiy   tafakkur   bilan   badiiy   tafakkur   uyg‘unlashganini   ta’kidlaydi.
Olimaning  fikricha,   “Firdavs   ul-iqbol”   nafaqat   tarixiy  ma’lumot   beruvchi   asar,
balki xalqning ma’naviy hayotini aks ettiruvchi muhim adabiy manbadir 22
. 
        “Firdavs ul-iqbol” asari Xiva xonligi tarixini o‘rganishda eng muhim yozma
manbalardan biri bo‘lib, u tarixiy, adabiy va ma’rifiy jihatdan katta ahamiyatga
ega.   Asarda   tarixiy   voqealar,   siyosiy   jarayonlar,   xalq   hayoti   va   muallifning
ma’naviy qarashlari uyg‘un holda aks ettirilgan. Shu sababli ushbu asar o‘zbek
tarixnavisligi va mumtoz adabiyotining nodir namunalaridan biri sifatida yuqori
baholanadi .   “Firdavs ul-iqbol” asarining muhim jihatlaridan biri shundaki, unda
tarixiy   voqealar   faqat   sanab   o‘tilmaydi,   balki   ularning   mazmuni   va   mohiyati
ham   ochib   beriladi.   Munis   voqealarning   sabab   va   oqibatlariga   e’tibor   qaratib,
tarixiy   jarayonlarni   tahliliy   ruhda   yoritishga   harakat   qiladi.   Bu   holat   asarning
oddiy   xronika   emas,   balki   tarixiy   tafakkur   mahsuli   ekanini   ko‘rsatadi.   Asarda
davlat   boshqaruvi   tizimi,   saroy   hayoti,   hukmdorlar   faoliyati   va   siyosiy
munosabatlar   haqida   muhim   ma’lumotlar   berilgan.   Ayniqsa,   Xiva   xonligidagi
ichki   siyosiy   vaziyat,   hukmdorlar   o‘rtasidagi   munosabatlar   va   davlatni
boshqarish   usullari   haqidagi   tafsilotlar   tarixchilar   uchun   muhim   ilmiy   manba
21
  Hamidova M. Mumtoz adabiyot va poetika masalalari. – Toshkent, 2012. – B. 76 .
22
  Adizova I. O‘zbek mumtoz adabiyoti poetikasi. – Toshkent: Fan, 2015. – B. 167.
17 hisoblanadi.   Tadqiqotchilar   “Firdavs   ul-iqbol”ning   tarixiy   ishonchliligiga   ham
alohida   e’tibor   qaratadilar.   Chunki   Munis   saroy   muhitida   yashagan   va   ko‘plab
voqealarning   bevosita   guvohi   bo‘lgan.   Shu   sababli   asarda   keltirilgan
ma’lumotlar tarixiy jihatdan muhim va ishonchli deb baholanadi. 
            Tarixchi   olim   N.   Komilovning   fikricha,   “Firdavs   ul-iqbol”   asari   o‘zbek
tarixnavisligida   tarixiy   voqealarni   badiiy   uslub   orqali   ifodalashning   yorqin
namunalaridan biridir. Olim ushbu asarda tarixiy haqiqat va badiiy tasvir bir-biri
bilan uyg‘unlashganini ta’kidlaydi 23
. Asarning yana bir muhim tomoni shundaki,
unda xalq hayoti ham muayyan darajada aks ettirilgan. Ko‘plab tarixiy asarlarda
asosan   hukmdorlar   faoliyati   yoritilgan   bo‘lsa,   “Firdavs   ul-iqbol”da   xalqning
turmush   tarzi,   urf-odatlari   va   jamiyatdagi   ayrim   ijtimoiy   muammolar   haqida
ham ma’lumot uchraydi. Bu esa asarning tarixiy qamrovini yanada kengaytiradi.
Shuningdek,   Munis   tarixiy   voqealarni   bayon   qilishda   axloqiy   va   ma’naviy
mezonlarga   ham   murojaat   qiladi.   U   ayrim   hukmdorlarning   faoliyatiga   baho
berishda  adolat, halollik va insonparvarlik mezonlarini  asos  qilib oladi. Bu esa
muallifning   tarixga   faqat   voqealar   yig‘indisi   sifatida   emas,   balki   ma’naviy
tajriba sifatida qaraganini ko‘rsatadi. Adabiyotshunos Y. Is’hoqov ham “Firdavs
ul-iqbol”   asarining   til   va   uslub   xususiyatlariga   yuqori   baho   beradi.   Olimning
fikricha, asarda tarixiy nasr bilan mumtoz badiiy uslub uyg‘unlashgan bo‘lib, bu
holat asarning adabiy qiymatini oshirgan 24
. 
            Bundan   tashqari,   asar   keyingi   tarixnavislik   maktablariga   ham   katta   ta’sir
ko‘rsatgan.   Xususan,   Ogahiy   tomonidan   davom   ettirilgan   tarixiy   yozuv
an’analari aynan Munis asos solgan tarixnavislik maktabining davomidir. Bu esa
“Firdavs   ul-iqbol”ning   nafaqat   bir   davr   tarixini   yoritgan,   balki   keyingi   ilmiy-
adabiy   jarayonlarga   ham   ta’sir   ko‘rsatgan   asar   ekanini   bildiradi.   Shu   jihatdan
qaraganda, “Firdavs ul-iqbol” asari tarixiy manba, adabiy yodgorlik, ma’naviy-
ma’rifiy   asar,   tarixnavislik   maktabining   namunasi   sifatida   juda   katta   ilmiy
ahamiyatga ega hisoblanadi .
23
  Komilov N. Tasavvuf yoki komil inson axloqi. – Toshkent: Yozuvchi, 1996. – B. 84 .
