Sintaktik va sintagmatik munosabat

HOZIRGI O‘ZBEK ADABIY TILI FANIDAN
KURS ISHI
 MAVZU: SINTAKTIK VA SINTAGMATIK MUNOSABAT 
Bajardi:__________________________
 Qabul qildi:__________________________
Toshkent-2025  MUNDARIJA 
Kirish………………………………………………………………………………3 
I bob. O‘zbek tilida sintaktik munosabat va uning o‘rganilishi…………...………5 
II bob. O‘zbek tilida sintagmatik munosabat va uning o‘rganilishi………..…….15 
Xulosa……………………………………………………………………………29 
Foydalanilgan adabiyotlar………………………………………………………..30  KIRISH 
Mavzuning dolzarbligi.  Sintaktik munosabatlar – gap tuzilishidagi so‘zlar 
orasidagi grammatik aloqalarni bildirsa, sintagmatik munosabatlar esa matn yoki 
gap doirasida birga qo‘llaniladigan birliklarning bog‘lanishini anglatadi. Bu ikki 
munosabat til birliklarining tartibi, moslashuvi, birikish qoidalari va til tizimining 
ichki tuzilishini o‘rganishda asosiy manba hisoblanadi. Taniqli tilshunos Ferdinand 
de Sossyur til tizimini o‘rganishda paradigmalar (ya’ni paradigmatik munosabatlar) 
va sintagmalar (ya’ni sintagmatik munosabatlar) orasidagi farqlarni ta’kidlagan. 
Uning bu qarashlari tilshunoslik nazariyasida chuqur iz qoldirib, tilning struktur 
tuzilishini anglashda muhim o‘rin tutgan. Har bir so‘z matn ichida boshqa so‘zlar 
bilan qanday munosabatda bo‘lishi, qanday joylashishi va qanday vazifa bajarishi – 
aynan ushbu munosabatlar orqali aniqlanadi. Demak, sintaktik va sintagmatik 
munosabatlarni o‘rganish til birliklarining o‘zaro aloqadorligini, til strukturasi va 
ishlash mexanizmini tushunishda muhim omildir. 
O‘rganilganlik darajasi.  O‘zbek tilshunosligida ham bu yo‘nalishda U. 
Yo‘ldoshev, G‘. Zohidov, N. Mahmudov kabi olimlar tadqiqotlar olib borgan. 
Ammo hali ham amaliy tahlil va zamonaviy yondashuvlar asosida qo‘shimcha 
izlanishlar talab etiladi. Fe’llarning bog‘lashuv xususiyati murakkab bo‘lib, maxsus 
tasvirlanishi kerak. Fe’lning tuslovchili leksemashakli kesim vazifasida kelib, ega 
vazifasidagi leksemashaklga bog‘lanadi: bunday bog‘lanishning ko‘rsatkichi 
sifatida kesim vazifasidagi leksemaga ega vazifasidagi leksemashakldan (yoki 
nazarda tutilgan bajaruvchidan) anglashiladigan shaxs-son ma'nosiga muvofiq 
ravishda tuslovchi qo‘shiladi (Bo‘lishli-bo‘lishsizlik, mayl, zamon ko‘rsatkichlari 
obyektiv voqelikka ko‘ra qo‘shiladi). Ega ishlatilmaydigan gapshakllarda harakat-
holatning bajaruvchisi mavhum tasavvur qilinadi, tuslovchi ham shaxs-sonni 
mavhum ifodalaydi. Ayrim adabiyotlarda avval fe’l leksemashakl tarkibiga 
tuslovchi qo‘shiladi, keyin ana shu tuslovchiga xos valentlikning voqelanishi 
sifatida ega (bajaruvchi) belgilanadi degan fikr aytildi. Valentlik leksemalarga-gina 
emas, morfemalarga ham xos xususiyat degan g‘oya olg‘a surilib, tuslovchilardan 
3  ham valentlik xususiyati qidirildi; ushbu g‘oyani tasdiqlashga intilish yuqoridagi 
g‘ayrimantiqiy fikrni aytishga majbur qildi 1 . 
Kurs ishi mavzusining obyekti.  O‘zbek tilidagi so‘zlar, ularning birikishi, 
gaplar va gap bo‘laklari orasidagi sintaktik va sintagmatik munosabatlar. 
Kurs   ishi   mavzusining   predmeti.   So‘zlar   o‘rtasidagi   sintaktik   bog‘lanish
turlari   (bo‘ysunish,   tenglik,   moslik)   va   ularning   sintagmatik   zanjirdagi   o‘rnini
aniqlash.
Kurs ishi maqsadi.  O‘zbek tilida sintaktik va sintagmatik munosabatlarning
nazariy   asoslarini   aniqlash,   ularning   amaliy   qo‘llanilishi   va   til   tizimidagi   rolini
yoritish. 
Kurs ishining vazifalari: 
1.Sintaktik va sintagmatik munosabatlarning nazariy asoslarini o‘rganish; 
2.Turli til birliklari orasidagi bog‘lanish usullarini tahlil qilish; 
3.O‘zbek tilidagi sintaktik birliklarning o‘zaro munosabatini aniqlash; 
4.Sintagmatik munosabatlar orqali matn tuzilishiga ta’sirini ko‘rsatish; 
1  Rahmatullayev Sh,  Hozirgi o‘zbek adabiy tili. – Toshkent. Universitet, 2006. – 294-B. 
4  I bob. O‘zbek tilida sintaktik munosabat va uning o‘rganilishi 
Munosabat  keng qamrovli tushuncha, bir butunlikning tarkibiy qismi –birliklari 
orasidagi o‘zaro aloqa va bog‘lanishni anglatadi. Bunday aloqa turlicha bo‘lishi 
mumkin. Quyidagi gapga diqqat qiling:  Ularning ismi  –  Salim va Halim.  Bundagi 
nutqiy birliklar turli munosabat bilan bog‘langan.  Ular  so‘zi  ism  so‘zi bilan,  u 
olmoshi  -lar  qo‘shimchasi bilan ketma-ket, zanjirsimon aloqada. Yoki  ism  so‘zi 
uchta tovushning ketma-ketligidan iborat. Bunday chiziqsimon, liniyaviy ketma-
ketlik aloqasi  sintagmatik aloqa  deyiladi. Sintagmatik aloqa lisonda ham, nutqda 
ham mavjud bo‘ladi. Masalan,  kitob  leksemasi beshta tovushning birikuvidan iborat
nomemaga ega bo‘lib, u lisoniy birlik sanaladi. Shuningdek, yasama so‘z ( suvchi , 
ertapishar ), so‘z birikmasi ( kitobni o‘qimoq )da ham birikuvchi a’zolar sintagmatik 
aloqada bo‘ladi. 
Sintagmatik   aloqani   sintaktik   aloqadan   farqlash   lozim.   Sintagmatik   aloqa
barcha   til   birliklariga   xos   ketma-ket   bog‘lanish   bo‘lsa,   sintaktik   aloqa   so‘z   va
gaplarning   hokim-tobelik   munosabati.   Demak,   sintagmatik   aloqa   va   sintaktik
aloqani   butunlay   boshqa-boshqa   hodisalar   deb   ham,   shuningdek,   ularni   bir-biriga
aynan   tenglashtirish,   bir-birini   qoplovchi   tushuncha   sifatida   qarash   ham   mumkin
emas.   Sintagmatik   va   sintaktik   aloqa   butun-bo‘lak   munosabatida.   Boshqacha
aytganda, sintaktik aloqa sintagmatik aloqaning bir ko‘rinishi. 
Кo‘pincha, sintagmatik aloqani nutqqagina xos deb tushunish ham uchraydi. Bu
–   hodisani   tor   ma’noda   tushunish.   Yuqoridagi   gapda   ishtirok   etayotgan   birliklar
orasida pog‘onali munosabat ham mavjud. Pog‘onali munosabat deganda birlikning
boshqasi tomonidan qamrab olinishi tushuniladi. Masalan,  Halim  va  Кarim  so‘zlari
erkak   kishining   ismi   bo‘lib,   ayolning   ismi   bo‘lgan   Halima   so‘ziga   qarama-qarshi
turadi.   Lekin   ularning   barchasini   ism   leksemasi   qamrab   oladi.   ism   leksemasi   esa,
nom  leksemasi bilan birgalikda,  ot  leksemasi tomonidan qamrab olinadi. Uni shartli
ravishda quyidagicha tasavvur qilish. 
5  Bu pog‘ona yuqoriga va quyiga qarab yana davom ettirilishi mumkin. Demak, 
Salim ,  ism ,  ot  leksemalari pog‘onali munosabatga kirishgan. Lisoniy birliklarning 
pog‘onali munosabati ikki xil. Masalan,  daraxt  va  tana ,  ildiz ,  barg ,  shox 
birliklarining o‘zaro munosabati  daraxt  va  olma ,  o‘rik ,  nok ,  gilos  leksemalarining 
o‘zaro munosabatidan farq qiladi. 
Avvalgi pog‘onali munosabatda   daraxt   butunni va qolganlari qismni ifodalasa,
keyingisida   daraxt   turni  ifodalab, mevaning muayyan nomini  ifodalovchi  birliklar
turning ko‘rinishi – jins sifatida namoyon bo‘ladi. Ikkinchi munosabatdagi birliklar
daraxt   leksemasining   xususiy   ko‘rinishi   –   juz’iylashishi.   Birinchisida   esa   bunday
munosabat   mavjud   emas.   Shu   boisdan   « Gilos   daraxtdir »   tarzidagi   hukmni   aytish
mantiqiy. Biroq « Ildiz daraxtdir » deyish mumkin emas. 
