Til oilalari. Oltoy tillar oilasi

O‘ZBEKISTON  RESPUBLIKA SI  
OLIY  TA ’LIM FA N  VA  IN N OVA TSIY A LA R VA ZIRLI GI  MIRZO
ULUG‘BEK  N OMIDA GI  
O‘ZBEKISTON  MILLIY  UN VERSITETI  
J URN A LISTIKA  VA  O‘ZBEK   FILOLOGIY A SI  FA KULTETI  
FILOLOGI Y A  VA  TILLA RN I  O‘QITISH: O‘ZBEK  TILI  Y O‘N A LISHI  
“ TILSHUN OSLIKKA  KIRISH VA  UMUMIY  TILSHUN OSLIK”  FA N IDA N  
KURS ISHI 
MA VZU: TIL OILA LA RI. OLTOY  TILLA R OILA SI
 Toshkent-2025 Til oilalari. Olt oy  t illari oilasi 
 Mundarija  
Kirish ..............................................................................................................................
......3  I BOB.  Til oilalari………………………………………………………………………….4  1.1.   
Dunyo tillari…………………………………………………………………….……..5  1.2.   Til oilalari 
tasnifi……………………………………………………………….……..8  II  BOB.  Oltoy tillar 
oilasi……………………………………………………………..….16  2.1.    Oltoy tillari oilasining 
ta’rifi va mohiyati…………………………………………...17  2.2.    Oltoy tillari oilasining 
lingvistik xususiyatlari…………………………………...…21 
X ulosa …………………………………………………………………………………….28  Adabiy ot lar 
ro‘y hat i …………………………………………………………………….29   Kirish 
 Mav zuning dolzarbligi.  Til oilalarini o‘rganish, tillar o‘rtasidagi o‘xshashlik va 
farqlarni aniqlash, tarixiy rivojlanishni tushunish uchun juda muhimdir. 
Kurs ishining predmet i.  Til oilalar. Oltoy tillar oilasi. 
Kurs ishining maqsadi.  Til oilalari va oltoy tillar oilasi  haqida umumiy 
ma’lumot berish, ularning tuzilishi, tasnifi va asosiy tillarini tahlil qilish. 
Kurs ishining v azifasi 
Tilshunoslikda til oilalari tasnifi 
Til  oilalarini o‘rganish 
Oltoy tillar oilasini tadqiq qilish 
Mav zuning   o‘rganilish   darajasi.   Til   oilalari   va   Oltoy   tillar   oilasining
o‘rganilish darajasi hozirgi kunda  yetarlicha  chuqur bo‘lsa-da, bu sohada  hali
ham   ilmiy   tadqiqotlar   davom   etmoqda.   Bu   oilaga   oid   tilshunoslik,
tarixshunoslik,   etnolingvistika   va   boshqa   sohalarni   o‘z   ichiga   olgan   keng
qamrovli tadqiqotlar mavjud. Shunga qaramay, Oltoy tillarining kelib chiqishi,
o‘zaro   aloqalari   va   aniq   cheklanishi   bo‘yicha   hali   ham   turli   ilmiy   qarashlar
mavjud. Oltoy tillarining tarixi, grammatika va fonetikasiga oid ko’plab asarlar
mavjud.   19-20   asrlarda   olimlar   bu   tillarni   o‘zaro   taqqoslab,   umumiy   kelib
chiqish   nazariyalarini   ishlab   chiqqan.   Oltoy   tillarining   o‘zaro   aloqadorligi
haqida   bir   nechta   nazariyalar   mavjud.   Ba’zi   olimlar   bu   tillarni   yagona   oilaga
mansub   deb   hisoblashadi,   boshqalari   esa   ularning   bir-biriga   yaqin   bo‘lishini,
lekin   alohida   evolyutsion   yo‘nalishlarda   rivojlanganligini   ta’kidlaydi.   Oltoy
tillarining   tarixiy   va   madaniy   rivojlanishida,   ularning   boshqa   tillar   bilan
aloqalari   (masalan,   xitoy,   hindu   yoki   slavyan   tillari   bilan)   ham   ko‘plab
tadqiqotlarga   asos   bo‘lgan.   Oltoy   tillarining   ba’zi   alohida   dialektlari   va   kichik
tillari hali yaxshi o‘rganilmagan va ularning ayrim lingvistik xususiyatlari ham
aniq belgilanmagan.  3  I BOB. Til oilalari
  Til   inson   hayotida   nihoyatda   muhim   rol   o‘ynaydigan   hodisadir.   Kishining
butun   hayoti   til   bilan   bog‘langan   bo‘lib   til   yordamida   kishilar   o‘zaro   fikr
almashish   imkoniyatiga   ega   bo‘ladilar.   Shu   bilan   birga,   inson   tili   nihoyat
darajada   murakkab,   bir   -   biriga   qarama   -   qarshi   bo‘lgan   sifatlarni   o‘zida
mujassamlashtirgan hodisadir. Til kishilik jamiyatida uzoq davom etgan tarixiy
taraqqiyot   jarayonida   yaratilgan   barcha   madaniy   va   ilmiy   boyliklarni
saqlaydigan   va   avloddan   -   avlodga   yetkazib   beradigan   asosiy   vosita   bo‘lib
xizmat qiladi. Tilning tabiati, mohiyati, kishilik jamiyatida bajaradigan vazifasi,
strukturasi,   til   mexanizmining   ishlash   prinsiplari   kabi   muhim   masalalar   ilmiy
o‘rganishni talab qiladi. 
  Tilshunoslik   fanining   tarixida   tilning   tabiati,   ijtimoiy   mohiyati   kabi   eng
muhim   masalalarni   o‘rganishda   turli   nazariyalar   va   oqimlar   mavjud   bo‘lgan.
Jumladan,   mashhur   nemis   olimi   Avgust   Shleyxer   nomi   bilan   bog‘liq   bo‘lgan
"Naturalistik   oqim"   tilni   tirik   organizm   deb   tushungan.   U   o‘zining   "Darvin
nazariyasi va tilshunoslik" nomli asarida Darvinning jonivor va o‘simliklarning
turlari   haqidagi   ta‘limotini   tilga   ham   tatbiq   qilinishi   kerak   deb   da‘vo   qilgan.
Uning   fikricha,   tilning   paydo   bo‘lishi,   rivojlanishi   va   evolyusiyasi   tabiat
qonunlaliga bo‘ysungan holda ro‘y beradi: til tirik organizm kabi paydo ba‘ladi,
rivojlanadi   va   o‘ladi.   Ammo   keyinchalik   fan   taraqqiyoti   tilning   tabiati   va
mohiyati haqidagi Avgust Shleyxer nazariyasining noto‘g‘ri ekanligini isbotladi.
  Til   nasldan   -   naslga,   avlodga   o‘tadigan   irsiy   hodisa   emas,   aksincha,   til
jamiyat   taraqqiyotining   mahsulidir.   Bolaning   qaysi   tilda   so‘zlay   boshlashi   uni
o‘rab   turgan   til   muhitiga   bog‘liq.   Misol   uchun,   ingliz   bolasi   go‘dakligidan
xitoyliklar orasida tarbiyalansa. u faqat xitoycha so‘zlab, o‘z ona tilini bilmasligi
mumkin.   Ammo   bolaning   biologik   belgilari:   yuz   tuzilishi,   sochining   rangi   va
hokazolar   o‘zgarmagan   holda   saqlanib   qoladi.   Til   nasldan   -   naslga,   avlodga
o‘tadigan   irsiy   hodisa   emas,   aksincha,   til   jamiyat   taraqqiyotining   mahsulidir.
Bolaning   qaysi   tilda   so‘zlay   boshlashi   uni   o‘rab   turgan   til   muhitiga   bog‘liq.
Misol   uchun,   ingliz   bolasi   go‘dakligidan   xitoyliklar   orasida   tarbiyalansa.   u
faqat   xitoycha   so‘zlab,   o‘z   ona   tilini   bilmasligi   mumkin.   Ammo   bolaning
biologik   belgilari:   yuz   tuzilishi,   sochining   rangi   va   hokazolar   o‘zgarmagan
holda saqlanib qoladi 1 .  1  Tilshunoslik asoslari  Ibrohim Yo‘ldoshev, O‘lmas Sharipov – Toshkent  Iqtisod-Moliya  2007 
4  1.1.  Duny o t illari 
  Dunyo   tillari   yoki   jahon   tillari   —   Yer   sharida   yashovchi   (yoki   avval
yashagan)   xalqlarning   tillari.   Ularning   umumiy   soni   2500-dan   5000   gacha.
Koʻp   tarqagan   dunyo   tillarining   safiga   (million   kishi   hisobi   bilan   1985-yilgi
maʼlimot   boʻyicha)   kiruvchi   tillar:   xitoy   (1   mlrd-dan   ziyod),   ingliz   (420),   hind,
oʻnga   yaqin   urdu(320),   ispan     (300),   rus   (250),   indoneziya(170),   arab   (170),
bengal   (170),   portugal(150),   yapon   (120),   nemis   (100),   fransuz(100),   panjob
(82),   italyan     (70),   koreys     (65)   tillari.   Bu   hisobga   ularni   gapiruvchilari   bilan
birga   millatlararo,   xalqlarolik   aloqa   sifatida   foydalanuvchilar   ham   kiradi.
Barcha dunyo tillari yaqinligiga qarab tilli oilalarga boʻlinadi. Ularning har biri
yaqin dialektlari guruhidan chiqqan, qadimgi zamonlarda bir tilning dialektlari
boʻlgan yoki bir tilli ittifoqqa kirgan. 
  Jahon   tillari   —   yer   yuzida   hozirgi   yashayotgan   va   qadimda   yashab   oʻtgan
xalqlarning tillari. Jahon tillar umumiy soni turli manbalarda 2500 dan 5000 va
undan   ortiq   deb   koʻrsatiladi   (bularning   aniq   sonini   belgilash   juda   murakkab,
chunki   tillar   oʻrtasidagi   va   bir   tilning   dialektlari   orasidagi   farqlar   nihoyatda
shartlidir). Jahon tillari ichida keng tarqalganlari (soʻzlashuvchilar soniga koʻra)
quyidagilar:   xitoy,   ingliz,   rus,   ispan,   hind   va   urdu,   indonez,   arab,   bengal,
portugal,   yapon,   nemis,   fransuz,   italyan,   panjob,   telugu,   koreys,   maratxa,
tamil,   ukrain   va   boshqalar.   Qarindoshligiga   koʻra   jahon   tillari   tillar   oilasiga
birlashadi. Bulardan eng keng tarqalgani hind-yevropa tillari oilasiga mansub
tillardir.   Mazkur   tillar   taraqqiyoti   tarixida   qad.   hind   davri   —   vedalar,   sanskrit
tili, oʻrta hind davri— pali va prakriti tili, soʻnggi hind davri — hozirgi hind va
unga yaqin boʻlgan urdu, bengal, maratha, panjob, gujorat, oriy sindxi, nepal,
singal   va   boshqalar   alohida   ajralib   turadi.   Eron   tillari   genetik   jihatdan   hind
tillariga   eng   yaqin   tillar  hisoblanadi.   Bular   orasida   qad.   eron   tili  —   qad.   fors,
ovasta, skif tillari; oʻrta eron — oʻrta fors (pahlaviy), parfiya, sugʻd, xorazm va
b.;   soʻnggi   eron   —   fors,   pushtu   (afgʻon),   kurd,   osetin,   pomir,   tojik   va   b.   tillar
alohida   ajratib   koʻrsatiladi.   Bu   tillar   vakillari   mil.   av.   3-ming   yillikda   Gʻarbiy
Osiyo   va   Shim.   Qora   dengiz   va   Kaspiy   boʻyi   hududlariga   tarqay   boshlaydi.
