So‘zlashuv uslubining kommunikativ funksiyasi

KURS ISHI   
MAVZU: SO‘ZLASHUV USLUBINING KOMMUNIKATIV 
 FUNKSIYASI  MUNDARIJA 
KIRISH…………………………………………………………………………….3 
I BOB. ADABIY NUTQ VA UNING USLUBLARI….………………………...6 
1.1.Nutq uslublari va ularning asosiy tamoyillari….……………………………....6 
1.2.Til va nutqda uslub masalasi.……………..………………...…………………12 
Bob bo‘yicha xulosa………………………………………………………………20 
II BOB. SO‘ZLASHUV USLUBINING BOSHQA NUTQ USLUBLARIDAN 
FARQI……………………………………………………………………………21 
2.1. Ilmiy, publitsistik va rasmiy uslub, ularning 
ifodalanishi…………………......21 2.2. Nutq uslublarining muvofiq va farqli 
jihatlari……………………….……….30 Bob bo‘yicha 
xulosa………………………………………………………………32  UMUMIY 
XULOSA…………………...…………………………………….…..33 
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR……………..………………………….34  KIRISH 
Mavzuning dolzarbligi.   Olimlarimiz bugun dunyo darajasida samarador va
istiqbolli   taklif   va   tadqiqotlarini   butun   jahonga   taqdim   etishmoqda.   Bu   o‘rinda
yozilajak   ilmiy   ishlar   hamda   maqolalarning   ahamiyati   juda   ham   muhim.   Agar
yozilgan   material   ilmiy   uslub   talablariga   to‘liq   javob   bersa   kontekst   ilm   ahliga
tushunarli   bo‘ladi.   Akademik   ta’sirchanligi   oshadi.   Bu   jarayonlar   esa   uslubiyat
bo‘limida o‘rganiladi. 
Ma’lumki,   o‘zbek   tilshunosligining   nisbatan   yangi   sohasi   sanaladigan
stilistika   –   uslubshunoslik   til   birliklarining   aloqa   vositasi   sifatida   muomala
jarayonida turli soha va vaziyatda qo‘llanishi, nutqni tashkil qilish qonuniyatlari, til
tizimidagi   barcha   vositalarning   nutq   jarayonidagi   imkoniyatlari   va   ma’no
nozikliklarini aniqlash bilan shug‘ullanadi. 
«Stilistika   –   tilda   mavjud   bo‘lgan   barcha   vositalar   –   leksik,   grammatik,
fonetik   vositalardan   nutqda   qanday   foydalanish   zarurligini,   ma’lum   bir   tipdagi
forma, so‘z va konstruksiyalardan qaysi birini qo‘llash muvofiq ekanini, yaxshi va
eng muvofiq vositasini tavsiya etadi, norma qilib belgilaydi, nutqning turli stilistik
qatlamlarida qo‘llanadigan vositalarni belgilab beradi. Shunga ko‘ra, stilistika so‘z
san’ati, ifoda vositalar haqidagi alohida bir fandir». 
Uslubiyat   tilshunoslik   fanining   bir   bo‘limi   bo‘lib,   nutq   jarayonida   til
hodisalarining   maqsadga,   sharoitga   va   muhitga   mos   ravishda   foydalanish
qonuniyatlari   bilan   tanishtiradi.   Uslubiyatda   uslublar,   til   vositalarining   nutqda
qo‘llanish   yo‘llari,   lug‘aviy,   frazeologik   va   grammatik   birliklarning   qo‘llanish
xususiyatlari o‘rganiladi. 
Adabiy   tilning   ijtimoiy   hayotdagi   ma`lum   bir   sohada   qo‘llanadigan,   bir
qancha o‘ziga xos xususiyatlarga ega bo‘lgan ko‘rinishi   adabiy til uslubi  deyiladi.
Uslub   orqali   so‘zlovchi   shaxs   narsalarga,   voqealarga   shaxsiy   munosabatini   aks
ettiradi. 
3  Аdаbiy tilning ijtimоiy hаyotning mа’lum sоhаsi dоirаsidа qo‘llаnilаdigаn 
ko‘rinishi  nutq uslublаri  dеyilаdi. 
Nutq uslublаri quyidаgilаr: 
1. Оg‘zаki so‘zlаshuv uslubi 
2. Rublisistik uslub 
3. Bаdiiy uslub 
4. Rаsmiy-idоrаviy uslub 
5.Ilmiy uslub 
1. So‘zlashuv uslubi. Uyda, ko‘chada, insonlarning o‘zaro so‘zlashuvida 
qo‘llanadigan uslub so‘zlashuv uslubi deb ataladi. Bu uslubning adabiy til 
me`yorlariga rioya qiladigan ko‘rinishi adabiy so‘zlashuv uslubi deb yuritilsa, 
bunday me`yorlariga rioya qilinmaydigan ko‘rinishi oddiy so‘zlashuv uslubi deb 
ataladi. So‘zlashuv uslubidagi nutq ko‘pincha dialogik shaklda bo‘ladi. Ikki yoki 
undan ortiq shaxsning luqmasidan tuzilgan nutq dialogik nutq deyiladi. 
Mavzuning o‘rganilganlik darajasi.  Bu mavzuda yetarlicha tadqiqotlar olib
borilgan.   Ularga   ko‘ra   mazkur   nutq   uslubining   asosiy   xususiyatlari   aniqlik,
mantiqiylik   hamda   tegishli   terminlardan   foydalanish.   Ilmiy   ta’rif   va   xulosalarni
aniq  keltirish.   Mavzuning   o‘rganilganlik   darajasi   ilmiy-ommabop  asarlar   misolida
yuzaga chiqadi. Nashr  etilayotgan ilmiy masalalar  qanchalik murakkab bo‘lmasin,
keng ommaga tusgunarli bo‘lsa, demak, vaziyat ijobiydir. 
Kurs   ishi   mavzusining   obyekti.   Ilmiy   uslubning   asosiy   xususiyatlari,   bu
uslubda   ishlatiladigan   terminlar,   argumentatsiya,   aniqlik   va   mantiqiylik   mazkur
kurs ishining obyekti hisoblanadi. 
Kurs   ishi   mavzusining   predmeti.   Ilmiy   uslubning   o‘ziga   xos   stilistik
uslublari,   turli   fan   sohalaridagi   ahamiyati   va   konkret   xususiyatlari,   ya’ni
mantiqiylik va aniqlik hodisasi. 
Kurs ishining vazifalari.  Ushbu kurs ishining oldiga quyidagi vazifalar 
qo‘yiladi: 
-Uslublarning lingvistik xususiyatlarini tadqiq qilish; 
4  -Kommunikativ samaradorlikni baholash; 
-Mazkur uslubning amaliy shaklini tadqiq qilish; -
Atamalarning qo‘llanishi haqida so‘z yuritish. 
Kurs ishining tarkibiy tuzilishi:  Kurs ishi kirish, II bob, 4 ta paragraf, 
xulosa va foydalanilgan adabiyotlardan iborat. 35 betni tashkil qiladi. 
5  I BOB. ADABIY NUTQ VA UNING USLUBLARI 
1.1.  Nutq uslublari va ularning asosiy tamoyillari 
So‘zlashuv uslubida  ko‘pincha turli uslubiy bo‘yoqli so‘zlar, grammatik 
vositalar, tovushlar tushib qolishi, orttirilishi mumkin:  Kep qoling! Obbo, hamma 
ishni do‘ndiribsizda. Mazza qildik. Ketaqo-o-ol! 
So‘zlashuv   uslubida   gapdagi   so‘zlar   tartibi   ancha   erkin   bo‘ladi,   piching,
qochiriqlar,   kinoyalar   ko‘plab   ishlatiladi.   Ko‘proq   sodda   gaplar,   to‘liqsiz   gaplar,
undalmali gaplardan foydalaniladi.
So‘zlashuv uslubi.   So‘zlashuv  uslubi  kishilarning kundalik norasmiy, erkin
muomalalari   doirasida   til   birliklarining   o‘ziga   xos   amal   qiluvidir.   Nutqda   til
unsurlarining ishtirok etishiga ko‘ra kitobiy uslub sifatida qaraluvchi ilmiy, rasmiy
ish   qog‘ozlari   va   publitsistik   uslublarga   so‘zlashuv   uslubiqarshi   turadi   deyish
mumkin.   So‘zlovchi   va   tinglovchi   o‘rtasida   nutqiy   aloqaning   bevosita   amalga
oshuvi,   nutqiy   jarayonning   oldindan   tayyorlab   qo‘yilmaganligi,   nutqiy
munosabatda   bo‘layotgan   kishilar   o‘rtasida   rasmiy   muolmalaning   bo‘lmasligi
so‘zlashuv uslubini boshqa vazifaviy uslublardan keskin chegaralaydi. 
So‘zlashuv uslubining yana bir farqi shundaki, unda lisoniy na nolisoniy 
omillarning munosabati boshqa uslublarga qaraganda mustahkamdir. So‘zlashuv 
uslubining o‘ziga xosliklari: 
1. Nutq ko‘pincha elliptik xarakterga ega bo‘ladi. So‘zlashuv jarayonidagi 
vaziyatga ko‘ra bayonotning ma'lum qismi nutqda koldirilib ketilaverilishi mumkin.
Bunday holatda ham tinglovchilarga fikr tushunarli bo‘ladi. Masalan, Qorami? 
Ko‘kmi? 
2.   So‘zlashuv   nutqida   til   birliklari   o‘zining   ekspressivlik   imkoniyatlarini
keng   namoyish   qiladi.   Masalan,   ulgurmaymiz   deyishdan   ko‘ra   ulgurib   bo‘pmiz,
ulgurmoq   qayoqda,   ulgurib   ham   bo‘ldik   kabi   javob   qaytarish   bir   muncha
tabiiyroqdir. 
3. Ohangning ahamiyati nihoyatda katta bo‘ladi. Nutqiy ohang og‘zaki nutqning
amalga oshuvida til birliklaridan keyingi muhim hal qiluvchi vosita bo‘lib,  6  nutqning tezligi pauza, ton, melodiya, tovush tembri, mantiqiy urg‘u va so‘z urg‘usi
kabi   intonatsiyaning   ko‘rinishlari   ma'noni   farqlashda,   uning   qirralarini   ajratib
ko‘rsatishda, hayajonni kuchaytirishda katta xizmat qiladi. 
So‘zlashuv uslubi fonetik, leksik, grammatik o‘ziga xosliklarga ham ega. 
Ommabop (publitsistik) uslub.  Tashviqot-targ‘ibot ishlarini olib borishda 
qo‘llanadigan uslub, ya`ni matbuot uslubi  ommabop uslub  hisoblanadi. Soddalik, 
tushunarli bo‘lish, ta`sirchanlik, adabiy til me`yorlariga rioya qilish bu uslubning 
asosiy belgilaridan hisoblanadi. Ommabop uslubning radio, televidenieda 
ishlatiladigan ko‘rinishi og‘zaki ommabop uslub deyilsa, gazeta jurnallarda 
ishlatiladigan ko‘rinishi yozma ommabop uslub hisoblanadi. Bu uslubda ijtimoiy-
siyosiy so‘zlar ko‘p qo‘llanadi. 
Nutq   ta`sirchan   bo‘lishi   uning   ta`sirchan   so‘z   va   birikmalardan,   maqol   va
hikmatli   so‘zlardan   ham   foydalaniladi.   Bunday   uslubda   gap   bo‘laklari   odatdagi
tartibda   bo‘ladi,   kesimlar   buyruq   va   xabar   maylidagi   fe`llar   bilan   ifodalanadi,
darak, his-hayajon va ritorik so‘roq gaplardan, yoyiq undalmalardan, takroriy so‘z
va   birikmalardan   unumli   foydalaniladi:   1.   Azamat   paxtakorlarimiz   mo‘l   hosil
yetishtirish   uchun   fidokorona   mehnat   qilishyapti.   2.   Partiya   faollari   o‘zlarining
navbatdagi majlisiga yig‘ilishdi. 
