Tilning leksik-semantik sathi

MUN DA RIJ A :
KIRISH… … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … .  3  I BOB. 
LEKSIKOLOGI Y A  VA  LEKSEMA … … … … … … … … ...… … …   6 1.1. 
Leksikologiyada so‘z muammosi………………………………………... 6 1.2. 
Leksemaning til va so‘zning nutq birliklari…………...………………… 10  II  
BOB. O‘ZBEK  TILIN IN G LEKSIK  SA THI...… … … … … … … … … …   18 2.1. 
Leksik sistemani tuzishda fonologiya va semantika… …………………… ………. 18
2.2. Tilda yangi so‘z va atamalarning paydo bo‘lishi… ……………… .……………. 
25  X ULOSA … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … ..  28 
FOY DA LA N ILGA N  ADA BIY OTLA R… … … … … … … … … … … … … …  30  KIRISH 
Mav zuning dolzarbligi . Dunyodagi fanlarning eng qadimiylaridan
bo‘lmish tilshunoslik necha o‘n  asrlardirki, til deyiladigan tilsimning 
tabiatini, tub mohiyatini tushunish va tushuntirish yo‘lida tinimsiz 
izlanadi. Shu bois keyingi yillarda lug‘aviy-sintaktik shakllarnining 
sintaktik imkoniyatlari o‘zbek tili materiallari asosida yangicha tadqiq 
etish va tahlil qilishga qaratilgan izlanishlar silsilasi yuzaga keldi. Bu 
izlanishlarning salmog‘i kundan-kunga oshib bormoqda. O‘zbekiston 
Respublikasi mustaqil davlat sifatida shakllangandan beri ilm-fan, milliy 
madaniyatimizning har bir sohasida, ta’lim-tarbiya tizimida jiddiy 
o‘zgarishlar ro‘y berdi. “Istiqlol yillarida o‘zbek tilining qo‘llanish doirasi 
amalda nihoyatda kengaygani, uni ilmiy asosda rivojlantirishga 
qaratilgan tadqiqotlar, tilimizning o‘ziga xos xususiyatlariga 
bag‘ishlangan ilmiy va ommabop kitoblar, o‘quv qo‘llanmalari, yangi-
yangi lug‘atlar ko‘plab chop etilayotgani jamiyat  tafakkurini 
yuksaltirishga o‘z hissasini qoshmoqda”, - deya ta’kidlagan edi 
Prezidentimiz Islom Karimov. 
Aytishimiz   kerakki,   o‘zbek   tilshunosligi   fani   oldida     hali   xal   etilishi
lozim   bo‘lgan   muammolar   juda   ko‘p.   Masalan,   morfologik
qo‘shimchalar   tasnifi   va   ularning   sintaktik   imkoniyatlari   tilshunoslik,
jumladan,     o‘rta   va   oliy   ta’lim   grammatik   tizimining   muhim
tushunchalaridan   biri   bo‘lganligi     sababli   hamma   davrning   dolzarb
mavzusi   bo‘lib   kelgan.   O‘tgan   vaqt   mobaynida     o‘zbek   tili   morfologik
ko‘rsatkichlarining   tasnifi   yaratildi,   ammo   xulosalar     avvaliga   arab,
keyinchalik   rus   tili   grammatik   me’yorlariga   asoslangan   holda   berib
kelindi.   Istiqlol   sharofati   bilan,   “Kadrlar   tayyorlash   milliy   dasturi”   ning
amaldagi     tatbiqi   asosida   uzluksiz   ta’limda   “Hozirgi   o‘zbek   adabiy
tili”ning   barcha     sohalarida   izlanishlar   olib   borilmoqda 1 .   Endilikda
tilshunoslarimiz   tomonidan     o‘zbek   tilining   agglutinativ   tabiati   chuqur
o‘rganilib,   shunga   tayanilgan   holda   so‘z     qo‘shimchalarining   yangi
tasnifi yaratildi. Y  1 2017-2021 йиилларда Ўзбекистон Республикасини ривожлантиришнинг бешта устувор 
ёналиши бўйича Ҳаракатлар стратегияси “Халқ билан мулоқот ва инсон манфаатлари йили”да
амалга оширишга оид Давлат дастурини ўрганиш бўйича ИЛМИЙ-УСЛУБИЙ РИСОЛА. – Т.: 
Маънавият, 2017. – Б. 218. 
3  Shulardan   lug‘aviy   shakl   hosil   qiluvchi   va   sintaktik   shakl   hosil
qiluvchilar   tadqiqotchilar   tomonidan   o‘z   ilmiy   isbotini   topgan.   Ammo
lug‘aviy-sintaktik   shakllar   va   “Oraliq   uchinchi”   maqomiga   ega
o‘zgalovchi kategoriyasining   sintaktik imkoniyatlari hamon munozarali
mavzu sifatida qolmoqda 2 . Uzluksiz ta’limda grammatik shakllar va so‘z
birikmalarini   o‘qitishda   ayrim   muammolar   ko‘zga   tashlanmoqda.
Shuningdek, so‘z birikmalarining grammatik tuzilishiga     ko‘ra tasnifida
ham   chalkashliklar   mavjud.   Shunday   ekan,   mazkur   masalani   tadqiq
etish   zarurati   va   mavjud   imkoniyat   kurs     ishining   shakllanishi   uchun
yetarlicha asos bo‘la oladi. 
Mav zuning   o‘rganilganlik   darajasi .   Ma’lumki,   o‘zbek   tili
qurilishiga   doir   tadqiqot,   darslik   va   o‘quv       qo‘llanmalarida   tilning
sistemaviy   xarakteri   haqida   ko‘plab   fikr-mulohazalar       bildirilgan,
sintaktik   sathning   asosiy   birliklaridan   biri   sifatida   so‘zlarning   erkin
bog‘lanish   omillari   va   ularni   hosil   qilishda   bevosita   ishtirok   etuvchi
lug‘aviy   sintaktik   shakllar  turli  ilmiy  qarashlar  va   yondashuvlar  asosida
tadqiq etilgan 3 . 
Fanimizda “Oraliq uchinchi” qonuniyati tadqiqi bilan bog‘liq 
ma’lumotlar qimmatli manba sifatida qaraladi. O‘zbek tilshunosligida 
G‘.Abdurahmonov, M.Asqarova, Sh.Rahmatullayev, B.Mengliyev, 
B.Bahriddinova va S.Nazarova  kabi tilshunos olimlar yaratgan darslik, 
o‘quv qo‘llanma va ilmiy asarlarda  lug‘aviy-sintaktik shakllar hamda so‘z
birikmalarini ajratish tahlili natijasida  to‘plangan ilk ilmiy dalillar 
yaratilgan. Lug‘aviy-sintaktik shakllar borasidagi  ilmiy izlanishlar 
morfologik sath doirasida taqdim etilgan bo‘lsa-da, lekin uning   
sintaktik imkoniyatlari tadqiq qilinmagan va bu o‘z ilmiy isbotini 
kutayotgan   dolzarb muammolardan biridir. 
Ishning maqsad v a v azifalari.   Kurs ishining asosiy maqsadi 
tilning leksik-semantik sathiga bag‘ishlangan ilmiy tadqiqotlarni 
o‘rganish va tahlil etishdan iborat. Ana shu maqsaddan kelib chiqib,  tadqiqot oldiga quyidagi vazifalar qo‘yildi:  -O‘zbek tili leksikasining 
tarixiy taraqqiyoti o‘rganish; 2
 Matnazar Abdulhakim. Milliylik mohiyati. Ma’naviyat gulistoni. Toshkent. 2002. –B. 12 
3
 Мирзиёев Ш. Эркин ва форовон, демократик Ўзбекистон давлатини биргаликда барпо этамиз.
– Т.: Ўзбекистон, 2016. – Б. 20. 
4  -leksik-sematik farqlarni bir biridan farqini tahlil qilish; 
- Kurs ishining mazmunini to‘la yoritish va tegishli xulosalar 
chiqarish. 
Kurs   ishining   oby ek t i   v a   predmet i:   Tilning   leksik-semantik   sathi
kurs   ishining   predmetini   tashkil   etsa,   mavzuni   oʻrganishga   xizmat
qiluvchi yozma manbalar va ma’lumotlar obektini tashkil qiladi. 
Ishning   t ark ibiy   t uzilishi.   Kurs   ishi   kirish,   ikkita   bob,   xulosa,
foydalanilgan   adabiyotlar   roʻyxati   va   ilovalardan   iborat   boʻlib,   ishning
umumiy hajmi 30 betni tashkil etadi. 
5  I BOB. LEKSIKOLOGIY A  VA  LEKSEMA  1.1.
Lek sik ologiy ada so‘z muammosi. 
Leksika termini grekcha lexikos (“so‘zga oid”) leksemasi hosilasidir.
Leksika   deganda,   tilning   barcha   so‘zlari,   lug‘at   tarkibi   nazarda   tutiladi.
Leksik   termini   tilning   alohida   so‘zlar   qatlamiga   ham,   bir   ijodkor
tomonidan qo‘llangan barcha so‘zlarga nisbatan ham (Navoiy leksikasi,
Tog‘ay   Murod   leksikasi)   yoki   biror   asar   haqida   ham   (“So‘z   haqida   so‘z)
qo‘llanishi mumkin. 
Til   leksikasida   jamiyatning   ijtimoiy   qatlamlanishi   (professional,
yosh,   jins   va   h.k)   o‘z   aksini   topadi.   Shunga   ko‘ra   til,   til   leksikasi   har   xil
sotsial   dialektlarga   xoslanishi   jihatidan   tarmoqlanadi:   jargon,   argon,
sleng.   Til   leksikasining   sotsial   xoslanishi   sotsial   dialektologiya,
sotsiolingvistika,   psixolingvistika   kabilar   tomonidan   o‘rganiladi.
Leksikada til egalarining turli hududiy dialektlarga mansubligi, xususan,
hududiy   sifatlar   o‘z   ifodasini   topadi.   Tilning   hududiy   variativligi
dialektologiya   tomonidan   o‘rganiladi.   Dialektal   so‘zlar   umumadabiy
leksikani   to‘ldiruvchi   eng   muhim   ikki   vositadan   biri   sanaladi.   Tilning
lug‘at boyligini oshiruvchi asosiy manba so‘z yasalishi, shevalardan so‘z
olish, so‘zning ma’no taraqqiyotidagi o‘zgarishlar va ma’no ko‘chirishlar
hisoblanadi 4 . 
