Alisher navoiyning “sab’ai sayyor” dostonida qo‘llanilgan onomastik birliklarning funksional-semantik xususiyatlari

ALISHER NAVOIYNING “SAB’AI SAYYOR” DOSTONIDA
QO‘LLANILGAN ONOMASTIK BIRLIKLARNING FUNKSIONAL-
SEMANTIK XUSUSIYATLARI
MUNDARIJA
KIRISH………………………………………………………………………...…..4
I   BOB.   ONOMASTIKA   LEKSIKOLOGIYANING   BIR   BO‘LIMI
SIFATIDA…………………………………………………………………………7
1.1.  Onomastika leksikologiyaning bir bo‘limi sifatida……………….………......7
1.2.  Badiiy asarlar onomastikasining o‘zbek tilshunosligida o‘rganilishi………..14
1.3.Alisher   Navoiy   asarlari   onomastikasining   o‘rganilishi
…………………………………………………………………………………….23
II   BOB.   “SAB’AI   SAYYOR”   ASARIDA   QO‘LLANILGAN   ONOMASTIK
BIRLIKLAR………………………………………………………………….….30
2.1.   “Sab’ai   sayyor”   asarida   qo‘llanilgan   antroponimlar……………………….…
30
2.2.   Dostonda   qo‘llanilgan   toponimlar,   gidronim,
biblionimlar…………………...38
2.3.   Etnonim,   kosmonim,   zoonim   va   boshqa   onomastik   birliklarning   asarda
qo‘llanilishi………………………………………………………………………..46
XULOSA…………………………………………………………………………65
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI………………………….68
        
1 KIRISH ( ISHNING UMUMIY TAVSIFI )
Mavzuning   dolzarbligi   va   zaruriyati.   O‘zbek   onomastikasi
(nomshunosligi)   bugun   rivojlanib   borayotgan   sohalardan   biri.   Leksikologiyaning
obyekti  bo‘lgan so‘z    onomastikada ham  muhim  ahamiyat  kasb etadi. Onomastik
birliklarni o‘rganish va to‘plash tilimiz lug‘at sostavining boyishiga yordam beradi.
Ijodkorlar   asarlarida   esa   bu   birliklar   turli   ma’no   qirralarini   yuzaga   chiqaradi.
Chunki   ijodkor   so‘zlarning   eng   sarasini   “chertib-chertib”   tanlab   oladi.   Demakki,
tilimizning naqadar boyligini adabiyotimizda yaratilgan, san’at namunalari bo‘lgan
asarlarimizdan   bilishimiz   mumkin.   Shu   sababdan   yurtboshimiz   o‘z   nutqlarida
quyidagi   fikrlarni   ta’kidladilar:   “Barchamizga   yaxshi   ayonki,   ona   tili   –   millat
ma’naviyatining mustahkam poydevoridir. Ulug‘ ma’rifatparvar bobomiz Abdulla
Avloniy ta’kidlaganidek, har bir millatning dunyoda borligini ko‘rsatadigan oynai
hayoti   –   bu   uning   milliy   tili   va   adabiyotidir”. 1
  Bejizga   til   bilan   hamohang   tarzda
adabiyot   kelmaydi.   Chunki   ijodkor   “tabiiy   ehtiyoj”i   bilan   yangi   so‘zlar   yaralib,
leksik   sathda   o‘z   aksini   topadi,   lug‘at   tizimiga   ko‘chadi.   Yozuvchi,   shoirning
tildan   ijodiy   foydalanishini   o‘rganish,   bir   tomondan,   uni ng   individual   uslubini,
badiiy mahoratini chuqurroq tushunishga imkon bersa, ikkinchi tomondan, adabiy
til taraqqiyotining ko‘pgina nazariy masalalarini hal etishga yordam beradi”. 2
 
Muammoning   o‘rganilganlik   darajasi .   O ‘ zbek   onomastikasi
(nomshunosligi)   o ‘ tgan   asrning   ikkinchi   yarmidan   boshlab   tilshunoslikning   eng
rivojlangan   sohalaridan   biriga   aylandi.     O‘zbеk   nomshunosligi   bo‘yicha   olib
borilgan   kеng   ko‘lamli   tadqiqotlar   o‘zbеk   onomastikasi   sohasini   bir   qator
monografiyalar,   risolalar,   izohli   lug‘atlar,   ko‘p   sonli   ilmiy   maqolalar,   nomzodlik
va   doktorlik   dissеrtatsiyalari   bilan   boyitdi.   Jumladan,   bu   soha   bo‘yicha
E.Begmatov,   Z.Do‘simov,   T.Nafasov,   B.O‘rinboyev,     B.Yo‘ldoshev,   N.Oxunov,
N.Uluqov,   S.Qorayev,   S.Naimov,   G‘.Sattorov,   T.Enazarov,   I.Xudoynazarov,
R.Nuriddinova,   S.Kenjayeva,   Sh.Temirov,   D.Yuldoshev,   Q.Olloyorov,
N.G‘aniyev,   I.Xolmuratov,   N.Adizova,   S.Axmedov,   N.Mo‘minova   va   boshqalar
1
  Президент   Шавкат   Мирзиёевнинг   ў збек   тилига   давлат   тили   мақоми   берилганининг   ўттиз
йиллигига бағишланган тантанали маросимдаги нутқи.  http://xs.uz/uz/  –Toshkent, 2019. 
2
 Қўчқортоев И. Бадиий нутқ стилистикаси. –Тошкент, 1975. –Б.47-48.
2 onomastika   va   uning   yo‘nalishlari   bo‘yicha   tadqiqotlar   olib   borgan 3
.   Bundan
tashqari   badiiy   asarlar   onomastikasi,   xususan,   A.Navoiy   asarlaridagi   onomastik
birliklar ham o‘zbek nomshunosligida o‘rganilgan. 4
 
Tadqiqot   maqsadi   va   vazifalari.   Ishning   maqsadi   A.Navoiyning   “Sab’ai
sayyor” dostonida     qo‘llanilgan onomastik birliklarni aniqlash, Navoiyning badiiy
mahoratini   ochib   berishdan   iborat.   Mazkur   bitiruv   malakaviy   ishida   quyidagi
vazifalarni amalga oshirishni ko‘zda tutganmiz: 
-   Navoiy   asari   misolida   onomastik   birliklarning   har   birini   alohida-alohida
bo‘lim sifatida o‘rganish;
-     “Sab’ai   sayyor”   asaridagi   antroponimlar,   toponimlarning   o‘ziga   xos
xususiyatlarini ochib berish;
-   “Sab’ai sayyor” misolida kosmonimlarning adabiyotda individual ko‘rinish
kasb etish darajasini o‘rganish; 
-   an’anaviy   uslubda   grammatik   birliklarning   uslubiy   vosita   sifatida gi
ishtiroki   darajasini   o‘rganish,   dostonda   qo‘llangan   onomastik   birliklar   jadvali   va
diagrammasini yaratish;
-   teonim,   etnonim   namunalarining   qo‘llanilish   xususiyatlarini   Navoiy   ijodi
orqali   misollar   asosida   izohlash,   har   bir   birlikka   ijodiy   va   individual   jihatdan
yondashish va fikrlarni aniq dalillar bilan to‘ldirish;
         - Kuzatish natijalarini umumlashtirish.
Bitiruv   ishining   obyekti   va   predmeti.   Ishning   obyekti   sifatida   Alisher
Navoiyning   “Sab’ai   sayyor”   asari     misolida   onomastik   birliklar   qo‘llanilishi   va
uslubi   tanlangan. Tadqiqotning predmetini  A.Navoiyning  “Sab’ai  sayyor”  asarida
qo‘llanilgan   onomastik   birliklarning   funksional-semantik   xususiyatlari   tashkil
3
 Qilichev B. Onomastika. O‘quv qo‘llanma. – Buxoro, 2023. – B.6.
4
  Primova   M.   Alisher   Navoiyning   “Majolis   un-nafois”   asari   leksik   xususiyatlari.   BMI.   –   Qarshi,   2017;
O‘tanova S. (2023,Fev). Alisher Navoiy asarlaridagi etnik nomlarning lisoniy-badiiy ahamiyati. Alisher
Navoiy adabiy va ilmiy merosini o‘rganish masalalari. www.ares.uz .
 
3 etadi.   Ishning   obyekti   va   predmetini   ochib   berishda   Navoiyning   “Xamsa”   asari
tarkibiga kiruvchi “Sab’ai sayyor” dostonidan olingan misollar material vazifasini
o‘tadi. 
Bitiruv ishining ilmiy yangiligi quyidagilar bilan belgilanadi: 
- “Sab’ai sayyor” asari  tilining o‘ziga xos xususiyatlari tadqiq etildi;
- an’anaviy adabiyotda antroponimlar, ornitonimlarning o‘ziga xos semantik
ma’no anglatishi Navoiy asari misolida o‘rganildi;
- an’anaviy uslubda teonimlarning  uslubiy vosita sifatida gi ishtiroki darajasi
o‘rganildi; 
-   onomastika   sohasini   tashkil   etuvchi   bo‘limlarning   ba’zilari   (   mas,
antroponim,   toponim,   kosmonim,   v.h.k)   Navoiy   asari   orqali   misollar   asosida
izohlandi. 
  Bitiruv   malakaviy   ishining   tadqiq   usullari .   Mavzuni   yoritishda   hozirgi
kunda   o‘zbek   tilshunosligida   qo‘lga   kiritgan   yutuqlardan,   bayon   qilingan   nazariy
fikrlardan, semantik-uslubiy, tavsifiy, qiyosiy metoddan foydalanildi. 
  Bitiruv   malakaviy   ishining   nazariy   va   amaliy   ahamiyati .   Tadqiqotda
erishilgan   natijalardan   oliy   o‘quv   yurtlarida   nomshunoslikni   o‘rganish   bo‘yicha
ilmiy   tadqiqotlar   olib   borishda   foydalanish   mumkin.   Tadqiqotda   to‘plangan
materiallardan   badiiy  asar   tili   bo‘yicha,   magistrlik  dissertatsiyalari   va   bakalavrlik
bo‘yicha bitiruv  malakaviy  ishlari yozishda foydalanish mumkin. Ishda to‘plangan
misollar o‘zbek tili nomshunosligi bo‘yicha amaliy dars soatlarini o‘tishda material
vazifasini o‘taydi. Ona tili darsligida kishi ismlari nomlari, suv inshootlari nomlari
kabi   bir   qancha   mavzular   o‘rin   olgan.   Ushbu   mavzularni   tushuntirishda   maktab
o‘qituvchilari uchun qo‘shimcha ma’lumot vazifasini o‘taydi.
  Bitiruv   malakaviy   ishining   tuzulishi   va   hajmi.     Bitiruv   malakaviy   ishi
ikki   asosiy   bob,   xulosa   va   foydalanilgan   adabiyotlar   ro‘yxatidan   iborat.   Bitiruv
malakaviy  ishining umumiy hajmi 65 sahifani tashkil etadi.  
4 I BOB. ONOMASTIKA LEKSIKOLOGIYANING BIR BO‘LIMI SIFATIDA
1.1.Onomastika leksikologiyaning bir bo‘limi sifatida
Leksikologiya   lingvistikada   tilning   lug‘at   boyligini   o‘rganish   bilan
shug‘ullanadigan qatlamdir. Leksikologiya fani so‘z ma’nosining o‘zgarishi, ya’ni
so‘z   ma’nosining   kengayishi   va   torayishi,   so‘zlaming   shakli   va   ma’no
munosabatlariga   ko‘ra   turlari,   ularning   hududiy   va   ijtimoiy   qatlamlari,   yangi
so‘zlarning paydo bo‘lishi kabi qator masalalarni o‘z ichiga oladi. 
1. Semasiologiya
2. L eksikografiya 
3. O nomasiologiya 
4. E timologiya 
5. F razeologiya 
6. O nomastika 
kabi bo‘limlar leksikologiyaning tarkibiy qismlaridir. 
1.   Semasiologiya   til   birliklari   (til   ishoralari)ni   ma’no   jihatdan   o‘rganadi.   Til
ishoralari   so‘zning   shakli   va   so‘zning   ma’nosi     jihatidan   izohlanadi   (bu   o‘rinda
bizni   so‘z   qiziqtirayotganligi   uchun   gap   shu   birlik   to‘g‘risida   boradi).   So‘zning
shakli deganda uning  tarkibidagi tovushlari, so‘zning ma’nosi deganda uni tashkil
etuvchi  
tovushlar   yig‘indisidan   anglashiladigan   ma’no   nazarda   tutiladi.   Semasiologiya
tilning barcha ma’no anglatuvchi birliklarini o‘rganadi. 
2.   Leksikografiya   til   tarkibidagi   so‘zlarni   ma’lum   tartib   va   maqsad   asosida
(alfavit   tartibida,   nutqda   ishlatish   darajasiga   va   shu   kabilarga     ko‘ra)   yozma
ravishda to‘plab, lug‘at tuzish bilan bog‘liq masalalami o‘z ichiga oladi. 
3.  Onomasiologiya  narsa va hodisalarga nom berish jarayonini o‘rganadi. 
4.   Etimologiya   so‘zlarning   kelib   chiqish   tarixi   masalalari   bilan   shug‘ullanadi.
Yasama,   qo‘shma   va   xorijiy   tillardan   o‘zlashtirilgan   so‘zlar   ma’nolari   bilan   ham
qiziqadi.     Etimologiya   so‘zning   har   ikki     tomonini,   ya’ni   shakli   va   ma’nosini
hisobga oladi. 
5 5 . Frazeologiya  tilning turg‘un birikmalarini o‘rganadi. 
6.  Onomastika  atoqli otlarni o‘rganadigan fan bo‘lib, antroponimika (odamlarning
ismini   ilmiy   jihatdan   o‘rganadi),   toponimika   (geografik   nomlarni   o‘rganadi),
etnonimika (millatlarning nomlarini o‘rganadi)dan tarkib topgan. Tilshunoslikda
onomastik birliklar deb yuritilayotgan  nomlar tilimizning bebaho tarixiy, madaniy
va ma naviy boyligidir. Bu boylik o‘zbek tilida ko‘p yillar mobaynida asta-sekinlikʼ
bilan tarkib topib, shakllanib, rivojlanib bormoqda. 5
O‘zbеk   onomastikasi   (nomshunosligi)   o‘tgan   asrning   ikkinchi   yarmidan
boshlab   tilshunoslikning   eng   rivojlangan   sohalaridan   biriga   aylandi.   Aslida   bu
sohaga   doir   qarashlar   turkologiyada   XI   asrdayoq   mavjud   edi. 6
    Onomastika
yunoncha   “onomastike”   so‘zidan   olingan   bo‘lib,   “nom   qo‘yish   san’ati”   degan
ma’noni   bildiradi.  Hozirgi   vaqtda  bu termin ikki   ma’noda  qo‘llaniladi:   1.Ma’lum
bir   til,  xalq   tarkibida   qo‘llangan   barcha   atoqli   otlarning  yig‘indisi.   2.Atoqli   otlar,
ularning shakllanishi va o‘ziga xos xususiyatlarini o‘rganuvchi tilshunoslik sohasi. 7
Ma lumki,   onomastika   tilshunoslikning   har   qanday   atoqli   otlarni,   ularning   paydo	
ʼ
bo‘lish va o‘zgarish tarixini o‘rganuvchi bo‘limi, shuningdеk tildagi barcha atoqli
otlar   yig‘indisini   o‘zida   ifodalaydi.   “Onomastika”   fani   tildagi   mavjud   onomastik
tizimlarni   aniqlash   va   o‘rganishni   maqsad   qilib   qo‘yadi.   Atoqli   nomlarning   til
(lisoniy) xususiyatlarini o‘rganilish darajasiga qarab onomastika
5
 Irisqulov I. Tilshunoslikka kirish. – Toshkent, 2009. – B.96. 
6
 Qilichev B. Onomastika. O‘quv qo‘llanma. – Buxoro, 2023. – B.6.
7
 Бегматов Э., Улуқов Н.  Ўзбек ономастикаси терминларининг изо ҳли луғати. – Наманган, 2006 – 
Б.60.  
6
1.Adabiy 
onomastika 
2.Dialektal 
onomastika 
3.Odatdagi 
onomastika  	
6.Tarixiy 
onomastika 
5.Zamonaviy 
onomastika 	
4.Poetik 	
onomastika 	
7.Nazariy 
onomastika 
8.Amaliy 
onomastika    kabi   turlarga   bo‘linadi.   Nazariy   onomastika   til   va   nutqdagi,   adabiy   va   dialеktal
sohalarga   tеgishli   atoqli   nomlarning   paydo   bo‘lishi,   ularning   nominatsiya
(nomlanish) asoslari, rivojlanishi, shu jarayondagi turli xil o‘zgarishlari, onomastik
birliklarning   nutqda   qo‘llanilishi,     muayyan   hudud   va   tillarda   tarqalishi   hamda
onomastik   birliklarning   tarkibiy   tuzilishini   o‘rganadi.   Badiiy   matnlardagi   atoqli
nomlarni   tadqiq   etish   alohida   muammo   bo‘lib,   bu   badiiy   onomastika   yoki
onomopoetikaning   asosiy   vazifasidir.   Onomastika,   shuningdеk,   tilshunoslikning
qiyosiy-tarixiy,   struktur,   gеnеtik,   arеal,   onomastik   xaritalashtirish   va   boshqa
usullarini   qo‘llagan   holda,   atoqli   nomlarning   fonеtik,   morfologik,   dеrivatsion
(yasalish,   shakllanish),   sеmantik,   etimologik   kabi   jihatlarini   ham   o‘rganadi.
Amaliy   onomastika   xorijiy   tillarga   mansub   nomlarning   transkrinsiyasi,
translitеratsiyasi, an anaviy (talaffuz   va yozilishiga ko‘ra), tarjima qilinadigan vaʼ
tarjima   qilinmaydigan   nomlarni   aniqlash,   “bеgona”   nomlarni   o‘z   tilda   qanday
yozish   bo‘yicha yo‘riqnomalar tayyorlash, xorijiy tillardan o‘zlashgan nomlardan
yangi   onomastik   birliklar   hosil   qilish   bilan,   nom   bеrish   va   nomlarni   o‘zlashtirish
masalalari bilan ham shug‘ullanadi. 
Onomastika   tarkiban   bir   qancha   bo‘limlarga   bo‘linadi.   Bular   quyidagilar:
antroponim-kishilarning atoqli nomlari (ismlari, familiyalari, ota ismlari, laqablari,
taxalluslari),   toponim-gеografik   obyеktlarning   atoqli   nomlari,   tеonimiya   -   turli
diniy   tasavvurlar   bo‘yicha   xudolar,   ma budlar,   diniy-afsonaviy   shaxs   va	
ʼ
mavjudotlarning   nomlari,   zoonim   -   hayvonlarga   qo‘yiladigan   (shartli)   atoqli
nomlar,   laqablar,   kosmonim   -   fazoviy   bo‘shliq   hududlari,   galaktikalar,   burjlar   va
boshqalarning   ilmiy   muomalada   va   xalq   orasida   tarqatgan   nomlari,   astronim   -
ayrim   osmon   jismlari   (planеta   va   yulduzlar)   nomlarining   majmuyini     o‘zida
ifodalaydi.   Bundan   tashqari,   onomastikaning   yana   bir     qancha   bo‘lim   (guruh)lari
mavjud. Masalan, onomastikaning bir  bo‘limi rеalionimlar (avval va hozir mavjud
bo‘lgan   obyеktlarning   nomlari)   dеb   nomlansa,   unga   zid   bo‘lgan   mifonimlar
xayoliy  to‘qima  obyеktlarning  nomlarini  bildiradi.  Onomastika  tarix,  etnografiya,
geneologiya,   geraldika,   matnshunoslik,   adabiyotshunoslik,   geografiya,
7 astronomiya,   geologiya,   demografiya   kabi   fanlar   bilan   bog‘liq. 8
  Jumladan,
onomastik tadqiqotlarda atoqli otlar xususiyatlariga doir so‘zlar olinadi. Onomastik
birlik   sifatida   ideonimlar,   xususan,   ktematonimlar   o‘zbek   nomshunosligida
umuman   tadqiq   etilmagan.   Mikroguruh   sanaladigan   ktematonimlar   ko‘p   hollarda
atoqli ot sifatida emas, balki turdosh ot sifatida yozuvda aks ettirilib kelinmoqda.
Masalan,   chimildiq,   o‘tov,   alla,   beshik.   Shu   holatning   aksi   o‘laroq   O‘zbek
tilshunosligida   turdosh   ot   sifatida   qaraladigan,   ammo   xususiyatlari   atoqli   otlarga
yaqin   turadigan   narsa-predmet   va   faoliyat   otlari   mavjud.   Masalan,   turdosh   ot
guruhiga   kiruvchi   cholg‘u   asboblari.   Umumiy   qilib   cholg‘u   asboblari   deb
ataladi.Uni   o‘zaro   guruhlarga   ajratamiz:   cholg‘u   asbobi   o‘z   o‘rnida   zarbli,
torli,puflab   chalinadigan   va   boshqa   turlarga;   torli   cholg‘u   asboblari   ham
ko‘rinishidan alohida- alohida turlarga bo‘linadi:dutor, tanbur, rubob, do‘mbira va
boshqlardir. 9
 