Badiiy uslub.  Voqelikni badiiy obrazlar (timsollar) vositasida aks ettirib, 
tinglovchi yoki o‘quvchiga estetik jihatdan ta`sir qiluvchi uslub  badiiy uslub  deb 
ataladi. Badiiy asarlar (nazm, nasr va dramatik asarlar) badiiy uslubda bo‘ladi. 
Badiiy asar kishiga ma`lumot berish bilan birga timsollar (obrazlar) vositasida 
estetik ta`sir ham ko‘rsatadi: 
O‘lkamizda fasllar kelinchagi bo‘lmish bahor o‘z sepini yoymoqda. Badiiy 
uslubda qahramonlar nutqida oddiy nutq so‘zlari, sheva, vulgarizmlardan ham 
foydalaniladi. Til materialini qamrab olish imkoniyatining kengligi, umumxalq 
tilida mavjud bo‘lgan barcha lug‘aviy birliklarning hamda boshqa vazifaviy uslub 
unsurlarining ishtirok etaverishi va ularning muhim bir vazifaga - estetik vazifani 
7  bajarishga xizmat qilishini badiiy nutq uslubining uchiga xos xususiyati deb qarash 
kerak b ‘ladi. 
Badiiy   adabiyot   tili   adabiy   til   bilan   birga   umumxalq   tili   boyliklarini   ham
qamrab  oladi.  Ya'ni,  asarning janr   va mavzu  shlabi   bilan yozuvchining  individual
uslubiga bog‘liq holda badiiy nutqdan umumxalq tilidagi barcha lug‘aviy qatlamlar
ishtirok etaveradi. 
Masalan,   adabiy   tilda   dialektizmlar,   jargonlar,   varvarizmlardan,   dag‘al
so‘zlardan,   eskirgan   so‘zlardan,   oddiy   so‘zlashuv   tili   elementlaridan   foydalaning
maqsadga   munofiq   bo‘lmagani   holda   ularni   badiiy   nutqda   o‘rni   bilan   qo‘llash
mumkin. 
Badiiy   adabiyot   tilining   o‘ziga   xos   xususiyatlaridan   biri   shuki,   s   ‘z
san'atkorlari   faqatgina   umumxalq   tilida   mavjud   bo‘lgan   so‘z   va   iboralardangina
foydalanib   qolmasdan,   ularni   qayta   ishlab,   yangi-yangi   ma'nolarda   qo‘llaydilar,
ma'nolarni   kengaytiradilar,   boyitadilar.   Tilimizning   ichki   imkoniyatlaridan
foydalangan holda yangi so‘z va iboralar yaratadilar. 
Adabiy   tilning   nutqiy   imkoniyatlari   to‘laligicha   badiiy   nutq   uslubida
namoyon   bo‘ladi   deyish   mumkin.   Vazifaviy   uslublarning   hech   birida   badiiy   nutq
uslubidagichalik,   til   uning   tuzilish   jihatlari,   lug‘at   tarkibi,   ya'ni   so‘zning   ma'no
(boyligi   va   rang-barangligini,   to‘g‘ri   va   ko‘chma   ma'nolarini   namoyish   qila
olmaydi,   grammatik   qurilishi,   ya'ni   gaplarning   barcha   tiplari   bilan   ishtirok
etolmaydi. Badiiy nutq doirasida til vositalari ma'lum qonun-qoidalarga amal qiladi,
ana   shu   qonun-qoidalar   uni   boshqa   uslublardan   chegaralashga   farqlashga   imkon
beradi. 
Badiiy   nutq   uslubining   o‘ziga   xos   lug‘aviy   va   grammatik   xususiyatlari
mavjud.   Badiiy   uslubda   so‘z   ma'nolarining   kengayishi,   o‘zgarishi,   ko‘p   ma'noli
bo‘lishi   va   hatto   lug‘atlarda   qayd   etilmagan   ma'nolar   kasb   etishi   qonuniyat
sanaladi.   Lug‘aviy   birliklardan   tashqari   frazeologik   birliklarning   faol   va   keng
ravishda ishlatilishi ham badiiy nutq uslubining asosiy belgilaridandir. 
8  Badiiy uslubning grammatik xususiyatlariga nazar tashlasak, grammatik 
shaklning barcha ko‘rinishlari – sheva va tarixiy variantlari ham asarning mavzu 
talabi bilan qo‘llanaveradi. Masalan: 
Dunyo bo‘ldi chamanim manim, 
O‘zbekiston vatanim manim. 
Badiiy   nutq   uslubida   so‘z   turkumlarini   qo‘llashda   ham   o‘ziga   xosliklar
mavjud. Masalan,  sifatlarning ishlatilishi  badiiy nutqda ot  va olmosh kabi  faoldir.
Olmoshlardan   kishilik   va   ko‘rsatish   olmoshlarining   qo‘llanishi   mahsuldordir.
Sonlar odatda aniq ma'nolarni anglatishi bilan birga ma’nosi kengaygan holda ham
qo‘llanadi. Undov va taqlid so‘zlar ham badiiy uslubda uchrashi xarakterlidir. 
Badiiy uslub sintaktik xususiyatlari bilan ham boshqa uslublardan farqlanadi.
Badiiy   nutq   uslubida   darak,   so‘roq,   buyruq   gaplar   matn   sintaksisining   ajralmas
qismini   tashkil   qiladi.   Undov   gaplar   ham   badiiy   nutq   uslubi   uchun   xarakterlidir.
Ular kitobxonga estetik ta'sir o‘tkazishda yozuvchi qo‘lida kuchli qurol hisoblanadi.
Badiiy nutq uslubida qo‘shma gapning barcha turlari aralash ishlatilaveriladi.
Nutq   ham   diologik,   ham   monologik   bo‘lishi   mumkin.   Badiiy   uslubni   tilimizning
boyligi sanalmish tasviriy vositalarsiz tasavvur qilib bo‘lmaydi. 
Rasmiy-idoraviy uslub.   Davlat idoralari tomonidan chiqariladigan qarorlar,
qonunlar,   nizomlar,   xalqaro   hujjatlar   rasmiy-idoraviy   uslubda   yoziladi.   Ariza,
tilxat, ma`lumotnoma, chaqiruv qog‘ozi, taklifnoma, shartnoma, tarjimai hol, e`lon,
tavsifnoma,   dalolatnoma,   hisobot   kabilar   ham   shu   uslubda   yoziladi.   Bunday
uslubdagi hujjatlar qisqa, aniq, barcha uchun tushunarli qilib tuziladi. Bu uslubning
asosiy   belgisi:   jumlalarning   bir   qolipda,   bir   xil   shaklda   bo‘lishi.   Bu   uslubda   ham
so‘zlar   o‘z   ma`nosida   qo‘llanadi,   ko‘pchilikka   ma`lum   bo‘lgan   ayrim   qisqartma
so‘zlar   ishlatiladi,   har   bir   sohaning   o‘ziga   xos   atamalaridan   foydalaniladi,   qaror
qilindi,   inobatga   olinsin,   ijro   uchun   qabul   qilinsin,   tasdiqlanadi,   yuklatilsin,
tayinlansin  kabi so‘z va so‘z birikmalari ko‘plab uchraydi. 
Rasmiy-idoraviy uslubda ko‘pincha darak gaplardan, qaror, buyruq, ko‘rsatma
kabilarda esa buyruq gaplardan ham foydalaniladi. Bu uslubda gap  9  bo‘laklarining odatdagi tartibda bo‘lishiga rioya qilinadi:  O‘z lavozimini suiiste`mol
qilganligi uchun M. Ahmedovga hayfsan e`lon qilinsin. Yodda saqlang! 
Оmmаviy   ахbоrоt   vоsitаlаridа   (gаzеtа-jurnаl,   rаdiо,   tеlеvidеniyе),   Оliy
mаjlis   yig‘inlаridа,   turli   хil   аnjumаnlаrdа   qo‘llаnilаdigаn   nutq   uslubi   publisistik
uslub sаnаlаdi. 
Publisistik uslub 2 хil shаkldа nаmоyon bo‘lаdi: 1) yozmа shаkl, 2) оg‘zаki
shаkl   Publisistik   uslubning   o‘zigа   хоs   хususiyati   shundаki,   u   muаyyan   ijtimоiy
mаsаlаlаrgа fаоl munоsаbаtdа bo‘lishlik, hоzirjаvоblik, tа’sirchаnlik bеlgilаrgа egа.
Publitsistik uslub. Publitsistik asarlarning (masalan, xabar, reportaj,
korrespondensiya, maqola, ocherk, felton, pamflet, bosh maqola va boshqalarning) 
uslubiy chegaralanishi ularning alohida lisoniy belgilariga ega ekanligida ko‘rinadi. 
Adabiy tilimizning boyishida publitsistik uslubning roli katta. Publitsistik uslub 
ijtimoiy - siyosiy bilimlarni targ‘ib qilish va keng xalq ommasiga yetkazuvchi 
vosita sifatida bu uslub tilining rang - barangligi orqali kishilar ongiga ko‘proq ta'sir
etadi. Bu uslubning yana bir xususiyati shundaki, unda qisqalik markaziy 
o‘rinlaridan birini egallaydi, ya'ni qisqa, lo‘nda, tushunarli, yorkin, ixcham tilda 
yozish asosiy talablardan hisoblanadi. Publitsistik uslubda gazeta tili alohida o‘rin 
egallaydi. Chunki gazeta va publitsistika bir-biri bilan chambarchas bog‘liq. Shu 
bilan birga gazeta uslubi publitsistik uslubning bir tarmog‘i hisoblanadi. 
Publitsistik uslubning o‘ziga xos belgilaridan yana biri shundaki, unda ba'zi
grammatik   vositalar,   ravishdosh,   sifatdosh   oborotlar   fe'lning   shart   mayli
shakllarining almashilib ishlatilishi, ritorik, murojaat, undov, bir sostavli gaplarning
qo‘llaning darajasi boshqa vazifaviy uslublarga nisbatan ustunroq. 
Publitsistik uslubning xarakterli belgilaridan biri nutqning ko‘pincha I shaxs
nomidan   ifodalanishidir.   Publitsistik   uslub   morfologik   va   sintaktik   xususiyatlari
bilan   ham   boshqa   uslublardan   ajralib   turadi.   Morfologik   uslublardan   biri   so‘z
yasalishida   ko‘zga   tashlanadi.   Bunda   boshqa   tildan   qabul   qilingan   so‘zlar   tarkibi
o‘zbek tilidagi qo‘shimchalar bilan almashtiriladi: sportchi, dildosh, paxtashunos; - 
10  lik qo‘shimchasi bilan so‘z yasash ham anchagina: ilg‘orlik, omilkorlik, hamkorlik, 
faollik, bunyodkorlik, ishchanlik, unumdorlik. 
Publitsistik uslubning sintaktik xususiyatlari : 
1. So‘roq gaplar ko‘p ishlatiladi; 
2. Uyushiq bo‘lakli gaplar keng qo‘llaniladi; 
3. Undov gaplar ko‘p ishlatiladi; 
4. Kirish bo‘lakli, kirish qurilmali gaplar keng qo‘laniladi; 
5. Shaxsi umumlashgan gaplar ko‘p ishlatiladi. 
Ilmiy  uslub. Fan-texnikaning  turli   tarmoqlariga  doir   ilmiy  asarlar,  darsliklar
ilmiy  uslubda   yoziladi.  Mantiqlilik,  aniqlik  bu  uslubga   xos  xususiyatlardir.  Ilmiy
uslub   aniq   ma`lumotlar   asosida   chiqarilgan   ilmiy   xulosalar   (qoidalar,   ta`riflar)ga
boy bo‘lishi bilan boshqa uslublardan farq qiladi:  Yomg‘ir  –  suyuq tomchi holidagi
atmosfera yog‘ini. Tomchining diametri 0,5-0,6 mm bo‘ladi. 