Tilshunoslikda   lisoniy   birlikning   butun-bo‘lak   munosabati   partonimik   ( part   –
qism,   bo‘lak),   tur-jins   munosabati   giponimik   munosabat   deyiladi.   Partonimik
munosabatga   kirishuvchi   qismni   ifodalovchi   birliklar   partonim ,   giponimik
munosabatga   kirishuvchi   jins   nomlari   giponim   deyiladi.   Butunlik   totonim   va   tur
nomi  giperonim  deyiladi. 
O‘xshashlik   (paradigmatik)   munosabati   o‘zaro   teng   (pog‘onali   munosabatdagi
daraxt  va  tana ,  daraxt  va  gilos  birliklari semantik qamrovi jihatdan teng emas edi),
bir   umumiy   belgi   asosida   birlashib,   qator   hosil   qiluvchi,   ammo   o‘ziga   xos
belgilarga ko‘ra farqlanib turuvchi birliklarning o‘zaro aloqasini ifodalaydi. 
Yuqorida   aytilganidek,   paradigma   a’zolari   o‘zaro   teng   bo‘lib,   nutqda   bir   xil
o‘rinni   egallaydi   va   bir   xil   xususiyatga   ega   bo‘ladi.   Berilgan   misoldagi   Halim ,
Кarim ,  Halima  so‘zlari o‘zaro teng, bir xil o‘rinda kela oladi, biroq o‘zaro farqlarga
ham ega. 
O‘zaro o‘xshashlik munosabatida bo‘lgan birliklarning bir-biri bilan farqli 
xususiyati asosida qarama-qarshi qo‘yilishi  ziddiyat (oppozitsiya) , ziddiyatga 
kirishayotgan paradigma a’zolari  ziddiyat a’zosi  deyiladi. Ziddiyatdagi birliklar 
o‘zaro ma’lum bir belgi asosida qarama-qarshi qo‘yiladi. Bu belgi  ziddiyat belgisi 
deyiladi. 
6  Navbatdagi mavzuda ziddiyat turi va mohiyati haqida so‘z yuritiladi 2 . 
Tabiat, jamiyat va tafakkurdagi mavjudlik va taraqqiyotning asosiy omili 
qarama-qarshiliklar birligi va kurashi qonuni bo‘lganligi kabi lisoniy paradigmada 
birliklarni bir-biriga bog‘lab turuvchi, paradigmanin
g yashovchanli
gini
ta’minlovchi omil lisoniy ziddiyatdir. Demak, lisoniy ziddiyat falsafiy qarama-
qarshilik birligi va kurashi qonunning tildagi xususiylashmasi, voqelanishidir. 
Lisoniy ziddiyatni aniqlash yoki lisoniy ziddiyatga bunday yondashish ziddiyatli
va ziddiyatsiz munosabatni farqlashni taqozo qiladi. Chunki turli lisoniy birlik va 
bir birlikning turli varianti orasidagi munosabat har xil tabiatli unsurlar, a’zolar 
orasidagi munosabatlar sifatida muayyanlashtirilmog‘i lozim. Masalan, shaxs-son 
shakli bo‘lgan  -miz  va  -siz  ( o‘qiymiz – o‘qiysiz ) har xil lisoniy morfologik birlik 
bo‘lib, bir paradigmaning turli a’zolari sifatida ziddiyatli munosabatda bo‘ladi. 
Biroq turli farqli xossaga ega bo‘lgan til oldi va til orqa  o‘  unlilari bitta 
o‘ fonemasining variantlari sifatida fonetik jihatdan farqlansa-da, funksional 
jihatdan tafovutga ega emas. Chunki o‘zbek tilida bitta  o‘  fonemasi mavjud bo‘lib, 
uning variantlari ma’no farqlash tabiatiga ega emas. Ba’zilar  o‘y so‘zini aytganda, 
o‘ ni til oldi, boshqalar esa til orqa unlisi sifatida talaffuz qiladi. Baribir, bu so‘z  o‘  
tovushlari qanday bo‘lishidan qat’i nazar, «fikr», «xayol» ma’nolarini beradi. 
Lisoniy birlikning varianti orasidagi bunday munosabat ziddiyatsiz munosabat 
deyiladi. 
Ziddiyat paradigmatik munosabatning xos ko‘rinishi va xossasi sifatida 
sintagmatik munosabatga qarama-qarshi qo‘yiladi. 
Ma’lum bir lisoniy birlik mansub ziddiyatlar majmui bu birlikning paradigmatik
sifatini aniqlashda, paradigmatik muayyanlashtirishda hal qiluvchi rol o‘ynaydi. 
Paradigmatik muayyanlashtirish
birlikning boshqa birlikdan 
farqlanuvchi
substansial tabiatini oydinlashtirish demakdir. 
Tilshunoslar lisoniy ziddiyatni bir necha tomondan tasniflaydilar: 
2  Sayfullayeva R.R., Mengliyev B.R., Boqiyeva G.H., Qurbonova M.M., Yunusova Z.Q., Abuzalova M.Q. Hozirgi 
o‘zbek adabiy tili. – Toshkent, 2010. – 55-58-B. 
7  1) ziddiyat tizimida tutgan o‘rniga ko‘ra. 
2) ziddiyat a’zolarining o‘zaro munosabatiga ko‘ra. 
3) turli vaziyatda ziddiyatning amal qilishiga ko‘ra. 
Lisoniy ziddiyat ziddiyat tizimiga munosabatiga ko‘ra, o‘lchami va 
uchrovchanlik belgilari bilan farqlanadi. 
Lisoniy ziddiyat o‘lchoviga ko‘ra, bir o‘lchamli va ko‘p o‘lchamli turga 
bo‘linadi. 
Agar belgilar majmui tizimda zidlanuvchi ikki a’zo uchungina amal qilib, 
boshqa a’zoga tegishli bo‘lmasa, bir o‘lchamli ziddiyat deyiladi. Masalan, o‘zbek 
tilidagi  l  va  h  fonemalari hosil bo‘lish o‘rniga ko‘ra «yon» va «bo‘g‘iz» belgilari 
asosida zidlanib, bu belgi undoshlar tizimining boshqa a’zolarida uchramaydi. 
Chunki bu undoshlar o‘zbek tili fonologik tizimida yagona yon va yagona bo‘g‘iz 
undoshlaridir. 
Кo‘p   o‘lchamli   ziddiyatda   zidlanuvchi   birlikdagi   belgi   boshqa   a’zoda   ham
uchraydi.   Masalan,   til   oldi   undoshlari   bo‘lgan   m   –   d   zidlanar   ekan,   m dagi   «til
oldi»lik   belgisi   d   fonemasida   ham   mavjud.   Bunda   a’zolar   boshqa   belgi   asosida
zidlanadi. 
«Uchrovchanlik»   belgisiga   ko‘ra   ziddiyat   ajralgan   va   muntazam   ziddiyatga
bo‘linadi.   Ajralgan   ziddiyatda   shunday   belgi   asos   qilib  olinadiki,   bu  belgi   boshqa
ziddiyatga   asos   bo‘la   olmaydi.   Masalan,   unlilarning   lablangan-lablanmaganlik
belgisi faqat teng qiymatli ziddiyat uchun asos bo‘ladi. Bunday ziddiyat «ajralgan»
ziddiyat   deyiladi.   Lekin   tilning   ko‘tarilish   darajasiga   ko‘ra   belgisi   teng   qiymatli
ziddiyatga ham asos bo‘lib xizmat qiladi. 
Bir belgi turli a’zoni juftlab zidlash uchun xizmat qilsa, muntazam ziddiyat 
deyiladi. Masalan, erlik, ayollik jinsi asosidagi ziddiyat  ota - ona ,  o‘g‘il - qiz ,  aka -
singil ,  chol - kampir  ziddiyatida uchrayveradi. 
A’zolari orasidagi munosabatga ko‘ra ziddiyat: 
a) noto‘liq (privativ); 
b) darajali (gradual); 
8  d) teng qiymatli (ekvipolent) 
kabi turga bo‘linadi. 
Noto‘liq ziddiyatda qarshilanuvchi a’zodan biri ziddiyat belgisiga ijobiy, 
boshqasi esa betaraf munosabatda bo‘ladi. Masalan,  bola  va  o‘g‘il  leksemalarini 
olaylik. Ular «erkak jinsli» deb atalgan ziddiyat belgisiga ikki xil munosabat 
bildiradi. Bu belgi  o‘g‘il  leksemasi semantik tarkibida aniq berilgan, shu boisdan 
uning munosabati ijobiy yoki belgilangan deyiladi va shartli ravishda + belgisi bilan
beriladi.  bola  leksemasida esa jins belgisi aniq emas. Chunki uning semantik 
tarkibida «er» yoki «ayol» (ya’ni jins) semasi yo‘q. Boshqacha aytganda, bola 
o‘g‘il ham, qiz ham bo‘lishi mumkin. Shuning uchun bu leksemaning ziddiyat 
ko‘rsatkichiga ishorasi belgilanmagan (noma’lum, majhul) deyiladi va shartli 
ravishda +/– yoki 0 (nol) belgisi bilan beriladi. Bu chizmada quyidagicha beriladi 
Noto‘liq ziddiyat tilning barcha sathida amal qiluvchi muhim qonuniyatdir. 
Masalan, morfologiyada leksemalarni umumiy grammatik ma’nosiga ko‘ra 
mustaqil va nomustaqil leksemaga bo‘lish privativlik asosida amalga oshiriladi. 
Bunda «lug‘aviy ma’no ifodalay olmaslik» noto‘liq ziddiyatning belgisi bo‘lib, 
ziddiyatda mustaqil leksema belgilanmagan, kuchsiz a’zo bo‘lsa, nomustaqil 
leksema belgili, kuchli a’zo sifatida namoyon bo‘ladi. 
Chunki   mustaqil   leksema   lug‘aviy   ma’no   ifodalashi   ham,   nomustaqil   leksema
vazifasida kelishi ham mumkin. Masalan, ot ko‘makchi, fe’l ko‘makchi, ko‘makchi
fe’l va h. nomustaqil leksema kabi lug‘aviy ma’noga ega bo‘la olmaydi. 