24
  Is’hoqov Y. So‘z san’ati so‘zligi. – Toshkent: Zarqalam, 2006. – B. 121.
18 2.2   Munisning tarixchilik va tarjimonlik faoliyati
     Shermuhammad Munis o‘zbek mumtoz adabiyoti tarixida nafaqat shoir, balki
yirik tarixchi va tarjimon sifatida ham muhim o‘rin egallaydi. Uning tarixchilik
faoliyati Xiva xonligi tarixini yozma manbalar asosida tizimli yoritishga xizmat
qilgan   bo‘lsa,   tarjimonlik   faoliyati   Sharq   ilmiy   va   adabiy   merosining   o‘zbek
madaniyatiga   yaqinlashishiga   katta   hissa   qo‘shgan.   Munis   faoliyatining   ushbu
ikki   yo‘nalishi   uning   keng   dunyoqarashga   ega   bo‘lgan   ma’rifatparvar   ijodkor
ekanini   ko‘rsatadi.   Munis   tarixnavislik   faoliyatini   saroy   muhiti   bilan   bog‘liq
holda   olib   borgan.   U   Xiva   xonligi   devonida   kotib   sifatida   ishlagani   sababli
davlat boshqaruvi, siyosiy munosabatlar va tarixiy voqealarni bevosita kuzatish
imkoniga ega bo‘lgan. 
        Bu   tajriba   uning   tarixiy   tafakkurining   shakllanishida   muhim   rol   o‘ynagan.
Ayniqsa,   tarixiy   voqealarni   ketma-ketlik   va   sabab-oqibat   asosida   bayon   etishi
uning tarixnavis sifatidagi mahoratini ko‘rsatadi.  Munisning tarixchilik faoliyati
eng avvalo “Firavs ul-iqbol”  "Xiva xonligi tarixiy asari" asari bilan chambarchas
bog‘liqdir. Ushbu asar Xiva xonligi tarixini yorituvchi eng muhim manbalardan
biri   bo‘lib,   unda   hukmdorlar   faoliyati,   davlat   boshqaruvi,   ichki   siyosiy
munosabatlar,   harbiy   yurishlar   va   xalq   hayoti   haqida   qimmatli   ma’lumotlar
berilgan.   Munis   asarni   yozishda   faqat   mavjud   manbalarga   emas,   balki   o‘zi
guvoh   bo‘lgan   voqealarga   ham   tayangan.   Shu   sababli   asar   tarixiy   jihatdan
ishonchli manba sifatida yuqori baholanadi. 
      Tarixchi olim B. Ahmedovning fikricha, “Firdavs ul-iqbol” Xorazm tarixiga
oid   eng   muhim   yozma   manbalardan   biri   bo‘lib,   undagi   ma’lumotlar   tarixiy
voqealarni   o‘rganishda   katta   ilmiy   ahamiyatga   ega 25
.   Olim   ayniqsa   asarning
voqealarni   tizimli   va   xronologik   asosda   yoritishini   yuqori   baholaydi.   Munis
tarixiy voqealarni oddiy qayd etish bilan cheklanmagan. U tarixiy jarayonlarning
sabab   va   oqibatlarini   ochib   berishga   ham   harakat   qilgan.   Bu   esa   uning   tarixiy
tafakkuri   keng   bo‘lganini   ko‘rsatadi.   Tadqiqotchilar   Munis   tarixnavisligini
Sharq   tarixiy   nasrining   muhim   bosqichlaridan   biri   sifatida   baholaydilar.
Adabiyotshunos   A.   Hayitmetov   Munis   tarixnavislik   faoliyatida   tarixiy   haqiqat
va   badiiy   tafakkur   uyg‘unlashganini   ta’kidlaydi 26
.   Olimning   fikricha,   muallif
tarixiy   voqealarni   quruq   bayon   qilmaydi,   balki   ularga   ma’naviy   va   axloqiy
munosabat   ham   bildiradi.   Shu   sababli   uning   asarlarida   tarixiylik   bilan   birga
tarbiyaviy ruh ham kuchli seziladi. 
25
 Ahmedov B. O‘zbekiston xalqlari tarixi manbalari. – Toshkent: O‘qituvchi, 1991. – B. 156.
26
  Hayitmetov A. O‘zbek adabiyoti tarixi. – Toshkent: Fan, 2009. – B. 143.
19             Munisning   tarixiy   qarashlarida   adolat   va   insonparvarlik   g‘oyalari   muhim
o‘rin   egallaydi.   U   ayrim   hukmdorlar   faoliyatiga   baho   berishda   axloqiy
mezonlarga   tayangan.   Bu   holat   muallifning   tarixga   faqat   voqealar   yig‘indisi
sifatida emas,  balki ma’naviy tajriba sifatida ham  qaraganini ko‘rsatadi.  Munis
tarixchilik   bilan   bir   qatorda   tarjimonlik   faoliyati   bilan   ham   shug‘ullangan.   U
Sharq   adabiyoti   va   tarixiga   oid   ayrim   asarlarni   tarjima   qilish   orqali   ilmiy-
ma’rifiy merosning keng tarqalishiga xizmat qilgan. 
      Tarjimonlik faoliyati uning arab va fors tillarini mukammal bilganini, Sharq
madaniyati va ilm-fani bilan chuqur tanish bo‘lganini ko‘rsatadi. I. Adizovaning
ta’kidlashicha,  Munisning  tarjimonlik faoliyati  uning ilmiy tafakkuri  va adabiy
dunyoqarashining   kengligini   namoyon   qiladi 27
.       Olimaning   fikriga   ko‘ra,
tarjimalar   orqali   Munis   Sharq   mumtoz   merosini   mahalliy   adabiy   muhit   bilan
bog‘lashga harakat qilgan. Munis tarjimalarida matn mazmunini aniq yetkazish
bilan birga badiiy ifodaga ham alohida e’tibor qaratgan. Bu esa uning tarjimon
sifatida ham yuksak mahoratga ega bo‘lganini ko‘rsatadi. 
