Xojaning “Miftoh ul-adl” asari leksik xususiyatlari

О‘ ZB Е KIST О N R Е SPUBLIK А SI 
OLIY TA’LIM, FAN VA INNOVATSIYALAR V А ZIRLIGI
Qo‘lyozma huquqida
Lingvistika (o‘zbek tili)
XOJANING “MIFTOH UL-ADL” ASARI LEKSIK XUSUSIYATLARI
Magistr darajasini olish uchun yozilgan
DISSERTАTSIYA
Ilmiy rahbar: 
Toshkent - 2024
1 MUNDARIJA
KIRISH.  Ishning umumiy tavsifi .……………………………………..…….3
I   BOB.   TURKIY   YOZMA   MANBALAR   TILI:   TALQIN   VA
MUAMMOLAR
1.1. Turkiy qo‘lyozma manbalar leksikasining o‘rganilishi  ………………….. 7
1.2. “Miftoh ul-adl” asari  qo‘lyozma nusxalari hamda uning tadqiq etilishi… 27
Bob bo‘yicha xulosalar……..……………………………………………..……37
II BOB. “MIFTOH UL-ADL” ASARI LEKSIKASINING  FUNKSIONAL-
SEMANTIK TAHLILI
 2.1. “Miftoh ul-adl” asaridagi so‘zlarning mavzuviy guruhlari ……………..39
  2.2.  “Miftoh ul-adl” asaridagi ijtimoiy-siyosiy leksika......................................50
Bob bo‘yicha xulosalar…………………..……………………………………..57
III   BOB.   “MIFTOH   UL-ADL”   ASARI   LEKSIKASINING   LEKSIK-
SEMANTIK XUSUSIYATLARI
3.1. “Miftoh ul-adl” asarida qo‘llangan bir ma’noli va ko‘p ma’noli so‘zlar....59
3.2.“Miftoh   ul-adl”   asarida   qo‘llangan   leksemalarning   shakl   va   ma’no
munosabatiga ko‘ra turlari…………………………..………………………….66
Bob bo‘yicha xulosalar…..……………………………………………………..76
Umumiy xulosalar……………………………...………………………….….78
Adabiyotlar ro‘yxati…………………………………………………………..81
Ilova 
2 KIRISH
Mavzuning   dolzarbligi.   Jahon   tilshunosligida   ajdodlardan   qolgan   boy
merosning   kelib   chiqish   tarixini   tadqiq   qilish,   ularni   sinxron   va   diaxron
aspektlarda   o‘rganish,   o‘sha   davrlarga   oid  lisoniy   birliklarning   leksik-semantik
xususiyatlarini   aniqlash,   qo‘lyozma   manbalarni   avlodlarga   asl   holida   yetkazish
asosiy maqsadlardan hisoblanadi. Har qanday til hodisasini tarixiy jihatdan tahlil
etish,   turli   davrlarda   bitilgan   yodgorliklar   tilini   qiyoslash,   ularning   integral   va
defferensial xususiyatlarini aniqlash jahon tilshunosligida muhim sanaladi. 
O‘zbekistonda   moziyda   bitilgan   ilmiy,   badiiy,   tarixiy   manbalarni   ham
diaxron,   ham   sinxron   nuqtayi   nazardan   tadqiq   etish,   chunonchi,   ularda
qo‘llangan   rang-barang   so‘z   boylikni   statistik,   tarixiy-etimologik,   funksional-
semantik hamda semantik-stilistik aspektlarda o‘rganish dolzarb ahamiyat  kasb
etadi.   Ayni   damda   yurtimizda   “...matnshunoslik,   adabiy   manbashunoslik,
tilshunoslik, falsafa, madaniyat tarixi sohalarida milliy madaniy merosimizning
hali   o‘rganilmagan   ko‘pgina   qatlamlarini   ochib   berishga   yo‘naltirilgan   ilmiy
tadqiqotlarga   alohida   e’tibor   qaratilayotgani” 1
  bu   boradagi   ilmiy   izlanishlar
ko‘lamini yanada kengaytirishga asos bo‘lmoqda.  
Mustaqillikdan   keyin   ilm-fanning   barcha   sohalari   qatorida   o‘zbek
tilshunosligida   ham   tub   o‘zgarishlarga   zamin   yaratildi.   Milliy
ma’naviyatimizning   ajralmas   qismi   bo‘lgan   tilimiz   tarixi,   xususan,   buyuk
mutafakkir   Alisher   Navoiy   qoldirgan   ulkan   ma’naviy   merosni   tilshunoslik
nuqtai   nazaridan   chuqurroq   tadqiq   qilishga   kirishildi.   Binobarin,   “bugungi
globallashuv   davrida   har   bir   xalq,   har   qaysi   mustaqil   davlat   o‘z   milliy
manfaatlarini   ta’minlashi,   bu   borada,   avvalo,   o‘z   madaniyatini,   azaliy
1
 Ўзбекистон Республикаси Президенти   Ш.М.Мирзиёевнинг  2017 йил 24 майдаги ПҚ-2995-сон  “ Қадимий
ёзма   манбаларни   сақлаш,   тадқиқ   ва   тарғиб   қилиш   тизимини   янада   такомиллаштириш   чора-тадбирлари
тўғрисида ” ги Қарори.
3 qadriyatlarini,   ona   tilini   asrab-avaylash   va   rivojlantirish   masalasiga   ustuvor
ahamiyat qaratishi tabiiydir” 2
.
2017-yil   17-fevraldagi   PQ-2789-son   “Fanlar   akademiyasi   faoliyati,   ilmiy
tadqiqot   ishlarini   tashkil   etish,   boshqarish   va   moliyalashtirishni   yanada
takomillashtirish chora-tadbirlari to‘g‘risida”gi, 2017-yil 24-maydagi PQ-2995-
son   “Qadimiy   yozma   manbalarni   saqlash,   tadqiq   va   targ‘ib   qilish   tizimini
yanada   takomillashtirish   chora-tadbirlari   to‘g‘risida”gi   Qarorlari,   O‘zbekiston
Respublikasining 1995-yil 21-dekabrda yangi tahrirda qabul qilingan “Davlat tili
haqida”gi Qonuni, 2019-yil 21-oktyabrdagi PF-5850-son “O‘zbek tilining davlat
tili   sifatidagi   nufuzi   va   mavqeni   tubdan   oshirish   chora-tadbirlari   to‘g‘risida”,
2020-yil   20-oktyabrdagi   PF-6084-son   “Mamlakatimizda   o‘zbek   tilini   yanada
rivojlantirish   va   til   siyosatini   takomillashtirish   chora-tadbirlari   to‘g‘risida”,
2020-yil   29-oktyabrdagi   PF-6097-son   “Ilm-fanni   2030-yilgacha   rivojlantirish
konsepsiyasi   to‘g‘risida”gi   Farmonlari,   2017-yil   20-apreldagi   PQ-2909-son
“Oliy   ta’lim   tizimini   yanada   rivojlantirish   chora-tadbirlari   to‘g‘risida”dagi
qarorlari,   hamda   mazkur   faoliyatga   tegishli   boshqa   me’yoriy-huquqiy
hujjatlarda   belgilangan   vazifalarni   amalga   oshirishga   ushbu   magistrlik
dissertasiyasi muayyan darajada xizmat qiladi.
Tadqiqotning obyekti  sifatida  Xoja “Miftoh ul-adl”  asari ning O‘zbekiston
Fanlar   Akademiyasi   Abu   Rayhon   Beruniy   nomidagi   Sharqshunoslik   instituti
qo‘lyozmalar fondida 7796 inventar raqami ostida saqlanayotgan nusxasi tanlab
olindi .
Tadqiqotning   predmetini   esa   “Miftoh   ul-adl”   asarining   leksikasini
funksional-semantik va  leksik- semantik  xususiyatlari tashkil etadi .
Tadqiqotning   maqsadi   va   vazifalari.   Xoja   “Miftoh   ul-adl”   asarining
leksik xususiyatlarini tarixiy-etimologik, funksional-semantik, semantik-stilistik
jihatidan ochib berishdan iborat.
2
  Ўзбекистон   Республикаси   Президенти   Ш.М.Мирзиёевнинг   “Ўзбек   тилининг   давлат   тили   сифатидаги
нуфузи ва мавқеини тубдан ошириш чора-тадбирлари тўғрисида” ги Фармони. Тошкент шаҳри, 2019 йил
21 октябрь.
4 Mazkur  maqsadga  erishish   uchun  quyidagi   vazifalarni  bajarish   lozim   deb
hisoblaymiz:
- turkiy yozma manbalar tili, talqin va muammolar xususida to‘xtalib o‘tish;
- turkiy qo‘lyozma manbalar leksikasining o‘rganilishi  haqida ma’lumot berish;
-   “Miftoh   ul-adl”   asari   qo‘lyozma   nusxalari   hamda   uning   tadqiq   etilishini
o‘rganish;
-  “Miftoh ul-adl” asari leksikasining funksional-semantik nuqtai nazardan tadqiq
etish;
-  “Miftoh ul-adl” asaridagi so‘zlarning mavzuviy guruhlarini aniqlash;
-   “Miftoh ul-adl” asaridagi ijtimoiy-siyosiy leksikani o‘rganish;
-  “ M iftoh ul-adl” asari leksikasining leksik-semantik xususiyatlari ni o‘rganish;
-   “Miftoh   ul-adl”   asarida   qo‘llangan   bir   ma’noli   va   ko‘p   ma’noli   so‘zlarni
aniqlash;
-   “Miftoh   ul-adl”   asarida   qo‘llangan   leksemalarning   shakl   va   ma’no
munosabatiga ko‘ra turlarini tadqiq etishdan iborat.
Tadqiqot   mavzusi   bo‘yicha   adabiyotlar   sharhi   (tahlili).   Xoja   taxallusi
bilan ijod qilgan ulug‘ mutafakkir adib va shoir Ibodulla Sayyid Poshshoxo‘ja ibn
Abdulvahhobxo‘ja   o‘zining   muhim   ijtimoiy-siyosiy,   axloqiy-ta’limiy   mazmunda
bitilgan kichik nasriy hikoyalari bilan shuhrat  qozongan yirik ijodkordir. Adibning
hayoti va ijodiy faoliyati haqida   uning o‘z asarilari “Miftoh ul-adl” va “Gulzor”
hamda XVI asr adabiy  xayol oynasi bo‘lgan Hasanxoja Nisoriyning “Muzakkir
ul-as’hob”   tazkirasida   ma’lumot   keltiriladi.   Kichik   nasriy   hikoyalardan   tashkil
topgan “Miftoh ul-adl” (“Adolat kaliti”), “Gulzor” singari asarlar hamda “Maqsad
ul-atvor”   nomli   pand- nasihat   mazmunidagi   doston   ijod   etgan   bu   ulug‘   so‘z
san’atkorining   hayoti   va   ijodiy   faoliyati   asosan   XX   asrning   birinchi   yarmidan
o‘rganila  boshlandi.
Bu   boradagi   dastlabki   izlanishlarni   taniqli   adib   va   adabiyotshunos olim
Abdurauf   Fitrat   boshlab   berdi.   Xojaning   hayoti   va   ijodiy   faoliyati   haqida
nomzodlik   dissertasiyasini   yozgan   olima   Marg‘uba   Mirzaaxmedova   bu   haqda
5 quyidagi   mulohazalarini   bayon   etadi:   “Fitrat   tomonidan   “Miftoh   ul-adl”
hikoyalarining   nashr   etilishi   Xoja   ijodini   o‘rganish   va   unga   dastlabki   qiziqish
boshlanishidan darak beradi”.  Tadqiqotchi A. Fi t r a t ,   N. Ma l l ay ev ,   V .Z o hi do v,
S. Qo si m o v   si ng ar i   adabiyotshunoslarning   bu   boradagi   izlanishlarini   ilmiy
jihatdan tahlil  qiladi.
Shuningdek,   u   “Miftoh   ul-adl”ning   yozilgan   davrini   XIV   asr   sifatida
ko‘rsatadi.   Bu   fikr   keyingi   yillarda   nashr   etilgan   majmualarda,   hatto   taniqli
sharqshunos   olim   E.E.Bertels   tadqiqotlarida   ham   o‘z   h u k m r o n l i g i n i   s a q l a b
q o l a d i .   Adabiyotshunos   V.Zohidov   Xoja   va   uning   asarlari   haqidagi
maqolalarida   “Miftoh   ul-adl”   XVI   asrning   taniqli   adibi   Xoja   tomonidan
Shayboniyxonning   o‘g‘li   Muhammad   Temur   Sultonga   bag‘ishlab
yozilganligini ma’lum qiladi.
Tadqiqotning ilmiy yangiligi  quyidagilardan iborat :
-  “Miftoh ul-adl” asari leksikasi  tarixiy-etimologik ,  leksik-semantik, funksional-
semantik nuqtai nazardan tadqiq etildi;
-   “Miftoh   ul-adl”   asaridagi   so‘zlarning   mavzuviy   guruhlari   ( ijtimoiy-siyosiy,
diniy,   harbiy,   ilm-fan,   ta’lim-tarbiya,   qavm-qarindoshlikka ,   astroponimlar,
antroponim,   toponim,   zoonim,   i nson   tana   a’zolari   bilan   bog‘liq   leksema
(samotizm)lar ,  q avm-qarindoshlik istilohlar i , tibbiy istilohlar,  t eonimlar ,   y osh va
jins   semasini izohlovchi   so‘zlar ,   o‘rin-joy semasini izohlovchi so‘zlar, mavhum
otlar,   dunyo   tomonlarini   ifodalovchi   istilohlar ,   qimmatbaho   tosh   va   madan
nomi,   yil,   fasl,   vaqt,   hafta   kunlari ,   tabiat   hodisalari,   kasb-hunar   leksikasi,
moliyaviy istilohlar,   kasb-hunar leksikasi , maishiy leksika,   ichkilik va ichimlik
nomlari, oziq-ovqat nomlariga  oid so‘zlar) aniqlandi ;
-   “Miftoh ul-adl” asaridagi ijtimoiy-siyosiy leksika alohida o‘rganildi;
-   “Miftoh   ul-adl”   asarida   leksikasida   qo‘llangan   bir   ma’noli   va   ko‘p   ma’noli
so‘zlar aniqlandi va misollar asosida dalillandi;
-   “Miftoh   ul-adl”   asarida   qo‘llangan   leksemalarning   shakl   va   ma’no
munosabatiga ko‘ra turlari tadqiq etildi.
6 Tadqiqotning   asosiy   masalalari   va   farazlari.   Xoja   “Miftoh   ul-adl”
asarining   leksik   xususiyatlarini   tadqiq   qilish   va   o‘rganish   mazkur
tadqiqotimizning   asosiy   masalasi   hisoblansa,   asar   leksikasining   tarixiy-
etimologik ,   leksik-semantik,   funksional-semantik   nuqtai   nazardan   tahlili
yechimini kutayotgan farazlar sanaladi.
Tadqiqot   natijalarining   nazariy   va   amaliy   ahamiyati.   Tadqiqot
natijalarining ilmiy ahamiyati uning turkiy tillar, xususan, o‘zbek adabiy tilining
shakllanish hamda taraqqiyot bosqichlari xususida mavjud fikr va mulohazalarni
muayyan darajada oydinlashtirishga xizmat qilishi bilan belgilanadi.
Tadqiqot   natijalarining   amaliy   ahamiyati   undan   o‘zbek   tilining   tarixiy
leksikologiyasi   va   tarixiy   grammatikasiga   oid   darslik   va   o‘quv   qo‘llanmalar
yaratishda,   izohli,   etimologik,   ensiklopedik   lug‘atlar   tuzishda,   matnshunoslik,
manbashunoslik,   ixtisoslik   fanlarini   o‘qitishda   foydalanish   mumkinligi   bilan
izohlanadi.
Tadqiqotning  usullari.   Tadqiqot  mavzusini   yoritishda   tavsiflash,  diaxron
va   sinxron,   tasniflash,   qiyisoiy-tarixiy,   komponent   tahlil   usullaridan
foydalanilidi.
Tadqiqot   natijalarining   e’lon   qilinganligi .   Dissertatsiya   mavzusi
bo‘yicha jami 2 ta maqola xorijiy jurnallarda e’lon qilingan.
Tadqiqotning tuzilishi.   Dissertasiya  kirish,  uch asosiy   bob:  I  bob  Turkiy
yozma   manbalar   tili:   talqin   va   muammolar,   II   bob   “Miftoh   ul-adl”   asari
leksikasining   funksional-semantik   tahlili   va   III   bob   “Miftoh   ul-adl”   asari
leksikasining   leksik-semantik   xususiyatlari,   xulosa,   foydalanilgan   adabiyotlar
ro‘yxati va ilovadan iborat bo‘lib, umumiy hajmi 80 sahifani tashkil etadi.
I   bob   Turkiy   yozma   manbalar   tili:   talqin   va   muammolar   deb   nomlanib,
bunda   t urkiy   tillarning   turli   taraqqiyot   davrlariga   oid   yozma   yodgorliklar ,
jumladan,   “Mahmud   Koshg‘ariyning   “Devonu   lug‘oti-t-turk” ,   Yusuf   Xos
Hojib ning   “Qutadg‘u   bilig”,   Ahmad   Yugnakiyning   “Hibatul   haqoyiq”   asarlari
qo‘lyozma  manbalari  va  ularning   diaxron  aspektda gi   tadqiq i  xususida   to‘xtalib
7 o‘tilgan   va   Xojaning   “ M iftoh   ul-adl”   asari   qo‘lyozmasi ning   nusxalari   tadqiqi
haqida  fikr yuritiladi.
II  bob ““Miftoh  ul-adl” asari leksikasining funksional-semantik tahlili” deb
nomlanib,   bunda   “Miftoh   ul-adl”   leksikasidagi   so‘zlarni   mavzuviy   guruhlarga
ajratgan holda tahlili va   asardagi ijtimoiy-siyosiy leksik maydon   misollar orqali
ochib beriladi.
III   bob ““Miftoh ul-adl” asari  leksikasining leksik-semantik xususiyatlari”
deb   nomlanib,   bunda   “Miftoh   ul-adl”   asarida   qo‘llangan   bir   ma’noli   va   ko‘p
ma’noli   so‘zlar   va   asarda   qo‘llangan   leksemalarning   shakl   va   ma’no
munosabatiga   ko‘ra   turlari:   sinonim,   antonim,   omonimlar   o‘ziga   xos   misollar
yordamida tahlil qilin adi . 
8 I BOB.  TURKIY YOZMA MANBALAR TILI: TALQIN VA
MUAMMOLAR
1.1.  Turkiy qo‘lyozma manbalar leksikasining o‘rganilishi  
Mustaqillik   yillarida   xalqimizning   qadimiy   tarixi   va   boy   madaniyatini
tiklash,   buyuk   allomalarimiz,   aziz-avliyolarimizning   ilmiy,   diniy   va   ma’naviy
merosini   har   tomonlama   chuqur   o‘rganish   va   targ‘ib   etish,   muqaddas
qadamjolarini   obod   qilish,   yosh   avlodni   ularning   ezgu   an’analari   ruhida
tarbiyalash bo‘yicha ulkan ishlar amalga oshirildi va izchil davom ettirilmoqda.
Turkiy   tillarning   turli   taraqqiyot   davrlariga   oid   yozma   yodgorliklarni
diaxron   aspektda   tadqiq   etish   tilshunoslikning   birinchi   darajali   masalalaridan
biri   hisoblanadi.   Ular   o‘zbek   tilining   tarixiy   fonetikasi,   leksikasi   va
grammatikasini o‘rganishda asosiy manba hisoblanadi 3
.
Mustaqillikning  dastlabki  yillaridan   boshlab  ko‘p  asrlik  madaniy  va  ilmiy
yutuqlarimiz   aks   etgan   yozma   yodgorliklarni   saqlash,   o‘rganish   va   targ‘ib
qilishga katta e’tibor berilmoqda.
O‘zbekistonda   asrlar   davomida   Markaziy   Osiyo   bo‘yicha   eng   boy
qo‘lyozma   meros   jamlangan   bo‘lib,   uning   salmoqli   qismi   O‘zbekiston   Fanlar
akademiyasining   Abu   Rayhon   Beruniy   nomidagi   Sharqshunoslik   institutida
saqlanadi.   Har   biri   ulkan   ma’naviy   obida,   madaniyat   durdonasi   bo‘lgan   bu
qo‘lyozmalar   fondi   jahon   miqyosida   beqiyos   ahamiyatga   ega   bo‘lgan   bebaho
xazinadir.   Mazkur   fond   2000-yilda   noyob   ilmiy   va   madaniy   obyektlardan   biri
sifatida   YUNEoOning   Butunjahon   madaniy   merosi   ro‘yxatiga   kiritilgan.
Institutning   qo‘lyozmalar   fondi   oltita   alohida   bo‘limdan   tashkil   topgan   bo‘lib,
arab,   fors,   eski   o‘zbek   tili   va   boshqa   sharq   tillarida   bitilgan   26   ming   jild
3
  Наджип Э.Н. Историко-сравнительный словарь тюркских языков   XIV   века на материале “Хосрау и
Ширин” Кутба . – М.,1979.  – С.480;   Баскаков Н.А. Историко-типологическая филология тюркских языков.
– М.,1988.   – С.208;   Базарова   Д.Х.,   Шарипова   К.А.   Развитие   лексики   тюркских   языков   Средней   Азии   и
Казахстана.-Ташкент,1990.  – С. 172;   Маҳмудов Қ. Ўзбек тилининг тарихий фонетикаси. – Тошкент: Фан,
2004. –Б.104.
9 qo‘lyozma,   39   ming   jild   toshbosma   kitoblar   va   10   mingga   yaqin   tarixiy
hujjatlardan tashkil topgan.
Milliy   o‘zlikni   anglash,   tarixiy   xotira   davomiyligini   ta’minlash,   ulkan
yozma  merosni  asrab-avaylash,   boyitib  borish  va  tadqiq qilish  hamda  madaniy
va ma’naviy qadriyatlarni  ommalashtirish maqsadida  O‘zbekiston Respublikasi
Prezidentining   “Qadimiy   yozma   manbalarni   saqlash,   tadqiq   va   targ‘ib   qilish
tizimini   yanada   takomillashtirish   chora-tadbirlari   to‘g‘risida”gi   qarori   qabul
qilindi 4
.
Ushbu qaror yosh avlodni vatanparvarlik va boy tariximizga chuqur hurmat
ruhida tarbiyalash hamda O‘zbekistonning jahon ilm-fani va madaniyati rivojiga
ulkan   hissa   qo‘shgan   mamlakat   sifatidagi   xalqaro   obro‘-e’tiborini   yanada
mustahkamlash,   boy   yozma   merosimizni   saqlash,   o‘rganish   va   keng   targ‘ib
qilish ishlarini yangi sifat bosqichiga ko‘tarishga yo‘naltirilgan.
O‘zbek   tilshunosligida   turkiy   tillarning   qabila   va   urug‘   tillaridan   urug‘
birlashmalariga   aylanishidek   muhim   bir   tarixiy   davrida   yaratilgan   Mahmud
Koshg‘ariy   “Devon”ining   leksikografik   xususiyatlari,   leksik-semantik,
morfologik,   sintaktik   jihatlari   keng   o‘rganilgan.   Bugungi   kunda   ilm-fanning
barcha   tarmoqlarida   bo‘lgani   singari,   tilshunoslik   fanida   ham   ushbu   tarixiy
lug‘at   asosida   ko‘plab   ilmiy   izlanishlar   olib   borilmoqda.   Zero,   “...tarixiy-
madaniy   merosimiz   namunalarini   har   tomonlama   chuqur   o‘rganish,   buyuk
alloma   va   mutafakkirlarimizning   jahon   ilm-fani   va   sivilizatsiyasi   rivojiga
qo‘shgan   beqiyos   hissasini   targ‘ib   etish,   shu   asosda   yurtdoshlarimiz,   avvalo
yosh   avlodimizni   xalqimizning   buyuk   ma’naviy   merosiga   hurmat,   ona
yurtimizga   mehr   va   sadoqat   ruhida   tarbiyalashga   qaratilgan   ishlarning
natijadorligini   tubdan   oshirish   bo‘yicha   dolzarb   vazifalar   turganini   alohida
4
  Ўзбекистон Республикаси Президенти  Ш.М.Мирзиёевнинг  2017 йил 24 майдаги ПҚ-2995-сон “Қадимий
ёзма   манбаларни   сақлаш,   тадқиқ   ва   тарғиб   қилиш   тизимини   янада   такомиллаштириш   чора-тадбирлари
тўғрисида”ги Қарори.
10 ta’kidlash lozim” 5
ligi Mahmud Koshg‘ariy qoldirgan bebaho ma’naviy merosni
tilshunoslik nuqtai nazaridan o‘rganishga asos bo‘lmoqda.
“Devonu lug‘ati-t-turk” asari  arab tilidan birinchi  marta turk tiliga tarjima
qilingan   bo‘lsa-da,   keyinroq   uning   to‘liq   tarjimasi   O‘zbekiston   Fanlar
akademiyasi   Til   va   adabiyot   institutida   adabiyotshunos   olim   Solih   Mutallibov
tomonidan   amalga   oshirildi.   Tarjima   1960-1963-yillari   uch   jildda   Toshkentda
nashr   etildi.   1967-yili   esa   G‘.Abdurahmonovning   ishtiroki   va   rahbarligida
“Devonu   lug‘ati-t-turk”   ning   “Indeks   lug‘ati”   e’lon   qilindi.   “Indeks”da  
“Devonu   lug‘ati-t-turk”dagi   so‘z   va   qo‘shimchalarning   o‘zbekcha   va   ruscha
tarjimasi, atoqli otlar (5000 dan ortiq) 6
, mamlakat, joy, qabila va urug‘ nomlari
(20   dan   ortiq)ning   qo‘llanilish   o‘rinlari   va   XI   asr   adabiy   tili   haqida   ma’lumot
berilgan. 
Tarjimalardagi   farqlarni   so‘zma-so‘z   va   so‘zlarning   sonini   harfma-harf
aniqlab   chiqqan   E.Fozilovning   hisobiga   ko‘ra,   K.Brokkelman   nashrida   7993,
B.Atalay   nashrida   8783   so‘z,   S.   Mutallibov   nashrida   9222   so‘z   va   ibora   bor.
S.Rustamiyning fikricha, “Devonu lug‘oti-t-turk” qo‘lyozmasida 8500 dan ortiq
so‘z   bo‘lib,   tarjimalarda   qaytariqlar   hisobiga   ko‘paygan.   F.Abdullayev
“Devon”da   qariyb   9000   ta,   S.Ibrohimov,   M.Asomuddinovalar   7243   ta   bosh
so‘zlar   (omonimlar   bilan   birga),   U.Tursunov,   B.O‘rinboyev,   A.Aliyevlar   6000
dan   ziyodroq,   I.Qo‘chqortoyev   7500   ta   so‘z   izohlangan   degan   ma’lumotni
berganlar.   J.Xudoyberdiyev   S.Mutallibov   tarjimasida   7217   ta,   B.Atalay
tarjimasida 6892 ta, uyg‘urcha tarjimada 6856 ta, M.Avezova tarjimasida 6727
ta so‘z borligini aniqlagan 7
. 
Asardagi   bir   qancha   geografik,   astronomik,   etnografik   va   boshqa
ma’lumotlar   ham   tegishli   sohalar   nuqtai   nazaridan   katta   ahamiyatga   ega.
5
 Ўзбекистон Республикаси Президенти  Ш.М.Мирзиёевнинг  2017 йил 24 майдаги ПҚ-2995-сон “Қадимий
ёзма   манбаларни   сақлаш,   тадқиқ   ва   тарғиб   қилиш   тизимини   янада   такомиллаштириш   чора-тадбирлари
тўғрисида”ги Қарори.
6
  Абдиев М. “Девону луғотит турк” да қўлланган шахс номлари \\ Ўзбек тили ва адабиёти.  2012 . - № 6 .  
–  Б.65-67.
7
  Р озиқова   Г.   “ Девону   луғотит   турк ”   асаридаги   от   лексемаларнинг   семантик,   функционал   ва   услубий
хусусиятлари. Филол. фан. д-ри …дисс.. –Фарғона, 2021. – Б.68.  
11 Umuman   olganda,   M.   Koshg‘ariyning   ushbu   asari   Markaziy   Osiyoda   hamda
unga yondosh bo‘lgan hududlarda istiqomat  qilgan turkiy qabilalar va ularning
til   xususiyatlarini   o‘rganishda   va   hozirgi   ayrim   turkiy   xalqlarning   shakllanishi
va taraqqiyotini aniqlashda muhim manba vazifasini o‘tab kelmoqda 8
.
Hozirgi turkologiyada turkiy tillarni qiyosiy-tarixiy nuqtai nazardan tadqiq
etish   alohida   o‘rin   tutadi.   Turkiy   tillar   leksikasi   tarixini   qiyosiy   o‘rganishning
asosiy vazifalari quyidagilardan iborat: 1) so‘z boyligini tahlil qilish; 2) tillarga
oid tub  hamda o‘zlashma  leksemalarni  aniqlash;  3)  leksik  birliklarning  genetik
identifikatsiyasi va ularning semantik rivojlanish qonuniyatlarini yoritish. Ushbu
muammolarning yechimi, ayrim istisnolardan tashqari, qadimgi turkiy qatlamni
tashkil   etadigan   umumiy   turkiy   ildizlarni   aniqlashni   ta’minlaydi,   oddiy   va
murakkab   tuzilishga   ega   leksik   birliklar   evolyutsiyasini   kuzatishga   imkon
beradi.   Bu   vazifalarni   amalga   oshirish,   ya’ni   turkiy   tillarning   tarixiy   ildizlarini
yoritishda   “Devon”   asosiy   manba   vazifasini   o‘taydi.   “Devonu   lug‘oti - t   turk”
turkologiyada   keng   va   atroflicha   o‘rganilgan   manbalardandir.   Turk
tilshunosligida   B.Atalay,   N.Osim,   A.Togan,   A.   Kafero‘g‘lu,   A.Toymas,
F.Birtek, N.Aybars, M.F.Ko‘prulu, M.SH.Ulkutashir, R.Arat, T.Tekin, F. Jiylan,
E.   Teres,   N.Demir,   E.Yilmaz   va   boshqalar   tomonidan   “Devonu   lug‘oti-t-
turk”ning   til   xususiyatlari   bilan   bir   qatorda   Mahmud   Koshg‘ariyning   hayoti,
ijodiy   faoliyati   ham   yoritilgan.   “Devonu   lug‘oti-t-turk”   turk   tiliga   bir   necha
marta   tarjima   qilingan.   Asarning   dastlabki   turkcha   tarjimoni   Ali   Amiriyning
shogirdlaridan, asarning birinchi noshiri Kilisli Rifat hisoblanadi. H.Akalinning
“Koshg‘arli   Mahmud   va   “Devonu   lug‘oti-t-turk””   kitobida   lug‘at   muallifining
hayoti,   ijodiy   faoliyati,   qomusning   yozilish   tarixi,   uning   o‘rganilishi   bilan
bog‘liq   keng   va   atroflicha   ma’lumotlar   keltirilgan   bo‘lib,   bu   ma’lumotlar
olingan manbalar va turli suratlar yordamida dalillangan. 