Ziddiyat (ar. qarama-qarshilik : var. oppozitsiya : lat. oppositio-qarama-qarshi 
qo‘yish ) – lisoniy birliklarning ifodalanm
ishmidagi farqlarga muvofiq
ifodalovchilarining va, aksincha, ifodalovch
ilardagi farqlarga muvofiq
ifodalanmishlarining muhim lisoniy farqlanishi. Masalan,  b  va  t  fonemalari orasida
ziddiyat mavjud bo‘lib, shunga muvofiq,  bosh  va  tosh  birliklari orasida shakliy-
mazmuniy qarama-qarshilik munosabati amal qiladi. Yoki «birlik son», «ko‘plik 
9  son» orasidagi semantik ziddiyat  kitob  va  kitoblar  birliklarida ham shakliy (formal),
ham mazmuniy (semantik) farqni keltirib chiqaradi. 
Noto‘liq ziddiyatda belgi tanlash ixtiyoriy emas. Masalan, bir qarashda 
yuqoridagi ziddiyatda belgini «lug‘aviy ma’no ifodalash» deb ham, «lug‘aviy 
ma’no ifodalay olmaslik» deb ham qo‘yish mumkindek tuyuladi. Кeling, ziddiyat 
belgisini yuqorida qo‘yilganidek emas, balki «lug‘aviy ma’no ifodalay olish» deb 
o‘zgartirib ko‘raylik 
Bu to‘g‘rimi? Birinchidan, noto‘liq ziddiyatda qaysidir bir a’zo 0 (nol) belgisini 
olishi kerak. Oldingi ziddiyatda mustaqil leksemalar ushbu belgiga ega edi. Bunda 
endi nomustaqil leksemalar olishi kerakka o‘xshaydi. Yo‘q, bunday emas. Chunki 
nomustaqil leksema goh lug‘aviy ma’no ifodalash, goh ifodalamaslik xossasiga ega 
emas. Ziddiyatning ikkinchi a’zosi + belgisiga egami? U (ya’ni mustaqil 
leksemalar) hamisha «lug‘aviy ma’no ifodalay olish» belgisiga ega bo‘lib, boshqa 
xil vazifada qo‘llanila olmaydimi? Yo‘q, u bunday xususiyatga ega emas; oldingi 
ziddiyatda ko‘rib o‘tganimizdek, mustaqil leksema «lug‘aviy ma’no ifodalay 
olmaslik» belgisiga ega bo‘la oladi. – belgisiga ham ega. Demak, keyingi 
«ziddiyat» ziddiyat emas. Ziddiyat lisoniy birlikning mohiyatini, substansial 
tabiatini o‘zida aks ettirmog‘i lozim. Aks holda «sun’iy» ziddiyat kelib chiqadi. 
Boshqa ziddiyat kabi noto‘liq ziddiyat ham obyektiv va xohish-irodamizga bog‘liq 
emas. 
Darajali   ziddiyat   a’zolari   kamida   uchta   bo‘lib,   bir   belgi   (ziddiyat   belgisi)ning
o‘sib borishiga ko‘ra a’zolar qator hosil qiladi. Masalan, tilning ko‘tarilishiga ko‘ra
unli   fonemalar   darajalanishi   quyidagicha:   a   –   e   –   i   yoki   o   –   o‘   –   u.   Bunda   belgi
birinchi   a’zoda   kuchsiz,   ikkinchi   a’zoda   o‘rtacha   va   keyingi   a’zoda   kuchli   yoki
aksincha bo‘lishi mumkin. Darajali ziddiyat ham barcha sath birliklarida uchraydi.
Masalan, leksikada   ninni-chaqaloq-go‘dak-bola..., turq-bashara-bet-yuz - cheh-ra... ,
morfologiyada   harakat   nomi-sifatdosh-ravishdosh   («fe’lni   o‘zgalash   darajasiga
ko‘ra» belgisi asosida) kabi. 
Ekvipolent (teng qiymatli) ziddiyatda ikki a’zo qarshilantirilib, har biri o‘ziga xos,
ikkinchisiga xos bo‘lmagan belgiga ega bo‘ladi. Masalan, ovoz va shovqinga  10  ko‘ra jarangli va jarangsiz undosh teng qiymatli (o‘ziga xos belgiga ega bo‘lgan 
a’zoli) ziddiyatni hosil qiladi. 
Muntazam (proporsional) ziddiyatda bir ziddiyat belgisi juftlangan turli birliklar
uchun   oppozitiv   ko‘rsatkich   bo‘lib   xizmat   qiladi.   «jins»   belgisi   ota-ona,   aka-opa,
singil-uka, tog‘a-xola  lug‘aviy zidlanishlari uchun umumiy. 
Ziddiyat   a’zolari   miqdoriga   ko‘ra   ziddiyat   ikki   a’zoli   (binar)   va   ko‘p   a’zoli
ziddiyatga   bo‘linadi.   Masalan,   noto‘liq   ziddiyat   ikki   a’zoli,   darajali   ziddiyat   esa
ko‘p a’zoli ziddiyatdir. 
Uchinchi belgisiga ko‘ra ziddiyat doimiy va mo‘tadillashgan ziddiyatga 
bo‘linadi. 
Mo‘tadillashish   jarayonida   munosabatga   kirishayotgan   birliklar   o‘rtasidagi
ziddiyat  kuchsizlanadi.   Masalan,   yot-yod   zidlanishda   so‘z oxiridagi   t ,   d   tovushlari
jarangli-jarangsizlik bilan farqlanmaydi.  d  fonemasining nutqdagi vaziyatidan kelib
chiqqan holda unda jarangsizlik belgisi kuchsizlanadi. Ammo bu sof nutqiy hodisa.
Mo‘tadillashish   lisoniy   birlikning   nutqiy   voqelanishida   yuz   beradi.   Leksema   va
morfema   ham   nutqiy   voqelanganda,   ularning   lisonda   boshqa   birliklar   bilan
ziddiyatli munosabatini belgilaydigan xossasi, belgisi kuchsizlanishi mumkin. 
Yuqorida keltirilgan  t  va  d  undoshlarining jarangli-jarangsizlilik belgisiga ko‘ra
zidlanishini   yorqin   namoyon   qiladigan   vaziyat   d   fonemasining   so‘z   boshi   va   so‘z
o‘rtasida   voqelanishi.   Ziddiyatni   voqelantiradigan   pozitsiya   kuchli   va   uni
so‘ndiradigan nutqiy holat kuchsiz pozitsiya deyiladi 3 . 
Lisoniy tasnif. Tasnif (arabcha «saralash», «tartibga solish») narsa va predmetni
aniq va doimiy o‘ringa ega bo‘lgan guruh (sinf)ga bo‘lish. Agar tasnif ilmiy asosga
ega bo‘lsa, u uzoq davr mobaynida amal qiladi. Masalan, kimyoviy unsurlar tasnifi
bugungi   kunda   ular   soni   200   dan   oshib   ketayotgan   bo‘lsa-da,   o‘zgarmasdan   amal
qilmoqda. 
3  Sayfullayeva R.R., Mengliyev B.R., Boqiyeva G.H., Qurbonova M.M., Yunusova Z.Q., Abuzalova M.Q. Hozirgi 
o‘zbek adabiy tili. – Toshkent, 2010. – 58-63-B.
11  Tasniflash bo‘lishdan barqaror tabiatliligi bilan ajralib turadi. To‘g‘ri, 
tasniflashda ham oddiy bo‘lishda amal qiladigan barcha tamoyillar asos bo‘lib 
xizmat qiladi. Ya’ni tasnifda ham bo‘lishdagi kabi: 
1) tasniflangan bo‘laklar hajmi tasniflanayotgan butunlik hajmiga teng bo‘lishi; 
2) tasnif bir asosda amalga oshirilishi; 
3) tasnif (tasniflangan) guruhlari bir-birini inkor qilishi; 
4) tasnif uzluksiz bo‘lishi, ya’ni unda «sakrash» bo‘lmasligi lozim. 
Bu qoidalarni qisqacha sharhlaymiz. 
Tasniflangan guruh hajman tasniflanuvchi butunlikka mos kelishi. Masalan, 
fonema unli va undoshga, leksemalar mustaqil va nomustaqil leksemaga, 
qo‘shimcha so‘z yasovchi va grammatik qo‘shimchaga ajraladi. Agar tasniflangan 
guruh soni ancha ko‘p bo‘lsa, «va boshqalar», «va hokazo» tarzida sanashni 
tugatish ham mumkin. Masalan, «fe’lning mavzuiy guruhlari «harakat fe’li», «nutq 
fe’li», «tafakkur fe’li», «yurish fe’li» va hokazo» kabi. Bu qoidaning buzilishi 
quyidagi xatolarga olib keladi: 
a) noto‘liq tasnifda turning barcha jinslari to‘liq sanalmaydi. Masalan, «So‘z 
yasovchi ot yasovchilar va fe’l yasovchilarga bo‘linadi» kabi. Chunki so‘z 
yasovchilar aytilganlardangina iborat emas; 
b) ortiqcha a’zoli tasniflar tasniflangan guruhlar hajman tasniflanuvchi 
butunlikdan katta bo‘ladi. Masalan, «unlilar lablangan, lablanmagan va bo‘g‘iz 
turlariga ega». 
2. Tasnifning bir asosda amalga oshirilishi lozimligi. Tasniflanuvchi butunlikni 
guruhlarga bo‘lish bir belgi, asos, mezon asosidagina amalga oshirilmog‘i lozim. 