Qadimgi   hind   tilidagi   matnlarning   dastlabkilari   mil.   av.   1-ming   yillikda
yozilgan boʻlib, prakriti tillari ulardan rivojlanib, ajralib chiqqan, oʻz navbatida
bu   tillardan   soʻnggi   hind   tillari   —   hind,   urdu,   bengal,   maratha,   panjob,
rajastxon,   gujorat,   oriy   va   b.   tillar   vujudga   kelgan.   Miloddan   avvalgi   1-ming
yillikdan boshlab Yevropada hind-yevropa tillarining gʻarbiy guruhiga mansub
tillardagi   yozuv   yodgorliklar   maʼlum.   Bular   ulik   italiy   tillar   boʻlib,   lotin,   falisiy,
osk,   umbars   va   boshqalar   shu   guruhga   mansub.   Lotin   tilining   mahalliy
turidan roman tillari   tarkib topadi: bular — ispan, portugal, fransuz, katalon,
provansal,   italyan,   sardin,   reto-ro-man,   rumin,   moldovan   va   b.   tillardir.   Kelt tillari ham italiy tillariga yaqin turadi va hind-yevropa tillari oilasining alohida
guruhini tashkil etadi. 
5  Buning tarkibiga hozirgi breton, val (uels-breton), irland, shotland, gel, mena,
shuningdek,   ulik   galla   va   kornuel   (korn)   tillari   kiradi.   Qadimgi   hind-yevropa
tillari oilasi guruhiga german tillari ham kiradi. Hozirgi  german tillari quyidagi
guruhchalarga   boʻlinadi:   1)   shim.   german   (yoki   Skandinaviya)   guruhchasi.
Buning tarkibiga shved, norveg, dan, island va fareriya tillari kiradi; 2) gʻarbiy
german   guruhchasi.   Buning   tarkibiga   ingliz,   nemis,   niderland   (golland),   friz,
idish   va   afrika   tillari   kiradi.   Sobiq   sharqiy   german   guruhchasiga   kirgan   tillar
(got   va   boshqalar)   o‘lik   tilga   aylangan.   Hind-yevropa   tillari   oilasiga   kiruvchi
baltlar va slavyan tillari guruhlari bir-biriga yaqin turadi. Boltik, tillari tarkibiga
hozirgi   latish,   litva,   shuningdek,   ulikpruss   va   b.   tillar   kiradi.   Slavyan   tillari
guruhida: sharqiy slavyan — rus, ukrain va belorus; gʻarbiy slavyan — polyak,
chex,   slovak,   lujitsa   va   ulik   polab   tillari;   janubiy   slavyan   tillari   guruhida   esa
serb-xorvat,   Sloveniya,   bolgar,   makedon,   shuningdek,   eski  slavyan  tillari  bor.
Grek,   arman   va   alban   tillari   hind-yevropa   tillari   oilasining   alohida   guruhini
tashkil   etadi.   Xet   tili,   tohar   tili,   frigiy,   frakiy,   illiriy   va   boshqalar   tillar   koʻhna
hind-yevropa tillaridan hisoblanadi. 
  Tillar   tirik   tillar   va   oʻlik   tillar   ikkiga   boʻlinadi.   Xalqlar   hozir   gaplashadigan
tillar   tirik   til   xisoblanadi,   masalan:   ukrain   tili,   (ozarbayjon   tili,   rus   tili   va
boshqalar.   Bizga   yozma   yodgorliklari   yetib   kelgan,   ammo   yer   yuzida
yashayotgan   xalqlarning   xar   biri   xozir   muomalada   ishlatmaydigan   til   oʻlik   til
deb   yuritiladi,   masalan:   lotin   tili,   qadimgi   xind   tili   yoki,   sanskrit,   qadimgi
slavyan tili, qadimgi xorazmiy tili va boshqalar; Lotin tili koʻp asrlar davomida
tirik til boʻlgan: antik davrda rimliklar va Rim imperiyasidagi koʻp xalqlar lotin
tilida gaplashganlar. Bu tilda ilmiy va publisistik asarlar yozilgan, ajoyib badiiy
asarlar yaratilgan, Bunday asarlar hozir ham turli tillarga tarjima qilinib, nashr
etilyapti.   Bu   tildan   hozir   ham   oʻrta   va   oliy   tibbiyot   uquv   yurtlarida   xabardor
qilinadi.   Tibbiyotda   kishi   aʼzolari   nomlari,   dorilariing   nomlari   va   boshqalar
lotincha yoziladi va aytiladi. Bizning davrimizda jahon xalqlarining 30 foizdan
ziyodi   oʻz   yozuvlariga   lotin   alifbosini   asos   qilib   olganlar.   Oʻlik   til
hisoblanadigan   qadimiy   xorazmiy   tili   va   yozuvi   eroniy   tillarning   sharqiy
turkumiga   mansub   boʻlib,   qadimiy   Xorazm   aholisi   shu   tilda   gaplashgan.
Xorazmiy   tili   XI   asrlarga   Kelib   istteʼmoldan   qolgan   va   oʻlik   til   holiga   kelgan.
Dunyodagi   tillar   kelib   chiqishi,   lugʻaviy   va   grammatik   jihatdan   yakdil’igiga
qarab bir necha til oilalalariga boʻlinadi 2 . 
  Til   oilarining   anchasi   faqat   shaxsiy   er   nomlari   bilan   kirma   elementlarda
saqlangan yoki batamom yoʻqolgan deyishga boʻladi. Ayrim qadimgi tillardan
saqlangan   yodgorliklarning   (masalan,   krittegi   ieroglif   tili)   maʼnosi   hali   hanuz
chiqqani yoʻq. Ayrim qadimgi madaniy tillar (shumer, etrus) soʻngi yillarda bir qator   tekshiruvlar   borligiga   qaramasdan,   tillarning   genealogik   guruhlarga
boʻlishida hali hanuz aniq oʻrin topmagan. 
2  OʻzME. Birinchi jild. Toshkent, 2000-yil 
6  Amerika, Afrika, Janubiy-sharqiy Osiyo, Yangi Gvineya  va Okeaniyadagi 
koʻpgina tillar hali hanuz batamom tekshirilib guruhlarga ajralgani yoʻq. 
 Birlashgan Millatlar Tashkiloti   (BMT)ning maʼlumotiga koʻra, 1992-yilda yer
yuzi   axolisi   5   milliard-u   200   milliondan   ziyod   edi.   Dunyodagi   xalqlar   2976   xil
tilda gaplashadi. Shundan 200 tilning har birida bir milliondan ortiq 70 tilning
xar   birida   5   milliondan   ziyod,   faqat   13   tilning   xar   birida   50   milliondan   ortiq
kishi   soʻzlashadi.   Qolganlarining   xar   birida   esa   bir   milliondan   oz   kishi
gaplashadi. Kavkaz togʻlarining bagʻriga joylashgan Dogʻistonda bir milliondan
ortiq xalq boʻlib, ular qirqga yaqin tilda soʻzlashadi 3 . 
3  Atlas narodov mira, M., 1964; Abdurahmonov T. A., Rustamov A., Qadimgi turkiy til, T., 1982 
7  1.2. Til oilalari t asnifi  
  Til   oilalari   —  bu   tarixan   bir-biriga   aloqador   bo‘lgan   va   o‘ziga   xos   lingvistik
xususiyatlar,   grammatik   va   fonologik   tizimlar   bilan   bog‘liq   bo‘lgan   tillar
guruhidir.   Har   bir   til   oilasi   o‘z   ichida   bir   qator   tillarni   birlashtiradi,   ular   bir-
biriga   o‘xshash   morfologiya,   sintaksis,   fonetika   va   leksik   xususiyatlarga   ega
bo‘lishadi.   Til   oilalari   tushunchasi   lingvistikada   keng   tarqalgan   bo‘lib,   dunyo
tillarini tasniflashda muhim ahamiyatga ega. 
  Dunyodagi   barcha   tillar   ham   eng   asosiy   eng   muhim   belgilari   nazarda
tutilgan   holda   bir   necha   guruhlarga   bo‘linib   tasnif   qilinadi.   Yer   yuzida
taxminan   ikki   yarim   mingdan   ortiqroq   til   bor.   Bu   tillarning   shevalari   ham
hisobga  olinganda   ulaming  soni besh   mingdan   oshadi.  Yer  yuzidagi  ana  shu
tillarning   eng   asosiy,   eng   muhim   belgilarini   nazarda   tutib,   ulami   tasniflash
masalasi   nihoyatda   murakkab   va   muhimdir.   Tilshunoslik   fanida   tillarni
tasnitlashda bir-biriga o‘xshagan ikki xil usul mavjud: 
a) genealogik usul; 
b) morfologik usul. 
  Tillarning   bir   manbadan   kelib   chiqishini,   qaysi   tilIar   bir-biri   bilan   qardosh
ekanligini,   shu   bilan   birga   so‘zlarni,   qo‘shimchalarni   va   boshqa   grammatik
ususiyatlarni   nazarda   tutib,   tillarni   ayrim   guruhlarga   ajratadi.   Genealogik
tasnifda   guruhlarga   ajratilgan   tillarning   kelib   chiqishi,   so‘zlarning   paydo
bo‘lishi va manbai ularning ma'no jihatdan yaqinligi, shu bilan birga, ulardagi
tovushlar va affikslar o‘xshashligi hisobga olinadi. 
  Tarixiy   taraqqiyot   jarayonida   qardosh   tillardagi   so‘zlarning   ma'nolari   va
grammatik   xususiyatlarining   o‘zgarishi   hamda   tovush   o‘zgarishlari   nazarda
tutiladi.   Shuning  uchun   genealogik   tasnifda   tillar   tarixini   taqqoslab   o‘rganish
usuli (qiyosiy-tarixiy usul) asosiy o‘rinda turadi. 
 Grammatik tuzilishlari va boshqa xususiyati jihatdan bir-biriga yaqin bo‘lgan
tillar   guruhi   til   oilasi   deyiladi.   O‘zbek,   uyg‘ur,   qozoq,   qirg‘iz,   tatar   va   boshqa
tillar   turkiy   tillar   oilasiga   kiradi.   Bu   qardosh   tillardagi   o‘xshashlik,   yaqinlik
ularning   so‘z   boyligi,   grammatik   qurilishi   va   nutq   tovushlarida   ifodalanadi.