Tilning   lug‘at   sathi   tilda   mavjud   bo‘lgan   so‘zlarning   yig‘indisidan
iborat.   Lug‘at   sathi   tilning   fonetik-fonologik   va   grammatik   sathlaridan
har doim o‘zgarib va rivojlanib turishi bilan ajralib, farqlanib turadi. Fan,
texnika,   madaniyatning   rivojlanish   jarayoni   lug‘at   sathining   doimiy
o‘zgarib   turishini   taqozo   etadi.   Shunga   ko‘ra,   tilning   lug‘at   sathi   paydo
bo‘lishi   va   qo‘llanilishi   doirasi   jihatdan   bir-biridan   farqlanadigan   bir
necha   qatlamlardan   tashkil   topadi.   Lug‘at   sathining   asosiy   birligi
hisoblangan   so‘z   yordamida   kishilar   predmet   va   hodisalarni
ifodalaydilar, gapda esa so‘zlar o‘zaro birikib fikr ifodalash imkoniyatini
yaratib beradi. Lug‘at sathini leksikologiya o‘rganadi. So‘zning ta’rifi, so‘z
va predmet, so‘z va tushuncha, lug‘atning o‘zgarishi, so‘zlarning bir-biri bilan  munosabati,   lug‘atning qatlamlari  kabi  muammolar leksikologiya
o‘rganadigan asosiy masalalar hisoblanadi. 4
 Tursunov U. va boshqalar. Hozirgi o’zbek adabiy tili. Toshkent, 
1992. –B. 54  6  So‘zlarning   boshlang‘ich   ma’nosi   va   shaklida   bo‘lgan   o‘zgarishlarni
etimologiya,   lug‘at   va   uning   tuzilishini   leksikografiya,   so‘zning   ma’nosi
va   uning   taraqqiyotini   semasiologiya   o‘rganadi.   Frazeologizmlar
leksikologiya bilan bog‘liq holda o‘rganiladi. 
Tilning   lug‘at   tarkibi   bir   nechta   nuqtayi   nazardan   o‘rganilishi
mumkin.   Tilning   lug‘at   qatlamini   tarixiylik   nuqtayi   nazaridan   o‘z   va
o‘zlashgan   so‘zlarga   ajratish   mumkin.   Har   bir   tilda   o‘z   qatlam   so‘zlari
bilan   bir   qatorda   o‘zlashgan   qatlam   so‘zlari   ham   uchraydiki,   bu   tilning
mavqeyi,   ijtimoiy-tarixiy   jarayon,   xalqlar   va   tillar   o‘rtasidagi   turli
munosabatlar   ta’siri   bilan   izohlanadi.   Lug‘at   qatlamining   ma’lum   qismi
sheva so‘zlaridan iborat. Sheva so‘zlari asosiy aloqa-munosabat vositasi
sifatida   xizmat   qiladi.   Sheva   so‘zlarining   adabiy   til   lug‘atini   boyitishda
alohida   o‘rni   bor.   Tilning   lug‘at   tarkibi   iste’mol   darajasi   nuqtayi
nazaridan ham turlichadir. 
Leksikologiya,   tilning   lug‘at   tarkibi,   leksema,   semema,     nomema,
sema,   lisoniy   birlik,   nutqiy   birlik,   denotativ   ma’no,   grammatik   ma’no,
leksemaning   tayyorligi,   majburiyligi,   ijtimoiyligi   va     umumiy     belgiga
ega ekanligi. 
 Leksikologiya grekcha «leksika» so‘zidan olingan bo‘lib,  tilning 
lug‘at tarkibini o‘rganadi. Tilda mavjud bo‘lgan so‘zlarning hammasi 
lug‘at tarkibi yoki leksika deb yuritiladi. Lug‘at tarkibining quyidagi 
aspektlari mavjud: 
a) tilning asosiy birligi bo‘lgan so‘z muammosi; 
b) til lug‘at tarkibi qurilishi; 
d) lug‘aviy birliklarning qo‘llanilishi; 
e) lug‘at tarkibining boyishi, taraqqiyoti va boshqalar. 
 Demak, so‘z muammosi leksikologiyaning asosiy o‘rganish manbayidir.
O‘zbek tilshunosligida leksema va so‘z atamasining hozirgacha yonma-
yon qo‘llanayotganligi va  leksemani lisoniy sath birligi atamasi, so‘zni
nutqiy sath birligi sifatida qarashga intilish kabi ziddiyatli nuqtayi
nazarlar yashab kelayotganligini aytish joizdir. Tilshunoslar Arastu davridan boshlab  leksikaga ta’rif berish ustida bosh qotirganlar.
Ularning barchasi so‘zning alohida-alohida qirralariga berilgan ta’riflar
bo‘lib, leksemaning barcha jihatlarini qamrab olishga qodir emas.
«Bugungi kunda sintaksis bo‘yicha tilshunoslik nazariyasida yaratilgan  7  kesim   haqidagi   yangi   ta’limotga   tayangan   holda   o‘zbek   tilshunosligida
o‘zbekcha   kesim   tushunchasini   ishlab   chiqish   mumkin   ekan,   bunga
bevosita     metodologik   omil   sifatida   tayanib,   uni   umumiy   va   xususiy
leksema   nazariyasiga   ham   tatbiq   qilish   lozim»,-   deydi   professor   H.
Ne’matov. Darhaqiqat, leksemaga ta’rif berilar ekan, har bir tilning ichki
tabiatidan   kelib   chiqish   zarurati     mavjud   bo‘lishi   kerak.   Ma’lumki,
yevropa   tilshunosligida   leksemaga   morfema   orqali   ta’rif   beradilar,
chunki   flektiv   tillar,   jumladan,   rus   va   arab   tillarida   o‘zaklar   mustaqil
qo‘llanishga   ega   emas,   o‘zak     morfemaning   bir   turi   sifatida   qaraladi.
Chunonchi,  пишу, читаю, друзья, уши  kabi ruscha,  ktb, qr’  kabi arabcha
so‘zlarda   o‘zak   qo‘shimchalar   bilan   qorishib   ketgan,   o‘zak   bilan     affiks
orasida chegara aniq emas. Turkiy tillarda o‘zak va qo‘shimcha orasida
chegara     aniq       bo‘lganligi     tufayli     leksemaga   morfema   orqali   emas,
balki lisoniy sathning alohida bir birligi sifatida qarash lozim 5 . 
Leksema   nima?     Bu   savolga   shunday   javob   qaytarish   mumkin:
Jamiyat   a’zolari   uchun   tayyor,   umumiy,   majburiy   bo‘lgan,   shakl   va
mazmunning   barqaror   birikuvidan   tashkil   topgan   voqeylikdagi   narsa,
belgi,   xususiyat   va   munosabatlarni   shakllantiruvchi,   nutq   va   lug‘atda
grammatik   morfemalarni   o‘ziga   biriktira   oladigan   morfema   turi
leksemadir.   Ma’lumki,   formal   tilshunoslikda   til   va   nutq   hodisalari,
birliklari  farqlanmas edi. Shunga ko‘ra, leksema va so‘z ham bir-biridan
farqlanmagan.   Sistem   tilshunoslik   nuqtayi   nazaridan     bevosita
kuzatishda   berilgan   matn   va   lug‘atlarda   qayd   etilgan   so‘zlar   nutq
birliklari   hisoblanadi.   Yuqorida   qayd   etib   o‘tganimizdek,   til   birliklari
bevosita   kuzatishda     berilmagan     bo‘lib,   ular   jamiyat   a’zolari   uchun
tayyor va majburiy bo‘ladi. 
Til   birliklari   (fonema,   morfema,   leksema,   konstruksiya)dan
fonemaning   to‘la   ta’rifi   bilan   tanishmiz.   Morfemalarni   keyingi
ma’ruzalarimizda   atroflicha   o‘rganamiz.   Leksemaning     nutqdagi
voqeligi   so‘zdir.   Leksemalar   konstruksiyalarda   mustaqil   o‘rin   egallay olish   yoki   egallay   olmasligiga   ko‘ra,   mustaqil   va   yordamchi
leksemalarga bo‘linadi. 5
 Tursunov U. va boshqalar. Hozirgi o’zbek adabiy tili. Toshkent, 
1992. –B. 23  8  Mustaqil   leksemalar nutqda alohidalik   xususiyatiga, o‘zidan keyin
grammatik   morfemalarni   ergashtirish   qobiliyatiga   ega.     Biroq
leksemalar   ichida   shundaylari   ham   borki,   ular   gapda   mustaqil   o‘rinni
egallay   olmaydilar.   Bunday   leksemalar   sirasiga   yordamchi   so‘zlar
(bog‘lovchilar, sof ot, fe’l, ravish, ko‘makchi, yuklama, nisbiy so‘zlar va b.:
ham, hamda, biroq, lekin; uchun, bilan, sari, sayin;  tag, ost, bo‘y, old; qara;
boshla, yubor, bo‘l, so‘ng, kabi, yanglig‘, burun….)  kiradi. Mohiyatan ushbu
yordamchi   leksemalar   grammatik   morfemalardir.   Ular   leksemalarga
o‘xshab   alohidalik   xususiyatiga   ham   ega   bo‘ladi.   Boshqacha   aytganda,
yordamchi   so‘zlar   leksemalar   va   qo‘shimchalar   orasida   «oraliq
uchinchi» bo‘lib, 
ham leksemala
r, ham grammati
k morfemal
ar xususiyati
ni o‘zida
mujassamlashtiradi. Ammo ular na leksemalarga, na grammatik 
morfemalarga to‘liq teng bo‘la olmaydi.  9  1.2. Lek semaning t il v a so‘zning nut q birlik lari 
Leksema jamiyatning barcha a’zolari uchun tayyor, umumiy va 
majburiy sanalishi bilan  bir qatorda yana  bir qancha xususiyatlarga 
egadir. 
1. Jamiyat a’zosi leksemani yasamaydi, uni tayyor holda qabul 
qiladi. 