Masalan, so‘z turkumlari uch – morfologik, semantik va sintaktik belgi asosida 
tasniflanishi mumkin. Lekin har bir tasnifda ularning birigagina tayaniladi. Tasnifda
bunga rioya qilmaslik ikki xil xatoga olib keladi: 
a) tasnifni amalga oshira olmaslikni keltirib chiqaradi. Masalan, so‘zlar 
morfologik jihatdan o‘zgaruvchi va o‘zgarmas, semantik jihatdan avtosemantik 
(mustaqil ma’noli) va sinsemantik (nomustaqil ma’noli) so‘zlarga bo‘linadi. Lekin 
12  ularni bir paytning o‘zida morfologik va semantik tasnif qilib bo‘lmaydi. Chunki 
o‘zgarmas so‘z avtosemantik ham, sinsemantik ham bo‘lishi mumkin. Masalan, 
ko‘makchi o‘zgarmas, sinsemantik, ravishlar o‘zgarmas, avtosemantik so‘z;  b) 
tasnifning bir bosqichining o‘zida goh u, goh bu asosni qo‘llash yoki biridan 
ikkinchisiga o‘tish tasnif izchilligiga putur etkazadi. Masalan, ergashgan qo‘shma 
gapning an’anaviy tasnifida tasnif dastlab sintaktik belgi asosida (ega ergash gap, 
kesim ergash gap, to‘ldiruvchi ergash gap, aniqlovchi ergash gap) boshlanib, 
semantik asos bilan davom etar va tugar edi: payt ergash gap, shart ergash gap, 
o‘rin ergash gap, to‘siqsiz ergash gap, natija ergash gap va h. An’anaviy usulda 
tasnif dastlab sintaktik belgi asosida amalga oshirilib, ikkinchi bosqichda semantik 
tasnif amalga oshirilsa, to‘g‘ri bo‘lar edi. 
3. Tasnif a’zolari (guruhlari) bir-birini inkor etishi lozim. Masalan, undoshlar til
oldi, til o‘rta, til orqa, bo‘g‘iz, jarangli, jarangsiz turlardan iborat deyilgan tasnifda
a’zolarning ayrimlari boshqalarini inkor eta olmaydi. Ya’ni jarangli undosh til oldi
undoshi  bilan zidlana olmaydi, til  oldi va til  o‘rta undoshlari bir-birini inkor etish
xossasiga ega. 
4. Tasnifda sakrash bo‘lmasligi lozim. Agar «kesim sodda kesim, murakkab fe’l
kesim,   murakkab   ot   kesimga   bo‘linadi»   tasnifini   amalga   oshirsak,   xatoga   yo‘l
qo‘ygan bo‘lamiz. Chunki dastlab kesimni sodda va murakkabga, so‘ngra fe’l va ot
kesimga bo‘lish to‘g‘ri hamda izchil tasnifni beradi. 
Tasnifning bo‘lishdan farqi shundaki, bo‘lishda a’zolar guruhlanishi shart emas.
Masalan,   «lablanmagan   unlilar   i,   e,   a   dir»   deyish   tasnif   emas,   balki   bo‘lishdir.
Tasnif   xarakteriga   ega   bo‘lish   uchun   i   yoki   a   guruh   (sinf)   bo‘lib,   o‘z   navbatida,
yana bo‘linib ketishi  lozim edi. Unlilarni lablangan va lablanmagan unliga bo‘lish
tasnif   bo‘lib,   lablanmagan   yoki   lablangan   unlini   bo‘lish   oddiy   bo‘lish   bo‘lsa-da,
tasnif maqomida emas. 
Tasnif dixotomik, politomik yoki dixopolitomik bo‘lishi mumkin. 
Dixotomik tasnifda birliklar ikki guruhga ajratiladi: «fonemalar unli va undoshga
ajraladi» kabi. Politomik tasnifda guruh soni ikkidan ortiq bo‘ladi: «Grammatik  13  qo‘shimcha lug‘aviy shakl hosil qiluvchi, sintaktik shakl hosil qiluvchi va lug‘aviy
sintaktik   shakl   hosil   qiluvchiga   bo‘linadi»   yoki   «fe’llar   nutq   fe’llari,   ruhiy-holat
fe’llari va h.k.» kabi. 
Dixopolitomik tasnifda tasniflanuvchi butunlik dastlabki bosqichda ikkiga, 
keyingi bosqichda ikkidan ortiq sinfga ajraladi. kabi. 
Tasnif asosini tanlash muhim. Chunki biror tizimni turli asosda tasnif qilish har
xil natija beradi. Masalan, undosh fonemani ovoz va shovqinning ishtirokiga ko‘ra
jarangli   va   jarangsizga,   hosil   bo‘lish   o‘rniga   ko‘ra   lab,   til,   bo‘g‘iz   undoshiga
ajratish mumkin. 4 . 
4  Sayfullayeva R.R., Mengliyev B.R., Boqiyeva G.H., Qurbonova M.M., Yunusova Z.Q., Abuzalova M.Q. Hozirgi 
o‘zbek adabiy tili. – Toshkent, 2010. – 64-67-B. 
14  II bob. O‘zbek tilida sintagmatik munosabat va uning o‘rganilishi 
Ikki leksemaning o‘zaro sintaktik-semantik bog‘lanishi bilan b o g‘l a n m a
hosil   bo‘ladi:   qalin   kitob-   kabi.   Bunday   sintaktik-semantik   hosila   sintagma   deb
ham   ataladi.   Bu   termin   tilshunoslikda   ikki   har   xil   hodisani   –   nutqning   fonetik
bo‘linishiga   xos   hodisani   ham,   sintaktik   birlikni   ham   anglatadi;   shu   sababli   bu
termin   ishlatilmadi.   O‘zbek   tilshunosligida   bog‘lanmani   qo‘shilma   termini   bilan
atash   ham   paydo   bo‘ldi.   Bu   termin   mazmunan   mos   emas:   bog‘lanma   tobelik
asosida tuziladi, qo‘shilma termini esa tenglikka asoslanadigan hodisa uchun mos.
Masalan,   uyushiq   qator   qismlari   tenglik   asosida   qo‘shiladi,   demak,   asli   shunday
sintaktik hodisani qo‘shilma deb nomlash o‘rinli. 
Bog‘lanma   bog‘lashuv   asosida   hosil   bo‘ladi;   bunda   bir   leksema   boshqa   bir
leksemani o‘ziga tobelaydi, bog‘laydi, bog‘lash voqe bo‘ladi; ikkinchi leksema esa
birinchi leksemaga tobelanadi, bog‘lanadi, bog‘lanish voqe bo‘ladi. 
Demak, bog‘lashuvda ikki tomonlama aloqa – bog‘lanma tarkibidagi hokim
a'zoning tobe a'zoni  o‘ziga bog‘lashi  ham, tobe a'zoning hokim a'zoga bog‘lanishi
ham   ko‘zda   tutiladi.   Yuqoridagi   misolda   kitob-   leksemasi   qalin   leksemashaklini
o‘ziga   bog‘laydi,   qalin   leksemashakli   kitob-   leksemasiga   bog‘lanadi,   ana   shunday
bog‘lashuv natijasida bog‘lanma yuzaga keladi. 
Leksemalarning bog‘lashuv xususiyati turkumlar bo‘yicha turlicha. Ot 
leksema quyidagilarni o‘ziga bog‘laydi: 
1. Predmetning belgisini anglatadigan leksemashaklni bog‘laydi. Bunday 
leksemashakl: 
1) sifatlovchi vazifasida keladi: a) sifat leksemashaklni bog‘laydi:  baland 
imorat-  kabi; b) son leksemashaklni bog‘laydi:  ikki imorat-  kabi; d) fe’l 
leksemashaklni bog‘laydi:  qurilayotgan imorat-  kabi; e) belgi ifodalaydigan ol 
moshni bog‘laydi:  shunday imorat-  kabi; 
2) ega vazifasida kelib kesim vazifasidagi leksemashaklni bog‘laydi: a) 
tuslovchili fe’l leksemashaklni bog‘laydi:  Imorat quriladi  kabi; b) sifat  15  leksemashaklni bog‘laydi:  Imorat baland  kabi; d) ot leksemashaklni bog‘laydi:  Bu 
imorat – maktab  kabi. 
2. Qaralmish vaziyatida kelib qaratuvchi vazifasidagi ot leksemashaklni 
bog‘laydi:  imoratning eni-  kabi. 
Ot leksemashakl quyidagi vazifalarda bog‘lanadi: 
1) qaratuvchi vazifasida:  imoratning eni-  kabi; 
2) to‘ldiruvchi vazifasida:  imoratni qur-  kabi; 
3) kelishik yoki ko‘makchi bilan shakllangan hollovchi vazifasida:  ko‘chada 
uchrash- , imorat uchun ol-  kabi; 
4) kesim vazifasida:  Bu imorat – maktab  kabi. 
Undalma   vazifasida   kelgan   ot   leksemashakl   gap   tarkibidagi   leksemashakl
bilan   bog‘lanmaydi   va   b.   Sifat   leksemashakl   predmetning   belgisini   anglatadi,
shunga   ko‘ra   sifatlovchi   vazifasida   ham,   kesim   vazifasida   ham,   shuningdek
hollovchi vazifasida ham boshqa leksemaga bog‘lanadi. Ravish leksemashakl  ham
shunday   xususiyatga   ega;   farqi   shuki,   sifat   uchun   birlamchi   vazifa   –   sifatlovchi
bo‘lib kelish, ravish uchun esa – hollovchi bo‘lib kelish. Sifat, ravish leksemashakl
o‘ziga   vositali   to‘ldiruvchini   bog‘laydi:   Otdan   baland,   itdan   past;   Ukam   mendan
ko‘p   ishlaydi   kabi.   Son   leksemashaklning   bog‘lashuvi   –   sifat   leksemashaklning
bog‘lashuviga o‘xshash. 