Shuni   ham   aytib   o‘tish   kerakki,   o‘zaro   qardosh   bo‘lmagan   ba'zi   tillarning   so‘z
boyligidagi muayyan  so‘zlarda  ma'no  jihatdan  o‘xshashlik  hodisalari uchrashi
mumkin. Bunday hodisa bir tilga qardosh bo‘lmagan boshqa bir tildan kirgan
so‘zlarda   uchraydi.   Masalan:   o‘zbek   tiliga   arab   tilidan:   (Jila,   maktab,   lug'at,
kitob.   singari;   rus   tilidan:   samovar,   mashina,   stol,   slut,   choynak   kabi
anchagina so‘zlar o‘zlashgan.  8    Lekin   bunday   so‘zlar   tillarning   arab   tili   yoki   rus   tili   bilan   qardosh   til
ekanligiga   asos   bo‘lolmaydi,   chunki   birinchidan,   bunday   tillarning   qardosh
ekanligini   isbot   qilish   uchun   faqat   so‘zning   o‘zi   asos   bo‘la   olmaydi.
Ikkinchidan,   har   bir   tilning   so‘z   boyligida   boshqa   tildan   kirgan     so‘zlar
kamchilikni   tashkil   etadi   va   ularning   grammatik   xususiyatlari   butunlay
boshqacha   bo‘ladi.   Uchinchidan,   tarixiy   taraqqiyot   jarayonida   turli
munosabatlar   tufayli   boshqa   tillardan   kirib   qolgan   bunday   tasodifiy   so‘zlar
tillarning   tarixini   solishtirib,   taqqoslab   o‘rganishda   material   bo‘la   olmaydi,
chunki bunday tillarning tuzilishi bir-biriga to‘g‘ri kelmaydi. Tillarning qardosh
munosabatlarni   aniqlashda   ularning   bir   o‘zak   tildan   alohida   bir   til   bo‘lib
chiqishida   shu   tilning   tarixiy   taraqqiyotini   o‘rganish   muhim   ahamiyatga
molikdir. Qardosh tillarni taqqoslab o‘rganishda, dastavval har qaysi qardosh
tillarga o‘xshash bo‘lgan bir materialning tarixiy taraqqiyot natijasida o‘zgarib
ketgan   tomonlarini   taqqoslab   tekshirishning   ahamiyati   juda   katta.   Tillarni
taqqoslab tekshirish, o‘rganish lozim. 
  Natijasida   bu   tillarning   so‘z   ma'nolari,   grammatik   xususiyatlari   va   nutq
tovushlarining   bir-biriga   muvofiq   kelishi   orqali   qardosh   tillarning   yaqinligi,
o‘xshashligi   aniqlanadi.   Qardosh   o‘zbek,   uyg‘ur,   qirg‘iz,   ozarbayjon   va   qozoq
tillaridagi   bir   necha   so‘zlarni   qiyos   qilib   ko‘rilsa,   bu   so‘zlar   shaklan   u   qadar
o‘xshamasa   ham   ma'no   jihatdan   bir   o‘zak   tildan   (bir   manbadan)   ekanligini
aniq   ko‘rish   mumkin.   Masalan,   o‘zbek   tilida   temir,   uyg‘ur   tilida   tomur,   qozoq
tilida   temer,   ozarbayjon   tilida   demir,   qirg‘iz   tilida   temir.   Shu   xildagi   qardosh
tilning   grammatik   tuzilishida   ham   ularning   yaqinligi   ko‘rinib   turadi.   Masalan,
turkiy tillardagi ko‘plik qo‘shimchasi -lar bilan sifat yasovchi -li (lik) suffikslarini
solishtirib  ko‘raylik.   O‘zbek   tilida:   ko‘chalar,   uyg'ur  tilida   kochilar,   qozoq  tilida
kocholor.   Bu   misollar   shuni   ko'rsatadiki,   qardosh   tillarda   so‘z   o‘zaklari
grammatik   vositalar   jihatidan   farq   qilsa   ham   ularning   manbai   bir   bo‘lib,   ular
bir o‘zak tildan kelib chiqqan. Shuni aytib o‘tish kerakki, tillarning qardoshligini
faqat qon-qarindoshlik munosabatlariga bog‘lash, ya’ni qardosh tilIar hamma
vaqt bir urug‘dan, bir qabiladan paydo bo‘ladi, deb tushunish xatodir 4 . 
  Qardosh tillar jamiyatning tarixiy taraqqiyot jarayonida yo diferensiya yoki
integratsiya   yo‘li   bilan   paydo   bo'ladigan   tarixiy   hodisadir.   Shuning   uchun
tillarning qarindoshligini biologik hodisa deb qarash xatodir. 
  TiIlarning   genealogik   tasnifi   qardosh   tillarning   bir   tildan,   bir   manbadan
tarqalganligiga   asoslangan.   Dunyodagi   tillarning   taraqqiyot   tarixi   shuni
ko‘rsatadiki,  qabila,  elat,  irq,  hudud  chegarasi bilan  til chegarasi  o‘zaro  to‘g‘ri
kelmaydi.   Masalan,   Amerika   Qo‘shma   Shtatlarida   turli   irqdagi   xalqlar:   ingliz,
fransuz (oq irq), xitoy (sariq irq), negr (qora irq) va  4 Tilshunoslik asoslari  Ibrohim Yo‘ldoshev, O‘lmas Sharipov – Toshkent  Iqtisod-Moliya 2007 
9  boshqalar   yashaydi.   Biroq   Amerika   Qo‘shma   Shtatlarida   yashovchi   bu
xalqlarning hammasi asosan bir tilda - ingliz tilida aloqa qilishadi. Hindistonda
70   dan   ortiq   tilda,   Xitoyda   30   dan   ortiq   tilda   so‘zlashadilar.   O‘rta   Osiyoda
o‘zbek,   tojik,   qirg‘iz,   rus,   arab,   fors   va   boshqa   tillarda   so‘zlovchi   xalqlar
yashaydi.   Tilning   boyligi   irqning   oq   yoki   sariq   ekanligiga   bog‘liq   emas.
Shunday   qilib,   geneologik   tasnif   qardosh   tillarning   tarixiy   taraqqiyot
jarayonida   bir   o‘zak   tildan   tarqalganligini   va   ularning   o‘zaro   munosabatini,
so‘z   ma'nolarini   va   grammatik   shakllarini,   nutq   tovushlarining   bir-biriga
yaqinligini, o‘xshashligini nazarda tutib tillarni guruhlarga ajratadi. 
 Hozirgi vaqtda o‘tmish tarixi o‘rganilib, bir-biri bilan qardosh ekanligi 
aniqlangan tillar oilasi quyidagilardan iborat: 
1.Hind-Yevropa tillar oilasi 
2.Kavkaz tillar oilasi 
3.Ural tillar oilasi 
4.Oltoy tillar oilasi 
5.Xom-Som tillar oilasi 
6.Higer-Kongo tillar oilasi 
7.Nil-Sahroyi Kabir tillar oilasi 
8.Koysan tillar oilasi 
9.Xitoy-Tibet tillar oilasi 
10.Tay-tillar oilasi 
11.Myao-Yao tillar oilasi 
12.Dravid tillar oilasi 
13.Avstraloosiyo tillar oilasi 
14.Avstronez (Malayya-Polinez) tillar 
oilasi 
15.Avstraliya tillar oilasi 
16.Papuas tillar oilasi 
17.Paleosiy tillar oilasi 
18.Indeys tillar oilasi 5
  MorfoIogik   t asnif .   Tillarni   morfoIogik   tasnif   qilishda   so‘zlarning   tuzilishi
eng muhim belgi qilib olinadi. Bu usulda so‘zlarning kelib chiqishini e'tiborga
olinmaydi.   U   eng   avvalo   har   bir   tilning   grammatik   qurilishini   nazarda   tutadi,
ya'ni   nutqda   so‘zlarning   o‘zaro   bog‘lanishidagi   so‘z,   turlovchi   va   tuslovchi
qo‘shimchalarning   bor-   yo‘qligi   ularning   xususiyatlari   va   so‘zning   yasalish
tomonlarini   hisobga   oladi.   Shunga   ko‘ra,   morfologik   usul   barcha   tillarni   ikki
asosiy guruhlarga ajratadi. 
5  Tilshunoslik asoslari  Ibrohim Yo‘ldoshev, O‘lmas Sharipov – Toshkent  Iqtisod-Moliya  2007  10   1.Qo‘shimchali (affiksli) tillar. Bunday tillarda nutqdagi so‘zIarning bir-
biriga bog‘lanishi so‘z tarkibiga bog‘liq bo‘ladi. 
 Morfologik usulga asoslangan qo‘shimchali tillar yana ikki guruhga 
bo‘linadi. 
 a)  Agglyutinativ tillar (agglufillare lotincha so‘z bo‘lib, ulash, yopish- tirish 
demakdir). 
 b)  Felektiv tillar (fIexio lotincha so‘z bo‘lib, egilmoq, bukilmoq demakdir). 
 Bu ikki xii guruhdagi tiIlarning hammasi qo‘shimchali tillar deb hisoblansa 
ham, lekin ulardagi qo‘shimchalarning xarakteri va so‘zlarga ulanish, 
bog‘lanish xususiyatlari bir-biriga o‘xshamaydi. 
  2.Qo‘shimchasiz   tillar.   Bunday   tillarda   gap   tarkibidagi   so‘zlarning   bir-biri
bilan munosabati, asosan, so‘z tarkibi orqali ifodaIanadi. So‘zlarning shakli esa
o‘zgarmaydi (turlanmaydi, tuslanmaydi),hech qanday qo‘shimcha so‘z negiziga
qo‘shilmaydi. 
  Umuman,   bu   tillarga   grammatik   munosabatIar   sintaktik   yo‘l   bilan
ifodalanadi.   Qo‘shimchasiz   tillarda   yordamchi   so‘zlar   va   so‘z   yasovchi
clementlar   bo‘ladi.   Masalan:   qo‘shimchasiz   tillar   qatoriga   kiruvchi   xitoy
tilidagi-chje   shi   xao   shell-bu   yaxshi   odam-ta   tszade   xao-   bu   yaxshi   ishlagan
Xao so'zi gapdagi o'rniga qarab aniqlovchi, ravish va kesim bo‘lib keIgan. 
  MorfoIogik   tasnif  tiIning   qurilishi   va   uning   tuzilishini   o‘rganishga,   bilishga
yordam   beradi.   Shuningdek,   har   qaysi   tilning   grammatikasini   izohlab
berishda,   morfologik   tasnifning   ma'lum   darajada   ahamiyati   bor.   Biroq
morfologik   tasnifkamchilikIardan   xoli   emas.   Birinchidan,   morfologik   tasnif
tuziIish   jihatdan   xilma-xiI   bo‘lgan   barcha   tillarni   qamrab   ololmagan.   U   faqat
grammatik tuzilishi jihatdan bir-biridan uncha farq qilmaydigan tillarnigina o‘z
ichiga   oladi.   Ikkinchidan,   morfologik   belgilarga   qarab   til   turlarini   guruhlarga
ajratish (tasnif qilish) nihoyatda mushkul muammo. 