Zarbli  dutor 
Cholg‘u asbobi  Torli                       tanbur
Puflab  do‘mbira 
Bugungi   kunda   tilshunosligimizda   ham   keng   atama   sifatida   yuritilayotgan
onomastik birlik tushunchasiga A.M.Gurbanov nuqtai nazaridan yondashilsa, uchta
tomon namoyon bo‘ladi: 
1)   onomastik   birlik   termini   biror   yakka   atoqli   otni   ifodalaydi:   Muhabbat   (ism),
Farg‘ona (toponim), Mushtariy (yulduz) kabi; 
2)   onomastik   birlik   nominativ-funksional   xususiyatiga   ko‘ra   biror   guruhga
birlashuvchi nomlar majmuini ifodalaydi: toponimlar yoki zoonimlar kabi; 
3)   onomastik   birlik   onomastika   doirasida   umuman   atoqli   ot   tushunchasini
anglatadi. Onomastik birliklarni belgilash, ularni tadqiq qilish darajasi milliy tillar
tilshunosligida   har   xil   darajadadir.   Mana   shu   holatni   aniqlash   maqsadida   ba’zi
yirik   nomshunos   olimlarning,   shuningdek,   bir   qator   onomastikaga   bag‘ishlangan
ilmiy   to‘plamlar   kuzatildi   hamda   ulardagi   onomastik   birliklarni   ifoda   etuvchi
8
 Йўлдошев Б. Ўзбек ономастикаси масалалари. – Самарқанд, 2011. – Б.10.
9
 Ravshanov D. Shafoat Rahmatullo Termiziy onomastikasi. – Termiz, 2023. – B. 24.
8 terminlarni   belgilashga   erishildi.   Alohida   mualliflarning   tadqiqotlari   hamda   ilmiy
to‘plamlar   va   ilmiy   konferensiyalar   materiallari   bo‘yicha   onomastik   birliklarning
bir qancha tiplari keltirildi. Bular hozircha onomastika faniga ma’lum bo‘lganlari.
Kelajakda jahondagi turli tillar onomastikasini to‘liqroq tahlil qilish qayd qilingan
birliklar tarkibini yangi tip atoqli otlar bilan to‘ldirish mumkin.
Shu   nuqtayi   nazardan   onomastikada   bajarilgan   tadqiqotlar   va   o‘rganilishi
kerak bo‘lgan birliklarni quyidagicha ifodalash mumkin: 
1.Onomastika   sohasida   nisbatan   qoniqarli   tadqiq   qilingan   onomastik
birliklar   antroponim,   toponim,   gidronim,   zoonim,   oronim,   oykonim,   ergonim   va
etnonimlardir.
2.   Onomastika   sohasiga   ma’lum,   ammo   kam   tadqiq   qilingan   onomastik
birliklarga kosmonim, astionim, ktematonim, urbonimlar kiradi. 
3.Tadqiqotlarda tilga olinadigan, ammo alohida tadqiqot obyekti bo‘lmagan
onomastik   birliklarga   dokumentonim,   demononim,   faleronim,   xrononim,
xrematonim va boshqalar kiradi.
4. Onomastik birliklarning ba‘zi tiplari atoqli ot sifatida mavjud va ma’lum
bo‘lsa-da,   ular   deyarli   izohlanmagan   va   tahlil   qilinmagan:   onoykonim,   artionim,
agionym, venesuonim, glyasionim, gemeronim, geortonim, ginekonim, dignitonim,
ideonim,   insektonim,   katoykonim,   litonim,   marsionim,   merkuronim,   nautonim,
matbuot nashrlari nomi, transport vositalari nomi, ilmiy, badiiy adabiyot va san’at
asarlari atoqli oti va boshqalar. 10
Har bir predmetning o‘z nomi bo‘lgani kabi shu nomi bilan aytilishi lozim.
Xuddi   shu   ma’noda   nom(lar)   odamlar   uchun   yo‘l   boshchidir.   Nom   bilan,   ya’ni
kishilarga murojaat qilish uchun ularning ismi,  sharifi, familiyasi, laqabi, taxallusi
va nisbalarini, qabila-urug‘, xalq nomlarini,  joylarini, gidronim, osmon jismlarini,
o‘simliklarni,   hayvonot   dunyosi   va   boshqa   narsa-hodisalarni   atab,   ularni   shunga
o‘xshash bo‘lgan boshqa narsa-hodisalardan ajratib, topib olish uchun esa ularning
qanday so‘zlar bilan qay tarzda aytilishi va atalganligini bilish mumkin. Shu bilan
birga nomlarga nisbatan ularda mehr-muhabbat tuyg‘usini shakllantirish mumkin.
10
 Matnazarov M.., Ro‘zimova G. Onomastika. Darslik. – Urganch,2022. – B.11. 
9 Atoqli   otlarning   o‘rganilishi   masalalarining   dunyodagi   turli   soha   olimlari
tomonidan ilmiy-nazariy va amaliy asoslarda  tadqiq etilishi  ancha vaqtdan buyon
davom   etib   kelmoqda.   Bu   haqida   turli   tillarda   bir   qancha   ilmiy   ishlar   e’lon
qilingan. Bunda til va tarixga oid manbalar asosiy tayanch manba hisoblanadi. Shu
bilan   birga   olimlarimizning   tadqiq   etish   faoliyatlari   ham   mazkur   sohaning
rivojlanishiga   turtki   bo‘lgan.   Atoqli   otlarning   o‘rganilishi   qadim   zamonlarga,
Mahmud   Koshg‘ariyning   “Devonu   lug‘otit   turk”   asariga   borib   taqalsa   hamki,
uning   ilmiy   asoslarda   o‘rganilishi   esa   XX   asrning   50-yillaridan   taniqli   olim,
professor   Hamidulla   Hasanovning   ilk   tadqiqotlaridan   boshlangan.   Ernest
Begmatovning   tadqiqotlari   asosan   o‘zbek   antroponimlariga     bag‘ishlangan   holda,
qisman antroponimika hamda toponimikaning nazariy va  amaliy masalalariga ham
munosabat   bildirilgan. 11
  A.Muhammadjonov   esa   XX   asrning   50-yillari   oxiridan
mamlakatimiz   toponimlarining   amaliy   masalalariga   e’tibor   qaratgan   bo‘lsa,   XX
asrning   90   yillaridan   esa   toponimlarning   etimologik   tahliliga   ham   jiddiy   e’tibor
berib,   bir   qancha   bahsli   va   qiziqarli   maqolalarni   e’lon   qilib   kelmoqda.
Mamlakatimizda   toponimlarni   ham   nazariy,   ham   amaliy   jihatlardan   jiddiy
o‘rganish   XX   asrning   60-yillaridan   boshlangan.   T.Nafasov   XX   asrning   60-
yillaridan to bugungi vaqtgacha toponimlarning izohli tahlili bo‘yicha ilmiy ishlar
olib borgan. Bu olim Qashqadaryo va Surxondaryo viloyatlaridagi bir qancha joy
nomlarining   izohlining   tahliliga   kirishib,   “O‘zbekiston   toponimlarining   izohli
lug‘ati”,   “O‘zbek   nomnomasi”,   “O‘zbek   qishloqnomasi”   singari   bir   qancha
salmoqli   ishlarni   amalga   oshirgan.   Xususan,   onomastikada   haligacha   muhokama
qilib   kelinayotgan   tarixiy   va   zamonaviy   nomshunoslik   masalasi   bo‘yicha   batafsil
to‘xtalgan   R.Nuriddinova   nomzodlik   dissertatsiyasining   “Onomastika
terminlarining   mavzuviy   tasnifi”   deb   nomlangan   birinchi   bobidagi   “Onomastika
sohasining   ilmiy   yo‘nalishlarini   ifoda   etuvchi   terminlar”   bo‘limida   atoqli   otlarni
o‘zaro   farqli   tiplarini   tadqiq   qiluvchi   ilmiy   yo‘nalishlarni   anglatuvchi   terminlar
sirasiga   antroponimika,   onomastikaning   ilmiy   sohalarini   tarixiylik,   zamonaviylik
nuqtai   nazaridan   nomlovchi   terminlar   sifatida   tarixiy   onomastika,   o‘zbek   tarixiy
11
 . Бегматов   Э .  Ҳозирги   ўзбек   адабий   тилининг   лексик   қатламлари . –  Тошкент , 1985. –  Б .16,18.
10 nomshunosligi,   o‘tmish   nomshunosligi   kabi   terminlarni   misol   sifatida   ko‘rsatadi.
Olima   “Onomastik   birliklarning   tarixiy   (davriy)   mansubligiga   oid   tushunchalarni
ifoda  qiluvchi  terminlar”  bo‘limida  esa   har   qanday  tildagi   onomastik  birliklar  bir
davrning mahsuli emasligi, balki tilda qadimiyatdan tortib, shu kunga qadar yuzaga
kelgan   lisoniy   hodisa   ekanligini   qayd   etib,   o‘zbek   onomastikasida   onomastik
birliklar   tarixiylik   davriy   mansubligiga   ko‘ra   ikki   katta   guruhga   bo‘lib   tadqiq
etilayotganligini   e’tirof   etadi:   1.Tarixiy   nomlar.   2.   Yangi   zamonaviy   nomlar.
Shunga   ko‘ra   tarixiy   nomlarni   atash   uchun   tilshunoslikda   quyidagi   terminlardan
foydalanilayotganligini   aniqlagan.   Tarkibida   “tarixiy”   so‘zi   qatnashuvchi
terminlar:   tarixiy   nomlar,   tarixiy   antroponimiya,   tarixiy   ismlar;   tarkibida
“qadimgi”,   “azaliy”   so‘zlari   qatnashgan   terminlar:   qadimgi   nomlar,   qadimiy
yahudiycha ismlar, azaliy nomlar, qadimiy yunoncha ismlar. 12
Bu   haqda   o‘zbek   tarixiy   antroponimiyasini   tadqiq   qilish   ishlarini   boshlab
bergan   va   unga   munosib   hissa   qo‘shgan   tadqiqotchi   N.Husanov   “O‘zbek
antroponimlari   tarixi”   asarida   o‘zbek   nomshunosligi   va   tarixiy   antroponimiya
muammolari  haqida  fikr  yuritar  ekan, o‘zbek tilidagi  tarixiy nomlar  ma’lum  davr
va   manbalar   asosida   o‘rganilmaganligini,   o zbek   nomshunosligi   bo yicha   darslikʻ ʻ
va   qo‘llanmalarning   yo‘qligi   bu   sohani   tilshunoslikning   boshqa   bo‘limlari   qatori
oliy   maktablarda   sistemali   ravishda   o‘qitish   va   o‘rgatishga   imkon
bermayotganligini alohida ta’kidlaydi. 13
Nomshunoslik   (ismshunoslik   )   har   bir   xalq   tarixi,   etnografiyasi   ularning
ijtimoiy-siyosiy   qarashlari   bilan   bog‘lanib   ketadi.   Kishilarga   va   joylarga   nom
berish 
turli   davrlarda   xalqning   ijtimoiy   hayot   sharoitlari,   jamiyatda   tutgan   o‘rni,   uning
madaniy   saviyasi,   dunyoqarashi,   urf-odati,   rasm-rusumlari   bilan   bog‘liqdir.
Nomlar 
tabiat   va   jamiyatdagi   muayyan   o‘zgarishlar   bilan   bog‘liq   holda,   ma’lum
qonuniyatlar   asosida   vujudga   keladi   va   xalq   tarixi   bilan   uzviy   bog‘liqdir.   Atoqli
12
 Nuriddinova R. O‘zbek onomastikasi terminlarining lisoniy tahlili: Filol. fan. nomz. ...diss. – Toshkent, 
2005.– B. 9,10.
13
 Husanov N. O‘zbek antroponimlar tarixi. – Toshkent, 2014. – B.12.
11 otlar   tarixchilar,   geograflar,   tilshunoslar   uchun   ham   boy   material   beradi.   Shu
jihatdan qaraganda, tarixiy onomastika o‘ziga xos xususiyatga ega. Hayot taraqqiy
etgan   sari   kishilarning   mafkuraviy,   diniy   qarashlari,   siyosiy   hayoti   atoqli   otlarda
aks etganini  ko‘ramiz. Ayrim tarixiy kitoblarni kuzatsak,  eramizdan ilgari davrda
paydo bo‘lgan atoqli otlarga duch kelamiz. Qadimiy davr atoqli otlari o‘sha davrda
hukmron bo‘lgan zardushtizm mafkurasini, keyinchalik buddizm diniy qarashlarini
ifodalagan.   O‘rta   Osiyoga   islom   dini   kirib   kelishi   bilan   esa   bu   din   bilan   bog‘liq
bo‘lgan   ko‘plab   nomlarning   paydo   bo‘lganini   ko‘ramiz.   Ammo,   onomastikada
xalq diniy qarashlarining ifodalanishiga turli davrlarda turli xil munosabatda bo‘lib
kelingan.   Nomlarda   xalq   diniy   qarashlarining   ifodalanishini   tabiiy   hol   deb
tushunish lozim. Hayot taraqqiy etgan sari nomlar ham o‘zgarib, saralanib boradi.
O‘zbek tarixiy nomshunosligi  olida turgan dolzarb masalalardan  biri  bu nomlarni
konkret   aniqlash   va   ularning   lisoniy   hamda   etimologik   xususiyatlarini
o‘rganishdir. 14
  Xulosa   sifatida   aytish   mumkinki,   onomastika   deb   nomlangan
bo‘lim   leksikologiyaning   tashkil   etuvchi   bo‘limlaridan   biridir.   Bu   bo‘lim   XX
asrning 60-yillarida bir qancha sohalar  qatori  tilshunoslikka kirib keldi. Sohaning
nomi   yangi   bo‘lgani   bilan   asli   manbalar   o‘zbek   tilshunosligida   azaldan   mavjud
bo‘lgan.   Jumladan,   Navoiy,   Bobur   kabilar   o‘z   asarlarida   qo‘llayotgan   har   bir
nomga e’tibor bilan yondashishi, ismga ham qo‘shimcha vazifa yuklashi shundan
dalolat   beradi.   Umuman   olganda,   o‘zbek   tilshunosligida   onomastikaning
antroponim   va   toponim   kabi   bo‘limlari   yaxshi   o‘rganilgan.   Kelgusida
onomastikaning o‘rganilmagan sohalariga e’tibor qaratish muhim vazifalardan biri
bo‘lib   turibdi.   Shu   jihatdan   O‘zbekiston   toponimlarining   xaritasi   va   mukammal
ko‘p tomlik izohli lug‘atini yaratish nomshunoslarning ulkan vazifalaridandir.  15
1.2. Badiiy asarlar onomastikasining o‘zbek tilshunosligida o‘rganilishi
14
 Ravshanov D. Shafoat Rahmatullo Termiziy onomastikasi. – Termiz, 2023. – B.13,16.
15
 Matnazarov M.., Ro‘zimova G. Onomastika. Darslik. – Urganch, 2022. – B.20. 
12 Bugungi   kunda   ham   tilshunosligimizda   badiiy   asarlarda   qo‘llanilgan
onomastik birliklar masalasi yaxshi o‘rganilayotgan masalalardan biri hisoblanadi.
Masalan,   M.Hamroyevaning   “Tohir   Malikning   asarlarida   onomastik   birliklar
qo‘llanilishining uslubiy tahlili” 16
, “Badiiy asar  matnidagi onomastik birliklarning
uslubiy   xususiyatlari   tahlili” 17
,   M.Matmuratovaning   “Badiiy   asarlarda   onomastik
nomlar” 18
,   Z.Sanakulovning   “Badiiy   nomlarning   onomastikada   tutgan   o‘rni   va
ma’no   aspekti” 19
,   G.Toshovaning   “Badiiy   matnda   qo‘llangan   onomastik
birliklarning   funksional-stilistik   xususiyatlari” 20
,   U.Axmedovning   “Badiiy   asar
nomlarining lingvokulturologik tadqiqi bo‘yicha izlanishlar” 21
, O.Maxmudovaning
“Onomastik   birliklar   va   ularning   badiiy   matndagi   funksiyalari” 22
,
M.Turdibekovning   Abulg‘ozi   Bahodirxonning   “Shajarayi   turk”   asari
onomastikasiga,   I.Xudoynazarovning   o‘zbek   folklori   onomastikasiga
bag‘ishlangan   tadqiqotlari   o‘zbek   nomshunosligida   muhim   ahamiyat   kasb   etadi.
Taniqli   adabiyotshunos   olim   E.B.Magazannikning   “Onomapoetika   yoki
adabiyotda   gapiruvchi   nomlar”   nomli   yirik   monografiyasi   Toshkentda   nashr
etilgan edi. Bu olimning shogirdi Y.Po‘latov esa shu sohada izlanishlar olib borib,
badiiy matndagi nomlar tarjimasiga doir qiziqarli risola yaratgan edi. Keyinchalik
I.Mirzayev badiiy tarjimada kishi ismlari va geografik nomlarning berilishiga doir
ayrim kuzatish ishlari olib bordi. Bundan tashqari H.Eshonqulov “Alisher Navoiy
she’riyatida   samoviy   timsollar”   mavzusida   nomzodlik   ishini   himoya   qilgan,
keyinchalik   shu   mavzuda   risola   ham   davom   ettirgan.   T.Qurbonov   va
M.Xudoyberdiyevalarning “Badiiy asarlardagi toponimlarning lingvistik tahlili va
izohi   masalalari”     N.Husanov   Navoiyning   “Tarixi   anbiyo   va   hukamo”   asari   va
Abulg‘ozi   Bahodirxonning   “Shajarayi   turk”   asarlaridagi   teonimlarga   tayangan   va
foydalangan   holda   monografiya   yaratdi.   Bu   ishning   asosiy   qismi   payg‘ambarlar,
ularning   ajdod-avlodlari,   Muhammadning   ajdod-avlodlari,   xalifalarning   nomlari,
16
  https://www.sciencebox.uz  
17
  https://interonconf.org  
18
  https://uzresearchers.com  
19
  https://cyberleninka.ru  
20
  https://340.tersu.uz  
21
  https://in-academy.uz  
22
  https://cyberleninka.ru  
 
13 avliyo   va   farishtalarning   nomlari   tahlilini   o‘z   ichiga   oladi.   O‘zbek
adabiyotshunosligida “Atoiy-Otoiy”, “Navoiy-Navoyi” kabi taxalluslarning imlosi
haqidagi   munozara   ko‘p   yillardan   buyon   davom   etmoqda.   Umuman   taxalluslar,
ularning   imlosi,   qo‘llanilishi,   imlosi   kabi   masalalar   ko‘p   yillardan   buyon   o‘zbek
filologiyasida o‘rganilmoqda. Masalan, Y.Ishoqovning Jomiy va Navoiy taxallusli
shoirlar,   bu   taxalluslarning   imlosi   haqidagi   bir   necha   maqolalari   e’lon   qilingan.
Shoir   Oltoy   (Bois   Qoriyev)   tomonidan   o‘z   vaqtida   “Adabiy   taxalluslar   haqida”
nomli maqola yozilgan edi. Bu maqolada XX asr boshlarida o‘zbek adabiyotida va
vaqtli   matbuotda   qo‘llangan   ikki   yuzdan   ortiq   taxalluslar   doimiy,   o‘tkinchi   va
qisqartirilgan taxalluslarga ajratilgan holda alifbo tartibida keltirilgan. Keyinchalik
XX   asrning   70-yillarida   adabiy   taxalluslar   haqida   ikki   kitob   maydonga   keldi.   Bu
asarlarda   adabiy   taxalluslarning   imlosi   haqida   ham   fikr-mulohazalar   bildirilgan.
X.Doniyorovning   “O‘zbek   xalqining   shajara   va   shevalari”   asari   ikki   qismdan
iborat.   Dastlab   bu   asarda   o‘zbek   xalqining   urug‘   va   qabila   nomlari
M.Koshg‘ariyning   “Devonu   lug‘otit   turk”,   Rashididdinning   “Jome’   ut-tavorix”,
Alisher   Navoiy,   Abulg‘ozi   Bahodirxon   asarlarida   qo‘llanilishi   haqida   qiziqarli
ma’lumotlar keltirildi. Abu Nasr Forobiy, Abu Rayhon Beruniy, Abu Ali Ibn Sino,
Mahmud   Koshg‘ariy,   Mahmud   Zamaxshariy   kabi   allomalarning   asarlarida   joy
nomlarini,   kishi   ismlarini   oddiy   qayd   qilish   hollari   ko‘zga   tashlanadi.   Jumladan,
“Devonu   lug‘otit   turk”   bo‘yicha   tuzilgan   indeks-lug‘at   materiallariga   qaraganda,
Mahmud   Koshg‘ariy   asarida   Abu   Bakr,   Badruq,   Barman,   Barsg‘an,   Tabdu,
Tahmuras   kabi   kishi   ismlari   (antroponimlar),   arab,   alqa,   aramut,   afshar,   o‘g‘uz,
bashg‘irt,   basmil,   barsman,   tuxsi,   tubut,   tat,   salg‘ur,   rus,   chumul,   qarluq,   uyg‘ur
kabi xalq, urug‘, qabila nomlari (etnonimlar), Ertuch, Balu, Barman, Marv, Sulm,
Talas,   Tashkand,   Udun,   Qifchaq   kabi   shahar   va   qishloq   nomlari   (toponimlar),
Ertish,   Firat,   Qaz   suvi,   Hind,   Etil   kabi   dengiz,   ko‘l,   daryo,   soy   nomlari
(gidronimlar), Eran tuz,  Baqir  soqum,  Yikar   kabi  planeta,  yulduz  va fasl   nomlari
(kosmonimlar)   singari   onomastik   birliklar   qo‘llangan.   Xuddi   shunday   boy
onomastik   material   Alisher   Navoiy,   Zahiriddin   Muhammad   Bobur,   Abulg‘ozi
Bahodirxon asarlarida qo‘llanilgan. B.Bafoyev va Sh.Yoqubovlarning kuzatishlari
14 shuni   ko‘rsatadiki,   Alisher   Navoiy   asarlarida   ikki   mingdan   ortiq   onomastik
birliklar qo‘llangan. “Boburnoma”da 1406 ta kishi ismi, 1100 dan ortiq joy nomi,
277   ta   qavm-qabila   va   nasl-nasab   nomi,   414   ta   hayvon-   o‘simliklar   nomi,   40   ta
kitob va risola nomi tilga olingan. M.Turdibekovning hisob-kitoblariga qaraganda,
“Shajarayi   turk”   asarida   1357   ta   atoqli   ot   mavjud.   Shulardan   880   tasi
antroponimlar,   286   tasi   toponimlar,   118   tasi   etnonimlar,   51   tasi   gidronimlar,   22
tasi   oronimlardir.   Umuman,   o‘zbek   tarixiy   onomastikasi   sohasida   o‘z
tadqiqotchilarini   kutayotgan   muammolar   ham   anchagina   bor. 23
  Shuningdek,
M.Hamroyevaning   “Tohir   Malikning   asarlarida   onomastik   birliklar
qo‘llanilishining   uslubiy   tahlili”   maqolasini   aytish   mumkin.   Ushbu   maqolada
yozuvchi   uslubidagi   antroponimlarning   o‘ziga   xos   xususiyatlari,   badiiy   asarda
tutgan   o‘rni   haqida   fikr   yuritilgan.   Shuningdek,   ijodkor   hikoyalarida
antroponimlarning   berilishi   misollar   vositasida   ochib   berilgan.   Maqolada   Tohir
Malikning   ism   qo‘yish   odati   va   ismlar   haqidagi   keskin   fikrlari   misollar   asosida
tushuntirib berilgan. Jumladan, uning “Zulm”, “Voy, onajonim”, “Oqibat ul-amr”,
“Oxirat”,   “Sunami”,   “Kurort”   kabi   hikoyalaridan   olingan   antroponimlar   tahlilga
tortilgan. Tohir Malikning “Oqibat ul-amr” hikoyasida debocha sifatida bir hikoya
keltiriladi.   Unda   bir-biridan   norozi   bo‘lgan   ota   va   o‘g‘il   arzi   beriladi.   Bunda   ota
arzi   o‘g‘li   tomoni   rad   etiladi.   O‘g‘il   otasidan   unga   qo‘yilgan   ism   uchun   norozi
ekanligini   aytadi:   “Tug‘ilganim   hamon   otamning   ko‘zlari   sahroning   qora
qo‘ng‘iziga tushgan ekan, shu bois, odat bo‘lib qolgan taomilga ko‘ra menga o‘sha
qo‘ng‘izning   nomini   berib   “Jual”   deb   ism   berdilar.   To   hanuz   odamlar   meni
qo‘ng‘izga   o‘xshatib   mayna   qilarlar”.   Bu   bilan   ijodkor   ism   qo‘yishdagi   urf-odat
tamoyili haqida biroz o‘ylab ko‘rish kerak demoqchi bo‘lgan, albatta. Shuningdek
farzandga   ism   qo‘yish   haqida   asarning   bir   o‘rnida   adib   bu   masalaga   quyidagicha
izoh   beradi:   “Avvalo   ota   bo‘lmish   soliha,   pokiza,   nasli-nasabi   toza   ayolga
uylanmog‘i   kerak.   Toki,   farzand   o‘z   onasining   o‘tmishidan   uyalib   yurmasin.
Ikkilamchi, ota farzandga go‘zal  ism qo‘ymog‘i lozim. Toki, farzand o‘z ismidan
xijolat chekib yurmasin...” Bundan tashqari, hikoyada Zubayda, Nargiza, Sarvixon,
23
 Matnazarov M.., Ro‘zimova G. Onomastika. Darslik. – Urganch,2022. – B.64. 
15 Murod,   Sardor,   Ko‘paysin   nomli   obrazlar   uchraydi.   Bu   ismlarning   ma’nolari
E.Begmatovning   “O‘zbek   ismlari”   kitobida   quyidagicha   izohlanadi:   Zubayda
arabcha   ayolning   eng   yaxshisi,   alosi   kabi   tahlillarni   beradi   Hamroyeva.   Xulosa
o‘rnida   shuni   aytishimiz   mumkinki,   Tohir   Malik   hikoyalari   orqali   asar
antroponimlar   shaxs   va   jamiyat   munosabatlarini   ko‘rsatuvchi   detal   bo‘la   olishi
mumkin. Ulardan o‘rinli foydalanish asar tilini jonli xalq tili bilan yaqinlashtiradi,
ularni   milliylikni   ko‘rsatuvchi   qurol   sifatida   baholashimiz   mumkin.Tohir   Malik
hikoyalari,   leksik   jihatdan   boy   bo‘lib,   hikoyalar   tilida   xalq   ijodi,   tafakkuri,   ong-
shuurining   izlari   saqlanib   qolganligi   ko‘rinadi.   Hikoyalardagi   antroponimlarda
tasvirlanayotgan   davr,   zamon   tarixi,   holati   mujassamlashtirilgan,   ular   nafaqat
nominativ,   balki   stilistik   vazifani   ham   bajargan.   Ijodkorlarning   turli   davrlarda
yaratgan   asarlari   til   jihatidan   bir-biridan   farqlanadi.   Ijtmoiy   hayot   taraqiyoti,
undagi   o‘zgarishlar,   yozuvchi   dunyo   qarashining   boyishi   va   o‘zgara   borishi
yaratgan   adabiy   asarlarning   tiliga   ta’sir   etmay   qolmaydi.   Shuning   uchun   ham
badiiy   asar   tili   o‘rganilar   ekan,   shu   asarni   yozuvchining   boshqa   asarlari   bilan
qiyoslash, o‘ziga xos xususiyatlarini  aniqlash zarur. Adib ijodiy tilini o‘rganishda
shu  davr  tarixiy sharoitini  ko‘rib chiqish  bilan  birga  yozuvchining siyosiy-adabiy
hayotdagi   qaysi   yo‘nalishga   mansubligi,   uning   dunyoqarashi   va
zamondoshlarining   hamda   o‘tmish   ijodkorlarining   unga   bo‘lgan   ta’sirini,
shuningdek, asarning yozilish jarayonini e’tibordan chetda qoldirib bo‘lmas ekan.
Shu   fikrlari   bilan   maqola   yakunlanadi. 24
  Xususan,   yana   shunday   ishlardan
M.Matmuratova   “Badiiy   asarlarda   onomastik   nomlar”   maqolasini   keltirish
mumkin.   Maqolada   dastavval,   ijodkor   uning   manerasi,   yo‘nalishi   haqida   so‘z
yuritilib,   adabiyot   tilga   bog‘liqligi   aytilgan.   Onomastika   bu   terminning   ma’nosi,
bo‘limlari,   turlari   haqida   so‘z   yuritilib,   onomasionimlarda   sinonimiya   hodisasini
inkor etib, polinomiya hodisasi mavjudligni e’tirof etadi. Shaklan bir xil, mazmuni
har   xil   bo‘lgan   onimlar,   onomastikada   omonimiyani   vujudga   keltiradi:   Guliston
(shahar),   Guliston   (antroponim),   Zarafshon   (shahar),   Zarafshon   (antroponim).
Turdosh   otlar   onimik   leksemalarga   o‘tganida   hosil   bo‘ladigan   apillyativ
24
  https://www.sciencebox.uz  
16 omonimiya:   Yashasin   (antroponim),   yashasin   (fe’l   shakli),   Botir   (antroponim),
botir   (sifat),   Kumush   antroponim),   kumush   (ot)   kabi.   Onomasionimlarda
sinonimiya   hodisasi   mavjud   emas.   Ularda   ko‘p   nomlilik   (polinomiya)   mavjud:
Jayxun   –Amudaryo,   Avitsena   –Ibn   Sino   kabi.   Sinonimlarni   inkor   etgan
Matmuradova   lekin   omonimiya   hodisasi   mavjudligni   yoqlaydi. 25
    “Navoiy
she’riyatida   nabotot   nomlari” 26
,   “Boburnomada”   qo‘llangan   hayvon   nomlari” 27
,
“Boburnoma”dagi   antroponimlarni   semantik   tahlik   qilish   usullari   haqida” 28
maqolalari ham e’tiborga molik ishlardandir. Jumladan, dost. G.Roziqova va talaba
S.Usmonovalar   o‘z   maqolasida   turkiy   adabiyot   shoh   asarlaridan   biri   bo‘lgan
“Boburnoma”   haqida   qisman   so‘z   yuritib,   maqolaning   asosiy   qismiga   o‘tishgan.
Unga   ko‘ra   “Boburnoma”   da   odamsimon   hayvon   nomlarini   ifodalovchi
leksemalardan   maymun,  bondar;   xartumli   hayvonlardan   fil;   qadoq   oyoqli   hayvon
nomlaridan   teva   (tuya);   kemiruvchilar   nomlari   sirasiga   kiradigan   leksemalardan
sichqon,  kiloluriy,  nul   (mush   hurmo)   kabi   leksemalar  qo‘llangan.  Undan  tashqari
maqolada   “Boburnoma”   dagi   bo‘risimon   yirtqich   hayvon   nomlari,   ayiqsimon
sutemizuvchi   hayvon   nomlari,   gomish   leksemasi,   nilagov   degan   hayvon   nomlari
borligi keltirib o‘tiladi. M. Tillayeva esa Xorazm onomastikasining “Avesto” bilan
qiyosiy   mavzulariga   oid   qiziqarli   ishlarni   amalga   oshirdilar.   T.Qurbonov,
M.Xudoyberdiyevalarning “Badiiy asarlardagi toponimlarning lingvistik tahlili va
izohi   masalalari”   (2006)   kitobini   alohida   ta’kidlash   lozim.   Abulg‘ozi
Bahodirxonning   “Shajarayi   turk”   asarida   juda   ko‘plab   teonimlar   keltirilgan.
N.Husanov   ana   shunday   teonimik   antroponimlarni   tahlil   qilishga   bag‘ishlangan
monografiya   yaratdi.   Bu   ishning   asosiy   qismi   payg‘ambarlar,   ularning   ajdod-
avlodlari,   Muhammadning   avlod-ajdodlari,   xalifalarning   nomlari,   avliyo   va
farishtalarning   nomlari   tahlilini   o‘z   ichiga   oladi.   Xizr,   Luqmon   kabi   avliyolar   va
Azroil, Jabroil, Isrofil, Mekoil, Munkar, Nakir singari farishtalarning nomlari ham
25
  https    ://    uzresearchers    .   com   
26
  Умарова   Н.,   Ваҳобжонова.   Навоий   шеъриятида   наботот   номлари.   Замонавий
услубшуносликнинг долзарб муаммолари. Ма қолалар тўплами .    –  Фарғона,2017. – Б.64. 
27
  Roziqova   G.,   Usmonova   S.   Boburnomada   qo‘llangan   hayvon   nomlari.   Замонавий
услубшуносликнинг долзарб муаммолари. Ма қолалар тўплами .   –  Фарғона,2017 . –  B .62.
28
  Холманова   З.   “Бобурнома”даги   антропонимларни   семантик   таҳлил   қилиш   усуллари   ҳ ақида.
Раҳматулла Қўнғуровнинг илмий мероси ва ўзбек тилшунослиги масалалари. Мақолалар тўплами.
– Самарқанд, 2008. – Б.55. 
17 teonimlar qatoriga kiradi. Shuningdek, Azozil, Molik, Uzzo, Uzoyo, Xorut, Morut
kabi antroponimlar ham farishtalarning ismlari bo‘lib, ular ham teonimlar sanaladi.
Adabiyotshunos olim A.Abdug‘afurov “Bobir emas, Bobur” nomli maqolasi bilan
shu   taxallusning   yozilishi   bilan   bog‘liq   har   xillikka   munosabat   bildirgan   edi.
X.Nabiev   matbuotda   “Asl   isming   nima   edi,   Kulchaxon”   sarlavhali   maqola   bilan
chiqish   qildi   edi.   H.Rahimov   “Genrixmi   -   Xenrixmi?”   nomli   maqolasida   nemis
tilidagi   atoqli   otlarni   o‘zbek   tiliga   transkripsiya   qilish   bilan   bog‘liq   masalalar
haqida   fikr-mulohazalar,   takliflarni   bildirgan   edi. 29
  X.Doniyorovning   asari   ikki
qismdan iborat. “O‘zbek xalqining shajara va shevalari”
Dastlab   bu   asarda   o‘zbek   xalqining   qabila   va   urug‘   nomlari   M.Koshg‘ariyning
“Devonu   lug‘otit-turk”,   Rashididdinning   “Jome’   ut-tavorix”,   Alisher   Navoiy,
Abulg‘ozi  Bahodirxon asarlarida qo‘llanishi  haqida qiziqarli  ma’lumotlar keltirila
di.     Asarning   keyingi   bobida   o‘zbek   etnonimlari   haqida   qo‘lyozma   manbalarda,
tilshunoslikka oid tadqiqotlarda bildirilgan fikrlar tahlil qilinadi. 30
 