Ilmiy uslubda har bir fanning o‘ziga xos ilmiy atamalaridan foydalaniladi, bu
uslubda   so‘zlar   o‘z   ma`nosida   qo‘llanadi,   qoida   yoki   ta`rifning   mazmunini
ochishga   xizmat   qiladigan   ajratilgan   bo‘laklar,   kirish   so‘zlar,   kirish   birikmalar,
shuningdek, qo‘shma gaplardan ko‘proq foydalaniladi. 
Badiiy uslub  aralash uslub  hisoblanadi, chunki bu uslubda so‘zlashuv va 
kitobiy uslublarga xos o‘rinlar ham uchraydi. 
Har bir uslubni yaratuvchi vositalar mavjud. Bularni quyidagi turlarga bo‘lish
mumkin: 
1. Leksik vositalar:  sinonim, omonim, antonim, paronim, ko‘p ma`nolilik, 
tag ma`no (gapning tagida yashiringan ma`no), sifatlash, o‘xshatishlar, frazeologik 
birlik, sheva, noadabiy so‘zlar (jargon, argo, so‘kish, qarg‘ish kabilar), kasb-hunar 
so‘zlari, mubolag‘a (giperbola), arxaik va tarixiy so‘zlar, atamalar. 
2. Fonetik vositalar:  nutq tovushlari, ohang, urg‘u. 
3.   Grammatik   vositalar:   a)   morfologik   vositalar:   har   bir   so‘z   turkumi;
b)sintaktik   vositalar:   gap   bo‘laklari,   ritorik   so‘roq   gaplar,   undalma,   kirish   so‘z,
kirish birikma, sodda va qo‘shma gaplar, ko‘chirma va o‘zlashtirma gaplar. 
11  Ma`lum   bir   uslubga   tegishli   bo‘lgan   so‘zlar   uslubiy   xoslangan   so‘zlar   deb
yuritiladi:   yanglig‘   so‘zi   badiiy   uslubga,   omonim,   sinonim   so‘zlari   ilmiy   uslubga,
balli, ketvorgan   kabi so‘zlar so‘zlashuv uslubiga,   faollar yig‘ilishi, siyosiy maydon
kabi   so‘z   birikmalari   ommabop   uslubga   xosdir.   So‘zlashuv   uslubida   ham,   kitobiy
uslubda   ham   ishlatilaveradigan   so‘zlar   uslubiy   betaraf   so‘zlar   hisoblanadi: suv,
tog‘, bola, xat.  Bu so‘zlar ko‘chma ma`noda qo‘llansa, ma`lum bir uslubga tegishli
bo‘lishi mumkin 1 . 
1.2.Til va nutqda uslub masalasi 
Til — ma'lum kishilar jamoasi a'zolarining muloqoti uchun muhim va asosiy 
vosita hisoblangan o‘ziga xos belgilar tizimi bo‘lib, jam iyatda tafakkurning 
rivojlanishi uchun, m adaniy-tarixiy an'analarni avloddan-avlodga yetkazish uchun 
xizmat qiladi. Nutq—ifodalangan ma'lumot talabiga  mos  holda til qoidalari asosida 
tuzilgan til belgilarining tartibidir Til nutqqa aylangach, moddiy ahamiyat kasb 
etadi. Nutq—nutq organlari (a’zolari)ning harakati natijasida paydo bo‘ladi. Nutq 
a'zolarining harakati nutq faoliyati hisoblanadi. Nutq faoliyati deganda inson 
organizmining nutq tuzish uchun zarur hisoblangan ruhiy-fiziologik ishining 
yig‘indisi tushuniladi. 
Til va nutq o‘rtasidagi munosabat tilshunoslikning ham, psixologiyaning ham
muhim muammolaridan biridir. Bu muammo bo‘yicha tilshunoslikda, ayniqsa, rus
tilshunosligida   muhim   tadqiqotlar   amalga   oshirilgan.   Ammo,   bizningcha,   bu
muammo   o‘zbek   tilshunosligida   haii   yetarlicha   o‘iganilgan   deb   aytib   bo‘lmaydi.
Shuning uchun bo‘lsa kerak, hozircha nutqning yagona va mukammal ilmiy ta'rifi
yo‘q. Hatto nutq xususiyatini til xususiyati sifatida talqin qilish, ba'zan esa „til“ va
„nutq“ tushunchalarini tenglashtirish hollari ko‘zga tashlanib turadi. Nutq odamlar
til orqali bir-biri bilan muomala va aloqa qilishining alohida usuli sifatida 
1 Tuxtasinova G. Adabiy nutq va uning uslublari. //  Innovation Science and Research 
International Scientific Journal (Volume 2 Issue 3) May 2024. 85-90-B. 
12  ta'riflanmoqda. Bu ta'rif tilning xususiyatiga ham to‘g‘ri keladi. Nutq til 
imkoniyatlaridan hosil bo‘ladi. Ya’ni til imkoniyatlari nutqda o‘z kuchiga ega 
bo‘ladi, so‘z nutqda ijtimoiy mohiyatga aylanadi. Nutq, asosan, tinglovchi 
faoliyatidagina ijtimoiy mohiyatga ega bo‘ladi. Ko‘rinadiki, til va nutq o ‘zaro 
uzviy bog‘Iiq bo‘lishi bilan bir qatorda, ularning har biri o‘ziga xos xususiyatiarga 
ega bo‘lgan alohida-alohida hodisalardir. 
Til   birliklari   harf,   so‘z,   qo‘shma   so‘z   va   iboralardan   iborat   bo‘lib,   ular   til
vakillarining   barchasiga   birday   tushunarli,   tayyor   holga   keltirilgan   imkoniyatdir.
Nutq   birliklari   esa   tovush,   so‘z   birikmasi,   gap   bo‘lib,   ular   individual   xarakterga
ega. Umumiylik elementlarining so‘zlovchi tomonidan ifoda maqsadiga ko‘ra erkin
qo‘llana   olishida   ko‘rinsa,   individuallik   esa   har   bir   kishining   o‘ziga   xos   nutqi
borligida,   uning   o‘ziga   xos   tuzilishida,   talaffuzi   yoki   yozilishida   va   boshqa   shu
kabilarda   ko‘rinadi.   Demak,   til   umumiylik,   nutqiy   faoliyat   xususiylik,   nutq   esa
ayrimlik kategoriyasiga aioqador. Ma'lumki, nutq og‘zaki va yozma ko‘rinishlarga
ega.   Og‘zaki   nutq   so‘zlovchi   gapirib   turgan   vaqt   birligidagina   mavjud   bo‘lib,   bu
jarayon   tugashi   bilan   nutq   ham   tugaydi.   Ammo   nutq   ta'sirida   uyg‘ongan   hayajon,
berilgan   axborot   ma'lum   vaqtgacha   tinglovchi   ongida   saqlanishi,   uning   xulqiga
ta'sir etishi mumkin. 
Sodda gap sinonimiyasi.  0 ‘zbek tilida gap qurilishi boy stilistik imkoniyatlarga
ega. Masalan, quyida ikki tarkibli va bir tarkibli gaplar sinonimiyasini ko‘ramiz:
Elga qo‘shilgan er bo‘ladi, eldan ajralgan yer b o ja d i,— Elga qo‘shitsang, er
bojasan, eldan ajralsang, yer bo‘tasan. (Maqol)  Yuqoridagi har ikki gapda ham bir
xil mazmun ifodalangan, ammo gap qurilishi ikki xil: birinchi gap ikki tarkibli,
ikkinchi gap shaxsi um um lashgan bir tarkibli gapdir. Bular m a’no ottenkasiga
ko‘ra ham farq qiladi: birinchi gapda hayotiy tajriba ifodalanyapti, ikkinchi gapda
esa fikr umumga qaratilyapti. Bir tarkibli gaplar ham o‘zaro sinonim bo‘lib kela
oladi. Masalan:  Kechaga taktif qog‘oz bilan kiritishadi — Kechaga taklif qog‘ozi
bilan kiriiitadi.  Bunda birinchi gap egasi topiladigan gaplarning shaxsi noaniq turi,
ikkinchisi esa egasi topilmaydigan shaxssiz gapdir. Bularning  13  umumiyligi bir tarkibli gaplarning egasiz turi bo‘lishida, mazmundagi farq birinchi
gapda   shaxs   noaniq   bo‘!sa   ham,   uni   topish   mumkinligi,   ikkinchi   gapda   esa
harakatning   shaxs   istagiga   bog‘liq   emasligi,   egani   topish   mumkin   emasligidadir.
Sintaktik   sinonim   iya   -   uslubshunoslikning   eng   muhim   vositalaridan   biri   bo‘lib,
fikrni rang-barang ifodalash uchun qulayliklar tug‘diradi. 
Qo‘shma   gaplar   sinonimiyasi.   Sinonimiya   tasviriy   vositalar   tizimiga   kirib,
nutq   madaniyati   bilan   bog‘1iq   bo‘lgani   uchun   ham   til   haqidagi   fanlar   tizimida
asosiy   fanlar   qatoridan   o   ‘rin   oladi.   Grammatik   sinonimlarni   o‘rganish   tilning
grammatik   tizimini   chuqurroq   bilishga   ham   yordam   beradi:   Men   o
‘zimningkimligimni  sizga   aytib berdim,  ammo  siz  o  'zingizning  kimligingizni   aytib
bermadingiz.   (S.   Ahmad)   Men   o   ‘zimning   kimligimni   sizga   aytib   berdim,   siz   o
‘zingizning   kimligingizni   aytib   bermadingiz.   Har   ikki   gapda   zidlik   munosabati
ifodalangan. Lekin birinchisi bog‘langan qo‘shma gap, ikkinchisi esa bog‘lovchisiz
qo‘shma gap. 
KuzatishJar   shuni   ko‘rsatadiki.   bog‘langan   qo‘shma   gaplaming   bog‘lovchili
turi   bog‘lovchisiz   turi   bilan,   ergashgan   qo‘shma   gaplarning   yordamchili   turi
yordamchisiz   turi   bilan   sinonimiya   hosil   qiladi.   Yana   shu   narsa   aniqki,   qo‘shma
gaplarning   bog‘lovchili   yoki   yordamchili   turlari   ko‘proq   kitobiy   nutq   uchun,
bog‘lovchisiz   turlari   so‘zlashuv   nutqi   uchun   xarakterlidir.   Masalan,   bogMangan
qo‘shma   gaplar   sinonimiyasini   ko‘ramiz:   Quyosh   chiqdi,   biroq   kun   isigani   yo   ‘q.
Quyosh chiqqan, kun isimayapti.   Keltirilgan gaplarning biri bog‘langan, ikkinchisi
esa   bog‘lovchisiz   qo‘shma   gapdir.   Har   ikki   gapda   zidlik   munosabatining
ifodalanishi   sintaktik   sinonimiyani   yuzaga   keltirgan.   Ergash   gapli   qo‘shma   gaplar
sinonimiyasiga misol;   Otaxonning yuragi shuv etib ketdi, chunki to‘pponchani o ‘z
k  o   ‘zi   bilan   birinchi   ko‘rishi   edi.  (As.  M.)   —   Otaxonning   yuragi   shuv   etib  ketdi:
to‘pponchani   o   ‘z   ko   ‘zi   biian   birinchi   ko   ‘rishi   edi.   Bu   misolda   bir   xil   mazmun
ifodalangan,   lekin   birinchi   gap   ergash   gapii   qo‘shma   gap,   ikkinchisi   esa   bog
lovchisiz   qo‘shma   gapdir.   Qo‘shma   va   sodda   gaplar   ko‘pincha   o‘zaro   sinonim
bo‘lib   qo‘llana   oladi.   Bunda   ko‘pincha   toMdiruvchi   va   ega   ergash   gaplar   sodda
gaplar  14  bilan sinonimiya hosil qiladi:  Bilib qo‘yki, seni Vatan kutadi.(G‘.G ‘) Seni Vatan 
kutishini bilib qo‘y. 