2. Jamiyat a’zosining ongida har bir leksema boshqa leksemalar 
bilan o‘xshashlik qatorlarida (paradigmalarda) yashaydi.  Masalan: 
[daftar] ~ [bloknot]; [daftar] ~ [oynoma] ~ [ro‘znoma]; [daftar] ~ [qissa] ~ 
[roman]; [daftar] ~ [muqova] ~ [varaq] ~ [bet] ~ [bob]  kabi.  Daftar  so‘zi shu 
munosabatlar asosida turlicha ma’no beradi. 
3.  Leksemalar inson ongida qo‘shnichilik munosabatlarida 
(sintagmatik) ham yashaydi. Masalan:  [daftar] ~ [yoz] ~ [ol] ~ [sifatli] ~ 
[matematika] ~ [ona tili]; [daftar] ~ [son qo‘shimchalari] ~ [egalik 
qo‘shimchalari] ~ [kelishik qo‘shimchalari].... 
Bu   o‘xshashlik   va   qo‘shnichilik   munosabatlari,   ma’no   va   vazifa
imkoniyatlari   nutqda   oydinlashadi,   aniqlashadi.   Demak,   leksemalar   til
egalari   ongida   voqelashgan   va   voqelashadigan   nutqiy   imkoniyatlar
yig‘indisi hamdir. 
Leksema til birligi sifatida turlicha imkoniyatlar majmuasi bo‘lsa, so‘z
uning voqelanishi, ro‘yobga chiqishi, aniq shakl, mazmun va vazifa kashf
etgan moddiy ko‘rinishidir.  Har bir leksema nutqda muayyan so‘z
sifatida  namoyon bo‘ladi. Leksema  ikki tomonga ega bo‘lgan til
birligidir. Aniqrog‘i, u shakl va mazmun tomonlaridan iborat ramzdir.
Sistem tilshunoslikda leksemaning shakl tomoni nomema deyiladi.
Nomema faqat leksemaning shakliga (moddiy qobig‘i, tashqi tomoniga)
nisbatan ishlatiladi. Leksemaning mazmun tomoni (ma’nosi, ichki
tomoni) esa semema nomi bilan  yuritiladi. Demak, leksema=
nomema+sememadir. Nomema leksemaning tilga xos tomonidir. U
ongimizda muayyan fonemalar tizmasi sifatida mavjud. Nomemaning
fonemalar tizmasidan iboratligi ichki nutq jarayonida (kishi fikr
yuritganda, ma’lum matnni ichida o‘qiganda) aniq seziladi. Chunki odam ichki nutq jarayonida so‘zlarni, qo‘shimchalarni ketma-ket tizib, xuddi
gapirayotgandek, ularni grammatik jihatdan shakllantiradi. Demak,
inson faqat ovoz chiqarganda  emas, balki ovozsiz ham fonemalarga
moddiy shakl bera oladi. Tashqi  10  muhitda nomema tovushlar (yoki harflar) tizmasi sifatida voqelashadi. 
Substansional tilshunoslik leksemalarning moddiy tomoniga–
nomemalarga ko‘p ahamiyat bermaydi. Chunki nomema leksemaning 
mohiyatiga ta’sir ko‘rsatmaydi. Leksemaning mohiyati esa uning ichki 
tomoni – semema orqali va shunga ko‘ra leksemaning boshqa til 
birliklariga munosabati, aloqaga kirishuvi orqali belgilanadi. 
Nomemaning ahamiyati nazmiy nutqda behad katta bo‘ladi (qofiya, 
radif, tajnis turlari, saj’….). Shu sababli she’riyatda nomemaga asosiy 
e’tibor qaratiladi. Lingvistika nuqtayi nazaridan esa asosiy e’tibor faqat 
sememaga qaratiladi. Semema leksemaning ichki tomoni, uning 
mazmuni, ma’nosi, nimani ifodalab kelishidir. Sememalar ko‘pincha 
ongimizda muayyan bir tushuncha bilan  bog‘liq bo‘ladi. Tushuncha – 
ong, mantiq birligi, semema esa leksemaga xos birlikdir. Masalan,  [o‘rik]
leksemasining sememasi quyidagi tushunchalarda namoyon bo‘ladi:  1) 
ho‘l meva turi; 
2) shu mevaning quritilgani; 
3) shu mevani beradigan daraxt. 
Sememaning tushunchalar bilan bog‘liqligini faqat mustaqil 
leksemalardagina kuzatish mumkin. Yordamchi leksemalarda, 
olmoshlarda  esa bunday bog‘lanishni ko‘rmaymiz. Tilshunoslikda 
sememani hosil qiluvchi ma’no bo‘laklari sema deyiladi. Masalan: 
[daraxt]  leksemasining semalari quyidagilar: 
1) predmet; 
2) o‘simlik; 
3) yerda o‘suvchi; 
4) tanali; 
5) ildizli; 
6) shoxli; 
7) bargli.  11  Sistem tilshunoslikning asosiy vazifalaridan biri leksemalarni tizim 
sifatida tahlil qilishdir. Leksemalarni shu nuqtayi nazardan o‘zaro ichki 
munosabatlar asosida muayyan qatorlarga, guruhlarga, tur va 
turkumlarga birlashtirish zarur.  6  Xulosa qilib aytish mumkinki, 
leksema «o‘zida tayyorlik, majburiylik, takrorlanuvchanlik, ijtimoiylik 
xususiyatlarini mujassamlashtirgan, shakl va denotativ ma’no birligidan
iborat mustaqil anglanish va qo‘llanish tabiatiga ega bo‘lgan "lisoniy 
birlik" deb ta’riflanar ekan, bu ta’rif faqat mustaqil leksemalar uchun 
xosdir. 
Til   imkoniyat,   nutq   esa   voqelik-ushbu   imkoniyatning   namoyon
bo‘lishi   ekan,   til   imkoniyati   til   birliklari   orqali   mavjud   ekan,   demak,
imkoniyat   sifatida   mavjud   bo‘lgan   til   birliklari   nutqda   -   nutq   birligi
sifatida   voqelashadi,   namoyon   bo‘ladi.   Negaki,   voqelik   imkoniyatning
voqelanishi,   moddiy   «qiyofasi»dir.   Shunga   ko‘ra   nutq   birliklari   bo‘lgan
tovush,   so‘z   (so‘z   formasi),   so‘z   birikmasi   va   gap   kabi   hodisalarning
o‘ziga   xosligi,   muhim   jihatlari   nimada?   degan   savolning   tug‘ilishi
tabiiydir. 
Tilning  eng kichik  (minimal)  birligi  fonema  ekan,  demak,  nutqning
eng   kichik   (minimal)   birligi   tovush   hisoblanadi.   Negaki,   tovush
fonemaning   nutqdagi   aniq   namoyon   bo‘lishi,   muayyan   ko‘rinishi,
harakatidir. 
Fonema fonologik birlik sifatida fonetik birlik bo‘lgan tovush bilan 
uzviy aloqada — munosabatda bo‘ladi. Bu mutlaqo tabiiy va 
mantiqiydir. 
Nutq   birligi   bo‘lgan   tovushlar   xususiylik   sifatida   tilning   ashyosi,
moddiy materiali bo‘lib, fizik, akustik, fiziologik hamda lingvistik (lisoniy)
kabi   qator   belgilarga   egaligi   bilan   o‘ziga   xosdir.   Anig‘i,   tovushning
talaffuzi,   ta‘sir   qilishi,   sezgi   uyg‘otishi,   balandligi,   kuchi,   tembri,
cho‘ziqligi,   aniqligi   kabi   qator   xususiyatlari   borki,   bular   fonetikaning
fizik -akustik, anatomik - fiziologik, perseptiv va ling-vistik — funksional
aspektlari deb qaraladi.  Tovushning til sistemasidagi eng muhim xususiyati uning til (nutq) 
birliklarining: morfema, leksema, so‘z (so‘z formasi) kabilarning moddiy 
qiyofasini, 6
 Бегматов Э. Ҳозирги ўзбек адабий тилининг  лексик қатламлари  –Т.: 
Фан, 1985.  12  ifoda   tomonini,   shaklini   qurishdir,   shakllantirish-dir.   Demak,   tovush   til
sistemasining   eng   asosiy,   eng   dastlabki   qurilish   materiali,   moddiy
asosidir. Boshqacha aytganda, masalan, so‘zning moddiy tomoni uning
tovush   qobig‘ini   tashkil   qiladi.   Tovush   qobig‘i   esa   muayyan   narsa,
predmet, xususiyat bilan bog‘lanib, ijti-moiy ahamiyatga ega bo‘ladi. 
Tovush   o‘zi   yaratgan,   «qurgan»   so‘zni   tovush   jihatdan   farqlash,
demak, ma‘no jihatdan farqlash, fonetik-semantik differensiatsiya qilish
uchun   xizmat   qilsa,   u   fonema   -   til   birligining   ko‘rinishi,   voqelanishi
sifatida baholanadi. 
Har bir tovush til birligi — fonema bo‘lish qobiliyatiga ega. 
Qiyoslang: bor-bol; bor-bir; bor-tor va boshqalar. SHuningdek, har bir 
fonema nutq birligi -tovush bo‘lish imkoniyatiga ega. Qiyoslang: u — 
tun, tush, tut, tuz, tur; o-ol, ot, osh, oy, ona, ota va boshqalar. 
Demak, fonemaning tovushga, tovushning fonemaga o‘tishi 
mantiqiy - zaruriy jarayon bo‘lib, til va nutq dialektikasining fonema va 
tovush orqali voqelani-shidir. 
Fonema va tovush nisbiy butunlik, nisbiy yaxlit-lik sifatida til va 
nutkda, aytilganidek, ijtimoiy vazifa bajaradi. 
Fikrimizcha, tarixiy - etimologik jihatdan tovush birlamchi. CHunki u
talaffuz qilinish va eshitilish jarayoni bilan bog‘liq, ya‘ni dastlab nutq - 
nutq tovushlari paydo bo‘lgan, nutq yuzaga kelgan. Tovushning fonema
sifatida baholanishi  esa ikkilamchi  bo‘lib, jamiyat  taraqqiyotining  — til
(nutq) taraqqiyotining muayyan  davrida, keyingi  bosqichlarida
yuzaga kelgan, «yaratilgan». 