 Tillarning morfologik (tipologik yoki struktural) tasnifi - umuman, til tiplarini
ajratish-qanday maqsad bilan qilingan bo‘lishidan qat'iy nazar, dastlab 
tillarning strukturasini aniqlashga urinishdan kelib chiqdi. 
  Tillarni   struktura   jihatidan   ayrim   gruppalarga   ajratish   tilning   fonetik
sistemasini,   lug‘at   sostavini,   va   grammatik   qurilishini   ko‘zda   tutadi.   Biroq
tillarning   klassifikatsiyasini   yaratishda   asosiy   e'tibor   ko‘proq   grammatik
qurilishga   beriladi.   Bu   o‘z-o‘zidan   tushunarli:   so‘zlarning   gap   qurilishidagi
ishtiroki,   o‘zaro   bog‘lanishi   so‘z   strukturasida   mavjud   bo‘lgan   elementlarning ishtirokida aks etadi. Shunga ko‘ra tilshunoslikda sofsintaktik qurilish asosida
tillarni klassifikatsiya qilish umum tomonidan e'tirof qilinmadi. Ammo 
11  morfologik   klassifikatsiya   turli   nuqtayi   nazardan   tanqid   qilingan,   qayta-qayta
ishlangan   bo‘lsa   ham   (hatto,   ba'zan   inkor   qilingan   bo‘lsa   ham),   hozircha
tillarni   gruppalashtirib   baholashda   undan   foydalanadilar,   mavjud   til   tiplari
nomlarini tilga oladilar (A. A. Potebnya, LA. Bo-duen de Kurtene, LV. Shcherba
va boshqalar). 
  Morfologik   tasnif   tillarning   morfologik   tomonini   o‘rganishga,   til
strukturasida   juda   muhim,   hatto   markaziy   o‘rin   tutgan   so‘z   va   so‘z
formalarining   tuzilish   xususiyatlari   bilan   shug‘ullanishga   undaydi.   Shuning
uchun   ham   turkiy   til1arda   (shuningdek,   o‘zbek   tilida)   so‘zning   morfologik
xususiyatlarini   –   so‘z   yoki   so‘z   formalarining   morfologik   strukturasini   tahlil
qilish   ishiga   kirishishdan   ilgari   turkiy   tillarning   morfologik   klassifikatsiyasida
tutgan o‘rniga nazm solish lozim. 
  So‘ngra   esa   turrkiy   tillardagi   agglyutinatsiyaning   xususiyatini,   so‘zning
morfologik   qismlarini   (umuman,   morfolagik   strukturasini),   so‘z   formasiniig
nima   ekanligini   VCl   so'z   formalarining   turlarini,   nihoyat,   sintaktik   (yoki   so‘z
o‘zgartuvchi)  formulalarning  yasalishida  morfemalarning  qanday   rol   o‘ynashi
bilan bog‘langan ayrim muhim masalalarni yoritishga kirishish mumkin. 
  Tillarni   tasnif   qilishga   urinishning   dastlabki   namunalari   o‘rta   asrlardaln
yangi   davrga   -   rivojlanayotgan   kapitalizm   davriga   o‘tishni   boshlab   bergan.
Uyg‘onish   (Renessans)   davriga   to‘g‘ri   kcladi.   Lotin   Vcl   grck   tillari   (<<klassik
tillar»)   qatorida   Sharq   tillari,   xususan,   semit   tillari   (qadimgi   yahudiy,   arab,
suriya   tillari   va   boshqalar)   qizg‘in   ravishda   o‘rganila   boshlanadi.   Shu   bilan
birga boshqa tillarga ham e'tibor kuchayadi. O‘sha davrda ilm olamiga ma'lum
bo‘lgan   barcha   tillarning   katologini   tuzish   va   klassifikatsiya   qilishga   urinish
fransuz   gumanisti   G.   Postellusning   «Tillarning   qarindoshligi   Uyg'onish
davridagi mashhur olimlardan Iosif Yustus Skaliger (1540 - 1609) - Yuliy Tsezar
Skaligerning   (1484   -   1558)   o'g'li   -   Yevropa   tillarini   ayrim   gruppalarga
ajratishga uringan edi. Bu urinishi juda qisqa jarayondan iborat bo‘lgan. I. Vu.
Skalyager Yevropa tillarini o‘n bitta asosiy tillarga (matrices) ajratadi. Bulardan
to‘rttasi katta gruppalarni - til onalarni «<materi-yazblki») tashkil qiladi. Bular:
lotin   tili,   grek   tili,   tevton   tili,   slavyan   tili.   Ana   shu   onalarini   Deus,   Oeos,   Godt
nomlari   bilan   ataydi.   qolgan   etti   til   onasi   yuqoridagilarga   nisbatan   kichik
gruppalar   hisoblanadi.   Bular   alban   (epirot)   tili,   tatar   tili,   venger   tili,   fin   tili
(lopar tili bilan birga), irland tili, kimr (britt) tili (breton tili bilan birga), bask tili. 
  Petr   I   zamonidan   boshlab,   ayniqsa,   I725-yilda   Fanlar   akademiyasiga   asos
solinganidan   keyin,   rus   fani   jahon   madanyatida   katta   rol   o‘ynay   boshladi.
Kavkaz va Sibir halqlarining tillari yozib olinib, olimlar tomonidan o‘rganishga
kirishildi. Bunda ayniqsa Stralenbergning xizmatlari diqqatni o‘ziga jalb qiladi. U   shimoliy   -   sharqiy   Yevropa   va   Osiyo   tillarini   klassifikatsiya   qilishga   urinadi.
Masalan, I739-yilda e'lon qilingan "Tavila 
12  roluglotta"   asarida   bu   kategoriyadagi   tillarni   6   guruhga   bo‘ladi:   1)   finugor
tillari,   2)   shimoldagi   turkiy   xalqlarning   tillari,   3)   samped   tillari,   4)   mo‘g‘ul,
manjur,   tibet   tillari,   5)   to‘ngus:   va   paleo   -   osiyo   tillari,   6)   Kavkazdagi
tog‘liklarning tillari. 
 O‘tmishda tillarni geografik prinsip jihatidan tasnif qilishga urinish ham 
bo‘lgan. 
  Masalan,   I.   X.   Adelung   (1732-1806)   o‘zining   to‘rt   tomli   «Mitridat...»   nomli
asarida   (Ill   va   IV   tomlarini   I.   S.   Fater   (1771   -1826)   nashrga   tayyorlagan)   ana
shunday   qiladi.   I.   X.   Adelung   tillarda   bo'lgan   stuktura   o‘xshashligini   qadimiy
qarindoshlik natijasi deb hisoblagan. U   masalan, shu nuqtayi nazardan kelib
chiqib,   bir   bo‘g‘inli   ajratuvchi   tillarni   bir   gruppaga   kiritadi.   A.Shleger   tillarni
uch gruppaga bo'ladi: 
1. Hech qanday grammatik strukturaga ega bo‘lmagan tillar. 
2. Affiks oluvchi tilIar (ya'ni so‘zlar orasidagi grammatik munosabatlarni 
affikslar yordami bilan ifodalaydigan tillar). 
3. Flektiv tillar. 
  Bu   tillarda   grammatik   munosabatlar   affikslardan   tashqari   ichki   fleyuriya
yordami   bilan   ham   ifodalanadi.   U   flektiv   tillarda   grammatik   aloqani
ifodalashning   ikki   usuli   -   sintetik,   va   analitik   usullari   borligini   ko‘rsatadi.
(Ma'lumki,   keyinchalik   buni   G.   Shteyntal   ma'qullagan   edi).   Aka-uka
Shlegellarning   tipologik   klassifikatsiyasi   oz   sonli   tillarnigina   o‘z   ichiga   oldi.
Juda ko‘p yirik tillar bu klassifikatsiyadan o‘z o‘rnini topmadi. Shunga qaramay,
Shlegellarning   klassifikatsiyasi   hozirgacha   morfologik   klassifikatsiyaning
boshi,   asosi   bo‘lib   qoldi.   Bir   yarim   asr   davr   davomida   tillarni   morfologik
jihatdan ajratuvchi, agglyutinativ va flektiv tiplarga bo‘lishning birinchi manbai
mana shu Shlegellarning tipologik tasnifidir. 
  Fortunatov   agglyutinativ   tillaming   morfologik   xususiyatini   shunday
ta'riflayda:   «Ayrim   so‘z   formalariga   ega   bo‘lgan   til   oilalarining   talay
ko‘pchiligida   bu   formalar   so‘zlarda   negiz   va   affiksning   shunday   ajralish
vositasi   orqali   yasaladiki,   bunda   negiz   yo   fleksiyaga   ega   bo‘lmaydi,   yoki
negizda   bunday   fleksiya   yuz   bersa   ham,   u   so‘z   formasi   uchun   zarur   narsa
emas...   Bunday   tillami   morfologik   klassifikatsiyada,   garchi   noaniq   ravishda
bo‘lsa   ham,   agglyutinatsiyalashuvchi   yoki   agglyutinativ,   ya'ni   yopishtiruvchi
tillar termini bilan atash odat bo‘lib qolgan. Bunda so‘z formalaridagi negiz va
affiks   o‘z   ma'nolariga   ko‘ra   so‘zning   bir-biriga   yopishtirilgan   ayrim   qismlari
sifatida kelaveradi».    Ikkinchi   guruhga   semit   tillarini   kiritadi.   Bu   tillarda   so‘z   negizlari   o‘zlaricha
zarur   bo‘lgan   formaga   ega   bo‘lib,   bu   formalar   negiz   fleksiyasi   bilan,   ya'ni
tovush   tomonining   o‘zgarishi   bilan   yasaladi.   Shu   bilan   birga,   semit   tillarida
negiz bilan affiks orasidagi 
13  munosabat   xuddi   agglyutinativ   tillardagi   singaridir.   Demak,   bu   tillarda   negiz
fleksiyasi   affiks   bilan   birgalikda   so‘zning   ma'lum   formasini   hosil   qiladi.
Shuning uchun semit tillarini flektiv - agglyutinativ tillar deb ataydi. 
  Uchinchi   guruhga   hind   -   Yevropa   tillari   kiritiladi.   Bu   tillarda   so‘z   formasi
negiz va affikslarning shunday aloqaga kirishidan tuziladiki, bunday aloqa na
agglyutinativ   tillarda,   va   na   flektiv   -   agglyutinativ   tillarda   mavjud   emas.   Ana
shunday tillarga nisbatan flektiv tillar degan nom saqlab qolinadi. 
  «Nihoyat,   shunday   tillar   borki,   bularda   affikslar   bilan   yasaladigan   so‘z
formallari yo‘q. Bularda, umuman, ayrim so‘z formalari mavjud emas>,> (xitoy,
siam tillari). Demak, bu tillar to‘rtinchi gruppani tashkil qiladi 6 . 