Uslubiy   xatolar   va   ularni   bartaraf   etish.   Til   hodisalarini   to‘g‘ri   hal
qilmaslik   turli   uslubiy   xatolarni   keltirib   chiqaradi.   Kamchilik   tilda   emas,   balki
nutqda   uchrab   turadi.   Chunki,   birinchidan,   nutq   individual   xarakterga   ega,
ikkinchidan, barcha so‘zlovchilarning tildan maqsadga muvofiq tarzda foydalanish
saviyasi bir xil emas. 
Shunga   ko‘ra   uslubiy   xatolarning   kelib   chiqishiga   sabab   boladigan   ayrim
hodisalami   ko‘rsatib   o‘tamiz:   I)   iboralarni   noto‘g‘ri   qo‘llash;   2)   paronimlardan
noto‘g‘ri   foydalanish;   3)   sinonimlarni   noto‘g‘ri   qo‘llash;   4)   evfemizmlami   o‘rinli
qo‘Ilay   olmaslik   orqali;   5)   omonim   va   ko‘p   ma'noli   so‘zlarni   farqlamaslikdan;   6)
nutq   uslublarini   bilmaslik   natijasida.   Masalan:   I)   0   ‘tloqdagisigir   boshini   ko‘tarib
atrofga   nazar   tashladi   (gazetadan).   Bu   gapda   nazar   tashlamoq   iborasi   noto‘g‘ri
qo‘llandi.   Nazar   tashlamoq   iborasi   faqat   insonlarga   xos;   2)   Guruchlik   ovqat
keitirishdi  emas, balki  guruchli  ovqat deyilishi lozim. 
O‘zbek   adabiy   tili   amaliyotida   uslubiy   xatolarning   qollanishini   nazorat
qiluvchi   asosiy   fanlardan   biri   ,,0‘zbek   tilining   uslubshunosligi“dir.   Keyingi
paytlarda tilning mazmuniy tomonini  o‘rganish  ko‘proq odat  tusiga  kirmoqda. Bu
tabiiy hol. Chunki biz ham iqtisodiy, ham madaniy, ham siyosiy yangi  bir jimiyat
qurish uchun intilyapmiz. Tilimiz ham shunga yarasha bo‘lmog‘i shart. 
Buning uchun til qonuniyatlarini o ‘rganishga mehr qo‘ymoq zarur Ana 
o‘shanda tilimizda (nutqimizda) g‘aliz jumlalar uchramaydi. 
Tilning q o n u n -q o id a la rin i bilm ay turib , uning uslubiy xususiyatlarini 
egallash mumkin emas 2 . 
Ma’lumki, gap nutqning eng kichik birligi hisoblanadi. Biz gaplar vositasida 
biror narsani ataymiz, biron-bir narsa haqida xabar beramiz, aytilayotgan fikrga o‘z 
2  Muhiddinova X.Hozirgi o‘zbek adabiy tili: Oliy o‘quv yurtlari talabalari uchun o‘quv 
qo‘llanma. – Toshkent. O‘qituvchi, 2006. – 179-181-B. 
15  munosabatimizni,   his-tuyg‘ularimizni   bildiramiz.   Demak,   gaplar   bir   nechta
funksiyani:   nom   inativ-atash,   kommunikativ—xabar,   darak   va   ekspressiv
vazifalarini bajaradi. Har qanday tilning eng asosiy vazifasi, awalo, kommunikativ
funksiya   bo‘lib,   insonlar   bir-birlari   bilan   o‘zaro   axborot   almashishda   eng   zarur
aloqa   vositasi   sifatida   gaplardan   foydalanadilar.   Biroq   insonlar   nutqiy   sharoitga,
ko‘zlagan   maqsadlariga   qarab   lil   vositalarini   tanlab   ishlatadilar   va   shu   tarzda
nutqning turli vazifaviy uslublari vujudga keladi. Demak,  uslubiyat  muayyan fikrni
va   unga   munosabatni   bildirish   uchun   tilning   turli   vositalaridan   maqsadli   tarzda
tanlab   foydalanish   yo‘llarini   o‘rgatuvchi   til   bo‘limidir.   Jahon   tilshunosligida
uslubiyat  stilistika  deb yuritiladi 3 . 
Nutq   uslublarining   har   biri   tilda   alohida   yagona   bir   tizimni   tashkil   qiladi.
Nutq   uslubining   bir-biriga   bog‘liq   elementlar   tizimini   tashkil   qilishi   aloqa-
aralashuv   quroli   bo‘Igan   tilning   ijtimoiy   tabiatidan   kelib   chiqadi.   Tilning   fonetik
tuzilishi, grammatik qurilishi va lug‘at tarkibining har biri ham alohida bir tizimni,
tilning   o‘zi   esa   yaxlit   holda   butun   bir   tizimni   tashkil   etadi.   Tilning   funksional
uslublari mana shu leksik, grammatik va fonetik tizimlarga xos barcha vositalaming
ma'lum kommunikativ maqsadga ko‘ra uyushishi tufayli bunyodga keladi. U faqat
muayyan   hodisalar   tizimi   bilangina   emas,   balki   ularning   boglanishi,   aloqasi   va
munosabatlari   bilan   ham   xarakterlanadi.   Demak,   nutq   uslublari   tilning   vazifasi—
funksiyasi   bilan   bevosita   bog‘liq   bo   ladi.   Shuning   uchun   ham   ular   funksional
uslublar deb ham yuritiladi. 
Funksional uslubning umumxalq tili xazinasidan tanlab olgan vositalari ayni
shu   stil   sistemasini   tashkil   qiladi,   Tildagi   bu   uslubiy   hodisalar   tarqoq   xarakterda
bo‘lmay,   balki   kommunikativ   vazifasi   va   umumiy   stilistik   bo‘yog‘i   bilan   o   ‘zaro
aloqador elementlar tizimini tashkil etadi. 
3  Muhiddinova X.Hozirgi o‘zbek adabiy tili: Oliy o‘quv yurtlari talabalari uchun o‘quv 
qo‘llanma. – Toshkent. O‘qituvchi, 2006. – 186-B. 
16  Nutq uslublari o‘ziga xos belgi va farqlardan qat'i nazar, adabiy til me'yorlari
asosida   umumiylikka   ega.   Adabiy   me'yor   tilning   tovush   tizimini,   grammatik
qurilishi   hamda   uning  Iug‘at   tarkibidagi   eng   tiniq   hayotiy  va   zaruriy  elementlarni
tanlab   olish   asosida   tashki)   topadi.   U   tilning   eng   yuksak,   ishlangan,   silliqlashgan
shaklidir. Adabiy me’yorlar faqat yozma adabiy til uchungina taalluqli bo‘lmay, u
og‘zaki   adabiy   til   uchun   ham   zaruriy   holatdir.   Shuning   uchun   ham   adabiy   tilning
og‘zaki   shaklida   (ma'ruza,   radio-televideniyedagi   chiqishlar,   jonli   suhbatlar)   ham
adabiy   normaga   bo‘ysuniladi,   uning   qonun-qoidalariga   rioya   qilinadi.   Tiining
vazifadosh   uslublari   nutq   ko‘rinishlarining  asosiy   funksiyalariga   (aloqa-aralashuv;
ta’sir etish vositasi bo‘lishiga) muvofiq qismlarga bo‘linishidir. 
Shunga ko‘ra adabiy til quyidagi funksional uslublardan tashkil topadi; •
so‘zlashuv uslubi; 
• badiiy uslub; 
• ilmiy uslub; 
• publitsistik uslub; 
• rasmiy uslub. 
So‘zlashuv uslubi 
Hozirgi o ‘zbek tilining so‘zlashuv uslubi ikki asosiy turga ajratiladi: adabiy 
so‘zlashuv uslubi va oddiy so‘zlashuv uslubi. Adabiy so‘zlashuv uslubi tilning 
adabiy normalariga mos, tartibga solingan va ishlangan bo‘lishi bilan 
xarakterlanadi. Uning tili sodda: jargon va sheva elementlaridan xolidir. Adabiy 
so‘zlashuv uslubi o‘z adabiy tilini bilgan kishilar uchun tanish va ma'lum bo‘lgan 
asosiy uslub hisoblanadi. Tilning adabiy so‘zlashuv uslubi kundalik aloqa-aralashuv
uchun xizmat qiladi; maktablarda va o‘quv yurtlarida o‘qitish ishlari shu uslubda 
olib 
boriladi, undan badiiy adabiyotd
a juda keng foydalanil
adi. Qisqasi,
adabiyso‘zlashuv uslubi umumxalq adabiy tilining eng keng va universal turidir.
Oddiy so‘zlashuv uslubi uchun esa betakalluflik bilan erkin muomala - aloqa qilish
xarakterli xususiyatdir. Unda so‘zlashuv nutqiga xos emotsionallik yaqqol sezilib
turadi. Bu hol, ayniqsa, uning sintaktik qurilishida, iug‘at boyligidan so‘z tanlashida
17  yaqqol ko‘rinadi. Oddiy so‘zlashuv uslubi tarkibiga sodda tilga xos elementlarni, 
ya’ni u yoki bu darajada tilning adabiy normalariga mos kelmaydigan fonetik, gram
m atik va leksik-frazeologik hodisalarni kiritish mumkin. So‘zlashuv uslubining bu 
ikki turi o‘zining bir qator gram m atik, leksik-frazeologik va fonetik 
xususiyatlariga ega. So‘zlashuv uslubida, bir tomondan, umumadabiy tilga xos, 
ikkinchi tomondan, og‘zaki nutqqa xos talaffuz xususiyatlarini ko‘rish mumkin. 
Nutqning xarakter va xususiyatlariga ko‘ra talaffuz normalarini ikki turga ajratish 
mumkin. Birinchi talaffuz normasi lektorlar, aktyorlar, diktorlar, notiqlar nutqi 
uchun xarakterli bo‘lib, adabiy til normaiariga rioya qilishni talab etadi, unda har 
bir so‘z aniq, dona-dona talaffuz qilinishi shart. Talaffuzning ikkinchi til normasi 
esa, asosan, so‘zlashuvda, og‘zaki nutqda uchraydi. So‘zlashuv uslubida 
umumiste'moldagi adabiy-neytral so‘zlarni talaffuz qilishda birmuncha erkinlik 
sezilib turadi. So‘z1ashuv uslubiga xos so‘zlar, ko‘pincha, amaldagi adabiy til 
normalaridan farqlanuvchi yoki unga qarama-qarshi keluvchi fonetik belgilarga ega.
Buning quydagi ko‘rinishlari mavjud: 
1. So‘z tarkibidagi tovushlarning o‘rin almashinishi:  tuproq— turpoq, 
aylanmoq—aynalmoq. 
2. So‘z tarkibidagi tovushlarning tushib qolishi:  quf/lamoq— quflamoq , 
tashlamoq—tashamoq. 
3. Biror tovushning orttirilishi:  yechmoq—chechmoq, yangidan—yangitdan. 
4. Tovush almashinishi: ko ylak—ko‘ynak, munchoq—m o‘nchoq. 
5. Affikslar qo‘shilishi natijasida o‘zak-negizlarda hosil bo‘ladigan 
qisqartmalar:  olibdi—opti, kelibdi—kepti  kabilar. 
M   a'lum   ki,   til   -   ummon.   Undan   imkoniyatga   yarasha,   tarixan   shaktlangan
maTum   ko‘nikmalar   asosida   foydalaniladi.   Bu   ko‘nikmalar   yig‘indisi   tilning
umumiy   normasini   tashkil   etadi.   Umumiy   norma   qardosh   tillarga   nisbatan
belgilanadi.   0‘zbeklar   nutqini   qardosh   tillardan   ajratib   turuvchi   normalar   o‘zbek
tilining   umumiy   me'yoridir.   Bu   me'yorga   juda   qattiq   amal   qilinadi.   Uni   buzish   til
tizimi imkoniyatlaridan chetga chiqish hisoblanadi. 
