Asalarilarni saqlash sharoiti va oziqlantirishi buzilganida kelib chiqdigan kasalliklar

Asalarilarni  saqlash   sharoiti va oziqlantirishi buzilganida kelib
chiqdigan kasalliklar.  
R e j a:
1. A salari naslining shamollashi
2.   D imiqib qolishi, 
3. N aslning qurib qolishi 
4. T uxumi va lichinkasining nobud bo’lishi . Asalarilarni   oziqlantirish   va   saqlash   sharoitlari   buzilganida   kelib
chiqqan kasalliklar .
Asalari   naslining   shamollashi   –   bu   asalari   oilalarining   yuqumsiz
kasalligi   bo‘lib,   nasllarni   kuchli   va   uzoq   muddat   davomida   sovib   qotishi
natijasida kelib chiqadi.
Kasallik   sabablari.   Havo   haroratining   keskin   pasayib   ketishi,
arixonalarning yaxshi isitilmaslik, zaharlanish yoki parvoz qiluvchi arilarning
boshqa   kasalliklardan   nobud   bo‘lishi   oqibatida   oila   quvvatining
kuchsizlanishi kabilar sabab yuo‘ladi.
Kasallikning   kechishi.   Kasallik   qisqa   muddatli   davom   etadi   va
ko‘pincha bahorda havoning qaytadan pasayib ketishi davrida kuzatiladi.
Kasallikning   klinik   belgilari.   YOpiq   naslni   shamollashida   ari
uyasidagi   nasllar   yoppasiga   nobud   bo‘la   boshlaydi.   Odatda   uyachalarning
yon va taglarida  kasallikka chalingan nasllarni ko‘rish mumkin.
YOpiq   va   ochiq   nasllar   zararlanadi.   Zararlangan   yopiq   nasllar   uzoq
muddat   davomida   o‘zgarishlarsiz   qoladi,   ya’ni   g‘umbakning   qapqoqchasida
xej   qanday   o‘zgarish   kuzatilmaydi,   faqatgina   lichinkalarning   o‘zlari
qapqoqchasi kemirib, uyachalarni tozalashga o‘tganidagina namoyon bo‘ladi.
G‘umbaklarning     ko‘krak   yoki   qorinchasida   qoramtir-yashil   dog‘   hosil
bo‘ladi,   bu   dog‘lar   esa   keyinchalik   yaltiroq-yashil,   so‘ngra   esa   jigarrang
tusga kiradi. Lichinkalarning ko‘zi tezda qorayadi,  ular uyachalarning tagiga
tushadi, qurib qoramtir-jigarrang tusdagi mumga aylanadi. Mumlar uyachalar
devoridan tezda ajraladigan va arilar ularni tezda olib chiqarib tashlaydi. 
Ochiq nasllarning rangi dastlab kulrang, keyinchalik qoramtir-qo‘ng‘ir
va oxirida esa qora tusga kiradi. Lichinkalarning hajmi kattalashgan, ularning
konsistensiyasi suyuq (suvli), hidi yo‘q, yoki serovodorod hidini eslatadi.
Diagnoz   va   differensial   diagnoz.   Kasallikka   diagnoz   tashqi
ko‘rinishiga   qarab   qo‘yiladi.   Naslni   ko‘zdan   kechirganda   uning   umumiy holatiga,   jinsiga,   yoshiga   hamda   o‘lgan   lichinkalarning   rangi   va
konsisteknsiyasiga e’tibor beriladi. 
Kasallikni   oldini   olish.   Sovuq   va   o‘zgaruvchan   ob-havoda   arilarni
qisqartilirgan   (zichlangan)   arixonalarga   o‘tkaziladi,   etarli   miqdordagi   oziqa
bilan ta’minlaydi, ari uyachalari yon va ustki tomondan yaxshilab isitiladi.
Kasallikka   qarshi   kurashish .Arixonalardan   zararlangan   nasllar   olib
tashlanadi,   ari   uyachalari   kamaytiriladi,   qolgan   ari   uyachalarini   yaxshilab
isitiladi, agarda oziqa etishmasa, uni to‘ldiriladi.
