Ulug‘bek Hamdamning «To‘rtko‘cha» romanida syujetning turlari va tipologiyasi

O‘ZBEKISTON RESPUBLIKASI OLIY TA’LIM FAN VA INNOVATSIYALAR
VAZIRLIGI MIRZO ULUG‘BEK NOMIDAGI O‘ZBEKISTON MILLIY 
UNVERSITETI JURNALISTIKA VA O‘ZBEK FILOLOGIYASI FAKULTETI
FILOLOGIYA VA TILLARNI O‘QITISH O‘ZBEKTILI YO‘NALISHI 
4-BOSQICH TALABASI
 Adabiyotshunoslikka kirish va adabiyot nazaryasi fanidan 
tayyorlagan 
KURS ISHI 
 Ulug‘bek Hamdamning “To‘rtko‘cha” romanida syujetning turlari va 
tipologiyasi 
Ilmiy ish rahbari: 
 Toshkent-2025 Ulug‘bek Hamdamning “To‘rtko‘cha” romanida syujetning turlari va tipologiyasi
Mundarija 
Kirish……………………………………………………………………………………….3  I BOB.  
Adabiyotshunoslikda syujet mazmun va shakl komponenti sifatida…………...…4 
II BOB.  Ulug‘bek Hamdamning  “To‘rtko‘cha” romanida syujetning turlari, 
tipologiyasi va o‘ziga 
hojihatlari……………………………………………………………………….16 
Xulosa …………………………………………………………………………………….26  Adabiyotlar 
ro‘yxati …………………………………………………………………….27   Kirish 
 Mavzuning dolzarbligi.
Mavzuning dolzarbligi, hozirda adabiyotsh
unislikda
syujetning   ahamiyati   katta   ekanligi.   “To‘rtko‘cha”   romani   o‘zining   murakkab
syujet tuzilishi va tipologik jihatdan o‘ziga xos xususiyatlarga ega. Roman ham
o‘zbek   adabiyotining   zamonaviy   yuksalishi,   ham   inson   ruhiyatining
murakkabligini   aks   ettirgan   asar   sifatida   dolzarbdir.   Ulug‘bek   Hamdam,
asarida,   ayniqsa,   yoshlar   va   jamiyatdagi   o‘zgarishlarni   tasvirlash   orqali
zamonaviy   o‘zbek   adabiyotining   rivojlanishiga   muhim   hissa   qo‘shadi.
Mavzuning dolzarbligi shundaki, asar zamonaviy hayotdagi ijtimoiy, psixologik
va   madaniy   muammolarni   keng   qamrab   oladi.   Hamdam   o’zining   romani
orqali   o‘zbek   jamiyatidagi   har   bir   insonning   ichki   izlanishlari,   xatolar   va
tanqidiy   qarashlarni   ko’rsatadi.   Syujet   va   tipologiya,   o‘quvchi   uchun   nafaqat
ilmiy, balki psixologik, ijtimoiy va falsafiy ma’lumotlar bilan boyitilgan. Bu esa,
asarning o’ziga xos yangiligi va dolzarbligini ta’minlaydi. 
Kurs ishining predmeti.  Ulug‘bek Hamdamning “To‘rtko‘cha” romanida 
syujetning turlari va tipologiyasi 
Kurs ishining maqsadi.   Ulug‘bek Hamdamning “To‘rtko‘cha” romanida 
syujetning turlari va tipologiyasi aniqlash 
Kurs ishing vazifasi . 
Adabiyotshunoslikda syujet tushunchasining tavsifi 
Badiiy asar syjetining turlarini o‘rganish 
Syujet tipologiyasi tushunchasiga ta’rif berish 
Ulug‘bek Hamdamning “To‘rtko‘cha” romanida syujetning turlari va 
tipologiyasini tadqiq qilish 
Mavzuning o‘rganilish darajasi.  Syujet va  Ulug‘bek Hamdamning 
“To‘rtko‘cha” romani haqida ko‘pgina ma’lumotlar va tahlillar olib borilgan. 
Shuningda syujet haqida 
asosiy ma’lumot
lar, manbalar asosan darsliklar
dan va lug‘atlard
a keltirilga
n.
“To‘rtko‘cha”   romani   haqida   Qozoqboy   Yo‘ldosh   tomonidan   fikr   va
mulohazalar   bildirilgan.   Bundan   tashqari   shu   asar   haqida   mening   va
muallifning o‘z fikrlari bayon qilingan. Syujet bo‘yicha To‘rayeva B., Ko‘chimov
U.,   D.Quronov,   Z.Mamajonov,   M.Sheralieva,   Erkin   Xudoyberdiyev   va   boshqa
yozuvchilar   tomonidan   o‘rganilib,   bir   qancha     manbalar   ya   ma’lumotlar
keltirilgan.   Yuqorida   keltirilgan   yozuvchilarning   qo‘llanmalariga   asoslanib
yana keng ma’lumotlarga bo‘lib chiqilgan  3  I BOB. Adabiyotshunoslikda syujet shakl va mazmun komponenti sifatida 
 Hayotning yaxlit manzarasini, ko‘plab shaxslar, voqealar, insoniy 
munosabatlar, fikr-tuyg‘ularni xuddi turmushdagidek murakkab, birikib 
ketgan holda aks ettirishda turli-tuman vositalardan foydalaniladi. Albatta, bir 
yozuvchi qo‘llagan vositalar boshqasinikiga o‘xshamaydi. Biroq shunday 
vositalar ham borki, ular adabiyotning umumiy xususiyatlaridan kelib chiqadi. 
Birinchidan, barcha yozuvchilar muqarrar ravishda foydalanadigan eng 
muhim vosita-obrazlar hosil etishga imkon beruvchi tilni ko‘rsatib o‘tish zarur. 
Ikkinchidan, adabiyotda hayot oqimi, harakatlari qamrab olinishi sababli 
syujet, ya’ni kishilar xarakteri-taqdiri, ishlari, ziddiyatlar, ijtimoiy to‘qnashuvlar,
yuzaga keladigan voqealar yoki fikr-tuyg‘ular harakati oqimi ham oldingi 
o‘ringa chiqadi. Uchinchidan, g‘oyaviy-badiiy maqsadni amalga oshirishda goh
asarda ishtirok etuvchi qahramonlar nutqiga, goh muallif hikoyasiga, goh 
dialog va monologlarga, goh tabiat tasviriga, qahramonlaming o‘zaro 
yozishgan xatlariga, kundaliklariga va boshqa vositalarga murojaat qilish 
zaruriyati har bir adabiyasarning muayyan qurilishiga yoki, adabiyot 
nazariyasidagi atama bilan aytganda, kompozitsiyaga ega bo‘lishini taqozo 
qiladi. Nihoyat, to‘rtinchidan, san’atkor maqsadining amalga oshishi 
yozilayotgan asaming adabiy turiga, janr xususiyatlariga ham bog‘liq. Mazkur 
holatlar har bir yozuvchi ijodida o‘ziga xos tarzda namoyon bo‘ladi. Lekin ular 
o‘ziga xos ko‘rinishdan qat’i nazar barcha yozuvchilar ijodida mavjud bo‘ladi. 
Shu sababli, avval mazkur umumiy vositalar haqida mukammal tasavvurga 
ega bo‘lish, keyin esa ayrim yozuvchilar ijodidagi xususiy tomonlarni o‘rganish
lozim. 
 Syujet (frans. — predmet, mazmun, narsa) — badiiy asarmazmunini tashkil
etadigan, birbiri bilan oʻzaro bogʻliqlikda kechadigan, qahramonlar oʻrtasidagi
aloqalardan   tarkib   topgan   voqealar   tizimi.Syujetlilik   asardagi   estetik
mohiyatning birinchi shartidir - syujet yo‘q joyda badiiylik yo‘q.Syujet deganda
asardagi   voqealar   tizmasi   tushuniladi.   Buning   sababi   shundaki,   “syujetli
asarlarda”   yaxlit   hayot   manzarasi   bilan   bog‘liq   holda   biron   muhim   ijtimoiy
ziddiyat   badiiy   tadqiq   etiladi 1 .   Adabiyotning   kichik   asarlarida   ko‘pincha   bir
kichik voqea va uning tafsiloti tasvirlanadi, bu holda asarning ixcham syujetligi
haqida   so‘z   yuritiladi.   Bunday   chog‘da   syujetning   murakkabligi   xususida   gap
boradi.   Har   ikki   holda   ham   syujet   asar   mazmuniga   asos   bo‘lgan   kichik   yoki
katta   voqea   bo‘lib   qoladi.   Syujetga   M.Gorkiy   tomonidan   berilgan   ta’rif
adabiyotshunoslikda   eng   mukammal   hisoblanadi,   chunki   unda   adabiyotning
bosh   vazifasi   bo‘lgan   xarakterlar   tasvirida   syujetning   ro‘li   uqdirib   o‘tilgan.
Buyuk   yozivching   fikricha,   syujet   badiiy   asarda   tasvirlangan   “odamlarning
o‘zaro aloqalari, ammo oralaridagi qarama- qarshiliklar, bir- 1 Erkin Xudoyberdiyev  “Adabiyotshunoslikka kirish “- Toshkent “Iqtisod-Moliya” 2007 
4  birlarini   yoqtirish   yoki   yoqtirmasliklari-   umuman,   kishilar   orasidagi
munosabatlar   u   yoki   bu   xarakterning,   tipning   tarixi,   o‘sishi,   tashkil   topib
borishidir”. Gorkiy ta’rifi epik va dramatik asarlarga talluqli 2 .
 Syujеtlilik badiiy adabiyotning xos xususiyatlaridan biri bo‘lib, barcha 
turdagi badiiy asarlarda ham syujеt mavjuddir. Faqat shunisi borki, har bir 
turda, janrda syujеt o‘ziga xos tarzda namoyon bo‘ladi. Masalan, aksariyat lirik 
shе’rlarda voqеalar tizimi mavjud emas, biroq ularda o‘y-fikrlar, his-
kеchinmalar rivoji kuzatiladiki, bu ularning syujеtini tashkil qiladi. Shuningdеk,
ba’zan kichik hajmli hikoya va novеllalardagi syujеt ham "voqеalar tizimi" 
dеgan ta’rifga muvofiq kеlmaydi: bunda bir hayotiy holat ichidagi o‘sish, 
rivojlanish kuzatiladi. Shu xil holatlarni ko‘zda tutgan holda 
adabiyotshunoslikda voqеaband syujеt va voqеaband bo‘lmagan syujеt turlari 
ajratiladi.Yana shuni aytish kеrakki, ayrim adabiyotshunoslarfikricha, syujеt 
epik hamda dramatik asarlarga xos bo‘lib, lirik asarlar syujеtga ega emas. 
Boshqalar syujеt dеb atagan lirik asardagi o‘y-fikrlar, his-kеchinmalar rivojini 
ular kompozitsiya bilan bog‘lab tushuntiradilar.Ya’ni, bu o‘rinda lirik asar 
kompozitsiyasi syujеt (voqеalar tizimi) o‘rnini bosadi, o‘y-kеchinmalarni 
muayyan tartibda uyushtiradi. Bu xil qarashning qulayligi shundaki, u ishda 
tеrminologik chalkashliklardan qochishga, "syujеt" dеganda asarda 
tasvirlangan voqеalar tizimini tushunishga imkon bеradi 3 . Badiiy asar syujeti 
hayot haqiqati asosida kitobxonni o‘ziga tortadigan, jozibador qilib 
qurilgandagina, muayyan ta’sir kuchiga ega bo‘ladi. Yozuvchilar syujetning 
qiziqarli chiqishiga turli-tuman vositalarni qo‘llash orqali erishadilar. Ba’zan 
yozuvchilar tasvirlanayotgan kurashlar va xarakterlar mantig‘ini ochiq-oydin 
aks ettirish uchun kitobxon diqqatini jalb etuvchi o‘tkir holatlar, vaziyatlarni 
tanlaydilar. Buni biz Shekspirning ko‘pchilik tragediyalarida, Dikkens va 
Abdulla Qodiriy romanlarida ko‘rishimiz mumkin. Boshqa birguruh 
yozuvchilar kitobxonni qiziqtirish uchun asar boshida uning diqqatini ishtirok 
etuvchi shaxslaming qandaydir dalillanmagan xatti-harakatlariga tortadilar va 
shu yo‘l bilan o‘sha xatti-harakatlarni, xarakter xususiyatlarini yuzaga keltirgan
sabablar to‘g‘risida bizni o‘ylashga majbur etadilar. O‘lmas Umarbekovning 
“Yoz yomg‘iri” nomli qissasi bir ayolning ko‘chada fojiali o‘ldirib ketilganligi 
tasviri bilan boshlanadi. Keyin esa butun asar davomida shu voqeaning ro‘y 
berish sabablari, Munisxonni fojiali o‘limiga olib kelgan hodisalar, ularning 
ildizlari hamda ularni aniqlash yo‘lida qahramonlar xarakterlarining 
to‘qnashuvi, kurashi ko‘rsatib boriladi. Natijada kitobxon diqqati butun qissa 
davomida voqealar va xarakterlar rivojiga qaratiladi. Syujet yozuvchiga 
xarakter va sharoitni rivojlanishida hamda ko‘p tomonlama ko‘rsatish, 
odamlar orasidagi munosabat va ziddiyatlami yuzaga  2 To‘raboyeva  B. , Ko‘chimov U.  “Adabiyotshunoslik” – Toshkent “Malik Print Co”
2022  3 Dilmurod Quronov   “Adabiyotshunoslikka kirish” 
5  chiqarish imkonini beradi. Bunday tasvir asarda qo‘yilgan maqsadga to‘liq 
erishilishi va ko‘zda tutilgan g‘oyaning ifodalanishi uchun keng imkon beradi 4 . 
