Войти Регистрация

Docx

  • Рефераты
  • Дипломные работы
  • Прочее
    • Презентации
    • Рефераты
    • Курсовые работы
    • Дипломные работы
    • Диссертациии
    • Образовательные программы
    • Инфографика
    • Книги
    • Тесты

Информация о документе

Цена 2000UZS
Размер 182.8KB
Покупки 0
Дата загрузки 07 Ноябрь 2026
Расширение docx
Раздел Рефераты
Предмет Педагогика

Продавец

Bohodir Jalolov

Amir temur davlatining tashkil topishi

Купить
Amir Temur davlatining tashkil topishi  
MUNDARIJA
Kirish…………………………………………………………… ……………. ..3
I.Bob.   Sohibqiron   Amir   Temur   Markaziy   Osiyoda   barpo   etilgan
markazlashgan davlatning asoschisi.
  I .1 Amir Temur davri  tarixnavisligi ……………………………… ………….. .6
I .2 Amir Temur Movaraunnahir xukumdori ……………………… …………. .2 5
II.  Bob. Jahon tarixida Soxibqiron Amir Temur va Temuriylar davlatining
tutgan urni.
II.1  Amir Temur va Temuriylar davlatining jahon tarixida tutgan urni … ……39
II.2  Amir Temur va Temuriylarning tashqi savdo va elchilik aloqalari … …. ...41
 Xulosa………………………………………………………………………...50
Foydalanilgan adabiyotlar…………………………………………………...52
Glossariy  ………………………………………………………………….…..54 Kirish
Mavzuning dolzarbligi   Milliy istiqlol O‘zbek xalqining asriy orzusi armoni
edi.   O‘zbekiston   mustaqilligining   qo‘lga   kiritilishi   eng   ulkan   g‘alaba,   uning
qadriga   yetish,   mustaxkamlash,   avaylab   saqlab   qolish   muxim   vazifa.
Yurtboshimizning “Tarixiy xotira tuyg‘usi to‘laqonli ravishda tiklangan xalq bosib
o‘tgan   yo‘l   o‘zining   barcha   muvofaqqiyat   va   zafarlari,   yuqotish   va   qurbonlari,
quvonch va istiroblari bilan xolis va xaqqoniy o‘rganilgan taqdirdagina chinakam
tarix bo‘ladi.” 1
 deb aytgan fikirlari nixoyatda katta axamiyatga egadir. Mustaqillik
sharofati   bilan   o‘zligimini   anglash,   o‘z   tariximizni   xolisona   o‘rganishga   ega
bo‘ldik. Ayniqsa sovetlar xukumronligi yillarida qoralanib kelgan Amir Temur va
Temuriylar davri tarixini yangi manbalar asosida va mustaqillik ruhi bilan o‘rgansh
dolzarb   mavzulardan   biridir.   Amir   Temur   va   Temuriylar   davrida   Movaraunnahir
va Xuroson O‘rta Osiyo madaniy hayotida juda katta yuksalish ruy berdi. Bu davir
o‘z   mohiyati   bilan   sharq   o‘yg‘onish   davrining   o‘ziga   xos   bosqichi   bo‘ldi.   Bu
davirda   madaniy   xayotning   kuchayish   darajasi   IX-XII   asrlar   orasidagi   ilk
musulmon   renescansidan   qolishmaydi.   Amir   Temur   va   Temuriylar   mamlakat
mustaqilligi,   el-yurt   osoyishtaligi,   uni   obod   etishda   bunyodkorlik   ishlariga   katta
axamiyat   berdilar.   Amir   Temur   zabt   etgan   mamlakatlarida   xam   bunyodkorlik
ishlarini   amalga   oshirgan,   davlatlar   o‘rtasida   savdo   va   madaniy   aloqalar   olib
borgan   shu   boisdan   xam   Amir   Temur   va   Temuriylar   davridagi   tarixini   xar
tomonlama xolisona o‘rganish dolzarb mavzu xisoblanadi.
Mavzuning   o’rganilganlik   darajasi :   Mustaqillik   shamoli   esishi   tufayli
Amir   Temur   to‘g‘risida   noma’lum   bo‘lib   kelayotgan   va   sir     saqlab   kelingan
tarixiy-ilmiy   va   badiiy   asarlar,   monografiyalar,   risolalar   endilikda   nashr   qilina
boshladi.
Amir   Temurga   bag‘ishlab   yozilgan   asarlarni,   maqolalarni   bir   xil   tarzda
qabul   qila   olmaymiz.   Chunki,   turli   davr   va   sharoitlarda   yozilgan   asarlar
mualliflarning  dunyoqarashlariga,  bilim   saviyalariga  ko‘ra  bir-biridan  keskin   farq
1
  Karimov I.A  Yuksak ma’naviyat yengilmas kuch. T. Ma’naviyat. 2008. B-97
2 qiladi.   Amir   Temur   haqida   yozilgan   asarlarni   bir   necha   guruhga   bo‘lib   o‘rganish
zarur. 
Birinchi guruhda: Amir Temur davrida yashagan muarrixlarning asarlari −
Sharofuddin   Ali   Yazdiy,   Nizomiddin   Shomiy,   G‘iyosiddin   Ali,   Hofizu   Abro‘,
Xondamir, Mirxond 1
  va boshqalarning asarlari.
Ikkinchi   guruhga   turli   mamlakatlar   olimlari,   tarixchilari,   adiblari   yozgan
asarlardir.   Bu   guruhdagi   kishilar   Ibn   Arabshoh,   Lui   Gonsales   de   Klavixo,   Ibn
Xaldun, Silvestr De-Sosi Sharida, Eyms Feymor va boshqalar.
Uchinchi   guruhga   −   Rossiya   mustamlakachiligi   va   sho‘rolar   istibdodi
davrida   yaratilgan   adabiyotlar   −   M.Ivanin,   V.V.Bartold,   A.Y.Yakubovskiy,
G.Hidoyatov va boshqalarning asarlari.
To‘rtinchi   guruh   adabiyotiga   −   mustaqillik   davrida   Amir   Temur   shaxsini
oqlanib, tozalanib, asl haqiqat yozilgan asarlar kiradi.
Mavzuning     maqsad   va   vazifalari :   Ushbu   bitiruv   malakaviy   ishning
asosiy   maqsadi     Amir   Temur   va   Temuriylar   davri   tarixini   tarixiy   va   yozma
manbalar   asosida   xolisona   tadqiq   etish.   Ushbu   maqsaddan   kelib   chiqib   quyidagi
vazifalar belgilab olindi
Birinchidan:   XIV   asrning   ikkinchi   yarimida   Movaraunnaxrdagi   ijtimoiy-
siyosiy vaziyatni tahlil etish.
Ikkinchidan:   Amir   Temur   davlatidagi   siyosiyo,   ijtimoiy-iqtisodiy
munosabatlar tarixini o‘rganish.
Uchinchidan:   Amir   Temur   va   Temuriylar   davridagi   tashqi   savdo
munosabatlarini tahlil etish.
To`rtinchidan: Temur va Temuriylar davridagi ilm-fan va madaniy xayotni
ko‘rib chiqish.
Beshinchidan: Amir Temur va Temuriylarning Jahon tarixida tutgan o‘rnini
o‘rganishdan iborat.
1
  Sharofuddin Ali Yazdiy. “Zafarnoma”, T.: “Sharq”, 1997. Nizomiddin Shomiy. “Zafarnoma. 
G‘iyosiddin Ali. “Temurning Hindistonga yurishi kundaligi. Hofizu Abro‘. “Tarixlar silsilasi”. Xondamir. 
“Habib as-siyar”. Mirxond. “Ravzat us-safo”.
3 Mavzuning   nazariy-uslubiy   asosi :   O‘zbekiston   Respublikasi   Vazirlar
Mahkamasi   1996   yilning   oktabrida   Amir   Temur   tavalludning   660   yilligini   keng
nishonlash   to‘g‘risida   maxsus   qaror   qabul   qildi.   Ushbu   qarorda   “O‘zbekiston
Respublikasi   Davlat   Matbuot   qo‘mitasi   Amir   Temur   va   uning   davri   fani,   va
san’atiga oid yangi asarlarni, shu jumladan chet ellarda nashr etilgan adabiyotlardan
namunalarni   nashr   etishni   o‘z   rejasiga kiritsin»  1
deyiladi.
Mavzuning manbalari
Mavzuni   o‘rganish   jarayonida   quyidagi   manba   va   adabiyotlardan
foydalandim:   “Sharofuddin   Ali   Yazdiy   “Zafarnoma” 2
,   Ibn   Arabshoh   “Ajoyib   al
maqdur”, “Temur tuzuklari” 3
, Yevgeniy Bereznikov “Buyuk Temur”, B.Ahmedov
“Amir Temur”; “Temur va Ulug‘bek davri tarixi”, M.Ivanin “Ikki buyuk sarkarda
−   Chingizxon   va   Amir   Temur”,   A.Muhammadjonov   “Temur   va   temuriylar
saltanati”, B.Ahmedov va boshqalar “Sohibqiron Temur”, H.Sattoriy “Amir Temur
sevgan   yurt”,   “Olti   asr   adolati”   va   boshqa   ko‘plab   Amir   Temur   tarixiga
bag‘ishlangan asarlar ilmiy maqolalar, ilmiy to‘plamlardan foydalandim.
Mavzuning ilmiy ahamiyati va yangiligi
Mavzuni   yoritish   jarayonida   ko‘plab   manbalarga   duch   kelindi   va   Amir
Temurning   dunyo   mamlakatlari   bilan   olib   borgan   do‘stona   munosabati   tadqiq
qilingan.   Shuning   uchun   bu   bitiruv   malakaviy   ishdan   qo‘llanma   sifatida
foydalanish mumkin.
Bitiruv malakaviy ishda Amir  Temurning boshqa  davlatlar  bilan olib borgan
siyosiy iqtisodiy  va  madaniy aloqalarni  manba va ilmiy adabiyotlarni tahlil etgan
holda umulashtirib izchil tarzda  o‘rganildi. Mavzu xali to‘liq o‘rganilmagan bo‘lib
birinchi marta bitiruv malaviy ish sifatida tadqiq etildi.
Mavzu ning   tuzilishi :   Kirish,   2   ta   bob,4   fasl,   foydalanilgan   manba   va
adabiyotlar ro’yxati, ilovalardan iborat.
 
