Substansial sintaksisning an’anaviy sintaksisdan farqi va o‘ziga xosliklari

KURS ISHI
MAVZU:  SUBSTANSIAL SINTAKSISNING AN’ANAVIY
SINTAKSISDAN  FARQI VA O‘ZIGA XOSLIKLARI
1 MUNDARIJA:
KIRISH…………………………………………………………………………….3
I BOB .  O‘ZBEK TILI SINTAKTIK TA’LIMOTI VA UNING 
TARAQQIYOTI
    1.1. Sintaksisning tadqiq manbai va predmeti……………………………….4
    1.2. Substansial sintaksisning an’anaviy sintaksisdan farqi va o‘ziga
    xosliklari……………………………………………………………………11
II BOB. SINTAKSISDA O‘ZIGA XOS  BAHS VA MUNOZARALI 
JIHATLAR.
  2.1.  Sodda gap va Qo‘shma gap…………………………………………...13
  2.2. Uyushgan  bo‘laklar.Gapda uyushiq kesim……………………………21
  2. 3. An anaviy grammatikada undov, buyruq va hissiy baho ifodalaydigan, ʼ
tasdiq va inkorni, muomala odatlarini bildiradigan gaplar…………………24
XULOSA……………………………………………………………………..…..25
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO’YXATI………………………….29
2 KIRISH
  Mavzuning   dolzarbligi .   Til   o‘z   ijtimoiy   vazifasini   sintaktik   qurilma–gap
vositasida amalga oshiradi. Tildagi barcha – fonetik, leksik, morfologik hodisalar
ana   shu   sintaktik   qurilishga   xizmat   qiladi.   Biroq   bular   sirasida   leksika   va
morfologiyaning til grammatik qurilishidagi ishtiroki bevosita muhimdir. Zero, har
qanday   sintaktik   hodisada   so‘z   va   morfologik   ko‘rsatgichlarni   ko‘ramiz.   Shu
boisdan   sintaktik   mohiyatlarni   belgilashda   leksik   va   morfologik   omillarga
tayaniladi.   Tilshunoslikda   sintaksisning   o‘rni   beqiyosdir.   Shu   bilan   birga   bu
sohaning o‘ziga xos munozarali jihatlari  ham  mavjud. Yurtimizda sintaksisga  oid
ko‘plab tadqiqotlar olib borilgan va bu davom etmoqda.
Ularning   xarakterli   xususiyatlari   formal   va   struktural   sintaksisda   yaqqol
namoyon   bo‘ladi.   Struktural   sintaksis   tadqiqotlari   uchun   formal   sintaksis
tomonidan   qo‘lga   kiritilgan   yutuqlar   zamin,   poydevor   vazifasini   o‘taydi.   Demak,
an’anaviy   sintaksissiz   struktural   sintaksisning   bo‘lishi   mumkin   emas.   An’anaviy
sintaksisdan   struktural   sintaksisning   farqli   va   bog‘liq   tomonlari   hamda   ularning
bir-birini to‘ldirib turuvchi jihatlarini tadqiq etish alohida dolzarblik kasb etadi.
Kurs  ishining   maqsadi   va   vazifalari .   Kurs   ishining   maqsadi   o‘zbek
tilshunosligida   sintaksisga   doir   tadqiqotlarni   qiyosiy   o‘rgangan   holda   ular
o‘rtasidagi   farqli   va   bir-birini   to‘ldirib,   davom   ettiradigan   jihatlarini   ochib   berish
hamda   sintaksisning     mulohazali   tomonlariga   to‘g‘ri   yondashish.   Sintaksisning
bahsga doir qismlariga mustaqil fikr bildirish va yechim topishdir.
3               I.BOB.O‘zbek tili sintaktik ta’limoti va uning  taraqqiyoti
1.1.Sintaksisning tadqiq manbayi va predmeti.
  Sintaksis tilning mustaqil atov birliklari bo‘lgan so‘zlarning o‘zaro birikib,
yangi turdagi nutqiy: a) nominativ birlik (so‘z birikmasi);  b) kommunikativ birlik
(gap)     hosil   qilish   usul   va   qoidalari   –   mohiyatan   tilning   barcha   sath   birliklari
birgalikda, chambarchars bog‘lanishda ma’lum bir aniq moddiy shakl qabul qilgan
holda   voqelanishidir.   Demak,   tilning   bevosita   yashashi   va   fikr   almashish,   aloqa-
aralashuv vositasi  bo‘lishi (kommunikativ vazifani bajarishi) sintaksis bilan uzviy
bog‘liq.   Shu   sababli   sintaksis,   bir   tomondan,   tilshunoslikning   eng   asosiy   va
birlamchi   tadqiq   manbai   bo‘lsa,   ikkinchi   tomondan,   u   murakkab   nutqiy   birliklar
bilan   aloqador   bo‘lganligi   bois   ko‘pincha   tadqiqotchi   diqqatidan   chetda   qolib
keladi. Chunki sintaktik qonun-qoidalarning bevosita voqelanishi bo‘lgan sintaktik
hosilalarning tarkibiy qismlari, odatda, tilshunoslikning turli-turli bo‘limlardagi   –
fonemalar   (tovush   va   harflar)   fonetika/fonologiya/grafikada,   morfemalar
(qo‘shimcha   va   so‘z   shakllar)   morfemika   va   morfologiyada,   leksemalar   (so‘zlar)
leksikologiya   va   semasiologiya   va   stilistikada   –   sistema   sifatida   o‘rganiladi   va
sintaksis ularning soyasida qolib ketadi; substansiya ayrim qismlarining ajratilgan
tavsifi   butunlikni   yaxlit   ko‘rishga   monelik     qiladi.   Shuning   uchun   aytish
mumkinki, bir tomondan, tilshunoslikka bag‘ishlangan  hech bir tadqiqot sintaktik
tahlildan   holi   bo‘lolmaydi,   ikkinchi   tomondan,   sintaksis   tavsifiga   bag‘ishlangan
maxsus   ishlar   soni   sanoqli.   Tilshunoslik   tarixidan   ma’lumki,   til   sathlari   birliklari
orasida   sintaktik   hodisalarni   alohida   ajratish   va   o‘rganish   boshqa   sath   birliklari
tadqiqidan   ancha   orqada.   Lingvistik   bilimlar   silsilasi   taraqqiyotida   Arastudan
boshlab,  XX  asr  boshlarigacha  sintaktik  qurilish  tadqiqi   fonetika, morfologiya  va
leksikani o‘rganish soyasida qolib keldi.
Yevropada  zamonaviy  nazariy  (ilmiy)  tilshunoslik   ibtidosi   deb  sanaladigan
qiyosiy-tarixiy   tilshunoslik   (komparavistika)da   ham,   undan   ancha   oldin
rivojlangan   arab   tilshunosligida   ham,   qadimgi   hind   tilshunosligida   ham
tadqiqotchining   diqqat   markazida   tilning   tovushlari,   so‘zning   shakllari,   so‘zning
o‘zi   turar   edi.   Shuning   uchun   turkiy   tillarning   o‘rganilish   tarixi   masalalari   bilan
4 chuqur   shug‘ullangan   akademik   A.N.Kononov   turkiy   tillar   sintaksisini   ilmiy
ravishda   izchil   o‘rganish   XX   asrdan   boshlanganligi   haqida   yozib,   “   bu   davrdan
oldingi   ishlarda   ayrim   turkiy   tillarning   sintaksisi   haqida   uzuq-yuluq
malumotlargina berilganligi ” ni alohida ta’kidlaydi. Bu fikr haqiqatga yaqin. Arab
tilshunosligida sintaksisga – so‘z birikmalari va gap qurilishi tahliliga  kam e’tibor
berilganligi   bois   Mahmud   Koshg‘ariy  ham,   o‘rta  asrning   boshqa   turkiyshunoslari
ham   sintaksisining   maxsus   tavsifini,   odatda,   chetlab   o‘tadilar   va   sintaksisga   doir
qator   masalalarni   morfologik   shakl   (qo‘shimcha)   va   yordamchi   so‘zlarning
qo‘llanilishi bilan bog‘liq ravishda sharhlaydilar. Tabiiyki, ontologik-metodologik
nuqtai   nazardan   bunday   yondashish   grammatikaning   umumiyligi   hamda   uni
morfologiya va sintaksisga ajratish ko‘p hollarda o‘ta shartligi bilan bog‘liq.       
Komparativistika   va   yosh   grammatiklarning   qiyosiy-tarixiy   tilshunosligida
ham sintaksis muammolari “ikkinchi darajali” tadqiq manbai edi; bu yo‘nalishlarda
so‘z   va   qo‘shimchalar   ifoda   tomonining   taraqqiyoti   diqqat   markazida   edi.   Shu
sababli   Yevropa   (asosan,   rus)   turkiyshunoslarining   XIX   asrning   oxiri   –   XX   asr
boshlaridagi  tavsifiy  ishlarida  ham  sintaksis  bo‘yicha ma’lumotlar  umuman  yo‘q,
yoki   morfologiya   bo‘limiga   singdirib   yuborilgan.   Shuning   uchun   o‘zbek   tili
sintaksisi   bo‘yicha   ilk   maxsus   tavsif   sifatida   biz   hozircha   Abdurauf   Fitratning
birinchi nashri 1925-yilda amalga oshirilgan “ O‘zbek tili qoidalari to‘g‘risida bir
tajriba. Ikkinchi  kitob - Nahv” asarini  tilga ola olamiz, xolos. Haqiqatan ham, bu
ish o‘zbek tili sintaktik qurilishining izchil tahlilini boshlab beruvchi ham tadqiqot,
ham   tavsif   –   o‘quv   qo‘llanmasidir.   Tilshunos   A.Nurmonov   “   hali   o‘zbek   tili
sintaksisining   mundarijasi   belgilanmagan,   sintaktik   tushunchalarni   ifodalovchi
atamalar   izga   solinmagan   bir   davrda   bu   asarning   vujudga   kelishi   o‘zbek
tilshunosligi   tarixi   uchun   katta   voqea   edi,”   –   deb   unga   yuksak   baho   berganida
to‘la-to‘kis   haqdir.   Fitrat   o‘zbek   sintaksisi   talqiniga   so‘z   uyushmasi   (so‘z
birikmasi,   so‘z   qo‘shumi),   gap,   uning   asosiy   qismlarini   atovchi   kesim,   ega,
to‘ldirgich   (gap   tarkibidagi   ega   va   kesimdan   boshqa   bo‘laklar,   ikkinchi   darajali
bo‘laklar),   kirish   so‘z,   turush   belgilari   (tinish   belgilari)   kabi   o‘nlab   atama   va
5 tushunchalarni olib kirdi. Olim ilk qadamdanoq turkiy tillar (jumladan, o‘zbek tili)
sintaksisining G‘arbiy-Yevropa tillari sintaktik qurilishidan tub farqlarini: 
a) kesimning gap qurilishida alohida mavqe egallashini  – “so‘z qo‘shumini
gapga aylantiradigan” qism ekanligini;  
b) gap va so‘z birikmalari tarkibida tobe–hokim tartibi mutlaqligini ilg‘ay va
sharhlay oldi. O‘zbek tilshunosligi Fitratning bu xizmatini hech qachon unutmaydi.