Olmosh   turlarining   bog‘lashuvi   ular   qaysi   turkum   leksemalarini   olmoshlab
kelishiga   bog‘liq.   Kesimlik   leksemasi   ega   vazifasidagi   ot   leksemashaklga
bog‘lanadi,   o‘ziga  esa  vositali   to‘ldiruvchini  bog‘lashi   mumkin:   Kechirim   so‘rash
sendan lozim  kabi. 
Sintaktik   bog‘lashuv   asosida   semantik   bog‘lashuv   yotadi;   har   bir
bog‘lashuvda   ushbu   ikki   jihat   qatnashadi.   Sifat   leksemashakl   ot   leksemaga
sifatlovchi   bo‘lib   keladi   deyish   –   o‘ta   umumiy   fikr.   Amalda   esa   sintaktik
bog‘lashuv imkoniyatini semantik omil cheklab qo‘yadi. 
Jumladan, ot leksemalar kishi otlari va narsa otlari deb guruhlanganidek, sifat
leksemalarga ham shunga o‘xshash guruhlanish xos. Sifat leksemalarning ma'lum  16  bir  qismi   kishiga  xos   belgini,  ma'lum   bir  qismi  narsaga   xos  belgini,  qolgan  qismi
esa   ham   kishiga,   ham   narsaga   xos   belgini   anglatadi.   Sifat   leksema   bilan   ot
leksemaning   bog‘lashuv   imkoniyati   ana   shunday   semantik   omil   ta'sirida   umumiy
yoki   cheklangan   bo‘ladi.   Bunday   semantik   omilni   atalganlik   hodisasi   deb
nomladik. 
Masalan,   novcha   yigit-   ,   pakana   yigit-   deyiladi-yu,   lekin   novcha   bino-,
pakana   bino-   deyilmaydi   ( baland   bino-,   past   bino-   deyiladi),   chunki   novcha-,
pakana-  leksemalari kishiga xos belgini anglatadi.  Yaxshi  leksemasining atalganligi
umumiy,   shunga   ko‘ra   yaxshi   odam-,   yaxshi   imorat-   birikmalari   tuzilaveradi.
Umuman, atalganlik hodisasi o‘zbek tilshunosligida maxsus o‘rganilmagan. 
Atalganlik   hodisasidan   qat'i   nazar,   ikki   leksema   bog‘lashuvi   uchun   ularga
xos   leksik   ma'nolarning   ideografik   semalari   tarkibida   zid   semalar   bo‘lmasligi,
aksincha, umumiy, betaraf ideografik semalar  bo‘lishi  lozim. Masalan,   nonni ye- ,
sutni   ich-   kabi   birikma   tuziladi-yu,   lekin   nonni   ich-   ,   sutni   ye-   kabi   birikma
tuzilmaydi;   chunki   non-   leksemasi   leksik   ma'nosining   ideografik   semalari
tarkibidagi    qattiq    semasi   ich-   leksemasi   ma'nosining   ideografik   semalari
tarkibidagi    suyuq    semasiga   zid,   shu   sababli   nonni   ich-   bog‘lashuviga   yo‘l
qo‘yilmaydi. 
Bog‘lashuv   xususiyati   ko‘pma'noli   leksemaning   sememalarida   ham   o‘zaro
farq   qilishi   mumkin;   ushbu   hodisa   ko‘pma'noli   tuz-   I   leksemasining   sememalari
bo‘yicha "Leksik ma'noning lug‘aviy konteksti" sarlavhasi ostida qisman namoyish
qilindi.   Umuman,   leksemalarning   (sememalarning)   sintaktik-semantik   bog‘lashuvi
o‘zbek tilshunosligida jiddiy o‘rganilmagan. 
Fe’llarning   bog‘lashuv   xususiyati   murakkab   bo‘lib,   maxsus   tasvirlanishi
kerak.   Fe’lning   tuslovchili   leksemashakli   kesim   vazifasida   kelib,   ega   vazifasidagi
leksemashaklga   bog‘lanadi:   bunday   bog‘lanishning   ko‘rsatkichi   sifatida   kesim
vazifasidagi   leksemaga   ega   vazifasidagi   leksemashakldan   (yoki   nazarda   tutilgan
bajaruvchidan)   anglashiladigan   shaxs-son   ma'nosiga   muvofiq   ravishda   tuslovchi
qo‘shiladi (Bo‘lishli-bo‘lishsizlik, mayl, zamon ko‘rsatkichlari obyektiv voqelikka 
ko‘ra qo‘shiladi). Ega ishlatilmaydig
an gapshakllarda harakat-
holatning 17  bajaruvchisi   mavhum   tasavvur   qilinadi,   tuslovchi   ham   shaxs-sonni   mavhum
ifodalaydi.   Ayrim   adabiyotlarda   avval   fe’l   leksemashakl   tarkibiga   tuslovchi
qo‘shiladi,   keyin   ana   shu   tuslovchiga   xos   valentlikning   voqelanishi   sifatida   ega
(bajaruvchi)   belgilanadi   degan   fikr   aytildi.   Valentlik   leksemalarga-gina   emas,
morfemalarga   ham   xos   xususiyat   degan   g‘oya   olg‘a   surilib,   tuslovchilardan   ham
valentlik   xususiyati   qidirildi;   ushbu   g‘oyani   tasdiqlashga   intilish   yuqoridagi
g‘ayrimantiqiy fikrni aytishga majbur qildi. 
Barcha tillar sintaksisida avval fikr predmeti-ega (bajaruvchi) aniqlanib, 
keyin−gina kesim vazifasida keladigan leksemaga tuslovchi shu fikr predmetidan 
anglashiladigan shaxs-son ma'nosiga mos holda tanlab qo‘shiladi. Bu aksioma. 
Tuslovchining fikr predmetidan, gapshaklning ega bo‘lagidan anglashiladigan 
shaxs-son ma'nosi asosida tanlab qo‘shilishini, masalan, quyidagi 
hodisa so‘zsiz tasdiqlaydi: Uyushiq qator bilan ifodalangan ega tarkibida I shaxs 
kishilik olmoshi qatnashsa, kesimga I shaxs ko‘plik tuslovchisi, II shaxs kishilik 
olmoshi qatnashsa, II shaxs ko‘plik tuslovchisi qo‘shiladi:  Onam bilan men 
quchoqlashdik. Onam bilan sen quchoqlashdingiz  kabi. Bunday uyushiq qatorni 
tuslovchi asosida mutlaqo aniqlab bo‘lmaydi.  Shoirman  leksemashakliga - man 
tuslovchisi ega (bajaruvchi) I shaxs birlik olmoshi bo‘lgani uchun qo‘shiladi, 
aksincha emas. 
Umuman, barcha morfemalarga valentlik xususiyati xos deyish- til hodisalariga
yuzaki yondashib chiqarilgan to‘qima fikr. Leksemaning valentlik xususiyatiga ta'sir
ko‘rsatadigan, demak, leksemaning bog‘lashuvini o‘zgartiradigan ayrim morfemalar
mavjud; bular quyiroqda ta'kidlanadi. Fe’lning sifatdosh shakli sifatlovchi vazifasiga
xoslangan leksemashakl bo‘lib, ot leksemaga bog‘lanadi. Fe’lning ravishdosh shakli
asosan hollovchi vazifasiga xoslangan leksemashakl bo‘lib, fe’l leksemaga
bog‘lanadi. Fe’lning otdosh shakli ega vazifasida kelsa, kesimni o‘ziga bog‘laydi;
boshqa vazifalarda kelsa, odatda bog‘lanadi. Yuqoridagi to‘rt leksemashakldan
tuslovchili leksemashakl ham xuddi sifatdosh leksemashakl, ravishdosh
leksemashakl singari tobelanadi; faqat otdosh leksemashakl qaysi  18  kelishik yoki ko‘makchi bilan shakllanishiga qarab o‘ziga tobelaydi yoki 
tobelanadi 5 . 
Leksemalarga xos bog‘lashuv imkoniyati nutqda turlicha voqelanadi. Ushbu
hodisani   tasvirlashda   xolis   hukm   chiqarishga   intilib   to‘rt   original   proza   asaridan
250tadan   jami   1000   gapshakl   sidirg‘asiga   ko‘chirib   olindi.   Misollarning   beshdan
biri qo‘shma gapshaklga to‘g‘ri keldi (Bular o‘z o‘rnida tahlil qilinadi). 
Misollarning beshdan to‘rt qismida turli hodisalar aks etgan; shulardan 
700dan ortig‘i sodda gapshakl sifatida ajratildi. Bularning 500ga yaqinida ega 
qatnashgan, gapshaklning asosi "E X K" qolipi bilan tuzilgan; 200ga yaqinida ega 
qatnashmagan, gapshaklning asosi "K" qolipi bilan tuzilgan. Misollar juda 
cheklangan miqdorda bo‘lishiga qaramay nutqda ega qatnashadigan gapshakllar ega
qatnashmaydigan gapshakllarga qaraganda 2,5 barobar ko‘p uchrashini ko‘rsatadi. 
Bundan xulosa shuki, hozirgi adabiy o‘zbek tilida gapshaklning birlamchi va asosiy
qolipi – "E X K"; "K" qolipi esa ikkilamchi. Sintaktik bo‘laklarni ularning 
mohiyatidan chiqib kelib uchga guruhlash mumkin: 
1) gapshaklning bo‘laklari: ega, kesim; 
2) birikmaning bo‘lagi mavqeida ham, gapshaklning bo‘lagi mavqeida ham 
ishlatiladigan sintaktik bo‘laklar: to‘ldiruvchi, hollovchi; 
3) birikmaning bo‘laklari: sifatlovchi, qaratuvchi, izohlovchi, izofa, 
ta'kidlovchi. 
Sintaktik bo‘laklarning nutqiy voqelanishi yuqoridagicha tartibda
tasvirlanadi 6 . 