1
 “Xalq so‘zi” 199 6  y,  1  aprel.
2
  Sh.Karimov, R.Shamsutdinov, “Sohibqiron Amir Temur va uning saltanati”, 1995 y. Andijon  B-16
3
  Ibn Arabshoh  “Amir Temur tarixi” 1-kitob
4 5 I.Bob. Sohibqiron Amir Temur Markaziy Osiyoda barpo etilgan
markazlashgan davlatning asoschisi.
I.1. Amir Temur davri  tarixnavisligi
Amir   Temur   hayoti   va   faoliyatini   gavdalantirish   uning   zamoni   mohiyati,
ruhi, muhitining tsvirlash uchun gapni tarix faniga tayanib kelgan va bundan buyon
ham   tayanadigan   asaszaminli   eng   muhim   yozma   manbaalrdan   boshlash   maqbul.
Amir   Temur   hayoti   davrida   zamondoshlari   tomonidan   vauning   homiyligida   yoki
Sohibqiron   vafotidan   keyin   hali   voqealarning   ohiri   to’kilmay   va   salaflarning
merosini   etiborga   olgan   holda   yaratilgan   asarlar   ilk   manbalar   sifatida   g’oyat
qimmatlidir.   O’sha   davr   taqozosiga   ko’ra   bu   asarlar   forsiy   tilda   yozilgan.   Buyuk
olim   G’iyosiddin   Ali   ibn   Jamol   al-Islom   Yazdiyning     “Ro’znomai     G’azovoti
Hindiston” (“Hindistonga  yurish  kundaligi”)  risolasi  A.Temur  faoliyatiga   oid ilk
asar   hisoblanadi.   Bu   risola   A.Temurning         shaxsiy   ko’rsatmasi   bilan   1399-1403
yillar oralig’ida  yozilgan 1
. Unda 1398-1399 yillardagi yurish batavsil tasvirlangan.
        G’iyosiddin   Ali   risolasiga   A.Temurning  munosabati   e’tiborga  sazovordir.
Bu munosabat  A.Temur shaxsiy xislatlarining  ayrim jihatalrini birmuncha  yoritib
beradi.   Yuqorida   takidlanganidek,   bu   asar   ”G’ayritabiiy   iboralarsiz   va   kitobxon
uchun   tushunarli     uslubda”   yozilishi   lozim   edi.   Shu   sababli   G’iyosiddin   Alining
ko’pincha     asosiy   ishga   aloqasi   bo’lmagan   va  bayon   mavzuini     xiralashtiradigan,
tushinish qiyin bo’lgan dabdabali  va jimjimador tasvirlari Amir Temurga unchalik
yoqmadi 2
.
      Ammo shunday bo’lsa ham, G’iyosiddin Ali Yazdiyning risolasi unda aniq
ma’lumotlar   bayon   etilgani  jihatidan   qimmatli manba hisoblanadi. A.Temur va
Temuriylar   davrida   yozilgan   tarixiy   asarlar   orasida   NizomiddinShomiy   va
Sharofiddin   Ali   Yazdiyning   “   Zafarnoma”   asarlari,   o’ziga   xosligi   va   qimmatli
dalillarga boyligi  bilan , shubxasiz, birinchi o’rinda turadi. 
          Nizomiddin   Shomiy(taxminan   1409-yilda   vafot   etgan)   o’z   asrini   1402-1404-
yillar orasida Amir Temurning topshirig’i bilan yozgan.   Asarda Amir Temurning
1
  Ibrohim Mo‘minov “Amir Temurning- O‘rta Osiyo tarixida tutgan o‘rni va roli” 1968, T.  B-18
2
  “Temur tuzuklari” T. G‘afur G‘ulom nashriyoti, 1991 y.  B-25
6 hokimiyat   tepasiga   kelishida   (1370)   to   uning   G’arbiy   Eron,   Iroq,   Suriya,   Kichik
Osiyo va Turkistonga qilgan 7 yillik yurishi (1399-1404) voqealari bayon etilgan.
         Asarning   oddiy   til   va   sodda   uslubda   yozilganligi   undan   foydalanishni
yengillashtiradi.   Nizomiddin   Shomiyning   “Zafarnoma”   si   bizgacha   ikki   tahrirda
yetib   kelgan.   1-tahriri   1404-yil   iyun   oyida   A.Temurning   Erondagi
Movoraunnahrga   qaytish   paytida   unga   taqdim   qilingan   nusxa   bo’lib,   hali   unga
nom   berilmagan   edi.   II-tahriri   o’sha   paytlarda   Ozarbayjon   va   Iroqni   idora   qilib
turgan Mirron shoning o’g’li Mirzo Umarga taqdim qilingan nusxadir. Muallif uni
bir qadar tahrir qilgan. Muqaddimaga bazi qo’Shimoliychalar kiritgan. 
      Mashhur   tarixshunos   olim   Xofiziy   Obru   Shomiyning   bu   asariga
qo’Shimoliycha   yozgan   va   u   “Zayli   Zafarnomai   Shomiy”   deb   ataladi.   Unda
A.Temurning   vafotigacha   (1405-yil   18-fevral)   bo’lib   o’tgan   voqealar   bayon
etilgan 1
.
       Mazkur   asarning   qo’lyozma   nusxalari   juda   kam   bo’lib,   Turkiya   hamda
Armaniston   kutubxonalarida   saqlanadi.   Asarda   ko’p   parchari   rus   tilida   “ сборник
материалов ,   отнасящихсия   к   истории   Залотой   орды   ”   ( М .,1941)     va
“ Материалы   по   истории   Туркмении   ”   ( М .,1939)   nomli   majmualarda   elon
qilingan.   Nizomiddin   Shomiy   “Zafarnoma”   sining   matni,   zarur   izohlar   va   ko’p
ko’ratgichlar   bilan   to’ldirilib,   chex   sharqshunos   olimi   Filiks   Taur   tarafidan   chop
etilgan. Asarning Najotiy Lug’at qilgan turkcha va o’zbekcha (1996-y) tarjimalari
ham bor. 
Ya’na   bir   “Zafarnoma”   Sharofiddin   Ali   Yozdiy   (1454-y.   vofot   etgan)   ning
qalamiga   mansub   bo’lib.   Ko’tarinki   uslubda   bahodirlik   qissasi   tarzida   yozilgan.
Agar   “Zafarnomai   Temuriy”,   “Tarixi   Jahon   kushoyi   Temuriy”,   “Fatixnomai
Sohibqironiy” nomlari bilan ham atalgan bo’lib, Nizomiddin Shomiy asari asosida
yozilgan. Sharifiddin Ali Yazdiy asarining bir qancha afzal taraflari bor. Masalan,
ko’plab   dalil   va   hodisalar   aniqlab   yozilgan.   Halil   sulton   hukumronligi   yillari
voqealarini   o’z   ichiga   olgan.   Asarning   yana   bir   muhim   afzalligi   shundaki,   uning
katta   muqadima   qismi   ham   bo’lib   unda   Jo’ji,   Jiqatoy   usullari   hamda   Elhoniylar
1
  “Xalq so‘zi” 1992 y, 9 aprel.
7 davlatining   A.Temurgacha   bo’lgan   tarixi   qisqacha   bayon   etilgan.   Muqaddima
“Tarixi   Jahongiriy”   va   “Muqaddimai   Zafarnoma   ”   nomlari   bilan   ma’lum   .
Sharofiddin Ali Yozdiy bu asarini Fors hokimi, Temuriyzoda Ibrohim Sultonning
topshirig’I bilan yozgan (1425-y).
     Asar Amir Temur tarixi uning tavallud topishidan (1336-yil) to Halil Sulton
hukumronligiga chek qo’yilishigacha (1409-y) bo’lgan davr Movaraunnahr, Eron,
Ozarbayjon   va   boshqa   mamlakatlarda   kechgan   voqealarni   o’z   ichiga   oladi.
Asarning qo’lyozma nusxalarini Osiyo va Yevropadagi talaygina mamlakatlarining
kutubxonalarida uchratish mumkin. 
    Sharafiddin Ali Yazdiy “Zafarnoma” sining matni 2 jildda Kalkutta (1885-
1888)   va   Tehron   (1957)   da   Mavlaviy   Muhammad   Ilohdod   va   Muhammad
Abbosiylar   tarafidan   chop   etilgan.   Fransus   (Peti   de   La   Krua,   1722)   va   ingliz
(J.Darbe,1723)   tillariga   qisqacha   tarjimalari   ham   bor.   Asarning   Shayboniy
xonlardan Ko’chkunchixon (1510-1529) zamonida Muhammad ibn Darvesh Ali al-
Buxoriy o’zbek tiliga qilgan durustgina qilgan tarjimasi ham yetib kelgan. 1
     XIX   asrda   shoir   va   vazir   Munisning   topshirig’iga   binoan   Xudoyberdi   ibn
Qo’shmuhammad   Xivaqiy  qilgan   tarjima   va  Yaroqbiy   Qo’ng’rotning   ko’rsatmasi
bilan   no’malum   tarjimon   qilgan   o’zbekcha   tarjimalari,   shuningdek   Mustafo
Rahimning  turkcha tarjimasi (Istambul, 1929) ham mavjud.
     Asardan ayrim parchalar fransuz, rus, ingliz, italyan v ao’zbek tillarida chop
etilgan.   Parchalar   Oltin   O’rda   hamda   A.Temurning     1360-1370   (Movarounnahr),
1398-1399 yillardagi ( Hindiston yurishi) tarixiga oiddir. 
    Har ikkala “ Zafarnoma” Movoraunnahr, Eron va Ozarbayjonning ijtimoiy-
siyosiy   va   entik   tarixini,   xalqning   madaniy   hayotini,   shuningdek   Amir   Temur   va
Temuriylar   davlatining   boshqa   mamlakatlar   bilan   siyosiy   munosabatini
o’rganishda muhim manbadir.
    Sharfiddin   Ali   Yazdiy   asarning   o’ziga   xos   xususiyati   shundaki,   u   xasos
yilnomachi sifatidagina emas , balki iste’dodli  adib, mohir bayonchi  sifatida ham
namoyon bo’ladi. Keyinchalik ulug’ o’zbek shoiri va mutaffakkiri Alisher Navoiy
1
  Ibrohim Mo‘minov “Amir Temurning- O‘rta Osiyo tarixida tutgan o‘rni va roli” 1968, T. “Fan”   B-18
8 risolaning shu jihatini alohida o’qtirib, Sharofiddin Ali Yazdiyning asrini mahorat
bilan yozilgan eng mukammal risolalar jumlasiga kiritadi (2). Hozirgi zamon ilmiy
adabiyotida “Zafarnoma ” “Markaziy  Osiyo tarixnavisligining durdonasi” sifatida
baholanadi.   XX   asrning   yirik   sharqshunosi   va   forsiy   manbalar   bulog’ini   A.K.
Arends Shomiy va Yazdiy “Zafarnoma” larning solishtirib, ushbu haqqoniy gapni
aytgan   edi:   “Amir   Temur   haqidagi   dastlabki   asarlardan   biri   Nizomiddin
Shomiyning   “Zafarnoma”   nomli   rasmiy   tarixi   bo’lib,   bu   asar   hali   Amir   Temur
hayotlik vaqtidayoq tuzilgan edi.
    Biroq Amir Temur davr tarixiga oid anchagina to’liq ma’lumot Sharofuddin
Ali   Yazdiyning   ilm-fanda   “Zafrnoma   ”   nomi   bilan   mashhur   bo’lgan   asarida
berilgan…”
    Tarixchi     va   olim   Sharofiddin   Ali   Yazdiy   Amir   Temur   tarixini   yoritishga
katta ehtiyotkorlik bilan yondashadi. Muallif o’z kitobini imkoni boricha ishonchli
faktik materiallar, Amir Temur buyrug’iga asosan uning kitoblari tomonidan yozib
qoldirilgan   voqealar,   bu   voqealarni   o’z   ko’zi   bilan   ko’rgan   kishilar   ma’lumoti
asosida badiy tarzda bayon etgan… 1
     Shuning   uchun   ham,   ortiqcha   maqtovlar   bo’lishiga   qaramay,   Sharofiddin
Ali   Yazdiy   Amir   Temur   shaxsiyatidagi   ziddiyatlarni   ancha   haqqoniy   tasvirlagan.
Yazdiy   keltirgan   xabarlarning   haqqoniyligiga   “Zafarnoma”   ning   noshiri   A.
O’rinboyev   ham   qator   asosli   dalillar   keltiradi.   U   bunday   yozadi:   “Muallifning
takidlashicha,   Ibrohim   Sulton   (Shohruhning   o’g’li)   Temur   haqida   maxsus   Kitob
yozdirishni niyat qilgan va 822/1419-1420 yilarda o’z davrida kitoblar- baxshi va
munshilar   tamonidan   Temur   haqida   turkey   hamda   forsiy   tilida   yozib   qoldirilgan
mavjud   ma’lumotlarni   unga   keltirib   berish   haqida   farmon   chiqargan.   Keyin   esa
materiallar o’rganila boshlangan… 2
   Asarning Amir Temur tarixidan bayon etuvchi asosiy qismida yozilishicha,
podsholikning barcha tomonlaridan Amir Temur haqidagi turkey va forsiy tillarda
1
  Amir Temur o‘gitlari, T. “Navro‘z” 1992 y.  B-19
2
  “Temur tuzuklari” T. G‘afur G‘ulom nashriyoti, 1991 y.  B-18
9 bayon etilgan hikoyalarning hammasi she’riy va nasriy nusxalari to’plami bo’lgaj,
materillar bilan tanishish uchun uchta guruh tuzilgan.
    Turkiy   va   forsiy   tillarining   bilimdonlari   ikki   guruhni,   voqialarni   o’z   ko’zi
bilan ko’rganlar esa bir guruhni tashkil etgan. Dastlab Amir Temur haqidagi harbir
hikoya   to’qilgan,   agar   u   vaqiani   o’z   ko’zi   bilan   ko’rgan   kishini   talqiniga   to’g’ri
kelmay qolsa, Ibrohim Sulton haqiqatni  toppish uchun turli  shaharlarga choparlar
yuborib   maskur   voqeani   Amir   Temurning   boshqa   zamondoshlaridan   surishtirgan
yoki qo’Shimoliycha ma’lumotlar to’plagan.
Boshqa   guvohlarning   hikoyalarini   ham   eshitgach,Ibrohim   Sulton   aytib
turgan   va   dastlabki   xomakisi   yozib   borilgan.   Ana   shu   materiallar   asosida   esa
Sharofuddin Ali Yazdiy “Zafarnoma” asarini yozgan. 
  Ibrohim Sultonning burug’ini  asosan  bu kitobni yozish  vaqtida sanalar, joy
nomlari,ular   orasidagi   masofa   haqidagi   barcha   ma’lumotlar   juda   sinchiklab
tekshirilishi shart bo’lgan.
       Sharofiddin Ali Yazdiy oldiga asarni jonli hamda tushunarli qilib yozish talabi
qo’yilgan,shuningdek   u   hujjatlarga   qattiy   rioya   qilishi,   Ibrohim   Sultonning
bevosita   nazorati   ostida   amalga   oshirilgan   dastlabki   xomaki   yozuvdan   chetga
chiqmasligi xamda narsani bo’yab ko’rsatmasligi  kerak ekan 
             SHunday qilib , SHarafuddin Ali   Yazdiyning “ Zafarnoma”si Amir   Temur
xaqidagi yozma manbalar orasidagi  aniq xujjattlarga asoslangan  eng xaqqoniy va
eng ishonchlisidir.
 Demak, bu asrdagi barcha kishilarnig , joylarning  nomlari , voqealarning sanalari
tarixiy xaqiqat bo’lib , barcha-xabarlar rost va xaqqoniydir.
Tarixchi ba elshunos olim Shaxobiddin Abdullox ibn Lutfullox ibn Abdurashid  al-
Xavofiy (Xofizi Abro’) xam Amir Temur tarixnavisligining yana bir namoyondasi
bo’lib maydonga keldi . Uning o’z  so’zlariga qaraganda ,u Amir Temur  saroyida
xizmatda   bo’lgan   ,   muayyan   darajada   unga   yaqin   turgan   .   Xofizi   Abro’   Amir
Temurning   xizmatida   Sharqning   bir   qancha     mamlakatlarida   bo’lgan   ,   Amir
Temurning   vofotidan keyen uning o’g’li   SHoxrux saroyida tarixnavis   bo’lgan .
Xofizi  Abro’ 1431 yilda vafot etgan .    
10 Xofizi Abro’ Amir Temur  va  SHoxruxga  yaqin  odam  bo’lgani  uchun  xam  u
keltirilgan  ma’lumotlar  o’ta muxim .
Hofizu Abro’ bir necha muhim tarixiy asarlar yozib qoldirgan. Ulardan biri
“Majmu’ayi   Hofizi   Abro’”   deb   ataladi.Undan   mashhur   arabiynavis   tarixchi
Tabariy   (839-923)   ning   “Kitobi   rusul   va-l-muluk     va-l-xulafo”   (“Payg’ambarlar,
podshohlar   va   xalifalar   tarixi”)   kitobining   Bal’amiy     qilgan   forscha   taxriri,
aniqrog’I xalifa Muqtadir zamoni (908-932) dan toxalifa al-Mustasim (1242-1258)
davrigacha   bo’lgan   tarix   shuningdek,   “Zayli   majmua’   at-tavorixi   Rashiduddin”
Eronning   1306-1393   yillaridagi   tarixi   va   “Zayli   zafarnomai   Shomiy”   asari   o’rin
olgan.   “Majmua’ayi   Hofizi   Abro’”   dan   ayrim   parchalar   matni   Xonboba   Bayoniy
(1938) , Feliks Tauer va J.M. Maytra (1934) tomonidan nashr etilgan. 1
Hofizu Abro’ning ikkinchi asari “Zubdat ut-tavorixi Boysung’uriy” (“Boysung’ur
Mirzoning   saralangan   tarixi”)   nomi   bilan   mashhur   va   umumiy   tarix   tarzida
yozilgan asardir. Unda Olamning “yaratilishi” dan to 1426-yilgacha bo’lib o’tgan
voqealar   qayd   qilib   o’tiladi.   Asarning   to’rtinchi   qismida   Amir   Temur   tarixi
Shomiyning “Zafarnoma”  si  asosida  qisqa  tarzda va Shohrux Mirzo tarixi  (1430-
yilga qadar) batafsil bayon etiladi.
“Zubdat   ut-tavorixi   Boysung’uriy”   ning   nusxalari   kam,   ular
Angliya,Fransiya,   Turkiya,   Eron,   Afg’oniston   va   Rossiya   kutubxonalarida
saqlanmoqda.
Hofizu Abro’ asarida Amir Temur haqida bayon etilgan ayrim ma’lumotlar
tadqiqotchilar   e’tiborini   tortdi.   Masalan,   Hofizu   Abro’ning   guvohlik   berishicha,
Amir   Temur   din   va   shariatni   mustahkamlash   borasida   sidqidildan   g’amxo’rlik
qilgan. Amir Temur zamonida Samarqand yaqinidagi Angor tumanida va Murg’ob
daryosi   havzasining   yuqori   qismida   ariq   va   zovurlar   qazilganligi   haqidagi
ma’lumotlar ham shu asarda bayon etilgan.
    Hofizu   Abro’   o’z   risolasi   mazmuniga   Nizomiddin   Shomiyning
“Zafarnoma” sidan  matnlarni  qo’shib (5), shu tariqa ularni  avlodlar  uchun saqlab
qoldi.
1
 Ibrohim Mo‘minov “Amir Temurning- O‘rta Osiyo tarixida tutgan o‘rni va roli” 1968, T. “Fan” B-16
11        Movaraunnahr va Xurosonning 1404-1409-yillardagi siyosiy tarini o’rganishda
Xoja   Tojiddin   as-Salmoniyning   “Tarixnoma”   kitobi   katta   ahamiyat   kasb   etadi.
Asar   “Zayli   Zafarnoma”   (“Zafarnoma”   ga   qo’Shimoliycha)   nomi   bilan   ham
ma’lum.
     Asar muallifi haqida juda kam ma’lumotga egamiz. Faqat uning asli Isfaxondan
ekanligi, mohir hattot va devoni insho (yozishmalar devoni) ning ko’zga ko’ringan
xodimi   sifatida   ma’lumligi,   muzafarriylar   davrida   1397-yili   Sherozdan
Samarqandga   kelganligi,1409-uni   Shohrux   Xurosonga   olib   ketganligi   va   uning
topshirig’i   bilan   mazkur   asarni   yozishga   kirishganligi   ma’lum,   xolos.   Lekin   u
kitobni yozib tamomlay olmadi. Saroyda Faxriddinga qarshi fitnada ishtirok etgani
uchun qamoqqa olindi.
     Xoja   Tojiddin   as-Salmoniy   Amir   Temurning   so’ngni   kunlari   va   Shoxrux
tarixini   yozishni   mo’ljallagan   edi.   Faqat   5-6   yillik   tarixini   yozib   ulgardi,xolos.
Xullas,   “Tarixnoma”   da   1404-yilning   kuzida   Konigilda   bo’lgan   tantana   va   to’yu
tomoshalar, Amir Temurning Xitoyga yurishining boshlanishi, uning vafoti, Xalil
Sultonning Markaziy hokimiyatini tortib olishi (1405-yil mart oyining o’rtalarida )
va 1409-yil mart oyi oxirlarida uning Xudoydod boshliq bir guruh amirlar tarifidan
asir olinishi tarixidan so’z yuritiladi. 1
      “Tarixnoma”   ning   uchta   nusxasi   bizning   davrimizgacha   yetib   kelgan.
Ulardan   biri   qusurli   va   Angliyaning   Britaniya   muzeyida   (tartib   raqami   OR   159),
qolgan ikkitasi Turkiyada Sulaymon Fotih (tartib raqami 4305) va Lola Iola Ismoil
afandi   kutubxonasida   (tartib   raqami   304)   saqlanmoqda.   So’ngi   nusxa   to’laroq
bo’lib,  foydalanishga   qulay. Asarni   nemis  tiliga Gans   Robert  Remer   va  rus  tiliga
Z.M. Buniyotov tarjima qilgan.
  Amir   Temur   tarixi   Eronlik   tarixchi   olim   Mo’   ‘iniddin   Natanziyning
sharqshunoslar   orasida   “Muntaxab   ut-tavirixi   Mo’   ‘iniy     ”   (“   Mo’   ‘iniyning
saylanma   tarixi”)   nomi   bilan   mashhur   bo’lgan   asarida   ham   qisqa   tarzda   bayon
etilgan. Asar 1413-yili Sherozda Temuriy Iskandar Mirzo saroyida yozilgan.
1
  Xerman Vamberi Buxoro yoxud Movarounnahr tarixi T. 1992 .  B-26
12 “Muntaxab   ut-tavorixi   Mo’   ‘iniy”   ning   ikkita   taxriri   mavjud:     biri   yuqorida   nimi
zikr etilgan Iskandar Mirzoga bag’ishlangan, ikkinchisi Shohruxga taqdim etilgan
nusxa   ,  Iskandar   Mirzo   Shohrux   tomonidan   tor-mor   qilinganidan   keyin  (1414-yil
20-iyul)   tahrirdan   chiqarilgan.   Unda   Iskandar   Mirzo   haqidagi   hikoyatlar   bir
muncha qisqartirilgan, uning sha’niga aytilgan hamdu sanolar olib tashlagan.
Asarda   eng   qadimgi   davrlardan   to   Amir   Temur   vafotigacha   (1405-yil   18-
fevral   )   bir   qator   o’lkalarda   yuz   bergan   muhim   tarixiy   voqealar   qiqacha   bayon
qilingan. Ko’p hollarda muallif har bir sulola vakillariga alohida bob bag’ishlagan.
Asarning so’ngi qismlari Markaziy Osiyo tarixini o’rganishda muhim ahamiyatga
ega.   Asarda   Amir   Temur   yashagan   hukmronlik   qilgan   davrda   yuz   bergan   tarixiy
voqealar bir muncha mufassal bayon qilingan. Ushbu davr tarixini muallif asosan
o’zi to’plagan materiallarasosida yozgan. Amir Temur zamonidagi voqea-hodisalar
Natanziyga   yaxshi   ma’lum   bo’lgan,   shuningdek   u   saroy   solnomalaridan
foydalanish   mashhur,   tarixiy   voqealarning   hali   hayot   bo’lgan   ishtirokchilaridan
o’ziga   kerakli   ma’lumotlarni   so’rab-surishtirib   bilib   olish   imkoniyatiga   ega
bo’lgan.   Ba’zi   o’rinlarda   muallif   shohidlardan   eshitib   yozganiga   ishora   qiladi.
“Muntaxab  ut-tavorix” dagi  ayrim  xronolik chalkashliklar, nazarimizda,  Natanziy
og’zaki   ma’lumotlardan   ko’p   foydalangani   natijasidir.   Asarda   Amir   Temurning
vatanparvar   lashkarboshi     va   tadbirkor   davlat   arbobi   sifatida   kamol   topib   borishi
yorqin   aks   ettirilgan.   Muallif   mamlakatdagi   tarqoqlikni   tugatishda   va   mo’gul
xonlarining   Movoraunnahrga   bosqinchilik   tajovuzlariga   chek   qo’yishda   Amir
Temurning harbiy va siyosiy faoliyatig’oyat katta ro’l o’ynayotganini ta’kidlaydi. 1
  Amir   Temur   hukmronligi   davri   tarixi   ko’tarinki   uslubda   bayon   etiladi.
O’tga   bir   yarim   asr   davomida   tanazuldan   boshi   chiqmagan   Turonda   ulkan   ulkan
o’zgarishlar yuz bera boshlaydi: “Andak fursatda Samarqand shu qadar go’zal va
obod   bo’ldiki   ,   Oliy   jannatga   ta’na   qilib,   yer   yuzining   behishtiga   aylandi.
Shaharning   tevarak   atrofida   ham   ko’rkam   bog’lar   va   dilkash   imoratlar   bunyot
ettirdi.   Rub   ‘I   muskunnning   hamma   joylaridan   bu   muborak   shaharga   otlanib,
hazrat Amir Sohibqironning adolatli va marhamatli  soyasidan panoh topishdi.
1
  “Temur tuzuklari” T. G‘afur G‘ulom nashriyoti, 1991 y.  B-25
13 Hazrat   barcha   yo’llarda   yomlar   (maxsus   bekatlar   )   barpo   etishni   buyurdi   va   xalq
o’tib   kechadigan   joylarni   xarobalarni   tuzatib   obod   qildirdi.   Oily   rabitlar   va
xonaqoxlar   qurdirib,   faqiru   miskinlar   uchun   hayriya   tarzida   ularning   eshiklarini
ochib qo’ydi. Chunonchi Amir Sohibqiron ko’p muddatgacha zaminning bepoyon
gilamida yashovchi haloyiqning shodu xurramligiga bois bo’lib, ulkan bir davlatni
idora etdi ”.
“Muntaxab ut-tavorix ” da Amir Temurning shaxsiy xislatlari qaysi ilmlarga
qiziqqani haqida ham muhim ma’lumotlar bor. “Amir Sohibqiron ilmu hikmat ahli
va fan arboblari  bilan do’stlashgan  edi. Tarix kitoblarini  eshitish  orqali  ummatlar
nasibi va sharhi hollarini turk, arab va ajam podsholarining turgan turgan joylari va
qilgan   ishlari   va     bu   ilmning   boshqa   tarmoqlarini   chuqur   egallagan   edi.   Tib   va
nujum   ilmlarining   mashhur   masalarida   ham   yetarli   ma’lumotga   ega   edi.   Tib   va
nujum   ilmlarining   mashhur   masalalarida   ham   yetarli   ma’lumoyga   ega   edi.
O’zining aksar vaqtini sayyidlar, olimlar va mashoyihlar bilan suhbatlashishga sarf
qilar edi” 1
. 
“Muntaxab  ut-tavorix ” ning manba sifatida qimmatli  jihatlaridan  yana biri
shuki, Amir Temurning harbiy dahosi  va lashkarining jangovorligi haqida boshqa
manbalarda   uchramaydigan   ba’zi   muhim   ma’lumotlar   bayon   qilingan.   Natanziy
keltirgan   turkey   tildagi   o’sha   davrga   oid   bir   qancha   harbiy   atamalarh   hatto
Nizomiddin   Shomiy   va   Sharofuddin   Ali   Yazdiy   “Zafarnoma”   larida   ham
uchramaydi.   Bu   hol   Natanziy   asarining   originalligi,   muharrir   o’z   davriga   oid
harbiy   atamalrni   sinchiklab   o’rganganligini   tasdiqlaydi   hamda,   ehtimol,   u   Amir
Temur lashkarida jang qilgan bazi yirik sarkardalardan ham o’z asari uchunmuhim
ma’lumotlarni so’rab olganini taxmin etishga asos beradi.
“Muntaxab   ut-tavorixi   Mo’   ‘iniy   ”   ning   nusxalari   Buyuk   Britaniya,   Fransiya,
Rossiya va Eron kutubxonalarida saqlanadi.
Uning baz’zi nusxalarining ruscha tarjimasi “Oltin O’rda tarixiga oid materiallar”
to’plamida nashr etilgan. Asarning to’la farnsuscha  tarjimasini Jak Oben nqilgan.
1
  Ibn Arabshoh  “Amir Temur tarixi” 1-kitob  B-13
14 Hofizi   Abro’   va   Mo’   ‘iniddin   Natanziydan   keyin   Kamoliddin   Abdurazzoq
ibn   Mavlon   Jamoliddin   Ishoq   as-Samarqandiyningnomi   alohida   ajralib   turadi.   U
1413-yilda shohruxsaroyiga yaqin bo’lganimom oilasida tug’ilgan.
Abdurazzoq   Samarqandiy,   avvalgi   sahifalarda   takidlanganidek,   Shohruxning
diplomatiya   sohasidagi   topshiriqlarini   bajargan.   Shohrux   vafotidan   keyin   boshqa
temuriyzodalar   huzurida   xizmat   qilgan,1463-yildan   boshlab   hirot   madrasalaridan
birida   shayz   bo’lgan   va   shu   yerda   taxminan   1483-yilda   vafot   etgan.   G’oyat
mashhur bo’lgan “Matlaai sa’dayn va majmai bahrayn” (“Ikki saodatli yulduzning
chiqish   va   ikki   dengizning   qo’shilish   joyi”)   asari   Abdurazzoq   Samarqandiy
qalamiga   mansubdir.   Bu   asar   XIV-   XV   asega   iod   voqealarni   o’z   ichiga   oladi.
Muallif qo’lyozmani 1470-yilda yozib tugatdi, keyinchalik unga ba’zi o’zgarish va
qo’Shimoliychalar kiritdi. 1
Yuqorida   tilga   olganimizdek,   Hofizi   Abro’ning   “Zubdat   at-tavorix”   asari
Abdurazzoq Samarqandiy uchun asosiy manba bo’ldi. Tadqiqodchilar Abdurazzoq
Samarqandiyni  Nizomiddin Shamiy va Sharofuddin Ali Yazdiy qalamiga mansub
“ Zafarnoma” lardan (8) va boshqa ba’zi mualiflarning asarlaridan ham bahramand
bo’lganligi,   ammo   uning   asarida   mazkur   asarlarda   uchramaydigan   bir   qancha
tavsilotlar   ham   borlini   ta’kidlaydilar   shu   jihatdan   Abdurazzoq   Samarqandiy   asari
Amir   Temur   va   uning   davri   tarixini   o’rganishga   oid   muhim   manbalardan
hisoblanadi.
Sahrofuddin   Ali   Yazdiyning   “Zafarnomasi”   bilan   Abdurazzoq
Samarqandiyning bu kitobida Amir Temur va Temuriyzodalar tarixi batafsil bayon
qilingan, mazkur kitob Sharq va G’arbda ko’p martalab mnashr etilishining sababi
ham shunda.
Amir Temur zamondoshi—mashhur  arab tarixchisi Abduraxmon Abu Zayd
ibn   Xaldunning   (1332-1406)     fikrlari   diqqatga   sazovor.   Uning   ko’p   jildli   asoisy
tarixiy-ijtimoiy   asari   “Kitob   al-ibor”   (“Nasihatomuz   misollar   kitobi”)   jamiyat
taraqqiyoti   to’g’risidagi   ta’limotga   hamda   musulmon   Sharqkari   xalqlari   va
Mag’rib xalqlari tarixini o’rganishga qo’shilgan katta hissa deb tan olingan.
1
  Sh.Karimov, R.Shamsutdinov, “Sohibqiron Amir Temur va uning saltanati”, 1995 y. Andijon  B-15
15 Ibn   XAldum   Damashq   shahrining   Amir   Temurga   topshirilishi   shartlari   haqida
muzokara olib borgan Damashq  delegatsiyasi  tarkibiga kirgan edi. Shu tariqa Ibn
Xaldum   Amir   Temur   bilan   shaxsan   suhbatlashishga   musharraf   bo’lgan.   Ibn
Xaldumning   Amir   Temur   tashqi   siyosiy   faoliyatiga   qanday   munosabatda
bo’lishidan va unga qanday nazar bilan qarashidan qat’iy nazar, u Amir Temurning
betakror   va   yorqin   shaxsiga   xolis   baho   bermasdan   iloji   yo’q   edi.   Xaldum   Amir
Temurning   harbiy   tarix   sohasidagi   teran   bilimidan   hayratga   tushdi.   Ibn   Xaldum
o’sha   paytda   Amir   Temur   sehrgarlik   va   jodugarlik   kuchiga   ham   ega   degan
tasavvurlarni qat’iyan rad qildi, uning nmunozara va bahslarini yaxshi ko’radigan
o’tkir zakovatli va teran zehnli inson ekanligini ta’kidladi.
Ibn   Xaldumning   dalolat   berishicha   Amir   Temur   undan   “o’zingizning
Mag’rib mamlakatingizni, uning manzu\illari va shaharlarini batafsilroq bayon etib
beringiz” ,—deb iltimos qilgan  1
.
Amir   Temur   o’z   suhbatdoshining   at-Tabariy   (X   asr   boshlarida   yashagan
tarixchi)   qarashlarini   shaxsan   qanday   baholashini   so’radi.   Mana   shularning
hammasi   Amir   Temurning   keng   bilimli   va   sinchkov   donishmand   sifatidagi
qiyofasini qimmatli jihatlar bilan to’ldiradi.
Amir Temur zamondoshlaridan biri IBN Arabshoh (Shihobiddin Ahmad ibn
Muhammad   ibn   Abdulloh   ibn   Ibrohim   (1389-1450)   asari   Amir   Temur   haqidagi
manbalar   qatoridan   alohida   o’rin   oldi.   Ibn   Arabshoh   Damashqda   tug’ilib   o’sgan.
Bu shahar Amir Temur qo’l ostiga o’tganida u 12 yoshda edi. U aka-ukalari hamda
onasi   bilan   birag   Samarqandga   olib   ketiladi,   bu   yerda   1401-yildan   to   1408-
yilgacha   yashaydi.   Ibn   Arabshoh   shu   yerda   ta’lim   oladi,   shaqr   tillaridan   bir
nechtasini   o’rganadi,   har   holda   Amir   Temurning   o’z   saroyida   bo’lmasada,
Temuriylardan   birining   saroyiga   yaqinroq   turganligi   seziladi.   1408-yildan   keyin
Sharq   mamlakatlari   bo’ylab   ko’plab   sayohatlar   qilgach,   ona   shahri   Damashqqa
qaytadi, so’ngra Qohirada yashaydi va shu yerda vafot topadi.
1
  www.ziyo.net
16 Ibn   Arabshox   tarix,adabiyot   grammatikagaiod   bir   qancha   asarlar   yozgan.   Uning
qalamiga   mansub   “Ajoyib   ul-maqdur   fi   axbori   at-Taymur”   (“Temur   haqidagi
xabarlarda   taqdir   ajoyibotlari”)   Amir   Temurga   va   uning   zamoniga   bag’ishlangan
salmoqli asardir. 1
  Ibn   Arabshox   Amir   Temurga   nisbatan   dushmanlik   ruhidagi
mualliflarjumlasidan edi. Bu hol uning asarida to’la aks etdi.
  Shunday   bo’lishi   tabiiy   edi,   chunki   jahon   tarixidagi   eng   yirik   arboblardan   hech
biri va hech adabiyotda bir xil, bir ma’noda baholangan emas. Ularning hayoti va
faoliyati   to’g’risidagi   bilimlar   jamlanishi   jarayonida   ularning   tarafdorlari   bilan
g’animlari   o’rtasida,   tabiiy   bahslar   bo’lib   turgan,   ijobiy   va   salbiy   yoki   betaraf
tarzdagi va shu kabi turli-tuman fikrlar aytib kelingan.
Mana shunday muayyan holatda, Ibn Arabshoxning  Temur davlati  va unga
chegaradosh mamlakatlar siyosiy xo’jalik va madaniy turmushini qo’Shimoliycha
ravishda oydinlashtirib beruvchi ko’pdan-ko’p diqqatga sazovor misollarni bayon
qilishi   g’oyatmuhimdir.   Dunyodagi   ko’pgina   sharqshunoslar,tarixchilar,
san’atshunoslar   Ibn   Arabshoh   asarining   ana   shu   jihatiga   zo’r   e’tibor   bilan   qarab
kelmoqdalar.   Diqqatga   molik   yana   bir   jihati   shundan   iboratki,   Ibn   Xaldum   kabi
Ibn Arabshox ham Amir Temurga naqadar salbiy nazar bilan qaramasin, har holda
uning   shaxsini   munosib   baholadi:   “Yetmish   yoshli   Temurning     fikrlari   hali   ham
qat’iy, jismoniy jihatdan kuchli va baquvvatdir… 2
— deb yozadi Ibn Arabshox.—
U   istehzo   va   soxtalikni   yoqtirmaydi,   baxtsiz   hodisaro’y   berganda   g’amga
botmaydi,   doim   sergak   va   mardona   turadi,   uning   oldida   hamma   itoatgo’y   bo’lib
qoladi   va   hurmat   bajo   keltiradi.   U   mard   va   jasur   adamlarni   yoqtiradi…   U
masalaning   mohiyatini   darhol   payqab   oladigan   mohir   bahschi   edi…     U   farosati
bilan   haqgo’y—yolg’onchini   darrov   farqlar   edi” 3
.   Lekin   shunday   bo’lsada   Ibn
Arabshoxning   faqat   o’zi   ko’rganlari   haqida   yozganlari   ishonchga   sazovor.
Birovlardan   eshitib   yozganlariesa   ko’pincha   uydurma   va   hatto   afsonadan   iborat.
Muallif asarni yozishda birorta ishonchli manbaga asoslangan.
1
  Ibrohim Mo‘minov “Amir Temurning- O‘rta Osiyo tarixida tutgan o‘rni va roli” 1968, T. “Fan”  B-45
2
  Amir Temur o‘gitlari, T. “Navro‘z” 1992 y.  B-36
3
  “Temur tuzuklari” T. G‘afur G‘ulom nashriyoti, 1991 y.   B-121
17 “Ajoyib   ul-maqdur   fi   axbori   at-Taymur”   asarining   qo’lyozma   nusxasi
Fransiya, Misr, Suriya , Turkiya va Rossiya kutubxonalarida saqlanmoqda.
Mtni   Leyden   (Gollandiya),   Qohira   (Misr),   Kalkutta   (Hindiston)da   chop   etilgan
undan ko’pgina parchalar lotin (S.N.Manger),fransuz (P.Vate), ingliz(I.I.Sanders),
rus  (A.E.Shmidt)  tillarida nashr  etilgan. O’zbek tilida ikkita jildan iborat  kitobda
(U.Uvatov) chop qilingan.
Ibn   Arabshox   bayon   etgan   yana   bir   ma’lumot   diqqatga   sazovordir.
Muallifning   yozishicha,   “Ajoyib   ul-maqdur   fi   axbori   at-Taymur”   zamonida
(albatta,   ijtimoiy   tuzum,   diniy   axloq   va   rasm-rusumlar   doirasida)   xalq   ommasi
Sohibqiron   amri   bilan   o’tkazilgan   barcha   katta   bayram   va   ziyofatlarda   ishtirok
etrdi.   Temur   shaharda   bo’lmagan   vaqtlarda   uning   saroylaridagi   katta   bog’larga
Samarqandning aholisi bemalol kiraverardi. Ibn Arabshoxning dalolat berishicha,
podshoh   oilasidagi   katta   bayramlar   sharafiga   Samarqand   xalqini   har   xil
to’lovlaradn ozod qilish odati ham amal qilar edi.
  XV   asrda   yashagan   arman   tarixchisi   Foma   Metsopesining   asari   ham
“Ajoyib   ul-maqdur   fi   axbori   at-Taymur”ga   ashaddiy   dushman   o’rduga   mansub
manbalar qatoriga kiradi. Ammo undan ham ba’zi bir e’tiborga loyiq ma’lumotlar
topsa bo’ladi . 
Amir   Temur   va   uning   sohibi   toj   farzandlari   tarixi   va   yana   bir   yirik
tarixshunos   olim—Muhammad   Ibn   Xovandshoh   ibn   Muhammad   (u   ko’pincha
Mirxond nomi bilan mashhur) tarafidan yozilgan.
Mirxondning   bu   asari   “Ravzat   us-safofi   siyrat     al-anbiyo   va-l-mulk   va-l-
xulafo”   (“Payg’ambarlar,   podshohlar   va   xalifalarning   tarjimai   holi   haqida   janat
bog’i ”) nomi bilan mashhur bo’lib,yetti jilddan iborat. Asarning yeetinchi jildi ( to
1467-yilgacha   bo’lgan   voqealar),   muallifning   betobligi   va   zamonnning   nosozligi
tufayli, nihoyasiga yetmay qolib ketgan. O’ziga xos jo’g’rofiy   bo’lgan jo’g’rofiy
qo’shimcha   bo’lgan   asar   xotimasi   va   yozilmasdan   qolgan   qismlar   olimning
nabirasi   Xondamir   tarafidan   oxiriga   yetkazilgan.   Alisher   Navoiyning   topshirig’i
bilan   yozilgan   bu   asar   umumiy   tarix   tarzidagi   asardir.   U   dunyoning   “yaratilishi”
dan   to   1523-yilga   qadar   Movoraunnahr,   Eron,   va   Musulmon   Sharqidagi   boshqa
18 mamlakatlarda   kechgan   voqealar   haqida   hikoya   qiladi.   Asarning   I-V   jildlari
termadir,   so’ngi   ikkijildi,   aniqrog’i   VI   jildi   XV   asrningikkinchi   yarmi   tarixini
o’rganishda katta ahamiyatga ega. Unda Amir Temur va Temuriylar tarixi Sulton
Boyqaro va uning avlodi zamonigacha , ya’ni 1523-yilgacha bayon etilgan.  
“Ravzat us-safo” ning qo’lyozma nusxalarini  Angliya , Turkiya, Hindiston,
Eron,   Rossiya,   Yugoslaviya,   Misr,   Fransiya,   Tatariston,   Armaniston,   Tojikiston,
Shvetsiya,   Qudusi   Sharif,   Gollandiya   va   o’zbekiston   kutubxonalarida   uchratish
mumkin.   Asar   matni   Hindiston   va   Eronda   chop   etilgan.   Undan   ayrim   parchalar
fransuz,shved,lotin, nemis va boshqa tillarga tarjima qilinib 1
, chop etilgan.
      “Ravzat   us-safo”   ning   usmonli   turkcha   va   o’zbekcha   tarjimalari   ham   bor.
O’zbekcha   tarjimasi   Xivada   Munis,   Ogahiy   va   Muhammad   Yusuf   tarafidan
amalga  oshirilgan.  “ описание   тюркских   рукописей   Института   народов   Азии ”
(Lelingrad,   1965)   tuzuvchilarining   so’zlariga     qaraganda,   asarning   Fozil   Mulla
Kichik tarafidan 1737-yili qilingan uyg’urcha tarjimasiham bizgacha yetib kelgan.
Davlatshox Samarqandiy (1435-1495) ning “Tazkirat ush-shuaro” (“Shoirlar
zikrida”)   asarida   (1486-yili   yozilgan)   hatto   maxsus   tarixiy   asarlarda
uchramaydigan o’ta foydali ma’lumotlar mavjud. Bu asar muqaddima, xotima va
yeti qismdan iborat. Temur va Temuriylar davrida o’tgan shoirlar (ularning orasida
Temuriyzoda   shoirlar   ham   bor),   asarning   VI-VII   qismlarida   va   asar   xotimasida
qayd etilgan traixiy voqealar, Xuroson sarbadorlari haqida keltirilgan ma’lumotlar
malumotlar bor.  2
Endi   “Temur   Tuzuklari”   ning   muallifi   va   uning   original   yoki   original
emasligi   haqida.   Bo’lmasa   bu   masala   ko’pdan   beri     bahs-munazaralarga   sabab
bo’lmoqda. Masalan, ingliz sharqshunosi E.G.Braun bilan sharqshunos olimi V.V.
Bartold   “Temur   Tuzuklari”   Amir   Temur   tarafidan   yozilganligini   inkor   qilibgina
qolmay, balki asarning   originalligiga ham shubha bildirganlar (29). Lekin asarni
sinchiklab   o’rganilganda   va   uni   Amir   Temurning   hayoti   va   ijtimoiy-siyosiy
faoliyatiga   bag’ishlangan   asarlarga,  xususan  Nizomiddin  Shomiy  va  Sharofuddin
1
  www.archaelogy.ru
2
  Ibn Arabshoh  “Amir Temur tarixi” 1-kitob  B-114
19 Ali Yazdiyning “Zafarnoma” kitoblari asariga solishtirganda, bu davoning asossiz
ekanligi ma’lum bo’ldi.
“Temur Tuzuklari” va uning jahon kutubxonalarida saqlanayotgan nusxalari
haqida   batafsil   ma’lumot   keltirgan   ingliz   sharqshunoz   olimi   Ch.A.Storinning
mufassal   katalogida   “Temur   Tuzuklari”   Amir   Temur   tarafidan   yozilganligi
ishonarli isbotlangan.
Asarning matni  va inglizcha tarjimasini  chop etgan mayor Devi  va Uaytlar
asarga   yozgan   so’z   boshida   “Temur   Tuzuklari”   Temurning   o’z   qo’li   bilan   yoki
uning   nazorati   ostida   yozilgan   deb   aytadilar.   Mazkur   so’z   boshida   yana   mana
bularni o’qiymiz: “Temurning o’zi yozgan tarixi faqat o’z avlodi uchun yozilgan.
U   qanday   qilib   hokimiyatni   qo’lga   kiritgani,   siyosiy   va   harbiy   faoliyati   haqidagi
sirlar, uning boshqarish san’ati kabilarni o’zi izohlab bergan.” 1
Shamsiddin   Somiyning   o’ta   qimmatli   qomusiy   asarida   ham   “Temur
Tuzuklari”   Amir   Temur   qalamiga   mansubligi   aniq   aytilgan   bu   asarda     xususan
bunday deyiladi: “ Temur “Tuzukot” nomli qonunlar majmuasini yozgan va unda
o’z tarjimai holini bayon etgan. Chig’atoy tilida bitilgan bu asar fors va Yevropa
tillarida tarjima qilingan”.
Mualliflik   xususida   gapirganda   shuni   ham   aytish   kerakki   Amir   Temur
asarida   ma’lumotli   kishi   bo’lgan.   Ibn   Xaldun   Xofizi   Abro’,   Ibn   Arabshoh,
Sharofuddin   Ali   Yazdiy   singari   zamondoshlarning   guvohlik   berishicha,
Sohibqiron keng ma’lumotli kishi bo’lib, tarix, fikx (musulmon qonunshunosligi)
ni va falsafani yaxshi  bilgan. Ibn xaldum yozadi: “ Aslida u o’ta aqlli, bilimdon,
farosatli,   ko’p   bahslashadigan…   kishi   edi”.   “Temur,—deb   yozadi   Arabshoh,—
olimlarga   mehribon   bo’lib,   Sayyidi   Sariflarini   o’ziga   yaqin   tutardi.   Ulamo   va
kuzaloga   to’la   izzat   ko’rsatib,   ularni   har   qanday   qismatdan   tamom   muqaddam
ko’rardi…   ular   bilan   mazmunli   bahs   ham   yuritar   ediki,   bahsida   insofu,   xishmat
bo’lardi  ” 2
.
Xofizi Abro’ asarida quyidagilarni o’qiymiz : “Temur Turk va Eroniylarning
tarixini   chuqur   bilgan   va   amaliy   jihatdan   foyda   keltiradigan   har   qanday   ilmni:
1
Amir Temur o‘gitlari, T. “Navro‘z” 1992 y.  B-16
2
  Amir Temur o‘gitlari, T. “Navro‘z” 1992 y.  B-86
20 Tibbiyot,   ilmi,   ujum,   (astranomiya)   va   riyoziyot   (matematika)   ni   qadrlar   edi.
Ammo   memorlikka   alohida   e’tibor   bergan…   Eng   murakkab   qurilish   ishlarini
yaxshi tushunar va bu ish xususida ko’p foydali maslahatlar berar edi ”.
Ilm—fanning qadriga yetgan, uning rivijiga sharoyit yaratgan, shu bilan birag o’zi
ilmli  bo’lgan shunday odamning biron muhim  asar  yoza olishiga shubha bo’lishi
mumkin emas.
U   yoki   bu   asarning   originalligini   tanqidiy   tahlil   ya’ni   o’sha   asarni   o’ziga
o’xshash   asarlarga   solishtirish   yo’li   bilan   aniqlash   mumkin.   Agar   “Temur
Tuzuklari”ni  Nizomiddin Shomiy va Sharofuddin Ali  Yazdiyning nomi  yuqorida
qayd   etilgan   asarini   yoki   Amir   Temur   haqidagi   boshqa   asarlarga   solishtirib
ko’rsak,   aytarli   darajada   xato—kamchilik   topmaymiz.   Amir   Temur   ham
farzandlari ham bo’lib o’tgan tarixni xususan, sulolalar tarixini   yozishga alohida
e’tibor berganlar.
Biz   yuqoridagi   asarning   forsiy   tarjimasini   Shohjahon   o’zi   sinchiklab
tekshirib chiqqanligi, uning topshirig’i bilan Muhammad Ashrof Buxoriy tarjimani
boshqa   mo’tabar   asarga   solishtirib   chiqib,   tuzatganini   aytgan   edik.   Bu—Amir
Temurdan   qolgan   odat.   Masalan,   Amir   Temur   o’z   tarixini   ishonchli   manbalarga
suyaninb yozishlarini talab qilgan va uni ortyiqcha ta’rifu tavsiflardan holi qilishni
buyurgan .
Sharofuddin ali Yazdiy yozadi: “ Baxshi va kotiblar mulki millat va arkoniy
davlat ahvolida nimayiki bo’lsa, barchasini aniqlab, to’la—to’kis yozib borardilar.
Har   qanday   voqea   o’zgartirish   kiritmay,   oshirmay   kamaytirmay,   ya’ni   aslida
qanday kechgan bo’lsa, o’shanday ko’rsatib, berilsin, deb buyurilgan” 1
.
Undan   tashqari,   yozilgan   har   bir   asar   musavvada(qoralama   –muh   .)ligida
Sohibqironning  o’ziga va uning saroyidagi olimlarga bir necha bor o’qib berilardi.
Hammaning   tasdig’idan   o’tgandan   keyingina   asar   k’ochirish   uchun   mahsus
kotiblarning   qo’liga   topshirilardi.   “emur   tuziklari”   ham   shunday   tekshirishlardan
o’tgan, albatta.
1
  Amir Temur o‘gitlari, T. “Navro‘z” 1992 y.  B-32
21       Yana   bir   fakt.   “Temur   tuziklari”   jahonga   mashhur   asar   uning   qo’lyozma
nusxalari   dunyoning   deyarli   barcha   mamalakatlari   (Hindiston,   Eron,   Angliya,
Daniya,   Fransiya,   Germaniya,   Armaniston,   O’zbekiston   va   h.k)ning
kutubxonalarida   mavjud.   Mantni   ko’p   marta   tosh   bosma   usulida   chop   etilgan   .
Ingiliz, fransuz,  fopis,  rus va o’zbek tillariga tarjima qilingan.”Temur Tuzuklari”
Sohibquronning   tarjimai   holi,   xayoti   ,   davlati   va     qo’shinning     tashkil     topishini
o’rganish  uchun  muxim manba  bo’lib qolaverad. 
     A.Temurning “Tuziklar ”muallifi ekanligiga shubhani V.V.Bartolidt 1918-yilda
chop   ertirgan   “Ulug’bek   va   uning   davri   ”   asarida   bildirgan   edi.U   A.Temurning
rasmiy istoriyogirafiyasi   (tarix nafisligi)da Sohibqironning 1360-yilgacha bo’lgan
hayotida ro’y bergan voqealar xususida hech nima deyilmasligi va “Qazog’onning
hukumronligi   to’g’risida   hikoyalarida   A.Temur   ham,   otasi   Tarag’ay   ham   tilga
olinmasligi   ”   to’g’risidagi   o’z   so’zlarini   sharxlar   ekan,   jumladan,   shunday
yozadi:”A.Temurning   mavhum   tarjimai   holi   ma’lumki,   Temurni   ana   o’sha
hikoyalarining   hammasiga   kiritadi,   shuning   o’ziyoq   maskur   asar   qalbakiligining
eng   yaxshi   isbotlaridan   biridir.   Agar   A.Temur   chindanham   Qazag’on   janglarida
qatnashdganida rasniy tarix bu haqda yozgan bo’lar edi”. 1
         Lekin V.V.Bartolid A.Temur tarjimai holining “qalbakiligi ” to’g’risidagi o’z
fikrini   isbotlash   uchun,   yuqoridagi   aytganlaridan   bo’lak   biron   –   bir   dalil
keltirmaydi.   U   shuning   dek,   Sharafuddin   Ali   Yazdiy   A.Temur   uchun   tuzilgan
turkey   she’rlar   salnomasi   muallifi   to’g’risida   keltirgan   ma’lumotlarni   ham
asoslamay shubha ostiga oladi. O’sha muallif, ko’p voqialar, ayniqsa faoliyatining
ilk   davridagi   vaqealar,hodisalar   A.Temurning   o’z   hohshiga   ko’ra   salnomaga
kiritilmagan,   chunki   ularga   kitob   xonlar   ishonmasdi,   haqiqatdan   uzoq   bo’lib
tuyilardi, deb yozadi.
  Temurning   yoshligida   bo’lib   o’tgan   voqea   –hodisalarni   qanday   mulohozalar
asosida   salnomaga   kiritishga   rozilik   bermaganligi   to’g’risida   biz   hozir   turli   faraz
va   gumonlarga   boriShimoliyiz   mumkin.   Lekin   biz   barcha   e’tirof   etirgan
1
  Ibrohim Mo‘minov “Amir Temurning- O‘rta Osiyo tarixida tutgan o‘rni va roli” 1968, T. “Fan”  B-15
22 Sharofiddin Ali Yazdiyning aytganidek tarixchining aytganlariga  ishonmasligimiz
mumkin emas.
Bundan   tashqari,   Bartolidt   Osiyaning   ikki   daryo   oralig’I   va   Afg’onistonning
Shimoliyoliy   yarmini   o’z   ichiga   olgan   shunday   yirik  davlat   hukumdoriga   qanday
qilib   bunchalar   yaqin   bo’lib   qolganligi,   1355-   yillarda   hukumdor   unga   o’z
nevarasini   turmushga   berganligi   to’g’risida   mutloqo   o’ylab   ko’rmaydi.   Agar
A.Temur   Qazag’on   hayotligida   Movarounnahrning   yirik   harbiy   –siyosiy   arbobi
bo’lgani   bo’lsa,nega   endi   u   1366-yil   yanvarida   xon   qarorgohiga   uluz   o’sha
qismining hukumdori sifatida bir o’zi keldi.
  Bartolid bu savollarni  o’ziga ongli  ravishda, jo’rtaga bermaydi, chunki  agar
ularga   javob   bersa,   A.Temurning   1355-1360-yillarda   Movarounnahrning   eng
buyuk   arboblaridan   bo’lganligini,   “Tuziklar”ning   tarjimai   holi   qismida   berilgan
o’sha davrlarga oid voqealarning qalbaki emas balki haqiqiyligini, to’g’riligini o’z-
o’zidan e’tirof etgan bo’lardi. Ana shundan keyin 1920-yilda ingliz sharq shunosi
E.G.Braun,V.V.Bartolidning   ro’kach   qilib,   “Tuziklarni   ”qalbaki   deb   ataydi   lekin
afsuski,   u   ham   hech   bir   dalil   –isbot     keltirmaydi.   Keyin   chalik     V.V.Bartolid
o’zining   1928   –yilda   chop   etilgan   “Mir   Alisher   va   Siyosiy   hayot”nomli   assarida
anashu   masalaga   qaytib,   Temur   “Tuziklar   ”I   qalbaki   bo’lib   XVII   asrda
Hindistonda   bitilgan   va   ular   XV   asrdagi   Eron   uchun   mutloq   xos   emas”   ,   deb
yozadi.   Maskur   asarda   V.V,Bartolid   Fransiya   sharq   shunosi   L.Buveniy   va   rus
sharq shunosi M.Nikitiskini  ular Temur “Tuziklar”ini  tarixiy manbalar ro’yxatiga
kiritganlari uchun tanqid qiladi. Bartolid bu yerda ham o’z fikrini isbotlamaydi. 1
   Orada   ancha   vaqt   o’tganidan   keyin   ingliz   sharq   shunosi   K.A.Storiy,
V.V.Bartolid   va   E.G.Braunning   yuqorida   tilga   olingan   ikki   asarini   dastak   qilib,
“Tuziklar   tarjimai   hol   “ga   ham   qalbaki   asarlar   sifatida   qarayapti   ”,   degan   .
Shunday   qilib,   ko’rinib   turibdiki,   ikki   ingliz   sharq   shunosining   Amir
Temurning”Tuziklar”   muallifi   ekanligiga   shubha   bilan   qarashi   V.V.Bartolidning
asossis   fikirlariga   asoslangan.   Holbuki   Yevropa   olimlarining   asosiy   ko’pchiligi
Amir   Temur”Tuziklar”muallifi   ekanniga   mutloqa   shubha   qilmaydi
1
  Xerman Vamberi Buxoro yoxud Movarounnahr tarixi T. 1992 .  B-50
23 V.V.Bartolidning markaziy Osiyoning xalqlarinig O’rta Osiyo   tarixini  o’rganish,
tadqid   etilishdagi   katta   xizmatlarini   etirof   qilfgan   holda,   shuni   ham   takidlash
kerakki,   uning   ayrim   cheklangan   fikr   –mulohozalari   o’z   davridagi   hukumron
siyosatga hamahang aytilganligi shubhasizdir.
Bartold   fikrlari   yana   shuning   uchun   ham   shubha   tug’diradiki,   u   Shoh   Jahonda
nega   “Tuzuklar”   ni   o’zidan   ikki   yarim   asr   avval   yashagan   bobosi   yozgan   deb
o’qtirishga   ehtiyoj   tug’ilganini     isbotlashga   urinib   ham   ko’rmaydi.   Shoh   Jahonni
bunday deyishga nima majbur qilgan, bundan u nima manfaat ko’rdi?  Shoh Jahon
aslida   Hindistondan   bu   qadar   uzoqda   bo’lgan   tarixiy   voqeani   zamon   va   makon
o’lchovida   qanday   qilib   tiklay   olgan?   Mo’tabar   manbashunos     hisoblanmish
Bartold   “Tuzuklar”   ni   manbashunoslik   nuqtai   nazaridan   tahlil   qilishga   ehtiyoj
ko’rmay, siyosiylashtirilgan fikr bildirishi achinarli holder.
O’zbekiston   Respublikasi   Fanlar   Akademiyasi   Sharqshunoslik   instetutida
saqlanayotgan “Tuzuklar” ning sakkiz qo’lyozmasi  tahlili shuni ko’rsatadiki, matn
forscha   bo’lishiga   qaramay,   unda   XVII   asrga   emas,   balki   XV   asrning   birinchi
yarmiga   xos   turkey   so’zlar   ko’plab   uchraydi.   Bundan   tashqari,   harbiy   tarixchilar
(jumladan,   M.M.Ivaninning)tadqiqotlari   “Tuzuklar”   Amir   Temur   davri   uchun
xosligini ko’rsatdi.
Amir   Temurning   “Tuzuklar”   muallifi   ekanligi   va   asarning   muhim   ekanligini
e’tirof etadigan olimlar ko’pchilikni tashkil etadi. Bular orasida “Temur tuzuklari”
ning inglizcha tarjimonlari va noshirlari Devi  va Uaytlar  , mashhur  turk qomusiy
olimi   Shamsuddin   Somiy,   qo’lyozmalarining   yirik   tadqiqotchisi   N.D.   Mikloxu-
Maklaylar ham bor edi.
Shamsuddin   Somiy   yozadiki:   “Temur   “Tuzukot”   nomli   qonunlar   majmuasini
yazgan va unda o’z tarjimayi holini bayon etgan… Chig’atoy tilida bitilgan bu asar
fors   va   Yevropa   tillariga   tarjima   qilingan”.   Mashhur   vengr   sharqshunos   olimi
G.Vanberining mana bu so’zlari diqqatga sazovordir: “(Uning saroyida) turkey til
hamma vaqt rasmiy maqomni egallab keldi. Temurning o’zi sof va jaydari turkey
shevada yozar edi. “Tuzuklar” fikrimizning dalilidir”.
24 “Temur   tuzuklari”   ni   o’sha   zamonlarda   yozilgan   boshqa   tarixiy   asarlar   bilan,
xususan Nizomiddin Shomiy va Sharofuddin Ali Yazdiyning “Zafarnoma” si bilan
solishtirib   o’rganib   chiqarilagn   xulosa   shuki,   u   Amir   Temurning   bevosita
ishtirokida yozilgan asl va noyob asardir.
I.2. Amir Temur Movaraunnahir xukumdori.
Amir   Temurning   onasi   Takina   xotun   buxorolik.   Otasi   amir   Tarag‘oy   esa
barlosurug‘ining   oqsoqollaridan   hamda   Chig‘atoy   ulusini   e’tiborli   beklaridan
hisoblangan.   Uning   ajdodlari   Kesh   viloyatida   hokimlik   qilishgan.   Shu   bois   Amir
Temurning   otasi   amir   Tarag‘oy   ham   yilda   bir   marotaba   Ili   daryosi   bo‘yida   xon
tomonidan chaqiriladigan el-yurt beklarining qurultoyiga taklif etilar va u bunday
yig‘inlarda muttasil qatnashar edi. Shu bilan birga u, Sharafuddin Api Yazdiyning
ta’kidlashiga ko‘ra, «ulamo va sulaho va muttaqiylarg‘a mushfiq va mehribon erdi
va   bularning   majlisiga   borur   erdi...».   Tarag‘oybek   piri   Shamsuddin   Kulolni
ayniqsa chuqur ehtirom qilgan. Keyinchalik shayx Kulol Amir Temurning ham piri
bo‘lgan. Tarag‘oybek 1360 yilda vafot etgan. 1
Amir Temurning yoshligi Keshda kechdi. Yetti yoshga to‘lgach, otasi uni o‘qishga
berdi.   Amir   Temur   yoshlik   chog‘laridanoq   maxsus   murabbiylar   nazorati   ostida
chavandozlik,   ovchilik,   kamondan   nishonga   o‘q   uzish,   boshqa   turli   mashq   va
harbiy o‘yinlar bilan mashg‘ul bo‘lgan. Shu asnoda Amir Temurtulporlarni saralab
ajrata oladigan mohir chavandoz va dovyurak bahodir bo‘lib voyaga yetgan. Amir
Temur   tabiatan   og‘ir,   bosiq,   teran   fikrli   va   idrokli   hamda   nihoyatda   ziyrak,
kishilardagi   qobiliyat,   fazilat,   ayniqsa,   samimiyatni   tezda   fahmlab  oladigan   inson
bo‘lgan.   Shu   tufayli   o‘spirinlik   chog‘laridayoq   atrofiga   tengqurlari   orasidan
sadoqatli   do‘stlarni   jalb   qila   olgan.   Uning   atrofiga   bolalikdagi   do‘stlari   va
maktabdoshlari   (Abbos   bahodur,   Jahonshohbek,   Qimori   inoq,   Sulaymonshohbek,
Idiku   Temur,   Sayfuddinbek,   Hindushoh,   Qarqara   va   boshqalar)   to‘planishib,
birgalikda mashq qilar, musobaqalarda ishtirok etishar, asta-sekin navkar bo‘lishib
va   harbiy   guruhga   birlashib,   harbiy   bo‘linma   sifatida   shakllana   borgan.
1
  “Temur tuzuklari” T. G‘afur G‘ulom nashriyoti, 1991 y.  B-114
25 Keyinchalik   ular   Amir   Temur   qo‘shinida   lashkarboshilik   darajasigacha
ko‘tarilganlar.
Amir   Temur   o‘zining   ilk   harbiy   faoliyatini   qo‘l   ostidagi   navkarlari   bilan   ayrim
viloyat   amirlariga   xizmat   qilishdan   boshlagan;   ularning   o‘zaro   kurashlarida   kat-
nashib,   jasorat   ko‘rsatgan,   janglarda   chi-niqqan,   harbiy   mahoratini   oshirgan.
Dong‘i   butun   Kashkadaryo   vohasiga   yoyil-gan.   Amir   Temurning   aklu   zakovati,
shijoati   va   shuhrati   uni   Movarounnaxrning   nufuzli   amirlaridan   amir   Xizr
Yasovuriy   va   amir   Qazatn   bilan   yakinlashtirdi.   Xonda-mirtlnt   yozishicha,   otasi
amir   Taragoy   Amir   Temurni   avval   (1355)   amir   Joku   barlosning   qizi   Nurmushk
og‘oga,   so‘ngra   o‘sha   yili   (1355)   Qazag‘onning   nabirasi   va   amirHusaynning
singlisi O‘ljoy Turkon ogoga uylantiradi. Keyingi nikoh tufayli Amir Temur bilan
Balx   hokimi   amir   Husayn   o‘rtasida   ittifoq   yuzaga   kelib,   ular   birgalikda
mo‘g‘ullarga karshi kurashadilar 1
.
Amir Temurning Movarounnahrni birlash-tirish yo‘lidagi harakati XIV asrning 60-
yillari   boshlaridan   boshlandi.   XIV   asrning   50-yillari   oxirida   Movarounnahrda
amirlarning   o‘zaro   kurashi   kuchay-ib,   amir   Qazag‘on   o‘ddirildi.   Mamlakatda
siyosiy   parokandalik   avjiga   chiqib,   og‘ir   tanglik   sodir   bo‘ddi.   Xondamir-ning
«Habib us-siyar» kitobida kelti-rilgan ma’lumotlarga qaraganda, ulus o‘nga yaqin
mustaqil   bekliklarga   bo‘li-nib   ketgan.   Samarkand   viloyatida   amir   Bayon   sulduz,
Keshda   amir   Hoji   barlos,   Xo‘jandda   amir   Boyazid   jaloir,   Balxda   Uljoy   Bug‘a
sulduz, Shibirg‘onda Muhammad I Xoja Aperdi nayman, Ko‘histonda Badaxshon
shohi   amir   Sotilmish,   Xuttalonda   Kayxusrav,   Hisori   Shodmon   hududida   amir
Husayn va amir Xizr Yasovuriylar o‘zlarini hoki-mi mutlaq deb e’lon qiladilar.
Bu davrda Chig‘atoy ulusining sharqiy qismi — Yettisuv va Sharqiy Turkistonda
hukmronlik   qilayotgan   mo‘g‘ul   xonlari   Movarounnahrdagi   og‘ir   siyosiy   va-
ziyatdan   foydalanib,   bu   yerda   o‘z   hokimiyatini   o‘rnatishga   harakat   kiladilar.   Jeta
xonlaridan Tug‘luq Temur va uning vorisi Ilyosxoja 1360 — 61 va 1365 yil larda
Movarounnahrga   bir   necha   bor   bo-stirib   kiradilar.   Mo‘g‘ul   xonlarining
boskinchilik   yurishlari   va   zulmiga   kar-shi   xalq   harakati   boshlanadi.   Biroq,
1
  Ibn Arabshoh  “Amir Temur tarixi”  2 -kitob  B-100
26 Movarounnahr   amirlari   xalqqa   bosh   bo‘lib,   mo‘g‘ul   bosqinchilariga   qarshi
kurashga   jur’at   eta   olmaydilar.   Ularning   bir   qismi   dushman   tarafiga   o‘ta-di,
ikkinchi qismi esa el-yurtni tark etib, o‘zga mamlakatlardan boshpana iz-laydilar.
Amir Temurning amakisi, Kesh viloyatining hukmdori amir Hoji barlos Xurosonga
qochadi.   Mana   shunday   og‘ir   pallada   siyosat   maydoniga   Amir   Temur   kiradi.
Mo‘g‘ullarga qarshi turish uchun kuchlar nisbati teng emasligini hisobga olgan 24
yoshli   Amir   Temur   1360   yilning   boshida   Tug‘luq   Temur   tomonidan   Keshga
yuborilgan   bek-lar   bilan   kelishadi.   Sharoit   taqozosi   bilan   xon   xizmatiga   o‘tib,
uning   yorlig‘i   bilan   o‘z   viloyatining   dorug‘asn   etib   tayin   qilinadi.   Shubhasiz,   bu
noilojliqdan qo‘yilgan siyosiy hamda strategik qadam bo‘lib, bu bilan Amir Temur
mo‘g‘ullarning   navbatdagi   talon-tarojining   oddini   olgan,   mamlakat   va   xalqni
falokatdan qutqar-gan edi. Biroq, Movarounnaxrning hukm-dori etib tayin qilingan
Ilyosxoja va uning lashkarboshisi amir Bekki-chik bilan Amir Temurning murosasi
kelishmay   qoladi.   Shu   sababdan   1361   yilning   oxirida   u   mamlakatni   tark   etishga
majbur bo‘ladi 1
.
Xivaning   jan.da,   Urganjiy   dashtida   Amir   Temur   Tug‘luq   Temurning   yana   bir
raqibi — qaynog‘asi amir Husayn bilan uch-rashadi. Amir Temur mo‘g‘ullar bilan
kurashish   maq-sadida   u   bilan   birlashib,   ikkovlon   kuch   to‘plashga   kirishadi.
Dastlab   ular   Tug‘luq   Temurxonning   farmoniga   binoan   Amir   Temurni   ta’qib
qilishga  kirishgan  Xiva  dorug‘asi  To‘qol  (Tavakkal)  bilan  jang  qiladilar.  So‘ngra
1362   yilning   kuzida   Seistonda   viloyat   hukmdori   Malik   Qut-biddinning   tarafida
turib   mekroniy-lar   bilan   bo‘lgan   to‘qnashuvda   Amir   Temur   o‘ng   kif-ti   va   o‘ng
oyog‘idan jarohatlandi.
Amir   Temur   va   amir   Husayn   keyingi   ikki   yil   davomida   Ilyosxoja   boshliq   Jeta
lashkari bilan bir necha marta jang qiladilar. Nihoyat, 1364 yil oxirida ular mo‘g‘ul
qo‘shinlarini Movarounnahr qududidan quvib chiqarishga muvaffaq bo‘ladilar.
Movarounnahrni   qo‘ldan   chiqarishni   istamagan   Ilyosxoja   1365   yil   ning   bahorida
yana   Turkiston   ustiga   qo‘shin   tortadi.   Toshkent   bilan   Chinoz   oralig‘ida   ikki
o‘rtada sodir  bo‘lgan jang tarixda «Loy jangi» nomi  bilan shuhrat  topadi. Jangda
1
  Ibrohim Mo‘minov “Amir Temurning- O‘rta Osiyo tarixida tutgan o‘rni va roli” 1968, T. “Fan”  B-25
27 amir  Husaynning  xiyonati   oqibatida  mag‘lubiyatga  uchraydilar  va  o‘z  qo‘shinlari
bilan   Amu-daryo   bo‘ylariga   chekinib,   Balx   viloyatida   o‘rnashdilar.   Ilyosxoja   esa
hech qanday qarshilikka uchramay Xo‘jand, Jizzax va boshqalar bir qancha shahar
hamda qishloklarni egallab, Samarqand ustiga yuradi. Samarqand o‘sha paytlarda
katta qo‘shinga qarshilik ko‘rsata olmasdi. Shaharning na devori va na mustahkam
istehkomlari, na qurollangan sipohiysi bor edi. Bek va amirlar shaharni tark etgan
edi, lekin mo‘g‘ullarga qarshi xalq ko‘ta-riddi, sarbadorlar shahar mudofaasini o‘z
qo‘llariga   oddilar.   Shahar   mudofaachilariga   Madrasa   tolibi   ilmlaridan
Mavlonozoda   Samarqandiy,   jun   (paxta)   tituvchilar   mahallasining   oqsoqoli   Abu
Bakr Kuluyi (Kalaviy) Naddof va mergan mavlono Xurdaki Buxoriylar boshchilik
qiladilar.   Sarbadorlar   Samarkand   shaxrida   mo‘g‘ullarga   qaqshatqich   zarba
beradilar 1
. Ilyosxoja dastlab Samarqandni, so‘ngra butun Movarounnahrni tashlab
chiqib   ketishga   majbur   bo‘ladi.   Sarbadorlarning   mo‘g‘ullar   ustidan   qozongan
g‘alabasi   haqidagi   xabar   amir   Husayn   bilan   Amir   Temur   ga   ham   borib   yetgan.
Amir   Temur   qishni   Qarshida,   Husayn   esa   Amudaryo   bo‘yida   o‘tkazib,   1366   yil
bahorida   Samarqandga   yo‘l   oldi-lar.   Ular   Konigita   to‘xtab   sarbadorlarning
dushman ustidan qozongan g‘alabala-ridan mamnun bo‘lganliklarini va ular  bilan
uchrashmoqchi   ekanliklarini   bildi-radilar.   Biroq,   sarbadorlarning   boshliqlari
amirlar   huzuriga   kelganlarida   amir   Husayn   buyrug‘i   bilan   Abu   Bakr   Kuluyi
(Kalaviy) Naddof bilan mavlono Xurdak Buxoriylar dorga tortiladi. Mavlonozoda-
ni   esa   Amir   Temur   o‘z   himoyasiga   olib   kutqarib   qoladi.   Shutariqasarbadorlar
boshliqsiz  qoldirilib,  Movarounnahrda  amir   Husaynning  hukmronligi   o‘rna-tiladi,
ammo   ko‘p   vaqt   o‘tmay   Husayn   bilan   Amir   Temur   o‘rtasidagi   munosabat
keskinlashib,   ochiqdan-ochiq   nizoga   aylanadi.   Amir   Temurning   nufuzi   ortib
borayotgan-ligidan xavfsiragan amir Husayn Balxga qaytib, uning qal’a devorla-ri
va   istehkomlarini   mustahkamlash-ga   kirishadi.   Balx,   Qunduz   va   Badaxshondan
ko‘p sonli lashkar ham to‘playdi. Kesh va Qarshi viloyatlariga bosh bo‘lgan Amir
Temur ham amir Husaynga qarshi hal qiluvchi jangga hozirlik ko‘radi. 1366 — 70
yillar o‘rtasida bir necha bor to‘qnashuvlar bo‘lib o‘tadi. 2
1
  “Temur tuzuklari” T. G‘afur G‘ulom nashriyoti, 1991 y.  B-36
2
  Xerman Vamberi .  Buxoro yoxud Movarounnahr tarixi. T. 1992.  B-40
28 XIV asrning 60-yillarida Movarounnahrda hukm surgan nihoyatda og‘ir siyosiy va
iqtisodiy  vaziyat   mamlakatni   bir-lashtirib,  kuchli   bir   davlat   tashkil   etishni   taqozo
qilmokda   edi.   Amir   Husayndan   ko‘ra   Amir   Temur   zamonining   bunday   talabini
yaxshiroq   tushunardi.   Shuning   uchun   ham   o‘z   faoliyatining   dastlabki   bosqichida
barcha harakatni Movarounnaxrda markazlashgan davlat tuzishga qaratadi. Bunday
maqsadni   amalga   oshirishda   u   ruhoniylar,   harbiylar,   savdogarlar   va   shahar
hunarmandlari   tabaqalariga   suyanadi.   Amir   Temur   tarqoq   mamlakatni
birlashtirishga kirishar ekan, kurashni avvalo ichki g‘animlari-dan boshlaydi. 1370
yil   bahorida   Amir   Temur   amir   Husaynga   qarshi   yo‘lga   chiqadi.   Qo‘shin   Termiz
yaqinidagi   Biyo   qishlog‘iga   yetganda   makkalik   shariflardan   Sayyid   Baraka   Amir
Temur   faoliyatini   qo‘llab-quvvatlab,   unga   oliy   hokimiyat   ramzi   katta   nog‘ora   —
tabl   bilan   yalov   —   bayroq   tortiq   qiladi.   Shubhasiz   bu   voqea   katta   siyosiy
ahamiyatga   ega   edi.   Chunki   u   saltanatlik   ramzi   edi.   Amir   Temur   buni   yaxshi
tushunardi.   Shuning   uchun   ham   Balxga   yetmasdan   O‘rpuz   mavzeida   u   amir   va
no‘yonlari bilan kengash o‘tkazadi. Ko‘pchilikning xohish va ixtiyori bilan, o‘sha
davr   qonun-qoidalariga   ko‘ra,   chingiziylar   avlodidan   bo‘lgan   Suyurg‘atmish
o‘g‘lon   Movarounnahr   podsholigi   taxtiga   o‘tqazildi.   Amir   Temur   qo‘shini   to
Balxga  yetib  borgunicha,  unga  yo‘l-yo‘lakay  yangi-yangi  kuchlar   kelib  qo‘shildi.
Shu   asnoda   amir   Husaynni   ko‘pchilik   amirlari   tark   etdilar.   Jangda   amir   Husayn
qo‘shinlari   yengildi,   ikki   kunlik   qamaldan   so‘ng,   1370   yilning   10   aprelda   Balx
shaxri   Amir   Temurga   taslim   bo‘ldi.   Amir   Husayn   asir   olinib,   qatl   etildi.   Bu
g‘alabadan   so‘ng   Amir   Temur   Movarounnahrning   chingiziylardan   bo‘lgan
hukmdori Qozonxonnpsh qizi Saroymulk xonimnn o‘z nikohiga ola-di. Xon qiziga
uylanganligi munosabati  bilan Amir Temur «ko‘ragon», ya’ni «xon-ning kuyovi»
unvonini oldi. 1
1370   yilning   11   apr.da   Chig‘atoy   ulusining   barcha   beklari,   amirlari,   viloyat   va
tumanlarning   dorug‘alari   hamda   Termizning   sayyidlari   (xudo-vandzodalari),
shuningdek Amir Temur ning yoshlikdan birga bo‘lgan quroldosh do‘stlari va piri
Sayyid   Barakaning   ishtirokida   o‘tkazilgan   qurultoyda   an’anaga   ko‘ra
1
 Sh.Karimov, R.Shamsutdinov, “Sohibqiron Amir Temur va uning saltanati”, 1995 y. Andijon B-29
29 chingiziylardan   Suyur-g‘atmishxon   mamlakat   hukmdori   deb   e’lon   qilingan
bo‘lsada, amalda markaziy hokimiyatni Amir Temur o‘zi boshqardi, viloyatlardagi
hokimiyatni   o‘g‘illari,   nabiralari   va   yaqin   amirlari   orqali   idora   qildi.   Samarqand
Amir Temur davlatining poytaxtiga aylantirilib, o‘sha yilning yozida shahar devori
va qal’asi tiklandi, saroy va qasrlar bino qilindi.
Mamlakatning   siyosiy   va   iqtisodiy   mavqeini   mustahkamlab,   ko‘pdan   davom   etib
kelayotgan   ichki   tarqoqlikka   barham   berish,   tinchlik   va   osoyishtalikni   qaror
toptirish   maqsadida   Amir   Temur   (1370   yil   iyunida)   Samarqandda   katta   qurultoy
chaqirdi. Unda markaziy davlat tizimini shakllantirish va qo‘shin tuzish masalalari
muhokama etildi. 1
El-yurtni boshqarishda harbiy kuchning ahamiyatini yaxshi tushungan Amir Temur
qo‘shinning   tuzilishiga   katta   ahamiyat   berdi.   U   «amir»   va   «amir   ul-umaro»   kabi
yuqori   darajali   harbiy   unvonlar   jo-riy   qildi.   Qo‘shinni   harbiy   jihatdan   isloh   qilar
ekan, u ayniqsa lashkar-boshilarni tanlash va ularni tarbiyalash, harbiy qismlar va
ularning   joylashish   tartibi,   navkar   va   sarbozlarning   qurollanishi   hamda   intizom
masalalariga nihoyatda e’tibor beradi.
Amir Temur hokimiyat tepasiga kelgach, dastlabki vaqtlardayoq mamlakatda ro‘y
ber-gan   og‘ir   iqtisodiy   tanglikni   bartaraf   qilish   uchun   eng   avvalo   soliq   tizimini
tartibga   soddi.   Davlat   soliqparini   yi-g‘ishda   aminlar,   kalontarlar   va   soliq
yig‘uvchilarni   ra’iyatga   nisbatan   insof   va   adolatli   bo‘lishga,   qonunga   xilof   ish
tutmaslikka   chaqirdi,   chunki   saltanatning   barqarorligi   ko‘p   jihatdan   ra’iyatning
hol-ahvoli,   uning   davlat   va   davlat   boshlig‘iga   bo‘lgan   sadoqatiga   bog‘liq.
Ra’iyatni   himoya   qilish   qonun   bilan   mustahkamlangan,   qonun   barchaga   barobar
bo‘lgan.   Amir   Temur   nafaqat   o‘z   xalqini,   balki   zabt   etilgan   mamlakatlarning
aholisini   ham   imkoni   boricha   qonun   himoyasiga   olgan.   Ularni   asirlik   va   talon
tarojlardan saqlagan.
Amir   Temur   Movarounnahrni   mo‘gullar   hukmronligidan   ozod   etib,   bu   qad.
mamlakatda   mustaqil   davlat   barpo   etgan   bo‘lsada,   hali   mamlakatda   barqaror
tinchlik o‘rnatilgan emas edi. Bir tomondan ayrim viloyat hokimlari Amir Temur
1
  www.ziyo.net
30 hakimiyatini   tan   olishdan   bosh   tortib   turgan   bo‘lsalar,   ikkinchi   tomondan
mamlakatning sharqiy va Shimoliy. Hududlari notinch edi. Mo‘g‘uliston bilan Oq
O‘rda   hukmdorlari   Farg‘ona   vodiysining   sharqi,   O‘tror,   Yassi   (Turkiston)   va
Sayram shaxrilariga xavf solib, bu hududlarga tez-tez hujum qilar va aholini talon-
taroj   qilardi.   Shuning   uchun   ham   Amir   Temur   dastlabki   yillarda   mamlakat
sarhadlari   xavfsizligini   ta’minlashga   katta   ahamiyat   berdi.   Isyonchi   amirlarga
qarshi shafqatsiz kurash olib bordi. 1370 yil kuzi va 1371 yil bahorida amir Zinda
Chashmga   zarba   berib,   Shibirg‘on   viloyati   bo‘isundirildi.   Balx   va   Toshkent
viloyatlari   ham   Amir   Temur   hokimiyatini   tan   oldilar.   Ammo   Xorazm   Oq   O‘rda
hukmdorlariga suyanib, hanuz bo‘ysunishdan bosh tortib kelardi. Xorazmni  Amir
Temur Chig‘atoy ulusining ajralmas qismi deb hisoblab, uni o‘z davlatiga ko‘shib
olish   siyosatini   tutdi.   Ammo   bu   masala   elchilar   vositasida   tinch   yo‘l   bilan   hal
etilma-gach, Amir Temur Xorazm hududiga besh marotaba yurish qiddi. Birinchi
yurishi   1371   yil   yoz   (iyul)ida   Kot   shaxrini   egallash   bilan   yakun-landi 1
.   Amir
Temurning 1373 yil bahori va 1375 yil yozida Xorazm tomonga qilgan ikki yurishi
natijasiz  tugadi.  Bu   asnoda   Oltin  O‘rda  xoni   To‘xtamish  bilan  ittifoq  tuzib  olgan
Xorazm hukmdori Yusuf so‘fi, uning yordamida Amir Temur davlati hududlariga
bir necha bor yurish qilib, Qorako‘l viloyati va Buxoro tumanlarini talon-taroj etdi.
Bunday   vaziyat   shubhasiz,   1379   yilda   Amir   Temurni   to‘rtinchi   marotaba
Xorazmga   qo‘shin   tortishga   majbur   etdi.   Pekin,   bu   yurish   ham   avvalgilari   kabi
sulh   tuzish   bilan   tugadi.   Biroq   shunga   qaramay,   Yusuf   so‘fi   ilgari   Xorazmning
Chig‘atoy ulu-siga tegishli bo‘lgan janybiy sharqiy (Kot va Xiva shaxrilari birga)
qismini yana qay-tadan bosib oldi. Amir Temur davlatiga nisbatan Yusuf so‘fining
tutgan   bunday   tajovuzkorona   siyosati   Xorazm   ustiga   Amir   Temurning   beshinchi
marta yurish qilishiga sabab bo‘ldi. 1388 yilda Xorazmning poytaxti vayron etilib,
uning hududlari Amir Temur davlatiga bo‘ysundiriddi.
Bu   orada   Amir   Temur   Mo‘g‘uliston   hokimi   Qamariddin   bilan   ham   to‘qnashib
qoldi,   chunki   bu   davrda   uning   Movarounnahrga   bo‘lgan   talonchilik   xurujlari
kuchayib ketgandi. 1370 — 71 yillarda u Toshkent va Andijon ustiga bir necha bor
1
 Ibrohim Mo‘minov “Amir Temurning- O‘rta Osiyo tarixida tutgan o‘rni va roli” 1968, T. “Fan” B-16
31 bosqin   qilib,   talab   qaytgandi.   1376   yilda   esa   Qamariddin   hatto   Farg‘ona
vodiysining   talaygina   qismini   bosib   oldi.   Amir   Temur   mamlakatning   Shimoliy-
sharqiy   hududlariga   nisbatan   bo‘layotgan   muttasil   taxdidni   bartaraf   qilish   uchun
Qamariddinga jiddiy zarba berishga kirishadi. Yigirma yil (1371 — 90) mobaynida
Sohibqiron   Mo‘g‘ulistonga   yetti   marta   yurish   qilib,   mo‘g‘ul   hukmdorlari
Anqoto‘ra   va   Kamariddin   ustidan   g‘alaba   qozondi.   Shu   zaylda   Amir   Temur
Movarounnahr   va   Xorazmda   ichki   tarqoqlik,   o‘zaro   nizolar,   shuningdek
Mo‘g‘uliston   tomonidan   bo‘lib   turgan   tazyiqqa   chek   qo‘yib,   ushbu   hududda
yashovchi   elu   elat   va   xalqlarni   yagona   davlatga   birlashtirdi.   Bu   shubhasiz,
Movarounnahr aholisi taqdirida ijo-biy ahamiyat kasb etdi. Ammo, Amir Temur bu
bilan qanoatlanmadi. Tez orada u qo‘shni  davlatlar  va xalqlar  ustiga yurish qilib,
ularni   o‘ziga   bo‘ysundirish   va   markazlashgan   buyuk   saltanat   barpo   etishni   o‘z
oldiga maqsad qilib qo‘ydi. Bu davrda Oltin O‘rda, Xuroson va Erondagi ijtimoiy-
siyosiy   vaziyat   uning   uchun   juda   qo‘l   keldi.   Amir   Temur   harbiy   yurishni
Xurosondan   boshladi.   1381   yil   u   Hirotni   egalladi.   Saraxs,   Jom   va   Qavsiya
shaxrilari   jangsiz   taslim   bo‘ldi.   Xuroson,   xususan   uning   poytaxti   Hirot   strate-gik
jihatdan   muhim   ahamiyatga   ega   bo‘lib,   Eron,   Iroq,   Shom   va   boshqalar   mamla-
katlarga   o‘tishda   ko‘prik   vazifasini   o‘tardi.   1381   —   84   yillar   davomida   Amir
Temur Eronning katta qismini egalladi. Avval (1381) Kalot, Turshiz va Sabzavor,
keyin   (1383)   Seistonning   Zireh,   Zova,   Farah   va   Bust   qal’alari,   1384   yilda   esa
Astrobod   viloyati   va   Ozarbayjonning   Omul,   Sori,   Sultoniya   va   Tabriz   shaxrilari
bo‘ysundiradi. 1
Amir   Temur   Eron,   Ozarbayjon,   Iroq   va   Shom   (Suriya)   ustiga   uch   marta   lashkar
tortdi.   Bu   yurishlar   tarixda   «uch   yil-lik»,   «besh   yillik»   va   «yetti   yillik»   urushlar
nomi bilan mashhur. Uch yillik (1386 — 1388) harbiy yurishlar oqibatida Janubiy
Ozarbayjon,   Iroqning   Shimoliy.   qismi,   Gurjiston   va   Van   ko‘li   atrofidagi   yerlar
egallandi.
Amir   Temur   shu   bilan   birga   Shimoliy.-g‘arbdan,   ya’ni   Oltin   O‘rda   tomonidan
bo‘layotgan   tazyiqqa   barham   berish   maqsadida   To‘xtamishga   qarshi   uch   marta
1
  Ibn Arabshoh  “Amir Temur tarixi” 1-kitob
32 qo‘shin   tortishga   majbur   bo‘ldi.   U   1389   yil   da   Dizaq   (Jizzax)ning   Achchiq
mavzeida,   1391   yilning   18   iyunida   (hozirgi   Samara   bilan   Chistopol   shaxrilari
oralig‘ida   joylashgan   Qunduzcha   (Kondurcha)   daryosi   vodiysida(Kunduzcha
jangi)   va   nihoyat,   1395   yilda   Shimoliy   Kavkazda   Terek   daryosi   bo‘iida
To‘xtamish   qo‘shiniga   kakshatqich   zarba   beradi.   Amir   Temur   harbiy   yurishlari
oqibatida   Quyi   Idil   (Volga)   viloyatlari,   Saroy   Berka,   Saroychik   va   Hojitarxon
(Astraxon) kabi shaharlar g‘orat qilindi. Amir Temur To‘xtamishni quvib Ryazan
viloyatiga-cha bordi va Yelets shaxrini ishg‘ol qildi. Sharafuddin Ali Yazdiy Amir
Temurning Moskva yurishini shunday ta’riflaydi: «Sohibqiron Maskavga sorikim,
Rusning   shaharlaridan   erdi,   tavajjuq   qildi.   Anda   yetkonda   nusratshi’or   cheriki   ul
viloyatni   (shahar   va   atrofini)   chobtilar   va   andag‘i   hokimlarni   tobe’   qildi.   Va
cherikning   eliklariga   sonsiz   mol   tushti...» 1
.   Bu   urushda   Azaq   (Azov),   Kuban   va
Cherkas yerlari xam kuchli aziyat chekdi. Qizig‘i shundaki, Amir Temur Idilning
Turo-tur   kechuvi   bo‘yida   O‘rusxonning   o‘g‘li   Quy-richoq   o‘g‘lonni   chaqirtirib,
unga   qo‘lga   kiritilgan   sobiq   Jo‘chi   ulusini   in’om   etdi.   Rossiya   tarixchilari   D.
Grekov va A. Y. Yakubovskiy yozishlaricha, Amir Temurning To‘xtamish ustidan
qozongan   g‘alabasi,   faqat   Markaziy   Osiyo   uchun   emas,   balki   butun   Sharqiy
Yevropa,   shuningdek   tarqoq   Rus   knyazliklarining   birlashishi   uchun   ham   buyuk
ahamiyat kasb etgan. 2
Shundan so‘ng  Amir   Temur   butun  e’tiborini  Eron, Iroq,  Suriya,  Kichik Osiyo  va
Hindiston yerlarini uzil-kesil zabt etishga qaratdi. U besh yillik (1392 — 96) urush
davomida G‘arbiy Eron,  Iroqi  Ajam  va  Kavkazni   egalladi, natijada  muzaffariylar
va jaloiriylar sulolasining hukmronligi barham topdi.
Amir  Temurning Hindiston ustiga qilgan urushi  (1398 yil  may — 1399 yil  mart)
qariyb o‘n bir oy davom etdi. Amir Temur Hindistondan katta o‘lja, shu jumladan
120 jangovar  fil  bilan qaytdi. O‘lja-larning bir  qismi  qo‘shinga  taqsimlab berildi,
qolgani Samarqand va Kesh shaxrilarida olib borilayotgan qurilishlarga sarflandi.
Amir   Temurning   1399   —   1404   yillarda   olib   borgan   harbiy   yurishlari   natijasida
Shomning Halab (Aleppo), Xums, Ba-albek (Ba’albak), Dimishq (Damashq) kabi
1
  Amir Temur o‘gitlari, T. “Navro‘z” 1992 y.
2
  “Temur tuzuklari” T. G‘afur G‘ulom nashriyoti, 1991 y.  B-10
33 yirik   shaharlari   va   Iroqi   Arabilaning   Ubuliston   o‘lkasi   (qad.   Kappadokiya)   bilan
Bag‘dod,   shuningdek   Turkiyaning   katta   qismi   zabt   etiladi.   Anqara   jangiaa   Amir
Temur   jahonning   bukj   sarkardalaridan   biri   Boyazid   Yildirim   us-tidan   g‘alaba
qozondi. Turkiya sultoni asirga olindi. U bilan birga xotini serb malikasi Olivera,
o‘g‘illari   Muso   va   Iso   Chalabiylar   ham   asirga   tushdilar.   So‘ng,   Amir   Temur
Anadoluni   egallab,   O‘rta   dengizning   sharqiy   sohilida   joylashgan   Izmir   shaxrini
zabt   etdi   va   salibchilarnchnt   Yaqin   Sharqsagi   oxirgi   qarorgohiga   barham   berdi.
So‘ngra,   Egey   dengizida   joylashgan   Xios   va   Lesbos   orollaridagi   Genuya
mulklarining hukmdorlari unga taslim bo‘ldilar, Misr  ham o‘z itoatkorligini izhor
etdi. Amir  Temur  Anqara, Nikeya,  Bursa va  Izmir  shaxrilarini  egallab,  Vizantiya
va   butun   nasoro   olamining   Boyazidga   yig‘ib   bergan   bojlaridan   iborat   katta
boylikni qo‘lga kiritdi. Birgina Bursa shaxridan olingan oltin va javohirlarning o‘zi
kattagina   karvonga   yuk   bo‘lgan.   Bandi   qilingan   Boyazid   o‘rdugohga   olib
kelingach, Amir Temur unga xurmat  va extirom ko‘rsatdi. Uning vafotidan so‘ng
(1403   yil   9   mart)   esa   vorislariga   him-mat   ko‘zi   bilan   boqib,   ularga   beqiyos
muruvvatlar   qildi.   Chunonchi   Boyazidning   to‘ng‘ich   o‘g‘li   Sulaymon   Chalabiyni
turklarning   Yevropadagi   viloyatlariga   hokim   etib   tayinladi.   Edirne   (Adrianopol)
shaxri   uning   poytaxti   qilib   belgilandi.   Anadoluning   Shimoliy-garbiy   qismi
suyurg‘ol   sifatida   Iso   Chalabiyga   in’om   qilinib,   Bursa   shaxri   uning   poy-taxtiga
aylantirildi.   Usmonli   turklar   davlatining   markaziy   qismini   boshqarishni   Muso
Chalabiyga topshirdi. Amir Temur Usmonli turklar davlatini butunlay bosib olish
niyatida bo‘lmagan, chunki u Yevropa davlatlarining Yaqin Sharq mamlakatlariga
nisbatan tajovuzkorona niyatda ekanligini yaxshi tushunar edi. Shuning uchun ham
Amir   Temur   Usmonli   turklar   davlatini   saqlab   qoldi   va   Boyazidning   vorislariga
muruvvat   qo‘lini   cho‘zdi.   Shunday   bo‘lsada,   Boyazid   ustidan   qozonilgan   bu
galaba bilan Amir Temur ni Fransiya qiroli Karl VI (1380 — 1422), Angliya qiroli
Genrix   IV   (1399   —   1407)   tabriklab,   unga   max-sus   maktub   yubordilar. 1
  Chunki
Amir   Temur  endigina  uygonayotgan  Yevropaga  ulkan  xavf  solib  turgan Usmonli
turklar davlatiga zarba berib, butun Yevropaning xaloskoriga aylangan edi.
1
  www.ziyo.net
34 Amir   Temur   Kichik   Osiyodan   Samarqandga   qaytgach,   1404   yil   27
noyaboshqalarda   200   ming   qo‘shin   bilan   Samarqanddan   Xitoy   sa-fariga   chikdi.
Biroq   Xitoy   ustiga   yurish   Amir   Temurning   O‘trorda   vafoti   (1405   yil   18   fev.)
tufayli   amalga   oshmay   kolli.   Amir   Temur   ning   vafoti   haqidagi   xabar   garchi
avvalda sir tutilsa-da, ammo ko‘p vaqt o‘tmay bu noxush xabar mamlakat bo‘ylab
tarqalib ketadi. Amir Temur ning jasadi Samarqandga olib kelinib dafn qilinadi.
Amir   Temur   Hindiston   hamda   Xitoydan   Qora   dengizga   qadar,   Sirdaryo   va   Orol
dengizidan   Fors   qo‘ltig‘iga   qadar   g‘oyat   katta   hudud-ni   qamrab   olgan
markazlashgan ulkan saltanatga asos soldi. Bundan tashqari Amir Temur davlatiga
Kichik   Osiyo,   Suriya,   Misr   va   Shimoliy   g‘arbda   Quyi   Volga,   Don   buylari;
Shimoliy.-sharkda   Balxash   kuli   va   Ili   daryosigacha;   janubi-sharqda   esa   Shimoliy
Hindistongacha   bulgan   mamlakatlar   buysundiriddi.   Amir   Temur   davlatni   aql-
zakovot   va   huquqiy   asos   bilan   idora   etgan.   Uning   «...davlat   ishlarining   to‘qqiz
ulushini   kengash,   tadbir   va   mashvarat,   qolgan   bir   ulushini   qilich   bilan   amalga
oshirdim» 1
, degan so‘zlari buning yorqin dalilidir.
Sohibqironning   bunyodkorlik   sohasidagi   tarixiy   xizmatlari   beqiyosdir.   Tarix   bu
qo‘hna  dunyoda  utgan kup  jahongirlarni  biladi.  Ularning aksariyati   faqat  buzgan.
Amir Temurning ulardan farqi shundaki, u umr buyi bunyodkorlik bilan mashg‘ul
bulgan.   Uning   «Qay   bir   joydan   bir   gisht   olsam,   urniga   un   g‘isht   qo‘ydirdim,   bir
daraxt   kestirsam,   urniga   unta   kuchat   ektirdim» 2
  degan   suzlari   buning   yorqin
isbotidir. Amir  Temurga har  bir  zafarli  voqea va  sevin   chli  hodisani  muhtasham
me’morlik   obidasi   barpo   etish   bilan   nishonlash   odat   bo‘lgan.   Shu   maqsadda
Hindiston,   Sheroz,   Isfahon   va   Damashqning   mashhur   usta-hunarmandlari
mamlakatda hasham-dor imoratu inshootlar bino qilganlar. Amir Temur zabt etgan
mamlakatlarning   bir   qator   shaharlari   (Bag‘dod,   Darband,   Baylaqon)ni   qayta
tikladi.   Amir   Temur   Tabrizda   masjid,   SHerozda   saroy,   Bag‘dodda   Madrasa,
Turkistonda   mashhur   shayx   Ahmad   Yassaviy   qabri     ustiga   maqbara   qurdirgan
bo‘lsa-da,   lekin   asosiy   e’ti-borini   ona   shahri   Kesh   va   poytaxti   Samarqandga
qaratdi.   Keshda   otasining   qabri   ustiga   maqbara,   o‘gli   Jahongirga   maqbara   bilan
1
  Ibn Arabshoh  “Amir Temur tarixi” 1-kitob  B-31
2
  Ibrohim Mo‘minov “Amir Temurning- O‘rta Osiyo tarixida tutgan o‘rni va roli” 1968, T. “Fan”  B-19
35 masjid qurdirdi. Amir Temur hukmronligining ilk davrida Kesh shaxrini poytaxtga
aylantirish   niyatida   bo‘lib,   uning   obodonchiligiga   katta   ahamiyat   berdi,   bu   yerda
mashhur   Oqsaroy   qad   ko‘tardi.   Amir   Temur   Keshni   Movarounnahrning   madaniy
markaziga aylantirishga hara-kat qildi. Shu boisdan bu shahar «Qubbat ul-ilm val-
adab»   unvoniga   ega   bo‘ddi.   Saltanat   poytaxti   Samarkand   Amir   Temur   davrida
ayniqsa   gullab   yashnadi.   Shaharda   Isfahon,   Sheroz,   Halab,   Xorazm,   Buxoro,
Qarshi va Kesh shaxrilarining me’moru binokorlari qo‘li bilan saroylar, masjidlar,
madrasalar, maqbaralar quriladi. Shahar tashqarisida esa bog‘rog‘lar va bo‘stonlar
barpo etiladi. Xususan Shohizinda me’moriy majmuasiga mansub Shodimulk og‘o
maqbarasi, Shirinbeka og‘o maq-barasi va boshqalar quriladi. Shaharda Bibixonim
jome   masjidi,   Amir   Temurning   qarorgohi   Ko‘ksaroy   va   Bo‘stonsaroylar   qad
ko‘taradi. Umuman olganda Samarkand shaxri Amir Temur davrida o‘zining qad.
o‘rni   Afrosiyobyaan   birmuncha   jan.roqda   butunlay   yangitdan   qurildi.   Shahar
tevaragi   mustahkam   qal’a   devori   bilan   o‘ralib,   Ohanin,   Shayxzoda,   Chorsu,
Korizgoh,   So‘zangaron   va   Feruza   kabi   nomlar   bilan   ataluvchi   6   ta   darvoza
o‘rnatildi.   Movarounnahrning   dehqonchilik   vohalarida,   xususan   Zarafshon
vodiysida   o‘nlab   sug‘orish   tarmoqlari   chiqarilib,   dehqonchilik   maydonlari
kengaytirildi.   Yangi   qishloqlar   barpo   etildi.   Ibn   Arabshohning   yozishicha,   Amir
Temur Samarqand atrofida qad ko‘targan bir qancha yangi qishloqlarni Sharqning
mashxur   shaharlari   Dimishq   (Damashq),   Misr,   Bag‘dod,   Sultoniya   va   Sheroz
nomlari   bilan   atadi.   Amir   Temurning   fikricha,   Samarkand   kattaligi,   go‘zalligi
hamda te-varak-atrofining obod etilganligi jihatidan dunyodagi eng yirik shaharlar-
dan ham ustunroq turmog‘i lozim edi. Hofizi Abruning yozishta, Amir Temur turk,
arab va eronliklar tarixini chuqur bilgan. U davlat ahamiyatiga ega bo‘lgan har bir
masalani   hal   etishda,   shu   sohaning   bilim-donlari   va   ulamolari   bilan
maslahatlashardi.   Odatda   u   tibbiyot,   riyoziyot,   falakiyot,   tarix,   adabiyot,
tilshunoslik   ilmi   namoyandalari,   shuningdek   ilohiyot   va   din   sohasidagi   mashhur
ulamolar   bilan  suhbatlar   o‘tkazardi.  Amir   Temur   saroyida   ula-molardan   mavlono
Abdujabbor   Xorazmiy,   mavlono   Shamsuddin   Munshi,   mavlono   Abdullo   Lison,
mavlono   Bahruddin   Ahmad,   mavlono   Nu’monuddin   Xo-razmiy,   Xo‘ja   Afzal,
36 mavlono   Alouddin   Koshiy,   Jalol   Xokiy   va   boshqalar   xizmat   kilardi.   Alisher
Navoiyga Amir Temurning ilm va ma’naviyat aqliga ko‘rsatgan g‘amxo‘rligi juda
yoqar edi. Bu haqda Navoiy shunday degandi: «Agar Temur qayerda fan uchratsa,
ularni   o‘z   homiyligiga   olar,   ularga   izzat-ikrom   ko‘rsatar,   ularning   tarbiyasiga
ahamiyat berar hamda bu zotlardan o‘z oliy majlisida nadim (maslahatchi) sifatida
va   boshqalar   lavozimlarda   foydalanardi» 1
.   Amir   Temur   davrida   savdo   va
hunarmandchilik   g‘oyatda   rivojlanadi.   Yangi   bozorlar,   savdo   rastalari   barpo
qilinadi.   Klavixo   Samarkand   bozorlarida   bug‘doy   va   guruchning   mo‘lligi   va
arzonligi   haqida   gapirib,   shahar   hunar-mandchiligi   mahsulotlarini   —   atlas,
kimxob, har xil ip va jun to‘qima mollar, mo‘ynali va ipakli po‘stinliklar, attorlik
mollari,   ziravor   va   dorivorlar,   zarhal   va   lojuvardlar   hamda   boshqa   mollarning
serobligini   ham   ta’kidlaydilar.   Bu   davrda   Amir   Temur   va   uning   joy   lardagi
noiblari   Xitoy   va   Hindistondan   O‘rta   Osiyo   orqali   Yaqin   Sharq   va   Yevropa
mamlakatlariga   yo‘nalgan   asosiy   xalqaro   savdo   yo‘li   —   «Yeuyuk   ipak   yo‘li»ni
nazorat   qilib,   savdo   karvonlari   qat-novi   xavfsizligini   ta’minlashda,   rabotlar,
qal’alar,  ko‘priklar  qurish  yo‘lida   muhim  chora-tadbirlar  ko‘rdilar   va  Sharq  bilan
G‘arb  o‘rtasida  savdo-sotiq   va  elchilik  aloqalarini   har  tomonlama  rivojlantirishga
g‘oyat   katta   e’tibor   berdilar.   Amir   Temur   eng   muhimi,   Eron,   Ozarbayjon   va
Iroqdagi   mayda   hukmdorlar   o‘rtasidagi   tarqoklik   va   boshboshdoqlikka   barham
berib,   bu   bilan   nafaqat   Movarounnaxr,   balki   Uzoq   va   Yaqin   Sharq
mamlakatlarining   iktisodiy   va   madaniy   taraqqiyotiga,   xalqgar   va   mamlakatlarni
bir-biri   bilan   yaqinlashtirishga   ulkan   hissa   qo‘shdi.   Amir   Temur   Yevropaning
Fransiya,   Angliya   va   Kastiliya   kabi   yirik   kirolliklari   bilan   bevosita   savdo   va
diplomatik alokalar o‘rnatdi. 2
Amir   Temurning   harbiy   yurishlari,   jangu   jadallarining   oqibatlariga   baho   berilar
ekan, shuni alohida ta’kidlash kerakki, uning faoliyati qo‘yilgan maqsad va rejalari
jihatidan ikki bosqichga bo‘linadi. Birinchi bosqich (1360—1386)da Amir Temur
Movarounnahrda   markazlashgan   davlat   tuzish   yo‘lida   kurashdi,   Movarounnahrni
1
  www.ziyo.net
2
  Xerman Vamberi  . Buxoro yoxud Movarounnahr tarixi T. 1992  B-11
37 birlashtirishdan   manfaatdor   bo‘lgan   mahalliy   zodagonlardan   iborat   ijtimoiy
kuchlar   (mulkdor   dehqonlar,   harbiylar,   hunarmandlar,   savdogarlar   va   ruhoniylar)
yordamida tarqoq mulklarni birlashtirish uchun kurash olib bordi. Amir Temurning
bu davrdagi faoliyati O‘rta Osiyo xalklarining ijtimoiy-iqtisodiy va madaniy hayoti
taraqqiyoti   yo‘lida   shubhasiz   ulkan   ijobiy   ahamiyat   kasb   etadi.   Mamlakatda
tarqoqpik   tugatilib,   markazlashgan   davlatning   tashkil   topishi   ijobiy   oqibatlarga
olib   keldi.   Mamlakat   kuchlarini   va   mo‘g‘ullarning   bir   yarim   asrlik   hukmronligi
natijasida   bo‘hronga   uchragan   iqtisodni   tiklash   uchun   qulayroq   sharoit   vujudga
keldi.   Ayni   vaqgda   xo‘jalikning   asosi   bo‘lgan   dehqonchilikda   muayyan   siljishlar
ro‘y berdi. Yangi-yangi ariq (kanal)lar qazilib, dehqonchilik maydonlari kengaydi.
Hunarmandchilik, ichki va tashqi savdo rivojlandi, fan va madaniyat ravnaq topib,
shaharlar obodlashdi  va gavjumlashdi. Amir Temur biror mamlakatni tasarru-figa
olishdan   avval   albatta   o‘sha   joy   aholisiga   tinchlik   yo‘lini   taklif   et-gan,   bu   yo‘l
inkor etilgan holdagina harbiy kuch ishlatgan.
Amir   Temur   hayotligi   chog‘idayoq   saltanatni   asosan   to‘rt   qism   (ulus)ga   bo‘lib,
o‘g‘il,   nabiralariga   taqsimlab   bergan:   Xuroson,   Jurjon,   Mozandaron   va   Seyiston
(markazi   Hirot)   Shohruxta,   G‘arbiy   Eron,   Ozarbayjon,   Iroq   va   Armaniston
(markazi   Tabriz)   Miron-shohta,   Fors,   ya’ni   Eronning   janubiy   qismi   (markazi
SHeroz)   Umarshayxga,   Afgoniston   va   Shimoliy.   Hindiston   (markazi   G‘azna,
keyinchalik   Balx)   Pirmuhammadta   suyurg‘ol   qilib   berilgan.   Amir   Temur   davlati
o‘ziga   xos   tartib-qoidalarga   asoslangan   holda   idora   etilgan.   Amir   Temur   asos
solgan bu davlat Xuroson va Movarounnahrda XVI-asr boshigacha mavjud bo‘lib,
Shayboniyxon tomonidan tugatilgan.
Sho‘rolar   tuzumi   davrida   Amir   Temur   shaxsi   va   faoliyatiga   adolatsizlik   bilan
yondoshilib,   bir   yoqlama   baho   berilib   kelindi.   O‘zbekiston   mustaqillikka
erishganidan   so‘ng   bunday   qarashlarga   barham   berildi.   O‘zbekistonning   birinchi
prezidenti   Islom   Karimov   sa’y-harakati   bilan   Amir   Temurning   jahon   tarixida
tutgan   o‘rni   o‘z   joyiga   qo‘yila   boshlandi.   O‘zbekistonda   uning   faoliyatini
o‘rganishga va uni ommalash-tirishga keng yo‘l ochildi. «Sohibqiron Amir Temur
shaxsi  uning ajdodlari  bo‘lmish faqat  bizning emas, balki mintaqamizdagi  barcha
38 xalklarning,   butun   ma’rifiy   insoniyatning   boyligi» 1
ga   aylandi.   Uning   nomi
O‘zbekistonda   abadiylashtiril.   qishloqlardagi   shoh   ko‘chalar,   maydonlar,   jamoa
xo‘jaliklari, maktablar, kinoteatrlar va boshqalar uning nomi bilan ataldi. 2
 