Fitratning   bu   asari   o‘zbek   tili   sintaksisi   bo‘yicha   1940   -   yilgacha   –
tilshunosligimizning A.G‘ulomov taraqqiyoti davrigacha – amalda bo‘lgan va turli
mualliflar   tomonidan   yaratilgan   keyingi   darsliklarning   tuzilishi,   mazmuni   va
atamalariga   kuchli   ta’sir   ko‘rsatdi.   Butun   o‘zbek   grammatik   ta’limotida   bo‘lgani
kabi   sintaktik   talqinlarning   ham   navbatdagi   taraqqiyot   bosqichi   tilshunoslikda
formal   tahlil   (zamonaviy   tillarning   sinxronik   formal   tavsifi)   metodi   “shakldan
mazmunga”   yo‘nalishining   yoyilishi   va     uni   ommalashtirganlar   –  A.K.Borovkov,
A.N.Kononov,   Ye.D.Polivanov,   V.Reshetov,   Ulug‘   Tursunov,   Ayyub   G‘ulomov
kabi mumtoz o‘zbek tilshunosligi darg‘alari faoliyati bilan bog‘liq. Jumladan, prof.
Ayyub   G‘ulomov   bu   yo‘nalishning   akademik   V.V.Vinogradov   talqini   asosida
ommalashgan   va   S.G.Barxudarovning   rus   tili   bo‘yicha   o‘rta   maktab   darsliklarida
qonuniylashtirilgan   shakli   asosida   o‘zbek   tili   sintaktik   qurilishining   mohiyatan
yangi   tavsifini   berdi.  Abdurauf   Fitratning  bir   qator  atamalari  saqlangan  bo‘lsa-da
(chunonchi,   kesim,   ega,   kirish   so‘z,   to‘ldiruvchi,   aniqlovchi   v.b.),   ular   ko‘p
hollarda   tamoman   boshqa   mazmun-mohiyat   kasb   etdi.   Jumladan,   kesim
tushunchasiga   gapning   “mutlaq   hokim   bo‘lak   sifatidagi   egaga   tobelangan   va   u
haqda ma’lumot beradigan bo‘lak ” maqomi berildi, ya’ni formal tahlilda mantiqiy
grammatikaning   (logitsizmning)   salbiy   ta’siri   bo‘lgan   xato   o‘zbek   tilshunosligiga
ham   ko‘chirildi;   mantiqda   haqiqatan   ham   hukmda   subyekt   (ega,   mavzu,
substansiya) – hokim, predikat (kesim, mahmul, aksidensiya) – tobe qism sanaladi.
Ayni munosabat tilga ham aynan ko‘chirildi, sodda va qo‘shma gap talqini asosini
tashkil   etdi.   Bu   mohiyatan   Abdurauf   Fitrat   talqinlaridan   bir   qadam   orqaga
chekinish va rus grammatik talqinlariga ikki qadam yaqinlashish edi. Taqlidchilik,
rus grammatik talqinlariga yaqinlashish shu darajaga yetdiki, masalan , Yaxshi bola
6 yaxshi   o‘qiydi   kabi   qurilishli   gaplarda   yaxshi   nafaqat   bir   o‘rinda   aniqlovchi,
ikkinchi   qo‘llanilishda   hol   sifatida   talqin   etildi,   balki   leksik-grammaik   omonim
so‘z – sifat va ravish deb e’tirof etildi. 
O‘zbek  tilida  sodda va qo‘shma  gap qurilishi  shu asosda  talqin etildi. So‘z
birikmasi   masalasida   olim   formal   tilshunoslik   ajratgan   moslashuv,   boshqaruv   va
bitishuv aloqalari asosida nutqiy nominativ birlik hosil qilish va bunda tobe qism
shaklini belgilashda hokim qismning yetakchiligi tamoyilini olib kirdi. Shu asosda
so‘z   birikmalari   turlarini   aniqlash   va   yangicha   tavsiflashning   tamal   toshlarini
qo‘ydi.   O‘zbek   formal   grammatk   talqinlari   asoslarini   Ayyub   G‘ulomov
“ Синтаксис   ва   пунктуация   бўйича   машқлар   тўплами ” (– Т .:   Ўздавнашр , 1938;
1939;   1947),   “ Ўзбек   тили   грамматикаси .   2- қисм .   Синтаксис ”   (– Т .:
Ўздавнашр ,1940),   “ Ўзбек   тилида   аниқловчилар ”   (– Т .:   Ўздавнашр ,   1941),
“ Ўзбек   тили   грамматикаси .   2-   қисм .   Синтаксис ”   ((– Т .:   Ўздавнашр ,   1944   –
1960), “ Содда   гап .   Ҳозирги   замон   ўзбек   тили   курси   бўйича   материаллар ” (–
Т .:   Ўз   ФА   нашр .,   1955)   va,   nihoyat,   Mazluma   Asqarova   bilan   hamkorlikda
yozilgan,   o‘zbek   formal   sintaktik   ta’limotining   mukammal   sharhi   bo‘lgan,
yaqingacha   oliy   ta’lim   tizimi   uchun   eng   mukammal   darslik   sanalib,   akademik
G‘anijon   Abdurahmonov   yetakchiligida   tuzilgan   qo‘llanma   bilan   bir   qatorda
hozirgacha ham amaliyotdan tushmagan  “ Ҳозирги   замон   ўзбек   тили .  Синтаксис
(– Т .:  Ўрта   ва   олий   мактаб , 1960) kabi asarlari orqali keng ommalashtirdi.
Formal   sintaktik   tavsif   natijalariga   tayanib,   o‘zbek   tili   sintaksisi   bo‘yicha
amalga   oshirilgan   va   katta   ilmiy   samaralar   bergan   yo‘nalishlar   sifatida   sistem-
struktural   tahlil   usullariga   tayanib   olib   borilgan   semantik   sintaksis   va   valentlik
bo‘yicha   tadqiqotlarni   alohida   sanab   o‘tish   lozim.   Bu   sohalarda   N.Mahmudov,
A.Nurmonov,   A.Berdialiyev,   D.Lutfullayeva,   A.Ahmedov,   I.Qo‘chqortoyev,
R.Rasulov, M.Qurbonova, A.A.Salkalamanidze, S.Sultonsaidova, S.Muhamedova,
H.Usmonova   kabi   olimlar   erishgan   yutuqlarning   ilmiy   salohiyati   o‘zbek
tilshunosligidagina   emas,   slavistika   va   germanistika   –   umuman   til   qurilishi   tahlil
nazariyasida o‘ziga xos ahamiyatga molikligi, mustaqilligi bilan ajralib turadi. 
7 Fanimizda   sintaktik   birliklarning   struktur   tahlili   asosida   o‘sib   chiqqan
substansial   sintaksis   jadal   rivojlanmoqda.   Bu   borada   R.Sayfullayeva,
M.Qurbonova, M.Abuzalova, Sh.Akramov, R.Bobokalonov, S.Muhammadjonova,
B.Yorov kabilarning doktorlik va nomzodlik dissertatsiyalarini  ushbu yo‘nalishda
yaratilgan muhim tadqiqotlar sifatida sanash mumkin. 
Sintaksis   (gr.   sintaxys   –   tuzish,   qurish)ning   asosi   –   gap   haqidagi   ta’limot.
Gap,   aslida,   so‘zning   erkin   birikuviga   ham   asoslanganligi   tufayli   so‘zning
bog‘lanish   qonuniyati,   so‘z   birikmasi   ham   sintaksisda   o‘rganiladi.   So‘z
birikmalarini   o‘rganish   gap   ta’limotining   tarkibiy   qismi,   undan   ajratilgan   holda
qaralishi   mumkin   emas.   Sintaksis   so‘zning   har   qanday   birikuvini   emas,   balki
hokim-tobelik munosabatiga kirishgan erkin nutqiy birikuvning lisoniy mohiyatini
tekshiradi.   Qaysidir   yo‘sindagi   so‘zning   birikuvi   bo‘lgan   qo‘shma   so‘z
( uchburchak,   ertapishar,   sotib   olmoq ),   frazeologik   birlik   (ilonning   yog‘ini
yalagan,  po‘konidan   yel   o‘tmagan,  ko‘ngli   bo‘sh )  sintaksisning   tadqiq  doirasidan
chetda   qoladi.   Chunki   ular   erkin   bog‘lanishga   ega   emas.   Sintaksis   atamasi
grammatika atamasining o‘zi kabi ikki ma’noli: 
1) tilning sintaktik qurilishi;
2) grammatikaning tarkibiy qismi. 
Atamani   ana   shu   ikkinchi   ma’nosida   qo‘llab,   birinchi   ma’no   ifodasi   uchun
sintaktik qurilish atamasini ishlatamiz. Asosiy sintaktik birliklar. So‘z birikmasi va
gap – sintaksisning asosiy birliklari.  Shunga ko‘ra, sintaksis ikkida bo‘linadi:
1) so‘z birikmasi sintaksisi; 
2) gap sintaksisi 
Sintaktik   birlik   –   gap   va   so‘z   birikmasi   –   so‘zning   qo‘shilishidan   hosil
bo‘lishi,   bu   qo‘shilishning   esa   turli   vosita   (qo‘shimcha,   yordamchi   so‘z)   va   usul
(masalan,   tobe   aloqaning   turi)   orqali   yuzaga   kelishi   sintaksisning   boshqa   sathlar
bilan zich aloqada ekanligini ko‘rsatadi 1
.Demak, nutqda: 
1
 H.G’.Ne’matov, R.Sayfullayeva. Zamonaviy o’zbek tili. II jild.O’zR Oliy va o’rta maxsus ta’lim vazirligi, Mirzo 
Ulug’bek nomidagi O’zbekiston Milliy universiteti. – Toshkent.: Mumtoz so’z,2011. B-19
8 1)   so‘zlar   o‘zaro   sintaktik   aloqaga   kirishib,   tushuncha   ifodalovchi   birlik   –
so‘z   birikmasi   vujudga   keladi.   So‘zlarning   o‘zaro   birikib,   tushuncha   ifodalovchi
birlik hosil qilish qonuniyatini o‘rganish – so‘z birikmasi sintaksisining vazifasi; 
2)   so‘z   fikr   ifodalashga   ixtisoslashgan   nutqiy   birlik   –   gapni   shakllantiradi.
Gap hosil qilish qonuniyati bilan gap sintaksisi mashg‘ul bo‘ladi.
Sintaktik birlikning ikki tomoni.  LSQ tushunchasi . 