          Tadqiqotchilar  uning  tarjimonlik  faoliyatini   o‘zbek   tarjimachilik  tarixining
muhim   bosqichlaridan   biri   sifatida   baholaydilar.   Adabiyotshunos   B.
Valixo‘jayevning   fikricha,   Munis   ijodida   tarixnavislik,   she’riyat   va   tarjimonlik
faoliyati   bir-biri   bilan   uzviy   bog‘liq   holda   rivojlangan 28
.     Olim   bu   holatni
Munisning qomusiy ijodkor ekanligi bilan izohlaydi. Darhaqiqat, uning faoliyati
faqat   bitta   soha   bilan   cheklanib   qolmagan.   Tadqiqotchi   M.   Hamidova   ham
Munisning   tarixnavislik   faoliyatini   baholar   ekan,   unda   ma’rifatparvarlik
ruhining   kuchli   ekanini   ta’kidlaydi 29
.     Uning   fikricha,   muallif   tarixni   yozish
orqali jamiyatga ma’naviy saboq berishga intilgan. Shu sababli uning asarlarida
axloqiy-falsafiy   qarashlar   ham   keng   o‘rin   olgan.   Munisning   tarixchilik   va
tarjimonlik   faoliyati   keyingi   avlod   ijodkorlariga   ham   kuchli   ta’sir   ko‘rsatgan.
Ayniqsa,   Ogahiy   uning   tarixiy   yozuv   uslubini   davom   ettirib,   Xorazm
tarixnavislik   maktabining   yanada   rivojlanishiga   xizmat   qilgan.   Bu   esa   Munis
asos   solgan   ilmiy-adabiy   an’analar   uzoq   davr   davomida   yashab   qolganini
ko‘rsatadi.   Shuningdek,   Munis   faoliyati   orqali   Xiva   xonligidagi   ilmiy   va
madaniy   muhit   haqida   ham   muhim   tasavvur   hosil   qilish   mumkin.   Uning
asarlarida   davlat   boshqaruvi,   jamiyat   hayoti,   ilm-fan   va   ma’naviyat   masalalari
bir-biri   bilan   bog‘liq   holda   yoritilgan.   Bu   jihat   uning   merosining   tarixiy   va
madaniy qiymatini yanada oshiradi. 
            Shermuhammad   Munisning   tarixchilik   va   tarjimonlik   faoliyati   o‘zbek
tarixnavisligi   va   madaniyati   rivojida   muhim   o‘rin  tutadi.   Uning  tarixiy  asarlari
27
  Adizova I. O‘zbek mumtoz adabiyoti poetikasi. – Toshkent: Fan, 2015. – B. 167.
28
  Valixo‘jayev B. O‘zbek adabiyotshunosligi tarixi. – Samarqand, 2002. – B. 98.
29
  Hamidova M. Mumtoz adabiyot va poetika masalalari. – Toshkent, 2012. – B. 76.
20 Xiva   xonligi   tarixini   o‘rganishda   asosiy   manbalardan   biri   bo‘lsa,   tarjimalari
Sharq   ilmiy   va   adabiy   merosining   keng   yoyilishiga   xizmat   qilgan.   Munis
o‘zining keng qamrovli  ijodi  bilan o‘zbek madaniyati tarixida qomusiy ijodkor
sifatida muhim iz qoldirgan.  
          Munisning   tarixchilik   faoliyatini   o‘rganishda   uning   voqelikka   munosabati
alohida   ahamiyat   kasb   etadi.   U   tarixni   faqat   o‘tgan   voqealarni   yozib   qoldirish
vositasi   sifatida   emas,   balki   jamiyat   uchun   ma’naviy   saboq   beruvchi   muhim
manba sifatida tushungan. Shu sababli uning tarixiy asarlarida ayrim hukmdorlar
faoliyatiga   axloqiy   baho   berish   holatlari   ham   uchraydi.   Bu   esa   muallifning
tarixnavislikda   ma’naviy   mezonlarga   tayanganini   ko‘rsatadi.   Tadqiqotchi   N.
Komilovning   fikricha,   Munis   ijodida   tarixiy   tafakkur   va   ma’rifatparvarlik
g‘oyalari   bir-biri   bilan   uzviy   bog‘langan 30
.     Olimning   ta’kidlashicha,   muallif
tarixiy   voqealarni   yoritish   orqali   jamiyatni   ilm,   adolat   va   ma’naviy   poklikka
undashga   harakat   qilgan.   Munis   tarixiy   asar   yozishda   Sharq   tarixnavislik
an’analaridan   samarali   foydalangan.   Ayniqsa,   voqealarni   ketma-ket   bayon
qilish,   hukmdorlar   faoliyatini   tahlil   qilish   va   tarixiy   shaxslarning   xarakteriga
baho   berish   usuli   uning   tarixchi   sifatidagi   mahoratini   ko‘rsatadi.   Shu   jihatdan
uning   ijodi   Sharq   tarixiy   nasrining   muhim   namunalaridan   biri   hisoblanadi.
Munisning   tarixnavislik   faoliyatida   til   va   uslub   masalasi   ham   muhim   o‘rin
tutadi.   U   tarixiy   voqealarni   badiiy   va   ta’sirchan   uslubda   bayon   qilganligi
sababli,   uning   asarlari   nafaqat   tarixchilar,   balki   adabiyotshunoslar   uchun   ham
muhim ilmiy manba hisoblanadi. 