II.  Bob. Jahon tarixida Soxibqiron Amir Temur va Temuriylar davlatining
tutgan urni.
2.1  Amir Temur va Temuriylar davlatining jahon tarixida tutgan urni
Sohibqiron   Amir   Temur   o’zining     faoliyati   davomida   ko’plab   xarbiy
yurishlarga   qaramasdan,   bunyodkorlik   ishlariga   xam   katta   e’tibor   bergan.
Sohibqiron Movarounnaxrni boshkarish, xarbiy yurishlar bilan doimo band bulishi
bilan   bir   katorda,   bu   buyuk   shaxsning   dunyo   axlini   lol   koldirgan   mashxur
imoratlar, bogu bustonlar yaratishga, chullarni obod kilishga, kanallar kazdirishga,
shaxar   va   kishloklarni   obod   kilishga,   xunarmandchilik   va   savdo—   sotikni
rivojlantirishga, yullar va kupriklar kurishga, ma’rifat va madaniyat obidalari, shifo
maskanlarni   barpo   etishi   bugungi   kunda   xar   bir   kishini   xayratga   soladi.   Amir
Temur   bunyodkorlik   ishlarini   amalga   oshirish   uchun   azaddan   mavjud   bulgan
imkoniyatlarni   va   uz   tasarrufida   bulgan   mamlakatlarning   kuli   gul   ustalari,
me’morlari saloxiyatidan umumli foydalana bilgan. 3
Tarixdan ma’lumki, jaxonda kuplab dunyo fotixlari uzlaridan sung  avlodlariga
xavas   qilsa   arziydigan   darajada meros koldirmaganlar. Sohibqiron Amir Temur
jaxon   axli   xavas   qilsa   arziydigan   me’moriy   —   madaniy   yodgorliklar,   turli   xil
inshootlarni   o’z   avlodlariga   me’ros   kilib   koldirdi.   Amir   Temur   davrida   bunyod
etilgan       tarixiy       yodgorliklardan       bizgacha       saklanib       dolgan   Samarkanddagi
Bibixonim Jome Masjidi, SHoxizinda me’moriy yodgorligi, Guri Amir makbarasi,
Shaxrisabzdagi Oksaroy, Dorussaodat va Doruttilovat kabi monumental inshootlar
bugungi kunda xam uzining maxobati va guzalligi bilan usha davrdagi me’morlar
va ustalarning yuksak dididan darak berib turibdi.
1
  Karimov I.A. Amir Temur − faxrimiz, g‘ururimiz. T.: “O‘zbekiston”, 1991. B-22
2
 Ibrohim Mo‘minov “Amir Temurning- O‘rta Osiyo tarixida tutgan o‘rni va roli” 1968, T. “Fan”
3
  “Temur tuzuklari” T. G‘afur G‘ulom nashriyoti, 1991 y.  B-16
39 Amir   Temur   nafaqat   Movarounnaxrda   balki   undan   tashkarida   xam
bunyodkorlik   faoliyatini   olib   borgan.   Bu   tutrisida   tarixiy   manbalar   va
adabiyotlarda kuplab ma’lumotlar keltirilgan.
Amir   Temur   1393   yilda   Ozorbayjonga   yurish   kilib,   Sultoniya   va   Tabrizni
egallaydi.   Kuzda   Temur   Naxichevon   va   Kare,   Gruziyani   zabt   etib,   korabokka
kishlash   uchun   keladi.   Amir   Temur   bu   yerda   Derbent   ximoya   inshootlarini
ta’mirlatadi va uni  mustaxkamlaydi.  Ma’lumki, 1399 yil  Amir  Temur  Xqindiston
yurishidan  sung,  oradan  turt   oy utmasdan,  yana  Eron  va Ozorbayjonga  yul  oladi.
Temur   oldin   Tabrizga,   sung   Naxichevon   va   Olinja   kal’asiga   keladi.   korabogda
kishlab, Shamxur orkali Kichik Osiyoga yurish kilib, u yerlarni uziga buysundiradi
va   yana   qorabog`ga   kaytadi.   Sohibqiron   bu   yerda   obodonlashtirish   ishlarini   olib
boradi. 1401 yilda Boylakonda kazilgan surorish kanali bu joylarda dexkonchilik,
bordorchilikni rivojlantirishga katta xissa kushgan. Ushbu kanal Arape daryosidan
boshlanib   Boylakon   yakinidagi   Sarjabil   degan   joyda   tugagan. 1
  Uning   uzunligi
ma’lumotlarga   kura   60   —   70   km   bulib,   Temur   uni   «Barlos   naxri»   deb   atashga
kursatma   bergan.   Bu   turrisida   Nizomidddin   SHomiy   shunday   yozadi:
«Obodonchilik   boislaridan   biri,   balki   oltita   zaruriyatlardan   biri     —     suvdir.
Insonnning tirikligining turrunligi   suv   bilan   boglikdir (Shular   bois   Sohibqiron
xazratning)   xisravona   ximmati   va   podshoxona   irodasi   u   joyda   yashovchilar   va
xosu omning farovonligi uchun bir naxr kazimokka jazm kildi: jaxon itoat etuvchi
farmon   sodir   buldiki,   Aras   naxri   kanorasida   bir   arik   chikarsinlar,   u   Baylakondan
utsin,   shu   joyda   yashovchi   odamlar,   ekinzorlar   va   kishloklar   iste’molidan   ortigi
Kur naxriga borib kuysin, uzunligi olti farsax, kengligi taxminan un gaz bulsin» 2
 