6  Tilshunoslik asoslari  Ibrohim Yo‘ldoshev, O‘lmas Sharipov – Toshkent  Iqtisod-Moliya  2007 
14   I bob bo‘yicha xulosa  
  Til   oilalarining   o‘rganilishi,   butun   dunyo   tillarining   rivojlanishini   va
madaniyatini   tushunishda   yordam   beradi.   Har   bir   til   oilasi   o‘ziga   xos
xususiyatlarga   ega   va   ularning   o‘zaro   aloqasi   va   evolyutsiyasi   tilshunoslikda
muhim mavzu hisoblanadi. Dunyoda ko‘plab til oilalari mavjud bo‘lib, ularning
har   biri   o‘ziga   xos   rivojlanish   tarixiga   ega.   Bundan   tashqari,   til   oilalarining
o‘rganilishi   lingvistika   sohasida   tillarning   tarixi,   rivojlanishi,   migratsiyasi   va
ular   o‘rtasidagi   aloqalarni   yaxshiroq   tushunishga   imkon   beradi.   Til   oilalarini
tahlil qilish orqali insoniyatning til boyligi va madaniy merosi haqida kengroq
tasavvur   hosil   qilish   mumkin.   Til   oilalari   shuningdek,   tillarning   evolyutsion
jarayonini o‘rganish va zamonaviy tillarning shakllanishiga turtki bo‘ladi. 
15  II  BOB. Olt oy  t illar oilasi 
 Oltoy tillari — turkiy tillar, (moʻgʻul tillari va tungus-manjur tillarini ularning
kelib   chiqishi   bir   degan   taxmin   asosida   birlashtiradigan   tillar   makrooilasini
bildiruvchi   shartli   termin.   Ayrim   olimlar   ushbu   makrooilaga   koreys   va   yapon
tillarini ham kiritganlar. "Oltoy" atamasi ushbu tillarning ehtimoldagi qadimiy
vataniga ishoradir. 
 G. Ramsted, N. N. Poppe, Ye. D. Polivanov, V. L. Kotvich, M. Ryasyanen kabi 
turkiyshunoslarning asarlarida turli davrlarda turlicha nuqtai nazardan 
isbotlashga harakat qilingan oltoy nazariyasining kelib chiqishiga quyidagi 
omillar sabab boʻlgan: sanab oʻtilgan til oilalaridagi anchagina umumiy leksika;
soʻzning tovush tarkibidagi, fonetik va morfologik qurilishidagi oʻxshashliklar 
(singarmonizm va agglyutinatsiya); soʻz yasalishi va sintaksis sohasidagi 
kategoriyalarning struktura va mazmun jihatdan bir xilligi yoki oʻxshashligi va 
boshqa Shuningdek, deyarli barcha Oltoy tillarida maxsus soʻroq yuklamalari 
mavjud, old qoʻshimcha (prefiks)lar qoʻllanmaydi, egalik kategoriyasi taraqqiy 
etgan, ravishdosh va sifatdoshlarning qoʻllanish doirasi keng. Biroq 20-asr 50-
yillarida toʻplangan materiallarni yoppasiga oʻrganishdan shu narsa maʼlum 
boʻldiki, sonlar, tana aʼzolari, yil fayellari va sutka boʻlaklari, osmon jismlari, ob-
havo hodisalari nomlari kabi asosiy lugʻaviy guruhlar sohasidagi oʻxshashliklar 
foizi juda past ekan. Bu holat oltoy bobotilining mavjud boʻlganligini shubha  
ostida qoldiradi. 
  Oltoy   tillarining   qarindoshligi   haqidagi   faraziyani,   bir   tomondan,
materiallar   yetarli   boʻlmaganligidan,   isbotlangan   deb   hisoblab   boʻlmaydi;
ikkinchi   tomondan,   tavsiya   etilgan   koʻplab   chogʻishtirishlarning   ishonarliligi
tufayli,   asossiz,   puch   deb   ham   boʻlmaydi.   Bu   masalani   chuqur   oʻrganish   va
uzil-kesil hal qilish oltoyshunoslikning dolzarb vazifalaridandir 7 .  7  OʻzME  Birinchi jild. Toshkent, 2000-yil 
16  2.1. Olt oy  t illari oilasining t a’rifi  v a mohiy at i 
Olt oy   t illari   oilasi   —   bu   turkiy,   mongol,   tunguso-sibir(yoki  manju) tillarini
o‘z   ichiga   olgan   lingvistik   oiladir.   Ushbu   tillar   o‘zaro   o‘xshash   fonetik,
morfologik,   sintaktik   va   leksik  xususiyatlar  bilan  ajralib  turadi.  Oilaning  nomi
“Oltoy”   tog‘lari   bilan   bog‘liq,   bu   hududlar   turkiy   va   mongol   tillarining   tarixiy
ajdodi   sifatida   qaraladi.   Oltoy   tillari   oilasi   ko‘pincha   Markaziy   Osiyo,   Sibir,
Mongoliya,   Xitoyning   g‘arbiy   qismlari   va   Rossiyaning   janubiy   hududlarida
tarqalgan. 
  Oltoy   tillari,   o‘ziga   xos   fonologik   va   grammatik   tuzilmalari,   tarixiy
rivojlanishi   va   xalqlar   orasidagi   madaniy   aloqalari   bilan   lingvistik   tadqiqotlar
uchun   muhim   o‘rin   tutadi.   Oltoy   tillarining   tarixi   va   evolyutsiyasi   tillar
o‘rtasidagi   o‘zaro   ta’sirlarni,   ayniqsa,   turkiy,   mongol   va   tunguso-sibir
tillarining o‘zaro aloqalarini o‘rganishga imkon beradi. 
 Oltoy tillari oilasining tarixiy kelib chiqishi va tarqalishi haqida aniq 
ma’lumotlar mavjud emas, chunki bu tillar bir-biridan uzoq davrlar davomida 
mustaqil ravishda rivojlangan va ko‘plab o‘zgarishlarga uchragan. Shunga 
qaramay, Oltoy tillarining bir-biriga o‘xshashligi, ularning ajdodiy bog‘liqligini 
ko‘rsatadi. 
  Oltoy   tillari   oilasi   tarkibiga   kiruvchi   tillar   o‘zaro   o‘xshash   fonologik,
grammatik   va   sintaktik   xususiyatlarga   ega   bo‘lib,   bu   ularning   tarixiy
rivojlanishiga   ta’sir   ko‘rsatgan.   Ko‘plab   olimlar   Oltoy   tillarining   ajdodlari
haqida   turli  nazariyalarni   ilgari  surishgan.   Oltoy   tillarining  tarixiy   rivojlanishi,
bir   tomondan,   umumiy   avloddan   kelib   chiqqanligini   ko‘rsatadi,   boshqa
tomondan   esa,   ular   mustaqil   ravishda   rivojlangan   va   o‘ziga   xos   xususiyatlar
hosil qilgan 8 . 
 Turk iy  t illar.   Turkiy tillarni moʻgʻul tillari hamda tungus manjur tillari bilan
birga   qoʻshib,   oltoy   tillari   oilasiga   birlashtiradilar.   Ye.D.Polivanov,   G.Y.
Ramstedt   kabi   tilshunoslarning   fikricha,   ushbu   tillar   oilasi   koreys   va   yapon
tillarini qoʻshish hisobiga kengayishi mumkin. Oltoy nazariyasiga koʻra, Turkiy
tillarning   tarixi   oltoy   tillari   bir   til   boʻlib   tashkil   topgan   qadim   zamondan   —
oltoy   davridan   boshlanadi.   Oltoy   bobotili   (asos   til)   dastlab   2   ga   —
tungusmanjur va turkmoʻgʻul tillariga, soʻngra turkmoʻgʻul tili ham 2 ga — turk
va   moʻgʻul   tillariga   ajralgan.   Lekin   Turkiy   tillarning   oltoy   tillariga   genetik
aloqadorligi   haqidagi   masala   hamon   faraz  darajasida   qolmoqda.   Turkiy   tillar
deganda, Sibirdan Bolqon yarim oroligacha bir chiziq boʻylab choʻzilgan ulkan
geografik hududda tarqalgan oʻzbek, uygʻur, qozoq, qirgʻiz, qoraqalpoq, saxa
(yoqut),  tuva, xakas, oltoy,  karagas,  shor,  turkman, ozarbayjon, turk,  gagauz, tatar,   boshqird,   chuvash,   qoʻmiq,   noʻgʻay,   qorachoybolqor,   tofalar,   chuvash
kabi 25 dan ortiq til tushuniladi. Turkiy tillar 
8  Lingvistika: Nazariy asoslar – A. X. Xaitov 
17  hozirgi   tarqalish   geografiyasiga   koʻra,   quyidagi   mintaqalarga   ajratiladi:   Oʻrta
va   Janubiy.   Sharqiy   Osiyo,   Janubiy   va   Gʻarbiy   Sibir,   Volga-Kama   havzasi,
Shimoliy   Kavkaz,   Kavkazorti   va   Qora   dengiz   boʻyi.   Turkiy   tillarning   genetik,
lisoniy   xususiyatlar   jihatidan   oʻzaro   munosabati   masalasiga   qiziqish   juda
qadimdan   davom   etib   keladi.   Turkiy   tillarni   birinchi   marta   tasnif   qilgan   olim
Maxmud   Koshgʻariydir.   Turkiy   tillar   tasnifi   bilan   qiziqish   19-asr   oxiri   va   20-
asrda qayta avj oldi va hozirgigacha koʻplab tasniflar vujudga keldi 9 . 
Mongol t ili, moʻgʻul t ili  — moʻgʻul tillaridanbiri, Mongoliyaning  rasmiy tili 
(1921-yildan), xalxa lahjasi asosida rivojlanmoqda, shuning uchun «xalxa 
mongol» deb ham ataladi; XXRning (Ichki Mongoliya hududida xdm 
qabilalararo til sifatida qoʻllanadi. 5 mln.dan ortiqroq kishi soʻzlashadi. 14—15-
asrlarda shakllangan. Bir qancha lahja va shevalari boʻlib, ular, asosan, dj, dz, 
s, ch singari qorishiq undoshlarning qoʻllanish-qoʻllanmasligi bilan oʻzaro 
ajralib turadi. Mongoliyada 1945-yildan rus alifbosi asosida unga 2 ta harf 
qoʻshish bilan yangi moʻgʻul yozuvi joriy qilingan. Sintaksisi aniqlovchining 
aniqlanmishdan keyin kelishi, kesimning (odatda soʻz oxirida kelishi hamda 
kelishiklarda aniqlovchi aniqlanmish bilan moslashmasligi bilan 
xarakterlanadi. Hozirgi moʻgʻul tilida 7 ta unli mavjud. Unlilar choʻziq va qisqa 
boʻlishi mumkin, choʻziq unlilar harfni ikki baravar koʻpaytirish orqali yozma 
ravishda ifodalanadi. Soʻz oʻrtasida qisqa urgʻusiz unlilar hech qachon talaffuz 
qilinmaydi: болох «boʻlmoq» [болх], мэдэх«bilmoq» [мэдх]. Singarmonizm 
hodisasi mavjud. Moʻgʻul tilida urgʻu  odatda birinchi boʻgʻinga, choʻziq unli 
yoki diftongga tushadi. Moʻgʻul tilida gapda qatʼiy soʻz tartibi mavjud 10 . 