18  Til me'yori hamma vaqt harakatda va faoliyatda boladi. Paradigma (tildagi 
imkoniyatlar)ning u yoki bu a'zosini tanlashda yoki so‘zning sintagmatik (til 
imkoniyatlaridan sharoitga mos foydalanish) imkoniyatlarni tanlashda norma asosiy
boshqaruvchilik (regulatorlik) rolini bajaradi Nutq muallifiga bu to‘g‘ri, bu 
noto‘g‘ri yoki bu o‘rinli, mana bu 0‘rinsiz va hokazo qabilida buyruq berib turadi. 
Nutqda muallifning qanday so‘zini tanlashi kerakligini norma belgilaydi Masalan: 
ma ‘qul  so‘zi  yaxshi  ma'nosini bersa-da, ammo bugungi jamiyat a'zosining til 
normasida faol emas, balki  zo‘r, yaxshi (to‘g ‘ri)  ma'nolari (so‘zlari) qo‘Ilanmoqda. 
Ayniqsa, nutq uslublari tilning normasiga qattiq rioya qilishi shart. Aks holda 
so‘zlarni o‘z o‘rnida ishlata bilmaslik ham til normasini buzish 
demakdir. Shuning uchun ham har bir nutq uslubi o ‘z fonetikasi, leksikasi va 
grammatikasiga ega. 
Shu narsa ma'lumki, til imkoniyatlaridan tanlash, to g‘ri yoki noto‘g‘riligini 
ajratib olish xalqning milliy tili shakllanayotgan davrda ancha qiyin kechadi. Milliy 
tilimiz XX asrning 20-40- hamda 90-yillarida ana shunday keskinlik davrini 
boshidan kcchirdi va kechinmoqda. Adabiy tilning badiiy va ilm iy-uslubiy 
adabiyotlarda mustahkamlanib borishi natijasida asta-sekin til normasi ham qat'iy 
tus ola bordi. Yozma adabiyot normaning takomillashtirilishiga yordam beradi. 
Darhaqiqat, m e’yor milliy tilning sofligini ta'minlaydi. Chunki u dialektlarning 
o‘zaro munosabati bilan, tillararo ta'siri bilan bog‘liq holda mavjud bo‘lgan xilma-
xil ikkilanishlami yo‘qotadi. Xullas, norma jamoaning bir-birini yaxshiroq anglash 
maqsadida qo‘llash orqali shakllangan tilning amaldagi ifodasidir. Xuddi shu 
maqsad yagona til tizimiga erishish uchun odam larda til vositalaridan birini afzal 
ko‘rish va boshqalaridan voz kechish istagini uyg‘otadi. Bunday yagonalikka 
jamiyat talabi oshib borgan sari til normasi muslahkamlana boradi 4 . 
4  Muhiddinova X.Hozirgi o‘zbek adabiy tili: Oliy o‘quv yurtlari talabalari uchun o‘quv 
qo‘llanma. – Toshkent. O‘qituvchi, 2006. – 187-189-B. 
19  Badiiy uslub   Badiiy uslub adabiy tilning ifodalanishi  bo‘lib, asosan,  badiiy
asar tiliga xosligi, inson hayotining barcha tomonlarini qamrab olganligi uchun til
va nutqning barcha vositalaridan foydalanadi. Badiiy nutq uslubida har bir uslubga
xos   bo‘lgan   „o‘z   doirasi   bilan   chegara!anish“   yo‘q,   unda   hamma   uslub
materiallaridan foydalanish  mumkin, hatto adabiy til me'yorlaridan chekinish  ham
mumkin. Bu uslubda adabiy tilga oid so‘zlar bilan bir qatorda shevaga xos so‘zlar
ham, turli kasb-hunarga oid so‘zlar, arxaik — eskirgan so‘ztar, hatto maxsus ilmiy
atamalar ham ishlatilishi  mumkin, hiroq bularning barchasi  janrga qarab tanlanadi
va   muayyan   maqsadni   ifodalashga   xizmat   qiladi.   Badiiy   uslub   badiiy   asar   tili
sifatida   namoyon   bo‘ladi,   shuning   uchun   emotsionallik,   ta'sirchanlik   va   obrazlilik
uning asosiy xususiyati hisoblanadi. 
Bob bo‘yicha xulosa 
Adabiy nutq — bu umumxalq tilining me’yorlashgan, boy, aniqlashtirilgan 
shaklidir. U rasmiy, badiiy, ilmiy, publitsistik uslublarda namoyon bo‘ladi. Har bir 
uslubning o‘ziga xos leksik, sintaktik va uslubiy vositalari mavjud. Masalan, ilmiy 
uslub aniqlik va mantiqiy izchillikka tayanadi, badiiy uslub esa obrazlilik va 
tasviriylik bilan ajralib turadi. Adabiy nutq inson fikrini ifodali, aniq va ta’sirli 
yetkazish imkonini beradi va jamiyat hayotida muhim kommunikativ rol o‘ynaydi. 
20  II BOB. SO‘ZLASHUV USLUBINING BOSHQA
NUTQ USLUBLARIDAN FARQI 
2.1. Ilmiy, publitsistik va rasmiy uslub, ularning ifodalanishi 
llm iy uslub fanning turli sohalariga aloqador so‘z va terminlarni (atamalarni)
ko‘proq tasarruf qilish bilan, bayonning ko proq mantiqiy dalillarga suyanishi bilan 
boshqa uslublardan ajralib turadi llmiy uslubda tabiat va jamiyat hodisalari aniq, 
qandaydir qoidalar, formulalar asosida ifodalanadi. llmiybayonda fikr mantiqiy va 
ashyoviy dalillar bilan mustahkamlanib boradi. Ilmiy uslubda to‘liqsiz gaplar, bir 
tarkibli gaplar, so‘z-gaplar deyarli uchramaydi. So‘zlashuvning qisqa dialog turi 
ham ilmiy uslubda yozilgan asarlarda uchramaydi. Ilmiy uslubning ilmiy va ilmiy-
ommabop ko‘rinishlari bor. Ilmiy-ommabop bayon o‘zining leksik tarkibi va 
sintaktik tuzilishi bilan xalq ommasiga mo‘ljallangan bo‘ladi: bunga izohli 
lug‘atlar, sohalarga oid lug‘atlar kiradi. Ilmiy uslubda esa tabiat va ijtimoiy 
hayotdagi hodisalar aniq ta'riflanadi, tushuntiriladi. Bu uslub o‘zining alohida 
maxsus vazifasiga ega ekanligi bilan ajralib turadi. Ilmiy uslub ilmiy terminalogiya 
bilan bog‘liq. Odatda, terminlar ilmiy uslubning leksikasini tashkil etadi. Lekin 
ilmiy asarlar tili faqat terminlardangina tashkil topmay, unda abstrakt leksika va 
ko‘p ma'nolilik xususiyatiga ega bo‘lgan umumxalq so‘zlari ham shartli ravishda 
qo‘llanadi. Ilmiy uslubda yana  fanning  turli sohalariga oid simvol va belgilari, 
raqamlari ham ishlatiladi. llmiy uslubning grammatik qurilishi mantiqiy 
bog‘liqlikni, izchillikni, sintaktik aniqtikni talab etadi. Shuning uchun ilmiy uslubda
ellipsis (nazarda tutilgan birorta so‘zning tushib qolishi) hodisasidan qochiladi. 
Masalan,  predmetning nomini bildirib, kim, nima, qayer so‘roqtariga javob 
bojadigan so‘zlar turkumiga ot so‘z turkumi deyiladi.  Keltirilgan ta'rif ilmiy 
bayondabo‘lib, bunda fikrlar aniq va izchil tarzda berilgan. 
Ba'zi adabiyotlar ilmiy uslub tilida bo‘yoqdor so‘zlarning bo‘lishini targ‘ib 
qilgandek tuyuladi. Bu to‘g‘ri emas. Chunki ekspressivlik iimiylikdan yiroq. 
21  Ilmiy   uslubning   og‘zaki   va   yozma   shakllari   ham   mavjud.   Ilmiy   og‘zaki   uslub   tili
so‘zlashuv   tiliga   ancha   yaqin   bo‘lsa-da,   biroq   undagi   qo‘IIanayotgan   so‘z-
terminlar, aniqlik, ta'rif va izchilliklar ilmiy uslub ekanligini isbotlab turadi. Bunda
adabiy tilning og‘zaki  shakli  rnuhim  o ‘rin tutadi. Ilmiy uslubda fikr  yuritayotgan
shaxs turli xil tasviriy vositalardan iloji boricha ozod bo‘lmog‘i lozim. Har bir fikr
o   ‘z   tasdig‘ini   ilmiy   va   mantiqiy   asosda   topmog‘i   zarur.   Ilmiy   uslubning   yozma
shakli deganda turli xil ilmiy doiradagi o‘quv qo‘llanm alar tilini tushunm oq kerak.
Bu   uslubning   o‘z   leksikasi   va   grammatik   qurilishi   bo‘lib,   uni,   asosan,   yuqorida
aytganimizdek,   terminlar   va   atamalar   tashkil   qiladi.   Shu   o‘rinda   bir   narsani
ta'kidlash   kerakki,   ba'zi   ilmiy   asarlarda   termin   va   atam   a   tushunchasiga   turlicha
qarashlar   mavjud.   Bizning   fikrimizcha,   termin   bilan   atama   har   ikkisi   ham   ilmiy
uslubning   leksikasidir.   Termin   ilm-fanga   tegishli   bo‘Igan   tushunchalarning   nomi:
fonetika,   ega,   kesim,   kislorod,   vodorod   kabi.   Atama   esa   mavjud   narsalarga   atab
qo‘yilgan   nom:   inson,   osmon,   kitob,   olma   kabi.   ilmiy   uslub   tili   yoki   uning
yo‘nalishini   ilmiy   tadqiqot   ishJarida,   ma'ruzada,   sharh,   annotatsiya   kabilarda
kuzatish   mumkin.   Demak.   ilmiy   uslub   bugungi   kunda   alohida   soha   sifatida
shakllanib   kelmoqda.   Ilmiy   uslubga   doir   qanday   ish   yoki   asar   yozilmasin,   unda
muhim mavzuning o‘ziga xos jihatlari ochib berilishi shart. 
Xullas, ilmiy uslub biror narsa, voqea-hodisa haqida aniq, asoslangan, izchil
ma'lumot berishga qaratilgan bo‘ladi, shunga ko‘ra unda ta'riflab berish, tahlil qilish
sababini   aniqlab,   isbotlash   va   natijalarini   bayon   qilish   asosiy   oTin   oladi.   Ilmiy
uslub   fan,   texnika   va   ishlab   chiqarish   bilan   bog‘liq   bo‘lgan   vazifaviy   uslubdir.   U
yana ilmiy-texnikaviy, ilmiy-hujjat, ilmiy-ommabop, o‘quv-ilmiy, publitsistik kabi
jabhalarga ega.  Fanning  u yoki   bu sohasiga   oid tushunchalarni  ifodalovchi  termin
va   atamalarga   boyligi   ilmiy   uslubning   eng   asosiy   xususiyatlaridan   biridir.
KoTinadiki,   ilmiy   uslub   adabiy   til   me'yorlarini   to‘Ia   saqlash   bilan   ham   ajralib
turadi. Bu uslubda 
22  nutqning ixcham bo‘lishiga intilish kuchli, lekin sintaktik qurilma ko‘pincha 
murakkab bo‘ladi 5 . 
Publitsistik   uslubning   xususiyatlari.   Publitsistika—lotincha   „ijtimoiy“
so‘zidan   olingan.   Publitsistika   keng   ma'noda   ijtimoiy-siyosiy   hayot   masalalarini
yoritadigan   barcha   turdagi   asarlarni   o‘z   ichiga   oladi.   Bu   uslubning   ham   ikki   turi,
ya'ni   yozma   va   og‘zaki   ko‘rinishlari   mavjud.   Yozma   turiga,   asosan,   matbuot   tili
kiradi.   Publitsistik   uslubo‘zbek   adabiy   tilining   nutq   stillari   tizimida,   asosan,   XIX
asrning   oxiri   XX   asrning   boshlarida   paydo   bo‘la   boshlaydi.   Chunki   bu   davrga
kelib, ya'ni 1883- yilning boshlaridan o‘zbek tilida „Turkiston viloyatining gazeti“
„Oina“ , „Sadoyi Turkiston“ gazetalari chiqa boshladi. 