“Poetonimlarning o‘zbek tilshunosligi  manbalaridagi talqini” maqolasi  ham
badiiy   asarlar   onomastikasi   masalasiga   bag‘ishlangan.   Ushbu   tezisda
poetonimlarning   ingliz   va   o‘zbek   tilshunosligi   ilmiy   manbalarida   o‘rganilishi   va
lug‘atlarda talqin etilishi tahlil ostiga olingan. Shuningdek, poetonimlarning tildagi
vazifalari va ularning bajarilish qonuniyatlari ilmiy asoslangan. 
D.Xudoyberganova,   D.Andaniyozovalar   tomonidan   “O‘zbek   tili
poetonimlarining izohli lug‘ati” tuzildi. Unda “poetonimlar she’riy asarda allyuziv
nom,   onomastik   metafora   vazifasida,   biror   xususiyatning   etalon   sifatida   kelishi,
she’riy   asarlarda   qo‘llangan   poetonimlar   nido,   talmeh,   tashbeh,   tajnis,   takrir,
mubolag‘a,   ittifoq,   iyhom,   istiora   kabi   badiiy   san’atlar;   apostrofa,   xushohanglik,
alliteratsiya kabi uslubiy vositalarni yuzaga keltirishda muhim lingvopoetik vosita
maqomida   kelishi” 31
,   nasriy   asarlarda   “so‘zlovchi”   nom   asar   qahramonlarining
ichki   qiyofasiga   biror   jihatdan   ishora   qilib,   badiiy   timsolni   to‘laqonli   tasvirlash,
asarga   ramziylik,   kinoyaviylik,   kulgili   kayfiyat   baxsh   etish,   janrga   xos   uslubni
29
 Matnazarov M.., Ro‘zimova G. Onomastika .  Darslik. – Urganch,2022. – B.56.
30
 Дониёров Х. Ўзбек халқининг шажара ва шевалари. – Тошкент, 1968. – Б.98.
31
 Худойберганова Д., Анданиёзова Д. Ўзбек тили поэтонимларининг изоҳли луғати. – Тошкент: 
Турон замин зиё, 2016. – Б.5
18 shakllantirish   kabi   maqsadlarga   xizmat   qilishi   keltirib   o’tilgan 32
.   Alohida   bir
ijodkor   asarlaridagi   poetonimlar   asosida   F.Rajabov   tomonidan   “Bobur   asarlari
poetonimlarining   qisqacha   izohli   lug‘ati”   tuzildi.   Ushbu   lug‘atlar   asosida
poetonimlarning   quyidagi   vazifalarni   bajarishi   aniqlandi:   allyuzivlik,
intertekstuallik,   appelyativlik,   etalonlik,   ekspressivlik,   ramziylik,   nominativlik,
assotsiativlik,   metaforik   obrazlilik,   assotsiativ   obrazlilik,   onomastik   metafora,
intensiv nom, so‘zlovchi nom, lingvopoetik vosita kabi. 33
 
N.Husanovning   XV   asr   yozma   yozma   yodgorliklar   tilida   qo‘llangan
antroponimlar   tadqiqiga   bag‘ishlangan.   I.Xudoynazarovning   o‘zbek   folklori
onomastikasiga bag‘ishlangan tadqiqoti o‘zbek nomshunosligida muhim ahamiyat
kasb   etdi.   “Muhammad   Yusuf   ijodida   qo‘llanilgan   poetonimlarning   lingvopoetik
jihatdan tahlil qilish tamoyillari” nomli maqolada esa, D.Andaniyazova ishlarining
davomi poetonim masalasiga urg‘u berilgan. Maqolada lingvistik tushuncha hamda
poetonimlar   lingvopoetik   sifatida   muhokama   qilinadi   asosiy   element   til
madaniyatni tushunish. Buni aniqlash, bu hodisani har tamomlama tahlil qilish til
muhitining tabiati va o‘ziga xos xususiyatlarini aniqlashga yordam beradi. O‘zbek
tilshunosligida   badiiy   matnning     lingvopoetik   xususiyatlari,   muayyan   bir
ijodkorning   tildan   foydalanish   mahorati   kabi   masalalar   maxsus   o‘rganilgan.
Jumladan,   I.Mirzaev,   A.Nurmonov,   N.Mahmudov,   M.Yaqubbekova   hamda
M.Yo‘ldoshevlarning tadqiqotlari ilmiy-nazariy jihatdan  muhim ahamiyatga ega. 34
O‘zbek shoiri Muhammad Yusuf badiiy so‘z olamidan maydonga kelgan har bir  
32
 Худойберганова Д., Анданиёзова Д. Ўзбек тили поэтонимларининг изоҳли луғати. – Тошкент: 
Турон замин зиё, 2016. – Б.95
33
 Ubaydullayeva O., Bozorova Sh. Poetonimlarning o‘zbek tilshunosligi manbalaridagi talqini. Academic
Research In Modern Science. 
34
  Мирзаев   И . К .   Проблемы   лингвопоэтической   интерпретации   стихотворного   текста :   Автореф .
дисс .   ...   д - ра     филол .   наук .   –   Ташкент ,   1992;   Нурмонов   А .   Тилшуносликнинг   адабиёт   билан
муносабати   //   Танланган   асарлар .   3   жилдли .   –   Тошкент :   Академнашр ,   2012.   –   3- жилд .   –   Б .   163;
Маҳмудов   Н .   Ойбек   шеъриятидаги     ўхшатишларнинг   лингвопоэтикаси   //   Ўзбек   тили   ва   адабиёти .
–   Тошкент ,   1985.   –   №   6.   –   Б .   48-51;   Шу   муаллиф .   Шайхзода   сўзининг   лингвопоэтикасига
чизгилар   /   Ўзбек   тилшунослигининг   долзарб   масалалари .   Илмий - назарий   анжуман   материаллари .
–  Тошкент , 2009. –  Б . 12-17;  Йўлдошев   М .  Чўлпоннинг   бадиий   тил   маҳорати :  Филол .  фан .  номз . …
дисс .   дисс .   автореф .   –   Тошкент ,   2000;   Шу   муаллиф .   Бадиий   матннинг   лингвопоэтик   тадқиқи :
Филол .  фан .  дри  ...  дисс . –  Тошкент , 2009;  Каримов   Қ . “ Қутадғу   билиг ”    асарида   учрайдиган   шахс
номлари  //  Ўзбек   тили   ва   адабиёти . –  Тошкент , 1967. – № 2. –  Б .42;
19 she’ridagi   poetonimlarda   shoir   hayoti   davomidagi   kuzatishlari,   quvonch-u
iztiroblari,   hayajoni,   ruhiy   tushkunliklari,   baxt   va   baxtsizliklari,   yorug‘   olam   va
insoniyat   taqdiri   borasidagi   o‘y-mulohazalari,   qomusiy   bilimi,   cheksiz-chegarasiz
zakovati   o‘z   ifodasini   topgan.   Shoir   ijodining   badiiy   olamida   poetonimlar   katta
o‘rin   tutadi.   Masalan,   rayhon   fitonimi   “jannat   hidi”,   “olamdagi   tengsiz   ifor”
ma’nosida qo‘llash o‘zbek badiiy nutqida an’anaga aylangan bo‘lib, buni quyidagi
misolda ko‘rish mumkin:  
Rayhon hidlaringni 
Yo‘llarimga sep... 
Yoki  
Bo‘yi rayhon yurtimning 
Qadrin bilib yurdimmi. 
Kulganda shod... 
O‘zbek tilida rayhon (fitonim) poetonimi o‘zida “o‘ta shirin hidli”, “jannat ifori”,
“tengsiz iforli” kabi ma’no yukini o‘z zimmasiga olgan holda, M.Yusuf qalamida
falsafaning tildagi umumiylik va xususiylik kategoriyasining voqelanishiga  guvoh
bo‘lamiz.   Shoir   she’r   bag‘ishlagan   shaxsning   o‘zigagina   xos   barcha   individual
ijobiy   hususiyatlari   shu   birgina   so‘zga   mujassam   eta   olgan.   “Sen   xushbo‘y
ayolsan”,  
“suluvlikda   tengsizsan”,   “go‘zalligingni   tengi   yo‘q”   kabi   an’anaviy   ta’rif   va
sifatlashlardan   qochib,   ular   zimmasidagi   poetik   mazmun   yukini   birgina   “rayhon”
poetonimi zimmasiga yuklagan va o‘zbek tili badiiy uslubi uchun o‘ziga xos yangi,
ya’ni   “rayhon   hid”   birikmasini   yaratib   bera   olgan.   She’rdagi   “rayhon”
poetonimining   yana   bir   vazifasi   sifatida   ularning   allyuziv   nom   sifatida   qo‘llanib,
matnlarda   katta   hajmli   axborotni   ixcham   shaklda   ifodalash     imkoniyatini   yuzaga
keltira   olgan,   -deya   maqolani   yakunlaydi.   Maqolada   poetonim   masalasi   va   uning
Muhammad Yusuf ijodida qo‘llanilish holati juda yaxshi yoritib berilgan. 35
35
 Tojimatov R.(2023,Dec). Muhammad Yusuf ijodida qo‘llanilgan poetonimlarning lingvopoetik jihatdan
tahlil qilish tamoyillari. Oriental Renaissance: Innovative educational, natural and social sciences. 
www.oriens.uz.
20 Undan   tashqari   o‘zbek   nomshunosligida   turli   sohalarda   olib   borigan   keng
ko‘lamli tadqiqotlar (S.Qorayev, T.Nafasov, Z.Do‘simov, L.Karimova, A.Turobov,
N.Oxunov,   N.Begaliyev,   T.Enazarov,   N.Husanov,   S.Karimov,   S.Bo‘riyev),
risolalar   (S.Qorayev,   E.Begmatov,   N.Oxunov,   T.Nafasov,   T.Enazarov,
B.Qilichev),   izohli   lug‘atlar   (S.Qorayev,   E.Begmatov,   Z.Do‘simov,   X.Egamov,
B.O‘rinboyev, T.Nafasov, V.Nafasova, O.Holiqov) hamda ko‘p sonli ilmiy hamda
ilmiy-ommabop   maqolalar   (S.Qorayev,   E.   Begmatov,   T.Nafasov   va   boshqalar)
mavjud.   Soha   rivojida     T.Nafasov,   Z.Do‘simov,   H.Hasanov,   S.Qorayev,
N.Oxunov,   N.Xusanov,   T.Enazarov,   X.Doniyorov,   A.Otajonova,   B.O‘rinboyev
kabi olimlarning hissasi kattadir. 36
Xulosa   qilib   aytadigan   bo‘lsak,   badiiy   asarlar   onomastikasi   yoki
onomapoetika   o‘zbek   tilshunosligida   bugun   kurtak   yozib,   rivojlanib   borayotgan
sohalardan   biri.   Aynan   bizning   ishimiz   ham   shu   soha   rivojiga   hissa   qo‘shadi,
degan   umiddamiz.   Chunki   badiiy   asarlar   tilini   o‘rganish   muhim   masalalardan
hisoblanib,   u   shoir   yoki   yozuvchining   badiiy   til   vositalaridan   foydalanish
mahoratini aniqlashda va undan foydalanishga yordam beradi.  
1.3 Alisher Navoiy asarlari onomastikasining o‘rganilishi
Alisher Navoiy asarlarining turli jabhalari haligacha turli soha olimlari diqqatini
tortib   kelmoqda.   Chunki   Navoiyning   har   bir   asari   deyarli   barcha   soha   uchun
dasturi   amal   vazifasini   o‘taydi.   Shu   jihatdan   tilshunoslar   ham   bundan   holi   emas.
Jumladan,   Navoiy   asarlari   tili,   uslubiyati,   til   vositalarini   qo‘llash   mahorati   soha
olimlari   tomonidan   e’tiborga   olingan.   Navoiy   asarlari   onomastikasi   ham   yaxshi
o‘rganilgan.   Masalan,   Sabohat   Kenjayeva   “Alisher   Navoiy   asarlarida
antroponimlar”   masalasiga   to‘xtalgan.   Ishda   Alisher   Navoiyning   asarlarida
qo‘llangan tarixiy antroponimlar – ismlar, taxalluslar, laqablar haqida fikrlar bayon
etilgan.   Maqolada   o‘zbek   antroponimlarining   leksik-semantik   xususiyatlari   ochib
berilgan.   So‘z   mulkining   sultoni,   buyuk   shoir,   olim,   adib   Alisher   Navoiy
asarlaridagi   atoqli   otlar   o‘zbek   tarixiy   onomastikasining   tarkibiy   qismi   sanaladi.
36
 Matnazarov M.., Ro‘zimova G. Onomastika. Darslik. – Urganch,2022. – B.45. 
21 Shoir   asarlaridagi   atoqli   otlarni   nom   anglatgan   obyektga   ko‘ra   quyidagicha
tasniflash mumkin: Navoiy asarlarida uchraydigan shaxs nomlari – antroponimlar.
Ularni ikki guruhga bo‘lish mumkin. 
1. Hayotda   yashab   o‘tgan   shaxslar   nomi:   Mahmud   G‘aznaviy,   Amir   Temur,
Mirza Chuchuk, Husayn Boyqaro, Amir Xusrav Dehlaviy va b. 
2. Hayotda mavjud bo‘lmagan afsonaviy nomlar: Vomiq, Uzro, Farhod, Shirin,
Somiriy va b. 
Navoiy asarlarida uchragan antroponimlarni quyidagicha guruhlash mumkin:
1. Ismlar. 
2. Taxalluslar. 
3. Laqablar. 
Tadqiqotchi   Sh.Yoqubovning   aniqlashicha,   Alisher   Navoiy   asarlarida   1103   dan
ortiq   antroponimlar   mavjud. 37
  Ma’lumot   o‘rnida   aytish   mumkinki,   turkiy   tillar
badiiy   onomastikasiga   oid   ba’zi   mulohazalar   nomshunos   olimlar   T.Januzaqov,
S.Ataniyazov,   G.Sattarov,   A.Shayxulov,   T.Nafasov,   Z.Do‘simov,   B.Bafoyev,
S.Qorayev,   E.Begmatov,   X.Doniyorovlarning   ishlarida   uchraydi.   Onomastikaga
bag‘ishlangan   ishlarning   barchasida   antroponimlar   haqida   ham   so‘z   boradi.
Antroponim – asli grekcha so‘z bo‘lib, antro-odam+onim, ya’ni kishilarga berilgan
atoqli otlardir. 38
 Sh.Yoqubov va B.Bafoyevlarning Alisher Navoiy onomastikasiga
bag‘ishlangan   tadqiqoti   diqqatga   sazovor.   Sh.Yoqubovning   tadqiqotida   Alisher
Navoiy asarlaridagi taxalluslar yashash joyi, kasb-kori, mazhabi, sayyoralar nomi,
o‘simliklar   nomi   va   boshqalarga   nisbat   berilgan   taxalluslar   11   guruhga   bo‘lib
o‘rganilgan. 39
  Bu  holatni  adibning  “Majolis  un-nafois”  asarida   ba’zi  taxalluslarga
bergan   izohida   ko‘rishimiz   mumkin.   Bundan   ko‘rinadiki,   Alisher   Navoiy   asarlari
onomastika va boshqa sohalar uchun ham qimmatli manba hisoblanadi.  40
“Alisher   Navoiy   asarlaridagi   etnik   nomlarning   lisoniy-badiiy   ahamiyati”
nomli maqola ham e’tiborga molik. Maqola muallifi S.O‘tanova maqolada Navoiy
37
 Yoqubov Sh.  Navoiy asarlari onomastikasi. Nomzodlik diss… avtoref. – Toshkent, 1994. – B.26. 
38
 Бегматов Э. Ўзбек тили антропонимикаси. – Тошкент, 2013. – Б.81. 
39
 Yoqubov Sh. Navoiy asarlari onomastikasi. Nomzodlik diss… avtoref. – Toshkent, 1994. – B.6-7. 
40
 Кенжаева С.(2022).  Алишер Навоий асарларида антропонимлар.  Academic Research Educational 
Sciences, 2181-1385. www.ares.uz .  
22 asarlarida   uchraydigan   bir   qator   urug‘   nomlari   haqida   bahs   yuritilganini   aytadi.
Jumladan   arlot,   mang‘it,   jaloyir   urug‘larining   adabiy-lisoniy   xususiyatlariga
to‘xtalib o‘tilgan. Shoir asarlarida qo‘llanilgan mazkur istilohlar o‘zbek xalqining
etniy-madaniy   tarixi   nechog‘li   boy   ekanligini   ko‘rsatuvchi   manba   ekanligi
dalillangan. Maqolada Navoiyning birgina asari tadqiqot obyekti qilib olinmasdan,
ish   keng   doirada   adibning   bir   qancha   asarini   qamrab   olgan.   Uning   “Xazoyin   ul-
maoniy”   kulliyoti,   “Nasoyim   ul-muhabbat”   tazkirasi,   “Saddi   Iskandariy”
dostonlari   obyekt   sifatida   olingan.   Zero,   Navoiy   “Chor   devon”   ida   o‘zbek
xalqining   50   dan   ortiq   urug‘   nomlari   tilga   olingan   bo‘lib,   o‘sha   davrdagi   o‘zbek
urug‘larining   ijtimoiy   holati,   siyosiy   mavqeyi   haqida   ham   batafsil   ma’lumotlar
yozilgan.   Navoiy   asarlarida   armani,   mo‘g‘ul,   tojik,   o‘zbak,   qo‘ng‘irot,   turk,
charkas,   qiyot,   hindu,   barlos,   tarxon,   sulduz   kabi   urug‘   nomlari   mavjud.   Uning
“Navodir   ush-shabob”   va   “Favoyid   ul-kibar”   devonlarida   bilgut   urug‘i   nomi
uchraydi. Bilgut ham turkiy (chig‘atoy) urug‘laridan birining nomi. 41
Ey Navoiy, meni zor ayladi bir lo‘livash
Kim, arlot unut bo‘ldi manga ham,  bilgut 42
Xuddi shunday ishlar jumlasiga M.Primovaning “Alisher Navoiyning “Majolis un-
nafois”   asari   leksik   xususiyatlari”   nomli   bitiruv   malakaviy   ishini   ayta   olamiz.
Ishning   ikkinchi   bobi   aynan   Navoiy   asarlari   onomastikasiga   bag‘ishlanadi.   Ishga
ko‘ra   “Majolis   un-nafois”da   antroponimlar,   asar   nomlari,   toponimlar   kabi
onomastik   birliklar   qo‘llangan.   Asarda   “Bahrom   va   Gulandom”,   “Bahoriya”,
“Zayd   va   Zaynab”,   “Dahnoma”,   “Zamoniy”,   “Zafarnoma”,   “Layli   va   Majnun”,
“Noma”,   “Nosir   va   Mansur”,   “Nasabnoma”,   “Xusrav   va   Shirin”,   “Haft   paykar”,
“Husn   va   ishq”,   “Tig‘   va   qalam”,   “Shams   va   Qamar”,   “Yusuf   va   Zulayho”,
“Shohnoma”   kabi   asar   nomlari   va   Isfahon,   Ixlosiya   xonaqohi,   Ulug‘bek   Mirzo
madrasasi,   Xalosiya,   Chahorgoh,   Alanjaq,   Amir   Surx   mozori,   Andijon,   Andxud,
Arabiston,   Arhang,   Astrabod,   Badaxshon,   Bahrobod,   Balx,   Bovard,   Boxarz,
Buxoro,   Chahorjo‘y,     Halab,   Hazrat   Maxdumiy   Nuran   madrasasi,   Hind,   Hirot,
41
 O‘tanova S. (2023,Fev). Alisher Navoiy asarlaridagi etnik nomlarning lisoniy-badiiy ahamiyati. Alisher
Navoiy adabiy va ilmiy merosini o‘rganish masalalari. www.ares.uz .
42
 Navoiy A. TAT. 4-jild. Favoyid ul-kibar. – Toshkent, 2013. 
23 Hisor, Xuroson, Iroq, Jo‘yan, Jom, Jurjon, Ka’ba, Kirmon, Madina, Makka, Malik
(joy   nomi),   Marv,   Mashhad,   Mehrobod,   Misr,   Molon,   Movarounnahr,   Nishopur,
Oqsaroy, Ozarbayjon, Qazvin, Qorabog‘, Samarqand, Shahrisabz, Sheroz, Shirvon,
Shohrux Mirzo madrasasi singari joy nomlari qo‘llangan. 43
Xususan,   shunday   ishlar   sirasiga   “Alisher   Navoiy   asarlari   tilida   oziq-ovqat
nomlari” bitiruv malakaviy ishini ham olishimiz mumkin. Ish  ikki   bobni   o‘z
ichiga   olgan.   Dastlabki   bob   “Oziq-ovqat   nomlarining   tarixiy   qatlamlari”   deb
nomlanib   u   ham   o‘z   ichida   yana   ikkiga   bo‘linadi.   Ya’ni   “Alisher   Navoiy
asarlaridagi o‘z qatlam taom nomlari” va “ O‘zlashgan qatlam taom nomlari” kabi
qismlarga ajralgan. Bob nuqtayi nazaridan Alisher Navoiy asarlarida   qo‘llanilgan
o‘z   qatlamga   doir   taom   nomlarini   quyidagicha   guruhlash   mumkin:   a)   tub   turkiy
so‘zlar;   b)   tub   turkiy   so‘zlardan   yasalgan   yangi   leksemalar;   v)   o‘zlashmalardan
turkiy   qo‘shimchalar   qo‘shish   yo‘li   bilan   yuzaga   kelgan   so‘zlar.   Navoiy   asarlari
tilida taomga doir    aniqlangan 56 leksema qo‘llanilgan   bo‘lib, shundan  30 tasini
turkiy   so‘zlar,   19   tasini   forsiy,   6   tasini   arabiy,   1   tasini   xitoycha   2   tasini   hindcha
o‘zlashmalar   tashkil   etadi.   Demakki,   taomga   oid     aniqlangan   leksik   birliklarning
53   %   i   turkiy   so‘zlardan   iborat.   Undan   tashqari   turkiy   taom   nomlari   lug‘at
ma’lumotlari asosida tuzilgan. Masalan;
1. O‘tmak – non (ANATIL, 3 j. 612-bet). 
2. Chalpak – chalpak (ANATIL, 3 j. 119--bet). 
3. Ko‘moch / Kumoch – qo‘rga ko‘mib pishiriladigan non. 
4. Kuloch - 1. Holvaga o‘xshash bir tur shirinlik. 2. Sharbat, bodom va  
 qaymoq solib qilingan kulcha. (nabotiy kuloch birikmasi uchraydi)  
5. Umoch (yovg‘on umoch). 
6.   Jug‘rot   (qatiq)   (NAL.   237-bet).     Ishda   o‘z   va   o‘zlashgan   taom   nomlariga   doir
misollar berilib, tahlil qilingan. Alisher Navoiy asarlari leksikasida taom nomlariga
oid 5489 ta forsiy so‘z   qo‘llangan 44
. Shundan 18 ta taom nomlariga oid leksikani
43
 Primova M. Alisher Navoiyning “Majolis un-nafois” asari leksik xususiyatlari. BMI. – Qarshi, 2017. – 
B.47. 
44
  Бафоев   Б .  Навоий   асарлари   лексикаси . – Т .:  Фан , 1983. – Б . 155.
24 aniqladik,   deydi   ish   muallifi.     Bu   miqdor   Navoiy   asarlarida   turkiycha   taom
nomlaridan so‘ng ikkinchi o‘rinni ishg‘ol qiladi.  
Ular quyidagilardir: 
1. Non. 
2. Osh. 
3. Shir – sut.  
4. Falla – yangi tuqqan hayvonning dastlabki suti, og‘iz (uviz)ga  
foydalaniladigan sut. (NAL, 631-bet).  
5.Kabob – kabob. (ANATIL, 2 j. 86-bet). Undan tashqari ishda arabcha, xitoycha,
hindcha o‘zlashma taom nomlari haqida ma’lumot va namunalar berilgan. 45
  Keyin
esa   ikkinchi   bobga   o‘tilgan.   Bob   nomi   “Navoiy   asarlarida   mavjud   oziq-ovqat
nomlarining   leksik-semantik   xususiyatlari”   bo‘lib,     ikkinchi   bob   ham   o‘z   ichida
ikki   qismga   ajralgan.   Bular:   “Qanday   masalliqdan   tayyorlanishiga   ko‘ra   taom
nomlari”,   va   “Shirinlik   va   qandolat   mahsulotlari   nomlari”   kabi   qismlar   va   uning
ichida   yana   mayda   bo‘laklarga   bo‘lingan.   Qanday   mahsulotdan   tayyorlanishiga
ko‘ra taomlarni
1.Un yoki xamirdan tayyorlanadigan taom nomlari. 
2. Don mahsulotlaridan tayyorlanadigan taom nomlari.
3. Go‘sht va yog‘dan tayyorlanadigan taom nomlari. 
4. Sut mahsulotlari va ulardan tayyorlanadigan taom nomlari. 46
 