  Sujеtning   badiiy   asardagi   funksiyalari   haqida   so‘z   kеtganda,   avvalo,   uning
asar   problеmasini   badiiy   tadqiq   etishga   imkon   bеradigan   hayot   matеrialini
uyushtirib   bеrishini   aytish   kеrak.   Dеmak,   syujеt   asarda   mavzuni
shakllantirgani   holda,   uning   qanday   bo‘lishi   mazmunga,   muallifning   ijodiy
niyatiga   bog‘liq   bo‘lib   qoladi.   Masalan,   A.Qodiriy   "O‘tkan   kunlar"   uchun
tanlagan   syujеtda   Otabеkning   Toshkеntdan,   Kumushning   Marg`ilondan
bo‘lishi,   ijodiy   niyat   ijrosi   uchun   eng   maqbul   (optimal)   variant.   Nеgaki,
romanning   o‘zagi   bo‘lmish   "ishqiy-maishiy"   syujеt   chizig‘ining   Toshkеnt   -
Marg`ilon   orasida   kеchishi   yozuvchiga   o‘zini   o‘ylatgan   problеmalar   tadqiqi
uchun   zarur   voqеalarni   asarga   olib   kirish   imkonini   yaratadi.   Jumladan,
Otabеkning dor ostiga borishi, Toshkеnt isyoni, qipchoq qirg‘ini kabi voqеalar
asarga   hеch   bir   zo‘rakiliksiz,   o‘quvchi   xayolini   band   etgan   Otabеk—   Kumush
liniyasiga   uzviy   bog‘langan   holda   olib   kiriladi   va   muhimi,   ular   adibga   shaxs
erki,   millat   erki,   millat   taqdiri   muammolarini   atroflicha   badiiy   tadqiq   qilish,
fikrlarini   ifodalash   imkonini   yaratadi.   Ko‘rinadiki,   syujеtning   badiiy   asardagi
eng   muhim   funksiyasi   -badiiy   konsеpsiyani   shakllantirish   va   ifodalashga
xizmat qilishida namoyon bo‘lar ekan. 
  Badiiy asar sujеti pеrsonajlarning "harakat"laridan tarkib topadi. Ma’lumki,
kеng   ma’noda   "harakat"   so‘zi   vaqt   birligi   davomida   kеchuvchi   har   qanday
jarayonni   anglatadi.   So‘zning   biz   ishlatayotgan   maxsus   ma’nosi   ham
mohiyatan   shunga   yaqin:   "harakat"   istilohi   ostida   pеrsonajlarning   makon   va
zamonda   kеchuvchi   xatti-harakatlari   ham,   ruhiyatidagi   o‘y-fikrlar,   his-
kеchinmalar  rivoji  ham   tushuniladi.   Dеmak,   "harakat"ning  o‘zi   ikki   turli  ekan.
Shunga   muvofiq,   bu   harakat   tiplaridan   qaysi   biri   yеtakchilik   qilishiga   qarab
syujеtning   ikki   turi   ajratiladi:   a)   "tashqi   harakat"   dinamikasiga   asoslangan
syujеt va b) "ichki harakat" dinamikasiga asoslangan sujеtlar. 
  Tashqi   harakat   dinamikasiga   asoslangan   sujеtlarda   pеrsonajlarning
muayyan   maqsad   yo‘lidagi   xatti-harakatlari,   kurash   va   to‘qnashuvlari,
hayotidagi   burilishlar   tasvirlanadi,   shu   asosda   ularning   taqdirida,   ijtimoiy
mavqеida   muayyan   o‘zgarishlar   yuz   bеradi.   Sodda   qilib   aytsak,   bu   xil  syujеtli
asarlarda   voqеa   to‘laqonli   tasvirlanadi,   u   o‘z   holicha   ham   badiiy-estеtik
qimmat kasb etadi. Kеlib chiqishi jihatidan syujеtning bu turi qadimiyroq, xalq
og‘zaki   ijodidagi   sеhrli   ertaklar,   rivoyatlar,   dostonlar,   shuningdеk,   mumtoz
shе'riyatimizdagi   dostonlarning   ham   shu   xil   syujеtga   egaligi   buning   dalilidir.
Zamonaviy o‘zbеk nasrida ham syujеtning bu tipi kеngroq tarqalgan: "O‘tkan kunlar",   "Mеhrobdan   chayon",   "Kеcha   va   kunduz",   "Qutlug‘   qon",   "Sarob"   -
bularning barida tashqi harakat 
4 Erkin Xudoyberdiyev  “Adabiyotshunoslikka kirish “- Toshkent “Iqtisod-Moliya” 2007 
6  dinamikasi   yеtakchilik   qiladi.   Ayni   paytda,   bu   asarlarda   "ichki   harakat"
dinamikasi  ham kuzatiladi,  biroq u  mavqеa   jihatidan  syujеt  tipini  bеlgilashga
ojizlik   qiladi.   Syujеtning   ikkinchi   tipiga   asoslangan   asarlar   adabiyotimizda
ancha   kеyin,   80-yillardan   boshlab   maydonga   kеla   boshladi.   Hozircha,
syujеtning   mazkur   navi   nasrning   kichik   shakllarida,   shuningdеk,   bir   qator
dramatik   asarlarda   (masalan,   Sh.Boshbеkovning   "Taqdir   eshigi",   "Eshik
qoqqan kim bo‘ldi" pеsalari) sinab ko‘rildi. Xususan, A.A'zamning "Bu kunning
davomi", "Asqartog‘ tomonlarda" nomli qissalarida voqеalar o‘z holicha emas,
pеrsonaj   ruhiyatidagi   jarayonga   turtki   bеrishi   jihatidan   ahamiyat   kasb   etadi.
Asar   davomida   pеrsonajlar   hayotida,   taqdirida   yoki   ijtimoiy   holatida   emas,
uning ruhiyatidagina burilishlar, o‘zgarishlar sodir bo‘ladi 5 . 
  Badiiy   asar   syujeti   bir   necha   tarkibiy   qismlardan   iborat   va   ular   o‘zaro
bog‘liq;   qismlar   qatoriga   ekspozitsiya,   tugun,   voqea   rivoji,   kulminatsiya   va
yechim   kiradi.   Ba’zi   asarlarda   sujetning   prolog   (muqaddima)   va   epilog
(xotima) kabi qismlari ham bo‘ladi. Asarning o‘zida syujetning barcha qismlari
bo‘lishi   shart   emas.   Ammo   tugun   va   kulminatsiya   bo‘lishi   zarur.   Xususan,
prolog va epilog kam uchraydi. Lirik asarlarda esa syujet qismlarini birma-bir
qidirib, topish ancha qiyin. Ulardagi syujet qismlari haqida gapirganda, fikrlar
oqimining   boshlanishi,   mantiqli   tarzda   davom   ettirilishi,   rivoji,   yakunlanishi
to‘g‘risida so‘z yuritish, kechinma tasdiqlanishi yo inkor qilinishi mumkin. Epik
va   dramatik   asarlarning   barchasida.   lirik-epik   asarlarning   ko‘pchiligida
ekspozitsiya,   tugun,   voqea   rivoji,   kulminatsiya,   yechim   mavjud   bo‘ladi.   Sujet
qismlarining   har   biri   badiiy   asar   mazmunini   ochishda   muayyan   vazifani
bajaradi. Shunga ko‘ra ularning har birini alohida-alohida ko‘rib o‘tish va aniq
mushohada   qilish   zarur.   Syujet   qismlari   va   qahramon   xarakteri   rivojini   birga
tahlil   etmay,   asar   mazmunini   shunchaki   hikoya   qilib   berish   quruq
bayonchilikdir. Chunki syujet xarakter tarixidir. 
 Ekspozitsiya . Ko‘pchilik asarlarda yozuvchilar syujetlardagi voqealar 
boshlangunga qadar ishtirok etuvchi shaxslaming qanday yashaganliklari, 
o‘sib, ulg‘ayishlari, xarakter xususiyatlarining shakllanishi haqida hikoya 
qiladilar. Bu hikoya asar ziddiyati boshlangandan keyin sodir bo‘ladigan 
qahramonlar xatti-harakatlarini asoslash va shu yo‘l bilan kitobxonni ularga 
tayyorlash va ishontirish uchun qilingan dastlabki zaruriyatdir. Ziddiyat 
yuzaga kelgunga qadar qiyofasini shakllantirgan sharoitning va unda qaror 
topgan xarakter xususiyatlarining tasviri ekspozitsiya deb ataladi. Ekspozitsiya
asarda ishtirok etuvchi shaxslarning badiiy his qilinayotgan ziddiyat 
davomidagi xatti-harakatlarini dalillash vazifasini o‘taydi; hayotlari, o‘sish, 
ulg‘ayishlari to‘g‘risidagi ma’lumotlar turli o‘rinlarda beriladi. O‘lmas 
Umarbekovning “Yoz yomg‘iri” qissasida  5 Dilmurod Quronov   “Adabiyotshunoslikka kirish” 
7  Munisxon   bilan   Rahimjon   Saidovning   asosiy   voqealardan   avvalgi   hayotlari,
turmush   qurishlari,   xarakterlaridagi   qirralarning   shakllanishi   turli   boblarda
hikoya qilinadi. Bunday ekspozitsiya kechiktirilgan ekspozitsiya deyiladi. Biroq
ekspozitsiya  asarning  qayerida  kelmasin,  har doim bir  vazifani  bajaradi,  ya’ni
kitobxonni   qahramonlar   bilan,   ular   xarakteri   shakllangan   sharoit   bilan
tanishtiradi, ularning keyingi xattiharakatlarini dalillaydi yoki ochadi. 
 Biz Oybekning “Qutlug qon” romani ekspozitsiyasidan Yo‘lchining qishloqda
og‘ir hayot kechirganini, onasi o‘lgach, qarzga botganini, yerini sotishga 
majburbo‘lganini va ukasini tashlab, Toshkentga ish qidirib kelganini hamda 
shaharda, tog‘asinikida ham qashshoqlarcha kun ko‘rayotganini, turli 
toifadagi kishilar bilan tanishganini bilib olamiz. Bularning hammasi bizning 
keyinchalik Yo‘lchi qalbida og‘ir hayotga, qashshoqlikka va kishilarni shunday 
turmushga mahkum etgan sharoitga nisbatan norozilik tuyg‘usi uyg‘onishiga, 
ongining o‘sishiga, milliy ozodlik harakatining qahramoniga aylanishiga 
ishonishimiz uchun imkon beradi. Dramatik asarlarda ekspozitsiya 
ma’lumotlari ko‘pincha ayrim ishtirok etuvchi shaxslarning axboroti yo 
hikoyasida beriladi. Izzat Sultonning “Imon” dramasida Yo‘ldosh va 
Sanjarovlarning asardagi asosiy voqealardan, ziddiyat boshlanishidan avvalgi, 
ya’ni urush yillaridagi yashash tarzlari, xatti-harakatlari, xulq-
atvorlariprofessor Komilovning hikoyasi orqali ma’lum qilinadi. Ayrim 
pyesalarda esa ekspozitsiya ma’lumotlari vositalar tarzida, ya’ni aks 
ettirilayotgan ziddiyat sodir bo‘lgan vaziyatning o‘zi orqali yuz beradi. Sarvar 
Azimovning “Qonli sarob” dramasidagi vaziyatdan, qahramonlarning o‘zaro 
munosabatlaridan, to‘qnashuvlaridan ularning bir vaqtlar o‘z mamlakatini 
tashlab ketganligini, chet elda turli ishlar qilganliklarini, doimo Vatan xayoli 
bilan yashaganliklarini va turli voqealarni boshlaridan kechirganliklarini bilib 
olamiz. Ko‘ramizki, ekspozitsiya asar mazmunini to‘liq ochishda va kitobxonni 
unga ishontirishda muhim ahamiyatga ega. 