Fonetika, leksika va morfologiyada bo‘lgani kabi sintaksisda ham lisoniy va
nutqiy jihat farqlanadi. Ma’lumki, lisoniy hodisa bevosita kuzatishda berilmaganlik
(moddiylikdan   xolilik),   miqdoran   cheklilik,   takrorlanuvchanlik,   ijtimoiylik   va
majburiylik   belgisiga   ega,   u   bevosita   kuzatishda   berilganlik,   miqdoriy
cheklanmaganlik, betakrorlik, individuallik, ixtiyoriylik sifatiga ega bo‘lgan nutqiy
hodisaga   qarama-qarshi   turadi.   Nutqiy   sintaktik   birlik   sifatida   nutqda
qo‘llanadigan,   sezgi   a’zolariga   ta’sir   qiladigan,   o‘qish,   yozish,   aytish,   eshitish
mumkin bo‘lgan so‘z birikmasi va gap tushuniladi. Lisoniy sintaktik birlik esa so‘z
birikmasi va gap hosil qilish qolipi. Lisoniy sathga tegishli bo‘lganligi uchun ularni
lisoniy sintaktik qolip (qisqacha LSQ) deb ataymiz 2
.
LSQning asosiy turlari.
Umuman,   qolip   asosida   birikuvidan   vujudga   kelgan   nutqiy   hosilani   3
guruhga birlashtirish mumkin:
1) yasama so‘z; 
2) so‘z birikmasi;
3) gap. 
Oqar   yasama   so‘zi   oq   leksemasi   va   -   ar   morfemasining,   daraxtni   kesmoq
nutqiy so‘z birikmasi   daraxt    va   kes   leksemalarining,   jilmaydim   gapi esa    jilmay
leksemasi   va   -dim   kesimlik   kategoriyasi   shaklining   birikishidan   hosil   bo‘lgan.
Oqar   so‘zi   [ sifat   →   ar =   asosdan   anglashilgan   narsaning   o'zgarishi   ]   so‘z   yasash
qolipi mahsuli bo‘lsa , daraxtni kesmoq   so‘z birikmasi [ Ot tushum  kelishigi
→ fe’l ] LSQi,
2
  H.G’.Ne’matov, R.Sayfullayeva. Zamonaviy o’zbek tili. II jild.O’zR Oliy va o’rta maxsus ta’lim vazirligi, Mirzo 
Ulug’bek nomidagi O’zbekiston Milliy universiteti. – Toshkent.: Mumtoz so’z,2011. B-19
9 jilmaydim   gapi   esa   [ WPm ]   qolipi   hosilasi.   Bular   sirasida   so‘z   yasash   va   so‘z
birikmasi   qolipi   tushuncha   ifodalovchi   –   atash   (nominativ)   vazifasini   bajaruvchi
hosilani   beradigan   qolip   bo‘lsa,   gap   qolipi   fikr   ifodalovchi   (kommunikativ)
hosilani tug‘diruvchi qolip hisoblanadi. So‘z yasash qolipi lisoniy bo‘lsa-da, lekin
sintaktik   mohiyatga   ega   emas.   Shuning   uchun   u   lisoniy   derivatsion   qolip   (LDQ)
sifatida derivatsiya bo‘limida qoldirilib, sintaksisda erkin sintaktik hosila beruvchi,
ya’ni so‘z birikmasi va gap qolipi tekshiriladi
10 1.2. Substansial sintaksisning an’anaviy sintaksisdan farqi va o‘ziga xosliklari.
Formal   sintaksis   bevosita   kuzatishda   berilgan,   nutqiy   sintaktik   hodisani
o‘rganadi.   Boshqacha   aytganda,   u   alohidalik,   hodisa,   voqelik,   oqibat   sifatidagi
nutqiy   hosila   bilan   band   bo‘lib,   umumiylik,   mohiyat,   imkoniyat,   sabab   sifatidagi
lisoniy   birlikni   (nutqiy   birlikning   lisoniy   tomonini)   o‘rganishni   substansial
sintaksis hukmiga havola etadi. Shuningdek, formal sintaksis  uy  va  ketmoq  so‘zlari
orasidagi   sintaktik   aloqani   ham   tekshiradi.   Zero,   bundagi     ketmoq   fe’lining
jo'nalish  kelishigidagi   so‘zni   boshqaruvi  ham   bevosita  kuzatishda  berilgan  nutqiy
hodisa.   Lekin   bu   aloqa   uchun   o‘qi   leksemasining   biriktirish   imkoniyati   bo‘lgan
obyekt   valentligi   bevosita   kuzatishda   berilmagan.   Bu   esa   substansial   sintaksis
tomonidan   o‘rganiladi.   Substansial   sintaksis   tadqiqotlari   uchun   formal   sintaksis
tomonidan   qo‘lga   kiritilgan   yutuqlar   zamin,   poydevor   vazifasini   o‘taydi.   Demak,
formal   sintaksissiz   substansial   sintaksisning   bo‘lishi   mumkin   emas.   Formal
sintaksis   esa   substansial   sintaksissiz   ham   ish   ko‘raveradi.   Zero,   substansial
sintaksis   mohiyatni   tadqiq   etar   ekan,   buning   uchun   hodisalar   jamlangan   bo‘lishi
kerak.   Hodisani   jamlash   uchun   esa   substansial   sintaksis   tiklaydigan   mohiyatga
ehtiyoj   sezilmaydi.   Har   bir   nutqiy   parchada   turli   sath   hodisasi   qorishgan   holda
voqelanadi. Masalan,   Gullar ekdik   gapida fonetik (tovushlar tizimi, ohang), leksik
(so‘zlar),   morfologik   (grammatik   shakllar)   va   uslubiy   (masalan,   so‘zlovchining
munosabati   yoki   uslubiy   betaraflik)   sathlar   o‘z   izini   qoldirgan.   Formal   sintaksis
nutqiy   parchani   shu   holida,   turli   mohiyat   zarralarining   qorishmasi   sifatida
o‘rganadi   va   uning   qorishmaligiga   e’tibor   qaratmaydi.   Substansial   sintaksis   esa
nutqiy   parchada   qorishgan,   sintaksisga   daxldor   bo‘lmagan   jihatlarni   e’tibordan
soqit   qiladi.   Formal   sintaksis   keltirilgan   gapni   muayyan(aniq)lik   sifatida   e’tirof
etsa,   substansial   sintaksis   unda   turli   hodisalar   qorishganligi   sababli   mohiyatini
anglash mushkulligini hisobga olgan holda mavhum (noaniq)lik sifatida qaraydi.
Qorishiq   hodisalar   chetlashtirilgan   mohiyat   «tozalangan»ligi   uchun
substansial   sintaksis   tomonidan   muayyanlik,   bevosita   kuzatishda   berilmaganligi
uchun   esa   u   formal   sintaksis   tomonidan   mavhumlik   sifatida   qaraladi.   Demak,
formal   sintaksis   asosiy   diqqatini   hodisalarning   zohiriy   (bevosita   kuzatishda
11 berilgan)   tomoniga,   substansial   sintaksis   esa   botiniy   (bevosita   kuzatishda
berilmagan, ichki) tomoniga qaratadi. Ular bir-birini ham taqozo, ham inkor etadi.
Formal  sintaksis   mutlaq   hodisalar   bilan,  substansial  sintaksis   esa   mutlaq   mohiyat
bilan shug‘ullanadi, ularning vazifalarini butunlay qarama-qarshi qo‘yish mumkin
emas.   Chunki   formal   sintaksis   mohiyatga   intilganligi   kabi   substansial   sintaksis
ham   faqat   formal   sintaksis   to‘plagan   hodisalargagina   tayanadi.   Bunda   formal   va
substansial sintaksisning o‘rganish manbalari jihatdan qarama-qarshiligi so‘nadi.
12 II.BOB. Sintaksisda o‘ziga xos  bahs va munozarali jihatlar
2.1. Sodda gap va Qo‘shma gap
Turkiy   tillarning   grammatik   qurilishi   ravishdosh,   sifatdosh,   harakat   nomi
shakllarining   juda   keng   rivojlanganligi   bilan   Hind-Yevropa   tillari   grammatik
qurilishidan   tubdan   farq   qiladi.   Bu   farqning   xarakterli   belgilaridan   biri   shuki,
turkiy   tillarning   ravishdosh,   sifatdosh,   harakat   nomi   shakllari   o z   bajaruvchisiga,ʻ
o z sub ektiga ega. Bunday xususiyat Hind-Yevropa tillari oilasiga kiruvchi birorta	
ʻ ʼ
tilga ham xos emas. “Sintaksis baynalmilaldir” degan xulosaga asoslangan o zbek	
ʻ
tili   sintaksisi   ko p   kategoriyalarining   taqdiri   o zbek   tilining   grammatik   qurilishi,	
ʻ ʻ
o zbek tilining semantik strukturasi, o zbek tilining ohangi, tovush tempi qurilishi	
ʻ ʻ
tabiatidin   kelib   chiqib   emas,   balki   rus   tilining   grammatik-semantik   qurilishi
tabiatidan   kelib   chiqib,   “ag darmachilik”   zaminida   hal   qilina   boshladi.   Masalan,	
ʻ
Salim o qiyotganda men keldim	
ʻ  gapi ikki yarusli bo lib, bir hukmni tasdiqlaydi. Bu	ʻ
gapning   birinchi   yarusi   ( Salim   o qiyotganda)	
ʻ   ikkinchi   yarusi   ifoda   etilgan
harakatning   bajarilish   paytini   ko rsatadi.   Payt   ma nosini   kuchaytirish,   ta kidlash	
ʻ ʼ ʼ
uchun   birinchi   yarusini   payt,   vaqt   singari   so zlar   hisobidan   kengaytirish   ham	
ʻ
mumkin. Bunday holda - da  unsuri shu so zlarga o tadi: 	
ʻ ʻ Salim o qiyotgan paytda //	ʻ
vaqtida   men   keldim   kabi.   Bu   xil   variantlarda   gap   mazmuniga   hech   qanday   putur
yetmaydi.   Salim   o qiyotganda   men   keldim,   Salim   o qiyotgan   paytda   men   keldim	
ʻ ʻ
singari  ikki   xil  ko rinishda  ham   birinchi   va ikkinchi   yaruslar  orasida  qisqa  pauza
ʻ
bo ladi.   Lekin   ularda   predikativ   birliklarga,   ya ni   qo shma   gapning   qurilish	
ʻ ʼ ʻ
materiali bo lgan sodda gaplarga xos ohang yo q. Ko rinadiki, 	
ʻ ʻ ʻ Salim o qiyotganda	ʻ
men   keldim   qurilmasi   (konstruksiyasi)   qo shma   gap   emas,   balki   sodda   gapdir.	
ʻ
Salim o qiyotganda men keldim 	
ʻ gapining birinchi yarusi sub ekt-predikat zaminida	ʼ
tashkil topgan sifatdosh oborot bo lib, uning gapdagi sintaktik vazifasi yoyiq payt	
ʻ
holidir. Tahlil qilinayotgan gap singari konstruksiyalarning milliy sintaktik, milliy
fonetik qurilishdan ko z yumib, rus sintaktik qurilishi asosida tarjimaga tayanildi.	
ʻ
Va natijada   Salim o qiyotganda men keldim  	
ʻ gapi   Когда   Салим   читал ,   я   пришел
gapi singari payt ergash gapli qo shma gap deb baholandi. 	
