Zamonaviy she’r tizimlari

Mundareja: 
KIRISH……………………………………………………………….……………3 
I BOB. SHE’R TIZIMLARINING NAZARIY ASOSLARI……...…………….5
II BOB ZAMONAVIY SHE’R TIZIMLARI…………………………………...14
XULOSA…………………...……………………………………………….…….24 
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR…..…………………………………….26  KIRISH 
Mavzuning dolzarbligi:  XXI asr boshlarida o‘zbek she’riyati yangi bosqichga 
qadam qo‘ydi. Globallashuv jarayoni, axborot texnologiyalarining rivoji hamda 
madaniy makonning kengayishi adabiy tafakkur rivojiga ham sezilarli ta’sir 
ko‘rsatmoqda. Ayniqsa, bugungi yosh shoirlar ijodida poetik an’analar bilan 
zamonaviy estetik qarashlarning o‘zaro uyg‘unlashuvi kuzatiladi. Bu jarayon 
she’riyatda yangi poetik shakllar, obrazlar tizimi hamda badiiy tafakkurning 
yangicha ko‘rinishlarini yuzaga keltirmoqda. Mustaqillik tufayli erkinlik, o‘zlik va 
qadriyatlarni anglash, azaliy orzularning amalga oshishi xalqimiz hayotida yangi 
davrni boshlab berdi. Yaratilayotgan badiiy asarlarda insonni ulug‘lash, gumanistik 
g‘oyalarni targ‘ib qilish vazifasi ustunlik qilmog‘i kerak, zero “Inson qadri uchun” 
tamoyili bugun davlat siyosati darajasiga ko‘tarilgan dolzarb masalalardan 
sanaladi. 1  She’riy tizimlarning rivojlanishi badiiy tafakkurning qat’iy me’yorlardan 
erkin ifoda shakllariga o‘tish jarayoni bilan xarakterlanadi. An’anaviy she’riy 
tizimlar muayyan fonetik va metrik qonuniyatlarga asoslangan barqaror strukturani 
tashkil etadi. Bu tizimda asosan aruz va barmoq vaznlari ustuvorlik qilib, she’rning 
ritmik qurilishi bo‘g‘inlar miqdori yoki cho‘ziqlik nisbatlarining qat’iy 
muvozanatiga tayanadi. 
Zamonaviy   she’riy   tizimlar   esa   an’anaviy   metrik   qoliplardan   voz   kechish   va
sintaktik ritmga tayanish bilan tavsiflanadi. XX asr o‘rtalaridan boshlab faollashgan
erkin she’r  (verliber)  va oq she’r  kabi  shakllarda tashqi  shakliy cheklovlar  o‘rnini
ichki   mantiqiy   urg‘u  va   intonatsion   yaxlitlik  egallaydi.   Zamonaviy   tizimda  asosiy
e’tibor   obrazli   mantiqqa,   kutilmagan   metaforik   ko‘chimlar   va   assotsiativ
bog‘lanishlarga  qaratiladi. Bu  yerda  she’riy qurilish  muayyan  o‘lchov bilan  emas,
balki  muallifning individual  kechinmasi   va lirik sub’ektning  intellektual  holatidan
kelib chiqib shakllanadi. 
Kurs ishi obyektining mavzusi:  She’r tizimlari. 
1  O‘zbekiston Respublikasi Prezidentining 2022-yil 28-yanvardagi “2022-2026-yillarga mo‘ljallangan Yangi 
O‘zbekistonning taraqqiyot strategiyasi to‘g‘risida”gi PF-60-son Farmoni. //https://lex.uz/uz/docs/5841063. 
3  Kurs ishi mavzusining predmeti:  An’anaviy va zamonaviy she’riy tizimlar.  Kurs 
ishining  maqsadi:  An’anaviy va zamonaviy she’riyatda she’riy tizimlar 
xususiyatlarini aniqlash. 
Kurs ishining vazifalari: 
- Adabiytoshunoslikda she’riy tizim tushunchasi o‘rni; 
- An’anaviy va zamonaviy she’riyatda she’riy tizim evolyutsiyasi. 
Kurs ishining tarkibiy tuzlishi:  Kirish, ikki bob, xulosa hamda foydalanilgan 
adabiyotlar, 27 bet. 
Kurs ishida qo‘llanilgan uslublar tavsifi:   Kurs ishi mavzusini yoritishda 
tasniflash, tavsiflash, qiyoslash, va badiiy tahlil qilish metodlaridan foydalanildi. 
4   I BOB. SHE’R TIZIMLARINING NAZARIY ASOSLARI 
She’riyat nazariyasi va matn poetikasi doirasida she’rning xususiyatlarini chuqurroq
tahlil qilish, uning ontologik va strukturaviy tabiatini tushunish imkonini beradi. 
She’rning mohiyati quyidagi konseptual asoslar orqali kengaytiriladi. She’rning 
strukturaviy asosi faqatgina ritm bilan cheklanib qolmay, balki tovushlarning 
maxsus estetik tartibiga (alliteratsiya va assonans) tayanadi. An’anaviy tizimlarda 
metrika (vazn) matnning “skeleti” hisoblanib, u nutqni ma’lum bir vaqt o‘lchoviga 
bo‘ysundiradi. Misol uchun aruz vazni tizimidagi g‘azal, ruboiy, qit’a, musammat, 
mustahzod, tuyuq, qasida, doston kabi janrlarda ijod namunasini yaratish uchun o‘z 
talablariga rioya qilish qat’iy talab qilingan. 
G‘azal (ar. - ayollarga xushomad qilish, ayollarni madh etish) - Sharq mumtoz 
she’riyatida eng ko‘p tarqalgan lirik janr, 3-4 baytdan 19 baytgacha bo‘lgan hajmda 
yozilib, a-a, b-a, v-a, g-a... tarzida qofiyalanuvchi she’r. Garchi manbalarda G‘azal 
hajmi 19 baytgacha deb ko‘rsatilsa ham, adabiyot tarixida 23 baytgacha bo‘lgan 
G‘azallar ham uchraydi. G‘azallar VII asr arab she’riyatida paydo bo‘lgan, fors-
tojik adabiyotidagi ilk G‘azallar muallifi sifatida “odam ush-shuaro” Abu Abdullo 
Rudakiy e’tirof etiladi. G‘azalning o‘zbek adabiyotidagi ilk namunalari esa 
Rabg‘uziyning “Qisasi Rabg‘uziy”, Xorazmiyning “Muhabbatnoma”, Said 
Ahmadning “Taashshuqnoma" asarlari tarkibida uchraydi. 2 
Ruboiy janri. Ruboiy janri fors-tojik va turkiy she’riyatning g‘azaldan keyingi 
o‘rinda turuvchi eng sermahsul va sevimli anrlaridan biridir. Abu Abdullo 
Ro‘dakiy, Ibn Sino, Nosir Xusrav, Umar Xayyom kabi mutafakkir shoirlarning 
o‘lmas merosi tufayli shakllanib, kamolga yetgan mazkur janr XIV asr oxiri va XV 
asr boshlarida turkiy adabiyotga ham kirib keldi. Mazkur to‘rtlikning janri 
ko‘rsatilmagan bo‘lsa-da, to‘rt misradan iborat ekanligi, qofiyalanishi (a, a, b, a), 
falsafiy-didaktik mazmuni va eng muhimi, vazniga ko‘ra ruboiy janri talablariga 
javob beradi. 3  Shu singari aruz vazni tizimida   bo‘g‘in –hijolarning qisqa yoki 
cho‘ziqligiga; 
2 Қуронов Д, Мамажонов З, Шералиева М. Адабиётшунослик луғати / ф.ф.д. Д. Қуроновнинг умумий 
таҳрири остида. – Т.:  Академнашр, 2010 йил. – б. 385 
3 Qodirova N. Aruz va mumtoz poetikaga kirish: o‘quv qo‘llanma. – B. Buxoro nashr , 2022. 120 b. 
5  qofiyadagi so‘zlar qanchalik bir birga ohang jihatdan o‘xshashligiga juda katta 
e’tibor qaratganlar. Bu jarayonda pauza va unlilarning takrorlanishi natijasida 
yuzaga keladigan she’riy nutqning ichki musiqiyligini shakllantiradi. Zamonaviy 
she’rda esa metrik qolip o‘rnini intonatsion-sintaktik parallelizm egallaydi. Ritm 
so‘zlarning grammatik joylashuvi va mantiqiy urg‘usi orqali yuzaga keladi. Ritm 
hosil qilishda modern izlanishdagilarda so‘zni takror keltirish (ko‘pincha uch marta)
ko‘zga tashlanadi. Ma’lumki, so‘zlar takrori o‘ziga xos ritm, ohangniyuzaga 
chiqaradi. Ular ko‘magida esa she’rni vujudga keltirgan kechinmani chuqurroq his 
qilish, uning mazmunini yetarlicha tushunish imkoni tug‘iladi. 4
 She’riy matndagi so‘z o‘zining denotativ (lug‘aviy) chegaralaridan chiqib, 
konnotativ (qo‘shimcha) ma’no qatlamlariga ega bo‘ladi. So‘zlar she’rda ma’no 
ko‘chishi paydo unda oddiy tushunchalar badiiy kontekst ta’sirida yangi estetik 
qiymat kasb etadi. Masalan, an’anaviy she’riyatda “gul” va “bulbul” kabi 
tushunchalar ramz darajasiga ko‘tarilgan bo‘lsa, zamonaviy tizimlarda har qanday 
element (predmet, holat, detal) subektiv idrok orqali metaforaga aylanishi mumkin. 