  Tugun   va   voqea   rivoji.   Asardagi   voqealar   rivojini   boshlovchi   ziddiyatlarning
paydo  bo‘lishini ko‘rsatuvchi o‘rinlar tugun  deb ataladi. Tugun yuzaga kelgan
ziddiyatni   ochib   berish   yo‘li   bilan   kitobxonning   asar   mavzusini   to‘g‘ri
tushunishiga imkon tug‘diradi. Navoiyning “Layli va Majnun” dostoni tuguniga
Qaysning   Laylini   sevib   qolishi,   Laylining   otasi   sovchilarga   rad   javobi   berishi
kiradi. Tugun Qaysning mustaqil fikrlovchi, chin oshiq, erkinlikni sevishini, o‘z
biqiq muhitidan norozi kishiligini ko‘rsatadi. Tugun Laylining otasining «jinni»
(Majnun)ga o‘z qizini berishdan or qilishi bilan bog‘liq bo‘lgan badiiy konfliktga
ham   tutashadi.   Asarda   voqea   rivoji   ham   katta   ahamiyatga   ega.   U
asartugunidan   boshlanadi.   Voqea   rivojida   kishilar   orasidagi   munosabat   va
ziddiyatlar   yuzaga   chiqadi;   insoniy   xarakterlarning   turli-tuman   qirralari   ayon bo‘ladi,   shaxslarning   shakllanishi   va   ulg‘ayish   tarixi   aks   etadi.   Agar   tugun
kitobxonning asarda ko‘rsatilgan 
8  muammoni   tushunishiga   yo‘l   ochsa,   voqea   rivoji   jumboqning   hal   etilishi
yo‘llari   haqida   ham   mulohaza   tug‘diradi.   “Qutlug   qon”   romanidagi   voqealar
rivoji   davomida   Yo‘lchining   ma’naviy   boyishi,   zulmga   qarshi   kurashish
zarurligini   anglay   borishi,   zolim   boylarga   qarshi   faol   harakatga   kirishishi,
nihoyat,   ozodlikka   chiqish   mumkinligi   yo‘llarini   tushuna   boshlashi   ayon
bo‘ladi.   Shu   voqealar   rivoji   yordamida   kitobxon   ongiga   roman   mavzusi,   ya’ni
insofsiz   va   diyonatsiz   boylar   bilan   mehnatkash   xalq   orasidagi   munosabatlar
muammosi kurash orqali hal bo‘lishi to‘g‘risidagi fikr singdiriladi. 
 Kulminatsiya va yechim.  Voqealar rivojidagi eng keskin, hayajonli jihat 
kulminatsiya 
(cho‘qqi) deb ataladi. Kulminat
siya asarda ko‘tarilga
n muammo
ni nihoyat
da
o‘tkirlashtirib, kuchaytirib, ta’sirchanligini oshirib borishi bilan mazmundordir.
“Qutlug‘   qon”   romanida   Yo‘lchi   singari   ezilgan   mehnatkashlarning   kolonial
zulmga   va   uning   malayga   aylangan   ba’zi   mahalliy   hukmdorlar   zo‘ravonligiga
qarshi   qo‘zg‘olon   ko‘tarishi   asarning   kulminatsiyasidir.   U   qo‘yilgan   masalani
chuqurroq, to‘liqroq, yorqinroq his etishimizga, atroflicha tushunishimizga va
eslab   qolishimizga   yordam   beradi.Kulminatsiya   faqat   epik,   lirik-epik   va
dramatik asarlardagina emas, balki lirik she’rlarda ham mavjud. Ehtiros bilan
yozilgan   har   bir   she’rdagi   fikr   oqimining   yuqori   nuqtasi   kulminatsiyadir.
Kulminatsiya   keng   ko‘lamli,   yirik   sujetli   asarlarda   faqat   bir   o‘rindagina   emas.
balki har bir sujet chizig‘ida bo‘lishi mumkin. Biroq ularning barchasi asarning
umumsyujet oqimiga bo‘ysundirilgan bo‘ladi. Oybekning “Ulug‘ уо‘l” romanida
umumkulminatsion nuqtadan tashqari Umarali, Zumrad, Unsin xarakterlariga
tegishli bo‘lgan alohida kulminatsion nuqtalar ham bor. Ular asarning har joy-
har   joyida   muayyan   bir   keskin   holatlarni   vujudga   keltiradi   va   shu   yo‘l   bilan
hayotning   haqqoniy   aks   ettirilishiga   dastak   bo‘ladi.   Kulminatsiya   yozuvchi
uslubiga   ko‘ra   asarning   oxirida,   o‘rtasida   va   hatto   boshida   ham   kelishi
mumkin.«Layli va Majnun» dostonida kulminatsiya asar ichida (o‘rtasida)dir, u
to‘rt qaltis voqeani o‘z ichiga oladi: a) ota-onasi Qaysni Ka’baga olib boradi, uni
tavba   qildirmoqchi   bo‘ladi,   ammo   Qays   xudodan   ishqni   kuchaytirishni
so‘raydi;   b)   Navfal   Majnunga   ko‘maklashish   uchun   Laylining   otasiga   qarshi
urush   ochadi  va  bunda  ustunlikka   erishadi.   Otasi  Laylini o‘ldirmoqchi bo‘ladi,
buni   bilgan   Majnun   urushni   to‘xtatadi   va   Laylini   o‘limdan   saqlab   qoladi;   v)
Layli Ibn Salomga pinhona unashtiriladi, Layli eshitib, noroziligini bildiradi. Ibn
Salom   to‘yda   ko‘p   ichib,   yiqilib   qoladi,   Layli   to‘y   kuni   tunda   sahroga   borib,
Majnun bilan uchrashib, unga vosil bo‘ladi.  Kulminatsiya asaming eng keskin,
hayajonli  o‘rni  bo‘lganligi  sababli   kitobxonni  ziddiyat   qanday  barham  topishi,
yakunlanishi   haqida   o‘ylashga   majbur   qiladi.   Tasvirlanayotgan   voqea
sirlarining   qanday   ochilishini   ko‘rsatuvchi   yoki   kitobxonga   uning   hal   etilish yo‘llari   haqida   tushuncha   beruvchi   o‘rin   asar   yechimi   deb   ataladi.   “Qutlug‘
qon”da qo‘zg‘olonning bostirilishi va Yo‘lchining o‘limi roman yechimidir. 
9   Prolog va epilog . Asosiy syujet rivojidan avval beriladigan o‘ziga xos 
muqaddima prolog deb ataladi. Prolog sujet rivojidan oldin kelib, asardagi 
voqealarning eng dastlabki sabablarini ochishga dastyorlik qiladi. Bu sabablar 
keyingi holatlar va harakatlar mohiyatini aniq-ravshan qiladi. Sarvar 
Azimovning “Qonli sarob” dramasining prologida asosiy qahramonlardan 
Mavlono Fig‘oniy, ShayxAbdulfotih, Yurtolbek, Saidxonlar birin-ketin sahnada 
paydo bo‘lib, uzoq yillar avval o‘zlarining vatanlaridan ketib, chet elga kelib 
qolganlari, sarson-sargardon bo‘lganlari, ikkinchi jahon urushi davridagi 
kechmishlari va kelajakka oid rejalari haqida so‘zlaydilar. Bu so‘zlar ularning 
keyingi xatti-harakatlari, qismatlari qanday sabablarga ko‘ra shunday 
bo‘lganligini tushunishga yordam beradi. Odatda, prolog asarning eng 
boshida bo‘ladi. Lekin ba’zan yozuvchilar uni asarning boshqa qismlariga, 
hatto oxiriga ko‘chirib ham qo‘yadilar. Bunday holni Gogolning “Qo‘rqinchli 
qasos” deb atalgan ertak-qissasida uchratamiz. Asarni xotimalovchi qo‘shig‘ida
uzoq yillar avval Ivan va Petro ishtirokida fojiali voqealar sodir bo‘lganligi, 
Ivanning halokati va “qo‘rqinchli qasosi” haqida hikoya qilinadi. Xuddi shu og‘ir
voqealar qissada Danila va Katerina oilasida yuz bergan barcha 
baxtsizliklarning va Petro qarindoshlaridan bo‘lmish Jodugar qilgan hamma 
jinoyatlarning dastlabki sabablaridir. Shunga ko‘ra bandurachi qo‘shig‘i asar 
oxirida berilgan bo‘lsa-da, “Qo‘rqinchli qasos”ning prologi hisoblanadi. 
Yozuvchi asar yechimida personajlarning keyingi taqdiri yetarlicha ochilmagan
deb hisoblagan paytlarda epilogdan foydalanadi. Bundan tashqari, epilogda 
san’atkor asarda tasvirlangan voqea va xarakterlarga nisbatan o‘z 
munosabatini, ular ustidan chiqaradigan hukmini aniqroq ifodalashga ham 
harakat qiladi. Asarda tasvirlangan voqealar va xarakterlar rivojidan kelib 
chiqadigan eng so'nggi natijalarni aks ettiruvchi jihat epilog deb ataladi. 
  Asarlarda   voqealarning   estetik   yakunlanganligidan   ko‘ra,   ularning
hayotiyligi   muhimroq   bo‘lib   qoladi.   Bu   masala   asar   sujeti   uchun   muhimdir.
Bundan   tashqari,   badiiy   syujetni   aniqlashda   asarning   bosh   qahramoni
faoliyatiga   tayanish   lozim,   chunki   asar   mazmunidan   kelib   chiqadigan   g‘oya
shu   bosh   qahramon   orqali   ifoda   qilinadi.   “San’atkorning   erkinligi   ko‘zlangan
g‘oyaviybadiiy   vazifalarni   yechishning   eng   maqbul   syujet-kompozitsion
yechimini   topish,   asarning   ichki   qurilishini   uyushtirishga   individual
yondashish   bilan   bog‘liqdir”.   Yozuvchi   asar   sujetini   shakllantirishda   faqat
nazariy   fikrlarga   suyanish   bilan   kifoyalanib   qolmaydi.   Endilikda   syujet
qurishning o‘zi qat’iyqoidalar bilan cheklanmaydi. U tasvirlanayotgan voqealar
dinamikasi,   san’atkorning   ular   mag‘zini   chaqishi   bilan   belgilanadi.   Syujet
qismlarining   oldindan   tayinlangan   bir   o‘rinda   kelishi   hamma   asarlar   uchun shart   emas.   Ekspozitsiya   tugundan   avvalgina   emas,   balki   keyin   ham   keladi
(Abdulla Qahhorning “Qo‘shchinor chiroqlari” romanida shunday). 
10  Ekspozitsiya asar ichiga sochib yuborilishi ham mumkin. Tuguni ham, yechimi
ham 
bo‘lmagan asar mazmunsiz safsatadan boshqa narsa emas 6 . 
  Syujet   turlari.   Badiiy   asarda   tasvirlangan   voqеalar   bir   tizimga   bog‘lanar
ekan,   ular   orasida   asosan   ikki   turli   munosabat   kuzatiladi.   Syujеtdagi
voqеalarning   o‘zaro   munosabatiga   ko‘ra   xronikaliva   konsеntrik   syujеt   turlari
ajratiladi.   Xronikali   sujеtda   voqеalar   orasida   vaqt   munosabati(A   voqеa   yuz
bеrganidan   so‘ng   B   voqеa   yuz   bеrdi)   yеtakchilik   qilsa,   konsеntrik   syujеt
voqеalari   orasida   sabab-natija   munosabati(A   voqеa   yuz   bеrgani   uchun   B
voqеa   yuz   bеrdi)   yеtakchilik   qiladi.   Kеlib   chiqishiga   ko‘ra   xronikali   syujеtlar
qadimiyroq   sanaladi.   Xronikali   syujеt   qahramon   taqdirini   davriy   izchillikda,
uning   xaraktеrini   rivojlanishda   ko‘rsata   olishi   jihatidan   ustunlik   qiladi.   Shu
bois   ham   katta   epik   asarlarda   ko‘proq   xronikali   sujеt   qo‘llaniladi.   Syujеtning
mazkur turi epik ko‘lamdorlikni ta‘minlashga ham katta imkon yaratadi. Zеro,
bunda   asosiy   syujеt   bilan   yondosh   holda   yordamchi   syujеt   chiziqlarini   ham
yurgizish,   juda   katta   hayot   matеrialini   qamrab   olish   imkoniyatlari   mavjud.
Xronikali  syujеtda  asarning  "badiiy  vaqt"i istalgancha  kеngaytirilishi  mumkin:
unda   "parallеl   vaqt"da   kеchayotgan   voqеalarni   tasvirlash,   rеtrospеksiya
usulidan   —  zamonda   ortga   qaytish   usulidan   foydalanish   imkoniyatlari  ancha
kеng.   Shunindеk,   xronikali   syujеtga   qurilgan   asarga   syujеtdan   tashqari
unsurlar,   muallif   mushohadalari,   tafsilotlarni   tabiiy   ravishda   kiritish,   badiiy
matnga   singdirib   yuborish   mumkin.   Sanalgan   xususiyatlarni,   masalan,
S.Ayniyning   "Qullar",   P.Qodirovning   "Yulduzli   tunlar"   asarlarida   kuzatish
mumkin bo‘ladi. 