      Muallifning tili ravon, fikrlari aniq va badiiy tasvirlarga boy bo‘lib, bu holat
tarixiy   asarning   o‘qilishiga   yengillik   yaratgan.   Y.   Is’hoqov   Munis   tarixiy
asarlarining   uslubiy   xususiyatlarini   tahlil   qilar   ekan,   unda   tarixiy   aniqlik   va
badiiy   ifoda   uyg‘unlashganini   ta’kidlaydi 31
.   Olimning   fikricha,   bu   holat   Munis
asarlarining   tarixiy   va   adabiy   qiymatini   yanada   oshirgan.   Munis   tarjimonlik
faoliyatida   ham   Sharq   mumtoz   merosining   asosiy   g‘oyalarini   saqlab   qolishga
intilgan. U tarjima jarayonida faqat matnni o‘girish bilan cheklanmay, asarning
badiiy   ruhini   ham   yetkazishga   harakat   qilgan.   Bu   esa   uning   tarjimachilikka
ijodiy jarayon sifatida yondashganini ko‘rsatadi. 
            Tarjimonlik   faoliyati   orqali   Munis   o‘zbek   adabiy   tilining   boyishiga   ham
muhim   hissa   qo‘shgan.   U   arab   va   fors   tilidagi   ilmiy   hamda   adabiy
tushunchalarni   o‘zbek   tiliga   moslashtirib,   milliy   adabiy   til   imkoniyatlarini
kengaytirgan. Bu jihat uning faoliyatining madaniy ahamiyatini yanada oshiradi.
Bundan   tashqari,   Munisning   tarixiy   va   tarjimonlik   faoliyati   Xiva   xonligidagi
ilmiy   muhit   rivojiga   ham   sezilarli   ta’sir   ko‘rsatgan.   Uning   asarlari   saroy
30
  Komilov N. Tasavvuf yoki komil inson axloqi. – Toshkent: Yozuvchi, 1996. – B. 84.
31
  Is’hoqov Y. So‘z san’ati so‘zligi. – Toshkent: Zarqalam, 2006. – B. 121.
21 ziyolilari va keyingi avlod tarixchilari uchun muhim manba vazifasini bajargan.
Ayniqsa,   Ogahiy   faoliyatida   Munis   an’analarining   davom   etishi   bu   ilmiy
maktabning   uzviyligini   ko‘rsatadi.                       Xulosa   qilib   aytganda,   Munisning
tarixchilik   va   tarjimonlik   faoliyatini   chuqur   o‘rganish   orqali   XIX   asr
boshlaridagi   Xorazm   madaniy   muhiti,   davlat   boshqaruvi,   ilm-fan   va   adabiy
jarayonlar  haqida ham muhim  ma’lumotlarga ega bo‘lish mumkin. Shu sababli
uning   merosi   bugungi   tarixshunoslik   va   adabiyotshunoslik   uchun   ham   katta
ilmiy ahamiyat kasb etadi.
2.3.   Munis merosining o‘zbek adabiyotidagi o‘rni va ahamiyati
        Shermuhammad  Munis  o‘zbek  mumtoz  adabiyoti  tarixida  o‘ziga  xos  ijodiy
maktab   yaratgan   yirik   adib,   tarixchi   va   ma’rifatparvar   sifatida   muhim   o‘rin
egallaydi.   Uning   adabiy   va   ilmiy   merosi   XIX   asr   Xorazm   adabiy   muhitining
shakllanishi   hamda   rivojlanishida   katta   ahamiyat   kasb   etgan.   Munis   ijodi
mumtoz she’riyat an’analari, tarixiy tafakkur va ma’rifatparvarlik g‘oyalarining
uyg‘unlashuvi   bilan   ajralib   turadi.   Shu   sababli   uning   merosi   nafaqat   adabiy,
balki tarixiy va ma’naviy jihatdan ham katta ilmiy qiymatga ega hisoblanadi. 
     Munis o‘zbek mumtoz adabiyotida, avvalo, yetuk lirik shoir sifatida tanilgan.
Uning g‘azal va ruboiylari Sharq mumtoz poetikasi an’analari asosida yaratilgan
bo‘lib,   ularda   muhabbat,   insonparvarlik,   ma’naviy   poklik   va   ilm-ma’rifat
g‘oyalari   keng   yoritilgan.   Shoir   ijodida   Alisher   Navoiy   an’analari   davom
ettirilganligi   yaqqol   ko‘zga   tashlanadi.   Munis   mumtoz   poetik   obrazlardan
foydalanib,   ularga   yangi   ruh   va   mazmun   bag‘ishlay   olgan   ijodkor   sifatida
qadrlanadi. Adabiyotshunos B. Valixo‘jayevning ta’kidlashicha, Munis Xorazm
adabiy   muhitining   eng   muhim   vakillaridan   biri   bo‘lib,   uning   ijodi   o‘zbek
mumtoz adabiyotining keyingi taraqqiyotiga sezilarli ta’sir ko‘rsatgan 32
. 
     Olim Munis she’riyatida tarixiy tafakkur va badiiy mahorat uyg‘unlashganini
alohida qayd etadi.   Munis merosining yana bir muhim jihati uning tarixnavislik
faoliyati bilan bog‘liqdir. Firdavs ul-iqbol asari Xiva xonligi tarixini yorituvchi
eng   muhim   manbalardan   biri   sifatida   katta   ilmiy   ahamiyatga   ega.   Ushbu   asar
orqali   Munis   o‘zbek   tarixnavisligi   rivojiga   katta   hissa   qo‘shgan.   Tarixchi   B.
Ahmedovning   fikriga   ko‘ra,   “Firdavs   ul-iqbol”   o‘zbek   tarixiy   nasrining   eng
muhim namunalaridan biri bo‘lib, unda tarixiy voqealar aniq va tizimli ravishda
32
  Valixo‘jayev B. O‘zbek adabiyotshunosligi tarixi. – Samarqand, 2002. – B. 98.