Fe’l   leksemalarning   deyarli   barchasida   hollovchini   bog‘lash   xususiyati
mavjud.   Har   qanday   harakat-holat   ma'lum   makonda   va   zamonda,   ma'lum   maqsad
va   sabab   bilan,   ma'lum   tarzda   va   darajada   voqe   bo‘ladi;   shularga   ko‘ra   fe’l
leksemaga  bir-birini  istisno  qilmaydigan  bir   necha  hollovchi  tobelanib  kelaveradi.
Bunday 
5  Rahmatullayev Sh,  Hozirgi o‘zbek adabiy tili. – Toshkent. Universitet, 2006. – 291-294-B.  6
Rahmatullayev Sh,  Hozirgi o‘zbek adabiy tili. – Toshkent. Universitet, 2006. – 302-B. 
19  bog‘lashuvda   fe’l   leksemaning   leksik   ma'nosi   hollovchilarning   qaysi   ma'no   turi
bilan   saylab   bog‘lanishini   oldindan   belgilab   turmasa,   valentlik   haqida   gapirish
noo‘rin.   Har   qanday   bog‘lanishni   valentlik   deb   tushuntirish   valentlik   hodisasini
bog‘lashuv hodisasiga tenglashtirib qo‘yadi. 
Hollovchini o‘ziga tanlab tobelash xususiyati (valentlik) ayrim fe’llarga xos.
Masalan,   ket-   leksemasiga   qayerdan   (bu   yerdan)   qayerga   (boshqa   yerga)
so‘roqlariga   javob   bo‘ladigan   o‘rin   hollovchilarini   o‘ziga   bog‘lash   xususiyati
lisoniy   birlik   sifatida   xos;   shunga   ko‘ra   bu   fe’l   leksemaga   hollovchi   valentligi
mansub   deyish   mumkin.   Lekin   ko‘pchilik   fe’l   leksemalarda   hollovchi   bilan
bog‘lanish   o‘ta   umumiy;   demak,   bularga   nisbatan   valentlik   haqida   gapirib
bo‘lmaydi. 
Morfemaga valentlik xususiyati xos ekanini isbotlash uchun payt hollovchisi
bilan   kesim   tarkibidagi   zamon   yasovchisi   orasidagi   bog‘liqlik   ko‘rsatiladi.   Ushbu
fikr   tarafdorining   ta'kidlashicha   bunday   hollovchi   zamon   yasovchi   morfemaning
valentligi   sifatida   namoyon   bo‘ladi.   O‘ta   juz'iy   holat   asosida   umuman
hollovchilarning barcha turi kesimning valentligi degan hukm chiqariladi. 
Aslida   hollovchi   kesimga   emas,   kesim   vazifasida   keladigan   leksemaga
bog‘lanadi; kesim bo‘lish – leksemaning sintaktik vazifalaridan biri xolos. Masalan,
kel-   leksemasi   qatnashadigan   kecha   kel-   birikmasi   kecha   keldim   shaklida   kesim,
kecha   kelgan   kishi   shaklida   sifatlovchi,   kecha   kelishini   shaklida   vositasiz
to‘ldiruvchi   kabi   vazifalarda   kelaveradi;   demak,   hollovchini,   shu   jumladan   payt
hollovchisini   kesimning,   kesim   tarkibidagi   zamon   yasovchisining   valentligi   deb
bo‘lmaydi. 
To‘g‘ri,   payt   holi   vazifasida   keladigan   ayrim   leksemalar   bilan   zamon
yasovchisi   orasida   mutanosiblik   bo‘lishi   talab   qilinadi:   kecha   keldi,   bugun   keldi
deyiladi-yu, lekin  ertaga keldi   deyilmaydi ( ertaga keladi   deyiladi). Avvalo, zamon
ma'nosi  bo‘yicha mutanosiblik barcha payt hollovchilarida emas,  balki yuqoridagi
uch   payt   ravishida   voqe   bo‘ladi.   Hatto   shu   uch   payt   ravishidan   bugun-   leksemasi
zamon   yasovchisiga   nisbatan   betaraf:   bugun   keldi,   bugun   kelayotir,   bugun   keladi
kabi har uch zamon yasovchilari bilan ishlatilaveradi. 
20  Kecha   kelgan   kishi,   bugun   kelayotgan   kishi,   ertaga   keladigan   kishi
birikmalaridan   ko‘rinib   turibdiki,   payt   hollovchisi   bilan   mutanosiblik   kesim
tarkibidagi   zamon   yasovchisi   orasida−gina   emas,   sifatdosh   yasovchilari
ifodalaydigan zamon ma'nosi  orasida ham  voqe bo‘ladi; demak, hodisa keng. Eng
muhimi   shuki,   payt   hollovchisi   vazifasida   kelgan   leksemaning   zamon   ma'nosiga
mutanosib ravishda zamon yasovchi morfema tanlanadi, aksincha emas. 
Xullas,   hollovchini   kesimning   valentligi   deyish   uchun   yetarli   asos   yo‘q.
Hollovchi   asli   "hollovchi   X   hollanmish"   birikmasining   bo‘lagi;   bunday   birikma
gapshakl qurilishiga kiritilganidan keyin qanday o‘zgarish bo‘lishi – boshqa masala
(Bu to‘g‘rida o‘z o‘rnida gapiriladi). 
Asli fe’l leksemaning valentligi deb payt hollovchisidan ko‘ra o‘rin 
hollovchisini ta'kidlash to‘g‘ri: bunday hollovchini fe’l leksemaning ma'no jihati 
oldindan belgilaydi. Masalan, ikki jildli "O‘zbek tilining izohli lug‘ati"ga kiritilgan 
o‘timsiz fe’l leksemalardan 36tasiga o‘rin hollovchisini boshqarish valentligi xos 
bo‘lib, quyidagi ko‘rinishlarga ega: 
1) kim qayerga (16ta):  kir- , engash- , yo‘rg‘ala- , yo‘nal- , qo‘n- , yaslan- 
kabi; 
2) kim qayerda (13ta):  yot- , yasha- , tuna- I  (  kechasi yotib qol-  ) , kez- , 
ishla-  kabi; 
3) kim qayerdan qayerga (7ta):  chiq- , o‘t- , tush- , ko‘ch- , ket- , kel  kabi. 
O‘rin hollovchisi valentligi ayrim o‘timli fe’llarga ham xos (Bular 
quyiroqdagi tasvirda o‘z aksini topadi) 7 . 
Fe’l leksemaning o‘ziga to‘ldiruvchini bog‘lashi boshqaruv hodisasi deyiladi.
To‘ldiruvchini   boshqarish   barcha   fe’l   leksemalarga   xos   emas;   lekin   kelishik   yoki
ko‘makchi  bilan  shakllangan  hollovchini  boshqarish  xususiyati   deyarli  barcha  fe’l
leksemalarda mavjud:  uydan ishxonaga kel- , uyda o‘tir- , imtihon topshirish uchun
7  Rahmatullayev Sh,  Hozirgi o‘zbek adabiy tili. – Toshkent. Universitet, 2006. – 294-296-B. 
21  kafedraga   kir-   kabi.   Demak,   hollovchining   bunday   shakllanadigan   turlari   hisobga
olinsa,   boshqaruv   hodisasi   fe’l   leksemalarning   deyarli   barchasiga   mansub   bo‘lib
chiqadi. 
Fe’l   leksemaning   o‘ziga   to‘ldiruvchini   bog‘lashi   tom   ma'noda   valentlik
bo‘lib, barcha fe’l leksemalarga birdek xos emas. O‘timsiz fe’l leksemalarning bir
qismida   to‘ldiruvchini   boshqarish   xususiyati   yo‘q,   boshqa   bir   qismi   esa   vositali
to‘ldiruvchini   boshqaradi:   baqir-   -   kim   kimga,   o‘qray-   -   kim   kimga,   ko‘n-   -   kim
nimaga,  qon- -  kim nimaga kabi. 
Vositasiz   to‘ldiruvchini   boshqarish   o‘timli   fe’l   leksemalarga   xos:   imoratni
qur-   ,   qo‘lini   yuv-   ,   gapni   uq-   ,   sholi[ni]   ek-   ,   suv[ni]   sep-   kabi.   Orttirma   shakli
yasovchisi   qo‘shilgan   o‘timsiz   fe’l   leksemada   vositasiz   to‘ldiruvchini   boshqarish
xususiyati paydo bo‘ladi:  mashinani to‘xtat- , suhbatdoshini zeriktir-  kabi. Orttirma
shakli   yasovchisi   deyarli   barcha   o‘timsiz   fe’l   leksemalarga   qo‘shiladi;   shunday
shakl   yasalishi   tufayli   vositasiz   to‘ldiruvchini   boshqarish   fe’llarga   xos   umumiy
xususiyat darajasiga ko‘tariladi. 
Umuman, orttirma shakli yasalishi o‘z o‘rnida yetarli bayon qilindi. Bu yerda
orttirma yasovchisining fe’l leksema valentligiga ta'siri ta'kidlanadi. O‘timsiz fe’l 
leksemalarda orttirma shakli yasalishi tufayli to‘g‘ridan to‘g‘ri vositasiz 
to‘ldiruvchi (obyekt) ortmaydi, balki bajartiruvchi ega ortadi va uning ta'siri bilan 
bajaruvchi ega vositasiz to‘ldiruvchiga aylanadi:  shosh- -    kim  shoshir- -  kim 
kimni 
Orttirma shakli o‘timli fe’l leksemadan yasalganida esa bajartiruvchi ega 
ortadi va uning ta'siri bilan bajaruvchi ega odatda vositali to‘ldiruvchiga aylanadi, 
vositasiz to‘ldiruvchi esa o‘zicha saqlanadi:  kiy- -    kim nimani  kiydir - - kim 
kimga nimani 
Xullas, orttirma shakli yasalishi bilan fe’l leksemada bajartiruvchi ega bilan 
bog‘lashuv, mavjud bajaruvchi ega o‘rniga to‘ldiruvchi bilan bog‘lashuv paydo 
bo‘ladi, demak, fe’l leksemaning bog‘lashuv xususiyatida jiddiy o‘zgarish yuz 
beradi. 