Yurtimizda  mazkur  qomusiy   asarga  bag‘ishlab  bir   qator   ilmiy  anjumanlar
ham   o‘tkazilgan   bo‘lib,   ularda   nafaqat   o‘zbek,   balki   butun   dunyoga   mashhur
8
 Мадвалиев А. Ўзбек лексикографияси тарихидан\\ Ўзбек тили ва адабиёти, 2008. -№2. – Б.37-41.
12 turkiyshunos   olimlarning   ishtirokini   ham   alohida   e’tirof   etish   zarur.   Jumladan,
1971-yil 7-oktabrda Mahmud Koshg‘ariy “Devonu lug‘oti-t-turk” asarining 900
yilligiga   bag‘ishlab   Farg‘ona   davlat   pedagogika   institutida   o‘tkazilgan
turkiyshunoslarning Butunittifoq konferensiyasi, 2002, 2018-yillarda Samarqand
va Toshkent shahrida o‘tkazilgan xalqaro anjumanlarda bu noyob asarning turli
jihatlari   tahlil   qilingan 9
.   Demak,   haqli   ravishda   aytish   mumkinki,   o‘n   asrlik
qadimiy   tarixga   ega   bu   noyob   yozma   yodgorlik   hali   ham   o‘z   ahamiyatini,
qimmatini yo‘qotgani yo‘q. Jahon tilshunoslari tomonidan bu durdona asarning
lingvistik   xususiyatlarini   yanada   kengroq   o‘rganish   hozirgi   tilshunoslikning
muhim masalalaridan biridir. 
O‘zbek   tilshunosligida   ham   barcha   turkiy   xalqlar   uchun   mushtarak
yodgorlik hisoblangan “Devonu lug‘oti - t - turk” asari o‘zbek tilshunosligida ham
keng qamrovda o‘rganilgan. O‘zbekistonda “Devon” bo‘yicha amalga oshirilgan
ilmiy ishlarga to‘xtaladigan bo‘lsak, bu boradagi tadqiqotlar tarixini o‘rganishda
muhim   bo‘lgan   muallifi   noma’lum   bir   asar   xususida   mulohaza   yuritish   lozim.
O‘zbekiston   Fanlar   akademiyasining   qo‘lyozmalar   fondida   5046/   inventar
raqamli   “Devonu   lug‘ti-t-turk”   so‘zlari   uchun   fihrist”   sarlavhasi   ostida   bir
qo‘lyozma   saqlanmoqda.   O.Hamroboyevaning   “Devonu   lug‘ati-t-turk”ning
Fitratga   qadar   o‘rganilishi   va   “Eng   eski   turk   adabiyoti   namunalari”   majmuasi
nomli maqolasida keltirilgan ushbu qo‘lyozma 231 sahifa bo‘lib, oddiy daftarga
qizil   va   ko‘k   siyohda   yozilgan.   Qo‘lyozmada   “Devon”ning   arabcha   nashridagi
6500 tacha turkiy so‘z alifbo ketma-ketligida ko‘chirilib chiqilgan. Har bir so‘z
qaysi   jildda,   sahifada   ekanligi   aniq   ko‘rsatilgan.   Arabcha   nashrning   birinchi
jildidagi   so‘zlar   daftarning   1-57,   65-47-   sahifalarida,   ikkinchi   jilddagi   so‘zlar
59-62, 74-83-sahifalarida, uchinchi jilddagi so‘zlar esa, 62-66, 83-betdan keying
sahifalarda   berilgan.   “Devon”   tadqiqotchilaridan   H.Hasanovning   fikricha,   bu
ko‘rsatkich   1924-1925-yillarda   tuzilgan.   Ushbu   indeks-lug‘at   A.Rustamov
9
  Маҳмуд   Замахшарий,   Маҳмуд   Кошғарий   ва   Алишер   Навоийнинг   лингвистик   мероси   ҳамда   унинг
туркий тилларни ўрганишдаги ўрни // Халқаро илмий конференция  материаллари. – Самарқанд, 2018. –
270 б.;  «Девону  луғоти-т-турк» – туркий  халқларнинг ноёб  ёзма  ёдгорлиги”  мавзуидаги  халқаро  илмий
анжуман материаллари.  – Тошкент, 2018. – 206 б.
13 tomonidan   o‘rganilgan   bo‘lib,   olimning   e’tirofiga   ko‘ra,   bu   qo‘lyozma
yurtimizda “Devon” bo‘yicha tuzilgan dastlabki indeks- lug‘at hisoblanadi. 
Turkiy   badiiy   adabiyot   namunalarining   eng   qadimiylaridan   yana   biri
hisoblanuvchi “Qutadg‘u bilig” asarining 1068 - yili Balasag‘undan qoraxoniylar
saltanati   poytaxti   Koshg‘arga   kelgan   Yusuf   tomonidan   1069 - yilda   yakunlanib,
hukmdor   Tabg‘ach   Bug‘raxonga   (1056-1103)   tortiq   qilinganiga   ham   rosa   941
yil   to‘ldi.   6645   baytlik 10
  didaktik   xarakterdagi   ushbu   pandnomaning
kunimizgacha   turkiy   (uyg‘ur)   va   arab   yozuvida   ko‘chirilgan   Vena,   Qohira   va
Namangan nusxalarining yetib kelganligi ilm ahliga yaxshi ma’lum 11
.
Asarning   birinchi   ilmiy   nashri   A.Joberga   taalluqli   bo‘lib,   uning   muayyan
noaniqliklar,   kamchiliklardan   xoli   emasligi   turkologiyada   e’tirof   etilgan 12
.
A.Jober   nashri   G.Flyugel,   I.Berezin,   N.Ilminskiylarning   diqqatini   tortadi.   Asar
Vena   nusxasining   birinchi   to‘liq   varianti   atoqli   mojar   turkologi   N.   Vamberi
tomonidan  amalga  oshiriladi.  Keyingi  olib  borilgan  tadqiqotlar  N.Vamberining
poema   mazmunini   yetarlicha   ochib   berolmagani,   ba’zi   o‘rinlarini   anglab
yetolmaganini ko‘rsatdi.
“Qutadg‘u bilig”ni  o‘rganishda akademik V.V. Radlovning ilmiy faoliyati
alohida   tahsinga   loyiq.   1890-yilda   doston   Vena   nusxasining   faksimile   nashrini
amalga oshirgan olim 1900-yili Qohira va Vena nusxalari transkripsiyasi hamda
nemis tiliga tarjimasiga kirishadi va uni 1910-yilda yakunlaydi 13
.
Asarning   Namangan   nusxasi   mavjudligi   haqidagi   dastlabki   xabar
tarqalgach,   uning   ayrim   parchalari   zarur   izohlar   bilan   dastlab   Fitrat   (1928),
so‘ngra   atoqli   sharqshunos   S.Y.Malov   tomonidan   e’lon   qilingan.   S.Y . Malov
Namangan nusxasi  parchalarining ruscha tarjimasini  bergan, ularni  qolgan ikki
nusxalarga solishtirgan.
10
 Mehmet Őlmez. Čağdaş Tűrk dillerinde Kutadgu bilig çevirileri // Tűrk dilleri araştirmalari. Cilt 14. –Istanbul,
2004. –S.106.
11
  Юсуф Хос Ҳожиб. Қутадғу билиг (Саодатга йўлловчи билим) Транскрипция ва  ҳозирги ўзбек тилига
тавсиф // Нашрга тайёрловчи филология фанлари номзоди Қаюм Каримов. –Тошкент: Фан, 1971 –Б.9-11.
12
  Юсуф   Баласагунский.   Благодатное   знание //   Издание   подготовил   Иванов   С.Н.   –М.:   Наука,   1983.  
–С. 513-514.
13
  Radloff W. Das Kutadku Bilik des Jusuf Chass Hadschib aus Bälasagun.   I.II. Text und Űbersetzund nac den
Handschriften von Wien und Ka г u. St. Petersburg.1900.  2.  Zieferung. St .Petersburg 1910. XXIV.  – S.560
14 Yusuf Xos Hojib asarini tadqiq etishda turk olimi Rashid Rahmati Aratning
salmoqli ulushi bor. Olim tomonidan Istanbulda har uchala nusxa alohida nashr
qilingan   faksimile   va   tarjima 14
  o‘zining   mukammalligi   bilan   turkologiyada   tan
olingan.   Ayni   ushbu   tanqidiy   matn   negizida   “Qutadg‘u   bilig”   S.N.Ivanov
tomonidan   rus   tiliga   tarjima   qilindi.   Arat   nashridan   J.Klosonning   etimologik
lug‘ati   va   “Qadimgi   turkiy   lug‘at”da   keng   foydalanildi.   Mazkur   tanqidiy   matn
asosida asarning ingliz tiliga tarjimasi 1983 - yilda ro‘yobga chiqdi 15
. 
Dostonni o‘rganish tarixida uning Namangan nusxasi asosida transkripsiya
va   hozirgi   o‘zbek   tiliga   tavsif   qilinishi   alohida   qimmatga   egadir.   Biz   asardagi
shaxsga xos sifat-leksemalarni tadqiq etishda ushbu nashrga suyanganmiz.
Turkologiyada   “Qutadg‘u   bilig”   tilini   aniqlash   masalasida   yakdillikning
yo‘qligi   yaxshi   ma’lum.   Ushbu   masala   bo‘yicha   ilgari   surilgan   mulohazalar
turfa   bo‘lib,   ular   xususida   A.N.   Kononov   “Yusuf   Xos   Hojibning   “Qutadg‘u
bilig” poemasi” maqolasida batafsil ma’lumot keltirgani bois, masalaga ortiqcha
to‘xtalishning   hojati   yo‘q,   deb  hisoblaymiz.   Ayni   chog‘da  olimning  pandnoma
tilini oliy fazilati jihatdan  xoqoniy, sulolaviy belgisiga ko‘ra qoraxoniy- turkiy,
qoraxoniy-   uyg‘ur,   qabilaviy   jihatdan   qarluq,   tarixiy-madaniy   belgisiga   ko‘ra
esa   qarluq-   uyg‘ur  tili   tarzida   atashning  maqsadga  muvofiqligi  haqidagi   fikrini
keltirish lozim bo‘ladi. Atoqli turkologning chuqur falsafiy mazmunga, 13 ming
misradan   ortiq   hajmga   ega   asarining   butunlay   arab   va   fors   poetik   an’analariga
asoslangan holda yuzaga kelgan, degan ba’zi taxminlarning hech qanday asosga
ega   emasligi   haqidagi   bahosi   o‘ta   ilmiyligi   va   ob’yektivligi   bilan
xarakterlanadi 16
. 
Tadqiqot   olib   borishning   sistemaviy   usullariga   suyanilgan   holda   dunyo
yuzini ko‘rgan H.Ne’matovning “XI-XII asr turkiy tili manbalarining funksional
morfologiyasi” nomli monografiyasida Mahmud Koshg‘ariy, Ahmad Yugnakiy
14
  Arat R.R.  Kutadgu bilig.I. Metin.  – Istanbul.1947; II Terc ű me.  – Ankara. 1959 ;  Ikkinchi nashr : –А nkara.  1979.
15
  Yusuf Khass Hajib. Wisdom of Royal Clory (Kutadgu Bilig) A Turko - Islamic Mirror for Princes. Traslated.
With an Introduction and Notes by Robert Dankoff. Chicago and London.  1983.
16
 Кононов А.Н. Поэма Юсуфа Баласагунского “Благодатное знание” //  Юсуф Баласагунский. Благодатное
знание. Издание подготовил Иванов С. Н. М.: Наука , 1983. –С.495-527.
15 asarlari   qatori   “Qutadg‘u   bilig”   materiallari,   so‘z   turkumlari   tasnifi,   ism
turkumlari   so‘z   o‘zgarishi,   fe’l   so‘z   o‘zgarishi,   obidalar   tili   grammatik
kategoriyalari   hamda   affiksal   so‘z   yasalishi   nuqtai   nazaridan   chuqur   tahlil
qilingan.   Yodnomalar   tili   tizimining   grammatik   formalarning   nafaqat   privativ,
balki   ekvipolent   va   gradual   ziddiyatga   egaligi   xususidagi   fikr   ilgari   surilgan.
So‘z   yasalishi   tizimining   so‘z   o‘zgarishi   bilan   chambarchas   aloqadaligi   e’tirof
etilgan.“Devonu   lug‘oti-t-turk”,   “Qutadg‘u   bilig”   va   “Hibatul-haqoyiq”ning
morfologik xususiyatlari ochib berilgan. Tadqiqot XI-XII asr qoraxoniylar davri
obidalari   morfologik   qonuniyatlari   umumiy   va   farqli   jihatlarini   belgilashdagi
muhim o‘rni bilan ahamiyatlidir 17
. 
Yusuf   Xos   Hojib   asarini   lingvistik   aspektda   tom   ma’noda   tadqiq   etishda
Q.Karimovning   xizmatlari   salmoqlidir.   Olimning   pandnoma   tili   kelishiklar
kategoriyasiga   bag‘ishlangan   izlanishida   bosh,   qaratqich,   tushum,   jo‘nalish,
o‘rin-payt,   chiqish   va   vosita   kelishiklarining   voqelanish   yo‘llari,   ularning
qanday   ma’nolarni   ifodalashi,   sintaktik   funksiyasi,   ko‘makchili
konstruksiyalarning kelishiklar o‘rnida yoki ular bilan birga qo‘llanishi xususida
batafsil   mulohaza   yuritilgan.   Ushbu   tadqiqot   turkiy   tillar   va   ularga   xos
yodgorliklardagi   kelishiklar   sistemasi   borasidagi   ilmiy   qarashlarni   yanada
rivojlantirdi 18
.   Q.   Karimov   asarning   Namangan   nusxasi   matnini   ilmiy
transkripsiya   va   hozirgi   o‘zbek   tiliga   tavsif   qilgan   shaklda   nashrdan   chiqardi,
pandnoma tili to‘g‘risida qator ilmiy va ommabop maqolalar chop etdi
Ma’lumki,   o‘tgan   asrning   ikkinchi   yarmida   VII-XIII   asrlarga   taalluqli
ko‘pdan-ko‘p   turkiy   obidalar   negizida   fundamental   xarakterdagi   “Qadimgi
turkiy   lug‘at”   dunyo   yuzini   ko‘rdi.   Lug‘atga   kiritilgan   yigirma   mingdan   ortiq
leksik   birliklar   tarkibidan   o‘rin   olgan   so‘zlarning   muayyan   qismi   “Qutadg‘u
bilig”   so‘z   boyligiga   tegishlidir.   S.Malov,   A.Borovkov,   E.Tenishev,
17
  Нигматов   Х.Г.   Функциональная   морфология   тюркоязычных   памятников   XI - XII   вв.   –Ташкент:
Фан , 1989.   -С.191 .  
18
  Каримов К. Категория падежа в языке “Кутадгу билиг”. Автореф  дисс. ... канд. филол.наук. –Ташкент,
1962. –С.25.
16 A.Shcherbak,   D.Nasilov,   V.Nadelyayev   tomonidan   tuzilgan   ushbu   lug‘at
to‘g‘risida mulohaza bildirgan E.Fozilov,   asarda qo‘llangan 2854 so‘z va so‘z
birikmasining   lug‘atga   kiritilgani,   asar   yuzasidan   V.Radlov,   S.   Malov,R.Arat
izlanishlariga   kiritilgan   o‘zgartirish,   to‘g‘rilash   va   qo‘shimchalarning   katta
mehnat evaziga oshirilganini e’tirof etgan holda, lug‘at tuzuvchilar tomonidan 
“Qadimgi   turkiy   lug‘at”da   “Qutadg‘u   bilig”   so‘z   boyligining   berilishi
haqida bildirilgan e’tirozlarning asar  lug‘atini tuzishda qo‘l kelishi shubhasiz.
“Qutadg‘u   bilig”ning   lingvistik   xususiyatlari   o‘zbek   tilshunosligida   ham
maxsus tadqiqot obyektiga aylangani quvonarli holdir 19
.
E’tirof   etish   joizki,   “Qutadg‘u   bilig”   leksikasi   o‘ta   turfa   bo‘lib,   unda   XI-
XII asr qoraxoniylar davri ijtimoiy, siyosiy, iqtisodiy,  ilmiy- madaniy, maishiy,
diniy   turmush   tarziga   oid   tushunchalar   o‘z   ifodasini   topgan.   Asarning   birinchi
bobidan “Yetti sayyora va o‘n ikki burj (haqida)”gi fasl o‘rin olgan bo‘lib, unda
olamning   yaratilishi,   yashil   osmonda   harakatlanuvchi     sayyora   va   burjlarning
nomlari to‘g‘risida mulohaza yuritilgan.
Dostonda  sayyora  va  burjlar  nomlarini  ifodalovchi  astroponimlar  (keyingi
ishlarda   kosmonimlar   tarzida   nomlanmoqda)   bir   qator   tadqiqotchilar   nazarini
tortgan. Xususan, mashhur turkolog J.Kloson hamda Q.Karimov, H. Dadaboyev,
Q.Sodiqovlarning   ishlari   shular   jumlasidandir 20
.   O‘zbek   tili   kosmonimlarining
lisoniy   jihatlarini   o‘rganishga   bag‘ishlangan   tadqiqotda   ham   “Qutadg‘u
bilig”dagi   faktik   materialga   murojaat   etilgan   bo‘lib,   unda   astroponimlarning
transkripsiyasida ba’zi kamchiliklarga yo‘l qo‘yilgan (ulg‘u, könak, savit) 21
 .
“Qutadg‘u   bilig”   nafaqat   didaktik   asar,   shuningdek,   markazlashgan
davlatni idora qilish usullari, siyosati, qonunu qoidalarini o‘zida mujassam etgan
19
  Садыков К. Языковые особенности “Кутадгу билиг” ( на материале уйгурописьменного списка) :  
Автореф. дисс. канд. филол.наук. –Ташкент , 1987. –С .27 .
20
 Clanson G. Early Turkish Astronomical Terms. Ural- Altaische Jahrbűcher/Volumen 36, Fasciculus C MEMZ 
XIII. 1964.S.350-368;  Каримов К. О тюркских названиях знаков Зодиака// Вопросы узбекского языка и 
литературы.  –Ташкент ,  1962. Дадабаев Х.А. Астрономические наименования в старотюркских 
письменных памятниках  XI - XIV   вв// Историко- лингвистический анализ лексики старописьменных 
памятников. -Ташкент: Фан ,  1994.-С.32-43. Содиқов Қ. Туркий матннавислик тарихидан// Қадимги ёзма 
ёдгорликлар. -Тошкент: Ёзувчи, 2000.
21
  Примов   А.   Ўзбек   тили   космонимларининг   лисоний   хусусиятлари:   Филол.   фанлари     номзоди   дисс....
автореф.- Тошкент, 2009. –Б. 27.
17 nizomnoma,   qomus   ham   hisoblanadi 22
.   Unda   qayd   etilgan   jihatlarga   doir
terminlar   tizimi   aks   etgan   bo‘lib,   ular   XI-   XIV   asar   turkiy   manbalar   tilida
qo‘llangan   ijtimoiy-   siyosiy   va   sosial-iqtisodiy   terminologiyani   tadqiq   etishga
yo‘naltirilgan izlanishda o‘z ifodasini topgan. Zikr etilgan terminologik tizimdan
o‘rin olgan asarga taalluqli istilohlar semantik-funksional, tarixiy-etimologik va
struktur-   grammatik   aspektlarda   tahlil   qilingan.   Izlanish   doston   tilidagi
terminlarning   ma’muriy-   sudlov,   mansab-unvon,   sinfiy-tabaqaviy,   tijoriy-
iqtisodiy,   diplomatik   hamda   boj   va   soliq   mavzuiy   guruhlariga   doirligini
ko‘rsatgan.   Pandnoma   matnida   ishlatilgan   terminlarning   Mahmud   Koshg‘ariy
tuzgan   “Devonu   lug‘oti-t-turk”dagi   leksik   birliklar   bilan   mushtarakligi   qayd
etilgan 23
.
Dostonda   harbiy   ish   va   harbiy   san’at   bilan   bog‘liq   tushunchalarni
ifodalovchi   terminlar   miqdori   ancha   bo‘lib,   ular   “Исфаҳсалар   нәкү-   тэг
кэрәкин   айур”   (lashkarboshilar   qanday   bo‘lishi   kerakligini   aytadi)   bobida   va
boshqa boblarda faol qo‘llangan. Yusuf Xos Hojib tomonidan ishlatilgan harbiy
istilohlar maxsus tadqiqot ob’yektiga aylantirilmagan bo‘lsa-da, ular XI-XIII asr
eski   turkiy   til   harbiy   terminologiyasi   tarkibida   ma’noviy,   tematik   va   struktur
jihatdan   o‘rganilgan.   Asardagi   terminlarning   mansab,   rutba,   unvon,   qismlar,
askarlar,   asosiy   jangovar   harakatlar,   qurol-aslaha,   anjom,   mudofaa   inshootlari
nomlarini   ifodalashi   e’tirof   etilgan.   Doston   hamda     “Devonu   lug‘oti-t-turk”ga
xos harbiy terminlar muayyan qismining keyingi davrlarda iste’moldan chiqish
sabablari ko‘rsatilgan 24
.
“Qutadg‘u   bilig”   asari   xususida   gap   yuritilganda   unda   qo‘llangan   barcha
leksik   birliklarning   R.Arat   tomonidan   tuzilgan   Indeksda   alifbo   tartibida
berilganini eslab o‘tish lozim bo‘ladi.
22
  Каримов   Қ.   “Қутадғу   билиг”асари   ҳақида.   Юсуф   Хос   Ҳожиб   “Қутадғу   билиг”/Транскрипция   ва
ҳозирги ўзбек тилига тавсиф. –Б.7. 
23
  Дадабаев Х. Обшественно- политическая и социально- экономическая терминология   в тюркоязычных
письменных   памятниках   XI - XIV   вв.   –Ташкент:   Ёзувчи ,   1991.   –С.186;   Он   же:   Старотюркская
дипломатическая   терминология   в   XI - XIV   вв   //   Историко-лингвистический   анализ   лексики
старописьменных памятников –Ташкент: Фан ,  1994 . –С.4-13. 
24
 Дадабаев Х., Насыров И., Хусанов Н. Проблемы лексики староузбекского языка. –Ташкент: Фан, 1990.
 –С. 16-26.
18 Doston tili xususiyatlariga bag‘ishlangan so‘nggi ishlardan biri Urumchida
bir   guruh   uyg‘ur   olimlari   tomonidan   chop   etilgan   “Qutadg‘u   bilig”stilistikasi”
nomli   asar   hisoblanadi.Uch   yuz   ellik   besh   sahifalik   monografiya   Kirish,
Muqaddima va to‘rt bobdan iborat bo‘lib, Kirishda “Qutadg‘u bilig” falsafa, din,
astronomiya, folklor, qonun, harb san’ati, odob, til, adabiyot, sosiologiya nuqtai
nazaridan   muayyan   darajada   o‘rganilgani,   biroq   uslubiyat   jihatdan   tadqiq
etilmagani ta’kidlangan.
Muqaddimada   dostonning   qoraxoniylar   davridagi   eng   buyuk   badiiy   asar
ekanligi,   Yusuf   Xos   Hojibning   1019-yilda   Bolosog‘unda   tavallud   topgani,
Mahmud   Koshg‘ariy   zamondoshi   ekani,   iste’dodli   shoir,   faylasuf   va   davlat
arbobi  “Qutadg‘u bilig”ni  1069-1070-yillarda bitgani, xos hojib mansabida  o‘n
yildan ortiq faoliyat ko‘rsatib, 1085-yilda Koshg‘arda vafot etgani xususida gap
boradi.   Asar   yuzasidan   olib   borilgan   tadqiqotlarga   munosabat   bildirilib,   N.
Vamberi,   V.   Radlov,   A.   Valitova,   S.   Malov,   N.   Samoylovich,   Bombachi,
R.Arat, A. Dilachar, N. Osim, F. Kuprulu, V. Tomsen, K.Brokelman, Xartman
kabi   olimlar   tomonidan   amalga   oshirilgan   izlanishlarga   diqqat   qaratilgan.
Xitoyda   dostonga   doir   tadqiqotlar   1950-1960-yillarda   boshlangani,   A.
Muhammadimin,   A.   O‘tkir,   M.   Yusup,   A.   Turdi,   Q.   Guanchung,   L.   Ying,
E.Ziyaiŭ,   A.Rahman   kabilarning   izlanishlari   mavjudligi   ta’kidlanadi.   Boblarda
asar   poetikasi   (uyg‘unlik,   vazn,   turoq   va   h.k.),   muallifning   so‘z   qo‘llash
mahorati   (sinonim,   antonim,   omonim,   polisemantik   so‘zlar,   rang-tus   so‘zlari,
ibora   va   frazemalar),   dostonning   grammatik   uslubi   (gap   turlari,   gaplarning
uslubiy   xususiyatlari),   pandnomadagi   uslub   rang-barangligi   (o‘xshatish,   takror,
alleteratsiya,   parallelizm,   jonlantirish,   tashbeh,   qiyoslash   va   b.)   faktik   misollar
yordamida ochib berilgan. 
Chunonchi, 
Кимиң йашы түкәтсә сақыш
Татығ барды алдын йайы болды қыш
19 baytining   ikkinchi   misrasida   йай   “yoz”   yoshlikka,   қыш   “qish”   keksalikka,
tatыg‘ “totli” hayot  tad ura  tashbeh qilingani e’tirof  etiladi 25
. 
“Qutadg‘u bilig”ning  sintaktik xususiyatlari  G .  Abdurahmonovning  qatorʻ
tadqiqotlarda o‘z ifodasi topgan 26
.
Turkiy   til   manbalaridan   yana   biri   “Hibatul   haqoyiq” dir.   Bu   yozma
manbaining   to‘liq   nusxalaridan   biri   Hirotda,   XV   asrda   qadimgi   uyhur   yozuvi
asosida   ko‘chirilgan,   asarning   ikkinchi   to‘liq   nusxasi   1480-yilda   Istambulda
Abdurazzoq baxshi tomonidan arab yozuvi bilan ko‘chirilgan.   Dostonning arab
yozuvi bilan ko‘chirilgan uchinchi nusxasi XVI asr boshlariga mansub. “Hibatul
haqoyiq”ning   asosiy   nusxalari   Turkiya   kutubxonalarida,   ayrim   parchalardan
iborat   bir   nusxasi   Berlinda   saqlanmoqda.   Asar   256   bayt,   ya’ni   512   misradan
iborat,   hazal   va   to‘rtlik   she’r   shaklida   yozilgan.   Adib   Ahmad   Yugnakiy   ham
barcha o‘tgan buyuklar kabi o‘z dostonini Allohni madh etish bilan boshlaydi.
Darsliklar,  ilmiy  ishlarda   bu  doston  atroflicha  yoritilgan,  hatto  1972-yilda
filologiya   fanlari   doktori,   qadimshunos,   turkolog   olim   Qozoqboy   Mahmudov
“Hibatul   haqoyiq”ning   akademik   nashrini   chop   ettirdi.   Unda   olim   dostonning
asli,   nasriy   bayoni,   tahliliy   matn,   izohli   lug‘at   hamda   grammatik   va   fonetik
tahlilni amalga oshirgan.
Yana shuni ta’kidlash joizki, t adqiqot olib borishning sistemaviy usullariga
suyanilgan holda dunyo yuzini ko‘rgan H.Ne’matovning “XI-XII  asr  turkiy tili
manbalarining   funksional   morfologiyasi”   nomli   monografiyasida   Mahmud
Koshg‘ariy, Ahmad Yugnakiy asarlari qatori “Qutadg‘u bilig” materiallari, so‘z
turkumlari   tasnifi,   ism   turkumlari   so‘z   o‘zgarishi,   fe’l   so‘z   o‘zgarishi,   obidalar
tili   grammatik   kategoriyalari   hamda   affiksal   so‘z   yasalishi   nuqtai   nazaridan
chuqur   tahlil   qilingan.   Yodnomalar   tili   tizimining   grammatik   formalarning
nafaqat   privativ,   balki   ekvipolent   va   gradual   ziddiyatga   egaligi   xususidagi   fikr
25
  “Kutadgu   bilig”   Istilistikasi.   A .   Abdullah.   Y.   Raşidin.   P.   Hamut.   A.   Rahman.   G.   Abduqul.   –Ürűmçi,   2001.
–S.355.
26
  Абдурахманов   Г.А.   Исследование   по   старотюркскому   синтаксису   (XI   в.).   –М.,   1967;   Тарихий
синтаксис.   –Тошкент:   Фан,   1974.   –Б.194;   Абдурахмонов   Ғ.   Шукуров   Ш.   Ўзбек   тилининг   тарихий
грамматикаси.
–Тошкент:Ўқитувчи, 1973. –320 б.