ʻ
13 Garchi   nazariyotchi   tilshunoslarga   har   bir   til   morfologiyasining   butun
qudrati, tilning tub milliyligi yaqqol shaklda sintaksisda ro yobga chiqishi ma lumʻ ʼ
bo lsa-da, o zbek tilshunosligida an anaga aylangan qo shma gap haqidagi ta limot	
ʻ ʻ ʼ ʻ ʼ
qator   muammolarni   tug dirdi.   Bu   muammolar   o zbek   tili   sintaksisining	
ʻ ʻ
muammolari emas, chunki muammo bo lib kelayotgan hodisalarning birortasi ham	
ʻ
o zbek   tili   sintaksisi   uchun   yot   yoki   begona   bo lgan   hodisa   emas.   Bularning	
ʻ ʻ
muammoligi   shundaki,   ular   an anaviy   qo shma   gap   haqidagi   ta limotning   talqin	
ʼ ʻ ʼ
me yorlaridan   chetga   chiqishi,   sintaksis   uchun   emas,   balki   uning   talqini   uchun	
ʼ
muammodir. Quyida shunday muammolardan bir nechtasini sanab o tamiz.  	
ʻ
1.Turkiy   tillarda   ham   hukm   unsurlari   bo lgan   bosh   bo laklar   (subekt   va	
ʻ ʻ
predikatlarga   analogik   holda)   har   qanday   gapning   asosini   tashkil   etadi   deyiladi.
Natijada   tilshunoslikdagi   nazariy   konsepsiyalar   va   konkret   sintaktik
konstruksiyalarning   xususiyatlari   o rtasida   turli   chalkashliklar   vujudga   keladi.	
ʻ
Chunonchi, o zbek tilida sodda gap doirasida kesim hamma vaqt shaxs-son, mayl,	
ʻ
zamon   ko rsatkichlari   bilan   shakllangan   bo ladi   deb,   uqtiriladi   va   bir   predikativ	
ʻ ʻ
markazdan iborat bo lgan gap sodda gap, ikki va undan ortiq predikativ markazdan	
ʻ
iborat bo lgan gap qo shma gap hisoblanadi. Lekin an anaviy sintaksisda qo shma	
ʻ ʻ ʼ ʻ
gap   tarkibida   qo llangan   kesimlar   har   doim   ham   shu   ko rsatkichlar   bilan   (shaxs-	
ʻ ʻ
son,   zamon,   mayl   ko rsatkichlari)   shakllangan   bo lmaydi   va   shunga   qaramay,   bu	
ʻ ʻ
qismlar qo shma gapning komponentlari – sodda gap deb uqtiriladi	
ʻ : Sen kelgach,
men   ketaman   va   boshqalar.   Vaholanki,   Sen   kelgach...,   Sen   kelganda...,   Sen
kelgandan   keyin...   kabi   qurilmalarda   sodda   gaplarga   xos   bo lgan   na   mazmun,   na	
ʻ
ohang   tugalligi,   na   grammatik   shakllanish   (shaxs-son,   zamon,   mayl
ko rsatkichlari) bor. Bunday anglashilmovchilikni yuzaga keltirgan omil yuqorida	
ʻ
ko rib o tilgan 
ʻ ʻ Sen kelgach, men ketaman  gapining rus tilida   Когда   ты   придешь ,
я   уйду   . deb ergash gapli qo shma gap tarzida berilishidadir. Chunki  	
ʻ Sen kelgach,
men   ketaman   tipidagi   gaplarni   qo shma   gap   sifatida   baholashga   imkoniyat	
ʻ
beradigan,   yuqorida   keltirilgan   rus   tili   me yoridan   boshqa   o zga   asos   yo q;	
ʼ ʻ ʻ
sub ekt-predikat munosabatlari va ularni to la-to kis “ega-kesim” munosabatlariga	
ʼ ʻ ʻ
ko chirishdan   o zbek   tilshunosligi   60-   yillarning   boshidayoq   voz   kechgan   edi.
ʻ ʻ
14 Negaki,   Sen kelgach   qabilidagi predikativ aloqa sen kecha ko rgan tarkibida hamʻ
bordir   (Sen kecha ko rgan qizni biz bugun uchratmadik).	
ʻ   Bu gapdagi ham sub ekt	ʼ
ikkita   –   sen   va   biz ,   predikat   –   harakat   ham   ikkita   va   har   bir   harakatning
bajaruvchisi   alohida   sen   ko r   –   biz   uchrat.	
ʻ   Lekin   bunday   qurilmalar,   ya ni	ʼ   Sen
kecha kurgan qizni biz bugun uchratmadik   gapi qo shma gap deb   baholanmaydi.	
ʻ
Mantiqiy   sub ekt-predikat   munosabatlari   to ppa-to g ri   grammatik   ega-kesim	
ʼ ʻ ʻ ʻ
munosabatlariga  ko chirilganda   bunday  gaplar   ham   qo shma   gap  deb  baholanishi	
ʻ ʻ
lozim   bo lar   edi.   Vaholanki,   bu   yo ldan,   yuqorida   aytib   o tganimizdek,   o zbek	
ʻ ʻ ʻ ʻ
tilshunosligi   voz   kechdi.   Lekin   Sen   qizni   kurganda,   biz   uni   kuzatayotgan   edik
gapida   ( sen   bizni   ko rganda   ...)	
ʻ   qo shma   gapning   tarkibiy   qismi   deb   baholash	ʻ
chetlatilmadi.   Va   buning   boisi   yuqorida   aytilgan   yagona   asos:   o zbekcha   bu	
ʻ
gapning qurilishiga ruscha  Когда   ты   увидел   девушку ,  ми   её   провожали  qo shma	
ʻ
gapining mos kelishidir.
2.Turkiyshunoslikda,   jumladan,   o zbek   tilshunosligida   40-   yillardan   beri	
ʻ
mantiqiy   predikat   vazifasida   o z   bajaruvchisi   (sub ekti)   bilan   kelgan   ravishdosh,	
ʻ ʼ
sifatdosh   va   harakat   nomi   shakllarining   mustaqil   sodda   gaplarga   teng
bo lolmasligini nazarda tutgan holda gap kesimi vazifasini o tay olmasliklari ko p	
ʻ ʻ ʻ
bora   qayd   etildi.   Lekin   nazariyalar   o zbek   tili   qo shma   gaplari   tahliliga   bevosita	
ʻ ʻ
tadbiq etilmaganligi uchun amalda qo llanilmadi. Achinarlisi shundaki, ravishdosh,
ʻ
sifatdosh,   harakat   nomlarining   o z   sub ekti   bilan   kelib,   kengaytirilgan   birikmalar	
ʻ ʼ
hosil   qilishi   hatto   o rta   maktab   dastur   loyihalaridan   ham   joy   oldi,   ammo   ilmiy	
ʻ
grammatika talqini bu masalalarni chetlab o tdi. 	
ʻ
3.Qo shma   gap   ikki   va   undan   ortiq   sodda   gapning   birikishidan   iborat   deb	
ʻ
sanaladi.   Bu   Sen   kelding,   men   ketaman   kabi   gaplarga   nisbatan   to g ridir,   chunki	
ʻ ʻ
ularning   har   biri   mustaqil   ravishda   gap   bo lib   kela   oladi:   S	
ʻ en   kelding.   Men
ketaman.  Lekin  Sen kelgach, men ketaman  gapida bu qoida qo l kelmaydi. Chunki	
ʻ
Sen kelgach   tipidagi gap o zbek tilida yo q, u faqat qo shma gap tarkibida o zbek	
ʻ ʻ ʻ ʻ
an anaviy grammatika ilmidagina gap deb tan olinadi, xolos. Voqelik (o zbek nutqi	
ʼ ʻ
va   o zbek   ongi)   bilan   ilmiy   grammatika   orasida   bunday   ziddiyat   fan   uchun	
ʻ
bezararday ko rinsa-da (chunki biri fan, ikkinchisi – ong), tadris (metodika) uchun,	
ʻ
15 o zbek, tili qurilishini millionlab bolalarga o qitish uchun beqiyos murakkabliklarʻ ʻ
tug dirdi.   Shuning   uchun   ilmiy   grammatika   bu   chigallikni   hal   etish   choralarini	
ʻ
ishlab   chiqdi.   An anaviy   sintaksis,   asosan,   mazmunga   tayanib   ish   ko rganligi	
ʼ ʻ
tufayli darslik va qo llanmalarda misol tariqasida berilgan ko p qo shma gaplarga	
ʻ ʻ ʻ
bir tomonlama yondashildi. Natijada ziddiyatlar tug ildi. Ergash gapli qo shma gap	
ʻ ʻ
haqida   fikr   yuritilganda,   ergash   gap   bosh   gapning   biror   bo lagini   izohlab,   unga	
ʻ
muqobil bo lib keladi deyiladi. Va kim 	
ʻ mehnatni sevsa, uning ishi rivoj topadi  kabi
misollarni   tahlil   qilib,   ergash   gap   bosh   gapdagi   olmosh   bilan   ifodalangan
qaratqichli aniqlovchini (uning) izohlab kelgan ergash gapli qo shma gapni sodda	
ʻ
ergash   gap   nomustaqil   sodda   gaplik   xususiyatini   yo qotib,   yoyiq   qaratqichli	
ʻ
aniqlovchiga   o tishini  	
ʻ (Mehnatni   sevganning   ishi   rivoj   topadi )   ta kidlaymiz.	ʼ
Dushman   taslim   bo lmasa,   uni   yo q   qiladilar  	
ʻ ʻ tipidagi   gaplarga   kelganda,
yuqoridagi fikrning aksini aytib, ya ni unga zid borib, asosan, mazmunga tayangan	
ʼ
holda   shart   ergash   gapli   qo shma   gap   deyildi.   Nega   buni   vositasiz   to ldiruvchi	
ʻ ʻ
ergash gapli qo shma gap deyish mumkin emas edi? Nazarimizda, bu xil gaplarga	
ʻ
yo   sinkretik   qo shma   gaplarning   bir   turi   deb   qarash   kerak   yoki   qandaydir
ʻ
boshqacha baholash (shakl va mazmun planida ikkiga bo lib o rganish) lozim. 	