XX   asr   boshida   esa   nashriyot   va   vaqtli   matbuot   ishlari   doirasining   yanada
kengayishi  hamda o‘zbek demokratik yozuvchilari  ijodida badiiy publitsistikaning
keng   o   ‘rin   olishi   kabi   omillar   o   ‘zbek   adabiiy   tilida   publitsistik   uslubning   paydo
bo‘lishi va shakllanishida katta rol o‘ynadi. 
O‘zbekiston   mustaqil   bo‘lganidan   so‘ng   o‘zbek   adabiy   tilining   publitsistik
uslubi   har   tomonlama   takomillashdi,   o‘z   taraqqiyotining   yuqori   pog‘onasiga
ko‘tarildi. Ayniqsa, mumtoz asarlarning o ‘zbek tiliga tarjimasi, vaqtli matbuot va
nashriyotda hozirgi zamonning muhim ijtimoiy-siyosiy masalalariga bag‘ishlangan
materiallarning   keng   yoritilishi,   radio   va   televideniye   orqali   siyosat   va   ijtimoiy
hayot masalalariga bag‘ishlangan publitsistik bosh maqolalar, feleton va pamfletlar,
murojaatnomalar,   chaqiriqlar,   dekloratsiyalar   publitsistik   stilning   yozma   turidagi
asarlaridir.   Publitsistik   uslubning   og‘zaki   turiga   esa   notiqlik   kiradi.   0   ‘tmishning
mashhur notiqlari kishilarning ijtimoiy aloqa quroli bo‘lgan tildan ma’lum g‘oyaviy
maqsadni ifodalash hamda estetik ta'sir etish vositasi  sifatida mohirona foydalanib
kelganlar.   Publitsistik   stilning   og‘zaki   turiga   kundalik   voqealarga   doir   maqolalar
yoki xalqaro obzor bilan radio va televidiniyeda chiqayotgan sharhlovchilarning 
5  Muhiddinova X.Hozirgi o‘zbek adabiy tili: Oliy o‘quv yurtlari talabalari uchun o‘quv 
qo‘llanma. – Toshkent. O‘qituvchi, 2006. – 189-192-B. 
23  nutqlari   ham   kiradi.   Publitsistik   uslubning   yozma   va   og‘zaki   ko‘rinishlari   o‘ziga
xos   xususiyatlarga   ega   bo‘lsa-da,   ular   publitsistik   uslubning   umumiy   talablariga
bo‘ysunadi. C hunonchi, bu stilning ikkala turida publitsistikaga xos siyosiy faollik,
hozirjavoblik, o ‘tkir va ta'sirchan notiqlik, mantiqiy salobat, tashviqot va targ‘ibot
kabi xususiyatlar mavjud bo‘ladi. Publitsistik uslubda nutqning obrazliligi barqaror
xarakterga ega. Ibora, tasviriy ifoda, istiora, epitet, o‘xshatish, mubolag‘a, kesatish
kabi  his-tuyg‘uga  ta'sir  etuvchi  vositalar   umumxalq tilidan olinadi.  Publitsistikada
leksikani   tanlash   mantiqiylik   va   emotsionallik   talabiga   ko‘ra   belgilanadi.   Til
vositalarini   tanlash   va   ulardan   foydalanish   imkoniyatlari,   eng   avvalo,   publitsistik
nutqning   janr   turlariga,   ulaming   o‘ziga   xos   xususiyatlariga   bog‘liq.   Bundan
tashqari,   publitsistik   materiallarning   barcha   turlarida,   chunonchi,   pomflet,   feleton
va   notiqlikda   muallifning   o‘ziga   xos   individuai   uslubi   ham   sezilib   turadi.
Publitsistik   uslubning   sintaktik   tuzilishi   ham   o‘ziga   xos.   Ya’ni   unda   sodda   gap
turlari ham, qo‘shma gapning o‘zaro   va, ham, yoki   teng bogMovchilari yordamida
birikkan   bog‘langan   qo‘shma   gaplar   turi   ham   ishlatiladi.   Sintaktik   parallelizmlar
ham   ishlatiladi...   huquqda   bo‘lsin,   sharaf-shonda   bo‘lsin,   oilada   bo‘lsin,   ishq   va
vafoda bo‘lsin   kabi. Bu kabi sintaktik takrorlar fikr va hisni yaqqol ifodalash bilan
birga, ta'sirni kuchaytirish uchun ham xizmat qiladi. 
Xullas, publitsistik nutqda obrazlilikka katta e’tibor beriladi. Tilning tasviriy 
vositalaridan keng foydalaniladi. Til vositalarini tanlash mantiqiylik va 
emotsionallik talabiga qarab amalga oshiriladi. Insonlar chiroyli, m azm undor nutq 
masalasi bilan juda qadimdan qiziqib keladilar. Qadimgi Gretsiya (Yunoniston)da 
va Rimda nutq madaniyatining nazariy asoslari yaratilgan. Nutq oldiga qo‘yiladigan
talablar ishlab chiqilgan. Bunga quldorlik tuzumining rivojlanishi, quldorlik 
demokratiyasi sabab bo‘lgan. Bu davrda davlatning, savdo-sotiqning, sud 
ishlarining nihoyatda taraqqiy etilishi notiqlikni san'at darajasiga ko‘tardi. Yetuk 
inson bo‘lish uchun, albatta, notiqlik san'atini egallash shart qilib qo‘yiladi. Ana shu
ehtiyoj tufayli notiqlik nazariyasi yaratildi. (Jning Sitseron, Demosfen, Kvinimian, 
Aristotel 
24  kabi nazariyotchilari yetishib chiqdi. Eramizning 335- yilida Aristotelning 
„Ritorika“si yaratildi. Unda notiq oldiga quyidagilami vazifa qilib qo‘yadi: 
— materialni har tomonlama puxta o ‘rganish, 
— materialni so‘z va iboralar bilan oydinlashtirish, 
— nutq tarkibidagi so‘zlarni to‘g‘ri va ravon talaffuz qilish. 
Bu talablar hozir ham o‘z kuchini saqlab qolgan. 
0   ‘sha   davrda   sud   notiqligining   katta   nomoyandasi   Sitseron   edi.   U   sud
notiqligida   yuksak   muvaffaqiyatlarga   erishdi,   notiqlik   saviyasi   nazariyasiga   ulkan
hissa   qo‘shdi.   Sitseronning   „Notiq   haqida“   ,   „Notiq“   ,   „Brut“   asarlari   hozir   ham
ma'lum   qimmatga   egadir.   Rim   notiqlik   maktabining   yana   bir   buyuk   vakili   Mark
Fabiy   Kvintiliandir.   U   o‘zining   „Notiq   bilimi   haqida“   kitobida   bilimdonlikni
notiqlikning   birinchi   sharti   qilib   qo‘yadi.   Kvintilian   notiqlikka   doir   bilimni   juda
yoshlikdan   o‘rgata   borish   kerak,   deydi.   Nutqning   tinglovchi   uchun   tushunarli
bo‘Iishiga   katta   ahamiyat   beradi.   Xullas,   qadimgi   Vunoniston   va   Rimda   madaniy
nutq,   notiqlik   nazariyasi   rivojlantiriladi.   Bu   nazariya   keyinchalik   Yevropada   nutq
madaniyatiga bag‘ishlangan fanning maydonga kelishiga asos bo‘ladi. 
Sharqda, jumladan, Movarounnahrda badiiy, ilmiy ijodning taraqqiyoti bilan,
shuningdek, va'zxonlik, „Qur’on“ni targ‘ib qilish bilan mushtarak holda so‘zning
ahamiyati, ma'nosi va undan maqsadga muvofiq foydalanish borasida qadimdan
ko‘p yaxshi fikrlar aytilgan. Va'zxonlik san'atining rivojlanishi bilan nutq oldiga
qo‘yilgan talablar mukammallashib bordi. Buyuk allomalar Abu Rayhon Beruniy,
Abu Nasr Farobiy, Ibn Sino, Abu Abdulloh al-Xorazmiy, M ahmud Koshg‘ariy,
Zamaxshariy, Abu Ya'qub Sakkokiy tilga, lug‘atga, gram m atika va m
antiqshunoslikka bag‘ishlangan asarlar yozdilar yoki boshqa sohalarga doir asarlarda
bu mavzuga aloqador fikrlar bildirdilar. Buyuk qomusiy olim Beruniy (973—1048)
o‘zining „Geodeziya“ asarining kirish qismida fanlarning paydo bo‘lishi va
tarmoqlanib ko‘payishi haqida so‘z yuritib, har bir fanning inson hayotidagi zaruriy
ehtiyojlar talabi bilan yuzaga kelishi aytiladi. Ungacha mavjud bo lgan grammatika,
aruz va mantiq fanlari ham shu ehtiyojning hosilasidir. Inson  25  nutqi   o‘z   tuzilishi,   materiallariga   ko‘ra   rostni   ham,   yolg‘onni   ham   ifodalashi
mumkin.   Bu   ko‘plab   munozaralarga   sabab   bo‘ladi.   Inson   bu   munozaralar
jarayonida   rostni   yolg‘ondan   ajratadigan   „mezon“ni   yaratadi.   Bu   mantiq   fani   edi.
Mantiqning   qiyosi   rostni   yolg‘ondan   ajratish   vositasi   bo‘lib   qoladi.   Inson   nutqida
shubhali o‘rinlar sezilsa, ma'lum „mezon“ yordamida ular tuzatiladi. Olim mantiqni
0‘rganmasdan,   uni   malomat   qilganlarga   hayron  qoladi  va   ularga  achinib:  „Agar  u
dangasalikni   tashlab,   oromga   berilmasdan,   gap   bilan   bog‘lanib   keladigan   nahv
(grammatikalar),   aruz   (she’r   o‘lchovi)   va   mantiq   (logika)ni   mutolaa   qilganda   edi,
so‘z   (bunda   so‘z   termini   orqali   nutq   ko‘zda   tutilmoqda),   zotan,   nasr   va   nazmga
ajralishini bilgan bo‘Iardi“ , deydi. Demak, Beruniy nutqning ikki xil: nasr va nazm
ko‘rinishi   borligini   ko‘rsatadi.   Nutqning   bu   turlari   ma'lum   qoidalar   asosida
shakllanadi.   Nasr   nahv   qonun-qoidalari,   nazm   aruz   talablariga   binoan   tuziladi.
Xullas,   yaxshi   nutq   tuzish   uchun   nahv,   aruz,   mantiq   fanlari   hamkorligidan
foydalanish zarur boiadi. 
Har qanday tilning o ‘z grammatik qurilishi, grammatikasi, 
uning o‘z tartib-qoidalari boiishi, bu qoidalarning shu tilda tuzilgan nutq uchun 
ahamiyati beqiyos boigani holda boshqa til uchun nozarur boiishi mumkin. 
Qadimgi Sharq pedagogikasining ajoyib asarlaridan biri „Qobusnoma“da ham nutq 
odobi va madaniyati haqida ibratomuz gaplar aytilgan boiib, ular hozir ham m aium
darajada ahamiyatini yo‘qotmagandir. 
0 ‘zbek mumtoz adabiy tilining homiysi boigan buyuk Alisher Navoiy turkiy
tilda go‘zal nutq tuzishning bayroqdori sifatida o‘zining butun ijodi bilan o‘zbek tili
boyliklarini   namoyon   etdi.   Alisher   Navoiy   o‘zining   „M   uhokamat   ul-lug‘atayn“
asarida har bir til katta yoki kichikligidan qat'i  nazar, o‘ziga xos ijobiy tom onlari
borki, ularni boshqa biror tildan topib bo‘lmaydi, degan flkrni aytib, fors tili shuhrat
topgan til bo‘lishiga qaram asdan, turkiy tilda bo‘lgan ba'zi bir im koniyatlar unda
yo‘qligini   bayon   etadi   va   dalil   sifatida   o   ‘sha   davr   o   ‘zbek   tilida   amal   qilgan   99
fc'lni keltirib, ular fors tilida yo‘q ekanligini ko‘rsatadi. 