20 ilgari   surilgan.   So‘z   yasalishi   tizimining   so‘z   o‘zgarishi   bilan   chambarchas
aloqadaligi e’tirof etilgan.“Devonu lug‘otit turk”, “Qutadg‘u bilig” va “Hibatul-
haqoyiq”ning   morfologik   xususiyatlari   ochib   berilgan.   Tadqiqot     XI-XII   asr
qoraxoniylar   davri   obidalari   morfologik   qonuniyatlari   umumiy   va   farqli
jihatlarini belgilashdagi muhim o‘rni bilan ahamiyatlidir 27
. 
Xulosa o‘rnida shuni aytishimiz mumkinki,  turkiy tillarning turli taraqqiyot
davrlariga   oid   yozma   yodgorliklarni   diaxron   aspektda   tadqiq   etish
tilshunoslikning   birinchi   darajali   masalalaridan   biridir.   Chunki   ular   o‘zbek
tilining tarixiy fonetikasi, leksikasi va grammatikasini o‘rganishda asosiy manba
sanalad i.   Shu   jumladan,   o‘zbek   tilshunosligidagi   barcha   turkiy   xalqlar   uchun
mushtarak   yodgorlik   hisoblangan   Mahmud   Koshg‘ariyning   “Devonu   lug‘oti-t-
turk”   asari,   turkiy   badiiy   adabiyot   namunalarining   eng   qadimiylaridan     biri
hisoblanmish   Yusuf   Xos   Hojibning   “Qutadg‘u   bilig”   asari,   turkiy   til
manbalaridan yana biri Ahmad Yugnakiy qalamiga mansub     “Hibatul haqoyiq”
asarlarining qo‘lyozmalari, ularning  leksikografik xususiyatlari, leksik-semantik,
morfologik,   sintaktik   jihatlari   yuzasidan   amalga   oshirilgan   bir   qator   ilmiy
izlanishlarni tadrijiylik asosida o‘rganish dolzarb vazifa sanaladi.
1.2.  “Miftoh ul-adl” asari  qo‘lyozma nusxalari hamda uning tadqiq etilishi
Har qanday milliy til kabi o‘zbek tili ham o‘zbek millatini birlashtiruvchi,
uning   milliy   ruhini   ifodalovchi   vositadir.   Chunki   Respublikamiz   birinchi
Prezidenti   ta’kidlaganidek:   “Jamiki   ezgu   fazilatlar   inson   qalbiga,   avvalo,   ona
allasi, ona tilining betakror jozibasi bilan singadi. Ona tili bu millatning ruhidir.
Ona tilini yo‘qotgan har qanday millat o‘zligidan judo bo‘lishi muqarrar” 28
.
27
  Нигматов Х.Г. Функциональная морфология тюркоязычных памятников  XI - XII  вв. -Ташкент: 
Фан , 1989.
-С.191 .  
28
  Каримов И. А. Адолат, Ватан ва халқ манфаати ҳар нарсадан улуғ. –Тошкент: Ўзбекистон, 1998. –
Б.59. 
21 Muayyan millatning tili uzoq davom etgan tarixiy voqea-hodisalar negizida
shakllanadi,   sayqallanadi,   me’yorlashadi.   Unda   ajdodlarga   xos   xususiyat,
xarakter, bebaho bisot ma’lum darajada ko‘zga tashlanib turadi.
Uzluksizlik va uzviylik tamoyillariga moyillik tilga xos bosh jihat bo‘lib, u
ajdodlar   va   avlodlar   o‘rtasida   o‘ziga   xos   rishta   yoki   boshqacharoq   qilib
aytganda, ko‘prik vazifasini o‘taydi.
Ona tilining shakllanishi, rivojlanishi va sayqal topishida, shubhasiz, buyuk
shaxslar   –   allomalar,   shoirlar,   yozuvchilar,   mutafakkirlar,   davlat   arboblari,
olimlarning salmoqli o‘rni bor. Bir necha ming yillik o‘z taraqqiyot yo‘liga ega
o‘zbek   adabiy   tili   ham   bundan   mustasno   emas.   Bugungi   kunda   uning   nafaqat
qardosh turkiy tillar, shuningdek, rivojlangan jahon tillari qatoridan munosib joy
egallashida   Yusuf   Xos   Hojib,   Mahmud   Koshg‘ariy,   Ahmad   Yassaviy,
Zamaxshariy,   Nosiruddin   Rabg‘uziy,   Lutfiy,   Alisher   Navoiy,   Bobur,   Ogahiy,
Xoja, Abdulla Qodiriy, Oybek kabi ko‘plab adiblarning ulkan xizmati mavjud.
Xoja taxallusi bilan ijod qilgan ulug‘ mutafakkir adib va shoir Ibodulla Sayyid
Poshshoxo‘ja   ibn   Abdulvahhobxo‘ja   o‘zining   muhim   ijtimoiy-siyosiy,   axloqiy-
ta’limiy mazmunda bitilgan kichik nasriy hikoyalari bilan shuhrat   qozongan  yirik
ijodkordir.   Adibning   hayoti   va   ijodiy   faoliyati   haqida   uning   o‘z   asarilari  
“Miftoh   ul-adl”   va   “Gulzor”   hamda   XVI   asr   adabiy   xayol   oynasi   bo‘lgan
Hasanxoja Nisoriyning “Muzakkir ul-as’hob”  tazkirasida ma’lumot keltiriladi 29
.
Kichik nasriy hikoyalardan tashkil topgan “Miftoh ul-adl” (“Adolat kaliti”),
“Gulzor”   singari   asarlar   hamda   “Maqsad   ul-atvor”   nomli   pand- nasihat
mazmunidagi   doston   ijod   etgan   bu   ulug‘   so‘z   san’atkorining   hayoti   va   ijodiy
faoliyati   asosan   XX   asrning   birinchi   yarmidan   o‘rganila   boshlandi.   Bu
boradagi dastlabki izlanishlarni taniqli adib va  adabiyotshunos olim Abdurauf
Fitrat   boshlab   berdi.   Xojaning   hayoti   va   ijodiy   faoliyati   haqida   nomzodlik
dissertasiyasini   yozgan   olima   Marg‘uba   Mirzaaxmedova   bu   haqda   quyidagi
29
  Jumaxo‘ja   N.,   Adizova   I.   O‘zbek   adabiyoti   tarixi   XVI-XIX   asr   birinchi   yarmi.   –Toshkent:   “Noshir”,
2019. –B.119
22 mulohazalarini   bayon   etadi:   “Fitrat   tomonidan   “Miftoh   ul-adl”   hikoyalarining
nashr  etilishi  Xoja ijodini   o‘rganish   va   unga   dastlabki   qiziqish   boshlanishidan
darak beradi” 30
. Tadqiqotchi A. Fi t r a t ,   N. Ma l l ay ev ,   V .Z o hi do v,   S.Q os i m ov
si ng ar i   adabiyotshunos   olimlarning   bu   boradagi   izlanishlarini   ilmiy   jihatdan
tahlil  qiladi.
Shuningdek,   u   “Miftoh   ul-adl”ning   yozilgan   davrini   XVI   asr   sifatida
ko‘rsatadi.   Bu   fikr   keyingi   yillarda   nashr   etilgan   majmualarda,   hatto   taniqli
sharqshunos   olim   E.E.Bertels   tadqiqotlarida   ham   o‘z   h u k m r o n l i g i n i   s a q l a b
q o l a d i 3 1
.   Adabiyotshunos   V.Zohidov   Xoja   va   uning   asarlari   haqidagi
maqolalarida   “Miftoh   ul-adl”   XVI   asrning   taniqli   adibi   Xoja   tomonidan
Shayboniyxonning   o‘g‘li   Muhammad   Temur   Sultonga   bag‘ishlab
yozilganligini ma’lum qiladi.
Xojaning   “ M iftoh   ul-adl”   asari   qo‘lyozmasi ning   O‘zbekiston   Fanlar
Akademiyasi Abu Rayhon Beruniy nomidagi Sharqshunoslik instituti qo‘lyozmalar
fondida   № 885,   № 1791 va   № 7796   inventar raqami ostida saqlanayotgan nusxalari
mavjud.   Biz   o‘rganayotgan   manba   qo‘lyozmasi   № 7796   inventar   raqami   ostida
saqlanadi.   Asar   nasta’liq   xat   turida   chiroylik   qilib   yozilgan   bo‘lib,   1 a
-113 b
sahifalardan iborat 32
. 
“Miftoh   ul-adl”   asari   qadimiy   o‘zbek   adabiyoti   tarixida   muhim   o‘rin
egallaydi,   u   adabiyot   va   til   yodgorligi   sifatida   jiddiy   diqqatga   sazovor   bo‘lgan
asardir.
“Miftoh   ul-adl”   XVI   asrda   yaratilgan   va   u   “Gulzor”   asarining   muallifi
Poshshoxo‘ja   Abdulvahhobxo‘ja   o‘g‘li   qalamiga   mansubdir.   “Miftoh   ul-
adl”ning muqaddimasidan ma’lum bo‘lishicha, bu asar Shayboniyxonning o‘g‘li
shahzoda   Temurbekka   bag‘ishlangan. 33
  “Gulzor”ga   kiritilgan   hikoyalar   har
30
 Mirzaaxmedova M. Xoja.  – Toshkent: “Fan”, 1975.  – B.5.
31
 Mirzaaxmedova M. Xoja.  – Toshkent: “Fan”, 1975.  – B.3-12.
32
  Xojaning  “ M iftoh ul-adl” asari   №   7796 inventar raqamli  qo‘lyozmasi.
33
 Пошшохўжа “Мифтоҳ ул-адл” ва “Гулзор” дан   ЎзССР Давлат бадиий адабиёт нашриёти .  – Тошкент 
1962. Б.3.
23 jihatdan   “Miftoh   ul-adl”ning   hikoyalariga   tamomila   muvofiqdir,   ularni
konkretlashtiradigan materiallardir.
Sharq   an’anasi   bo‘yicha,   asarning   oxiriga   “Kitobning   so‘nggi”   deb
qo‘yiladi. “Miftoh ul-adl”ning ko‘pgina nusxalari so‘ngida esa bu yozuv yo‘q va
odatdagi   “Bismilloh...”   dan   keyinoq   “Gulzor”   asari   boshlanaveradi.
“Gulzor”ning so‘ngida esa “Kitobning so‘nggi” berilgan. Aksar qo‘lyozmalarda
“Miftoh   ul-adl”   bilan   “Gulzor”   bir   kitob   shaklida   muqovalangan   bir   kitobda
berilgan.
Bu   har   ikki   asar   o‘zining   tili,   uslubi,   usullari,   g‘oyaviy   va   badiiy
xususiyatlari bilan ham bir-birga g‘oyatda yaqin turadi, hatto aytish mumkinki,
ular bir kitobdir.
Mashhur   Zayniddin   Mahmud   Vosifiy,   Mushfikiy,   Binoiy,   Majlisiy   va
boshqalar   o‘sha   davr   madaniy   hayotida   katta   mavqega   ega   bo‘lganlar.
Shularning  ichida “Miftoh  ul-adl  va  Gulzor”  asarlarning  muallifi  Poshshoxo‘ja
Abduvahxobxo‘ja ham bor edi. 
Mana shunday og‘ir bir davrda, qarama-qarshiliklar avj olgan bir sharoitda
Poshshoxo‘janing   “Miftoh   ul-adl”   (“Gulzor”   bilan   birga)   asari   vujudga   keldi.
Unda   davr   ijtimoiy   voqeligi   va   ziddiyatlarning   ko‘pgina   muhim   tomonlari
ko‘zguda aks etgandek o‘z in’ikosini topdi. 
Bu   asar   yagona   syujetga   ega   bo‘lmay,   hikoyalar,   masallar   to‘plami
shaklidadir.   Shuni   ham   aytish   kerakki,   bundagi   masallarning   ko‘pi   qaytadan
ishlangan folklor asarlaridir. 
Muallif   asarda   ba’zan   o‘z   zamonidagi   feodal   jamiyati   asoslarini   saqlab
qolish   maqsadida   sosial   konfliktlarni   silliqlashtirishga,   bir-biri   bilan
kurashayotgan   ikki   qarama-qarshi   sinflarni   yarashtirishga   shuningdek   feodal
zulmini ayrim chalkashliklar orqali, ya’ni chidab bo‘lmaslik darajada og‘ir hayot
kechirayotgan   xalq   ichidan   chiqib,   feodal   tuzumining   barqarorligiga   xavf
solayotgan   kuchlarga   ba’zan   yonbosish   orqali   sinfiy   kurashning   keskinligini
susaytirshiga urinadi. 
24 Shuni aytish kerakki, muallifning dunyoqarashi g‘oyatda qarama-qarshidir.
Bu   qarama-qarshiliklar   muallif   yashagan   zamondagi   ilg‘or   g‘oyalar   bilan
reaksion,  qoloq  g‘oyalar  o‘rtasidagi  ikkilanishni  ko‘rsatadi.  Asarda   hayotbaxsh
optimistik   xarakterdagi   hikoya   va   masallar   anchagina.   Bular   kishilarni   real
hayotni sevishga, shu hayot masalalari bilan shug‘ullanishga, insonning shu real
hayotdagi   baxti   uchun   xizmat   qilishga,   yaxshi   turmushga   chaqiradiki,   ular
mavjud hokim yovuzlikni va zulmni tugatishni taqozo qiladi. 
Kichik   ibratli   hikoyalar,   mazmunli   masallar   Sharq   badiiy   adabiyotida   va
o‘rta   asr   hamda   uygonish   davri   Yevropa   adabiyotida   keng   tarqalgan   edi.
Nnzomiy   Ganjaviy,   Sa’diy,   Abdurahmon   Jomiy,   Alisher   Navoiy   kabi   dohiy
shoirlarning ijodida ham bunday asarlarni ko‘plab uchratamiz. 
Real   hayot   lavhalarini   aks   ettiruvchi   bu   kichik   hikoyalar   va   mazmundor
masallar   katta   ta’sir   etish   kuchiga   ega   bo‘lib,   kitobxon   va   tinglovchiga   biror
g‘oya va axloqiy ta’limni obrazli va tushunarli formada yetkazadilar. 
“Miftoh   ul-adl”   mana   shunday   katta   san’at   talab   qiladigan   novellalardan
iboratdir.   Unda   haqiqatdan   ham   ajoyib   san’at   bilan   ishlangan,   ijobiy,   ilg‘or
g‘oyalarni tashuvchi hikoyalar ko‘pdir.
Xalq uzoq vaqtlardan buyon baxtli hayot  haqida xayol  surib kelgan, lekin
o‘sha   davrdagi   ijtimoiy   sharoit   bu   xayolning   ro‘yobga   chiqishiga   to‘sqinlik
qilgan.   Iskandar   Zulqarnayn   va   darvish   shahzoda   haqidagi   hikoyada   xuddi
shunday tuyg‘u va orzular bayon qilinadi.
“Miftoh   ul-adl”   o‘zbek   tili   va   tarixini   o‘rganish   nuqtai   nazaridan   katta
ilmiy   ahamiyatga   ega   bo‘lib,   ko‘p   qimmatli   va   boy   material   beradi.   Asar   jonli
xalq   tilida   yozilgan   bo‘lib,   unda   murakkab,   formalistik   bezaklar,
tushunilmaydigan   yoki   og‘ir   jumlalar   kam   uchraydi.   Asar   ko‘p   asrlar   burun
yaratilganiga  qaramay,  hozir   ham  ravon  o‘qiladi.  Asarning yaxshi   xislatlaridan
biri   shuki,   undagi   hikoyalar   mazmunini   xiralashtirib   qo‘yadigan   keraksiz   va
ortiqcha tasvirlash, bayon qilish uchramaydi, ixchamlik va aniqlik mavjud.
25 Shuni   alohida   ta’kidlash   kerakki,   “Miftoh   ul-adl”ning   muallifi   ayrim
hikoyalarning bosh qahramonlari qilib oddiy kishilarni xalq vakillarini oladi. Bu
qahramonlarning   hammasi   dono   va   irodali,   vijdonli   va   odil   shaxslar   sifatida
tasvirlangan.   Ular   ifloslikni,   yaramaslikni   va   nohaqlikni   qoralaydilar,
zo‘ravonlar va talonchilarni la’natlaydilar. Ular yovuzlik oldida qo‘l qovushtirib
o‘tirmaydilar,   balki   harakat   qiladilar,   o‘z   manfaatlarini   himoya   qiladilar,
maqsadlariga   erishadilar.   Hikoyalardagi   qahramonlarning   yoqimli   qiyofasi,
xatti-harakatlari, sofdilligi o‘quvchida ularga nisbatan hurmat uyg‘otadi. 
“Miftoh   ul-adl”ning   muallifi   Nizomiy   Ganjaviy,   Alisher   Navoiy
asarlaridan ham keng foydalangan, bu bilan u Nizomiy hamda Navoiy asarlarini
o‘zbek   kitobxonlari   ommasi   orasida   yoyish   va   targ‘ib   qilinishiga   katta   hissa
qo‘shgan.
“Miftoh ul-adl” o‘tmish o‘zbek adabiyoti  va ijtimoiy ongi  tarixida muhim
o‘rin egallaydi. Shuning uchun ham bu asarlar zo‘r diqqatga sazovordir.
Shuni   alohida   ta’kidlash   kerakki,   muallif   asar   tili   haqida “ … Jam’   qildim
bu   kitobni   turkiy   tilina,   taqi   bu   kitobga   “Miftoh   ul-adl”   ot   qo‘ydim.   Ko‘rkluk
koni,   ko‘rkluk   sultoni   davlat   saodat   shohi   shahzodai   muazzam   Temurbek
xazinasig‘a tabarruk uchun taqi bu kitobni bayon va tasnif qilmoqg‘a sabab ul
erdikim, olimlar aytibdurlarkim sultonlarg‘a va beklarg‘a va ulug‘larga xizmat
qilmoq uch turluk turur. Avval tan xizmati, ikkinchi, til xizmati, uchinchi kungul
xizmati.   Ammo   tan   xizmati   ul   turur   kim,   qapuda   turub   xizmat   qilsa,   taqi   til
xizmati   ul   tururkim,   doim   til   birla   duo   qilsa,   taqi   ko‘ngul   xizmati   ul   tururkim,
har   kim   bu   kitob   birla   amal   qilsa,   ikki   dunyoda   ezgu   oti   chiqqay,   ikkinchi   —
o‘lganidin   so‘ng   ul   kishiga   go‘r   azobi   bo‘lmag‘ay.   Uchinchi   —   qiyomat   kuni
olimlar   birla,   odil   sultonlar   birla   uchmoqg‘a   kirgan.   Va   yana   bu   kitobn   o‘n
besh bobga muhtasar qilduk”  kabi ma’lumotni keltirib o‘tadi 34
.
Bobi avval — olimlarning bayonin qilur;
34
  Xojaning  “ M iftoh ul-adl” asari   № 7796 inventar raqamli  qo‘lyozmasi, 2 a
-2  b
26 Ikkinchi bob — odil sultonlarning bayonin qilur;
Uchinchi bob — zolimlarning bayonin qilur;
To‘rtinchi bob — sultonlarg‘a mute’ bo‘lmoqning bayonin qilur;
Beshinchi bob — sultonlar vazirlarig‘a mashvarat qilmoqning bayonin qilur;
Oltinchi bob — hukm qilmoqnnng bayonin qilur;
Yettinchi bob — da’vo qilmoqning bayonin qilur;
Sakkizinchi bob — ont ichmoqning bayonin qilur;
To‘qqizinchi bob — o‘g‘urliq qilmoqning bayonin qilur;
O‘ninchi bob — zino haddining bayonin qilur;
O‘n birinchi bob — kazf haddining bayonin qilur;
O‘n ikkinchi bob — sharob haddining bayonin qilur; 
O‘n uchinchi bob — ta’zir qilmoqning bayonin qilur;
O‘n to‘rtinchi bob — g‘azot qilmoqning bayonin qilur;
O‘n beshinchn bob — sayd qilmoqning bayonin qilur.
Xojaning   “Miftoh   ul-adl”   asari   XI   asrdan   o‘ziga   xos   an’ana   tusini   olgan
pand-nasihat   ruhida  yozilgan   badiiyat  namunalari   turkumiga mansubdir. Turkiy
tildagi   yozma   namunalarida   bu   hodisa   (ya’ni   pandnoma   asarlar   yaratish
an’anasi)   ilk   bor   Yusuf   Xos   Hojibning   “Qutadg‘u   bilig”   dostonida   o‘z
ifodasini   topgan   bo‘lib,   ushbu   asar   shaxs   ma’naviyatini   yuksaltirishga   xizmat
qiladigan   didktik   manbadir 35
.   Ahmad   Yugnakiy   ayni   yo‘nalishni   muayyan
voqealar tizimiga ega bo‘lmagan “Hibat ul-haqoyiq” dostonida hadislar asosida
badiiylashtiradi.   Alisher   Navoiyning   “Hayrat   ul-abror”   dostonida   o‘quvchiga
pand-nasihat berish maqolat va she’riy hikoyalar, “Lison ut-tayr”da esa Hudhud
hamda   masnaviyda   ishtirok   etadigan   boshqa   qushlar   tilidan   so‘zlangan   hikoya
va   masallar   tarzida   amalga   oshiriladi.   Xojaning   kichik   nasriy   hikoyalardan
tarkib   topgan   “Miftoh   ul-adl”   va   “Gulzor”   asarlari   ko‘proq   fors-tojik
adabiyotining   taniqli   namoyandalari   Kaykovusning   “Qobusnoma”,   Shayx
35
  Холмурадова   М.   “Қутадғу   билиг”лексикаси.   Фил.фан.   бўйича   Фалсафа   доктори   (PhD)дисс…
– Toшкент, 2018.  – Б.14.
27 Sa’diy   Sheroziyning   “Guliston”,   “Bo‘ston”,   turkiy   mumtoz   adabiyotning
eng   yirik   vakili,   ulug‘   mutafakkir   adib   Alisher   Navoiy   “Mahbub   ul-qulub”
asarlariga   o‘xshab   ketadi.   Sa’diy   Sheroziyning   “Guliston”   asari   XIV   asr
ijodkori   Sayfi   Saroyi   tarafidan   “Gulistoni   bit-turkiy”   nomi   bilan   erkin-ijodiy
tarjima   qilinishi   uning   musulmon   mintaqa   xalqlari   orasida   ancha   shuhrat
topganligidan dalolat beradi. Bunday kichik nasriy hikoyalar ijod etish  an’anasi
Xoja   davriga   qadar   Nosiruddin   Rabg‘aziyning   “Qisasi   Rabg‘ uzi y”
asar i da   ham   m a’ l um   m a’ noda   uchr ashi   kuzat i l adi .   Ko‘rinadiki,   Xoja
o‘ziga   qadar   vujudga   kelgan   boy   adabiy   an’anadan   ilhomlanib,   ixcham
hikoyalarini   ijod   etishga   kirishadi.   Ayni   holat   adib   h i k o y a l a r i   q a h r a m o n l a r i
s i f a t i d a   t a n l a n g a n   I s k a n d a r ,   D o r o ,   No‘shiravon,   Sulton   Mahmud,
Sulton   Malikshoh,   Bahrom   Go‘r   kabilarning   XVI   asrga   qadar   badiiy
adabiyotda   tarixiy   shaxslikdan   allaqachon   badiiy   timsol   darajasiga
ko‘tarilganligi,   ular   haqidagi   xalq   og‘zaki   ijodida   mavjud   bo‘lgan   turli
hikoya va rivoyatlar mumtoz  ijodkorlar qalamida sayqallanib, voqealar tizimga
aylanib   qolganligini   ham   tasdiqlaydi.   Shuningdek,   Xoja   o‘sha   kichik   nasriy
yaratmalarida   turli   ijtimoiy   tabaqaga   mansub   bo‘lgan   kishilar:   shohlar,   vazirlar,
amaldorlar,   ruhoniylar,   olimlar,   hunarmandlar,   dehqonlar,   cho‘ponlar,
darveshlar,   o‘g‘rilar,   bezorilar   qiyofasini   yaratadi-ki,   bu   holat   ham   an’ana
tusini  olishga ulgurganligi ayon haqiqatdir.
“Miftoh ul-adl”, “Gulzor” asarlarining ko‘plab qo‘lyozma nusxalari  bir kitob
holatida muqovalangan shaklda bizgacha yetib kelgan. Shu   bois “Miftoh ul-adl”
“Gulzor”ning   tarkibi   sifatida   talqin   qilinib   kelinadi.   Ulardagi   mazmun   va
uslubning uyg‘unligi shunday xulosaga kelishga asos bo‘lgan.
“ Miftoh ul-adl” o‘n besh bobdan iborat bo‘lib, unda olimlar, odil sultonlar,
zolim   podsholar   va   diyona t siz   beklar,   hukmdorlarga   mute’   bo‘lmoqlik,
shohlarning   beklar   va   vazirlar   bilan   mashvarat   qilmoqlari,   hukm   chiqarmoq
bayoni   singari   mavzulardagi   ijodkorning   mulohazalari   hadislaiga   tayanilgan
holda keltiriladi, ana o‘sha fikrlar tasdig‘i uchun turli hikoyalariga o‘rin beriladi
28 (1-7-boblar).   Bular   orasida   “Iskandar   va   Mag‘rib   sulton”,   “Iskandar   va   Doro”,
“Sulton Mahmud, vazir va ikki boyqush”, “Sulton Mahmud g‘aznaviy va Ayozi
Xos”,   “Bahrom   Go‘r,   uning   vaziri   Rostiravshan   va   cho‘pon”,   “Mahmud
g‘aznaviy va tolibul ilm”, “No‘shiravon va Ozarbayjon begi”, “Mo‘min podshoh
va   tundagi   o‘g‘rilik”   singari   asar   tadqiqotchilari   tomonidan   shartli   nomlangan
hikoyalar   muhimdir.   To‘plamning   8-15-boblarida   da’vo   qilmoq,   ont   ichmoq,
o‘g‘rilik,   zino   haddi,   quzb   haddi,   ta’zir   haddi,   g‘azot   haddi,   sayd   qilmoqning
bayoni kabi xilma-xil masalalar haqida adibning mulohazalari keltiriladi.
“Miftoh   ul-adl ” dagi   ko‘plab   hikoyalarning   bosh   qahramonlari
hukmdorlardir. Xoja o‘z davrining yirik jamoat arbobi, peshqadam din peshvosi
sifatida   diniy   qadriyatlardan   nur   olgan,   Qur’oni   karim   hamda   hadisi   sharif
g‘oyalari  badiiy ifoda etilgan kichik nasriy durdonalari  bilan zamon  hukmdori,
shayboniy   shahzodalarga   pand-nasihat   qilishni   nazarda   tutadi.   Shu   bois   uning
hikoyalarida   podshoh,   vazir   va   beklar   timsoliga   tez-tez   murojaat   qilinadi.
Ayniqsa,   adib   Iskandar   va   No‘shiravonning   ibratli   siymosini   adolat   timsoli
darajasiga   ko‘tarishga   harakat   qiladi.   Hikoyalaridan   birida   tasvirlanishicha,   bir
viloyat hokimining odilligi va yurtining ma’murligi Iskandarni hayratga soladi.
Unda   hikoya   qilinishicha,   Iskandar   Zulqarnayn   bir   viloyatga   boribdi.   U
yerda   suruv-suruv   qo‘ylar   bo‘lib,   cho‘poni   yo‘q   ekan,   mevalari   pishib   yotgan
bog‘lar   bor-u,   bog‘boni   yo‘q   ekan,   mol-matolarga   to‘la   do‘konlar   bor-u,
sotuvchi hamda qorovuli yo‘q ekan. Iskandar bu viloyatning tartib-qoidalaridan
nihoyatda   taajjublanibdi.   Shunda   u   viloyatning   podshohi:   “ Bizning   oramizda
biror   kishi   muflis   (qashshoq)   bo‘lsa,   barimiz  yig‘ilib,   mol   jam   qilib,  ul   kishini
mol va amvol bilan hamda jamiyatda o‘zlarimiz birlan teng qilurmiz... ” ,-debdi.
Iskandar bu viloyatning tartib-qoidalaridan g‘oyat shod va mamnun bo‘libdi.
Iskandar   Zulqarnayn   adolati   bilan   dong   taratgan   hukmdor   bo‘lsa-da,
viloyat   hokimi   bu   borada   undan   yanada   tajribaliroq   bo‘lib   chiqadi.   Adib
mulkning   ma’murligi-yu,   xalqning   saodati   hukmdorga   bog‘liqligini   keltirilgan
ixcham   hikoyada   badiiy   tasvir   etadi.   Hukmdor   va   xalqning   bir-birini   yaxshi
29 anglashi,   ularning   o‘zaro   jipsligi   nurli   kelajakka   asos   bo‘lsa,   noahillik   esa
mamlakatni   vayron   etib,   ulus   boshiga   qonli   musibatlar   keltirishi   tarixiy
haqiqatdir.   Adib   zamonasining   yirik   mutafakkiri   sifatida   ayni   mavzuda   juda
ko‘plab   hikoyalar   ijod   etgan.   Bular   orasida   “No‘shiravon   va   Hakim”   tarzida
shartli nomlangan quyidagi hikoya nihoyatda ibratlidir.
“ Miftoh ul-adl”da zolim podshohlarni to‘g‘ri yo‘lga   soluvchi   donishmand
vazirlar   obrazi   tez-tez   ko‘zga   tashlanuvchi   hikoyalar   ham   o‘rin   olgan.
