Hajmiy va Sirt kuchlari, Massa zichligi.Koshi kuchlanishi, kesish usuli. Kuchlanish tenzori

 .  Hajmiy va Sirt kuchlari, Massa zichligi.Koshi kuchlanishi, kesish usuli.
Kuchlanish tenzori.   Kuchlar va Momentlar muvozanati. Kuchlanish
tenzorining simmetrikligi. Kuchlanishlarni almashtirish qoidalari
REJA.
1. Kuchlanishlar     nazariyasi.   Asosiy   farazlar.   Tashqi   kuchlar.   Kuchl anish
vektori ..
2. Jism   nuqtasidagi   kuchlanganlik   holati .  Kuchlanish tenzori .
3. Koordinata o’qlarini burganda   kuchlanish   tenzori   komponentalarini  
almashtirish .
4. Bosh kuchlanishlar. Kuchlanish tenzori invariantlari.
5. Kuchlanishlar diviatori va sharsimon tenzori.
Tayanch iboralar:  tashqi va ichki kuchlar, gipoteza va talablar, e lastik jism,
kuchlanish, kuchlanish tenzori, bosh kuchlanishlar, kuchlanish tenzori invariantlari
TMMning   asosiy   tushunchalardan   biri   kuch   tushunchasidir.   Nazariy
mexanika kursidan ma’lumki, kuch bir jismning boshqa jismga ta’sirining miqdor
o‘lchovidir.   Kuchlar   jismga   nisbatan   ichki   va   tashqi   kuchlardan   iborat   bo‘ladi.
Bizni   asosan   tashqi   kuchlar   qiziqtiradi.   Chunki   tutashlik   gipotezasi   modda-ning
atom   strukturasini   va   molekulyar   harakatini   e’tiborga   olmaslikka   imkon   beradi.
Ichki   kuchlarni   esa   molekulalarning   o‘zaro   ta’sir   kuchlari   vujudga   keltirishi
ma’lum. Shunday qilib faqat jismga ta’sir qiluvchi tashqi kuchlarnigina qaraymiz.
Qattiq   jismga   ta’sir   qiluvchi   tashqi   kuchlarni   ikki   guruhga   bo‘lish   mumkin:   sirt
kuchlari va hajmiy kuchlar.
1.Sirt   kuchlari   bir   jismning   boshqa   jism   bilan   to‘qnashishi,   urinishi   yoki
umuman kontaktda bo‘lishi natijasida yuzaga keladi. Bunday kuchlar jismning sirti
bo‘yicha  taqsimlangan  bo‘ladi. Masalan,  shamolning  bino  devoriga  ko‘rsatadigan
bosim   kuchi,   tongda   yoqqan   qorning   og‘irlik   kuchi,   mashinaning   yerga   bosim
kuchi   va   h.k.   Sirt   kuchlari   ular   taqsimlangan   sirtning   birlik   yuzasiga   to‘g‘ri
keladigan   kuch   qiymati   bilan   xarakterlanadi.Ushbu   kattalik   kuch   intensivligi   deb
ataladi.   Agar   kuch   ta’sir   qilayotgan   yuzaning   o‘lchamlari   jismning   o‘zining
o‘lchamlariga   nisbatan   kichik   bo‘lsa,   bunday   yuzani   hisobga   olmaslik   va   kuchni
nuqtaga qo‘yilgan deb hisoblash mumkin.
                         