Xullas, tovush nutq birligi sifatida nutqiy faoliyatni, nutqiy jarayonni
ta‘minlovchi moddiy birlik-dir. 
Shunday qilib, 
1. Tovush — nutq birligi, fonemaning nutqdagi voqelanishi, 
harakati, uning moddiy asosi. 
2. Tovush - xususiylik sifatida fizik, akustik, fiziologik va lisoniy 
(lingvistik) belgilarga ega.  3. Tovush — til (nutq) birliklarining (morfema, leksema, so‘zlarning) 
moddiy qobig‘i, ifoda tomoni sifatida muayyan predmet bilan 
bog‘lanadi. 
13  4. Tovush fonemaning voqelanishi sifatida muayyan birliklarni 
fonetik-semantik jihatdan farkdaydi, ijtimoiy vazifa bajaradi, ijtimoiy 
ahamiyatga ega bo‘ladi. 
5. Har bir tovush fonema bo‘lish qobiliyatiga ega. Tovush 
fonemaga, fonema tovushga o‘tib turadi. 
6. Tovush tarixiy - etimologik — kelib chiqishi, paydo bo‘lishi 
jihatidan birlamchi, fonema- ikkilam-chi. 
Nutq birligi bo‘lgan so‘z (so‘z formasi) nutq faoliyati bilan bevosita 
bog‘lanadi, nutq jarayonida voqelanadi. Shunga ko‘ra u nutq birligi, 
nutq «boyligi» hisoblanadi. Aslida so‘z (so‘z formasi) nutq birligi bo‘lgan 
tovushdan — tovush kompleksidan iborat ijtimoiy belgidir. So‘z (so‘z 
formasi) real birlik, xususiylik, aniqlik sifatida mavjud bo‘ladi. 
Boshqacha aytganda, 
«Leksema — til birligi tayyor va turlicha imkoniyatlar majmuasi 
bo‘lsa, so‘z uning voqelanishi, ro‘yobga chiqishi, aniq shakl, mazmun va 
vazifa kashf etgan moddiy ko‘rinishidir. Har bir leksema nutqda 
muayyan so‘z sifatida namoyon bo‘ladi». Demak, leksema va so‘z 
umumiylik va xususiylik dialektikasi bilan bog‘langan bo‘lib, so‘z 
xususiylik sifatida umumiylik-ning — leksemaning amaldagi ko‘rinishi, 
harakati, muayyan vazifa bajarishidir. 
SHunday qilib, til birliklari bo‘lgan lekse-malarning «... nutqda 
voqelashgan aniq shakl, mazmun va vazifaga ega ko‘rinishiga so‘z 
deyiladi». 
Xulosa shuki, leksema va so‘z munosabati aslida til va nutq 
bog‘liqligining, o‘zaro aloqadorligining muayyan birliklardagi aniq 
ko‘rinishi, tasdig‘idir. 
Nutq   birligi   bo‘lgan   so‘z,   aytilganidek,   tovushdan   tashkil   topgan
ijtimoiy   -   individual   belgi   bo‘lib,   shunga   ko‘ra   u   moddiyligi   bilan   —
dastavval tovush tomoni (perseptiv vazifasi) bilan ajralib turadi. 
So‘zning nutq faoliyatidagi asosiy vazifasi atama-nominativ vazifa 
bo‘lib, u ob‘ektiv bordiq- dagi turlicha muayyan narsa-predmetlar,  voqea-hodisa-lar, harakat-holatlar, belgi-xususiyatlar bilan bog‘la-nadi, 
ularni ifoda etadi, anglatadi, ular haqida muayyan ma‘no, tushuncha 
beradi. Ayni vaqtda so‘z jamiyat a‘zolari 
14  xotirasida muhrlanib, ular tomoni-dan bir xilda qabul qilinadi, bir xidda 
tushuniladi. Shunga ko‘ra u gapda, matnda qayd etilib, kuzatishda 
beriladi. 
Ma‘lum bo‘ldiki, so‘z tovush tomoniga (perseptiv vazifasi), atamalik
xususiyatiga (nominativ vazifasi) hamda ma‘no, tushuncha ifodalashiga
(signifikativ   vazifasi)   ko‘ra   nutq   birligi   sifatida   mukammalligi,   fonema
(tovush)   ea   morfema   kabi   til   birliklarini   o‘z   tarkibiga   olishi,
kommunikativ jarayonda yetakchilik qilishi byalan ajralib turadi, muhim
sanayaladi.   Shuningdek,   so‘z   tovush   va   ma‘noga   ega   bo‘lishidan,   o‘z
tarkibiga   fonema   va   morfema   kabi   alohida   til   birliklarini   olishidan
tashqari   u   gapning   vazifasi   bo‘lgan   fikr   ifodalashni   ham   bajaradi.   So‘z
gap   bo‘lib   kela   oladi.   So‘zga   xos   bu   xususiyat,   ayniqsa,   fe‘llarda
kuzatiladi.   Qiyoslang:   keldi   —   u   keldi,   mudradim   —   men   mudradim,
borsang   —   sen   borsang,   yozdik   —   biz   yozdik   va   boshqalar.   Demak,
nutq   birligi   bo‘lgan   so‘zda   nutqning   boshqa   birligi   bo‘lgan   gapni   ham
ko‘rish mumkin. 
So‘z   har   qanday   so‘z   birikmasi,   gap   va   matn   kabi   sintaktik
butunliklarning   asosi,   birlamchi   materiali   sanaladi.   Fikr   almashish
jarayoni aslida so‘zlardan, ularning semantik-sintaktik bog‘lanishidan —
valentlik   munosabatiga   kirishuvidan   sodir   bo‘ladi.   Shunga   ko‘ra   so‘z
o‘zining   asosiy   nominativ   vazifasini   nutq   jarayonida   bajaradi.   Shu
jarayonda   u   ma‘no   aniqligiga,   pozitsion   mustaqillikka   ega   bo‘ladi,
muayyan sintaktik vazifada namoyon bo‘ladi. 
Demak, so‘z semantik-morfologik jihatdan shakllanganligi bilan, 
sintaktik birlik bo‘lish imkoniga egaligi bilan o‘ziga xosdir. 
Xullas: 
1. So‘z nutq jarayonida voqelanishiga ko‘ra nutq birligi 
hisoblanadi. 
2. So‘z leksemaning - til birligining nutqsa muayyan shakl va 
mazmunda namoyon bo‘lishidir, amaldagi hara-kati, nutqiy ko‘rinishidir. 3. So‘z va leksema o‘zaro umumiylik va xususiylik  dialektikasi bilan
bog‘langan   bo‘lib,   so‘z   xususiylik   sifatida   voqelanadi.   So‘z   xususiyligi
nutq xususiyligining mantiqiy davomidir. 
4. So‘z va leksema munosabati asosida til va nutq munosabati, 
bog‘liqligi yotadi. 
15  5. So‘z peretseptiv, nominativ va signifikativ vazifalariga ko‘ra 
ajralib turadi. 
6. So‘z nutqsa gapning vazifasi bo‘lgan fikr ifodalashni ham 
bajaradi. So‘z gap bo‘lib kela oladi. 
7. So‘z o‘zaro bog‘liq bo‘lgan fonetik, grammatik va semantik 
jihatlarning jamidir. 
Nutq birligi bo‘lgan so‘z birikmasi nutqiy hosila sifatida til va nutq 
birliklarining — leksema va so‘zlarning nutq faoliyatida erkin 
birikuvidan, man-tiqiy — ma‘noviy munosabatga kirishuvidan yuzaga 
keladi. Aniqrog‘i, so‘z birikmasining o‘ziga xosligi, yaratilishiga ko‘ra eng
muhim jihati shundaki, u nutq jarayonida «etishtiriladi», hosil bo‘ladi, 
aktual birlikka aylanadi. 
So‘z   birikmasi   mustaqil   ma‘noli   so‘zlarning   (leksemalarning)   o‘zaro
bog‘lanishidan yuzaga kelib, gap bilan so‘z orasidagi oraliq nutqiy birlik
—   nutq   mahsuli   sifatida   baholanadi.   U   gap   uchun   qurilish   materiali
bo‘lib   xizmat   qiladi.   Ayni   vaqtda   so‘z   birikmasi   so‘zga   nisbatan   ham
shaklan   -   miqdoran,   ham   mazmunan-sifat   jihatdan   boyligi,   kengligi,
mukam-malligi va aniqligi bilan ustun turadi. 
Ma‘lum bo‘ldiki, so‘z birikmasining yaratilishida so‘zlar xizmat qiladi,
gaplarning yaratilishida esa so‘z birikmalari xizmat qiladi. 
So‘z   birikmasi   muayyan   mazmun   jihatiga   ega   bo‘lib,   ushbu
mazmun   jihati   birikma   tarkibidagi   so‘zlarning   ma‘nolariga   asoslanadi.
Shunga   ko‘ra   so‘z   birikmasi   semantikasi   so‘z   semantikasiga   ko‘ra
aniqroq,   chuqur-roq,   murakkabroq   va   to‘laroq   bo‘ladi.   Negaki,   u   bir
nechta   so‘z   ma‘nosining   o‘zaro   «qolishuvidan»,   ichki   munosabatidan,
zanjirli   bog‘lanishidan   yuzaga   keladi.   So‘z   birikmasi   ham,   aslida   so‘z
kabi,   atash   vazi-fasini   —   nominativ   vazifani   bajaradi.   Anig‘i,   so‘z
birikmasidagi   atash   vazifasi   bir   nechta   so‘zlarning   (leksemalarning)
o‘zaro   erkin   sintaktik   aloqaga,   munosabatga   kirishuviga   ko‘ra   amalga
oshadi. «Erkin sintaktik aloqa deganda esa so‘zlarning muvaqqat, faqat
nutq   ehtiyoji   va   zaruriy   atash   vazifasini   bajarish   uchun   tobe   -   hokim munosabatlariga   kirishishi   tushuniladi».   Qiyoslang:   hayot   —   yoshlar
hayoti; davlat — buyuk davlat; hikoya - hikoyani 
16  o‘qimoq; sovuq - qorning sovug’i; gapirmoq - tez gapirmoq; olmoq - qo‘l
bilan olmoq; kirmoq - uyga kirmoq; imtihon — imtihondan o‘tmoq va 
boshqalar. 