Sharafuddin   Ali   Yazdiyning   «Zafarnoma»   sida   yozilishicha   Amir   Temur
Sayramga borib, Xazrat Xoja Axmad YAssaviyning otasi Ibroxim SHayx, onalari
korasoch ona, mashxur  shaxslar koziy Bayzoviy, Lutfullo Saryomiy, Ok ota, kirk
Chilton   bobo,   kutoidddin   alloma   kabilarning   kabrlarini   ziyorat   kilganlar.
Ziyoratdan   sung   Amir   Temur   maxalliy   xokimlarga   Sayramda   Balogardon   bobo,
Bibi   Chiyos   ona   va   boshka   buzruklarga   makbara   tiklashni   buyurgan.   Amir
1
  Xerman Vamberi Buxoro yoxud Movarounnahr tarixi T. 1992
2
  Nizomiddin SHomiy «Zafarnoma», T., 1996, 377 — bet.
40 Temurning   Turkistonda   Axmad   Yassaviy   maqbarasining   qurdirishi   uning   buyuk
kishilarga bulgan extiromini kursatadi  va bu maqbara olti asrki jahon ahlini qoyil
qilib turibdi 1
. 
Amir   Temur   nafakat   uz   yurtida,   balki   boshka   yurtlarda   xam   me’morchilik,
obodonchilik ishlarini olib bordi. Amir Temur tarixda nafakat dunyo fotixi sifatida,
balki uzining donishmandligi, adolatparvarligi, xalk dardi bilan yashaydigan, yurt
obodonchiligi va farovonligi uchun qayg`uradigan buyuk siymo sifatida qoldi.
O’zbekiston Prezidenti Islom Karimov sohibqiron Amir Temur   tuvalludiga
bag’ishlangan xalqaro ilmiy konferensiyada  ma’ruza qilib, Amir Temurdek tarixiy
shaxslarni, sarkarda  va sohibqironlarni tarix taqozosi, shu  zamon  talablari, kerak
bo’lsa, zamon ehtiyoji hayotga olib keladi va ul  zotlarning  fazilat-xususiyatlarini
namoyon   qilishga   zamin   yaratadi...   Kimki   Amir   Temur   qadimiy   Turkiston
zaminida     tasodifan   paydo   bo’lgan   desa,   xato   qiladi.   Nega   deganda   hech   narsa
to’satdan   paydo   bo’lmaydi”, 2
      deb   takidlagan     edi.   Haqiqatda   ham   ma’lum   bir
murakkab   siyosiy     vaziyatlarda     xalqda     o’z   sarboniga,   yetakchi   dono   rahbarga
ehtiyoj   paydo   bo’ladi.   Chunki   XIV   asrning     50-60     yillarda     Movarounnahr   o’z
boshidan     alg’ov-dalg’ovli,   qattol,   siyosiy     parokandalik,   o’zaro     kurash   davrini
kechirayotgan   edi.     SHunday   murakkab   vaziyatda   Amir   Temur   o’z   hayoti   uchun
o’ta   xafli,   Vatani,   millati   uchun     sharafli   yo’lni   tanladi.   Bu   –purhikmat,   Olloh
inoyat qilgan     mustaqillik, ijtimoiy, iqtisodiy, madaniy taraqqiyot, xalqaro nufuz
yo’li   edi.   Zero   Amir   Temur   dunyoga   kelgan   zamin   qadimdan   iqtisodiy,   madaniy
taraqqiy   etgan,   jahonga   yuzlab   ulug’   aql-zakovat     sohiblarini   bergan   ulkan
ma’naviy imkoniyatlarga   ega bo’lgan makon edi. SHuningdek, murakkab siyosiy
vaziyatlar,   ijtimoiy   inqorozlar   holatida   millatning     alp   o’g’lonlari,   ulug’
siyosatdonlar, sarkardalar Vatan farzandlari sifatida milliy g’urur va salobat bilan
kurash   maydoniga   chiqishlari     muqarrarligi   qonuniyatini   ham   mushohada
doirasida  tutishimoliyiz zarur
2.2 Amir Temur va Temuriylarning tashqi savdo va elchilik aloqalari
1
  Sh.Karimov, R.Shamsutdinov, “Sohibqiron Amir Temur va uning saltanati”, 1995 y. Andijon
2
 I. Karimov. YAngicha fikrlash va ishlash-davr talabi. 5-jild, T., “O’zbekiston”; 1997, 181-182 betlar
41   XIII   asrning   o‘rtalaridan   boshlab   Markaziy   Osiyoda   murakkab   siyosiy
vaziyat   yuzaga   keldi.   Xususan,   Xitoyda   tashkil   topgan   Yuan   sulolasining   xoqoni
Xubilay   o‘zini   Chingizxon   taxtining   vorisi   deb   hisoblab,   ushbu   mintaqa
hukmdorlarni   o‘ziga   itoat   qilishini   talab   qiladi.   Ammo   u   o‘z   talabiga   rad   javob
olgandan   so‘ng   kuch   ishlatishga   urinib   ko‘radi.   Lekin   uning   qilgan   harbiy
harakatlari natija bermadi. Xubilayga qarshi chiqishda O‘qtoyning nabirasi Xaydu
(1235-1301)   faol   harakat   qiladi.   1294   yilda   Xubilay   vafotidan   so‘ng   nabirasi
Temur   Chengzung   nomi   bilan   taxtga   o‘tirib   (1295-1308)   buvasining   yo‘lidan
boradi.   Lekin   uning   harakatlari   zoye   ketgan.   Natijada   Xitoy   bilan   G‘arb   o‘rtasi
Buyuk ipak yo‘li orqali bo‘ladigan savdo yo‘llari qiyin bo‘lib qolgan. 1
XIV   asrda   bir   tomondan   Chig‘atoy   avlodlari   o‘rtasidagi   nizolar   kuchaysa,
ikkinchi tomondan ular  bilan Mo‘g‘iliston xonlari o‘rtasidagi  ziddiyatlar  avj  oldi.
Buning   ustiga,   Markaziy   Osiyo   xalqlari   orasida   mo‘g‘ul   hukmdorlariga   qarshi
harakatlar   boshlanib   ketadi.   Xitoyda   ham   mo‘g‘ullar   mahalliy   xalq   qarshiligiga
uchradi. 1368 yilda yuzaga kelgan qulay vaziyatdan foydalangan xitoy amaldorlari
va yer egalari Yuan sulolasini ag‘darib, Min deb ataladigan xonlikni (1368-1644)
tashkil   qildilar.   Mazkur   voqealar   Buyuk   ipak   yo‘lidagi   osoyishtalikni   buzib,
Turkiston   orqali   amalga   oshiriladigan   xalqaro   savdo   aloqalarni   nihoyatda
susaytirib qo‘ydi. Shu bois Buyuk ipak yo‘lining ahamiyati keskin pasayib ketdi. 
1370   yilda   Movaraunnahrda   Samarqand   shahrini   markaz   qilgan   sohibqiron
Amir Temur (1336-1405) davlati tashkil topdi. 35 yilga yaqin davr ichida mazkur
davlat doirasi  nihoyatda katta hududni o‘z nazorati ostiga olganligi hamda Buyuk
ipak   yo‘lining   xavfsizligi   ta’minlanganligi   natijasida   bu   yo‘lda   xalqaro   savdo
aloqalarining   qaytadan   rivojlanishiga   zamin   yaratildi.   Amir   Temurning   o‘zi   ham
bu   yo‘lning   rivojlanishiga   katta   e’tibor   berdi.   U   nafaqat   o‘z   davlati   doirasidagi
ichki   savdo   ishlarini,   balki   xalqaro   savdo   aloqalarini   rivojlantirish   mamlakatning
iqtisodiy   rivojlanishi   uchun   zarur   ekanini   yaxshi   anglagan   edi.   Shu   bois   u
hokimiyatga   kelgan   zahoti   ichki   va   tashqi   savdo   ishlariga   katta   e’tibor   bera
1
  Xerman Vamberi Buxoro yoxud Movarounnahr tarixi T. 1992  B-17
42 boshladi.   Avvalo   karvon   yo‘lining   xavfsizligini   ta’minlab,   ularda   karvonsaroylar
barpo etish ishlariga alohida e’tibor berdi. 1
 