Konsеntrik   syujеt   voqеalari   bitta   asosiy   voqеa   tеgrasida   aylanishi   bilan
xaraktеrlanadi.   Xronikali   sujеtdan   farq   qilaroq,   bunda   voqеalar   yеtakchiligi
kuzatiladi.   Sababi,   konsеntrik   sujеt   konflikt   asosida   syujеtning   shiddat   bilan
rivojlanishini,   uning   yеchimga   tomon   intilishini   taqozo   qiladi.   Syujеtning   bu
turi   badiiy   asar   qurilishining   mukammal,   asarning   o‘qishli   va   qiziqarli
bo‘lishiga   imkon   bеradi.   Ya'ni,   bu   xil   syujеt   o‘quvchi   diqqatini   bitta   nuqtada
tutib   turadi,   o‘qish   jarayonidagi   faolligini   oshiradi.   Buning   yorqin   misoli
sifatida dеtеktiv asarlarni ko‘rsatish mumkin. Dеtеktiv asarlarning aksariyatida
syujеt   voqеalari   konkrеt   hodisa   atrofida   aylanadi,   o‘quvchi   xayolini   shu
hodisaning   sabablarini,   qay   tarzda   yuz   bеrgani   bilish   istagi   egallaydi,   bu
savollargao‘zicha javob izlaydi, o‘zi topgan javobning qay darajada to‘g‘riligini
bilmoqchi   bo‘ladi   —   bularning   bari   o‘quvchini   asarga   bog‘laydi   qo‘yadi.
Konsеntrik   sujеt   nisbatan   qisqa   vaqt   ichida   kеchgan   voqеalarni   qamrashi,
yondosh   syujеt   chiziqlarini   kiritish   imkoniyatlarining   kamligi   bilan   ham
xaraktеrlanadi.   Sanalgan   xususiyatlarni   O.Yoqubovning   "Muqaddas",   "Billur
qandillar", "Ulug`bеk xazinasi" kabi asarlari misolida kuzatish mumkin. 
Aytish   kеrakki,   syujеtlarni   yuqoridagicha   ikki   turga   ajratilsa-da,   bu   ikki   turga
xos   xususiyatlar   ko‘proq   aralash   holda   zuhur   qiladi.   Zеro,   xronikali   syujеt
voqеalari   orasida   sabab-natija   (oldin   yuz   bеrgan   voqеa   kеyin   yuz   bеrgan
voqеaga qisman sabab bo‘lib kеladi) munosabati, kontsеntrik syujеt voqеalari orasida   vaqt   munosabati(natija   sababdan   kеyin   kеladi)   kuzatilishi   tabiiy.
Dеmak, konkrеt asardagi syujеt tipini bеlgilashda mazkur 
6 Erkin Xudoyberdiyev  “Adabiyotshunoslikka kirish “- Toshkent “Iqtisod-Moliya” 2007 
11  munosabatlarning qaysi biri yеtakchi mavqеga egaligi e'tiborga olinishi lozim.
Ba'zan   asarda   har   ikki   tipdagi   sujеt   xususiyatlari   uyg`un   holda   namoyon
bo‘ladi   va   ayni   shu   uyg‘unlik   uning   jozibasini   ta'minlagan   muhim   omil   bo‘lib
qoladi.   Xususan,   A.Qodiriyning   "O‘tkan   kunlar",   Cho‘lponning   "Kеcha   va
kunduz"   romanlarida   shu   xil   uyg‘unlikni   ko‘ramiz.   Har   ikki   romanda   ham
xronikalilik   yеtakchi   bo‘lgani   holda,   konsеntrik   syujеt   xususiyatlaridan
maksimal foydalanilganki, bu o‘rinda qorishiqlik har ikki tipga xos eng yaxshi
jihatlardan   foydalanish   asosida   asarning   badiiy   mukammal   bo‘lishiga   xizmat
qiladi 7 . 
 Badiiy syujetlar turli yo‘llar bilan yaratilishi mumkin. 
  1.   Asarda   tasvirlanayotgan   voqealar   yozuvchi   tasavvuri   mahsuli   bo‘ladi.
Ulardagi   voqealarning   barchasi   badiiy   to‘qima   yani   fantaziya   yordamida
yaratiladi.   Uni   “yasama   “   syujet   deb   atasa   bo‘ladi.   Jumladan,   “Gulivverning
sayohatlari”,   “Odam   amfibiya”,   “oydagi   birinchi   odamlar”ni   isbot   misolida
ko‘rsatish mumkin. 
2. Asar syujet hayotdagi tayyor voqealar asosiga quriladi. “Prototip” shaklidagi
hayotiy   va   tarixiy   voqealarning   deyarli   barchasi   asarda   aks   etgan   bo‘ladi   va
ular   “tayyor”   yoki   “hayotiy”   syujetlar     deb   yuritiladi.   “Ulug‘bek   xazinasi”   ,
“Yulduzli tunlar”, “Graf Monte Kristo”, “Aka-uka Karamazovlar” kabilar anashu
yo‘l bilan yozilgan asarlardir. 
  3.   Yozuvchilar     o‘zlarigacha   yozma   adabiyotda   ma’lim   bo‘lgan   syujetlarga
asoslanadilar,   ularni   qayta   ishlaydilar.,   ularni   yangicha   talqin   qiladilar.   Bu
“sayyor”   yoki   “o‘zlashtirilgan”   syujetning   eng   go‘laz   namunasi.   Ularning   har
biri-   mustaqil   asar,   ulardagi   kashf     qilingan   xarakterlar   betakror   bo‘lishidan
qat’i nazar qoliplovchi voqea yani syujetning asosi yagonadir 8 . 
Badiiy asar syujеti voqеalardan, voqеalar esa pеrsonajlarning xattiharakatlari,
o‘zaro   murakkab   munosabatlari,   ziddiyatlaridan   tarkib   topgani   bois   ham   uni
hayot   ziddiyatlarini   umumlashtiruvchi   voqеalar   sistеmasi   sifatida   ta'riflanadi.
Syujеt   bilan   konflikt   orasida   ikkiyoqlama   aloqa   kuzatiladi:   bir   tomondan,
syujеt konfliktlarni umumlashtirib namoyon qiladi, ikkinchi tomondan, konflikt
syujеtni   harakatga   kеltiruvchi   asosiy   kuch   sanaladi.   Ko‘rinadiki,   syujеt   va
konflikt   badiiy   asarda   uyg‘unlashadi,   biri   ikkinchisini   taqozo   qiladi.   Konflikt
(lot.   to‘qnashuv)   dеganda   badiiy   asar   pеrsonajlarining   o‘zaro   kurashlari,
qahramonning   o‘z   muhiti   bilan   ziddiyatlari,   shuningdеk,   uning   ruhiyatida
kеchuvchi   qarama-qarshiliklar   tushuniladi.   Badiiy   asar   voqеlikni   badiiy   aks
ettirgani va uning markazida inson obrazi turgani uchun ham insonning rеal
hayotida mavjud konfliktlarning  7 Dilmurod Quronov   “Adabiyotshunoslikka kirish” 
8 To‘raboyeva  B. , Ko‘chimov U.  “Adabiyotshunoslik” – Toshkent “Malik Print Co”
2022 
12  bari unda badiiy aksini topadi. Shu nuqtayi nazardan badiiy konfliktning uchta 
turi farqlanadi: 
1. Xaraktеrlararo konflikt 
2. Qahramon va muhit konflikti 
3. Ichki(psixologik) konflikt 
Aytish   kеrakki,   konfliktning  mazkur   turlari   badiiy   asarda   aralash   holda   zuhur
etadi   va   o‘zaro   uzviy   aloqada   bo‘ladi:   biri   ikkinchisiga   o‘tadi,   biri   ikkinchisini
kеltirib chiqaradi, biri ikkinchisi orqali ifodalanadi. Ya'ni, qahramonning muhit
bilan   konflikti   uning   boshqa   pеrsonajlar   bilan   to‘qnashuvlari,   ruhiyatidagi
ziddiyatli jarayonlar tasviri orqali ochib bеriladi. Masalan, Cho‘lponning "Kеcha
va   kunduz"   romanidagi   Miryoqub   -o‘z   muhiti   bilan   ziddiyatga   kirishgan
qahramon.   Miryoqubning   muhit   bilan   ziddiyati   uning   Akbarali   bilan   o‘zaro
ziddiyatli   munosabatlari   fonida   yеtishadi,   ayni   shu   munosabatlar   qahramon
ruhiyatidagi   murakkab   jarayongao‘yfikrlar   kurashiga   turtki   bеradi.
Konfliktning barcha turlari ham qahramonni muayyan bir harakatga undaydi,
ayni   shu   narsa   konfliktni   syujеtni   yurgizuvchi   kuch   sifatida   talqin   qilishga
imkon   bеradi.   Buni   yana   Miryoqub   misolida   ko‘rishimiz   mumkin:   Akbarali
bilan   ochiq   to‘qnashuv   darajasiga   yеtmagan   ziddiyati   Miryoqubni   harakatga
o‘zini   valinе'mati   bilan   qiyoslash   asosida   o‘zining   kimligini,   hayotdagio‘rnini
anglashga   undadiki,   uning   ruhiyatida   murakkab   o‘ylov   jarayoni   ("ichki
harakat")   boshlandi.   Bu   o‘ylovlar   natijasida   u   o‘zini   ijtimoiy   shaxs   sifatida
tanishga,   o‘zining   ijtimoiy   maqomini   anglashga   kеldiki,   bu   endi   uni   faol
ijtimoiy harakatga ("tashqi harakat") undashi tabiiy (uning jadidlarga xayrixoh
mavqеni   egallashi   romanning   ikkinchi   kitobida   Miryoqub   ijtimoiy   faoliyatda
tasvirlanishi   mumkin   edi,   dеgan   taxminni   paydo   qiladi)   ko‘rinadi.   O‘z-o‘zidan
ravshanki,   konflikt   qahramonning   qay   yo‘sin   harakat   qilishini   ham   bеlgilaydi
va shu asosda syujеt voqеalarining qay tarzda rivojlanishiga ham ta'sir qiladi.