So‘z   birikmasi   ham,   aytilganidek,   ifoda   va   mazmun,   moddiy   va
ma‘noviy   jihatlarga   egaligiga   ko‘ra   morfema,   leksema   va   so‘z   kabi   til
(nutq)   birliklari   bilan   umumiylikni   hosil  qiladi.   So‘z  birikmasining  o‘ziga
xosligi   yana   shundaki,   u   sintaktik   birlik   sifatida   so‘zdan   farq   qilsa,
boshqa   sintaktik   birlik   bo‘lgan   gap   bilan   umumiylikka   ega   bo‘ladi.
Ammo   bu   umumiylik   asosida   muayyan   xususiy-liklar,   farkdi   jihatlar
yotadi, ya‘ni so‘z birikmasi fikr ifodalamaydi. SHunga ko‘ra u gapga xos
fikriy   tugallik   intonatsiyasiga   ega   emas.   So‘z   birikmasini   tashkil   qilgan
a‘zolar, aytilganidek, tobe-hokim munosabatida bo‘lib, hokim so‘z qaysi
so‘z turkumiga tegishli bo‘lsa, u shu turkum nomi bilan ataladi. Demak,
so‘z   birikmasining   nomlanishida   morfologik   belgi-hokim   tegishli
bo‘lgan turkum asos hisoblanadi. 
Til   imkoniyat,   nutq   esa   voqelik-ushbu   imkoniyatning   namoyon
bo‘lishi   ekan,   til   imkoniyati   til   birliklari   orqali   mavjud   ekan,   demak,
imkoniyat   sifatida   mavjud   bo‘lgan   til   birliklari   nutqda   -   nutq   birligi
sifatida   voqelashadi,   namoyon   bo‘ladi.   Negaki,   voqelik   imkoniyatning
voqelanishi,   moddiy   «qiyofasi»dir.   Shunga   ko‘ra   nutq   birliklari   bo‘lgan
tovush,   so‘z   (so‘z   formasi),   so‘z   birikmasi   va   gap   kabi   hodisalarning
o‘ziga   xosligi,   muhim   jihatlari   nimada?   degan   savolning   tug‘ilishi
tabiiydir.  17  II  BOB. O‘ZBEK  TILIN IN G LEKSIK  SA THI  
2.1. Lek sik  sist emani t uzishda fonologiy a v a semant ik a 
Leksik sistemani tuzishda fonologiya bilan semantika o‘rtasidagi 
o‘xshashlikni (analogiyani) e’tiborga olish bilan amliyatga ega. 1964-yida
Magdeburgda bo‘lib o‘tgan xalqaro simpoziumda fonologiya bilan 
semantika o‘rtasidagi shunday o‘xshashlikni yoritish haqida fikr 
yuritadi. Fonologiya tovushlar sistemasining belgilashi kabi semantika 
ma’nolari sistemasini belgilashi lozimligi ta’kidlandi. U yerda 
takidlanishicha, fonologik sathda ancha mustahkam ishlangan tadqiqot
bilan va tushunchalar sistemasini leksik sistemasiga olib o‘tilishi leksik-
semantik tahlilni birmuncha mukammaltiradi. 
Professor E.Begmat
ov leksikada sistemalili
k xususida fikr yuritib,
tilshunoslikda tilning leksik boyligini xam muayyan sistema sifatida 
tasavvur qilish va ilmiy tasniflashlari sifatida quydagilarni keltiradi: 
1) so‘zlarni so‘z turkumlariga ajratish usuli, yani so‘z turkumlari 
sistemasi ;  2) so‘zlarni yasalish modallariga ko‘ra tasnif qilish usuli, 
yani so‘z yasash usullari; 
3) so‘zlarni funksional-stilistik guruhlarga ajratish usuli, ya’ni 
so‘zlarning stilistik-differentsial guruhlari; 
4) so‘zlarni ma’lum mavzu guruhlarga ajratish usuli, ya’ni so‘zlarni 
mavzu guruhlari va boshqalar. 
“Bir   so‘z   turkumiga   xos   so‘zlarning   mazmuniy   sinflari   bu,   azolari
umumiy ma’no  (invariant  ma’no-identifikator) bilan  bog‘langan  ma’lum
darajada   murakkab   guruhlardan   iborat   bo‘lgan   paradigmatik   turdagi
leksik   maydonlardir.   Ularga   so‘zlarning   sinonimik   va   antonimik
birlashmalari,   leksik-semantik   guruhlari   kiradi.   A’zolari   doimiy
(regulyar)   oppozitsiyalari   bilan   bog‘langan   so‘zlarning   semantik
sinflarini   “mazmuniy   paradigmalar”   deb   atash   ham   uchraydi.   Unda
ma’lum   paradigmatigmatik   maydonlarning   turli   mikromaydonlari
e’tiborga olinadi. 
Leksik-
semantik paradigmalarni
ng tuzilishi
ni, asosan, binary oppozitsi
yalarikki tomonlama zidlanish
lar shakllantiradi. Ammo borliq
hodisalarning ko‘p tomonli aloqalari bilan bog‘liq bo‘lgan ko‘olik a’zoli
zidlanishlar  18  xam bo‘lishi mumkin. Masalan, rang ifodalovchi so‘zlar faqat ikkitasi (oq
va   qora)   emas,   deyarli   hammasi   zidlanishi   mumkin:   yashil,   sariq,   kuk,
qizil…   .Pradikmatik   tuzilish   harakteriga   so‘zlarning   barcha   leksiz
guruhlari,   atamalar   sistemasi,   hatto   mavzuviy   guruhlarga   ham   ega.
Biroq   ularni   sistemaliligiga   xos   ifodalanish   darajasini   sistemalilik
asosida   yotuvchi   qarama-qarshiliklarning   doimiylik   darajasi   bir   xil
emas.   Bu   faktlar   ko‘p   jihatdan   ekstralingvistik   omillar   bilan   bog‘liq.
Ekstralingvistik omillar ma’lum darajada so‘zlarning sinonimik qatorlari
strukturasi, ko‘proq mavzuiy qatorlari bilan bog‘liq bo‘ladi. 
Leksik ma’no turlari. 
Leksik sinonimiya. Leksemalarning bir xil ma’no anglatishiga ko‘ra 
guruxlanishidir: yelka, kift, o‘miz (birinchi gurux); in, uya, oshyon 
(ikkinchi guruh); nur, shula, yog‘du, ziyo (uchinchi guruh) va boshqalar. 
Bunday guruhlar tilshunoslikda sinonimik qatorlar deb nomlanadi. Har 
bir sinonimikqatorda:  a) leksemalarning denotative ma’nosi bir xil 
ifoda semalari (ma’no qirralari, uslubiy bo‘yoqlari, subyektiv baho, 
qo‘llanish doirasi) har-xil bo‘ladi. Masalan, ozod, erkin, hur, sarbast 
leksemalari bitta denototni- “o‘z erki, haq huquqiga egalik” ni ataydi, 
biroq ularda o‘zaro farqlanuvchi ifoda ham bor: xususan, erkin 
leksemasi bir qadar betaraf ma’noli bo‘lsa, ozod leksemasida ko‘tarinki 
ruhni ifodalash, hur leksemasida badiiy uslubga xoslik sezilib turadi, 
sarbast leksemasi esa eskirgan, kitobiydir. Qiyos qiling: Erkin nafas 
olmoq (O‘.T 2- tomi 451). Toki, bizdan olis avlodlarga ozod va obod 
vatan qolsin! (I.Karimov). yashnagan el tillarda doston, qutlug‘ nomi hur
O‘zbekiston (M.Sh). Podshohning nigohida bo‘lgan xotinlari posbonlar 
bilan uncha hisoblashmay, ko‘pincha ularni qo‘lga olib, sarbast 
yashaydilar (O.); 
b) ifoda semalari bazan darajalanadi: yuz, bet, aft, bashara, turq 
leksemalarining barchasida ( “yuz” dan boshqalarida) salbiy bo‘yoqli 
semalar bor, biroq bu semalarda salbiy bo‘yoqli ifodalanish darajasi 
har-xil: u “bet”dan “turq”qa tomon ortib, kuchayib boradi. Qiyos qiling:  U betlari yumdalangan,.oppoq sochlari yulingan bu telba xotinni 
o‘zining qirq yillik umr yo‘ldoshiga o‘xshata 
olmadi.
(M.Ism.), Sherbeknin
g ko‘ziga Xo‘jabekovn
ing aftidan nahsi
19  tomayotgandek jirkanch bo‘lib ko‘rinib ketdi. (S.An.), Uning bir ko‘ngli, 
borib, muttaham qozining tumshug‘iga tushurgisi yo iflos basharasiga 
tupurgisi keldi. (M.Ism). Devor ustida turgan o‘n ikki yoshlardagi bir qiz 
devordan kesak ko‘chirib olib, Mulla Norqo‘ziga o‘qtaldi: “Xu o‘l, turqing 
qursin!” (A.G‘.); 
e) ifoda semalari bo‘lmagan , betaraf ma’noli leksemalar sinonimik 
qotorni dominantasi sanaladi. Chunonchi, yuz, bet, aft, bashara, turq 
(dominanta-yuz ); nur, shu’la, yog‘du, ziyo (dominanta-nur); yolg‘iz, 
yakka, tanho (dominanta-yolg‘iz) kabi. Bulardan yuz (birinchi qator), nur 
(ikkinchi qatorda) va yolg‘iz (uchinchi qatorda) betaraf ma’nolidir; 
g) leksemalarning turkum semalari bir xil bo‘ladi, bu hol 
sinonimlarning bir so‘z turkumiga birlashishini taqozo qiladi: bahor va 
ko‘klam (ot), chiroyli va go‘zal (sifat), so‘zlamoq va gapirmoq (fe’l) kabi. 
Yuqoridagi xususiyatlardan, ayniqsa, ifoda semalarining har 
xilligidan kelib chiqib leksik sinonimlar quydagi turlarga ajraladi: 
1. Ma’no sinonimlari (idiografik sinonimlar). Bunday sinonimlar 
ma’no qirralari bilan farqlanadi. Masalan, achchiqlanmoq, 
g‘azablanmoq, qahrlanmoq leksemalari “g‘azabi kelmoq” ma’nosi bilan 
bir sinonimik qatorga birlashadi, ammo ular shu ma’noni ifodalash 
darajasi bir xil emas, u “achchiqlanmoq” dan “g‘azablanmoq”ga, 
“g‘azablanmoq”dan esa “qahrlanmoq” ga qarab kuchayib boradi. 