Amir   Temurning   xitoy   xoqoni   Taytszuga   yo‘llagan   maktubida
«Karvonsaroylararo   yo‘llar   ochildi,   yo‘llardagi   qaroqchilar   yo‘q   qilindi,   uzoq
yurtlarga boruvchilar o‘zlarini xotirjam his etadigan bo‘ldi», deb ta’kidlab o‘tilgan.
Shu   bilan   birga   Amir   Temur   Vizantiya,   Venetsiya,   Ispaniya,   Fransiya,   Angliya
kabi Yevropa mamlakatlari bilan iqtisodiy aloqalar o‘rnatdi. 
Xitoy   olimlarining   tadqiqotlariga   ko‘ra,   Amir   Temur   Min   xonligining
poytaxti   Pekin   (Xonbaliq)   shahriga   8   marta   elchilar   yuborib,   Xitoy   bilan
diplomatik   va   savdo   aloqalarini   rivojlantirgan.   Chunonchi,   1387   va   1389   yillari
kuzda  Mavlono   Hofiziy,  1388  yilda  Toj   ad-Din  (Tamuding),  1391  yilda  Shoxalil
(Shaxali),   1392     yilda   Nig‘mat   ad-Din   (Nimaopuding),   1394     va   1395   yillarda
Darvish   (Dielibeyshi),   1396   yilda   Alomat   ad-Din   (Alamadan)   boshchiligida
Pekinga   Amir   Temur   nomidan   elchilar   kelgan.   Mazkur   elchilar   orqali   sohibqiron
Xitoy xoniga  ot, tuya  va boshqa   narsalar  yuborgan. Xitoy  xoni  esa   bular   evaziga
kumush pul, ipak matolar qaytargan. 1396 yil Amir  Temur  Alomat  ad-Din orqali
Xitoy   xoniga   maktub   ham   yo‘llab,   uning   yuborgan   narsalaridan   mamnun
bo‘lganligini   ta’kidlagan.   Shu   davrda   Samarqanddan   Pekinga     6   oyda   yetib
borilgan. Kuzda yo‘lga chiqqan karvon keyingi yil bahorning oxirida yoki yozning
boshida manzilga yetib olgan.
Amir Temur vafotidan keyingi 100 yilga yaqin davr davomida Turkistondan
Xitoyga  107   marta,   shu   jumladan   1415-1440   yillari   Ulug‘bek   Mirzo   nomidan   22
marta  elchilar guruhi kelgan. 2
 