Arilarning   dimiqib   (bug‘lanib)   qolishi   –   bu   asalarilarning   yuqori
harorat   va   namlik   ta’sirida   tezda   nobud   bo‘lishi   bilan   xarakterlanadi   va
havosi yaxshi almashmaydigan ari uyalarida arilarning kuchli bezovtalanishi
(qo‘zg‘alishi) natijasida kelib chiqadi.
Kasallik   sabablari.   Ari   qutilaridagi   teshikchalarni   transportirovka
qilish   vaqtida,   yoki   arixona   atrofidagi   o‘simliklarni   insektitsid   dorilar   bilan
ishlov   berish   jarayonida   yopib   qo‘yilganda,   ari   uyachalarini   havosi   yaxshi
almashmaydigan arixonalarda saqlangan paytda hamda arilarni paketga solib
pochta   orqali   jo‘natilayotgan   paytda   arilarning   dimiqib,   bug‘lanib   qolishi
kelib chiqadi.
Kasallikni   klirnik   belgilari.   Dastlab   arilarning   kuchli   bezovtalanishi,
shovqin-suroni   eshitiladi,   arilar   qo‘zg‘alanadi,   to‘r   qo‘yilgan   arixonadagi
teshikcha arilar bilan to‘lib ketadi, keyinchalik shovqin-suron pasayadi, arilar
tinch     bo‘lib   qoladi.   Arixona   shiftiga   qo‘l   tekkizganimizda,   undan   kuchli
issiqlik   ajralayotganligi   seziladi,   uyachalar   ichidan   asal   oqayotganligi   ni
ko‘rishimiz   mumkin.   Ari   oilalarini   ko‘zdan   kechirganim   izda   esa   ari
uyachasidan   juda   ham   ko‘p   miqdordagi   issiqlik   va   namlik   ajralayotganini
ko‘ramiz, ari uyachalari uzilgan, yulinganga o‘xshaydi, uyachalarning tagida
ko‘plab   arilarni   yotganini,   ayrimlari   esa   o‘rmalab   yurganlarini   uchratish
mumkin. Diagnoz   va   differensial   diagnoz.   Arilar   va   arixona   holatini
tekshiruvdan o‘tkazib diagnoz qo‘yiladi. Arilar qora tusda, ho‘l, ularning bir
qismi asal bilan qoplangan, qanotlari qorinchasiga yopishgan, uyachalar asal
va nasllar bilan birgalikda uzilib ketgan bo‘ladi.
Kasallikni oldini olish.   Arilarni tashishda, jo‘natishda va ari oilalarini
vaqtinchalik   izolyasiya   qilinganda   ari   uyachalari   asali   bilan   birgalikda   olib
tashlanadi,   uyachalarda   chegaralangan   asal   zaxirasi   qoldiriladi,   arilarni
qo‘shimcha   ravishda   erkin   joy   (bo‘shliq)   bilan   ta’minlanadi.   Ventilyasiya
teshigidan yorug‘lik kirmasligi uchun  to‘siqchalar o‘rnatiladi.
Kasallikka   qarshi   kurashish.   Asalarini   dimiqishi   kuzatilgan
arixonadagi   ari     uyachalari   tezda   ochib   tashlanadi,   arilarga   erkin   uchib
chiqishi   ta’minlaydi,   uzilib   tushgan   uyachalar   olib   tashlanadi,   uyacha   esa
taglari asal va o‘lgan arilardan tozalanadi.
Asalari   naslining   qurib   qolishi   –     bu   ham   arilarning   yuqumsiz
kasalligi   bo‘lib,   ari   tuxumlaridan   naslni   chiqish   vaqtida   tuxumlarni   qurib
qolishi   bilan   xarakterlanib,   kasallik   ona   arilar   tuxumlarini   lichinkali   oziqa
bilan   ho‘llab   qobiq   bermasligi   natijasida   kelib   chiqadi,   tuxum   quruq   bo‘lib
qoladi va lichinkalar tuxumni teshib chiqa olmaydi.