2.   Uslubiy   sinonimlar   (sitilistik   sinonimlar).   Bunday   sinonimlarning
leksik   ma’nosi   ijobiy   yoki   salbiy   bo‘yoqlar   (uslubiy   semalar)   bilan
qoplangan   bo‘ladi,   ayni   shu   uslubiy   semalar   sinonimlarning   uslubiy
vosita   sifatidagi   qiymatini   belgilaydi.   Masalan,   jilmaymoq,   iljaymoq,
irjaymoq,   tirjaymoq,   ishshaymoq   va   irshaymoq   leksemalarining
barchasida   bitta   leksik   ma’no-“ovoz   chiqarmay   miyig‘ida   kulish”
hodisasini   nomlash   bor,   ammo   shu   ma’no   jilmaymoq   leksemasida   bir
oz   ijobiy,   iljaymoq   leksemasida   esa   bir   oz   salbiy   bo‘yoq   bilan
qoplangan,   bu   salbiy   bo‘yoq   irjaymoq,   tirjaymoq   ishshaymoq   va irshaymoq   leksemasida   yanada   ortib   boradi.   Qiyos   qiling:   U   hamisha
kulib, jilmayib turadigan mehribon chehrani 
20  ko‘rmadi.(M.Ism.) Sho‘xroq qiz, yigitlar iljayib, bir-biriga ko‘z qisib 
qo‘yishadi. (“Mushtum”). 
3.   Nutqiy   sinonimlar-nutqning   u   yoki   bu   turiga   xoslanishi   bilan
o‘zaro   farqlanadigan   sinonimlar.   Masalan,   ozgina,   picha,   sal,   xiyol,
jinday,   qittay,   jichcha   qatoridagi   ozgina   leksemasi   nutqning   barcha
ko‘rinishlarida   (adabiy   nutqda   ham,   so‘zlashuv   nutqida   ham)   qo‘llana
olgan   holda,   picha,   xiyol,   jinday,   qittay,   jichcha   leksemalari   faqat
so‘zlashuv nutqiga xoslangandir. 
4.   Kontekstual   sinonimiya-til   birligi   sifatida   o‘zaro   sinonim
bo‘lmagan   leksemalarning   ma’lum   kontekst   doirasida   (demak,   nutq
ichida)   sinonimik   munosabatga   kiritilishi.   Masalan,   chinni   va   kosa
so‘zlarning   leksik   ma’nolari   bir   xil   emas:   chinni   “piyoladan   kattaroq
idish” ni ataydi. Demak, biri “material” ni ikkinchisi esa shu materialdan
yasalgan   “idish”   ni   anglagatadi,   shunga   ko‘ra   ular   sinonim
hisoblanmaydi.   Ammo   ayrim   shevalarda   chinni   leksemasi   “kosa”
ma’nosida ham qo‘llanadi. Binobarin, shu shevaga xos kontekst ichida u
kosa   leksemasining   sinonimiga   aylanadi.   Masalan,   Xoljonbeka…   xitoyi
chinnida moy olib keldi (J.Sh). 
Leksik antonimiya- leksemalarning bir-biriga zid ma’no anglatishi 
asosida guruhlanishidir. Oq va qora, qalin va yupqa kabi. Antanomiya 
hodisasi, asosan, bir so‘z turkimi leksimallari doirasida yuz beradi. 
Sifatlarda: a) hajim belgisiga k’ora: katta va kichik, baland va past, b) 
harorat belgisiga ko‘ra: issiq va sovuq; v) yosh belgisiga kora: yosh va 
qari; g) xarakter xususiyat belgisisa ko‘ra; sahiy va xasis, botir va 
qorqoq, aqilliy va ahmoq; d) shakil belgisiga kora: to‘g‘ri va egri, e) 
maza-ta’m belgisiga ko‘ra: achchiq va shirin kabi. Payt, holat, miqdor, 
maqsad ma’noli leksimalar doirasidan ham antanomiya hodisasi keng 
tarqalgan: a) kecha va ertaga, avval va ketin(payt belgisiga ko‘ra), b) tez 
va sekin, arang va bemalol (hola belgisiga ko‘ra), v) kop va oz, mo‘l va 
kam (miqdor belgisiga ko‘ra), g) atayin va beixtiyor, jo‘rttaga va 
behosdan(maqsad va ma’nosiga ko‘ra) va bular. Bunday leksimalarning  sifat va ravish turkumiga mansubligi keyingi yillarda bir qadar 
munozarali bolib qolmoqda. 
Otlarda: 
21  a)belgi otlarida: boylik va qambag‘alik, botirlik va qorqoqlik, 
b) qarama-qarshi tamon nomlarda: sharq va g‘arb, janib va shimol; 
v) fasil nomlarida: yoz va qish, kuz va bohor, 
g) sutkaning qarama-qarshi tamonlarini ifadalovchi nomlarda: 
kecha va kundiz, tong va shom kabi. 
Fe’llarda: 
a) qarama-qarshi harakat ma’nolarini ifodalovchi fe’llarda: bormoq 
va kelmoq, kirmoq va chiqmoq; 
b) sifat yoki ravishdan yasalgan fellarda: kengaymoq va taroymoq, 
ko‘paymoq va azaymoq, sekinlashmoq va tezlashmoq kabi. 
Ba’zan   fe’lning   sifatdosh   shakli   sifay   turkimidagi   leksema   bilan
antonimik   munosabatlarga   kirishish   mumkin:   o‘qigan   va   bilimsiz,
o‘qimagan   va   bilimli   kabi.   Antanomiya   hodisasi   sifat   turkumida   keng
tarqalgan, ot va fe’llar bir oz kamroq uchraydi, olmosh va sonlarda esa
bo‘lmaydi   (ayrim   kontekstual   holatlar   bundan   mustasno).   Kontekstual
antonimiya   o‘zaro   zid   ma’no   ifoda   etmagan   leksemalarning   ma’lum
kontekst   ichida   so‘zlovchi   yoki   muallif   tomonidan   antonimik
munosabatga kiritilishi. Buni quyidagi she’riy misrada tahlil qilib ko‘rish
mumkin: Ushoq qand oq tuzga monand erur, Va lekin biri tuz, biri qand
erur. 
Omonimiya   hodisasi.   Leksik   omonimiya   leksemalarning   ifoda
planidagi   (talaffuz   va   yozilishidagi)   tenglik   hodisasi.   Masalan,   o‘t
(“olov”)-o‘t   (“maysa”),   kamar   (“qiyin,   ko‘ndan   ishlngan   belbog‘”)-kamar
(“daryo, tog‘lardan suv o‘yib ketgan chuqur joy”) kabi. 
Leksik omonimiyada ikki xil hodisa omonimlar va omoformalar. 1.
Omonimlar shakli bir xil, ma’nolari har xil (o‘zaro bo‘lmagan)
leksemalardir (yuqoridagi misollar). Ular omonim omoleksemalar deb
ham ataladi. Bunday omonimlarning ko‘pchiligi bir so‘z turkumiga
mansubdur, shu sababli ularning nutqdagi grammatik shakllari ham bir
xil bo‘ladi. Qiyos qiling: ot (“ism”) – otim , oting, oti; otni, otning, otga...
kabi,ot (“hayvon”) – otim,oting,oti; otni, otning, otga. kabi. Yani: bo‘sh (sifat) – “ichiga hech narsa solinmagan”: bo‘sh chelak kabi; bo‘sh (sifat) –
“tortilmagan”: arqonni bo‘sh tortib bog‘lamoq kabi. Bu tipdagi
omonimlar (omonim  22  omoleksemalar) turli so‘z turkumlariga mansub bo‘lishi ham mumkun. 
Bunday paytda omonimlik munosabatga kirishayotgan so‘zlar 
shakllanish tizimiga ega bo‘lmasliklari kerak. Masalan, tabiiy (sifat) va 
tabiiy (modal so‘z): 
1) U tabiiy fanlarga ko‘proq qizizadi. (Bu gapda tabiiy sifat, 
aniqlovchi);  2) Go‘zamol, badavlat qori tog‘aning birdan ko‘z yumib 
sukutga botishining sababini, tabiiy, Yo‘lchi tushunmadi (Bu gapda 
tabiiy- modal so‘z). 
2.Omoformalar   ayrim   grammatik   shakllardagina   teng   keladigan
leksemalardir.   Ular   omoforma   omoleksemalar   deb   ham   nomlanadi.
Masalan,   sur   (ot:   ”qorako‘l   teri   navi”)   va   sur   (sifat:   ”och   kul   rang”)
leksemalari   ayni   shu   lug‘atga   kiritiladi,   biroq   ot   turkumidagi   sur
leksemasi   turlanganda   (surni,   surning,   surga...   kabi)   sur   (ot   )   va   sur
(sifat)o‘rtasidagi   shakliy   tenglik   yo‘qoladi.   Demak,   bu   ikki   leksema
o‘rtasidagi shakliy  tenglik  ot  turkumiga  sur  so‘zi bosh  kelishik  shaklida
bo‘lgandagina   saqlanib,   boshqa   shakllarda   yo‘qoladi,   shu   xususiyati
bilan   omoforma,   omoleksemalar,   omonim,   omoleksemalardan   farq
qiladi. 
O‘t (o‘t : olov) va o‘t (fe’lning ikkinchi fanda buyruq maylidagi shakli)
munosabatiga   boshqacharoq   holat   kuzatiladi:   o‘t   fe’li   lug‘atga   o‘tmoq
shaklida   kiritiladi,   binobarin,   o‘t   (ot)   va   o‘tmoq   (fe’l)   o‘rtasidagi   shakliy
tenglik.yo‘qligi   ma’lum   bo‘ladi.   Demak,   omoforma   bo‘lish   turli   so‘z
turkumiga mansub leksemalarning ayrim gramatik shakllarigagina xos.