Masalan,   Otabеk   ruhiyatidagi   ziddiyat   shuki,   u   zamonasining   ilg‘or   ziyolisi
sifatida inson shaxsini hurmat qiladi va ayni choqda o‘z davri, muhiti ta'siridan
butkul   holi   ham   emas.   Natijada   Otabеk   muhit   bilan   konfliktda   (ota-onasi   uni
ikkinchi bor uylantirishga jazm qilganda qarshi turgani mohiyatan qahramon-
muhit   konflikti,   faqat   bu   narsa   ota-ona   bilan   munosabat   orqali   ifodalanadi)
yon   bеrdi:   "bir  bеchorag‘a   ko‘ra-bila   turib   jabr   ham  xiyonat..."   bo‘layotganini,
Zaynab   "qarshisida   bir   jonsiz   haykal"   bo‘lishini   bila   turib,   uylanishga   rozilik
bеrdi.   Ya'ni,   Otabеk   ruhiyatidagi   eskilik   va   yangilik   kurashida   avvalgisining
qo‘li   baland   kеldi:   u   o‘sha   damda   Zaynab   shaxsini,   uning   huquqini   himoya
qilolmadi. Kеyinroq, Zaynabning o‘ziga nisbatan muhabbatini bilgach, Otabеk
aybini   chuqur   his   qildi,   shu   bois   ham   Kumushning   qat'iy   talablariga qaramasdan uning javobini bеrishga jur'at qilolmadi, natijada o‘zi istamagani
holda fojiaga yo‘l ochib 
13  bеrdi.   Ko‘rinadiki,   qahramon   ruhiyatidagi   ziddiyatlar   uning   muhit   va   shu
muhitdagi   kishilar   bilan   ziddiyati   asosida   yuzaga   kеladi,   ayni   paytda   ularga
faol ta'sir ham qiladi — syujеtning u yoki bu tarzda rivojlanishini bеlgilaydi. Bu
esa   konflikt   syujеtni   harakatlantiruvchi   kuch   ekanligini   ko‘rsatuvchi   yorqin
dalildir.Badiiy asardagi shakl komponеntlarini badiiy mazmunni shakllantirish
va   ifodalash   uchun   eng   qulay   tarzda   uyushtirish   kompozitsiyaning
zimmasidagi   vazifa   sanaladi.   Kompozitsiya   (lot.   tartibga   solish,   tuzib   chiqish)
asardagi barcha unsurlarni shunday uyushtiradiki, natijada unda bironta ham
ortiqcha unsurning o‘zi bo‘lmaydi, zеro har bir unsur asar butunligida o‘zining
funksiyasigaega   bo‘ladi,   muayyan   g‘oyaviy-badiiy   yuk   tashiydi.   Avvalo,
kompozitsiyaning katta qismini syujеt tashkil qilishini ta'kidlash joiz. Shu bilan
birga,   badiiy   asar   faqat   voqеalar   tizimidangina   iborat   emas,   unda   rivoya,
tafsilotlar,   pеyzaj,   portrеt,   intеryеr,   lirik   chеkinish,   qistirma   epizod   kabi
syujеtdan   tashqari   qator   unsurlar   ham   mavjud.   Yozuvchi   asar   qurilishini
bеlgilaganda ularning har birini o‘z o‘rnida, o‘z mе'yorida ishlatishi, qismlarni
butun bilan mustahkam aloqada bo‘ladigan, bu aloqalar anglanadigan tarzda
joylashtirishi   muhim.   Avval   aytganimizdеk,   yozuvchi   ijodiy   niyatdayoq   o‘qish
jarayonini   ham   nazarda   tutadi.   Ayni   shu   narsa,   o‘qish   jarayonining   ijod
jarayoniga   ta'siri,   badiiy   asar   kompozitsiyasini   bеlgilaganda   ayniqsa   yaqqol
ko‘rinadi.   Kompozitsion   jihatdan   yaxshi   tashkillangan   asardan   o‘quvchi   to
so‘nggi   nuqtaga   qadar   yangi-yangi   mazmun   qirralarini   kashf   etib   boradi,
o`qish   davomida   turfa   hissiy   holatlarni   qalbdan   kеchiradi,   aqliy   yoxud   ruhiy
toliqish, zеrikish hislari unga tamomila yot bo‘ladi. Bulardan ko‘rinadiki, badiiy
asar   kompozitsiyasi   asarning   barcha   komponеntlarini   uyushtirib,   uning
shakliy va  mazmuniy butunligini ta'minlaydigan,  asarning  o‘qilishi,  uqilishi  va
kitobxonga   g‘oyaviy-estеtik   ta'sirini   boshqaradigan,   xullas,   asarni   chinakam
san'at   hodisasiga   aylantiradigan   eng   muhim   unsur   ekan.   Muayyan   asar
badiiyati   haqida   so‘z   kеtganda   uning   syujеt-kompozitsion   xususiyatlariga,
ijodkorning   badiiy   mahorati   haqida   so‘z   borganda   uning   bu   boradagi
mahoratiga   ayricha   e'tibor   bеrilishi   bеjiz   emas.   Zеro,   badiiy   asarda   hayot
muayyan   badiiy   shaklga   solingan   holda   aks   ettiriladi,   unda   yangi   rеallik   —
badiiy voqеlik yaratiladi. Ya'ni, san'atkor bir butunlikdan ikkinchi bir butunlikni
— voqеlikning badiiy modеlini yaratishi, hayot matеrialini(dispozitsiya) badiiy 
asarga(k
ompozitsi aylantiris
hi zarur bo‘ladi. Shu bois ham dispozits
iyani
kompozitsiyaga aylantira olish iqtidori ijodkor shaxsning tug‘ma imkoniyatlari 
sirasida sanalib, istе'dod kuchi uning qay darajada ekanligi bilan bеlgilanadi 9 .  9 Dilmurod Quronov   “Adabiyotshunoslikka kirish” 
14  Ibob bo‘yicha umumiy xulosa 
  Yuqorida   keltirilgan   ma’lumotlardan   kelib   chiqadigan   holda   xulosa
qiladigan   bo‘lsak,   syujet   o‘tgan   davrlardan     buyon   adabiyotshunoslida   eng
muhim   bir   omillardan   biri   bo‘lib   kelgan.   Ko‘rinib   turibdiki   syujet   yo‘q   bo‘lgan
joyda ma’no, mantiq, go‘zallik va boshqa narsa albatda bo‘lmaydi. Shu sababli
ham asarlarda yoki bo‘lmasa boshqa yo‘nalishda ham syujet katta ahamiyatga
ega. Misol uchun bir asarning syujeti noto‘g‘ri tuzilgan bo‘lsa, syujet turlarini,
tipologiyasini   to‘g‘ri   qo‘llay   olmasa,   o‘z   o‘rnida   ishlata   olmasa,   asar   yo‘q
degani,   ya’ni   ma’nosiz   asar   jamiyatga   kerak   bo‘lmaydi   va     o‘qilmaydi.
Kitobxonlar hamisha syujeti qiziq va o‘zgacha bo‘lgan asarlarni sevib o‘qishadi.
Syujetning   asosiy   vazifasi   –   o‘quvchini   yoki   tomoshabinni   ma’lum   bir
voqealarga,   personajlarga,   ularning   ichki   va   tashqi   qarama-qarshiliklariga
bog‘lab,   asar   ichida   yuz   beradigan   jarayonlarni   kuzatishga   undash.   Syujet,
nafaqat   voqealar   zanjirini   tashkil   etib,   balki   asarning   umumiy   mazmuni   va
tematik   jihatlarini   rivojlantirishda   ham   katta   rol   o’ynaydi.   Bu   orqali   yozuvchi
o‘quvchiga muayyan g‘oya yoki qarashni yetkazadi, shuningdek, voqealarning
qanday   yuzaga   kelganligini   va   qahramonlarning   qanday   o‘zgarishini
ko‘rsatadi.  15  II BOB. Ulug‘bek Hamdamning  “To‘rtko‘cha” romanida syujetning turlari,
tilologiyasi va o‘ziga hos jihatlari 
  “To‘rtko‘cha”   romanining   muallifi   taniqli   yozuvch   filologiya   fanlar   doktori   ,
professor   Ulug‘bek   Hamdam   hisoblanib,   bundan   tashqari   yozuvchining
shukungacha   kitobxonlar   orasida   mashxur   bo‘lib   kelayotgan   bir
qancharomanlarning   ham   muallifidir.   "Tortko‘cha"   romani   mustaqillik
avvalidan   to   kechagi   kunimizgacha,   qariyb   30–35   yillik   katta   bir   davrning
g‘oyat   ziddiyatli   voqealarini   qamrab   oladi.   Unda   huddi   uchta   yo'l   boshidan
chiqib   qolgan   ertak   qahramonlari   kabi   to'rtko'cha   boshida   turgan   O‘lmas
timsolida o'zbek jamiyatining yuziga ko'zg'u tutiladi. Ko‘zguda ko'ringanlar esa
ushbu   katta   hajmli   romaning   mazmun-mohiyatini   belgilaydi.   Jamiyat   hayoti
asosan   bir   shaxs   taqdirida   aks   etgan   ushbu   roman   qariyb   20   yil   davomida
yozildi.   Muallif   mazkur   asarda   "Muvozanat"   romanida   aytolmagan,   aytish
imkonini   topolmagan   dardlarini   qog'ozga   to‘kib   soldi.   Mutolaa   davomida
o'quvchi gohi kulib, gohi yig‘laydi, ta'bir joiz bo'lsa, "ming o'lib, ming tiriladi".
Muhimi,   u   mushohada   qiladi,   fikrlaydi,   asar   qahramonlari   bilan   birga   yo'l
qidiradi   –   o‘zi   uchun,   millati   uchun.   Chunki   bunda   turfa   taqdirlar   aks   etgan
bo‘lib, ular o‘zlarining turish-turmushi, seviniyapti, qayg‘urishi bilan muhtaram
o'quvchiga   g‘oyat   tanish,   g‘oyat   qadrdondirlar.   Zero,   asar   bir   emas,   ming
emas,   balki   undan   chuno   ko‘p   o‘lmaslarning   unutilmas   hayot   hikoyasiga
bag‘ishlangan. 
  Ulug‘bek Hamdamning istisnosiz barcha bitiklari millat ahlining buguni va
ertasi   uchun   o‘ta   dolzarab   bo‘lgan   muammolar   muayyan   insonlar   taqdiri
misolida   haqqiniy   tasvirlanadi.   Yozuvchining   navbatdagi   romani
“To‘rtko‘cha”ni   ham   millat   ahlining   holati   haqida   kuyunchaklik   bilan   yozilgan
falsafiy   -publististik   asar   deyish   mumkin.   Nazarimda,   u   biror   asarni   yozish
kerakligi   uchun   emas,   yozmasa   turolmay   qolgani   uchun   yozadiganday.
Yozuvchi   hamisha   ko‘lamdor   o‘ylaydigan   va   jonachirlik   bilan   yozadigan
yozuvchi.   Ushbu   asar   ham   shunday   xususiyatlari   bilan   diqqatni   tortadi.
Ulug’bek Hamdam ilk asarlaridam boshlab millatning faqat ishlashigina emas
balki   tizimli   o’ylashni   biladigan   yoki   shunga   intiladigan   vakillari   obrazini
yaratishga   urunib   keladi.   “To‘rtko‘cha”   da   aynan   o‘ylab   ishlaydigan,   ishlab
o‘ylaydigan   atrofidagi   har   bir   narsa-hodisaga   o’z   munosabatini   bildirishga
urunadigan   o’zbeklar   tasvirlangan.   Ma’lumki,   odamning   har   qanday   harakati
o’y   tufayli   paydo   bo‘ladi   va   fikrni   voqeylikka   aylantirish   uchun   ochundagi
mavjud   holatni   o’zgartirishga   olib   keladi.   Roman   bosh   qayramoni   O’lmas   va
uning   atrofida   personajlar-   bugunning   muammolari   bilan   yashayotgan,   har
birimiz kundalim turmushda necha bor duch keladigan yaxshi yomon holatlar
og’ushida   kun   ko’rayotgan   kishilar.   Ayni   shu   jihat   asarning   hayotiylik darajasini   oshirib,   uni   o‘qirmanga   yaqinlashtiradi.   O‘lmasning   chet   tilini
o‘rgangani   bilan   mag‘rurlanib   yurgan   yoshlarga:   “Sizlar   “inglizchani   o‘rganib
oldim,   endi   uni   bilmaganlar   menga   yo’lni   bo’shatsin,   ketsin!”-   deb
o‘ylasangizlar, qattiq 
16  yanglishasizlar. Ana shu bilgan tillaring bilan u inglizcha bo‘ladimi, xitoycha 
yoki arabcha, farqi yo‘q nima ishni qoyillatib bajaribsizlar, dunyoga nima 
berasizlar,- mana bular yanada muhum!..”- degan gaplari haqqoniyligi bilan 
diqqatga molik. Bugungi kunda gaplari haqqoniyligi bilan diqqatga molik. 
Bugungi kunda chet tilini bilishning o’zini yuksak fazilat, deb qarash nafaqat 
yoshlar, balki kap-katta lavozimdor kishilar orasiga ham keng tarqalgani 
ma’lum. Chet tilini bilish-globallashgan dunyo odamiga hayotdan o‘z o‘rnini 
topish vositasi. Bizda esa vosita maqsad bilan almashtirib qo’yilganday. 
Asardagi asosiy personajlar har qanday oqibatning sababi to‘g‘risida fikr 
yuritadi. Natijada mavzud holatning ildizi, mohiyati ochishga imkon tug‘iladi. 
Millat ahlining bugungi holati sababi ham fikrlash natijasida ochiladi. Sovet 
davrida har bir odam kattadir kichikdir, yaxshidir-yomondir qandaydir yumush
bilan tayinlangan, tirikchilikka yetsa-yetmasa, ishxonasi va maoshi bo’lgan. 
Odamlar shunga ko’nikkan, ertangi kundan tashvishi bo’lmagan. Tuzum 
o’zgargach birdaniga tamomila boshqa sharoitga tushub qolgan odamlar 
asarda personaj tilidan: “Endi qiladigan ish yo‘q, hamma bekorchiga aylangan-
qolgan. Bekorchilik esa qashshoqlikni yetaklab kelgan. Qashshoqlik o‘z 
navbatida tafakkurda qoloqlikni paydo qilgan. Qoloqlik bor joyda haqiqiy din 
qolib, nosog’lom din, sekta, mafiya urchiydi. Ishonch yo’qoladi. O‘z holiga 
qo‘yilgan olomon ozod suvdek eng qulay tomonga oqa boshlaydi” tarzida juda
haqqoniy va asosli ko’rsatib beriladi. 
  Shuningdek   asar   qahramonining   jamiyatdagi   holat   odamlarning   ruhiyati,
e’tiqodi   va   manaviyatiga   ham   jiddiy   ta’sir   qilib,   uni   o‘zgartirib   yuborishi
mumkinligi   haqida   aytgan:   “…jamiyat,   undagi   odamlar   qanday   bo’lsa   dinni
ham, boshqa ta’limotlarni ham o‘z ko‘yiga soladi. Qoloq odamning simosida u
qoloq   bo‘lib,   ilg‘or   insonning   simosida   esa   ilg‘or   ta’limot   bo‘lib   namoyon
bo‘ladi.   …bizda   jamiyatning   to‘piqqa   chiqar-chiqmas   darajasi   dinni   ham   o‘z
saviyasiga   moslab   tushunayapdi,   tushuntirayapdiki,   buning   adog‘i   esa   xavfli.