5. Aralash masalliqlardan tayyorlanadigan taom nomlari kabi turlarga bo‘lib olgan
va   har   birini   tasniflab,   namunalar   keltirgan.   Ishda   Navoiyning   bir   qancha   asalari
tahlilga tortilgan “Hayrat ul-abror”, “Mahbub ul-qulu”, “Sab’ai sayyor”, “Nasoyim
ul-muhabbat”,   “Farhod   va   Shirin”.   Ma’lumotga   ko‘ra   Navoiyning   asarlarida
qovurmoch-  qovurmoch, qovurilgan don, bo‘g‘doy, qo‘y uchasi  – qo‘yning biqin
go‘shti, quymog‘ – quymoq, qurs – kulcha, qursi gazak – aylana, tugarak shakldagi
gazak (zakuska) , qursi qiyr – qora kulcha, qursi fatir – patir kulcha, qurut – qurut ,
sarig‘   yog‘   –   saryog‘,   sikanjabin   –   sirka   murabbo,   suzma   –   suzma,   so‘kboch   –
so‘kosh,   sut   –   sut,   tanbul   –   Hindistonda   xushbo‘y   yaproqlardan   tayorlanadigan
45
 Nazarova M. Alisher Navoiy asarlari tilida oziq-ovqat nomlari. BMI. – Toshkent, 2018. – B.19. 
46
 Nazarova M. Alisher Navoiy asarlari tilida oziq-ovqat nomlari. BMI. – Toshkent, 2018. – B.25.
25 maxsus   ovqat,   taranjabin   –   yantoq   shikari,   tolg‘on   –   talqon,   tutmoch   –   pishgan
taom turi; xamir oshi, ugra osh.   uloba – ovqatlarning bir turi, umoch – ugra osh,
urkamoch – taom turlaridan bir turi o‘tmak – non, ushoq osh – ugra osh tuppa kabi
taom   turlari   mavjud. 47
    Yana   o‘zbek   tilshunosligida   Alisher   Navoiyning   “Sab’ai
sayyor”   dostonini   o‘rganganimizda   dostonda   250   ga   yaqin   onomastik   birliklar
qo‘llangani   ma’lum   bo‘ldi.   Ulardan   76   tasi   antroponimlar   (kishi   ismlari),   44   tasi
toponimlar (joy nomlari), 29 tasi teonimlar (Olloh va uning atributlari nomlari), 24
tasi kosmonimlar (osmon jismlari nomlari), 20 tasi biblionimlar (asar nomlari), 16
tasi   fitonimlar   (o‘simlik   nomlari),   13   tasi   zoonimlar   (hayvon   nomlari),   9   tasi
etnonimlar   (urug‘   va   qabila   nomlari),   5   tasi   ornitonim   (qush   nomlari),   5   tasi
gidronimlarni (suv inshootlari va havzalari nomlari) tashkil etdi. Eng katta qismni
antroponimlar tashkil etdi.
ALISHER   NAVOIYNING   “SAB’AI
SAYYOR”   DOSTONIDA   QO‘LLANGAN
ONOMASTIK BIRLIKLAR JADVALI
T/r Onomastik birliklar Ularning soni
1 Antroponim 76
2 Toponim 44
3 Teonim 29
4 Zoonim 13
5 Kosmonim 24
6 Gidronim 5
7 Fitonim 16
8 Ornitonim 5
9 Biblionim 20
10 Etnonim 9
DOSTONDA QO‘LLANILGAN ONOMASTIK BIRLIKLAR DIAGRAMMASI
47
 Nazarova M. Alisher Navoiy asarlari tilida oziq-ovqat nomlari. BMI. – Toshkent, 2018. – B.60. 
26 Antroponim Toponim Teonim Kosmonim Biblionim
Fitonim Zoonim Etnonim Gidronim Ornitonim
Xulosa   o‘rnida   shuni   aytish   joizki,   Alisher   Navoiy   turkiy   tillar   tarixidagi
beqiyos va mislsiz ijodkor. Turkiy tilning asoschisi. Barchaning e’tibori fors tili va
uning imkoniyatlariga qaratilgan bir paytda u turkiy til imkoniyatlarini o‘z asarlari
bilan   ko‘rsatib   bera   olgan.   Asarlariga   kiritilgan   nomlar   bugungi   kunda   nomi
aniqlashtirilmagan   har   qanday   nomning   oydinlashuviga   tayanch   vazifasini
o‘tamoqda.   Bugungi   kunda   ham   o‘z   ahamiyatini   yo‘qotmay   kelayotgan   asarlar
turkiy xalqlar uchun ancha yillar xizmat qilishi tayin.  
27 IKKINCHI BOB
II BOB. “SAB’AI SAYYOR” ASARIDA QO‘LLANILGAN ONOMASTIK
BIRLIKLAR
2.1.“Sab’ai sayyor” asarida qo‘llangan antroponimlar
O‘zbek   tilida   bu   termin   o‘rnida   ism,   kishi   ismi,   odam   otlari   nomlari   kabi
terminlar   qo‘llaniladi. 48
  Ismlarda   jamiyatning   madaniyati   va   ijtimoiy   hayoti   aks
ettirilgan   bo‘ladi.   Ismlar   ma lum   bir   shaxsning   avlodi,   uning     jamiyatda   tutganʼ
o‘rni   haqida   ham   xabar   bеradi.   Insoniyat   paydo     bo‘libdiki,   uning   ismi   ham
mavjud.   Ismsiz   inson   yo‘q.   Ismlar   jamiyatda   muhim   ma naviy   va   siyosiy	
ʼ
ahamiyatga   ham   ega.   Demak,   ota-onaning   farzandi   oldidagi   asosiy   burchlaridan
biri unga to‘g‘ri va   chiroyli ism qo‘yish e’tirofli mas’uliyatdir.   Manbalarda ham
ism va ism qo‘yish haqida turli xil qarash va fikrlar mavjud. Bu haqda  nomshunos
Ernest Begmatov quyidagi fikrlarni aytib o‘tadi: “Ism va ism qo‘yish odati – biror
yakka   shaxsni   o‘zgalardan   farqlash,   ajratish   ehtiyoji   tufayli   tug‘ilgandir.
Keyinchalik   yuzaga   kelgan  va   rasmiy   tus   olgan   familiyalar,   laqablar,  ota   ismlari,
ajdodiy   (pantronomik)   nomlar   va     ularning   turli-tuman   ko‘rinishlari,   kishini
atashning   boshqa   xil   shakllari   va   usullari   ana   shunday     hayotiy   ehtiyojning
qonuniy   mahsulidir” 49
  Insonning   ismi,   uni   boshqa   shaxslardan   ajratishga,
farqlashga xizmat qilib, hayoti davomida unga   har jihatdan ta’sir qilishi mumkin.
Antroponim   deb   yozadi   Azim   Hojiyev   (anthropos-odam+onyma-nom)   kishining
atoqli   oti,   ism.   Leksikologiyaning   (onomastikaning)   kishi   otlarini   (nomlarini)
o‘rganuvchi   bo‘limi. 50
  Antroponimika   o‘rganadigan,   antroponimiyaning   fondini
tashkil   qiladigan   antroponimik   birliklarga   nimalar   kiradi?   Konkret   olinadigan
bo‘lsa, o‘zbek tilidagi kishi atoqli oti bo‘lgan quyidagi onomastik vositalar o‘zbek
antroponimiyasining birliklaridir:
1. Ismlar – konkret shaxsga berilgan ismlar.
2. Laqablar.
3. Taxalluslar. 
48
  Бегматов   Э .  Ўзбек   тили   антропонимикаси . – Тошкент , 2013. –  Б .10
49
 Begmatov E. Ism chiroyi. – Toshkent, 1994. – B.90. 
50
 Hojiyev A. Lingvistik terminlarning izohli lug‘ati. – Toshkent, 1985. – B.17. 
28 4. O‘zbeklarda shaxsni nomlashning o‘tmishda mavjud bo‘lgan ba’zi shakllari
(“qizi”, “o‘g‘li”) yordamida nomlash. 
5. Shaxsni   uning   ismiga   o‘tmish   ajdodlarini   nomini   tiklash   orqali   atashning
arabcha shakllari (“ibn”, “binni”) yordamida. 51
 
Yuqorida   keltirilgan   antroponimik   birliklardir   va   ularni   o‘zbek   antroponimiyasi
o‘rganadi.   Ismlar   o‘z   obyеkti   haqida   ma lum   bir   axborotlarni   bеrishi   mumkin.ʼ
Prof.   A.V.Supеranskaya   ushbu   axborotlarning   uch   tipini   qayd   qilib   o‘tadi:
Til birligi sifatida ular shaxslarni atashga, individlarni bir-biridan ajratishga
xizmat   qiladi.   Nutqiy   informatsiyada   esa     so‘zlovchining   shu   ismga   munosabati
ifodalanadi.   Masalan,   “Gitlеr   nomini   eshitsam   ajinam   qo‘zg‘aydi”.   Bu   gapda
so‘zlovchi   Gitlеr   shaxsini   aniq   tasavvur   qilmasa   ham,   uning   nomiga   nisbatan
salbiy   munosabat   bildirganini   sеzish   qiyin   emas.   So‘zlovchining   ismga   bo‘lgan
munosabatini shu ismni turli xil talaffuz qilishdan ham bilish mumkin: Abdusalom,
Abdu-u-salom,  Abdusa-lo-om kabi.  52
51
 Бегматов Э. Ўзбек тили антропонимикаси. –Тошкент, 2013. – Б.11
52
 Qilichev B. Onomastika. O‘quv qo‘llanma. – Buxoro, 2023. – B.92.
29	
2)nutqiy; 	3)qomusiy.1)lisoniy;   Antropokomponеntli qo‘shma ismlarda har ikkala komponеnt   ham so‘z shaklida
bo‘ladi: Sultonbеk, Bodomgul, Kunbotir,  Gulbadan kabi. Antropoformantli ismlar
mustaqil   so‘z   va     qo‘shimchadan   iborat   bo‘ladi:   Topildi,   Turdi,   Utagan   kabi.
Qo‘shma   antroponimlarni   hosil   qilishda   ishtirok   qiladigan   ayrim   leksemalar   o‘z
xarakteriga ko‘ra erkak va ayol ismlarining yasalishiga ko‘ra farqlanadi: Teshaboy,
Tursunboy; Teshaoy, Tursunoy.  53
Navoiyning   “Sab’ai   sayyor”   dostonidagi   onomastik   birliklarga   e’tibor
qaratamiz.   Yuqorida   ta’kidlaganimizdek,   onomastika   tarkiban   bir   qancha
bo‘limlarga bo‘linadi. Dostonda shu bo‘limlarning deyarli barchasi ishtirok etgan.
Doston   voqealari   avvaldan   ma’lum.   Doston   an’anaviy   tarzda   hamd,   na’t,   va
munojot   bilan   boshlanadi.   Asarning   asosan   shu   qismlarida   teonim   hamda
kosmonimlar   ko‘p  bora   qo‘llangan.   Dostonda   Bahrom   va  Dilorom   voqealari,   shu
asosda   turli   masalalarni   yorituvchi   yetti   hikoyat   bayon   qilinadi.   Asar   davomida
sodda   va   qo‘shma   shakldagi   turli   xil   antroponimlarga   ko‘zimiz   tushadi.   Uning
arab tilidagi darsi bir duo misoldir. Kamina Ibn Hojibning shogirdi edi. Yo‘q, Ibn
Hojibning emas, olloning yori, tafsir ilmining bilimdoni. U diniy ilmlarni harfma-
harf   o‘rgangan,   uning   tili,   zikri   va   so‘zi   ham   diniy   ilmlarga   mansubdir   54
.
Dostonning 7-bobi “Hazrat shayxulislom  mavlono Nuriddin Abdurahmon Jomiy”
madhiga   bag‘ishlangan.   Navoiy   uni   fazl   koni-yu   ilm   daryosi   deb   atar   ekan,
ustozini   arab   tilidagi   bilimdonligi   jihatidan   “Kofiya”   asarining   muallifi   Ibn
Hojibga, tafsir ilmida yuzta Ibn Hojarga, fiqh ilmida Imomi A’zamga o‘xshatadi.
53
 Qilichev B. Onomastika. O‘quv qo‘llanma. – Buxoro, 2023. – B.96.
54
  Навоий   А .   Сабъаи   сай ёр.   –   Тошкент:   Ғафур   Ғулом ,   1991.   –   Б .367.     Qolgan   misolar   ham   shu
kitobdan olinadi.     
30antropokomponentli	
antropoformantli Jomiyning   bu   sohalarda   yaratgan   asarlari,   devonlari   va   dostonlarining   nomlarini
keltiradi.   (Asl   ismi:   Jamoliddin   Abu   Amr   Usmon   ibn   Umar.   Hijriy   570-yilda
tavallud   topgan.   Arab   grammatikasi   rivojlanishiga   katta   hissa   qo‘shgan.   Jomiy
unga “Sharh mulla Jomiy” nomli sharh bitgan. Shu sababli Navoiy uni Jomiy bilan
bog‘lagan) 55
.  Ha, Diloromning payvasta hilol qoshlari Bahromni hiloldek nozik va
xasta   qilib   tashladi.   U   yorining   kiyik   ko‘zlarini   ko‘z   oldiga   keltirarkan,
ko‘nglining   dashtida   yuzlab   jayronlarning   yugurib   yurganini   his   etar   edi.   U
kiyikdek go‘zal yorini o‘ylab joni qolmagani uchun uni charxning Bahromi Go‘ri
deb atashdi  (404) .  Bu parcha asarning XVII-bobidan olingan bo‘lib, go‘r - yovvoyi
eshak, qulon. Ikkinchi misrada qabr, mozor ma’nosida qo‘llangan. Bu so‘z Bahrom
ismi   bilan   birga   ishlatilishining   sababi   shundaki,   shoh   shu   hayvon   ovini   juda
sevgan.   “Go‘r”   Bahromning   laqabiga   aylangan.   “Ani   Bahrom   Go‘r
dedilar,   Muning   jihatin   ba’zi   dedilarkim.   Go‘rni   sher   sayd   qilganda,   aning   o‘qi
egnisidin   o‘tub,yerga   tegdi.   Ba’zi   debturlarkim,   go‘r   oviga   ko‘p   moyil   erdi” 56
.
Antroponimlar tizimida laqablar ham o‘ziga xos o‘rin tutadi. Laqab so‘zi arabcha
bo‘lib,   “ikkinchi   nom”   ma nosini   ifodalaydi.ʼ 57
  E.Begmatov   ta’rificha,   “Laqab-
shaxsga   uning   atrofdagilari   tomonidan   beriladigan,   kishining   xarakterli   belgi   va
xususiyatini   ifoda   qiluvchi,   asosan,   shaxs   ismi   bilan   birga   qo‘llanuvchi   nomi”. 58
Laqablar   bo‘yicha   A.Ishayevning   “Mang‘it   shevasidagi   laqablarga   doir”   ishini
aytish   mumkin. 59
  Laqablarda   nominativlik   bilan   bir   qatorda   eksprеssivlik
mavjudligi, ba zi laqablar salbiy emotsional bo‘yoqqa ega bo‘lsa, ayrimlari ijobiy	
ʼ
bahoga   ega   bo‘lishi   va   boshqa   xususiyatlari   E.Qilichеvning   maqolasida   yaxshi
tahlil qilib bеrilgan. 60
 O‘zbеk tilida laqab so‘zi quyidagi ma nolarda qo‘llanadi: 	
ʼ
1.   Biror   xususiyatiga   ko‘ra,   kishilarga   hazil   qilib   yoki   masxaralab   bеrilgan
qo‘shimcha nom; shuningdеk, ma lum maqsadda o‘zgartirib olingan nom. 	
ʼ
55
  Sirojiddinov   Sh.,   Ashurova   G.   Nizomiy   Ganjaviy   va   Alisher   Navoiy   ijodida   turkona   tafakkur   va
g‘oyaviy va badiiy asos. – Toshkent, 2021. – B.339. 
56
  https://navoi.natlib.uz  
57
 Qilichev B. Onomastika. O‘quv qo‘llanma. – Buxoro, 2023. – B.109.
58
 Бегматов Э., Улуқов Н.  Ўзбек ономастикаси терминларининг изо ҳли луғати. – Наманган, 2006 – 
Б.42.  
59
 Qilichev B. Onomastika. O‘quv qo‘llanma. – Buxoro, 2023. – B.98.
60
  Қиличев Э. Ла қабларда номинативлик. – Тошкент,1991.  1- сон . –  Б .25. 
31 2. Esk. aynan. taxallus.  – Muhammad Aminxo‘jani  endi  xalq Muqimiy dеb taniy
boshladi. Sеni ham xalqqa bir laqab bilan  tanishtirishni istayman. Sеning laqabing
Mavlaviy bo‘lsin! – dеdi ustoz. S.Abdulla, Mavlono Muqimiy. 
3. Esk. aynan. familiya. 
4. Hayvonlarga qo‘yilgan nom  61
 