ʻ ʻ
4.   Shart   maylining   qo shimchasi  	
ʻ -sa   sodda   gapda   shart   holining,   qo shma	ʻ
gapda   esa   ergash   gaplar   kesimning   ko rsatkichi   bo lib   keladi.   Mavjud	
ʻ ʻ
adabiyotlarda -sa unsurining shart ergash gapli ko rsatkichi kesim bo lib kelishiga	
ʻ ʻ
urg u   berildi.   Ammo   boshqa   ergash   gaplar   kesimning   ko rsatkichi   bo lib   kelishi	
ʻ ʻ ʻ
yoki   kesim   tarkibidagi   biror   so zga   qo shilib   kelishi   haqida   hech   nima   (ba zi   bir	
ʻ ʻ ʼ
eslatishlardan   tashqari)   deyilmadi.   Lekin   boshqa   (shart   ergash   gapli   qo shma	
ʻ
gaplardan boshqa) ergash gapli qo shma gaplarga berilgan misollar orasida kesimi	
ʻ
shart   fe li   shaklida   bo lgan   gaplar   uchraydi.   Masalan,   shart   fe lining   quyidagi	
ʼ ʻ ʼ
ergash gapli qo shma gaplar ergash gapining kesimi bo lib kelishiga misollar ko p:	
ʻ ʻ ʻ
1) ega ergash gapning kesimi bo lib keladi: 	
ʻ
Har kimki vafo qilsa, vafo topqusidur, 
Har kimki jafo qilsa, jafo topqusidur. (B.);
16 2)   kesim   ergash   gapning   kesimi   bo lib   keladi:ʻ   U   nima   ediki,   shitirlashi
yurakka g'ulg'ula solsa?;
3)   to ldiruvchi   ergash   gapning   kesimi   bo lib   keladi:	
ʻ ʻ   Yuragingda   nimaiki
bo’lsa, hammasini ayt.  ("K.D.");
4)   aniqlovchi   ergash   gapning   kesimi   bo lib   keladi:	
ʻ   Kimning   ko'ngli   to'g'ri
bo'lsa,   uning   yo‘li ham to‘g`ri.;
6)   chog ishtirish   va   o xshatish   ergash   gaplarning   kesimi   bo lib   keladi:	
ʻ ʻ ʻ   Bu
yerda   tug ilgan   inson   qay   yo sinda   o ssa,   Xolmurod   ham   shunday   o sardi.	
ʻ ʻ ʻ ʻ
( P.Turs.); 
7) sabab ergash gapning kesimi bo lib keladi: 	
ʻ Qalandarov Saidaning zarbga
bunday epchillik bilan chap berishini sira xayoliga keltirmagan bo lsa kerak, o zi	
ʻ ʻ
shoshib qoldi.  (A.Qah.); 
8)   maqsad   ergash   gapning   kesimi   bo lib   kelad:  	
ʻ Yuksak   cho'qqilarni   zabt
etasan deb , otam Toshkentga jo'natganlar.
Nazarimizda,   -sa   qayerda   bo lsa,   u   yerda   shart   ma nosi   bor.   Lekin   shu   shart	
ʻ ʼ
ma nosining   qudrati   hamma   joyda   bir   xil   yoki   teng   emas.   Uning   ma nosi   bir	
ʼ ʼ
qurilma   (konstruksiya)da   kuchli   boshqa   bir   konstruksiyada   kuchsiz.   Substansial
yondashuvgina qo shma gaplar bobida -saning ana shu xususiyatlarini ochib, unga	
ʻ
o z   me yorida   to g ri   baho   berdi,   morfologik   talqin   bilan   sintaktik   talqin	
ʻ ʼ ʻ ʻ
qiyoslanib, mavjud ziddiyatlar bartaraf etildi 3
.
5.   Sodda   gaplar   tarkibiga   ko ra   ikki   –   bir   tarkibli   va   ikki   tarkibli   gaplarga	
ʻ
ajratiladi.   Kesimlari   bir   shaxs,   turli   zamonni   ko rsatib   turuvchi  	
ʻ Aybsiz   do'st
qidirsang, do'stsiz  qolasan   tipidagi gaplar shaxsi  umumlashgan sodda gap bo lib,	
ʻ
har ikki qism (komponent)ning ham egasi ifodalanmagan. Shu va shunga o xshash	
ʻ
gaplarning qo shma gap ko rinishida ergash gap egasining ifodalanmasligiga yo l	
ʻ ʻ ʻ
qo yilmaydi.	
ʻ
O zbek   an anaviy   sintaksisida   bunday   muammolar   sirasini   yana   ko plab	
ʻ ʼ ʻ
keltirish   mumkin.   Lekin   markazida   ega   turgan   qo shma   gap   haqidagi   ta limot	
ʻ ʼ
sintaktik   hodisalar   talqiniga,   yuqorida   ko rib   o tilganidek,   qator   muammolarni	
ʻ ʻ
3
 H.G‘.Ne’matov, R.Sayfullayeva. Zamonaviy o‘zbek tili. II jild.O‘zR Oliy va o‘rta maxsus ta’lim vazirligi, Mirzo 
Ulug‘bek nomidagi O‘zbekiston Milliy universiteti. – Toshkent.: Mumtoz so‘z,2011. B-29
17 keltirishi  bilan  chegaralanmaydi, qator  masalalar, ayniqsa,  qo shma  gap va soddaʻ
gaplarning o zaro munosabatlaridan kelib chiqadigan bir qator muammolar o zbek	
ʻ ʻ
tili   an anaviy   sintaksisida   chetlab   o tildi,   o rganilmay   qoldi.   Ulardan   asosiylarini	
ʼ ʻ ʻ
sanab o tamiz:
ʻ
1)   sodda   gap   kesimi   tasdiq   yoki   inkor   shaklda   qo llanishi   tabiiy.   Xuddi	
ʻ
shuningdek, qo shma  gap kesimlari  ham tasdiq va inkor shaklda kelishi  mumkin.	
ʻ
Bunda, asosan, uch holat bo ladi: 	
ʻ
a)   qo shma   gap   barcha   qismlari   (komponentlari)   ning   kesimlari   inkor	
ʻ
shaklda:   Sen   bormasang,   bahor   bo lmaydi,   ochilmaydi   bog larda   gullar.	
ʻ ʻ
Qarag aylar barg chiqarmaydi, o rmonlarga kelmas bulbullar. (	
ʻ ʻ H.Olim.); 
b)   qo shma   gap   barcha   qismlarning   kesimlari   tasdiq   shaklda	
ʻ :   Xulq-
odobimizga   tarbiya   zo r   ta sir   etadi,   tarbiya   nechog li   to g ri   bo lsa,   xulq-	
ʻ ʼ ʻ ʻ ʻ ʻ
odobimiz shunchalik go zal bo ladi. 
ʻ ʻ (Oyb.); 
v)   qo shma   gap   qismlaridan   ba zi   birining   kesimi   tasdiq,   ba zi   birining	
ʻ ʼ ʼ
kesimi   esa   inkor   shaklda:   Kishining   husni   jamoli   bo lmasa   ham,   so zlari   shirin	
ʻ ʻ
bo lsa, unday odam elni o z tomoniga torta oladi.	
ʻ ʻ  (Nav.)
g)   qo shma   gaplarda   ham   inkor  	
ʻ -ma ,   emas,   yo q,   na-na	ʻ   kabi   unsurlar   va
ba zan   ularning   aralash   holda   kelishi   bilan   ifodalanadi:	
ʼ   U   kelgan   emas,   men   esa
borgan emasman. U kelgan emas, men ham bormadim  kabi. 
d) xuddi sodda gaplardagidek, qo shma gaplarda ham ba zan ohang inkorni	
ʻ ʼ
ifodalashga   xizmat   qiladi.   Masalan,   ohang   yordamida   U   kelmasa,   ha,   ketasan
singari   gaplarning   ikkinchi   qismidan   inkor   ma nosi   anglashiladi   va   bu   qo shma	
ʼ ʻ
gap  U kelmasa, ketmaysan, U kelmasa, ketib bo psan
ʻ  singari qo shma gapiga teng	ʻ
keladi; 
2)   sodda   gap   yig iq   va   yoyiq   shakllarda   qo llangandek,   qo shma   gap	
ʻ ʻ ʻ
qismlari ham yig iq va yoyiq holda qo llanishi mumkin. Yig iq qo shma gaplarda	
ʻ ʻ ʻ ʻ
ayrim   unsurlar   qo llanmaydi,   masalan,   ikkinchi   darajali   bo laklar,   bog lovchilar,
ʻ ʻ ʻ
kirish bo laklar va h. Chunonchi,  	
ʻ Ayt, kirsin   – yig iq qo shma gap bo lib, har ikki	ʻ ʻ ʻ
qismi birgina so zdan tashkil topgan, demak, har ikkisi yig iq shaklda qo llangan.	
ʻ ʻ ʻ
Ayrim   qo shma   gaplarning   birinchi   qismi   (	
ʻ Padaring   ekan   ko p   fozil,   otang	ʻ
18 kamolidin senga ne hosil)  ba zilarining ikkinchi qismi (ʼ Akalarim qay ahvolda ekan
-   bilmadim )   (“O zbek   halq   ertaklari”)   yig iq   shakldadir.   Shu   kabi   gaplarning	
ʻ ʻ
kengaygan varianti turli shakllarda bo lishi mumkin, chunki har bir qismni cheksiz	
ʻ
ravishda kengaytirish imkoniyati bor;
3) sintaksisga doir adabiyotlarda to liqsiz gaplarda gapning zarur bo laklari	
ʻ ʻ
ifodalanmaydi   deyiladi.   Bu   fikr   to g ri   emas.   Agar   zarur   bo lsa,   u   albatta,	
ʻ ʻ ʻ
ifodalanadi.   Aksincha,   juda   zarur,   muhim   bo lmasa,   ifodalanmaydi.   An anaviy	
ʻ ʼ
sintaksisda faqat to liqsiz sodda gaplar haqida fikr yuritiladi. Qo shma gap bobida	
ʻ ʻ
esa to liqsizlik hodisasi deyarli o rganilmagan. Aniqroq qilib aytganda, u butun bir	
ʻ ʻ
gapning yoki uning tarkiblaridan birining “tushib qolishi” ni anglatadi. Xuddi ana
shu “tushib qolish”, yuqorida eslatib o tilganidek, tashqi yoki ichki sabablar orqali	
ʻ
ro y beradi: 	
ʻ
–   Romanyanning   odamlari   shunaqa   beandisha,   pichoq   qo lga   kirdimi...   –   Ishni	
ʻ
pichoqqa yetkazmaslik chorasini ko rsa bo lar, –deb o ylayman. (	
ʻ ʻ ʻ E.L.Voynich)
Ko rinib turibdiki, bosh gap ro yobga chiqmagan. Xuddi shunindek, ergash gaplar	
ʻ ʻ
ham tushib qolishi mumkinligi ta kidlanadi  va to liqsiz qo shma gaplarni turlarga	
ʼ ʻ ʻ
bo lish   quyidagicha   ko rsatiladi.   Barcha   to liqsiz   qo shma   gaplarni   uchta   yirik	
ʻ ʻ ʻ ʻ
guruhga taqsimlanadi: 
1) to liqsiz bog langan qo shma gap; 	
ʻ ʻ ʻ
2) to liqsiz ergashgan qo shma gap; 
ʻ ʻ
3) to liqsiz aralash tipli qo shma gap. 
ʻ ʻ
To liqsiz   qo shma   gaplar   masalasiga   boshqacha   yondashish   ham   mavjud.	
