Ertaklar morfologiyasi tadqiqi (“uch og‘a-ini botirlar” ertagi materiali asosida)

ASADOV ASAD MURODJON O‘G‘LINING
ERTAKLAR MORFOLOGIYASI TADQIQI (“UCH OG‘A-INI
BOTIRLAR” ERTAGI MATERIALI ASOSIDA)
MUNDARIJA:
KIRISH…………………………………………………………………………….2
I   BOB.   ERTAK   TILINING   O‘RGANISH   NAZARIY
ASOSLARI…………....9
1.1 Ertak tilining Yevropada o‘rganilishi………………………………...…………
9
1.2   Ertak   tilining   Rossiyada   o‘rganilishi………………………………………..…
15
1.3   Ertak   tilining   O‘zbekistonda   o‘rganilishi…………………………………...…
24
II   BOB.   MORFOLOGIK   TA’LIMOTLARNING   NAZARIY
ASOSLARI….30
2.1.   Morfologiyaning   Rossiyada,   Yevropada,   O‘zbekistonda   o‘rganilishi
……….30
2.2.   Morfologiyaning   obyekti   va   predmeti   ……………………………………..…
35
2.3.   O‘zbek   tilida   jins   kategoriyasi   ……………………………………………..…
41
III   BOB.   “UCH   OG‘A-INI   BOTIRLAR”   ERTAGIDA   MUSTAQIL   SO‘Z
TURKUMLARI………………………………………………………………….46
3.1   “Uch   og‘a-ini   botirlar”   ertagi   tilining
o‘rganilishi…………………………….46
XULOSA   …………………………………………………………………………
62
FOYDALANILGAN
ADABIYOTLAR………………………………………...65
1 KIRISH
BMIning   dolzarbligi.   “Uch   og‘a-ini   botirlar”   ertagi,   o‘zbek   xalq
ertaklarining   eng   mashhur   va   sevimli   namunalaridan   biri   bo‘lib,   o‘ziga   xos
voqealar   rivoji,   obrazlar   va   motivlari   bilan   ajralib   turadi.   Ushbu   ertakda   insoniy
fazilatlar,   haqiqat,   adolat   va   jasorat   singari   qadriyatlar   ko‘tariladi,   hamda   ular
orqali   yosh   avlodga   ahloqiy   saboqlar   beriladi.   Xalq   ertaklari   doimo   bolalar   va
kattalar   orasida   katta   ahamiyatga   ega   bo‘lib,   ularda   hayotiy   qadriyatlar,   mehnat,
do‘stlik, o‘zaro yordam va haqiqiy jasorat tushunchalari ko‘rsatilgan.
Ushbu   diplom   ishining   dolzarbligi,   ayniqsa,   zamonaviy   o‘quvchilarga
o‘zbek   xalq   ertaklarining   ahamiyatini,   ularning   tarbiyaviy   va   madaniy   jihatlarini
tushuntirishda namoyon bo‘ladi. Bugungi kunda tez sur'atlar bilan rivojlanayotgan
globalizatsiya   jarayonlari,   yoshlarning   xalq   og‘zaki   ijodiga   bo‘lgan   qiziqishining
pasayishiga   olib   kelmoqda.   Shuning   uchun,   “Uch   og‘a-ini   botirlar”   kabi   ertaklar
orqali   o‘zbek   xalqining   madaniy   merosi,   milliy   qadriyatlari   va   tarbiyaviy
yuksakliklari yosh avlodga etkazilishi zarur. Ertaklar, ayniqsa, bolalar va o‘smirlar
uchun nafaqat ko‘ngilochar, balki ularning intellektual va ruhiy rivojlanishiga ham
hissa   qo‘shadi.   Shu   sababli,   ushbu   diplom   ishining   dolzarbligi   “Uch   og‘a-ini
2 botirlar”   ertagining   mazmuni,   obrazlari   va   tarbiyaviy   ahamiyatini   o‘rganish   va
zamonaviy ta'lim tizimida uning o‘rnini aniqlashga qaratilgan.  
BMIning   maqsadi   –   “Uch   og‘a-ini   botirlar”   xalq   ertagini   morfologik
jihatdan   tahlil   qilish,   undagi   syujet   tuzilmasi,   qahramonlarning   funksiyalari   va
voqealar   rivojlanish   bosqichlarini   Proppning   ertak   strukturasi   nazariyasi   asosida
aniqlash va ilmiy asoslashdan iborat. 
BMIning vazifalari  quyidagilardan iborat:
 Ertakshunoslik va morfologik tahlilga oid nazariy manbalarni o‘rganish.
 “Uch og‘a-ini botirlar” ertagini matn asosida to‘liq tahlil qilish.
 Ertakdagi   voqea   rivoji,   syujet   elementlari   va   qahramonlar   funksiyalarini
aniqlash.
 O‘zbek   xalq   ertakchilik   an’analarining   struktura   va   shakl   jihatlarini   tadqiq
etish. 
BMIning obyekt:   O‘zbek  xalq og‘zaki  ijodi  namunasi  bo‘lgan “Uch og‘a-
ini botirlar” ertagi.
BMIning predmeti:   “Uch og‘a-ini  botirlar” ertagining syujet  strukturasini,
qahramonlar funksiyalarini va morfologik tuzilmasini tahlil qilish.
Ertakshunoslik,   ayniqsa   ertaklarning   morfologik   tahlili   xalq   og‘zaki   ijodini
o‘rganishning   muhim   yo‘nalishlaridan   biridir.   Bu   borada   ko‘plab   olimlar
tomonidan   nazariy   va   amaliy   tadqiqotlar   olib   borilgan   bo‘lib,   ayniqsa,   rus   olimi
Vladimir Proppning asarlari ertak morfologiyasini ilmiy jihatdan o‘rganishda katta
o‘rin egallaydi.
V.Proppning   mashhur   “Skazka   o   morfologii   skazki”   (1928)   nomli   asarida
ertak syujetining strukturaviy elementlari – funksiyalari tizimlashtirilgan bo‘lib, u
31 ta asosiy funksiyaga ajratilgan. Proppning yondashuvi ertakni faqat mazmuniy
emas,   balki   shakliy   jihatdan   ham   tahlil   qilish   imkonini   beradi.   Uning   bu
ishlanmalari   ertak   syujetlarini   struktural   tahlil   qilishda   universal   model   sifatida
qabul qilinmoqda.
O‘zbek   adabiyotshunosligida   ertakshunoslik   masalalari   bilan   shug‘ullangan
olimlardan   H.Sulaymonova,   A.Qodirov,   O.Sharafiddinov,   X.Teshaboyev,
3 M.Qosimova   singari   tadqiqotchilar   xalq   og‘zaki   ijodi,   ayniqsa   ertaklar   janrini
o‘rganishda   muhim   hissalarini   qo‘shganlar.   Ularning   tadqiqotlarida   ertaklarning
badiiy   xususiyatlari,   obrazlar   tizimi   va   ularning   xalq   tafakkuridagi   o‘rni   keng
yoritilgan.
Shuningdek,   T.Ashurova   va   D.Nabixonova   kabi   zamonaviy   olimlar   xalq
ertaklarining   lingvopoetik   tahliliga,   struktura   va   syujet   tiplanishiga   doir
yondashuvlar   ishlab   chiqqan.   Bu   tadqiqotlar   o‘zbek   xalq   ertaklarining   shakl   va
mazmun   birligi,   ularning   funksional   strukturasi,   tipik   syujetlar   va   qahramonlar
tizimini yoritishda muhim nazariy asos bo‘lib xizmat qiladi.
Bundan tashqari, xalq ertaklarini janrlar bo‘yicha tasniflash, ularning milliy
xususiyatlarini aniqlash, boshqa xalqlar ertaklari bilan qiyosiy tahlil qilish bo‘yicha
ham   bir   qator   muhim   ilmiy   ishlar   mavjud.   Jumladan,   Y.   Rajabov   va   G‘.
G‘ulomovning asarlari bu boradagi asosiy nazariy manbalar sirasiga kiradi.
Shu bilan birga, tadqiqotimiz mavzusi bo‘lgan “Uch og‘a-ini botirlar” ertagi
asosida   olib   boriladigan   tahlil   uchun   xalq   og‘zaki   ijodi   to‘plamlaridan,   masalan,
“O‘zbek   xalq   ertaklari”ning   nashrlaridan   foydalanildi.   Bu   ertak   matnlari   ustida
strukturaviy va morfologik yondashuvlar orqali tahlil olib borish imkonini berdi. 
Xalq   ertaklari   tilining   lingvistik   jihatlarini   o‘rganish   xalq   tilshunosligining
alohida   yo‘nalishlaridan   biri   hisoblanadi.   V.   Propp   (1928)   ertaklarning
strukturalari va ularning sintaktik birliklari asosida tuzilishini tahlil qilgan.
O‘zbek   xalq   ertaklarining   lingvistik   xususiyatlari   bo‘yicha   M.   Jo‘raev
(1990)   tadqiqot   olib   borgan   bo‘lib,   unda   ertak   tilining   morfologik   va   sintaktik
tuzilishi   o‘rganilgan.   B.   Yo‘ldoshev   (2018)   esa   xalq   ertaklaridagi   gap   turlarini
tahlil qilib, ularning grammatik xususiyatlarini tadqiq etgan.
«Uch og‘a-ini botirlar» ertagiga keladigan bo‘lsak, ushbu ertak o‘zbek xalq
og‘zaki ijodining yorqin namunalaridan biri hisoblanadi. Uning sintaktik tahlili va
derivatsion xususiyatlari hozirgacha yetarlicha o‘rganilmagan, bu esa mazkur ilmiy
ishning dolzarbligini yanada oshiradi.
Adabiyotlarni   tahlil   qilish   shuni   ko‘rsatadiki,   sintaktik   birliklar   va
derivatsiya   jarayonlari   bo‘yicha   ko‘plab   tadqiqotlar   olib   borilgan   bo‘lsa-da,   xalq
4 ertaklari,   xususan,   “Uch   og‘a-ini   botirlar”   ertagi   tilining   sintaktik   va   derivatsion
tahlili   maxsus   o‘rganilmagan.   Ushbu   tadqiqot   bu   boradagi   ilmiy   bo‘shliqni
to‘ldirishga xizmat qiladi.
Ushbu   tadqiqotning   nazariy   ahamiyati   shundaki,   u   ertakshunoslik
sohasida,   ayniqsa   ertaklarning   struktura   va   shakl   jihatidan   tahliliga   oid   ilmiy
izlanishlar doirasini kengaytiradi. Vladimir Propp tomonidan ishlab chiqilgan ertak
morfologiyasi   nazariyasining   o‘zbek   xalq   ertaklariga,   xususan   “Uch   og‘a-ini
botirlar”   ertagiga   tatbiq   etilishi,   xalq   og‘zaki   ijodining   ichki   tuzilmasini   ochib
berishga   xizmat   qiladi.   Bu   esa   o‘zbek   ertaklarining   umumiy   strukturaviy
qonuniyatlari, syujet elementlari va qahramon funksiyalarini aniqlash orqali milliy
ertakshunoslikning nazariy asoslarini boyitishga hissa qo‘shadi. Shu bilan birga, bu
tadqiqot  xalq  og‘zaki  ijodining badiiy  xususiyatlarini   ilmiy  asosda   talqin qilishda
ham dolzarb ahamiyatga ega.
Amaliy   ahamiyati   esa   shundaki,   mazkur   ish   natijalari   xalq   ertaklarini
o‘rganish   va   ularni   zamonaviy   metodlar   asosida   tahlil   qilish   bo‘yicha   o‘quv-
uslubiy material  sifatida xizmat  qilishi  mumkin. Jumladan,  maktab va oliy ta’lim
muassasalarida   o‘qitiladigan   “O‘zbek   xalq   og‘zaki   ijodi”,   “Adabiyot   nazariyasi”,
“Jahon   adabiyoti”   kabi   fanlar   doirasida   ushbu   tahlil   namunalaridan   foydalanish
mumkin.   Shuningdek,   tadqiqot   ertaklar   asosida   yaratilayotgan   sahna   asarlari,
multfilm va bolalar adabiyotidagi syujet ishlanmalari uchun zaruriy manba bo‘lib,
milliy   qadriyatlarni,   qahramonlik   timsollarini,   an’anaviy   hikoya   strukturalarini
yosh   avlod   ongida   mustahkamlashga   xizmat   qiladi.   Shu   orqali   xalq   og‘zaki
ijodining pedagogik, estetik va tarbiyaviy imkoniyatlarini kengroq ochib berishga
yordam beradi.
BMIning strukturasi:   kirish, uch bob, xulosa va foydalanilgan adabiyotlar
bo‘limlaridan iborat.
5 I BOB. ERTAK TILINING O‘RGANISH NAZARIY ASOSLARI
1.1 Ertak tilining Yevropada o‘rganilishi
Ertak tilining o‘rganish nazariy asoslari  tilshunoslik va adabiyotshunoslikni
birlashtiradigan   o‘ziga   xos   ilmiy   yo‘nalish   hisoblanadi.   Ertaklar,   xalqning   tarixiy
xotirasi, qadriyatlari va madaniy an'analarini saqlovchi asarlar sifatida, tilda ulkan
ahamiyatga   ega   bo‘lgan   elementlarni   aks   ettiradi.   Ertak   tilining   o‘rganilishi,
nafaqat grammatika va sintaksisni, balki leksik, morfologik va semantik jihatlarni
ham   o‘z   ichiga   oladi.   Morfologik   nuqtai   nazardan,   ertaklar   ko‘pincha   odatdagi
nutqdan   farq   qiladigan   o‘ziga   xos   so‘z   shakllarini,   kashf   etilgan   so‘zlarni   va
ularning   ma'nolarini   namoyish   etadi.   Bu   jarayonda   so‘zning   turli   shakllari   va
grammatik   qoidalar,   masalan,   fe'lning   o‘tgan   zamon   shakllari,   nomlarning
murakkab shakllari yoki birikmalar, ertakning umumiy tuzilishini tashkil qiladi.
Bundan   tashqari,   ertaklar   sintaksisi   ham   diqqatga   sazovor.   Ertaklar   odatda
sodda   va   oson   tushunarli   gaplar   tuzishni   maqsad   qilsa-da,   ko‘pincha   murakkab,
tasviriy   va   repetitiv   sintaktik   strukturalardan   foydalanadi.   Bu   sintaktik   usullar,
voqealarni  tasvirlashda   yoki   qahramonlarning  his-tuyg‘ularini  ifodalashda  muhim
rol   o‘ynaydi.   Ertak   tilining   o‘rganilishida   shu   nuqtai   nazardan   gapning   tuzilishi,
so‘z birikmalari va ularning o‘zaro bog‘lanishi ko‘proq e'tiborga olinadi. Shu bilan
birga, ertaklar  orqali tilning o‘ziga xos stilistik jihatlari  ham aniqlanadi. Ularning
o‘ziga   xos   uslubi,   poydevor   sifatida   xalq   tilining   oddiy,   lekin   chuqur   ma'nolarni
o‘z ichiga olgan ifodalari orqali rivojlanadi.
6 Ertak   tilining   semantik   tahlili   ham   alohida   ahamiyatga   ega.   Ertaklarda
ishlatilgan   so‘zlarning   ma'nolari   ko‘pincha   kengaytirilgan   yoki   allegorik   bo‘lishi
mumkin,   chunki   ertaklar   nafaqat   voqealarni,   balki   ko‘pincha   ma'naviy   darslarni,
xalq   og‘zaki   adabiyotini   va   falsafiy   qarashlarni   ham   aks   ettiradi.   Shuning   uchun,
ertak   tilining   o‘rganilishi,   tilning   faqat   shakli   va   tuzilmasini   emas,   balki   uning
ma'naviy   va   madaniy   mazmunini   ham   o‘z   ichiga   oladi.   Ertak   tilining   semantik
tahlili   orqali   biz   xalqning   dunyoqarashi,   qadriyatlari   va   til   orqali   ifodalangan
jamiyat tuzilmasi haqida chuqurroq tasavvurga ega bo‘lishimiz mumkin.
Bundan tashqari, ertak tilining o‘rganilishi, tilshunoslarga va o‘qituvchilarga
tilni   o‘rgatishda   yangi   metodologiyalarni   ishlab   chiqish   imkoniyatini   yaratadi.
Ertaklar   o‘qitishda   nafaqat   til   o‘rganish   jarayonini   qiziqarli   va   samarali   qiladi,
balki   ularning   tilga   xos   strukturalari   yordamida   til   o‘rganishning   yangi   usullarini
ishlab chiqish mumkin. Shuningdek, ertaklar orqali talabalar va o‘quvchilarni tilni
yaratish,   tafakkur   qilish   va   mustahkamlashga   jalb   qilish   mumkin.   Ertaklarning
tilshunoslik   va   pedagogik   jihatlarini   o‘rganish,   nafaqat   til   o‘rganishning
samaradorligini oshirish, balki ularning madaniy va ma'naviy jihatlarini anglashga
ham yordam beradi.
Ertak tilining o‘rganilishi, umumiy tilshunoslik va adabiyotshunoslikka ham
yangi   yondashuvlarni   kiritishga   yordam   beradi.   Ertak   tilini   o‘rganish,   til   va
madaniyatning   o‘zaro   aloqasini,   til   va   jamiyatning   bir-birini   shakllantirish
jarayonlarini   yaxshiroq   tushunishga   imkon   yaratadi.   Bu   esa   o‘z   navbatida,
tilshunoslarga   ertaklarning   faqat   badiiy   va   adabiy   jihatlarini   emas,   balki   ularning
pedagogik   va   ijtimoiy   ahamiyatini   ham   to‘liq   anglashga   imkon   beradi.   Ertaklar
nafaqat   til   o‘rganish   vositasi,   balki   milliy   madaniyatni   saqlash   va   tarqatishning
samarali yo‘li sifatida ham xizmat qiladi. 
Yevropada xalq ertaklarining sintaktik xususiyatlarini o‘rganish uzoq tarixiy
an’anaga ega bo‘lib, bu jarayon filologiya, folklorshunoslik, stilistika va lingvistika
fanlarining   kesishgan   nuqtasida   rivojlanib   kelmoqda.   Dastlabki   tadqiqotlar
ertaklarning   semantik   va   strukturaviy   tomonlariga   qaratilgan   bo‘lsa-da,
keyinchalik   ertak   tilining   morfologik   va   ayniqsa   sintaktik   tuzilmalari   alohida
7 o‘rganish obyekt sifatida shakllandi. Bu borada Germaniya, Frantsiya, Angliya va
Skandinaviya mamlakatlari yetakchi ilmiy maktablarni tashkil etdi.
Germaniyada   ertaklar   tilini,   jumladan,   sintaktik   tuzilmalarini   tadqiq   qilish
asosan Yohann va Vilgelm Grimm birodarlar faoliyati bilan bog‘liq. Ular o‘zining
mashhur   “Kinder-   und   Hausmärchen”   (Bolalar   va   oila   ertaklari)   to‘plamida
ertaklarning   lingvistik   jihatlarini   tartibga   solish,   ularni   grammatika   va   sintaksis
jihatidan   muvofiqlashtirishga   uringan.   Grimmlar   ertak   sintaksisida   ko‘p
uchraydigan an’anaviy boshlovchi va yakunlovchi  iboralar, parallellik, takroriylik
va og‘zaki ifoda vositalarini ajratib ko‘rsatganlar.
Yevropada   ertak   sintaksisini   o‘rganishda   eng   katta   ta’sirga   ega   bo‘lgan
tadqiqotlardan   biri   bu   Claude   Lévi-Strauss   va   Roland   Barthes   kabi   strukturalist
olimlarning   ishlari   bilan   bog‘liq.   Ular   ertakni   faqat   adabiy   matn   emas,   balki   til
tizimi,   ijtimoiy   kodlar   yig‘indisi   sifatida   ko‘rib   chiqib,   matn   ichidagi   gaplar
o‘rtasidagi   bog‘lanish,   voqealar   tarmoqlanishining   sintaktik   asoslari,   ierarxik
tartiblanishi va formulaviy konstruktsiyalarni alohida tahlil qilganlar. Lévi-Strauss
mifologik va ertak strukturalarini sintaksis modeliga yaqinlashgan holda kodlashga
uringan.
Frantsuz   tilshunoslik   maktabida,   xususan,   A.J.   Greimas   tomonidan   ishlab
chiqilgan   naratologik   sintaksis   modeli   ertaklarda   sodir   bo‘ladigan   harakatlar   va
hodisalarning   grammatik   shakllanishi   hamda   sintaktik   kompozitsiyasini   chuqur
o‘rganishga   turtki   bo‘ldi.   Greimasning   “aktant   modeli”   ertak   qahramonlarining
sintaktik   rolini   (subyekt,   obyekt,   yordamchi,   qarshilik   ko‘rsatuvchi)   aniqlashga
asoslangan   bo‘lib,   bu   yondashuv   orqali   gap   tuzilmalari   qahramonlararo
munosabatlar orqali tavsiflanadi.
Ingliz   tilshunoslik   maktabi   esa   ertaklarning   sintaktik   tahliliga   ko‘proq
diskursiv   va   stilistik   nuqtai   nazardan   yondashgan.   Jumladan,   Hallidayning
funksional   grammatika   nazariyasiga   ko‘ra,   ertakdagi   gaplar   voqealar   rivojini
boshqaruvchi   vosita   sifatida   ko‘riladi.   Bu   yondashuvda   gap   tuzilmalari,   ularning
matndagi   ketma-ketligi,   gap   funksiyasi   (informativ,   emotsional,   kontaktni
saqlovchi) singari elementlar chuqur tahlil qilinadi. Shuningdek, Ruth Finnegan va
8 Jack   Zipes   kabi   adabiyotshunos-tilshunoslar   ertaklarning   ifoda   tili,   sintaktik
jihatdan qisqa, dinamik va ritmik qurilganligini alohida ta’kidlashgan.
Skandinaviya   mamlakatlarida,   xususan,   Daniya   va   Norvegiyada   ertak
sintaksisi   og‘zaki   folklorning   lingvistik   asoslari   sifatida   o‘rganilgan.   Bu   yurt
olimlari ertak gaplarining oral strukturasini, og‘zaki nutqqa xos sintaktik qisqalik,
urg‘u va intonatsiyaviy vositalar orqali shakllanishini o‘rganib, ularni yozma matn
shakliga o‘tkazishda yuzaga keladigan sintaktik o‘zgarishlarni ham tahlil qilishgan.
Bu   yondashuv   og‘zaki   va   yozma   sintaksis   orasidagi   tafovutlarni   aniq   ko‘rsatib
bergan.
Biz hammamiz bolaligimizdan turli xil ertaklarni tinglab voyaga yetganmiz.
Ba’zilarimiz esa balog‘at yoshiga yetganimizda ham ertak kitoblari o‘qish, film va
multfilmlar tomosha qilishga qiziqishimizni saqlab qolganmiz. Bu esa ertaklarning
sehrli olami nihoyatda maftunkor va jozibali ekanini ko‘rsatadi.
Ertak   –   xalq   og‘zaki   ijodining   hikoya   shaklidagi   eng   qadimiy,   keng
tarqalgan va ommaviy janrlaridan biridir. Yurtimizning turli mintaqalarida ertaklar
turli   nomlar   bilan,   masalan,   matal,   ushuk,   varsaqi,   cho‘pchak,   o‘tirik,   tutal   kabi
atamalar bilan ham yuritiladi.
Ertaklar hayotdagi biror qiziqarli voqea yoki xayoliy hamda hayotiy uydirma
asosida   yaratilgan,   ibratli   mazmun   kasb   etuvchi   hikoyalardir.   Ular   ajoyib   va
g‘aroyib   shaklda,   jozibali   hamda   ixcham   tarzda   ifodalanib,   tinglovchiga   zavq
bag‘ishlaydi.
O‘zbek   xalq   ertaklarini   shartli   ravishda   bir   necha   toifaga   ajratish   mumkin:
hayvonlar   haqidagi   ertaklar,   sehrli   ertaklar   va   hayotiy-maishiy   ertaklar.   Masalan,
“Bo‘ri   bilan   Tulki” ,   “Hiylagar   Bedana” ,   “Chivinboy”   kabi   ertaklarda   hayvonlar,
qushlar   va   hasharotlar   bosh   qahramon   sifatida   namoyon   bo‘ladi.   “Yalmog‘iz” ,
“Semurg‘” ,   “Zumrad   va   Qimmat”   kabi   ertaklar   esa   sehrli   va   sirli   hodisalarga
asoslangan.  “Uch og‘a-ini botirlar” ,  “Malikai Husnobod” ,  “Ayoz”  kabi ertaklar esa
barkamol insonlarning ibratli hayoti va sarguzashtlarini aks ettiradi.
9 Shoir   va   yozuvchilar   ham   xalq   orasida   mashhur   ertaklar   asosida   adabiy
ertaklar,   dostonlar,   qissa   va   xayoliy   hikoyalar   yaratadilar.   Ertaklarning   asosida
badiiy va multiplikatsion filmlar suratga olinadi, sahna asarlari sahnalashtiriladi.
Xalqimiz   “Ertaklar   –   yaxshilikka   yetaklar”   deb   bejiz   aytmagan.   Ertaklar
orqali   ota-onalar   farzandlariga   hayotiy   saboqlar   berish,   axloqiy   pand-nasihatlar
qilish, nutqini rivojlantirish hamda ularga mehr va e’tibor ko‘rsatish imkoniga ega
bo‘ladilar.   Bola   ulg‘aygani   sari   ertaklar   hajmi   kattalashib,   mazmun   va   mantiqiy
murakkabligi  oshib boradi. Ularning ta’sirida bolalarda hayotga muhabbat, oilaga
va   ota-onaga   mehr,   do‘stu   yorga   sadoqat,   kelajakka   umid,   yaxshilik   va   adolat
g‘oyalari shakllanadi.
Ota-onasi, buvisi yoki bobosidan ertak eshitgan va uni eslab, qiziqarli hamda
ta’sirchan tarzda boshqalarga yetkaza oladigan insonni  ertakchi  deb atash mumkin.
Ertakchilar ertaklarni tinglovchini o‘ziga jalb qiladigan shaklda hikoya qilish
uchun maxsus kirish, boshlama va yakunlovchi jumlalardan foydalanadilar. Kirish
qism   ertakchining   mahoratini   ko‘rsatadi,   boshlama   va   tugallama   esa   ertakning
yaxlitligi va an’anaviyligini ta’minlaydi. Masalan, ertakchilar ertakni  “Ertagimning
eri   bor,   yetti   qavat   yeri   bor,   yetti   qavat   yerida   dumi   kalta   bo‘ri   bor”   yoki   “Bor
ekan-da,   yo‘q   ekan,   och   ekan-da,   to‘q   ekan”   kabi   jumlalar   bilan   boshlashlari
mumkin.   Ertak   yakunida   esa   ko‘pincha   “Shunday   qilib,   hammalari   murod-
maqsadlariga yetishibdi”  kabi ifodalar ishlatiladi.
Dunyo bolalari aka-uka Grimmlar, Gans Xristian Andersen, Sharl Pero kabi
mashhur   ertakchi   yozuvchilarning   ertaklarini   tinglab   va   o‘qib   ulg‘ayganlar.
Hozirgi   yoshlar   orasida   ham   “Etik   kiygan   mushuk” ,   “Qor   qirolichasi” ,   “Qizil
qalpoqcha”  ertaklarini bilmaydigan yoki o‘qimagan odamni uchratish qiyin.
Andersenning Oleo Lukoe ismli ertakchisi  har kuni bolalar yotog‘iga kirib,
ularga   uxlagunlarigacha   qiziqarli   va   mo‘jizaviy   ertaklar   aytib   berishi   haqidagi
hikoyasi   ko‘plab   bolalarning   shunday   ertakchisi   bo‘lishini   orzu   qilishiga   sabab
bo‘lgan.   Farzandlarning   bunday   orzulari   ro‘yobga   chiqishi   uchun   ota-onalar   turli
xil qiziqarli va ibratli ertaklarni bilishlari hamda ularni ta’sirchan tarzda aytib yoki
10 o‘qib   bera   olishlari   lozim.   Farzandlar   uchun   eng   sevimli   va   mukammal   ertakchi
bo‘lish esa ota-onalar uchun katta faxrdir.
Ertak  janri   ilmiy  adabiyotda   xalq  prozasining   bir  turi   sifatida  tasniflanib,  u
turli   xalqlarda   uchraydi   va   alohida   janrlarga   bo‘linadi.   Ingliz   ilmiy   an’analarida
“literary fairy tale” (adabiy ertak) atamasi mavjud bo‘lishiga qaramay, “children’s
literature”   (bolalar   adabiyoti),   “modern   fairy   tale”   (zamonaviy   ertak)   yoki
“fantasy” (fantastika) kabi umumiyroq tushunchalar ham qo‘llaniladi. 1
Adabiy   ertakni   tadqiq   qilishda   kognitiv   model   yondashuvi   samarali   bo‘lib,
bunda   matn   elementlarining   qanday   tanlanishi   va   ular   qanday   kontekstda
ishlatilishi   o‘rganiladi.   Zamonaviy   ingliz   adabiy   ertaklarida   sintaktik   inversiya
keng   qo‘llanilib,   ayniqsa,   joylashuv   holati   (43%),   fe’ldan   keyingi   ravishdoshlar
(16%)   va   harakat   uslubini   bildiruvchi   holatlar   (14%)   ko‘p   uchraydi.   Ushbu
inversiyalar   dinamikani   oshirish,   harakat   tezligini   ifodalash   va   mantiqiy   urg‘u
berish uchun ishlatiladi. Masalan, “Slowly and very carefully he unscrewed the ink
bottle, dipped his quill into it and began to write, pausing every now and then to
listen.” 2
Adabiy   ertaklar   stilistik   jihatdan   o‘ziga   xos   bo‘lib,   ularda   polisinseton
(birikmalar   orasida   ortiqcha   bog‘lovchilar   ishlatish)   keng   tarqalgan.   Ayniqsa,
“and”   bog‘lovchisi   matnning   musiqa   singari   ohangdorligini   oshirish   va   voqealar
izchilligini   ta’kidlash   uchun   ishlatiladi.   Bu   uslub   Kipling   va   Sandberg   kabi
mualliflarning ertaklarida uchraydi.
Zamonaviy   britan   adabiy   ertaklari   asosiy   konseptlar   –   yaxshilik   va
yomonlik, sehr va mo‘’jiza atrofida quriladi. Ular bolani asosiy qahramon sifatida
ko‘rsatib, uni kattalar bilan teng holatda tasvirlaydi. Zamonaviy ertaklar struktura
jihatidan o‘zgaruvchan bo‘lib, an’anaviy modelga bog‘lanmaydi. Mualliflar yangi
uslublarni   sinab   ko‘rib,   hikoya   elementlarini   o‘zgartirish   orqali   o‘ziga   xos
yondashuvlarni shakllantiradilar.
1
  Xoshimov M. O‘zbek tilining zamonaviy sintaksisi.   – Toshkent: O‘zbekiston, 1992. – B. 163.
2
  Turg‘unov, A. (2006). O‘zbek tilida so‘z birikmalarining analizi. Toshkent: O‘qituvchi
11 1.2 Ertak tilining Rossiyada o‘rganilishi
Ertak   tilining   Rossiyada   o‘rganilishi   adabiyotshunoslik   va   tilshunoslikning
ajralmas qismi bo‘lib, bu sohada katta ilmiy tadqiqotlar amalga oshirilgan. Rossiya
tilshunoslari   ertaklarning   tilini   o‘rganishda,   avvalo,   uning   til   tuzilishi,
morfologiyasi  va sintaksisini  tahlil  qilishga  alohida e'tibor  qaratganlar. Rossiyada
ertaklar   tilining   o‘rganilishida,   XX   asrning   boshlarida   boshlanib,   keyinchalik,
sovet   davrida   ham   keng   tarqalgan.   Ertak   tilining   ilmiy   tahlili   nafaqat   uning
lingvistik   jihatlarini,   balki   xalqlarning   tarixiy,   madaniy   va   ijtimoiy   nuqtai
nazarlarini   ham   aks   ettiradi.   Rossiyada   bu   yo‘nalishda   ilgari   surilgan   asosiy
nazariy tamoyillar, asosan, strukturalizm va funksionalizmga asoslanadi.
Strukturalist   yondashuv   Rossiyada,   ayniqsa,   Viktor   Shklovskiy   va   Roman
Jakobson   kabi   adabiyotshunoslar   tomonidan   rivojlantirilgan.   Ularning   ilmiy
ishlarida   ertak   tilining   grammatik,   sintaktik   va   semantik   tuzilmalari   o‘rganildi.
Shklovskiy   ertaklarni   «estranged»   (boshqa   dunyoqarashdan   kelgan)   tarzda   qarab,
uning   tilini   birinchi   navbatda   poetik   vosita   sifatida   ko‘rgan.   U   ertaklardagi   til
uslublarini   o‘zgartirish   va   oddiy   tilni   adabiy   forma   sifatida   tahlil   qilishga   katta
e'tibor   bergan.   Jakobson   esa,   o‘zining   fonologiya   va   strukturalizmga   oid   ilmiy
qarashlarida,   ertak   tilining   semantik   va   fonetik   tuzilmalariga   ham   alohida   e'tibor
qaratgan.
12 Sovet   davrida,   shu   jumladan,   1950-60-yillarda,   ertak   tilining   o‘rganilishi
tilshunoslarning   lingvistik   va   madaniy   yondashuvlarini   o‘zida   jamladi.
Tadqiqotchilar   nafaqat   til   strukturalarini,   balki   ertaklarning   ma'naviy   mazmunini,
ijtimoiy   va   psixologik   jihatlarini   ham   o‘rganishga   kirishdilar.   Ertaklardagi   tilni
o‘rganishda   ko‘plab   tadqiqotchilar,   masalan,   B.A.   Uspenskiy,   N.V.   Gernet,   M.A.
Lifshits, ertak tilining axloqiy va estetik mazmunini tahlil qilishga katta ahamiyat
berishdi.   Ular   ertaklarni   faqat   badiiy   asar   sifatida   emas,   balki   xalqning   axloqiy,
estetik va diniy dunyoqarashini aks ettiruvchi til tizimi sifatida qaradilar.
Rossiyada   ertak   tilini   o‘rganishda,   shuningdek,   zamonaviy   yondashuvlar
ham   rivojlanib,   tilshunoslar   va   adabiyotshunoslar,   masalan,   V.M.   Zhirmunskiy,
A.A.   Potebnya   kabi   olimlar,   ertaklarni   lingvistik   tahlil   qilishda   xalq   tabiatining,
diniy   e'tiqodlarning   va   madaniyatning   o‘ziga   xosligini   hisobga   olishgan.   Ertak
tilining   o‘rganilishida,   ularning   semantik   xususiyatlari,   ko‘pincha   ko‘plab
qatlamlarni   o‘z   ichiga   olgan   ma'lumotlar   va   signallarni   ifodalashda   ko‘rsatilgan.
Bu   esa,   ertaklardagi   ma'naviy   va   ijtimoiy   qiymatlarni   tahlil   qilish   uchun
tilshunoslarga ko‘plab yangi imkoniyatlar yaratgan.
Rossiya   tilshunosligida   ertak   tilining   o‘rganishida   fonetika,   leksikologiya,
morfologiya, sintaksis va semantikaning har bir sohasida alohida ilmiy tadqiqotlar
o‘tkazilgan.   Ertaklar   va   ularning   tilini   o‘rganish,   shuningdek,   rus   adabiyoti   va
xalqining   madaniy   xususiyatlarini   tushunishda,   hamda   xalq   tilining   strukturaviy
xususiyatlarini   aniqlashda   katta   ahamiyatga   ega   bo‘lgan.   Tadqiqotchilar
ertaklarning og‘zaki adabiyot sifatidagi o‘rni, xalq tilining rivojlanishi, so‘z boyligi
va frazeologiya tahlilini ham o‘z ichiga olgan yondashuvlarni rivojlantirishgan.
Zamonaviy   Rossiyada   esa   ertak   tilini   o‘rganish,   lingvistik
adabiyotshunoslikda   interdisipliner   yondashuvlarni   o‘z   ichiga   oladi.
Tadqiqotchilar,   ertaklardagi   tilni   nafaqat   tilshunoslik,   balki   psixologiya,
antropologiya   va   sotsiologiya   kontekstida   ham   tahlil   qilishmoqda.   Ertaklarning
tilshunoslik tahlilida ular ko‘pincha xalq tilining tarixiy va ijtimoiy xususiyatlarini
aniqlashga,  shuningdek,  ertaklarda ishlatilgan  o‘ziga  xos  tillarni, frazeologizm   va
til xatolarini tahlil qilishga katta ahamiyat berishmoqda.
13 Shuningdek,   Rossiyada   ertak   tilini   o‘rganish   jarayonida   zamonaviy
metodologik   yondashuvlar   ham   mavjud   bo‘lib,   bu   esa   ilmiy   izlanishlar   va   ta'lim
sohasidagi   yangi   metodlarni   ishlab   chiqish   uchun   keng   imkoniyatlar   yaratadi.
Bunday   tadqiqotlar,   nafaqat   til   o‘rganish   jarayonini,   balki   tilshunoslikning   asosiy
nazariy tamoyillarini rivojlantirishga ham xizmat qiladi. Ertak tilining Rossiyadagi
o‘rganilishi,   tilshunoslar   va   adabiyotshunoslarga   yangi   nazariy   paradigmalarga,
metodologik   innovatsiyalar   va   interdiscipliner   yondashuvlarga   asoslangan   ilmiy
yutuqlarga erishish imkonini bermoqda. 
Rossiyada   xalq   ertaklari   ustida   olib   borilgan   ilmiy  tadqiqotlar   uzoq   tarixga
ega   bo‘lib,   bu   boradagi   ishlar   faqat   adabiyotshunoslik   doirasida   emas,   balki
tilshunoslik,   folklorshunoslik,   madaniyatshunoslik   va   hatto   semiotika   sohalarida
ham   keng   miqyosda   olib   borilgan.   Ayniqsa,   ertaklarning   sintaktik   qurilishi,   til
strukturasining   o‘ziga   xosligi,   matn   dinamikasi   va   ifoda   vositalari   Rossiya
lingvistik maktablarining doimiy ilmiy e’tiborida bo‘lgan. 3
Ertak sintaksisi  haqida ilmiy yondashuvlar  Rossiyada  XIX asr  oxiri va XX
asr   boshlarida   shakllana   boshlagan.   Dastlabki   bosqichlarda   tadqiqotlar   ko‘proq
ertaklarning   janr   tasnifi,   syujet   turlari   va   obrazlar   tizimiga   qaratilgan   bo‘lsa-da,
tilshunoslikka oid tahlillar XX asrning ikkinchi yarmida jiddiy tus ola boshladi. Bu
borada Vladimir Proppning nomi alohida e’tirofga loyiq. U o‘zining “Morfologiya
skazki”   (1928)   asarida   ertak   strukturasining   funksional   tahlilini   ishlab   chiqib,
nafaqat syujet, balki til qurilishi va sintaktik struktura masalalariga ham asos soldi.
Proppning   yondashuvi   ertaklarning   tarkibiy   qismlarini   (funksiyalarini)   aniq
ajratish   orqali   ularning   tili   va   gap   tuzilishlarini   ham   tizimli   ko‘rib   chiqish
zaruratini   tug‘dirdi.   Uning   funksional   modeli   asosida   keyingi   olimlar   ertak
matnlarini   sintaktik   tahlil   qilish,   gap   tuzilmalarini   voqea   rivoji   bilan   bog‘lash,
sintaksis va semantika o‘rtasidagi aloqani aniqlash kabi yo‘nalishlarda tadqiqotlar
olib bordilar.
Shuningdek,   rus   olimlari   S.G.   Voronin,   N.D.   Arutyunova,   T.V.   Bulgakova
va  boshqalar  tomonidan  ertaklarda  qo‘llaniladigan   gap  konstruktsiyalari,  ularning
3
  Akramov E. O‘zbek tili va uning tahlil uslublari. – Toshkent: O‘zbekiston, 2008. – B. 170.
14 uslubiy yuklamasi, kommunikativ maqsadlari va kontekstual roliga oid tadqiqotlar
olib borilgan. Bu olimlar ertak matnlarida bog‘lovchisiz gaplar, elliptik tuzilmalar,
ritorik   savollar,   takroriy   sintaktik   birliklar   va   muqarrar   boshlovchi   iboralar
(masalan,   “Жил-был...”,   “И   вот   однажды...”,   “Пошел,   пошел...”)   kabi
vositalarning roli va ahamiyatini chuqur o‘rganganlar.
Rossiyada   xalq   ertaklari   ta’lim   tizimi   uchun   muhim   o‘quv   materiali
hisoblanib,   ular   ustida   olib   borilgan   sintaktik   tadqiqotlar   rus   tili   metodikasi   va
bolalar   adabiyoti   darsliklarida   ham   o‘z   aksini   topgan.   Bu   esa   sintaksisga   oid
bilimlarning nafaqat nazariy, balki amaliy ahamiyatga ega ekanligini ko‘rsatadi.
Sehrli ertak matni – bu ko‘p qirrali va ko‘p darajali tashkil etilgan murakkab
tadqiqot obyekti bo‘lib, uning o‘rganilishi nafaqat til vositalarini, balki ko‘rsatilgan
haqiqat va xalq an’analari hamda xalq tafakkuri va uning matndagi ifodalanishini
hisobga   olishni   talab   qiladi.   Yuqorida   sanab   o‘tilgan   xususiyatlar,   shuningdek,
matn nazariyasining psixologiya, falsafa, sotsiologiya va madaniyatshunoslik bilan
bog‘lanishi, sehrli ertak matnini o‘rganishdagi turli yondashuvlarning mavjudligini
tushuntiradi.   Ushbu   maqolada   biz   folklor   matnini   o‘rganish   bo‘yicha   mavjud
tadqiqotlar to‘plamini umumlashtirib, sehrli ertak matnini folklor matnining bir turi
sifatida o‘rganishning xususiyatlarini aniqlashni maqsad qilganmiz. 4
Sehrli   ertak   matnini   o‘rganishda   lingvotsentrik,   tekstotsentrik   va
antropotsentrik   yondashuvlar   qo‘llaniladi.   Lingvotsentrik   yondashuvda
tadqiqotchilar   folklor   matnida   til   birligi   va   kategoriyalarining   xususiyatlarini
o‘rganishga   diqqatni   qaratadilar.   B.   N.   Putilovning   to‘g‘ri   ta’kidlashicha,   folklor
matnida eng muhim san’at asari so‘zdir. “Ko‘p so‘zlar folklor tilida ikki xil hayot
kechiradi:   ular   narsalar   dunyosini   ifodalaydi   va   an’anaviy   ma’nolarni   o‘zida
jamlagan,   arxetipik   tasavvurlarni   aks   ettiruvchi   belgilar   bo‘lib,   ular   xalqning
dunyoqarashini   ifodalaydi”.   Boshqacha   qilib   aytganda,   folklor   so‘zi   faqat
ma’nolashuvchi   mazmunni   emas,   balki   o‘zida   xalq   an’analarini   aks   ettiruvchi
konnotativ mazmunni ham o‘z ichiga oladi.
4
  Akramov, E. (2008). O‘zbek tili va uning tahlil uslublari. Toshkent: O‘zbekiston.
15 Textotsentrik   yondashuvda   matn   ijodiy   faoliyatning   mahsuli   sifatida
ko‘riladi.   Folklorshunoslikda   ertak   matni   ko‘p   darajali,   ierarxik   tizim   sifatida
qaraladi,   uning   strukturasi   va   semantikasi   turli   metodlar   yordamida   tasvirlanadi.
Shunday qilib, V. Ya. Proppning “Ertak morfologiyasi” asarida ertakning umumiy
elementlari   ajratiladi   va   ularning  har   biri   ma’lum   bir   funksiyani   bajaradi.  Matnni
tuzishda   strukturalizm   yondashuvi,   shu   jumladan,   P.   Maranda   va   E.   Kengas-
Marandaning   tadqiqotlari   alohida   o‘rin   tutadi.   B.   Holbekning   ishlari   shuni
ko‘rsatadiki,   ertakda   har   bir   epizod   o‘zining   ijtimoiy   pozitsiyasi,   yoshi   va   jinsi
bilan belgilangan qarama-qarshiliklarga asoslanadi.
Antropotsentrik yondashuvda ertak matni uning yaratilishi va qabul qilinishi
nuqtai   nazaridan   o‘rganiladi.   Kognitiv   yondashuv   folklor   matnining
dunyoqarashini ifodalovchi konseptlarga e’tibor qaratadi. Derdilyatsion yondashuv
esa   matnning  qanday  yaratilishini,   unga  asos  bo‘luvchi   fikr   operatsiyalarini   tahlil
qiladi.   Pragmatik   yondashuv   matnni   murakkab   nutqiy   harakat   sifatida   ko‘rib,
uning  muayyan   maqsadlar   va   til   vositalari   yordamida   manzilli   ta’sir   ko‘rsatishini
o‘rganadi.   Psixolingvistik   yondashuv   esa   matnni   dinamik   jarayon   sifatida   ko‘rib
chiqadi, u o‘z ichiga til belgilari va ularning mazmunini o‘z ichiga oladi.
Folklor matnini mukammal o‘rganish uchun lingvotsentrik, tekstotsentrik va
antropotsentrik   yondashuvlarni   birlashtirish   zarur,   chunki   ularning   integratsiyasi
sehrli ertak matnining mohiyatini to‘liq yoritishga yordam beradi.
Ertak   uzoq   yillardan   buyon   ilmiy   tadqiqot   obyekti   bo‘lib   kelmoqda   va   uni
o‘rganishda turli metod va yondashuvlardan foydalaniladi. Biz bu borada eng ko‘p
uchraydigan ilmiy yondashuvlarni ko‘rib chiqamiz.
E.M.   Meletinskiy   ertaklarni   o‘rganishda   uchta   asosiy   yo‘nalishni   ajratib
ko‘rsatadi:
Genetik yondashuv – bu yondashuv tarafdorlari ertaklarning kelib chiqishini
mif   bilan  bog‘laydi.  Masalan,   V.Ya.   Propp   ertaklarning   ildizi   miflarda   ekanligini
ta’kidlaydi. Birodarlar  Grimm  ertaklarning diniy kelib chiqishini  ilgari  surishgan,
ularning   fikriga   ko‘ra,   ertaklar   qadimgi   davrlarda   mif   shaklida   mavjud   bo‘lgan.
Shuningdek, M.N. Makarov, F.I. Buslaev, V. Shvarts va M. Myuller ham ertaklar
16 va miflar o‘rtasidagi  bog‘liqlikni tan olgan. Biroq, ayrim tadqiqotchilar (masalan,
A.   vann   Gennep,   B.K.   Malinovskiy,   F.U.   Boas)   bu   fikrni   inkor   qilishga   uringan,
lekin Meletinskiy ularning dalillarini yetarli emas deb hisoblaydi. 5
Syujetlarning   rivojlanishini   o‘rganish   –   bu   yondashuv   doirasida   ertak
syujetlarining   tarixiy   taraqqiyoti   va   turli   xalqlarda   tarqalishi   tahlil   qilinadi.   E.M.
Meletinskiy bu yo‘nalishda A.A. Aarne, V.N. Anderson, K. Kron, Sh. fon Sidov va
S.   Tompson   kabi   olimlarni   sanab   o‘tadi.   Ushbu   tadqiqotlarning   ba’zilari   shuni
ko‘rsatadiki,   turli   xalqlarda   o‘xshash   syujetlar   mavjud   bo‘lishiga   qaramay,   ular
milliy xususiyatlari bilan ajralib turadi.
Formal   poetik   tuzilmani   o‘rganish   –   bu   yondashuv   ertaklarni   ijtimoiy
mazmunidan   ajratib,   ularning   poetik   va   strukturaviy   xususiyatlarini   tahlil   qiladi.
Ushbu   metodni   qo‘llagan   tadqiqotchilar   qatoriga   A.   Olrik   va   E.T.   Kristensen
kiradi. Biroq, Meletinskiy bu yondashuvni ham to‘liq deb hisoblamaydi, chunki u
ertaklarning ijtimoiy va madaniy kontekstini hisobga olmaydi. 6
Taqqoslamali-tarixiy   metod   ham   ertaklarni   o‘rganishda   keng   qo‘llaniladi.
Bu metod orqali turli xalqlarning ertaklari va motivlari o‘rtasidagi o‘xshashlik va
farqlar  tahlil   qilinadi.  V.M.  Jirmunskiy  taqqoslashni  “tarixiy  hodisalar  o‘rtasidagi
o‘xshashlik   va   farqlarni   aniqlash   va   ularni   tarixiy   nuqtai   nazardan   tushuntirish”
deb   ta’riflaydi.   Masalan,   “Zolushka”   va   “Go‘zal   va   maxluq”   kabi   ertaklar   turli
xalqlarda   uchraydi,   lekin   har   biri   o‘z   milliy   xususiyatlariga   ega.   B.N.   Putilov
taqqoslamali-tarixiy   metodning   yagona   yondashuv   sifatida   mavjud   emasligini
ta’kidlaydi,   chunki   u   turli   ilmiy   maktablar   (mifologik,   antropologik,   tarixiy   va
neoistorik yondashuvlar) orqali shakllangan.
Bu  metodning  ichki  tarkibiy  qismi   bo‘lgan   tarixiy-tipologik  yondashuv   esa
turli   xalqlarning   ertaklari   o‘rtasidagi   o‘xshashlik   va   bog‘liqliklarni   aniqlashga
qaratilgan.   B.N.   Putilov   bu   metod   yordamida   ertaklarning   rivojlanish
qonuniyatlarini aniqlash mumkinligini aytadi.
5
  Xayrullayeva, D. (2011). O‘zbekcha gaplarning sintaktik tahlili. Toshkent: Sharq.
6
  G‘ulomova, S. (2010). So‘z birikmalarining morfologiyasi. Toshkent: Sharq.
17 Struktur-semiotik   metod   esa   ertaklarning   ichki   tuzilishi   va   semantik
jihatlarini   o‘rganishga   qaratilgan.   S.Yu.   Neklyudov   fikricha,   bu   metod
taqqoslamali-tipologik   metod   bilan   uzviy   bog‘liq   va   bir-birini   to‘ldiradi.   N.O.
Osipovaning   ta’kidlashicha,   madaniyat   ulkan   matn   sifatida   qaraladi,   unda   san’at,
ijtimoiy institutlar, marosimlar, an’analar va mifologik tizimlar aks etadi. Shu bois,
bu   metod   ertaklarning   ichki   strukturasi   va   ularning   ma’nosini   chuqurroq   anglash
imkonini   beradi.   V.Ya.   Propp   ana   shu   metoddan   foydalangan   holda,   ertak
qahramonlari va motivlarining muayyan funksiyalarini ajratib ko‘rsatgan.
Shuningdek, madaniy yondashuv ham muhim metodlardan biri hisoblanadi.
Bu   yondashuv   xalq   ertaklarini   o‘sha   xalqning   madaniyati   va   urf-odatlari
kontekstida o‘rganishni nazarda tutadi.
Xulosa qilib aytganda,  ertaklarni  tadqiq qilishda turli  metodlar  qo‘llanilgan
va ular vaqt o‘tishi bilan rivojlanib, ba’zilari esa eskirgan. Bugungi kunda madaniy
yondashuv  eng  dolzarb  usullardan  biri   bo‘lib,  u ertaklarni   milliy madaniyat   bilan
bog‘langan   holda   tahlil   qilish   imkonini   beradi.   Shu   bilan   birga,   taqqoslamali-
tarixiy   metod   ham   hanuzgacha   o‘z   ahamiyatini   yo‘qotmagan,   chunki   u   ertak
janrining xalq tarixi bilan bog‘liqligini o‘rganishga imkon beradi.
Shu   bilan   birga,   xalq   og‘zaki   ijodi,   folklor   ertaklari   sohasida   shakllarni
ko‘rib   chiqish   va   tuzilish   qonuniyatlarini   aniqlash   tirik   organizmlar   tuzilishini
tahlil qilishdagi aniqlik bilan amalga oshirilishi mumkin. Agar bu fikrni ertakning
butun   shakllari   haqida   aytish   mumkin   bo‘lmasa,   hech   bo‘lmaganda,   volshebnie
skazki   deb   ataluvchi,   ya’ni   “so‘zning   to‘liq   ma’nosidagi   ertaklar”   uchun   bu   fikr
to‘g‘ridir.   Mazkur   ish   aynan   shunday   ertaklarga   bag‘ishlangan.   Ushbu   tajriba
ancha   mashaqqatli   ish   natijasidir.   1946-yilda   Vladimir   Propp     «Исторические
корни   волшебной   сказки»   ( Sehrli   ertaklarning   tarixiy   ildizlari )   asarini   yozadi.
Bundan   tashqari   Erna   Pomerantseva   (1899–1980)   « Судьбы   русской   сказки   в
XVIII–XX   вв .»   (XVIII–XX   asrlarda   rus   ertaklarining   taqdiri),   Boris   Rybakov
(1908–2001)   «Язычество   древних   славян»   ( Qadimgi   slavyanlarning
butparastligi ), 1979-yilda Lev Baraxov (1911-1989) « Русская   народная   сказка »
( Rus xalq ertagi ), 1910-yilda Nikolay Onchukov (1872–1942) «Сказки русского
18 Севера»   ( Shimoliy   Rus   ertaklari ),   1984-yilda   Lyudmila   Vinogradova   « Язык
русской   народной   сказки » (Rus xalq ertagi tili) kabi ilmiy asarlari yozildi. 
M.   N.   Shabanova   2013-yilda   “ Сакральные   смыслы   русских   народных
сказок ”   ( Rus   xalq   ertaklaridagi   sacral,   muqaddas,   ma'naviy   ma'nolar)   yozgan
maqolasida  ham   rus  xalq  ertaklaridagi   qahramonlar   obrazlari,  ushbu  obrazlarning
bolalar   uchun   tushunarli   va   yaqin   ekani.   Qahramonlar   orqali   bolaning   ma’naviy-
axloqiy   tarbiyasini   shakllantirish   imkoniyati.   Rus   xalq   ertaklaridagi   qahramonlar
obrazi   ustida   olimlar   sinchkovlik   bilan   ishlamoqdalar,   ularning   mohiyatini,
yashirin   kodini   anglashga   urinishmoqda.   Biroq   bu   obrazlar   bolalarga   shu   qadar
yaqin   va   tushunarli   ekanki,   ularni   inson   shaxsining   ma’naviy-axloqiy   tarkibini
to‘ldirish   uchun   bitmas-tuganmas   manba   sifatida   foydalanmaslik   –   bu   katta
xatodir.   Ayniqsa,   bu   o‘sib   kelayotgan   bolaning   sirli   rus   qalbini   shakllantirishda
juda muhim ahamiyatga ega.
“Ertak   yolg‘on,   ammo   unda   ishora   bor…”   degan   ibora   bor.   Qiziq,
yolg‘onning   qanday   darsi   bo‘lishi   mumkin?   Va   bu   qanday   yolg‘onki,   u   ichida
saboq   yashirin?   E’tibor   bering:   har   qanday   mavhum,   timsolli   ifoda   ortida   doim
bitta, hattoki bir nechta ma’nolar qatlami yashiringan bo‘ladi. Yoki mana bu ibora:
“na o‘ylab topish mumkin, na taxmin qilish, faqat ertakda aytish mumkin”. Ya’ni,
ertak   –   bu   to‘qima   emas,   balki   o‘tmishda   bo‘lgan   voqeani   aytib   berish   shaklidir.
Qadimgi   ertaklar   va   ularga   yuklangan   ma’noni   tushunish   uchun   zamonaviy
dunyoqarashdan   voz   kechish   va   dunyoni   o‘sha   qadimiy   davrlarda   yashagan
odamlarning nigohi bilan ko‘ra bilish kerak. Bu qadimgi dunyoni tushunishga kalit
– bu ertaklardagi o‘zgarmas timsollar, ya’ni obrazlardir. 
Shunday ertaklardan biri  –  “Sholg‘om” ( Сказка о репке ) haqidagi ertakdir.
Bu ertakni deyarli har  kim  bolaligidan biladi. Uning asl  slavyancha variantida bu
ertak   avlodlar   o‘rtasidagi   munosabatlar,   shuningdek,   vaqt,   hayot   shakllari   va
mavjudlik   shakllarining   o‘zaro   aloqasini   ko‘rsatadi.   Zamonaviy   rus   folklori
tadqiqotchisi   N.I.   Baxtina   o‘z   tadqiqotida   shuni   ta’kidlaydiki,   hozirgi   ertak
variantida   aslida   mavjud   bo‘lgan   yana   ikki   obraz   –   Ota   va   Ona   yo‘q.   Ular
bo‘lmaganligi   sababli   elementlar   soni   yetti   bo‘lib   qolgan.   Yettilik   tizimi   esa
19 keyinchalik   paydo   bo‘lgan   bo‘lib,   slavyanlarning   asl   dunyoqarashi   to‘qqizlik
tizimiga asoslangan.Asl  ertakda to‘qqizta obraz mavjud bo‘lgan bo‘lib, har  birida
ma’no va timsol yashiringan:
Sholg‘om (Репка) – bu nasl mulki va ajdodlar donoligi, ya’ni ildizlar. U yer
osti, yer usti va olamdagi barcha narsani o‘zida birlashtiradi.
Bobo ( Dед ) – Qadimgi donolik timsoli.
Buvi ( Бабка ) – Uy an’analari, xo‘jalik yuritish timsoli.
Ota ( Отец ) – Himoya va tayanch.
Ona ( Мать )– Sevgi va g‘amxo‘rlik.
Nabira ( Внучка ) – Farzandlar va kelgusi avlod.
It  ( Жучка )  – Xonadon barakasi, oila xavfsizligi va himoyasi.
Mushuk     ( Кошка )  –  urug‘   ichidagi   baraka   va  osoyishtalik   ramzi,  chunki   u
uydagi uyg‘unlik va tinchlikni ifodalaydi.
Sichqon   (Мышка)   –   oilaviy   farovonlik,   moddiy   barqarorlik   timsoli;   agar
uyda ovqat yo‘q bo‘lsa – sichqonlar ham bo‘lmaydi [Mazalova, 2011]. Asl ma’no
quyidagicha   bo‘lgan:   Urug‘   (ajdodlar)   bilan   bog‘liqlikni   saqlash,   ajdodlar
xotirasini e’zozlash, oila bilan uyg‘unlikda yashash va oilada baxtli bo‘lish.
20 1.3 Ertak tilining O‘zbekistonda o‘rganilishi
Ertak   tilining   O‘zbekistonda   o‘rganilishi   ham   tilshunoslik,
adabiyotshunoslik   va   folklor   sohalarida   keng   tarqalgan   ilmiy   tadqiqotlar
mavzusiga   aylangan.   O‘zbek   xalqi   og‘zaki   ijodining   eng   qadimgi   va   boy
shakllaridan   biri   sifatida   ertaklar,   tilshunoslar   va   adabiyotshunoslarning   diqqat
markazida   turadi.   O‘zbek   ertaklarining   tili,   nafaqat   ularning   adabiy-estetik
xususiyatlarini,   balki   xalqning   madaniy,   ma'naviy   va   dunyoqarashini   ham   aks
ettiradi.   Ertak   tilining   o‘rganilishi,   o‘ziga   xos   morfologik,   sintaktik,   leksik   va
semantik jihatlarni tahlil qilishni o‘z ichiga oladi.
O‘zbekistonda   ertak   tilini   o‘rganish   tarixan   ko‘plab   ilmiy   tadqiqotchilar
tomonidan amalga oshirilgan. XX asrning 40-50-yillarida, folklor va tilshunoslikka
oid   dastlabki   izlanishlar   paydo   bo‘ldi.   O‘zbek   ertaklarining   tili   va   strukturasini
tahlil qilgan ilk tadqiqotlar, asosan, grammatik, morfologik va sintaktik jihatlarga
qaratilgan   edi.   O‘zbek   tilshunoslari,   masalan,   A.   Davronov,   Sh.   A'zamov,   S.
Sadiqov,   T.   To‘xtasinov   kabi   olimlar,   ertak   tilini   o‘rganishda   uning   o‘ziga   xos
grammatik   strukturalarini,   so‘z   shakllarini   va   sintaktik   qurilmalarni   tahlil
qilishgan.   Ularning   tadqiqotlari,   o‘zbek   ertaklaridagi   frazeologizm,   so‘z
birikmalarining   tuzilishi   va   sintaktik   xususiyatlarini   aniqlashda   muhim   rol
o‘ynagan.
O‘zbek   ertaklarining   tilini   o‘rganish   jarayonida,   morfologik   jihatlar   ham
alohida   o‘rganilgan.   O‘zbek   ertaklarida   ko‘plab   murakkab   so‘zlar,   leksik
birikmalar   va   xalq   tiliga   xos   frazeologizm   ishlatiladi.   Ertaklardagi   so‘z
21 shakllarining   xilma-xilligi,   ayniqsa,   kelishik,   ko‘plik   va   fe'lning   zamon   shakllari,
ayniqsa   diqqatga   sazovordir.   Shuningdek,   o‘zbek   ertaklarining   sintaktik   tuzilishi
ham o‘ziga xos. Ko‘pincha sodda va murakkab gaplar, takrorlashlar va frazeologik
birliklar   orqali   ertaklarning   obrazlari   va   voqealari   jonlantiriladi.   O‘zbek
ertaklarining   sintaksisi,   ko‘pincha   ularning   musiqiy   va   ritmik   jihatlarini   ham
hisobga olgan holda tahlil qilinadi.
Ertak   tilining   o‘rganilishi,   shuningdek,   ularning   semantik   aspektlarini   ham
o‘z   ichiga   oladi.   O‘zbek   ertaklarida   ishlatiladigan   so‘zlar   va   iboralar   ko‘pincha
kengaytirilgan   ma'no   kasb   etadi,   va   ular   ko‘pincha   xalqning   diniy,   axloqiy   va
falsafiy   qarashlarini   aks   ettiradi.   Masalan,   ko‘plab   ertaklarda   «yaxshilik   va
yomonlik», «haqiqat  va yolg‘on» kabi  qarama-qarshiliklar  bilan bog‘liq semantik
maydonlar   mavjud.   Ertaklar   orqali   xalq,   o‘zining   qadriyatlarini,   me'yorlarini   va
ijtimoiy   muammolarini   tahlil   qiladi.   Bu   jihatlar,   o‘zbek   ertaklari   tilining   nafaqat
badiiy, balki ma'naviy maqsadlarini ham tushunishga yordam beradi.
Ertak   tilini   o‘rganishning   boshqa   bir   muhim   jihati,   ularning   fonetik
xususiyatlari   bilan   bog‘liq.   O‘zbek   ertaklarida   tovushlar,   ularning   qayta-qayta
ishlatilishi va ritmik tuzilishi muhim rol o‘ynaydi 
O‘zbek tilshunosligida xalq og‘zaki ijodining tili, ayniqsa ertak matnlarining
lingvistik   xususiyatlari   o‘ziga   xos   o‘rinni   egallaydi.   Biroq   uzoq   yillar   davomida
e’tibor asosan ertaklarning janriy tasnifi, tematik mazmuni va ideologik-tarbiyaviy
jihatlariga   qaratilgan   bo‘lib,   sintaktik   tahlil   masalasi   ko‘proq   fon   vazifasini
bajargan.   So‘nggi   yillarda   tilshunoslik   fanida   kuzatilayotgan   yangi   yondashuvlar
—   strukturaviy,   kommunikativ-pragmatik   va   funksional   yo‘nalishlar   ertak
sintaksisini alohida ilmiy masala sifatida o‘rganish zaruratini tug‘dirdi.
Ertak sintaksisi  deganda, avvalo, og‘zaki nutqqa xos sintaktik birliklar, gap
tuzilmalari,   ularning   o‘zaro   aloqasi,   uslubiy   yuklamasi   va   matn   doirasidagi
funksiyasi   tushuniladi.   O‘zbek   xalq   ertaklari   og‘zaki   og‘ushda   yaratilgani   bois,
ularning   sintaktik   qurilishi   ham   og‘zaki   nutqqa   xos   tabiiylik,   soddalik,   ifoda
erkinligi va emotsional  rang-baranglik bilan ajralib turadi. Ayniqsa, oddiy gaplar,
bog‘lovchisiz   bog‘langan   gaplar,   takroriy   va   parallel   tuzilmalar,   so‘zlar   va
22 iboralarning   ritorik   shakllari   ertak   sintaksisining   asosiy   ko‘rinishlaridan
hisoblanadi.
O‘zbek   tilshunosligida   ertak   tili   sintaktikasini   tadqiq   qilishga   oid   ilk   ilmiy
mulohazalar H.Sulaymonova, O.Sharafiddinov, A.Qodirov kabi olimlar  asarlarida
uchraydi. Ularning fikricha, ertaklar tili xalq nutqining eng boy, obrazli va ifodali
qatlamini   tashkil   etadi,   va   bu   qatlamda   gaplarning   sintaktik   qurilishi   muhim   rol
o‘ynaydi. H.Sulaymonovaning bolalar adabiyoti va xalq ijodi tiliga bag‘ishlangan
ishlari, ayniqsa, gap strukturalari, bog‘lovchilarning qo‘llanilishi, intonatsiya bilan
bog‘liq sintaktik birliklar bo‘yicha dastlabki ilmiy asoslarni yaratgan.
O‘zbek   ertaklarida   tez-tez   uchraydigan   formulaviy   iboralar   —   “bor   ekan-u
yo‘q ekan”, “yuribdi-yuribdi”, “bir bor ekan, bir yo‘q ekan” kabi sintaktik birliklar
milliy ertak sintaksisining muhim belgilaridan biri sanaladi. Bu kabi gaplar nafaqat
matnni boshlovchi yoki tugatuvchi ramziy birliklar bo‘lib xizmat qiladi, balki ertak
strukturasi,   vaqt   va   makonni   aniqlashtirish,   tinglovchining   e’tiborini   jalb   qilish,
voqealarni umumlashtirish kabi funksiyalarni bajaradi.
Ertaklar   sintaksisida   yana   bir   muhim   xususiyat   —   takroriylik   bo‘lib,   bu
harakatlar,   voqealar   yoki   dialoglarning   bir   necha   marta   aynan   yoki   qisman
takrorlanishi   orqali   syujetga   ritmik   va   dramatik   ohang   beradi.   Masalan,   botir
qahramonning   uch   marta   yo‘lga   chiqishi,   uchta   to‘siqdan   o‘tishi,   uchta   maxluq
bilan   kurashishi   —   bu   strukturalarning   sintaktik   ko‘rinishlari,   parallel   tuzilmalar
vositasida ifodalanadi.
O‘zbek   xalq   ertaklarida   uchraydigan   dialogik   sintaksis   ham   alohida
e’tiborga loyiq. Qahramonlar o‘rtasidagi suhbatlar odatda sodda, ammo mazmunan
chuqur   bo‘lib,   ular   asosan   qisqa   gaplar,   so‘z   o‘yinlari,   iboraviy   konstruktsiyalar
yordamida   beriladi.   Bu   esa   ertak   tilining   bolalar   uchun   tushunarli,   emotsional
jihatdan ta’sirchan va esda qolarli bo‘lishini ta’minlaydi.
So‘nggi  yillarda xalq ertaklarining sintaktik qurilmasi  zamonaviy lingvistik
yondashuvlar   asosida   tahlil   qilinmoqda.   Jumladan,   korpus   lingvistikasi   asosida
tuzilgan   elektron   matnlar   bazasi   orqali   ertaklarda   eng   ko‘p   uchraydigan   sintaktik
konstruksiyalar statistik jihatdan aniqlanmoqda. Diskurs tahlili, pragmalingvistika,
23 funksional   stilistika   kabi   metodlar   yordamida   ertak   gaplarining   kommunikativ
maqsadlari,   gap   qurilishi   orqali   ifodalanuvchi   ma’naviy-estetik   qiymatlari   ochib
berilmoqda.
Yana   bir   e’tiborga   molik   holat   shuki,   ertak   sintaksisi   ko‘p  hollarda   boshqa
janr   turlaridan   farqli   uslubga   ega.   Jumladan,   rivoyatlar   yoki   dostonlarda   ko‘proq
murakkab, san’atli gaplar qo‘llanilsa, ertaklarda sodda, tushunarli, lisoniy jihatdan
bolalar   ongiga   yaqin   bo‘lgan   sintaktik   strukturalar   ustuvorlik   qiladi.   Bu   farqni
aniqlash   orqali   xalq   og‘zaki   ijodi   turlarining   til   xususiyatlarini   qiyosiy   o‘rganish
imkoniyati yuzaga keladi.
Bugungi   kunda   magistrlik   dissertatsiyalari   va   ilmiy   maqolalar   doirasida
“O‘zbek ertaklari sintaksisi”, “Bolalar og‘zaki adabiyotida gap tuzilmalari”, “Ertak
tili  va sintaktik uslub” kabi mavzularda ilmiy izlanishlar  olib borilmoqda. Bu esa
nafaqat   tilshunoslik,   balki   adabiyotshunoslik,   uslubshunoslik,   tarjimashunoslik,
madaniyatshunoslik   va   pedagogika   fanlari   kesimida   ertak   sintaksisini   chuqurroq
o‘rganishga yo‘l ochmoqda.
Ertak   sintaksisining   O‘zbekistonda   o‘rganilishi   endilikda   mustaqil   ilmiy
yo‘nalish   sifatida   shakllanmoqda.   Bu   borada   ilgari   surilgan   ilmiy   nazariyalar,
o‘rganilgan   konkret   tahlillar,   yangi   metodologiyalar   va   ilg‘or   texnologiyalardan
foydalanish orqali ertak matnining nafaqat semantik va estetik, balki grammatik va
kommunikativ   imkoniyatlari   ham   ochib   berilmoqda.   Ertak   sintaksisi   kelajakda
tilshunoslik   fanining   dolzarb   va   amaliyotda   foydali   bo‘lgan   yo‘nalishlaridan   biri
bo‘lib qolishi shubhasizdir.
Ertak   xalq   og‘zaki   ijodining   eng   qadimiy   va   ommaviy   janrlaridan   biri
hisoblanadi.   Har   bir   inson   bolalik   chog‘idan   boshlab   ertaklar   tinglab   ulg‘ayadi.
Kattalar bolalarni ovutish yoki tarbiyalash maqsadida ertak aytib beradilar, bolalar
esa   maktab   yoshiga   yetgach,   kichik   ertaklarni   o‘zlari   hikoya   qila   boshlaydilar.
Bolalar   aytgan   ertaklar   asosan   kattalardan   eshitilgan   va   qisman   o‘zlari   to‘qigan
hikoyalardan   iborat   bo‘ladi.   Tadqiqotchi   Yu.   Sokolov   bu   holatga   e’tibor   qaratib,
“Bolalarning bir-birlariga aytib bergan ertaklari deyarli yozib olinmadi” deya afsus
24 bildirgan   edi.   Haqiqatdan   ham,   to‘plangan   xalq   ertaklarining   aksariyati   kattalar
tomonidan aytilganligi kuzatiladi.
Har   bir   millatning   ertaklari   o‘sha   xalqning   tarixi,   madaniy   hayoti,   ichki
dunyosi,   e’tiqodi,   urf-odatlari   hamda   iqlim   va   tabiiy   sharoitlari   haqida   qimmatli
ma’lumot   manbai   hisoblanadi.   Ertaklarning   badiiy-kompozitsion   tuzilishi   o‘ziga
xos   bo‘lib,   ular   odatda   an’anaviy   qoliplar   asosida   shakllanadi   va   ijro   etiladi.
Ularning tuzilishi kirish, boshlanish, tugun, epik sarguzasht va yakun qismlaridan
iborat.   Ertaklarning   an’anaviy   kirish   qismi   tinglovchilar   e’tiborini   jalb   qilish,
ularni ertak tinglashga tayyorlash vazifasini bajaradi.
An’anaviy   kirish   qismlari   ertak   syujetiga   mos   keladigan   tasavvur   muhitini
yaratish,   tinglovchilarda   ko‘tarinki   kayfiyat   hosil   qilishga   xizmat   qiladi.   Odatda,
bu   qismlar   saj‘langan   nasriy   uslubda   bo‘lib,   zamon   va   makon   haqidagi
ma’lumotlarni   ifodalaydi.   Masalan,   “Gulpari”   ertagining   kirish   qismida   shunday
deyilgan:
“Bir   bor   ekan,   bir   yo‘q  ekan,   bo‘ri   bakovul   ekan,   tulki   yasovul   ekan,  g‘oz
karnaychi ekan, o‘rdak surnaychi  ekan, toshbaqa tarozidor ekan, qurbaqa undan
qarzdor  ekan. Qadim zamonlarda Gulzor degan bir mamlakat  bo‘lgan ekan. Shu
mamlakatda donishmandlikda tengi yo‘q chol-u kampir yashagan ekan”.
Ba’zan   ertak   kirish   qismi   hajviy   ruhga   ega   bo‘lib,   qiziqarli   va   o‘zgacha
ohangda boshlanadi. Masalan:
“Taraqa-turuq,   omoch-u   bo‘yinturuq,   Shomirzoyi   qoqquruq,   Boqi   charaqi,
baroq ko‘z darvozaboni, hayhot, og‘zingga novvot...”
Ba’zi   ertaklarda   kirish   qismi   mustaqil   holda   qolishi   yoki   syujetning
boshlanishiga   ulanmasligi   mumkin.   Boshlama   qahramonlar   haqida   umumiy
tasavvur   berib,   voqealar   qaysi   zamon   va   makonda   kechishini   bildiradi.   Misol
tariqasida quyidagi iboralarni ko‘rishimiz mumkin:
“Bor   ekanda,   yo‘q   ekan.   Och   ekanda,   to‘q   ekan.   Qadim   zamonda   bir
podsho o‘tgan ekan.”
Sehrli   ertaklarda   asosiy   qahramonlarning   nomi   sir   saqlanib,   ularning   faqat
laqablari aytiladi. Masalan:
25 “Uch og‘ayni bor ekan. To‘ng‘ichining oti — Yulduz sanar, o‘rtanchasining
oti — Daryo bog‘lar, kenjasining oti — Qilich qora ekan.”
Ertak boshlamalari uzun yoki qisqa shaklda bo‘lib, voqealar qaysi joyda va
qachon   sodir   bo‘lishini   aniq   ko‘rsatmaydi.   Ba’zan   boshlama   va   ertak   syujeti
birlashtirilib, hikoya bevosita asosiy voqealar bilan bog‘lanadi. Masalan:
“O‘tgan   zamonda   uch   aka-uka   botir   bo‘lib,   ular   o‘z   omadlarini   sinab
ko‘rish uchun uzoq safarga yo‘lga chiqibdilar.”
Bu   kabi   boshlamalar   ertak   voqealarining   tezlashishiga   va   ziddiyatlarning
kuchayishiga sabab bo‘ladi.
Shuni   ta’kidlash   joizki,   boshlama   ekspozitsiya   emas,   balki   unga   kirish
qismidir.   Boshlama   syujetga   to‘g‘ridan-to‘g‘ri   bog‘lanmaydi,   aksincha,   voqealar
rivoji   ekspozitsiyadan   boshlanadi.   Ekspozitsiya   esa   bevosita   ertakning   asosiy
voqealariga bog‘liq bo‘lib, syujet chizig‘ining rivojlanishiga ta’sir ko‘rsatadi.
Masalan,   “To‘rabekxonim”   ertagining   ekspozitsiyasida   asosiy   qahramonlar
haqida batafsil ma’lumot beriladi: 7
“Bir podsho bor ekan, davlat unga yor ekan, qo‘shnilari ko‘p ekan, yurtdan
ko‘ngli   to‘q   ekan.   Uning   yagona   qizi   To‘rabekxonim   dono   va   sohibjamol   bo‘lib,
dovrug‘i olamga tarqalgan ekan. Unga ko‘plab shahzodalar sovchi qo‘ygan, biroq
u hammasini  rad  etgan  ekan.  Kunlardan  bir  kuni   Marv  degan  yurtning  podshosi
To‘rabekxonim haqida eshitib, unga oshiq bo‘lib qolibdi.”
Ushbu ekspozitsiya ertak kompozitsiyasining muhim elementi bo‘lib, syujet
rivojiga aniq yo‘nalish beradi va asosiy voqealarga tayyorgarlik vazifasini bajaradi.
Natijada ertak syujeti aniq shakllanadi va sarguzashtlarga asos yaratadi. 8
O‘zbek   ertaklarini   o‘rganish   jarayonida   quyidagi   asosiy   xulosalarga   kelish
mumkin:
Ertaklarning sintaktik tuzilishi – an’anaviy kirish qismi, ekspozitsiya, syujet
rivoji va yakun qismi o‘ziga xos sintaktik birliklarga ega bo‘lib, ular xalq ijodining
og‘zaki shaklda rivojlanishini aks ettiradi.
7
  Turg‘unov, A. (2006). O‘zbek tilida so‘z birikmalarining analizi. Toshkent: O‘qituvchi.
8
  Akramov, E. (2008). O‘zbek tili va uning tahlil uslublari. Toshkent: O‘zbekiston.
26 Ertaklar   tili   va   uslubi   –   xalq   tiliga   xos   bo‘lib,   unda   metafora,   ta’kid,
parallelizm kabi badiiy san’atlar keng qo‘llaniladi.
Ilmiy   yondashuvlar   –   O‘zbekistonda   ertaklarni   o‘rganishda   strukturaviy,
semantik va lingvopoetik tahlil usullari qo‘llanilib, ularning sintaktik xususiyatlari
tizimli o‘rganib chiqilmoqda.
Madaniy va tarbiyaviy ahamiyati – ertaklar nafaqat lingvistik jihatdan, balki
yosh avlodning axloqiy tarbiyasini shakllantirishda ham muhim o‘rin tutadi.
O‘zbek   ertaklarining   sintaksisini   o‘rganish   nafaqat   tilshunoslik,   balki
adabiyotshunoslik   va   madaniyatshunoslik   nuqtai   nazaridan   ham   katta   ahamiyat
kasb   etadi.   Kelajakda   ushbu   sohadagi   tadqiqotlarni   kengaytirish   ertaklarning
mantiqiy va lingvistik tuzilishini yanada chuqur anglash imkonini beradi.
II BOB. MORFOLOGIK TA'LIMOTLARNING NAZARIY ASOSLARI
2.1. Morfologiyaning Rossiyada, Yevropada, O‘zbekistonda o‘rganilishi
Morfologiya   tilshunoslikning   muhim   bo‘limi   bo‘lib,   u   so‘zlarning
shakllanishi,   tuzilishi   va   grammatik   kategoriyalarini   o‘rganadi.   Morfologik
ta limotlarning   nazariy   asoslari   qadimiy   davrlarga   borib   taqaladi.   Dastlabkiʼ
morfologik   qarashlar   qadimgi   yunon   olimlari   —   Platon,   Aristotel   va   ayniqsa
Dionisiy   Trakiylik   asarlarida   shakllangan.   Dionisiy   tomonidan   ishlab   chiqilgan
“Grammatika san’ati” asarida so‘z turkumlari, ularning shakl va vazifasi haqida ilk
tasnifiy   yondashuvlar   ilgari   surilgan.   Bu   yondashuvlar   keyinchalik   Lotin
grammatikasi   va   boshqa   Yevropa   tillaridagi   morfologik   tadqiqotlarga   zamin
yaratgan. 9
Yevropa   tilshunosligida   XIX   asrda   morfologiya   ilmiy   jihatdan   mustaqil
sohaga   aylana   boshladi.   Ayniqsa,   klassik   filologiya,   tarixiy-qiyosiy   tilshunoslik,
strukturallik  va  generativ  grammatika  kabi  nazariy  oqimlar   morfologik  ta limotni	
ʼ
yanada rivojlantirdi. Franz Bopp va August Schleicher tomonidan shakllantirilgan
tarixiy-qiyosiy   metod   so‘zlarning   kelib   chiqishi,   ildizlari   va   morfologik
o‘zgarishlarini tarixiy nuqtai nazardan o‘rganishni ilgari surdi. Ular til o‘zgarishini
9
  G‘afurov I. O‘zbek xalqi ertaklari va ularning strukturalari. – Toshkent: O‘zbekiston, 1990. – B. 182.
27 biologik taraqqiyotga o‘xshatganlar va morfologik shakllar taraqqiyot qonunlariga
bo‘ysunadi deb hisoblashgan.
XX   asrga   kelib,   morfologiyaga   yondashuvlar   yanada   murakkablashdi.
Ferdinand   de   Saussurening   strukturaviy   nazariyasi   morfologiyani   ichki   tizimli
birliklar   orqali   o‘rganishni   taklif   etdi.   U   tilni   sinxron   holatda,   ya’ni   hozirgi
ko‘rinishida tahlil qilish zarurligini asoslab berdi. Saussure yondashuvi morfologik
birliklarni tizimdagi o‘rni, funksiyasi va qarama-qarshi birliklar orqali tushunishga
zamin   yaratdi.   Bu   esa   keyinchalik   N.   Trubetskoy,   R.   Jakobson   kabi   olimlarning
fonologiya va morfologiyani uzviy bog‘langan tizim sifatida ko‘rishiga olib keldi.
Shuningdek,   generativ   grammatika   nazariyasi   asoschisi   Noam   Chomsky
morfologik tuzilmani sintaktik strukturadan ajralmas deb hisoblagan. U tilni inson
ongida   mavjud   bo‘lgan   universal   grammatik   qoidalar   asosida   tashkil   etilgan   deb
bilgan va morfologiyani sintaksis bilan uzviy bog‘lagan holda tahlil qilgan. Uning
modeli   bo‘yicha,   har   qanday   til   morfemalar   asosida   quriladi,   morfologik
o‘zgarishlar esa chuqur va sirtqi strukturalar orasidagi aloqalardan kelib chiqadi.
Rus  tilshunosligida  esa   morfologik nazariyaga  katta  hissa  qo‘shgan  olimlar
qatoriga   A.A.   Shaxmatov,   V.V.   Vinogradov,   N.Yu.   Shvedova   kiradi.   Ular   so‘z
yasalishi,   flektiv   va   agglutinativ   tizimlar,   grammatik   kategoriya   va   morfologik
paradigma   kabi   tushunchalarni   nazariy   va   amaliy   asosda   ishlab   chiqqanlar.
Ayniqsa, Shaxmatovning rus tilidagi fe’l shakllari va ularning tarixiy shakllanishi
haqidagi ishlari boshqa tillarda ham tadqiqotlarga turtki bo‘lgan.
O‘zbek   tilshunosligida   morfologik   tadqiqotlar   XX   asr   boshlaridan   boshlab
jadal   rivojlandi.   Abdulla   Oripov,   Sh.Rahmatullayev,   M.Qoriev,   N.   Mahmudov,
G‘.Abdurahmonov   singari   olimlar   o‘zbek   tilidagi   morfologik   birliklar,   ularning
turlari, grammatik kategoriyalari va ularning semantik yuklamasi bo‘yicha nazariy
asoslar   yaratganlar.   O‘zbek   tilining   agglutinativ   xususiyati,   affikslarning
funksional yuklamasi, modal shakllarning ifoda vositalari chuqur o‘rganilgan.
Morfologik   ta limotlar   zamonaviy   lingvistikaning   boshqa   sohalari,ʼ
jumladan,   korpus   lingvistikasi,   kompyuter   lingvistikasi,   kognitiv   tilshunoslik   va
psixolingvistika   bilan   integratsiyalashib,   yanada   keng   imkoniyatlarga   ega
28 bo‘lmoqda.   Morfologik   analiz   bugungi   kunda   avtomatik   matn   tahlili,   tarjima
tizimlari, tilni o‘rganish platformalari va sun’iy intellekt asosidagi dasturlar uchun
asosiy vositalardan biriga aylangan.
Morfologik   ta limotlar   tilshunoslikning   eng   asosiy   va   fundamentalʼ
sohalaridan   biri   bo‘lib,   u   til   tuzilishining   ichki   mexanizmlarini   ochib   berishda
muhim  rol  o‘ynaydi. Uning  nazariy asoslari  qadimdan  shakllangan  bo‘lsa-da,  har
bir   tilga   xos   bo‘lgan   morfologik   tizimlar   o‘ziga   xoslik   kasb   etadi   va   zamonaviy
tadqiqotlar bilan boyib boraveradi.
Morfologik   ta'limotlar   tilshunoslikda   so‘zlarning   tarkibi   va   strukturasini
o‘rganishga asoslangan  ilmiy yo‘nalishdir. U til tizimining eng muhim qismida –
so‘zlarning   shakli,   morfemalari   va   ularning   o‘zaro   bog‘liqligini   o‘rganishga
qaratilgan.   Morfologiya,   tilning   eng   asosiy   elementlari   bo‘lgan   so‘zlarni
shakllantirishni   va   ularning   o‘zgarishlarini   tahlil   qiladi.   Bu   so‘zlarning
o‘zgarishiga   sabab   bo‘ladigan   omillar,   ya'ni   grammatik   kategoriyalar,   affikslar,
konsonant   va   vokal   almashishlari   kabi   faktlar   tahlil   qilinadi.   Morfologik
ta'limotning   nazariy   asoslari   tilni   o‘zgarishlar,   qoidalar   va   strukturaviy   jihatlar
nuqtai   nazaridan   o‘rganishni   ta'minlaydi.   Bu   tilni   o‘rganishda   murakkab   tizimlar
va aloqalarni tushunishga yordam beradi.
Morfologik   ta'limotlarning   nazariy   asoslarining   yana   bir   muhim   jihati
shundaki, ular til tizimining boshqa bo‘limlari bilan, xususan, sintaksis, semantika
va   fonologiya   bilan   chambarchas   bog‘liqdir.   Masalan,   morfologiyaning   sintaksis
bilan   aloqasi   so‘z   turkumlarining   va   ularning   sintaktik   funksiyalarining   o‘zaro
ta'sirida   namoyon   bo‘ladi.   Morfologiya,   shuningdek,   tilning   semantik   jihatlari
bilan   ham   chambarchas   bog‘liq   bo‘lib,   bu   yerda   so‘zlarning   ma'nosi   va
shakllanishi,   leksik   va   grammatik   ma'nolarni   ifodalashda   o‘zgarishlar   haqida   gap
boradi.
Morfologik   tizimning   nazariy   asoslarini   tushunishda,   tilning   tarixiy
rivojlanishi   ham   katta   ahamiyatga   ega.   Tili   va   morfologiyasi   o‘zgarishlarga
uchraydi,   bu   esa   uning   vaqt   o‘tishi   bilan   qanday   shakllanishi   va   rivojlanishini
anglashga yordam beradi. Masalan, ayrim tillarda eski morfologik shakllar hozirgi
29 zamon tilida mavjud emas, lekin ular til tarixini o‘rganishda muhim ma'lumotlarni
beradi.   Morfologik   ta'limotlar,   shuningdek,   turli   tillardagi   umumiy   va   o‘ziga   xos
xususiyatlarni   taqqoslashga   yordam   beradi   va   bu   orqali   tillar   o‘rtasidagi
morfologik farqlarni va umumiyliklarni aniqlash mumkin. 10
Morfologik ta'limotlarning nazariy asoslari tilshunoslikning boshqa sohalari
bilan   birgalikda   tilning   rivojlanishini,   strukturaviy   o‘zgarishlarini   va   uning
ijtimoiy-hayotiy jarayonlar bilan bog‘liqligini chuqur tahlil qilish imkonini beradi.
Bunday   yondashuv   tilni   nafaqat   nazariy,   balki   amaliy   nuqtai   nazardan   ham
o‘rganishga   yordam   beradi.   Bu   o‘z   navbatida   lingvistik   tadqiqotlarni   yanada
boyitadi, yangi uslublar va yondashuvlarni ishlab chiqishga imkon yaratadi.
Bundan   tashqari,   morfologik   ta'limotlarning   nazariy   asoslari   o‘zgaruvchan
dunyoda yangi  kommunikatsiya vositalarining paydo bo‘lishi, tillarning bir-biriga
ta'siri va lingvistik innovatsiyalarni o‘rganishda ham zarurdir. Lingvistik ilm-fanda
morfologiyaning   o‘rni   va   roli   o‘zgarishlarga   mos   ravishda   yangilanadi   va   yangi
metodologiyalar ishlab chiqiladi. Shu bilan birga, bu nazariy asoslar tilning tabiiy
rivojlanishini   va   tilshunoslikdagi   turli   ilmiy   maktablarning   metodologik
yo‘nalishlarini tushunish imkonini beradi.
Morfologik   ta'limotlarning   nazariy   asoslari,   shuningdek,   tilshunoslar   uchun
tilni   o‘rganishda   ilmiy   metodlarning   aniq   va   samarali   tizimini   yaratishga   yordam
beradi.   Bu   esa   o‘z   navbatida,   tilshunoslikdagi   yangi   usullarni   joriy   etish,   ularni
amaliyotda   qo‘llash   va   tilni   rivojlantirishga   qaratilgan   yangi   tadqiqotlar   olib
borishga imkon yaratadi.
Morfologiyaning o‘rganilishi Rossiyada uzun tarixga ega bo‘lib, tilshunoslik
fanining shakllanishi va rivojlanishida muhim o‘rin tutadi. Rossiyada morfologiya
asosan   XIX   asrning   ikkinchi   yarmida   shakllana   boshladi.   Bu   davrda   Rossiya
tilshunoslari   tilning   grammatik   tuzilishini   va   uning   morfologik   tizimlarini
o‘rganishga   katta   e'tibor   qaratdilar.   Ayniqsa,   Aleksey   Shaxmatov,   Vladimir
Leningradsev kabi tilshunoslar rus tilining morfologik tizimini tahlil qilishda katta
hissalarini   qo‘shdilar.   Shaxmatov   rus   tilining   so‘z   shakllarini   va   ularning
10
  Xayrullayeva, D. (2011). O‘zbekcha gaplarning sintaktik tahlili. Toshkent: Sharq.
30 o‘zgarishini  chuqur  o‘rganib, morfologiyaning strukturaviy tomonlarini  ta'kidladi.
Rossiyada   morfologiya   o‘zining   klassik   tushunchalarini   va   tasniflarini   ishlab
chiqishga asoslangan va hozirgi kunga kelib, bu soha yanada takomillashgan.
Yevropada  morfologiya   asosan   XVIII   asrda   rivojlanish   jarayoniga   kirishdi.
Ilk   yevropalik   morfologlar,   jumladan,   Wilhelm   von   Humboldt   va   Ferdinand   de
Saussure,   tilning   tuzilishini   tahlil   qilishda   morfologik   elementlarni   o‘rganishga
katta   ahamiyat   berdilar.   Humboldt,   tilni   inson   tafakkuri   va   uning   dunyoqarashini
aks ettiruvchi jarayon sifatida ko‘rgan va morfologiyani tilni tushunishning asosiy
vositasi   deb   hisoblagan.   Saussure   esa   morfologik   tuzilmalarning   til   tizimining
boshqa   elementlari   bilan,   xususan,   semantika   va   sintaksis   bilan   aloqasini
o‘rgangan.   Yevropa   tilshunosligi   morfologiyani   nafaqat   til   tizimining   ichki
tuzilishini,   balki   uning   tarixiy   rivojlanishini   va   boshqa   tillar   bilan   aloqasini   ham
o‘rganishga qaratgan.
O‘zbekistonda   morfologiya   ilmiy-tadqiqot   ishlari   XX   asrning   o‘rtalaridan
boshlab   kuchaygan.   O‘zbek   tilshunoslari,   xususan,   Muhammadali   Do‘stov,
Xolmuhammad   Isayev   va   G‘olibjon   Zokirov,   o‘zbek   tilining   morfologik   tizimini
o‘rganish   va   tasniflashda   muhim   ishlar   olib   borganlar.   O‘zbek   tilining
morfologiyasini   tahlil   qilishda   ayniqsa   so‘z   turkumlari,   ularning   o‘zgarishi   va
affiksal   tizimiga   e'tibor   qaratilgan.   O‘zbek   tili   morfologiyasining   o‘rganilishi,
ayniqsa,   o‘zbek   tilining   an'anaviy   morfologik   strukturalarini   saqlab   qolish,   ularni
ilmiy jihatdan tushunish va rivojlantirishga qaratilgan. O‘zbek tilining morfologik
xususiyatlarini o‘rganish orqali, tilshunoslar  nafaqat tilning ichki tuzilishini, balki
uning   ijtimoiy   va   madaniy   o‘zgarishlar   bilan   aloqasini   ham   yoritishga   muvaffaq
bo‘lishdi.
Morfologiya   o‘rganishidagi   asosiy   tendentsiyalar   hozirgi   kunda   Rossiya,
Yevropa   va   O‘zbekistonda   o‘zgarib   bormoqda.   Rossiya   va   Yevropada
morfologiyaning poststrukturalistik va postmodernistik yondashuvlar bilan bog‘liq
yangi   yo‘nalishlari   paydo   bo‘ldi,   bu   esa   tilshunoslarning   tilning   dinamikasini,
o‘zgarishlarni   va   kommunikativ   funktsiyalarni   tushunishda   yangi   metodlarni
qo‘llashiga   olib   keldi.   O‘zbekistonda   esa   morfologiya   ilmiy   tadqiqotlar,   o‘zbek
31 tilining   o‘ziga   xos   xususiyatlarini   o‘rganishga,   uning   amaliy   qo‘llanilishi   va
ta'limda   qo‘llanilishiga   katta   e'tibor   qaratilmoqda.   Bu   esa   o‘z   navbatida   tilning
taraqqiyotini,   so‘z   shakllarining   dinamikasini   va   morfologik   tizimlarning
yuksalishini ta'minlaydi.
Morfologiyaning   o‘rganilishi   tilshunoslikda   asosiy   fanlardan   biri   bo‘lib
qolmoqda,   chunki   u   til   tizimining   asosiy   komponenti   hisoblanadi.   Rossiya,
Yevropa   va   O‘zbekistonda   morfologiya   ilmiy-tadqiqot   ishlari   nafaqat   nazariy
jihatdan, balki amaliy jihatdan ham tilni tushunish va o‘rganishda katta ahamiyatga
ega.   U   tilning   rivojlanishiga,   uning   shakllanishiga   va   tili   o‘zgartiradigan   ijtimoiy
sharoitlarni tushunishga yordam beradi. 11
2.2. Morfologiyaning obyekti va predmeti
Morfologiya   tilshunoslik   fanining   soha   bo‘lib,   u   til   birliklarining   shakl
jihatidan   o‘zgarishi,   so‘zlarning   tuzilishi   va   ularning   grammatik   kategoriyalarini
o‘rganadi. Morfologiyaning obyekti  — bu til  tizimidagi  so‘zlar  va ularning shakl
jihatdan   o‘zgarish   xususiyatlari   hisoblanadi.   Bu   o‘zgarishlar   so‘zlarning
grammatik funksiyasiga, gapdagi vazifasiga va boshqa birliklar bilan bog‘lanishiga
xizmat   qiladi.   Morfologik   tahlil   orqali   so‘zlarning   qanday   turkumga   mansubligi,
ularning   qanday   affikslar   orqali   o‘zgarishi   va   qanday   grammatik   ma’nolarni
ifodalayotgani aniqlanadi.
Morfologiyaning   predmeti   esa   so‘zlarning   tuzilishi   va   grammatik
shakllanishi   bilan   bog‘liq   bo‘lgan   qonuniyatlarni   o‘rganishdir.   Bu   doirada   so‘z
yasash,   so‘z turkumlari,  morfemik tarkib,  grammatik  kategoriyalar   (son, kelishik,
zamon,   mayl   va   boshqalar),   shuningdek,   so‘z   shakllarining   paradigmalari   chuqur
tahlil   qilinadi.   Morfologiya   tilning   grammatik   tizimini   tashkil   qiluvchi   asosiy
11
  Akramov E. O‘zbek tili va uning tahlil uslublari. – Toshkent: O‘zbekiston, 2008. – B. 170.
32 bo‘g‘in   bo‘lib,   uning   yordamida   tilning   strukturasi,   sintaksis   bilan   bog‘liqligi   va
semantik asoslari aniqlanadi.
Morfologiyaning   o‘rganish   obyekti   bo‘lgan   morfemalar   —   tilning   eng
kichik   ma’noli   birliklari   hisoblanadi.   So‘zlar   morfemalarning   birikishidan   tashkil
topadi   va   ular   o‘z   navbatida   leksik,   grammatik   yoki   xizmat   vazifasini   bajaradi.
Morfologik tahlil orqali har bir so‘zning qanday morfemalardan tashkil topgani, bu
morfemalarning qanday vazifa bajarayotgani va qaysi grammatik kategoriya bilan
bog‘liq  ekani  aniqlanadi.  Bu  esa  tilni   tizimli,  tartibli   va ilmiy asosda  o‘rganishga
imkon yaratadi.
Morfologiyaning   asosiy   vazifasi   —   til   birliklarining   shakliy   o‘zgarishlarini
aniqlash   va   ularni   tasniflashdan   iborat.   Bu   jarayonda   so‘z   turkumlari   markaziy
o‘rinni   egallaydi,   chunki   har   bir   turkumning   o‘ziga   xos   grammatik   xususiyatlari
mavjud. Masalan, otlar son va kelishik kategoriyalariga ega bo‘lsa, fe’llar zamon,
shaxs, mayl kabi kategoriyalar bilan ajralib turadi. Morfologiya ana shu grammatik
kategoriyalar   va   ularning   ifodalanish   shakllarini,   ularning   paradigmal   tizimini
tahlil qiladi.
Yana   bir   muhim   jihat   shundaki,   morfologiya   o‘z   predmeti   doirasida   til
tizimining   dinamik   rivojlanishini   ham   o‘rganadi.   So‘z   yasash   jarayonlari,   yangi
birliklarning   tilga   kirib   kelishi,   arxaik   shakllarning   o‘rnini   yangilari   bilan
almashishi,   tilning   tarixiy   taraqqiyoti   davomida   yuzaga   kelgan   o‘zgarishlar
morfologiyaning   ilmiy   tadqiqot   yo‘nalishlari   qatoriga   kiradi.   Shu   tariqa,
morfologiya   tilshunoslikdagi   eng   muhim   va   asosiy   sohalardan   biri   bo‘lib,   tilni
strukturaviy va funksional jihatdan chuqur tahlil qilish imkonini beradi. 12
12
  Xayrullayeva, D. (2011). O‘zbekcha gaplarning sintaktik tahlili. Toshkent: Sharq.
33 2.3. So‘z turkumlari masalasi
So‘z turkumlari — tilshunoslikda so‘zlarni grammatik, semantik va sintaktik
xususiyatlariga ko‘ra guruhlarga ajratish tizimidir. Har bir so‘z turkumi o‘ziga xos
morfologik   belgilar,   so‘z   yasalish   imkoniyatlari   va   gapda   bajaradigan   sintaktik
vazifalari bilan ajralib turadi. So‘z turkumlari orqali so‘zlarning qanday grammatik
kategoriyalarga  ega ekani, ularning gapda tutgan o‘rni  va qanday  bog‘lanishlarga
kirishishi   aniqlanadi.   Tilshunoslikda   bu   masala   qadim   zamonlardan   beri   muhim
o‘rinda turib kelgan. 13
So‘z   turkumlari   masalasi   qadimgi   yunon   tilshunoslari   tomonidan   o‘rganila
boshlangan.   Aristotel   va   uning   izdoshlari   so‘zlarni   ilk   bora   ot,   fe’l,   sifat   kabi
toifalarga   ajratgan.   Keyinchalik   bu   an’ana   lotin   va   arab   tilshunosligida   davom
ettirildi.   O‘zbek   tilshunosligida   esa   so‘z   turkumlari   masalasi   XX   asrning   birinchi
yarmidan boshlab chuqur ilmiy asosda o‘rganila boshlandi. Tilshunos olimlarimiz
tomonidan ot, fe’l, sifat, son, olmosh, ravish, bog‘lovchi, yuklama, undov kabi so‘z
turkumlari belgilab berildi.
So‘z turkumlari ikkita asosiy guruhga bo‘linadi: mustaqil so‘z turkumlari va
yordamchi  so‘z turkumlari. Mustaqil  so‘z turkumlariga ot, fe’l, sifat, son, olmosh
13
  Yusupov J. So‘z birikmalarining morfologik va sintaktik tahlili. – Toshkent: Sharq, 2010. – B. 188.
34 va   ravish   kiradi.   Ular   mustaqil   ma’noga   ega   bo‘lib,   gapning   asosiy   a’zolari
vazifasini   bajaradi.   Yordamchi   so‘z   turkumlariga   esa   bog‘lovchi,   yuklama   va
modal   so‘zlar   kiradi.   Ular   mustaqil   ma’noga   ega   emas,   balki   gapdagi   boshqa
so‘zlar orasidagi mantiqiy va grammatik bog‘lanishni ta’minlaydi.
So‘z turkumlarini ajratishda uchta asosiy mezon — semantik, morfologik va
sintaktik   mezonlar   qo‘llaniladi.   Semantik   mezon   so‘zning   ma’nosi   asosida
turkumga ajratishni nazarda tutadi. Masalan, otlar — predmet nomlarini bildiradi,
fe’llar   esa   harakat   va   holatni   ifodalaydi.   Morfologik   mezon   so‘zning   o‘zgarish
xususiyatlariga   asoslanadi:   otlar   son   va   kelishikda   o‘zgaradi,   fe’llar   esa   zamon,
shaxs, maylda. Sintaktik mezon esa so‘zning gapdagi vazifasini aniqlaydi.
Zamonaviy   tilshunoslikda   so‘z   turkumlari   doirasida   ko‘plab   muammolar
mavjud. Jumladan, ba’zi so‘zlarning ikki yoki undan ortiq turkumga oidlik holati,
ya’ni  ular turkumlararo xususiyatga  ega bo‘lishi  (masalan, “o‘qish” so‘zi  ot ham,
fe’l   ham   bo‘lishi   mumkin)   —   so‘z   turkumlarini   aniqlashda   qiyinchiliklar
tug‘diradi.   Bu   holatlarda   kontekst   va   sintaktik   vazifalar   muhim   mezon   bo‘lib
xizmat qiladi.
So‘z   turkumlari   masalasi   o‘zbek   tili   grammatikasining   nazariy   asoslaridan
biri   hisoblanadi.   Bu   masala   orqali   tildagi   so‘zlar   tasniflanadi,   grammatik
qonuniyatlar   yoritiladi   va   o‘quvchilarga   til   tuzilishini   o‘rgatishda   asosiy   vosita
bo‘lib   xizmat   qiladi.   Shu   boisdan   so‘z   turkumlarini   o‘rganish   tilshunoslik
nazariyasi   va   amaliyotida   alohida   o‘rin   egallaydi.   Bu   borada   hozirgacha   ko‘plab
monografiyalar, ilmiy maqolalar va darsliklar yaratilgan.
So‘z   turkumlari   masalasi   qadimdan   beri   tilshunoslikning   muhim   va
murakkab   muammolaridan   biri   hisoblanadi.   Bu   boradagi   dastlabki   qarashlar
miloddan avvalgi antik davr faylasuflari, ayniqsa Arastu tomonidan ilgari surilgan.
U so‘zlarni uch turkumga – ot, fe’l va bog‘lovchilarga ajratgan bo‘lsa, keyinchalik
bu   qarashlar   rivojlanib,   ko‘plab   olimlar   tomonidan   takomillashtirilgan.
Tilshunoslik tarixida bu masala har doim yangicha yondashuvlar bilan boyitilgan.
So‘z   turkumlarini   tasniflashdagi   asosiy   mezonlar   semantik,   morfologik   va
sintaktik   xususiyatlar   hisoblanadi.   So‘zlarning   ma’nosi,   shakliy   o‘zgarishi   va
35 gapda tutgan o‘rni asosida ularni turkumlarga ajratish mumkin. Bu yondashuv hali-
hanuzgacha   eng   ishonchli   va   keng   qo‘llaniladigan   uslub   bo‘lib   qolmoqda.
Semantik   jihatdan   narsa-buyum,   belgi   yoki   harakatni   bildiradigan   so‘zlar   bir
guruhga;   morfologik   jihatdan   o‘zgaruvchan   yoki   o‘zgarmas   shaklga   ega   bo‘lgan
so‘zlar esa boshqa guruhga ajratiladi.
O‘zbek   tilida   hozirgi   kunda   12   ta   so‘z   turkumi   mavjud   deb   qaraladi.   Ular
orasida   ot,   fe’l,   sifat,   son,   ravish,   olmosh   kabi   mustaqil   so‘zlar;   ko‘makchi,
bog‘lovchi,   yuklama   kabi   yordamchi   so‘zlar;   modal,   undov   va   taqlid   so‘zlar   esa
alohida turkum sifatida ajratiladi. Har bir so‘z turkumining o‘ziga xos vazifasi va
grammatik   belgisi   bor.   Masalan,   fe’l   harakatni   bildiradi   va   zamon,   shaxs   kabi
grammatik kategoriyalarga ega bo‘lishi bilan ajralib turadi.
So‘z   turkumlari   bilan   bog‘liq   ilmiy   tadqiqotlar   asosan   amaliy   kuzatuvlar
asosida   olib   boriladi.   Masalan,   mashhur   tilshunos   M.N.   Peterson   rus   shoiri   A.S.
Pushkinning   “Belkin   hikoyalari”   asaridagi   matnlarni   tahlil   qilish   orqali   so‘z
turkumlari haqida aniq va chuqur xulosalar chiqargan. Uning fikricha, har qanday
til   uchun   universal   so‘z   turkumlari   tasnifini   yaratish   qiyin,   chunki   har   bir   tilning
o‘ziga xos morfologik va sintaktik xususiyatlari bor.
O‘zbek   tilshunosligida   ham   so‘z   turkumlari   bo‘yicha   turli   yondashuvlar
mavjud. Ularning ba’zilarida so‘zlar besh guruhga – mustaqil, yordamchi, modal,
undov   va   taqlid   so‘zlarga   ajratiladi.   Boshqa   tasnifda   esa   so‘zlar   ifodalaydigan
umumiy   ma’nolarga   ko‘ra   nomlovchi,   yordamchi,   ifodalovchi   va   ko‘rsatuvchi
guruhlarga   bo‘linadi.   Har   ikkala   yondashuvning   ham   o‘ziga   xos   afzalliklari
mavjud bo‘lib, ular tilni turli nuqtai nazardan tahlil qilishga xizmat qiladi.
So‘z   turkumlarini   o‘rganishda   matn   asosida   tahlil   qilish   usuli   samarali
hisoblanadi.   Bu   uslub   orqali   real   til   muhitida   so‘zlarning   qanday   ishlatilishini
kuzatish   mumkin.   Misol   uchun,   “Yana   ko‘rishguncha”   hikoyasida   ishlatilgan
so‘zlar   asosida   olib   borilgan   tahlilda   jami   968   ta   so‘zdan   turli   turkumlarga
ajratilgan holda natijalar chiqarilgan. Bu tadqiqot orqali aniqlanishicha, barcha 12
turkum   bo‘yicha   so‘zlar   topilmasa-da,   asosiy   mustaqil   va   yordamchi   so‘zlar
deyarli to‘liq namoyon bo‘lgan.
36 An’anaviy tasnifga ko‘ra, so‘z turkumlarining markazida ot va fe’l turadi. Ot
predmet yoki shaxs nomini bildirgan bo‘lsa, fe’l esa harakat va holatni ifodalaydi.
Biroq   tilshunoslikda   ayrim   yangi   yondashuvlar   mavjud   bo‘lib,   ularda   fe’lga
ustunlik beriladi, chunki fe’l boshqa so‘z turkumlariga nisbatan ko‘proq grammatik
kategoriyalarga ega va gap tuzishda asosiy rolni o‘ynaydi. Bunga qaramay, klassik
tilshunoslar ot so‘z turkumini birlamchi deb hisoblashni afzal ko‘rgan.
Mustaqil   so‘zlar   leksik   ma’noga,   grammatik   shaklga   va   gapda   mustaqil
vazifaga ega bo‘lgan so‘zlar bo‘lsa, yordamchi so‘zlar bunday xususiyatlarga ega
emas. Ular boshqa so‘zlar bilan bog‘lanishda vositachilik qiladi. Modal, undov va
taqlid   so‘zlar   esa   hech   bir   guruhga   to‘liq   mos   tushmaydi.   Ular   alohida   turkum
sifatida   qaraladi,   chunki   ularning   ma’nosi,   vazifasi   va   shakli   umumiy   grammatik
tizimdan ancha farq qiladi.
So‘z turkumlari tildagi birliklarning qat’iy belgilanishi emas, balki ularning
vazifaviy   va   shakliy   jihatlari   asosida   toifalanishidir.   Shu   bois,   har   bir   tilshunos
yoki   maktab   o‘z   usulini   taklif   etishi   mumkin.   Muhimi,   so‘z   turkumlari   orqali   til
birliklarini   tartibga   solish,   ularni   tahlil   qilish,   o‘rganish   va   o‘rgatish   osonlashadi.
Ayniqsa, chet tilini o‘rganuvchilar uchun bu tasniflar katta ahamiyat kasb etadi. 14
14
  Xayrullayeva, D. (2011). O‘zbekcha gaplarning sintaktik tahlili. Toshkent: Sharq.
37 2.4. O‘zbek tilida jins kategoriyasi
Jins kategoriyasi (gender) tilshunoslikda muhim grammatik tushunchalardan
biri hisoblanadi. Ko‘plab tillarda jins kategoriyasi grammatik jihatdan faol bo‘lib,
otlar, olmoshlar, sifatlarga ta’sir  ko‘rsatadi.  Ingliz, rus, arab, fransuz kabi  tillarda
jins   grammatik   jihatdan   ajratiladi.   Biroq,   turkiy   tillar   qatoriga   kiruvchi   o‘zbek
tilida   jins   kategoriyasi   grammatik   jihatdan   mavjud   emas.   Bu   esa   o‘zbek   tilining
boshqa tillardan farqli xususiyatlaridan biridir.
O‘zbek   tilida   otlar   grammatik   jinsga   ajratilmaydi.   Masalan,   "o‘qituvchi",
"shifokor",   "talaba"   kabi   so‘zlar   erkak   yoki   ayol   kishini   anglatishi   mumkin.
Ularning   jinsiy   farqlanishi   grammatik   shaklda   emas,   balki   leksik   vositalar   yoki
kontekst   orqali   aniqlanadi.   Masalan,   “erkak   shifokor”,   “ayol   shifokor”   kabi
ifodalar   jinsni   bildiradi,   lekin   bu   grammatik   shakl   emas,   balki   qo‘shimcha   so‘z
yordamida ifodalanadi.
O‘zbek tilida jins farqlanishi leksik darajada amalga oshiriladi. Bunga misol
sifatida quyidagi juftliklarni keltirish mumkin:
o‘g‘il – qiz
aka – opa
ona – ota
kuyov – kelin
38 Bu   so‘zlar   jinsni   to‘g‘ridan-to‘g‘ri   leksik   ma’noda   bildiradi.   Ammo   bu
holatlar   istisno   bo‘lib,   ular   jins   kategoriyasi   grammatik   tizimining   mavjudligini
anglatmaydi.
Ba’zi   tillarda   olmoshlar   jinsga   qarab   farqlanadi   (masalan,   ingliz   tilida   he,
she). O‘zbek tilida esa “u” olmoshi har ikki jins uchun ishlatiladi. Bu holat o‘zbek
tilining neytral grammatik xususiyatlaridan biridir. Misol:
U   darsga   keldi.   (Bu   jumla   erkak   yoki   ayol   kishiga   nisbatan   ishlatilishi
mumkin.)
Ko‘pincha   matn   yoki   nutq   kontekstida   jins   aniqlanadi.   Jumladagi   boshqa
unsurlar   (ism,   familiya,   boshqa   so‘zlar)   orqali   shaxsning   jinsi   ma’lum   bo‘ladi.
Masalan:
Dilbar universitetga keldi. U hujjat topshirdi.
Bu yerda “u” so‘zi Dilbarga nisbatan ayol kishi ekanligini bildiradi.
O‘zbek tili va madaniyatida jinsga oid ifodalar ko‘proq ijtimoiy kontekstda,
ya’ni   kasb,   ijtimoiy   rol,   oila   a’zolik   kabi   munosabatlarda   ifodalanadi.   Masalan,
"ona", "opaxon", "xonim", "aka", "domla" kabi so‘zlar jinsni ifodalasa-da, ularning
ko‘pchiligi ijtimoiy unvon va hurmat ifodasi bilan bog‘liq.
O‘zbek   tilida   jins   kategoriyasi   grammatik   jihatdan   mavjud   emas.   Jinsning
ifodalanishi   asosan   leksik   va   kontekstual   vositalar   orqali   amalga   oshadi.   Bu   esa
o‘zbek   tilining   grammatik   jihatdan   soddaligi   va   moslashuvchanligini   ko‘rsatadi.
Bunday   xususiyatlar   tilni   o‘rganishda   muayyan   yengillik   yaratadi   va   uning
kommunikativ imkoniyatlarini kengaytiradi. 
Jins kategoriyasi, odatda, otlar va u bilan bog‘liq bo‘lgan so‘zlarning (sifat,
fe’l,   olmosh   va   h.k.)   erkak   yoki   ayol   jinsga   mansubligini   grammatik   shaklda
ifodalashini   bildiradi.   Ko‘plab   tillarda,   xususan,   rus,   arab,   fransuz,   nemis   va
boshqa tillarda jins kategoriyasi grammatik jihatdan kuchli ifodalangan. Bu tillarda
har   bir   ot   ma’lum   jinsga   (erkak,   ayol   yoki   betaraf)   mansub   bo‘ladi   va   unga   mos
so‘zlar   ham   shu   jinsga   qarab   o‘zgaradi.   Biroq,   o‘zbek   tilida   jins   kategoriyasi
grammatik darajada mavjud emas. 15
15
  Turg‘unov, A. (2006). O‘zbek tilida so‘z birikmalarining analizi. Toshkent: O‘qituvchi
39 O‘zbek   tili   agglutinativ   til   bo‘lib,   so‘zlarning   grammatik   shakllari
qo‘shimchalar orqali hosil qilinadi. Bu qo‘shimchalar jinsni emas, asosan ko‘plik,
egalik, hol va zamonni bildiradi. Shuning uchun o‘zbek tilida ot, olmosh, sifat, son,
fe’l va boshqa so‘z turkumlarida jinsga xos grammatik o‘zgarishlar mavjud emas.
Masalan,   “u   keldi”   gapida   “u”   erkak   ham,   ayol   ham   bo‘lishi   mumkin   –   jins
farqlanmaydi.
O‘zbek   tilida   jins   ko‘proq   leksik   vositalar   orqali   ifodalanadi.   Ya’ni,   jins
farqlari alohida so‘zlar orqali ifodalanadi:
O‘g‘il – Qiz
Aka – Opa
Erkak – Ayol
Kuyov – Kelin
Domla   (erkak)   –   O‘qituvchi   ayol   (ayol   uchun   alohida   so‘z   ishlatilishi
mumkin)
Ba’zida bir so‘z umumiy jinsda bo‘ladi va kontekstga qarab erkak yoki ayol
bo‘lishi   aniqlanadi:   “o‘qituvchi”,   “shifokor”,   “rahbar”,   “yozuvchi”   kabi   so‘zlar
jinsga bog‘lanmagan, lekin istalgan jins vakiliga nisbatan ishlatilaveradi.
Rus tilida “он” (u – erkak), “она” (u – ayol) kabi olmoshlar mavjud. Ingliz
tilida ham “he”, “she” shakllari orqali jins ajratiladi. O‘zbek tilida esa “u” olmoshi
orqali har ikkala jinsga nisbatan murojaat qilinadi. Bu holat o‘zbek tilining jinsga
befarq bo‘lgan grammatik tizimini yaqqol ko‘rsatadi. Masalan:
U maktabga bordi. (Erkak yoki ayol bo‘lishi mumkin – kontekstga bog‘liq)
5. Fe’l va sifatlarda jinsga qarab o‘zgarish yo‘q
Ayrim tillarda, masalan, rus tilida fe’llar jinsga qarab o‘zgaradi:
Он пришёл ( erkak )
Она пришла ( ayol )
O‘zbek tilida esa:
U keldi (jinsga bog‘liq o‘zgarish yo‘q)
Shuningdek, sifatlar ham jinsga qarab o‘zgaravermaydi:
Chiroyli bola
40 Chiroyli qiz
Sifatning “chiroyli” shakli o‘zgarmaydi.
Jins   ifodasini   kuchaytirish   yoki   aniqlashtirish   maqsadida   ba’zan   “erkak”
yoki “ayol” so‘zlari aniqlovchi sifatida ishlatiladi:
Ayol shifokor
Erkak muallim
Ayol haydovchi
Erkak o‘qituvchi
Bu so‘zlar otlardan oldin kelib, jinsni aniqlash vazifasini bajaradi. Bu orqali
grammatik emas, balki semantik jins ifodalanadi.
O‘zbek   jamiyatida   jins   tushunchasi   ijtimoiy   va   madaniy   jihatdan   muhim
ahamiyatga ega. Bu holat tilga ham ta’sir etadi. Odamlarga murojaat qilishda yoki
ular   haqida   gapirganda   jinsni   kontekst   orqali   tushunish   mumkin.   Ayrim   hollarda,
jinsni   tushunish   uchun   kishining   ismi,   kasbi,   kiyimi,   so‘zlash   ohangi,   ijtimoiy
mavqei kabi omillar yordam beradi. 16
O‘zbek   tili   jinsni   grammatik   kategoriya   sifatida   ishlatmasligi   bilan   ba’zi
tillarga   o‘xshaydi.   Masalan,   turkiy   tillarning   ko‘pchiligi,   xususan,   qozoq,   qirg‘iz,
uyg‘ur, turkman tillarida ham jins grammatik kategoriya sifatida mavjud emas. Bu
tillarda   ham   jins   leksik   darajada   ifodalanadi.   Aksincha,   rus,   arab,   ingliz,   fransuz
kabi tillarda jins grammatik tizimning muhim qismidir.
O‘zbek   tilida   inson   ismlari   jins   farqlanishining   asosiy   belgilovchilaridan
biridir. Ismlar orqali insonning erkak yoki ayol ekanini aniqlash mumkin. Masalan:
Jasur, Anvar, Diyor (erkak ismlari)
Dilnoza, Zilola, Rayhon (ayol ismlari)
Bu   farqlash   grammatik   bo‘lmagan,   balki   ijtimoiy-odatiy   belgilashga
asoslangan.
O‘zbek   tilida   jins   kategoriyasi   grammatik   emas,   balki   semantik   va   leksik
darajada   ifodalanadi.   Grammatik   tizimda   jinsga   oid   o‘zgarishlar   yo‘q.   Bu   tilning
soddaligini,   lo‘ndaligini   va   umumiylikni   ifodalashdagi   moslashuvchanligini
16
  G‘afurov I. O‘zbek xalqi ertaklari va ularning strukturalari. – Toshkent: O‘zbekiston, 1990. – B. 182.
41 ko‘rsatadi. Boshqa tillar bilan solishtirganda, jinsni ifodalashda o‘zbek tili ko‘proq
kontekst va leksik vositalarga tayangan. Bu esa uni jinsni grammatik ifodalashdan
ozod qilgan tillar qatoriga qo‘shadi.
  O‘zbek   tilida   jins   kategoriyasi   boshqa   ba’zi   tillardagidek   aniq   grammatik
tizim   sifatida   mavjud   emas.   Ya’ni,   otlar   yoki   olmoshlar   erkaklik,   ayollik   yoki
betaraflik jinslariga ko‘ra grammatik jihatdan farqlanmaydi. Bu jihatdan o‘zbek tili
jins   kategoriyasi   mavjud   bo‘lmagan   tillar   qatoriga   kiradi.   Shunga   qaramasdan,
ayrim leksik vositalar yordamida jinsiy tafovut ifodalanishi mumkin.
Jinsning ifodalanishi leksik vositalar orqali amalga oshadi. Masalan, “o‘g‘il
bola”   –   “qiz   bola”,   “aka”   –   “opa”,   “domla”   –   “ustoz”   kabi   so‘z   juftliklari   orqali
erkak   yoki   ayol   kishiga   nisbatan   gapirayotganimizni   bildirish   mumkin.   Bunday
hollarda   jins   farqlari   tilning   leksik   tizimi   orqali   ifodalanadi,   biroq   bu   grammatik
kategoriya sifatida emas, balki semantik (mazmuniy) darajada amalga oshadi.
Ayrim   hollarda   jins   ifodasi   sufikslar   yordamida   ham   ko‘rinadi.   Masalan,
«o‘qituvchi»   so‘ziga   jins   qo‘shimchasi   sifatida   “erkak”   yoki   “ayol”   so‘zlari
qo‘shiladi:   “erkak   o‘qituvchi”   –   “ayol   o‘qituvchi”.   Demak,   jins   kategoriyasi
mustaqil   grammatik   forma   sifatida   mavjud   bo‘lmasa-da,   ma’lum   sintaktik   va
leksik vositalar orqali bildiriladi.
Shuningdek,   inson   ismlari   orqali   ham   jins   aniqlanishi   mumkin.   Masalan,
“Jasur”   erkak   ismi   bo‘lsa,   “Dilnoza”   ayol   ismi   sifatida   tushuniladi.   Bu   holat   til
egalarining   ijtimoiy-madaniy   tajribasiga   asoslanadi   va   til   tizimining   qoidalaridan
tashqarida joylashgan. 17
Jins   kategoriyasining   yo‘qligi   tufayli   olmoshlar   ham   jinsga   ko‘ra
farqlanmaydi.   Masalan,   rus   tilida   “он”   (u   –   erkak),   “она”   (u   –   ayol)   kabi   jins
farqlari   mavjud   bo‘lsa,   o‘zbek   tilida   bunday   holat   yo‘q:   ham   erkak,   ham   ayol
uchun “u” olmoshi ishlatiladi. Bu jihatdan o‘zbek tili soddaligi bilan ajralib turadi.
Xulosa   qilib   aytganda,   o‘zbek   tilida   jins   grammatik   kategoriya   sifatida
mavjud emas,  ammo u semantik va leksik  vositalar  orqali  ifodalanadi. Bu  tilning
analitikligiga   emas,   balki   agglutinativ   tuzilishiga   xos   holat   hisoblanadi.   Jins
17
  Akramov E. O‘zbek tili va uning tahlil uslublari. – Toshkent: O‘zbekiston, 2008. – B. 170.
42 farqlari ijtimoiy va madaniy kontekstda aks etadi, biroq grammatik jihatdan qat’iy
belgilangan emas.
III BOB. “UCH OG‘A-INI BOTIRLAR” ERTAGIDA MUSTAQIL SO‘Z
TURKUMLARI
3.1 “Uch og‘a-ini botirlar” ertagi tilining o‘rganilishi
“Uch og‘a-ini botirlar” — o‘zbek xalq ertaklaridan biri bo‘lib, unda uch aka-
ukaning jasorati, sadoqati va yovuz kuchlarga qarshi kurashi tasvirlanadi. Bu ertak
xalq og‘zaki ijodining qadimiy namunalaridan bo‘lib, unda xalqning orzusi, ideali,
axloqiy qarashlari aks etadi. Asar syujeti sarguzashtlarga boy va xalqchil til orqali
bayon etilgan.
Ertak   tili   oddiy   xalq   tiliga   yaqin,   tushunarli   va   jonli.   Unda   ko‘plab
o‘xshatishlar, mubolag‘alar, iboralar, kinoyalar mavjud. Bunday til vositalari orqali
ertak   qahramonlari   yanada   yorqinroq   tasvirlanadi,   ularning   jasorati   va   sadoqati
kuchliroq ifodalanadi. 18
Ertakdagi   har   bir   qahramonning   tilida   uning   xarakteri   aks   etadi.   Botirlar
qat’iyatli, jasur  va sodda so‘zlar  bilan so‘zlashadi.  Salbiy qahramonlar  esa  ayyor,
yolg‘onchi   tilda   gapirishadi.   Dialoglar   orqali   xalq   og‘zaki   nutqining   o‘ziga   xos
xususiyatlari seziladi.
Ertak  an’anaviy   og‘zaki   ijod   uslubida   yozilgan.  Boshlanishida   “Bor   ekanu,
yo‘q ekan…” degan shakl, yakunida esa “Shundan keyin ular baxtli yashabdi” kabi
qolipli iboralar ishlatiladi. Shuningdek, bir xil gap yoki iboralarni takrorlash uslubi
— qaytarishlar keng qo‘llanilgan.
Ertakda   xalq   orasida   keng   tarqalgan   turg‘un   iboralar   tez-tez   uchraydi.
Masalan,   “ko‘z   ochib   yumguncha   yo‘q   qildi”,   “bo‘riga   aylangan   yovuz”   kabi
18
  Yusupov J. So‘z birikmalarining morfologik va sintaktik tahlili. – Toshkent: Sharq, 2010. – B. 188.
43 iboralar voqeani jonliroq qiladi. Ular xalqning og‘zaki ijodiy xotirasini ifodalaydi
va ertakka o‘ziga xos ruh bag‘ishlaydi.
Obrazlarni   kuchaytirish   uchun   ertakda   o‘xshatish   (metafora)   va
mubolag‘alardan   foydalaniladi.   “Yerni   titratib   yo‘l   oldi”,   “Tog‘ni   surdi,   dengizni
quritdi”   kabi   ifodalar   qahramonlarning   g‘ayrioddiy   kuchini   ko‘rsatadi.   Bu   badiiy
tilni yanada ta’sirli qiladi.
Ertak sarguzashtga boy bo‘lganligi sababli harakatni ifodalovchi fe’llar ko‘p
ishlatiladi:   bordi,   topdi,   jang   qildi,   yengdi,   qutqardi...   Bu   fe’llar   voqealar   ketma-
ketligini yaratib, syujetni rivojlantirishda muhim rol o‘ynaydi.
Ertakda   holat   va   munosabatni   ifodalovchi   modal   so‘zlar   —   axir,   balki,
go‘yo,   albatta   kabi   so‘zlar   ko‘p   uchraydi.   Ular   voqeaga   baho   berishda,
qahramonlarning ichki kechinmalarini ko‘rsatishda xizmat qiladi.
Ertak tilida bugungi kunda kam ishlatiladigan qadimgi so‘zlar — arxaizmlar
ham mavjud. Bu so‘zlar ertakka tarixiylik, milliy ruh va o‘ziga xoslik bag‘ishlaydi.
Bular xalq tilining boy tarixiy qatlamini ifoda etadi.
“Uch   og‘a-ini   botirlar”   ertagi   tili   o‘zbek   xalqining   tafakkuri,   estetik   didi,
axloqiy qarashlari va badiiy ifoda vositalarini namoyon etadi. Ertak tilini o‘rganish
orqali   nafaqat   badiiy   tilni,   balki   xalq   ruhiyatini,   til   madaniyatini   chuqur   anglash
mumkin.
Bor   ekan,   yo‘q   ekan,   bir   zamonda   bir   kishi   bo‘lgan   ekan.   Boy   ham,
kambag‘al ham emas ekan. Uning uchta o‘g‘li bor ekan, uchovi ham o‘qigan, oq-u
qorani tanigan, yuzlari oyday, o‘zlari toyday, yomon bilan yurmagan, yomon joyda
turmagan   ekanlar.   To‘ng‘ichi   yigirma   bir   yoshda,   o‘rtanchasi   o‘n   sakkiz   yoshda,
kenjasi   o‘n   olti   yoshda   ekan.   Otasi   bir   kuni   ularni   oldiga   chaqirib,   har   birining
peshanasini silab:
—   O‘g‘illarim,   men   boy   emasman,   mendan   qolgan   davlat   sizlarning
maishatingiz  uchun  kifoya  qilmaydi,  mendan  ortiq  narsa   umid  qilib o‘tirmanglar,
o‘zimdan   keyin   baxtsiz   bo‘lib   qolmanglar   deb,   sizlarni   o‘qitdim.   Yaxshi   ot
qo‘ydim.   To‘y   qildim,   voyaga   yetkazdim.   Buning   ustiga   sizlarni   yana   uch   narsa
bilan   tarbiya   qildim.   Birinchidan,   sog‘lom   vujudli   qilib   o‘stirdim   —   quvvatli
44 bo‘ldingiz.   Ikkinchidan,   yarog‘   bilan   tanishtirdim   –   yarog‘   ishlatishga   usta
bo‘ldingiz.   Uchinchidan,   qo‘rqitmay   o‘stirdim   —   qo‘rqoq   bo‘lmay   botir
bo‘ldingiz,   yana   uchta   narsani   aytaman,   quloqlaringizga   olib,   eslaringizdan
chiqarmangiar. 19
To‘g‘ri   bo‘ling   —   bexavotir   bo‘lasiz.   Maqtanchoq   bo‘lmang   —   xijolat
tortmaysiz. Dangasalik qilmang – baxtsiz bo‘lmaysiz. Bundan boshqasini o‘zingiz
biling.   Qora   toyni,   saman   toyni,   ko‘k   toyni   asbob-anjomlari   bilan   tayyorlab
qo‘ydim.
Xurjunlaringizni bir haftalik ovqat bilan to‘lg‘izdim. Baxtingiz yoida, topib
olmoq   uchun   dunyoni   ko‘rgani   yo‘lga   chiqing,   dunyoni   tanimay   dunyo   kishisi
bo‘lmaysiz. Baxt qushini ushlamoq uchun baxt oviga chiqing. Xayr o‘g‘illarim, —
deb turib ketdi…
Uch   og‘a-ini   safarga   otlandilar.   Yo‘lda   ular   kechasi   navbatma-navbat
poyloqchilik qilib chiqishga kelishadilar. Birinchi kecha To‘ng‘ich botir o‘zlariga
hujum qilmoqchi bo‘lgan sherni o‘ldiradi. Ikkinchi kecha O ‘rtancha botir ajdarni
yengadi.   Uchinchi   kecha   Kenja   botir   podshoh   xazinasiga   tushmoqchi   bo‘lgan
o‘g‘rilarni qirib tashlaydi. Ertasi kuni botirlar shaharga kirib, bir joyga qo‘nadilar.
Joy egasi bu botirlarni o‘rdaga borishga taklif qildi. Bular piyoda asta-sekin
o‘rdaga   bordilar.   Podshoh   bularning   musofir   ekanligini   bilib,   alohida   bir
ziynatlangan   uyga   kirgizib   qo‘ydi.   Boshqa   musofir   bo‘lmaganidan,   ularga   juda
diqqat-e’tibor biian qarab, sir olmoqni bir vazirga topshirdi.
Vazir   aytdi:   «Bulardan   to‘g‘ridan   to‘g‘ri   so‘rasak,   ehtimol   aytmaslar,   o‘z
hollariga   qo‘yib,   tashqaridan   quloq   solib   turamiz,   nima   desalar   so‘zlaridan   sirini
topamiz», dedi. Bu xonada bulardan boshqa hech kim yo‘q edi. Bir vaqt dasturxon
yozildi, xilma-xil noz-ne’matlar keltirib qo‘yildi. Ikkinchi bir xonaning teshigidan
podshoh bilan vazir quloq solib jim o‘tirdilar. Birozdan keyin uch og‘a-ini botirlar
o‘zaro suhbat qila boshladilar. To‘ng‘ich botir dasturxondagi ovqatni ko‘rsatib:
— Shu go‘sht qo‘zi go‘shti ekan, biroq shu qo‘zi it emib katta bo‘lgan ekan,
— dedi.
19
  Turg‘unov, A. (2006). O‘zbek tilida so‘z birikmalarining analizi. Toshkent: O‘qituvchi
45 O‘rtancha botir aytdi:
—   To‘g‘ri   aytasiz,   podshoh   degani   it   go‘shtidan   ham   qaytmaydi.   Saralab
yemoq   faqirning   ishi,   qo‘yni   boqib   qo‘yibdimi?   Men   ham   bir   narsaga   hayron
bo‘lib turibman, mana shu shinnidan ham odam isi keladi.
Kenja botir aytdi:
—   To‘g‘ri,   podshohlik   —   qonxo‘rlik   demakdir.   Qon   qo‘shilgan   bo‘lsa,
ehtimoldan   uzoqmasdir.   Lekin   yomonning   qoni   bo‘lsa-ku,   mayli,   begunohning
qoni   qo‘shilgan   bo‘lmasin.   Men   ham   bir   narsaga   hayron   bo‘ldim.   Shu   nonni
taxlagan kishining otasi novvoy ekan, taxlovchi novvoyning o‘g‘li ekan.
— To‘g‘ri bo‘lsa kerak, — debdi To‘ng‘ich botir. — Podshoh bizni bu yerga
o‘rda voqeasi bilan chaqirgan. Albatta bizdan savol so‘rar, nima deymiz?
— Albatta yolg‘on so‘zlamaymiz, — debdi O‘rtancha botir, — bu voqeaga
aralashgan bo‘lsak, aytmoq lozimdir.
Kenja botir:
—   Uch   kunlik   yo‘lda   qanday   voqealarni   ko‘rgan   bo‘lsak,   o‘rtaga
tashlaydigan vaqt keldi, — dedi.
To‘ng‘ich   botir   birinchi   kechada   sher   bilan   olishganini   aytib,   belidagi
tasmasini   o‘rtaga   olib   qo‘ydi.   O‘rtancha   botir   ikkinchi   kechadagi   voqeani   aytib,
nishona   uchun   tasmani   o‘rtaga   tashladi.   Kenja   botir   uchinchi   kechadagi   voqeani
aytib, olgan narsalarini o‘rtaga tashladi.
Podshoh   bilan   vazir   sirdan   xabardor   bo‘ldilar.   Faqat   go‘sht,   shinni,   non
to‘g‘risidagi   gaplarni   tekshirib   ko‘rmoqchi   bo‘ldilar.   Birinchi   qo‘ychivonni
chaqirtirishdi. Podshoh qo‘ychivondan so‘radi:
— To‘g‘risini ayt, kecha so‘yilgan qo‘zining onasi itmidi?
— Podshohim, bir qoshiq qonimdan kechsangiz aytaman.
— O‘tdim, to‘g‘risini so‘yla!
— Qishning  o‘rtasida   bir   qo‘y  tug‘ib,  o‘zi   o‘lib  qoldi,  shu  vaqtda  bir   katta
itim ham tug‘gan edi.
46 Qo‘zichoqqa   rahmim   keldi.   Yetim   qo‘zini   och   qoldirgim   kelmadi.   Nochor
o‘sha   itga   emizdirib,   katta   qilgan   edim.   Boshqa   qo‘zi   qolmagani   uchun   o‘shani
yuborgandim, — dedi.
Podshoh bog‘bonni chaqirib:
— To‘g‘risini ayt, shinniga odam qoni qo‘shilganmi? — dedi.
—   Podshohim,   bir   qoshiq   qonimdan   o‘tsangiz,   bir   voqea   bo‘lgan   edi,
aytardim, — dedi.
— Ayt, o‘tdim, — dedi. Bog‘bon:
— O‘tgan yozda, bog‘dagi uzumzorga har kecha bir odam o‘g‘irlikka tushib,
sizga olib qo‘ygan eng yaxshi uzumdan o‘g‘irlab olib keta boshladi. Bir kuni agar
qo‘limga tushsa, o‘ldirib, shu tokning tagiga ko‘mib qo‘yay, deb qasd qildim. Bir
kecha   poylab   yotdim.   Yana   keldi.   Shashvar   to‘qmoq   bilan   boshiga   urdim.   Boshi
pachoq-pachoq bo‘lib ketdi. Hech kim bilgani yo‘q. Shu tok tagiga chuqur kavlab
ko‘mib   qo‘ydim,   kelasi   yili   tok   kuchlanib,   chunon   hosil   qildiki,   bargidan   ham
uzumi   ko‘p   edi.   Lekin   mazasida   ozgina   o‘zgarish   paydo   bo‘ldi.   Men   uzumdan
sizga yubormay, butunicha shinni qilgan edim, — dedi.
Nonni   podshoh   o‘zi   taxlagan   edi.   Bu   shohning   otasi   novvoy   edi.   Podshoh
haqiqatlar   bilinganidan   keyin,   bularning   zakovatiga   «ofarin»   deb,   botirlarning
oldiga kirdi. Salom berib ko‘rishdi. Hech bir narsa so‘ramay:
—   Sizlarning   hamma   aytganlaringiz   to‘g‘ri   bo‘lib   chiqdi,   mening   sizlarga
muhabbatim ortdi. Botir mehmonlar, ijozat bersangiz, bir arzim bor edi, agar qabul
qilsangiz aytar edim, — dedi.
To‘ng‘ich botir:
— Aytganlaringiz to‘g‘ri kelsa qabul qilarmiz, aytingiz! — dedi. Podshoh:
—   Mening   uchta   qizim   bor,   o‘g‘lim   yo‘qdir.   Men   ertaga   butun   shaharni
to‘yga   chaqirib,   qirq   kun   osh   berib,   qizlarimni   sizlarga   nikohlab   bersam,   mening
o‘g‘illarim bo‘lib, bunda qolsangiz, — dedi.
To‘ng‘ich botir:
—   Xo‘p   yaxshi   aytasiz,   lekin   bizning   ham   shartimiz   bor.   Bizlar   podshoh
bolasi   emasmiz.   Otamiz   boy   ham   emas.   Sizning   davlatingiz   podshohlik   bilan
47 topilgan, biz qo‘l kuchi bilan tarbiyat topganmiz. Elimiz bir bo‘lsa ham, tarbiyamiz
boshqa. Qanday bo‘lar ekan? — dedi.
Podshoh:
—   Men   bir   iqlimning   podshohiman,   sizni   otangiz   qo‘l   kuchi   bilan   tarbiya
qilib, sizday botirlarning otasi bo‘lgan ekan, mendan nima kamligi bor? Haqiqatda
mendan   ortiqdir.   Tarbiyangiz   orqasida   jahon   podshohlari   yig‘lab   oshiq   bo‘lib
yurgan qizlarning otasi sizga o‘z qizlarini yig‘lab tutadi, — dedi.
Bular   qabul   qildilar.   Shaharda   qirq   kun   to‘y-tomosha   bo‘lib,   botirlar
podshoh qizlariga uylandilar.
Qizlar   yo‘qotgan   tillalariga   gavhar   qo‘shib   oldilar.   Yaxshi   tarbiya   orqasida
yigitlar baxt qushini qo‘lga kirgizdilar. Qizlar bilan botirlar ipakdek eshildilar.
Podshoh   hamma   kuyovidan   ham   Kenja   botirni   ko‘proq   yaxshi   ko‘rardi.
Kunlardan bir kun podshoh bir salqin joyda uxlab yotgan edi, yonidagi ariqdan bir
ilon   chiqib,   podshohga   zahar   solmoqchi   bo‘lib   turganda,   to‘satdan   kelib   qolgan
Kenja botir uni ko‘rib, belidan qilichini sug‘urib, chopib, ikki bo‘lib tashladi. Yana
qilichini qiniga solib turganida podshoh uyg‘onib qoldi. Dilida:
«Qizimni berganimga qanoat qilmay, meni o‘ldirib, podshoh bo‘lmoq xayoli
bor   ekan»,   deb   shubha   qildi.   Vazirga   chiqib   voqeani   aytdi.   Vazirning   botirlarga
hasad-adovati bo‘lib, qulay paytni kutib yurgan ekan, yaxshi bahona bo‘ldi.
Vazir podshohga:
—   Shunday   bebaho   qizlaringizni,   mendan   bir   maslahat   so‘ramay,   yaxshi
tarbiya   ko‘rgan   deb,   musofirlarga   berib   qo‘ydingiz,   endi   mana   bir   uchini   sizga
ko‘rsatdi.   Eng   yaxshi   deb   sevgan   kuyovingiz   sizni   o‘ldirmoqchi   bo‘lgan   ekan,
yana bir kuni boshqacharoq hiyla bilan sizni o‘ldirib qo‘yar, — dedi.
Podshoh vazirning so‘ziga ishonib:
— Zindonga solinsin! — deb buyurdi.
Kenja botirni zindonga soldilar. Kenja botirning qallig‘i juda xafa bo‘ldi. U
botirni   nihoyatda   yaxshi   ko‘rardi.   Yig‘lab-yig‘lab,   kelinchakning   yuzlari   so‘liy
boshladi.
48 Bir kuni qiz otasining oyog‘iga boshini qo‘yib, yig‘lab, qallig‘ini afv etishni
so‘radi. Podshoh qizining yuzidan o‘tolmay, Kenja botirni zindondan oldirib keldi.
Qallig‘i   juda   sog‘inganidan   kuyovini   quchoqlab,   yuzlaridan   o‘pib,   qo‘lini
yelkasiga tashlab yig‘lab turar ekan, podshoh Kenja botirga qarab:
—   Botir,   siz   shunday   vafosizmisiz?   Ko‘rmayapsizmi,   mening   qizim   sizga
qanday   mehribon.   Shu   qizimni   ham   rioya   qilmay,   qay   ko‘ngil   bilan   meni
o‘ldirmoqchi bo‘ldingiz? — dedi. Kenja botir podshohga qarab bir hikoya aytdi.
Bir zamonda bir poshdoh bor ekan, uning yaxshi ko‘rgan bir to‘tisi bor ekan.
Podshoh to‘tisini  shunday yaxshi  ko‘rar ekanki, bir soat  ko‘rmasa  turolmas ekan.
To‘ti ham podshohga juda mehribon bo‘lib, har  turli shirin so‘zlar  aytib, xursand
qilar ekan. Bir kuni to‘ti podshohdan so‘rabdi:
—   Mening   Hindiston   degan   yurtda   ota-onam,   aka-ukam,   opa-singillarim
bor,   falakning   gardishi   bilan   sizning   dargohingizga   kelib   qolgan   edim.   Shukurlar
bo‘lsin,   aql-idrokim,   yaxshi   xulqim,   shirin   so‘zim   orqasida   sizday   podshohga
hamsuhbat   bo‘ldim.   Endi,   iltimosim   shuki,   meni   qafasdan   bo‘shatib,   yigirma
kunga  javob   bersangiz,   olti   kun   borishim,   olti   kim   kelishimga   ketsa,   bir   hafta  —
ota-onam, aka-ukalarimni ko‘rib diydoriga to‘ymog‘im uchun yetar. 20
Podshoh:
— Yo‘q, senga javob bersam, yana kelmay qolsang, men sog‘inaman, juda
xafa bo‘laman, — debdi.
To‘ti:
—   Yo‘q,   podshohim,   sizning   menga   ko‘rsatgan   iltifotingiz   yomon   yo‘lga
boshlamaydi,   qanday   bo‘lsayam   va’da   —   ulug‘,   muqaddas   narsa,   uni   buzish
yaramaydi. Va’dani buzmoq og‘ir gunoh.
So‘z beraman — so‘zimda turaman, — debdi.
— Xo‘p bo‘lmasa, agar tezda kelsang ikki haftaga ruxsat beraman, — debdi
podshoh.
20
  Xayrullayeva, D. (2011). O‘zbekcha gaplarning sintaktik tahlili. Toshkent: Sharq.
49 — Xayr, endi qanday bo‘lsa ham chiqay, — deb to‘ti o‘n besh kunga ruxsat
olibdi.   Devorga   qo‘nib   turib,   xayrlashibdi.   Janub   tomonga   qarab   uchib   ketibdi.
Podshoh orqasidan qarab qolibdi. 21
Podshoh to‘tining qaytib kelishiga ishonmas ekan.
To‘ti   olti   kun   deganda   Hindiston   degan   mamlakatga   borib,   ota-onalarining
oldiga yetibdi. Bechora to‘ti juda xursand bo‘lib, tog‘dan tog‘ga, bog‘dan bog‘ga,
shoxdan   shoxga   sakrab,   uchib,   o‘ynab-kulib,   ota-onasining   diydoriga   to‘ydi,
qarindosh-urug‘iga   mehmon   bo‘lib,   uch   kunni   qanday   o‘tkazganini   bilmay   qoldi.
Ertasi   yana   qafas   tomonga,   tutqunlikka   uchmog‘i   kerak   ekan.   Ota-onasi,   aka-
ukalaridan  ajralmoq  juda  og‘ir   bo‘libdi.  Bir   tarafda  va’da  bor,  va’daga  vafosizlik
xavfi   turadi.   Bechora   to‘tining   quvonchi   tugabdi.   Shodligi   g‘amga   almashibdi.
Qanotlari so‘libdi.
Ikkinchi   qaytib   kelish   yo   bor,   yo   yo‘q.   Qarindosh-urug‘lar   bir   joyga
to‘planishibdi.   Hammasining   ko‘zi   g‘amli   to‘tida   ekan.   Qanday   bo‘lsa   ham
qaytmaslikni maslahat berishibdi. To‘ti aytibdi:
—   Yo‘q,   yana   qaytmoq   uchun   va’da   berganman,   va’daga   vafo   qilmasa
bo‘ladimi?
Bir to‘ti aytibdi:
—   Va’da   bergan   podshohingda   insof   bo‘lsa,   seni   uch   yil   qamoqda   saqlab,
faqat   ikki   haftaga   javob   berarmidi?   Seni   sevar   ekan,   seviklisini   qafasda   tutmoq
yarashadimi?   Dunyoga   qafasda   turmoq   uchun   keldingmi?   Bir   kishining
xushvaqtligi   uchun   erkinlikni   qo‘ldan   berma!   Podshoh   deganning   marhamatidan
qahri ortiqdir, podshoh bilan sherga yaqin bo‘lmoq hikmatdan emasdir.
Podshohning to‘tisi aytibdi:
—   Menga   bir   yo‘l   ko‘rsating,   men   ham   erkinlikka   chiqay,   ham   va’da
yolg‘on bo‘lmasin.
Ona to‘ti aytibdi:
—   Shunday   bo‘lsa   men   ham   bir   maslahat   beraman.   Bizning   joyda   bir
daraxtning mevasi  bor, har   kim   bir   donasini   yesa,  qari  chol   bo‘lsa   yigitlik  holiga
21
  Akramov E. O‘zbek tili va uning tahlil uslublari. – Toshkent: O‘zbekiston, 2008. – B. 170.
50 qaytur.   Kampir   yesa   qiz   kabi   yoshlik   holiga   kelur.   Podshohga   shundan   uch
donasini   olib   borgin,   bu   bebaho   mevani   berib,   o‘zingning   butunlay   ozod
etilishingni so‘ra, shoyad insofga kelib, butunlay ozod etsa, — debdi.
Bu   gap  ma’qul   tushibdi.   Shu   chog‘da   uch   dona  meva   olib  kelibdilar.  To‘ti
uni   changalida   mahkam   ushlab,   xayrlashib   shimol   tomonga   qarab   uchibdi.
Qarindoshlari zo‘r umid bilan orqasidan qarab qolishibdi.
To‘ti   olti   kun   deganda   podshohning   saroyiga   yetib   kelibdi.   Podshoh   bilan
ko‘rishib,   olib   kelgan   tortiqni   unga   beribdi,   xosiyatlarini   bir-bir   aytibdi.   Podshoh
juda  xursand   bo‘libdi.   Ozod   qilmoqqa   va’da   beribdi.   Bir   donasini   xotiniga  berib,
ikki   donasini   vazirga   ko‘rsatmoq   uchun   bir   piyolaga   solib   qo‘yibdi.   Ertasiga
vazirga ko‘rsatib, xosiyatlarini aytibdi. Vazirning bunga hasadi kelibdi.
Ichida xafa bo‘libdi. Ishni boshqacha yo‘lga burmoqni ixtiyor qilibdi:
— Siz bu parrandaning olib kelgan narsasini yemay turing, oldin bir tajriba
qilib ko‘raylik, durust bo‘lsa yemoq qochmaydi, — debdi.
Bu gap podshohga ma’qul tushibdi. Vazir vaqtini topib, piyoladagi ikki dona
yoshartiruv mevasiga zahar aralashtirib qo‘yibdi. Bir kundan keyin vazir aytibdi:
— Endi yoshartiruv mevasini bir tajriba qilaylik.
Buning   uchun   qamoqxonadan   ikki   nafar   odamni   olib   chiqib   yediribdilar.
Ikkalasi shu chog‘dayoq o‘libdi. Vazir aytibdi:
— Agar siz yesangiz nima bo‘lardingiz?
— Men ham o‘lardim, — debdi podshoh.
Bechora   to‘tini   qafasdan   sudrab   olib   chiqib,   kallasini   tanasidan   uzib
tashlabdilar.
Bir   kuni   podshoh   bir   odamni   g‘azab   bilan   o‘ldirmoqchi   bo‘libdi.   Bu   kishi
keksa   ekan.   Qolgan   bir   dona   mevani   yemoqqa   buyuribdi.   Haligi   odam   mevani
yegan ekan, oqargan sochlari tushib ketibdi, tishlari butun bo‘lib, ko‘zlarining nuri
ortib, yigirma yashar yigit holiga kelib qolibdi.
Podshoh   vazirdan   shubhalanib,   piyolani   olib   kelib   qaragan   ekan,   zahar
qo‘shilganligini bilibdi.
51 Podshoh   vazirni   ham   o‘ldirib   yuboribdi.   Bechora   to‘tining   begunoh
o‘lganiga  qayg‘uribdi,  lekin ish  o‘tgan ekan.  To‘ti   podshohga  yaqin bo‘lganining
«mukofoti»nigina ko‘ribdi.
— Endi men o‘zimning qilgan yaxshiligimni aytay, — debdi Kenja botir va
ariqdan   chiqqan   ilon   voqeasini   aytibdi.   O‘sha   joyda   ikki   bo‘linib   yotgan   ilon
tanasini   olib   kelib   ko‘rsatibdi.   Podshoh   qilgan   ishiga   pushaymon   bo‘libdi.   Kenja
botirdan uzr so‘rabdi. 22
Kenja botir aytdi:
—   Taqsir,   endi   ruxsat   bersangiz,   bizlar   o‘z   yurtimizga   qaytsak.   Podshoh
yalinib-yolvorib, qolishlarini so‘radi. Qabul qilmadilar.
—   Biz   saroy   kishisi   bo‘lolmaymiz.   Biz   mehnat   bilan,   kasb-hunar   bilan
yashaymiz, — dedilar.
Podshoh:
— Bo‘lmasa qizlarim qolsinlar, — degan edi, qizlari rozi bo‘lishmadi. Ular:
—   Biz   kuyovlarimizdan   ajralmaymiz,   ruxsat   bersangiz,   biz   ham
kuyovlarimiz   bilan   birga   ketsak,   sizni   ko‘rgani   har   yili   kelib   turamiz,   —
deyishibdi.
Podshoh   hayron   bo‘lib,   nochor   ruxsat   berdi.   Butun   narsalarini   yig‘ishtirib,
safarga   chiqdilar.   Botir   yigitlar   o‘z   xotinlari   bilan   ikki   yil   deganda,   otalarining
oldiga   olti   kishi   bo‘lib   keldilar.   Botirlar   otalari   bilan   quchoqlashib   ko‘rishib,
xotinlarini   tanishtirdilar.   Otasi   ham,   bularning   kelishini   eshitib,   uch   bo‘lak
hovlibog‘ tayyorlab qo‘ygan edi. Har birlari tayinlangan joyga ko‘chib kirdilar.
Qizlar   kuyovlari   bilan   rohat-farog‘atda   yashab,   murod-maqsadlariga
yetdilar.
Uch   og‘a-ini   botirlar»   ertagida   ishlatilgan   so‘z   birikmalari   odatda
qahramonlarning   fazilatlari,   voqealarning   rivoji   va   ertakning   umumiy   mazmunini
ifodalash   uchun   qo‘llaniladi.   Quyida   ushbu   ertakda   uchrashi   mumkin   bo‘lgan
asosiy so‘z birikmalari va ularning ma'nolari keltirilgan:
1. Qahramonlarga taalluqli so‘z birikmalari
22
  Turg‘unov, A. (2006). O‘zbek tilida so‘z birikmalarining analizi. Toshkent: O‘qituvchi.
52 Uch botir aka-uka  – Asosiy qahramonlar, uchta mard va jasur yigit
Jasur yigitlar  – Qo‘rqmas, botir qahramonlar
Aqlli va dono aka-uka  – Harakatlari bilan donoligini isbotlagan qahramonlar
Mehnatkash botirlar  – Halol mehnat qilib, baxtga erishgan aka-uka
2. Sarguzasht va sinovlar bilan bog‘liq so‘z birikmalari
Xavfli sinovlar  – Qahramonlarning yo‘llarida uchragan qiyinchiliklar
Yovuz dushman  – Botirlarga qarshi turgan kuchli raqib
Sehrli vositalar  – Qahramonlar foydalangan sehrli buyumlar yoki kuchlar
Og‘ir sinovlarni yengish  – Qiyinchiliklarga dosh berib, maqsadga erishish
3. Yordam va muvaffaqiyat bilan bog‘liq so‘z birikmalari
Donishmand keksalar  – Yaxshi maslahat beruvchi dono odamlar
Sehrli yordam  – Sehrli kuch bilan qahramonlarga yordam berish
Podshohning marhamati  – Podshoh tomonidan berilgan mukofot yoki e’tirof
Baxt va saodat  – Qahramonlarning mehnati evaziga erishgan baxt
Ertakda   ko‘plab   so‘z   birikmalari   uchraydi   va   ular   qahramonlarning
xarakterini,   harakatlarini,   joylarni   va   voqealar   rivojini   aniq   tasvirlashga   yordam
beradi. Ushbu so‘z birikmalarini quyidagi toifalarga ajratish mumkin:
Ot+Ot birikmalari
Uch og‘a-ini
Botir yigitlar
Yovuz dushman
Sehrli qilich
Sifat+Ot birikmalari
Jasur botirlar
Katta shahar
Oqsoqol odam
Sehrli qurol
Son+Ot birikmalari
Uch botir
Bir dushman
53 Ikki dev
Fe’l+Ot birikmalari
Dushmanni yengmoq
Xalqqa yordam bermoq
Yurtni himoya qilmoq
Sehrni buzmoq
Fe’l+Ravish birikmalari
Botirlar qo‘rqmasdan kurashdi
Ular mardlarcha harakat qilishdi
Sehrgar sekin gapirdi
Ertakdagi   so‘z   birikmalari   matnning   jonli   va   mazmunli   bo‘lishiga   xizmat
qiladi.   Ular   qahramonlarning   fazilatlarini   ta’kidlash,   voqealar   rivojini   tushunarli
qilish va tasviriy ifodani kuchaytirish uchun ishlatilgan. Ayniqsa, botirlik, jasorat,
do‘stlik va sadoqat kabi mavzularni ochib berishda sifat+ot va fe’l+ot birikmalari
muhim rol o‘ynaydi.
Morfologik  tahlil  deyilganda,  so‘zni   turkumlarga ajratish,  har  bir  turkumga
xos   grammatik   kategoriyalarni,   so‘z   shakllarini   aniqlash   ko‘zda   tutiladi.   So‘z
turkumlarini   tahlil   qilish   tartibini   anglash   juda   muhimdir.   Har   bir   so‘z   turkumiga
aloqador   belgilarni  sanash   tartibi   tasodifiy  bo‘lmasligi   kerak.  Har   bir  turkumning
xilma-xil   belgilari   ichida,   ularning   butun   so‘zga,   uning   har   qanday   shakliga   ham
taalluqli   bo‘lgan   doimiy   belgilari   hammadan   avval   ajratilishi   zarur.   Masalan:   ot
turkumiga   xos   atoqli   yoki   turdosh,   aniq   yoki   fikriy   bo‘lish;   k   i   m?,   n   i   m   a?
so‘rog‘ini   olish   faqat   otgagina   tegishli   bo‘lib,   bular   uning   doimiy   belgisi
hisoblanadi   va   ot   turkumining   umumiy   xususiyatini   tashkil   etadi.   Tanlab   olingan
biror   aniq   (gap,gaplar)dagi   ma’lum   bir   so‘z   turkumiga   tegishli   so‘zlar   tahlil
qilinganda, matnda bir xil xususiyatli, bir xil tuzilishli  so‘zlar birdan ortiq bo‘lsa,
ulardan biri olinib tahlil etiladi. Boshqalari haqida “bu so‘zlarning xususiyati ham
yuqoridagi   so‘z   xususiyatiga   o‘xshaydi”   deb   aytib   o‘tiladi,   xolos.   Bordi-yu,
54 ulardan birida yuqorida tahlil etilgan so‘zdan farq qiladigan biror xususiyat bo‘lsa,
uni alohida olib, tavsiflanadi.  23
 
Biz   yana   «Uch   оg‘а-ini   bоtirlаr»   ertagini   yuqoridagi   nazariya   orqali   tahlil
qilamiz.
Ot turkumi tahlili
Bоr   ekаn,   yo‘q   ekаn,   bir   zаmоndа   bir   kishi   bo‘lgаn   ekаn.   Bоy   hаm,
kаmbаg‘аl hаm emаs ekаn. Uning uchtа o‘g‘li bоr ekаn.
Bu matnda uchta ot bor:     o‘g‘li , zаmоndа,  kishi ;  o‘g‘li  – ot, turdosh ot, aniq
ot, yakka ot, bosh kelishikda,   birlik     sonda,   uchinchi shaxs egalik qo‘shimchasini
olgan,   sodda   ot .     Gapda   ega   bo‘lak   vazifasida   kelgan.   Kim?   so‘rog‘iga   javob
bo‘ladi ( kim bor ekan?– o‘g‘li bоr ekаn ).
zаmоndа   – ot, turdosh ot, aniq ot, yakka ot, o‘rin - payt   kelishigida, birlik
sonda, egalik qo‘shimchasini olmagan, sodda ot. Kelishik payt ma’nosini bildiradi.
Q a ch o n ? so‘rog‘iga javob bo‘ladi. Gapda payt holi vazifasida kelgan  (qachon?
bo‘lgan ekan  – bir zаmоndа bo‘lgan ekan.)  
kishi – ot, turdosh ot, aniq ot, yakka ot, bosh kelishikda, birlik sonda, egalik
qo‘shimchasini   olmagan,   sodda   ot.   Gapda   ega   bo‘lak   vazifasida   kelgan.   K   i   m   ?
so‘rog‘iga javob bo‘ladi  (kim bo‘lgan ekan?– bir kshi bo‘lgan ekan) .  
Sifat turkumi tahlili
Yanа   uchtа   nаrsаni   аytаmаn,   qulоqlаringizgа   оlib,   еslаringizdаn
chiqаrmаnglаr.   To‘g‘ri   bo‘ling   –   bехаvоtir   bo‘lаsiz.   Mаqtаnchоq   bo‘lmаng   –
хijоlаt   tоrtmаysiz.   Dаngаsаlik   qilmаng   –   bахtsiz   bo‘lmаysiz.   Qоrа   tоyni,   sаmаn
tоyni,   ko‘k   tоyni   аsbоb-аnjоmlаri   bilаn   tаyyorlаb   qo‘ydim.   Xurjunlаringizni   bir
hаftаlik оvqаt bilаn to‘lg‘izdim. 
Bu   matnda   sifat   so‘z   turkumiga   oid   sakkizta   so‘z   bor;   to‘g‘ri ,   bexavotir,
maqtanchoq,   baxtsiz,qora,   saman,   ko‘k;   to‘g‘ri     –   qanday?   sifat,   xususiyat
bildiruvchi, asliy sifat. Sifat yasovchi qo‘shimchalari bo‘lmagan sifatlar asliy sifat
sanaladi. Shaxsning   xususiyatini   bildiradi,   oddiy   darajada,   otlashgan   ,   sodda
sifat, yasovchi qo‘shimchalar bilan yasalmagan tub sifat.
23
 R.RUZMANOVA, M.NARZIYEVA, M.UBAYDULLAYEVA.  Lingvistik tahlil. Samarqand – 2020.
55 Son turkumi tahlili
Endi   iltimоsim   shuki,   mеni   qаfаsdаn   bo‘shаtib,   yigirmа   kungа   jаvоb
bеrsаngiz,  оlti kun bоrishim, оlti kun kеlishimgа kеtsа,  bir hаftа, оtа-оnаm, аkа-
ukаlаrimni ko‘rib, diydоrigа to‘ymоg‘im uchun yеtаr.
Bu matnda son so‘z turkumiga oid to‘rtta so‘z bor. Ulardan biri ( olti )   ikki
marta ishlatilgan;  yigirma, olti, bir;
yigirma     –   miqdor   son,   miqdor   sonning   sanoq   son   turiga   kiradi,   yasovchi
qo‘shimcha olmagan, otlashmagan, tub son. Gapda aniqlovchi vazifasida kelgan, 
n e ch a ? so‘rog‘iga javob bo‘ladi ( necha kunga?– yigirma kunga ).
olti   –   miqdor   son,   miqdor   sonning   sanoq   son   turiga   kiradi,   yasovchi
qo‘shimcha olmagan, otlashmagan, tub son. Gapda aniqlovchi vazifasida kelgan,  
n e ch a ? so‘rog‘iga javob bo‘ladi ( necha kun?– olti kun ) olti sanoq songa
ham xuddi yuqoridagidek tavsif beriladi.
bir   –   miqdor   son,   miqdor   sonning   sanoq   son   turiga   kiradi,   yasovchi
qo‘shimcha olmagan, otlashmagan, tub son. Gapda aniqlovchi vazifasida kelgan, 
n e ch a ? so‘rog‘iga javob bo‘ladi ( necha hafta?– bir hafta ). 24
Olmosh turkumi tahlili
Pоdshоh:
–   Mеning   uchtа qizim   bоr, o‘g‘lim yo‘q. Mеn еrtаgа butun shаhаrni to‘ygа
chаqirib,   qirq   kun   оsh   bеrib,   qizlаrimni   sizlаrgа   nikоhlаb   bеrsаm,   mеning
o‘g‘illаrim  bo‘lib bundа  qоlsаngiz , – dеdi.
To‘ng‘ich bоtir:
–   Xo‘p,   yaхshi   аytаsiz,   lеkin   bizning   hаm   shаrtimiz   bоr.   Bizlаr   pоdshоh
bоlаsi   emаsmiz .   Otаmiz   bоy   hаm   emаs.   Sizning   dаvlаtingiz   pоdshоhlik   bilаn
tоpilgаn,   bizlar   qo‘l   kuchi   bilаn   tаrbiya   tоpgаnmiz.   Еlimiz   bir   bo‘lsа   hаm,
tаrbiyamiz bоshqа. 
Bu matnda olmosh so‘z turkumiga oid to‘qqizta so‘z bor. Ulardan biri (men)   uch
marta,   biri (siz) ikki marta va yana biri (biz) uch marta   ishlatilgan;   mеning, men,
sizlarga, mening, bizning, bizlar, bunda, sizning, biz;
24
  Akramov E. O‘zbek tili va uning tahlil uslublari. – Toshkent: O‘zbekiston, 2008. – B. 170.
56    mеning  – kishilik olmoshi. Bu turga sen, u, biz, siz, ular so‘zlari ham kiradi.
Ot   turkumi   o‘rnida   ishlatilgan,   birinchi   shaxs,   qaratqich   keleshikda,   birlik   sonda,
sodda olmosh.  Ushbu so‘zda bir   n  tovushi tushib qolgan ( men, sen olmoshlariga -
ni, -ning, -niki qo‘shimchalari  qo‘shilganda qo‘shimchadagi n tovushi aytilmaydi
va  yozilmaydi:  meni,  mening,   meniki;  seni,   sening,   seniki  kabi ).  Gapda   ot   singari
uchtа   qizim   so‘zining   qaratqich   aniqlovchisi   bo‘lib   kelgan.   Kimning?   so‘rog‘iga
javob bo‘ladi ( k i m n i n g uchtа qizi? – mening uchtа qizim );
men – kishishik olmoshi. Bu turga sen, u, biz, siz, ular so‘zlari ham kiradi.
Ot turkumi o‘rnida ishlatilgan. Birinchi shaxs, bosh keleshikda. Birlik sonda, sodda
olmosh. Gapda ega vazifasida kelgan. k i m? so‘rog‘iga javob bo‘ladi; 
sizlarga   –   kishilik   olmoshi.   Bu   turga   men,   sen,   u,   biz,   ular   so‘zlari   ham
kiradi. Ot turkumi o‘rnida ishlatilgan, birinchi shaxs, jo‘nalish keleshikda,   ko‘plik
sonda,  ko‘plik  morfologik  usul  bilan  hosil   qilingan  ( -lar   qo‘shimchasini  qo‘shish
orqali),   sodda   tub   olmosh.   Gapda   vositali   to‘ldiruvchi   vazifasida   kelgan.
Kimlarga? so‘rog‘iga javob bo‘ladi ( kimlarga nikоhlаb bеrsа?– sizlаrgа nikоhlаb
bеrsа );
  bunda – ko‘rsatish olmoshi, shu turga yana u, o‘sha, shu, mana bu, ana 
kabi so‘zlar kiradi; ot o‘rnida ishlatilgan, o‘rin-payt keleshikda, birlik sonda, sodda
olmosh. Ushbu so‘zda bir  n  tovushi ortgan ( u, bu, shu, o‘sha olmoshlariga -da, 
-dan, -day, -dagi, -ga, -gacha, -cha qo‘shimchalari qo‘shilganda n tovushi qo‘shib
aytiladi va shunday yoziladi: bunday, o‘shancha kabi ). Gapda  qоlsаngi z  so‘zi bilan
bog‘lanib, o‘rin holi bo‘lib kelgan ( qayerda qоlsаngiz?–  bunda qоlsаngiz ).
  mening – kishilik olmoshi. Bu turga sen, u, biz, siz, ular so‘zlari ham kiradi.
Ot turkumi o‘rnida ishlatilgan, birinchi shaxs,  bosh keleshikda, birlik sonda, sodda
olmosh.   Ushbu   so‘zda   bir   n   tovushi   tushib   qolgan   ( men,   sen   olmoshlariga   -ni,   -
ning,   -niki   qo‘shimchalari   qo‘shilganda   qo‘shimchadagi   n   tovushi   aytilmaydi   va
yozilmaydi:   meni,   mening,   meniki;   seni,   sening,   seniki   kabi ).   Gapda   ot   singari
o‘g‘illаrim   so‘zining   qaratqich   aniqlovchisi   bo‘lib   kelgan.   Kimning?   so‘rog‘iga
57 javob bo‘ladi ( k i m n i n g  o‘g‘illаri? – mening o‘g‘illаrim ).  Bizning va sizning –
kishilik olmoshlari, ularnga ham xuddi yuqoridagidek ta’rif  beriladi; 25
  bizlar – kishilik olmoshi. Bu turga sen, u, men, siz, ular so‘zlari ham 
kiradi.   Ot   turkumi   o‘rnida   ishlatilgan.   Birinchi   shaxs,   bosh   keleshikda,   ko‘plik
sonda,  ko‘plik  morfologik  usul  bilan  hosil   qilingan  ( -lar   qo‘shimchasini  qo‘shish
orqali),   sodda   tub   olmosh.   Gapda   ega   vazifasida   kelgan.   k   i   m?   so‘rog‘iga   javob
bo‘ladi ( kimlаr pоdshоh bоlаsi emаs?– Bizlаr pоdshоh bоlаsi emаsmiz ).   Bizlar –
kishilik olmoshi, unga ham xuddi yuqoridagidek ta’rif  beriladi.
Fe’l turkumi tahlili
Nоnni pоdshоh o‘zi  tахlаgаn edi .
Matnda fe’lga qarashli bitta so‘z bor:  tахlаgаn edi;
tахlаgаn   –   fe’l,   mustqil   fe’l,   o‘timli   fe’l,   aniq   daraja,   bo‘lishli,   vazifaviy
( sifatdosh,   -gan   affiksi   bilan   yasalgan )   shaklda,   uchinchi   shaxs,   birlikda,   sodda.
Yolg‘iz holda n i m a qilgan? so‘rog‘iga javob bo‘ladi   (nima qilgan?–taxlagan ).
edi   –   to‘liqsiz   fe’l.   O‘zidan   oldingi   fe’lga   qo‘shilib,   o‘tgan   zamon,   xabar
mayli, birinchi shaxs, birlik ma’nolarining reallashuvi uchun xizmat qiladi.
Ravish turkumi tahlili
Men ertaga butun shaharni to‘yga chaqirib, qirq kun osh berib, qizlarimni
sizlarga nikoh qilsam, mening o‘g‘illarim bo‘lib, bunda qolsangiz, – debdi.
Matnda bitta ravish bor:  ertaga;
   ertaga   –   payt   ravishi,   oddiy   daraja,   sodda   ravish.   Q   a   ch   o   n?   so‘rog‘iga
javob   bo‘ladi.   Gapning   kesimida   ifodalangan   ish-harakatning   bajarilish   paytini
ko‘rsatib, payt hol vazifasida kelgan ( qachon chaqirib?–ertaga chaqirib ). 26
25
  Yusupov J. So‘z birikmalarining morfologik va sintaktik tahlili. – Toshkent: Sharq, 2010. – B. 188.
26
  G‘afurov I. O‘zbek xalqi ertaklari va ularning strukturalari. – Toshkent: O‘zbekiston, 1990. – B. 182.
58 XULOSA
Ertak   morfologiyasining   tadqiqi,   tilshunoslik   va   adabiyotshunoslik
sohalarida,   ayniqsa,   xalq   og‘zaki   ijodini   tahlil   qilishda   muhim   o‘rin   tutadi.
Ertaklarning   morfologik   tuzilishini   o‘rganish,   nafaqat   o‘zbek   xalq   ertaklarining
xususiyatlarini,   balki   umumiy   tilshunoslik   tamoyillarini   aniqlashga   ham   yordam
beradi. Ertak morfologiyasining o‘rganilishi, so‘zlarning shakllanish jarayonlarini,
fe'l va nomlarning turli shakllarini, so‘z birikmalarining hosil bo‘lishini va ularning
semantik   ma'nolarini   tahlil   qilishni   o‘z   ichiga   oladi.   Ertaklarning   morfologik
tahlili, ertak tilining nafaqat grammatik tuzilishini, balki uning obrazli, tasviriy va
ma'naviy boyligini ham o‘rganishga imkon beradi.
Ertak   morfologiyasi   tadqiqotlari,   o‘zbek   tilining   o‘ziga   xos   xususiyatlarini
aniqlashda   katta   ahamiyatga   ega.   Ertaklarning   tilida   ko‘plab   so‘z   shakllari   va
ularning   o‘zgarishlari,   ma'lum   bir   mavzu   yoki   voqea   orqali   ijtimoiy,   madaniy   va
axloqiy   qiymatlar   hamda   qadriyatlar   ifodalanadi.   Shuning   uchun,   ertak
morfologiyasini   tahlil   qilish   orqali   nafaqat   tilning   o‘ziga   xos   strukturalari,   balki
jamiyatning ma'naviy qiyofasi ham yoritiladi. Ertaklar, ularning tilidagi morfologik
elementlar   orqali,   xalqning   dunyoqarashini,   qadriyatlarini,   an'analarini   va   tarixini
aks ettiradi.
Tadqiqotlar,   shuningdek,   o‘zbek   ertaklarida   ishlatiladigan   morfologik
strukturalarni,   jumladan,   so‘z   birikmalarini,   aforizmlarini,   takrorlanuvchi
iboralarni   va   tilda   uchraydigan   metafora,   ta'rif   va   obrazlarni   tahlil   qilishni   o‘z
ichiga   oladi.   Bu   turli   morfologik   xususiyatlar,   ertakning   ma'naviy   va   badiiy
59 mazmunini kuchaytirishga xizmat qiladi, chunki ular nafaqat voqealarni tasvirlash,
balki tinglovchi  yoki o‘quvchi bilan chuqur  hissiy aloqa o‘rnatishga ham  yordam
beradi.
Bundan   tashqari,   ertak   morfologiyasining   o‘rganilishi,   tilshunoslar   va
adabiyotshunoslar   uchun   yangi   metodologik   yondashuvlarni   ishlab   chiqish
imkoniyatlarini   yaratadi.   Masalan,   morfologik   tahlil   yordamida,   til   o‘rganishda
zamonaviy   yondashuvlar   va   ta'lim   metodlarini   takomillashtirishga   erishish
mumkin.   Ertaklarni   til   o‘rgatishda   ishlatish,   o‘quvchilarga   tilning   morfologik
xususiyatlarini   o‘zlashtirishda   yordam   beradi,   ularni   tildan   yanada   samarali
foydalanishga rag‘batlantiradi.
Shuningdek,   ertaklarning   morfologiyasini   o‘rganish,   xalq   og‘zaki   ijodini,
ularning tilini va ma'naviyatini saqlash va rivojlantirish uchun muhim ahamiyatga
ega. Ertaklar tilining morfologik tahlili, nafaqat tilning o‘zgarishlarini, balki uning
xalq   og‘zaki   madaniyatidagi   o‘rnini,   tarixiy   rivojlanishini   va   jamiyatdagi   rolini
tushunishga   imkon   beradi.   Bu   esa,   o‘z   navbatida,   xalq   tilining   rivojlanishini   va
uning   madaniy   merosini   saqlashda   samarali   yondashuvlarni   ishlab   chiqishga
yordam beradi.
Ertak morfologiyasi tadqiqi tilshunoslik sohasida alohida o‘rin tutadi, chunki
u nafaqat tilning grammatik jihatlarini, balki uning badiiy va madaniy ahamiyatini
ham   o‘rganishga   imkon   yaratadi.   Ertaklarning   morfologik   tuzilmalari,   ularning
o‘ziga   xos   xususiyatlarini,   xalq   tilining   o‘zgarishlarini   va   xalq   madaniyatining
chuqur qatlamlarini yoritishda muhim rol o‘ynaydi. Bu tadqiqotlar, ertaklar tilining
yuksak   san'ati   va   uning   til   o‘rgatishdagi   samaradorligini   tushunishga   yordam
beradi, shuningdek, o‘zbek xalqining ma'naviy merosini yanada boyitishda muhim
ahamiyatga ega.
Ertak   morfologiyasi   –   xalq   og‘zaki   ijodining   eng   qadimiy   va   serqatlam
janrlaridan   biri   bo‘lgan   ertaklarning   lingvistik   tuzilishini,   xususan,   ularning
morfologik   qurilishi,   so‘z   yasash   va   shakllanish   xususiyatlarini   o‘rganadigan
muhim   soha   hisoblanadi.   Tadqiqot   jarayonida   aniqlanishicha,   ertaklar   tili   oddiy,
ravon   va   xalqona   bo‘lishi   bilan   birga,   o‘ziga   xos   morfologik   struktura   va
60 grammatik birliklarga boy bo‘lib, bu ularni alohida lingvistik ob'ekt sifatida tahlil
qilish imkonini beradi.
“Uch   og‘a-ini   botirlar”   ertagi   misolida   ko‘rilganidek,   xalq   ertaklarida
fe’llarning   zamon   va   mayl   shakllari,   otlarning   ko‘plik   va   egalik   kategoriyalari,
sifatlarning   darajalari,   olmoshlarning   vositali   vazifasi   hamda   yordamchi   so‘zlar
orqali   ifodalangan   sintaktik   birliklar   xalq  tafakkurining   til   vositasidagi   ifodasidir.
Ayniqsa, morfologik birliklarning takrorlanuvchi va andozaviy shaklda qo‘llanishi
ertakni og‘zaki ravishda eslab qolish va rivoyat qilishga qulaylik yaratgan.
Ertak   morfologiyasini   o‘rganishda   Propp,   Lévi-Strauss,   Greimas   kabi
olimlarning   morfologik   struktura   haqidagi   nazariy   yondashuvlari   muhim   asos
bo‘lib xizmat qiladi. Shu bilan birga, o‘zbek tilshunosligida ham bu borada chuqur
izlanishlar   olib   borilgan   bo‘lib,   ularning   natijasida   xalq   og‘zaki   ijodidagi
morfologik   vositalar   tili,   ularning   funksional   yuklamasi   va   poetik   vazifalari
aniqlashtirilgan.   Bu   esa   ertak   tilining   grammatik   jihatdan   o‘ziga   xosligini
ko‘rsatadi.
Shuningdek,   ertaklarda   morfemalar,   affikslar,   yordamchi   so‘zlar   va   boshqa
grammatik   birliklarning   ifoda   vositasi   sifatidagi   roli   ularning   faqat   grammatik
vazifani   emas,   balki   estetik   va   emotsional   funksiyani   ham   bajarishini   ko‘rsatadi.
Ayniqsa,   botirlik,   jasorat,   yaxshilik   va   yovuzlik   singari   mavzular   morfologik
vositalar yordamida obrazli va ta’sirchan tarzda yetkaziladi.
Umuman   olganda,   ertak   morfologiyasining   tahlili   faqat   lingvistik   emas,
balki madaniy, psixologik va estetik jihatdan ham muhimdir. Bunday tahlillar tilni
o‘rganishda, bolalar adabiyotini yaratishda, milliy qadriyatlarni tarbiyaviy jihatdan
yetkazishda   va   zamonaviy   lingvistik   texnologiyalarni   ishlab   chiqishda   katta
ahamiyat kasb etadi. Shunday ekan, ertak morfologiyasi istiqbolda tilshunoslikning
ko‘plab sohalari bilan uzviy bog‘liq holda chuqurroq o‘rganilishi zarur.
Xulosa   qilib   aytganda,   ertakdagi   sintaktik   birliklar   va   ularning   derivativ
shakllari   matnni   mazmunan   boyitish,   voqealarni   aniq   va   ravon   ifodalash,
hikoyaning ta’sirchanligini oshirishga xizmat qiladi.
61 FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR
I. Ijtimoiy-siyosiy adabiyotlar:
1.   Мирзиёев   Ш.   Эркин   ва   фаровон   демократик   Ўзбекистон   давлатини
биргаликда барпо этамиз. – T. : Ўзбекистон, 2016. –  Б.  14. 
2.   O zbekiston   Respublikasi   Prezidentining   2019-yil   21-oktabrdagi   “O zbekʻ ʻ
tilining   davlat   tili   sifatidagi   nufuzi   va   mavqeyini   tubdan   oshirish   chora-tadbirlari
to g risida”gi PF-5850-son Farmoni. Manba: 	
ʻ ʻ https://lex.uz/docx/4561730
3.   O zbekiston   Respublikasi   Prezidentining   2020-yil   20-oktabrdagi	
ʻ
“Mamlakatimizda   o zbek   tilini   yanada   rivojlantirish   va   til   siyosatini	
ʻ
takomillashtirish   chora-tadbirlari   to g risida”gi   PF-6084-sonli   Farmoni.  	
ʻ ʻ Manba:
https://lex.uz/docs/5058351 .
4.   O‘zbekiston   Respublikasi   Ta’lim   to‘g‘risidagi   Qonuni.   –   Toshkent:   Adolat,
2020.
5.  O‘zbekiston Respublikasi umumiy o‘rta ta’lim maktablari uchun davlat ta’lim
standarti. – Toshkent, 2021.
II. Ilmiy-nazariy adabiyotlar:
6. Anderson,   J.   (1993).   Is   a   communicative   approach   practical   for   teaching
English in China? Prospect, 8(1), 27–34.
7. Brown, H. D. (2007). Principles of language learning and teaching (5th ed.).
Pearson Education.
62 8. Brumfit,   C.   (1984).   Communicative   methodology   in   language   teaching.
Cambridge University Press.
9. Butler, Y. G. (2011). The implementation of communicative and task-based
language   teaching   in   the   Asia-Pacific   region.   Annual   Review   of   Applied
Linguistics, 31, 36–57.
10. Butler, D. L., & Winne, P. H. (1995). Feedback and self-regulated learning.
Educational Psychology Review, 7(1), 5–32.
11. Chang, M., & Goswami, J. S. (2011). Factors affecting the implementation
of communicative language teaching in Taiwanese college English classes. English
Language Teaching, 4(2), 3–12.
12. Chung, S. F., & Huang, Y. C. (2009). Implementation of CLT in Taiwan: A
case study. Asian EFL Journal, 11(2), 85–108.
13. Hiep,   P.   H.   (2007).   Communicative   language   teaching:   Unity   within
diversity. ELT Journal, 61(3), 193–201.
14. Hu, G. (2002). Potential cultural resistance to pedagogical imports: The case
of communicative language teaching in China. Language, Culture and Curriculum,
15(2), 93–105.
III. Darslik va metodik qo llanmalarʻ
15.   Hymes,   D.   (1972).   On   communicative   competence.   In   J.   B.   Pride   &   J.
Holmes (Eds.), Sociolinguistics (pp. 269–293). Penguin.
16. Jarvis,   H.,   &   Atsilarat,   S.   (2005).   Shifting   paradigms:   From   a
communicative to a context-based approach. Asian EFL Journal, 7(1), 1–13.
17. Kustati,   M.   (2013).   The   shifting   paradigms   in   language   teaching   from
teacher-centered   to   learner-centered:   A   historical   review.   International   Journal   of
Language and Linguistics, 1(2), 29–35.
18. Li,   D.   (1998).   It’s   always   more   difficult   than   you   plan   and   imagine:
Teachers’   perceived   difficulties   in   introducing   the   communicative   approach   in
South Korea. TESOL Quarterly, 32(4), 677–703.
63 19. Li,   D.   (2001).   Teachers'   perceived   difficulties   in   implementing   the
communicative   approach   in   South   Korea.   Asian   Journal   of   English   Language
Teaching, 11, 149–168.
20. Liao, X. Q. (2000). A communicative approach to the teaching of English in
China.   Education   Line,   7(1),   1–9.Rasulov,   X.   (2003).   O‘zbek   tilining
morfologiyasi va sintaksisi. Toshkent: Fan.
21. G‘afurov   I.   O‘zbek   xalqi   ertaklari   va   ularning   strukturalari.   –   Toshkent:
O‘zbekiston, 1990. – B. 182.
22. Xoshimov   M.   O‘zbek   tilining   zamonaviy   sintaksisi.   –   Toshkent:
O‘zbekiston, 1992. – B. 163.
23. Shodiev A. Ertaklarning tahlili. – Toshkent: Sharq, 2005. – B. 144.
24. To‘xtaboyev O. O‘zbek tilining sintaksisi. – Toshkent: Fan, 1998. – B. 176.
25. Buxoriev R. O‘zbek tili grammatikasi. – Toshkent: O‘zbekiston, 2004. – B.
198.
26. Shamsiyeva B. Ertak tahlili: uslubiy jihatlar. – Toshkent: Sharq, 1997. – B.
120.
27. Abduazizov J. O‘zbek tilidagi so‘z birikmalarining shakllanishi. – Toshkent:
O‘qituvchi, 2012. – B. 211.
28. Fozilov   Z.   So‘z   birikmalari   va   sintaktik   tahlil.   –   Toshkent:   O‘zbekiston,
2010. – B. 167.
29. Kadirova   D.   O‘zbek   tilidagi   gap   va   so‘z   birikmalarining   tipi.   –   Toshkent:
O‘qituvchi, 2008. – B. 154.
30. Yusupov J. So‘z birikmalarining morfologik va sintaktik tahlili. – Toshkent:
Sharq, 2010. – B. 188.
31. Urazov S. Ertak va uning tilshunoslikdagi o‘rni. – Toshkent: Fan, 2007. – B.
132.
32. Mirzaeva   T.   Ertaklar   va   ularning   tilshunoslikdagi   ahamiyati.   –   Toshkent:
O‘zbekiston, 2009. – B. 145.
33. Rustamov   M.   O‘zbek   tilidagi   grammatik   birliklar.   –   Toshkent:   O‘qituvchi,
2014. – B. 209.
64 34. Ruziev A. O‘zbek adabiyotida sintaksis va uslub. – Toshkent: Sharq, 1999. –
B. 172.
35. Ismailova R. O‘zbek tili va uning amaliyoti. – Toshkent: O‘zbekiston, 2007.
– B. 165.
36. Qodirov   S.   O‘zbek   adabiyotining   tilshunoslik   asoslari.   –   Toshkent:
O‘qituvchi, 2006. – B. 136.
37. Mamatov   A.   Toshkentdagi   adabiyotshunoslik   va   tilshunoslik   masalalari.   –
Toshkent: Sharq, 2004. – B. 148.
38. Zayniddinov B. Xalq ertaklari va so‘z birikmalari. – Toshkent: O‘zbekiston,
2001. – B. 127.
39. Jumanazarov   M.   Ertaklar   va   ularning   struktura   tahlili.   –   Toshkent:   Sharq,
2002. – B. 138.
40. Nazirov X. Ertakning sintaksis  tahlili. – Toshkent: O‘zbekiston, 2010. – B.
143.
41. Davronov   I.   O‘zbek   tilidagi   gaplar   va   ularning   tahlili.   –   Toshkent:
O‘qituvchi, 2009. – B. 191.
42. Sabirova L. Xalq ertaklari va ularning tilshunoslik tahlili. – Toshkent: Fan,
2005. – B. 152.
43. Khamidov T. Xalq ertaklarining struktura tahlili. – Toshkent: Sharq, 2003. –
B. 149.
44. Yusupova   R.   O‘zbek   tilida   frazeologik   birliklar.   –   Toshkent:   O‘zbekiston,
2002. – B. 134.
45. Abdulxayr   S.   O‘zbek   tilining   semantikasi   va   sintaksisi.   –   Toshkent:
O‘qituvchi, 1998. – B. 158.
46. G‘ulomova S. So‘z birikmalarining morfologiyasi. – Toshkent: Sharq, 2010.
– B. 173.
47. Xusainov M. O‘zbek tili grammatikasi. – Toshkent: Fan, 2004. – B. 190.
48. Abdug‘aniyeva   A.   Ertaklarda   so‘z   birikmalarining   ishlatilishi.   –   Toshkent:
O‘zbekiston, 2003. – B. 137.
65 49. Rahmatov O. Xalq ertaklarida tahlil va sintaksis. – Toshkent: Sharq, 2009. –
B. 159.
50. Toshpulatov D. Xalq adabiyoti va sintaksis. – Toshkent: O‘qituvchi, 2007. –
B. 140.
51. Akramov  E. O‘zbek tili  va uning tahlil  uslublari. – Toshkent:  O‘zbekiston,
2008. – B. 170.
52. Buxorov X. O‘zbek xalq ertaklari va tilshunoslik. – Toshkent: Sharq, 2005.
– B. 144.
53. Bo‘riyev M. Ertaklar va ularning tuzilishi. – Toshkent: O‘zbekiston, 2011. –
B. 160.
54. Turg‘unov   A.   O‘zbek   tilida   so‘z   birikmalarining   analizi.   –   Toshkent:
O‘qituvchi, 2006. – B. 157.
66