Bahrom   ismining   izohini   E.Begmatov   quyidagicha   tavsiflaydi.   “Bahrom   (ft.)   –
Mirrix   (Mars)   sayyorasining   nomidan.   U   baxt-saodat   timsoli   hisoblanadi   yoki
Bahrom   (qadimgi   Eron   shohlaridan   biri)   dek   mard,   jasur   bo‘lsin”.   (O‘xshashlari:
Bahromali,  Bahromqul,   Bahromiddin). 62
  Navoiy   o‘z  asarida   har   ikki   ta’rifga  mos
keluvchi   o‘rinlarni   keltiradi.   Masalan:   Osmon   sen   tufayli   sayr   etuvchi,   yer   esa
osoyishta,   falakdagi   Bahrom   g‘azabnok,   Zuhraning   Diloromi   esa,   chang
chaluvchidir.   Sen   dahrning   bunyodini   qilayotganingda  ko‘k   samoni   yetti   gumbaz
bilan yaratding//   yoki  //Quyosh o‘zining ulug‘vorligidan uyalib yerga kirib ketgan
edi.   Uning   savlatini   ko‘rgan   Bahrom   qilichini   qiniga   solib,   unga   dam   berdi.
Nurdan yuzidagi  gardi  zohir  bo‘lgan Mushtariy  esa, tezda o‘z minbaridan tushdi
(354) .   Dostondagi   I-   va   IV-boblardan   olingan   bu   parchalarda   esa   Bahrom   ismi
antroponim   emas,   aksincha   kosmonim(osmon   jismlari   bilan   bog‘liq   nomlar)
sifatida   qo‘llanmoqda.   Chunki   bu   yerda   Yer,   Mars   (Bahrom),   Quyosh,   Yupiter
(Mushtariy),   Cho‘lpon   yulduzi   (Zuhra/Zuhro)   kabi   osmon   jismlari   va
sayyoralardir. Antroponim sifatida qo‘llangan parcha sifatida quyidagini ko‘rsatish
mumkin:   Xullasi   kalom,   shoh   Bahrom   o‘z   murodiga   emas,   Diloromiga   yetdi.   Bu
joy   har   taraflama   xoli   va   xilvat   edi.,   mahbubaning   amri   bilan   yana   hammayoq
berkitildi.   Bundan   o‘zga   yana   ne   desan   bo‘ladi?   Pinhoniy   ne   ishlar   bo‘lganini
aytishim   mumkinmi?   Kim   qiziqsa,   fikr   qilib,   o‘zi   topib   ola   qolsin…   (392) .   Bu
o‘rinda   so‘z   ishqdan   g‘amnok   bo‘lib,   oxiri   yoriga   yetgan   shoh   Bahrom   haqida
bormoqda.   Navoiy   asarning   bosh   qahramoniga   Bahrom   deya   ism   tanlashiga
sayyora   nomi   turtki   bo‘ldimi   yoxud   doston   yozish   qoidalaridan   kelib   chiqib   shu
nomni   tanladimi   bizga   qorong‘udir   (Chunki   “Xamsa”   yozish   tartib-qoidalariga
61
 Qilichev B. Onomastika. O‘quv qo‘llanma. – Buxoro, 2023. – B.109.
62
  Бегматов   Э .  Ўзбек   исмлари   маъноси . –  Тошкент , 2007. –  Б .52. 
32 ko‘ra,   to‘rtinchi   doston   shoh   Bahrom   va   Dilorom   ishqiy   sarguzashtlariga
bag‘ishlanishi   shart).   Navoiy   asarlari   lug‘atida   esa,   Bahrom   (f)   1.   Mirrix   (Mars)
sayyorasi;   Bahromi   falak   ham   deyiladi;   2.   Qadimgi   Eron   shohlaridan   birining
nomi. O‘xshashlari: Bahromvash, Bahromgin ta’riflari beriladi. 63
 Ernest Begmatov
ba’zi   olimlar   tilda   ma’nosiz   so‘z   bo‘lishi   mumkin   emas,   degan   fikrni   ilgari
surishini   uqtiradi.   Ularning   qarashicha,   ismlar   ma’nosi   ism   uchun   asos   so‘z
(apellyativ) ning, ikkinchidan esa, ismning yuzaga kelishi va qo‘yilishi uchun asos
bo‘lgan   sabab,   holatning   mohiyatidan   iboratdir.   Bu   qarashga   ko‘ra,   masalan,
To‘xtasin   ismining   ma’nosi   to‘xtasin   fe’li   anglatadigan   ma’no   va   ota-onasining
o‘z   farzandi   yashab   ketishini   niyat   qilganligi   orzusini   ifoda   etadigan   tushunchani
anglatuvchi ma’nodan iboratdir. Atoqli otlar ma’nosini shunday tushunish va talqin
qilish nomshunoslikda keng tarqalgan bo‘lib, ismlarning maxsus izohli lug‘atlarida
kishi   ismlari   ma’nosi   mana   shu   nuqtai   nazardan   yoritiladi. 64
  Demak,   ismlar
ma’nosi   deganda   etnografik   ma’no   tushuniladi.   Asardan   yuqoridagi   fikrlarni
dalillash   uchun   misol   keltiramiz:   Halab   shahrida   bir   badavlat   xoja   bor   bo‘lib,
uning   butun   rasm-u   odati   mehmonnavozlikdan   iborat   edi.   Uning   xalq   orasida
obro‘- e’tibori behad bo‘lgani singari, mol-davlatining ham son-sanog‘i yo‘q edi.
Bir   katta   mehmonxonasi   bo‘lib,   unda   qancha   oshna-og‘ayni   bo‘lsa,   shuncha
begonalar   ham   mehmon   bo‘lar   edilar.   O‘zi   nihoyatda   rahmdil,   tabiatan   saxiy
odam edi. Oti Axiy bo‘lib, butun shahar eli ichida ma’lum va mashhur edi. U goh-
goh   otga   minib,   katta-kichik   har   xil   ko‘chalarda   sayr   qilib   kezar,   boshi   berk
ko‘chalarga ham kirar, vayronalarni ham axtarar edi. Kim biron narsaga muhtoj
bo‘lsa, unga kerakli narsani berar edi  (421) .  Parcha XXI-bob 1-iqlim musofirining
afsonasidan   keltirildi.   Dostonda   Axiy   ismi   berilgan.   Bu   ism   haqida
E.Begmatovning “O‘zbek ismlari ma’nosi” lug‘atida shunday deyilgan: “Axiy (ar.)
–   do‘st,   birodar;   yuksak   mehr,   saxovat,   muruvvat   egasi” 65
.   Haqiqatda   dostonda
ham   bu   o‘z   isbotini   topgan.   Bu   personajga   tanlangan   ismiga   ham   ma’no
yuklatilgan. Qahramon va uning ismi o‘rtasida bog‘liqlik mavjud. Unga shunchaki
63
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б.102. 
64
 Begmatov E. O‘zbek ismlari ma’nosi.  – Toshkent, 2007. – B.3. 
65
 Begmatov E. O‘zbek ismlari ma’nosi. – Toshkent, 2007. – B.39.
33 bu   nom   qo‘yilmagan   edi.   Fikrimizning   isboti   sifatida   Navoiyning   “Mahbub   ul-
qulub”   asarining   “Saxovat   va   himmat   bobida”   keltirilgan   jumlalarni   ayta   olamiz.
Ya’ni   “Birta   o‘tmakni   ikki   bo‘lub,   yarmin   bir   ochg‘a   berganni   saxiy   de;   o‘zi
yemay barin muhtojga berganni axiy de” 66
 jumlalari edi. “Sab’ai sayyor” dagi Axiy
ham   o‘zi   uchun   eng   qadrli   bo‘lgan   narsalarini   odamlardan   ayamas,   hattoki
nikohidagi   xotinini   ham   do‘sti   uchun   xadya   qilishi,   ism   tabiatiga   to‘g‘ri   keladi.
Shu sababli Navoiy bu qahramonga Axiy deya nom berdi.  
Yuqorida   ta’kidlaganimizdek,   o‘zbеk   tilida   antroponimlar   o‘z   tuzilishiga
ko‘ra   ikkiga     bo‘linadi:   antropokomponеntli   va   antroformantli.
Antropokomponеntli   qo‘shma  ismlarda  har  ikkala  komponеnt     ham   so‘z shaklida
bo‘ladi: Baxtigul, Dilorom, Gulchiroy kabi. Antropoformantli ismlar mustaqil so‘z
va  qo‘shimchadan iborat bo‘ladi: Turdi, Samandar kabi. 67
  Bu sirning ochilishidan
Zayd   Zahhob   g‘oyat   vahimada   bo‘lsa   ham   ammo   shohning   unga   ishonchi
zo‘rligini   bilar   edi.   Nihoyat,   uning   bu   xiyonatini   ochish   uchun   tubandagicha
tadbir ko‘rildi, ya’ni ular ikkita gapiradigan to‘ti topib, ikkalasini ham so‘zlashga
o‘rgatadigan   bo‘ldilar.   To‘tilardan   biri   “Taxt   ro‘kashdur”   (usti   yaltiroq,   ichi
qaltiroq), desa ikkinchisi: “Musannifi g‘ashdur” (kashfiyotchisi qallobdir), deyishi
kerak edi. Shu munosabat bilan ikkita mavzun-kelishgan va osmondek zangori to‘ti
topdilar   (435)   jumlasidagi   Zayd   Zahhob   antroponimi   antropokomponentli   deb
qabul qilinadi. Ularga alohida-alohida shaklda lug‘atda quyidagicha ta’rif berilgan:
Zayd, Zayid (ar.) – tuhfa, in’om yoki ko‘payish, qo‘shilish; qar. Zaydulla; 68
Zahob/Zahab (ft.) – tilladek bebaho, qadrli (oltin).  69
Zahhob-zargar,   Zayd-zargarning   ismi,   bu   so‘zning   lug‘aviy   ma’nosi
“ko‘paytirish”,   “qo‘shish”   bo‘lib,   hikoya   qahramoni   fe’l-atvoriga   mos   keladi.
Ya’ni   asarda   haqiqatdan   soxta   taxt   yasashi,   butxonadagi   tillalarni   o‘zlashtirishi
kabi   qabih   ishlari   bevosita   ismning   lug‘aviy   ma’nosi   bilan   bog‘liq.   Endi   esa
keyingi   antroponim   tahliliga   o‘tamiz:   Shoh   Bahrom   shunday   ulug‘   shoh   ediki,
66
 Navoiy A. Mahbub ul-qulub. – Toshkent, 2018. – B. 87. 
67
 Qilichev B. Onomastika. O‘quv qo‘llanma. – Buxoro, 2023. – B.96.
68
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б.1 45 . 
69
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б.1 50 . 
34 butun osmon ostidagi yer uning dargohi edi. U boshlab Suhayl yulduzidek tolega
ega   bo‘lgach,   Yaman   mamlakati   ustida   yarqirab   ko‘rindi.   Yaman   uning   nuriga
g‘arqu   tuprog‘i   mushkdek   muattar,   har   bir   toshi   haqiqdek   jilvador   bo‘lgan
kunlarda shoh Nu’mon unga otabeklik qilib, otalardek Shafqat-marhamat  ayladi.
Munzir   degan   odam   Bahromga   o‘rtoq,   hamsuhbat,   ajralmas   do‘st   va   hamroz-
sirdosh   edi.   Ka’bada   Ahmadi   Mursal,   ya’ni   Muhammad   payg‘ambar   qanday
maqom tutgan bo‘lsa, Munzir ham arablar ichida shunday obro‘ga ega edi (380).
Lug‘at ma’lumotlariga ko‘ra, Munzir (ar.) – ogohlantiruvchi; narigi dunyoda azob
borligidan ogoh etuvchi. Bu nom Muhammad(sav)ning sifatlaridan biri bo‘lgan. 70
Xulosa   shuki,   asarda   Nu’mon   Yaman   shohlaridan   biri,   Bahrom   uning   qo‘lida
tarbiyalangan.   Munzir-   uning   o‘g‘li   va   asarda   Bahromga   do‘st   qilib   tasvirlangan.
Havornaq   –   Bahrom   uchun   qurilgan   afsonaviy   qasr   bo‘lib,   tarixiy   ma’lumotlarga
ko‘ra,   yer   yuzida   tengi   yo‘q   muhtasham   qasrlari   bilan   shuhrat   topgan   shahar
bo‘lgan.   Bu   qasrni   Sinmor   ismli   me’mor   qurgan   edi 71
.   Nihoyat,   ular   Moniyni
chaqirib   aytdilarki:   “Ey,   fan   va   san’atning   mahoratli   ustasi!   Boshlab,   mana
shunday   qasrlarni   qurish   haqida   maslahat   berib,   shohning   xursandchiligiga
sababchi   bo‘lmish   kishi   sen   eding.   Endi   uning   dardi   arib,   salimul-a’zo   bo‘lib
ketishiga   ham,   ta’bining   ravshan   tortishiga   ham   sen   sababchi   bo‘lgin   (411).
Bu   XIX-bob   Bahromga   mahoratli   naqqosh   Moniy   tomonidan   qasr   qurilishi   va
Bahromning   dardlarini   aritish   haqidagi   bobdir.   Navoiy   asarlari   lug‘atida   ham
Moniy   –   afsonaviy   o‘tkir   rassom,   naqqosh;   Moniy   musavvir   –   surat   soluvchi,
rassom Moniy deya ta’rif berilgan 72
. Xuddi o‘z ta’rifiga mos ravishda asarda ham
Moniy   o‘z   ishining   ustasi,   mohir   ustadir.   Dostonning   eng   katta   qismni
antroponimlar   tashkil  etdi.  Bular  quyidagilar:  Navoiy,  Nizomiy  Ganjaviy,  Qorun,
Xusrav,   Ashraf,   Nuriddin   Abdurahmon   Jomiy,   Ibn   Hojib,   Ibn   Hojar,   Imomi
A’zam,   Ibn   Foriz,   Xusrav   Dehlaviy,   Husayn   Bahodirxon,   Sulton   Husayn   bin
Mansur,   xon   bin   Xon,   Chingizxon,   Alanquva,   Rustam,   Isfandiyor,   Bahrom
(Bahrom  Go‘ri),  Anushirvon,  Ozar  o‘g‘li  Halilluloh,  Yazdijird,  No‘mon,  Munzir,
70
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 257 . 
71
  https    ://    navoi    .   natlib    .   uz   
72
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 397 .
35 Sinmor, Xusravi G‘ozi (Husayn Boyqaro), Moniy, Dilorom, Farhod, Shirin, Xonu,
Jasrat,   Farrux,   Axiy,   Xorun,   Muso,   Zayd   Zahhob,   Jamshid,   Sa’d,   Faylaqus,
Mohruh,   Juna,   Ma’sud,   Xisrav   Parvez,   Jaypur,   Ballu,   Jobir,   Navdar,   Mehr,
Ma’mun,   Suhayl,   Muqbil,   Qatron,   Mudbir,   Aflotun,   Kofur,   Afridun   (Faridun),
Kayumars,   Tahmuras,   Hushang,   Zahhok,   Gushtosp,   Gurshosp,   Kayqubod,
Kaykovus, Kayxusrav, Tahamtan, Tus, Doro, Bahman, Iskandar, Dorob, Ashk bin
Doro, Som, Mirzo Husayn kabilar hisoblanadi. 
2.2.Dostonda qo‘llanilgan toponim, gidronim, biblionimlar
Bir   joyni   ikkinchisidan,   bir   jilg‘ani   boshqa   bir   jilg‘adan,   bir     ko‘chani
yonidagi ko‘chadan, tog‘-adirlami, shahar va qishloqlarni  bir-birlaridan farq qilish
uchun ham  kishilar  nomlar  o‘ylab chiqargan. Joy nomlari, geografik nomlar yoki
toponimlar deb ataladi. Toponimlarni toponimika fani o‘rganadi. 
Toponimika   yunoncha   topos   —   joy   va   onoma   (yoki   onima)   —   nom
so‘zlaridan tarkib topgan. Joy nomlari, ya’ni toponimiya bir necha turga bo‘linadi.
Bular   gidronomiya   (yunoncha   gidro   —   suv),   ya’ni   daryolar,   ko‘llar,   dengizlar,
soylar, kanallar, qo‘ltiqlar, bo‘g‘ozlar, sharsharalar nomlari;  oronimiya  (yunoncha
oros   —tog‘,   ya’ni   yer   yuzasining   relef   shakllari   —   tog‘lar,   cho‘qqilar,   qirlar,
vodiylar,   tekisliklar   nomlari;   oykonimiya   (yunoncha   oykos   —   uy),   polinimiya
(yunoncha polis — shahar) yoki   urbanonomiya   (lotincha urbos — shahar), ya’ni
qishloq   hamda   shaharlaming   nomlari,   mikrotoponimiya   (yunoncha   mikros   -
kichik),  ya’ni  kichik  obyektlar:   buloqlar,  quduqlar,  dalalar, o‘tloqlar   daraxtzorlar,
jarlar, yo‘llar, ko‘priklar va hatto atoqli otga ega bo‘lgan  ayrim daraxtlar nomlari.
Bundan   tashqari,   turli   xalq,   urug‘-aymoq     nomlari   bilan   atalgan   toponimlar
etnotoponimlar  (yunoncha etnos - xalq) deyiladi. Kishi ismlari bilan yuritiladigan
toponimlarni   esa     antropotoponimlar   (yunoncha   antropos   —   odam)   deb   atash
mumkin.
36 Toponimlar   til   lug‘at   fondining   bir   qismidir.   Shu   bilan   birgalikda   joy
nomlari   tilning   boshqa   leksik   qatlamlaridan   anchagina   farq   qiladi.   Bu   farq
toponimlaming   uzoq   yashashida,   ularning   polikomponentli,   ya’ni   ko‘p
komponentlardan   —   tarkibiy   qismlardan   iborat   bo‘lishida,   har   bir   tilning   ichki
qonuniyatlariga ko‘ra, toponimlar yasashda turdosh otlar (apellyativlar) ishtirok eta
olishida o‘z aksini topadi. 73
Alisher   Navoiyning   “Sab’ai   sayyor”   dostonida   hisob-kitoblarga   ko‘ra   44ta
toponim   qo‘llangan.   Bular:   Abtahi,   Yasrib,   Makka,   Madina,   Hind   (ayrim
o‘rinlarda   Hindiston),   Chin,   Eram   bog‘i,   Xuroson,   Rum,   Iroq,   Ajam,   Yaman,
Ka’ba, Havornaq (qasr), Xitoy, Eron, Qaysar (Rumda), Xo‘tan, Kashmir, Sarandib,
Quddus,   Halab,   Farangiston;   Farang   (Yevropa),   Kustantaniya,   Misr,   Shahrisabz
(ayrim   o‘rinlarda   Kash),   Xaybar,   Sharq,   Dehli,   Taroz,   Junpur,   Darbast,   Adan,
Boxtar,   Xovar,   Xorazm,   Gulrang   qasr,   “Vodiyi   hamim”   (Qaynoq   vodiy),   “Jahon
oro”   (bog‘   nomi),   “Behisht   saro”,   “Ravzayi   hazro”   (yashil   bog‘),   “Qasri   axzar”
(yashil   qasr)   va   afsonaviy   joy   nomlari   bo‘lgan   “Lo   makon”,   “Raf-raf”   birliklari
ham   mavjud.   Bu   toponimlarning   ayrimlari   Navoiyning   o‘zi   yaratgan   to‘qima
toponimlar.   Ayrim   toponimlar   lug‘atlarda   mavjud   emas.   Chunki   ijodkor   doim
reallikka intila olmaydi. Asar  badiiyligi  uchun ham to‘qima obraz va to‘qima joy
nomlaridan   ham   foydalanadi.   Jumladan   dostonda   toponimiyaning   tarkibiy   qismi
bo‘lgan gidronimlar ham ishtirok etgan. Ular kamchilikni tashkil etadi. Sadra (soy
nomi),   Jayxun,   Salsabil,   Nil   (daryo   nomlari),   Kavsar   suvi   kabi   gidronimlari
ishtirok etgan. 
Adanda kishilarga jabr-jafo qilishni o‘ziga hunar qilib olmish bir zolim bor
edi.   Dunyoning   hamma   yerlari   uning   joyi   bo‘lgan,   hatto   dengiz   sohillari   ham
uning   manziliga   aylangan   edi   (480).   Bu   jumla   XXIX-   bobga   tegishli   bo‘lib,   5-
iqlim   musofirining   Jobir   (jabrlovchi-zolim)   haqidagi   hikoyasidan   olingan   edi.
Jobirning   insonlar   yo‘lini   to‘sib,   xazinalarni   to‘plab   aynan   shu   yerda   yashashi
bilan Navoiyning bu orolcha haqidagi ma’lumotlarida bog‘liqlik bo‘lishi mumkin.
Navoiy   asarlari   lug‘atiga   ko‘ra,   Adan   (a).   Yamanda   eng   yaxshi   marvaridi   bilan
73
 Qorayev S. Toponimika. – Toshkent, 2006. – B.6. 
37 mashhur   bo‘lgan   bir   orolning   nomi;   Durri   Adan   –   Adan  injusi. 74
    Uning  davrida
Yaman g‘oyat ravnaq topib ketdi, uning bu yerdagi afsonaga aylangan qasrini esa,
Havornaq   deyilar   edi.   O‘sha   davrda   bu   qasrni   bunyod   etmish   me’mor   Sinmor
nomli   zot   bo‘lib,   u   osmon   me’mori   (arxitektori)   dek   aql   bovar   qilmas   darajada
san’atkor   edi (380).   Navoiy   asarlari   lug‘atida     Havarnaq   (a),   (f).   Afsonaga   ko‘ra
Bahrom   Go‘r   uchun   Shoh   No‘mon   o‘g‘li   Munzir   buyrug‘i   bilan   Sinmor   nomli
me’mor   tomonidan   Yamanda   (Arabistonda)   yasalgan   afsonaviy   qasrning   nomi
deya keltiriladi. 75
 Demak, shunday afsonalar xalq ichida yurgan. Navoiy ham tarix
haqiqati   va   badiiy   to‘qimadan   foydalangan   holda   asarni   yaratgan.   Chunki
Navoiygacha ham Bahrom Shoh tarixiga bag‘ishlangan asarlar yaratilgan. Tarixda
Bahrom   ismli   shoh   o‘tgani   bizga   ayon.   Asarda   inkor   etib   bo‘lmaydigan   tarixiy
faktlar   ham   mavjud.   Barcha   suv   obyektlarining   nomlari   gidronimlar   deyiladi,
(yunoncha   “hidro”   -   suv,   “nom”   -   nom).   Okean,   dengiz,   ko‘l,   soy,   jilg‘a,
quduqning   har   biri   suv   obyektidir.   Toponimikaning   bo‘limi   -   gidronimika   suv
obyektlarining   nomlarini,   ularning   kelib   chiqishini,   atalish   qonuniyatlarini
o‘rganadi.   Okeanlarning   ayrim   qismlari   dengiz   deyiladi.   Quruqlikdagi   suv   to‘lib
qolgan   chuqurliklar   ko‘llar   deb   ataladi.   Ba’zan   o‘ta   katta     ko‘llar   dengizlar   ham
deb yuritiladi. Oqar  suvlar katta-kichikligiga qarab bir  necha turga bo‘linadi. Yer
osti   va     yer   usti   suvlaridan   hosil   bo‘ladigan   katta   oqar   suvlar   daryolar   deyiladi.
Kichikroq   daryolar   soylar,   kichik   soylar   esa   jilg‘alar   deyiladi.   Daryo   yoki   soyga
qo‘shiladigan   suvlar   irmoqlar,   daryo   yoki   soydan   ajralib   chiqadigan   ariq   yoki
suvlar   esa   tarmoqlar   deb   yuritiladi.   Toponimistlar   gidronimlarni   eng   qadimiy
toponimlar deb baholashadi. Haqiqatdan ham shunday. Masalan,  Amudaryo bilan
Sirdaryoning qadimiy nomlari har qanday osori-atiqa yodgorliklarining yoshi bilan
bellasha   oladi.   Rus   olimi   V.V.Bartold   arablar   Jayhun   bilan   Sayxun   (Sirdaryo)
nomlarini Shimoliy Suriyadagi Jayxon va Sayxon daryolari nomlari bilan atashgan
bo‘lsa kerak deydi. O‘rta asr tarixchisi Gardiziy “Jayhun” har qanday katta daryoni
bildiradigan   “turdosh   ot”   degan   edi.   Bu   to‘g‘ri   fikrga   o‘xshaydi.   Masalan,
Zarafshondan   tarqalib,   Buxoro   shahrini   suv   bilan   ta’minlab   turgan   Shahrud
74
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 30 .
75
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 644 .
38 (Shohrud emas) - “ rudi shahri Buxoro” ning qisqartirilgan shakli. Aslida Shahrud
(“shaharga - suv beradigan anhor”) ning quyi qismi  Jayhun deb atalgan. Shahrud
kanalidagi   uchta   to‘g‘on   boshining   biri   ham   Jayhun   deyilgan. 76
  Asarda   ayni   shu
Jayhun   gidronimi   mavjud:   Sen   bu   qorong‘ulik   ichida   quyoshday   ko‘rinib,
chaqmoqday oting bilan falakda paydo bo‘lasan va qahr bor yerni topib Bahrom
kabi qilich tortasan. Tig‘ing bilan qon to‘kub Jayhun daryosiday oqizasan,  gurzi
bilan tog‘ni dashtga aylantirasan   (376). Jayhun – Amudaryoning qadimgi nomi: 
Ko‘zum girdobida jismimni cho‘murdi, 
Emas bu Dajlai Jayhung‘a maxsus. (N.Sh) 
Jayhun   etmak,-qilmoq   –   Jayhun   kabi   oqizmoq,   ko‘p   oqizmoq   (chunonchi,
yoshini). 77
 Asardan olingan jumla bilan lug‘atdagi ma’no bir-birini to‘ldirib turibdi,
ammo   asarda   Navoiy   bu   birlikni   asosiy   gidronim   sifatida   kiritmagan,   o‘xshatish
istilohi   sifatida   kiritgan.   IX-   bobda   Sulton   Husayn   Bahodirxon   madhiga
bag‘ishlangan   bobda   shu   gidronim   nomini   kiritib   o‘tgan:   Mening   yo‘lim   bu
tomonga tushib qolgani bilan, asli  o‘zim Xorazm diyoridanman. U yerda  mening
kasb-hunarim   sozandalik   bo‘lib,   bu   san’atni   hech   kim   menchalik   bilmaydi   (506).
Lug‘atlarda   ushbu   joy   haqida   quyidagi   fikr   keltirilgan:   “Qadimda   Xorazm   nomi
ostida   Amudaryoning   quyi   oqimi   tushunilgan.   Bu   voha   O‘rta   Osiyodagi   eng
ko‘hna   o‘lkalardan   biridir.   Xorazm   haqidagi   dastlabki   ma’lumotlarni   “Avesto”da
uchratamiz. Nom yunonlarda Xorazmiya yoki Uvarezmiya, “Avesto” da Gairizao
shaklida uchraydi. Arab avtorlari – Xuvorezm, Xitoy manbalari – Xolisimikiya deb
tilga   oladi.   So‘zning   kelib   chiqishi   haqida   turli   fikrlar   bor.   Ulardan   ba’zilarida
Xorazm   “pasttekislik”   (Klippert),   “yomon   yer”   (Shpigel),   Hur-zamin,   “Quyoshli
yer”   (Grekov),   “Hosildor   yer,   boquvchi   yer”   (Ye.   Byurnuf)   shaklida   izohlanadi.
Umuman hamma tadqiqotchilar nomning ikkinchi qismi  zem, zm ni “yer, zamin”
so‘zi bilan bog‘laydi. S.P.Tolstov Xorazm so‘zini Xvari yoki Xurrit etnonimi bilan
76
 Madrahimov Z. Tarixiy toponimika. – Toshkent, 2017. – B.72. 
77
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 218 .
39 aloqador   deb   hisoblab,   “Xvarrieri”   shaklida   izohlaydi.   V.A.Nikonov   toponim
eroncha xvar “pastki, quyi” so‘zi bilan aloqador bo‘lishi ham mumkin deydi”. 78
 
Asarda Shahrisabz shahri nomi ham keltirilgan:   …sizning mamlakatingiz qayerda?
Xususan, ko‘k libos kiyishingizning boisi nedur?” – dedi. Ular: “Kishvarimiz juda
dilkash   bo‘lib,   u   ham   Shahrisabz   va   ham   Kash   nomi   bilan   yuritiladi”,   deyishdi
(446).   Joy   nomlari   qisqacha   izohli   lug‘atida   berilishicha,   Shahrisabz   –
O‘zbekistonning  qadimiy shaharlaridan biri  bo‘lib, u Kesh  deb atalgan. Kesh  kas
so‘zining fonetik varianti bo‘lib, “shahar, markaz” degan ma’noni bildiradi. Kesh
XIII   asrda   arablarga   qarshi   olib   borilgan   (Hakim   ibn   Hoshim   –   Muqanna
boshchilik   qilgan)   qo‘zg‘olonning   markazi   edi.   Shaharni   arablar   bosib   olgach,
Kesh inqirozga uchradi. XIV-XV asrlarda shahar yana o‘z mavqeini tikladi. Kesh
Temurning vatanidir. Temur o‘z shahrini juda sevgan. Bir vaqtlar uni hatto butun
imperiyaning poytaxti qilmoqchi bo‘lgan. Shahrisabzni obodonlashtirgan. Shuning
uchun   ham   uni   Shahrisabz   “yashil   shahar,   bog‘   shahar,   ko‘kalamzor   shahar”   deb
ataganlar. Asarda ham Navoiy bu shaharning har ikki nomini keltirib o‘tgan. 79
 
Ko‘rinib turibdiki, qaysidir manbada har bir joy nomining o‘z kelib chiqish
tarixi bor. Har bir nom qo‘yilishiga sabablar mavjud. Qaysidir nom inson nomiga
atab   qo‘yilsa   (antropotoponim),   yana   qaysi   biridir   urug‘   nomi   bilan   bog‘liq
(etnotoponim).   Ularni   etimologiyasidan   kelib   chiqib   izohlash   maqsadga   muvofiq
bo‘ladi.
Biblionim   (ya’ni,   lavha,   yoki   asar   nomi)   asar,   risola   va   kitoblar   uchun
nomdir 80
.   Lekin u matn uchun shunchaki bir shartli ramz – belgi emas, matnning
mohiyati,   mazmuni,   maqsadi   va   vazifasi   bilan   uzviy   aloqador   bo‘lgan   muhim
tarkibiy qismi hamdir. Shu bois badiiy asarga aniq va maqsadga muvofiq biblionim
qo‘yish   talab   qilinadi.   Bu   esa   аnсhа   murakkab   ijodiy   jаrауоndir.   Biblionim
o‘quvchi   uchun   axborot   matnlarini   bir-biridan   farqlashga   imkon   beradi.   Bu   hol
ijodkorlar   zimmasiga   alohida   mas’uliyat   yuklaydi.   Biblionimlar   ishlatilishi
78
 Д ўсимов З., Эгамов Х. Жой номларининг  қисқача изоҳли лу ғати. – Тошкент, 1977. – Б.143. 
79
 Д ўсимов З., Эгамов Х. Жой номларининг  қисқача изоҳли лу ғати. – Тошкент, 1977. – Б. 148. 
80
 Й ўлдошев Б. Бадиий асар сарлав ҳаларининг семантик ва грамматик хусусиятлари ҳақида// Ўзбек
тилшунослиги масалалари. Мақолалар т ўплами.  –  Самар қанд, 2001. 
40 jihatidan   adabiy   tilning   yozma   shakli   bilan     bevosita   bog‘liq,   xilma-xil   filologik
tаdqiqоtlаr   ashyosi   hisoblanadi.   Tilshunoslik   nuqtayi   nazaridan   biblionim   matn,
biblionimlarning   leksik-grammatik,   tarkibiy   va   uslubiy   xususiyatlari,   ularning
taraqqiyoti   vа   qo‘llanish   turlarini   o‘rganishi   mumkin.   Shuningdek,
biblionimlarning ma’lum   davrga xos bo‘lgan turlarini, biblionim tanlashning usul
va   san’atlarini   tekshirish,   umuman   biblionimlarni   stilistik   vа   onomastik   nuqtayi
пazardan tadqiq etish tilshunoslik uchun hаm, yozma nutq amaliyoti va til ta’limi
uchun ham muhim ahamiyat kasb etadi. 
Anglashilishicha, biblionimlar sintaktik qurilishi  jihatdan qanday bo‘lmasin
yozma   nutqning   tarkibiy   qismi   sifatida   nutqiy   birlik   sanaladi.   Ko‘pincha,   ulаr
mazmuni,   tuzilishi   jihatdan   еllipsisga   uchragan   nutq   раrсhаlаri   sifatida   паmоуоn
bo‘ladi.   Biblionim   sifatida   kelgan   so‘z   yoki   so‘z   birikmasi   matn   ichida   ma’lum
gapning qismi  bo‘lib kelgan  holatidan birmuncha  farq qiladi.  Ular  gapning  qismi
bo‘lgan so‘z yoki so‘z birikmasi emas (ulardan sintaktik jihatdan farq qiladi), balki
bir butun tuzilmadir. 81
 Shunga kо‘rа, qanday tuzilishidan qat’iy nazar, biblionimni
mustaqil sintaktik birlik - gap sifatida qaragan ma’qul: 
1) biblionim o‘zining tabiatiga ko‘ra nutq hodisasi sanaladi; 
2) biblionim sifatida, odatda, mа’lum turdagi sintaktik andozalar qo‘llanadi; 
3 ) nisbatan mazmuniy-intonatsion tugallikka ega bo‘ladi ; 
4) predikativlikka ega bo‘ladi; 
5)   har   qanday   biblionimdan,   sintaktik   qurilishidan   qat’iy   nazar,   ma’lum
darajada xabar anglashiladi.
Asar   sahifalarini   kuzatish   biblionimlar   quyidagi   vazifalarni   bajarishi
mumkinligini ko‘rsatadi: 
1) atash;
2) farqlash;
81
 Й ўлдошев Б. Бадиий асар сарлав ҳаларининг семантик ва грамматик хусусиятлари ҳақида // 
Ўзбек тилшунослиги масалалари. Мақолалар т ўплами,   –  Самар қанд, 2001. 
41 3) xabar berish;
4) reklama qilish;
5) ishontirish;
6) ko‘rsatma berish;
7) tashviq qilish;
8) murojaat qilish;
9) ixcham izoh va h.k. 82
 