ʻ ʻ
Ma lumki,   qo shma   gap   qismlari   ifodalangan   voqea-hodisalar   bir-biri   bilan	
ʼ ʻ
mazmuman  bog liq  bo lishi  kerak.  Agar  bu  bog liqlik  bo lmasa,  	
ʻ ʻ ʻ ʻ Havo  isib  ketdi,
shuning   uchun   qor   yog di  	
ʻ deb   bo lmaganidek,   qo shma   gap   hosil   bo lmaydi.	ʻ ʻ ʻ
Yuqoridagi   fikr   (mazmunan   bog liq   bo lishi   shart   emas),   yuzaki   qaraganda,
ʻ ʻ
keyingi   fikrga   (mazmunan   bog liq.   bo lishi   shart)   zid   keladi.   Bu   yerda   masalaga	
ʻ ʻ
bir   tomondan   emas,   balki   ikki   tomondan,   ya ni   ham   tashqi,   ichki   tomondan	
ʼ
yondashsak, bu zidlikni aniq tushunamiz. Ya ni tashqi tomondan qarasak, qo shma	
ʼ ʻ
gap   qismlari   ifodalangan   voqea-hodisalar   bir-biri   bilan   bog liq   emas,   ichki	
ʻ
19 tomondan   qarasak,   qo shma   gap   qismlari   bir-birlari   bilan   bog liq   bo lmasa   ham,ʻ ʻ ʻ
qo shma   gap   qismlarining   har   birida   o zicha   mazmun   qandaydir   bir   yoki   bir	
ʻ ʻ
qancha voqelik bilan bog liq. U voqelik esa grammatik shakllamagan bo ladi. Bu	
ʻ ʻ
grammatik   shakllanmagan   implitsit   holatda   bo lib,   qo shma   gap   qismlarni	
ʻ ʻ
jipslashtirib, yaxlitlik yaratib turadi.  Yaxlitlik yaratishda ohang (intonatsiya) va bir
paytlikning ham roli bor. Ana shu yuqoridagi fikrlardan kelib chiqib, eksplitsit va
implitsit   mazmunni   hisobga   olgan   holda   qo shma   gapni   ikkiga   bo lib   o rganish	
ʻ ʻ ʻ
mumkin: 
a) to liqsiz qo shma gaplar; 	
ʻ ʻ
b) to liq qo shma gaplar.
ʻ ʻ
  Ma lumki,   ohang   gap   hosil   qilishda,   qo shma   gap   qismlarini   bir-biri   bilan
ʼ ʻ
bog lashda   muhil   rol   o ynaydi.   Shunga   asoslangan   holda   an anaviy   sintaksisda	
ʻ ʻ ʼ
ohang   qo shma   gap   qismlarni   birikitiruvchi   asosiy   vositalardan   biri   deb	
ʻ
ta kidlanadi.  Bu to g ri  fikr. Lekin barcha qo shma gapga  nisbatan shunday  baho	
ʼ ʻ ʻ ʻ
berib bo lmaydi. Masalan, to liqsiz qo shma gaplarda ohang butunligining bo lishi	
ʻ ʻ ʻ ʻ
shart,   ammo   to liq   qo shma   gaplarda   bunday   ohang   butunlikning   bo lishi   shart	
ʻ ʻ ʻ
emas. Ohangning mana shunday roliga qarab qo shma gaplarni, to g rirog i, to liq	
ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ
qo shma gaplarni ikkiga bo lib tekshirish mumkin: 	
ʻ ʻ
a) qismlari mazmun va ohang jihatdan yaxlitlik hosil qiluvchi to liq qo shma	
ʻ ʻ
gaplar; 
b)   qismlari   faqat   mazmun   jihatdan   yaxlitlik   hosil   qiluvchi   to liq   qo shma
ʻ ʻ
gaplar.   Bunda   qo shma   gapning   har   bir   qismi   o zining   tugallangan   ohangiga   ega	
ʻ ʻ
bo ladi; 	
ʻ
Yuqoridalardan   anglashiladiki,   qo shma   gap   bobida   o zbek   formal	
ʻ ʻ
grammatikasida   ancha   muammolar   mavjud   edi.   Qo shma   gap   tasnifidagi   mana	
ʻ
shunday har xil ziddiyatli talqinlar A.N.Kononovning turkiy tillarda qo shma gap	
ʻ
shu   vaqtga   qadar   hamma   e tirof   qiladigan   maqbul   bir   mezonga   ega   emasligi  	
ʼ	⁹
haqidagi fikrini yana bir bor tasdiqlaydi.
 
20           2.2.Uyushgan bo‘laklar.Gapda uyushiq kesim.
  O zbek   tili   sintaksisining   eng   chigal   va   murakkab   masalalaridan   biri   –ʻ
uyushgan   kesim   masalalasi.   Chunki   uyushgan   bo laklarni   ajratishda   ularga	
ʻ
quyidagi talablar qo yiladi: 	
ʻ
1) ularning hammasi gapning ma lum bir bo lagiga bir tipda bog lanadi; 	
ʼ ʻ ʻ
2) sanash ohangi bilan aytiladi; 
3) so z turkumi va so z shakllari jihatdan ham bir xil bo ladi; 	
ʻ ʻ ʻ
4) bir-biri bilan tenglanish munosabati orqali bog lanadi. 	
ʻ
Uyushgan   bo laklarni   maxsus   o rgangan   olimlar   bu   ro yxatdagi   ayrim	
ʻ ʻ ʻ
holatlarni tuzatdilar va quyidagi belgilarni ilova qiladilar: 
5) uyushiq bo laklar turli so z turkumlari bilan fodalana oladi; 	
ʻ ʻ
6) gapda har xil sintaktik vazifani bajarishi mumkin. 
Uyushgan   kesim   masalasiga   kelganda   ahvol   ancha   o zgaradi.   Yuqorida	
ʻ
aytilgan   mezonlar   Paxtakorlar   paxtani   ekdilar,   sug ordilar   va   terdilar  	
ʻ gapida
to la-to kis   saqlangan,   lekin   uyushgan   kesimlar   turi   yuqorida   keltirilganlar   bilan	
ʻ ʻ
cheklanmaydi.   Kesimlarda   uyushishning   o nlab   turlari   mavjud.   Buni   butun	
ʻ
mohiyati   bilan   anglagan   A.G ulomov   va   M.Asqarova   kesimning   yana   bir   o ziga	
ʻ ʻ
xos xususiyatini aytib o tadilar: “Eng oxirgi kesim to la shakllangan bo lib (shunisi	
ʻ ʻ ʻ
mustaqil   kesim   sanaladi),   bundan   avvalgilari   ravishdosh   formasida   keladi:
O rganib,   bilib,   keyin   so ray   boshladi	
ʻ ʻ .” 4
    Bu   gapda   so z   o yini   ishlatilgan:   “...	ʻ ʻ
shunisi (ya ni keyingisi –	
ʼ  so ray boshladi – mualliflar	ʻ ) mustaqil kesim sanaladi.” 
  Qolganlari-chi?!   Bu   savolga   sintaktik   mezon   asosida   emas,   balki
morfologik omil asosida ular tomondan “ravishdosh formasida keladi” degan javob
beriladi.  Morfologiya  bobida  – ravishdosh.  Bunga  shubha   yo q.  Sintaksisda-chi?!	
ʻ
Agar   uyushgan   kesim   bo lsa,   ular   nomustaqilmi?   Chunki   “eng   oxirgisi”,   “to la	
ʻ ʻ
shakllangan”,   “mustaqil”   kesim   sanaladi.   Agar   oxirgisi   “mustaqil”,   undan
4
G’ulomov.A, Asqarova M. Hozirgi o’zbek adabiy tili. Sintaksis. –Toshkent: O’qituvchi, 1987. – B.141. 
21 avvalgilari mantiqan “nomustaqil” bo lsa, bu yerda uyushish yo q, negaki mustaqilʻ ʻ
va   nomustaqil   bo laklar   uyushishi   mumkin   emas.   Agar   berilgan   tavsifdan	
ʻ
“mustaqil”   belgisini   chiqarib   tashlab,   misolda   ko rsatilgan   holatni,   bor   haqiqatni	
ʻ
aks ettirgan holda tavsiflamoqchi bo lsak, quyidagi shaklga ega bo lishi kerak: “...	
ʻ ʻ
fe l   bilan   ifodalanib   kelgan   kesimlardan   oxirgisi   to liq   shakllangan,   ya ni   tasdiq	
ʼ ʻ ʼ
inkor, mayl, zamon, shaxs-son qo shimchalari va ma nolarini qabul qilgan, undan	
ʻ ʼ
oldingilari   esa   ravishdosh   shaklida   kelishi   mumkin.”   Bunday   tavsif   esa,   uyushiq
bo laklarning   yuqorida   keltirilgan   uchinchisiga,   ya ni   ularning   so z   shakli   bir   xil	
ʻ ʼ ʻ
bo lishi mezoniga to g ri kelmaydi. 
ʻ ʻ ʻ
Uyushgan   kesimning   boshqa   gap   bo laklari   uyushishidan   farqlanishi   bu	
ʻ
hodisa talqiniga kiritilayotgan ayrim mulohazalardan ko rinib turibdi: “... uyushiq	
ʻ
bo lakning   kengaygan   komponenti   o z   ichida   uyushiq   bo lakka   ega   bo lishi   ham	
ʻ ʻ ʻ ʻ
mumkin”. “... Uyushiq kesim qismlari zamon, daraja, mayl, bo lishli-bo lishsizlik	
ʻ ʻ
jihatidan bir xil, ba zan esa har xil, lekin shaxs-son jihatidan doim bir xil bo ladi”	
ʼ ʻ
va “ma lum bir semalar bo yicha umumiylikka ega bo lishi mumkin.”	
ʼ ʻ ʻ 5
Bosh   bo laklar,   jumladan,   kesim   talqiniga   bag ishlangan   barcha   maxsus	
ʻ ʻ
tadqiqot ishlarida, asosan, an anaviy sintaksisda mavjud bo lgan fikrlar haqida gap	
ʼ ʻ
boradi.   Bulardan   xulosa   qilish   mumkinki,   uyushgan   kesim   masalasi   kesimni   va
uyushgan   bo laklarni   tadqiq   etib   kelgan   barcha   tilshunoslar   uchun   “to g anoq”	
ʻ ʻ ʻ
bo lib   kelgan.   Chunki   kesim   uyushishining,   ya ni   ikki   va   undan   ortiq   kesimning	
ʻ ʼ
bir   egaga   tobelanishning   shunday   holatlari   borki,   ularni   tadqiqotchilarimiz
tushuntira   olmaganliklari   uchun   “ko rmaganlar”   yoki,   aniqrog i   ko rishni	
ʻ ʻ ʻ
xohlamaganlar. Shulardan ayrimlarini sanab o tamiz: 	
ʻ
1)   uyushgan   kesimlar   turli   xil   so z   turkumlari   bilan   ifodalandi:  	
ʻ Yer.   –
Onaman,   bag ringa   tortadirman.   (E.Voh.)   Itingdurman,   kelibman   ostonangga.	