Tilda leksik omoniya yondosh bo‘lgan hodisalar ham bor. Bular 
quyidagilar:  1. Omofonlar- talaffuzi bir xil, yozilishi har xil bo‘lgan 
leksemalar: to‘rt (son tarkibidagi so‘z) – tort (ot tarkibidagi so‘z : ”koditer
mahsuloti”) , to‘n (”kiyim”) – ton (”tovush toni”) , bob (talaffuzda bop) va 
bop kabi. 
2.   Omograflar-   yozilishi   bir   xil,   talafuzi   har   xil   bo‘lgan   leksemalar:
soya   (”quyosh   nuri   tushmaydigan   salqin   joy”)   –   soya   (”dukkakli
o‘simliklarning bir turi va uning doni”) rom (sipirtli ichimlikning bir turi) kabi.   Tilda   urg‘usi   bilan   farq   qiladigan,   ammo   bir   xil   yoziladigan
leksemalar ham bor: atlas (”material”) – atlas (”geogr.atlas”), fizik (”fizik
hodisa”) – fizik (fizika mutaxasisi) kabi. Bular urg‘u belgisisiz yozilganda
omograflar sanaladi, urg‘u belgisi qo‘yilganda (atlas va atlas, 
23  fizik va fizik kabi grafik shakllarga kirganda) esa omograf bo‘lmaydi. 
Biroq bunday holatlar tilshunoslikda maxsus nomga ega emas 7 . 
Paronimiya   (yun.para   –”yonida   ”+onyma-   ”nom”)   –   ikki   yoki   undan
ortiq   leksemalarning   talaffuzda   o‘zaro   o‘xshash,   ohangdosh   bo‘lishi.
Bunday   o‘xshashlik,   odatda,   har   ikki   (yoki   uch)   leksema   tarkibidagi
tovushlarning fizik-akustik yaqinligidan kelib chiqadi. Masalan, arqon va
arkon.   Bu   ikki   so‘z   tarkibidagi   5   ta   tovushdan   4   tasi   ayni   bir   xil
fonemalardir,   ammo   ulardan   birinchisi   ”q”,   ikkinchisida   esa   ”k”
fonemalari   qatnashgan.   Bu   ikki   fonemaning   biri   (”q”)   chuqur   til   orqa,
ikkinchisi   (”k”)   esa   sayoz   til   orqa,   ikkilasi   ham   jarangsiz,   portlovchi
undoshlardir 8 ,   demak,   ulardagi   fizik-akustik   va   artikulyatsion   belgilar
bir-biriga   juda   yaqin,   shuning   uchun   arqon   va   arkon   leksemalari
talafuzida   birbiriga   o‘xshashlik   bor.   Taxya   (”sidirg‘a   matodan
tayyorlangan   do‘ppi”)   va   takya   (”odamlar   to‘planib   ulfatchilik   qiladigan
joy”)   so‘zlarida   ham   shunday;   bayon   va   boyon   so‘zlari   esa   ”a”   va   ”o”
unlilarining   qo‘ti   keng   ekanligi,   urg‘usiz   bo‘g‘inda   qo‘llanganligi   bu   ikki
so‘zning   talaffuzidagi   o‘xshashlikka,   demak,   paronimiyaga   sabab
bo‘lgan.   Biroq   arpa   va   arfa   so‘zlaridagi   bunday   o‘xshashlik,
ohangdoshlik   yo‘q,   chunki   ulardagi   ”p”   va   ”f”   undoshlarining
”portlash(”p”da) va sirg‘alish (”f”da) belgilari talaffuzida sezilarli darajada
farqlanadi,   buning   ustiga   bu   leksemalarning   so‘z   urg‘usi   ham   har   xil
joylashgan (arpa va arfa kabi) 9 . 
Demak,   so‘z   tarkibidagi   bir   tovush   bilan   farqlanib   doimo
paronimiyaga olib kelavermaydi. Aks holda tildagi kvaziomanimlarning
(minimal   juftliklarning)   barchasini   paronimlar   deb   baholashga   to‘g‘ri
kelardi:   boy-poy-   toy,   bosh-tosh-mosh,   til-tish,   ish-in-ip   kabi.   Bunday
so‘zlar qatori ko‘p bo‘g‘inli so‘zlar hisobiga yanada ortadi: daraxt-karaxt,
paxta-taxta,   tomon-somon  kabi.  Bu  xol,  tabiiyki,   paronimiya   hodisasini
cheksiz qilib qo‘yadi.  7 Mengliyev B. Hozirgi o‘zbek adabiy tili. Qarshi. 2004. –B. 43 
8
 A.Ma‘rufov Paronimlar lug’ati. Toshkent, 1974. –B. 43 
9
 Hojiev A. Lingvistik terminlarning izohli lug’ati. Toshkent, 1985. 
–B. 13  24  2.2. Tilda y angi so‘z v a at amalarning pay do bo‘lishi. 
Ayrim so‘zlarning qayta faol qo‘llanilishi, xorijiy tillardan so‘zlarning
o‘zlashishi jamiyatda yangicha ijtimoiy munosabatlar natijasida vujudga
kelgan   yangi   predmet   yoki   tushunchalarning   nomlanishidagi   zarurat
bilan   bog‘liqdir.   Bu   so‘zlar   o‘zaro   aloqa   ehtiyoji,   ya’ni   yangi   mazmunni
ifodalash,   yoki   ekspressiv   qo‘llash,   yoki   uni   aniqlash,   yoki   ma’no
qirralarining farqlanishi zarurati bilan bog‘liq bo‘ladi. 
Bunda to‘rt holat kuzatiladi: Birinchidan, ayrim so‘zlarning eskirib, 
iste’moldan chiqib ketishi kuzatilsa, ikkinchidan, allaqachonlar 
iste’moldan chiqib ketgan so‘zlar qayta «jonlanadi», «tiriladi», 
uchinchidan, yangi-yangi so‘zlar paydo bo‘ladi, to‘rtinchidan, nofaol 
so‘zlar faollashadi, iste’mol doirasi kengayadi, ma’naviy tabiatida 
o‘zgarishlar yuz beradi. Bu hodisalarning barchasi ma’lum bir ob’yektiv 
sabablar asosida ro‘y beradi. Hozirgi adabiy tildagi eskirgan so‘zlar eski 
leksika, yangi so‘zlarning jami yangi leksika, na eskilik, na yangilik 
bo‘yog‘iga ega bo‘lgan so‘zlar neytral leksika deb yuritiladi. Demak, 
o‘zbek tili leksikasini tarixiylik nuqtai nazardan 3 ta asosiy qatlamga 
bo‘lib o‘rganish mumkin 10 : 
1.Neytral leksika 
2.Eskirgan leksika 
3.Yangi leksika 
Hozirga qadar mavjud darsliklarda o‘zbek tili leksikasidagi so‘zlarni 
asosan ikki guruhga ajratib tahlil etib kelinmoqda. …. o‘zbek tili 
leksikasini tarixiy etimologik nuqtai nazardan tekshirish ikki masalaga 
qaratiladi: a) o‘zbek tili leksikasidagi o‘z so‘zlarni belgilash; b) o‘zbek tili 
leksikasidagi o‘zlashgan so‘zlarni belgilash. Mana shu asosga ko‘ra, 
o‘zbek tili leksikasidagi so‘zlarni tarixiy-etimologik nuqtai nazardan ikki 
katta qatlamga bo‘lish mumkin 11 : 
1.O‘zbek tili leksikasidagi o‘z qatlam.  2.O‘zbek tili leksikasidagi o‘zlashgan qatlam … o‘zbek lug‘at 
sostavida shu tilning o‘ziga xos leksik qatlami bilan birga o‘zlashgan 
leksik qatlam ham yuzaga 10
 Shoabdurahmonov Sh., Asqarova M., Hojiev A., Rasulov I., Doniyorov X.. Hozirgi o‘zbek adabiy tili. -
Toshkent. 1980. –B. 34 
25  kelgan. O‘zbek tili boyligi so‘zlar va iboralardan iborat. Uning bu boyligi 
hamma uchun umumiy, hamma tomonidan qo‘llaniladi. Bu boylik 
tilning tarixiy taraqqiyoti davomida to‘plangan. Uning tarixiy taraqqiyoti
hisobiga ham boshqa xalqlar bilan aloqasi davrida o‘zlashtirgan leksik 
birliklari hisobiga ham bo‘lgan 12 . Shuning uchun o‘zbek tili leksikasini 
ikki qatlamga bo‘lib o‘rganish to‘g‘riroq deb qaralishi joiz: 
1) o‘z qatlam, 
2) o‘zlashgan qatlam (4.48) 
Ijtimoiy taraqqiyot jarayonida ayrim narsa hodisalar boshqa 
leksemalar bilan nomlanib, avval qo‘llanganlari iste’moldan chiqib 
ketadi. Yoki davr talabi bilan qaytadan faol qo‘llana boshlaydi. Tabiiyki, 
yangi leksemalar tilga birdan kirib kelmaganidek, iste’moldan chiqib 
ketishi ham asta-sekinlik bilan yuz beradi. Tildagi har bir o‘zgarish 
sabab va oqibat munosabatlari bilan bog‘liq bo‘lib, tilda qayta 
faollashayotgan o‘zlashgan va yangi paydo bo‘lgan so‘zlar 
kommunikatsiya ehtiyoji, ya’ni yangi mazmunni berish yoki ekpressiv 
ifodalash, yoki uni aniqlash, yoki ma’no qirralarini farqlash bilan 
aloqadadir. Yuqoridagilardan kelib chiqib, o‘zbek tili lug‘at tarkibidagi 
so‘zlarni hozirgi davr nuqtai nazardan quyidagi guruhlarga ajratish 
mumkin deb hisoblaymiz: 
1. Davr taqazosi bilan ma’lum darajada o‘ta g‘irrom til siyosati 
tufayli «eskirgan», «tarixiy», «kam qo‘llaniladigan» kabi tamg‘alarni 
olgan so‘zlar hozirgi kunga kelib faol ravishda qo‘llanilmoqda. Shuni 
ta’kidlash lozimki, tirilgan leksemalarning umumiste’mol leksikasiga tez 
o‘tib ketishi ushbu so‘zlarning xalq ommasiga avvaldan singib 
ketganligidir. Masalan, vazir, hokim, tuman, adad, viloyat, fuqaro, 
targ‘ibot, tashviqot va shu k. Qayta faol qo‘llanilayotgan juda ko‘p so‘zlar
yangi ijtimoiy sharoitda o‘zgacha maqomga, ya’ni o‘zlarining to‘laqonli 
haqiqiy ma’nolariga ega bo‘lib, mavjud «kemtiklikni» to‘ldirmoqda. 