Xitoy   manbalaridan   ma’lum   bo‘lishicha,   o‘sha   zamonda   Xitoyning   boshqa
shaharlariga   ham   samarqandlik   savdogarlar   kelib,   bozorlarda   ot   sotishgan.
Chunonchi, 1390 yilda erta bahorda Samarqandlik Sho Jo‘raali (Shachiyeer  Aliyi)
Lyangchjou shahrida 670 ta ot sotgan. Mahalliy hokim bu haqda Taytszuga hisobot
berib, mazkur savdogarni Pekinga yuborishni so‘ragan.
1
  Ibrohim Mo‘minov “Amir Temurning- O‘rta Osiyo tarixida tutgan o‘rni va roli” 1968, T. “Fan”
2
  “Temur tuzuklari” T. G‘afur G‘ulom nashriyoti, 1991 y.
43 Samarqanddan   Xitoyga   yuborilgan   elchilar   bilan   birgalikda   katta
savdogarlar guruhlari ham qo‘shilib borgan. Taytszuning Amir Temurga yo‘llagan
bir   maktubida   bayon   etilishicha,   ayrim   Samarqandlik   savdogarlar   Xitoyga
kelganidan   so‘ng   vataniga   qaytmasdan   savdo   ishlari   bilan   shug‘ullangan   va
ayrimlari   uy-joy   sotib   olib   bola-chaqali   bo‘lib   qolgan.   Min   sulolasi   qo‘shinlari
Xitoyning   Shimoliyolida   yashayotgan   tatarlarga   qarshi   yurishi   chog‘ida   asirga
tushib qolganlar orasida bir necha yuz nafar samarqandlik savdogarlar bo‘lganligi
aniqlangan.   Ushbu   misollar   Amir   Temur   savdogarlari   faqatgina   Xitoy   hududida
emas,   balki   uning   Shimoliyolidagi   yaylovlarda   ham   savdo   ishlari   bilan
shug‘ullanganligidan dalolat beradi.
      Min   sulolasi   ham   Samarqandga   bir   necha   marta   elchilar   va   savdogarlar
yuborgan. Masalan, 1395 yilda Samarqandga Pekindan Bo An boshchiligida 1500
kishidan   iborat   bo‘lgan   elchi   va   savdogarlar   guruhi,   1397     yilda   Chen   Deven
boshchiligidagi Xitoy elchilari va savdogarlar kelgan. 
Keltirilgan   ma’lumotlardan   ko‘rinib   turibdiki,   Amir   Temur   davrida
anchadan   beri   to‘xtab   qolgan   Turkiston   –   Xitoy   diplomatik   va   savdo   aloqalari
tiklanib, Buyuk ipak yo‘li  qayta ochiladi. Ammo tomonlarning amalga oshirilgan
aloqalari   ko‘z   qarashlari   bir   xil   bo‘lmaganligi   tufayli   Amir   Temur   davlati   bilan
Min xonligi o‘rtasida yangi g‘oyaviy muammo paydo bo‘lgan.
Ma’lumki,   Xitoy   hukmdorlarining   an’anaviy   tushunchalariga   ko‘ra,   xaqon
«xuandi» (imperator) deb atalib, u tangrining kurrai zaminidagi o‘g‘loni («tyanzi»)
hisoblangan. Unga  barcha  mamlakatlar  va xonlar  itoatkor  bo‘lishi  lozim  edi. Shu
bois   Amir   Temur   elchilari   Min   sulolasi   tomonidan   «gungshi»,   ular   olib   borgan
sovg‘alar   esa   «gungfu»,   ya’ni   fuqarolar   hukmdorga   to‘laydigan   soliq,   deb   qabul
qilindi.   Shu   joyda   izoh   berib   o‘tmoq   lozimki,   xitoy   tili   lo‘g‘atlarida,   jumladan
«Xitoy   tili   yozuvi   lo‘g‘ati»da   sharhlanishicha   «gung»   deb   qadimda   Tangri
farzandiga (Tyanzi), ya’ni imperatorga uning itoatida bo‘lganlar tomonidan taqdim
etiladigan narsalar  va dehqonlar  tomonidan hosillarning hukumatga topshiradigan
qismi   aytilgan.   «So‘zlar   dengizi»   («Sixay»)   va   «So‘zlarning   kelib   chiqishi»
44 («Siyuan»)   lo‘g‘atida   yozilishicha,   «gunfu»   so‘zi   hukmdor   tomonidan   fuqarolar
zimmasiga ortilgan soliq nomi hisoblanadi. 1
 