Hatto   o‘ta   xavfli…   Johilga   din   emas   ma’rifat   tutuladi.   Din   tutildimi,   ulardan
yaxshilik   kutma!   Ma’rifatli   o‘qimishli   insonning   dindorligidan   atrofga   foyda
bo‘lsa   borki,   aslo   ziyoni   yo‘q”   tarzidagi   qarshi   ham   haq   ekani   bilan   o’qirman
ko‘lidan   joy   oladi.Roman   qahramoni   O‘lmas   va   uning   atrofidagi   o‘y   kishilari
faqat   o‘z   shaxsiy   muammolari   bilan   o‘ralashib   qolgan   odamlar   emas,   ular
kattaroq   miqyosda   fikrlaydigan   insonlar.   Ular   oldingi   o‘z   yurtidagi   holat
sabablari,   keyin,   dunyo   tartiboti   haqida   bosh   qotirishadi.   Ijtimoiy   holatdagi
nopok   o‘rinlarni   tuzatish   yo‘llari   to‘g‘risida   o‘ylashadi.   “Nega   aksar   inson
ulg‘ayganda   ham   xuddi   bolaligi   kabi   baxtli   bo‘lolmaydi?   Nega   uning   suyagi
qotib,   aqli   to‘lishgani   sari   baxtsizligi   ortib   boradi?   Nega,   nega,   nega?   …   Yoki
o‘zga   yurtlarda   yashaydimi   baxtli   odamlar?..   Bormi   shunday   o‘lkalar?   Bor bo‘lsa   nega   biz   ularday   emasmiz?   Nega   biz   tomonlarda   tug‘ulish-   saodat
emas,   balki   balki   kulfat,   yashash-ozod   qushdek   parvoz   qilish   emas,   balki
eshakdek yuk tashish?.. Nega?!” Obrazning bunday o‘ylarda suniylikning yo‘q.
O‘zini, o‘zligini, umuman insonning hayotidagi o‘rnini 
17  anglamoqchi   bo‘lgan   bugungi   odamning   fikrlari   bular.   Romandagi   ko‘pchilik
obrazlar,   ayniqsa,   bosh   qahramon   ko‘pincha   ehtirosli   fikrlaydi.   Chunki   ular
hayotning   fikr   uyg‘otibgina   qolmay,   tug‘uni   ham   junbushga   keltiradigan
muammolariga   duch   kelishadi.   Yozuvchi   persanajlarning   aynan   shunday
holatdagi   ruhiyat   dunyosining   ko‘rsatishga   urunadi.   Negaki,   odamning   asl
qiyofasi   shunday   holatda   to‘laroq   namoyon   bo‘ladi.   Asardagi:   “   Orzu-
maqsadlarimiz   maydalashdi.   Shunga   yarasha   ideallar   ham.   Nazarimda
zamondoshlarimizning   ko‘pchiligi   tuzukroq   orzu   qilishni   ham   bilmaydi   hozir.
Ideallar   haqida   esa   tasavvurga     ham   ega   emas”   yo‘sinidagi   hasratli   iqror
o‘qirmanni   anduhli   o‘ylar   girdobiga   uloqtiradi.   Atrofidagi   odamlarni   komil
ko‘rmoq   orzusidagi   qahramonning:   “Biz   bugun   haqiqiy   ma’nodagi   orzu
qilishdan   uzoqlashib   ketdik.   Judayam   uzoqlashdik.   Istaklarimizni   orzu   deb
atay   boshladik.   Xa,   biz   orzuni   istak   darajasiga   tushurib   qo‘ydik.   Istak-
badanning   ehtiyojlari   bilan   bog‘liq   bo‘lsa,   orzu   chinakkam   orzu-   ruhning,
inson   ma’naviy   o‘zagining   ehtiyojlari   bilan   qoimdir…”   yo’sinidagi   qanoati
o’qirmonlar   ko‘kjiyagi(ufq)ini   kengaytiradi.   Adib   romanda   dunyo   yaxshilarsiz
qolmasligini   turli   obrazlarning   jonli   ta’sviri   orqali   haqqoniy   aks   ettiradi.
Chunonki,   romandagi   Iskandar   aka   obrazi   zimmasiga   ana   shunday   yuk
ortilgan.   U   jamiyat   a’zolari   o‘rtasida   zarpechakdek   ildiz   otib   borayotgan
jaholatga qarshi o‘ziga xos yo‘sinda muntazam qilib borayotgan ishi asarda “…
u kunda Toshkent Markaziy do‘koni ortidagi kitob bozoriga yo‘l oladi. …jangchi
qurolini   olib,   yovga   qarshi   kurashishga   otlangani   kabi   har   tong   kitob   to‘la
xaltasini   ortmoqlab   bozorga   yo‘l   oladi.   Jangchi   yovni   o‘ldirsa,   kitobdor
jaholatni!..”   shaklida   aks   ettiriladi.   Ayni   vaqtda   asar   qahramonlari   yaxshi
bo‘lishi   uchun   juda   katta   fidoyilik   shart   emasligini,   har   bir   odam   boshqa
odamlarning ham o‘zaro istaganday erkin yashashlariga xalaqt bermaslik eng
katta ezgulik ekanini biladilar. 
  O‘lmas,   O‘ktam,   O‘g‘iloy,   Zafar,   Piri   komil,   Ochil   boshqa   bir   qator   obrazlar
tabiati   va   taqdiri   juda   ta’sirli   ta’svirlangan.   Jamiyat   va   shaxs,   ijtimoiy-siyosiy
tuzum   va   alohida   odam   munosabatlari   muayyan   insonlar   taqdiri   misolida
haqqiniy   ko‘rsatilgan.   Ushbu   roman-   millat   hayotining   ichida   qaynayotgan
shaxs   o‘ylari   va   tutimlarining   badiiy   tasviri.   Qaltis   masalalarga   dalil
munosabat,   katta   ko‘lamdagi   muammolar   yechimi   haqida   ochiq
gapirayotgan,   qiynalib   o‘y   surayotgan   shaxsning   istirobli   iqrorlari.   Oldin
aytilganidek,   garchi   publististik   otashinlik   xos   bo‘lsa-da,   haqqoniylij   va   real
hayotiylik yaqqol aks etgan bu asar yuksak badiiyat namunasi hamdir 10 . 
  “To‘rtko‘cha”   qahromoni   O‘lmas   dunyoga,   o‘zi   yashayotgan   kunlarga   savol
nazari   bilan   boqayotgan,   yechim   izlaydigan   fikr   odami.   Romanni   o‘qigan kitobxon   ham   qahramonning   savollariga   esh   bo‘lib   yechim   izlashga   tushadi.
Chunki bunday kegan 
10 Ulug‘bek Hamdam “To‘rtko‘cha”-Qozoqboy Yo‘ldosh fikrlari, Yangi asr avlodi-2024 
18  voqeliklar   sizu   bizga   aslo   begona   emas.   Vaqt   kutib   turmaydi.   Yillar   o‘tadi.
Avlodlae   almashadi   va   aminmanki,   erta   bir   kun   kelajak   kitobxonlari
“To‘rtko‘cha”ni   o‘qiganlarida   bugungi   kunimizning   halol   va   teran   tahliliga
qayta-qayta   duch   keladilar.   Asarning   muallif   O‘lmas   simosida   to‘rtta
ko‘chaning   qarshisida   tanlovda   turgan   odamning,   bugunning   odamining
butun   hayoti   davomidagi   chigalliklar,   murakkabliklar,   sinovlarni   haqqoniy
ko‘rsatib berishini uddasidan chiqqan. 
  Asar   asosan   1997-2017-yilgacha   bo‘lgan   hayotiy   voqea   va   hodisalarda   o‘z
ichiga   oladi.   Ulug‘bek   Hamdam   asar   haqida   shunday   deydi:   “   Biz   qanday
davrni   bosib   o‘tdik,   qanday   murakkabliklar   bilan   to‘qnash   keldik   ,   ularni
qanday   yengib   o‘tdik,   qanday   muammolarni   halqildigu,   hali   qanday
muammolar   hal qilinishi kerak bo‘lib turibdi, degan savollarga baholi qudrat
manashu   “To‘rtko‘cha”   va   undan   oldingi   “Muvozanat”   romanlarida   javob
izlangan.   Romanlardagi     qahramonlar   anashu   muammolar   bilan   birga
yashaydi. Bu o‘tish davrining qaharamonlari, bu o‘tish davrining siz bilan bizni
zamondoshlar.   Bu   zamondoshlarning   taqdirida   esa   biz  o‘quvchilarning   oddiy
hayotlarini   bir   qismi   yotadi.   Shuning   uchun   bu   roman   ma’lum   ma’noda
sarhisob, ma’lum bir  yakunlangan bir davrning sarhisobidir”. 
  Ulug’bek   Hamdamning   “To’rtko’cha”   romani   o’zbek   adabiyotining
zamonaviy   asaridan   biri   bo’lib,   unda   inson   hayoti   va   ruhiy   kechinmalari,
jamiyatdagi   muammolar,   ijtimoiy-siyosiy   vaziyatlar   o’rganiladi.   Romanning
syujeti   ikki   asosiy   yo’nalishda   rivojlanadi:   bir   tomondan,   uchta   turli   ijtimoiy
qatlamdan   bo’lgan   kishilarning   yani   uch   davrning   isonlari   hayoti   va   ularning
o’zaro   aloqalari   tasvirlanadi,   boshqa   tomondan   esa,   jamiyatning   ichki
muammolari,   korruptsiya,   ta’sir   va   zulmga   qarshi   kurash   muammolari
yoritiladi.   Romanda   jamiyatning   ijtimoiy-siyosiy   qiyinchiliklari,   odamlarning
ichki   ruhiy   dunyosi,   orzu-havaslari   va   tushunmovchiliklari   ko’rsatiladi.Asar,
shuningdek,   zamonaviy   O’zbekiston   jamiyatidagi   turli   ijtimoiy   qatlamlar   va
ularning   o’zaro   munosabatlarini,   madaniyat,   siyosat,   iqtisodiyot   kabi
masalalarni chuqur tahlil qilishga harakat qiladi. “To’rtko’cha” romani, o’zining
tahliliy   yondoshuvi   va   ijtimoiy-siyosiy   mavzularni   ochib   berishdagi
muvaffaqiyati bilan katta ahamiyatga ega. Syujetda jamiyatning o’zgaruvchan
sharoitlari   va   insonlar   orasidagi   qarama-qarshiliklar,   ularning   o’z-o’zini
anglash   va   o’zgarishga   intilishlari   asosiy   o’rinda   turadi.   To’rtko’cha   romanida
insonning   ichki   dunyosi,   ijtimoiy   tizimdagi   adolatsizlik,   ko’plab   kishilarning
ruhiy va ma’naviy iztiroblari haqida so’z yuritiladi. Hamdam, ushbu asar orqali
nafaqat   individual,   balki   kollektiv   tajribalarni   ham   ko’rib   chiqadi.Romanning
qahramonlari   orasidagi   muloqot,   ularning   ichki   dunyosiga   oid   psixologik
portretlar,   hayotdagi maqsad  va   tushunmovchiliklarga  qarshi  kurash,   asarda yuzaga   keladigan   asosiy   konfliktlarni   tashkil   qiladi.   Bularning   barchasi
birlashib,   kitobni   jamiyatdagi   keng   qamrovli   ijtimoiy   va   ma’naviy   masalalar
yuzasidan 
19  kuchli   tahlilga   aylantiradi.Asar   o’quvchini   o’zining   chuqur   ijtimoiy   tahlili   va
psixologik aspektlari bilan o’ylashga majbur qiladi. Asarda to‘rtko‘cha boshida
turgan   O‘lmas   timsolida   o‘zbek     jamiyatining  yuziga   ko‘zgu   tutiladi.   Ko‘zguda
ko‘ringanlar   esa   ush   bu   katta   hajimli   romanning   mazmun   mohiyatini
belgilaydi.   “To‘rtko‘cha”   romani   ijtimoiy,   siyosiy,   milliy,   biografik   asar
hisoblanadi.   Asarning   bosh   mavzusi   “Insonning   ma’naviy   tanlovi”.   Yani   xalq
to‘rtko‘chadan qay birini tanlasa faravonlikka chiqadi, shu haqida. 
“To‘rtko‘cha”   romanida   syujeting   turi :   xronikal-konsentrik .   “To’rtko’cha”
romanida   syujetning   xronikal   va   konsentrik   bo‘lishi   asar   tuzilishi   va
voqealarning   rivojlanishiga   alohida   mazmun   bag‘ishlaydi.   Bu   ikki   syujet   turi
asarning   strukturasida   va   mazmunida   muhim   rol   o‘ynaydi.   Xronikal   syujetda
voqealar   vaqt   davomida   ketma-ket   va   tartib   bilan   rivojlanadi.   “To’rtko’cha”da
ham syujet, vaqt o‘tishi bilan voqealar va personajlar orasidagi o‘zgarishlarni,
ularning   ichki   dunyosidagi   muammolarni   va   ijtimoiy   sharoitlarni   tasvirlaydi.
Xronikal   strukturada   voqealar   aniq   vaqt   va   tartib   bilan   o‘zaro   bog‘lanadi,   bu
o‘quvchiga   asar   davomida   har   bir   personajning   hayotidagi   o‘zgarishlarni
yaxshiroq anglash imkonini beradi. Asosiy sabablari: 
1.Zamonaviy   jamiyatdagi   o‘zgarishlar:   Roman   ijtimoiy,   madaniy   va   shaxsiy
o‘zgarishlar   fonida   rivojlanadi.   Voqealar   vaqt   o‘tishi   bilan   jamiyatdagi
murakkabliklar,   o‘zgarishlar   va   yangi   dunyoqarashlar   orasida   yuz
berayotgan muammolarni aks ettiradi. 