22  O‘zlik shakli yasalishi o‘z o‘rnida tasvirlandi; bu yerda shunday shakl 
yasalishi fe’l leksemaning bog‘lashuv xususiyatiga qanday ta'sir qilishi ta'kidlanadi.
O‘zlik shakli yasalsa, vositasiz to‘ldiruvchi bilan bog‘lashuv yo‘qoladi, bajaruvchi 
ega o‘z mavqeida saqlanadi, unga go‘yo vositasiz to‘ldiruvchidan anglashiladigan 
obyekt ma'nosi yuklanadi; demak, bunday shakl yasalishi bilan leksemaning 
bog‘lashuvi o‘zgaradi:  yuv-  - kim nimani  yuvin-  - kim  
Birgalik shakli yasalishi o‘z o‘rnida tasvirlandi; bu yerda shunday shakl 
yasalishi fe’l leksemaning bog‘lashuv xususiyatiga qanday ta'sir qilishi ta'kidlanadi.
Birgalik shakli o‘timli fe’l leksemadan yasalganida ikki turli o‘zgarish voqe bo‘ladi:
1) Vositasiz to‘ldiruvchining kelishigi bosh kelishikka almashib, 
bajaruvchiga aylanadi, natijada bajaruvchi uyushiq holatda bo‘ladi:  Onam meni 
quchoqladi. Onam bilan men quchoqlashdik. 
2) Vositasiz to‘ldiruvchi  bilan  ko‘makchisi shaklidagi vositali 
to‘ldiruvchiga almashadi:  Onam meni quchoqladi. Onam men bilan quchoqlashdi. 
Birgalik shakli o‘timsiz fe’l leksemadan yasalganida jo‘nalish kelishigida 
shakllangan vositali to‘ldiruvchi  bilan  ko‘makchisi yordamida shakllangan vositali 
to‘ldiruvchiga almashadi:  Ukam menga uchradi. Ukam men bilan uchrashdi. 
Ko‘rinadiki, birgalik shakli yasalishi fe’l leksemaning to‘ldiruvchi bilan 
bog‘lashuvini o‘zgartiradi. 
Majhul   nisbat   yasalishi   o‘z   o‘rnida   tasvirlandi;   bu   yerda   shunday   shakl
yasalishi   leksemaning   bog‘lashuv   xususiyatiga   qanday   ta'sir   qilishi   ta'kidlanadi.
Majhul   nisbat   shakli   yasalsa,   bajaruvchi   ega   majhullashib,   sintaktik   qurilmadan
chiqadi,   vositasiz   to‘ldiruvchi   esa   ega   vazifasiga   o‘tadi:   Xatni   ukam   yozdi.   Xat   -
yozildi. 
Rasmiy   nutqda   yuzaga   kelgan   sun'iy   sintaktik   qurilmada   bajaruvchi   ega
tomonidan  yordamchisi bilan shakllanadigan vositali to‘ldiruvchiga aylanadi:  Xatni
ukam yozdi. Xat ukam tomonidan yozildi. 
23  Shaxssizlik shakli yasalsa, bajaruvchi ega sintaktik qurilmadan chiqadi:  U 
ertaga lagerga ketadi. - Ertaga lagerga ketiladi. 
Xullas,   orttirma   shakli,   o‘zlik   shakli,   birgalik   shakli,   majhul   nisbat   shakli,
shaxssizlik shakli yasalishi bilan fe’l leksemaning bog‘lashuv xususiyatida turlicha
o‘zgarish voqe bo‘ladi 8 . 
Bog‘lashuviga   ta'sir   ko‘rsatadigan   shakl   yasovchilar   qo‘shilmagan   fe’l
leksemaning   to‘ldiruvchini   boshqarish   xususiyati   turlicha   bo‘lib,   atalganlik
hodisasiga   bog‘liq   holda   yana-da   murakkablashadi.   Fe’l   leksemalarning
to‘ldiruvchini   boshqarish   xususiyati   quyida   mumkin   qadar   bir   bo‘g‘inli   tub
leksemalar asosida tasvirlanadi. 
1. Ikki jildli "O‘zbek tilining izohli lug‘ati"ga kiritilgan 1895 fe’l 
leksemaning 848tasida to‘ldiruvchini boshqarish xususiyati yo‘q. Shulardan 301tasi
kishilarga atalgan harakat-holatni anglatib,  kim  so‘rog‘iga javob bo‘ladigan egaga, 
466tasi narsaga atalgan harakat-holatni anglatib,  nima so‘rog‘iga javob bo‘ladigan 
egaga bog‘lanadi, 81 leksemaning atalganligi umumiy bo‘lib, har ikki so‘roqqa 
javob bo‘ladigan egaga bog‘lanaveradi: 
1) kim:  chop- I  (  yugur-  ),  shosh-  kabi; 
2) nima:  yon- , yog‘- , oq- , siz- , tom- , tosh- , o‘ch-  kabi; 
3) kim, nima:  yur- , o‘s- , qoch-  kabi. 
2.   Shu   lug‘atga   kiritilgan   250   o‘timsiz   fe’l   leksemada   (ega   bilan
bog‘lashuvdan   tashqari)   vositali   to‘ldiruvchini   boshqarish   xususiyati   mavjud.
Vositali   to‘ldiruvchi   ko‘pincha   jo‘nalish   kelishigidagi   leksemashakl   bilan,   qisman
chiqish   kelishigidagi   yoki   bilan,   to‘g‘risida   ko‘makchilari   bilan   shakllangan
leksemashakl bilan ifodalanadi. Quyida ixchamlikka intilib fe’l leksemalarning ega
va vositali  to‘ldiruvchi bilan bog‘lashuvi va bulardagi atalganlik   kim, nima   so‘roq
olmoshlari yordamida soddadan murakkabga tomon birin-ketin ko‘rsatildi, o‘rni 
8 Rahmatullayev Sh,  Hozirgi o‘zbek adabiy tili. – Toshkent. Universitet, 2006. – 296-298-B. 
24  bilan hollovchini boshqarish valentligi ham, faqat ko‘plik shaklida ishlatilishi ham 
ta'kidlandi (Qavslar ichida leksemalarning miqdori ko‘rsatildi): 
1) kim kimga (28):  opich- , termil- , iliq-  kabi; 
2) kim nimaga (22):  to‘y- , ko‘n- , chida-  kabi; 
3) kim nima qilishga (2):  ulgur- , unna-  kabi; 
4) kim kimga, nimaga (9):  teg- , uchra- , qara- , ishon-  kabi; 
5) kim kimga, nima nimaga, nima kimga (3):  o‘xsha- , ergash-  kabi; 
6) kim kimga nima deb (2):  yolvor- , yalin- ; 
7) nima nimaga (3):  sig‘- , tarmash- ; 
8) nima kimga (1):  asqat- ; 
9) nima kimga, nimaga (2):  yuq- , yarash- II  (  munosib bo‘l-  ); 
10) nima kimdan, nimadan (1):  hurk-  ; 
11) kim, nima kimga (1):  bo‘ysun-  ; 
12) kim, nima nimaga (3):  bot- , arzi-  kabi; 
13) kim kimga, nima nimaga (2):  yopish- , ilash- ; 
14) kim, nima nimadan (2):  hatla- , osh-  ; 
15) kim kimdan, nima nimadan (1):  o‘z- ; 
16) kim, nima nima bilan (1):  og‘ri- ; 
17) kim, nima qayerda (qayerga) (2):  qol- , yet- ; 
18) kim kim bilan, nima nima bilan (1):  muvofiqlash- ; 
19) kim kimdan (12):  kul- , hayiq- , gumonsira-  kabi; 
20) kim nimadan (nima qilishdan) (62):  ton- , hori- , o‘xchi- , charcha-, 
quvon- , hayajonlan-  kabi; 
21) kim nimadan, kimdan (10):  bez- , kech- , noli- , qo‘rq- , ranji-  kabi; 
29922) kim nimadan, qayerdan (2):  qayt- , uzoqlash- ; 
23) kim nimadan (nima sababli) (1):  qari- ; 
24) kim kimdan nima deb (1):  o‘pkala-  ; 
25) kim kim bilan (50):  o‘chakish-, yarash- , kengash- , chaqchaqlash-, 
25  maslahatlash-  kabi; 
26) kim nima bilan (10):  alaxsi- , yupan- , mag‘rurlan-  kabi; 
27) kim kim bilan, nima bilan (5):  kurash- , ovun- , shug‘ullan-  kabi; 
28) kim kim bilan, nima nima bilan (3):  birik- , uyg‘unlash-  kabi; 29) 
kim kim bilan nima to‘g‘risida (5):  kelish- , ahdlash- , shartlash  kabi; 
30) kim kim bilan qayerga (1):  bor- ; 
31) kim nima to‘g‘risida (2):  alji- , fikrla- ; 
32) kim nima deb (4):  dodla- , g‘o‘ldira-  kabi. 