 Tungus-manjur t illari, manjur-t ungus t illari  — Sibir va Uzoq Sharqdagi 
yaqin qarindosh tillar guruhi. Ayrim tadqiqotchilar fikricha, Tungus-manjur 
tillarit. oltoy tillari oilasiga kiradi. Ushbu tillar RFning Oʻrta va Sharqiy Sibirdagi 
tayga hududlarida, Xitoyning shimoli-sharqida, Sintszyan Uygʻur muxtor 
rayonida, Mongoliyaning Bargi tumani (aymogʻi)da tarqalgan. 
Soʻzlashuvchilarning umumiy soni 70 ming (RF da 60 ming) kishidan ortiq 
(1990-yillar). Tungus-manjur tillarining nisbatan yaqinligi va dialektal jihatdan 
oʻta tarqokligi ularni mustakil til sifatida ajratish va tasniflashni qiyinlashtiradi. 
Shuning uchun bir tasnifda ular 11 tarmoqka, ikkinchisida 5 tarmoqqa, yana 
birida 3 tarmoqqa ajratiladi. Masalan, 3 tarmokli tasnifda sibir yoki shim., 
amur yoki nani va jan. yoki manjur tarmoklari farklanadi va bu tarmoklar 
evenk, even, nanay, udegey, manjur kabi tillarni va bir kancha laxjalarni 
qamrab oladi. Tungus-manjur tillarit. ga mansub ulik jurjen tilida yaratilgan va
jurjen yozuvida bitilgan yodgorliklar 12—16-asrlarga mansub. Manjur tili 
yozuvi 1599-yilda moʻgul yozuvi asosida yaratilgan va 1632- 9  Abduvahob Madvaliyev, Ishoq Nosirov, Turkiy tillar, OʻzME 
10  Ульзетуева, З. Д. Современный монгольский язык. — Чита: ЧитГУ, 2010. 
— 230 с. 
18  yilda takomillashtirilgan. Boshqa Tungus-manjur tillarit. uchun 20-asrning 20-
yillari oxirida lotin grafikasi asosida, 1936-yildan rus grafikasi asosida yozuvlar
ishlab chiqildi va 1931—32 yillarda evenk, even va nanay tillarida adabiyotlar
nashr etila boshladi 11 . 
 Oltoy tillari oilasi uchta asosiy tarmoqdan iborat: turkiy, mongol va tunguso-
sibir tillari. 
 Turk  t illari 
 Turk tillari eng katta va eng keng tarqalgan bo‘lib, ularga quyidagi tillar kiradi:
• O‘zbek tili 
 • Qozoq tili 
 • Qirg‘iz tili 
 • Tatar tili 
 • Turkman tili 
 • Boshqird tili 
 • Xakas tili 
 • Uyghur tili 
 Turk tillari o‘zining agglutinativ morfologiyasi, so‘z yasash usullari va sintaktik 
xususiyatlari bilan ajralib turadi. Bu tillarda so‘zga qo‘shimchalar qo‘shish 
orqali yangi ma’nolar hosil qilinadi. 
Mongol t illari 
 Mongol tillari o‘ziga xos fonetik tizim va morfologik struktura bilan ajralib 
turadi. 
Mongol tillari oilasiga quyidagi tillar 
kiradi: 
 • Mongol tili 
 • Buryat tili 
 • Kalmoq tili  11   The Tungusic Languages  – Denis Sinor 
19    Mongol   tillarida   asosiy   sintaktik   xususiyatlardan   biri   —   so‘z   tartibining
o‘zgarmasligi,   ya’ni   SOV   (subyekt-obyekt-fel)   tizimi.   Mongol   tili   turkiy   tillar
bilan bir qator fonetik va grammatik o‘xshashliklarga ega. 
 Tunguso-sibir t illari 
 Tunguso-sibir tillari o‘zining o‘ziga xos morfologik va sintaktik tizimlariga ega. 
Ushbu tillar quyidagi tillardan iborat: 
 • Tunguso tillari (masalan, Evenk tili, Manju tili) 
 • Sibir tillari (masalan, Yakut tili, Nenets tili) 
 Tunguso-sibir tillarining ba’zi grammatik xususiyatlari turkiy va mongol 
tillariga o‘xshash bo‘lsa-da, ular o‘zining alohida morfologik tizimiga ega. 
  Oltoy tillarida so’zlar qo‘shimchalar orqali yasaladi. Ya’ni, so‘z ildizi va unga
qo‘shilgan   grammatik   qo‘shimchalar   orqali   ma’no   shakllanadi.   Oltoy   tillarida
undosh   harflar  ko‘pincha   so‘zning  ma’nosini  yoki  shaklini  o‘zgartirishda   katta
rol   o‘ynaydi.   Oltoy   tillarining   ko‘pida   vokal   armoniyasi   yoki   undoshlar   bilan
teskari   o‘zgartirish   mavjud.   Masalan,   biror   so‘zda   mavjud   bo‘lgan   birinchi
undosh yoki unli tovush, qolgan qismlarini mos ravishda o‘zgartirishi mumkin.
Oltoy   tillarining   ko’pida   morfologiya   sintetik   bo‘lib,   bu   tilning   so‘z   qurilishida
grammatik   kategoriyalarning   ko‘pligini   ko‘rsatadi.   Oltoy   tillari   oilasining
lingvistik   mohiyati   faqat   grammatik   yoki   fonologik   xususiyatlarga   asoslanib
qolmaydi,   balki   uning   tarixiy,   madaniy   va   identifikatsion   ahamiyatiga   ham
bog‘liqdir.   Bu   tillar,   o‘zlarining   tarixi   va   rivojlanishida,   turli   xalqlar   va
madaniyatlar o‘rtasida muhim ko‘prik vazifasini o‘ynaydi. Oltoy tillari xalqning
madaniy, tarixiy va ijtimoiy hayotini aks ettiradi. Bu tillar orqali xalqlar o‘z urf-
odatlari,   an’analarini,   qadriyatlarini   ifodalaydi.   Oltoy   tillari   bir   xil   til   oilasiga
mansub   bo‘lsa-da,   har   bir   xalqning   o‘ziga   xos   identifikatsiya   belgisi   sifatida
xizmat   qiladi.   Har   bir   til   o‘ziga   xos   tarix,   madaniyat   va   mintaqaviy   aloqalarni
ifodalashga   yordam   beradi.   Ba’zi   Oltoy   tillari   hozirda   xavf   ostida,   ya’ni   ular
soni kamaygan va yosh avlod tomonidan kamroq o‘rganilmoqda 12 . 
12   Lingvistika: Nazariy asoslar – A. X. Xaitov  20  2.2. Olt oy  t illar oilasining lingv ist ik  xususiy at lari 
Oltoy tillari oilasi — bu turkiy, mongol, tunguso-sibir tillarini o‘z ichiga olgan
keng tarqalgan tillar oilasidir. Ularning lingvistik xususiyatlari o‘zaro o‘xshash
bo‘lib,   ba’zi   umumiy   grammatik   va   fonetik   elementlarga   ega.   Quyida   Oltoy
tillarining asosiy lingvistik xususiyatlarini tahlil qilamiz: 
1.Agglutinativ Morfologiya. 
 Oltoy tillarining eng sezilarli lingvistik xususiyat
laridan biri agglutin
ativ
morfologiyadir.   Bu   til   tizimlarida   morfemalar   (so‘z   qismlari)   qo‘shilish   orqali
yangi so‘zlar yoki fe’l shakllari hosil bo‘ladi. Ya’ni, har bir qo‘shimcha morfema
o‘zining   mustaqil   ma’nosiga   ega   bo‘lib,   so‘zga   bir-biridan   ajralgan   shakllar
qo‘shilishi orqali kompleks ma’nolar yaratiladi. 
  •   Misol:   Turkiy   tillarda   “yaz”   (yozish)   fe’li   o‘zgartirilganda   qo‘shimchalar
yordamida “yaz-dı-ğım” (men yozganim) yoki “yaz-acak” (yozadi) shakllari hosil
bo‘ladi. Har bir qo‘shimcha (masalan, -dı, -ğım, -acak) so‘zga yangi ma’no yoki
grammatik funksiyani qo‘shadi. 
 • Mongol tillarida ham bu xususiyat mavjud: “boldo” (bo‘lmoq) fe’li “bolokh” 
(bo‘lmoq), “bolson” (bo‘lgan) kabi shakllarga o‘zgartiriladi. 
  •   Tunguso-sibir   tillarida   ham   morfologiya   shu   tarzda   ishlaydi.   Masalan,
tunguso   tillarida   so‘zga   qo‘shilgan   morfemalar   o‘zgarishlar   kiritadi,   ya’ni
shaxs, vaqti, soni, ob’ekti haqida qo‘shimchalar qo‘shiladi. 
 Agglutinativ tizim Oltoy tillarining asosiy xususiyatidir va ular boshqa 
tillardan farq qiladi, chunki bu tillarda so‘zlar qo‘shilish orqali tuzilib, 
murakkab shakllar hosil qiladi. 
2.So‘z Tartibi (SOV) 
Oltoy tillarining ko‘plab turlarida so‘z tartibi SOV (Subyekt-Obyekt-Fel) shaklida
bo‘ladi.   Bu,   ya’ni   gapda   subyekt   (mavzu),   obyekt   va   fel   ketma-ketlikda
joylashadi. Bu so‘z tartibi Oltoy tillarida umumiy va barqaror xususiyatdir. 
  • Turkiy tillar: O‘zbek,  qozoq,  tatar va boshqa turkiy tillarda ham bu tartibda
so‘zlar   joylashadi.   Masalan,   “Men   kitobni   o‘qidim”   (Men   -   subyekt,   kitobni   -
obyekt, o‘qidim - fel). 
 • Mongol tillarida ham SOV tizimi keng tarqalgan: “Bi nomiig baina” (Men 
ismimni aytaman). 
21   • Tunguso-sibir tillarida ham SOV tartibi mavjud, lekin ba’zi tillarda fe’l oxirgi 
bo‘lishi shart bo‘lib, ba’zi grammatik qo‘shimchalar bilan o‘zgartirilishi 
mumkin. 
3.Fonetik Xususiyatlar 
 Oltoy tillarida fonetik tizimlarning o‘xshashligi mavjud, ayniqsa unli va 
undosh tovushlar bilan bog‘liq: 
  • Unli tovushlar: Oltoy tillarida unli tovushlar, shuningdek, unli tovushlarning
to‘liq   va   qisqa   shakllari   mavjud.   Ko‘plab   tillarda   unli   tovushlar   o‘zaro
almashinish orqali so‘zlarning ma’nolarini o‘zgartirishi mumkin. 
 • Undosh tovushlar: Oltoy tillarida undosh tovushlar ham muhim rol o‘ynaydi.
Ko‘plab   tillarda   undosh   tovushlar   talaffuzining   o‘zgarishi   so‘zlarning
ma’nolarini o‘zgartiradi yoki ularni ko‘paytiradi. 