Ularning   donoligi   ba’zan   taklif   etgan   tadbirlarida   namoyon   bo‘lsa,   ba’zan
voqea-hodisalardan   ibratli   xulosa   chiqarishlarida   ko‘zga   tashlanadi.   Sulton
Mahmudning   vaziri   boyqushlar   suhbatini   hukmdoriga   To‘g‘ri   talqin   qilib
yetkazishi bilan uni adolat   yo‘liga boshlaydi:   Sulton Mahmud  g‘aznaviy zolim,
uning   vaziri   Xo‘ja   Hasan   dono   va   odil   ekan.   Ular   kunlardan   bir   kun   ovga
chiqishibdi.   Vazir   shaharning   chetida   sayrayotgan   ikki   boyqushni   ko‘rib   oh
tortibdi.   Yig‘labdi.   Bundan   taajjublangan   Sultonga   u:   “Ul   bir   boyqush   bul
boyqushga   aytaturkim,   ikkimiz   quda   bo‘laylik,   qizingni   maning   o‘g‘lumg‘a
bergil,  taqi  qolin   ne tilar bo‘lsang berayin, der. Ul aytaturur: maning qizimning
qolinig‘a  o‘n ming buzug‘ uy kerakdur. U aytaturur: agar Sulton Mahmud tirik
bo‘lsa,   bir   yildan   so‘ng   yuz   ming   uy   desang   ham   berayin,   dedi.   Man   shul
so‘zg‘a  yig‘ladim”,  –   deydi,   Sulton:   “Man   shuningdek   zolim tururmankim,
maning zulmimdin bir yilda yuz ming uy xarob bo‘lur?! -deganda, vazir: “andoq
ermish”   deydi.   Shunda   Sulton:   “ne   qilmoq   kerak?”,   deb   so‘rasa,   vazir:   “adl
qilmoq kerak va taqi zulm   qilmoqdin tavba qilmoq kerak...”, -deb javob beradi.
Sulton   Mahmud   qilgan   ishlariga   tavba   qiladi,   adolat   bilan   davlatni   boshqaradi,
“kechalar   darveshlarning libosin kiyib, eshikdin eshikka yurur erdi: qayda bir tul
xotun yo bir miskin bo‘lsa, anga ehson qilur erdi”.
Hikoyada   zolim   hukmdor   pand-nasihat   bilan   To‘g‘ri   yo‘lni   ixtiyor   etishi
mumkin,   degan   g‘oyaga   badiiy   libos   kiydirilgan.   Dono   va   oqil   vazir   Xo‘ja
Hasan   podshoning   zulmkorligini   ro‘yi   rost,   betgachoparlik   qabilida   emas,   balki
majoziy   ma’no   tashuvchi   tamsilni   sharhlash   yo‘li   bilan   ayon   qiladi.   Bu   kichik
30 nasr namunasi o‘ziga xos uslubda, taxayyul  mahsuli sifatida vujudga kelgan. Xoja
ijodida bunday hikoya namunalari  ancha topiladi. Avvalo, ijodkor boyqushlar xalq
nazarida,   baxtsizlik   va   xarobalik   ramzi   ekanligidan   mahorat   bilan
foydalanganligini ta’kidlash   lozim. Hikoya o‘ziga xos nasr namunasi bo‘lib, unda
adib   janr   talablaridan   chekinganligi   kuzatilmaydi.   Unda   ortiqcha   ashyo
timsolining   uchramasligi,   o‘zaro   muloqot   usulidan   mahorat   bilan
foydalanilganligi  o‘sha “mitti” asarlar ijodkori badiiy salohiyatining yuksakligidan
dalolat   beradi.   Adibning   boshqa   hikoyalari   ham   xuddi   ana   shunday   fazilatlarni
o‘zida mujassamlashtirganligi bilan ahamiyatlidir.
Ko‘rinadiki, Xoja hikoyalarida doimo olijanob g‘oyalar ulug‘lanadi. Insonni
baxtli va saodatli  ko‘rish orzusi uning barcha asarlarida qaysidir   jihati bilan aks
etgan.   U   kichik   hikoyalar   ustasi   sifatida   ularga   insoniyat   uchun   nihoyatda
muhim   bo‘lgan   umuminsoniy   qadriyatlar,   o‘lmas   g‘oyalarni   singdira   olgan.
Hikoyalar   sodda   va   ravon   uslubda   yozilganligi,   o‘ziga   xos   tuzilishi,   g‘oyaviy-
badiiy   jihatdan   mukammalligi   va   til   xususiyatlari   nuqtai   nazaridan   nihoyatda
qimmatlidir.
Xoja   qalamiga   mansub   “Miftoh   ul-adl”   asarining   tili   va   uslubi   haqiga
o‘zbek tili tarixini o‘rganishga bag‘ishlangan darsliklarda, o‘quv qo‘llanmalarda
to‘xtalib o‘tilgan, ammo tilshunoslik nuqtai nazardan, ya’ni leksik xususiyatlari
hali-hanuz tadqiq etilmagan.
B ob bo‘ yicha  xulosa lar
Xulosa o‘rnida shuni aytishimiz mumkinki,  turkiy tillarning turli taraqqiyot
davrlariga   oid   yozma   yodgorliklarni   diaxron   aspektda   tadqiq   etish
tilshunoslikning   birinchi   darajali   masalalaridan   biridir.   Chunki   ular   o‘zbek
tilining tarixiy fonetikasi, leksikasi va grammatikasini o‘rganishda asosiy manba
sanalad i.   Shu   jumladan,   o‘zbek   tilshunosligidagi   barcha   turkiy   xalqlar   uchun
mushtarak   yodgorlik   hisoblangan   Mahmud   Koshg‘ariyning   “Devonu   lug‘oti-t-
turk”   asari,   turkiy   badiiy   adabiyot   namunalarining   eng   qadimiylaridan     biri
31 hisoblanmish   Yusuf   Xos   Hojibning   “Qutadg‘u   bilig”   asari,   turkiy   til
manbalaridan yana biri Ahmad Yugnakiy qalamiga mansub     “Hibatul haqoyiq”
asarlarining qo‘lyozmalari, ularning  leksikografik xususiyatlari, leksik-semantik,
morfologik,   sintaktik   jihatlari   yuzasidan   amalga   oshirilgan   bir   qator   ilmiy
izlanishlarni tadrijiylik asosida o‘rganish dolzarb vazifa sanaladi.
Xojaning   “Miftoh   ul-adl”   asari   XI   asrdan   o‘ziga   xos   an’ana   tusini   olgan
pand-nasihat   ruhida   yozilgan   badiiyat   namunalari   turkumiga mansubdir. Turkiy
tildagi   yozma   namunalarida   bu   hodisa   (ya’ni   pandnoma   asarlar   yaratish
an’anasi)   ilk   bor   Yusuf   Xos   Hojibning   “Qutadg‘u   bilig”   dostonida   o‘z
ifodasini   topgan   bo‘lib,   ushbu   asar   shaxs   ma’naviyatini   yuksaltirishga   xizmat
qiladigan didktik manbadir 36
.
“Miftoh ul-adl”, “Gulzor” asarlarining ko‘plab qo‘lyozma nusxalari  bir kitob
holatida muqovalangan shaklda bizgacha yetib kelgan. Shu   bois “Miftoh ul-adl”
“Gulzor”ning   tarkibi   sifatida   talqin   qilinib   kelinadi.   Ulardagi   mazmun   va
uslubning uyg‘unligi shunday xulosaga kelishga asos bo‘lgan.
Xojaning   “Miftoh   ul-adl”   asaridagi   hikoyalar   sodda   va   ravon   uslubda
yozilganligi,  o‘ziga xos tuzilishi, g‘oyaviy-badiiy jihatdan mukammalligi va til
xususiyatlari   nuqtai   nazaridan   nihoyatda   qimmatli   manbalardan   biri   bo‘lib,
fаrzаndlаr   tа r biyasi,   vаtаngа   muhаbbаt,   hаlоllik   vа   bоshqа   insоniy   fаzilаtlаr
tаrg‘ibi ga   ba g‘i sh l a gаn ,   u ning   bugungi   yosh   аvlоd   tаrbiyasi   vа   mа’nаviyatini
yuksаltirishdа gi o‘rni beqiyos.
36
  Холмурадова   М.   “Қутадғу   билиг”лексикаси.   Фил.фан.   бўйича   Фалсафа   доктори   (PhD)дисс…-
Toшкент, 2018.-Б.14.
32 II BOB. “MIFTOH UL-ADL” ASARI LEKSIKASINING FUNKSIONAL-
SEMANTIK TAHLILI
2.1.  “Miftoh ul-adl” asaridagi so‘zlarning mavzuviy guruhlari
So‘nggi   yillarda  boy ma’naviy  merosimizning  poydevori  bo‘lgan qadimgi
qo‘lyozma  manbalarni  o‘rganish masalasi  tez-tez tilga olinadigan masalalardan
biriga   aylandi.   Darhaqiqat,   adabiy-madaniy   merosni   saqlash   va   o‘rganish   ham
tarixiy,   ham   ma rifiy   qimmatga   ega.   Bular   o zbek   xalqining   milliy   iftixoriʼ ʻ
hisoblanadi.   Dunyodagi   qadimiy   va   boy   tillardan   biri   bo‘lgan   o‘zbek   tili
xalqimiz   uchun   milliy   o‘zligimiz,   mustaqil   davlatchiligimiz   timsoli,   buyuk
qadriyat sanaladi. Xalq og‘zaki ijodi namunalari, ming yillik dostonlarimiz, alla
va laparlarimiz hamda yozma manbalarimiz buning yorqin dalilidir. Qolaversa,
o‘zbek tilining tarixi xalqimizning ko‘p asrlik kechmishi, orzu-intilishlari, dardu
armonlari,   zafarlari   bilan   chambarchas   bog‘liqdir.   Bir   so‘z   bilan   aytganda,
ajdodlarimiz ona tilimiz orqali  jahonga o‘z so‘zini aytib kelganlar, ulkan ilmiy
kashfiyotlar, badiiy durdonalar yaratganlar 37
.
XV   asrning   oxiri   XVI   asrlarda   yashab   ijod   etgan   Poshshohxo‘ja   ibn
Abdulvahhobxo‘ja   o‘zbek   adabiyoti   tarixida   ijtimoiy   masalalarni   o‘ziga   xos
tarzda aks ettirgan kichik hikoyatlar muallifi sifatida mashhurdir. Poshshohxo‘ja
Shayx Sa’diy, Abdurahmon Jomiy, Alisher Navoiy kabi ulug‘ so‘z ustalarining
an’analarini   davom   ettirib,   kichik   hajmli   ijtimoiy-siyosiy,   axloqiy   ta’limiy
ruhdagi   hikoyatlarini   “Miftoh   ul-adl”   va   “Gulzor”   asarlarida   keltirib   o‘tadi.
Xojaning   “Miftoh   ul-adl”   va   “Gulzor”   asarlari   XI   asrdan   o‘ziga   xos   an’ana
tusini   olgan   pand-nasihat   ruhida   yozilgan   badiiyat   namunalari   turkumiga
mansubdir 38
. 
Xojaning   “Miftoh   ul-adl”   va   “Gulzor”   asarlari   tili   va   uslubini   o‘rganar
ekanmiz,   bir   tomondan,   Alisher   Navoiy   ijodiga   ergashish   kuzatilsa,   ikkinchi
37
  Abdushukurov B. O‘zbek  adabiy  tili  tarixi. –T.:  “O‘zbekiston  xalqaro  islom  akademiyasi”  nashriyot-matbaa
birlashmasi, 2020. –B. 3.
38
  Vohidov R., Eshonqulov H. O‘zbek  mumtoz adabiyoti tarixi (XVI-XIX asr birinchi  yarmi). Darslik ikkinchi
nashr. –T.: Innovatsiya-Ziyo. 2020. –514 b.
33 tomondan,   dialektlarning   adabiy   tilga   bo‘lgan   ta’siri   yanada   kuchayganligini
ko‘rish   mumkin.   Xojaning   asarlarida   adabiy   tilning   soddalashtirilganligi,
xalqona ohangdorlik, ravonlik, tushunarlilik, o‘ziga xos badiiyat qirralari sezilib
turadi. Xoja xalq og‘zaki ijodi namunalari, ya’ni maqollar va hikmatli so‘zlardan
unumli   foydalanadi:   “ne   eksa,   oni   o‘rar” 39
,   “   it   vafo   dargog‘idin   ketgon
ermas”,   “Teng   erur   o‘shal   damda   shohu   gado”   kabi.   Masalan:   Emdi   bilmoq
kerakkim,   har   kim   bu   dunyoda   ne   eksa,   oni   o‘rar   (15-bet);   Butimor   aydi:   yo
rasulalloh,   ot   vafo   dashtida   o‘t   o‘tlag‘on   ermasdur   va   it   vafo   dargog‘idin
ketgon ermas   (42-bet);
Kishikim ajal bahrig‘a bo‘ldi g‘arq,
Shoh ilan gadog‘a yo‘q ul damda farq.
Qachonkim yetishti xudodin qazo,
Teng erur o‘shal damda shohu gado.  (31-bet)
Xoja asarlarida arabcha, forscha so‘zlarga qaraganda turkiy so‘zlar ko‘proq
ishlatilgan.   Unda   yozuk, el, et, to‘n, bo‘z, ev, yag‘mo, tanga, to‘shak, so‘ngok,
bek,   pichoq,   yag‘och,   ko‘za,   ko‘pruk,   axtaxona   kabi   turkiy,   cherik,   navkar
kabi   mo‘g‘ulcha   so‘zlar   qo‘llangan.   Masalan:   Taqi   Luqmon   aydi:   ey   xoja
nechukkim   yozuk   o‘rninda   savob   bitar,   savob   o‘rninda   yozuk   bitar?   (15-bet);
Bir   kun   bir   elchi   keldi,   aydi:   ey   podshoh   falon   bek   sizg‘a   yog‘i   bo‘ldi,   cherik
tortib   kelaturur   (18-bet);   Bir   kun   qo‘y larimni   sanadim,   ersa   kam   keldi,   taqi
ikkilamchi   kuni   ham   sanadim,   yana   eksuk   keldi,   ajoyibg‘a   qoldim   (19-bet);
Uyga borib, o‘shul kissani ochub ko‘rsam mis  tanga  bo‘lubdur  (25-bet) kabi.
Leksik   jihatdan   xalq   jonli   so‘zlashuv   tiliga   oid   leksemalarni   ko‘plab
uchratish mumkin. Jumladan,  falon, qari, eksuk, uloq, aqcha, laklak, eshak, it,
teve,   bo‘yoqchi,   sufra,   chibchuq,   ayvon,   qulun,   kisrok,   chubon,   situn,
yilqibon, qo‘nshu  kabi. Masalan:   Bir kun qo‘ylarimni sanadim, ersa kam keldi,
taqi ikkilamchi kuni ham sanadim, yana  eksuk  keldi, ajoyibg‘a qoldim  (19-bet);
39
 Пошшохўжа. “Мифтоҳул адл” ва “Гулзор”дан. ЎзССР Давлат бадиий адабиёт нашриёти. 1962. –Б.12.
34 Taqi   aytibdurlarkim,   qayu   xazinaga   zulmning   bir   aqchasi   kirsa   ul   xazinani
yiqmayin   qo‘ymas   (23-bet);   Oni   olg‘och   chibchuq   uchib   ketti   (43-bet);   Ondin
so‘ng  kisroklarg‘a  minib,  qulunlarini  tashqarida bog‘lab zulmotg‘a kirdilar va
yana salomat chiqdilar  (49-bet )  va h.k.
Shuningdek,   tolib,   ilm,   farrosh,   raiyat,   umaro,   me’mor,   hukm,   hokim,
qal’a, hukamo, tahsil, taom, jam’, adolat, odil, tarbiyat, ta’zim, muhr, supra,
maosh,   aso,   mol,   xazina   singari   arabiy   va   ustod,   gunoh,   panoh,   xo‘rak,
botmon,   mis,   kissa   kabi   forscha   so‘zlar   ham   uchraydi.   Masalan:   Ondin   so‘ng
farrosh   kelib   to‘shakni   yig‘or   bo‘ldi   (25-bet);   Bir   ustod   to‘qug‘uvchi   bor   erdi
(26-bet);   Ayturlarkim, No‘shiravoni   odil   adolat   qiluv maslahati uchun   hukamo
birlan   beklarni   jam’   qildi   va   ayttikim,   raiyat   birlan   neturluk   maosh   qilsok
munosibi davlatdur?  (40-bet)   kabi.
Xoja   “Miftoh   ul-adl”   asarida   leksik   jihatdan   o‘sha   davr   uchun   katta
ahamiyatga   ega   bo‘lgan   badiiy   vosita   sifatida   arabiy   va   forsiy   izofali
birikmalardan   ham   keng   foydalangan:   ustodi   fan,   dog‘i   gulzor,   guli   ra’no,
Iskandari   davron,   yori   vafodor,   tolibul   ilm,   tahsili   ilm,   mulki   jahon,   arkoni
davlat   kabi.   Masalan:   Bir   necha   vaqtdin   so‘ng,   tahsili   ilm   qilib   keldim,   ersa
qozi oldig‘a bordim, o‘shul amonat qo‘yg‘on nimarsani bering deb  (25-bet);  Ul
tolibul ilm  aydi: laklak doim yilon yer ermish  (25-bet);
Musallam ul shohgaki,  mulki jahon,
Ki miskin g‘amidin, emas oshu non. (34-bet)
Hechkim ustodsiz topmas jahonda izzu joh,
Nechakim, hashmat bila,  Iskandari davron  erur. (51-bet)
Asar   leksikasi   ijtimoiy   hayotning   turli   sohalariga   oid   so‘zlarni   o‘z   ichiga
olgan.   Asar   leksikasini   mavzuviy   tasnif   asosida   o‘rganish   ilmiy-amaliy
qiymatga ega. So‘zlarni mavzuviy guruhlarga ajratib o‘rganish usuli lingvistika
uchungina   emas,   balki   xalq   tarixi,   etnografiyasi   uchun   ham   qiymatlidir.
Mavzuviy   guruhlarni   o‘rganish   orqali   xalq   xo‘jaligi,   xalqning   ijtimoiy-tarixiy
35 xususiyatlari:   etnografiyasi,   madaniy-ma’naviy   qarashlari   haqida   aniq   tasavvur
olish mumkin 40
.
Professor   E.Begmatov   leksikada   sistemalilik   xususida   fikr   yuritib,
tilshunoslikda   tilning   lug‘aviy   boyligini   ham   muayyan   sistema   sifatida
tasavvur   qilish   va   ilmiy   tasniflashlar   asosida   quyidagilarni   belgilaydi: so‘zlarni
so‘z   turkumlariga   ajratish   usuli,   ya’ni   so‘z   turkumlari   sistemasi;   so‘zlarni
yasalish   modellariga   ko‘ra   tasnif   qilish   usuli,   ya’ni   so‘z   yasash   usullari;
so‘zlarni   funksional-stilistik   guruhlarga   ajratish   usuli,   ya’ni   so‘zlarning
stilistik-differensial   guruhlari;   so‘zlarni   ma’lum   mavzu   guruhlariga   ajratish
usuli,   ya’ni   so‘zlarning   mavzu   guruhlari   va   boshqalar.
Shuni   alohida   qayd   qilish   kerakki,   Xoja   o‘zining   “Miftoh   ul-adl”   va
“Gulzor” asarini  xalq tushunadigan sodda tilda yozishga harakat qilgan. 
“Miftoh   ul-adl”   leksikasidagi   so‘zlarni   25   mavzuviy   guruhga   ajratdik.
Ushbu   so‘zlar   qo‘llanish   darajasi,   tarixiy   shakllarda   qo‘llanganligi   va
etimologiyasi   jihatidan   xarakterlidir.   Quyida   ana   shu   mavzuiy   guruhlardan
ayrimlari borasida to‘xtalamiz:
1) i jtimoiy-siyosiy   istilohlar 41
:   raiyat,   tadbir,   siyosat,   podshoh ,   vazir ,
elchi,   umaro,   bek,   dushman,   hukm,   yorlig‘,   muhr,   devonxona,   jarchi,   hokim,
qozi,  hukmxona,   yorlig‘,  xiroj,  dushman,   yog‘i   kabi.   Masalan:   Vazir  “ podshoh
uchun  haj   sotg‘un  olmoq   kerak”   deb   istab   yurar   erdi,   bir   kimarsag‘a   yo‘luqti
(13-bet);
Bir   kun   bir   elchi   keldi,   aydi:   ey   podshoh   falon   bek   sizg‘a   yog‘i   bo‘ldi,
cherik   tortib kelaturur  (18-bet);
Umaro  va  arkon davlatlar  barcha aydilarkim, siz  hukm  qilib erdingizkim,
hech qari kishi kelturmasunlar  (49-bet);
Umaro   dedilarkim:   hukm   va   yorlig‘   sizning turar,  harna   hukm   qilsangiz
turubsiz  (37-bet);
40
 Бегматов Э. Ҳозирги ўзбек адабий тилининг лексик қатламлари. Тошкент. 1985. –Б.33
41
 Dadaboyev H. O‘zbek terminologiyasi. –T.: Yoshlar nashriyot uyi, 2019. –B. 37.
36 Ul kissani  muhri  birlan chiqarib berdi  (25-bet);
Ayturlarkim, Shayxi Bahlul devona alayhi rahma bir kun Xorun-ar-Rashid
xalifaning  devonxona siga kirdi  (49-bet).
Bahrom bu so‘zni eshitti, ersa hayron bo‘ldi, maning qulum manga nechun
yog‘i  bo‘ldi  (18-bet).
Raiyatni  tadbir ila rom qil,
Adolat-la har yerda orom qil. (41-bet)
2) h arbiy   istilohlar 42
:   navkar,   chirik,   qilich,   lashkar,   silohu   sovut   kabi.
Masalan:   Beklar ayttilar: agar ulug‘ podshoh bo‘lurman tesong   navkar ga kulli
rioyat qil va  lashkar ni qaviy qilib raiyatdin tangani ko‘b olib  navkar ga berg‘il,
to dushman sanga zafar topmasun  (40-bet);
Har necha otasig‘a aydikim, sen turgil,  chirik ka   bormog‘il, otasi aydi:man
sandin ayrilabilmasman  (49-bet).
3) a stroponimlar:   quyosh,   oy, kun  kabi.
Kun lardan bir   kun   quyosh   keldi, Sulaymon payg‘ambarga salom qildi va
oydi  (26 -bet).ᵇ
Oy   ham   oydi:   “Ey   yorqonot,   oydin   bo‘lganda   uchsang,   ondog‘   oydin
bo‘layinkim, ikki ko‘zing sachrab chiqqay”  (28ª-bet).
4) i nson   tana   a’zolari   bilan   bog‘liq   leksema   (samotizm)lar:   bosh,
so‘ngok, og‘iz, burun, teri, yanoq, ilik, ko‘z, quloq, oyoq   kabi.   Masalan:   Sulton
aydi: ul kun nechun  og‘iz-burningni  tutub kelding, tedi  (16-bet);
Shayx aydi:  man bir soat  saning taxtingda o‘lturdim, ersa  urub   bosh imni
yordilar  (49-bet);
Iskandar   aydi:   ey   Devona,   bu   churuk   so‘ngokni   odam   nechuk   farq
qilurkim, bu so‘zni aytursan?  (31-bet);
Bekni tirik  teri din chiqordilar  (23-bet).
42
 Dadaboyev H. O‘zbek terminologiyasi.  – T.: Yoshlar nashriyot uyi, 2019.  – B. 37.
37 5) q avm-qarindoshlik   istilohlar i:   ota,   o‘g‘il,   ota-o‘g‘illik,   qiz,   ahli   ayol,
qarindosh  kabi. Masalan:  Magar maning  o‘g‘lum  manga e’timod qilib mundog‘
ishni qilg‘on bo‘lg‘oy va sham’ni oning uchun so‘ndurtdimkim, shoyad maning
o‘g‘lim   bo‘lsa,   anga   nazarim   tushsa,   manga   ota-o‘g‘illik   mehri   tebrangan   va
o‘ldura olmog‘ayman, tedim  (34-bet);
Har necha  otasig‘a  aydikim, sen turgil, chirikka bormog‘il,  otasi  aydi:man
sandin ayrilabilmasman  (49-bet);
Ul   kishi   bul   kishini   boshlab   ibodatxonag‘a   eltti   ersa   ondin  so‘ng   ul   kishi
Iskandarning kelgonin ul  qavm ga bildurdi  (44-bet).
6) t ibbiy   istilohlar :   yag‘ir,   xasta,   qo‘tur,   dard   kabi.   Masalan:   Emdu   bu
eshak qari bo‘ldi va arqasi  yag‘ir  bo‘ldi, ersa egasi muni ozod qilibdur, o‘t ham
bermaydur,   borsa   urub   qovaturur,   emdi   och   bo‘lub,   ko‘chalarda   yurgonda
o‘g‘lonlar ham tosh birla urarlar, tedi  (24-bet);
Chun bo‘libman  xasta u zoru zaifu notavon,
Notavong‘a zulm qilmoq loyiqu ehson emas.  (50-bet)
7) t eonimlar :   darvish,   yozuk,   savob,   qiyomat,   zakot,   ushr,   masjid,   Ollo
talo,   Xudo,   kalimai   shahodat,   Tangri,   ibodatxona,   payg‘ambar,   tavba   kabi.
Masalan:   Taqi   Luqmon   aydi:   ey   xoja   nechukkim   yozuk   o‘rninda   savob   bitar,
savob  o‘rninda  yozuk  bitar?   ( 15-bet );
Ul   aydi:   man   falon   mahallada   bir   boy   erdim,   faqirlarga   va   miskinlarga
osh, non,  zakot  va  ushr  berar erdi  (20-bet);
Ondin so‘ng amr qildi; bu eshakka har kunda ikki botmon yemin bersun va
taqi   bir   axtaxona   yasasun   yotmoqig‘a,   va   agar   andoq   qilmasa   sizlar   kelib
manga   oyitg‘aysizlar,   agar   oyitmasangizlar   qiyomat da   bu   eshakning   gunohi
sizlarning bo‘yningizda turur, tedi  (24-bet).
8) etnonimlar:   el, ulus , qavm   kabi. Masalan:   Xaloyiq barcha ko‘chib keta
boshladi,   el-ulusu   borchalari torxashdi, shaharlar xarob, xazinaga mol kirmas
bo‘ldi  (18-bet).
38 Ul   kishi   bul   kishini   boshlab   ibodatxonag‘a   eltti   ersa   ondin  so‘ng   ul   kishi
Iskandarning kelgonin ul  qavm ga bildurdi  (44-bet).
9) fitonimlar:  anor,  olubolu, zardoli, buta, sarimsoq, arpa, bug‘doy  va h.k.
Masalan:   Qachonkim   ekin   tamom   bo‘ldi,   ersa   Luqmonning   xojasi   keldi,
ko‘rdikim,   arpa   yerida   bug‘doy   ekilmish   va   bug‘doy   yerida   arpa   ekilmish
(15-bet);
Anor  o‘z shoxidin ko‘rsatsa ruxsor,
Chaman bo‘lur xijilu dog‘i gulzor.  (52-bet)
Ko‘runur  olubolu  onda yakson,
Ki go‘yo, la’lu marjondur namoyon.
Chekibdur ishq yo‘lida base dard,
Aning uchun erur  zardoli si zard.  (52-bet)
10) z oonimlar:   uloq ,   it,   eshak,   teve,   sigir,   at,   to‘ti,   kisrok,   qulun,   qo‘y,
yilqi,   laklak,   yilon,   kiyik,   boyqush,   yorqonot   kabi.   Masalan:   Ayturlarkim,
Iskandari   Zulqarnayn   bir   viloyatga   yetishti,   ko‘rdikim,   suruk-suruk   qo‘ylar
yururlar,   chuboni   yo‘qtur   va   suruk-suruk   tevalar   yururlar   sorboni   yo‘qtur,
suruk-suruk  yilqilar  yururlar, yilqiboni yo‘qtur  (44-bet);
Ondin so‘ng  kisroklarg‘a  minib,  qulunlarini  tashqarida bog‘lab zulmotg‘a
kirdilar va yana salomat chiqdilar  (51-bet);
Nogoh shaharning qirg‘og‘inda ikki  boyqush  so‘zlashur erdi  (14-bet).
Oni olg‘och  chibchuq  uchib ketti  (43-bet).
11) y osh   va   jins   semasini   izohlovchi   so‘zlar :   yigit,   qari,   xotun,   qarilik,
yigitlik   kabi. Masalan:   Ul tolibul ilm aydi:   otam   bir   qari   kishi erdi, o‘ldi, ersa,
moli ko‘b qoldi (25-bet);
Ondin so‘ng ul   xotin  ha mm a bo‘lg‘on voqealarni bir-bir bayon qildi, ersa
No‘shiravon buyurdikim, bul  xotun ni bir uloqqa mindurub falon shaharg‘a olib
boring, har kuni xo‘rak bering  (22-bet);
39 Hosilkim, ul   yigit ga zarurat  bo‘ldi, garchi xilofi hukm ham bo‘lsa,   otasi ni
bir   sanduqg‘a   solib,   ul   sanduqni   tevaga   yuklab,   olib   ketti,   va   harqachon
chiqarsa yoshurun chiqarur erdi, to ul vaqtgachakim zulmotga yettilar  (49-bet).
1 2 )   mavhum   otlar:   shodlik,   tiriklik,   g‘amginlik,   faqirlik,   g‘aniylik   kabi.
Masalan:   Devona   aydi:   avval   bir   tiriklik   berg‘ilkim,   aning   so‘ngidin   o‘lum
bo‘lmasun,   va   yana,   bir   yigitlik   berg‘ilkim,   aning   so‘ngida   qarilik   bo‘lmasun,
va   yana   bir   g‘aniylik   berg‘ilkim,   aning   so‘ngida   faqirlik   bo‘lmasun,   taqi   bir
shodlik  berg‘ilkim, aning so‘ngidin  g‘amginlik  bo‘lmasun  (31-bet).
13 )   antroponimlar:   Ayoz,   Sulton,   Iskandar   Zulqarnayn,   Doro,   Bahrom
go‘r, Rostiravshan,  No‘shiravon, Sulton Mahmud G‘aznaviy, Ali, Sulton Malik
kabi.   Masalan:   Ayturlarkim,   Shayxi   Bahlul   devona   alayhi   rahma   bir   kun
Xorunar-Rashid  xalifaning devonxonasiga kirdi  (49-bet);
Ayturlarkim,   Sulaymon   payg‘ambarg‘a bir kishi  bir oz obi  hayot  kelturdi
(41-bet);
Ayturlarkim,   Sulton   Sanjari   Moziy ning   otasi   Sulton   Malik   podshoh   erdi
(45-bet);
Va aning otasi  Olp Arslon  erdi  (45-bet).