“Sab’ai   sayyor”da   20   ta   biblionimning   qo‘llanganini   ko‘rishimiz   mumkin.
Ular   turkiy   adabiyotda   nasr   va   nazmda   mashhur   bo‘lgan   asar   nomlaridir.   Bular:
“Xamsa”,   “Arbain”,   “Rubiyot   sharhi”,   “Lavome”,   “Lavoyih”,   “Lamo’ot”,   “Tovu
mimiya”, “Shavohid”, “Nafohot”, “Tuhfat ul-asror”, “Subha”, “Silsila”, “Oshiq va
ma’shuq”,   “Qasoyid”,   “G‘azaliyot”,   “Sab’ai   sayyor”,   “Haft   paykar”   (“Yetti
go‘zal”),   “Hasht   behisht”   (“   Sakkiz   Jannat”),   “Panj   ganj”,   “Jomaspnoma”   kabi
biblionimlar qo‘llangan.  
Jumladan, “Sabai  sayyor” Alisher Navoiy “Xamsa”sining to‘rtinchi dostoni
bo‘lib,     Alisher   Navoiy   “Muhokamatul-lug‘atayn”   asarida   “Yana   chun   “Sab’ai
sayyora”   rasadin   zamirim   bog‘labtur.   Ashraf   “Haft   paykar”   ning   yetti   hurvashin
peshkashimga   yarog‘labtur”   deb   yozgan   va   doston   nomini   “Sab’ai   sayyora”   deb
atagan bo‘lsa-da, ammo dostonning xotimasida:
Lutf bu nazm aro bag‘oyatdur,
G‘araz ammo yetti hikoyatdur.
Chunki qoyil yetti musofir edi
Ki, alar sayr ishiga mohir edi.
Bo‘ldi chun bu raqam ishi tayyor,
Qo‘ydum   otini   “Sabai   sayyor”.   -   deb   ta’kidlaydi   va   diqqatni   asarning   asosini
tashkil   etgan   yetti   hikoyatga,   bu   hikoyatlarning   aytuvchilari   sayr   ishiga   mohir
82
 Й ўлдошев Б. Бадиий асар сарлав ҳаларининг семантик ва грамматик хусусиятлари ҳақида // 
Ўзбек тилшунослиги масалалари. Мақолалар т ўплами.  –  Самар қанд, 2001. 
42 bo‘lgan   yetti   musofir   ekanligiga   qaratib,   doston   nomini   “Sab’ai   sayyor”,   yani
“Yetti   sayyor   (kezuvchi)”   deb   ataganini   uqtiradi.   “Sayyor”   so‘zi   lug‘atlarda:
1.kezuvchi, sayyoh; 2. sayyora- planeta tarzida izohlanadi.
                            Navoiy dostonidagi asosiy g‘oya sayyohlar  va ularning hikoyatlari orqali
yoritiladi, lekin sayyoralar bilan bog‘liq masalalar ham bor. Shunga ko‘ra, Navoiy
“sayyor”   so‘ziga   uning   ikkala   ma’nosini   yuklab,   dostonni   “Sab’ai   sayyor”   deb
atagan.   Qolaversa,   Nizomiynihg   “Haft   paykar”   dostoni   nomidagi   “paykar”   (1.
go‘zal,   2.   surat),   Dehlaviyning   “Hasht   behisht”   dostoni   nomidagi   “behisht”   (1.
taxt,   2.   jannat),   Ashrafning   “Haft   avrang”   idagi   “avrang”   (1.   taxt,   2.   sayyora)
so‘zlari   ham   ikkala   ma’nosida   ishlatilgan.   Shuningdek,   “sayyor”   ham   “paykar”,
“behisht”, “avrang” so‘zlari kabi yopiq bo‘g‘in bilan tugallangan.   Demak, Navoiy
doston   nomlanishida   ham   salaflari   izidan   borgan   va   dostonini   “Sabai   sayyor”
atagan. 83
  Bu   haqida   asarda   quyidagi   fikrlar   keltirilgan:   Nizomiy   “Xamsa”sining
to‘rtinchi   dostoni   bo‘lmish   “Haft   paykar”   (“Yetti   go‘zal”)   mushk   hididek
muattarligi   bilan   hammayoqqa   tarqalgan…   (370).   “Haft   paykar”   masnaviysining
sarlavhasini   qanday   tushunish,   qanday   tarjima   qilish   doimo   bahs-munozaralarga,
turli   fikr-mulohazalarga   sabab   bo‘lgan.   Bu   esa   forschadagi   “paykar”   so‘zining
ko‘p   ma’noli   ekanligi   natijasida   yuzaga   kelgan.   Nizomiy   ijodining   eng   chuqur
bilimdoni   bo‘lgan   buyuk   sharqshunos   Yevgeniy   Bertels   shunday   yozadi:   “Biz
Nizomiy   poemasi   nomini   “Yetti   go‘zal”   deb   tarjima   qilamiz,   lekin   asarga   ayni
muvaffaqiyat bilan “Yetti portret” nomini ham berishimiz mumkin edi, chunki fors
so‘zi bo‘lgan “paykar” XII asrda bu ma’nolarning har ikkisini ifodalar edi”. Lekin
poemaning   o‘zida   hech   yerda   asar   nomining   aniq   qaysi   ma’noda   kelgani
ko‘rsatilmagan.   Ehtimol,   Nizomiy   asarning   nomi   shusiz   ham   mazmunidan   ayon
bo‘ladi deb o‘ylagan. Fors tiliga tegishli turli izohli lug‘atlarda “paykar” so‘zining
“qomat”,   “obraz”,   “tasvir”,   “sanam”,   “portret”,   “go‘zal   qomat”   va   “go‘zal”   kabi
ma’nolari   berilmoqda.   Lekin   shu   bilan   birga   izohli   lug‘atlar   va   klassik   poetik
matnlarda, alohida kontekstlarda bu so‘zning badan, gavda, haykal, haykaltaroshlik
obidasi,   rasm,   tasvir,   portret,   rasm   asari;   zohiriy   ko‘rinish,   siymo,   surat:   yulduz.
83
  https    ://    navoi    .   natlib    .   uz   
43 sayyora,   samo   jismi   va   boshqa   bir   qancha   ma’no   va   taxminlarga   ham   duch
kelinadi.   So‘zlar   bilan   zargardek   munosabatda   bo‘lgan   Nizomiy   masnaviyda
“paykar”   so‘zini,   deyarli,   ushbu   ma’nolarning   hammasida   ishlatgan.   Sarlavhada
esa,   ehtimol,   ko‘proq   so‘nggi   ma’no   “yulduz”,   “sayyora”   ma’nosini   nazarda
tutgan. Bu ilk navbatda masnaviyning mazmunidan ko‘rinadi. 84
2.3. Etnonim, kosmonim, zoonim va boshqa onomastik birliklarning
asarda qo‘llanilishi
To‘p, to‘par, shox, tira, jamoa, toifa, avlod, qavm, urug‘, qabila, elat, xalq,
millat   nomlari   etnonimlar   deyiladi.   Etnonim   yunoncha   etnos   –   “xalq”   va   onim   –
“nom”   so‘zlaridan   tarkib   topgan.   Etnonimlar   majmui   etnonimiya,   etnonimlarni
o‘rganadigan   fan   etnonimika   deyiladi.   Etnonimlar   etnonimika,   etnografiya,   tarix,
tilshunoslikning   hali   yaxshi   o‘rganilmagan   sohasi   bo‘lib,   millatlar   etnogenezini
yanda   chuqur   tahlil   qilishga   katta   yordam   beradi.   V.A.Nikonov   o‘zi   ta’riflab
bergan   nisbiy   negativlik   qonuniga   amal   qilib,   etnotoponimlar   biron   millat   yoki
xalq   yashaydigan   hududning   biron   qismida   emas,   balki   bu   hududning   chekka
qismida, ya’ni ikki xalq aralash yashaydigan chegaradosh zonadagina bo‘ladi. Bu
nomlar   tarixiy   davrlarda   xalqlarning   qayerlarda   yashaganligidan   va   o‘zaro
aloqalaridan   guvohlik   beradi. 85
    Mahmud   Koshg‘ariyning   “Devonu   lug‘otit-turk”
ida   juda   ko‘p   xalq,   qabila,   toifa   nomlari   –   etnonimlar   tilga   olingan.   Mahmud
Qoshg‘ariy   “Devon”   ning   bosh   qismida   turk   qabilalari   haqida   so‘z   yuritib:
bajanak, qipchoq, o‘g‘uz , yamak, basmil, qay, yabaku, tatar, qirg‘iz, chigil, tuxsi,
yag‘ma,   ig‘roq,   jaruq,   jumul,   uyg‘ur,   tangut,   xitoy.   Kitobning   lug‘at   qismida   esa
kenjak, bayot, sag‘doq, uch, qorluq, o‘groq, kucha, balaq, kalach, aramut, turkman,
qiniq,   salg‘ar   kabi   etnonim   larni   ham   tilga   olgan. 86
  K.Marqayev   Janubiy
O‘zbekiston   hududi   materiallari   asosida   o‘zbek   tili   etnonimlarining   lisoniy
tadqiqini amalga oshirdi. 87
 A.Otajonovaning “Xorazm etnotoponimlari va ularning
84
 Ganjaviy N. Yetti go‘zal. Jamol Kamol tarjimasi. (Maxsus nashr). – Bako, 2019. – B.7.
85
 Qorayev S. Toponimika. – Toshkent, 2006. – B.75.
86
 Madrahimov Z. Tarixiy toponimika. – Toshkent, 2017. – B.42.
87
 Марқаев К. Ўзбек тили этнонимларининг лисоний тадқиқи. Филол.фанл. номз. диссер. 
автореф. –Тошкент, 2007. – Б.26.
44 lug‘aviy   asoslari” 88
,   A.Turobovning   “Samarqand   viloyati   etnonim   va
etnooykonimlarining   tahlili” 89
,   A.Ergashevning   etnotoponimlarning   areal-
onomastik   tadqiqiga  bag‘ishlangan   tadqiqoti 90
  va   boshqa   tadqiqot   ishlarida  ushbu
sohaning   yanada   rivoj   topib   borayotganini   ko‘rish   mumkin.   V.Superanskaya
etnonimlarni “Onomastikaga kirmaydigan leksik kategoriyalar” 91
  sarlavhasi ostida
sharhlaydi.   Atoqli   otlar   oldiga   qo‘yiluvchi   lingvistik   belgilar   nuqtayi   nazaridan
etnonimlarni atoqli otlar kategoriyasiga kiritib bo‘lmaydi. Lekin etnonimlar atoqli
ot   bo‘lmasa-da,   atoqli   otlar   bilan,   ayniqsa,   antroponimlar   va   toponimlar   bilan
aloqador   leksik   guruhlardir.   Shu   sababli   ham   tilda   etnonimdan   yasalgan   toponim
va   antroponimlar,   ayniqsa,   geografik   nomlar   keng   tarqalgan. 92
  Dostonda
etnonimlar   ham   qo‘llangan.   Ular   ham   ozchilikni   tashkil   etadi.   Bular:   Qurayshiy,
arab, ajam, hind, turk, rum, xabash, kishvar (xalq orasida Kitvar deb ataladi), xayli
kabilardir.   Har   bir   etnonimning   o‘z   etimologiyasi   mavjud.   Endi   har   birining
etimologiyasiga   to‘xtalamiz   U   ajamda   ham   arabdagidek   maqomga   ega   bo‘lib,
arab   bilan   ajam   o‘rtasida   bordi-keldi   qilib   turar   edi   (380)   jumladagi   ajam
etnonimi arab xalqlari va mamlakatlaridan boshqasi (ko‘pincha Eron mamlakati va
xalqiga aytiladi); Ajam muluki – Eron podshohlari; Ajam shuarosi – fos shoirlari 93
degan   ma’noni   bermoqda.   Jumladan   ba’zi   saytlarda   ajam   (arab.   –   arab   emas)
arablardan   boshqa   Sharq   xalqlarining   umumiy   nomi.   Shuningdek,   arablar
yashaydigan Sharq mamlakatlari, xususan, Turon va Eron ham “Mulki ajam” deb
yuritilgan.   Bu   yerlardan   yetishib   chiqqan   olimlar   “ajamiy”   deb   atalgan.
Keyinchalik Ajam nomi faqat eronliklarga nisbatan qo‘llanilgan, Eronni esa Ajam
yoxud   Ajamiston   deb   atashgan. 94
  Bu   yerda   ajamni   etnotoponim   sifatida   qabul
qilamiz. Dastavval, toponim keyinchalik etnonimga ko‘chgan. Joy nomidan urug‘
nomiga   aylangan.   Bugungi   kunda   ajam   xalq   nomi   mavjudligini   bilamiz: Asli
88
 Отажонова А. Хоразм этнотопонимлари. – Т.: Фан, 1997. – Б.129.
89
 Туробов А. Самарқанд вилояти этноойконимларининг таҳлили. Филол. фанл. номз.  
диссер. –Тошкент, 1999. – Б. 130.
90
 Эргашев А. Андижон вилояти этнотопонимларининг ареал-ономастик тадқиқи.  
91
 Суперанская А.В. Апеллятив – онома //Имя нарицательное и собственное. –М., Наука,  
1978. –  С .8.
92
 Xayrullayeva M. (2022).  Xalq, millat, qavm va urug‘ nomiga asoslangan toponimlar. Yosh tadqiqotchi
jurnali, 2181-3132.  
93
  Навоий   асарлари   лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 32 .
94
  https://qomus.info  
45 Qurayshiy, yeri Abtahi edi, mazhabi hoshimiy, manzili esa Yasrib edi. Ul quyoshni
arabcha zeb qilib, uni arablar uchun ko‘z qorachig‘i qilding. Quyoshing chiqishi
bilan   u   ikki   jahonni   nurga   to‘ldirdi   (358).   Bu   III   bob   ya’ni   na’t   qism
payg‘ambarlar   ta’rifiga   bag‘ishlangan   bobdan   parcha.   Qurashiy   –   qadimgi
arablarning   Quraysh   qabilasidan   (Muhammad   payg‘amabar   shu   qabiladan   edi);
Baxil behishtqa kirmas, agar sayyidi qurashiy bo‘lsun. (M.Q). 95
 Demak, yuqoridagi
ta’rif   Muhammad   (s.a.v)   payg‘amabr   haqida   bo‘lib,   u   kishining   mazhablari   va
yashab   o‘tgan   joylari   haqida   ham   so‘z   borgan.   Ma’lumotlarga   ko‘ra,   quraysh
yettinchi   asrda   Arab   yarim   orolining   kuchli   savdogar   qabilasi   edi.   Quraysh
qabilasiga   Arabistonning   eng   muhim   va   mashhur   shayxlaridan   biri   bo‘lgan   Fihr
ismli kishining nomi berildi. “Quraysh” so‘zi “to‘playdigan kishi” yoki “izlayotgan
kishi”   degan   ma’noni   anglatadi. 96
  Bu   qabila   Makka   shahri   aholisining   asosiy
qismini   tashkil   etgan.   10   ta   urug dan   iborat   bo lgan;   ulardan   eng   mashhurlariʻ ʻ
umayya   (bani   umayya)   va   hoshim   hisoblangan.   Umayya   urug idan   chiqqan	
ʻ
quldorlar   va   savdogarlar   johiliyat   davrida   Makkada   hukmronlik   qilishgan   bo lsa,	
ʻ
Muhammad   hoshimiylarga   mansub   bo lgan   Quraysh   qabilasidan   umaviylar,	
ʻ
abbosiylar   va   makkalik   shariflar   sulolasi   chiqqan.   So nggi   davrda   Hoshimiylar	
ʻ
sulolasi   hukmdorlari   o zlarining   shajaralarini   Qurayshga   bog lashadi.   Qur onning	
ʻ ʻ ʼ
106-surasi  Quraysh nomi bilan ataladi. 97
  Xusrav yo‘lidan boruvchilar har qancha
ko‘p bo‘lsalar ham men u yo‘lga bog‘langan bo‘lmayin. U Xusrav emas, balki elni
o‘z   nazmiga   rom   etgan   Hind   sehrgaridir.   Uni   Hind   dema,   qaro   balo   ham   emas,
ofati   xudo   degin!   U   qo‘liga   qalam   olsa,   nazmi   bilan   olamga   o‘t   solidi   (365)   bu
o‘rinda   hind   so‘zini   toponim   deb   ham,   etnonim   deb   ham   qabul   qilish   mumkin.
Lug‘atda   hind,   hindu,   hindi   –   hindlik;   maj.   Qora   tusli;   Xoli   hindu   –   qora   xol;
Hindu   bo‘lmoq   –   qul   bo‘lmoq;   Hindu   najod   –   hind   nasabli,   hinddan   chiqqan;
Hinduyi   rexta   –   muzika   kuylaridan   biri. 98
  Birinchi   ma’nosi   etnonimik   ma’no
qolganlari   ko‘chma   ma’noda.   Masalan,   hind   keyingi   ma’nolarda   qora   so‘zi
anglatgan   tushunchani   ham   bermoqda.   Bu   ta’rifga   mos   o‘rin   ham   mavjud:   Tong
95
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 745 .
96
  https :// uz . eferrit . com  
97
  https :// uzpedia . uz  
98
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 773. 
46 osmon   jomidek   yorishgach,   tun   hindusi   haromilardek   qochib   yo‘qoldi   ( 476).     Bu
yerda   esa   hindu   etnonim   emas,   sifat   ma’nosida   kelib,   qora,   qorong‘u
tushunchalarini bermoqda. 
U ajamda ham arabdagidek maqomga ega bo‘lib, arab bilan ajam o‘rtasida
bordi-keldi   qilib   turar   edi   (380).   Navoiy   asarlari   lug‘atida   arab   etnonimiga
quyidagicha ta’rif beriladi: 1. Arab xalqi; arab kishisi;  2. Arabiston;  Arab bahri –
Arab mamlakati, Arabiston. 99
 
Ma’lumki,   kosmonim   (yunoncha   xocmos   kosmos,   olam,   koinot   +   onoma
atoqli   ot)   kosmik   fazoda   joylashgan   samoviy   obyektlarning   atoqli   oti,   onomastik
ko‘lam   tiplaridan   biridir. 100
  Kosmonimlar   olam,   koinot   obyektlari,   oy,   quyosh   va
boshqa   fazoviy   jismlar   nomlari   bo‘lib,   ularning   jamul   jami   kosmonimiya,   tadqiq
etuvchi soha nomi esa kosmonimika deb yuritiladi. Masalan: Qalqon, Katta Ayiq,
Quyosh,   Sekstant,   Janubiy   baliq,   Shimoliy   toj,   Oq   yulduz,   Qizil   yulduz   (Mirrix)
kabilar.   Kosmogoniya   o‘zida   falakiyot   ilmining   ikki   jabhasini   birlashtiradi.
Bularning biri  ilmi hay’at , ya’ni astronomiya bo‘lsa, ikkinchisi  ilmi nujum , ya’ni
astrologiyadir.   Ilmi   hay’atda   osmon   jismlarining   joylashuvi,   ularning   harakat
yo‘nalishlari,   ilmi   nujumda   esa   ana   shu   harakatning   Yer   shari   va   inson   taqdiriga
turli   xil   ta’siri   masalalari   o‘rganiladi.   Sharqda   falakiyot   ilmiga   alohida   ahamiyat
berilgan.   Ilmi   hay’at   va   ilmi   nujumning   muayyan   qirralari   haqidagi   dastlabki
qarashlar   juda   qadimgi   zamonlarga   borib   taqaladi.   Jumladan,   otashparastlik   dini
vakillariga   18   ta   sayyora,   ularning   nomi   ma’lum   edi,   shulardan   yettitasi   Quyosh,
Oy, Utorid, Zuhra, Mirrix, Mushtariy va Zuhal bo‘lib, ular qadimda yetti sonining
ilohiylashuviga   sabab   bo‘lgan.   Yoki   zardushtiylik   dinida   olov   Quyoshning   bir
bo‘lagi   hisoblangan.   Qadimgi   hind-eron   mifologiyasida   ertalab   ufqdan   bosh
ko‘targan   Quyoshning   to   kun   botguniga   qadar   osmonni   aylanib   o‘tishidan   iborat
harakati zarrin nur sochib turuvchi aravaga minib olgan Mitraning samoni aylanib
chiqishi   tarzida   tasavvur   qilingan.   Momaqaldiroqning   tangri   aravasining
g‘ildiraklariga   mengzalishi   ana   shu   samoviy   miflarning   e’tiqodiy   qarashlarga
99
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 54.
100
 Бегматов Э., Улу қов Н.  Ўзбек ономастикаси терминларининг изоҳли луғати. – Наманган, 2006. 
– Б.41. 
47 aylangan   holda   bizgacha   yetib   kelgan   qoldiqlari   sanaladi.   Bundan   ko‘rinadiki,
otashparastlikda   muqaddas   sanalgan   to‘rt   unsurdan   biri   olov   samoviy   jism   -
Quyosh ma’nosida ham tushunilgan.
Tilimizdagi   bunday   leksik   semantik   guruh   (LSG)ga   mansub   so‘zlar   ko‘p
olimlar   tomonidan   o‘rganilgan.   Masalan,   H.Eshonqulov   “Alisher   Navoiy
she’riyatida   samoviy   timsollar”   mavzusida   nomzodlik   ishini   himoya   qilgan,
keyinchalik   shu   mavzuda   risola   ham   nashr   ettirgan. 101
Masalan,   M.Jo‘rayev   Yetti   qaroqchi   yulduzi   haqidagi   xalq   afsonalarini   maxsus
o‘rgangan.   A.Primov   o‘zbek   tili   kosmonimlarining   lisoniy   xususiyatlarini   tadqiq
etib,   qirqqa   yaqin   maqola   yaratgan   hamda   nomzodlik   ishini   himoya   qilgan.
Umuman   olganda,   o‘zbek   tili   kosmonimlari   uzoq   tarixiy   davrni   bosib   o‘tgan,
tilimizning turli taraqqiyot bosqichlarida paydo bo‘lgan lug‘aviy birliklardir. Ular
til   tarixi,   dialektologiya,   etnografiya,   xalq   tarixi   va   xalqlarning   o‘zaro   ijtimoiy-
siyosiy   va   madaniy   aloqalari   haqidagi   muhim   ma’lumotlarni   o‘zida   xolis   aks
ettiruvchi   o‘ziga   xos   onomastik   birliklar   sanaladi. 102
  Xuddi   shu   birliklarni
Navoiyning   “Sab’ai   sayyor”   dostoni   misolida     ko‘rib   chiqamiz.   Ularning   soni
takrorlanishlarsiz   24   tani   tashkil   etdi.   Bahrom,   Zuhra,   Dilorom,   Zuhal   (Saturn),
101
 Эшон қулов   Ҳ. П. Алишер Навоий шеъриятида самовий тимсоллар. НДА. – Самарқанд, 1999. – 
Б.25. ;   Эшон қулов   Ҳ. Самовот – ишқ мазҳари. – Тошкент :  Фан, 2008. – Б.116. 
102
 Matnazarov M..,Ro‘zimova G. Onomastika. Darslik. – Urganch, 2022. – B.25.
48Ilmiy 	
kosmonimi	
ya 
Xalq 	
kosmonimiya	
si 	
Kosmonim  Utorid,   Quyosh,   Mushtariy,   Suhayl,   Oy,   Sa’di   akbar   (Yupiter),   Suho   kabi
kosmonimlar   va   Tavsa,   Hamal,   Savr,   Javzo,   Asad,   Sunbula,   Aqrab,   Qavs,   Dalv,
Hut,   Kursi,   Arsh,   Lavh   kabi   burjlar   ham   qo‘llanilgan:   Ey   falak,   xizmatni   ochiq
aytib, mehring sahifasini hozirla! Ey to‘lin Zuhal, siyohdonimga ruxsoringni solib,
uning suvini qoraytir. Mushtariy, qalam uchini tozalamog‘im uchun dastor yarat!
Ey   Bahrom,   qilichingni   qinga   sol,   fitnachilar   ham   bir   oz   dam   olsinlar!   Quyosh
sahifangning   yuzini   porloq   qilib,   zarvaraqdan   uni   oltin   sochuvchi   et!   Zuhra,   sen
dilnavoz kuyingni bir oz chalmay tur. Ey Utorid, sen esa ostonamni o‘pib, oldimga
xaltachamni   qo‘y.   Ey   Oy,   sen   qalamtaroshimni   olib   hilolingning   uchidan   tig‘
yasa!   Men   qalamimni   uchlab   sahifalar   aro   gavharlar   ekishni   boshlay,   shoh
madhida durday pok va ma’noli so‘zlarni bayon qilay  (375).  Bu kosmonimlarning
har biriga javobni Navoiy asarlari lug‘atidan topdik. Zuhal (a)- Saturn sayyorasi 103
,
Mushtariy esa arabcha 1. Sotib oluvchi, xaridor; 2. Yupiter planetasi, bu sayyorani
“Sa’di   akbar”   va   “Falak   qozisi”,   joyi   oltinchi   falakda   deydilar. 104
  Asarda   ta’rifga
mos   keluvchi   o‘rinni   ham   uchratamiz.   XXV-bobda   yettinchi   iqlim   musofirining
hikoyatida   shu   jumlalar   keltiriladi:   …buning   ismi   sharifi   Sa’d   va   jamoli   qutlug‘
bo‘lib, Sa’di akbar (Yupiter) osmonda uning jamoliga banda bo‘ladi   (453)   aslida
har ikki nom ham bitta ma’noni ya’ni bir osmon jismi haqidagi axborotni beradi.
Bularni   biz   sinonimlar   deb   qabul   qilsak   ham   bo‘ladi.   Bir   tushunchani
ifodalayotgan   ikki   shakl.   Bahrom   kosmonimi   haqida   yuqorida   fikr   yuritganmiz.
Ya’ni   u   ba’zi   o‘rinlarda   antroponim,   ba’zi   o‘rinlarda   esa   kosmonim   vazifasida
kelgan.   Forscha   Mirrix   (Mars)   sayyorasi;   Bahromi   falak   ham   deyiladi. 105
  Zuhra
fors   tilidan   olingan   Cho‘lpon   yulduzi   –   Venera   (shoirlar   osmon   cholg‘uchisi,
sozandasi deb tasvirlaydilar); Zuhra jabin – Zuhra yulduziday charaqlab turgan. 106
Utorid   yulduzi   uni   Atorid   deb   ham   atashadi.   Utorid,   Atorid   –   a.   Merkuriy
sayyorasi(planetasi)  [bu sayyorani eski  adabiyotda afsonaga suyanib, falak kotibi,
yozuvchi   va   shoirlarning   homiysi   deb   yuritiladi). 107
  Oy   planetasiga   lug‘at
103
  Навоий   асарлари   лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 260 .
104
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 435 .
105
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 102 .
106
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 261 .
107
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 627 .
49 quyidagicha ta’rif beradi: Oy zavraqi – egilgan qayiqqa o‘xshash, ingichka yarim
oy shakli. 108
 Kosmonimlarning tarkibiy qismlaridan biri  burj nomlaridir. 
  “Sab’ai   sayyor”da   qo‘llangan   burj   nomlari   ham   ahamiyatli:   Javzo   tulpor   otning
besh   oyoqlab   uchib   o‘tganidan   ko‘zi   to‘rt   bo‘lib   qoldi.   Yirtqichlikda   sohibqiron
bo‘lgan  Asad esa  sunbula  urug‘larini  sochib  yubordi.  Adolat  mezoni  hukm  surib
uning yelidan Aqrabning ichimlig‘i to‘kilib ketdi. Qavs uning o‘tgan yo‘liga qarab
qirq   kungacha   bezovta   bo‘lib   qoldi.   Dalv   uning   nazar   qilib   suv   kechgan   bo‘lsa,
Hut suvsiz qolgan bir oymisol bo‘ldi   (361). Javzo – f. Eski astronomiyaga ko‘ra –
ko‘kdagi o‘n ikki burjning (q.Burj) birisi bo‘lib, bu burjni yonma-yon turgan ikki
qiz  bola   shaklida   tasavvur   etilgan;   Bu   burj   shamsiya   (quyosh)   yil   hisobida   bahor
fasli   oylarining   uchinchisi   bo‘lib,   22-may   –   2-iyunga   to‘g‘ri   keladi;   Javzo   tuni   –
Javzo   oyi   kechasi. 109
  Asad   burjining   ta’rifi   Navoiy   asarlari   lug‘atida   shunday
berilgan:   a.   Sher;   oftob   burjlaridan   5-burjning   nomi   (sher   shaklida   tasvirlanadi),
yoz   oyi   iyun-avgust   oyiga   to‘g‘ri   keladi);   Asad   kirdor   –   Sherday. 110
  Aqrab   –   a.
chayon burjidir. 111
  Qavs esa – a. 1. Yoy, kamon, kamalak. 2. Osmonning o‘n ikki
burjidan   to‘qqizinchisi   –   noyabrga   to‘g‘ri   keladi. 112
  Dalv   –   a.   1.   Quduqdan   suv
olinadigan   charm   idish,   qovg‘a;   2.   Eski   astronomiyada   –   ko‘kdagi   o‘n   ikki
burjning biri. Hut burji ham o‘z lug‘aviy ma’nosiga ega. Arabcha 1. Katta baliq; 2.
Eski   astronomiyada   o‘n   ikki   burjning   o‘n   ikkinchisi;   3.   Shamsiya   (quyosh)   yili
hisobidagi oy oti (fevral-mart oyiga to‘g‘ri keladi). 113
 