Kasallik   sabablari .   Arilar   tomonidan   nasllarga   etarli   darajada   e’tibor
bermasligi   oqibatida   kelib   chiqadi.   Ona   arilarga   tuxum   qobig‘ini   namlashi
uchun   lichinkali   oziqaning   yo‘qligi   tufayli   tuxumning   tashqi   qobig‘i   qurib
qoladi,   uning     ichida   hosil   bo‘lgan   lichinka   tuxumni   teshib   chiqa   olmasligi
oqibatida kelib chiqadi. Bundan tashqari, “genetik ola nasllar” ham uchraydi.
Bu   diploidli   nasl   hisoblanib,   ayrim   ona   arilarning   yaqin   qarindoshlari   (aka-
ukalari)   bilan   qo‘shilshi   natijasida   kelib   chiqadi.   Bunday   tuxumlardan
lichinkalar chiqqunicha  tuxumlar rivojlanadi, lichinkalar tuxumdan chiqqach
boquvchi ona arilar tomonidan yo‘q qilinadi. Kasallikni kechishi . Kasallik qisqa muddat davom  etadi. Bunda biron
sababga   ko‘ra   qisqa   muddat   davomida   juda   ham   ko‘p   arilar   nobud   bo‘ladi
yoki   asalarichi   ari   oilasiga   boshqa   oilalardagi   naslli   ramkalarni   qo‘shib
qo‘yishida   yoki   asalarichi   ari   oilasidan   yosh   ucha   olmaydigan   arilarni   olib
qo‘yishi   oqibatida   sodir   bo‘ladi.   Kasallik   oilada   ma’lum   miqdordagi   tuxum
va yosh arilar nisbatini to‘g‘ri amalga oshirilganda tezda to‘xtaydi, yo‘qoladi.
Oilada   asalari   naslining   qurib   qolishini   kelib   chiqishida   asalarichi
tomonidan   ari   oilasiga   juda   ham   ko‘p   miqdordagi   naslli   ramkalarni
joylashtirilishi   yoki   boquvchi   ona   arilarni   keskin   ravishda   kamaytirib
yuborishi   ham   yordam   beradi.   Bunday,   masalan,   yangi   oila   qurishda,   ona
arilarga qari arilarni hujum qilishi va ramkalarda katta miqdordagi tuxumlarni
borligi   kabi   holatlarda   uchratish   mumkin.   Bunday   holatlarda   asalari   oilasi
yosh boquvchi arilardan mahrum bo‘lib qoladi, natijada esa nasllarning qurib
qolishining kelib chiqishiga sabab bo‘ladi.
Diagnoz   va   differensial   diagnoz.   Arixonadagi   uyachalarda   atrofida
lichinkali   oziqasi   bo‘lmagan   tuxumlarni   topish   asosida   qo‘yiladi.   Ayrim
tuxumlarni   lupa   ostida   tekshirilganda   qobiq   ichida   to‘liq     shakllangan
lichinkalarni ko‘rish mumkin.
Kasallikka  qarshi  kurashish.   Ari   oilasini   yosh   hujumkor  arilar  bilan
kuchaytirish,   oilani   asal   va   perga   bilan   to‘liq   ta’minlanadi.   Kasallik
ko‘pincha xech qanday yordam ko‘rsatmasdan ham o‘tib ketadi.
Asalari   tuxumining   nobud   bo‘lishi   –   bu   asalarilarning   yuqumsiz
kasalligi   bo‘lib,   tuxum   ichidagi   nasllarni   turli   rivojlanish   bosqichida   nobud
bo‘lishi bilan xarakterlanadi.
Kasallik   sabablari.   Kasallik   sababi   bu   ona   arilarning   irsiy,   nasldan
naslga   o‘tadigan   xususiyati   hisoblanadi.   Irsiy   nobud   bo‘ladigan   ari
ramkalardagi   oilalarni   mo‘‘tadil,   sog‘   oilalarga   qo‘shib   qo‘yilishini   va
aksincha,   sog‘lom   oilaning   tuxumlari   irsiy   kamchiliklari   bo‘lgan   oilalarga qo‘shib qo‘yilganda ham rivojlanib ketadi. Aksincha, irsiy nobud bo‘ladigan
ona ari tuxumlari sog‘lom oilada ham va irsiy kasal oilada ham rivojlanmay
qoladi. Ona arilar tuxum qo‘yib bo‘lgach, tuxum ichida tuxum hujayrasining
tez   orada   rivojlanishi   to‘xtaydi   yoki   hosil   bo‘lgan   lichinkalar   tuxumdan
chiqishidan   oldin   nobud   bo‘lib   qoladi.   Ona   arilar   tomonidan   bir   vaqtning
o‘zida   irsiy   nobud   bo‘ladigan   va   sog‘lom   rivojlanadigan   tuxum   qo‘yishlari
ham mumkin. Masalan, ari uyachalarida otalangan tuxum qo‘yilgandan so‘ng
o‘lgan   nasllar   hosil   bo‘ladi,   otalanmagan   tuxumlar   qo‘yilganida   esa   trutneli
uyachalarda to voyaga etgan trutneylar shakllanguncha rivojlanish mo‘‘tadil
davom   etadi.   Bu   esa   erkak   ari   spermalari   orqali   o‘ladigan   nasllarni   nasldan
naslga meros bo‘lishidan darak beradi.
Kasallikni   kechishi.   Kasallik     naslni   qurib   qolishi   kasalligidan   fvrqi
uzoq muddat davom etishidir. Kasallik, ko‘pchilik tadqiqotchilarning fikriga
ko‘ra, ona arilarning irsiy xususiyatiga bog‘liqdir.
Diagnoz va differensial diagnoz.   O‘lgan naslni nobud bo‘lishi odatda
barcha tuxumlarga tarqalmasdan, balki ayrim tuxumlarga tarqaladi. SHuning
uchun ham ari   oilasida “ola-bula nasl”ning paydo bo‘lishi yuqumli kasallik
yoki   naslni   nobud   bo‘lishi   kasalligiga   gumon   qilinadi .   Naslning   nobud
bo‘lishi   kasalligida   bo‘sh   ari   uyachalari   ostida   tuxum   bosqichidagi   o‘lgan
nasllarni   uchratish   mumkin.   Ana   shunday   tuxumlarni   lupa   ostida
tekshirilganda o‘lgan tuxum hujayrasining yoshini aniqlash mumkin.
Kasallikka   qarshi   kurashish .   O‘lgan   nasl   beruvchi   ona   arilarni
yo‘qotish va yangilari bilan almashtirishdan iborat.
Asalari   lichinkasining   nobud   bo‘lishi.   Bu   ham   arilarning   yuqumsiz
kasalligi   bo‘lib,   ari   lichinkalarini   turli   rivojlanish   bosqichlarida   nobud
bo‘lishi bilan xarakterlanadi.  Kasallik   sabablari.   Kasallik   xuddi   ari     tuxumlarini   nobud   bo‘lishi
kasalligining   etiologiyasi   bilan   bir   xildir,   ya’ni   ona   arilar   nosog‘lom   nasllar
qo‘ya boshlaydiyu.
Kasallikni   kechishi.   Kasallik   butun   yoz   fasli   davomida   kuzatiladi.
E.V.Arefevning kuzatuvlariga   qaraganda bu kasallik naslli arilarning irsiyati
bilan  bog‘liq   bo‘lib,  erkak   arilar   tomonidan   trutneylar  orqali   nasldan  naslga
o‘tadi.   SHuningdek,   lichinkalarni   nobud   bo‘lishi   sifatsiz   oziqlantirish
oqibatida ham kelib chiqadi. Lichinkalarni yaxshi oziqlantirmaslik natijasida
arilarning hajmi kichrayadi va ular g‘umbaklik davrida yoki yoshlik vaqtida
nobud bo‘lishadi.
Kasallikni   klinik   belgilari.   Ari   nasllari   ochiq   yoki   yopiqlik   davrida
yoinki   g‘umbakliq   bosqichida   nobud   bo‘ladi.   YOpiq   uyachalardagi   o‘lik
lichinkalar jasadi teshilib qolgan qapqoqchada yopishib turgan bo‘lib, xuddi
chiriganga   o‘xshash   bo‘ladi.   G‘umbakka   aylanishga   ulgurmagan
lichinkalarning   konsistensiyasi   yumshoq,   nam   bo‘lib,   uyachalardan   tez
ajraladigan   holatda   bo‘ladi.   Lichinkalar   biroz   ko‘kimtir   tovlanuvchan,
cho‘ziluvchan   bo‘lib,   vaqt   o‘tib   qurib   qolishi   bilan   jigarrang   tusga   kiradi.
Ularning   hidi   yo‘q   yoki   biroz   achigan   hid   beradi.   Xarakterli   belgisi   bu
lichinkalarni   turli   gumbaklik   bosqichida   (oq   va   pigmentlashgan),
katakchalardan   chiqish   arafasida   nobud   bo‘lishi   hisoblanib,   bunday   holat
infektsion kasalliklarda kuzatilmaydi.O‘lgan g‘umbaklarni hajmi kichraygan,
ayniqsa   qorin   qismi   yaxshi   rivojlanmagan   bo‘ladi.   Lichinkalarni   zararlanish
darajasi   turlicha   bo‘lib,   bir-ikkitadan   ko‘plab   miqdorni   tashkil   qilishi
mumkin.   Nafaqat   ishchi   arilar   hosil   bo‘luvchi   lichinkalar,   balkim   erkak
(trutneylar)   arilar   hosil   bo‘ladigan       lichinkalar   ham   nobud   bo‘ladi.   O‘lim
nafaqat g‘umbaklik davrida, balkim yaqinda g‘umbakdan chiqqan yosh arilar
orasida   ham   namoyon   bo‘lishi   mumkin.   Ushbu   o‘lgan   yosh   arilarning
qorinchasi   va   qanotlari   yaxshi   rivojlanmagan   bo‘lib,   ular   ucha   olmaydi. Bunday   arilar   uzoq   muddat   davomida   katakchalarda   qolib   ketmaydi,   ularni
katta arilar chiqarib tashlaydi. 
SHunday qilib, yosh arilarning yaxshi rivojlanmasligi ari tuxumlari va
lichinkalarini   o‘lishi   kabi   kasalliklar   bilan   orasida   genetik   bog‘liqlik,   aloqa
borligidan darak beradi.
Diagnoz   va   differensial   diagnoz.   O‘lgan   lichinkalarning   tashqi
ko‘rinishi   inobatga   olinadi   va   laboratoriyada   tekshiruvlar   o‘tkazib,
tasdiqlanadi.
Kasallikni oldini olish.  Qarindoshchilik o‘rtasida urchitishni yo‘qotish
bilan kasallikka barham beriladi. Geterozis jarayoni bir vaqtning o‘zida ham
lichinkalarni   nobud   bo‘lishini   oldini   oladi   va   ham   asalari   oilasining
mahsuldorligini oshiradi.
Kasallikka qarshi kurashish.  O‘lgan nasllarni keltirayotgan ona arilar
almashtiriladi, arilarni etarli miqdorda sifatli asal va perga bilan ta’minlanadi. Asosiy adabiyotlar:
1.   Gerasimchik   V,A.,   E.F.   Sadovnikova   ”Bolezni   r i b   i   pchel”   uchebnoe
posobie, Minsk, 2017 god
2.   Osetrov   V.S.   (pod   redaksiey)   «Bolezni   rib».   Spravochnik,   Moskva   VO
Agropromizdat, 1989.
3 .     Poltev I., Neshataeva E .V.// Bolezni vrediteli pchel. Moskva, Kolos, 1977
god
4.  Haqberdiev   P.S.,   Tursunqulov   A.R.   «Baliqlarning   yuqumli   va
yuqumsiz kasalliklari». O‘quv qo‘llanma. Samarqand, 2010 yil.
5.  Haqberdiev   P.S.   va   boshqalar/   «Baliqchilik   va   baliq   kasalliklari»,
Samarkand, 2008.
6.  Haqberdiev   P.S.,   Qurbonov   F.I.,   Qarshiyeva   V.SH.   «Baliq   va   asalari
kasalliklari» O‘quv qullanma. Toshkent, 2016 y.