22 yoritilgan 33
.     Munis   merosi   Xorazm   adabiy   maktabining   shakllanishida   ham
katta rol o‘ynagan. Ayniqsa, Ogahiy ijodida Munis an’analari davom ettirilgani
bu ijodiy maktabning uzviyligini ko‘rsatadi. 
       Tadqiqotchilar Munis va Ogahiy faoliyatini Xorazm tarixnavislik va adabiy
maktabining   asosiy   bosqichlari   sifatida   baholaydilar.   A.   Hayitmetov   Munis
ijodini   baholar   ekan,   uning   asarlarida   mumtoz   poetika   bilan   real   hayot
uyg‘unlashganini   ta’kidlaydi 34
.     Olimning   fikricha,   Munis   o‘zbek   adabiyotida
tarixiy voqelikni badiiy tafakkur bilan birlashtira olgan ijodkorlardan biridir.  Bu
esa uning merosini o‘zbek adabiyoti tarixida alohida mavqega ega qiladi. 
              Munis   merosining   ahamiyati   uning   ma’rifatparvarlik   qarashlarida   ham
namoyon   bo‘ladi.   Shoir   ilmni   inson   kamolotining   asosiy   mezoni   sifatida
ko‘rsatadi. Uning asarlarida odob, axloq, halollik va ma’naviy poklik g‘oyalari
keng  targ‘ib  qilingan.   Shu   sababli   Munis   ijodi   nafaqat   estetik,   balki   tarbiyaviy
ahamiyatga ham ega .I. Adizovaning fikricha, Munis she’riyatida insonparvarlik
va komil inson g‘oyasi markaziy o‘rin tutadi 35
.    Olimaning ta’kidlashicha, shoir
ijodi   yosh   avlodni   ma’naviy   tarbiyalashda   muhim   manba   bo‘lib   xizmat   qiladi.
Internet   manbalarida  ham   Munis  merosining  o‘zbek  adabiyotidagi   o‘rni  yuqori
baholanadi.   Xususan,   Ziyo.uz   saytidagi   Shermuhammad   Munis   haqidagi
maqola da   uning   o‘zbek   mumtoz   adabiyotida   yirik   g‘azalnavis   shoirlardan   biri
ekani,   “Munis   ul-ushshoq”   devoni   esa   Xorazm   adabiy   muhitining   nodir
namunasi   sifatida   e’tirof   etilgani   qayd   etiladi.     Shuningdek,   zamonaviy   ilmiy
maqolalarda   ham   Munis   ijodining   poetik   va   falsafiy   xususiyatlari   keng   tahlil
qilinmoqda.   “Munis   va   Sharq   mumtoz   she’riyati”   maqolasi da   Munis   Sharq
mumtoz   poetikasi   an’analarini   davom   ettirgan   holda,   o‘ziga   xos   badiiy-estetik
qarashlarni shakllantirgan ijodkor sifatida baholanadi.  Bundan tashqari,  “Munis
Xorazmiy   lirikasining   o‘ziga   xos   jihatlari”   maqolasi da   uning   she’riyatida
tasavvufiy   qarashlar,   falsafiy   mushohadalar   va   insoniy   qadriyatlar
uyg‘unlashgani ta’kidlangan.  
             Tadqiqotchi   N.   Komilov   Munis   ijodidagi   ma’rifatparvarlik  va   tasavvufiy
qarashlarni  tahlil   qilar   ekan,  uning  asarlarida  komil   inson  g‘oyasi  muhim   o‘rin
tutishini   qayd   etadi 36
.     Bu   holat   Munis   merosining   falsafiy   ahamiyatini   ham
oshiradi .   Munis   merosining   yana   bir   muhim   jihati   —   uning   til   va   uslub
masalasidagi   xizmatidir .   Shoir   o ‘ z   asarlarida   o ‘ zbek   adabiy   tilining
imkoniyatlarini   keng   namoyon   qilgan .   Uning   tili   ravon ,   obrazlarga   boy   va
ta ’ sirchan   bo ‘ lib ,   bu   holat   keyingi   adabiy   jarayonlarga   ham   sezilarli   ta ’ sir
33
  Ahmedov B. O‘zbekiston xalqlari tarixi manbalari. – Toshkent: O‘qituvchi, 1991. – B. 156
34
  Hayitmetov A. O‘zbek adabiyoti tarixi. – Toshkent: Fan, 2009. – B. 143.
35
  Adizova I. O‘zbek mumtoz adabiyoti poetikasi. – Toshkent: Fan, 2015. – B. 167.
36
  Komilov N. Tasavvuf yoki komil inson axloqi. – Toshkent: Yozuvchi, 1996. – B. 84.
23 ko ‘ rsatgan .  Y .  Is ’ hoqovning   ta ’ kidlashicha ,  Munis   ijodi   o ‘ zbek   mumtoz   nasri   va
she ’ riyati   rivojidagi   muhim   bosqichlardan   biri   hisoblanadi 37
.     Olim   uning
asarlarida   tarixiy   aniqlik   bilan   poetik   mahorat   uyg ‘ unlashganini   qayd   etadi .
Shuningdek ,  Munis   ijodi   bugungi   kunda   ham   ilmiy   jihatdan   faol   o ‘ rganilmoqda .