Masalan, teng huquqli, mustaqil mamlakat, millat, vatan, el, yurt kabi  so‘zlarda ilgari sema to‘laligi o‘z aksini ifodalamaganligi barchaga ayon. 
Masalan, «fuqaro» so‘zi yuz yil avval 12
 Mengliyev B. Hozirgi o‘zbek adabiy tili. Qarshi. 2004. –
B. 43  26  hozirgidan   butunlay   boshqa   mazmunni,   anchayin   noaniq   tushunchani
ifodalagan.   Hozir  esa  bu  so‘z  tayin   va   muhim   tushunchani  ifodalaydi   –
biror davlatning fuqarosi (grajdani) ma’nosida qo‘llanadi. 
2.   Sotsial  tuzumning  o‘zgarishi sababli jamiyatda  yangicha  ijtimoiy
munosabatlar   natijasida   vujudga   kelgan   yangi   predmet
tushunchalarning   nomlanishida   paydo   bo‘lgan   yangi   so‘z   va   atamalar.
Masalan,   Vazirlar   Mahkamasi,   O‘zbekiston   Respublikasi   Prezidentining
davlat   maslahatchisi,   milliy   ong,   miliy   g‘oya,   miliy   mafkura,   milliy
qadriyat va shu k. 
3.   O‘zbekiston   Respublikasi   mustaqillik   yillarida   milliy
iqtisodiyotning   rivojlanishida   xorijiy   mamlakatlar   bilan   o‘zaro
hamkorlikni   o‘rnatish   natijasida   chet   tillardan   so‘zlar   bevosita   o‘zbek
tiliga va aksincha o‘zbek tilidan xorijiy tillarga o‘zlashmoqda. 
Masalan,   lizing,   konsalting,   sanatsiya,   sammit,   trafik,   chizbuger,
bittburger,   yonbosh,   chala,   g‘irrom,   dakki,   halol   va   boshqalar.   Shuni
alohida   e’tirof   etish   lozimki,   bozor   iqtisodiyoti   tamoyillari   asosida   yuz
berayotgan ijtimoiy jarayonlar paytida kishilar o‘rtasida muloqot turlari
son   va   hajm   jihatdan   ortib   bormoqda.   Yangi   kommunikatsiya   sohalari
yuzaga   kelmoqda.   «Kadrlar   tayyorlash   dasturi»,   «Ta’lim   to‘g‘risida»gi
qonun   O‘zbekiston   istiqlolini   yaratishga   qodir   yangiavloddan   ilg‘or
dunyo   hamjamiyatda   o‘zining   bilimi,   salohiyati,   aql-idroki   bilan
mustahkam   o‘rin   egallay   oladigan,   barkamol   mutaxassislar   tayyorlash
zaruriyatini   o‘rtaga   qo‘ydi.   Shunga   ko‘ra   tilning   ijtimoiy   mohiyati
anglash   o‘zbek   tili   lug‘at   tarkibi   taraqqiyot   bosqichlarining   o‘ziga   xos
tabiatini bilish, o‘z fikrini og‘zaki va yozma shakllarda ravon ifodalashga
o‘rganish rasmiy-idoraviy ish yuritish uslubini puxta egallash nihoyatda
muhimdir.  27  X ULOSA  
Xulosa qilib aytganda, tilimiz ravnaqi uchun ayniqsa mutasaddi 
shaxslar ijtimoiy hayotda paydo bo‘ladigan har qanday predmet yoki 
tushunchani to‘g‘ri ifodalash uchun ifoda mohiyatiga lisoniy vositani 
topa bilishi zarurdir. Darhaqiqat, aslida vatan tildan boshlanadi. 
Shuning uchun ham biz ona tilimizni, demak, ona vatanimizni asrab-
avaylash uchun harakat qilmog‘imiz lozim. 
O‘zbek   tili   o‘zining   hali   taraqqiyot   imkoniyatlarini   to‘la   kashf   etib
ulgurgani   yo‘q.   Buning   uchun   bizda   tilshunoslar   mehnati   va   ularning
ilmiy natijalarini hayotga tatbiq etish masalasi ham kun tartibida turishi
kerak.   Yangi   mazmunni   ifodalash   uchun   xizmat   qiladigan   mavjud   til
vositalarini   tanlash,   ijtimoiy   hayotda   paydo   bo‘ladigan   har   qanday
predmet   yoki   tushunchani   to‘g‘ri   ifodalash   ona   tilimizning   yanada
kamol topishiga qo‘shilgan munosib hissa bo‘ladi. 
Leksik   sistema   leksikologiyani   o‘rganishda   muhim   o‘rin   tutadi.
Yangi   yaratilgan   yoki   boshqa   tillardan   yangi   o‘zlashtirilgan   leksemalar
vaqt   o‘tishi   bilan   turli   lisoniy   va   nolisoniy   omillar   ta’sirida   ko‘p   ma’noli
so‘zlarga   aylanib   qolishi   mumkin.Atoqli   otlar   ham   shartli   ravishda
monosemantik   leksemalar   qatoriga   qo‘shiladi.Tilning   leksik,   fonetik   va
grammatik sathlari ham o‘zaro bog‘liqdir: fonetik birliklar so‘zni bog‘liq
tusiga   kiritadi,   morfemalar   yasama   so‘zlarni   shalkllantiradi,   so‘zlarning
birikuvchanlik   imkoniyatlari,   uslubiy   vosita   sifatidagi   xususiyatlari
ularning   leksik   va   gramatik   ma’nolariga   hamda   uslubiy   semalariga
tayanadi.   Bular   leksikologiyaning   fonetika,   morfemika,   so‘z   yasalishi,
gramatika   va   uslubshunoslik   (stilistika)   bilan   aloqada   bo‘lishini   taqozo
qiladi.   Leksik   sistema   va   uning   bo‘linishlari-bu   ajralib   chiqqan   leksik
sath   bu   bosqichda   ikki   katta   mustaqil   va   nomustaqil   so‘zlar   guruhiga
bo‘linadi. Bu bo‘linish privativ zidlanish asosida hosil bo‘ladi va zidlanish
belgisi «ma’noviy va vazifaviy nomustaqillik»dir. 
Leksikologiyada tilning lug‘at boyligi sistemasi sifatida tadqiq qilinadi,
chunki bu boylik so‘zlar va iboralarning oddiy, mexanik yig‘indisi emas, balki birliklar va elementlar tizimidir.Leksemalarning o‘zaro muayyan
o‘xshashligi, farqli va zid belgilari asosida birlashgan guruhlari tizim yoki
lug‘aviy sistema deb ataladi. Lug‘aviy tizim boshqa tizimlar kabi pog‘onali
qurilishga ega. Lison bir necha ichki  28  tizimlardan   iborat   murakkab   sistema   bo‘lganligi   kabi   leksik   sistema
ham   o‘z   o‘rnida   bir   necha   tizimchalardan   tashkil   topadi.   Bu
pog‘onaviylik lisondan boshlanib alohida leksemagacha davom etadi va
bu   bir   necha   bosqichdagi   birliklar   orasida,   aytilganidek,   qat’iy   lisoniy
munosabatlar hukm suradi. 
29  FOY DA LA N ILGA N  ADA BIY OTLA R RO‘Y X A TI  
I jt imoiy  adabiy ot lar: 
1.Mirziyoev Sh.M. Buyuk kelajagimizni mard va oliyjanob xalqimiz bilan 
birga  quramiz. Toshkent – 2017. 
2.Karimov A .I. “yuksak ma’naviyat -yengilmas kuch” Toshkent. 
Ma’naviyat.  2008. 
I lmiy  adabiy ot lar: 
3.Jamolxonov H. Hozirgi o’zbek adabiy tili. –T.: Talqin. 
2005. 
4.Jamolxonov H.A. Hozirgi o‘zbek adabiy tili. –T.: Talqin, 2005. 
5.Sayfullaeva R., Mengliev B., Boqieva., Qurbonova M., Yunisova Z., 
Abdullaeva  M. Hozirgi o‘zbek adabiy tili. –T.: 2009. 
6.Азизов О. Тилшуносликка кириш.  –Т.: Ўқитувчи, 1996. 
7.Бегматов Э. Ҳозирги ўзбек адабий тилининг  лексик қатламлари  –
Т.: Фан,  1985. 
8.Головин Б.Н. Введение в язикознание. –М.: Высшая школа, 1977. 
9.Ирисулов М. Тилшуносликка кириш. –Т.: Ўитувчи, 1992. 
10.Shoabdurahmonov Sh., Asqarova M., Hojiev A., Rasulov I., 
Doniyorov X.. 11.Hozirgi o‘zbek adabiy tili. Toshkent. 1980. 
12.Mirtojiyev M.M. O‘zbek tili leksikologiyasi va leksikografiyasi. 
Toshkent.  2000. 
13.Махмудов Н. Тил ва ёзув. –Т.: Ўзбекистон, 
1987 14.Махмудов Н. Тил. – Т.: Ёзувчи, 1998. 
15.Нурмонов А, Йўлдошев Б. Тилшунослик ва табиий фанлар.-Т.: 
Шарқ, 2001. 
16.Нурмонов А, Расулов Р. Ўзбек тили жадвалларда. –Т.: Ўитувчи, 
1993. 
I nt e rne t  
say t lari:  17.www.fayllar.org 
18.www.wikepidiya 
19.www.ziyouz.com 
20.www.unilibrary  30

MUNDARIJA

KIRISH

I BOB. LEKSIKOLOGIYA VA LEKSEMA

1.1. Leksikologiyada so‘z muammosi

1.2. Leksemaning til va so‘zning nutq birliklari

II BOB. O‘ZBEK TILINING LEKSIK SATHI

2.1. Leksik sistemani tuzishda fonologiya va semantika

2.2. Tilda yangi so‘z va atamalarning paydo bo‘lishi

XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR