Elastiklik. Guk qonuni. Deformatsiya energiyasi. Izotrop muhit. Elastik o‘zgarmaslar. Elastik simmetriya. Anizotrop muhit

11-mavzu.  Elastiklik. Guk qonuni. Deformatsiya energiyasi. Izotrop muhit.
Elastik o’zgarmaslar.  Elastik simmetriya. Anizotrop muhit
Reja:
1.Kuchlanishlar va deformatsiyalar orasidagi bog’lanishlar. 
2.Deformasiyalanish termodinamikasi.
3. Elastik potensial. 
4.Deformatsiuaning qoshimcha ishi.
5. Umumlashgan Guk qonuni Elastik jismning muvozanat va harakat tenglamalari.
Faraz qilaylik, deformatsiyalanuvchi qattiq jismning hajmi  V   va S ga teng bo‘lsin
hamda   jismga   uning   nuqtalarining   kichik   ko‘chishlarini,   va   demak,   kichik
deformatsiyasini   chaqiruvchi   hajmiy   va   sirt   kuchlari   ta’sir   etayotgan   bo‘lsin.
Jismga ta’sir qilayotgan hajmiy (massaviy) kuchlarni 	
⃗f  bilan belgilaymiz.
Qaralayotgan   jism   muvozanatda   bo‘lsa,   uning   ixtiyoriy   fikran   ajratilgan   qismi,
unga ta’sir qiluvchi kuchlar ta’siri ostida muvozanatda 
bo‘lishi   kerak.   Agar   jism   deformatsiyalanuvchi     bo‘lsa,     uning   ajratilgan   sirtiga,
jism   qismining   qolgan   qismining   ta’sirini   beruvchi
⃗pnds   kuchlarni   qo‘yish   kerak.
Ma’lumki, jismning biror 	
M	(xi)  nuqtasidagi normali 	⃗n  bo‘lgan maydonchadagi 	⃗pn
kuchlanish vektori, jismning shu nuqtadagi	
(σij)
 kuchlanish tenzori bilan to‘liq aniqlanadi.
Tabiiyki,  	
(σij)   kuchlanish   tenzori   komponentalari  	M	(xi)   nuqta
koordinatalarining   funksiyalari   bo‘ladi.   Ushbu   funksiyalarni   uzluksiz,   va   jism
egallagan butun V sohada uzluksiz xususiy hosilalarga ega deb hisoblaymiz.
Muvozanatdagi jismdan (fazoda V sohani egallagan va sirti s ga teng) fikran	
s1
 sirt bilan chegaralangan 	V1  sohani ajratamiz. Bunda 	S1  sirt jismning 	S  sirt bilan
umumiy nuqtalarga ega bo’lmasligini talab qilamiz (7.1-rasm).
Ajratilgan bo‘lakning 	
S1  sirtida 	⃗pnds  kuchlar taqsimlangan bo‘lib, bu kuchlar
ajratilgan   bo‘lak   uchun   tashqi   sirt   kuchlari,   berilgan   butun   jism   uchun   esa   ichki
kuchlarni   tashkil   etadi.   Ajratilgan   hajmi  	
V1   ga,   teng   bo‘lgan   bo‘lak  	⃗pnds   sirt            x
3                             S
                               
                                                     
                                           ss
                                                   	
⃗Pnds
                                   V
S
1
V
1	
⃗r kuchlari   va  ⃗fρdv -   massaviy   kuchlar   ta‘siri   ostida   muvozanat   holatida   bo‘ladi.   U
holda   ushbu   kuchlarning   bosh   vektori   va   bosh   momenti   nolga   teng   bo‘lishlari
kerak.   Bunda   bosh   moment   ixtiyoriy   nuqtaga   nisbatan,   masalan   koordinatalar
boshi 0 nuqtaga nisbatan, hisoblanishi mumkin. shunda    
⃗R=∬
S1
⃗pnds	+∭
V1	
⃗fρdV	=0,	
M	=∬
S1
(⃗r×⃗pn)ds	+∭
V1
(⃗r×	⃗f)ρdV	=0,
(7.1)
bu   yerda  	
⃗r=xi⃗эi−v1 yopiq   soha   ixtiyoriy,   shu   jumladan  	S1   sirtning,   nuqtasining
radius-vektori.
Ostrogradskiy   formulasiga   asosan   (I-bob),   hamda  
⃗pn=⃗pini   ekanligini   (n
i -
yo‘naltiruvchi kosinuslar) hisibga olib,	
∬
S1
⃗pnds=∬
S1
⃗pinids	=∭
V1
д⃗pi	
дx	i
dV
tenglikka ega bo‘lamiz va uni (7.1) ning 1-formulasiga qo‘yib,  	
∭
V1(
д⃗pi	
дx	i
+ρ⃗f)dV	=0
                 (7.2)
tenglikni olamiz.
Ajratilgan  	
V1   soha   ixtiyoriy   bo‘lganligi   uchun   (7.2)   tenglik   faqat   integral
ostidagi   ifoda   butun   V   sohaning   hamma   nuqtalari   uchun   nolga   teng   bo‘lgan
holdagina o‘rinli bo‘ladi.  Shunday qilib, jismning har bir nuqtasi uchun 	
д⃗pi	
дx	i
+ρ⃗f=0.
(7.3)
vektor tenglamaga ega bo‘lamiz.
Ma’lumki 	
⃗pi=σij⃗эj
          (7.4)
U holda massaviy kuchlarni	
⃗f=	fi⃗эi
ko‘rinishda tasvirlab, (7.3) dan (7.4) ni hisobga olgan holda 	
дσ	ij	
дx	i
+ρf	j=	0
yoki	
σij,i+ρf	j=0.
(7.5)
tenglamalar   sistemasini   olamiz.   Ushbu   (7.5)   tengliklar   deformatsiyalangan   jism
muvozanatining uchta differensial tenglamasidan iboratdir. Shuni ta’kidlash lozimki, (7.1) ning ikkinchi tengligi, ya’ni bosh momentning
nolga     tengligidan(σij) kuchlanish   tenzorining   simmetrikligini  	σij=	σij(i≠	j)
isbotlash   uchun   foydalaniladi.   Biz   yuqorida   II   bob   doirasida   ushbu   masalani   hal
qilganligimiz uchun bu yerda unga to‘xtalmaymiz, lekin undan foydalanamiz.
Kuchlanish tenzorining simmettikligidan (7.5) ni 	
σij,i+ρ	fj=0
ko‘rinishda yozamiz va bu tenglikda erkin 	
j  indeksni i bilan, gung i indeksni esa j
bilan muvozanat tenglamasining	
σij,j+ρf	i=0
(7.6)
ko‘rinishini olamiz. Bu sistemani yoyib yozamiz:	
дσ	11	
дx	1
+
дσ	12	
дx	2
+
дσ	13	
дx	3
+ρ	f1=	0;	
дσ	21	
дx	1
+
дσ	22	
дx	2
+
дσ	23	
дx	3
+ρ	f2=	0;
                (7.7)	
дσ	31	
дx	1
+
дσ	32	
дx	2
+
дσ	33	
дx	3
+ρ	f3=	0;
Kuchlanish tenzorining oltita 	
σij  komponentalari jism ixtiyoriy 	M	(xi)  nuqtasi,
shu jumladan, uning sirtidagi nuqtalar, koordinatalarining uzliksiz funksiyalaridan
iborat.   Demak,   (7.6)   muvozanat   tenglamalarini   qanoatlantiruvchi  	
σij   uzluksiz
funksiyalar,   ixtiyoriy   nuqta   atrofidan   ajratilgan   elementning   muvozanat
tenglamalarini ham qanoatlantirishlari kerak.
Sirt S sirtining biror nuqtasi atrofidan shunday elementar tetraedr ajratamizki,
bu   tetraedrning   uchta   o‘zaro   ortogonal   yoqlari   koordinat   tekisliklarga   parallel
bo‘lsin   va   to‘rtinchi   yog‘i   S   sirt   bilan   ustma-ust   tushsin.   Bu   yoqning   normali
bo‘ylab   birlik   vektorini  	
⃗n   bilan   belgilaymiz.   Jismning   S   sirti   bilan   ustma-ust
tushuvchi ushbu yoqga ta’sir qiluvchi tashqi sirt kuchi 	
⃗Fds  ga teng bo‘ladi.
Ma’lumki, (II bob) qaralayotgan elementar tetraedrning   muvozanat shartlari	
P	nj=	σijniyoki	P	ni=	σijnj
dan   iborat   edi.   Oxirgi   tenglikda  	
Pni   larni  	Fi   larga   almashtirib,   jism   sirti   nuqtasi
atrofidagi elementar tetraedrning muvozanat shartlariga ega bo‘lamiz, ya’ni	
σijnj=	Fi
(7.8)
yoki	
σ11n1+σ12n2+σ13n3=	F1;	
σ21n1+σ22n2+σ23n3=	F2;	
σ31n1+σ32n2+σ33n3=	F3,
(7.9) bu yerda  nj -lar  	⃗n   birlik vektorining komponentalari, qaysiki uning yo‘naltiruvchi
kosinuslariga teng: 	
αni=	ni .
Ushubu (7.9) tengliklar izlanuvchi 	
σij  funksiyalar bilan jism sirtiga qo‘yilgan
sirt   kuchlari   orasidagi   bog‘lanishlarini   o‘rnatadi.   Ushbu   tengliklar,   ularni
aniqlovchi (7.8) muvozanat ham, chegaraviy shartlar deb ataladi.
Agar   jism   muvozanatda   emas,   balki   harakatda   bo‘lsa,   (7.6)   tenglamalarga
Dalamber   prinsipi   asosida   inersiya   kuchlarini   (inersiya   kuchlari   massaviy
kuchlarga  kiradi)   qo‘shish   kerak.  U   holda   deformatsiyalanuvchi   jismning   harakat
tenglamalarini quyidagicha yozish mumkin:	
σij,j+ρ(fi−wi)=0,
(7.10)
bu   yerda  	
wi   -   vaqtning  	t   paytida  	M	(xk)   nuqtada   bo‘lgan   jism   zarrachasi
tezlanishining 	
xi  koordinat o‘qiga proyeksiyasi.
Agar   jismning   harakati   davomida   uning   nuqtalarining  	
ui   ko‘chishlari
kichikligicha qolsa,	
wi=	д2ui	
дt	2
va harakat tenglamasi	
σij,j+ρf	i=	ρд2ui	
дt	2
(7.11)
ko‘rinishni oladi.
Deformatsiyalanuvchi jism muvozanatda bo‘lsa, uning har bir nuqtasida (7.7)
uchta   defferensial   tenglamalarni   kuchlanish   tenzorining   oltita  	
σij   komponentalari
qanoatlantirishlari kerak. Jism  sirtida  	
σij   kuchlanishlar (7.9) chegaraviy shartlarni
qanoatlantirishlari kerak.
Ko‘rinib turibdiki, (7.7) uch tenglama sistemasi lti noma’lumga nisbatan va u
bir  qiymatli yechimga ega bo‘lishi  mumkin emas.  Haqiqatan, bu tenglamalarning
(7.9)  chegaraviy  shartlarni  qanoatlantiruvchi   ko‘plab  yechimlarni  topish  mumkin.
Ushbu   yechimlarning   har   biri   statik   jihatdan   mumkin   bo‘lgan   kuchlanganlik
holatini   ifodalaydi.   Shunday   qilib,   tashqi   kuchlarning   berilgan   majmuasiga   mos
keluvchi   haqiqiy   kuchlanganlik   holatini   aniqlovchi   kuchlanish   tenzorini   aniqlash
uchun   statik   shartlarning   faqat   o‘zlari   yetarli   emas,   ya’ni   masala   statik   aniqmas
masaladan   iboratdir.   Haqiqatan,   jism   unga   qo‘yilgan   tashqi   kuchlar   ta’sirida
deformatsiyalanadi   va   bunda   yuzaga   keluvchi   deformasiyalar   uzviylik
tenglamalarini   qanoatlantirishlari   kerak.   Shuning   uchun,   statik   jihatdan   mumkin
bo‘lgan   haqiqiy   kuchlanganlik   holati   ham   uzviylik   tenglamasiga   mos   keluvchi holatda bo‘lishi kerak. Keyinchalik kuchlanishlarning ham uzviylik tenglamalarini
chiqaramiz, ular Beltrami-Mitchell tenglamalari deb yuritiladi.
 Deformatsiyalanish termodinamikasi.
Jismning   deformatsiyalanishi,   umuman   olganda,   termodinamik   jarayondan
iborat.   Shuning   uchun   hatto   kichik   elastik   deformatsiyalanish   holatida   ham
jismning kuchlangan deformasiyalangan holatini termodinamik jihatdan o‘rgangan
ma’qul.   Agar   jism   unga     qo‘yilgan   kuchlar   ta‘siri   ostida   harakatda   bo‘lsa   u  K
kinetik   energiyaga   ega   bo‘ladi.   Kinetik   energiyadan   tashqari,   jismning   ichki  
U
energiyasi ham mavjudki, u jismning deformatsiyalangan va quzugan yoki sovigan
holatlariga bog‘liq bo‘ladi. Ma’lumki, jismning to‘liq energiyasi  uning kinetik va
ichki   (potensial)   energiyalari   yig‘indisiga   teng   bo‘ladi.   Agar   jism   muvozanatda
bo‘lsa, uning to‘liq energiyasi faqat ichki energiyadan iborat bo‘ladi.
Faraz qilaylik, 	
Fi  sirt va 	fi  massaviy kuchlar ta‘siri ostidagi jismning kinetik
energiyasi  	
K   va   ichki   energiya  	U   bo‘lsin.   Jism   vaqtning  	δt elementi   davomida
boshqa holatga o‘tsa, uning to‘liq energiyasi 	
(δK	+δU	)  ga o‘zgaradi, tashqi kuchlar
esa   shu   vaqt   davomida  	
δA   ga   teng   ish   bajaradi.   U   holda   termodinamikaning
birinchi qonuniga asosan:	
δK	+δU	=δA	+δQ	,
(7.12)
bu yerda  	
δQ   - jismga berilgan issiqlik miqdori. Jism  bir holatdan boshqa holatga
o‘tganda uning 	
dV  hajmli elementining ko‘chishlari 	Ui  bo‘lsa, tezliklari	
дu	i
дt	=	˙ui
ga teng  bo‘ladi. U holda uning kinetik energiyasi 	
K=	1
2∭
V	
дu	i
дt	
дu	i
дt	⋅ρdV
ga   teng   bo‘ladi.   Bu   yerda  	
V   hajm,   jismning   deformatsiyalanmagan   holatidagi
hajmi.
Kinetik energiyaning 	
st  vaqt davomidagi o‘zgarishi
δ	K=(
дK
дt	)δt=∭
V	
д2ui	
дt	2⋅дu	i	
дt	δtρ	dV
lekin  	
δu	i=	дu	i
дt	⋅δt  bo‘lganligidan	
δK=∭
V	
д2ui	
дt2⋅δu	iρdV
(7.13)
tenglikka ega bo‘lamiz. Endi  δt   vaqt   davomida   bajarilgan  	δA   ishni   hisoblaymiz(tashqi   sirt   va
massaviy kuchlar bajargan ish) 	
δA	=∭
V	
fiδuiρdV	+∬
S	
FiδuidS	.
(7.14)
Lekin Ostrogradskiy formulasiga asosan:	
∬
S	
FiδuidS	=∬
S
σijδuinjdS	=∭
V	
(σijδui),jdV
u holda	
δA	=∭
V	
(σij,j+ρf	i)δuiV+∭
V	
σijδu	i,jdV
(7.15)
Nihoyat, (7.13) va (7.15) dan	
δA−δK=∬
V(σij,j+ρf	i−ρ
д2ui	
дt2)δuidV	+∭
V	
σijδui,jdV
ga ega bo‘lamiz. Bu yerda (7.11) ni hamda 	
U	i,j=εij+ωij - ekanligini hisobga olsak,	
δ	A−δ	K=∭
V	
σijδ(εij+ωij)dV
tenglikni   olamiz.   Bu   yerda  	
(σij)   -   simmetrik   va  	(ωij)   -   antisimmetrik   tenzorlar
bo‘lgani uchun	
σijωij=0
 va demak,	
δ	A−δK=∭
V	
σijδε	ijdV
(7.15)
Ushbu tenglikdagi integral ishning deformasiyaga sarflangan orttirmasini yoki
boshqacha aytganda, deformatsiya ishi orttirmasini tashkil etadi.
Agar tashqi kuchlar ta’siridagi jism muvozanatda bo‘lsa,  	
δK=0   va bu holda
tashqi kuchlar ishining orttirmasi 	
(δA) , deformatsiya ishi orttirmasiga teng bo‘ladi,
ya’ni	
δ	A=∭
V	
σijδεijdV	=∭
V	
δ1WdV
(7.16)
Demak,	
δ1w=σijδεij
(7.17)
deformatsiya solishtirma ishining orttirmasi, ya’ni jism ixtiyoriy nuqtasi atrofidafi
birlik hajmdagi deformatsiya ishining orttirmasidir.
Endi (7.15) ga qo‘ysak,	
δV=∭
V	
σijδεijdV	+δQ
(7.18) Bu   yerdan   jism   ichki   energiyasining   orttirmasi   deformatsiya   ishi   orttirmasi
bilan   jismga   berilgan   issiqlik   miqdori   yig‘ndisiga   teng.   Jism   ixtiyoriy   nuqtasi
atrofidagi birlik hajm uchun (7.18) tenglikdU	=	σijδεij+δ1Q
(7.19)
ko‘rinishda   ega   bo‘ladi.   Bu   yerda  	
dU   -   solishtirma   ichki   energiya   orttirmasi;	
σijδεij
- deformasiya solishtirma ishining orttirmasi;  	δ1Q   - issiqlik  energiyasining,
jism boshlang‘ich birlik hajmiga bo‘lingan orttirmasi.
Termodinamikaning ikkinchi qonuniga asosan qaytar jarayonlar uchun 	
δ1Q/T
-   nisbat,   bu   yerda  	
T   -   absolut   temperatura,   sistema   holat   funksiyasining   to‘liq
differensiali   bo‘ladi   va   holat   funksiyasi   ma’lumki,   entropiya   deb   ataladi   va  	
S
orqali belgilanadi	
dS	=	δ1Q
T	.
(7.20)
U holda (7.19) ni quyidagicha yozish mumkin:	
dU	=	σijδεij+Tds
. (7.21)
Ana shu (7.21) tenglik deformatsiyalanuvchi jism uchun asosiy termodinamik
munosabat   hisoblanadi.   Bu   yerdan   ko‘rinadiki,   ichki   energiya  	
ϑ   deformatsiya
tenzorining 	
εij  komponentalarining va 	s  - entropiyaning funksiyasidir, ya’ni	
U=U(εij,s)
u holda	
dV	=(
дU
дε	ij)dε	ij+(
дU
дs	)ε
ds	.
(7.22)
(7.21) va (7.22) ni taqqoslab	
σij=	дU
дε	ij
|¿s,	T=	дU
дs	|
ε
(7.23)
Ichki energiya funksiyasi 	
U  o‘rniga Gelmgols erkin energiyasi deb ataluvchi
funksiyani kiritamiz:	
F=U	−	sT
bundan	
dF	=	DU	−	sdT	−Tds
bo‘lganligidan (7.21) dan	
dF	=σijdε	ij−	sdT
(7.24) 
ga ega bo‘lamiz.
Xuddi  	
U(εij,s) -   ichki   energiyaga   o‘xshash  	F(εij,T)   -   erkin   energiya   ham
termodinamik potensialdir.  U holda dF	=	(
дF
дξ	ij)T
dε	ij+(
дF
дT	)ε
dT	.va (7.24) dan	
σij=	дF
дε	ij
|T;S=	−	(
дF
дT	)ε
(7.25)
Shunday   qilib,  	
σij   kuchlanish   tenzori   komponentalarining  	εij   deformatsiya
tenzori   komponentalariga   bog‘liq   holda   topish   uchun  	
U(εij,s) -   ichki   energiyani
entropiyaning o‘zgarmas qiymatida deformasiya tenzori komponentalari bo‘yicha,
differensiallash   yoki  	
T=const   bo‘lganda   (7.25)   formula   bo‘yicha  	F(εijT)   -   erkin
energiyani   differensiallash   zarur.   Demak,  	
F   -   erkin   energiya   va  	U -   ichki
energiyalar 	
(σij)  kuchlanish tenzori uchun potensial bo‘ladi.
 Elastik potensial.
Qattiq jismning deformatsiyalanish jarayoni izotermik yoki adiabatik bo‘lishi
mumkin. Agar jism yuklanishni asta-sekin oshirib borish yo‘li bilan nisbatan sekin
deformatsiyalansa   (statik   yuklanish)   va   bu   jarayon   davomida   jism   va   uni   o‘rab
turuvchi   muhitda   temperatura   muvozanati   saqlanib   qolsa   (ya’ni   temperatura
o‘zgarmay qolsa), deformatsiyalanish jarayoni izotermik deyiladi.
Agar   deformatsiyalanish   jarayoni   issiqlikni   yutish   yoki   yo‘qotishlarsiz
(deformatsiyalanishda   jism   isiydi)   sodir   bo‘lsa,   masalan   jismning   juda   tez   kichik
tebranishlaridagi kabi, deformatsiyalanish jarayoni adiabatik deyiladi.
Agar   jismning   ixtiyoriy   nuqtasidagi   kuchlanganlik   holati   vaqtning   istalgan
payti   uchun   faqat   shu   nuqtadagi   deformatsiyagagina   bog‘liq   bo‘lsa,   bunday   jism
ideal elastik jism deyiladi.
Jism   ideal   elastik   bo‘lib,   adiabatik   deformatsiyalansa,   ya’ni  	
δQ=Tds	=0   yoki	
s=const
  bo‘lsa,   kuchlanish   tenzorining   potensiali  	U   ichki   energiyadan   iborat
bo‘ladi:	
σij=	дU
дε	ij
|s=const
.        (7.26)
Bunda (7.21) tenglik	
dU	=	σijdε	ij
    (7.27)
ko‘rinishni oladi. Boshqacha aytganda, bu holda deformatsiya solishtirma ishining
orttirmasi to‘liq differensial bo‘ladi	
dW	=	σijdε	ij.
     (7.28)
Bu yerdan σij=	дW
дε	ij                             (7.29)
kelib chiqadi.
Ushbu  	
w(εij)   funksiyasi   elastik   potensial   deyiladi   va   deformatsiyaning
solishtirma   ishidan   yoki   deformatsiyaning   solishtirma   potensial   energiyasidan
iboratdir.
Olingan (7.29) tengliklar kuchlanish tenzorining o‘zaro bo‘g‘lanmagan oltita
komponentasini   deformatsiya   tenzorining  	
εij   komponentalari   orqali   bir   qiymatli
aniqlaydi   va   elastiklik   qonunining   umumiy   ifodasidan   iboratdir.   Ushbu   (7.29)
tenglik Grin formulasi deb ham yuritiladi.
Agar   jismning   deformatsiyalanishi   izotermik   ravishda   sodir   bo‘lsa,   ya’ni
deformatsiyalanish   jarayonida  	
T   temperatura   o‘zgarmasdan   qolsa   va   jismning
tabiiy   holatidagi  	
T0   temperaturaga   teng   bo‘lsa,   bu   holda   kuchlanish   tenzorining
potensiali 	
F  - erkin energiyadan iborat bo‘ladi.	
σij=	(
dF
dε	ij)T=const	.
    (7.30)
va (7.24) tenglik 	
T=T0  bo‘lganda
dF	=σijdε	ij
(7.31)
ko‘rinishni   oladi,   ya’ni   izotermik   deformatsiyalanish   jarayonida   (	
dF -   to‘liq
differensial bo‘lganligidan) deformatsiya solishtirma ishining orttirmasi ham to‘liq
differensial bo‘ladi, va demak yana (7.29) Grin formulasi o‘rinli bo‘ladi.
Shu   narsani   alohida   ta‘kidlash   lozimki   izotermik   deformatsiyalanish
jarayonida  	
W	(εij) -   elastik   potensial  	F=U−T0s   erkin   energiya   bilan   aniqlanadi,
jismning   adiabatik   deformatsiyalanish   jarayonida   esa   elastik   potensial  	
U   ichki
energiya bilan aniqlanadi. Shuning uchun izotermik va adiabatik jarayonlar uchun	
σij
  kuchlanishlar   va  	εij   deformatsiyalar   asosidagi   Grin   formulasi   bilan
aniqlanuvchi   bog‘lanishlar   aynan   bir   xil   bo‘lmaydi,   ya’ni   jismning   ushbu
munosabatlarga   kiruvchi   elastiklik   o‘zgarmaslari   har   xil   bo‘ladi.   Lekin   bu   farqni
hisobga olmasa ham bo‘ladi, chunki jism qattiq jism bo‘lgan (gazsimon jismlardan
farqli ravishda) 	
T0s  kattalik 	U  kattalikdan ancha kichik bo‘ladi.
Shunday   qilib,  	
σij   va  	εij   lar   asosidagi   (7.29)   munosabatlar,   uchta   (7.6)
muvozanat   differensial   tenglamalar   hamda   Koshining   oltita   differensial
bog‘lanishlari   (jami   15   ta   tenglama   6   ta  	
σij+6	ta	εij+3ta	ui=15	ta   noma‘lumga
nisbatan) elastiklik nazariyasi tenglamalarining yopiq sistemasini tashkil etadi. Deformatsiyaning qo‘shimcha ishi.
Endi   (7.29)   ni  εij   larga   nisbatan   yechish   masalasini   qo‘yish   mumkin.   Bu   ish
quyidagi funksiyani kiritish bilan 	
A=	σijεij−W
(7.32)
nisbatan   oson   yechiladi.   Ushbu   funksiya   solishtirma   qo‘shimcha   ish   deb   ataladi.
Solishtirma qo‘shimcha ishning (7.32) ni differensiallab,
dA	=	σijdε	ij+εijdσ	ij−	dW
bu yerda (7.28) ni hisobga olib,	
dA	=	εijdσ	ij
(7.33)
tenglikka ega bo‘lamiz. Olingan ifoda to‘liq differensialni tashkil etadi, chunki	
dW	+dA	=	σijdε	ij+εijdσ	ijεij=	d(σijεij)=	dA	1
bu   yerda  	
A1=σijεij -   kuchlanishning  	σij   komponentalari   o‘zlarining   qaralayotgan
muvozanat   holatidagi   pirovard   (oxirgi)   o‘zgarmas   qiymatlarini
deformatsiyalanishning   butun   jarayoni   davomida   saqlab   qoladi   deb   faraz   qilib
hisoblangan solishtirma ish.
U holda (7.33) tenglikka asosan	
εij=	дA
дσ	ij
(7.34)
munosabat   o‘rinli   bo‘ladi.  Haqiqatan   ham   (7.32)   tenglikni  	
εki   lar   bo‘yicha  	A(σij)
murakkab funksiya kabi differensiallaymiz,	
дA
дσ	kℓ
=	εkℓ+σij	
дε	ij	
дσ	kℓ
−	дW
дε	ij
⋅
дε	ij	
дσ	kℓ	
.
Lekin (7.29) ga asosan	
дW
дε	ij
=σkℓ,
  bo‘lganligi   uchun   oxirgi   ikkita   qo‘shuluvchilar   o‘zaro
yeyishadilar va	
дA
дσ	kℓ
=	εkℓ
,
ya’ni   (7.34)   tenglikka   ega   bo‘lamiz.   Shunday   qilib,  	
A(σij)− qo‘shimcha   ish
deformatsiya tenzori 	
(εij)  - uchun potensial bo‘ladi.
 Umumlashgan Guk qonuni. Tajribalar   shuni   ko‘rsatadika,   yuklanishning   ma’lum   chegaralarida,   qattiq
jismlarning   ko‘pchiligi   uchun   deformatsiyalar   yuklarga   to‘g‘ri   proporsionaldir,
ya’ni yuk qancha oshsa, deformatsiya ham shuncha oshadi. Ushbu qonuniyat Guk
qonuni sifatida ma’lum.
Guk qonuniga ko‘ra kuchlanish tenzorining  σij   komponentalari jismning har
bir   nuqtasida  	
εij   deformatsiya   tenzori   komponentalarining   bir   jismli   va   chiziqli
funksiyalaridan iboratdir.
Ikkinchi   tomondan   Grin   formulasiga   ko‘ra   ((7.29)   -   formula)  	
σij
kuchlanishlar  	
W	(εij) -   elastik   potensialdan   deformatsiya   tenzorining   mos  	εij   -
komponentalari bo‘yicha olingan xususiy hosilalardan iborat.
Shu   ikkala   holatdan   ko‘rinadiki,  	
W	(εij)   deformatsiya   tenzori
komponentalarining   ikkinchi   tartibli   funksiyasidan   iboratdir.   Demak,   bu
funksiyaning umumiy ko‘rinishini quyidagicha tasvirlash mumkin:	
W	(εij)=cij⋅εij+1
2cijkℓεijtkℓ,
(7.35)
bu yerda 	
cij  va 	cijkℓ  lar - ikkinchi va to‘rtinchi rang tenzorlar.
Elastiklik   chiziqli   nazariyasining   qabul   qilingan   chegaralanishlari   doirasida	
(εij)
  deformatsiya tenzorining simmetrik tenzor ekanligi bizga ma’lum. U holda  	i
va  	
j   hamda  	k   va  	ℓ   indekslarning o‘rinlari almashtirilganda,  	εij   hamda   	εijεkℓ   lar
o‘zgarmasliklari   kerak.   Bundan,  	
cij   va  	cijkℓ   tenzorlari   quyidagi   simmetriklik
shartlarini qanoatlantirishlari zarurligi kelib chiqadi:	
cij=	cji;	cijk	ℓ=	cjik	ℓ;	cijk	ℓ=	cijℓk;	
cijk	ℓ=	cjiℓk	;	cjik	ℓ=	cikℓk;	cjik	ℓ=	cjiℓk;
Endi (7.35) ni (7.29) Grin formulasiga qo‘yib hosila olsak,	
σij=	cij+cijk	ℓεkℓ.
(7.36)  
Jismning boshlang‘ch holatida (tashqi kuchlar qo‘yilmagan holatda) hamma 	
i  va 	j
lar uchun 	
εij=	0
 va 	σij=	0
U holda (7.35) dan 	
w(0)=0  va (7.36) dan 	cij=0  tengliklarga ega bo‘lamiz. Bularni
hisobga olsak, (7.35) quyidagicha ko‘rinishni oladi:	
w(εij)=	1
2cijkℓεijεkℓ,
(7.37)
(7.36) munosabatlar esa	
σij=	cijk	ℓεkℓ
(7.38) Elastik   potensial  w(εij)   ning   (7.37)   ifodasi   va   (7.38)   tenglik   chiziqli   elastik
anizotrop jism uchun umumiy bo‘lgan munosabatlarni tashkil etadi.
Yuqarida   kiritilgan  
(cijkℓ)   to‘rtinchi   rang   tenzor   elastik   o‘zgarmaslar   tenzori
deyiladi.   Agar   jism   bir   jinsli   bo‘lsa,   bu   tenzorning   komponentalari   jism
nuqtasining   koordinatalariga   bog‘liq   bo‘lmaydi   va   to‘rtinchi   rang   tenzor   sifatida,
umumiy holda, 3 4
=81 ta komponentaga ega. Lekin o‘zaro bog‘lanmagan, mustaqil
koordinatalar soni yuqoridagi simmetriya shartlarini hisobga olganda kamayadi va
36 taga teng bo‘ladi.  Bundan tashqari,	
д2w	
дε	ijдε	kℓ
=	д2w	
дε	kℓдε	ij
bo‘lganligidan yana 15 ta	
cijkℓ=ckℓij
munosabatlar kelib chiqadi va ular elastik o‘zgarmaslar sonini 21 taga tushirishga
imkon beradi.
Shunday   qilib,  	
(cijkℓ)   -   elastik   o‘zgarmaslar   tenzori   chiziqli   elastik   jismning
eng   umumiy   anizotrop   holida   21   ta   mustaqil   komponentaga   (elastik
o‘zgarmaslarga) ega bo‘ladi. Ushbu komponentalarni quyidagi sxema ko‘rinishida
tasvirlash qulay:
1-S  X  E  M  A  	
C	1111	C	1122	C	1133	C	1123	C	1131	C	1112	
C	2222	C	2233	C	2223	C	2231	C	2212	
C	3333	C	3323	C	3331	C	3312	
C	2323	C	2331	C	2312	
C	3131	C	3112	
C	1212	.
(7.39)
Anizotrop   jismning   umumiy   holida  	
cijkℓ   elastik   o‘zgarmaslar   koordinat
o‘zlarining   oriyentatsiyasiga   (joylashtirilganligiga)   bog‘liq   bo‘ladi.   Ammo,
jismning   har   bir   nuqtasida   jismning   elastik   xususiyatlariga   nisbatan   simmetrik
bo‘lgan   yo‘nalishlar   mavjudligi   aniqlanishi   mumkin.   Boshqacha   aytganda,
anizotrop   jism   strukturasi   biror   elastik   simmetriyaga   ega   bo‘lishi   mumkin.
Shunday   hollarda   koordinat   o‘qlarining   shunday   oriyentatsiyasini   topish
mumkinki,   yoki   koordinat   o‘qlarini   shunday   yo‘naltirish   mumkinki,   bunda   ba’zi
elastik   o‘zgarmaslar   nolga   teng   bo‘ladi   yoki   boshqa   o‘zgarmaslarga   chiziqli
bog‘liq   bo‘ladi.   Natijada   elastik   o‘zgarmaslar   sonini   yanada   kamaytitish
imkoniyati   paydo   bo‘ladi.   Ta’kidlash   lozimki,   umumlashgan   Guk   qonunining
matematik ifodasi  (7.38)  dan iborat va u har qanday anizotrop elastik jism  uchun
o‘rinlidir. Darslik va o’quv qo’llanmalar
1. R.I.Xolmurodov, X.X.Xudoynazarov “Elastiklik nazariyasi” I-II qism. 
Toshkent, fan,
    2003 y.
2.Mamatqulov Sh. Elastiklik nazariyasidan ma’ruzalar. T.: Universitet, 1995.
3.Тимошенко С.П., Гудьер Дж. Теория упругости. М., Мир, 1975.
4.Александров   А.В.   Потапов   В.Д   «Основы   теории   упругости   и
пластичности» М.Выс.шк. 1990г.  400ст.
5.В.И.   Самул   «Основы   теории   упругости   и   пластичности»   М.   Выс.шк.
1982г. 264 ст.
6.С.П.Рекач. Руководство к решению задач по теории упругости. М. 1977
г.
7.Л. Д. Ландау и Е. М. Лифшиц.  «Теория упругости.»  1965
Reja :
1. Kuchlanishlar   va   deformatsiyalar   orasidagi   bog ’ lanishlar . 
2.Deformasiyalanish termodinamikasi.
3. Elastik potensial. 
7.Deformatsiuaning qoshimcha ishi.
5. Umumlashgan Guk qonuni
Elastik jismning muvozanat vaharakat tenglamalari.
Faraz qilaylik, deformatsiyalanuvchi qattiq jismning hajmi  V   va S ga teng bo‘lsin
hamda   jismga   uning   nuqtalarining   kichik   ko‘chishlarini,   va   demak,   kichik
deformatsiyasini   chaqiruvchi   hajmiy   va   sirt   kuchlari   ta’sir   etayotgan   bo‘lsin.
Jismga ta’sir qilayotgan hajmiy (massaviy) kuchlarni 	
⃗f  bilan belgilaymiz.
Qaralayotgan   jism   muvozanatda   bo‘lsa,   uning   ixtiyoriy   fikran   ajratilgan   qismi,
unga ta’sir qiluvchi kuchlar ta’siri ostida muvozanatda 
bo‘lishi   kerak.   Agar   jism   deformatsiyalanuvchi     bo‘lsa,     uning   ajratilgan   sirtiga,
jism   qismining   qolgan   qismining   ta’sirini   beruvchi
⃗pnds   kuchlarni   qo‘yish   kerak.
Ma’lumki, jismning biror 	
M	(xi)  nuqtasidagi normali 	⃗n  bo‘lgan maydonchadagi 	⃗pn
kuchlanish vektori, jismning shu nuqtadagi
            x
3                             S
                               
                                                      V
S
1
V
1	
⃗r (σij) kuchlanish tenzori bilan to‘liq aniqlanadi.
Tabiiyki,  	
(σij)   kuchlanish   tenzori   komponentalari  	M	(xi)   nuqta
koordinatalarining   funksiyalari   bo‘ladi.   Ushbu   funksiyalarni   uzluksiz,   va   jism
egallagan butun V sohada uzluksiz xususiy hosilalarga ega deb hisoblaymiz.
Muvozanatdagi jismdan (fazoda V sohani egallagan va sirti s ga teng) fikran	
s1
 sirt bilan chegaralangan 	V1  sohani ajratamiz. Bunda 	S1  sirt jismning 	S  sirt bilan
umumiy nuqtalarga ega bo’lmasligini talab qilamiz (7.1-rasm).
Ajratilgan bo‘lakning 	
S1  sirtida 	⃗pnds  kuchlar taqsimlangan bo‘lib, bu kuchlar
ajratilgan   bo‘lak   uchun   tashqi   sirt   kuchlari,   berilgan   butun   jism   uchun   esa   ichki
kuchlarni   tashkil   etadi.   Ajratilgan   hajmi  	
V1   ga,   teng   bo‘lgan   bo‘lak  	⃗pnds   sirt
kuchlari   va  	
⃗fρdv -   massaviy   kuchlar   ta‘siri   ostida   muvozanat   holatida   bo‘ladi.   U
holda   ushbu   kuchlarning   bosh   vektori   va   bosh   momenti   nolga   teng   bo‘lishlari
kerak.   Bunda   bosh   moment   ixtiyoriy   nuqtaga   nisbatan,   masalan   koordinatalar
boshi 0 nuqtaga nisbatan, hisoblanishi mumkin. shunda    
⃗R=∬
S1
⃗pnds	+∭
V1	
⃗fρdV	=0,	
M	=∬
S1
(⃗r×⃗pn)ds	+∭
V1
(⃗r×	⃗f)ρdV	=0,
(7.1)
bu   yerda  	
⃗r=xi⃗эi−v1 yopiq   soha   ixtiyoriy,   shu   jumladan  	S1   sirtning,   nuqtasining
radius-vektori.
Ostrogradskiy   formulasiga   asosan   (I-bob),   hamda  
⃗pn=⃗pini   ekanligini   (n
i -
yo‘naltiruvchi kosinuslar) hisibga olib,	
∬
S1
⃗pnds=∬
S1
⃗pinids	=∭
V1
д⃗pi	
дx	i
dV             x
3                             S
                               
                                                     	
⃗r tenglikka ega bo‘lamiz va uni (7.1) ning 1-formulasiga qo‘yib,  ∭
V1(
д⃗pi	
дx	i
+ρ⃗f)dV	=0
                 (7.2)
tenglikni olamiz.
Ajratilgan  	
V1   soha   ixtiyoriy   bo‘lganligi   uchun   (7.2)   tenglik   faqat   integral
ostidagi   ifoda   butun   V   sohaning   hamma   nuqtalari   uchun   nolga   teng   bo‘lgan
holdagina o‘rinli bo‘ladi.  Shunday qilib, jismning har bir nuqtasi uchun 	
д⃗pi	
дx	i
+ρ⃗f=0.
(7.3)
vektor tenglamaga ega bo‘lamiz.
Ma’lumki 	
⃗pi=σij⃗эj
          (7.4)
U holda massaviy kuchlarni	
⃗f=	fi⃗эi
ko‘rinishda tasvirlab, (7.3) dan (7.4) ni hisobga olgan holda 	
дσ	ij	
дx	i
+ρf	j=	0
yoki	
σij,i+ρf	j=0.
(7.5)
tenglamalar   sistemasini   olamiz.   Ushbu   (7.5)   tengliklar   deformatsiyalangan   jism
muvozanatining uchta differensial tenglamasidan iboratdir.
Shuni ta’kidlash lozimki, (7.1) ning ikkinchi tengligi, ya’ni bosh momentning
nolga     tengligidan	
(σij) kuchlanish   tenzorining   simmetrikligini  	σij=	σij(i≠	j)
isbotlash   uchun   foydalaniladi.   Biz   yuqorida   II   bob   doirasida   ushbu   masalani   hal
qilganligimiz uchun bu yerda unga to‘xtalmaymiz, lekin undan foydalanamiz.
Kuchlanish tenzorining simmettikligidan (7.5) ni 	
σij,i+ρ	fj=0
ko‘rinishda yozamiz va bu tenglikda erkin 	
j  indeksni i bilan, gung i indeksni esa j
bilan muvozanat tenglamasining	
σij,j+ρf	i=0
(7.6)
ko‘rinishini olamiz. Bu sistemani yoyib yozamiz:	
дσ	11	
дx	1
+
дσ	12	
дx	2
+
дσ	13	
дx	3
+ρ	f1=	0;	
дσ	21	
дx	1
+
дσ	22	
дx	2
+
дσ	23	
дx	3
+ρ	f2=	0;
                (7.7) дσ	31	
дx	1
+
дσ	32	
дx	2
+
дσ	33	
дx	3
+ρ	f3=	0;Kuchlanish tenzorining oltita 	
σij  komponentalari jism ixtiyoriy 	M	(xi)  nuqtasi,
shu jumladan, uning sirtidagi nuqtalar, koordinatalarining uzliksiz funksiyalaridan
iborat.   Demak,   (7.6)   muvozanat   tenglamalarini   qanoatlantiruvchi  	
σij   uzluksiz
funksiyalar,   ixtiyoriy   nuqta   atrofidan   ajratilgan   elementning   muvozanat
tenglamalarini ham qanoatlantirishlari kerak.
Sirt S sirtining biror nuqtasi atrofidan shunday elementar tetraedr ajratamizki,
bu   tetraedrning   uchta   o‘zaro   ortogonal   yoqlari   koordinat   tekisliklarga   parallel
bo‘lsin   va   to‘rtinchi   yog‘i   S   sirt   bilan   ustma-ust   tushsin.   Bu   yoqning   normali
bo‘ylab   birlik   vektorini  	
⃗n   bilan   belgilaymiz.   Jismning   S   sirti   bilan   ustma-ust
tushuvchi ushbu yoqga ta’sir qiluvchi tashqi sirt kuchi 	
⃗Fds  ga teng bo‘ladi.
Ma’lumki, (II bob) qaralayotgan elementar tetraedrning   muvozanat shartlari	
P	nj=	σijniyoki	P	ni=	σijnj
dan   iborat   edi.   Oxirgi   tenglikda  	
Pni   larni  	Fi   larga   almashtirib,   jism   sirti   nuqtasi
atrofidagi elementar tetraedrning muvozanat shartlariga ega bo‘lamiz, ya’ni	
σijnj=	Fi
(7.8)
yoki	
σ11n1+σ12n2+σ13n3=	F1;	
σ21n1+σ22n2+σ23n3=	F2;	
σ31n1+σ32n2+σ33n3=	F3,
(7.9)
bu yerda  	
nj -lar  	⃗n   birlik vektorining komponentalari, qaysiki uning yo‘naltiruvchi
kosinuslariga teng: 	
αni=	ni .
Ushubu (7.9) tengliklar izlanuvchi 	
σij  funksiyalar bilan jism sirtiga qo‘yilgan
sirt   kuchlari   orasidagi   bog‘lanishlarini   o‘rnatadi.   Ushbu   tengliklar,   ularni
aniqlovchi (7.8) muvozanat ham, chegaraviy shartlar deb ataladi.
Agar   jism   muvozanatda   emas,   balki   harakatda   bo‘lsa,   (7.6)   tenglamalarga
Dalamber   prinsipi   asosida   inersiya   kuchlarini   (inersiya   kuchlari   massaviy
kuchlarga  kiradi)   qo‘shish   kerak.  U   holda   deformatsiyalanuvchi   jismning   harakat
tenglamalarini quyidagicha yozish mumkin:	
σij,j+ρ(fi−wi)=0,
(7.10)
bu   yerda  	
wi   -   vaqtning  	t   paytida  	M	(xk)   nuqtada   bo‘lgan   jism   zarrachasi
tezlanishining 	
xi  koordinat o‘qiga proyeksiyasi.
Agar   jismning   harakati   davomida   uning   nuqtalarining  	
ui   ko‘chishlari
kichikligicha qolsa, wi=	д2ui	
дt	2va harakat tenglamasi	
σij,j+ρf	i=	ρд2ui	
дt	2
(7.11)
ko‘rinishni oladi.
Deformatsiyalanuvchi jism muvozanatda bo‘lsa, uning har bir nuqtasida (7.7)
uchta   defferensial   tenglamalarni   kuchlanish   tenzorining   oltita  	
σij   komponentalari
qanoatlantirishlari kerak. Jism  sirtida  	
σij   kuchlanishlar (7.9) chegaraviy shartlarni
qanoatlantirishlari kerak.
Ko‘rinib turibdiki, (7.7) uch tenglama sistemasi lti noma’lumga nisbatan va u
bir  qiymatli yechimga ega bo‘lishi  mumkin emas.  Haqiqatan, bu tenglamalarning
(7.9)  chegaraviy  shartlarni  qanoatlantiruvchi   ko‘plab  yechimlarni  topish  mumkin.
Ushbu   yechimlarning   har   biri   statik   jihatdan   mumkin   bo‘lgan   kuchlanganlik
holatini   ifodalaydi.   Shunday   qilib,   tashqi   kuchlarning   berilgan   majmuasiga   mos
keluvchi   haqiqiy   kuchlanganlik   holatini   aniqlovchi   kuchlanish   tenzorini   aniqlash
uchun   statik   shartlarning   faqat   o‘zlari   yetarli   emas,   ya’ni   masala   statik   aniqmas
masaladan   iboratdir.   Haqiqatan,   jism   unga   qo‘yilgan   tashqi   kuchlar   ta’sirida
deformatsiyalanadi   va   bunda   yuzaga   keluvchi   deformasiyalar   uzviylik
tenglamalarini   qanoatlantirishlari   kerak.   Shuning   uchun,   statik   jihatdan   mumkin
bo‘lgan   haqiqiy   kuchlanganlik   holati   ham   uzviylik   tenglamasiga   mos   keluvchi
holatda bo‘lishi kerak. Keyinchalik kuchlanishlarning ham uzviylik tenglamalarini
chiqaramiz, ular Beltrami-Mitchell tenglamalari deb yuritiladi.
 Deformatsiyalanish termodinamikasi.
Jismning   deformatsiyalanishi,   umuman   olganda,   termodinamik   jarayondan
iborat.   Shuning   uchun   hatto   kichik   elastik   deformatsiyalanish   holatida   ham
jismning kuchlangan deformasiyalangan holatini termodinamik jihatdan o‘rgangan
ma’qul.   Agar   jism   unga     qo‘yilgan   kuchlar   ta‘siri   ostida   harakatda   bo‘lsa   u  	
K
kinetik   energiyaga   ega   bo‘ladi.   Kinetik   energiyadan   tashqari,   jismning   ichki  
U
energiyasi ham mavjudki, u jismning deformatsiyalangan va quzugan yoki sovigan
holatlariga bog‘liq bo‘ladi. Ma’lumki, jismning to‘liq energiyasi  uning kinetik va
ichki   (potensial)   energiyalari   yig‘indisiga   teng   bo‘ladi.   Agar   jism   muvozanatda
bo‘lsa, uning to‘liq energiyasi faqat ichki energiyadan iborat bo‘ladi.
Faraz qilaylik, 	
Fi  sirt va 	fi  massaviy kuchlar ta‘siri ostidagi jismning kinetik
energiyasi  	
K   va   ichki   energiya  	U   bo‘lsin.   Jism   vaqtning  	δt elementi   davomida
boshqa holatga o‘tsa, uning to‘liq energiyasi 	
(δK	+δU	)  ga o‘zgaradi, tashqi kuchlar esa   shu   vaqt   davomida  δA   ga   teng   ish   bajaradi.   U   holda   termodinamikaning
birinchi qonuniga asosan:	
δK	+δU	=δA	+δQ	,
(7.12)
bu yerda  	
δQ   - jismga berilgan issiqlik miqdori. Jism  bir holatdan boshqa holatga
o‘tganda uning 	
dV  hajmli elementining ko‘chishlari 	Ui  bo‘lsa, tezliklari	
дu	i
дt	=	˙ui
ga teng  bo‘ladi. U holda uning kinetik energiyasi 	
K=	1
2∭
V	
дu	i
дt	
дu	i
дt	⋅ρdV
ga   teng   bo‘ladi.   Bu   yerda  	
V   hajm,   jismning   deformatsiyalanmagan   holatidagi
hajmi.
Kinetik energiyaning 	
st  vaqt davomidagi o‘zgarishi
δ	K=(
дK
дt	)δt=∭
V	
д2ui	
дt	2⋅дu	i	
дt	δtρ	dV
lekin  	
δu	i=	дu	i
дt	⋅δt  bo‘lganligidan	
δK=∭
V	
д2ui	
дt2⋅δu	iρdV
(7.13)
tenglikka ega bo‘lamiz.
Endi  	
δt   vaqt   davomida   bajarilgan  	δA   ishni   hisoblaymiz(tashqi   sirt   va
massaviy kuchlar bajargan ish) 	
δA	=∭
V	
fiδuiρdV	+∬
S	
FiδuidS	.
(7.14)
Lekin Ostrogradskiy formulasiga asosan:	
∬
S	
FiδuidS	=∬
S
σijδuinjdS	=∭
V	
(σijδui),jdV
u holda	
δA	=∭
V	
(σij,j+ρf	i)δuiV+∭
V	
σijδu	i,jdV
(7.15)
Nihoyat, (7.13) va (7.15) dan	
δA−δK=∬
V(σij,j+ρf	i−ρ
д2ui	
дt2)δuidV	+∭
V	
σijδui,jdV
ga ega bo‘lamiz. Bu yerda (7.11) ni hamda 	
U	i,j=εij+ωij - ekanligini hisobga olsak,	
δ	A−δ	K=∭
V	
σijδ(εij+ωij)dV tenglikni   olamiz.   Bu   yerda  (σij)   -   simmetrik   va  	(ωij)   -   antisimmetrik   tenzorlar
bo‘lgani uchun	
σijωij=0
 va demak,	
δ	A−δK=∭
V	
σijδε	ijdV
(7.15)
Ushbu tenglikdagi integral ishning deformasiyaga sarflangan orttirmasini yoki
boshqacha aytganda, deformatsiya ishi orttirmasini tashkil etadi.
Agar tashqi kuchlar ta’siridagi jism muvozanatda bo‘lsa,  	
δK=0   va bu holda
tashqi kuchlar ishining orttirmasi 	
(δA) , deformatsiya ishi orttirmasiga teng bo‘ladi,
ya’ni	
δ	A=∭
V	
σijδεijdV	=∭
V	
δ1WdV
(7.16)
Demak,	
δ1w=σijδεij
(7.17)
deformatsiya solishtirma ishining orttirmasi, ya’ni jism ixtiyoriy nuqtasi atrofidafi
birlik hajmdagi deformatsiya ishining orttirmasidir.
Endi (7.15) ga qo‘ysak,	
δV=∭
V	
σijδεijdV	+δQ
(7.18)
Bu   yerdan   jism   ichki   energiyasining   orttirmasi   deformatsiya   ishi   orttirmasi
bilan   jismga   berilgan   issiqlik   miqdori   yig‘ndisiga   teng.   Jism   ixtiyoriy   nuqtasi
atrofidagi birlik hajm uchun (7.18) tenglik	
dU	=	σijδεij+δ1Q
(7.19)
ko‘rinishda   ega   bo‘ladi.   Bu   yerda  	
dU   -   solishtirma   ichki   energiya   orttirmasi;	
σijδεij
- deformasiya solishtirma ishining orttirmasi;  	δ1Q   - issiqlik  energiyasining,
jism boshlang‘ich birlik hajmiga bo‘lingan orttirmasi.
Termodinamikaning ikkinchi qonuniga asosan qaytar jarayonlar uchun 	
δ1Q/T
-   nisbat,   bu   yerda  	
T   -   absolut   temperatura,   sistema   holat   funksiyasining   to‘liq
differensiali   bo‘ladi   va   holat   funksiyasi   ma’lumki,   entropiya   deb   ataladi   va  	
S
orqali belgilanadi	
dS	=	δ1Q
T	.
(7.20)
U holda (7.19) ni quyidagicha yozish mumkin:	
dU	=	σijδεij+Tds
. (7.21) Ana shu (7.21) tenglik deformatsiyalanuvchi jism uchun asosiy termodinamik
munosabat   hisoblanadi.   Bu   yerdan   ko‘rinadiki,   ichki   energiya  ϑ   deformatsiya
tenzorining 	
εij  komponentalarining va 	s  - entropiyaning funksiyasidir, ya’ni	
U=U(εij,s)
u holda	
dV	=(
дU
дε	ij)dε	ij+(
дU
дs	)ε
ds	.
(7.22)
(7.21) va (7.22) ni taqqoslab	
σij=	дU
дε	ij
|¿s,	T=	дU
дs	|
ε
(7.23)
Ichki energiya funksiyasi 	
U  o‘rniga Gelmgols erkin energiyasi deb ataluvchi
funksiyani kiritamiz:	
F=U	−	sT
bundan	
dF	=	DU	−	sdT	−Tds
bo‘lganligidan (7.21) dan	
dF	=σijdε	ij−	sdT
(7.24) 
ga ega bo‘lamiz.
Xuddi  	
U(εij,s) -   ichki   energiyaga   o‘xshash  	F(εij,T)   -   erkin   energiya   ham
termodinamik potensialdir.  U holda	
dF	=	(
дF
дξ	ij)T
dε	ij+(
дF
дT	)ε
dT	.
va (7.24) dan	
σij=	дF
дε	ij
|T;S=	−	(
дF
дT	)ε
(7.25)
Shunday   qilib,  	
σij   kuchlanish   tenzori   komponentalarining  	εij   deformatsiya
tenzori   komponentalariga   bog‘liq   holda   topish   uchun  	
U(εij,s) -   ichki   energiyani
entropiyaning o‘zgarmas qiymatida deformasiya tenzori komponentalari bo‘yicha,
differensiallash   yoki  	
T=const   bo‘lganda   (7.25)   formula   bo‘yicha  	F(εijT)   -   erkin
energiyani   differensiallash   zarur.   Demak,  	
F   -   erkin   energiya   va  	U -   ichki
energiyalar 	
(σij)  kuchlanish tenzori uchun potensial bo‘ladi.
 Elastik potensial.
Qattiq jismning deformatsiyalanish jarayoni izotermik yoki adiabatik bo‘lishi
mumkin. Agar jism yuklanishni asta-sekin oshirib borish yo‘li bilan nisbatan sekin deformatsiyalansa   (statik   yuklanish)   va   bu   jarayon   davomida   jism   va   uni   o‘rab
turuvchi   muhitda   temperatura   muvozanati   saqlanib   qolsa   (ya’ni   temperatura
o‘zgarmay qolsa), deformatsiyalanish jarayoni izotermik deyiladi.
Agar   deformatsiyalanish   jarayoni   issiqlikni   yutish   yoki   yo‘qotishlarsiz
(deformatsiyalanishda   jism   isiydi)   sodir   bo‘lsa,   masalan   jismning   juda   tez   kichik
tebranishlaridagi kabi, deformatsiyalanish jarayoni adiabatik deyiladi.
Agar   jismning   ixtiyoriy   nuqtasidagi   kuchlanganlik   holati   vaqtning   istalgan
payti   uchun   faqat   shu   nuqtadagi   deformatsiyagagina   bog‘liq   bo‘lsa,   bunday   jism
ideal elastik jism deyiladi.
Jism   ideal   elastik   bo‘lib,   adiabatik   deformatsiyalansa,   ya’ni  δQ=Tds	=0   yoki	
s=const
  bo‘lsa,   kuchlanish   tenzorining   potensiali  	U   ichki   energiyadan   iborat
bo‘ladi:	
σij=	дU
дε	ij
|s=const
.        (7.26)
Bunda (7.21) tenglik	
dU	=	σijdε	ij
    (7.27)
ko‘rinishni oladi. Boshqacha aytganda, bu holda deformatsiya solishtirma ishining
orttirmasi to‘liq differensial bo‘ladi	
dW	=	σijdε	ij.
     (7.28)
Bu yerdan	
σij=	дW
дε	ij
                             (7.29)
kelib chiqadi.
Ushbu  	
w(εij)   funksiyasi   elastik   potensial   deyiladi   va   deformatsiyaning
solishtirma   ishidan   yoki   deformatsiyaning   solishtirma   potensial   energiyasidan
iboratdir.
Olingan (7.29) tengliklar kuchlanish tenzorining o‘zaro bo‘g‘lanmagan oltita
komponentasini   deformatsiya   tenzorining  	
εij   komponentalari   orqali   bir   qiymatli
aniqlaydi   va   elastiklik   qonunining   umumiy   ifodasidan   iboratdir.   Ushbu   (7.29)
tenglik Grin formulasi deb ham yuritiladi.
Agar   jismning   deformatsiyalanishi   izotermik   ravishda   sodir   bo‘lsa,   ya’ni
deformatsiyalanish   jarayonida  	
T   temperatura   o‘zgarmasdan   qolsa   va   jismning
tabiiy   holatidagi  	
T0   temperaturaga   teng   bo‘lsa,   bu   holda   kuchlanish   tenzorining
potensiali 	
F  - erkin energiyadan iborat bo‘ladi.	
σij=	(
dF
dε	ij)T=const	.
    (7.30) va (7.24) tenglik T=T0  bo‘lganda
dF	=σijdε	ij
(7.31)
ko‘rinishni   oladi,   ya’ni   izotermik   deformatsiyalanish   jarayonida   (	
dF -   to‘liq
differensial bo‘lganligidan) deformatsiya solishtirma ishining orttirmasi ham to‘liq
differensial bo‘ladi, va demak yana (7.29) Grin formulasi o‘rinli bo‘ladi.
Shu   narsani   alohida   ta‘kidlash   lozimki   izotermik   deformatsiyalanish
jarayonida  	
W	(εij) -   elastik   potensial  	F=U−T0s   erkin   energiya   bilan   aniqlanadi,
jismning   adiabatik   deformatsiyalanish   jarayonida   esa   elastik   potensial  	
U   ichki
energiya bilan aniqlanadi. Shuning uchun izotermik va adiabatik jarayonlar uchun	
σij
  kuchlanishlar   va  	εij   deformatsiyalar   asosidagi   Grin   formulasi   bilan
aniqlanuvchi   bog‘lanishlar   aynan   bir   xil   bo‘lmaydi,   ya’ni   jismning   ushbu
munosabatlarga   kiruvchi   elastiklik   o‘zgarmaslari   har   xil   bo‘ladi.   Lekin   bu   farqni
hisobga olmasa ham bo‘ladi, chunki jism qattiq jism bo‘lgan (gazsimon jismlardan
farqli ravishda) 	
T0s  kattalik 	U  kattalikdan ancha kichik bo‘ladi.
Shunday   qilib,  	
σij   va  	εij   lar   asosidagi   (7.29)   munosabatlar,   uchta   (7.6)
muvozanat   differensial   tenglamalar   hamda   Koshining   oltita   differensial
bog‘lanishlari   (jami   15   ta   tenglama   6   ta  	
σij+6	ta	εij+3ta	ui=15	ta   noma‘lumga
nisbatan) elastiklik nazariyasi tenglamalarining yopiq sistemasini tashkil etadi.
Deformatsiyaning qo‘shimcha ishi.
Endi   (7.29)   ni  	
εij   larga   nisbatan   yechish   masalasini   qo‘yish   mumkin.   Bu   ish
quyidagi funksiyani kiritish bilan 	
A=	σijεij−W
(7.32)
nisbatan   oson   yechiladi.   Ushbu   funksiya   solishtirma   qo‘shimcha   ish   deb   ataladi.
Solishtirma qo‘shimcha ishning (7.32) ni differensiallab,
dA	=	σijdε	ij+εijdσ	ij−	dW
bu yerda (7.28) ni hisobga olib,	
dA	=	εijdσ	ij
(7.33)
tenglikka ega bo‘lamiz. Olingan ifoda to‘liq differensialni tashkil etadi, chunki	
dW	+dA	=	σijdε	ij+εijdσ	ijεij=	d(σijεij)=	dA	1
bu   yerda  	
A1=σijεij -   kuchlanishning  	σij   komponentalari   o‘zlarining   qaralayotgan
muvozanat   holatidagi   pirovard   (oxirgi)   o‘zgarmas   qiymatlarini
deformatsiyalanishning   butun   jarayoni   davomida   saqlab   qoladi   deb   faraz   qilib
hisoblangan solishtirma ish.
U holda (7.33) tenglikka asosan εij=	дA
дσ	ij(7.34)
munosabat   o‘rinli   bo‘ladi.  Haqiqatan   ham   (7.32)   tenglikni  	
εki   lar   bo‘yicha  	A(σij)
murakkab funksiya kabi differensiallaymiz,	
дA
дσ	kℓ
=	εkℓ+σij	
дε	ij	
дσ	kℓ
−	дW
дε	ij
⋅
дε	ij	
дσ	kℓ	
.
Lekin (7.29) ga asosan	
дW
дε	ij
=σkℓ,
  bo‘lganligi   uchun   oxirgi   ikkita   qo‘shuluvchilar   o‘zaro
yeyishadilar va	
дA
дσ	kℓ
=	εkℓ
,
ya’ni   (7.34)   tenglikka   ega   bo‘lamiz.   Shunday   qilib,  	
A(σij)− qo‘shimcha   ish
deformatsiya tenzori 	
(εij)  - uchun potensial bo‘ladi.
 Umumlashgan Guk qonuni.
Tajribalar   shuni   ko‘rsatadika,   yuklanishning   ma’lum   chegaralarida,   qattiq
jismlarning   ko‘pchiligi   uchun   deformatsiyalar   yuklarga   to‘g‘ri   proporsionaldir,
ya’ni yuk qancha oshsa, deformatsiya ham shuncha oshadi. Ushbu qonuniyat Guk
qonuni sifatida ma’lum.
Guk qonuniga ko‘ra kuchlanish tenzorining  	
σij   komponentalari jismning har
bir   nuqtasida  	
εij   deformatsiya   tenzori   komponentalarining   bir   jismli   va   chiziqli
funksiyalaridan iboratdir.
Ikkinchi   tomondan   Grin   formulasiga   ko‘ra   ((7.29)   -   formula)  	
σij
kuchlanishlar  	
W	(εij) -   elastik   potensialdan   deformatsiya   tenzorining   mos  	εij   -
komponentalari bo‘yicha olingan xususiy hosilalardan iborat.
Shu   ikkala   holatdan   ko‘rinadiki,  	
W	(εij)   deformatsiya   tenzori
komponentalarining   ikkinchi   tartibli   funksiyasidan   iboratdir.   Demak,   bu
funksiyaning umumiy ko‘rinishini quyidagicha tasvirlash mumkin:	
W	(εij)=cij⋅εij+1
2cijkℓεijtkℓ,
(7.35)
bu yerda 	
cij  va 	cijkℓ  lar - ikkinchi va to‘rtinchi rang tenzorlar. Elastiklik   chiziqli   nazariyasining   qabul   qilingan   chegaralanishlari   doirasida(εij)
  deformatsiya tenzorining simmetrik tenzor ekanligi bizga ma’lum. U holda  	i
va  	
j   hamda  	k   va  	ℓ   indekslarning o‘rinlari almashtirilganda,  	εij   hamda   	εijεkℓ   lar
o‘zgarmasliklari   kerak.   Bundan,  	
cij   va  	cijkℓ   tenzorlari   quyidagi   simmetriklik
shartlarini qanoatlantirishlari zarurligi kelib chiqadi:	
cij=	cji;	cijk	ℓ=	cjik	ℓ;	cijk	ℓ=	cijℓk;	
cijk	ℓ=	cjiℓk	;	cjik	ℓ=	cikℓk;	cjik	ℓ=	cjiℓk;
Endi (7.35) ni (7.29) Grin formulasiga qo‘yib hosila olsak,	
σij=	cij+cijk	ℓεkℓ.
(7.36)  
Jismning boshlang‘ch holatida (tashqi kuchlar qo‘yilmagan holatda) hamma 	
i  va 	j
lar uchun 	
εij=	0
 va 	σij=	0
U holda (7.35) dan 	
w(0)=0  va (7.36) dan 	cij=0  tengliklarga ega bo‘lamiz. Bularni
hisobga olsak, (7.35) quyidagicha ko‘rinishni oladi:	
w(εij)=	1
2cijkℓεijεkℓ,
(7.37)
(7.36) munosabatlar esa	
σij=	cijk	ℓεkℓ
(7.38)
Elastik   potensial  	
w(εij)   ning   (7.37)   ifodasi   va   (7.38)   tenglik   chiziqli   elastik
anizotrop jism uchun umumiy bo‘lgan munosabatlarni tashkil etadi.
Yuqarida   kiritilgan  
(cijkℓ)   to‘rtinchi   rang   tenzor   elastik   o‘zgarmaslar   tenzori
deyiladi.   Agar   jism   bir   jinsli   bo‘lsa,   bu   tenzorning   komponentalari   jism
nuqtasining   koordinatalariga   bog‘liq   bo‘lmaydi   va   to‘rtinchi   rang   tenzor   sifatida,
umumiy holda, 3 4
=81 ta komponentaga ega. Lekin o‘zaro bog‘lanmagan, mustaqil
koordinatalar soni yuqoridagi simmetriya shartlarini hisobga olganda kamayadi va
36 taga teng bo‘ladi.  Bundan tashqari,	
д2w	
дε	ijдε	kℓ
=	д2w	
дε	kℓдε	ij
bo‘lganligidan yana 15 ta	
cijkℓ=ckℓij
munosabatlar kelib chiqadi va ular elastik o‘zgarmaslar sonini 21 taga tushirishga
imkon beradi.
Shunday   qilib,  	
(cijkℓ)   -   elastik   o‘zgarmaslar   tenzori   chiziqli   elastik   jismning
eng   umumiy   anizotrop   holida   21   ta   mustaqil   komponentaga   (elastik
o‘zgarmaslarga) ega bo‘ladi. Ushbu komponentalarni quyidagi sxema ko‘rinishida
tasvirlash qulay: 1-S  X  E  M  A  C	1111	C	1122	C	1133	C	1123	C	1131	C	1112	
C	2222	C	2233	C	2223	C	2231	C	2212	
C	3333	C	3323	C	3331	C	3312	
C	2323	C	2331	C	2312	
C	3131	C	3112	
C	1212	.
(7.39)
Anizotrop   jismning   umumiy   holida  	
cijkℓ   elastik   o‘zgarmaslar   koordinat
o‘zlarining   oriyentatsiyasiga   (joylashtirilganligiga)   bog‘liq   bo‘ladi.   Ammo,
jismning   har   bir   nuqtasida   jismning   elastik   xususiyatlariga   nisbatan   simmetrik
bo‘lgan   yo‘nalishlar   mavjudligi   aniqlanishi   mumkin.   Boshqacha   aytganda,
anizotrop   jism   strukturasi   biror   elastik   simmetriyaga   ega   bo‘lishi   mumkin.
Shunday   hollarda   koordinat   o‘qlarining   shunday   oriyentatsiyasini   topish
mumkinki,   yoki   koordinat   o‘qlarini   shunday   yo‘naltirish   mumkinki,   bunda   ba’zi
elastik   o‘zgarmaslar   nolga   teng   bo‘ladi   yoki   boshqa   o‘zgarmaslarga   chiziqli
bog‘liq   bo‘ladi.   Natijada   elastik   o‘zgarmaslar   sonini   yanada   kamaytitish
imkoniyati   paydo   bo‘ladi.   Ta’kidlash   lozimki,   umumlashgan   Guk   qonunining
matematik ifodasi  (7.38)  dan iborat va u har qanday anizotrop elastik jism  uchun
o‘rinlidir.
Darslik va o’quv qo’llanmalar
1. R.I.Xolmurodov, X.X.Xudoynazarov “Elastiklik nazariyasi” I-II qism. 
Toshkent, fan,
    2003 y.
2.Mamatqulov Sh. Elastiklik nazariyasidan ma’ruzalar. T.: Universitet, 1995.
3.Тимошенко С.П., Гудьер Дж. Теория упругости. М., Мир, 1975.
4.Александров   А.В.   Потапов   В.Д   «Основы   теории   упругости   и
пластичности» М.Выс.шк. 1990г.  400ст.
5.В.И.   Самул   «Основы   теории   упругости   и   пластичности»   М.   Выс.шк.
1982г. 264 ст.
6.С.П.Рекач. Руководство к решению задач по теории упругости. М. 1977
г.
7.Л. Д. Ландау и Е. М. Лифшиц.  «Теория упругости.»  1965