              Zamonaviy   tadqiqotlarda   uning   she ’ riyati ,   tarixiy   asarlari   va   tarjimonlik
faoliyati   yangi   metodlar   asosida   tahlil   qilinmoqda .   Bu   esa   Munis   merosining
bugungi   adabiyotshunoslik   va   tarixshunoslik   uchun   ham   dolzarb   ekanini
ko ‘ rsatadi .   Shermuhammad   Munis   merosi   o‘zbek   adabiyotida   muhim   o‘rin
tutadi.   Uning   she’riyati,   tarixnavislik   faoliyati   va   ma’rifatparvarlik   qarashlari
o‘zbek   mumtoz   adabiyotining   rivojiga   katta   ta’sir   ko‘rsatgan.   Munis   ijodi
bugungi   kunda   ham   o‘zining   badiiy,   tarixiy   va   ma’naviy   ahamiyatini
yo‘qotmagan   holda,   o‘zbek   milliy   madaniyatining   nodir   meroslaridan   biri
sifatida qadrlanadi. 
              Munis   merosining   o‘zbek   adabiyotidagi   o‘rnini   belgilovchi   eng   muhim
jihatlardan   biri   shundaki,   u   mumtoz   adabiyot   bilan   tarixiy   tafakkur   o‘rtasida
o‘ziga   xos   ko‘prik   vazifasini   bajargan.   Shoir   ijodida   badiiy-estetik   qarashlar
bilan tarixiy voqelik uyg‘unlashib ketadi. Bu esa uning merosini faqat she’riyat
doirasida   emas,   balki   tarixiy   va   madaniy   tafakkur   rivoji   nuqtai   nazaridan   ham
muhim   hodisa   sifatida   baholash   imkonini   beradi.   Munis   ijodi   Xorazm   adabiy
muhitining   yuksalishida   ham   katta   rol   o‘ynagan.   U   yashagan   davrda   Xiva
xonligi ilm-fan va adabiyot markazlaridan biri bo‘lib, Munis ana shu muhitning
eng faol vakillaridan biri sifatida tanilgan. Uning ijodi keyingi avlod shoirlari va
tarixchilarining   shakllanishiga   kuchli   ta’sir   ko‘rsatgan.   Tadqiqotchi   N.
Karimovning   ta’kidlashicha,   Munis   o‘zbek   mumtoz   adabiyotida
ma’rifatparvarlik ruhini kuchaytirgan ijodkorlardan biri hisoblanadi 38
.  Olimning
fikricha,   shoir   asarlarida   ilm,   axloq   va   ma’naviy   kamolot   masalalari   markaziy
o‘rinda   turadi.   Bu   esa   uning   merosining   tarbiyaviy   ahamiyatini   yanada
oshiradi.Munis   merosining   muhim   jihatlaridan   biri   uning   milliy   adabiy   til
rivojiga   qo‘shgan   hissasidir.   Shoir   o‘z   asarlarida   o‘zbek   tilining   badiiy
imkoniyatlarini   keng   namoyon   qilgan.   Uning   she’riyati   tilining   ravonligi,
obrazlarning boyligi va uslubining ta’sirchanligi bilan ajralib turadi. Shu sababli
Munis ijodi keyingi davr o‘zbek adabiy tilining rivojlanishiga ham sezilarli ta’sir
ko‘rsatgan. 
            Adabiyotshunos   H.   Boltaboyev   Munis   ijodini   baholar   ekan,   unda   Sharq
mumtoz   poetikasining   eng   yaxshi   an’analari   mujassam   ekanini   ta’kidlaydi 39
.
Olimning   fikricha,   Munis   poetik   mahorati   orqali   mumtoz   she’riyatning   estetik
37
  Is’hoqov Y. So‘z san’ati so‘zligi. – Toshkent: Zarqalam, 2006. – B. 121.
38
  Karimov N. XX asr o‘zbek adabiyoti manzaralari. – Toshkent: O‘zbekiston, 2008. – B. 41.
39
  Boltaboyev H. Mumtoz poetika asoslari. – Toshkent: Fan, 2006. – B. 132.
24 imkoniyatlarini   yanada   boyitgan.   Munis   merosining   ahamiyati   yana   shundaki,
uning   asarlari   orqali   XIX   asr   boshlaridagi   Xorazm   ijtimoiy-madaniy   muhiti
haqida   muhim   ma’lumotlarga   ega   bo‘lish   mumkin.   Shoir   va   tarixchi   sifatida   u
o‘z davrining siyosiy, madaniy va ma’naviy hayotini asarlarida aks ettira olgan.
Shu   jihatdan   uning   merosi   tarixshunoslik   va   adabiyotshunoslik   uchun   birdek
muhim   manba   hisoblanadi.   Shuningdek,   Munis   ijodida   komil   inson   g‘oyasi
markaziy o‘rin egallaydi. 
            Shoir   insonni   ilmli,   odobli   va   ma’naviy   yetuk   bo‘lishga   chaqiradi.   Bu
jihatlar   bugungi   kunda   ham   o‘z   ahamiyatini   yo‘qotmagan   bo‘lib,   yoshlar
ma’naviy   tarbiyasida   muhim   o‘rin   tutadi.   Internetdagi   zamonaviy   ilmiy
maqolalarda   ham   Munis   merosi   keng   tadqiq   qilinmoqda.   Jumladan,   “Oriental
Renaissance”   jurnalida   chop   etilgan   maqolalarda   Munis   ijodi   Sharq   mumtoz
adabiyoti   va   tarixnavislik   an’analari   bilan   bog‘liq   holda   tahlil   qilinib,   uning
o‘zbek   milliy   madaniyatidagi   o‘rni   yuqori   baholangan 40
.     Bundan   tashqari,
zamonaviy   tadqiqotlarda   Munis   ijodi   faqat   adabiy   hodisa   emas,   balki   milliy
o‘zlik va madaniy xotirani shakllantiruvchi muhim ma’naviy meros sifatida ham
talqin   qilinmoqda.   Bu   esa   uning   ijodiy   merosi   bugungi   kunda   ham   ilmiy   va
ma’naviy jihatdan dolzarb ekanini ko‘rsatadi. 