14)   toponimlar:   Sanjari   Moziy   Marv,   Xamadon,   Ozarbayjon,   Madoyin,
Turkiston, Kufa, Ka’ba  kabi. Masalan:   Ayturlarkim, Sulton Sanjari Moziy  Marv
shahrida bir ayvon bino qildi  (38-bet);
Sulton   malikshoh   Isfaxon   viloyatig‘a   sayr   qilmoqliq   uchun   chiqib   erdi  
(45-bet);
Yigirma   qatla   Ka’bag‘a   yoyog‘   boribturur   va   taqi   haj   qilibturur   va   hech
kishining oshin yemas, anga boring  (13-bet);
Kunlardan   bir   kun   Iskandar   Zulqarnayn   Xamadon   shahrig‘a   kelib   xiroj
talab qildi,  Xamadon  begi bahodir erdi, xiroj bermadi, urushti  (17-bet).
15)   o‘rin-joy   semasini   izohlovchi   so‘zlar:   shahar,   daha,   viloyat,   qal’a,
bozor, ev, axtaxona, ko‘pruk  kabi. Masalan:
40 Ul   amin  kishi  bul  so‘zni   eshitti,  ersa  qaytib  No‘shiravon   shahr ig‘a  keldi  
(23-bet);
Ondin   so‘ng   ul   kishi   ul   shahar ga   borub,   ul   xotunning   daha siga   bordi,
so‘rdi  (22-bet);
Andog‘   ehtimom   qildilarkim,   olti   oyda   ul   shaharning   qal’a   va   bozor   va
evlari  mukammal bo‘ldi  (37-bet);
16)   ilm-fan   va   ta’lim-tarbiyaga   oid   so‘zlar:   ilm,   ustod,   fan,   tarbiyat,
tahsil   kabi. Maslalan:   Kelg‘il bu mamlakatning podshohlig‘in qabul qilg‘ilkim,
sang‘a ulug‘  tarbiyat  qiloyum  (31-bet);
Ul   tolibul   ilm   aydi:   man   shuncha   vaqtdan   berli   ilm   tahsil   qildim   xudo
rizosi uchun  (28-bet);
Har necha bo‘lsa kalomi komilu  ustodi fan,
O‘z boshin qirqorda doim ojizu hayron bo‘lur.  (51-bet)
17)  dunyo tomonlarini ifodalovchi istilohlar:  yer, quyosh   kabi.
Ey Luqmon, falon  yer da orfo ekgil va falon yerga bug‘doy ekgil  (26ª-bet).
Kunlardan  bir  kun   quyosh   keldi,  Sulaymon  payg‘ambarga  salom  qildi   va
oydi  (26 -bet).ᵇ
Agar   ne   yer da   zolim   sultonlar,   yo   zolim   beklar   bo‘lsa   olarning   zulmi
sababdin   yag‘mur   yog‘maz,   xaloyiqlari   zahmatda   bo‘lurlar,   ilm   ham   o‘rganib
bo‘lmas  (19ª-bet).
18)   qimmatbaho   tosh   va   madan   nomi:   la’l,   tillo,   mis,   altun,   inju   kabi.
Masalan:   Uyga   borib,   o‘shul   kissani   ochub   ko‘rsam   mis   tanga   bo‘lubdur   (25-
bet);
Ondin so‘ng qozidin borib so‘rdim, ersa ul qozi aydi: man bilmon, mang‘a bir
muhrlik   kissa   berding,   altunmu   va   yo   boqirmu,   bilmayman,   muhrin   sang‘a
buzmay berdim  (25-bet);
Sulton   amr   qildikim,   xazinadin   zarkash   to‘n   kelturing,   yana   ham   bir
tabaqg‘a   yorim  tillo  va yorim tanga   qilib olib keling  (38-bet).
19) tabiat hodisalari:  yag‘mur  kabi.
41 Avval   yag‘mur   birla,   ikkinchi   olimlar   ilmi   birla,   uchunchi   sultonlarning
adli birla yo odil beklarning adli ketidin  yag‘mur  yog‘gay  (19ª-bet).
Agar   ne   yerda   zolim   sultonlar,   yo   zolim   beklar   bo‘lsa   olarning   zulmi
sababdin   yag‘mur   yog‘maz, xaloyiqlari  zahmatda bo‘lurlar,  ilm ham  o‘rganib
bo‘lmas  (19ª-bet).
20 ) yil, fasl, vaqt, hafta kunlari:   yil, oy, kun, avqot, kunduz,   kecha,   soat,
tush, vaqt, tonglosi, subh, shom  kabi. Masalan:
Tonglosi  ikki lashkar bir-birisiga saf tortub ro‘baro‘ bo‘ldilar  (17-bet);
Anbarin zulfung xayolidin ko‘zumga ey pari,
Yil u  oy yu  soat u  kun  bori yakson kechadur.  (53-bet)
Kunduz avqot im saning hajringla nolon kechadur,
Kecha lar zulfung kabi holim parishon kechadur.  (53-bet)
Manda yo‘qtur podshohlik orzusi dahr aro,
Ondin o‘tub haq bilan mashg‘ulman har  subhu shom .  (30-bet)
21 )   moliyaviy   istilohlar:   aqcha,   maosh,   xazina,   ujra,   pul,   tanga   kabi.
Masalan:   Taqi   aytibdurlarkim,   qayu   xazina ga   zulmning   bir   aqcha si   kirsa   ul
xazina ni yiqmayin qo‘ymas  (23-bet);
Ul shaharda bir tul xotun bor erdi, ul xotunning bir parcha yeri bor erdi,
yerni yarim yilga berib  ujra  olur erdi  (21-bet);  
Raiyatga adl qilsang  maosh,
Kam o‘lmas saho  sufrasi  ichra osh.  (41-bet)
22 ) kasb-hunar leksikasi:  bo‘yoqchi, me’mor, usto, farrosh,  to‘qug‘uvchi,
qo‘ychi, chubon, sorbon, yilqibon, bozirgon, pulchi, qozi   kabi. Masalan:   Filhol
hukm  qildikim,   me’morlar   va   ustolar   borib  ul   jazirada  bir  shahr  maqbul   bino
qildilar  (37-bet);
No‘shiravon aydi, ul eshak bizdan dod istar erkan, emdi borib ul eshakning
egasini   ikki   qo‘nshusu   birlon   olib   keling,   tedi   va   yana   ondin   so‘ng   borib
so‘rdilar,   bilaturganlar   aydilar;   bu   eshak   bo‘yoqchi niki   turur   har   kun   munga
to‘nlar va bo‘zlar yuklab suv boshig‘a borur erdi   ( 24-bet );
42 Ondin so‘ng  farrosh  kelib to‘shakni yig‘or bo‘ldi  (25-bet);
Bir ustod  to‘qug‘uvchi  bor erdi  (26-bet);
Ayturlarkim, Iskandari Zulqarnayn bir viloyatga yetishti, ko‘rdikim, suruk-
suruk   qo‘ylar   yururlar,   chubon i   yo‘qtur   va   suruk-suruk   tevalar   yururlar
sorbon i yo‘qtur, suruk-suruk yilqilar yururlar,  yilqibon i yo‘qtur  (44-bet). 
23 ) m aishiy leksika :   sanduq, to‘n, boz, aso, tabaq,   situn, to‘shak, pichoq,
kosa,   sarpo,   sufra   kabi.   Masalan:   Sulton   amr   qildikim,   xazinadin   zarkash   to‘n
kelturing,  yana   ham  bir   tabaq g‘a  yorim   tillo   va  yorim   tanga  qilib  olib  keeling
(38-bet);
Bu   kecha   yotib,   erta   turg‘onda,   to‘shak ning   bir   yeridin   pichoq   birlan   yordi
(25-bet);
Ammo anga loyiq bir  situn  kerak bo‘ldi, hech yerdin qarab topmas erdilar
(38-bet);
Ondin so‘ng ul xotun qo‘lig‘a bir  aso  olib, Zindadur degan  ko‘prukni tutib
turdikim, Sultonning guzari   ul ko‘prukdin edi  (44-bet).
24 )   o ziq-ovqat   nomlari:   et,  non,   sirko,   taom,   tunmoch,   osh,   shulon   kabi.
Masalan:  Ondin so‘ng  etini  itlarg‘a berdilar  (23-bet);
Aning molidan bir yilga to‘rt  non  kunda bo‘lur erdi  (21-bet);
Bu   uch   kunda   taom   yegan   ermas   erdim   va   yotolmag‘on   edim,   uyqu
kelmadi,   oning   uchun   saning   taom ingdin   ko‘b   oshadim   va   ham   yotib   uxladim
(34-bet);
Sulton ul  non u  sirko din ko‘b yedi  (33-bet);
25)  ichkilik va ichimlik nomlari :  ichku, sharob, suv  kabi. Masalan:
Bahrom tun-kun  ichku  ichar, taqi ixtiyori manda turur, xazinada mol 
qo‘ymadim, elning yaxshilarini yo‘q qildim, ishqa yaramaslari qoldi  (20-bet);
Ondin so‘ng, bir  sharob  ichib, otga minub borur erkan oti urkub, ko‘tarib 
yerg‘a urmish, ul taqi o‘lmish  (29-bet);
Manga  suv  bergil  (18-bet).
43 Xulosa   o‘rnida   shuni   aytishimiz   mumkinki,   so‘zning   leksik-semantik
xususiyatlari   uning   leksik,   grammatik   va   semantik   jihatlarini   o‘zida
mujassamlashtiradi.   Chunki   so‘zlar   tilning   lug‘at   tarkibini   shundaygina   tashkil
etmay,   umuman,   tilning   tizim   va   strukturasidagi   barcha   bog‘lanishlarni   aks
ettiradi 43
. So‘zlarni mavzuviy guruhlarga jamlash tilning ichki qonuniyatlaridan
kelib   chiqqan   holda   emas,   ko‘proq   tashqi   belgilari   orqali   amalga   oshiriladi 44
.
Tildagi   so‘zlarni   mavzuviy   guruhlarga   ajratib   o‘rganish   xalq   tarixini
mukammalroq   yoritish,   so‘zlar   etimologiyasini   aniqlash,   tildagi   so‘zlarning
diaxron va sinxron holatdagi mavqeyini baholash, o‘rganilayotgan tilga qardosh
va   qardosh   bo‘lmagan   tillarning   leksik   jihatdan   ta’sirini   belgilashga   imkoniyat
beradi 45
.
2.2.  “Miftoh ul-adl” asaridagi ijtimoiy-siyosiy leksika
Til   birliklarining   obyektiv   olam,   reallikni   ifoda   etishini   va   aksincha,
obyektiv   olam,   borliqning   semantik   predmetlar   orqali   umumlashtirish   jarayoni
mavjudligini   talqin   qilish   semasiologik   va   onomosiologik   yo‘nalish   sifatida
izohlanadi.   Semasiologik   tahlil   lug‘aviy   birliklarning   semantikasi   va   u   bilan
bog‘liq   bo‘lgan   hodisalar   nuqtai   nazaridan   o‘rganishdir   (TTIL,87).
Semasiologik   yo‘nalishda   leksemalar   “shakldan   –   ma’noga”   tamoyili   asosida
o‘rganiladi.   Onomosiologik   yo‘nalishining   o‘ziga   xos   xususiyati   shundan
iboratki, obyektiv olamdagi makro va mikro olamlarning tilda qanday ifodasini
topishiga   e’tibor   qaratiladi.   Onomosiologik   planda   yo‘nalish   ma’nodan,
semantik   predmetlardan   shaklga   qarab   boradi.   Semantik   predmet   muayyan
lisoniy   belgi   orqali   ifodalangan   borliqdagi   real   predmetlarning   belgilar
majmuasidir 46
.   Aniqrog‘i,   muayyan   xusussiyatlariga   ko‘ra   umumiylikka   ega
bo‘lgan real predmetlarning belgilar yig‘indisidir.
43
  Алимова   З .  Ўзбек   тилидаги   форсча - тожикча   ўзлашмаларнинг   фонетик ,  лексик - семантик   хусусиятлари .
Филол .  фан .  бўйича   фалсафа   док  (PhD). ...  автореф . –  Фарғона , 2020. –53  б .
44
  Ахматов   Н .   Лексика   “ Шайбани - наме ”   Мухамада   Салиха .   Автореф.   дисс.   ...   канд.   филол.   наук.   –
Ташкент, 1991. –  C .22
45
 Аширбоев С. Алишер Навоий насрий асарларидаги содда гапларнинг таркибий ва маъно хусусиятлари.
Филол. фан. докт. дисс. ... автореф. –Тошкент, 1990. –46 б.
46
    Искандарова Ш. Ономасиология муаммолари ва ўзбек тили лексикасини майдон сифатида ўрганиш. //
Ўзбек тили ва адабиёти.   1998. –№3. –Б.29-30.
44 Til   birliklarning   muayyan   birlashtiruvchi   ma’nolar   asosida   ma’lum
paradigmalar guruhlanishi “maydon” termini bilan yuritiladi. Semantik maydon
ma’lum bir arxisema asosida birlashuvchi so‘z va iboralar majmuidir.(TTIL,87).
Leksemalarning   semantik   maydon   asosida   o‘rganish   tematik   tasniflashga
qaraganda   kengroq   doiradagi   semantik   predmetga   asoslanadi 47
.   Falsafiy,   tabiiy
tushunchalarning   lingvistik   hodisalarga   tatbiq   etilishi,   tur-jins   nisbati,
giperonimik-giponimik   munosabatlarning   yoritilishi,   voqelik-hodisani
“ma’no→belgi   (ifoda)”   prinsipi   asosida   tahlil   qilish   leksemaning   semantik
mundarijasini   aniqlashda   muhim  o‘rin  tutadi.  So‘zning  til   taraqqiyoti  muayyan
bosqichdagi qo‘llanishi uning semantik maydondagi o‘rni bilan belgilanadi” 48
.
Xojaning   “Miftoh   ul-adl”   asari   leksikasi   ijtimoiy   sohaning   barcha
qirralariga oid leksemalarni o‘z ichiga olgan. Bu leksemalar o‘ziga xos semantik
maydonlarni tashkil etadi. Asar leksikasining funksional-semantik xususiyatlari
muayyan semantik maydon doirasida reallashadi.  
Yuqorida ta’kidlanganidek, asar leksikasi mavzu jihatdan xilma-xil bo‘lib,
XV-XVI   asrlardagi   ijtimoiy   sohalarning   deyarli   barchasini   qamrab   olgan.
Undagi   eski   o‘zbek   adabiy   tiliga   xos   muhim   leksik   jihatlarni   aks   ettiruvchi
mavzuviy guruhlardan biri mansab-martaba ifodalovchi lesemalardir. 
Mansab-martaba   bildiruvchi   semantik   guruh:   podshoh ,   vazir ,   elchi,
umaro,   bek,   jarchi,   hokim,   qozi   kabi.   Mansab-martaba   bildiruvchi   leksemalar
o‘ziga  xos  taraqqiyot  bosqichiga  ega.  Mansab-martaba  so‘zlarining  shakllanish
jarayoni umumiy tengsizlik kuchaygan va tabaqalanish yuzaga kelgan davrlarga
borib   taqaladi.   Mansab-martaba   leksikasining   shakllanish   va   taraqqiyot
xususiyatlari   Mahmud   Koshg‘ariy   lug‘atida,   G.   Dyorfer,   I.Berezin,   B.Grekov,
L.Budagov,   N.   Baskakov,   V.Bartold   tadqiqotlarida   yoritilgan 49
.   H.Dadaboyev
XI-XIV   asrlar   turkiy   yozma   yodgorliklar   tilidagi   mansab-martaba   so‘zlarini
maxsus tadqiq qilgan 50
.   “Miftoh ul-adl” da o‘z davrida faol qo‘llangan mansab-
47
  Xolmanova   Z . “ Boburnoma ”  leksikasi . - Toshkent : “ Fan ”, 2007.  – B .64.
48
  Xolmanova   Z . “ Boburnoma ”  leksikasi .  – Toshkent : “ Fan ”, 2007.  – B .64.
49
 Xolmanova Z. “Boburnoma” leksikasi.  – T.: “Fan”, 2007.  – B.92.
50
  Дадабаев Х. Об щ ественно -политическая и социально-экономическая терминология в тюркскоязычных
письменных памятниках Х I -Х V  вв.  – Т., 1991 с.42-59.
45 martaba   so‘zlari   aks   etgan.   Mansab-martaba   bildiruvchi   terminlar   quyidagi
leksik-semantik guruhlarga ajratildi:
1.Yuqori lavozim, oliy mansab nomini bildiruvchi leksemalar.
J umladan,   q adimgi   turkiy   tilda   beg   istilohi 51
  “hukmdor,   hokim,   dohiy,
yo‘lboshchi,   bek,   askar   boshlig ‘ i   va   viloyat   hokimi,   xo‘jayin”   (DTS,   91),
ANATILda   “bek, amaldor”   (I, 261) tarzida izohlangan. Hozirgi o‘zbek adabiy
tilida   beg/bek   leksemasining   ma’no   kengayishi   yuz   berib,   quyidagi   ma’nolarni
ifodalaydi:   1)   turkiy   xalqlarning   ba’zilarida   xonliklar   davrida   davlat
arboblariga,   shahar   yoki   viloyat   hokimlariga,   ularning   bolalariga   berilgan
faxriy   unvon   hamda   shunday   unvonga   sazovor   bo‘lgan   shaxs; 2)   erkaklar
ismining   tarkibiy   qismi;   3)   (I   shaxs   egalik   shaklida)   o‘z   begi   yoki   xo‘jayniga
murojaatda   yoki   ular   haqida   gapirganda   ishlatiladigan   so‘z   (O‘TIL,   I,   213).
Xojaning “Miftoh ul-adl” va “Gulzor” asarida esa bu soz‘   beg  istilohi saltanatda
xizmat   qiluvchi   yuqori   mansabdor   harbiylar   va   arkoni   davlatga   nisbatan
qo‘llangan :   Bir   kun   bir   elchi   keldi,   aydi:   ey   podshoh   falon   bek   sizg‘a   yog‘i
bo‘ldi, cherik   tortib kelaturur  (18-bet).
Hozirgi   o‘zbek   adabiy   tilida   “O‘rta   Osiyo   xonliklari   darvrida:   yuqori
mansabdagi   amaldorlarga   xizmat   qiluvchi   qurolli   soqchi,   posbon”   ma’nosida
uchraydigan   (O‘TIL,   V,   122)   yasovul     leksemasi   ANATILda   yasavul
“qorovulboshi;   intizom   saqlovchi”   tarzida   izohlangan:   Yasavulki   bir   mazlum
ishi keynicha borg‘ay va ul mazlumni zolimdan qutqorg‘ay   (IV, 597). Xojaning
“Miftoh ul-adl” va “Gulzor” asarida “ yuqori  mansabdagi  amaldorlarga xizmat
qiluvchi   qurolli   soqchi”   ma’nosida   ifodalangan:   Yasovullar   Shayxi   Bahlulni
tanimas erdilar  (49-bet).
2.Muayyan   vazifa   uchun   mas’ul   shaxs   tushunchasini   ifodalovchi
leksemalar.
Hozirgi   o‘zbek   adabiy   tilida   [a. ریزو   -vazir,   ministr]   1   tar .   O‘rta   asrlarda
Yaqin va O‘rta Sharq davlatlarida, jumladan, O‘rta Osiyo xonliklarida hukumat
51
  Xo‘janiyozova   Sh.   Alisher   Navoiy   manoqib   asarlari   leksikasi.   Filologiya   fanlari   bo‘yicha   falsafa   doktori
(PhD) dissertatsiyasi avtoreferati .  – T., 2022.  – B.16.
46 idorasi   yoki   kengashi   (devoni)   boshlig‘i;   ulug‘   vazir,   vazirlar   boshlig‘i.   O‘rta
asrlarda   hukumatning   oliy   idoralarini   boshqargan   yuqori   mansabdagi   shahs-
hozirgi   bosh   vazir.   2   Mamlakatda   muayyan   tarmoq   faoliyatini   boshqaruvchi
shaxs.   3   Podshoh   va   xonlar   saroyidagi   vazir   (O‘TIL,   I,   433)   ma’nolarida
qo‘llanilayotgan   vazir   leksemasi   ANATILda   ham   “vazir”   tarzida   izohlangan:
Vazir   oqibatandesh   kishi   erdi   (I,   351).   Xojaning   “Miftoh   ul-adl”   va   “Gulzor”
asarida esa bu so‘ z “ podshoh va xonlar saroyidagi vazir”   ma’nosida ishlatilgan:
Oning bir  vaziri  bor erkan Xuja Hasan otlig  (14-bet) kabi.
Čerig   istilohi dastlab, qadimgi turkiy O‘rxun-Enasoy toshbitiklari matnida
keltirilgan 52
.   Bu   so‘zning   ma’nosi   “Harbiy   yurish   vaqtida   oliy   hukmdor
tomonidan   chiqarilgan   farmonga   muvofiq   yig‘iladigan   muntazam   qo‘shin,
lashkar;   kuch-qudrat”   (ANATIL,   III,   463;   O‘TIL,   IV,   475).   Čerik//čerig
leksemasi   Xoja  asarlarida   ko‘p   o‘rinlarda  qo‘llanilgan:   Bir   kun   bir   elchi   keldi,
aydi: ey podshoh falon bek sizg‘a yog‘i bo‘ldi,   cherik   tortib kelaturur   (18-bet);
Xazina   ochturdi,   ko‘rarkim,   moli   yo‘qtur,   cherik   yig‘ilsun   tedi,   ko‘rarkim,
cherigi  yo‘q  (18-bet).
Hozirgi   o‘zbek   adabiy   tilida   [f. رک???شل   -qo‘shin,   armiya]   eski.   harb.
“Davlatning   qurolli   kuchlari   majmui   yoki   uning   bir   qismi;   qo‘shin,   armiya”
(O‘TIL,   II,   491)   lashkar   leksemasi   Alisher   Navoiy   asarlari   tilida   “askar;
qo‘shin”  (ANATIL, II,169) ma’nosida ifodalangan: 
Ey musulmonlar, fig‘on ul kofiri xudkomdin,
Kim chiqardi ko‘kka afg‘on lashkari islomdin.
(Xazoyinul-maoniy, III a-261)
Ushbu leksema  Xojaning “Miftoh ul-adl” va “Gulzor” asarida  ham   “ askar,
qo‘shin ”  ma’nosi bilan  ko‘zga tashlanadi :  “Beklar ayttilar: agar ulug‘ podshoh
bo‘lurman   tesong   navkarga   kulli   rioyat   qil   va   lashkar ni   qaviy   qilib   raiyatdin
tangani   ko‘b   olib   navkarga   berg‘il,   to   dushman   sanga   zafar   topmasun”   (40-
bet).
52
  Дадаб a ев Х. Военная лексика в староузбекском языке.  – Ташкент: Фан, 1990.  – С.34-35.
47 3. Hukmdorning xos kishilarini bildiruvchi leksemalar.
Hozirgi o‘zbek adabiy tilida [a. ارماٴ -“amir” s.ko pl.] tar. Shoh (xon, amir)
huzuridagi   yuqori   mansabli   shaxslar   (O‘TIL,   IV,   283)   ma’nosida   uchraydigan
umaro   leksemasi   ANATILda   “amirlar”   ma’nosini   ifodalagan:   Va   ham   aning
so‘zidurkim, umaroni fasodi zulm biladur   (III, 289). Biz tahlilga tortgan asarda
ham   “shoh   (xon,   amir)   huzuridagi   yuqori   mansabli   shaxslar”   ma’nosida
ifodalangan:   Umaro   va   arkon   davlatlar   barcha   aydilarkim,   siz   hukm   qilib
erdingizkim, hech qari kishi kelturmasunlar   (49-bet);   Umaro  dedilarkim:   hukm
va  yorlig‘  sizning turar, harna  hukm  qilsangiz turubsiz  (37-bet) kabi.
4. Ijrochi lavozim-martaba tushunchasini ifodalovchi leksemalar.
a)   maxsus   buyruq   va   topshiriqlarni   tegishli   obyektga   yetkazuvchi   shaxs
tushunchasini ifodalovchi leksemalar:
Hozirgi   o‘zbek   adabiy   tilida   (1   tar .   Odamlar   ko‘p   to‘planadigan   joylarda
baland  ovoz bilan  rasmiy  e’lonlar  eshittirib yuruvchi   kishi;   2   ko‘chma   Xabar   -
darak beruvchi;  3   ko‘chma  Tashviqotchi, targ‘ibot qiluvchi;  4  Malay, xizmatkor,
yugurdak)   (O‘TIL,   II,   75)   ma’nosini   ifodalaydigan   jarchi   leksemasi   Alisher
Navoiy   asarlari   tilida   “xabar   beruvchi,   ovoza   qiluvchi”   ma’nosida   qo‘llangan
bo‘lsa, Xoja asarlari so‘z boyligida ham   “odamlar ko‘p to‘planadigan joylarda
baland   ovoz   bilan   rasmiy   e’lonlar   eshittirib   yuruvchi   kishi”   ma’nosini
ifodalagan:
Iskandar   aydi   yaxshi   mulohaza   qilinglar:   shoyad   kelmish   bo‘lg‘ay,
jarchilar   cherikning   atrofida   jar   urdilar,   ersa   ul   yigit   aydi:   “Agar   Iskandar
maning gunohimdan o‘tsa, maning bir qari  otam bordurkim mandin ayrilmadi
(50-bet).
b) xabar yetkazuvchi shaxs tushunchasini ifodalovchi leksemalar:
Hozirgi   o‘zbek   adabiy   tilida   ( 1   dip.   Bir   suveren   davlatning   boshqa   bir
suveren   davlatdagi  diplomatik  vakillarining  eng katta  martabasi,  unvonga  ega
bo‘lgan   shaxs.   2   tar.   Shoh   tomonidan   biror   topshiriq   bilan   yuborilgan   kishi .  
3   ko‘chma   Darak   beruvchi,   narsa,   belgi.   4   kam   qo‘ll .   Sovchi. 5
48 harb. Urushayotgan   tomonlarning   o‘zaro   muzokara   olib   borish   uchun
yuborilgan   vakil.)   ma’nosini   ifodalaydigan   elchi   leksemasi   Alisher   Navoiy
asarlari tilida  “elchi, xabarchi” ma’nosida ifodalangan bo‘lsa:
Yana bir tundroq elchi yibordi,
Aning dog‘i javobi bo‘yla bordi.
(Farhod va Shirin, 138)
Xoja   asarlari   so‘z   boyligida   esa   “elchi”   ma’nosida   ko‘zga   tashlanadi:
Oning birla amal qiloying qirq kishi  elchi  yubordi (14 -bet).ᵇ
v)   maxsus   topshiriqni   bajaruvchi   shaxs   tushunchasini   ifodalovchi
leksemalar:
Hozirgi   o‘zbek   adabiy   tilida   [a.   ?	
یزا	??ق   - ijrochi,   amalga   oshirvchi;   hukm
chiqaruvchi ]   tar.   “Musulmon   davlatlarida   hukmdor   tomonidan   tayinlanib,
shariat   asosida   sud   vazifasini   bajaruvchi,   sudya,   shar’iy   mahkama   raisi”
ma’nosida   qo‘llanuvchi   qozi   leksemasi   ANATILda   “qozi,   sudya;   hukm
chiqaruvchi, hukm qiluvchi”  tarzida ifodalangan:  Qozi islom binosig‘a arkondur
va musulmonlar xayr va sharrig‘a nofizi farmondur … (IV, 60).  Ushbu leksema
Xojaning   “Miftoh   ul-adl”   va   “Gulzor”   asarida   ham   “ hukm   chiqaruvchi”
ma’nosida   ifodalangan:   Emdi   podshoh   yoki   bek   bo‘lg‘on   kishi   qozi larni
tergamak kerak  (60-bet).
Hozirgi   o‘zbek   adabiy   tilida   [a.   شارف   -   xizmatkor;   malay;   yig‘ishtiruvchi;
qorovul]   1   tar.   “Ko‘cha-ko‘y,   hovli   va   bog‘larga   suv   sepib,   supurib-sidirib
yuruvchi   xizmatkor;   qorovul.   2   Idora   yoki   muassasalarda   xonalarni   supurib-
sidiruvchi   xodim”   (O‘TIL,   IV,   332)   ma’nosida   ifodalangan   farrosh   leksemasi
ANATILda   “ supuruvchi,   yig‘ishtiruvchi;   to‘shak   to‘shovchi;   xizmatkor”
ma’nosida   qo‘llangan   bo‘lsa:   Bir   farrosh   va   ikki   xodimdin   har   biriga   ikki   yuz
oltundin   olti   yuz   oltun,   bug‘doy   besh   yukdin   o‘n   besh   yuk   (III,   327),   Xojaning
“Miftoh   ul-adl”   va   “Gulzor”   asarida   esa   “to‘shak   to‘shovchi”   ma’nosida
qo‘llanilgan:  Ondin so‘ng  farrosh  kelib to‘shakni  yig‘or  bo‘ldi  (25-bet).
49 5.   Mansab-martaba   tushunchasini   umumlashtirib   nomlovchi
leksemalar.
Hokim   leksemasi   [a.   مﮐاﺣ   -   hukmdor;   boshqaruvchi;   boshliq;   sudya,
hakam ]   1   tar .   O‘rta   Osiyo   xonliklarida   belgili   bir   shahar   va   uning   atrofidagi
qishloqlar ustidan xonu bek amrini o‘tkazish uchun belgilab qo ‘ yilgan amaldor.
2   tar.   Sobiq   Turkiston   o‘lkasidagi   ayrim   shahar   yoki   muzofotlarda   chor
hukumatining   siyosatini   o‘tkazish   uchun   belgilab   qo‘yilgan   yuqori   mansabli
amaldor .   3   Umuman,   hukmini,   buyrug‘ini   o‘tkazuvchi   (shaxs,   sinf   va   sh.k.).  