Xulosa   o‘rnida   ayta   olamanki,   “Sab’ai   sayyor”   asarida   hali   e’tiborga
olinmayotgan   onomastik   birliklar   talaygina.   Jumladan   kosmonimlar   ham   o‘rni
bilan   qo‘llangan.   Navoiyning   lug‘at   boyligining   qay   darajada   kengligini   uning
asarda hatto kosmonimlarning sinonimlaridan ham  mahorat  bilan foydalanishidan
bilishimiz mumkin.  
108
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 480.
109
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 214.
110
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 60 .
111
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 72 .
112
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 726 .
113
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 782 .
50 Turkiy   xalqlarda   zoonimlarning   tadqiq   etilish   tarixi   “Devonu   lug‘otit   turk”
asariga  borib  taqaladi.  Ushbu   asar  turkiy  xalqlarning  noyob  durdona  asari  bo‘lib,
lug‘atda xalq og‘zaki  ijodiga oid 300dan ortiq she’riy parchalar, 291 ta maqol  va
matal   keltirilgan.   Bu   matnlar   tarkibida   200ga   yaqin   zoonim   (hayvonlarga
qo‘yiladigan   (shartli)   atoqli   nomlar,   laqablar)   jumladan,   100ga   yaqin   qush   nomi
(ornitonim)   uchraydi. 114
  Xususan,   “Devon”da   o‘simlik   nomlariga   qaraganda
hayvon nomlari ancha ko‘p. Arslon, lochin, qulon, kirpi (tipratikon), qarg‘a, burga,
tilku (tulki), quzg‘un, qarsaq (tulkining bir turi), tartar (qush), tavishg‘an (quyon),
qoraqush,bars     (qoplonning   bir   turi),   it,   to‘ng‘iz,   o‘q   yilon   (o‘q   ilon),   atari   (axta
tuya)   kabi   hayvon   nomlari   hozir   ham   shu   shaklda   talaffuz   qilinadi.   Ko‘pgina
hayvon   nomlari   hozirda   boshqacharoq   talaffuz   etiladi:   tishak   (ikki   yoshli   qo‘y)
hozir   -   shishak,     chazan   hozir-chayon,   chafli   –   chovli,   qatir   –   xachir,   qo‘tu   z   -
qo‘tos, qo‘ch, qo‘chngar – qo‘chqor, azig‘ – ayiq, azg‘ir - ayg‘ir, taqag‘u – tovuq,
qirqo‘y – qirg‘iy, sig‘ir - sigir, eshkak, qashg‘olaq – qashg‘aldoq va hokazo. 115
O zbek   tilidagi   zoonimlarni   bir   qancha   turlarga   ajratib   tadqiq   qilishʻ
maqsadga muvofiqdir:  
1. Qush nomlari 
2. Hashorot nomlari 
3. Baliq nomlari
4. Uy hayvonlari nomlari yoki xonaki hayvonlar 
5. Yovvoyi hayvonlar nomlari 
6. Sudralib yuruvchi hayvonlar nomlari 
7. Kemiruvchilar nomlari
Tilimizda   mavjud   bo lgan   hayvon   nomlarini   3   ta   katta   guruhga   bo lib	
ʻ ʻ
o rganishimiz mumkin: 	
ʻ
114
 Ismailova D. (2023,Nov). Tilshunoslikda zoonimlar tadqiqi. Multidisciplinary Scientific Journal. 2181-
3191.  https://t.me/ResearchEdu_Journal  
115
 Madrahimov Z. Tarixiy toponimika. – Toshkent, 2017. – B.43.
51 1. Hayvonlarning ilmiy nomlari; 
2. Hayvonlarning ko p qo llaniladigan an’anaviy adabiy nomlari; ʻ ʻ
3. Hayvonlarning mintaqaviy so zlashuv ismlari (dialektizmlar) 	
ʻ
4.   Hayvonlarning   ilmiy   nomlari   zoologiya   fanining   ajralmas   qismi   bo lib,	
ʻ
ilm-fan doirasida keng qo llaniladi.	
ʻ 116
B.P.Zaripov   nomzodlik   dissertatsiyasida   Alisher   Navoiy   ijodida   badiiy
san’atlarni   hosil   qilishda   337   ta   zoonim   qo‘llangani   haqida   ma’lumot   beradi.
Ulardan   117   tasi   chorva   mollari,   97   tasi   qush   nomlari,   9   tasi   sudralib   yuruvchi
hayvon   nomlari,   48   tasi   yovvoyi   hayvon   nomlari,   41   tasi   hasharot   va   boshqa
mayda  jonivorlar, 6  tasi   suv  hayvonlari   12 tasi  afsonaviy  jonzotlar  nomi   ekanligi
qayd etilgan. Ishda ot, o‘rdak, kiyik kabi jonivorlarning Alisher Navoiy asarlarida
qo‘llanilgan   tarixiy   nomlari   keltirilgan.   Zoonimlarning   jinsi,   rang-tusi   va   yoshiga
qarab nomlanishi asoslari keltirilgan. 117
  Xo‘tan   kiyigi,   Chin   g‘azoli,   “Sarius   sayr”   (“Tez   uchar”),   “Shabdez”,
“Gulgun” kabi ot nomlari, bug‘i, maral, go‘r (kulon), sher, ohu, chumoli, fil, jayron
singari   hayvon   va   hayvon   nomlari   ishlatilgan.   Jumladan,   Boyo‘g‘li,   Samandar,
Qaqnus,   Xumo,   bulbul   kabi   qush   nomlari   (ornitonim)   ham   ishlatilgan:   …
yugurishda   yashinday   tez   bir   ot   olib   keldi:   uning   qadami   Xisrav   Parvezning
“Shabdez”   nomli   otidan   ham   ildam   bo‘lib,   rangi   qip-qizilu   oti   “Gulgun”   edi.   U
shunday   go‘zal   parivash   bo‘lib,   devsifat,   balki   dev   bilan   paridan   tarqalgan   bir
ulov   edi   (469)   jumladagi   otlarning   o‘z   sifat-xususiyatlari   bor.   Masalan,   Shabdez
(Shabdiz) – f. Qora tusli  ot. 118
   Gulgun – f. Gulrang, pushtirang; gulgun sirishk –
Qip-qizil   ko‘z   yoshi;   gulgun   xarir   –   gulranf   xarir;   gulgun   o‘tuk   –   gulrang   etik;
gulgun   qadah   –   qizil   may   idishi;   gulgun   qabo   –   qizil   kiyim   kabi   ta’riflar
berilgan. 119
  Negaki,   seshanba   kuni   Bahrom   to‘rtinchi   hikoyatni   eshitayotganda
116
 Xudoyberganova M. O‘zbek tilida zoonimlar masalasi. Journal Of Universal Science Research. 2181-
4570
117
 Ismailova D. (2023,Nov). Tilshunoslikda zoonimlar tadqiqi. Multidisciplinary Scientific Journal. 2181-
3191.  https://t.me/ResearchEdu_Journal  
118
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 686.
119
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 165.
52 gulgun   (qizil)   kiyim   va   gulnoriy   qasrda   bo‘ladi.   Bunda   ham   ramziylik   bor.   Qizil
rangning   salbiy   xususiyatlari:   gunoh,   sotqinlik,   aqlsizlik,   g‘amginlik,   afsus,
kasallik.   4-hikoyat   rangning   ayni   shu   xususiyatiga   to‘g‘ri   keladi.   Ya’ni   Juna   va
uning   do‘sti   Ma’sud   hikoyasini   tinglaydi.   Hikoyada   Ma’sud   Ballu   va   Jaypur
tomonidan   sotqinlikka   uchraydi.   Shu   sababli   qizil   rang   tanlangan.   Rangning   shu
xususiyati   bilan   asardagi   sotqinlik   voqeasi   bir   biriga   bog‘langan.   Hikoyatda   ham
ko‘proq   qizil   rang   ishtirok   etgan   (“Gulgun”   ot,   gulgun   jom):     Olamni   olgan   o‘t
uning ko‘ngli o‘tining uchquni xolos. U ishq o‘txonasining olovi, o‘sha shu’laning
Samandar   qushidir.   Uning   nazmi   osmon   kabi   balanddir   va   so‘zlari   samodagi
yulduzlarga   o‘xshaydi   (365).   Samandar   –   f.   Kalamushga   o‘xshash   jonivor
(afsonaga   ko‘ra   go‘yo   o‘tdan   paydo   bo‘lib,   o‘t   ichida   yashar   emish). 120
  Bu   yerda
o‘xshatish   ma’nosida   ushbu   ornitonim   qo‘llangan.   O‘xshatishda   ham   birlikning
lug‘aviy ma’nosiga ishora bor. Ya’ni  undagi (Nizomiy Ganjaviy)  olov, o‘t ichida
yashovchi   jonivorga   o‘xshatilmoqda.   Tarixiy   va   adabiy   manbalarda   samandar
degan afsonaviy jonzotning o‘tda yonmasligi bayon etiladi. Samandar aslida qush
emas, kaltakesakka o‘xshagan  bir hayvon. 121
  Asarda bu haqida shunday deyilgan:
U   afsonaviy   xushovoz   qaqnus   qushiga   o‘xshamasa-da,   og‘zidan   har   xil   g‘alati
ovozlar chiqarar edi. Yo‘q, u xuddi qaqnus qushiga o‘xshar, axir qaqnus xushovoz
bo‘lib,   uning   tumshug‘idagi   360   teshikdan   360   xil   ovoz   va   ohang   chiqar   edi-da.
Aslida   musiqa   ohanglari   qaqnus   ovozlaridan   olingan,   bu   qush   ming   yil   umr
ko‘rgach,   o‘zini   o‘tga   tashlab   yonib   ketar   ekan   (393).   Fikrlarimizni   lug‘atdagi
ma’lumotlar   bilan   dalillaymiz:   Qaqnus   –   f.t.   Mavhum   bir   qush   (afsonaga   ko‘ra
tumshug‘ida juda ko‘p teshiklar bo‘lib, bu teshiklardan chiqqan ovozlardan go‘yo
muzika   o‘ylab   chiqarilgan   emish) 122
.   Bu   afsonaviy   qush   Navoiyning   boshqa
asarlarida ham uchraydi.   Jumladan “Lison ut-tayr”, “Farhod va Shirin” asarlarida
ham   uchratamiz.   Asardan   olingan   parchadan   ko‘rinib   turibdiki,   Dilorom   chalgan
musiqa   ta’sirida   xuda-bexuda   turf   axil   ovozlar   chiqarayotgan   shoh   Bahrom
qaqnusga   o‘xshatilgan.   Xumo   qushi   ham   Navoiy   asarlarida   ko‘p   ko‘zimiz
120
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 544.
121
  https    ://    oyina    .   uz     
122
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 733.
53 tushadigan ornitonimlardan biri hisoblanadi:   So‘ngra bir oz xizmat qilgach, uning
boshiga   davlat   qushi   bo‘lmish   Xumo   soya   soldi,   ya’ni   shoh   Muqbilni   uylanishga
da’vat qilib, uni farzandlikka qabul etdi (503). Xumo, Xumoy – f. Afsonaviy qush,
davlat qushi ( go‘yo bu qushning soyasi kimning boshiga tushsa o‘sha kishi baxtli
bo‘lar emish). 123
 Xumo tasviri Navoiyning “Lison ut-tayr” va “Tarixi mulki Ajam”
asarlarida ham uchraydi. 
Fito   -   (yun.   phyton-o‘simlik).   Fitonimlar   –   o simliklarga   qo‘yilgan   nomlarʻ
bo‘lsa,   fitonimiya   o simlik   nomlarining   majmui,   fitonimika   esa   fitonimlarni	
ʻ
o rganuvchi   tilshunoslikning   bo limidir.   Fitonim   nomlari   qadim   tarix   asarlari	
ʻ ʻ
orqali bizgacha yetib kelgan bo‘lib,  xususan, bir o‘simlik nomlarining ikki-uch xil
varianti   qo‘llangan.   Abu   Rayhon   Beruniy   qalamiga   mansub   “Saydana”,   tib
qonunlarining   mashhur   vakili   ibn   Sinoning   “Tib   qonunlari”,   “Kitob   ush-shifo”,
Boburning  “Boburnoma”   va   shu   kabi   qator   asarlar   o‘simlik  nomlari   qayd   etilgan
mashhur   asarlar   hisoblanadi.   O‘zbek   tilida   qo‘llanilayotgan   fitonimlar   tadqiqi
grammatik,   leksik,   semantik   jihatdan   ham   ahamiyatli   bo‘lib,   ularning   mazmunini
aniqlashda o‘simliklar nomlarini chuqur tahlil qilish yordam beradi. Yuqorida qayd
etilgan   asarlarda   keltirilgan   fitonimlar   davr   nuqtayi   nazaridan   o‘ziga   xos
ko‘rinishga   ega   bo‘lib,   ular   hozirgi   o‘zbek   tilida   qo‘llaniladigan   o‘simlik
nomlaridan   talaffuz   jihatdan   ham,   nomlanish   jihatdan   ham   biroz   boshqacharoq
ko‘rinish kasb etishi mumkin. O simlik nomlarini ifodalovchi lug aviy birliklarga	
ʻ ʻ
nisbatan   lingvistik     tadqiqotlarda   o simlik   nomi,   o simliklarni   ifodalovchi	
ʻ ʻ
leksemalar, o simlik otlari,   o simliklarni atovchi otlar, botanik terminlar, fitonim,	
ʻ ʻ
fitonimik leksika, floristik   leksika kabi terminlari qo llangani kuzatiladi. Fitonim	
ʻ
grekcha   phuton-   o simlik   +   onoma-   atoqli   ot)   bionim   (yun.biog-   bios,	
ʻ
hayot+onoma-nom)lar.  
O zbek   tilshunosligidagi   onomastikaga   oid   ilmiy   manbalarda   fitonimika	
ʻ
sohasi o rganadigan masalalar ko lami ham aniq belgilanmagan va ko rsatilmagan.
ʻ ʻ ʻ
Mahmud Koshg‘ariyning “Devonu lug‘otit-turk” asarida qaraqan (qarag‘an), anduz
(andiz),   arpag‘an,   burchaq   (lo‘viya),   sarmusaq   (sarimsoq),   apshan   (yavshan-
123
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 780. 
54 shuvoq),   yilg‘un   (yulg‘un),   yandaq   (yontoq),   qaramuq   kabi   o‘simlik   nomlari
keltirilgan.   Mahmud   Qoshg‘ariy   davridan   buyon   ularning   shaklida   deyarli
o‘zgarish     bo‘lmagan.   Ayni   paytda   qazin   (qayin),   charun   (chinor),   avya   (ayva   -
behi),   yag‘aq   (yong‘oq),   armut   (Navoiyda   -   umrud,   Radlovda   -   urmud),   olmurut
(nok,nashvati),   azriq   (ayrih)   ajriq,   egir,   igir   -   iyir   singari   o‘simlik   nomlari   esa
fonetik   o‘zgarish yoki metateza (harflarning o‘rin almashishi) bilan yetib kelgan.
Turkiyshunoslikda   ushbu   qomusiy   asarni   onomastik   nuqtayi   nazardan   ham   boy
manba   deya   olamiz. 124
      Bizningcha,   fitonimika   o rganadigan   ilmiy-   nazariy   vaʻ
amaliy   masalalar   keng. 125
  Dostonda   qo‘llanilgan   fitonimlar   (o‘simlik   nomlari)   16
tani   tashkil  etdi.  Ular:   suman,  binafsha,   lola,  sunbul,  nargis,  o‘sma,   sarv,  rayhon,
nasrin,   olmurud,   gulchechak,   amna,   tanbul,   nilufar,   “Sandali   simiyo”   (daraxtga
qo‘yilgan   laqab),   jannat   daraxti   kabi   onomastik   birliklar     ishtirok   etgan:   Qaysi
kishi   bu   manzilga   kelib,   bu   g‘aroyibni   tomosha   qilar   ekan,   shuni   unutmasinki,   u
simiyo bo‘lib, aql nazdida g‘alati ko‘rinadi. Aslida bu daraxtning laqabi “sandali
simiyo”dir.   Bu,   el-ulus   tafakkur   qilganidan   ajibroq   bir   narsadir   (496)   agar
birikmani   ajratib   tahlil   qilinsa,   Sandaliy   –   a.   Sandal   rang,   sandal   yog‘ochidan
yasalgan kursi; Sandaliy omiz – Sandal hidli va sandal rangli. 126
  Ya’ni payshanba
kuni   Bahrom   oltinchi   iqlim   musofirining   hikoyatini   sandaloso   (jigar   rang)   xil’at
bilan,   sandal   bo‘yli   sarvqomat   bilan   sandal   isli   boda   ichgani   voqeasiga   lug‘aviy
ma’no   mos   tushadi.   Ammo   bizda   boshqa   talqin   bo‘lishi   ham   mumkin.   Bu   suv
insonlarni  halol, yaxshisini  to‘q saqlaydigan,  yomon, yolg‘onchini  uch  kun o‘tar-
o‘tmas   och   qilib   qo‘yadigan   suv   bo‘lsa,   rangning   ahamiyati   bo‘lmay   qoladi.   Shu
jihatdan uni   rang jihati  bilan  tahlil  qilmay,  “Sirli  tilsim”  deya  qolamiz: 127
  Agar  u
o‘zini   parda   bilan   yashirmasa,   sunbul   bilan   rayhon   undan   tashvishga   tushadi.
Hayratdan   qarashga   havas   qilgan   nargis   ham   ko‘zlarini   yerdan   ko‘tarolmay
turadi. Uning iffatligidan butun jahon ayollari iymonga kirganlar   (378). Sunbul –
124
 Madrahimov Z. Tarixiy toponimika. – Toshkent, 2017. – B.43.
125
 Mamadyeva Y. (2022,Dec). O‘zbek tilida fitonimlarning leksik-semantik va tematik xususiyatlari. 
“Pedagogs” international research journal, 2181-4027.  www.pedagoglar.uz   
126
  Навоий   асарлари   лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 546.
127
 Sulayomonova N. Navoiy “Muqbil va Mudbir” hikoyasini o‘rgatishda innovatsion yondashuv orqali 
o‘quvchilar nutqiy kompetensiyasini rivojlantirish.  Международная Конференция Академических 
Наук.  https    ://    doi    .   org    /10.5281/    zenodo      
55 a.   Bir   turli   xushbo‘y   qora   rangli   o‘simlik;   2.   Sevgilining   sochi. 128
  Bu   jumlalarda
fitonim   sifatida   birinchi   ma’nosida   qo‘llangan.   Nargis   –   f.   Gulning   bir   turi.   Bu
gulni bizda ko‘proq bo‘tako‘z deb ataydilar. Uning guli ko‘zga o‘xshaydi. Shunga
ko‘ra   u,   badiiy   adabiyotda   ko‘proq   o‘xshatish   yo‘li   bilan,   ko‘z   ma’nosida
ishlatiladi;   Nargisi   shahlo   –   chiroyli   va   qora   ko‘z;   Nargisi   nimxob   –   yarim
uyqudagi   ko‘z;   Nargisi   jodu   –   sehrli   ko‘z 129
  kabi   ma’nolarda   ishlatilib,   parchada
shunchaki   gulning   bir   turi   sifatida   qo‘llangan.   Dostonda   uyushib   kelgan,   sanash
ohangi   bilan   aytilgan   fitonimlar   ham   ko‘zga   tashlanadi:   …yo‘qlik   dunyosida
pinhon bo‘lgan ahli jahon va jahonning barchasi mavjudlik libosini kiyadilar, yuz
minglab bo‘stonning  sarvlari  paydo bo‘lib, lola, sunbul, nargis,  suman, binafsha
kabi   gullar   yo‘qlik   uyqusidan   uyg‘onib,   bog‘   ruxsoridan   ko‘karib,   kecha-yu
kunduz   bahor   shabadasida   atrofga   xushbo‘y   hid   taratib,   rango-rang   go‘zal
manzaralarni vujudga keltiradi  (355). Lola – f. Lolai no‘mon – lolaning yaxshi bir
navi; Lolai ashk – qonli ko‘z yosh, achchiq yig‘i. 130
  Suman so‘zini Navoiy asarlari
lug‘atida   saman   shaklida   ham   qo‘llaniladi   deyilmoqda.   Saman   –   f.   Yosmin
so‘zining qisqargani; oq, sarig‘ rangli xush is gul (hozirgi qo‘llanilishi: Suman). 131
Binafsh,   binafsha   –  1.   Sapsar   (savsan)   rang.   2.  Shu   rangda   ochiladigan   xushbo‘y
chechak-gul.   [Shevalarimizda   gunapsha   tarzida   ham   talaffuz   etiladi] 132
  deyiladi
lug‘atda.   Yana bundan boshqa bir jazirada daraxt-u maysa o‘rniga nuqul nilufar
o‘sar   edi.   U   yerda   bir   xushta’m   buloq   bo‘lib,   dengiz   ichidagi   ichimlik   suv   edi
(481)   bu   parcha   chorshanba   kuni   Bahrom   moviy   rang   kiyimda   beshinchi   iqlim
musofirining   hikoyatini   eshitayotgan   XXIX-bobdan   olindi.   Navoiy   asarlari
lug‘atida (forscha)  suvda o‘sadigan  bir  turli ko‘kimtir  yo sarig‘  rangli  gul 133
  deya
izoh beriladi.  Chorshanba  kuni  havo  rang (nilufar  rangli)  qasrda  hikoya  tinglanar
ekan, biz uni 2 xil talqin etishimiz mumkin. Birinchi jihati Olloh taolo ushbu kuni
Rabg‘uziyning keltirishicha: “Suvni yaratdi, yellarni, bulutlarni chiqardi, daraxtlar,
o‘t-o‘lanlarni   yaratdi,   ularga   urug‘   boylab   ko‘payish   xususiyatini   ato   etdi,
128
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 575.
129
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 451.
130
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 338.
131
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 543.
132
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 119.
133
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 461.
56 hammaga   rizq-ro‘z   ulashdi. 134
  Ko‘rinib   turibdiki,   olamdagi   moviy,   ko klikkaʻ
burkangan mo‘jizalar ushbu kuni bunyod bo‘ldi. Ikkinchi jihatdan havo rang nafsi
Roziya   ya’ni   nafs   sifatlari   yo‘qolib,   “Holo”ga   iste’dod   qarorida   boshlaydi.
Ollohdan   kelgan   har   narsaga   to‘la   to‘kis   rozi   bo‘linadi.   Ushbu   kuni   Mehr   va
Suhayl   hikoyasi   tinglanar   ekan,   hikoyadagi   aksariyat   hodisalar   dengizda   ro‘y
beradi.   Shuningdek   bundan   tashqari   hikoyani   o‘qish   davomida   ushbu   rangning
motam belgisini ifodalashiga ham guvoh bo‘lamiz:
Topibon ashki nilufarda marmar,
 Yo‘q, ajab bahr ichinda nilufar.
 Ko‘ngli gar nilufarg‘a ro‘qib edi, 
Mehr ila nilufar munosib edi.
Nilufar sari ko‘p qilib ohang 
Kiymakin ham qilib loli ul rang.
ya’ni   Jobir   qo‘liga   tushgach,   aza   tutib   nilufar   rangli   ko‘k   kiyim   kiyganligi
berilyapti. Hikoya oxirida esa Mehr va Suhayl o‘z maqsadlariga yetgandan so‘ng,
nilufar odat  rangli libos kiyishni odat qiladilar. 135
 
Teonim   yunon   tilidan   olingan   bo‘lib,   θεός   —“Xudo”   +   νυμα   —   “Ism,	
ὄ
nom”)   —   ayni   ilohiyot   ma’nosini   ifodalovchi   bir   tushunchaning   mifonimik   bir
ko‘rinishi   hisoblanadi.   Teonim   tushunchasiga   o‘tishdan   oldin   uning   aslida     qaysi
soha   tarkibida   o‘rganilishini   ko‘rib   chiqish   maqsadga   muvofiq.   Prof.
Sh.Maxmaraimova   “Hozirgi   o‘zbek   adabiy   tili”   darsligida   onomastik   birliklarga
keng   to‘xtab   o‘tib,   teonimik   hodisani   deonimlashuv   hodisasi   sifatida   e’tirof   etib,
o‘zga tildagi deonimlashuvdan ko‘p holatlarda nom hosil bo‘lishining referentativ
asosiga     ko‘ra   farq   qilishini,   ya’ni   o‘zbek   tilidagi   deonimlashgan   birliklar
kishilarning   ichki   va     tashqi   xarakter   xususiyatini   aks   ettiruvchi   belgilar   orqali
yuzaga   chiqishini   va   asosan   sifat   turkumidagi   so‘zlarda   namoyon   bo‘lishini
134
 Қиссаси Рабғузий. 1-китоб. – Б.12. 
135
  https    ://    arxiv    .   uz     
57 ta’kidlaydi. Ammo hosila nominativlarning barchasini ham lisoniy jihatdan turg‘un
deonimlar   deb   hisoblash   to‘g‘ri   emasligini,   o‘zbek   tilida   mavjud   deonimlashgan
nominativlar   lisoniy   qiymatdan   ko‘ra   ko‘proq   nutq   vaziyatiga   mos   okkazional
qo‘llanish   xususiyatiga   ega   hamda   onomastikaning   mustaqil   obyekti   bo‘la
olmasligini e’tirof etadi 136
.  
Teonimning semantik ma’nosi yunoncha “teog” – xudo, “onoma” – atoqli ot
degani.   Teonimlar   borasida   R.Nuriddinova 137
,   F.Nurmonov 138
,   Sohib   Kamol 139
,
N.Uluqov 140
,   A.Xolmatov 141
  kabi   olimlarning   izlanishlari   diqqatga   sazovordir.
Ammo   hali   bu   tadqiqotlar   ushbu   yo‘nalishning   barcha   jihatlarini   ochib   bera
olmagan, yani ilmiy-nazariy asoslarini yetarlicha o‘z asoslarini topmagan deb ayta
olamiz. M.Tillayevaning “Xorazm onomastikasi tizimining tarixiy-lisoniy tadqiqi”
(“Avesto”   onomastikasiga   qiyoslash   asosida)   mavzusidagi   filologiya   fanlari
nomzodi   ilmiy   darajasini   olish   uchun   yozilgan   dissertatsiyasi   ikkinchi   bobining
uchinchi   bo‘limi   “Tangri   nomlari”   deb   nomlanadi.   Dissertatsiyadagi   qadimgi
mifologik tasavvurlarga ko‘ra, insonga homiylik qiluvchi g‘ayrioddiy kuchlar turli
xil   ko‘rinishda   namoyon   bo‘lish   xususiyatiga   ega   deb   qaralganligi,   shuningdek,
Yashtlar   turli   ilohlarga   bitilgan   alqovlarda   ajdodlarimizning   turli   tasavvurlarini
o‘zida mujassamlashtirgan tangri nomlari o‘ziga xos tizimni tashkil qilishi haqida
aytilgan. Tadqiqotchi   “Avesto”dagi  iloh nomlari, ko‘pincha yerdagi tushunchalar
bilan bog‘lanishini ta’kidlaydi. 142
  