Bu jarayon matnning semantik sig‘imini kengaytirib, o‘quvchiga cheksiz 
interpretatsiya qilish imkonini beradi. Ramz (ar. – imo, ishora, imlash) - simvol; 
ko‘chim turlaridan biri, faqat shartli ravishda va shu ma’no doirasida ko‘chma 
ma’no kasb etuvchi so‘z yoki so‘z birikmasi; obrazlilik turi. Ramz mohiyatan 
allegoriyaga yaqin, undan farqi shuki, Ramz kontekst doirasida ham o‘z ma’nosida, 
ham ko‘chma ma’noda qo‘llanadi. Ramzning ma’nosi kontekst doirasida va 
shartdan xabardorlik bo‘lganda reallashadi. Masalan, Cho‘lpon she’riyatidagi 
“yulduz”, “bulut”, “bahor”, “qish” obrazlari Ramzning yorqin misoli bo‘la oladi. 5  
O‘quvchi she’r matnidan kelib chiqib she’rni turlicha talqin va tavsif qilishi 
mumkin bo‘ladi. She’riyatda lirik qahramonning dunyoni anglashdan shakllangan 
xulosalari turadi. Prozaik asarlardan farqli o‘laroq, she’rda voqelik obektiv 
tasvirlanmaydi. Subektiv kechinma orqali 
4  Quvvаtovа D. O‘roqova N. Yangi o‘zbek adabiyoti va hozirgi adabiy jarayon (Zamonaviy doston asosida): o‘quv 
qo‘llanma. – B.: Sadriddin Salim Buxoriy, 2024. – B. 44 
5  Қуронов Д, Мамажонов З, Шералиева М. Адабиётшунослик луғати / ф.ф.д. Д.Қуроновнинг умумий 
таҳрири остида. – Т.:  Академнашр, 2010 йил. - б. 244 
6  qayta ishlanadi. She’rning  o‘ziga xos xususiyati hisoblangan muallifning voqelikka
munosabati   matnning   har   bir   satriga   singdirilgan   bo‘ladi.   Bu   “lirik   ekspressivlik”
deb   ataladi,   ya’ni   she’r   borliqni   axborot   sifatida   emas,   balki   “yashalgan   holat”
sifatida taqdim etadi. 
She’rning   qog‘ozdagi   grafik   ko‘rinishi:   misralarga   bo‘linishi,   bandlar   tartibi,
hatto tinish belgilarining qo‘llanilishi yoki tushirib qoldirilishi –   uning mazmuniy
qismi   hisoblanadi.   Misra   she’rning   eng   kichik   o‘lchov   birligi   bo‘lib,   u   o‘ziga   xos
mantiqiy   va   ohangdoshlik   tugalligiga   ega.   An’anaviy   shakllarda   bu   qat’iy   baytlar
tengligini   talab   qilsa,   zamonaviy   she’riyatda   grafik   shakl   “zinapoya”   usuli   yoki
sochma   ko‘rinish     fikrning   shiddatini   va   psixologik   holatni   ifodalashga   xizmat
qiladi. Bunday she’rlar asosan erkin she’r deb ataladi. Erkin she’r rus she’riyatidagi
sillabo-tonik she’r tizimi asosida paydo bo‘lgan, misralaridagi stopalar soni bir xil
bo‘lmagan   she’r   shakli.   Erkin   she’rda   barcha   stopalar   bir   xil   bo‘lgani   holda,
ularning   misralardagi   soni   bir   xil   emas,   ya’ni   she’r   boshidan   oxiriga   qadar   bitta
o‘lchovda   yozilmagan,   unda   izometriya   hodisasi   kuzatilmaydi. 6   Ba’zi   manbalarda
erkin   va   rus   she’riyatidagi   verlibre   she’rlar   bir   xil   degan   ma’lumotlar   uchrashi
mumkin.   Biroq   bu   ikki   vazn   bir-   biridan   farq   qiladi.   Erkin   vazn   O‘rta   Osiyo
hududida   xususan,   Turkiston   hududida   o‘tgan   asrning   20-30-   yillarida   paydo
bo‘lgan   va   rivojlangan.   Bunday   she’rlar   Usmon   Nosir,   Cho‘lpon,   Fitrat   kabi
shoirlar   ijodida ham   uchragan.  Umuman  olganda,  erkin she’r  tizimi   rivojlanishida
yuqorida   qayd   qilib   o‘tilgan   ijodkorlarning   o‘rni   beqiyosdir.   Shuningdek,   XX   asr
boshlaridan   O‘rta   Osiyo   hududida   barmoq   vazni   tizimida   yaratilgan   ijodiy
namunalar ko‘payib bordi. Har bir millat o‘ziga xos xususiyatlaridan kеlib chiqadi.
Shu ma’noda o‘zbеk tilining ifoda va ohang imkoniyatlariga eng ko‘p mos kеluvchi
shе’riy   tizim   milliy   vaznimiz   hisoblangan   barmoq   vaznidir.   Barmoq   vazni
misralardagi   bo‘g‘inlar   sonining   bir   xil   miqdorda   takrorlanishi   va   guruhlanishiga
asoslanadi.   Bu   tizimda   bo‘g‘inlarning   sifati,   ochiq   yoki   yopiqligi   muhim   emas. 7
Barmoq vazni turkiy xalqlar 
6 Қуронов Д, Мамажонов З, Шералиева М. Адабиётшунослик луғати / ф.ф.д. Д.Қуроновнинг умумий 
таҳрири остида. – Т.:  Академнашр, 2010 йил. - б. 368 
7 D. Yusupova. Aruz  va mumtoz poetikaga kirish. –T.: Tamaddun, 2022. – b. 3 
7  she’riyatining   eng   qadimiy   asosi   bo‘lib,   u   bo‘g‘inlar   miqdorining   tengligiga
tayanadigan   metrik   tizimdir.   Adabiyotshunoslikda   ushbu   tizimning   bosh   mezoni
misralardagi   bo‘g‘inlar   sonining   o‘zaro   muvofiqligi   hisoblanadi.   Turkiy   tillarning
tabiatidagi   urg‘u   va   fonetik   xususiyatlar   barmoq   vaznining   shakllanishiga   zamin
yaratgan bo‘lib, u nafaqat xalq og‘zaki ijodida, balki zamonaviy yozma adabiyotda
ham   yetakchi   mavqega   ega.   Tizimning   fundamental   tushunchalaridan   biri   turoq
(pauza) hodisasidir. Turoq misra ichidagi so‘zlarning ma’lum tartibda guruhlanishi
hisoblanadi.   O‘qish   jarayonida   hosil   bo‘ladigan   kichik   to‘xtamdir.   Barmoq
vaznining   ilmiy   asoslaridan   yana   biri   uning   izometriya   (misralar   tengligi)
qonuniyatiga bo‘ysunishidir.  Har  bir  misradagi  bo‘g‘inlar  soni  she’r  davomida bir
xil saqlanishi badiiy nutqning intonatsion yaxlitligini ta’minlaydi. Bu tizim o‘zining
soddaligi   va   jonli   tilga   yaqinligi   bilan   ajralib   tursa-da,   u   o‘ta   murakkab
kompozitsion   imkoniyatlarga   ega.   Ayniqsa,   turoqlar   o‘rtasidagi   ohangdoshlik   va
qofiya   tizimi   bilan   birlashganda,   barmoq   vazni   she’riyatning   eng   emotsional   va
musiqiy shakliga aylanadi. Akademik tadqiqotlar shuni ko‘rsatadiki, barmoq vazni
turkiy  xalqlar   tafakkur   tarzi  va  til  qurilishi  bilan  eng integrallashgan  she’riy  tizim
bo‘lib, u asrlar davomida o‘zining hayotiyligini yo‘qotmay kelmoqda. 
Barmoq vaznidagi turoqlar va bo‘g‘inlar sonini aniqlashda misralardagi unlilar
soniga   tayaniladi,   chunki   har   bir   unli   bitta   bo‘g‘inni   tashkil   etadi.   Bu   xususiyat
tizimning   matematik   aniqligini   va   lingvistik   barqarorligini   belgilovchi   asosiy
omildir. 
Aruz   vazni   jahon   she’riyatining   eng   murakkab   va   mukammal   metrik
tizimlaridan   biri   bo‘lib,   u   hijolarning   cho‘ziqlik   va   qisqalikka   ko‘ra   ma’lum   bir
tartibda almashinib kelishiga asoslanadi. Aruzning asosi bo‘g‘inlar soni emas, balki
ularning   sifati:   ochiq   va   yopiq,   cho‘ziq   va   qisqa   bo‘lishi   muhimdir.   Arab
she’riyatida   shakllanib,   fors   va   turkiy   adabiyotda   yuksak   taraqqiyotga   erishgan
ushbu tizim musiqiylik va matematik aniqlikni o‘zida mujassamlashtirgan. 
Arab shе’riyati dastavval ko‘chmanchi, tuya boqish bilan shug‘ullanuvchi arab 
qabilalari – badaviylarda vujudga kеlgan. Arab tuyachilari tuyani tеzlatish uchun 
8  maxsus qo‘shiqlar kuylaganlar va bu qo‘shiqlar arab xalqlari orasida kеng 
tarqalgan. 8 
Aruz tizimining asosiy birligi ruknlardir. Ruknlar o‘z navbatida asliy (asosiy) va 
furu’ turlarga bo‘linib, ular muayyan miqdordagi cho‘ziq va qisqa bo‘g‘inlarning 
kombinatsiyasidan tashkil topadi. Masalan, “fa’ulun”, “foilotun”, “mafoiylun” kabi 
ruknlar she’riy vaznning ritmikasini belgilab beradi. Bir necha ruknning birgalikda 
takrorlanishi yoki ma’lum tartibda kelishi natijasida bahrlar (vazn guruhlari) hosil 
bo‘ladi. Har bir bahr o‘zining o‘ziga xos hissiy va intonatsion xususiyatiga ega 
bo‘lib, masalan, “ramal” bahri mayinlik va hazinlikni, “mutaqorib” bahri esa 
shiddat va qahramonlik ruhini ifodalashga xizmat qiladi. 
Aruzning   ilmiy-nazariy   tahlilida   taqti’   (vaznni   aniqlash   uchun   she’rni
bo‘g‘inlarga   ajratish)   jarayoni   hal   qiluvchi   ahamiyatga   ega.   Bunda   so‘zlarning
yozilishidan   ko‘ra,   ularning   talaffuzi   va   unlilarning   cho‘zilishi   asos   qilib   olinadi.
Turkiy   aruzning   o‘ziga   xosligi   shundaki,   u   turkiy   tillarning   tabiatiga
moslashtirilgan bo‘lib, bunda Alisher Navoiy kabi mutafakkirlar tomonidan ishlab
chiqilgan   imola   (qisqa   bo‘g‘inni   cho‘zib   o‘qish)   va   zihof   (cho‘ziq   bo‘g‘inni
qisqartirish)   kabi   poetik   vositalar   muhim   rol   o‘ynaydi.   Bu   usullar   vazn   va   til
o‘rtasidagi   nomutanosiblikni   bartaraf   etib,   matnning   ohangdoshligini   ta’minlaydi.
Aruz   vazni   nafaqat   she’r   o‘lchovi,   balki   falsafiy   va   estetik   mazmunni   maxsus
tovushlar   arxitekturasiga   joylash   san’atidir.   Uning   qat’iy   qonuniyatlari,   janriy
talablari   va   murakkab   struktura   tizimi   klassik   merosimizning   badiiy   qudratini
ko‘rsatuvchi  asosiy mezondir. Akademik adabiyotshunoslikda aruz tizimi o‘zining
intellektual sig‘imi va stilistik imkoniyatlari bilan hamon eng yuqori baholanadigan
she’riy o‘lchov bo‘lib qolmoqda. 
Erkin she’r an’anaviy metrik qoliplardan, ya’ni qat’iy vazn va majburiy qofiya
tizimidan voz kechgan, ritmik asosi  ichki  intonatsiya va sintaktik  parallelizmlarga
tayanadigan zamonaviy she’riy tizimdir. shoir erkin vaznda kechinma tasvifini 
8  D. Yusupova. Aruz  va mumtoz poetikaga kirish. –T.: Tamaddun, 2022. – B. 7 
9  istiora va majoziy tasvirlar bilan uyqash holatda ifoda etadi 9 . Adabiyotshunoslikda
ushbu   tizim   “erkin”   deb   atalsa-da,   u   mutlaq   tartibsizlikni   emas,   balki   she’rning
ichki emotsional mantiqiga bo‘ysunuvchi yangi turdagi ritmik intizomni anglatadi.
Uning   shakllanishi   she’riyatning   musiqiylikdan   ko‘ra   ko‘proq   ma’no   va   obrazli
tafakkurga yo‘naltirilishi bilan bog‘liqdir. 
Erkin vaznning fundamental xususiyati intonatsion birlik hisoblanadi. Bu yerda
ritm   misralardagi   bo‘g‘inlar   soni   yoki   cho‘ziqligi   bilan   emas,   balki   nutqiy
bo‘laklarning   bir   xil   ohang   va   pauza   (turoq)   bilan   takrorlanishi   orqali   yuzaga
keladi. Erkin she’rda har bir misra alohida bir emotsional urg‘uga ega bo‘lib, u lirik
qahramonning   ruhiy   holatidagi   o‘zgarishlarni   bevosita   aks   ettiradi.   An’anaviy
tizimlardagi izometriya (misralar tengligi) o‘rnini bu yerda geterometriya (misralar
uzunligining   turlichaligi)   egallaydi,   bu   esa   shoirga   fikrni   qolipga   solmasdan,   eng
tabiiy holatda ifodalash imkonini beradi. 
Ushbu   tizimning   semantik   asosi   metaforik   zichlik   va   simvolikaga   tayanadi.
Tashqi   shakliy   belgilar   ikkinchi   darajaga   o‘tishi   natijasida   so‘zning   poetik   yuki
keskin   ortadi.   Erkin   she’rda   har   bir   pauza,   satrning   qayerda   to‘xtashi   va   hatto
matnning grafik ko‘rinishi (zinapoyasimon yoki sochma shakllar) ma’no tashuvchi
elementlar   hisoblanadi.   Akademik   tahlilda   bu   “vizual   poetika”   deb   ataladi,   ya’ni
she’rning   qog‘ozdagi   shakli   uning   ritmik   va   mantiqiy   qurilishining   ajralmas
qismidir. 
Erkin vazn she’riyatning intellektuallashuvi va lirik subekt erkinligining oliy 
ifodasidir. U mumtoz an’analarning shakliy cheklovlarini parchalab, she’rni jonli 
so‘zlashuv energiyasi va psixologik tahlil bilan boyitadi. Zamonav
iy
adabiyotshunoslikda erkin she’r nafaqat shakliy tajriba, balki inson ichki olamidagi
murakkabliklarni,   ziddiyatli   tuyg‘ularni   va   dinamik   voqelikni   aks   ettirishning   eng
samarali usuli sifatida e’tirof etiladi. Buni sarbast she’rlar misloda ham ko‘rishimiz
mumkin. Sarbast zamonaviy o‘zbek she’riyatida erkin she’r (verlibr) tizimining 
9  O. Fayzullayeva. She’r ilmi ta’limi (She’riy turkumlar poetikasi): о‘quv qо‘llаnmа. – T.: Bookmany print, 2024. – 
B. 106 
10  o‘ziga   xos   milliy   ko‘rinishi   bo‘lib,   u   an’anaviy   vazn   va   qofiya   qonuniyatlaridan
mustaqil   ravishda   shakllanadigan   badiiy   strukturadir.   Bu   tizim   xalq   tiliga   –   oddiy
so‘zlashuv   tiliga   judayam   yaqinlashgani   bilan   ajralib   turadi.   Xalqqa   xos   bo‘lgan
oddiy,   “qo‘pol”   so‘zlar   ham,   so‘z   birikmalari   ham   bu   sistemaga   kira   bildilar,
odatdagidan ko‘ra katta vazifani – poetik olam obrazini yarata oldilar. Bu xususiyat
sistemaning ommabopligini, jonliligini, zarurligini
ta’minladi. 10
Adabiyotshunoslikda   sarbast   tushunchasi   ko‘pincha   barcha   turdagi   erkin   she’rlar
uchun   umumlashtiruvchi   termin   sifatida   qo‘llanilsa-da,   mohiyatan   u   nutqning
ritmik   bo‘laklarga   bo‘linishi   va   mantiqiy   urg‘uning   emotsional   yaxlitligiga
asoslanadi.   Bu   tizimda   she’riy   qurilish   muallifning   individual   kechinmasi   va   lirik
tafakkur shiddati bilan bevosita bog‘liqdir. 
Sarbastning   fundamental   xususiyati   sintaktik-intonatsion   ritm   hisoblanadi.
An’anaviy   tizimlardagi   barqaror   o‘lchovlar   o‘rnini   bu   yerda   gap   bo‘laklarining
ma’no   jihatidan   guruhlanishi   va   har   bir   misradagi   ohangning   o‘ziga   xos   tugalligi
egallaydi.   Sarbastda   misralar   uzunligi   turlicha   bo‘lishi   asarning   psixologik
dinamikasini   ta’minlaydi:   hayajonli   va   shiddatli   joylarda   misralar   qisqarib,   fikr
jamlansa, falsafiy mulohaza va tasviriy o‘rinlarda misralar kengayib boradi. Bunda
ritm   so‘zlarning   tashqi   o‘lchovidan   emas,   balki   ularning   ichki   energetikasi   va
turoqning o‘zgaruvchan tartibidan hosil bo‘ladi. 
She’rning shaklini yuzaga chiqaruvchi vositalar deganda: she’rning ritmi, 
turoqlanishi, vazni, qofiyalanish tartibi, ohangi, poetik sintaksisi, fonetikasi, badiiy-
tasviriy vositalari kabilar tushuniladi. 11  Janrning poetik asosi erkin assotsiatsiya va 
metaforik ko‘chimlarga tayanadi. Sarbastda shakliy cheklovlarning yo‘qligi shoirga
tildagi semantik imkoniyatlardan maksimal darajada foydalanishga yo‘l ochadi. Har
bir so‘z va har bir tinish belgisi o‘ziga xos badiiy yuk ko‘taradi, hatto misradan 
misraga o‘tishdagi pauza ham matnning mantiqiy davomi sifatida xizmat qiladi. Bu 
10 H. Umurov. Adabiyotshunoslik nazariyasi: Oliy o‘quv yurtlari uchun darsli. –Т.: A.Qodiriy nomidagi 
xalq merosi nashriyoti, 2004. –B. 198 
11 H. Umurov. Adabiyotshunoslik nazariyasi: Oliy o‘quv yurtlari uchun darsli. –Т.: A.Qodiriy nomidagi 
xalq merosi nashriyoti, 2004. –B. 104
11  tizim   o‘quvchidan   yuqori   darajadagi   intellektual   tayyorgarlikni   va   matn   ostidagi
yashirin   ma’no   qatlamlarini     mustaqil   idrok   etishni   talab   qiladi.   Sarbast
she’riyatning   musiqiylikdan   ko‘ra   ko‘proq   falsafiylikka   va   obrazli   mantiqqa
yo‘naltirilgan   bosqichidir.   U   o‘zbek   she’riyatiga   XX   asrning   birinchi   choragida
xususan,   Fitrat   va   Cho‘lpon   ijodida   bilan   kirib   kelib,   keyinchalik   zamonaviy
shoirlar   tomonidan   inson   ruhiyatidagi   murakkab   tebranishlarni   ifodalashning   eng
ta’sirchan   vositasi   sifatida   rivojlantirildi.   Sarbast   badiiy   nutqning   eng   demokratik
va   dinamik   shakli   bo‘lib,   u   doimiy   ravishda   o‘zgarib   turuvchi   zamon   va   inson
munosabatlarini aks ettirishga xizmat qiladi. 
Biz nazm va nasr oralig idagi she’rlarni alohida janr sifatida tekshirib, ularni uch ʻ
guruhga ajratdik. Oddiy nasriy she’rlarda matn bevosita nasriy shaklda kelsa ham, 
she’riy xususiyatlar ustuvor bo ladi. Sa’jli nasriy she’rlarda, garchand nasriy bayon 	
ʻ
asosiga qurilsa ham, sa’j tufayli o ta ohangdor, ravon she’rlar hosil bo ladi. 	
ʻ ʻ
Sochmaning ijodiy takomili natijasida yuzaga kelgan mansuralarda shaklan erkin 
she’rlarga yaqinlik kuzatiladi, ammo ularda ham hissiyot, lirik kechinma bo rtib 	
ʻ
turadi. 12
 She’riy tizimlarning qiyosiy tahlili shuni ko‘rsatadiki, an’anaviy (aruz, barmoq) va 
zamonaviy shakllar badiiy nutqni tashkil etishning turli bosqichlari bo‘lsa-da, 
ularning barchasi so‘zning estetik quvvatini oshirishga xizmat qiladi. Ularning 
o‘rtasidagi fundamental o‘xshashlik shundaki, har bir tizim o‘ziga xos ritmik asosga
ega. Ma’lumki, barmoq vaznida bo‘g‘inlar muayyan guruhlarga ajratilishi orqali 
yuzaga kеluvchi ritmik bo‘lak  “turoq”  dеb  nomlanadi 13 . Hech bir she’riy shakl 
ritmsiz mavjud bo‘lolmaydi; farq faqat ritmning qanday manba hisobiga yuzaga 
kelishidadir. Shuningdek, barcha tizimlarda tilning fonetik imkoniyatlari tovushlar 
uyg‘unligi, pauzalar va intonatsiya matnning emotsional ta’sirini ta’minlovchi 
umumiy vositalar bo‘lib qolaveradi. 
12  H. Аhmedov. So‘z hаyrаti vа sаboqlаri / uslubiy qo`llanma/. – .: «InnovatsiyaZiyo”, 2020, -B. 50 
13  D.  Bеgamova. O‘ZBЕK SHЕ’RIYATIDA BARMOQ VA ARUZ VAZNINING QO‘LLANISH 
XUSUSIYATLARI (RAUF PARFI IJODI MISOLIDA)./TAMADDUN NURI jurnali/:   31.03.2025. –B. 373 
12  Biroq,   bu   tizimlar   orasidagi   farqlar   prinsipial   xarakterga   ega.   An’anaviy
tizimlar   qat’iy   matematik   intizom   va   shakliy   simmetriyaga   tayanadi.   Aruzda
bo‘g‘inlar sifati, barmoqda esa bo‘g‘inlar soni  o‘zgarmas qolipni tashkil  etadi. Bu
tizimlarda shakl mazmunni tartibga soladi va o‘quvchiga oldindan ma’lum bo‘lgan
musiqiy   ohangni   taqdim   etadi.   Zamonaviy   tizimlarda   esa   shakl   mazmundan   kelib
chiqadi.   Erkin   she’r   va   sarbastda   tashqi   metrik   o‘lchovlar   o‘rnini   ichki   mantiqiy
ritm   va   sintaktik   qurilish   egallaydi.   Agar   an’anaviy   she’rda   qofiya   va   vazn
kompozitsion   o‘q   vazifasini   bajarsa,   zamonaviy   she’riyatda   asosiy   yuk   metafora,
ramz va lirik sub’ektning individual kechinmasiga tushadi. 
Xulosa   qilib   aytganda,   she’riy   tizimlarning   evolyutsiyasi   qat’iy   me’moriy
barqarorlikdan   dinamik   erkinlikka   tomon   harakatdir.   An’anaviy   tizimlar   klassik
go‘zallik,   intizom   va   tarixiy   davomiylikni   ifodalasa,   zamonaviy   tizimlar   inson
ruhiyatidagi   murakkab   tebranishlarni   va   zamonning   shiddatli   ritmini   aks   ettirish
uchun keng imkoniyatlar yaratadi. Tizimlarning hech biri biridan ustun emas; ular
she’riy   tafakkurning   ikki   xil   qutbi   sifatida   bir-birini   to‘ldiradi.   Bugungi   adabiy
jarayonda   ushbu   tizimlarning   o‘zaro   sintezi,   ya’ni   an’anaviy   shakllar   ichiga
zamonaviy   ruhning,   erkin   shakllar   ichiga   esa   klassik   intizomning   singib   borishi
kuzatilmoqda, bu esa milliy she’riyatning badiiy ufqlarini yanada kengaytirmoqda. 
13   II BOB ZAMONAVIY SHE’R TIZIMLARI
 Jahon va o‘zbek adabiyotshunoslikning bugungi bosqichida zamonaviy she’riy 
tizimlar an’anaviy qonuniyatlarning inqirozi emas, balki badiiy tafakkurning 
evolyutsion kengayishi sifatida talqin etiladi. Agar an’anaviy tizimlar (aruz va 
barmoq) asrlar davomida barqaror shakllangan metrik qoliplarga, tovushiy 
mutanosiblikka va qat’iy janriy talablarga tayangan bo‘lsa, zamonaviy she’riyatda 
asosiy diqqat markazi shaklning funksional erkinligiga ko‘chadi. Bu jarayon, 
birinchi navbatda, inson ruhiyatidagi murakkab va ziddiyatli o‘zgarishlarni 
an’anaviy vaznlar doirasida ifodalashning qiyinlashuvi natijasida yuzaga keldi. 
Zamonaviy tizimlarning asosi bo‘lgan erkin she’r va sarbast shakllari she’riy nutqni
tashqi texnik cheklovlardan xalos qilib, uning ichki energetikasi va intellektual 
sig‘imini birinchi planga chiqardi. Zamonaviy she’riy tizimlarning o‘ziga xosligi 
ularning polimetrik va ochiq strukturaga ega ekanligidir. Bu tizimda ritm  tashqi 
o‘lchov birligi (bo‘g‘in yoki rukn) emas, balki muallifning emotsional mantiqi, 
pauzalar va sintaktik parallelizmlar yig‘indisidir. Zamonaviy she’rda misraning 
grafik ko‘rinishi, so‘zlarning qog‘oz betidagi joylashuvi va turoqlarning kutilmagan
almashinishi matnning semantik qatlamini shakllantiruvchi muhim omillar 
hisoblanadi. Shuningdek, ushbu tizimlar klassik she’riyatga xos bo‘lgan ochiq 
bayonchilikdan voz kechib, metaforik zichlik, ramziylik va assotsiativ 
bog‘lanishlarga tayanadi. Bu esa kitobxondan passiv tinglovchi emas, balki matn 
ma’nosini shoir bilan birga qayta yaratuvchi faol sub’ekt bo‘lishni talab qiladi. 
Zamonaviy she’riy tizimlar an’anani inkor etmaydi, balki uni yangi badiiy sifat 
darajasiga ko‘taradi. Ushbu tizimlarning tahlili bizga she’riyatning nafaqat ohang 
va qofiyadan, balki yuksak darajadagi mantiqiy tartibga solingan fikr va tuyg‘u 
arxitekturasidan iborat ekanligini anglash imkonini beradi. Zamonaviy she’riyat 
erkinlik va mas’uliyatning, samimiylik va intellektning o‘zaro uyg‘unlashgan 
badiiy hududidir. She’riyatda vaznning qat’iy talab qilingan. Masalan: 
Bir qishloqda yashaydi o‘g‘lon, 
Oddiygina dehqonning o‘g‘li. 
14  U boqadi olamga hayron, 
Nelargadir to‘ladi ko‘ngli 14 . 
  She’rda   9   bo‘g‘inli   barmoq   vazni   4+5   ko‘rinishidagi   turoqlanadi.     O‘zbek
she’riyatdia barmoq vaznida yozilgan sherlarning asosan 9 bo‘g‘inli 5+4 yoki 4+5;
11   bo‘g‘inli   bo‘lganda,   6+5   yoki   5+6   ko‘rinishida   turoqlanishi   uchratishimiz
mumkin.   Turoqlar   she’rning   ritmik   jozibasini   ta’minlash   bilan   birga,   mantiqiy
urg‘uni   kerakli   nuqtaga   ko‘chirishga   xizmat   qiladi.   Barmoq   vaznida   bo‘g‘inlar
miqdori   o‘zgarmas   (konstant)   bo‘lishi   shart,   ammo   turoqlarning   joylashuvi
shoirning   badiiy   niyatiga   ko‘ra   o‘zgarishi,   ya’ni   turoq   almashish   hodisasi   yuz
berishi mumkin. 
Aruz vaznida she’riy tizimni aniqlash uchun Mahrabning “Eshigingda” radifli 
gazali misolida ko‘rsak. G‘azal  aruz vaznining hazaji musammani solim bahrida 
yozilgan. Uning ruknlar tizimi va taqte’ holati quyidagicha: 
Men nola / qilay sho / mu sahar / dod, eshigingda, 
Jonimni / beray, sho‘ / xi parizod, / eshigingda. 15 
Mafoiylun / mafoiylun / mafoiylun / mafoiylun 
Har bir rukn bir qisqa va uch cho‘ziq bo‘g‘indan tashkil topgan bo‘lib, baytning 
musiqiyligini va ravonligini ta’minlaydi. Baytda qofiya va radif tizimi g‘azal 
janrining talablariga mos ravishda (a-a) shaklida aruz tizimining eng ommabop 
vaznlaridan birida, shakliy mukammallik va tovushlar uyg‘unligi (evfoniya) 
talablariga to‘liq javob beradigan tarzda yaratilgan. 
She’riyat vaqt o‘tgani sayin ham mazmun, ham shakl, ham mavzu ko‘lami jihatdan 
o‘zgarib bormoqda. O‘tgan asrning 80-yillar avlodi hisoblanish Shavkat Rahmon 
ijodida erkin vazndagi she’rlarni quyidagicha uchratish mumkin: 
Oq sukunat 
Portlar yobonda, 
kun nurida yonib, yaraqlab, 
14  У. Азимов.  Шеърлар. –Т.:  Ғафур Ғулом номидаги Адабиёт ва санъат   нашриёти, 1986. – б. 3  15  
Бобораҳим Машраб. Меҳрибоним қайдасан. –Т.: Ғафур Ғулом номидаги адабиёт ва санъат нашриёти. 
1991. – Б. 13 
15  chopib kirdi sovuq shaharga 
yalangoyoq 
yashil daraxtlar 16 
Ushbu she’r erkin vazn (oq she’r) turiga kiradi. O‘zbek adabiyotshunosligida bu 
ko‘pincha an’anaviy o‘lchovlardan voz kechilgan, ammo ichki ritmga asoslangan 
she’r shakli hisoblanadi. Bo‘g‘inlar soni teng emas: Barmoq vaznida misralardagi 
bo‘g‘inlar soni (masalan, 7, 8 yoki 11 bo‘g‘in) bir-biriga mos kelishi shart. Bu 
she’rda esa birinchi misra 4 bo‘g‘inli “Oq su-ku-nat”, keyingisi 5 bo‘g‘inli “Port-lar
yo-bon-da”, oxirrog‘idagi so‘zlar esa butunlay boshqa miqdorda. Bu miqdoriy 
erkinlik uning asosiy belgisidir. An’anaviy she’rda misra ichida nafas rostlash 
uchun muayyan to‘xtamlar (turoqlar) bo‘ladi. Bu she’rda esa turoqlar emas, balki 
mantiqiy urg‘u va intonatsiya yetakchilik qiladi. Fikr qayerda tugasa, pauza o‘sha 
yerda bo‘ladi. She’rda misra oxirlari bir-biri bilan ohangdosh emas: yobonda, 
yaraqlab, shaharga. Qofiyaning yo‘qligi shoirga fikrni qolipga solmasdan, tasvirni 
boricha, kutilmagan kombinatsiyalarda berish imkonini beradi. She’rning 
qog‘ozdagi ko‘rinishi (so‘zlarning qatorlarga bo‘linishi) ham ritmni belgilaydi. 
Shoir “yalangoyoq” so‘zini alohida qatorga chiqarish orqali, unga she’riy urg‘u 
bergan. Bu faqat erkin vazndagina uchraydigan uslubiy xususiyatdir. She’r 
musiqiyligi so‘zlarning tashqi o‘lchovida emas, balki ularning ichki dinamikasi va 
ma’noviy harakatida ekani uchun ham u erkin vaznli she’r sanaladi. 
Bunday vaziyat bugun yoshlar ijodida ham davom etmoqda: 
Diplomat... Frak... 
Etim o‘g‘riday 
Devorlar oralab kelar bir sado. 
O‘t ketgan sahfalarning cho‘g‘idan 
O‘zini xudo deb bilar bir gadoy. 17
16  Раҳмон Шавкат. Юрак қирралари: шеърлар. -Т.: Ғафур Ғулом номидаги адабиёт ва санъат нашриёти, 1981- 
б.108 
17  F. Ne’matullayev. Alah. –T.: Zabarjad. 2026. –B. 39 
16  She’r zamonaviy she’riyat namunasi bo‘lib, erkin she’r (verlibr) tizimiga yaqin
turuvchi,   ammo   barmoq   vazni   unsurlari   bilan   qisman   bog‘langan   murakkab
polimetrik   tuzilishga   ega.   Misralardagi   bo‘g‘inlar   soni   turlicha   (6   dan   11   gacha)
bo‘lib,   an’anaviy   barmoq   vaznidagi   kabi   qat’iy   izometriya   ya’ni   tenglik     holati
kuzatilmaydi. Ritm asosan misralarning intonatsion urg‘usi va mantiqiy to‘xtamlari
orqali shakllanmoqda. Birinchi misradagi 6 bo‘g‘inli “Diplomat... Frak...” qisqaligi
va   uchinchi   misradagi   10   bo‘g‘inli   tuzilish   o‘rtasidagi   farq   matnga   dinamik   va
asabiy ruh bag‘ishlaydi. Band an’anaviy vazn qoliplarini parchalab, o‘rniga obrazli
mantiq   va   ichki   intonatsiyani   qo‘ygan   zamonaviy   sarbast   namunasidir.   Ritmik
qurilish   faqat   mantiqiy   urg‘u   va   intonatsion   to‘xtamlarga   tayanadi.   An’anaviy
barqaror   qofiya   sxemasi   yo‘q.   Faqat   3-misra   (sado)   va   5-misra   (gadoy)   oxirida
ochiq unli bilan tugovchi ohangdoshlik (assonans) kuzatiladi. Bu erkin she’riyatga
xos bo‘lgan ichki ohangdorlikni yuzaga keltirganligini ko‘rishimiz mumkin bo‘ladi
yuqorida tahlil qilingan she’rda. 
 Bu she’riy tizimlarning shaklan va mazmunan  o‘zgarib borishiga yana quyidagi 
she’r ham misol bo‘ladi: 
Kuyni yoqtirmaysiz 
Ammo bilaman – 
Unsiz bir ohangda yig‘laysiz jim-jim. 
Ishqni tan olmaysiz, 
Ruhingiz tashna, 
Ammo o‘zingizni qiynaysiz doim. 18 
She’r  ko‘rinish jihatdan erkin vazn tizimini eslatadi ammo barmoq vaznida 
yozilgan. Aniqrog‘i, u o‘zbek xalq og‘zaki ijodi va mumtoz she’riyatimizning 
zamonaviy talqiniga xos bo‘lgan sakkiz bo‘g‘inli o‘lchovga asoslangan. 
She’rning har bir misrasini bo‘g‘inlarga ajratib ko‘rsak, ularning miqdori barqaror 
ekanini ko‘ramiz: 
18  D. Muhammadiyev. Kechikkan yo‘lovchi. –T.:Akademnashr, 2025. – B. 39 
17   Kuy-ni yoq-tir-may-siz (6 bo‘g‘in) 
 Am-mo bi-la-man (5 bo‘g‘in) 
 Un-siz bir o-hang-da yig‘-lay-siz jim-jim (11 bo‘g‘in) 
Banddagi misralar bo‘g‘in soni jihatidan turlicha ko‘rinsa-da (6, 5, 11), ular ma’lum
bir ritmik qolipni hosil qilmoqda. Yuqoridagi misralarda 6+5=11 sxemasi ko‘zga 
tashlanadi. Ya’ni, dastlabki ikki misra birgalikda uchinchi uzun misra bilan ritmik 
muvozanatni (11 bo‘g‘inli barmoq vazni tizimini) ta’minlayapti. Keyingi misralar 
ham xuddi shu tartibda: 6 (“Ishq-ni tan ol-may-siz”) + 5 (“Ru-hin-giz tash-na”) = 
11 (“Am-mo o‘-zin-giz-ni qiyn-ay-siz do-im”). 
Barmoq vaznining asosiy  belgisi  bo‘lgan turoqlar (nafas rostlash  nuqtalari)  bu
yerda   aniq   seziladi.   Misralar   3+3   (6   bo‘g‘inli   qatorlarda)   va   3+2   (5   bo‘g‘inli
qatorlarda)   yoki   yaxlit   6+5  tartibida  bo‘lingan.  Bu  o‘quvchiga  she’rni   ma’lum  bir
musiqiy ohang bilan o‘qish imkonini beradi. 
Erkin   vazndan   farqli   o‘laroq,   bu   yerda   o‘ziga   xos   tovushdoshlik   mavjud.
Masalan, “yoqtirmaysiz”, “tan olmaysiz”, “qiynaysiz” so‘zlaridagi “-siz” shaxs-son
qo‘shimchasi grammatik qofiya va qisman radif vazifasini bajarib, bandning oxirini
o‘zaro bog‘lab turibdi. 
Erkin vaznda yuqoridagi “Oq sukunat” she’rida bo‘lgani kabi ritm kutilmagan
va   o‘zgaruvchan   bo‘ladi.   Bu   she’rda   esa   o‘quvchi   birinchi   misradanoq   keyingi
misralardagi   ohangning   qanday   davom   etishini   his   qilib   turadi.   Bu   esa   barmoq
vazniga   xos   bo‘lgan   tonik   izchillikdir.   Misralarning   bo‘g‘in   miqdori   matematik
aniqlikda   (6+5   kombinatsiyasida)   qurilgani   va   ohangdosh   so‘zlar   bilan
yakunlangani ushbu she’rning barmoq vazni tizimiga tegishli ekanini isbotlaydi. 
Ohang jihatdan mumtoz adabiyotni eslatsa-da  ammo umuman, yangicha xarakterga
ega she’rlar bugun adabiy jarayonning katta yutug‘i hisoblanadi. 
“Amirim!..” 
Bo‘zlaydi chotir Oqsaroy, 
Qo‘rg‘oshin yutmagan qo‘rg‘onni ko‘rsat. 
Tashnakom giyohlar choy so‘raydi: 
18  “Choy-y!” 
Qumdan bosh ko‘targan qumg‘onni ko‘rsat. 19 
She’r o‘zbek she’riyatining barmoq vaznida yozilgan. Aniqrog‘i, bu band 11 
bo‘g‘inli barmoq vaznining o‘ziga xos (to‘rtinchi misrada bo‘lingan) ko‘rinishidir. 
She’rning asosiy misralari bo‘g‘in soniga asoslangan. 
 Bo‘z-lay-di cho‘-tir Oq-sa-roy 
 (8 bo‘g‘in - birinchi qisqa murojaatni hisobga olmaganda asosiy vazn boshlanishi). 
 Qo‘r-g‘o-shin yut-ma-gan qo‘r-g‘on-ni ko‘r-sat (11 bo‘g‘in). 
 Tash-na-kom gi-yoh-lar choy so‘-ray-di: “Choy-y!” (11 bo‘g‘in). 
 Qum-dan bosh ko‘-tar-gan qum-g‘on-ni ko‘r-sat (11 bo‘g‘in). 
So‘zlar tildagi tabiiy urg‘usini saqlab qolgan holda ritmga tushgan. Aruz vaznidagi 
kabi cho‘ziq va qisqa bo‘g‘inlar talabi yo‘q. 
She’rda turoqlar (pauzalar) asosan 6+5 yoki 4+4+3 tartibida shakllangan. Bu 11
bo‘g‘inli o‘zbek she’riyati uchun klassik o‘lchovdir. To‘rtinchi misradagi “Choy-
y!” so‘zining alohida ajratilishi vizual va intonatsion urg‘u (eksperimental shakl) 
yaratish uchun qo‘llanilgan, lekin umumiy bo‘g‘in hisobida u o‘zidan oldingi 
so‘zlar bilan bir qatorda turadi. 
 Qo‘rg‘onni – Qumg‘onni: 
Bu yerda “qo‘rg‘on” va “qumg‘on” so‘zlari o‘zaro qofiyadosh bo‘lib kelyapti. 
 Ko‘rsat – Ko‘rsat 
Matnda “Q” tovushining takrorlanishi (Qo‘rg‘oshin, qo‘rg‘on, qumdan, qumg‘on) 
va “O‘/O” unlilarining ustunligi she’rga og‘ir, vazmin va biroz mungli 
(Oqsaroyning bo‘zlashi kabi) fonetik muhit bag‘ishlaydi. 
Shoir   “Amirim!..”   va   “Choy-y!”   kabi   xitoblarni   alohida   ajratish   orqali
an’anaviy   to‘rtlik   shakliga   zamonaviy,   dramatik   ruh   bergan.   Bu   usul   o‘quvchi
diqqatini eng muhim hissiy nuqtalarga qaratishga xizmat qiladi. 
19  https://kh-davron.uz/kutubxona/uzbek/yoshlar/shahriyor-shavkat-yangi-sherlar-2.html 
19  Yaqin 100 yillik ichida aruz vazni ham qaytadan bunyod bo’ldi. Bir qadar 
zamonaviylashdi. Ohang shakl bir qadar yangiladi. Erkin Vohidov ijodidagi 
“Yoshlik devoni” mumtoz adabiyotimiz gulshanida go‘zal guldastaga aylandi desak
adashmagan bo‘lamiz. To‘plamda har qaysi mavzudagi g’azallarni topishingiz 
mumkin. To‘plam “Debocha” bilan boshlanadi : 
Istadim sayr aylamoqni men g’azal bo’stonida, 
Kulmangiz, ne bor senga deb Mir Alisher yonida. 20 
Shoir ilk baytniyoq go’zal lutf bilan, o’ziga xos kamtarona ohang bilan boshlaydi. 
Muallif g`azal bo`stoniga kirishni o’z oldiga maqsad qildi, tabiiyki, u yerda g’azal 
mulkining sultoni Alisher Navoiyning beqiyos mulki bor. 
Ushbu band ko‘rinishi ritmi jihatdan barmoq vazniga o‘xshaydi, aytilishi ham 
yengil.  She’r aruzning Ramal bahrigga uning qisqargan turi  Ramali musammani 
mahzuf vazniga tushadi. Aruzda bo‘g‘inlarning soni emas, balki cho‘ziq va qisqa 
bo‘g‘inlarning ma’lum bir tartibda almashinib kelishi asosiy o‘rin tutadi. Bu 
she’rning taqte’si: 
 (- V - - / - V - - / - V - - / - V -) 
Sev-gi-ni (- V -) / tor-tib bo‘-lur (- - V -) / mu... 
ko‘rinishida bo‘ladi. Yoki boshqa bir g‘azalida: 
Seni yotlar tugul hatto – 
Qilurman rashk o‘zimdan ham, 
Uzoqroq termulib qolsam 
Bo‘lurman g‘ash ko‘zimdan ham. 
She’r Aruzning Ramali musammani mahzuf vaznida yozilgan. Bu vazn klassik va 
zamonaviy o‘zbek she’riyatida eng ohangdor o‘lchovlardan biri sanaladi. 
G‘azal taqte’si:  ( – v – – / – v – – / – v – – / – v – ) 
 Se-ni-yot-lar / tu-gu-li-hat / to-qi-lur-man / rash-ko‘-zim (dan ham) 
“O‘zimdan” va “ko‘zimdan” so‘zlaridagi “o‘z” va “ko‘z”so‘zlari o‘zaro qofiyadosh.
Misra oxirida ma’nosi va shakli o‘zgarmay kelayotgan “dan ham” qismi 
20 Vohidov E. Yoshlik devoni. –T.: G‘afur G‘ulom nomidagi adabiyot va san’at nashriiyoti, 1969. –b. 36. 
20  radif   hisoblanadi.   Zamonaviy   she’riyatda   rashk   faqat   jismoniy   egalik   emas,   balki
ma’naviy mutlaqlikdir. “O‘zimdan rashk qilaman” degan g‘oya lirik qahramonning
“men”ligi   va   “oshiq”ligi   o‘rtasidagi   konfliktni   ko‘rsatadi.   “Ko‘zimdan   g‘ash
bo‘lurman”   jumlasi   orqali   Erkin   Vohidov   qarash   (nazar)   orqali   yetishi   mumkin
bo‘lgan   “ko‘z   tegishi”   yoki   nigohning   ham   mahbubaga   og‘irlik   qilishi
mumkinligidan qo‘rqish darajasidagi nozik tuyg‘uni ifodalagan. 
Sarbast vazn tizimining yangilanishi Feruz Ne’matullayev ijodi misolida quyidachi 
namoyon bo‘ladi: 
 Zamonaviy o‘zbek she’riyatida ro‘y bergan jiddiy strukturaviy va estetik 
evrilishlarni akademik jihatdan yaqqol namoyon etadi. Avvalo, she’rning tashqi 
shakliga e’tibor qaratilsa, an’anaviy tizimlardagi izometriya (misralar tengligi) 
hodisasining batamom parchalanganini kuzatamiz. Mumtoz she’riyatda vazn 
matnning kompozitsion o‘qini tashkil etgan bo‘lsa, ushbu matnda ritmik sinkretizm 
ustuvorlik qilmoqda. Ya’ni, shoir o‘z fikrini muayyan metrik qolipga 
moslashtirmasdan, balki his-tuyg‘uning tabiiy oqimi va intellektual impulsidan 
kelib chiqib, misralarni turli o‘lchovlarda (geterometriya) shakllantirgan. Bu 
zamonaviy she’riyatdagi “shaklning mazmundan tug‘ilishi” tamoyilining amaliy 
ifodasidir. 
She’rda kuzatiladiga
n yana bir muhim o‘zgarish fonetik-
semantik
munosabatlarning yangilanishidir. An’anaviy she’rda qofiya matnni birlashtiruvchi
va   bandlarni   yakunlovchi   asosiy   vosita   sanalsa,   bu   yerda   qofiyaning   klassik
tushunchasidan   voz   kechilgan.   Buning   o‘rniga   ichki   ohangdoshlik   va   dissonans
(tovushlararo   nomutanosiblik)   usullari   qo‘llanilgan.   Masalan,   “sado”   va   “gadoy”
so‘zlari   o‘rtasidagi   assonans   an’anaviy   qofiya   kabi   quloqqa   yaqqol   tashlanmaydi,
balki   o‘quvchining   ichki   intonatsiyasida   ma’noviy   urg‘u   hosil   qiladi.   Bu   esa
she’rning   musiqiyligini   tashqi   bezak   darajasidan   ichki   ruhiy   holat   darajasiga
ko‘taradi.   Shuningdek,   matndagi   ellipsis   (nuqtalar)   va   qat’iy   sintaktik   qurilish
zamonaviy   she’rning   vizual   poetikasini   belgilaydi;   har   bir   to‘xtam   (pauza)
matnning   semantik   sig‘imini   kengaytirib,   shoir   aytmagan   ma’nolarni   o‘quvchi
tafakkuriga yuklaydi. 
21  Eng   asosiy   o‘zgarish   esa   obrazli   tafakkurning   intellektuallashuvi   bilan
bog‘liqdir. Zamonaviy she’riy tizimda so‘zlar shunchaki tasvir vositasi emas, balki
murakkab   metaforik   tizimning   unsurlari   sifatida   namoyon   bo‘ladi.   “Diplomat”,
“frak” kabi kundalik detallarning “xudo” va “gadoy” kabi ekzistensial tushunchalar
bilan   bir   kontekstda   kelishi,   zamonaviy   she’rning   polifonik   xususiyatga   ega
ekanligini   ko‘rsatadi.   Bu   yerda   lirik   sub’ektning   kechinmasi   shaxsiy   hissiyotlar
doirasidan chiqib, falsafiy-estetik tahlilga aylanadi. Xulosa qilib aytganda, mazkur
she’r   misolida   ko‘rinadiki,   zamonaviy   she’riy   tizim   o‘zining   metrik   erkinligi,
intonatsion   rang-barangligi   va   ramziy-metaforik   murakkabligi   bilan   klassik
she’riyatdan tubdan farq qiluvchi yangi badiiy voqelikni tashkil etmoqda. 
Barmoq vazni tizmining yangilanishi Dadaxon Muhammadiy va Shahriyor Shavkat 
ijodi misolida quyidagicha namoyon bo‘ladi: 
O‘zbek she’riyatining barmoq vazni tizimi bugungi kunda o‘zining an’anaviy 
qoliplarini saqlagan holda, ichki dinamika va grafik shakl nuqtai nazaridan jiddiy 
yangilanish bosqichini boshdan kechirmoqda. Siz keltirgan “Kuyni yoqtirmaysiz...”
va “Amirim!..” bilan boshlanuvchi she’rlar misolida ushbu tadrijiy jarayonni bir 
necha muhim ilmiy asoslarda ko‘rish mumkin. 
Birinchidan, zamonaviy barmoq vaznida tarkibiy-ritmik sintez hodisasi yuzaga
kelmoqda. “Kuyni  yoqtirmaysiz...”   she’rida an’anaviy  11 bo‘g‘inli   tizimning  bitta
misra   ichida   emas,   balki   ikki   yoki   undan   ortiq   misra   yig‘indisida   (6+5=11)
namoyon bo‘lishi    vaznning matematik qat’iyatidan ko‘ra, lirik kechinma oqimiga
moslashuvchanligini   ko‘rsatadi.   Bu   yerda   barmoq   vazni   o‘zining   tashqi   o‘lchov
birligini   saqlab   qolgani   holda,   ichki   pauzalar   (turoqlar)   orqali   erkin   vaznga
yaqinlashadi.   Ya’ni,   shoir   o‘quvchining   nafas   olish   nuqtasini   (seura)   qat’iy
qolipdan chiqarib, uni tuyg‘u shiddati talab qilgan joyga ko‘chiradi. 
Ikkinchidan, “Amirim!..” she’ri misolida grafik-vizualizatsiya tamoyili barmoq
vaznini   yangilamoqda.   An’anaviy   to‘rtliklarda   har   bir   misra   tugal   bir   qatorda
berilishi shart bo‘lsa, zamonaviy poetikada “Choy-y!” kabi birgina so‘zning alohida
misra darajasiga ko‘tarilishi she’rning ritmik urg‘usini vizual tarzda kuchaytiradi. 
22  Bu ilmiy jihatdan eksperimental turoq deb ataladi; bunda bo‘g‘in soni o‘zgarmasa-
da, misraning qog‘ozdagi ko‘rinishi (segmentatsiyasi) o‘quvchi idrokida yangicha 
ohangdorlik va dramatik to‘xtam hosil qiladi. Shoir an’anaviy 11 bo‘g‘inli 
o‘lchovni vertikal bo‘laklash orqali uning ohangini shivirlashdan hayqiriqqa qadar 
kengaytira olgan. 
Uchinchidan,   ushbu   namunalarda   grammatik   va   intonatsion   qofiyaning
ustuvorligi   barmoq   vaznining   yangilanishiga   xizmat   qilgan.   Mumtoz   barmoq
vaznida qofiya ko‘pincha so‘z o‘zaklarining mosligiga tayansa, zamonaviy she’rda
(masalan,   “yoqtirmaysiz”,   “tan   olmaysiz”,   “qiynaysiz”)   fe’l   shakllarining,   shaxs-
son qo‘shimchalarining takrori  orqali ohangdoshlik yaratish uslubi kengaygan. Bu
esa she’rni og‘ir sun’iylikdan qutqarib, uni jonli so‘zlashuv nutqiga yaqinlashtiradi. 
Xulosa qilib aytganda, har ikki she’r ham barmoq vazni tizimining konservativ
(yopiq)   emas,   balki   o‘ta   plastik   (moslashuvchan)   tabiatga   egaligini   isbotlaydi.   Bu
yerda vazn shunchaki matematik hisob-kitob emas, balki lirik qahramonning ruhiy
holatiga   (psixologik   parallelizmga)   xizmat   qiluvchi   estetik   vositaga   aylangan.
Shoirlar  bo‘g‘inlar  miqdorini  saqlagan  holda, ularning misra ichidagi  joylashuvini
o‘zgartirish   orqali   o‘zbek   she’riyatining   milliy   o‘lchovini   yangi   badiiy   sifat
bosqichiga olib chiqqanlar. 
She’riy tizimlarning yangilanishi Erkin Vohidov ijodida aruz vaznining 
yangilanishi misolida quyidagicha namoyon bo‘ladi: 
 Klassik davr aruzida hijolarning cho‘ziqligi va qisqaligi qat’iy fonetik 
qonuniyatlarga (masalan, cho‘ziq unli yoki yopiq bo‘g‘in) tayanar edi. Zamonaviy 
she’riyatda, xususan, ushbu matnda Ramal bahri tanlangan bo‘lsa-da, u o‘zbek 
tilining tabiiy urg‘usiga va barmoq vaznining ohangiga maksimal darajada 
yaqinlashtirilgan. Erkin Vohidov bo‘g‘inlar sonini deyarli teng (7-8 bo‘g‘in) saqlab 
qolish orqali aruzning og‘ir, tantanavor ohangini lirik-soddalikka ko‘chirgan. Bu 
zamonaviy tizimda “Vaznlar integratsiyasi” deb ataladi. 
Klassik g‘azalda rashk mavzusi ko‘pincha “ag‘yor”, “raqib”, “dashnom” kabi 
murakkab va eskirgan leksika bilan ifodalangan. Ushbu matnda esa “yotlar”, 
23  “o‘zimdan   ham”,   “g‘ash   bo‘lmoq”   kabi   sof   turkiy,   jonli   so‘zlashuv   tiliga   yaqin
iboralar   qo‘llangan.   Zamonaviy   she’riy   tizimda   tushunarsiz   arabizm   va
forsizmlardan   qochib,   tasvirning   lisoniy   shaffofligiga   erishish   asosiy   tamoyilga
aylandi. Bu she’rning kitobxon tomonidan qabul qilinish tezligini oshiradi. 
Eski maktab she’riyatida rashk ko‘proq tashqi dushman (raqib)ga yo‘naltirilgan
bo‘lsa,   zamonaviy   tizimda   diqqat   markazi   lirik   qahramonning   ichki   dunyosiga
ko‘chdi. “Qilurman rashk o‘zimdan ham” yoki “Bo‘lurman g‘ash ko‘zimdan ham”
misralari   subyektivizmning   cho‘qqisidir.   Bu   yerda   rashk   ijtimoiy   hodisa   emas,
balki  chuqur   intellektual  va  psixologik holat   sifatida  talqin etilmoqda.  Zamonaviy
she’riyatda   “Men”   kontseptsiyasi   klassik   “Oshiq”   obrazidan   ancha   real   va
hayotiyroqdir. 
Klassik  g‘azal  qofiyasi  ko‘pincha  qat’iy morfologik o‘xshashlikni  talab qilgan
bo‘lsa,   zamonaviy   she’riy   tizimda   “assonans”   va   “ichki   ohang”   ustuvorlik   qiladi.
Masalan,   “rashk   –   g‘ash”   so‘zlari   o‘rtasidagi   tovushdoshlik   va   “o‘zimdan   ham   –
ko‘zimdan   ham"   radifli   qofiyasida   grammatik   shakllarning   bir   xilligi   ohangni
sun’iy murakkablashtirmaydi, balki nutqning tabiiy oqimiga xizmat  qiladi. Qofiya
endi maqsad emas, balki fikrni yetkazish uchun bir vositaga aylangan. 
Klassik   g‘azalning   har   bir   bayti   ko‘pincha   mustaqil   ma’noga   ega   bo‘lishi
mumkin   edi   (baytchilik   an’anasi).   Ammo   Erkin   Vohidovning   ushbu   asarida   biz
yaxlit lirik syujetni ko‘ramiz. Birinchi bandda paydo bo‘lgan “rashk” hissi keyingi
bandlarda “nargis”, “lolaga” va hatto “gilosu uzumga” ko‘chib, mantiqiy yakuniga
yetadi.   Zamonaviy   she’riyat   tizimida   “tarqoqlik”dan   “butunlikka”   o‘tish   yuz
bergan, ya’ni she’r bir butun lirik monolog sifatida quriladi. 
24   XULOSA 
Zamonaviy o‘zbek she’riyatining neoklassik yo‘nalishiga misol bo‘ladi. Unda 
an’anaviy janr (g‘azal) va vazn (aruz) saqlangani holda, mazmun, til va ruh 
butunlay zamonaviylashgan, inson ichki dunyosining eng nozik qatlamlarini 
ochishga yo‘naltirilgan. 
O‘zbek   she’riyatining   vazn   tizimlari   barmoq,   aruz   va   erkin   vazn     bugungi
kunda   bir-biridan   ajralgan   holda   emas,   balki   o‘zaro   sintezlashgan   va   bir-birini
boyitgan   holda   rivojlanmoqda.   Erkin   Vohidov,     Shavkat   Rahmon   ,   Feruz
Ne’matullayev   va   Dadaxon   Muhammadiy   kabi   ijodkorlarning   asarlarini   qiyosiy
tahlil qilish orqali o‘zbek she’riyatining shakliy-estetik taraqqiyoti haqida quyidagi
umumiy xulosaga kelish mumkin. 
Birinchidan,   zamonaviy   o‘zbek   she’riyatida   vaznlararo   mutanosiblik   hodisasi
yetakchi  o‘ringa chiqdi. Erkin Vohidov ijodida ko‘ringanidek, aruzning murakkab
ramal   bahri   xalqona   barmoq   vazni   ohanglariga   shunchalik   yaqinlashtiriladiki,
natijada klassik vazn o‘zining qoliplashgan murakkabligidan chiqib, zamonaviy til
tabiatiga   moslashadi.   Bu   jarayon   she’rning   musiqiyligini   saqlab   qolgan   holda,
uning   o‘qilishini   yengillashtiradi.   Aksincha,   Feruz     Ne’matullayev   kabi
ijodkorlarning   barmoq   vaznidagi   asarlarida   turoqlarning   an’anaviy   joylashuvidan
chekinish va misralarni bo‘laklash orqali aruzga xos bo‘lgan ichki nido va dramatik
ohang kuchaytiriladi. 
Ikkinchidan,   shaklning   vizual   dinamikasi   she’rning   ma’noviy   yukini
belgilovchi   asosiy   omilga   aylandi.   Rahmon   Shavkatning   erkin   vazndagi   (“Oq
sukunat”) va boshqa mualliflarning barmoq vazni tizimidagi misralarni “zinapoya”
usulida yoki bitta so‘zli qatorlar ko‘rinishida berishi  shunchaki  grafik o‘yin emas,
balki  lirik pauzani  boshqarish usulidir. Bu uslub  she’rdagi  har  bir  tasvirni  alohida
kadrga   aylantirib,   o‘quvchi   diqqatini   eng   kichik   detallargacha   (masalan,
“yalangoyoq”   yoki   “Choy-y!”)   qaratishga   xizmat   qiladi.   Bunday   yondashuv
an’anaviy vaznli she’rlarni ham modernistik ruh bilan boyitmoqda. 
25  Uchinchidan, tashqi  o‘lchovdan ichki ritmga o‘tish tendensiyasi  kuzatilmoqda.
Dadaxon   Muhammadiy   va     Shavkat   Rahmon   asarlarida   bo‘g‘inlar   soni   yoki
cho‘ziqligi   emas,   balki   so‘zlarning   ma’noviy   urg‘usi   va   intonatsiyasi   she’rning
“yurak urishi”ni belgilaydi. Agar klassik davrda vazn she’r uchun “qolip” vazifasini
o‘tagan   bo‘lsa,   ushbu   tahlil   qilingan   ijodkorlar   misolida   vazn   endi   she’r
mazmunidan kelib chiqadigan “tirik organism”ga aylandi. 
Xulosa   qilib   aytganda,   Erkin   Vohidovning   klassik   vaznga   zamonaviy   ruh
berishi,   Rahmon   Shavkatning   erkin   vazndagi   vizual   tasviriyligi   va   boshqa   yosh
ijodkorlarning   barmoq   vaznidagi   ritmik   eksperimentlari   o‘zbek   she’riyatining
shakliy erkinlik va milliy asoslar uyg‘unligi tomon harakatlanayotganini ko‘rsatadi.
Bugungi   o‘zbek   she’riyati   o‘zining   milliy   qiyofasini   (barmoq   va   aruzni)   saqlagan
holda,   jahon   adabiyotidagi   modernistik   tendensiyalarni   o‘ziga   singdirib,   yanada
plastik va ko‘p qirrali shaklga ega bo‘lib bormoqda. 
26   Foydalanilgan adabiyotlar ro‘yxati: 
Normativ-huquqiy hujjatlar va metodologik ahamiyatga molik 
nashrlar: 
1. O‘zbekiston Respublikasi Prezidentining 2022-yil 28-yanvardagi “2022-2026-
yillarga mo‘ljallangan Yangi O‘zbekistonning taraqqiyot strategiyasi to‘g‘risida”gi 
PF-60-son Farmoni. //https://lex.uz/uz/docs/5841063.
 1. Ilmiy- nazariy manlar: 
2. D. Yusupova. Aruz  va mumtoz poetikaga kirish. –T.: Tamaddun, 2022. – 252 b. 
3.H. Umurov. Adabiyotshunoslik nazariyasi: Oliy o‘quv yurtlari uchun darsli. –Т.: 
A.Qodiriy nomidagi  xalq merosi nashriyoti, 2004. –264 b. 
4. H. Аhmedov So‘z hаyrаti vа sаboqlаri / uslubiy qo`llanma/. – 
T.:InnovatsiyaZiyo, 2020. –130 bet. 
5. O. Fayzullayeva. She’r ilmi ta’limi (She’riy turkumlar poetikasi): о‘quv 
qо‘llаnmа.  – T.: Bookmany print, 2024. – 178 b. 
6. Quvvаtovа D. O‘roqova N. Yangi o‘zbek adabiyoti va hozirgi adabiy jarayon
(Zamonaviy   doston   asosida):   o‘quv   qo‘llanma.   –   B.:   Sadriddin   Salim   Buxoriy,
2024. –  172 b. 
7. Qodirova N. Aruz va mumtoz poetikaga kirish: o‘quv qo‘llanma. – B. Buxoro 
nashr , 2022. 120 b. 
8.   Қуронов   Д,   Мамажонов   З,   Шералиева   М.   Адабиётшунослик   луғати   /
ф.ф.д.   9.   Д.   Қуроновнинг   умумий   таҳрири   остида.   –   Т.:     Академнашр,   2010
йил. – 400 б. 
 2. Badiiy adabiytolar: 
10. D. Muhammadiyev. Kechikkan yo‘lovchi. –T.:Akademnashr, 2025. –112 b. 
11. E. Vohidov. Dilda ishq daryochadir. –T.:Ziyo Nashr, 2019. –129 b. 
12. Vohidov E. Yoshlik devoni. –T.: G‘afur G‘ulom nomidagi adabiyot va san’at 
nashriyoti, 1969. – 187 b. 
27  13. F. Ne’matullayev. Alah. –T.: Zabarjad. 2026. 160 b. 
14. У. Азимов.  Шеърлар. –Т.:  Ғафур Ғулом номидаги Адабиёт ва санъат 
нашриёти, 1986. – 176 б. 
15. Бобораҳим Машраб. Меҳрибоним қайдасан. –Т.: Ғафур Ғулом номидаги 
адабиёт ва санъат нашриёти. 1991. – 416 Б. 
16. Раҳмон Шавкат. Юрак қирралари: шеърлар. -Т.: Ғафур Ғулом номидаги 
адабиёт ва санъат нашриёти, 1981- 108 б. 
 3.Konferensiya, anjuman, jurnal: 
17. D. Bеgamova. O‘ZBЕK SHЕ’RIYATIDA BARMOQ VA ARUZ VAZNINING
QO‘LLANISH XUSUSIYATL
ARI (RAUF PARFI IJODI
MISOLIDA)./TAMADDUN NURI jurnali/:  31.03.2025. –372-375 b.
 4.  Internet manbalari: 
18. https://kh-davron.uz/kutubxona/uzbek/yoshlar/shahriyor-shavkat-yangi-sherlar-
2.html 
28