26  Alisher   Navoiyning   „Muhokamat   ul-lug‘atayn“   va   „Mahbub   ul-qulub“,
„Nazm ul-javohir“ asarlari o‘zbek tilida nutq tuzishning go‘zal namunalari bo lishi
bilan birga, uning yuksalishiga ham katta hissa qo‘shdi. 
Yuqoridagilardan   ma'lum   bo‘ldiki,   Sharq   mutafakkirlari   notiq   oldiga   tilni
puxta o‘rganish, uning lug‘aviy boyligi va grammatikasini puxta egallash, mantiqli
so‘zlashni o‘rganish, nutqning ichki (mazmun) va tashqi (shakl) ko‘rinishiga birday
e'tibor   berish,   go‘zal   va   ta'sirchan   nutq   tuza   bilish,   til   boyliklarini   maqsadga
muvofiq  hamda  o‘rinli  ishlatish  vazifalarini   qo‘yadilar  va  ularning  ijrosini   chuqur
tahlil etadilar 6 . 
Rasmiy uslub . O‘zbekiston Respublikasi o‘z mustaqilligini qo‘lga 
kiritgandan so‘ng davlat, huquq, til, millat tushunchalari o‘zining asl ma'no va 
salohiyatini kashf etdi. O‘zbek davlatchiligi o‘zining uzoq yillik tajribalari asosida 
qaytadan rivojlanmoqda, chin demokratik davlatga aylanmoqda. Huquqiy davlat 
qurayotgan bugungi kunimizda milliy an'analarimizdan kelib chiqqan holda o‘z 
qonunchilik texnikamiz 
kamol topishi, qonunlarimiz dunyo qonunchilik texnikasi talablariga javob berishi 
lozim, toki fuqarolarimiz qonun bilan tanishganlarida ularda qonunga nisbatan 
mehr-muhabbat uyg‘onsin. Albatta, respublikamizga xos qonunchilik texnikasi 
sobiq Ittifoq davrida ham shakllangan edi, lckin, asosan, rus qonunchilik 
texnikasidan nusxa ko‘chirish bilan ovora bo‘ldi. Tom ma'nodagi o‘zbek 
qonunchilik texnikasi, qonun loyihalarini o‘zbek tilida ishlab chiqish masalalari 
e'tibordan chetda qolgan, to g‘rirog‘i, bu masalalarni hal etishga yo‘l qo‘yilmagan. 
lstiqlol sharofati bilan bugungi kunda haqiqiy o‘zbekona qonunchilik texnikasini 
yaratish, bu mavzu bo‘yicha ilmiy tadqiqotlar olib borish, ayniqsa, qonun 
loyihalarini davlat tilida yaratish masalalari nihoyatda muhim ahamiyat kasb 
etmoqda. 
6  Muhiddinova X.Hozirgi o‘zbek adabiy tili: Oliy o‘quv yurtlari talabalari uchun o‘quv 
qo‘llanma. – Toshkent. O‘qituvchi, 2006. – 193-196-B. 
27  O‘zbek qonunchilik uslubiyati (rasmiy uslub) masalalariga alohida diqqat-
e'tibor qaratib, bu boradagi muammolar, ularni hal etish yo‘llari, maqsad va 
vazifalarini belgilash lozim. Har qanday davlat faoliyatini qonunlarsiz tasaw ur etib 
bo‘lmaydi. 
Qonunchilik texnikasi faqat qonun loyihalarini ifodalash bayoni haqidagi qoidalar
yig‘indisidangina iborat emas, qonunchilik texnikasi faqat qonun loyihalarini tashqi
bir xilligiga erishishning usuli deb qaralmasligi kerak. Qonunchilik texnikasi huquq
nazariyasiga asoslanadi, shunga ko‘ra u normativ hujjatlarning mazmuni, tartibi
bo‘yicha tasnif qilish, turli soha qonunchilik hujjatlarining chegarasini belgilash,
huquqning turli sohalariga oid huquqiy normalarni yaxlit holda bayon etish kabi
masalalarni ham qamrab olishi kerak, jumladan, qonunchilik texnikasining nazariy
masalalari o‘z mazmuni bo‘yicha hujjatlarda ifodalangan normalarga nisbatan
belgilanishi lozim. Rasmiy yozishma va hujjatlar iqtisodiy, yuridik va diplomatik
munosabatlarda, ma'muriy davlat idoralarida ishlatiladi. Shunga ko‘ra rasmiy
uslubda yuridik qonunlar, diplomatik yozishmalar, farmonlar, qarorlar, ko‘rsatm
alar, buyruqlar, shartnom alar, rasmiy e'lon va xabarlar, yozishmalar va shu kabi
hujjatlar yoziladi. Rasmiy yozishma va hujjatlar tilining qo‘llanish doirasi keng va
xilma-xil bo‘lganligidan, uning tarkibi ham turlichadir. Ular leksik-frazeologik
hamda grammatik vositalarni tanlash va ishlatish jihatidan bir-biridan ozmi-ko‘pmi
farq qiladi. Masalan, qaror va bayonnomalar tilida ta'kidlov qismi bilan qaror qiluv
qismlarining 0‘rnini almashtirib bo‘lmaydi. Bayon qilingan fikrlarning izchillik bilan
uzviy bog‘langan bo‘lishiga aiohida e'tibor qilinadi. Idoraviy yozishmalarga oid
qog‘ozlar, chunonchi. ma'lumotnoma, tilxat, chaqiriq xati, tushuntirish xati,
taklifnomalar qisqa va aniqligi bilan ajralib turadi. Tildagi muayyan nutqiy
shtamplar, qat'iy odat tusiga kirib qolgan shakllar idoraviy yozishmalarga xos
hujjatlar sanaladi. Bu holat idoraviy ish qog‘ozlarning vazifasi va xarakteridan kelib
chiqadi. Nutqiy shtamplar matnga rasmiylik bo‘yog‘ini kiritadi. Rasmiy e'lon va
xabarlar ham qisqa va sodda, ravon va tezda anglashiladigan bo‘lishi kerak. Avvalo,
bunday matnlar sintaktik  28  qurilishining murakkabligi bilan ajralib turadi. Matndagi gaplar grammatik belgilari
va   mazmun   munosabatlarining   ifodalanishiga   ko‘ra   bog‘langan   qo‘shma   gaplarga
mansub.   O‘zbek   adabiy   tilida   rasmiy   hujjatlar   stili   rus   tilining   ta'sirida   yanada
takomillashdi,   ishlatilish   doirasi   yanada   kengaydi,   lug‘at   tarkibi   yangi   so‘z   va
terminlar   bilan   boyidi.   Faqat   bugun   ish   qog‘ozlar   uslubini   qayta   ko‘rib   chiqish
zarur, chunki qonunchilik texnikasida ham yot so‘zlarni ko‘plab uchratish mumkin.
Qonunchilik   uslubiyati,   uning   maqsad   va   vazifalari   haqida   atroflicha   mukammal
bilimga ega bo‘lish uchun uni faqat yuridik fanlar doirasida tushuntirilishining o‘zi
kifoya   qilmaydi.   U   faqat   yuridik   bilimlar   nuqtayi   nazaridan   tekshirilganda   uning
mohiyati, tub mazmuni ochilmay qoladi. Chunki qonunchilik uslubiyati yuridik va
uslubiyat   (aniqrog‘i   lingvistika)   bilimlari   o   ‘rtasidagi   ma'lum   bir   ilmiy   yo‘nalish
bo‘lib, shunga ko‘ra yuridik va lingvistik bilimlarning o‘zaro hamkorligini taqozo
etadi.   Qonunchilik   usluhiyati   bilan   shug‘ullanuvchi   mutaxassisdan   ham   yuridik,
ham   lingvistik   bilimlardan   xabardor   bo‘lish   talah   qilinadi.   Qonunchilik   uslubiyati
degan   birikmaning   o‘ziyoq   shundan   dalolat   beradiki,   qonunchilik   yuridik
bilimlarga,   uslubiyat   esa   lingvistik   ilmga   tegishlidir.   Shuning   uchun   qonunchilik
uslubiyatining   predmeti,   maqsad   va   vazifalarini   yuridik   va   lingvistik   fanlarning
orasidan qidirish maqsadga muvofiq. 
Demak,   sodda   qilib   aytadigan   bo‘lsak,   uslub   tilning   rna'lum   bir   faoliyatiga
yo‘naltirilgan   tarkibiy   qismi.   Bu   kishilarning   ijtimoiy   faoliyati   bilan   bogMiq.
Jumladan, qishloq xo‘jalik sohasini yoki san'at sohasini olib ko‘raylik. Har bir soha
o‘z lug‘at tarkibi, grammatik qurilmalari bilan ozmi-ko‘pmi bir-biridan farq qiladi.
M   asalan,   nevrologiya,   nevropatolog,   terapevt,   psixolog   kabi   atamalar   tabobat
sohasiga,   teatr,   adabiyot,   artist,   aktyor   kabi   atamalar   san'at   sohasiga   xosdir.   Shu
nuqtayi   n   azard   an   olib   q   arag   an   im   izd   a,   bizning   fikrimizcha,   yaxlit   adabiy   til
fanida   qonunchilik   uslubini   alohida   maxsus   uslub   sifatida,   ya'ni   rasmiy   ish
uslubidan   farqlash   zarur   emas.   Chunki   qanday   Iiujjat   bo‘lmasin,   ularning   bari
rasmiy ish qog‘ozlar uslubi bilan bog‘liq. 
Ma'muriy va huquqiy hujjatlar quyidagi turlarga bo‘linadi: 
29  1.   Namunali   hujjatlar   —   boshqaruvning   muayyan   bir   xil   vaziyatlari   bilan
bogMiq, bir-biriga o‘xshash  va ko‘p takrorlanadigan masalalar  yuzasidan tuzilgan
matnlarni o‘z ichiga oladi. 
2.  Qolipli hujjatlar  — odatda, oldindan tayyorlangan bosma ish qog‘ozlariga
yoziladi,   bunday   hujjatlarda   ikki   turli   axborot   aks   etadi,   ya'ni   o‘zgaruvchan   va
o‘zgarmas   axborot   beriladi.   Xizmat   hujjatlari   —   tayyorlanishiga   qo‘ra   muassasa
yoki mansabdor shaxsiarga tegishli bo‘ladi. 
4.   Shaxsiy   hujjatlar   —   yakka   shaxslar   tomonidan   yoziiib,   ulaming   xizmat
faoliyatlaridan tashqaridagi yoki jamoat ishlarini bajarish bilan bog‘liq masalalarga
tegishli. 
5.   Tashkiliy   hujjatlar   —   mazmuni   tashkilot,   muassasa   va   korxonalaming
huquqiy   maqomi,   tarkibiy   tarmoqlari   va   xodimlari   boshqaruv   jarayonining
borishida jamoa ishtirokining qayd qilinishi, boshqa tashkilotlar bilan aloqalarning
huquqiy   tomonlari   kabi   masalalarni   aks   ettiradi.   Bulardan   tashqari,   farmoyish
hujjatlari   (buyruq,   ko‘rsatma,   farmoyish),   ma'lumot   —   axborot   hujjatlari
(dalolatnoma,   ma'lumotnoma   ariza,   tushuntirish   xati,   hisobot,   ishonchnoma,
tavsifnoma), xizmat yozishmalari kabi hujjatlar mavjud 7 . 
2.2. Nutq uslublarining muvofiq va farqli jihatlari 
Nutq uslublari uslubshunoslikning asosiy qismini egallaydigan bo‘lim 
hisoblanadi. Har bir uslub o‘ziga xos vazifani bajaradi, har bir uslub qo‘llanishi 
uchun alohida sharoit va muhit talab etadi. Shu jihatlardan ularning bir-biridan 
vazifasi farqlanadi. 