  R.Nuriddinova   diniy   va   afsonaviy   tushunchalarni   ifodalovchi   terminlar
haqida so‘z yuritar  ekan, ismlarning tanlanishi  va berilishida geografik obyektlar,
turli mavjudotlarning u yoki bu tarzda nomlanishi har xil diniy, ilohiy, afsonaviy,
shuningdek,   etnografik   tushuncha   va   tasavvurning   sezilarli   o‘rni   borligini
136
 Sh.Maxmaraimova Hozirgi o’zbek tili. (Leksikologiya) 2-qism. –Toshkent, 2021. – B.60.  
137
 Nuriddinova R. O’zbek teonimlari xususida.// Adabiyot gulshani. 2-qism – Navoiy, 2004. –B 91-93
138
 Nurmonov F. Xizr obrazi genezisiga doir ayrim mulohazalar. // O’zbek tili va adabiyoti, 2004 – 2-son, 
-B. 51-54
139
 Sohib Kamol. 505 ism ma’nosi. Ismlar lug’ati. – Qarshi, Nasaf, 2004. –B. 30.
140
    Uluqov   N.   O’zbekcha   diniy   matnlarda   teonimlar.   //   O’zbek   tilshunosligining   va
adabiyotshunosligining dolzarb  masalalari. – Andijon, 2001, - B. 44-45
141
    Xolmatov   A.   Teonimiya   haqida   umumiy   tushuncha.   //   O‘zbek   tilshunosligiga   oid   tadqiqotlar   -
Toshkent, 1993. –B. 83-84
142
 A.Primov, N.O‘rozova. O‘zbek tili teonimlarini o‘rganish masalalariga doir. –Samarqand, 2009.
58 ta’kidlaydi. Bir qator onomastik terminlarning bo‘lishida qayd qilingan tushuncha
va   tasavvurlar   motivlik   rolini   o‘ynaydi:   diniy-afsonaviy   tushunchalarni   umumiy
tarzda  ifoda qiluvchi   terminlar:  teonimlar,  teonimiya,  teonimik nomlar, afsonaviy
nomlar, diniy nomlar, mifik nomlar, diniy-afsonaviy antroponomiya, diniy ismlar,
ilohiylashtirilgan   nomlar,  mifonimlar,   xayoliy-faraziy   nomlar,  o‘zbek   teonimiyasi
kabi diniy tushunchalar nomlari (teonimlar). 143
Xulosa   qilib   aytganda,   teonim   deyilganda   faqat   Alloh   nomlari   va   ularning
sifatlashlari   nomi   tushunilishi   kerak. 144
  Qolgan   nomlar   esa   diniy-ilohiy
tushunchalar     bilan   bog‘liq   nomlar   deb   yuritilsa,   aniq   va   tushunarliroq   bo‘lardi.
Negaki,   avvalgi   va     hozirgi   diniy   qarash   bir-biridan   tubdan   farq   qiladi.   Bu   esa
teonimning turli davrda turli   o‘rinlarda talqin qilinganligiga borib taqaladi. Misol
tariqasida Dev, Parilar mavjudligiga ishonilgan zamonlarda bu ular uchun topinish
manbayi   hisoblangan.   Va   shuni   ta’kidlash   joizki,   Xudo   darajasigacha   ko‘tarilgan
ayrim hollarda endi bu nomlarni o‘sha davr qarashi bilan kelib chiqib teonim deb
atashimiz   tabiiy.   Ammo   hozirda   bu   nomlarga   teonim   emas   diniy-ilohiy
mavjudotlar deb qaralyapti. 145
 
Navoiyning “Sab’ai sayyor” dostonida teonimlar (Alloh va uning atributlari
nomlari),   diniy   nomlar   ham   kelgan.   Ularni   ham   umumiy   bir   onomastik   ko‘lam
(guruh)   deb   olamiz.   Ularning   soni   29   tani   tashkil   etdi.   Bular:   otashparast,
butparast,   hoshimiy,   “Lot”   bilan   “Uzza”   (Arablarning   islomgacha   bo‘lgan   ilohiy
ma’budalari), Muso (payg‘ambar), “Laylat ul-qadr”, “Laylat ul-meroj” (islomdagi
muhim kunlar), Yusuf (payg‘ambar), Muhammad (s.a.v), Odam ota, Masih, Olloh,
Xizr,   Sulaymon,   Jamshid,   Soqiyi,   Jabroil,   Bilqis,   Xadicha,   Maryam,   Ahmadi
Mursal,   Suvmnot   va   Lot,   Lot   va   Manot,   Iso,   Nuh   payg‘ambar,   Iblis   kabi   diniy
nomlar ham kelgan. Dostonda bu nomlar nima uchun keltirilganini aniqlash uchun
tahlil qilamiz.   Ular kishini shod etuvchi chiroylarini namoyish etganlarida Laylat
ul-qadr   kechasidagi   oydek   ko‘rinadilar.   Sevgilining   qora,   xushbo‘y   ikki   kokili,
143
 Nuriddnova R. O‘zbek teonimlari xususida // Adabiyot gulshani. 2-qism. – Navoiy, 2004. –B. 91-93.
144
 A.Primov, N.O’rozova. O’zbek tili teonimlarini o’rganish masalalariga doir. – Samarqand, 2009.
145
 Xolbekova M. (2023,21).  Lingvistikada teonimiyaning tadqiqi. International Conference On 
Development Of Education.  http    ://    erus    .   uz      
59 zotining   ganjini   qo‘riqlayotgan   ikki   ajdar   kabidir   (359)   jumladagi   Laylat   ul-qadr
jumlasi   (arabcha)   Qadr   kechasi   (27-ramazon   kechasi   bo‘lib,   bu   kecha   qutlug‘
hisoblanadi). 146
  Ya’ni   bu   III   bob   na’t   qismidan   olingan   parcha.   Bu   bob
payg‘ambarlar ta’rifiga bag‘ishlangan bob bo‘lgani uchun diniy nomlar qo‘llanish
holati   ko‘proq.   Xuddi   shu   bobdan   payg‘ambarlarning   eng   oxiri   ham,   ularning
avvali   ham   sen   o‘zingsan.   Ularning   barchasidan   seni   ajratib   turadigan   toj   –
Laylat   ul-me’rojdir   (360).   Ya’ni   arabcha   Me’roj   (Muhammad   payg‘ambarning
ko‘kka   chiqqan)   kechasi.   Asardagi   payg‘ambar   nomlarini   ham   ko‘rib   chiqamiz:
Rum elining tulpor oti, hindlarning poyimol qiluvchi pili va mehnat bilan voyaga
yetgan chumolisi ham o‘shanday sipohdan naf’ topadi, kamtarlikdan ulug‘vorlikka
erishadi,   pahlavonligidan   bahramandlik   ko‘radilar.   U   hayqiruvchi   sherga
qo‘rqinch   solib,   o‘zini   Sulaymonning   noibi   deb   biladi   (366).   E.Begmatovning
lug‘atida   bu   teonimga   quyidagicha   ta’rif   beriladi.   Sulaymon   (qad.yah.)   –
himoyalangan,   berk,   muhofazaga   olingan,   shikast   topmaydigan   yoki   tinch
osoyishta. Ba’zilar “Tinchliksevar” deb izohlashadi. Bu ism qadimiy yahudiy tilida
–   Шелома ,   ar.   Sulaymon,   “Tavrot”   tilida   –   Solomon.   Bu   nom   Sulaymon
payg‘ambarning   ismidir. 147
  Rivoyatga   ko ra,   u   jamiki   insu   jins,ʻ   hayvonlar
va   parrandalar olamiga podshohlik qilgan,   qushlar   tilini tushungan. Shamollar ham
uning ixtiyorida bo lib, Sulaymon farmoniga ko ra, u xodit bildirgan joyda esardi.	
ʻ ʻ
Sulaymonga   berilgan   mo jizalardan   biri	
ʻ   mis   koni   edi,
deb   rivoyat   qilinadi:   payg ambar	
ʻ   izmidagi   jinlar   o sha   misdan   uning   xoxlagan	ʻ
narsasini   yasab   berishar   ekan.   Sulaymon   o z
ʻ   qo l	ʻ   ostida   bir   necha   xil
qushlarni   tarbiya   qilardi. 148
  Shu   sababdan   ham   asarda   Sulaymon   payg‘ambarni
hayvonlarga   yaqin   deya   tasvirlanadi.   Chunki   Sulaymon   pay‘ambar   hayvonlarni
bo‘ysundirgan yagona payg‘ambardir:     Yerdagi  poklik taxtida esa bir mohpaykar
bor. U Sulaymonning ahdi paymoni, hamnishinu munisi hamdir. U Sulaymonning
yori   bo‘lsa   hech   ajab   emas,   agar   uning   oti   Bilqisi   soniy   (ya’ni   ikkinchi   Bilqis)
bo‘lsa,   bu   Bilqis,   poklikda   eng   ulug‘i,   buyuk   Xadichadir   (378).   Bilqis   –   a.
146
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 331.
147
 Begmatov E. O‘zbek ismlari ma’nosi. – Toshkent, 2007. – B.397.
148
  https :// qomus . info  
60 Sulaymon   payg‘ambarning   ma’shuqasining   nomi;   Bilqisi   soniy,   Bilqisi   ahd   –
Ikkinchi   Bilqis,   zamon   Bilqisi   [   bu   nomlar   bilan   Navoiy   Xusayn   Boyqaroning
sevikli xotini Xadichabegimni nazarda tutadi]. 149
 Demakki, bu bob (X bob) Husayn
Boyqaroning xotini Xadichabegimga bag‘ishlangan bob va u Bilqisga o‘xshatilib,
ikkinchi   Bilqis   deyilmoqda.   Bundan   tashqari   uning   yana   “mahdi   ul’yo”   (oliy
yo‘lboshchi), “ismatut-dunyo” (dunyo pokizasi) kabi unvonlari bo‘lgan. 150
      Birini
butga   sajda   qildirib,   butparast   etding   va   but   ichra   o‘z   husningni   namoyon   etib,
husn   bilan   uni   mag‘rurlantirding,   birini   erta-yu   kech   quyoshga   ibodat   qildirib
quyoshga sig‘inuvchi qilding va unda ham sening husning ziyosi falakda zarradek
parvoz   etib,   yuzlab   ranglarda   aks   etib   shulalar   tarqatadi   vas   hu   tufayli
otashparastlar   o‘zlarini   o‘tda   kuydiradilar   (356)   jumladagi   otashparast   va
butparast  birliklari ma’nosiga e’tibor qaratamiz. Avvalo butparastning asosi  “but”
izohiga   to‘xtalamiz.     But   –   f.   1.   But,   sanam;   2.   Sevgili,   ma’shuqa;   Buti   ayyor   –
ayyor, aldamchi go‘zal; Buti bebok – maj. Hayiqmovchi, rahm qilmovchi mahbub;
Buti ozariy – maj. Sevgili (ayn. O‘tparastlar buti); Buti parizod – paridan tug‘ilgan,
go‘zal; Buti ra’no – go‘zal sevgili; Buti simibar – oq badan go‘zal; Buti xudroy –
o‘jar  yor;  Buti chin – xitoy go‘zali. 151
  O‘zbek tilining etimologik lug‘atida   but –
tojikcha   ot   dindorlar   cho‘qinadigan   krest   shaklidagi   buyum   ma’nosini   anglatadi
(TjRS,   86;   O‘TIL,1,154).   Bu   otga   “sajda   qil”   ma’nosini   anglatadigan   tojikcha
parastidan   fe’lining   parast   hozirgi   zamon   asosini   qo‘shib,   (Tj   RS,   298)   butparast
sifati   hosil   qilingan   bo‘lib,   “butga   sig‘inuvchi”   ma’nosini   anglatadi   (O‘TIL,   1,
154). 152
   Otash – bu tojikcha ot “alanga”, “laqqa cho‘g‘” kabi ma’nolarni anglatadi
(TjRS,   290;   O‘TIL,   1,   548).   Otashparast   esa   tojikcha   “otash”   otiga   (q.)   “topin”,
“sajda   qil”   ma’nosini   anglatadigan   parastidan   fe’lining   parast   hozirgi   zamon
asosini   (TjRS,   298)   qo‘shib   hosil   qilingan   bo‘lib,   “olovga   sajda   qiluvchi”
ma’nosini   anglatadi   (O‘TIL,   1,   548).   153
  Bu   onomastik   birliklar   II-bob   ya’ni
“Munojot” qismida qo‘llangan bo‘lib, bu qismda shoirning yaratuvchiga murojaati,
149
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 119.
150
  https    ://    navoi    .   natlib    .   uz   
151
 Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. – Б. 138.
152
 Ра ҳматуллаев Ш.  Ўзбек тилинииг этимологик лу ғати – Тошкент, 2009. – Б.53. 
153
 Ра ҳматуллаев Ш.  Ўзбек тилини н г этимологик лу ғати – Тошкент, 2009. – Б. 174 .
61 najot   umidi,   tavba   va   iltijolari   aks   etgan. 154
  Shu   sababli   Navoiy   bu   birliklarni
kiritgan. 
XULOSA
Alisher   Navoiyning   “Sab’ai   sayyor”   dostonida   qo‘llanilgan   onomastik
birliklarning funksional-semantik xususiyatlarini tadqiq etish   jarayonida quyidagi
xulosalarga kelindi. 
1. Alisher Navoiyning “Sab’ai sayyor” dostonini o‘rganganimizda dostonda
250   ga   yaqin   onomastik   birliklar   qo‘llangani   ma’lum   bo‘ldi.   Ulardan   76   tasi
antroponimlar   (kishi   ismlari),   44   tasi   toponimlar   (joy   nomlari),   29   tasi   teonimlar
(Olloh va uning atributlari nomlari), 24 tasi kosmonimlar (osmon jismlari nomlari),
154
  https://navoi.natlib.uz
62 20   tasi   biblionimlar   (asar   nomlari),   16   tasi   fitonimlar   (o‘simlik   nomlari),   13   tasi
zoonimlar   (hayvon   nomlari),   9   tasi   etnonimlar   (urug‘   va   qabila   nomlari),   5   tasi
ornitonim   (qush   nomlari),   5   tasi   gidronimlarni   (suv   inshootlari   va   havzalari
nomlari) tashkil etdi.
2.   Alisher   Navoiyning   “Sab’ai   sayyor”   dostonida   qo‘llanilgan   antroponim,
toponim, etnonim, gidronim, ornitonim kabi onomastik birliklar o‘rganildi va  eng
ko‘p   qo‘llanilgan   onomastik   birlik   antroponimlar   ekanligi,   kam   qo‘llanilgan
onomastik birliklar esa  ornitonim va gidronimlar ekanligi aniqlandi. 
3.   Dostonning   eng   katta   qismini   antroponimlar   tashkil   etdi.   Unda   Navoiy,
Nizomiy   Ganjaviy,   Qorun,   Xusrav,   Ashraf,   Nuriddin   Abdurahmon   Jomiy,   Ibn
Hojib, Ibn Hojar, Imomi A’zam, Ibn Foriz, Xusrav Dehlaviy, Husayn Bahodirxon,
Sulton   Husayn   bin   Mansur,   xon   bin   Xon,   Chingizxon,   Alanquva,   Rustam,
Isfandiyor, Bahrom (Bahrom Go‘ri) kabi antroponimlar borligi aniqlandi.
4. Alisher Navoiyning “Sab’ai sayyor” dostonida 44 ta toponim qo‘llangan.
Bular:   Abtahi,   Yasrib,   Makka,   Madina,   Hind   (ayrim   o‘rinlarda   Hindiston),   Chin,
Eram   bog‘i,   Xuroson,   Rum,   Iroq,   Ajam,   Yaman,   Ka’ba,   Havornaq   (qasr),   Xitoy,
Eron,   Qaysar   (Rumda),   Xo‘tan,   Kashmir,   Sarandib,   Quddus,   Halab,   Farang
(Yevropa),   Kustantaniya,   Misr,   Shahrisabz   (ayrim   o‘rinlarda   Kash),   Xaybar,
Sharq,   Dehli   kabi   joy   nomlari,     Sadra   (soy   nomi),   Jayxun,   Salsabil,   Nil   (daryo
nomlari), Kavsar suvi kabi gidronimlar ishtirok etgan. 
5.   Dostonda   “Xamsa”,   “Arbain”,   “Rubiyot   sharhi”,   “Lavome”,   “Lavoyih”,
“Lamo’ot”,   “Tovu   mimiya”,   “Shavohid”,   “Nafohot”,   “Tuhfat   ul-asror”,   “Subha”,
“Silsila”,   “Oshiq   va   ma’shuq”,   “Qasoyid”,   “G‘azaliyot”,   “Sab’ai   sayyor”,   “Haft
paykar”   (“Yetti   go‘zal”),   “Hasht   behisht”   (“   Sakkiz   Jannat”),   “Panj   ganj”,
“Jomaspnoma” kabi  20 ga yaqin biblionimlar  qo‘llanilgan. Dostonda  Qurayshiy,
arab, ajam, hind, turk, rum, xabash, kishvar (xalq orasida Kitvar deb ataladi), xayli
kabi etnonimlar  uchradi. 
63 6.Asarda   Bahrom   (Mirrix,   Mars),   Zuhra   (Cho‘lpon   yulduzi,   Venera),
Dilorom, Zuhal (Saturn), Utorid (Atorid, Merkuriy), Quyosh, Mushtariy (Yupiter,
Sa’di   akbar,   Falak   qazosi),   Suhayl   (Bir   yorug‘   yulduz.   rus.   Kanop),   Oy,   Sa’di
akbar   (Yupiter),   Suho   (Hulkar   to‘plamidagi   yulduzlarning   eng   xirasi)   kabi
astronimlar va Tavsa, Hamal, Savr, Javzo, Asad, Sunbula, Aqrab, Qavs, Dalv, Hut,
Kursi, Arsh, Lavh kabi kosmonimlar ham qo‘llanilgan. 
7.Xo‘tan   kiyigi,   Chin   g‘azoli,   “Sarius   sayr”   (“Tez   uchar”),   “Shabdez”,
“Gulgun” kabi ot nomlari, bug‘i, maral, go‘r (kulon), sher, ohu, chumoli, fil, jayron
singari   hayvon   va   hayvon   nomlari,   Boyo‘g‘li,   Samandar,   Qaqnus,   Xumo,   bulbul
kabi qush nomlari (ornitonim)  asarda mavjud.
8.Suman,   binafsha,   lola,   sunbul,   nargis,   o‘sma,   sarv,   rayhon,   nasrin,
olmurud, gulchechak, amna, tanbul, nilufar, “Sandali simiyo” (daraxtga qo‘yilgan
laqab), jannat daraxti kabi fitonimlar ham qo‘llangan. 
9. Dostonda teonimlar ham alohida ahamiyat kasb etadi. “Lot” bilan “Uzza”
(Arablarning islomgacha bo‘lgan ilohiy ma’budalari), Muso (payg‘ambar), “Laylat
ul-qadr”, “Laylat  ul-meroj” , Yusuf (payg‘ambar), Muhammad (s.a.v), Odam ota,
Masih, Olloh, Xizr, Sulaymon, Jamshid, Soqiyi, Jabroil, Bilqis, Xadicha, Maryam,
Ahmadi Mursal, Suvmnot va Lot, Lot va Manot, Iso, Nuh payg‘ambar, Iblis kabi
diniy nomlar ham kelgan. 
10.   A.Navoiy   bu   onomatik   birliklarni   doston   g‘oyasi   va   mazmuni   talabi
bilan, ayrimlarini o‘sha davr badiyati talabi bilan, poetik individuallikni hosil qilish
uchun, ma’lum maqsadlarni ifodalash uchun qo‘llagan. 
64 Foydalanilgan adabiyotlar ro‘yxati:
I. Ijtimoiy-siyosiy adabiyotlar: 
1. Президент   Шавкат   Мирзиёевнинг   ў з бек   тилига   давлат   тили   мақоми
берилганининг   ўттиз   йиллигига   бағишланган   тантанали   маросимдаги
нутқи.  http://xs.uz/uz/   – Toshkent, 2019. 
II. Ilmiy-nazariy adabiyotlar:
2. Қўчқортоев И. Бадиий нутқ стилистикаси. –Тошкент, 1975. 
3. Qilichev B. Onomastika. O‘quv qo‘llanma. – Buxoro, 2023.
4. Irisqulov I. Tilshunoslikka kirish. – Toshkent, 2009.
65 5. Йўлдошев Б. Ўзбек ономастикаси масалалари. – Самарқанд, 2011.
6. Бегматов   Э.   Ҳозирги   ўзбек   адабий   тилининг   лексик   қатламлари.   –
Тошкент,Фан. 1985. 
7. Matnazarov M., Ro‘zimova G. Onomastika Darslik. – Urganch,2022. 
8. Yoqubov   Sh.   Navoiy   asarlari   onomastikasi.   Nomzodlik   diss…   avtoref.   –
Toshkent: 1994.
9. Бегматов Э. Ўзбек тили антропонимикаси. – Тошкент, 2013. 
10. Кенжаева С.(2022).  Алишер Навоий асарларида антропонимлар.  Academic
Research Educational Sciences, 2181-1385. www.ares.uz .  
11. O‘tanova S. (2023,Fev). Alisher Navoiy asarlaridagi etnik nomlarning lisoniy-
badiiy   ahamiyati.   Alisher   Navoiy   adabiy   va   ilmiy   merosini   o‘rganish
masalalari. www.ares.uz .
12. Primova M. Alisher Navoiyning “Majolis un-nafois” asari leksik xususiyatlari.
BMI. – Qarshi, 2017. 
13. Begmatov E. Ism chiroyi. – Toshkent, 1994. 
14. Й ўлдошев   Б.   Бадиий   асар   сарлав ҳаларининг   семантик   ва   грамматик
хусусиятлари   ҳақида .   Ўзбек   тилшунослиги   масалалари .   Мақолалар
т ўплами, - Самар қанд , 2001. 
15. Марқаев   К.   Ўзбек   тили   этнонимларининг   лисоний   тадқиқи.   Филол.фанл.
номз. дисер.автореф. –Тошкент, 2007. 
16. Отажонова А. Хоразм этнотопонимлари. – Т.: Фан, 1997. 
17. Туробов   А.   Самарқанд   вилояти   этноойконимларининг   таҳлили.   Филол.
фанл. номз. дисер. –Тошкент, 1999. 
18. Эргашев   А.   Андижон   вилояти   этнотопонимларининг   ареал-ономастик
тадқиқи.  
19. Суперанская А.В. Апеллятив – онома //Имя нарицательное и собственное.
–М., Наука, 1978. 
20. Xayrullayeva   M.   (2022).     Xalq,   millat,   qavm   va   urug‘   nomiga   asoslangan
toponimlar. Yosh tadqiqotchi jurnali, 2181-3132.  
66 21. Эшон қулов   Ҳ. П. Алишер Навоий шеъриятида  самовий тимсоллар. НДА.
–  Самарқанд,   1999.       Эшон қулов   Ҳ.  Самовот   –   ишқ  мазҳари.   –  Тошкент :
Фан, 2008.  
22. Ismailova   D.   (2023,Nov).   Tilshunoslikda   zoonimlar   tadqiqi.   Multidisciplinary
Scientific Journal. 2181-3191.  https://t.me/ResearchEdu_Journal  
23. Xudoyberganova   M.   O‘zbek   tilida   zoonimlar   masalasi.   Journal   Of   Universal
Science Research. 2181-4570
24. Mamadyeva   Y.   (2022,Dec).   O‘zbek   tilida   fitonimlarning   leksik-semantik   va
tematik   xususiyatlari.   “Pedagogs”   international   research   journal,   2181-4027.
www.pedagoglar.uz   
25. Sulayomonova   N.   Navoiy   “Muqbil   va   Mudbir”   hikoyasini   o‘rgatishda
innovatsion   yondashuv   orqali   o‘quvchilar   nutqiy   kompetensiyasini
rivojlantirish.   Международная   Конференция   Академических   Наук.
https    ://    doi    .   org    /10.5281/    zenodo      
26. Sh.Maxmaraimova   Hozirgi   o’zbek   tili.   ( Leksikologiya )   2- qism .   – Toshkent ,
2021.   
27. Nuriddinova   R.   O’zbek   teonimlari   xususida.//   Adabiyot   gulshani.   2-qism   –
Navoiy, 2004. 
28. Nurmonov F. Xizr obrazi genezisiga doir  ayrim mulohazalar. // O’zbek tili  va
adabiyoti, 2004 – 2-son.
29.    Uluqov N. O’zbekcha diniy matnlarda teonimlar. //  O’zbek tilshunosligining
va adabiyotshunosligining dolzarb masalalari. – Andijon, 2001.
30.   Xolmatov A. Teonimiya haqida umumiy tushuncha.  // O’zbek tilshunosligiga
oid tadqiqotlar, - Toshkent, 1993. 
31. A.Primov,  N.O’rozova.  O’zbek  tili  teonimlarini  o‘rganish  masalalariga  doir.  –
Samarqand - 2009
32. Xolbekova   M.   (2023,21).     Lingvistikada   teonimiyaning   tadqiqi.   International
Conference On Development Of Education.  http://erus.uz  
33. Xudoyberganova   D.,   Andaniyazova   D.   O‘zbek   tili   poetonimlarining   izohli
lug‘ati”.- Toshkent: Turon zamin ziyo, 2016. 
67 34. Madrahimov Z. Tarixiy toponimika. – Toshkent, 2017.  
III. Lug‘atlar:
35. Hojiyev A. Lingvistik terminlarning izohli lug‘ati. – Toshkent, 1985. 
36. Навоий асарлари лу ғати. – Тошкент,1972. 
37. Begmatov E. O‘zbek ismlari ma’nosi. Toshkent, 2007.  
38. Sohib Kamol. 505 ism ma’nosi. Ismlar lug’ati. – Qarshi, Nasaf, 2004. 
39. Ра ҳматуллаев Ш.  Ўзбек тилинииг этимологик лу ғати – Тошкент, 2009. 
40. Д ўсимов   З.,   Эгамов   Х.   Жой   номларининг   қисқача   изоҳли   лу ғати.   –
Тошкент, 1977
41. Бегматов   Э.,   Улуқов   Н.   Ўзбек   ономастикаси   терминларининг   изо ҳли
луғати. – Наманган, 2006.
IV. Badiiy adabiyotlar:
42. Navoiy A. TAT. 4-jild. Favoyid ul-kibar. – Toshkent, 2013. 
43. Navoiy A. Mahbub ul-qulub. – Toshkent, 2018.  
44. Ganjaviy   N.   Yetti   go‘zal.   Jamol   Kamol   tarjimasi.   (Maxsus   nashr).   –   Bako,
2019. 
45. Қисаси Рабғузий. 1-китоб. 
68 V. Internet nashrlari:
https :// interonconf . org  
https :// uzresearchers . com  
https :// cyberleninka . ru  
https ://340. tersu . uz  
https :// in - academy . uz  
https://navoi.natlib.uz
https://qomus.info  
https :// uz . eferrit . com  
https :// uzpedia . uz
https :// oyina . uz
https://arxiv.uz
69