2.Psixologik   rivojlanish:   Har   bir   personajning   ichki   rivojlanishi   va   uning
hayotdagi   pozitsiyasi   vaqt   o‘tishi   bilan   o‘zgarib   boradi.   Xronikal   syujet
personajlarning   shaxsiy   o‘sishi   va   o‘zgarishlarini   ko‘rsatishga   imkon
beradi. 
3.Vaqtning   ta’siri:   Syujetda   voqealar   va   personajlarning   qarorlari   vaqtga
bog‘liq   holda   rivojlanadi.   Bu   syujet   tuzilmasi   romanning   realistik   va
zamonaviy muhitga mos kelishini ta’minlaydi. 
  Konsentrik   syujetda   voqealar   va   asosiy   fikrlar   markazga   yaqinlashadi,
ya’ni   asar   davomida   voqealar   bir   nuqtada   to‘planadi   va   ularning   o‘zaro
bog‘lanishi   kuchayadi.   Bu   syujet   tuzilmasi   voqealarning   yakunida   ularning
bir-biri bilan bog‘lanishini ta’minlaydi va o‘quvchini asosiy muammoga olib
keladi. Asosiy sabablari: 
1.Shaxsiy   va   ijtimoiy   konfliktlar:   Romanda   har   bir   personajning   ichki   va
tashqi   dunyosidagi   qarama-qarshiliklar   o‘zaro   bog‘lanadi.   Konsentrik
tuzilma   orqali   bu   konfliktlar   jamiyatdagi   umumiy   muammolarni
yoritishga olib keladi, va yakunda barcha voqealar bir nuqtada – asosiy masala,   masalan,   insonning   o‘zini   anglash   yoki   jamiyatdagi   o‘rni   –
atrofida to‘planadi. 
20  2.Simmetrik tahlil: Asardagi personajlar va voqealar markazga yaqinlashib,
ularning   rivojlanishi   va   ta’siri   bir-birini   kuchaytiradi.   Har   bir   voqea   va
personaj o‘zgarishi boshqa bir voqea yoki shaxs bilan o‘zaro bog‘lanadi
va umumiy g‘oyani kuchaytiradi. 
3.Markazlashtirilgan tematik asos: Romanning asosiy maqsadi – insonning
ichki izlanishlari,  jamiyat  bilan  munosabati,  o‘zgarishlar va  muammolar
haqida kengaytirilgan bir nuqtaga – markaziy bir mavzuga yo‘naltiriladi.
Konsentrik syujet bu markazni kuchaytirib, barcha voqealarni bir-biriga
bog‘lab, yakuniy natijaga olib keladi. 
  Xronikal syujet romanning zamonaviy va realistik ruhini saqlaydi, voqealar
vaqt o‘tishi bilan rivojlanib boradi. Konsentrik syujet esa, asarning markazida
voqealar   va   personajlarning   o‘zgarishlari   yoki   conflictlarining   to‘planishini
ta’minlaydi.   Ijtimoiy   va   psixologik   konfliktlarni   ochib   berishda   xronikal   va
konsentrik syujet bir-birini to‘ldiradi, bu asarning mazmunini chuqurlashtiradi
va   o‘quvchiga   ko‘proq   fikr-mulohaza   qilish   imkonini   beradi.   O‘zgarishning
simmetrik   ko‘rinishi:   Har   bir   personajning   rivojlanishi   va   voqealarning
to‘planishi asarda umumiy g‘oya va markaziy masalani kuchaytiradi. Shunday
qilib, “To’rtko’cha” romanida xronikal va konsentrik syujet tuzilmalari bir-birini
to‘ldirgan   holda,   asarning   murakkab   tematikasi   va   psixologik   chuqurligini
yoritadi.   Bu   syujet   strukturalari  asar  davomida   o‘quvchiga   insonning   ichki  va
tashqi   dunyosini,   jamiyatdagi   o‘rni   va   o‘zgarishlarni   yaxshiroq   tushunishga
imkon beradi. 
 Asarning muammosi : Ma’naviy tanlov(Milliy muammo).  
 Qahramonning tasviriy usuli : Psixologizm 
Badiiy   nutq   jihatidan   dialogdan   foydalanilgan.   Romanda   muallif   jamiyatning
muammolari   asosan   dialoglar   orqali   bayon   qilgan.   Qahramonning   ruhiy
holatini esa monoglar orqali bayon qilgan. 
Syujet tipologiyasi 
 Asarning syujet yo‘nalishi :  “To‘rtko‘cha” romanida syujetning yo’nalishi  teskari
deb   aytish   mumkin.   Bu   degani,   asardagi   voqealar   va   personajlarning
rivojlanishi   odatiy   vaqt   davomiyligi   yoki   an’anaviy   syujet   yo‘nalishidan   farq
qiladi.   Romanning   syujetida   vaqt   va   voqealar   qanday   rivojlanishini   tahlil
qilganimizda, uning yo‘nalishi ko‘pincha orqaga qaytish yoki teskari rivojlanish
tarzida   ifodalanadi.   Asarda   ko‘plab   voqealar   o‘tgan   zamonga   qaytib,
personajlarning   ichki   izlanishlari,   o‘zgarishlari   va   shaxsiy   tarixlarini   qayta
ko‘rib   chiqishlari   bilan   tasvirlanadi.   Voqealar   ma’lum   bir   nuqtada   boshlanib, so‘ngra   o‘tmishdagi   muhim   voqealar   haqida   eslatmalar,   orqaga   qaytishlar
mavjud bo‘ladi. Roman 
21  davomida   personajlar   o‘z   hayotlaridagi   muhim   va   qiyin   qarorlarni   eslab,
o‘zgarishlarining   sabablarini   tushunishga   harakat   qiladilar.   Bu   jarayon   orqali
ularning   shaxsiy   o‘sishlari   va   psixologik   o‘zgarishlari   ko‘rsatiladi.   Bu   jarayon
asar  syujetining  teskari   yo‘nalishdagi   rivojlanishiga   misoldir.   Syujetda   hozirgi
zamon   va   o‘tgan   davr   o‘rtasida   teskari   bog‘lanishlar   mavjud   bo‘lib,   bu
o‘quvchiga ijtimoiy, psixologik yoki falsafiy o‘zgarishlarni ko‘rsatadi. Syujetning
yo‘nalishi to‘g‘ri yoki teskari ekanini aniqlashda: 
•  To‘g‘ri yo‘nalish deb ataladigan syujetda voqealar aniq bir yo‘nalishda, oddiy 
ketma-ketlikda, vaqt o‘tishi bilan to‘g‘ri ravishda rivojlanadi. 
  •   Teskari   yo‘nalish   esa   voqealar   va   personajlarning   o‘zgarishlari,   ba’zan
o‘tmish   voqealarni   eslash   yoki   o‘rganish   orqali   amalga   oshadi.   Bunda   vaqtni
orqaga   qaytish,   o‘tgan   voqealarni   qayta   ko‘rish   va   bu   orqali   hozirgi   holatga
ta’sir qilish ko‘zda tutiladi. 
Dinamikasi:   “To’rtko’cha”   romanida   syujetning   dinamikasi   sekin   deb   aytish
mumkin.   Bu   asar   voqealarining   rivojlanish   tezligi   odatda   sekin,   chuqur   tahlil
va   personajlarning   ichki   dunyosiga   kirish   orqali   amalga   oshadi.   Romanda
voqealar   aniq   va   batafsil   tasvirlanadi,   har   bir   voqea   va   uning   tafsilotlari
o‘quvchiga   diqqat   bilan   yetkaziladi.   O‘tgan   va   hozirgi   voqealar   o‘rtasidagi
bog‘lanishlar   va   personajlarning   o‘zgarishlari,   asosan,   sekin-asta   rivojlanadi.
Har   bir   kadr   yoki   voqea   o‘rtasida   ta’sirchan   tasvirlar   va   metaforalar   orqali
ma’nolar   ochiladi,   bu   esa   syujetni   sekin   rivojlanishiga   olib   keladi.   Vaqt   o‘tishi
va   personajlarning   o‘zgarishi   roman   davomida   asta-sekin   tasvirlanadi.
O‘tmish,   hozirgi   va   kelajak   voqealari   o‘rtasidagi   bog‘lanishlar   va   vaqt   o‘tishi
bilan bog‘liq o‘zgarishlar syujetni sekin rivojlanadigan tarzda tashkil etadi. Bu
usul   o‘quvchiga   har   bir   personajning   rivojlanishini   va   o‘zgarishini   yaxshiroq
tushunishga yordam beradi. 
 Syujet jihatidan : “To‘rtko‘cha” romani syujeti jihatidan  tugallanmagan  deb aytish
mumkin. Asarda voqealar va personajlarning o‘zgarishlari, xususiy hayotidagi
konfliktlar   va   tashqi   dunyo   bilan   aloqalarini   ko‘rib   chiqishda   aniq   bir   yakun
yoki   hal   qilishdan   ko‘ra,   asar   ochiq   yakun   bilan   tugaydi.   Asarda   har   bir
personajning   o‘zgarish   jarayoni   mavjud,   lekin   bu   o‘zgarishlar   mutlaqo
yakunlanmaydi.   Ularning  ichki   dunyosidagi   muammolar,   jamiyatdagi   o‘rni  va
qarorlar   hali   to‘liq   hal   etilmagan.   Bu,   o‘z   navbatida,   romanning
tugallanmaganligini   ko‘rsatadi,   chunki   voqealar   rivojlanishi   va   qarorlar   to‘liq
amalga   oshmagan.   Asarda   voqealar,   konfliktlar   va   personajlarning
o‘zgarishlari   ochiq   tarzda   taqdim   etiladi.   Kitobxon     romanni   tugatgach,   ba’zi
masalalar va savollarni o‘zida qoldiradi, bu esa asarning ma’lum bir darajada
tugallanmaganligini ko‘rsatadi.  “To’rtko’cha” romani syujeti jihatidan  ambivalent  syujet yani  kutilmagan yakun
Syujetning to’liq yoki uzuqliligi: to’liq 
22  Syujetning kelib chiqishi: orginal 
  “To‘rtko‘cha” asaring   ekspozitsiyadan   O‘lmasning qishloqda yashab, yozuvchi
bo’lish   uchun   shaharga   o‘qishga   ketgani,   o‘qishga   kira   olmasdan   armiyaga
hizmat   safariga   borgani,   u   yerda   o’qishga   yana   topshirib   kirish   uchun
tayyorlangani, armiyadan qaytib,  o‘qishga  kirgani, unversitetda talabalarning
hayotini   ko’rgani,   yoshi   ulg’aygan   sari   jamiyatdagi   yomon   illatlarni   ko’rib
ularga qanday yechim izlashga kirishgani, nohaqliklarga ko’p bora uchragani,
necha   marotaba   yiqilsa   ham   yana   oqqa   turgani,   og’ir   judoliklarni   ko’rgani,
turli   toifadagi   kishilar   bilan   tanishganini   bilib   olamiz.   Bularning   hammasi
O‘lmasning   oldiga   qo‘ygan   maqsadlariga   erishishiga   ishonishimiz   uchun
imkon   beradi.   Bu   asarda   ekspozitsiyaning   sochma   turini   uchratishimiz
mumkin. 
  “To‘rtko‘cha”   romanida   tugunlar   juda   ko’p.   Masalan   O‘lmasning   jurnaldan
sababsiz   tuhmatlar   bilan   ishdan   ketishi.   Bu   yerda   O‘lmas   bunday   holatda
hayratlanadi   va   nima   bo’layotgani   tushunishga   harakat   qiladi.   Bundan
tashqari   yana   bir   tugun   O‘lmasning   o‘g‘li   Erkin   bilan   sodir   bo’ladi.   Erkin   grin
kart o‘ynashni va amerikaga ketishni xohlaydi. Lekin O‘lmas o‘ynashiga ruhsat
bermaydi   va   ikkis   o‘rtasida   ziddiyat   kelib   chiqadi.   Yana   bir   tugun   esa   bu
O‘lmasning Zafar aka tomonida aldanganligi. O‘lmasdan foydalanib Zafar aka
oxiriga kelib pullarni bermaydi va O‘lmas esa qarzga botib qoladi nima qilishni
bilmay   o‘zini   o‘qqa   cho‘qqa   ura   boshlaydi.   Bunday   tugunlarni   asar   davomida
juda ham ko’p uchratishimiz mumkin. 