4   O‘zbekiston Respublikasi; viloyat, shahar va tumanlarning birinchi rahbarlik
lavozimidagi   shaxs,   hokimlikning   birinchi   rahbari.   5   ko‘chma .   O‘z   ixtiyoriga
olgan,   egallagan   narsa   haqida;   “hukmron” .   6   Hokim   (erkaklar   ismi)   (O‘TIL,
V,   546)   tarzida   ifodalangan   bo‘lsa,   ANATILda   “hukm   qiluvchi,   buyuruvchi,
boshliq”  ma’nolarida qo‘llanilgan:
Anda bir shoh hokimu voliy,
Mulki ma’muru himmati oliy.  (IV, 190)
Xojaning “Miftoh ul-adl” va “Gulzor” asarida   “ hukmdor; boshqaruvchi”
ma’nolarida   namoyon   bo‘lgan:   Ul   podshoh   aydikim:   maning   havsalam   va
tavrim   mundin   ortiq   mamlakatga   toqat   kelturmas,   agar   mundin   ortuq
mamlakatga hokim bo‘lsam zabt qilolmon, manga mundin ortuq taklif qilmagil,
dedi, ersa Iskandar ham oni qabul qildi  (45-bet).
Xulosa o‘rnida shuni aytishimiz mumkinki, Xojaning    “Miftoh ul-adl” asari
leksikasi ijtimoiy sohaning barcha qirralariga oid leksemalarni o‘z ichiga olgan.
Bu leksemalar o‘ziga xos semantik maydonlarni tashkil etadi. Asar leksikasining
funksional-semantik   xususiyatlari   muayyan   semantik   maydon   doirasida
reallashadi.  
Yuqorida ta’kidlanganidek, asar leksikasi mavzu jihatdan xilma-xil bo‘lib,
XV-XVI   asrlardagi   ijtimoiy   sohalarning   deyarli   barchasini   qamrab   olgan.
Undagi   eski   o‘zbek   adabiy   tiliga   xos   muhim   leksik   jihatlarni   aks   ettiruvchi
mavzuviy guruhlardan biri mansab-martaba ifodalovchi lesemalardir. 
50 Tadqiqot   davomida   asar   so‘z   boyligidagi   mansab-martaba   bildiruvchi
semantik   guruh   bir   qator   mavzuviy   guruhlarni   qamrab   olganligi   ayonlashdi:
yuqori   lavozim,   oliy   mansab   nomini   bildiruvchi   leksemalar,   muayyan   vazifa
uchun   mas’ul   shaxs   tushunchasini   ifodalovchi   leksemalar,   hukmdorning   xos
kishilarini   bildiruvchi   leksemalar,   ijrochi   lavozim-martaba   tushunchasini
ifodalovchi   leksemalar,   mansab-martaba   tushunchasini   umumlashtirib
nomlovchi leksemalar  kabi.
Umuman   olganda,   Po sh shohxo‘janing   “Miftoh   ul-adl”   va   “Gulzor”
asarlari da   qo‘llangan   mansab-martaba   so‘zlarini   izohlash:   XV-XVI   asrlar
ma’muriy   boshqaruv   tizimining   o‘ziga   xos   xususiyatlarini   yoritishga;
terminologiya   tarixiga   oid   ayrim   o‘rinlarni   to‘ldirishga;   til   taraqqiyoti
jarayonidagi   o‘zgarishlarni   kuzatishga;   turkiy   leksikaga   xos   uslubiy-semantik
jihatlarni tahlil qilishga xizmat qiladi.
II BOB BO‘YICHA XULOSALAR
Xulosa   o‘rnida   shuni   aytishimiz   mumkinki,   so‘zning   leksik-semantik
xususiyatlari   uning   leksik,   grammatik   va   semantik   jihatlarini   o‘zida
mujassamlashtiradi.   Chunki   so‘zlar   tilning   lug‘at   tarkibini   shundaygina   tashkil
etmay,   umuman,   tilning   tizim   va   strukturasidagi   barcha   bog‘lanishlarni   aks
ettiradi 53
. So‘zlarni mavzuviy guruhlarga jamlash tilning ichki qonuniyatlaridan
kelib chiqqan holda emas, ko‘proq tashqi belgilari orqali amalga oshiriladi 54
.
Tildagi   so‘zlarni   mavzuviy   guruhlarga   ajratib   o‘rganish   xalq   tarixini
mukammalroq   yoritish,   so‘zlar   etimologiyasi   aniqlash,   tildagi   so‘zlarning
diaxron va sinxron holatdagi mavqeyini baholash, o‘rganilayotgan tilga qardosh
va   qardosh   bo‘lmagan   tillarning   leksik   jihatdan   ta’sirini   belgilashga   imkoniyat
beradi 55
.
53
 Алимова З. Ўзбек тилидаги форсча-тожикча ўзлашмаларнинг фонетик, лексик-семантик хусусиятлари.
Филол. фан. бўйича фалсафа док ( PhD ). ... автореф. – Фарғона, 2020. –53 б.
54
    Ахматов   Н.   Лексика   “Шайбани-наме”   Мухамада   Салиха.   Автореф.   дисс.   ...   канд.   филол.   наук.   –
Ташкент, 1991. – C .22
55
 Аширбоев С. Алишер Навоий насрий асарларидаги содда гапларнинг таркибий ва маъно хусусиятлари.
Филол. фан. докт. дисс. ... автореф. –Тошкент, 1990. –46 б.
51 Xojaning  “Miftoh ul-adl” va “Gulzor”  asarlari  leksikasi ijtimoiy sohaning
barcha  qirralariga  oid  leksemalarni  o‘z  ichiga  olgan.  Bu   leksemalar  o‘ziga  xos
semantik   maydonlarni   tashkil   etadi.   Asar   leksikasining   funksional-semantik
xususiyatlari muayyan semanti k   maydon doirasida reallashad i.     “Miftoh ul-adl”
leksikasi   bir   qator   semantik   maydon   va   semanti k   guruhlardan   iborat .   Bu   esa
Xojaning so‘z qo‘llash mahoratidan, uning o‘ziga xos uslubidan dalolat beradi.
Podshohxo‘janing   “Miftoh   ul-adl”   va   “Gulzor”   asarlari da   qo‘llangan
mansab-martaba   so‘zlarini   izohlash:   XV-XVI   asrlar   ma’muriy   boshqaruv
tizimining   o‘ziga   xos   xususiyatlarini   yoritishga;   terminologiya   tarixiga   oid
ayrim   o‘rinlarni   to‘ldirishga;   til   taraqqiyoti   jarayonidagi   o‘zgarishlarni
kuzatishga;   turkiy   leksikaga   xos   uslubiy-semantik   jihatlarni   tahlil   qilishga
xizmat qiladi.
Podshohxo‘janing   “Miftoh ul-adl”  va “Gulzor” asarlari  o‘zbek  tili  tarixini
o‘rganish   nuqtayi   nazaridan   katta   ilmiy,   nazariy   ahamiyatga   ega   bo‘lib,   ko‘p
qimmatli material beradi. Asar jonli xalq tilida yozilgan bo‘lib, unda murakkab,
tushunarsiz, uslubiy g‘aliz jumlalar deyarli yo‘q. Asar ancha ilgari yaratilganiga
qaramay o‘zining badiiy qimmatini yo‘qotmagan. 
Adibning   mahorati   yana   shunda   ko‘rinadiki,   uning   asarlarida   hikoyalar
mazmuniga putur yetkazadigan o‘rinsiz tasvirlash, bayon qilish uchramaydi.  Shu
tufayli   adib   asarlarining   tili   va   uslubini   ixcham,   sodda,   ravon,   tushunarli
bo‘lishiga   erishgan.   Bir   so‘z   bilan   aytganda   Podshohxo‘ja   o‘zining   betakror
asarlari bilan o‘sha davr adabiy tilining rivojlanishiga katta hissa qo‘shgan.
52 III BOB. “MIFTOH UL-ADL” ASARI LEKSIKASINING LEKSIK-
SEMANTIK XUSUSIYATLARI
3.1. “Miftoh ul-adl” asarida qo‘llangan bir ma’noli va ko‘p ma’noli so‘zlar
Xoja asarlari leksikasining o‘ziga xosligini asoslovchi lingvistik omillardan
biri polisemantik so‘zlar, omonimlar, sinonimik paradigma, antonimlarning o‘z
o‘rnida   qo‘llanishidir.   Leksemalarni   diaxron   jihatdan   o‘rganishda   tilning
rivojlanish   bosqichlariga   alohida   e’tibor   qaratiladi.   Shuning   uchun   tarixiy
jarayonlar   so‘z   ma’nolarining   o‘zgarishiga   ta’sir   ko‘rsatadi.   So‘z   ma’nosi
iste’mol doirasining kengayishi, uning ma’no ottenkasidagi o‘zgarishlar ham til
taraqqiyotida  o‘ziga xos  mavqeni  egallaydi 56
. So‘zlarning yangi  ma’nolar  bilan
boyib   borishi   qonuniy   jarayon   hisoblanadi.   Leksikada   har   bir   leksema
ma’nosining  o‘zgarishi,  yangi  ma’noda  qo‘llanishi,  iste’moldan  chiqishi, uning
passivlashishi   va   faollashishi   kabi   jarayonlar   kuzatiladi.   Shu   nuqtai   nazardan
so‘z   ma’nosini   tarixiylik   asosida   tekshirib   aniqlash   yangi   so‘zlarning   yuzaga
kelishi   qonuniyatlarini   ochib   berishda   ayniqsa   ahamiyatlidir 57
.   So‘z   tarixan
jamiyat   taraqqiyoti   bilan   bog‘liq   holda   rivojlanib   kelgan.   Yangi   leksemaning
ma’no nozikliklari tilda, xalq jonli so‘zlashuv tilida mustahkam o‘rin egallaydi.
Har   bir   leksik   birlik   o‘rni   bilan   bir-biriga   yaqin   yoki   alohida-alohida
tushunchalarni anglatishi mumkin. So‘z ma’nolari va ma’no nozikliklari bosh va
ko‘chma   ma’nolar   kabi   alohidalikka   egaligi   bilan   ajralib   turadi.   So‘z
ma’nolaridan   biri   individual   tarzda,   boshqa   holatlari   esa   kishilar   tomonidan
ko‘chma ma’no hosil qilish jihatlariga ko‘ra ajratiladi.
Leksik   monosemiya   (yunoncha:   monos   –   “bir”   sema   –   “belgi”)   –
leksemaning   ichki   (mazmun)   tomonidan   faqat   bitta   leksik   ma’noning   bo‘lishi.
Masalan   o‘zbek   tilidagi   guruch   leksemasi   “sholidan   oqlab   olinadigan   oshlik
don”   ma’nosini,   abadiy   leksemasi   “mangu,   doimiy”   ma’nosini,   tun   leksemasi
56
  Абдушукуров Б. “Қисаси Рабғузий” лексикаси. –Тошкент: Академия, 2008. –Б.118. 
57
 Муталлибов С. Морфология ва лексика тарихидан қисқача очерк. –Тошкент: Фан, 1959. –Б.167.
53 “sutkaning   kun   botishidan   kun   chiqqungacha,   oqshomdan   tong   otguncha
bo‘lgan qismi” ma’nosini ifodalaydi. Bu leksemalarning boshqa ma’nolari yo‘q.
Monosemiya   hodisasi   o‘zbek   tilshunosligida   bir   ma’nolilik   deb   ham
yuritiladi.   Bir   ma’nolilik   ko‘proq   terminlarga,   yangi   yaratilgan   yoki   boshqa
tildan   yangi   o‘zlashtirilgan   leksemalarning   boshlang‘ich   ishlatilish   davriga
х osdir:   to‘rtburchak   (matem.   termin),   supermarket   (yangi   o‘zlashtirilgan   so‘z)
va b.lar 58
.
Yangi   yaratilgan   yoki   boshqa   tildan   yangi   o‘zlashtirilgan   leksemalar   vaqt
o‘tishi   bilan   turli   lisoniy   va   nolisoniy   omillar   ta’sirida   ko‘p   ma’noli
leksemalarga aylanib qolishi mumkin. Nutqda esa buning aksi yuz beradi: ko‘p
ma’noli   leksemaning   faqat   bitta   ma’nosi   voqelanadi.   Atoqli   otlar   ham   shartli
ravishda monosemantik leksemalar qatoriga qo‘shiladi 59
. Bir ma’noli so‘zlardan
ayrimlarini   keltirib   o‘tamiz. “Qari(gan)   kishi;   keksa,   mo‘ysafid,   chol”  
(O‘TIL, V, 250) ma’nosini ifodalagan   qariya   leksemasini “Miftoh ul-adl” asari
matnida uchratish mumkin:
Bu   qariya ning   ayig‘a   bir   ketmon   berdilar,   taqi   bir   tog‘ni   ko‘rguzdilar  
(7 -bet).   Ushbu   gapda   qo‘llanilgan  ᵇ “yuzi   kagga,   orqatomonida   dasta   suqib
qo‘yadigan zo‘g‘atasi  bor, yer chopish, loy qilish va b. ishlarda ishlatiladigan
dastaki asbob” ma’nosini ifodalaydigan   (O‘TIL, II, 358)   ketmon   so‘zi ham bir
ma’noli so‘z sanaladi.
Sajda   so‘zi   [a.   هدجس   –  sig‘inish,   topinish;   bosh   egib   ta’zim   qilish]   1   din.
“Ibodatda yoki sig‘inishda tiz cho‘kkan holda peshona va qo‘l kaftlarini yerga
tegizish”   (O‘TIL,   III,   420)   ma’nosini   ifodalab   bir   ma’noli   so‘zlar   qatoriga
kiradi:  “Ey, olimlar, boshingizni  sajda din ko‘taringlar! (5 -bet).	
ᵇ
Masjid  istilohi [a.   دجسم   –  sajda qilinadigan, namoz o‘qiladigan joy, machit;
ibodatxona]   Musulmonlarning   jam   bo‘lib,   namoz   o‘qiydigan   ibodatxonasi
( O‘TIL, II, 550) ma’nosini ifodalab bir ma’noli so‘z hisoblanadi:   Ko‘rdilarkim,
58
 Jamolxonov H. Hozirgi o‘zbek adabiy tili. –T., 2013. –B.260-261.
59
 Tursunov U., Mu х torov J., Ranmatullayev Sh. Hozirgi o‘zbek adabiy tili.  – T.: O‘zbekiston,1992.  – B.80.
54 bir   masjid ning ichinda imomi  A’zim   donishmandl arg‘a dars  ayto turur  erdilar
(9 -bet).ᵇ
Mazmuniy   maydonlarda   polisemantik   so‘zlarning   denotativ   va   konnotativ
ma’no   munosabatlari   o‘ziga   xos   o‘rin   tutadi.   Ko‘p   ma’nolilik   haqida   fikr
yuritilganda,   birinchi   galda,   shubhasiz,   ism   va   fe’l   kategoriyasiga   oid,
chunonchi,   narsa-buyumni   anglatuvchi,   ish-harakatni   ifodalovchi   leksemalar
ko‘z   o‘ngimizda   gavdalanadi.   So‘zlar   o‘rtasidagi   ichki   ma’no   farqlanishi   bilan
bog‘liq   paradigmatik   va   sintagmatik   munosabatlar   omonimiya,   polisemiya,
sinonimiya, antonimiya kabi hodisalar, so‘zlarning leksik-semantik variantlarini
tasnif   qilish   jarayonida   kengroq   ochiladi.   M.Mirtojiyevning   e’tiroficha,
polisemiya   hodisasiga   sof   lingvistik   nuqtayi   nazardan   yondashish   M.Brealdan
boshlangan. Bu borada bir qator ilmiy izlanishlar olib borilgan. Alisher Navoiy
asarlarida   ko‘p   ma’nolikdan   mohirona   foydalangan.   Ma’lumki,   so‘zlarning
asosiy   qismi   leksik   yoki   grammatik   ma’no   kasb   etadi.   Tilda   sodir   bo‘luvchi
tabiiy hodisalar polisemiya, omonimiya, antonimiya va sinonimiyada in’ikosini
topadi.   So‘z   avval   yakka   ma’no   anglatib,   davrlar   o‘tishi   bilan   ko‘p   ma’noni
ifodalashi   polisemiyadir.   Umumiste’moldagi   so‘zlarning   asosiy   qismini   ko‘p
ma’noli   so‘zlar   tashkil   etadi.   Polisemiya   ancha   murakkab   hodisa   bo‘lib,   so‘z
semantik qurilishida mavjud bo‘lgan har bir ma’noni belgilash ancha qiyin, shu
bilan   birga,   ko‘p   ma’nolik   ham   amaliy,   ham   nazariy   ahamiyatga   molikdir.
Bunda,  ayniqsa,  polisemiyani  unga  yondash  bo‘lgan  hodisalardan  farqlab  olish
muhimdir 60
. 
Polisemantik   so‘zlar   tilning   ifoda   imkoniyatlarini,   leksemaning   semantik
mundarijasini   to‘liq   yoritishga   xizmat   qiluvchi   lingvistik   hodisadir.   Xojaning
“Miftoh   ul-adl”   va   “Gulzor”   asarlari   leksikasining   hozirgi   o‘zbek   adabiy   tiliga
munosabatini tahlil qilish jarayonida undagi polisemantik so‘zlarning hozirgiga
nisbatan   keng   semantik   mundarijaga   ega   ekanligi   kuzatildi.   Leksema   -
yaxlitlikdagi   ifoda   va   mazmun   planiga   ega   bo‘lgan   til   birligi   sanaladi.
60
 Xo‘janiyozova Sh. Alisher Navoiyning manoqib asarlari leksikasi .(Monografiya).  – Toshkent, 2023.  – B.66.
55 Leksemaning   so‘zdan   farqi   va   uning   ifoda   ko‘lamini   o‘rganish   o‘zbek   tilining
imkoniyatlari,   xarakterli   jihatlarini   tahlil   qilishda   muhimdir.   Leksema   tabiatiga
xos jihatlarni talqin etishda badiiy matn ahamiyatli o‘rin tutadi. Badiiy matnda: -
leksemaning   semantik   ko‘lami,   ma’no   xususiyatlari   aks   etadi;   -leksemaning   til
birligi sifatida ko‘zga tashlanmagan semalari namoyon bo‘ladi; -leksema muallif
mahorati   darajasida   qo‘llanadi   va   matn   talabiga   ko‘ra   yangicha   semalar
shakllanadi 61
. 
“Miftoh   ul-adl”   va   “Gulzor”   asarlari   tili   ta’sirchan   tasvir   usullariga   boy.
Leksemalarning aksariyati denotativ xarakterda bo‘lishiga qaramay, asar tilining
jozibadorligini ta’minlashda konnotatsiyaning o‘rni beqiyosdir.
Asarda keltirilgan misollarga murojaat qilamiz: 
Savob   so‘zi   [a.   باوث –  ajr,   evaz,   mukofot;   xayrli,   ezgu   ish]   1   din.   “ Diniy
e’tiqodga   ko‘ra,   xudoning   marhamatiga   loyiq   ish   va   shunday   ish   uchun
xudoning   marhamati”.   2   “O‘zgalarga   beminnat   qilingan   xolis   yordam;   yaxshi,
ezgu   ish”   (O‘TIL,   III,   415)   ma’nolarini   ifodalaydi.   S avob   so‘zi   asarda   “ diniy
e’tiqodga   ko‘ra,   xudoning   marhamatiga   loyiq   ish   va   shunday   ish   uchun
xudoning   marhamati”   ma’nosida   ko‘zga   tashlanadi:   Yana   o‘n   ming   umra
qilg‘onning   savob in   bergay,   o‘n   ming   ochni   to‘ydurg‘onning   savobini   bergay
(4 -bet).ᵇ
1   “ Bir   tig‘li,   g‘ilof   (qin)   bilan   yonga   osiladigan,   chopish,   sanchish   bilan
yovga  shikast  yetkazadagan   qurol”;   2   “ qilich (erkaklar   ismi)  ma’nolariga  ega
bo‘lgan”  qilich  (O‘TIL, V, 290) so‘zi asar so‘z boyligida   “ bir tig‘li, g‘ilof (qin)
bilan   yonga   osiladigan,   chopish,   sanchish   bilan   yovga   shikast   yetkazadagan
qurol”   ma’nosida   ko‘zga   tashlanadi:   Qilich   zaxmin   chektuk,   shahid   bo‘lduq  
(5ª-bet).
Ilm [ a .   ملع –  bilim; fan; nazariya]  1  O‘qish-o‘rganish va tadqiqot, tahlil etish
bilan   erishiladigan   bilim;   ko‘nikma,   ma’lumot;   2   Ish-faoliyatning   ilm   bilan
bog‘liq sohasi; tabiat va jamiyat haqidagi bilimlar tizimi; fan;  3  Ish-faoliyatning
61
  Xolmanova Z. “Boburnoma” leksikasi.  – T.: “Fan”, 2007.  – B.128.
56 ma’lum   bir   sohasiga   oid   bilim,   ta’limot,   malaka.   (O‘TIL,   II,195)   ma’nosini
ifodalaydigan   ilm   leksemasi  asar so‘z boyligida   “o‘qish-o‘rganish va tadqiqot,
tahlil etish bilan erishiladigan bilim; ko‘nikma, ma’lumot”  ma’nosida namoyon
bo‘ladi:  Payg‘ambarimiz oydilar: “Har kimsa dunyoliq tilasa savdogarlik etsun
va   agar   kimsa   oxirat   tilasa,   zuhd   qilsun   va   agar   ikki   dunyo   tilasa   ilm   tahsil
qilsun”  (9 -bet).ᵇ
[ a .   ناوی	
ﺣ   –  tirik   narsa,   har   bir   tirik   jon]   1   zool.   Harakat   qilish   va   sezish
qobiliyatiga ega bo‘lgan har bir tirik mavjudot; jonivor;   2   Insondan boshqa har
qanday   jonivor;   3   ko‘chma   Odati,   qilig‘i,   xatti-harakati   va   sh.k.   jihatdan
hayvonga  o‘xshashlikni,   hayvonga  nisbatli  haqoratni  bildiradi  (O‘TIL,  V,  482)
ma’nosini   ifodalaydigan   hayvon   so‘zi   asar   so‘z   boyligida   “jonivor”   ma’nosida
qo‘llangan:   Hayvon lar  ul   azobni  ko‘rarlar,  ul   azobni   ko‘rub  qo‘rqub  qon  siyor
turur (7ª-bet).
[ f.   هویم   –  hosil, ho‘l va quruq meva]   1   Ba’zi daraxt va butalarning hosili ;   2
Mevali daraxt ;   3   ko‘chma   Samara, natija, mahsul ;   4   Shakarpazlik mahsulotlari,
shirinlik   ( O‘TIL,   II,   576)   ma’nosini   ifodalaydigan   meva   leksemasi   asar   so‘z
boyligida  “mevali daraxt”  ma’nosida namoyon bo‘lgan:   Ul  bog‘  qachon tamom
bo‘lub  meva  bersa ozod qilg‘aymiz, dedilar  (8ª-bet).
Hozirgi o‘zbek adabiy tilida [ f   رازم  –  go‘r, qabr; muqaddas, ziyoratgoh joy]
1 O‘lgan  kishilar  dafn etiladigan  joy;  qabriston;   2 Go‘r, qabr. (O‘TIL,  II, 607)
ma’nosini   ifodalaydigan   mazor   leksemasi   asar   so‘z   boyligida   “o‘lgan   kishilar
dafn etiladigan joy; qabriston”  ma’nosida o‘z aksini topgan.
Mahmud Koshg‘ariyning “Devonu lug‘oti-t-turk” asarida   xatun   leksemasi
“hukmdor,   davlat   boshlig‘i   xotini;   xonim,   malika”   ma’nosini   ifodalashini
ta’kidlagan   (I,   388).   L.Budagov   lug‘atida   leksemaning   xátun,   xadun,   kat’
fonetik  variantlari   keltirilgan,  ular   “zavja;  xotin  kishi;  xonim”   kabi   ma’nolarni
anglatgan   (BD,   I,   524).   Qatun//xátun   o‘zlashmasining   ma’noviy   taraqqiyot
yo‘lini   quyidagicha   sharhlash   mumkin 62
.   Dastlab,   u   “zodagon   ayol,   xonim,
62
 Xo‘janiyozova Sh. Alisher Navoiyning manoqib asarlari leksikasi .(Monografiya).  – Toshkent, 2023.  – B.66.
57 malika”,  so‘ngra “zavja; ayol kishi” ma’nolarini anglatish uchun xizmat qilgan.
Lekin   “beka,   xonim”   ma’no   ottenkasi   ushbu   so‘z   tomonidan   ifodalanavergan.
Qadimgi   turkiy   tilda   xátun   leksemasi   qatun   shaklida   qo‘llanib,   “xonim,
mansabdor ayol, aslzoda xotin, hukmdor ayol” (DTS, 436), eski  o‘zbek adabiy
tilida   “ayol,   xotun”   ma’nosini   bildirgan   (ANATIL,   III,   422),   hozirgi   o‘zbek
adabiy   tilida   1)   jinsiy   jihatdan   erkak   toifasiga   zid,   farzand   ko‘rish,   emizish
qobiliyatiga   ega   odam;   ayol;   2)   biror   erkak   nikohidagi   ayol   (O‘TIL,   IV,   415)
ma’nolarida   qo‘llanmoqda:   (44a4)   Taxt-ï   xátun   degän   yerdin   azimat
musammam   boldï   (XM,   44a5).   Xojaning   “Miftoh   ul-adl”   va   “Gulzor”   asarida
esa   bu   soz‘ “ayol,   xotun”   ma’nosini   ifodalagan:   Ondin   so‘ng   ul   xotin   harna
bo‘lg‘on   voqealarni   bir-bir   bayon   qildi,   ersa   No‘shiravon   buyurdikim,   bul
xotun ni   bir   uloqqa   mindurub   falon   shaharg‘a   olib   boring,   har   kuni   xo‘rak
bering  (22-bet)  kabi.
“Pishirilgan   issiq   ovqat”   ma’nosidagi   aš   leksemasi   (O‘TIL,   III,   168)
ANATILda   “ovqat,   taom”   (II,   540)   ma’nosida   voqelangan.   Mazkur   so‘z   adib
asarida   esa   “ovqat,   taom”   ma’nosida   qo‘llanilgan:   Taqi   podshohona   osh
kelturub, shulonlar tortdilar  (35-bet) va h.k.
“Oldi   ochiq   uzun   ustki   milliy   kiyim,   chopon”   ma’nosini   bildiruvchi   to‘n
leksemasi   ANATILda   1)   kiyim;   sirtqi   kiyim,   chopon;   po‘stin;   2)   ochilgan   gul
barglari   (III,   268-269)   ma’nolariga   ega.   To‘n   XIV   asr   manbalarida   to‘n   (ton)
“umuman,   kiyimlar”,   “Qisasi   Rabg‘uziy”   asarida   “to‘n,   kiyim”,   ma’nosini
anglatgan. Navoiy ushbu leksemani semasida ishlatgan:  Anï čïqarur kün arï γ  ton
(13ª9)   kiyib,   arï γ   dastár   čïrmab,   mátamiylar γ akim,   anduh-u   iztiráb   yüzidin
beixtiyár   yï γ lar   erdilär   (HSHA,   13ª10).   Xojaning   “Miftoh   ul-adl”   va   “Gulzor”
asarida   esa   bu   so‘z “to‘n,   kiyim”   ma’nosini   ifodalagan:   Sulton   amr   qildikim,
xazinadin   zarkash   to‘n   kelturing,   yana   ham   bir   tabaq g‘a   yorim   tillo   va   yorim
tanga   qilib   olib   keling   (38-bet).Hozirgi   o‘zbek   adabiy   tilida   jayb   so‘zining
o‘rniga ko‘proq “ čontak, kissa ” leksemalari ishlatiladi 63
.  Čontak   “kiyimda zarur
63
 Xo‘janiyozova Sh. Alisher Navoiyning manoqib asarlari leksikasi .(Monografiya).-Toshkent, 2023. -B.66.
58 yеngil   narsalarni   solish   uchun   tikiladigan   ichki   yoki   tashqi   xaltacha;   kissa”
ma’nolarini bildiradi. “Devonu lug‘oti-t  turk” asarida   čontak   o‘rnida   k nč kӱ ӱ   (I,
444),  jančuq  (III, 52) so‘zlari ishlatilgan.  Kissa  va  čontak  ma’nodosh bo‘lib, ular
bir xil vazifani bajargan. Hozirgi o‘zbek adabiy tilida  kissa   “og‘zi bog‘ichli pul
soladigan   xaltacha”   hamda   “kiyim   qismi   -   cho‘ntak”   ma’nolarini   bildiradi
(O‘TIL, II, 376). Holbuki, shevalarda  čontak  so‘zi o‘rnida  kissa  qo‘llanilaveradi.
Masalan,   Xorazmda   kissa,   kiysa;   Qashqadaryo,   Andijon,   Qo‘qonda   kista,
Surxondaryoda   kissa   tarzida   talaffuz   qilinadi.   Ko‘rinadiki,   eski   o‘zbek   adabiy
tilida  kissa, yančuq  bo‘lsa-da, XVI asrdan so‘ng asosan  čontak  so‘zi umumlasha
borgan.   Xojaning   “Miftoh   ul-adl”   va   “Gulzor”   asarida   esa   bu   soz “og‘zi
bog‘ichli   pul   soladigan   xaltacha”   ma’nosini   ifodalagan:   Uyga   borub   o‘shul
kissani  ochub ko‘rsam mis tanga bo‘lubdur  (25-bet).
Hozirgi   o‘zbek   adabiy   tilida   [a. بار	
??ش -   ichimlik;   sharbat;   may,   vino]   k.t.