3. Shu lug‘atga kiritilgan 677 o‘timli fe’l leksemada vositasiz to‘ldiruvchini 
boshqarish xususiyati mavjud. Bularning ega bilan bog‘lashuvini va 
atalganlik hodisasini hisobga olgan holdagi ko‘rinishlari quyidagicha:  1) 
kim nimani (500):  qor- , o‘y- , yasa- , yut- , esh- , sez- , buk-  kabi; 
2) kim nimani (qayerni) (25):  o‘ra- , tinti- , ganchla- , parmala-  kabi;  3) 
kim nimalarni (3):  zichla- , qo‘shoqla- , qo‘shaloqla- ; 
4) kim kimni (74):  quch-, o‘p- , suy- , koyi- , jerk- , bo‘g‘- , yumdala- , 
chimchi- , sog‘in-  kabi; 
5) kim kimni, nimani (75):  ur-, buz-, aya-, hayda- , qiyna- , chaqir- , tanla- 
kabi; 
6) kim kimlarni, nimalarni (1):  to‘pla- ; 
7) kim, nima nimani (9):  och- , g‘aji- , qiyrat- , chuqula-  kabi; 
8) kim, nima kimni, nimani (2):  chert- , tala- ; 
9) kim kimni, nima nimani (2):  tug‘- , em- ; 
10) kim kimni, nimani; nima kimni, nimani (1):  tep-  ; 
11) kim kimni, nima nimani (2):  shim- , qis-  ; 
12) kim nimani, nima kimni (1):  ez- ; 
13) kim nimani, nima kimni, kim kimni (1):  tishla-  ; 
14) kim, nima kimni (1):  allala-  ; 
15) kim nimani, nima nimaga (1)  tati- I, tati- II ; 
26  16) nima kimni (2):  chaq- I, qop-  . 
4. Shu lug‘atga kiritilgan 103 o‘timli fe’l leksemada ham vositasiz 
to‘ldiruvchini, ham vositali to‘ldiruvchini boshqarish xususiyati mavjud. Bun ing 
ko‘rinishlari quyidagicha: 
1) kim kimni kimga (4)  birkit- , nikohla-  kabi; 
2) kim kimni nimaga (nima qilishga) (3):  unda- , yolla- , gijgijla- ; 
3) kim kimni nimadan (2):  shifola-  kabi; 
4) kim kimni nima bilan (4):  qutla- , ta'minla- , tabrikla- , mukofotla-  ;  5) 
kim kimni nima deb (1):  yan-  ; 
6) kim kimni qayer[i]ga (3):  yubor- , o‘tkaz- , mushtla-  ; 
7) kim kimni kimdan, nimadan (1):  zararsizlantir-  ; 
8) kim kimni kimga, nimani nimaga (1):  tenglashtir-  ; 
9) kim nimani kimga (18):  yoz- , ber- , sot- , ayt- , ata-  kabi; 
10) kim nimani kimlarga (1):  ulash-  ; 
11) kim nimani kimga, qayerga (1):  yo‘lla-  ; 
12) kim nimani kimdan (8):  bil- , kut- , ol- , eshit- , so‘ra-  kabi; 
13) kim nimani kim bilan (4):  alish- , almashla-  kabi; 
14) kim nimani nimaga (13):  qo‘sh- , quy- , ishqa- , ula- , mosla-  kabi; 
15) kim nimani nimaga, qayerga (10):  il-, suq-, qo‘y- , taqa- , chapla- , 
surka-  kabi; 
16) kim nimani nimadan (3):  qo‘ri- , farqla-  kabi; 
17) kim nimani nima bilan (8):  yop- , tik- , til- , o‘lcha- , bo‘l-  kabi; 
18) kim nimani nimada (nima bilan) (1):  yanch-  ; 
19) kim nimani qayer[i]ga, qay tomonga (14):  taq- , bur- , sol- , sur- , 
tiq- , elt- , tira- , tashla- , tang‘i-  kabi; 
20) kim nimani qayerdan (1):  sug‘ur-  ; 
21) kim nimani qayerdan qayerga (1):  tashi-  ; 
22) kim nimani kimga, nimaga (2):  qistir- , ber-  ; 
23) kim nimani kimga, nimani nimaga (1):  yukla-  ; 
27  24) kim nimani nima qilishni (nima qilish to‘g‘risida) (1):  o‘yla- ; 
25) kim nimani (nima to‘g‘risida) kimga (1):  so‘zla-  ; 
26) kim nimani nima deb (1):  yo‘y-  ; 
27) kim nima bilan qayerni (1):  to‘s-  ; 
28) kim nimani nimaga nima bilan (1):  bog‘la-  ; 
29) kim kimni, nimani kimdan (1):  so‘roqla-  ; 
30) kim kimni, nimani nimadan (1):  davola-  ; 
31) kim kimni, nimani kimga (1):  yomonla-  ; 
32) kim kimni, nimani kimdan (1):  qizg‘an-  ; 
33) kim kimni yoki o‘zini nimadan (1):  tiy-  ; 
34) kim nimani, kimni nima bilan (2):  chop- II  (  zarb bilan kes-  ),  azobla-  ; 
35) kim kimni kim bilan, nimani nima bilan (4):  chog‘ishtir- , solishtir- , 
qiyosla- , taqqosla-  ; 
36) kim nimani, kimni kimga qarshi (1):  olkishla-  va boshqalar 9 . 
9  Rahmatullayev Sh,  Hozirgi o‘zbek adabiy tili. – Toshkent. Universitet, 2006. – 298-302-B. 
28  Xulosa 
Sintaktik va sintagmatik munosabatlar til tizimining asosiy tayanch 
ustunlaridan bo‘lib, ular nafaqat grammatik tuzilmani tashkil etadi, balki tildagi fikr
ifodasining mantiqiy, tartibli va mazmunli shakllanishini ta’minlaydi. Bu ikki 
munosabat bir-biri bilan chambarchas bog‘liq holda ishlaydi va ular tilning 
sistematik va struktural xususiyatlarini, shuningdek, uning zamonaviy funksional 
imkoniyatlarini yoritadi. Sintaktik munosabatlar  til birliklari o‘rtasidagi grammatik 
bog‘lanishlarni bildiradi va ular orqali so‘zlar gap bo‘laklari sifatida o‘zaro aloqaga 
kirishadi. Ushbu munosabatlar yordamida gap quriladi, fikr izchil tarzda 
ifodalanadi, va tilning kommunikativ funksiyasi amalga oshadi. Sintaktik 
munosabatlar orqali so‘zlar orasidagi grammatik rol ajratiladi, jumladan ega, kesim,
aniqlovchi, to‘ldiruvchi va hol kabilar belgilab olinadi. Sintagmatik munosabatlar 
esa til birliklarining vaqt va makonda ketma-ket joylashuvi, ya’ni kombinator 
xususiyatini aks ettiradi. Til tizimidagi har bir birlik  bu boshqa birliklar bilan 
ketma-ketlikda qanday munosabatga kirishishini bildiruvchi pozitsion hodisadir. 
So‘zlar, so‘z birikmalari yoki gaplar o‘zaro yonma-yon kelganda, ular orasidagi 
semantik moslik, uslubiy aniqlik va kommunikativ vazifalar sintagmatik 
munosabatlar orqali belgilanadi. Bu munosabatlar, ayniqsa, kontekst va diskurs 
doirasida yanada muhim ahamiyat kasb etadi. Sintaktik va sintagmatik 
munosabatlarning o‘zaro uyg‘unligi tilning tabiiy ishlash mexanizmini tashkil etadi.
Sintaktik munosabatlar strukturani berar ekan, sintagmatik munosabatlar esa bu 
strukturani to‘ldiruvchi mazmuniy va kontekstual moslashuvlarni ifodalaydi. Har 
ikkisi ham nafaqat grammatik sathda, balki stilistik, semantik va pragmatik 
sathlarda ham tilshunoslik tadqiqotlari uchun muhim tahlil mezonlaridan 
hisoblanadi. 
29  FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR 
I. O‘zbekiston Respublikasi Prezidenti farmonlari va qarorlari, 
Vazirlar Mahkamasining qarorlari 
1.O‘zbekiston Respublikasi Prezidentining 2020-yil 20-oktyabrdagi PF-
6084-son “Mamlakatimizda o‘zbek tilini yanada rivojlantirish va til 
siyosatini takomillashtirish chora-tadbirlari to‘g‘risida”gi Farmoni. 
II.  Ilmiy adabiyotlar 
1.Irisqulov, M. Tilshunoslikka kirish. Darslik. – 2009. – 146-150-B. 
2.Jamolxonov H. Hozirgi o‘zbek adabiy tili: Oliy o‘quv yurtlari uchun darslik. 
– Тoshkent. «Talqin», 2005. – 260-b. 
3.Mengliyev B. Zamonaviy o‘zbek tili. – Toshkent. Alisher Navoiy nomidagi 
Toshkent davlat universiteti, 2023. – 185-b. 
4.Nurmonov A., Mahmudov N., Ahmеdov A., Soliхo‘jayeva S. O‘zbеk tilining 
mazmuniy sintaksisi. –T.: Fan, 1992. 
5.O‘zbеk tili grammatikasi. T.II. Sintaksis. –T.: Fan, 1976. 
6.Qozoqova N. Leksikologiyani interfaol ta’lim texnalogiyalari asosida 
o‘qitish. – Namangan, 2023. – 69-b. 
7.Rahimo v S., Umurqulov B. Hozirgi o‘zbek adabiy tili. – Toshkent, 2003. – 
220- b. 
8.Rahmatullayev Sh, Hozirgi o‘zbek adabiy tili. – Toshkent. Universitet, 2006. 
– 476-b. 
9.Sayfullayeva R.R., Mengliyev B.R., Boqiyeva G.H., Qurbonova M.M., 
Yunusova Z.Q., Abuzalova M.Q. Hozirgi o‘zbek adabiy tili. – Toshkent, 
2010. – 590-b. 
10.Termiz davlat universiteti o‘zbek tilshunosligi kafedrasi. “Hozirgi o‘zbek 
tili” bo‘yicha ma’ruzalar matni,(2- semestr). – 149-b. 
11.Vohidov R., Ne’matov H., Mahmudov M. So‘z bag‘ridagi ma’rifat. – 
Toshkent: Yozuvchi, 2001. 
30  III.  Internet saytlari 
12.
13
14.www.ziyouz.com
31   33

MUNDARIJA

Kirish

I bob. O‘zbek tilida sintaktik munosabat va uning o‘rganilishi

II bob. O‘zbek tilida sintagmatik munosabat va uning o‘rganilishi

Xulosa

Foydalanilgan adabiyotlar