  • Vokal harmoniyasi: Oltoy tillarida vokal harmoniyasi (unli tovushlarning bir
xil shaklga kelishi) juda muhim. Masalan, turkiy tillarda unli tovushlarning bir
xil   shaklda   bo‘lishi   talab   qilinadi,   bu   esa   so‘zning   grammatik   strukturasini
belgilaydi. 
  •   Tovushlarni   qisqartirish:   Ba’zi   Oltoy   tillarida   tovushlarni   qisqartirish,   ya’ni
biror tovushni tashlab yuborish yoki ularni qisqartirish odatiy hol hisoblanadi.
Misol uchun, “yakut” tili bu xususiyatga ega. 
4.Ishoralar va Qo‘shimchalar 
Oltoy tillarida o‘zaro turlicha ishoralar va qo‘shimchalar mavjud, ular orqali 
so‘zlar va fe’llar o‘zgarib, yangi ma’no hosil qiladi. Bu qo‘shimchalar: 
 • Fe’l qo‘shimchalari: Fe’lga qo‘shimchalar qo‘shilib, har xil shakllar (masalan, 
zamon, shaxs, va hokazo) hosil qilinadi. 
 • Masalan, turkiy tillarda: “yaz” (yozish)   “yaz-dım” (men yozdim), “yaz-acak” →
(yozadi). 
 • Mongol tilida: “boldo” (bo‘lmoq)   “bolokh” (bo‘lishi kerak). 	
→
  •   Shaxs   va   son   qo‘shimchalari:   Oltoy   tillarining   ko‘pchiligida   shaxs   va   sonni
aniqlash uchun qo‘shimchalar ishlatiladi. Misol uchun, turkiy tillarda -miz (biz)
qo‘shimchasi orqali ko‘plik bildiriladi.  22  5. Sifatlar va Egalar 
 Oltoy tillarida sifatlar va egalar tizimi aniq va ravshan tarzda ishlaydi. Sifatlar 
ko‘pincha so‘z bilan qo‘shilib, yangi ma’nolar hosil qiladi. 
 Egalar tizimi ham o‘ziga xos, va ko‘plab Oltoy tillarida egalar orqali shaxs, 
vaqti yoki sharoit ifodalanadi. 
 • Mongol tilida egalarning qo‘llanilishi keng tarqalgan, bu orqali shaxsiy 
egalarni aniqlash osonlashadi. 
6.Semantik Xususiyatlar 
Oltoy   tillarida   semantika   (ma’no)   tizimi   o‘ziga   xos.   Bu   tillarda   ba’zi   so‘zlar
kontekstga   qarab   turli   ma’nolarni   anglatishi   mumkin,   bu   esa   sintaktik   va
leksik shakllarga o‘zgartirishlar kiritiladi. 
 • Samarali so‘zlar: Oltoy tillarining ba’zi so‘zlari ko‘p ma’noga ega bo‘lishi 
mumkin, bu esa lingvistik jihatdan qiziqarli va murakkab vaziyatlarni keltirib 
chiqaradi 13 . 
  Oltoy   tillar   oilasini   o’rganish   bo’yicha   olib   borilgan   tadqiqotlar   ilmiy
lingvistikada muhim o’rin tutadi. Quyidagi olimlarning tadqiqotlari bu oilaning
rivojlanishiga katta ta’sir ko’rsatgan: 
1.Maximilian   G.V.Kots   (1809–1870)   —   Oltoy   tillarini   o‘rganishga   birinchi
qadamlarni   qo‘ygan   tilshunoslardan   biridir.   U   asosan   turk,   mo‘g‘ul   va
tungus   tillarining   o‘zaro   aloqalarini   aniqlashga   harakat   qildi.   Kots   bu
tillar o‘rtasida fonetik va morfologik o‘xshashliklarni topgan va ularning
bitta   ildizdan   kelib   chiqqanligini   nazariy   ravishda   taklif   qilgan.   Uning
ishlarida,   ayniqsa,   turk   va   mo‘g‘ul   tillari   orasidagi   o‘zaro   aloqalar   va
umumiy   xususiyatlar   ko‘rsatilgan.   Bu   tadqiqotlar   Oltoy   tillarining   bir-
biriga   yaqinligini   ta’kidlagan   va   ularning   kelib   chiqishi   haqidagi   ilmiy
tadqiqotlarga asos bo‘lgan. 
2.Vladimir   I.   Belyaev     (1884–1957)   —   Oltoy   tillarini   chuqur   o‘rganishda
muhim   rol   o‘ynagan   olimlardan   biridir.   U   Oltoy   tillarining   grammatika,
fonetika   va   leksikasini   taqqoslab,   turk,   mo‘g‘ul   va   tungus   tillarining
umumiy   o‘ziga   xosliklarini   aniqlashga   harakat   qilgan.   Belyaevning
ishlari   Oltoy   tillarining   umumiy   ildizdan   kelib   chiqishini   va   ularning
o‘zaro aloqalarini ilmiy jihatdan tasdiqlashga yordam  13  Introduction to Linguistic Typology – R. M. W. Dixon 
23  berdi. U, shuningdek, bu tillar o‘rtasidagi o‘xshashliklarni kengroq 
lingvistik kontekstda o‘rganishga intilgan 14 . 
3.Sergey   A.   Starostin   (1956–2005)   —   Oltoy   tillarining   o‘rganilishida   eng
muhim   olimlardan   biri   hisoblanadi.   Starostin   “Nostratic”   til   oilasi
konsepsiyasini   ishlab   chiqqan   va   Oltoy   tillarini   bu   katta   oilaning   bir
qismi sifatida ko‘rgan. Uning “Nostratic Hypothesis” (Nostratik nazariya)
ga   ko‘ra,   Oltoy   tillari   boshqa   ayrim   til   oilalari   bilan,   masalan,
hindyevropa, semit va sino-tibet tillari bilan ham umumiy ildizga ega. Bu
nazariyani   ishlab   chiqqan   Starostin   Oltoy  tillarining  fonetik,   morfologik
va   sintaktik   tizimlarini   taqqoslab,   ularning   tarixiy   aloqalarini   va
evolyutsiyasini   izohladi.   Uning   tadqiqotlari   bugungi   kunda   ham   Oltoy
tillarining o‘zaro aloqalarini tushunishda asosiy manba hisoblanadi 15 . 
4.Aleksey   A.   Kasatkin   Aleksey   Kasatkin   (1920–1993)   —   Oltoy   tillarining
morfologik va fonologik xususiyatlarini o’rganishga katta hissa qo‘shgan
olimlardan   biridir.   Kasatkin   bu   tillarni   o‘zaro   taqqoslab,   ularning
strukturalarini tahlil qilishda diqqat bilan yondashgan. U Oltoy tillaridagi
qo’shimchalar, so‘z yasash jarayonlari va sintaktik tizimlarni o‘rganib, bu
tillarning   o‘ziga   xos   strukturalarini   aniqladi.   Kasatkinning   tadqiqotlari,
xususan,   Oltoy   tillarining   grammatik   tuzilishini   o‘rganishga   qaratilgan,
bu ilmiy jihatdan muhim natijalar keltirdi 16 . 
5.Andrey   D.   Shmelyov   (1947–1995)   —   Oltoy   tillarining   fonetik   va   sintaktik
tizimlarini   o‘rganishdagi   muhim   ilmiy   ishlar   bilan   tanilgan   olimlardan
biridir. Shmelyov Oltoy tillarining o’ziga xos fonetik qonuniyatlarini tahlil
qilgan   va   ularning   evolyutsiyasini   o’rganishga   qaratilgan   ko‘plab
maqolalar yozgan. U, 
shunin
gdek, Oltoy tillarining grammatik
a tizimlarini, xususan, sintaktik
strukturalarini taqqoslab, bu tillar o‘rtasidagi umumiy elementlarni 
keltirib chiqargan 17 . 
6.Johann Schmidt Johann Schmidt (1843–1901) — Oltoy tillarining umumiy 
ildizlari haqida dastlabki nazariyani ilgari surgan olimlardan biridir. U 
Oltoy tillarini bir-biriga yaqin bo’lgan va umumiy ildizdan kelib chiqqan 
tillar sifatida ko‘rgan. Schmidt, shuningdek, turk va mo‘g‘ul tillarining 
umumiy fonetik va morfologik 
14  Belyaev, V.I. – Istoriko-tipologicheskie issledovaniya v oblasti yazykoznaniya. 
1954  15  Starostin, S.A. – The Nostratic Macrofamily and the Comparative 
Method  1991  16   Kasatkin, A.A. – Problemy istoricheskoy grammatiki  tungusoyazychnih yazyikov  1981  17   Shmelyov, A.D. – Sravnitel’naya 
grammatika tunguso-manchzhurskikh yazykov 1968
24  xususiyatlarini   ta’kidlab,   ularning   bir   xil   ildizga   ega   ekanligini
isbotlashga harakat qilgan. U Oltoy tillarini o‘rganishda tilshunoslikning
dastlabki bosqichlarida katta hissa qo‘shgan 18 . 
  O‘zbekiston   tilshunoslik   maktabi   Oltoy   tillar   oilasining   o‘rganishiga
to‘g‘ridan-to‘g‘ri   aloqador   bo‘lgan   bir   qator   olimlarga   ega   bo‘lsa-da,
O’zbekistonda   bu   mavzu   ko‘proq   turk   va   mo‘g‘ul   tillari   asosida   o‘rganilgan.
Oltoy tillari oilasining barcha tillari (turk, mo‘g‘ul, tungus va boshqalar) o‘zaro
lingvistik   aloqalarini,   umumiy   xususiyatlarini   o‘rganish   ko‘proq   Rossiya   va
boshqa   xalqaro   ilmiy   markazlarda   amalga   oshirilgan.   Biroq,   O‘zbekistonda
ham bu mavzu yuzasidan ba’zi olimlar tadqiqotlar olib borishgan. 
1.Mirzaahmedov Ubaydulloh – O‘zbekistonning taniqli tilshunoslaridan biri
bo‘lib,   u   turk   va   mo‘g‘ul   tillari   o‘rtasidagi   o‘xshashliklarni   o‘rganishga
katta   e’tibor   qaratgan.   Uning   tadqiqotlari   Oltoy   tillari   oilasining   ba’zi
jihatlarini   taqqoslashga   qaratilgan.   Mirzaahmedov   turk   va   mo‘g‘ul
tillarining   fonetik,   morfologik   va   sintaktik   xususiyatlarini   o‘rganishda
muhim ishlar qilgan 19 . 
2.Abdullaev   Abdulaziz   —   o‘zbek   tilshunosligi   va   turk   tillari   bo‘yicha
mutaxassis. Uning ishlari turk tilining strukturalarini, xususan, sintaktik
tizimini o‘rganishga qaratilgan. U Oltoy tillari oilasiga mansub turk tillari
va   boshqa   o‘xshash   tillar   o‘rtasidagi   o‘zaro   aloqalar   va   tarqalish
masalalarini   tahlil   qilgan.   Abdullaevning   ishlarida   Oltoy   tillarining   kelib
chiqishi va umumiy morfologik xususiyatlariga oid tavsiyalar mavjud 20 . 