Xitoy   imperatorlari   o‘zlarini   yer   yuzining   egasi   deb   hisoblashlari
an’anasining ta’siri xitoy olimlari asarlarida ham o‘z aksini topgan. Masalan, Vang
Chjilay o‘z asarida «Atrofga qilgan harbiy yurishlar g‘alaba bilan yakunlangandan
so‘ng,   Temur   kuchayib   ketdi.   Shundan   keyin   u   Min   sulolasiga   itoat   qilishdan   va
Xitoyga   (Chjunguoga)   soliq   to‘lashdan   (gunfu)   bosh   tordi,   shu   bilan   birga   Xitoy
elchilarini   olib   olib   qolib,   qaytishga   ruxsat   bermadi»,     deb   aytadi.   Ikkinchi   bir
joyda   tarixchi   yozadi:   «Yuqorida   aytib   o‘tilganidek,   Temur   ko‘p   marta   Min
saroyiga   soliq   to‘lovchi   elchilar   (gunshi)   yubordi.   Ularning   ayrimlari   soliq   olib
kelish   va  savdo   qilish   bilan   cheklandi,   ayrimlari     [Xitoydagi]   vaziyatni   o‘rganish
va ma’lumot to‘plash bilan shug‘ullandi» 2
.
Albatta,   Amir   Temurga   nisbatan   qo‘yilgan   bunday   ayblar   asossiz   edi.   Min
xonodonining   mustaqil   holda   tashkil   topgan   va   Turkistonni   birlashtirishda   kata
xizmat   qilgan   davlat   hukmdorini   o‘zining   itoatkori   deb   bilishi   kattalik   va
o‘zgalarni   mensimaslikdan   boshqa   narsa   emas   edi.   Masalaga   bunday   yondashuv
haqli ravishda Amir Temurni qattiq ranjitgan edi.
Xitoyda   mo‘g‘ullar   hukmronligini   ag‘darib,   xitoylar   hokimiyatini   Chju
Yuanjang (1368-1398 yillari Tayzu nomi bilan taxtda o‘tirgan) ilgarigi xonlarning
an’anaviy   falsafasi   bilan   qurollanib,   o‘zini   kurrai   zamindagi   barcha   mamlakatlar
ustidan   nazorat   qiluvchi   oliy   hukmdor   deb   hisoblashi   o‘zga   xalqlar,   davlatlar   va
xonlar uchun tushunarsiz bir hol va ular manfaatlariga zid kelardi.  
Amir   Temurdan   Xitoyga   birinchi   marta   (1387   yilda)   elchi   bo‘lib   Mavlono
Hofiz   kelganda,   Tayzu   mazkur   tushuncha   asosida   uning   yuborgan   sovg‘alarini
o‘ziga   bo‘lgan   tobelik   belgisi   deb   qabul   qildi.   Uning   bunday   munosabati   Amir
Temurdan   keyingi   yillarda   yuborilgan   elchilarga   va   sovg‘alarga   nisbatan   ham
saqlanib   qolgan.   Xitoy   xoqoni   o‘zining     Amir   Temurga   javoban   berib   yuborgan
sovg‘alarini   esa,   uning   «tobeligini   qabul   qilganligi»   uchun     ko‘rsatilgan   xizmat
belgisi deb hisoblanadi. Shu asosda Tayzu Amir Temurga yo‘llagan maktubida uni
1
  Ibn Arabshoh  “Amir Temur tarixi” 1-kitob
2
  Amir Temur o‘gitlari, T. “Navro‘z” 1992 y.
45 Xitoy   xoniga   itoatkor   xon   sifatida   ifodalagan.   Xitoy   xoni   sohibqironning   mavqei
Bilan hisoblashmagan uning maktubi Bilan tanishgandan so‘ng, Amir Temur qattiq
ranjib,   Samarqandga   1395   va   1397   yillarda   kelgan   Bo   An,   Chin   Deven
boshchiligidagi   xitoy   elchilarini   ushlab   qolgan.   Ular   vataniga   Amir   Temur
vafotidan   keyin   qaytganlar.   Elchilarni   Samarqandda   ushlab   qolishning   bundan
tashqari   yana   ikki   sababi   bo‘lgan.   Bularning   birinchisi,   Bo   An   1500   kishi
hamrohligida   Hirotga   bormoqchi   bo‘lganligi   Amir   Temurda   shubha
uyg‘otganligida, ikkinchisi Min xoqoni 100 ming musulmonni qatl etish to‘g‘risida
farmon bergan, degan xabarning Amir Temurga yetib kelganligidadir. Xitoyda qatl
etilgan   musulmonlarning   100   ming   bo‘lmasligi   ehtimoldan   holi   emas,   ammo
mo‘g‘ullar   hukmronligi     davrida   Turkistonlik   musulmonlarning   jamiyatdagi
mavqei   baland   bo‘lganligi   va   ular   vakillarining   yuqori   darajali   davlat   xizmatiga
jalb   etilganligi   uchun,   Min   sulolasi   ularning   ko‘p   qismini   jazolaganligi   tarixiy
haqiqatdir. 1
Afsuski, xitoy manbalarida  ushbu   tarixiy   voqealar   to‘g‘ri   bayon
etilmagan.   Min   sulolasi   nazorati   ostidagi   saroy   tarixchilari     masalaga   amaliy
jihatdan emas, balki xitoy hukmdorlarining an’anaviy falsafasi  asosida  yondoshib
ish ko‘rganlar.
Aslida   esa,   Amir   Temur   Xitoy   xoniga   elchilar   orqali   sovg‘alar   jo‘natib,
evaziga   Xitoy   mollarini   olib   kelinishi   orqali   ikki   davlat   o‘rtasidagi   teng   huquqli
savdo   aloqalarining   tiklanishi   ko‘zda   tutgan   edi.   Bu   haqda   mahalliy   manbalarda
ko‘p   ma’lumotlar   uchraydi.   Afsuski,   Markaziy   Osiyo   manbalari   bilan   xitoy
manbalarini   solishtirish   asosida   ilmiy   tadqiqotlar   olib   borish   imkoniyatiga   ega
bo‘lgan ayrim tarixchilar, jumladan xitoy tarixchilari Amir Temurning  bu istagini
to‘g‘ri   bayon   etolmaganlar.   Ular   xitoy   xonlari   yorlig‘i   va   saroy   tarixchilari
tomonidan   bitilgan   manbyualardagi   amaliyotga   zid   ko‘rsatmalarni   «haqiqat»   deb
qabul qilganlar. 
Buning ustiga turkistonlik   savdogarlarga Xitoyda erkin savdo qilishga yo‘l
qo‘yilmaganligi   va   turonlik   musulmonlarning   qatl   etilishi   Amir   Temurning
1
  Xerman Vamberi Buxoro yoxud Movarounnahr tarixi T. 1992
46 g‘azabini   keltirgan.   Mavjud   adabiyotlarda,   jumladan   xitoy   tarixchilarining
asarlarida   zikr   etilishicha,   Min   sulolasi   xonining     munosabatidan   ranjigan   Amir
Temur   unga   qarshi     harbiy   yurish   qilmoqchi   bo‘lgan,   bundan   xabar   topgan   Min
sulolasi esa tashvishga tushib, urushga tayyorgarlik ko‘ra boshlagan. Ammo Amir
Temurning 1405 yilda O‘tror shahrida   olamdan o‘tishi bilan uning istagi amalga
oshmay qolgan. 1
Mazkur   tarixiy   voqealardan   ko‘rinib   turibdiki,   Turkiston   bilan   Xitoy
o‘rtasidagi   xalqaro   munosabatlarning   asos   va   huquhlarini   tushunishga   xamda
savdo   aloqalarini   muntazam   ravishta   rivojlanishiga   Amir   Temur   Bilan   Xitoy
xonlari o‘srtasidagi munosabatda nomutanosiblik yo‘l bermagan. 
Amir Temur vafotidan so‘ng uning farzandlari taxt uchun kurashayotganda,
sohibqironning qudasi bo‘lmish mo‘g‘iliston xoni Xizrxo‘ja Buyuk ipak yo‘lining
Turkiston   –   Xitoy   qismidagi   muxim   nuqtalaridan   biri   bo‘lgan   Qumul   (Xami)
shaxrini   qo‘lga   kiritadi.   Natijada   min   sulolasining   Qumul   uchun   ko‘p   yillar
davomida olib borgan kurashi vaqtincha barxam topadi. Ushbu voqea Buyuk ipak
yo‘lida tinchlik o‘rnatilishiga ijobiy tasir ko‘rsatadi. 
Amir   Temur   avlodlari   ham   Buyuk   ipak   yo‘lini   rivojlantirish   maqsadida
jiddiy   harakatlar   qilganlar.   Ular   Xitoy   bilan   tinchlik   bitimlarini   ham   tuzishgan.
Masalan,   1388-1500   yillar   davomida   Toshkent,   Samarqand,   Xuroson,   SHeroz,
Hirot,   Isfaxon   kabi   shaharlardan   120   dan   ortiq   elchi   guruhlari   Xirotga   borgan.
Ularning   ko‘pchiligi   o‘rta   hisobda   8-10   kishidan   iborat   bo‘lgan.   Ayrim   elchilar
guruhiga 200 kishi atrofida savdogarlar qo‘shilib borgan. Savdogarlar Xitoyga ot,
tuya, eshak kabi chorva mollari, qimmatbaxo toshlar va ulardanyasalgan buyumlar,
dorivorlar   va   xar   xil   maxalliy   xunarmandchilik   m,ahsulotlarini   olib   borishgan.
Xitoydan   esa,   asosan,   ipak   mato,   chinni   idishlar,   choy,   ravoch   va   dorivorlar   olib
kelingan.
Manbalarda   ko‘rsatilishicha,   shu   zamonda   Min   sulolasi   Xitoydan   olib
kelinadigan   mollar   ko‘lamini   cheklab   qo‘ygan.   Ayrim   maxsulotlarni,   jumladan
metalldan yasalgan qurollarni maxsus ruxsatsiz Xitoydan olib ketish man etilgan.
1
  Sh.Karimov, R.Shamsutdinov, “Sohibqiron Amir Temur va uning saltanati”, 1995 y. Andijon
47 Amir Temur 1389 yilda Mo‘g‘uliston bo‘ysundirib, Movarounnahrga Mo‘g‘uliston
tomonidan   bo‘ladigan   xavfni   bartaraf   qilgach,   Mo‘g‘uliston   va   Sharqiy   Turkiston   orqali
o‘tuvchi karvon yo‘li xavfsizligini ta’minlash, Xitoy bilan savdo-elchilik aloqalarini tiklash
imkoniyati paydo bo‘ldi. Xususan, 1389–1398 yillarda Amir Temur nomidan Xitoyga 9 marta
elchilar   borganligi,   Xitoydan   ham   1395   yilda   Fu   An   boshchiligida   Samarqandga   elchilar
yuborilganligi ikki mamlakat o‘rtasidagi aloqalar davom etganini ko‘rsatadi.
Shohrux Mirzo hukmronligi davrida ham Xitoy bilan aloqalar davom etdi. Bu davr
yozma manbalarida 1409 va 1420 yillarda Hirotga Xitoy elchilari kelganligi, o‘z navbatida,
temuriy hukmdorlar ham  Xitoyga bir necha marta o‘z elchilarini yuborganliklari ma’lum.
O‘rta Osiyoni Xitoy bilan bog‘lovchi Buyuk ipak yo‘lining muhim tarmog‘i bo‘lgan savdo
yo‘llari,   asosan,   Movarounnahrning   markazidan   Farg‘ona   va   Yettisuv   orqali   Sharqiy
Turkistonga,   bu   yerdagi   savdo   shaharlari   orqali   Xitoy   poytaxti   Pekinga   olib   borgan.   Bu
muhim   savdo   yo‘li   yo‘nalishlari   1419-1422   yillarda   Shohrux   Mirzoning   Shodixo‘ja
boshchiligida   Xitoyga   yuborgan   elchilik   missiyasi   a’zosi   G‘iyosiddin   Naqqosh   yozib
qoldirgan kundaliqda batafsil ta’riflangan. 1
 Bu asarda keltirilgan ma’lumotlarga ko‘ra elchilar
Hirotni O‘rta Osiyo orqali Xitoy bilan bog‘lovchi karvon yo‘li quyidagi yo‘nalishda harakat
qilganlar: Hirot – Balx – Kelif kechuvi – Samarqand – Sayram - Ashpara (bu shahar qo‘rg‘oni
Amir Temur tomonidan barpo etilgan) – Mo‘g‘ul eli (Bilg‘utu – Qo‘ng‘ir suvi – Yulduz
yaylovi) – Turfon – Qoraxoja – Sufi Ato qishlog‘i – Qumul – Qorovul – Sukju – Qamju –
Pinlon –Xonbaliq (Pekin). 2
O‘rta Osiyoni Xitoy bilan bog‘lovchi yo‘llar ichida Shosh vohasi ham muhim o‘rin tutib,
Shoshdan Turfongacha bo‘lgan masofani karvonlar 3 oyda bosib o‘tishgan.
Amir   Temur   va   temuriylar   davrida   Yevropa   mamlakatlari   –   Fransiya,   Angliya,
Ispaniya va boshqa mamlakatlar bilan ham diplomatik aloqalar o‘rnatilganligi ma’lum. Bu
aloqalar Xususan, O‘rta Yer dengizidan Iroq – Eron – Xuroson orqali 1402-1404 yillarda
Samarqandga tashrif buyurgan Ispan elchisi Rui Gansalis de Klavixoning yuqorida keltirilgan
rasmiy tashrifi yo‘nalishiga nazar tashlab, Xurosondan Termiz – Darband – Temir Darvoza –
Oqrobot – Kesh orqali Samarqandga kelgan savdo yo‘llari faoliyati haqida ma’lumot olish
mumkin.
1
  Ibrohim Mo‘minov “Amir Temurning- O‘rta Osiyo tarixida tutgan o‘rni va roli” 1968, T. “Fan”
2
  “Temur tuzuklari” T. G‘afur G‘ulom nashriyoti, 1991 y.
48 Amir Temur va temuriylar davrida Oltin O‘rda shaharlari bilan aloqalar mavjud bo‘lib,
ular  ikki  yo‘nalishda;  Xorazm  vohasi   yoki   Janubiy  Qozog‘istondagi   shaharlar   (Turkiston,
Sayram) orqali amalga oshirilgan. Bu bilan O‘rta Osiyo xalqlarining Sharqiy Yevropa xalqlari
bilan   bo‘lgan   qadimiy   aloqalari   yana   jonlandi.   XIV   asrga   oid   rus   yilnomalarida   Quyi
Novgorod   shahrida   yashovchi   buxorolik   va   xorazmlik   savdogarlar   haqida   ma’lumotlar
mavjud bo‘lib, bu ikki o‘rtadagi savdo-madaniy aloqalardan dalolat beradi. 
XV asrdan boshlab, Moskva knyazligining mavqei kuchaya boshlagach, Rus knyazlari
temuriylar bilan elchilik munosabatlari o‘rnatishga intila boshlaganliklarini ko‘ramiz. Tarixchi
Abdurazzoq Samarqandiy (XV asr) Hirot hukmdori Abusaid Mirzo huzuriga 1464 yilda rus
podshosi Ivan III elchilari kelganligi to‘g‘risida yozib koldirgan bo‘lsa, 1490 yilda Moskvaga
Sulton Husayn Boyqaro elchilari borganligi ma’lum. 
Shu tariqa, rivojlangan o‘rta asrlar, ayniqsa Amir Temur va temuriylar davri Buyuk
ipak yo‘li faoliyatining so‘nggi va yuksalgan davri hisoblanadi. Bu davrda Movarounnahr va
Xuroson shaharlari Buyuk ipak yo‘lining markaziy yo‘nalishlari bo‘ylab xalqaro iqtisodiy-
madaniy aloqalarda katta rol o‘ynaganlar.
O‘zbekiston   F.A   Sharqshunoslik   instituti   xodimi   Maxmud   Qutluqovning
xitoy, arab, forsiy va boshqa manbalarni solishtirish asosida  chiqargan xulosasiga
ko‘ra, ipak yo‘kida o‘z mavqeini o‘stirish uchun Xitoy xoqonlari ko‘p marta g‘arb
tomonga   xarbiy   yurishlar   qilgan.   Ammo   ularning   hammasi   natijasiz   tugaganligi
tufayli   Qumul   uchun   bo‘lgan   kurash   jiddiy   tus   olgan.   Ushbu   shahar   yuz   yildan
ortiq   davr   davomida   gox   xitoy,   gox   mug‘ul   xukmdorlari   qo‘liga   o‘tib   turgan.
Albatta,     bu   kurashlar   Buyuk   ipak   yo‘lidagi   savdo   munosabatlariga   salbiy   tasir
ko‘rsatgan. 1
 