“ Kayf   beruvchi   ichimliklarning   umumiy   nomi;   may,   vino”   (O‘TIL,   IV,549)
ma’nosini   ifodalovchi   sharob   istilohi   Alisher   Navoiy   asarlari   so‘z   boyligida
“pok, toza suv, kayfsiz sharob”  (ANATIL, 504) ma’nosida uchrasa:
Chu qasr o‘ldi,  jannat kibi bequsur,
Xud erdi muhayyo,  sharoban tahur.  (SI, 1499)
Xojaning “Miftoh ul-adl” va “Gulzor” asarida   esa   bu so‘z “ichimlik,   may ”
ma’nosi   bilan   ko‘zga   tashlanadi :   “ Ondin   so‘ng,   bir   sharob   ichib,   otga   minub
borur erkan oti urkub, ko‘tarib yerg‘a urmish, ul taqi o‘lmish ”   (29-bet) .
Hozirgi   o‘zbek   adabiy   tilida   [f. نابر
??س -   tuya   boquvchi,   tuya   haydovchi:
boshlab   boruvchi ]   “ 1   Karvonboshi;   tuyakash.   2   ko‘chma   Yo‘lboshchi,   rahbar,
rahnamo”   ma’nosini   ifodalaydigan   sarbon   leksemasi   Xoja   asarlari   so‘z
boyligida   “tuya   boquvchi”   ma’nosida   kelgan:   Ayturlarkim,   Iskandari
Zulqarnayn   bir   viloyatga   yetishti,   ko‘rdikim,   suruk-suruk   qo‘ylar   yururlar,
chuboni   yo‘qtur   va   suruk-suruk   tevalar   yururlar   sorbon i   yo‘qtur,   suruk-suruk
yilqilar yururlar, yilqiboni yo‘qtur” (44-bet).
59 Tarbiya   so‘zi   hozirgi   o‘zbek   adabiy   tilida   [a. هیبرت -rivojlantirish,   parvarish
qilish,   o‘stirish;   o‘rgatish;   ilm   berish ]   1   Ta’lim,   axloq-odob   va   sh.k.ni   o‘rgatib
singdirib, insonni voyaga yetkazish, ulg‘aytirish, o‘stirish.   2   Insonda ish-hunar,
odob-axloq   va   sh.k.ni   shakllantirish,   rivojlantirishga,   uning   jamiyatda   yashashi
uchun   kerak   bo‘lgan   xislatlarga   ega   bo‘lishini   ta’minlashga   qaratilgan   ish-
amallar   majmui   va   shu   yo‘l   bilan   singdirilgan   odob-axloq,   xislat,   fazilat
kabilarning   o‘zi.   3   ma’lum   tartib,   usul   asosida   qarab,   ishlov   berib   o‘stirmoq;
parvarishlamoq   (o‘simlik   va   hayvonlar   haqida)   ma’nolarida   berilgan   tarbiya
(O‘TIL,   III,   678)   lesemasi   Alisher   Navoiy   asarlari   so‘z   boyligida   “o‘rgatish,
parvarish   qilish,   o‘stirish”   (ANATIL,   III,   186)   ma’nosida   ishlatilgan:   “Va
Muso alayhis-salom aning tarbiyatida mubolag‘a qilur erdi”   (Tarixi anbiyo va
hukamo,   XV,   215).   Tarbiyat   istilohi   biz   tahlilga   tortgan   asar   tilida   ham
“o‘rgatish, parvarish qilish, o‘stirish”   ma’nosida namoyon bo‘lgan:   Kelg‘il bu
mamlakatning   podshohlig‘in   qabul   qilg‘ilkim,   sang‘a   ulug‘   tarbiyat   qiloyum
(31-bet).
Umuman   olganda,   polisemantik   so‘zlar   tilning   ifoda   imkoniyatlarini,
leksemaning semantik mundarijasini to‘liq yoritishga xizmat qiluvchi lingvistik
hodisadir.   Xojaning   “Miftoh   ul-adl”   va   “Gulzor”   asarlari   leksikasining   hozirgi
o‘zbek   adabiy   tiliga   munosabatini   tahlil   qilish   jarayonida   undagi   polisemantik
so‘zlarning   hozirgiga   nisbatan   keng   semantik   mundarijaga   ega   ekanligi
kuzatildi. 
3.2.“Miftoh ul-adl” asarida qo‘llangan leksemalarning shakl va ma’no
munosabatiga ko‘ra turlari
............... Tilda so‘zlar   shakl va ma’no munosabatiga ko‘ra omonim, sinonim,
antonim   va   paronim   so‘zlarga   bo‘linishi   barchaga   ma’lum.   Bu   esa   nutqning
chiroyli,   ta’sirchan   ifodalanishi   va   leksemalardagi   nozik   ma’no   qirralarini
farqlashga   yordam   beradi.   Shakli   bir   xil,   ma’nosi   har   xil   so‘zlar   omonim
so‘zlardir. Shu jumladan, omonimlar  ham shakli  va qo‘llanilish uslubi  jihatdan
alohida o‘ringa ega so‘zlardir.   O‘zbek tilidagi so‘zlarning ma’lum guruhi ma’no
60 jihatdan   o‘zaro   aloqador   bo‘lsa,   yana   ma’lum   bir   guruh   so‘zlar   shakliy
munosabatga ega. Lingvistik adabiyotlarda sinonimlar “bir  xil  ma’noli so‘zlar”
yoki   “   bir-biriga   yaqin   ma’noli   so‘zlar”   sifatida   ta’riflanadi 64
.   Sinonim-so‘zlar
semantik   strukturasidagi   komponentlar   ichida   ularni   o‘zaro   birlashtiradigan
(sinonim   ekanini   belgilaydigan)   va   farqlaydiganlari   bo‘ladi.   Ikki   yoki   undan
ortiq  so‘zni  o‘zaro sinonim  qiladigan  narsa   bu so‘zlar   semantik  strukturasidagi
asosiy   qismning,   ya’ni   leksik   ma’noning   bir   xilligi,   leksik   ma’noni   yuzaga
keltiradigan   komponentlarning   (semalarning)   bir   xi   bo‘lishidir.   Shuning   uchun
ham ikki  yoki undan ortiq so‘zning o‘zaro birlashtiradigan (sinonim  qiladigan)
ma’nosining izohi bir xil bo‘ladi.
O‘zbek   tilshunosligida   sinonimiya   hodisasiga   semasiologik   nuqtai
nazardan   yondashib   kelinadi.   Shunga   muvofiq   sinonimlar   mazmun   tomondan
muayyan guruhlarga, qatorlarga birlashadigan so‘zlarning bir ko‘rinishi sifatida
tavsiflanadi.   Sinonimlarni   bir   qatorga   birlashtiradigan   semantik   asos,   semantik
mezon   talqinida   tilshunoslar   orasida   hali   bir   xillikka   erishilmagan   bo‘lsa   ham,
o‘zbek tilining ma’nodosh so‘z boyligini o‘rganishda bu nuqtai nazar katta ro‘l
o‘ynadi.   Bu   prinsip   asosida   o‘zbek   tili   sinonimlari   bo‘yicha   qator   tadqiqotlar
amalga   oshirildi,   o‘zbek   tili   lug‘aviy   sinonimlari   lug‘ati   yaratildi 65
.   Hozirgi
vaqtda   leksik   sinonimiya   muammolariga   struktural-funksional,   semantik
jihatdan yondashish  tilshunoslikda keng tarqalgan. Shular orasida sinonimlarga
funksional   jihatdan   qarash   fanda   mustahkam   o‘rin   ola   boshladi.   Prof.
A.A.Bragina   sinonimlarga   funksional   aspektda   qarashning   muhimligi   haqida
quyidagilarni   ta’kidlagan   edi:   “Sinonimlarga   funksional   jihatdan   yondashish
ularning   umumtil   sistemasidagi   o‘rnini   aniqlash,   sinonimlarning   asosiy
vazifalari-kommunikativ   va   ekspressiv-ifodaviy   vazifalarini   ta’kidlab
ko‘rsatishga   imkon   beradi,   bu   esa   o‘z   navbatida   sinonimlarning   differensial
belgilariga asoslanadi.
64
 Hojiyev A va b. O‘zbek tili leksikologiyasi.  – T.: “Fan”, 1981.  – B.235.
65
 Dadaboyev H., Hamidov Z., Xolmanova Z. O‘zbek adabiy tili leksikasi tarixi.  – Toshkent:”Fan”, 2007.  – B.82.
61 Leksik   sinonimlar   tilshunoslikda   funksional-stilistik   jihatdan   ko‘pincha
ajratib o‘rganiladi: a) leksik sinonimlar; b)kontekstual-nutqiy sinonimlar. Leksik
sinonimlar   til   sistemasida   mavjud   bo‘lib,   tayyor   material   sifatida   nutqda
qo‘llaniladi. Kontekstual-nutqiy sinonimlar  esa ma’noni turlicha bo‘lgan leksik
birliklarning   semanti   jihatdan   yaqinlashuvi   natijasida   yuzaga   keladi,   ularning
differensial-semantik   belgilari   matnda   neytrallashadi.   Leksik   vositalar   orasida
sinonimlar   tilimizning   ijtimoiy   va   badiiy-estetik   jilolarini   namoyish   qila   olishi
bilan eng oliy o‘rinni egallaydi. Sinonimiyani nutqiy ijodning chegaralanmagan
imkoniyatlarini   yuzaga   keltira   oluvchi   o‘ziga   xos   maydon   deyish   mumkin.
Shuning   uchun   ham   A.M.Peshkovskiy   va   A.I.Yefimov   singari   olimlar   nutqiy
vositalar   sinonimiyasini   o‘rganishni   stilistikaning   markaziy   muammosi,   deb
hisoblaganlar 66
.   Yozuvchining   til   ustida   qilgan   mehnati   avvalo   sinonimik
birliklar   ustida   ishlash   mashaqqatidir.   Fikrni   aniq   ifodalay   oladigan   elementni
axtarish ana shu qiyinchilikning mohiyati hisoblanadi. Sinonimik qatordan mos,
kerakli   birlikni   tanlab   olish   ekspressivlikni,   subyektiv   bahoni   aniq   ifoda
etishning eng to‘g‘ri yo‘li bo‘lganligi tufayli badiiy adabiyotdagi zarur lingvistik
vosita   sanaladi.   Buning   ustiga   tilda   stilistik   me’yor   belgilash   imkoniyati
mavjuddir. “Sinonimlarning mavjudligi va umuman variantlilik muomalaning u
yoki  bu  vaziyatga  mos  keladigan til   vositalarini  tanlashga   sharoit  yaratadi,  shu
sababdan tanlash tushunchasi stilistik kategoriyalar qatoriga kiradi 67
.
Har bir milliy tilda, jumladan, o‘zbek tilida ma’lum ma’nolarni anglatuvchi
sinonimlarning mavjud bo‘lishi va sinonimik qatordagi birliklar soni bu tilning
boyligini   ko‘rsatuvchi   sifat   belgilari   sanaladi.   Sinonimik   qatordagi   so‘zlarning
uslubiy   tabaqalana   borishi   esa   tilning   bu   fazilatlarini   yana   ham   to‘ldirishi
mumkin 68
.
Xojaning   “Miftoh   ul - adl”   va   “Gulzor”   asarida   arabcha,   forscha-tojikcha,
so‘zlar   ma’nodorligi,   ta’sirchanligi,   uslubiy   bo‘yoqdorligi   bilan   ajralib   turadi.
66
 Dadaboyev H., Hamidov Z., Xolmanova Z.O‘zbek adabiy tili leksikasi tarixi.  – Toshkent:”Fan”, 2007.  – B.82.
67
 Хованская З.И. Стилистика французкого языка.  – М., 1984.  – С.252.
68
  Dadaboyev   H .,  Hamidov   Z .,  Xolmanova   Z . O ‘ zbek   adabiy   tili   leksikasi   tarixi .  – Toshkent :” Fan ”, 2007.  – B .83.
62 Ularning miqdori o‘zbekcha so‘zlar kabi ko‘p bo‘lmasada, lekin matnda alohida
ma’no   va   mazmunga   ega.   Matndagi   har   bir   arabcha,   forscha-tojikcha   so‘z   va
iboralar   fikrning   jozibadorligi,   nutqning   rang-barangligi   uchun   xizmat   qilgan.
Asarda   arabcha,   forscha-tojikcha   so‘zlarning   ma’nodoshlari   talaygina.
Muallifning   bu   sa’y-harakati,   birinchidan,   ijodda   yohud   ifodada   takrorning
oldini   olish,   ikkinchidan,   ma’nodosh   so‘zlarni   tanosub   va   me’yoriga   qarab   o‘z
o‘rnida   qo‘llash,   uchinchidan,   nutqda   mavjud   ma’nodosh   so‘zlarni   tanlash
hamda shu usul bilan kitobxonning lug‘at zahirasini boyitish maqsadida yuzaga
kelgan.
Hozirgi   o‘zbek   adabiy   tilida   diniy   tushunchani   ifodalovchi   tamug‘
leksemasi   “jahannam,   do‘zax” ( O‘TIL,   I II ,   657)   ma’nosini   anglatadi   va
“do‘zax”   so‘zi   bilan   sinonimik   qatorni   hosil   qiladi:   Nido   kelgay,   Muhammad
Mustafoning   atosin   kelturinglar,   tamug‘ g‘a   solinglar   va   yana   anosin   Erklik
Molikni   do‘zax ga   topshirung,   Va   yana   As’hobi   Kahfiyning   itini   ujmohning
ichinda ulturg‘uzung degay  (25ª-bet).
Hozirgi o‘zbek adabiy tilida   [f. ادخ -iloh, xudo; hukmdor xo‘jayin] ma’nosini
ifodalagan  Xudoyo   leksemasi  “diniy tushunchaga, xususan, islom diniga ko‘ra,
butun mavjudotni, butun olamni yaratgan va uni boshqaruvchi oliy ilohiy kuch;
har   qanday   dinning   e’tiqod   qilish   asosi”   ma’nosini   anglatadi   va   “Haq   taolo,
Tangri   taolo,   Olloh   taolo”   leksemalari   bilan   sinonimik   qatorni   tashkil
etadi: Taqi   uch   toifaning   duosi   Haq  taolo   qoshinda   zoye’   bo‘lmas,   ya’ni   qabul
bo‘lur
(12 -bet).ᵇ   Avval   odil   sultonlarning,   ikkinchi   mazlumlaring,   uchinchi   ro‘za
tutg‘on   kimsalarning   ro‘za   ochorda   nekim   tilasa,   Tangri   taolo din   qabul
bo‘lg‘ay   va   ham   duosi   ichobat   bo‘lg‘ay   (12 -bet).	
ᵇ   Va   yana   Olloh   taolo   oydi:
“Har   kim   sizlarga   bir   ta’m   bermish   bo‘lsa,   bu   kun   olarg‘a   o‘n   buroq
bergaymen   (5 -bet).	
ᵇ   Ey   bor   Xudoyo   tolibi   ilmlarning   rizqin   parokanda   qilg‘il
tedi  (7 -bet).	
ᵇ
63 Hozirgi o‘zbek adabiy tilida [f. هاشداپ     –  qadimgi forscha   داپ   - hukmdor+ هاش   -
ulug‘, buyuk] “ ba’zi Sharq mamlakatlarida: Mutlaq hokimlik qiluvchi hukmron
unvoni   va   shunday   unvonga   ega   shaxs,   shoh”   mazmunga   ega   podshoh
leksemasi   “sulton”,   “xon”   leksemalari   bilan   sinonimik   qatorni   tashkil   etgan:
Navkarlari avvaldin   podshoh ni o‘lturmakga qasd qilib erdilar  (9 -bet).  ᵇ Bir kun
Sulton  Mahmud birla ikkisi ovg‘a chiqub borur erdilar  (29 -bet). 	
ᵇ Xon  qoytmoq
tiladi  (30 -bet).	
ᵇ
Hozirgi   o‘zbek   adabiy   tilida   [f. نات	
??سروگ -qabriston]   “o‘lik   ko‘miladigan
maxsus   joy;   mozor,   qabriston” ( O‘TIL,I, 532)   ma’nosida   qo‘llanilgan   go‘riston
leksemasi   mozor   [f.   رازا	
??م   -go‘r,   qabr;   muqaddas,   ziyoratgoh   joy]   “o‘lgan
kishilar dafn etiladigan joy, qabriston”   leksemasi bilan sinonimik qatorni hosil
qilgan:   Imom   oydilar:   “Borib   juhudlarning   go‘ristonig‘a   nazar   qilg‘il,   hech
kimsa bormu?  (5 -bet). 	
ᵇ Bir soatdin so‘ng yurdilar, ul  mozordin  o‘tdilar  (8 -bet).	ᵇ
Hozirgi o‘zbek adabiy tilida [a.  نآرق  –  o‘qish, qiroat qilish] “ (Q -katta harf
bilan)   Musulmonlarning   Alloh   tomonidan   Muhammad   payg‘ambarga   vahiy
orqali   nozil   qilingan,   musulmon   dinining   aqidalari   va   qonun-qoidalari
to‘plamidan   iborat   bo‘lgan   muqaddas   kitobi”   ( O‘TIL, V , 388)   ma’nosida
qo‘llangan   Qur’on   leksemasi   [ a .   للهاملا	
ﮐ   -Ollohning   so‘zi,   Qur’on]   ma’nosidagi
Kalomullo   ( O‘TIL,   I I ,   301)leksemasi   bilan   sinonimik   qatorni   hosil   qilgan:
Olloh   taolo   sultonlarni   Qur’on   ichinda   yod   qilub   turur   (35 -bet).  	
ᵇ Oning
uchunkim,   olimlar   bir   masalayi   daqi’   bo‘lsa ,   Kalamullog‘a   boqarlar,   onda
topmasalar   payg‘ambar   hadisiga   boqarlar,   onda   topmasalar   jami’   ummatg‘a
boqarlar
(9ª-bet).
Hozirgi   zamon   o‘zbek   adabiy   tilida   [mo‘g‘.   tsereg   –   askar,   jangchi;
qo‘shin-sansk. ksatrika – qo‘shin, lashkar]  “harbiy yurish vaqtida oliy hukmdor
tomonidan   chiqarilgan   farmonga   muvofiq   yig‘iladigan   muntazam   qo‘shin ”
(O‘TIL,IV,475)   ma’nosini   ifodalaydigan   cherik//cherig   istilohi   Mahmud
Koshg‘ariyning “Devonu lug‘ati-t-turk” asarida   ч р	
ӭ ik,   ya’ni   “urush safi”   “ алп
64 ч рӭ i кд ä,   б il г ä   т i р i кд ä- botir   jang   alangasida   sinaladi,   dono   majlisda   sinaladi”
(DLT,   I,   369)   ma’nosi   bilan   asar   so‘z   boyligida   uchraydigan   [mo‘g.   no‘xo‘r   –
do‘st,   o‘rtoq;   er]   “harbiy   xizmatkor,   askar”   (O‘TIL,III,7)   mazmunida
qo‘llanilgan   navkar   istilohi bilan sinonimik qatorni hosil qilgan:   Cherik   tortib,
nechakim urush qildi, ola bilmasdi (30ª-bet).  Navkarlari  birla ovg‘a chiqib borur
erdilar (9 -bet).	
ᵇ
Hozirgi   o‘zbek   adabiy   tilida   [f. هانگ   -ayb]   “ 1.   din.   Shariat   qonuniga,   diniy
aqidalarga   xilof   ish,   xatti-harakat.   2.   Odob-axloq   doirasiga   sig‘maydigan   ish,
nojo‘ya xatti-harakat; jinoyat; ayb.” (O‘TIL, I, 525)   ma’nosini anglatgan   gunoh
leksemasi   “gunoh”   (O‘TIL,27)   mazmunini   ifodalaydigan   yoziq   istilohi   bilan
sinonimik qatorni hosil qilgan:   Maqsud bu yetti yuz odamdin yigirma   gunoh liq
chiqti, qolg‘onlari nohaq yozuqmasiz chiqti, yolg‘on erdi  (44ª-bet). Taqi sizlarni
izzatlig‘ tutg‘on uchun  yozug‘larin  yorliqadim” (5 -bet) kabi.	
ᵇ
Qarama-qarshilik hodisasi tilshunoslikda, asosan, antonimiya termini bilan
izohlanadi.   “Antinomiya   –   mantiqan   har   biri   isbotlanadigan   ikki   qonun,
mulohaza   yoki   xulosa   o‘rtasidagi   ziddiyat”.   Darhaqiqat,   til   voqelikni   bilish
vositasidir. Baholash jarayoni ham tafakkur bilan bog‘liq. Olamni o‘rganish, uni
o‘zlashtirish   va   baholash   o‘z-o‘zidan   til   birliklarida   o‘z   ifodasini   topadi.
Antonim   so‘zlar   mana   shu   til   birliklaridan   biri   sifatida   badiiy   adabiyotda,
publisistikada, va shuningdek, maqol va matallarda keng qo‘llanadi.
Ma’lumki,   antonimlar   bir-biriga   qarama-qarshi   turadigan   ikki   qutbdagi
tushunchalarni   bildiradi,   binobarin,   bu   ikki   qarama-qarshi   qutb   orasida
qandaydir   bir   oraliq   hodisa   (tushuncha)   mantiqiy   markaz   bo‘lishi   kerak.   Faqat
bir-birini   bir   vaqtning   o‘zida   ham   inkor   qiladigan,   ham   taqozo   qiladigan
juftlikkina   rivojlanish   va   muvozanat   asosi   bo‘la   oladi.   Monosemem   yoki
polisemem   leksemalarning   bosh   sememalari   bilan   boshqa   bir   polisemem
leksemalarning   sememalari   (bosh   sememadan   tashqari)   o‘rtasida   hosil
bo‘ladigan   zidlanish   leksik-sememik   antonimlarni   voqelantiradi.   Leksik-
grammatik   va   turkumlik   semasi   bir   xil   bo‘lgan   leksema   va   sememaning
65 zidlanishidan   leksik-sememik   antonimlar   hosil   bo‘lishi   kuzatiladi.   Antonimlar
tilda ma’lum bir kategoriya sifatida qadimdan mavjud bo‘lsa-da, lekin ularning
o‘rganilishi   keyingi   davr   mahsulidir.   Antonim   so‘zlar   bilan   bog‘liq   bir   qancha
tadqiqot ishlari olib borilgan. Antonimlar nutq jarayonida keng ishlatilib, rang-
barang   tushunchalarni   ifodalash   uchun   qulay   vositadir.   Xojaning   “Miftoh   ul -
adl” va “Gulzor” so‘z boyligida antonimlarning bir nechta turlari kuzatiladi.
1. Narsa-buyum nomini bildiruvchi antonimlar qatori.
2. Belgi-xususiyat ma’nosini bildiruvchi so‘zlar antonimiyasi.
3. Harakat va holat belgisini bildiruvchi so‘zlar antonimiyasi.
Antonimik   juftlikni   hosil   qiluvchi   leksema   ikki   holatda   kuzatiladi:   1)   juftlikni
hosil   qiluvchi   har   bir   leksema   ikkinchisining   ma’nosiga   zid,   qarama-qarshi
ma’noni   bildiradi,   aniqroq   qilib   aytganda,   antonim   so‘zlardan   har   birining
ma’nosi   (sememasi)   tarkibida   bir-biriga   zidlanuvchi,   zidlikni   ifodalovchi   sema
mavjud bo‘ladi, ana  shu semalar  zidlik antonimiya  hodisasini  yuzaga  keltiradi;
2) ikkinchi holatda antonim so‘zlarning biri qo‘llanganda, ikkinchisiga butunlay
zid ma’noni ifodalashi  mumkin. A.Hojiyevning yuqorida bildirgan fikriga dalil
sifatida   Xojaning   “Miftoh   ul - adl”   va   “Gulzor”   misollar   keltirish   o‘rinli:
Oytmishlarkim,   oning   uchun   yumshoq   so‘z   odamg‘a   qattig‘   so‘zdin   yaxshiroq
turur   va   ham   qattig‘   so‘z   adabsizlik   turur   va   yana   vazir   mijozgo‘y   bo‘lmoq
kerakmas.   Ushbu   misolda   “ 1   Qo‘l   tegsa   botadigan,   oson   eziladigan;   muloyim,
mayin;   2   Osonlikcha   turli   shaklga   kiradigan,   ishlov   berilishi   oson,   bo‘sh;
3   chaynalishi,   yeyilishi   oson;   mayin,   muloyim   (ovqat   haqida);   4   ko‘chma
Birovga   qattiq   gapirmaydigan,   dag‘allik   qilmaydigan;   muloyim;   5   Yoqimli
ta’sirga   ega;   muloyim;   6   Ozor   yetkazmaydigan;   yengil”   (O‘TIL,   V,   85)
ma’nolarini   ifodalaydigan   “yumshoq”   leksemasi   o‘zining   “yoqimli   ta’sirga
ega,   muloyim”   ma’nosi   bilan   “ 1 .   fiz.   Odatdagi   sharoitda   o‘z   shakli   va   hajmini
saqlaydigan;   2 .Umuman,   shakl   o‘zgarishlariga,   tashqi   ta’sirga   yaxshi   qarshilik
ko‘rsatadigan,   sindirish,   ushatish,   kesish   qiyin   bo‘lgan;   3   Badanga,   qo‘lga
botadigan; salga  ezilmaydigan, bosilmaydigan;   4   Mahkam,  mustahkam,  pishiq;
66 5   Belgi   darajasi   yuqori   (ortiq)   bo‘lgan;   kuchli,   zo‘r,   juda;   6   Qiyinchilik,
mashaqqat   bilan   bo‘ladigan,   kuch,   mehnat,   mashaqqat   talab   etadigan;   og‘ir,
qiyin,   mashaqqatli;   7   sarf-xarajat,   umuman,   chiqimga   tobi   yo‘q,   unga
chidamaydigan” ma’nolarini  ifodalaydigan   qattiq//qattig‘   leksemasining   “belgi
darajasi yuqori (ortiq) bo‘lgan; kuchli, zo‘r, juda”  ma’nosi bilan zidlangan.
Antonimlar, asosan,  sifat, ravish va fe’l so‘z turkumida ko‘p uchraydi. Ot
turkumiga oid so‘zlarda ham antonimlar mavjud bo‘lsa-da, ular o‘z mohiyatiga
ko‘ra ot kabi predmetlik ma’nosiga ega emas. Ular ma’nosi asosida hamma vaqt
belgi   yoki   harakat   yotadi 69
.   Predmetni   nomlagani   uchun   konkret   otlarda
antonimiya   kuzatilmaydi.   Konkret   otlar   ichida   tomon   nomlari   (sharq-g‘arb,
shimol-janub), fasl nomlarida, sutkaning qarama-qarshi tomonlarini ifodalovchi
nomlarda   (kecha   va   kunduz,   kun   va   tun)   antonimlik   munosabatini   ko‘rish
mumkin:   Ondin  so‘ng   kunduz   adl   qilar   erdi,   kecha lar   darvishlarning   libosini
kiyib,   eshikdan   eshikka   yurur   erdi,   qayda   bir   tul   xotun,   yo   bir   miskin   bo‘lsa,
anga ehson qilur erdi  (15-bet). Bunda “ sutkaning quyosh chiqqandan to quyosh
botguncha   davom   etadigan   qismi”   ma’nosini   ifodalovchi   kunduz   leksemasi
“sutkaning   quyosh   botgandan   to   quyosh   chiqquncha   davom   etadigan   qismi”
ma’nosidagi  kecha  so‘zi bilan zidlangan.
Abstrakt   otlarda   esa   antonimiya   munosabati   ancha   yorqinroq   kuzatiladi:
mehr-nafrat,   shodlik-qayg‘u,   yaxshilik-yomonlik,   tinchlik-urush,   quvonch-
tashvish,   havas-hasad,   do‘stlik-dushmanlik   kabi.   Bu   o‘rinda   Xojaning  
“Miftoh   ul - adl”   va   “Gulzor”   asaridan   keltirilgan   ushbu   misol   o‘rinli   sanaladi:
Muncha   vaqtdin   beri   Doro   sizlarni   asradi,   oning   haqini   biladingiz,   onga
yomonliq  qildingiz, o‘lturdingiz. Agar kimsa bu dunyoda  yaxshiliq  qilsa, har ne
eksa   oni   o‘rar   va   agar   yozuq   eksa   oni   o‘rar   (38 -bet).   Bunda  ᵇ “yaxshi   xislat,
xulq-atvor   kabilarga   egalik;   ixtiyoriy   ravishda   biror   kishining   manfaatini
ko‘zlab   ish   tutish,   biror   manfaat   yetkazish;   mehribonlik;   xayrli   ish,
ezgulik” (O‘TIL,V,125)   ma’nosini   ifodalovchi   yaxshiliq   leksemasi   “yomon,
69
 Миртожиев М. Ўзбек тили семасиологияси. –Тошкент: Мумтоз сўз, 2010. –Б. 227.
67 salbiy   xislatlarga   ega   bo‘lishlik;   yomon,   yaramas   ishlar   qilish;   qabihlik,
yovuzlik” (O‘TIL, II, 36) ma’nosini   ifodalovchi   yomonliq  so‘zi bilan zidlangan.
Omonimlarning   o‘ziga   xos   xususiyatlari   shundaki,   hozirgi   turkiy   tillarda
ham,   qadimgi   turkiy   tilda   ham,   ular,   asosan,   bir   yoki   ikki   bo‘g‘inli   so‘zlarda
uchraydi.   Mahmud   Koshg‘ariy   va   Alisher   Navoiy   omonimlarning   tilda   sodda
so‘z   yasash   usullaridan   biri   ekanligi,   og‘zaki   va   yozma   nutqda   har   xil   stilistik
bo‘yoqlarda   kela   olishini   ko‘rsatganlar 70
.   Alisher   Navoiy   o‘zbek   adabiy   tili
omonimlariga   ijobiy   qaraydi.   U   omonimlarning   polisemantik   va   poetik
xususiyatlarini ochar ekan, ularni ona tilining boyliklaridan biri deb hisoblaydi 71
.