3.Abdurahmanov   Usmon   —   turk   tillarining   tarixiy   taraqqiyoti   va
evolyutsiyasini o‘rganishga katta e’tibor qaratgan olim. U o’zining ishlari
orqali   Oltoy   tillar   o‘rtasidagi   aloqalarni,   xususan,   turk   va   mo‘g‘ul
tillarining   o‘xshashliklarini   ko‘rsatishga   harakat   qilgan.   Usmon
Abdurahmanov   turk   tilining   o‘ziga   xos   fonetik   va   sintaktik
xususiyatlarini   o‘rganish   bilan   birga,   bu   tillarning   umumiy   ildizlari
borligini ta’kidladi 21 . 
4.G’afurov Toshpo’lat — o‘zbek tilshunosligi va turk tillari bo‘yicha 
tadqiqotlar olib borgan olimlardan biridir. U turk va mo‘g‘ul tillarining 
fonetik tizimlarini  18  Schmidt, J. – Die altaische Sprachfamilie. 1901 
19  Mirzaahmedov, U. – O‘zbek tilining morfologik tizimi  1993 
20  Abdullaev, A. –  Turk tillarining sintaktik strukturalari  1997 
21   Abdurahmanov, U. –  Turk va mo‘g‘ul tillarining 
o‘xshashliklari  1980 
25  taqqoslagan va bu tillar o‘rtasidagi o‘xshashliklar, o‘zaro ta’sirlar haqida 
ilmiy maqolalar yozgan 22 . 
5.Sodiqov   Mahmud   —   o‘zbek   tilshunosligi   va   turk   tillari   bo‘yicha
tadqiqotlar   olib   borgan   ilmiy   arbob.   U   Oltoy   tillari   oilasining   turk   tili
bilan   bog‘liq   jihatlarini   o‘rganishga   qaratilgan   tadqiqotlar   olib   borgan.
Mahmud   Sodiqovning   ishlarida   turk   tili   va   boshqa   Oltoy   tillarining
sintaksisi, morfologiyasi, va fonologiyasiga oid tahlillar keltirilgan 23 . 
22   G‘afurov, T. –  Turk tili fonetikasi  1985 
23  Sodiqov, M. –  Oltoy tillarining grammatika tizimi 
2002 
26   II bob bo‘yicha xulosa  
  Oltoy   tillarining   lingvistik   xususiyatlari   bir-biriga   o‘xshash   bo‘lib,   ularning
fonologiyasi,   morfologiyasi   va   sintaksisi   o‘xshash   xususiyatlarga   ega.
Agglutinativ   morfologiya,   SOV   so‘z   tartibi,   fonetik   o‘zgarishlar,   qo‘shimchalar
va   shaxsiy   tizimlar   bu   tillarni   o‘ziga   xos   qilib   turadi.   Ularning   lingvistik
xususiyatlari   faqat   tilshunoslik   nuqtai   nazaridan   emas,   balki
madaniyatshunoslik   va   tarixshunoslik   nuqtai   nazaridan   ham   muhim
ahamiyatga   ega.   Oltoy   tillar   oilasi   bosh   til   oilari   kabi   ajralib   turadi.   Oltoy
tillarining   o‘ziga   xos   dialiktlari   va   kichik   tillarining   o‘rganilishi   ilmiy
tadqiqotlarga   katta   ahamiyat   kasb   etadi.   Bu   oilaning   o‘rganilishi   davom
etmoqda,   ammo   uning   kelib   chiqishi   va   aloqalari   bo‘yicha   hali   ilmiy
munozaralar davom etmoqda.  27  X ulosa 
  Til oilalari tilshunoslik fanining markaziy jihatidir. Chunki ular orqali tilning
rivojlaning   tarixini,   madaniyatlararo   aloqalarni   va   xalqlar   o‘rtasidagi
kommunikatsiyalarni tushunish imkoniyatiga ega bo‘lamiz. Til oilalari va oltoy
tillari oilasi bo’yicha bir qancha tilshunos olimlar ishlar olib borilgan. Yuqorida
keltirilgan ma’lumotlarda olimlarning oltoy tillar oilasi bo‘yicha qailgan ishlari
qisqa bo‘lsada aytib o‘tilib ketgan. Chet   el olimlarning tadqiqotlari Oltoy tillar
oilasining ilmiy  o‘rganilishiga  katta  hissa  qo’shgan.  Ular turk,  mo’g’ul,  tungus
va   boshqa   Oltoy   tillarining   umumiy   ildizdan   kelib   chiqqanligini   isbotlashga
harakat   qilishgan   va   bu   tillarning   fonetik,   morfologik   va   sintaktik   o’ziga
xosliklarini   tahlil   qilishda   muhim   natijalar   keltirganlar.   O’zbek   tilshunoslari
Oltoy tillari oilasining barcha tillarini o’rganishga bevosita e’tibor qaratmagan
bo’lsa-da,   turk   va   mo’g’ul   tillarining   o’zaro   aloqalarini,   strukturalarini   va
evolyutsiyasini   tahlil   qilgan.   Bu   mavzu,   ayniqsa,   o’zbek   tilshunoslari   orasida
turk   va   mo’g’ul   tillari   o’rtasidagi   fonetik   va   grammatik   o’xshashliklarni
o’rganishga   qaratilgan.   Kelajakda,   bu   soha   bo’yicha   yanada   chuqurroq   va
kengroq   tadqiqotlar   olib   borilishi   mumkin,   chunki   Oltoy   tillarining   o’zaro
aloqalari   va   tarixiy   o’zgarishlarini   tushunish   uchun   ko’plab   ilmiy   izlanishlar
zarur. Ko’rinib turibdiku til oilalari va Oltoy tillar oilasi mavzusida ham ko’pgina
tadqiqotlar   izlanishlar   olib   borilishi   zarurdir.   Hali   ko’pgina   o’rganilmagan
ma’lumotlar   va   manbalar   bor.   Yuqorida   keltirilgan   ma’lumotlarlar   va
izlanishlardan   ko’pgina   ma’lumotlarga   ega   bo’lish   mumkin   lekin   bu   yetarli
bo’lmaydi.   O’zbek   tilshunosligida   hali   bu   mavzuda   ko’pgina   manbalar   yo’q.
Xulosa   qilib   aytilgan   til   oilalari   va   Oltoy   tillar   oilasi   mavzusi   o’ziga   hos   bir
mavzulardan   biri   bo’ldi.   Mavzuni   o‘rganish   davomida   tarixga   nazar   solindi.
Tilning   kelib   chiqishi,   qanday   tarqalganligi,   qanday   ahamiyatga   ekanligi,
darjalari, qanchadan qancha tilllar borligi, ular qaysi til oilalariga kirishi, tillar
qay   yo‘sinda   tarqalganligi,   tarixi   haqida   qisman   bo’lsada   o’rganilib,   ko’pgina
ma’lumotlarga ega bo‘lindi.  28   Foy dalanilgan adabiy ot lar  
 I.  Ilmiy  adabiy ot lar 
1.Abduvahob Madvaliyev, Ishoq Nosirov, „Turkiy tillar“ 
2.Abdurahmanov, U. – “Turk va mo’g’ul tillarining o’xshashliklari”. (1980). 
3.Abdullaev, A. – “Turk tillarining sintaktik strukturalari”. (1997). 
4.“Lingvistika: Nazariy asoslar” – A. X. Xaitov 
5.Mirzaahmedov, U. – “O’zbek tilining morfologik tizimi”. (1993). 
6.Qoʻchqortoyev I., Isabekov B., Turkiy filologiyaga kirish, T., 1984. 
7.Rasulov Ravshanxo‘ja “Umumiy tilshunoslik”, Toshkent-2013 
8.Sodiqov, M. – “Oltoy tillarining grammatika tizimi”. (2002). 
9.“Tilshunoslik asoslari”  Ibrohim Yo‘ldoshev, O‘lmas Sharipov – Toshkent  
Iqtisod-
Moliya  2007  152 b. 
10.“Tilshunoslik nazaryasi” darslik  Zulxumor  Xolmanova-“Nodirabegim”
nashiryoti 
Toshkent-2020, 148 b. 
11.O‘zME. Birinchi jild. Toshkent, 2000 
12.G’afurov, T. – “Turk tili fonetikasi”. (1985). 
X orijiy  adabiy ot lari 
13.“A History of the Turkic Languages” — R. W. Powell 
14.“A Grammar of the Mongolian Language” – G. J. Ramstedt  29  15.Belyaev, V.I. – “Istoriko-tipologicheskie issledovaniya v oblasti 
yazykoznaniya”. (1954). 
16.Baskakov N.A., Vvedeniye v izucheniye tyurkskix yazikov, 2 izd., M., 1969 
17.Ivanov V.V., Genealogicheskaya klassifikatsiya yazikov i ponyatiye 
yazikovogo rodstva, M., 1954 
18.“Introduction to Linguistic Typology” – R. M. W. Dixon 
19.Kasatkin, A.A. – “Problemy istoricheskoy grammatiki tungusoyazychnih 
yazyikov”. (1981) 
20.Kononov A. N., Istoriya izucheniya tyurkskix yazikov v Rossii, L., 1972 
21.“Languages of the World: A Typological Overview” 
22.Reformatskiy A.A., Vvedeniye v yazikovedeniye, M., 1998. 
23.Schmidt, J. – “Die altaische Sprachfamilie”. (1901). 
24.Starostin, S.A. – “The Nostratic Macrofamily and the Comparative 
Method” (1991). 25.Serebrennikov B.A., Gadjiyeva M.Z., 
Sravnitelnoistoricheskaya grammatika tyurkskix yazikov, Baku, 1979 
26.Shmelyov, A.D. – “Sravnitel’naya grammatika tunguso-manchzhurskikh 
yazykov”. (1968). 
27.“The Turkic Languages” – Lars Johanson 
28.“The Mongolic Languages” – Juha Janhunen 
29.“The Tungusic Languages” – Denis Sinor 
30.Teoreticheskiye osnovi klassifikatsii yazikov mira, M., 1980 
31.“The Evolution of the Altaic Languages” – B. H. Schmid 
32.Ульзетуева, З. Д. Современный монгольский язык. — Чита: ЧитГУ, 
2010. — 230 с. 
 Elek t ron Manbalar v a Int ernet  Resurslari 
33.Google Scholar (Oltoy tillari va lingvistik tadqiqotlar bo‘yicha ilmiy 
maqolalar) 34.JSTOR (Ilmiy maqolalar va tadqiqotlar resursi) 
35.ResearchGate (Oltoy tillari va boshqa lingvistik tadqiqotlar haqida ilmiy 
maqolalar) 
 Int ernet  
say t lar  36.https://uz.wikipedia.org 
30

MUNDARIJA

Kirish

I BOB. Til oilalari

1.1. Dunyo tillari

1.2. Til oilalari tasnifi

II BOB. Oltoy tillar oilasi

2.1. Oltoy tillari oilasining ta’rifi va mohiyati

2.2. Oltoy tillari oilasining lingvistik xususiyatlari

Xulosa

Adabiyotlar ro‘yhati