ʻ
(Huv.) ... ona man, yig layman	
ʻ . (“Turkiston”) 
2)   uyushgan   kesimlar   bir-biridan   batamom   ajratilishi   mumkin:   Men
kitoblarni   oldim,   ularni   dastalab,   changlarni   artib,   terib   qo ydim.   –   Men	
ʻ
kitoblarni oldim. Ularni dastaladim. Changlarni artdim. Terib qo ydim;	
ʻ
5
 Yorov B. Uyushiq kesim: Uning zotiy (substansial) tabiati va gapdagi mavqei: filol.fan.nom…diss. – Toshkent:2001
22 3)   uyushgan   kesimlar   tasdiq   inkor,   mayl   zamon   shakllariga   ko ra   turli   xilʻ
bo lishi mumkin: 	
ʻ
a)  Shoira keladi, sizni ko radi; 	
ʻ
b) Shoira keladi, sizni ko rmaydi
ʻ
v) Shoira kelsa sizni ko radi; 
ʻ
g) Shoira kelsaydi, sizni ko radi va h.; 	
ʻ
4)   uyushgan  kesimlar   bir-biri   bilan:  a)  teng  bog lovchilar   (biroq, lekin,  yo,	
ʻ
yoxud, goh-goh va h;) yordamida birikadi: 
Men keldim, ammo sizni ko rmadim. Siz keldingiz, biroq gapirmadingiz. O lim yo	
ʻ ʻ
keldi, yo kelmadi; 
b)   ergashtiruvchi   bog lovchilar   (agar,   chunki,   ...)   yordamida   birikadi:	
ʻ   Agar   siz
kelsangsiz,   albatta,   uni   ko rasiz.   Men   g alaba   qozonaman,   chunki   puxta	
ʻ ʻ
tayyorlandim;
  v ) -u, -yu, -da  va h. yuklamalari yordamida birikadi:  Lola bu gapni ayti-yu, uydan
chiqdi  va h. 
Demak,   o zbek   tilshunosligida   an anaga   aylangan   uyushiq   bo laklar	
ʻ ʼ ʻ
haqidagi   ta limot   yo   asossiz,   yoinki   kesim   gap   sathida,   gap   qurilishida   tamoman	
ʼ
boshqa   mavqega   ega   bo lib,   uning   uyushishi   boshqa   gap   bo laklarining	
ʻ ʻ
uyushishidan   tubdan   farq   qiladi.   Kesimlarning   uyushishi   bilan   boshqa
bo’laklarning   uyushishini   bir   xil   xodisa   deb   bo’lmaydi.   Sababi   aniq:   Kesim   o’z
mohiyati   bilan   gapning   boshqa   bo’laklaridan   farq   qiladi,   ya’ni   u   hukmni
bildiruvchi yagona bo’lakdir. Shuning uchun ham tilshunos olimlarning sodda gap
asosiga   kesimni   olganlari   har   tomonlama   ma’qulligi   asta-sekin   isbotlanib
bormoqda 6
.   Fikrimcha,   kesim   gap   bo‘lagi   sifatida   uyushishi   qaysidir   ma’noda
g‘alizlikni   keltirib   chiqaradi.   Uyushgan   gaplar   qatorida   tahlil   qilish   maqsadga
muvofiq degan fikrni o‘rtaga tashlashni taklif etaman. 
                2.3.   An anaviy   grammatikada   undov,   buyruq   va   hissiy   baho	
ʼ
ifodalaydigan, tasdiq va inkorni bildiradigan gaplar
6
 Yorov B. Uyushiq kesim: Uning zotiy (substansial) tabiati va gapdagi mavqei: filol.fan.nom…diss. – Toshkent:2001. 
B-63
23 An anaviy   grammatikada   undov,   buyruq   va   hissiy   baho   ifodalaydigan,ʼ
tasdiq va inkorni, muomala odatlarini bildiradigan gaplarning hammasi bir guruhga
–   bo laklarga   ajralmaydigan   gaplarga   mujassamlashtiriladi.	
ʻ 7
  Ba zi   adabiyotlarda	ʼ
bunday   gaplar   so z-gap	
ʻ   deb   ham   yuritiladi.   Formal-funksional   nuqtai   nazardan
yondashganda   bu   so zlarda   so z   turkumlarining   bir-biridan   ajralmagan,   qorishiq	
ʻ ʻ
(diffuz) holatlarining qoldig i o z aksini topgani va ular bir tarkibli qorishiq so z-	
ʻ ʻ ʻ
gaplarning   tashkil   etishi   ko zga   tashlanadi.
ʻ 8
  Bundagi   qorishiq   so z-gaplar   so z	ʻ ʻ
turkumlari doirasida ham, sodda va qo shma gaplar tarkibida ham qator o ziga xos	
ʻ ʻ
xususiyatlarga   egadir.  Shu  kabi  hosilalar   gap  tarkibida  kelganda   darak,  so roq  va	
ʻ
buyruq  gaplar  shaklida  qo llanishi   uchraydi. Chunonchi,  –  	
ʻ Yaxshi   keldingizmi?  –
Rahmat,   shukur   gapining   ikki   qismi   ham   bir   tarkibli,   darak   mazmunidagi   sodda
gaplardir.   Mana   shu   qorishiq   so z   –   gaplarning   oddiy   atov   birliklari   bilan	
ʻ
shakldoshligi,   bunday   so z-gaplarning   ma no   va   vazifaga   ko ra   turlari   kabi	
ʻ ʼ ʻ
masalalar hanuzgacha o z yechimini kutmoqda.	
ʻ
                                        
UMUMIY XULOSA
Bugungi   kunda   o zbek   formal   (an anaviy)   tilshunosligi   zaminida   vujudga
ʻ ʼ
kelib, o ziga xos metodologiya, metodika va metodlari hamda tadqiq tamoyillariga	
ʻ
7
 G’ulomov.A, Asqarova M. Hozirgi o’zbek adabiy tili. Sintaksis. –Toshkent: O’qituvchi, 1987. – B.137-139. 
8
 Maqsudova M. So’z gaplar haqida. O’zbek tilshunosligiga oid tadqiqtlar. IV. Toshkent. 1992. B.53.
24 ega bo lgan o zbek substansial tilshunosligi, xususan, uning tarkibiy qismi bo lganʻ ʻ ʻ
substansial   sintaksis   sohasi   keng   taraqqiy   etmoqda.   O zbek   substansial	
ʻ
tilshunosligi asosan o zbek tilini tadqiq etmoqda. Biroq uning tadqiq tamoyillarini	
ʻ
va   yondashuv   usullarini   dunyo   tillarini   tekshirishga   ham   joriy   etish   dunyo
miqyosida   to la   ma noda   Hind   tilshunosligi,   Iskandariya   tilshunosligi,   Arab	
ʻ ʼ
tilshunosligi,   Nemis   tilshunosligi,   Rus   tilshunosligi   qatorida   O zbek   tilshunosligi	
ʻ
vujudga kelishini ta minlaydi. 	
ʼ
      ’’Sintaksis’’   termini   so z   birikmalari   va   gaplarni   hamda   ularning   tilda	
ʻ
qo llanishini   qamrab   oluvchi   grammatik   qurilish   ma nosini   ifodalash   uchun   ham	
ʻ ʼ
ishlatiladi.   Tilning   grammatik   qurilishida   Sintaksis   juda   katta   ahamiyatga   ega,
chunki uning tarkibiga bevosita  kishilarning muomala muloqot jarayonini amalga
oshirishga   yordam   beruvchi   sodda   gap   va   qo shma   gap   kabi   til   birliklari   kiradi.	
ʻ
Sodda gap muayyan voqea-hodisani, qo shma gap voqea-hodisalar orasidagi aloqa-	
ʻ
munosabatni, gap bo lagi esa voqea-hodisa unsurlaring vazifalarini ifodalaydi.	
ʻ
Sintaksis   morfologiya   bilan   chambarchas   bog liqdir.   Sintaksisda,   xuddi	
ʻ
morfologiyada   bo lgani   singari,   so z   asosiy   birlik   hisoblanadi,   lekin   u   shakl	
ʻ ʻ
yasalishi   jihatidan   emas,   balki   so z   shakllarining   so z   birikmasi   va   gaplarni	
ʻ ʻ
tuzishdagi ishtiroki jihatidan o rganiladi. So z birikmalari va gaplar tilning asosiy	
ʻ ʻ
sintaktik birliklari va ularning har biri o z ichki xususiyatlariga egadir.	
ʻ
Gap,   gap   bo lagi,   so z   birikmasi   Sintaksisning   asosiy   birliklaridir.   Bularga	
ʻ ʻ
keyingi   paytlarda   abzats,   period,   matn   kabi   birliklar   ham   kiritilmoqda.   So z	
ʻ
birikmasi tobe aloqa (bog lanish) vositalari — moslashuv, boshqaruv yoki bitishuv	
ʻ
yordamida   ikki   yoki   undan   ortiq   mustaqil   so zdan   qosil   bo ladi   va   faqat   gap	
ʻ ʻ
tarkibidagina   amal   qiladi.   Gap   sintaksisning   markaziy   birligidir.   U   struktur
semantik   qolip   va   nutq   birligi   bo lmish   fikr   sifatida   o rganiladi.   Gap   fikrni   —	
ʻ ʻ
tashqi   olam   bilan   aloqa   tufayli   yuzaga   keladigan   his-tuyg ularni   ifodalash	
ʻ
vositasidir. Gap bir mustaqil so zdan ("qorong ilashmoqda", "jimjitlik"), aksariyat	
ʻ ʻ
hollarda   esa   bir   necha   so zdan   hosil   bo ladi.   Asosan,   sintetik   tillar,   shuningdek,	
ʻ ʻ
analitik   tillarning   xususiyatlariga   ega   bo lgan   o zbek   tilida   gapdagi   so zlarning	
ʻ ʻ ʻ
bog lanish   vositalari   sifatida   yordamchi   so zlar   —   ko makchilar   va	
ʻ ʻ ʻ
25 bog lovchilarni,   suz   tartibini,   ohangni   va   boshqalarni   ko rsatish   mumkin.   Sofʻ ʻ
analitik tillarda gapdagi suzlarning bog lanish vositalari, asosan, yordamchi so zlar	
ʻ ʻ
bo lsa,   agglyutinativ   va   amorf   tillarda   mazkur   vazifani   so z   tartibi   bajaradi.	
ʻ ʻ
Hozirgi  sintaksisda  mavhum  grammatik struktura sifatida gap  tushunchasi  hamda
mazkur strukturaning nutqda aniq voqealanishi vositalari sifatida ifoda tushunchasi
farqlanadi;   shunga   muvofiq   ravishda   gap   nazariyasi   va   ifoda   nazariyasi   ham
chegaralanadi.   Gap   sintaksisi   doirasiga   uni   shakllantirishning   usul   va   vositalari,
ifoda   sintaksis   doirasiga   esa   gapning   aktual   bo linishi   vositalari   hamda   uning	
ʻ
ma no   strukturasi   muammolari   kiritiladi.   Sintaksisda,   shuningdek,   gap   bo laklari	
ʼ ʻ
ham o rganiladi. Ular bosh (ega, kesim) va ikkinchi darajali bo laklar (to ldiruvchi,	
ʻ ʻ ʻ
aniqlovchi,   hol)   dan   iborat.   Keyingi   paytlarda   kesim   gapning   asosi   ekanligi,
undalma, kirish so z va kiritmalarga gapning uchinchi darajali bo laklari maqomini	
ʻ ʻ
berish masalalari ham ko tarilmoqda.	