Omonimlar   bilan   polisemantik   so‘zlar   orasida   bir   qarashda   umumiylik   borga
o‘xshaydi.   Ikkalasida   ham   shakl   bir   xil,   ma’no   turlichadir.   Lekin   bu   so‘zlar
orasida   katta   farq   yotadi 72
.   Adib   turk   tilida   omonimlar   g‘oyat   ko‘pligi   va   bu
she’riyatda so‘z  o‘yini   uchun  qulay imkoniyat   yaratishini  ta’kidlaydi 73
. Navoiy
asarlari uslub va stilistik jihatdan bir-biridan tubdan farq qiladi. Shuning uchun
shoir   asarlarining   har   birini   alohida-alohida   tekshirish,   ularning   o‘ziga   xos
yozilish   tarixi,   uslubi   va   ma’no   rang-barangliklarini   aniqlash   hozirgi   kundagi
dolzarb ilmiy vazifalardandir 74
. 
Omonimlarning yuzaga kelish sabablari har xildir:
1.   Tilda azaldan mavjud bo‘lgan ayrim so‘zlarning shakllari tasodifan teng
bo‘lib   qoladi:   baqa-qurbaqa   baqa-suv   tegirmoni   parrakdan   harakat   olib,
tegirmon toshini aylantiruvchi metall qismi. 
2.   Bir   ma’noli   so‘z   leksik   ma’noning   ko‘chishi   oqibatida   ko‘p   ma’noli
so‘zga   aylanadi,   keyinroq   bosh   ma’no   va   hosila   ma’no   o‘rtasidagi   bog‘lanish
unitilib,   bir   so‘z   negizida   ikki   boshqa-boshqa   leksema   paydo   bo‘ladi:   kun-
quyosh; kun- sutka, kun chiqqandan yana kun chiqqungacha bo‘lgan vaqt .
70
 Абдураҳмонов Н. Қадимги туркий тил. –Тошкент: Ўқитувчи, 1989. –Б.49-50.
71
 Турсунов У., Ўринбоев Б., Алиев А. Ўзбек адабий тили тарихи. –Тошкент: Ўқитувчи, 1995. –Б. 123.
72
 Ирисқулов М. Тилшуносликка кириш. – Тошкент: Ўқитувчи, 1992. – Б.106
73
 Нурмонов А. Ўзбек тилшунослиги тарихи. – Тошкент: Ўзбекистон, 2002. –Б.90.
74
  Дадабоев Ҳ., Ҳамидов З., Холманова З. Ўзбек адабий тили лексикаси тарихи. XIV аср иккинчи ярми-
XX аср боши. –Тошкент: Фан, 2007. –Б. 83.
68 3.   Boshqa tillardan o‘zlashtirilgan ayrim leksemalar o‘zbek tilidagi u yoki
bu leksemaga shakllan teng bo‘lib qoladi:   toy (fors-tojik)-katta to‘p qilib taxlab
yoki bosib bog‘langan mol va shu tarzdagi mol o‘lchovi.
4.   Boshqa tillardan o‘zlashtirilgan leksemalar orasida shaklan teng bo‘lgan
so‘zlarning   uchrashi   omonimiyaga   olib   keladi :   surat   (arabcha)-rasm,   surat
(arabcha)-urf-odat.
5.   Leksemalarning   yasalishi   ham   ba’zan   omonimlarni   keltirib   chiqaradi:
qo‘noq-tariq, qo‘noq (qo‘n+oq)-mehmon  kabi.
Biz   tomondan   tahlilga   tortgan   asar   so‘z   boyligida   ham   bir   qator   omonim
so‘zlarni uchratish mumkin. Jumladan:  burun, ot, och  kabi.
Ularni mazmun-mohiyati jihatidan quyidagicha tasniflash mumkin:
a) tana a’zolarini ifodalovchi omonimlar: 
“ Hidlash,   hid   bilish   a’zosi;   shu   a’zoning   tashqi   qismi”   (3-sh.   birl.   burni)
(O‘TIL, I, 381) ma’nosini anglatuvchi   burun I  (3-sh. birl.  burni ) so‘zi   “ilgari,
ilgarigi,   o‘tgan   vaqtlarda” ma’nolarini   bildiruvchi   burun   III   ( 1   rvsh.)   so‘zi
bilan   omonimlikni   hosil   qilgan :   Yetkaylar   ondin   so‘ng,   hojilar   oytg‘oy:   “Biz
burun   o‘tarmiz.   Oning   uchun   kim   quyoshi   peshravak,   qishning   sovug‘iga
tungduq,   daryoyi   Xunxorg‘a   kirduk.   Burun   borg‘onda   ot   siymadi,   ikkinchi
borg‘onda siydi.  Burni din sichqon tushdi, kemani teshti.
b) harakat va holatni voqelantiruvchi omonimlar: 
“Qornida,   me’dasida   ovqat   qolmagan,   ochiqib   ovqat   tusab   qolgan,
ochiqqan”   ma’nosini   anglatuvchi   och   I   (O‘TIL,   I,   381)   so‘zi   ochilmoq  
1   “ochmoq”   (O‘TIL,   I,   381),   ya’ni   ish-harakatni   bildirovchi   och   so‘zi   bilan
omonimlikni   hosil   qilgan:   O‘g‘lonlarim   ham   och   turur .   No‘shiravon   odil   erdi,
go‘rin  och inglar va ko‘ringlarkim, na tariqada yotg‘on ekan?” (16ª-bet).
d) zoonim bilan bog‘liq omonimlar:
“Yakka   tuyoqlilarga   mansub   o‘txo‘r,   sutemizuvchi   yirik   ish-ulov
hayvoni”   (O‘TIL,   III,   150)   ma’nosidagi   ot   zoonimi,   “ot   chiqarmoq,   nom
chiqarmoq,   dong   taratmoq,   shuhrat   qozonmoq,   mashhur   bo‘lmoq,   tanilmoq”
69 (O‘TIL,   III,   151)   ma’nosini   anglatuvchi   ot   omoleksema   bilan   omonimlashgan:
Ammo   tan   xizmati   ul   tururkim,   qapuda   turub   xizmat   qilsa,   taqi   til   xizmati
ko‘ngul   xizmati,   ul   tururkim,   har   kim   bu   kitob   birla   amal   qilsa,   ikki   dunyoda
ezgu  oti  chiqqay, ikkinchi o‘lganidan so‘ng ul kishiga go‘r azobi bo‘lmag‘ay.  Ul
ot  ul azobni ko‘rdi, qo‘rqg‘onidin qon siydi emdi  (18ª-bet) kabi.
Xulosa   o‘rnida   shuni   aytishimiz   mumkinki,   asarlar   matnida   monosemiya,
polisemiya,   sinonimiya,   antonimiya,   omonimiya   mahsuldor   sanaladi.   Olib
borilgan   tahlil   natijalariga   ko‘ra,   ma’nodosh   so‘zlarning   turkiy   va   arabcha
so‘zlar   juftligi   faol   qo‘llanganiga   guvoh   bo‘ldik.   Sinonimik   qatordagi   har   bir
leksik  birlik  o‘zining  ma’no  noziklari   bilan   aks  etgan.  Asarlar  matnida   asosan,
sinonimik qatorlar narsa-buyum nomini bildiruvchi so‘zlar, rang-tus anglatuvchi
so‘zlar, ish-harakat bildiruvchi so‘z turkumlari doirasida voqelanib, rang-barang
izohlangan.   Antonim   so‘zlar,   asosan,   narsa-buyum   nomini,   ish-harakat   va
holatni   ifodalovchi   so‘z   turkumi   doirasida   qo‘llangani   aniqlandi.   Shuningdek,
Xoja   asarlarining   so‘z   boyligi   leksik-semantik   jarayonlarning   rang-barangligi
nafaqat   adibning   so‘z   qo‘llash   mahorati,   balki   eski   o‘zbek   adabiy   tili
leksikasining turfaligi, boyligidan dalolat beradi.
III BOB BO‘YICHA XULOSALAR
Asar  tilida  qo‘llanilgan   bir  ma’noli   va  ko‘p  ma’noli   vso‘zlar   tilning  ifoda
imkoniyatlarini,   leksemaning   semantik   mundarijasini   to‘liq   yoritishga   xizmat
qiluvchi   lingvistik   hodisadir.   Xojaning   “Miftoh   ul-adl”   va   “Gulzor”   asarlari
leksikasining   hozirgi   o‘zbek   adabiy   tiliga   munosabatini   tahlil   qilish   jarayonida
undagi polisemantik so‘zlarning hozirgiga nisbatan keng semantik mundarijaga
ega ekanligi kuzatildi. 
Asar   matnida   monosemiya,   polisemiya,   sinonimiya,   antonimiya,
omonimiya mahsuldor sanaladi.
70 Olib   borilgan   tahlil   natijalariga   ko‘ra,   ma’nodosh   so‘zlarning   turkiy   va
arabcha   so‘zlar   juftligi   faol   qo‘llanganiga   guvoh   bo‘ldik.   Sinonimik   qatordagi
har bir leksik birlik o‘zining ma’no noziklari bilan aks etgan.
Asarlar   matnida   asosan,   sinonimik   qatorlar   narsa-buyum   nomini
bildiruvchi   so‘zlar,   rang-tus   anglatuvchi   so‘zlar,   ish-harakat   bildiruvchi   so‘z
turkumlari doirasida voqelanib, rang-barang izohlangan.  
Antonim   so‘zlar,   asosan,   narsa-buyum   nomini,   ish-harakat   va   holatni
ifodalovchi   so‘z   turkumi   doirasida   qo‘llangani   aniqlandi.Shuningdek,   Xoja
asarlarining so‘z boyligi leksik-semantik jarayonlarning rang-barangligi nafaqat
adibning   so‘z   qo‘llash   mahorati,   balki   eski   o‘zbek   adabiy   tili   leksikasining
turfaligi, boyligidan dalolat beradi.
71 UMUMIY XULOSALAR
1.   Qo‘lyozma   matnini   badiiy   va   lingvistik   jihatdan   tadqiq   etish   muhim
masalalardan   biri   hisoblanadi.   Qo‘lyozmaning   xat   turi,   yaratilgan   davr   va   matn
xususiyatlaridan   tortib,   nashr   ko‘rinishigacha   bo‘lgan   tadqiqotni   amalga   oshirish
lozim. Shuningdek, matniy tafovutlarni  tahlil qilish, transliteratsiya va tabdildagi
yo‘l   qo‘yilgan   kamchilik   va   nuqsonlarni   aniqlash,   qo‘lyozma   tavsifini   amalga
oshirish, tekstologik belgilarni aniqlash muhim ishlardan biri hisoblanadi. 
2. Xojaning “Miftoh ul-adl” asari XI asrdan o‘ziga xos   an’ana tusini  olgan
pand-nasihat   ruhida   yozilgan   badiiyat   namunalari   turkumiga mansubdir. Turkiy
tildagi   yozma   namunalarida   bu   hodisa   (ya’ni   pandnoma   asarlar   yaratish
an’anasi)   ilk   bor   Yusuf   Xos   Hojibning   “Qutadg‘u   bilig”   dostonida   o‘z
ifodasini   topgan   bo‘lib,   ushbu   asar   shaxs   ma’naviyatini   yuksaltirishga   xizmat
qiladigan   didktik   manbadir .  
“Miftoh   ul-adl”,   “Gulzor”   asarlarining   ko‘plab
qo‘lyozma   nusxalari   bir   kitob   holatida   muqovalangan   shaklda   bizgacha   yetib
kelgan.   Shu   bois   “Miftoh   ul-adl”   “Gulzor”ning   tarkibi   sifatida   talqin   qilinib
kelinadi.   Ulardagi  mazmun  va uslubning  uyg‘unligi  shunday  xulosaga   kelishga
asos bo‘lgan.
3.   Xojaning   “Miftoh   ul-adl”   asaridagi   hikoyalar   sodda   va   ravon   uslubda
yozilganligi,  o‘ziga xos tuzilishi, g‘oyaviy-badiiy jihatdan mukammalligi va til
xususiyatlari   nuqtai   nazaridan   nihoyatda   qimmatli   manbalardan   biri   bo‘lib,
fаrzаndlаr   tа r biyasi,   vаtаngа   muhаbbаt,   hаlоllik   vа   bоshqа   insоniy   fаzilаtlаr
tаrg‘ibi ga   ba g‘i sh l a gаn ,   u ning   bugungi   yosh   аvlоd   tаrbiyasi   vа   mа’nаviyatini
yuksаltirishdа gi o‘rni beqiyos.
4 .   S o‘zning   leksik-semantik   xususiyatlari   uning   leksik,   grammatik   va
semantik   jihatlarini   o‘zida   mujassamlashtiradi.   Chunki   so‘zlar   tilning   lug‘at
tarkibini   shundaygina   tashkil   etmay,   umuman,   tilning   tizim   va   strukturasidagi
barcha   bog‘lanishlarni   aks   ettiradi 75
.   So‘zlarni   mavzuviy   guruhlarga   jamlash
75
  Алимова З. Ўзбек тилидаги форсча-тожикча ўзлашмаларнинг фонетик, лексик-семантик хусусиятлари.
Филол. фан. бўйича фалсафа док (PhD). ... автореф. – Фарғона, 2020. –53 б.
72 tilning ichki qonuniyatlaridan kelib chiqqan holda emas, ko‘proq tashqi belgilari
orqali amalga oshiriladi.
5.   Tildagi   so‘zlarni   mavzuviy   guruhlarga   ajratib   o‘rganish   xalq   tarixini
mukammalroq   yoritish,   so‘zlar   etimologiyasi   aniqlash,   tildagi   so‘zlarning
diaxron va sinxron holatdagi mavqeyini baholash, o‘rganilayotgan tilga qardosh
va   qardosh   bo‘lmagan   tillarning   leksik   jihatdan   ta’sirini   belgilashga   imkoniyat
beradi. 
6.   Xojaning   “Miftoh   ul-adl”   va   “Gulzor”   asarlari   leksikasi   ijtimoiy
sohaning   barcha   qirralariga   oid   leksemalarni   o‘z   ichiga   olgan.   Bu   leksemalar
o‘ziga   xos   semantik   maydonlarni   tashkil   etadi.   Asar   leksikasining   funksional-
semantik   xususiyatlari   muayyan   semanti k   maydon   doirasida   reallashad i.
“Miftoh   ul-adl”   leksikasi   bir   qator   semantik   maydon   va   semanti k   guruhlardan
iborat . 
7.   Asar   leksikasi   mavzu   jihatdan   xilma-xil   bo‘lib,   XV-XVI   asrlardagi
ijtimoiy sohalarning deyarli barchasini qamrab olgan. Undagi eski o‘zbek adabiy
tiliga   xos   muhim   leksik   jihatlarni   aks   ettiruvchi   mavzuviy   guruhlardan   biri
mansab-martaba ifodalovchi lesemalardir. 
8.   Tadqiqot   davomida   asar   so‘z   boyligidagi   mansab-martaba   bildiruvchi
semantik   guruh   bir   qator   mavzuviy   guruhlarni   qamrab   olganligi   ayonlashdi:
yuqori   lavozim,   oliy   mansab   nomini   bildiruvchi   leksemalar,   muayyan   vazifa
uchun   mas’ul   shaxs   tushunchasini   ifodalovchi   leksemalar,   hukmdorning   xos
kishilarini   bildiruvchi   leksemalar,   ijrochi   lavozim-martaba   tushunchasini
ifodalovchi   leksemalar,   mansab-martaba   tushunchasini   umumlashtirib
nomlovchi leksemalar  kabi.
9 .   Podshohxo‘janing   “Miftoh   ul-adl”   va   “Gulzor”   asarlari da   qo‘llangan
mansab-martaba   so‘zlarini   izohlash:   XV-XVI   asrlar   ma’muriy   boshqaruv
tizimining   o‘ziga   xos   xususiyatlarini   yoritishga;   terminologiya   tarixiga   oid
ayrim   o‘rinlarni   to‘ldirishga;   til   taraqqiyoti   jarayonidagi   o‘zgarishlarni
73 kuzatishga;   turkiy   leksikaga   xos   uslubiy-semantik   jihatlarni   tahlil   qilishga
xizmat qiladi.
10 . Asar tilida qo‘llanilgan bir ma’noli va ko‘p ma’noli so‘zlar tilning ifoda
imkoniyatlarini,   leksemaning   semantik   mundarijasini   to‘liq   yoritishga     xizmat
qiluvchi   lingvistik   hodisadir.   Xojaning   “Miftoh   ul-adl”   va   “Gulzor”   asarlari
leksikasining   hozirgi   o‘zbek   adabiy   tiliga   munosabatini   tahlil   qilish   jarayonida
undagi polisemantik so‘zlarning hozirgiga nisbatan keng semantik mundarijaga
ega   ekanligi   kuzatildi.   Asar   matnida   monosemiya,   polisemiya,   sinonimiya,
antonimiya, omonimiya mahsuldor sanaladi.
11.   Podshohxo‘janing   “Miftoh   ul-adl”   va   “Gulzor”   asarlari   o‘zbek   tili
tarixini o‘rganish nuqtayi nazaridan katta ilmiy, nazariy ahamiyatga ega bo‘lib,
ko‘p   qimmatli   material   beradi.   Asar   jonli   xalq   tilida   yozilgan   bo‘lib,   unda
murakkab,   tushunarsiz,   uslubiy   g‘aliz   jumlalar   deyarli   yo‘q.   Asar   ancha   ilgari
yaratilganiga qaramay o‘zining badiiy qimmatini yo‘qotmagan. 
12. Adibning mahorati yana shunda ko‘rinadiki, uning asarlarida hikoyalar
mazmuniga putur yetkazadigan o‘rinsiz tasvirlash, bayon qilish uchramaydi.  Shu
tufayli   adib   asarlarining   tili   va   uslubini   ixcham,   sodda,   ravon,   tushunarli
bo‘lishiga   erishgan.   Bir   so‘z   bilan   aytganda   Podshohxo‘ja   o‘zining   betakror
asarlari bilan o‘sha davr adabiy tilining rivojlanishiga katta hissa qo‘shgan.
74 Foydalanilgan adabiyotlar ro‘yxati
I. Normativ-huquqiy adabiyotlar va metodologik ahamiyatga
molik nashrlar
1. Ўзбекистон   Республикаси   биринчи   Президенти   Каримов   И.   А.
Адолат, Ватан ва халқ манфаати ҳар нарсадан улуғ. –Тошкент: Ўзбекистон,
1998. –160 б. 
2. Ўзбекистон Республикаси Президенти Ш.М.Мирзиёевнинг 2017 йил
24   майдаги   ПҚ-2995-сон   “Қадимий   ёзма   манбаларни   сақлаш,   тадқиқ   ва
тарғиб   қилиш   тизимини   янада   такомиллаштириш   чора-тадбирлари
тўғрисида”ги Қарори.
3. Ўзбекистон   Республикаси   Президенти   Ш.М.Мирзиёевнинг   “Ўзбек
тилининг   давлат   тили   сифатидаги   нуфузи   ва   мавқеини   тубдан   ошириш
чора-тадбирлари   тўғрисида”   ги   Фармони.   Тошкент   шаҳри,   2019   йил   21
октябрь.
II. Ilmiy-nazariy adabiyotlar
(monografiya, patent, ilmiy to‘plamlar)
4. Абдураҳмонов   Н.  Қадимги   туркий   тил.  –Тошкент:   Ўқитувчи,   1989.  
– 157 б.
5. Абдурахманов Г.А. Исследование по старотюркскому синтаксису (XI
в . ). –М., 1967 .   – 210  б .
6.   Абдурахмонов   Ғ.   Шукуров   Ш.   Ўзбек   тилининг   тарихий
грамматикаси.   –Тошкент:Ўқитувчи, 1973. –3 16  б.
7. Abdushukurov   B.   O‘zbek   adabiy   tili   tarixi   –Тошкент:   “O‘zbekiston
xalqaro islom akademiyasi” nashriyot-matbaa birlashmasi, 2020. –171 b.
8. Абдушукуров Б. “Қисаси Рабғузий” лексикаси. –Тошкент: Академия,
2008. – 192 б.
9. Бегматов   Э.   Ҳозирги   ўзбек   адабий   тилининг   лексик   қатламлари.
Тошкент. 1985. – 200 б.
75 10. Dadaboyev H. O‘zbek terminologiyasi. –Т oshkent :   Yoshlar nashriyot uyi,
2019.   –118 b.
11. Дадабaев   Х.   Военная   лексика   в   староузбекском   языке.   –Ташкент:
Фан, 1990. –83 б.
12. Dadaboyev   H.,   Hamidov   Z.,   Xolmanova   Z.   O‘zbek   adabiy   tili   leksikasi
tarixi. –Toshkent: Fan, 2007. –176 б.
13. Hojiyev   A   va   b.   O‘zbek   tili   leksikologiyasi.   –Т oshkent:   Fan,   1981.
– 235 b.
14. Ирисқулов   М .   Тилшуносликка   кириш .   –   Тошкент :   Ўқитувчи ,   1992.
–106 b.
15. Jamolxonov H. Hozirgi o‘zbek adabiy tili. –Т oshkent.  2013. – 402 b .
16. Jumaxo‘ja   N.,   Adizova   I.   O‘zbek   adabiyoti   tarixi   XVI-XIX   asr   birinchi
yarmi. –Toshkent:  Noshir,  2019. –119  b.
17. Кононов А.Н. Поэма Юсуфа Баласагунского “Благодатное знание”   //
Юсуф Баласагунский. Благодатное знание. Издание подготовил Иванов С.
Н. М.: Наука ,  1983. –527   c .
18. Mirzaaxmedova M. Xoja.  – Toshkent: Fan, 1975.  – 125  b .
19. Миртожиев   М.   Ўзбек   тили   семасиологияси.   –Тошкент:   Мумтоз   сўз,
2010.  – 227 б.
20. Муталлибов   С.   Морфология   ва   лексика   тарихидан   қисқача   очерк.
–Тошкент: Фан, 1959. –167   б.
21. Наджип   Э.Н.   Историко-сравнительный   словарь   тюркских   языков
XIV  века на материале “Хосрау и Ширин” Кутба . – М., 1979.  – 480  б .
22. Баскаков   Н.А.   Историко-типологическая   филология   тюркских
языков.  – М., 1988.  – 208  б . 
23. Базарова   Д.Х.,   Шарипова   К.А.   Развитие   лексики   тюркских   языков
Средней Азии и Казахстана.  – Ташкент. 1990.  – 172  c . 
24. Маҳмудов Қ. Ўзбек тилининг тарихий фонетикаси. – Тошкент: Фан,
2004. –104   б.
76 25. Нигматов   Х.Г.   Функциональная   морфология   тюркоязычных
памятников  XI - XII  вв. –Ташкент: Фан ,  1989.   –191   c .  
26. Нурмонов   А.   Ўзбек   тилшунослиги   тарихи.   –Тошкент:   Ўзбекистон,
2002. –227 б.
27. Пошшохўжа.   “Мифтоҳ   ул-адл”   ва   “Гулзор” дан   ЎзССР   Давлат
бадиий адабиёт нашриёти .  – Тошкент. 1962.  – 55 б.
28. Tursunov U., Mu х torov J., Ranmatullayev Sh. Hozirgi o‘zbek adabiy tili.
–Т oshkent: O‘zbekiston, 1992.  –260  b.
29. Турсунов   У .,   Ўринбоев   Б .,   Алиев   А .   Ўзбек   адабий   тили   тарихи .
– Тошкент :  Ўқитувчи , 1995.  – 123  б .
30. Юсуф   Хос   Ҳожиб.   Қутадғу   билиг   (Саодатга   йўлловчи   билим)
Транскрипция   ва   ҳозирги   ўзбек   тилига   тавсиф   //   Нашрга   тайёрловчи
филология фанлари номзоди Қаюм Каримов. –Тошкент: Фан, 1971 –965 б.
31. Vohidov   R.,   Eshonqulov   H.   O‘zbek   mumtoz   adabiyoti   tarixi   (XVI-XIX
asr birinchi yarmi). Darslik ikkinchi nashr. –T.: Innovatsiya-Ziyo. 2020. –514 b.
32. Xolmanova Z. “Boburnoma” leksikasi.  – Toshkent: Fan, 2007.  – 325 b.
33. Xo‘janiyozova   Sh.   Alisher   Navoiyning   manoqib   asarlari   leksikasi.
(Monografiya).  – Toshkent. 2023.  – 143 b.
III. D issertatsiya va avtoreferatlar
34. Алимова   З.   Ўзбек   тилидаги   форсча-тожикча   ўзлашмаларнинг
фонетик, лексик-семантик хусусиятлари.   Филол .   фан .   бўйича   фалсафа   док
(PhD). ...  автореф . –  Фарғона , 2020. –53  б .
35. Ахматов   Н.   Лексика   “Шайбани-наме”   Мухамада   Салиха.   Автореф.
дисс. ... канд. филол. наук. –Ташкент, 1991. – 26  c .
36. Аширбоев С. Алишер Навоий насрий асарларидаги содда гапларнинг
таркибий   ва   маъно   хусусиятлари.   Филол.   фан.   докт.   дисс.   ...   автореф.
–Тошкент, 1990. –46 б.
37. Каримов   К.   Категория   падежа   в   языке   “Кутадгу   билиг”.   Автореф
дисс.... канд. филол.наук. –Ташкент,   1962. –2 5  c .
77 38. Р озиқова   Г.   “ Девону   луғотит   турк ”   асаридаги   от   лексемаларнинг
семантик, функционал ва услубий хусусиятлари. Филол. фан. д-ри …дисс..
–Фарғона, 2 0 1 8 . –  285 б.
39. Садыков   К.   Языковые   особенности   “Кутадгу   билиг”   (   на   материале
уйгурописьменного   списка) :   Автореф.   дисс.   канд.   филол.наук.   –Ташкент ,
1987. –27   c .
40. Примов   А.   Ўзбек   тили   космонимларининг   лисоний   хусусиятлари:
Филол. фанлари  номзоди дисс.... автореф. –Тошкент, 2009. – 27  б  .
41. Холмурадова   М.   “Қутадғу   билиг”лексикаси.   Фил.фан.   бўйича
Фалсафа доктори (PhD)дисс…–Toшкент, 2018. –141 б.
42. Xo‘janiyozova Sh. Alisher Navoiy manoqib asarlari  leksikasi.  Filologiya
fanlari   bo‘yicha   falsafa   doktori   (PhD)   dissertatsiyasi   avtoreferati.   – Toshkent,
2022.  – 59 b.
IV. To‘plam va jurnallardagi maqolalar
43 .   Абдиев   М.   “Девону   луғотит   турк”   да   қўлланган   шахс   номлари   \\
Ўзбек тили ва адабиёти.  2012 . - № 6 .   – Б. 65-67.
4 4 .  Дадабаев Х. Обшественно-политическая и социально- экономическая
терминология   в   тюркоязычных   письменных   памятниках   XI - XIV   вв.  
–Ташкент: Ёзувчи ,  1991. – 212  c
4 5 .   Дадабаев   Х.,   Насыров   И.,   Хусанов   Н.   Проблемы   лексики
староузбекского языка. –Ташкент: Фан, 1990. –С. 16-26.
46.   Искандарова   Ш.   Ономасиология   муаммолари   ва   ўзбек   тили
лексикасини майдон сифатида ўрганиш. // Ўзбек тили ва адабиёти. 1998. –
№3. –Б. 29-30.
47. “Kutadgu bilig” Istilistikasi. A.Abdullah. Y.Raşidin. P.Hamut. A.Rahman.
G.Abduqul. –Ürűmçi, 2001. –S. 355.
48.   Мадвалиев   А.   Ўзбек   лексикографияси   тарихидан   \\   Ўзбек   тили   ва
адабиёти, 2008. -№2. – Б. 37-41.
78 49   Маҳмуд   Замахшарий,   Маҳмуд   Кошғарий   ва   Алишер   Навоийнинг
лингвистик   мероси   ҳамда   унинг   туркий   тилларни   ўрганишдаги   ўрни   //
Халқаро   илмий   конференция   материаллари.   –   Самарқанд,   2018.   –270   б.;
«Девону   луғоти-т-турк»   –   туркий   халқларнинг   ноёб   ёзма   ёдгорлиги”
мавзуидаги   халқаро   илмий   анжуман   материаллари.   –Тошкент,   2018.  
–206 б.
50.   Mehmet   Őlmez.   Čağdaş   Tűrk   dillerinde   Kutadgu   bilig   çevirileri   //   Tűrk
dilleri araştirmalari. Cilt 14. –Istanbul, 2004. –S.   106.
51 .   Radloff W. Das Kutadku Bilik des Jusuf Chass Hadschib aus Bälasagun.
I.II.   Text   und   Űbersetzund   nac   den   Handschriften   von   Wien   und   Ka г u.   St.
Petersburg.1900.  2.  Zieferung. St .Petersburg 1910. XXIV.  – S. 560
52 .   Юсуф   Баласагунский.   Благодатное   знание   //   Издание   подготовил
Иванов С.Н. –М.: Наука, 1983. –С. 513-514.
V. Badiiy adabiyotlar:
53 . Xojaning  “ M iftoh ul-adl” asari   №   7796 inventar raqamli  qo‘lyozmasi.
VI.   Intenet saytlari:
54. www.ziyouz.co    m    .  
55. https://www.Dissеrcаt.com    .
79

MUNDARIJA

KIRISH. Ishning umumiy tavsifi

I BOB. TURKIY YOZMA MANBALAR TILI: TALQIN VA MUAMMOLAR

1.1. Turkiy qo‘lyozma manbalar leksikasining o‘rganilishi

1.2. “Miftoh ul-adl” asari qo‘lyozma nusxalari hamda uning tadqiq etilishi

II BOB. “MIFTOH UL-ADL” ASARI LEKSIKASINING FUNKSIONAL-SEMANTIK TAHLILI

2.1. “Miftoh ul-adl” asaridagi so‘zlarning mavzuviy guruhlari

2.2. “Miftoh ul-adl” asaridagi ijtimoiy-siyosiy leksika

III BOB. “MIFTOH UL-ADL” ASARI LEKSIKASINING LEKSIK-SEMANTIK XUSUSIYATLARI

3.1. “Miftoh ul-adl” asarida qo‘llangan bir ma’noli va ko‘p ma’noli so‘zlar

3.2. “Miftoh ul-adl” asarida qo‘llangan leksemalarning shakl va ma’no munosabatiga ko‘ra turlari

Umumiy xulosalar

Adabiyotlar ro‘yxati