1499   yilda   Qumul   shahri   vaqtincha   Min   sulolasi   qo‘liga   o‘tib   qolganda,
savdo aloqalaridan manfaatdor bo‘lgan turkistonlik savdogarlar  Mo‘g‘iliston xoni
Axmadxondan   asir   tushgan   xitoy   amaldorlarini   vataniga   qaytarib   berib,   Min
xonadoni   bilan   bitim   tuzishni   talab   qilishgan.   Bu   borada   Toshkent   xokimi
Maxmudxonnimg   Xitoy   xoniga   yozgan   maktubi   muxim   ro‘l   o‘ynab,   ma’lum
1
  Xerman Vamberi Buxoro yoxud Movarounnahr tarixi T. 1992  B-112
49 muddatgacha   Turkiston   –   Xitoy   o‘rtasidagi   savdo   aloqalarining   yaxshilanishiga
ijobiy tasir ko‘rsatdi.
Xalqaro   savdo   aloqalarga   bo‘lgan   ehtiyoj   va   Buyuk   ipak   yo‘lidagi   siyosiy
vaziyatdan   kelib   chiqib,   Min   sulolasi   dengiz   yo‘li   orqali   xarakat   qilishga   jiddiy
urinadi.   Dengiz   yo‘lini   Xitoy   uchun   ochish   vazifasini   Maxmud   (Chjeng   Xe)ga
topshiradi. Maxmud esa mo‘g‘illar davrida Xitoyga borib qolgan O‘zbekistonliklar
avlodiga mansub bo‘lgan (Bu  haqta quyida batafsilroq boyon etiladi). 
Shundan   ko‘rinib   turibdiki,   Xitоy   bilan   G‘arb   o‘rtasdidagi   savdo   aloqalari
dengiz   yo‘llari   orqali   rivojlaniushiga   Buyuk   ipak   yo‘lidagi   siyosiy   vaziyat   turtki
bo‘lgan.   Dengiz   yo‘lining   rivojlanishi,   albatta   ushbu   davrda   jahon   miqyosida
kemasozlikning   rivojlanishi   bilan   ham   bog‘liq   edi.   O‘z   navbatida,   dengiz   yo‘li
orqali   xalqaro   savdo   aloqalarining   rivojlanishi   Buyuuk   ipak   yo‘li   axamiyatining
pasayishiga olib keldi. 
Xulosa
Prezidentimiz   Islom   Karimov   Toshkent   shahrida   temuriylar   davlati   tarixiy
muzeyining   ochilish   marosimida   so‘zlagan   nutqida   xalqimiz   tarixida   insoniy
kamoloti   va   ijtimoiy   faoliyati   bilan   dovruq   qozongan,   millatimiz   faxri   bo‘lmish
ulug‘ zotlar benihoya ko‘p. Ammo ular qatorida yulduzlar aro quyoshdek charaqlab
turgan bir buyuk zot borki, u Vatanimiz kechmishi, butuni va ertasida behad yuksak
o‘rin   tutadi.   Ul   muhtaram   inson   Sohibqiron   Amir   Temur   hazratlaridir.
Mamlakatimiz   istiqlolga   erishgach   Amir   Temur   shaxsi   yana   Vatan   va   millat
timsoliga   aylandi.   Istiqlolimizning   har   bir   tadbirida,   mustaqil   davlatimizni   har   bir
qadamida ul buyuk zot ruhi bizga hamrohu hamnafas bo‘lib bormoqda. 1
XIV   asrning   ikkinchi   yarmi   va   XV   asr   tarixiy   voqealarga   nihoyatda   boy
tarixiy   saboq   davri   hisoblanadi.   Chunki   bu   davrda   mo‘g‘ullar   hukmronligi   va
feodal   tarqoqlik   tugatilib,   bosqinchilarning   vayronargarchiligi   va   bir   yarim   asrlik
zulmlari   oqibatida   iqtisodiy,   madaniy   ma’rifiy   turg‘unlik   holatiga   tushib   qolgan
davlatimiz   o‘z   mustaqilligini   qayta   tiklashga   kirishdi.   Bu   diyorda   Amir   Temur
boshchiligida yagona tug‘ ostida markazlashgan, kuchli va mustaqil davlat tashkil
topdi.   Markaziy   Osiyo   xalqlari   hayotida   yuz   bergan   bu   tarixiy   voqeada,   Amir
1
  Ibrohim Mo‘minov “Amir Temurning- O‘rta Osiyo tarixida tutgan o‘rni va roli” 1968, T. “Fan”  B-46
50 Temurning   xizmati   g‘oyat   buyukdir.   O‘z   davlatining   kuch-qudratini   oshirib,   uni
mustahkamlash   uchun   avvalo,   u   harbiy   va   iqtisodiy   islohot   o‘tkazdi.   Yaxshi
qurollangan   muntazam   qo‘shin   tuzdi.   Davlat   boshqaruvi   tizimlarini   ishlab   chiqdi
va sinovlardan o‘tkazdi. 
Shulardan kelib chiqqan holda quyidagi xulosalarga kelindi:
Birinchidan,   Amir   Temur   Movarounnahr   va   Xorazmga   muttasil   tazyiq
o‘tkazib turgan Oltin O‘rda xoni To‘xtamishga qarshi bir necha bor qo‘shin tortdi.
Uralda,   Qunduzga,   Kavkazda   Terek   daryosi   bo‘yida,   o‘tgan   ikki   shiddatli   jangda
Temur   g‘alaba   qozonib,   Oltin   O‘rdaga   qattiq   zarba   berdi.   Uning   bu   g‘alabasi
tufayli   Oltin   O‘rda   tazyiqida   Rossiya   qaddini   rostlash   imkoniga   ega   bo‘ldi   va
uning istiqboli uchun katta yo‘l ochdi.
Ikkinchidan,   Buyuk   jahongir   o‘rta   asrlarning   udum   an’analariga   asosan   o‘z
davlat   chegaralarini   kengaytirishga   harakat   qildi.   U   Hindiston,   Yaqin   va   O‘rta
Sharq   mamlakatlariga   bir   necha   bor   harbiy   yurishlar   uyushtirdi.   Anqara   jangida
Turk   Sultoni   Yildirim   Boyazidni   qo‘shinlari   ustidan   g‘alaba   qozonib,   butun
Yevropani   hayratga   soldi.   Shundan   sung   Yevropa   davlatlari   Temur   va   uning
vorislari bilan bevosita aloqa o‘rnatishga shoshilganligi aniqlandi..
Uchinchidan,  Buyuk sarkardaning Xorazm va Oltin O‘rdaga qarshi kurashib,
ularni   yengishi,   Eron,   Ozarbayjon,   Iroq,   Hindiston,   Suriya   va   Turkiyaga   qilgan
yurishlari   Temur   davlati   qudratini   oshirdi.   Amir   Temur   27   mamlakatni   o‘ziga
bo‘ysundirib,   o‘z   davlatini   jahonning   yirik   davlatlari   qatoriga   ko‘tardi.   Uning
hukmronligi   davrida   Movarounnahr   dunyo   taraqqiyoti   bilan   bevosita   bog‘lanib,
jahonning  ilg‘or mamlakatlaridan biriga aylandi. Buyuk Ipak yo‘lining katta qismi
Amir Temur davlati nazoratiga o‘tgan.
To`rtinchidan,   Amir   Temur   Movarounnahrda   markazlashgan   davlat   barpo
etib,   o‘z   mamlakati   hududini   mustahkamlab,   aholining   ijtimoiy   iqtisodiy   ahvoli
yaxshilanib, savdo-sotiq ishlarini rivojlantirib yubordi. Amir Temur davlati tashqi
savdo   munosabatlarini   yaxshilash   uchun   dunyo   mamlakatlari   bilan   diplomatik
munosabatlar o‘rnatdi. 
51 Beshinchidan,   Amir   Temur   umr   bo‘yi   bunyodkorlik   bilan   shug‘ullangan.
Hozirgi   kunga   qadar   u   bunyod   etgan   ko‘plab   inshootlar   jahon   svilizatsiyasi
tizimida alohida ahamiyat kasb etadi.
Xulosa   qilib   shuni   ta’kidlamog‘imiz   mumkinki,   bizning   tariximizda   Amir
Temurdek ulug siymo bor ekan, uning qoldirgan vasiyati va merosi, pandu nasihatlari
bugungi   hayotimizda   hamohang   ekan,   oldimizda   turgan   bugungi   muammolarni
yechishda   bizga   qo‘l   kelayotgan   ekan,   bizning   bu   merosni   o‘rganmaslikka,
ta’riflamaslikka, targ‘ibot qilmaslikka haqqimiz yo‘q.
52 Foydalanilgan adabiyotlar:
1. Karimov I.A. “Tarixiy xotirasiz kelajak yo‘q”. T.: “Sharq”, 1998.
2. Karimov I.A. Amir Temur − faxrimiz, g‘ururimiz. T.: “O‘zbekiston”, 
1991.
3. Karimov I.A. “Yuksak ma’naviyat – yengilmas kuch”. T.: “O‘zbekiston”, 
2008.
4. Karimov I.A. Asosiy  vazifamiz – Vatanimiz taraqqiyoti va xalqimiz 
farovonligini yanada yuksaltirishdir. T.,2010.
5. Karimov I.A. Mamlakatimizda demokratik islohotlarni yanada 
chuqurlashtirish va fuqarolik jamiyatini rivojlantirish 
konsepsiyasi. T.: “O‘zbekiston”, 2010 yil
6. Xerman Vamberi Buxoro yoxud Movarounnahr tarixi T. 1992                 
7.   Sh.Karimov, R.Shamsiddinov “Sohibqiron Amir Temur va uning saltanati”, Andijon
1995 y.
8. “Sarbadorlar” “Sharq yulduzi” 1990 y. № 10     
9.“Temur tuzuklari” T. G‘afur G‘ulom nashriyoti, 1991 y.
10.  “Zafarnoma” “Sharq yulduzi” 1992 y. № 7.
11. “Zafarnoma”  “Sharq yulduzi”  1993  № 1.
12.   Sh.Karimov,   R.Shamsitdinov,   Sohibqiron   Amir   Temur   va   uning
saltanati 1995, Andijon    
13. “Temur va To‘xtamish”  “Sharq yulduzi” 1991 № 11.
14.  Ibn Arabshoh  “Amir Temur tarixi” 1-kitob.
15. Fransua   Bernye.   Istoriya   poslednmx   politecheskix   perevorotov   v   gospodete
Velikogo Mon Mongolo, M. 1933 g.
16.  Amir Temur o‘gitlari, T. “Navro‘z” 1992 y.
17.  “Muloqot” 1991, №8.
18.  “Xalq so‘zi” 1992 y, 9 aprel.
19.  “Temur tuzuklari”.
20.   I.   Mo‘minov   Amir   Temurning   O‘rta   Osiyo   tarixida   tutgan   o‘rni   va   roli.   T.,
“Fan” nashriyoti.
53 21.   I.Mo‘minov,  “Amir   Temurning  O‘rta   Osiyo   tarixida   tutgan   o‘rni   va   roli.   T.,
“Fan” nashriyoti, 1968 yil.
22.  Samon yo‘li. Amir Temur hayotiga bag‘ishlanadi.T., “Kamalak” 1992 y.
23.   Sh.Karimov,  R.Shamsutdinov,   “Sohibqiron  Amir   Temur  va  uning  saltanati”,
1995 y. Andijon
24.  A.Berdimurodov “Amir Temurni Samarqanddagi bog‘lari” “Turkiston”, 1992
yil 17 noyabr.
25.  Ibn Arabshoh, Amir Temur tarixi Q-2 “Mehnat”, 1992 y.
26.  “Turkiston” 1992 yil 10 yanvar.
27.   Sh.Karimov,   R.Shamsutdinov   “Soxibqiron   Amir   Temur   va   uning   saltanati”
1995 y. Andijon.
28.  Uloj yeniye Temura, Iz-vo N.Ostraumova. Kazan Tipografiya Imperatorskogo
universiteti 1894
29. I.I.Umilkov.   Iz   istorii   mejdunarodngx   otnosheniy   Srednoy   Azii   v   zapodnoy
Yevropoi v nachale XV veka. M., 1966
30.   Ibrohim   Mo‘minov   “Amir   Temurning-   O‘rta   Osiyo   tarixida   tutgan   o‘rni   va
roli” 1968, T. “Fan”
31. www.ziyo.net   
32. www.history.ru   
33. www.natura.com   
34. www.archaelogy.ru   
35.   www.archaelogy.com
54 Glossariy
Amir Temur
55 Mirzo Ulug`bek 
56 Amir Temur muhri
57

Amir temur davlatining tashkil topishi

Купить
  • Похожие документы

  • 2001-yil sentabr voqealri va uning xalqaro munosabatlarga
  • 1945-1990-yillarda Buyuk Britaniya
  • 1918-1923 yillarda xalqaro munosabatlar, Versal Vashington siyetemasining tuzilishi
  • Ahmad al-farg‘oniy
  • Almashlab ekishni loyihalashtirish va joriy etish

Подтвердить покупку

Да Нет

© Copyright 2019-2026.

  • Инструкция по снятию с баланса
  • Контакты
  • Инструкция использования сайта
  • Инструкция загрузки документов
  • O'zbekcha