          Xulosa   qilib   aytganda,   Shermuhammad   Munis   merosi   o‘zbek   adabiyoti,
tarixnavisligi   va   ma’naviy   tafakkuri   rivojida   alohida   o‘rin   egallaydi.   Uning
asarlari   badiiy   mahorati,   tarixiy   qiymati   va   ma’rifiy   ruhining   kuchliligi   bilan
ajralib  turadi.  Shu  sababli   Munis  nomi  o‘zbek  mumtoz  adabiyoti  tarixida  yirik
ma’rifatparvar ijodkor sifatida e’tirof etiladi .
40
  “Oriental Renaissance” xalqaro ilmiy jurnali. – 2023. – №4. – B. 215.
25 Xulosa
          Mazkur   kurs   ishida   Shermuhammad   Munisning   hayoti,   ijodiy   faoliyati,
tarixnavislik   va   tarjimonlik   faoliyati   hamda   uning   o‘zbek   adabiyoti
taraqqiyotidagi   o‘rni   keng   va   atroflicha   tahlil   qilindi.   Tadqiqot   davomida
Munisning nafaqat iste’dodli shoir, balki yirik tarixchi, tarjimon, ma’rifatparvar
va qomusiy ijodkor  sifatidagi  faoliyati  ilmiy manbalar  asosida  o‘rganildi. Kurs
ishining   birinchi   bobida   Munisning   hayot   yo‘li,   yashagan   davri   va   shoir
sifatidagi   ijodiy   faoliyati   yoritildi.   Tadqiqot   natijalari   shuni   ko‘rsatdiki,   XVIII
asr   oxiri   va   XIX   asr   boshlaridagi   Xiva   xonligi   adabiy-madaniy   muhiti   Munis
ijodining   shakllanishida   muhim   omil   bo‘lgan.   Shoir   yoshligidan   ilm-fanga
qiziqqan,   arab   va   fors   tillarini   mukammal   o‘rgangan   hamda   Sharq   mumtoz
adabiyoti   an’analarini   chuqur   egallagan.   Ayniqsa,   Alisher   Navoiy   ijodi   Munis
dunyoqarashi va poetik tafakkurining shakllanishiga kuchli ta’sir ko‘rsatgan. 
       Munisning shoir sifatidagi faoliyati tahlil qilinganda, uning she’riyati mavzu
va   g‘oya   jihatidan   nihoyatda   boy   ekani   aniqlandi.   Shoir   asarlarida   muhabbat,
insonparvarlik,   ma’rifatparvarlik,   komil   inson   g‘oyasi,   ilmning   ahamiyati,
axloqiy   poklik   va   ma’naviy   kamolot   kabi   masalalar   asosiy   o‘rin   egallaydi.
Munis   mumtoz   poetik   vositalardan   mahorat   bilan   foydalanib,   o‘zbek
she’riyatining   badiiy   imkoniyatlarini   yanada   boyitgan.   Shu   bilan   birga,   uning
ijodida   hayotiy   voqelik   va   tarixiy   tafakkurning   uyg‘unlashuvi   ham   muhim
badiiy xususiyat sifatida namoyon bo‘ladi. 
       Kurs ishining ikkinchi bobida Munisning tarixchilik va tarjimonlik faoliyati
alohida tahlil qilindi. Xususan, Firdavs ul-iqbol asarining tarixiy ahamiyati keng
yoritildi.   Tadqiqot   natijasida   ushbu   asar   Xiva   xonligi   tarixini   o‘rganishda   eng
muhim   va   ishonchli   yozma  manbalardan   biri   ekanligi   aniqlandi.   Asarda   davlat
boshqaruvi,   siyosiy   jarayonlar,   hukmdorlar   faoliyati,   xalq   hayoti   va   ijtimoiy
munosabatlar   haqida   qimmatli   ma’lumotlar   berilgan.   Munis   tarixiy   voqealarni
oddiy qayd  etish  bilan cheklanmay,  ularni  tahlil   qilishga,  sabab  va  oqibatlarini
ochib berishga harakat qilgani bilan boshqa tarixnavislardan ajralib turadi. 
        Munisning   tarjimonlik   faoliyati   ham   uning   ilmiy-ma’rifiy   qarashlari
kengligini   ko‘rsatadi.   U   Sharq   mumtoz   adabiyoti   va   ilmiy   merosini   o‘zbek
madaniy muhitiga olib kirishda muhim  rol  o‘ynagan. Tarjimalar  orqali  arab va
fors   adabiyotidagi   boy   ma’naviy   hamda   ilmiy   tajriba   o‘zbek   adabiy   muhitiga
yaqinlashgan. Bu esa o‘zbek adabiy tilining rivojlanishi va boyishiga ham katta
ta’sir ko‘rsatgan. 
        Tadqiqot   davomida   B.   Valixo‘jayev,   A.   Hayitmetov,   I.   Adizova,   B.
Ahmedov,   N.   Komilov,   H.   Boltaboyev,   Y.   Is’hoqov   kabi   olimlarning   ilmiy
qarashlari tahlil qilinib, ular Munisni o‘zbek mumtoz adabiyotining yirik vakili
26 sifatida   baholashlari   aniqlandi.   Olimlar   uning   ijodida   tarixiy   tafakkur,   badiiy
mahorat   va   ma’rifatparvarlik   g‘oyalari   uyg‘unlashganini   alohida   ta’kidlaydilar.