  Romanda   yechimga   ham   bir   qancha   misollar   ham   mavjud.   Misol   uchun
O‘lmas   onasini   davolashga   Turkiya   olib   boradi.   U   yerlik   shifokorlar   onasini
sog’lom   ekanligini   yuragida   muammo   yo’qligina   aytadi.   Shunda   O‘lmasning
barcha xavotirlari yomon o‘ylari bir zumda yo‘q bo‘ladi. Yana bir misol O‘lmas
Erali   og‘a   va   Zafar   aka   bilan   biznes   qilmochi   bo’lishadi.   Zafar   aka   zarqisimlar
soatadigan do‘koni bor edi. O‘lmasning Turkiyada zarqisimlar yetkazib bergan
qadirdon   tanishi   bor   edi.   Shu   orqali   Turkiyada   mol   olob   kelib   Zafar   akani
do‘konida   sotib   biznes   qilishmochi   bo’lishadi.   Lekin   Zafar   aka   ularni   aldab
tavar   o‘tmayapdi,   sotilmayapdi   deb   aldab   sotmaydi.   Shundan   so‘ng
O‘lmasning   bo‘ynida   katta   qarz   qolib   ketib   nima   qilishini   bilmay   juda   ko‘p
o‘ylanadi.   Turkiyadagi   hamkoriga   pulni   berish   kerak   bo‘ladi.   Bu   voqealardan
keyin   O‘lmas   yanada   qattiq   mehnat   qilib   pul   topib   do‘kondagi   tovarlarni   bir
ammallab   sotib   qarizdan   qutiladida   va   biznesini   boshidan   boshlab   oyoqqa
turadi.   Shu   orqali   qarzlardan   qutilib   o’ziga   to’q   bo’lib   oladi.   Zafar   aka   esa
qilmishiga yarasha jazo oladi    Serqatlam,   murakkab   syujetli   asarlarda   har   bir   syujet   liniyasining   o‘z
kulminatsiyasi   bo‘ladi.   Bu   asarda   migrantlarning   o'z   kulminatsiyasi   o‘ligining
ma'lum bo‘lishi tarzida, yani Rahmatjon aka Rossiya ishlashga ketib u yerdan
o‘ligi kelgani. U inson o‘qimishli 
23  yana   o‘qituvchi   edi.   Afsuski   o’sha   davr   qiyinchilogi   bilan   Rossiyaga   ishlashga
boradi so’ngida  esa  u  insonning  o‘ligi  kelad.  Jurnaldan     ishdan   ketishning o‘z
kulminatsiyasi,   O‘lmas   jurnalga   ishga   kirganidan   keyin   u   yerda   ancha   ishlab,
jurnalning   reytingi   oshishiga   ko‘p   hissa   qo‘shgan.   Shunga   qaramay   u
egallagan   lavozim   boshqalarga   kerak   bo‘lgani,   tuhmat   qilib   ishdan
bo‘shatishganiga   haron   qoladi.   Bunday   vaziyat   kitobxonga   ham   qattiq   ta’sir
qiladi.   Otishmaning   o‘z   kulminatsiyasi,   asarning   eng   ta’sirli   va   kutilganda
bo’lgan   voqea   bu   Ochilning   aybsiz   begunoh   bo’lishiga   qaramasdan
shavqatsizlarcha   otib   o‘ldirilganligi.   Ochil   o‘sha   vaziyatda   tasodifan   u   yerda
bo‘lib qolgani otib o‘ldirilganligi hammaga qattaiq ta’sir qiladi. Bundan tashari
u   otishma   bo’lgan   joyda   qanchadan   qancha   begunoh   insonlar   ham   bo‘lgan
afsuski   ular   ham   o‘ldirilgan.   Bu   tarixda   Andijon   voqeasi   deb   nom   oldi.   Bu
voqealar   bo’lishining   asosiy   sababi   mahbuslar   qamoqdan   qochib   ketganligi.
Yana blardan tashqari   avlodlar to‘qnashuvining o‘z kulminatsiyasi ham bor.  24   II BOB bo‘yicha umumiy xulosa 
  Ulug’bek   Hamdamning   “To’rtko’cha”   romani   o‘zbek   adabiyotining   eng
muhim   va   ta’sirchan   asarlaridan   biri   sifatida   ajralib   turadi.   Ushbu   asar,
psixologik,   sotsial-psixologik   va   reallistik   janrlarda   yozilgan   bo‘lib,   unda
o‘zgarayotgan   jamiyatda   insonlarning   ichki   dunyosi,   ijtimoiy   muammolar   va
insoniylik   masalalari   chuqur   tahlil   qilingan.   Roman   nafaqat   o‘zining   tarkibiy
tuzilishi,   balki   til   va   uslubidagi   murakkablik   bilan   ham   e’tiborni   tortadi.
Romaning   turlarini   va   tipologiyasini   o‘rganish,   uning   nafaqat   o‘zbek,   balki
jahon   adabiyotidagi   o‘rnini   anglashga   yordam   beradi.   Psixologik   roman
sifatida,   personajlarning   ichki   dunyosi   va   ichki   kurashlari   romanning   asosiy
markaziga o‘ralgan. Shuningdek, sotsial-psixologik va reallistik jihatlar roman
tuzilishini   yanada   boyitadi   va   uni   o‘quvchiga   haqiqiy   jamiyat   muammolarini,
o‘ziga   xos   psixologik   portretlarni   taqdim   etadi.   Ulug‘bek   Hamdamning
“To‘rtko‘cha”   romani   yuqorida   keltirilganidek   xalqning   ichidagi  dardlarini   olib
chiqan murakkab romanlardan birib bo‘lib adabiyotshunoslikka kirib keldi. Bu
roman   insonlar   hayotidan   yaqol   misol   bo’lib   ko‘rsatilgan.   Asarning   har   bir
voqealari   kitobxonni   zeriktirlay   o‘ziga   tortadi.   Qiziqish   bilan   o’qib   davom
etiramiz.   Romanni   syujeti   qiziq   va   noodatiydir.   Ulug’bek   Hamdam   roman
orqali   insonlar   hayotida   davomida   qanday   qiyinchiliklarga   duch   kelgani,
nohaqliklarga indamay jim yurganlarga nisbat chora ko‘rilishi kerak ekanligini,
ilmli   insonlar   qarlanishini,   yoshlarni   o’qib   yaxshi   inson   bo‘lishini,
karupsiyalarni   oldini   olishni,   muammoga   duch   kelsa   sabr   bilan   unga   yechim
izlab vaziyatdan chiqib ketish kerak ekanligini ko’rsatib bergan.  25   Xulosa 
  Yuqorida   keltirilgan   kurs   ishi   rejasida   “To’rtko’cha”   romanining   turlari   va
tipologiyasiga oid muhim jihatlar keltirilgan bo‘lib, har bir bo‘lim romanning til
va   adabiy   jihatlarini   o‘rganish   orqali   chuqur   tahlilni   amalga   oshirishga
qaratilgan.   Ulug’bek   Hamdamning   “To’rtko’cha”   romani   o‘zbek   adabiyotining
eng   muhim   va   ta’sirchan   asarlaridan   biri   sifatida   ajralib   turadi.   Ushbu   asar,
psixologik,   sotsial-psixologik   va   reallistik   janrlarda   yozilgan   bo‘lib,   unda
o‘zgarayotgan   jamiyatda   insonlarning   ichki   dunyosi,   ijtimoiy   muammolar   va
insoniylik   masalalari   chuqur   tahlil   qilingan.   Roman   nafaqat   o‘zining   tarkibiy
tuzilishi,   balki   til   va   uslubidagi   murakkablik   bilan   ham   e’tiborni   tortadi.   Til  va
uslub jihatidan, roman lingvistik tipologiya nuqtai nazaridan ham juda boydir.
Har   bir   so‘z   va   ifoda,   jumla   va   fraza   orqali   Hamdam   o‘zining   mavzularini,
ijtimoiy   va   psixologik   masalalarni   ochib   beradi.   Sintaktik,   semantik   va
pragmatik   tahlillar   orqali   romanda   o‘quvchining   dunyoqarashini
shakllantiradigan bir qator til vositalari ishlatilgan. Shunday qilib, “To’rtko’cha”
romani   nafaqat   adabiyotshunoslik   nuqtai   nazaridan   muhim   asar   bo‘lib
qolmaydi, balki uning ijtimoiy, psixologik va lingvistik tahlili yordamida o‘zbek
adabiyotining   yangi   bosqichiga   qadam   qo‘yganligini   ko‘rsatadi.   Bu   roman
o‘zining murakkabligi va chuqur mazmuni bilan zamonaviy o‘zbek adabiyotiga
katta   ta’sir   ko‘rsatgan.   Ulug‘bek   Hamdamning   “To‘rtko‘cha”   romaniga   oid
adabiy   tahliliga   oid   ilmiy   manbalar,   kitoblar   ,   maqolalar,   tanqidiy   fikrlar   va
boshqa manbalar yetarli emas. Chunki bu ramona 2024-yil nashrdan birinchi
bor chiqarildi.  Shu  sababli ham romanga  doir  manbalar yetarli  emas va  juda
kam.   Shunday   bo‘lsada   bu   romanni   o‘qib   tugatgan   insonlarda   ijobiy   fikrlar
tug‘iladi   va   kitobxonlar,   adabiyotshunoslar  yaxshi  fikrlar  berishgan.   Yuqorida
aytib   o‘tganimdek   bu   roman   xalqchil   roman   hisoblanadi.   Romanda   oddiy
insonlar   hayoti   aks   etgan.   O‘lmas   obrazi   orqali   xalqimiz   qancha   ko‘p
qiyinchiliklardan o‘tib, qiyinchiliklarni yengib o‘tib, yanada kuchli bo‘lib oyoqqa
turganini   ko‘rsatib   bergan.   Syujeti   ham   har   bir   o‘qigan   kitobxonni   zeriktirib
qo‘ymaydi.   Romanni   turini   aniqlab,     tipologiyalarga   bo‘lib   tahlil   qilish
jarayonida   romanning   mukammal   darajada   yozilganiga   guvoh   bo‘ldim.
Roman   muallifi   Ulug‘bek   Hamdam   o‘zining   hayotidan   olib   yozganligi   sababli
ham   roman   boshqa   romanlardan   farq   qilib   turadi.   Boshqa   yozuvchilarning
romanlari hech   bir qismi  o‘xshash  emas.   Real  voqealarga  asoslanib yozilgan.
Mening   fikrimcha   bu   romanni   o‘qib   chiqan   har   bir   kitobxon   o‘ziga   ko‘pgina
xulosalar   oladi.   Mustaqillik   davrining   boshlari   qanday   shaoit,   vaziyat
bo‘lganligini o‘qish jarayonida shunday ko‘z oldilariga keltirishadi. O‘ylaymanki
bu roman kelajakda ham katta muvofaqqiyatlarga erishadi.  26   Foydalanilgan adabiyotlar 
 Ilmiy manbalar 
1.Erkin Xudoyberdiyev  “Adabiyotshunoslikka kirish “- Toshkent “Iqtisod-
Moliya” 2007 
2.To‘raboyeva  B. , Ko‘chimov U.  “Adabiyotshunoslik” – Toshkent “Malik 
Print Co” 2022 
3.Dilmurod Quronov   “Adabiyotshunoslikka kirish” – Toshkent O‘zbekiston 
Fanlar akademiyasi  “Fan” nashriyoti 2007 
4.Izzat Sulton “Adabiyot nazaryasi” – Toshkent 1979 
5.Mirzaev, X. (2011). Adabiyotshunoslikka kirish. — Toshkent: Sharq 
nashriyoti 6.Shukurov, R. (2013). O’zbek adabiyotida syujet va uning 
rivojlanishi. — Toshkent: Akademnashr 
7.Raxmatullayev, A. (2009). Adabiyot nazariyasi. — Toshkent: O’zbekiston 
8.Yusufov, A. (2017). Adabiyotshunoslikda syujet va kompozitsiya. — 
Toshkent: Ijtimoiy fanlar nashriyoti 
9.Д-КУРОНОВ, З.МАМАЖОНОВ, М.ШЕРАЛИЕВА АДАБИЁТШУНОСЛИК 
ЛУГАТИ Тошкент «Akademnashr» 2013 
10.Xolmatov, T. (2014). Adabiyotshunoslikda syujet va janr turlari. — 
Toshkent: O’zbekiston nashriyoti 
 Xorijiy adabiyotlar 
11.Zhuravlyov, V. (2015). Adabiyot nazariyasi: Syujet va kompozitsiya. — 
Moskva: Nauka. 
12.Propp, V. Y. (1968). Morfologiya fol’klora (Morphology of the Folktale) 
13.odorov, T. (1969). Grammatica del racconto (The Grammar of the Story) 
14.Genette, G. (1980). Narrative Discourse: An Essay in Method 
15.Eagleton, T. (1983). Literary Theory: An Introduction 
16.Bakhtin, M. M. (1981). The Dialogic Imagination: Four Essays 
17.Freytag, G. (1863). Die Technik des Dramas (The Technique of the 
Drama) 18.Hegel, G. W. F. (2007). The Philosophy of History 
19.Dostoevskiy, F. (2000). Jinoyat va jazo. — Moskva: Khudozhestvennaya 
literature 
27  Internet saytlar 
20.
21.22.
23
24.https://qomus.info 
25.https://uz.wiktionary.org 
28

MUNDARIJA

Kirish

I BOB. Adabiyotshunoslikda syujet mazmun va shakl komponenti sifatida

II BOB. Ulug‘bek Hamdamning “To‘rtko‘cha” romanida syujetning turlari, tipologiyasi va o‘ziga hojihatlari

Xulosa

Adabiyotlar ro‘yxati