Har   bir   uslub   o‘zining   qanday   vazifa   bajarishi   hamda   maqsadiga   ko‘ra
nomlanadi.   Bir   uslub   badiiy   maqsadga   xizmat   qilsa,   boshqasi   so‘zlashuv   jarayoni
uchun, yana boshqasi esa ilmiy maqsadga xizmat qiladi. 
7  Muhiddinova X.Hozirgi o‘zbek adabiy tili: Oliy o‘quv yurtlari talabalari uchun o‘quv 
qo‘llanma. – Toshkent. O‘qituvchi, 2006. – 197-200-B. 
30  Uslubshunoslikda nutq uslublarini 5 toifaga bo‘lib o‘rganish tavsiya etiladi: 
1. So‘zlashuv uslubi; 4. Rasmiy; 
2. Publitsistik; 5. Badiiy. 
3. Ilmiy; 
Oilada, ko‘cha-ko‘yda kishilarning fikr almashish jarayonida qo‘llaniladigan 
nutq uslubi so‘zlashuv uslubi sanaladi. So‘zlashuv uslubi adabiy yoki oddiy 
so‘zlashuv uslublarini o‘z ichiga oladi. 
Xususiyatlaridan ayrimlarini keltirib o‘tamiz: 
Oddiy so‘zlashuv uslubida gap bo‘laklarining tartibi ancha erkin bo‘ladi. Bu 
esa o‘z navbatida, inversiya hodisasini keltirib chiqaradi. Gap bo‘laklarining 
tartibini 
xohlagancha o‘zgartira olishning mumkinligi bu xususiyatning o‘ziga xos tomoni 
hisoblanadi. Gap bo‘laklarining tartibi o‘zgargan taqdirda ham tinglovchi 
ko‘zlangan maqsadni og‘ishmasdan tushunib oladi.  Kecha akang keldimi 
qishloqdan?  (Akang kecha qishloqdan keldimi? qolipida bo‘lishi kerak edi). 
Boramizmi muzeyga?  (Muzeyga boramizmi?) 
Oddiy so‘zlashuv uslubida kitobiy uslublarda qo‘llanadigan so‘zlar o‘rnida 
suhbat jarayonida, muomalada ishlatadigan so‘zlar qo‘llanadi. 
Bunday holatda obrazlilik va estetik ta'sir etish holatlari mavjud bo‘lmaydi. 
Shu xususiyat tufayli ham boshqa uslublardan farqlanadi. 
Bu uslubda so‘zlovchi nutqiy vaziyatdan kelib chiqib, eng qisqa, kerakli 
so‘zlarnigina qo‘llaydi. Qolgan axborotni mimika va ishoralar orqali anglashib 
olinadi. Kitob do‘konidan kitob sotib olish maqsadida sotuvchiga shunday murojaat
qilinadi:  "Besh bolali yigitcha"dan keldimi?  (Xudoyberdi To‘xtaboyevning "Besh 
bolali yigitcha" romanidan keldimi? deb o‘tirmaysiz).  Rizamat otalar pishib 
qoldimi?  ("Rizamat ota" navli uzumlar pishib qoldimi?) 
So‘zlashuv uslubining har ikkala turi (adabiy so‘zlashuv uslubi va oddiy 
so‘zlashuv uslubi) ko‘pincha dialog (ikki shaxsning muloqoti) tarzida ro‘yobga 
chiqadi. 
31  - Qachon kelding? - Bugun kinoteatrga borasanmi? 
- Biroz avval. - Dadamdan so‘rashim kerak. 
To‘liqsiz gap va imo-ishoraning ko‘p ishlatilishi kuzatiladi. Savollarga qisqa 
tarzda javob berish xarakterlidir: 
- Ertaga maktabga borasanmi? -Ha.  (Ha, ertaga maktabga boraman tarzida 
bo‘lishi kerak edi). 
-   Kitoblarni   olib   chiqib   bera   olasanmi?   -   Yo‘q .   (Yo‘q.   Kitoblaringni   olib   chiqib
bera   olmayman   tarzida   bo‘lishi   kerak   edi).   Demak,   hayotda,   ko‘cha-ko‘yda
ishlatadigan so‘zlarning adabiy qoidalarga doimo ham amal qilinavermaydigan turi
oddiy   so‘zlashuv   uslubini   hosil   qilar   ekan.   Uning   barcha   xususiyatlarini   badiiy
tahlil qilsak, o‘quvchi-talabalarning tushunib yetishi osonroq bo‘ladi. 
Oddiy  so‘zlashuv   uslubi   boshqa   uslublarga  qaraganda,  ixcham  shaklga  ega:
sodda   gaplardan   tashkil   topadi,   tuziladi.   Qo‘shma   gapning   murakkab   turidan
foydalanish  g‘alizlikka olib keladi. So‘zlovchini  g‘alati  vaziyatga solib qo‘yishiga
sababchi bo‘ladi. 
Har qaysi uslubning o‘z ahamiyati bor. Bir-biridan ayro holda tasavvur qilib 
bo‘lmaydi. 
Bob bo‘yicha xulosa 
So‘zlashuv uslubi — bu og‘zaki muloqotda, ya’ni kundalik hayotda insonlar 
o‘rtasidagi bevosita suhbatda qo‘llaniladigan uslub bo‘lib, u soddaligi, ravonligi va 
erkinligi bilan ajralib turadi. Boshqa uslublardan farqli ravishda, so‘zlashuv 
uslubida til vositalari ko‘proq og‘zaki shaklda, grammatik me’yordan chetga chiqib 
ishlatiladi. Unda shaxsiy murojaatlar, dialoglar, so‘z ohanglari, tana harakatlari va 
hissiyotlar muhim o‘rin tutadi. Ilmiy yoki rasmiy uslublar qat’iy me’yorlarga 
bo‘ysunsa, so‘zlashuv uslubi norasmiy va tabiiy tildan foydalanadi. Shu sababli u 
insonlar o‘rtasidagi eng ommaviy va tezkor muloqot vositasi hisoblanadi. 
32  Umumiy xulosa 
Xulosa qilib aytganda, oddiy so‘zlashuv uslubi hayotimizda nihoyatda katta 
vazifani bajaradi. Usiz aloqa-aralashuv bo‘lmaydi, axborot almashinilmaydi. Unda 
shevaga xos so‘zlar, argon-jargonlar, qo‘pol, dag‘al so‘zlarni qo‘llash holatlari ham 
kuzatiladi. Lekin ularni qo‘llash so‘zlovchining madaniy nutq sohibi emasligini 
ko‘rsatadi 8 . Notiqlik uslubi — bu publitsistik uslubning og‘zaki shakli hisoblanadi. 
Ommabop uslubda maxsus atamalar kam ishlatiladi (ishlatilganda esa izohi 
beriladi), fikrlar qiziqarli tilda tushuntiriladi, bayonda obrazlilikni ta’minlovchi 
badiiy tasvir usullaridan foydalaniladi. Shevaga xos so‘zlar gazeta va jurnallarda 
yoritilayotgan matnni jonli va real tasvirlash maqsadi bilan qo‘llanadi. Shevaga xos 
so‘zlar matnga stilistik kolorit berish bilan birga, lokallikni ham ifodalashi mumkin.
Qolaversa, matnning xalqchil va tushunarlilik ifodasiga xizmat qiladi 9 . Xulosa 
o‘laroq aytish mumkinki, har bir ijtimoiy doiraning o‘z nutq uslubi bor. Bu hodisani
esa uslubshunoslik o‘rganadi. Ko‘cha-ko‘yda, keng jamoatchilikda so‘zlashuv 
uslubidan, rasmiy davralarda rasmiy uslubdan, adabiyot sohasida badiiy uslubdan, 
matbuotda publitsistik uslubdan, ilm-fanda ilmiy uslubdan foydalaniladi. 
So‘zlashuv va badiiy uslub nisbatan erkinroq bo‘lsa, publitsistik, rasmiy va badiiy 
uslublar o‘zining qat’iy talablariga ega. 
8 Turg‘unpo‘latov D. Uslubshunoslik: Oddiy so‘zlashuv uslubidagi o‘ziga xosliklar. // Central Asian 
Academic Journal of Scientific Research. Volume 2   Issue 1   2022. 235-237-B. ǀ ǀ
9  Mahmudova G. So‘zlashuv, rasmiy va publitsistik uslubning o‘ziga xos xususiyatlari. // Journal of New 
Century Innovations. Volume–26_Issue-3April_2023. – 119-B. 
33  FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR 
I.Rahbariy adabiyotlar 
1. Mirziyoyev Sh. M. Inson qadri, uning huquq va erkinliklari, qonuniy 
manfaatlari uchun. –T.: O‘zbekiston, 2022. – 392 b. 
II.Ilmiy adabiyotlar 
2. Irisqulov, M. Tilshunoslikka kirish. Darslik. – 2009. – 146-150-B. 
3. Jamolxonov H. Hozirgi o‘zbek adabiy tili: Oliy o‘quv yurtlari uchun darslik. 
– Тoshkent. «Talqin», 2005. – 260-b. 
4. Mahmudova G. So‘zlashuv, rasmiy va publitsistik uslubning o‘ziga xos 
xususiyatlari. // Journal of New Century Innovations. Volume–26_Issue-
3April_2023. 
5. Mengliyev B. Zamonaviy o‘zbek tili. – Toshkent. Alisher Navoiy nomidagi 
Toshkent davlat universiteti, 2023. – 185-b. 
6. Muhiddinova X. Hozirgi o‘zbek adabiy tili: Oliy o‘quv yurtlari talabalari 
uchun o‘quv qo‘llanma. – Toshkent. O‘qituvchi, 2006. – 208-b. 
7. Qo‘ziyev U. Hozirgi o‘zbek adabiy tili fanidan o‘quv-uslubiy majmua. – 
Namangan, 2021. – 234-b. 
8. Rahimov S., Umurqulov B. Hozirgi o‘zbek adabiy tili. – Toshkent, 2003. – 
220- b. 
9. Rahmatullayev Sh, Hozirgi o‘zbek adabiy tili. – Toshkent. Universitet, 2006. 
– 476-b. 
10. Sayfullayeva   R.R.,   Mengliyev   B.R.,   Boqiyeva   G.H.,   Qurbonova   M.M.,
Yunusova   Z.Q.,   Abuzalova   M.Q.   Hozirgi   o‘zbek   adabiy   tili.   –   Toshkent,
2010. – 590-b. 
11. Termiz davlat universiteti o‘zbek tilshunosligi kafedrasi. “Hozirgi o‘zbek 
tili” bo‘yicha ma’ruzalar matni,(2- semestr). – 149-b. 
34  12. Turg‘unpo‘latov   D.   Uslubshunoslik:   Oddiy   so‘zlashuv   uslubidagi   o‘ziga
xosliklar. // Central Asian Academic Journal of Scientific Research. Volume
2   Issue 1   2022. 4 b. ǀ ǀ
13. Tuxtasinova G. Adabiy nutq va uning uslublari. // Innovation Science and 
Research International Scientific Journal (Volume 2 Issue 3) May 2024. 
14. Vohidov R., Ne’matov H., Mahmudov M. So‘z bag‘ridagi ma’rifat. – 
Toshkent: Yozuvchi, 2001. 
15. Xolmonova Z. Tilshunoslikka kirish. – Toshkent, 2007. – 177-b. 
 III.Elektron manbalar 
16
17.
35

MUNDARIJA

KIRISH

I BOB. ADABIY NUTQ VA UNING USLUBLARI

1.1.Nutq uslublari va ularning asosiy tamoyillari

1.2.Til va nutqda uslub masalasi

Bob bo‘yicha xulosa

II BOB. SO‘ZLASHUV USLUBINING BOSHQA NUTQ USLUBLARIDAN FARQI

2.1. Ilmiy, publitsistik va rasmiy uslub, ularning ifodalanishi

2.2. Nutq uslublarining muvofiq va farqli jihatlari

Bob bo‘yicha xulosa

UMUMIY XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR