Войти Регистрация

Docx

  • Рефераты
  • Дипломные работы
  • Прочее
    • Презентации
    • Рефераты
    • Курсовые работы
    • Дипломные работы
    • Диссертациии
    • Образовательные программы
    • Инфографика
    • Книги
    • Тесты

Информация о документе

Цена 2000UZS
Размер 22.8KB
Покупки 0
Дата загрузки 07 Ноябрь 2026
Расширение docx
Раздел Рефераты
Предмет Педагогика

Продавец

Bohodir Jalolov

Adabiy-nazariy qarashlardagi yangilanish

Купить
ADABIY-NAZARIY QARASHLARDAGI YANGILANISH
Reja:
1.  Tadqiqot yo’nalishlari.
2. O’zbek modern prozasi.
3. O’zbek modern she’riyati.
4.  O’zbek  dramaturgiyasi.
  Modernizm   –   falsafa,   san’at   va   adabiyot   sohasidagi   fransuzcha   “eng
yangi”,   “zamonaviy”   maqolalarini   anglatuvchi   atama.   Modernizm   o’zini
o’sha   zamon   hamda   kelajakdagi   yagona   haqiqiy   estetik   va   falsafiy
yo’nalish   hisoblab,   olamni   falsafiy   badiiy   idrok   etish,   izohlash   va
tasvirlash borasida mavjud bo’lgan an’anaviy yondashuvlarni inkor qilishi
bilan   ajralib   turadi.   Modernizm   olam   hodisalari   va     olamga   munosabat,
ulardagi   turli-tuman   holatlarni   izohlash   hamda   tasvirlashda   o’ziga
xoslikka   intilib,   klassik   yondashuv   yo’sinini   inkor   etish   yo’lidan   borgan
g’oyat ko’p tarmoqli falsafiy estetik hodisadir.
Ayrim   mutaxassislar   modernizmning   kelib   chiqishini   juda   qadimga
olib  borib  taqaydilar. Jumladan, oliy o’quv yurtlari talabalari  uchun  chop
etilgan   “Madaniyatshunoslik”   o’quv   qo’llanmasi   mualliflari   qayd
etishlariga,   modern   atamasi   ilk   bora   qo’llanganligiga   1000   yildan   oshib
ketgan.   Kitobda   “ilk   bor   milodiy   V   asrda   qo’llangan   bo’lib,   rasmiy
maqom egallab borayotgan zamonaviy   masihiylikni o’tmishdagi majusiy
Rimdan  ajratish uchun qo’llana boshlagan.
Agar oldingi modern qarashlar eski yondashuvlarga nisbatan o’zining
yangiroq   va   ilg’orroqligini   ta’kidlagan   bo’lsalar,   keyingi   modernizm
o’zidan boshqa barcha qarash va yondashuvlarni inkor etdi.
Modernizmning   akmeizm,  simvolizm,   dadaizm,   futurizm,  imajinizm,
syurrealizm,   ekspressionizm,   fevizm,   shoizm,   suprematizm,   absurd   kabi
oqimlari   turli   ijtimoiy-ma’naviy   qalqishlar   davrida   yuzaga   kelib,   badiiy
adabiyotda yorqin namoyon bo’lgan yo’nalishlardir.
Modernistik   hissiy   –   intelektual   yondashuviga   ko’ra,   hayot   hamisha
tartibsiz   va   beboshvoq;   inson   tirikchiligining     tiykisiz   va   tayinsizligi ko’pincha   olamning   hayot     o’z   o’rnini   topolmay   yolg’izlanib   qolishiga
olib   keladi;   insonning   hayoti   echimini   hech   qachon   topib   bo’lmaydigan
ziddiyatlardan   iboratdir.   Bunday   kayfiyat   modernni   ijodkorda   san’at
hayotga   ijobiy   ta’sir   ko’rsatib,   unga   tartib   va   ma’no   baxsh   eta   olmaydi
degan   umidsizlik   to’xtam   shakllanishiga   sabab   bo’ladi.   “San’at   san’at
uchun   chaqiruvchi   modernistik   yo’nalishdagi   barcha   adabiy   oqimlarning
asosiy shiori ekanini boisi shunda. Hamonki, san’at asari ijtimoiy borliqni
o’zgartirish   va     unga   muayyan   tartib   berishga   qodir   emas   ekan,   hayot   va
uning     muammolarini   aks   ettirib   o’tirishda   ma’no   yo’q   deb   qaraldi.
SHuning   uchun   modernizmda   ko’proq   badiiy   asarlarning   ifodaviy
jihatlariga   e’tibor   qaratilib,   ob’ektiv   olam   hodisalari   va   unda
qatnashadigan timsollarni tasvirlashdan ko’ra ob’ektiv dunyo to’g’risidagi
sub’ektiv   taassurotlarni,   ong   osti   impulslarning   o’yinlarini   aks   ettirish
muhimroq sanaladi.
Modernizm   o’zining   ilmiy-nazariy   asos   sifatida   F.Nitsshening
menchilik   (individualistik)   falsafasiga   tayangan   bo’lsa,   badiiy   ijodning
ruhiy   mohiyatini   tushunish   va   izohlashda   Z.Freydning   psixoonolitik
qarashlariga suyanadi.
F.Nitsshening   menchilik   falsafasiga   ko’ra,   jamiyat   mavjudligini   o’zi
bilan   hamisha   shaxsga   qarshi   turadi,   individ   va   uning   mafaatlari   jamiyat
tomonidan   doim     kamsitiladi,   din,   axloq   va   qonun   esa   ko’pchilik
tomonidan   alohida   shaxsning   erkini   zanjirband   qilish   uchun   o’ylab
topilgan   ijtimoiy   etik   bo’novlardir.   Demak,   jamiyat   mavjudligining   o’zi
bilan   alohida   shaxsning   erkiga   dahl   qiladi,   uning   o’ylari,   to’yg’ulari,
amallarini cheklashga urinadi. Holbuki, odam hech qanday sababga ko’ra o’z   istaklarini   jilovlashga   burchli   bo’lmasligi   kerak.   Gumanizm   shuni
taqazo   qiladi.   Insonparvarlikning   darajasi   shaxsga   berilgan   erkning
miqyosi bilan o’lchanadi.
Odam   ruhiyatidagi   turli-tuman   og’ishlar   jarayonini   sinchiklab
o’rgangan   Freyd   insonda   sodir   bo’ladigan   juda   ko’pchilik   intelektual   –
ruhiy   munosabat   (reaksiya)lar   uning   ongiga   borliq   emas,   odalening
“men”i tabiiy ravishda hamisha ko’ngilsizliklardan nariroq bo’lib, imkoni
boricha   ko’proq   lazzat   olib   qolishga   moyil   degan   xulosaga   keladi.   U
inson   xatti-haraktlarini   ko’pchiligi   ongosti   mayllari   tufayli   yuzaga   keladi
va   ularning   mohiyatida   asosan   qo’rquv,   ochlik   hamda   hirsiy   xohishlarni
qondirish   istagi   yotadi   deb   hisoblaydi.   SHu   tariqa   Freyd   ijtimoiy   hayot
hodisalari   yuzaga   kelishi   ham   ongosti   mayllari   bilan   tushuntirib,   inson
xulqi   va   ruhiyati   shakllanishida   ijtimoiy   omillarning   o’rni   borligini
butunlay inkor etadi.
Minglab   yillar   mobaynida   ma’rifat   va   ilmu   fan   taraqqiyotiga   ko’z
tikib,   ilmiy-texnika   rivojining   insoniyat   hayotini   faravonlashtirib,
odamlararo munosabatlarning ezguvlashuviga xizmat qilishdan umidlanib
yurgan   ijodkorlar   X1X   asr   oxiri   XX   asr   yuz   yillik   boshlarida   fanning
shiddat   bilan   o’sishi   ular   kutganidan   butunlay   teskari   natijalar   berganini
ko’rib,   tamomila   xafsalalari   pir   bo’ldi.   Birinchi   jahon   urushi   keltirgan
vayronagarchiliklar   falsafa   va   san’atda   modernistik   kayfiyatlar   avjlanib,
mustaqil   yo’nalish   darajasiga   ko’tarilishiga   sabab   bo’ldi.   Dunyo
miqyosidagi   urush   tufayli   adabiy   hayot   normalarining   buzilishi   yangicha
qarash   va   munosabatlar   tizimini   yuzaga   kelishi   tafakkur   va   ijod odamlarining ko’pchiligida falsafa hamda san’atni ham yangilash maylini
yuzaga keltirdi.
Modernistik   san’at   jahon   urushi   sababli   ijodkorlarning   odatiy
o’zanidan chiqarib yuborilgan tafakkuri, tushkun kayfiyat hamda umumiy
ijtimoiy negizlarning tushunarsizligi aralashuvida yuzaga keldi.
An’anaaiy   san’at   va   adabiyotda   qaror   topgan   qarashlardan   keskin
farq   qilaroq,   badiiy   tasvirda   hayotga   muvofiqlik   emas,   balki   har   bir
san’atkorning   olamni   boshqalarga   o’xshamagan   tarzda   individual   ko’ra
bilishi   bosh   estetik   qadriyat   sanaladigan   bo’ldi.   CHunki   modernga
ijodkorlar   shaxsdan   tashqarida   va   hammaga   tegishli   universal   haqiqat
bo’lishi   mumkin   emas   deb   hisoblardilar.   Boshqacha   aytganda,   ular
haqiqatning ob’ektivligini inkor etishardi. Modernchilar har bir shasxning
o’z   alohida   haqiqati   bo’ladi   deb   hisoblardilar.   SHuning   uchun   ong   bilan
ongsizlik   hamda   ularning     o’zaro   munosabatlari   tasviri   modernchilar
uchun eng saviyali va doimiy mavzuga aylandi.
Modernchilar   adabiyot   taraqqiyotining   oldingi   davrlarida   ijodkorlar
nazaridan   butunlay   chetda   qolgan,   boshqalardan   ajralib   turmaydigan
g’oyat   oddiy,   ko’pqator   o’rtacha   odamlarning   hayoti   va   ichki   dunyosini
ko’rsatishga   ayricha   e’tibor   qaratdilar;   modern   asarlarda   bunday
shaxslarning   ruhiyatidagi   g’oyat   ichkin   tuyg’ular,   o’ta   nozik   sezimlar,
mayda ikir-chikirlariga qaror batafsil qalamga olina boshladi. Personajlar
hayoti va ruhiyatining oldinlari tasvirlash ayb sanaladigan hunuk va uyatli
jihatlariga   qadar   avra-astari   ag’darib   ko’rsatilishi   qo’llab-quvvatlandi.
Masalan, Jeyms Joysning “Ullis” romani. Modern   adabiyotining   o’ziga   xosligi,   birinchi   navbatda   oldin
shakllangan   adabiy   an’analarda   talab   qilingani   kabi   badiiy   tasvirda
muallif   va   kitobxon   qarashlarida   uyg’unlik,   yaqinlik   bo’lishiga
urinishidan voz kechishda namoyon bo’ldi.
Modernchi   adiblar   badiiy   asarlaridagi   voqealar   rivoji   tasvirining
xronologik tartibdagi ifoda yo’sinini ham buzib yubordilar.
  Modernchi   ijodkorlar   o’z   badiiy   asarlarida   turli   mo’’jiza,   rivoyat,
sirli   mifologik   hodisalar   tasviridagi   mo’l-ko’l   foydalanishadi.   Bu   ilmiy
adabiyot   tajribalarida   ham   uchraydi.   Faqat   birgina   va   asosiy   farq
shundaki,   turkiy-islomiy   mumtoz   adabiyot   namunalaridan   aql   bilan
izohlash   mushkul   bo’lavermaydigan   ilohiy   holatlar   tasviri   o’ta   muhim
o’rin   kelgan.   Faqat   birgina   va   asosiy   farq   shundaki,   turkiy-islomiy
mumtoz   adabiyot   namunalarida   aql   bilan   izohlash   mumkin   bo’lgan
g’oybga doir bo’lgan tasvirlar mushkulotlarning echilishi va qahramonlar
ishining   o’nglashini   izmat   qilsa,   modern   asarlarida   personajlar   qismatini
yanada og’irlashtirish, ular urinib-surinib topayotgan yo’lni yo’q qilishga
qaratilgan   bo’ladi.   Masalan,   “Malikai   ayyor”   dostonida   SHozargarning
mahbubasini   olmaga   aylantirib   to’rvasida,   mahbubasi   esa   dev   o’ynashini
ignaga   aylantirib,   yoqasida   olib   yursa,   Nazar   Eshonqulning
“Bahovuddinning iti” hikoyasida munofiq va ma’naviyatsiz odamlar bilan
yashashdan   qiynalib   ketgan   ovoz   rejissyori   itga   aylanib,   itlar   orasida
hayot   kechirishni   ma’qul   ko’radi.   Ya’nikim,   fasllar   yohud   mumtoz
adabiyot   namunalarida   mistik   tasvirlar   qahramonini   holatini
engillashtirishga   xizmat   qilsa,   modern   asarlarda   ularning   qismatini
og’irlashtiradi. Modernizm   badiiy   adabiyot   ixtiyoridagi   tasviriy   vositalar   tizimini
ham   tubdan   yangilashga   urindi.   Adabiyotning   ifodaviy   ufqini
kengaytirgan,   odamni   idrok   etish   va   tasvirlash   maromini   tamomila
yangilash   “ong   oqimi”   –   uning   asosiy   kashfiyotidir.   Modernizm   badiiy
asarning   makoniy   va   zamoniy   chegaralarning   xayol   etmas   darajada
kengaytirdi.   Agar   oldinlari   badiiy   asarlarda     bir-ikki,   oshib   borsa,   uch-
to’rt   syujet   chirog’i   tasvirlangan   bo’lsa,   modern   yaratishlarida   ko’plab
syujet   chirog’i   o’zaro   birlashuvi,   kesishuvi,   qariiyb   chetlashuvi,
ayriluvchi, yo’qolib ketuvchi tasvirlanaveradigan bo’ldi.
Modernistik   asarlarda   qahramonning   ikki   maqolasi,   uning   o’ylar,
iztiroblar, tasvirining mavqei misli ko’rilmagan darajada o’sganligi badiiy
asarlarda   muallif   nuqtai   nazari   va   nutqining   ahamiyati   pasayishiga   olib
keldi.
Faxriyorning   “Sensizlik”   turkumiga   kiruvchi   she’rlaridan   biridagi
“Sochlaringda   adashdi   so’zlar,   Ne   so’z   edi,   qaraydi   tuyqus,   sochlaringga
qo’shilib kuydi” deydi.
Foydalanilgan adabiyotlar
1. Qosimov   B.   va   b.   Milliy   uyg’onish   davri   o’zbek   adabiyoti.   –   T.:
Ma’naviyat, 2004.
2. Milliy uyg’onish davri o’zbek adabiyoti masalalari. – T.: Universitet,
1998.
3. Ziyoev   N.   Turkistonda   Rossiya   tajovuzi   va   hukmronligiga   qarshi
kurash. –T.: SHarq, 1998. 1. Karimov N. XX asr adabiyoti manzaralari. –T.: O’zbekiston, 2008.
2. Amir   Sayyid   Olimxon   Buxoro   xalqining   xasrati   tarixi.   –   T.:   Fan,
1991.
3. Fitrat.   Amir   Olimxonning   hukmronlik   davri.   –T.:   “Minxun”   xayriya
nashriyoti, 1992.
4. Narshaxiy.  Buxoro tarixi. –T.: “Meros”, 1991.
5. Sahbo. Tanlangan she’rlar. –T.: Fan, 1993.

Adabiy-nazariy qarashlardagi yangilanish

Купить
  • Похожие документы

  • 2001-yil sentabr voqealri va uning xalqaro munosabatlarga
  • 1945-1990-yillarda Buyuk Britaniya
  • 1918-1923 yillarda xalqaro munosabatlar, Versal Vashington siyetemasining tuzilishi
  • Ahmad al-farg‘oniy
  • Almashlab ekishni loyihalashtirish va joriy etish

Подтвердить покупку

Да Нет

© Copyright 2019-2026.

  • Инструкция по снятию с баланса
  • Контакты
  • Инструкция использования сайта
  • Инструкция загрузки документов
  • O'zbekcha