ʻ
"Sintaksis"   termini,   garchi   ayni   hozirgi   ma noda   bo lmasa-da,   dastlab   mil.   av.   3-	
ʼ ʻ
asrda   Yunonistonda   stoiklar   tomonidan   qo llangan.   Sintaksisning   ilk   prinsiplarini
ʻ
yunon grammatisti Apolloniy Diskol morfologik negizda, xususan, so z turkumlari	
ʻ
sintaksisi   tarzida   asoslagan.   Sintaksis   tarixi   yevropa   va   rus   tilshunosliklarida
bo lganidek   turkiy   tillarda   (o zbek   tilida)   ham   o ziga   xos   rivojlanish	
ʻ ʻ ʻ
bosqichlaridan   o tgan.   Qomusiy   alloma   Mahmud   Koshg ariyning   XI   asrda	
ʻ ʻ
"Javohir   unnahvi   fi   lugotitturk"   asarini   yaratganligi   buning   yaqqol   isbotidir.   XI
asrda   o zbek   tili   sintaksisiga,   qisman,   sintaktik   qurilishiga   rus   tilshunosligidagi	
ʻ
nazariy   tadqiqotlar   ma lum   darajada   ta sir   o tkazgan.   O tgan   asrda   o zbek   tili	
ʼ ʼ ʻ ʻ ʻ
sintaksisi sohasida Fitrat, Ayub G ulomov, F. Abdullayev; G . Abdurahmonov, M.	
ʻ ʻ
Asqarova, A. Nurmonov, N. Mahmudov va boshqa jiddiy tadqiqotlar olib bordilar.
Til   o‘z   ijtimoiy   vazifasini   sintaktik   qurilma–gap   vositasida   amalga   oshiradi.
Tildagi barcha – fonetik, leksik, morfologik hodisalar ana shu sintaktik qurilishga
xizmat   qiladi.   Biroq   bular   sirasida   leksika   va   morfologiyaning   til   grammatik
qurilishidagi ishtiroki bevosita muhimdir. Zero, har qanday sintaktik hodisada so‘z
va   morfologik   ko‘rsatgichlarni   ko‘ramiz.   Shu   boisdan   sintaktik   mohiyatlarni
belgilashda leksik va morfologik omillarga tayaniladi. Tilshunoslikda sintaksisning
26 o‘rni beqiyosdir. Shu bilan birga bu sohaning o‘ziga xos munozarali jihatlari ham
mavjud.   Yurtimizda   sintaksisga   oid   ko‘plab   tadqiqotlar   olib   borilgan   va   bular
davom etmoqda.
Ularning   xarakterli   xususiyatlari   formal   va   struktural   sintaksisda   yaqqol
namoyon   bo‘ladi.   Struktural   sintaksis   tadqiqotlari   uchun   formal   sintaksis
tomonidan   qo‘lga   kiritilgan   yutuqlar   zamin,   poydevor   vazifasini   o‘taydi.   Demak,
an’anaviy   sintaksissiz   struktural   sintaksisning   bo‘lishi   mumkin   emas.   An’anaviy
sintaksisdan   struktural   sintaksisning   farqli   va   bog‘liq   tomonlari   hamda   ularning
bir-birini to‘ldirib turuvchi jihatlarini tadqiq etish alohida dolzarblik kasb etadi.
An anaviy   grammatikada   undov,   buyruq   va   hissiy   baho   ifodalaydigan,ʼ
tasdiq va inkorni, muomala odatlarini bildiradigan gaplarning hammasi bir guruhga
–   bo laklarga   ajralmaydigan   gaplarga   mujassamlashtiriladi.	
ʻ 9
  Ba zi   adabiyotlarda	ʼ
bunday   gaplar   so z-gap	
ʻ   deb   ham   yuritiladi.   Formal-funksional   nuqtai   nazardan
yondashganda   bu   so zlarda   so z   turkumlarining   bir-biridan   ajralmagan,   qorishiq	
ʻ ʻ
(diffuz) holatlarining qoldig i o z aksini topgani va ular bir tarkibli qorishiq so z-	
ʻ ʻ ʻ
gaplarning   tashkil   etishi   ko zga   tashlanadi.
ʻ 10
  Bundagi   qorishiq   so z-gaplar   so z	ʻ ʻ
turkumlari doirasida ham, sodda va qo shma gaplar tarkibida ham qator o ziga xos	
ʻ ʻ
xususiyatlarga   egadir.  Shu  kabi  hosilalar   gap  tarkibida  kelganda   darak,  so roq  va	
ʻ
buyruq  gaplar  shaklida  qo llanishi   uchraydi. Chunonchi,  –  	
ʻ Yaxshi   keldingizmi?  –
Rahmat,   shukur   gapining   ikki   qismi   ham   bir   tarkibli,   darak   mazmunidagi   sodda
gaplardir.   Mana   shu   qorishiq   so z   –   gaplarning   oddiy   atov   birliklari   bilan	
ʻ
shakldoshligi,   bunday   so z-gaplarning   ma no   va   vazifaga   ko ra   turlari   kabi	
ʻ ʼ ʻ
masalalar hanuzgacha o z yechimini kutmoqda.	
ʻ
Umuman   olganda,   o‘zbek   tilshunosligida   shakllangan   sintaktik   nazariyalar
o‘zbek tili grammatik qurilishini turli tomondan o‘rganib, uning mohiyatini ochish
borasida   o‘z   tadqiq   metodologiyasi   va   usullari   asosida   ulkan   ishlarni   amalga
oshirdilar va oshirmoqda. Qo‘lga kiritilgan ilmiy xulosalar garchi ziddiyatli bo‘lsa-
da,   ular   obyektiv   serqirralik   va   ziddiyatlilik   tabiatiga   ega   bo‘lgan   sintaktik
9
 G’ulomov.A, Asqarova M. Hozirgi o’zbek adabiy tili. Sintaksis. –Toshkent: O’qituvchi, 1987. – B.137-139. 
10
 Maqsudova M. So’z gaplar haqida. O’zbek tilshunosligiga oid tadqiqtlar. IV. Toshkent. 1992. B.53.
27 qurilishning   turli   tomonlarini   yoritishi   nuqtai   nazaridan   bir-birini   to‘ldiruvchilar
sifatida   o‘ta   qimmatli.   O‘zbek   tili   sintaktik   qurilishi   mohiyatini   idrok   etish   turli
sintaktik   yo‘nalishlarga   xos   xulosalarni   umumlashtirish   asosidagina   amalga
oshiriladi.   Olib   borilgan   va   olib   borilayotgan   ilmiy   ishlarning   ko‘pchiligini
sintaksis   bo‘limiga   qaratilishi   lozim   deb   o‘ylayman.   Agarda   yuqorida   aytib
o‘tilgan   kamchiliklarga   yechim   topilmas   ekan,   bizda   anglashilmovchiliklar
ortaveradi. 
                
                       
28 Foydalanilgan adabiyotlar:
1. Abuzalova M. O zbek tilida sodda gapning eng kichik qurilishi qolip va uning ʻ
nutqda voqelanishi: filol.fan. nomz…. diss. – Toshkent: 1994.
2. Bobokalonov R. O zbek tilida gap sintaksisi va so z-gaplarning sistem-struktur 	
ʻ ʻ
talqini: monografiya. – Toshkent: Fan, 2006.
3. H.G .Ne matov, R.Sayfullayeva. Zamonaviy O'zbek Tili II jild. O zR Oliy va 	
ʻ ʼ ʻ
o rta maxsus ta lim vazirligi, Mirzo Ulug bek nomidagi O zbekiston Milliy 	
ʻ ʼ ʻ ʻ
universiteti. – Toshkent.: Mumtoz so z, 2011	
ʻ
 4.  Maqsudova M. So’z-gaplar haqida. O’zbek tilshunosligiga oid tadqiqotlae. IV. 
Toshkent. 1992.
 5. Ne matov H., Sayfullayeva R., Qurbonova M. O zbek tili struktural sintaksisi 	
ʼ ʻ
asoslari. 1-qism. Lisoniy sintaktik qoliplar va valentlik. Filolog talabalar uchun 
qo llanma. – T.: Universitet. – 1999.	
ʻ
6. Qurbonova M. Hozirgi zamon o zbek tili: sodda gap sintaksisi uchun 	
ʻ
materiallar. – Toshkent: 2002.
7. Yorov Bekmamat. Uyushiq kesim: Uning zotiy ( substansial) tabiati va gapdagi 
mavqeyi: filol.fan.nom....diss. - Toshkent: 2001
8.G‘ulomov. A, Asqarova M. Hozirgi o‘zbek adabiy tili.  Sintaksis. –Toshkent: 
O‘qituvchi, 1987.
9. Nurmonov   A.,   Hakimov   M.   Lingvistik   paradigmatikaning   nazariy
shakllanishi// O‘zbek tili va adabiyoti, №4. 2001, 56 bet. 
10. Rahimov   A.S.   Leksik   va   semantik   derivatsiya   muammolari.   –   Toshkent,
2011,167 bet. 
11. Teaniere L. Elements de syntaxe structurale, 3 e
 ed. –Paris,1976, p.670. 
12. Turniyozov   N.Q.   Turniyozova   K.A.   Funksional   sintaksisga   kirish.-
Toshkent: “Fan”, 2003,113 bet. 
13. Turniyozov   N.,   Turniyozovza   K.,   Xayrullayev   X.   Struktur   sintaksis
asoslari.–Toshkent, Fan: 2009,138 bet. 
14. Turniyozov N. Tilshunoslikka kirish. – Samarqand, 2006,80 bet. 
29 15. Turniyozov   N.Q.   Qo‘shma   gap   sintaksisi.-Samarqand,1993,   80   bet;
Turniyozov   B.N.   Hozirgi   o‘zbek   tilida   teng   komponentli   murakkab   sintaktik
qurilmalar derivatsiyasi.-Samarqand,2008,30-31-betlar; 
16. Yaxshiboyev   G‘   Hozirgi   o‘zbek   tilida   soda   gap   derivatsiyasi//
Nomz.dis.avtoref. -Samarqand, 2004. 
17. Turniyozov   B.   Hozirgi   o‘zbek   tilida   teng   komponentli   murakkab   sintaktik
qurilmalar derivatsiyasi. – Samarqand, 2008, 83 bet. 
30

MUNDARIJA

KIRISH

I BOB. O‘ZBEK TILI SINTAKTIK TA’LIMOTI VA UNING TARAQQIYOTI

1.1. Sintaksisning tadqiq manbai va predmeti

1.2. Substansial sintaksisning an’anaviy sintaksisdan farqi va o‘ziga xosliklari

II BOB. SINTAKSISDA O‘ZIGA XOS BAHS VA MUNOZARALI JIHATLAR

2.1. Sodda gap va Qo‘shma gap

2.2. Uyushgan bo‘laklar.Gapda uyushiq kesim

2. 3. Anʼanaviy grammatikada undov, buyruq va hissiy baho ifodalaydigan, tasdiq va inkorni, muomala odatlarini bildiradigan gaplar

XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO’YXATI