Shuningdek,   tadqiqot   davomida   internet   manbalari   va   zamonaviy   ilmiy
maqolalardan   foydalanish   Munis   merosining   bugungi   kunda   ham   dolzarbligini
ko‘rsatdi.   Zamonaviy   tadqiqotlarda   uning   ijodi   nafaqat   adabiy   yoki   tarixiy
hodisa,   balki   milliy   ma’naviy   merosning   muhim   qismi   sifatida   ham
baholanmoqda.   Umuman   olganda,   Shermuhammad   Munis   o‘zbek   adabiyoti,
tarixnavisligi   va   ma’naviy   tafakkuri   rivojiga   ulkan   hissa   qo‘shgan   qomusiy
ijodkor hisoblanadi. Uning she’riy, tarixiy va tarjimonlik merosi bugungi kunda
ham   o‘zining   ilmiy,   badiiy   va   tarbiyaviy   ahamiyatini   yo‘qotmagan.   Munis
asarlari xalqimizning boy ma’naviy merosini  o‘rganishda muhim  manba bo‘lib
xizmat qiladi. Shu sababli uning ijodini chuqur o‘rganish va targ‘ib qilish o‘zbek
adabiyotshunosligi   hamda   tarixshunosligining   dolzarb   vazifalaridan   biri   bo‘lib
qoladi. 
          Xulosa   qilib   aytganda,   Shermuhammad   Munis   merosi   o‘zbek   adabiyoti,
tarixnavisligi   va   ma’naviy   tafakkuri   rivojida   alohida   o‘rin   egallaydi.   Uning
asarlari   badiiy   mahorati,   tarixiy   qiymati   va   ma’rifiy   ruhining   kuchliligi   bilan
ajralib  turadi.  Shu  sababli   Munis  nomi  o‘zbek  mumtoz  adabiyoti  tarixida  yirik
ma’rifatparvar ijodkor sifatida e’tirof etiladi.
27 Foydalanilgan adabiyotlar ro‘yxati
1. Adizova I. O‘zbek mumtoz adabiyoti poetikasi. – Toshkent: Fan, 
2015. 
2. Ahmedov B. O‘zbekiston xalqlari tarixi manbalari. – Toshkent: 
O‘qituvchi, 1991. 
3. Alimuhamedov A. O‘zbek adabiyoti tarixi. – Toshkent: Fan, 2000. 
4. Boltaboyev H. Mumtoz poetika asoslari. – Toshkent: Fan, 2006. 
5. Is’hoqov Y. So‘z san’ati so‘zligi. – Toshkent: Zarqalam, 2006. 
6. Karimov N. XX asr o‘zbek adabiyoti manzaralari. – Toshkent: 
O‘zbekiston, 2008. 
7. Komilov N. Tasavvuf yoki komil inson axloqi. – Toshkent: 
Yozuvchi, 1996. 
8. Mahmudov M. O‘zbek adabiyotshunosligi asoslari. – Toshkent: 
Universitet, 2010. 
9. Mirzaev T. O‘zbek adabiyoti tarixi. – Toshkent: Fan, 2005. 
10. Navoiy A. Xamsa. – Toshkent: G‘afur G‘ulom, 1989. 
11. Navoiy A. Lison ut-tayr. – Toshkent: Adabiyot, 1991. 
12. Olimov Q. Sharq adabiyoti va poetika. – Toshkent: Fan, 2012. 
13. Rahmonov A. Tarixiy manbashunoslik asoslari. – Toshkent: 
Universitet, 2014. 
14. Saidov S. O‘zbek mumtoz adabiyoti. – Toshkent: Sharq, 2011. 
15. Salohiddinov I. Tarix va adabiyot uyg‘unligi. – Toshkent: Fan, 
2013. 
16. Sodiqova M. O‘zbek adabiy tili tarixi. – Toshkent: O‘qituvchi, 
2009. 
17. Tohirov J. Xorazm adabiy muhiti. – Urganch: Ma’rifat, 2016. 
18. To‘xtayev A. Tarixnavislik an’analari. – Toshkent: Fan, 2018. 
19. Valixo‘jayev B. O‘zbek adabiyotshunosligi tarixi. – Samarqand, 
2002. 
20. Xayitmetov A. O‘zbek adabiyoti tarixi. – Toshkent: Fan, 2009. 
21. Yo‘ldoshev M. Mumtoz adabiyot nazariyasi. – Toshkent: 
Universitet, 2015. 
22. Ziyoev A. O‘zbek tarixnavisligi. – Toshkent: Fan, 2011. 
23. Zohidov S. Sharq adabiyoti tarixi. – Toshkent: Fan, 2007. 
24. Shermuhammad Munis. Munis ul-ushshoq (devon). – Xiva 
qo‘lyozmalari. 
25. Shermuhammad Munis va Ogahiy. Firdavs ul-iqbol. – Qo‘lyozma 
manba. 
28 Foydalanilgan elektron adabiyotlar ro‘yxati
1. https://ziyouz.uz   
2. https://www.ziyo.uz 
3. https://lex.uz     
4. https://kun.uz      
5. https://cyberleninka.ru     
6. https://journalss.org     
7. https://www.academia.edu     
29

MUNDARIJA

KIRISH

I. BOB. Shermuhammad Munisning hayoti va ijodiy faoliyati

1.1. Shermuhammad Munisning hayot yo‘li va yashagan davri

1.2. Munisning shoir sifatidagi ijodiy faoliyati

1.3. Munis she’riyatining mavzu va g‘oyaviy xususiyatlari

II. BOB. Shermuhammad Munisning adabiy va ilmiy merosi

2.1. “Firdavs ul-iqbol” asarining tarixiy ahamiyati

2.2. Munisning tarixchilik va tarjimonlik faoliyati

2.3. Munis merosining o‘zbek adabiyotidagi o‘rni va ahamiyati

Umumiy xulosa

Foydalanilgan adabiyotlar