                                    S  
ds
             V
                        
               1.1-rasm. Bu   holda   kuch   to‘plangan   kuch   deyiladi.   Faraz   qilaylik,   hajmi     va   shu   haj-mini
o’rab turgan sirti   bo‘lgan jismga ta’sir qilayotgan kuchlarning intensivlik vektori
bo‘lsin   (1.1-rasm).   U   holda   ds   yuzali   elementar   sirtga   ga   teng   bo‘lgan   sirt   kuchi
ta’sir etadi.  
1.   Hajmiy   (massaviy)   kuchlar   deb,   jism   hajmining   hamma   bo‘lakchalariga
ta’sir qiluvchi kuchlarga aytiladi, masalan og‘irlik kuchi, energiya kuchi.
Faraz   qilaylik,  ⃗f(xi) -   jismning  	M	(xi)   nuqtasi   atrofidagi   massa   birligiga
to‘g‘ri keladigan massaviy kuch bo‘lsin (1.2-rasm) va m jism   hajmining massasi
bo‘lsin. 
Ma’lumki,   u   holda,  	
m=	ρd	v   bu   yerda  	ρ -jismning   zichligi.   U   holda   jismning
elementer   hajmiga   ta’sir   etuvchi   massaviy   kuch  	
m	f(xi)=	⃗Fi     ga   teng   bo‘ladi.   Bu
yerdan   jismning   birlik
hajmiga   ta’sir   etuvchi   hajmiy
kuchni topish qiyin emas.
Odatda jism zarrachalariga ta’sir etuvchi hajmiy kuchlarning geometrik yig‘indisi
yoki bosh vektori hajmiy kuch deb qaraladi, ya’ni
  	
ρ⃗F=	ρ∑	⃗f(xi)
Tashqi   kuchlar   natijasida   jism   deformatsiyalanadi,   ya’ni   uning   zarrachalarining
o‘zaro   joylashuvi   o‘zgaradi.   Natijada   zarrachalar   o‘rtasi-da   jismni   boshlang‘ich
holatiga     qaytarishga     intiluvchi qo‘shim-cha ichki kuchlar paydo bo‘la-di.   Ana
shu  i chki   uchlarni
aniqlash uchun kesin metodidan foydalanadilar.
Jismning   biror  	
M	(xi) nuqtasidan   o‘tuvchi   P   silliq   sirt   bilan   uni   fikran   ikkiga
ajratamiz   (1.3-rasm).   Hosil   qilingan   bo‘laklarning   sirtlarini  	
S1   va  	S2   bilan,
hajmlarini esa 	
V1  va 	V2  bilan belgilaymiz.
P   kesuvchi   sirtning   ikki   tomonida   joylashgan   zarrachalarning   o‘zaro   ta’sir
kuchlari jism bo‘linganiga qadar ichki kuchlardan iborat edi.
  Jism bo‘linganidan keyin uning bo‘laklari xuddi bo’linishga qadar bo’lgani
kabi   muvozanatda   bo‘lishlari   uchun   bu   kuchlar   ularning   P   sirtlarida   qo‘yilishi
kerak.
P  sirtning birinchi bo‘lak uchun normalini 	
⃗n  bilan belgilaymiz (1.4-rasm). U holda
bu   sirtning   jismi   ikkinchi   bo‘lagidagi   nor-mali     -    	
⃗n   dan   iborat   bo‘ladi.   Endi                        ds                    
                                               
 
            P                                  
                                               
                                               
                                               
                                               
                    
  
              V
1
                                      
              S
1     
      
         1.4-rasm.     M(x
i )                          
              P     V
2        S
2                 
                    M(x
i )         
     
           V                            
            
                         
             S
1        
            
               1.3-rasm.                        V
2       
                 P
                   M(x
i )
             V
1   
                            	
⃗Fi
dv	=	
ρd	v	f(xi)	
dv	=	ρ	f(xi). birinchi   bo‘lakning   sirti  S1+P   dan,   ikkinchi   bo’laknini   esa  	S2+P dan   iborat
bo‘ladi.
Birinchi bo‘lakning sirtida ( P   kesuvchi sirt yuzasida) yuzasi  
ΔS   bo‘lgan va
o‘zida  	
M	(xi) nuqtani   saqlagan   elementar   maydonchani   olib   qaraymiz.     Ushbu
maydonchadagi   sirt   kuchlarining   bosh   vektori   va   bosh   momentini   mos   ravishda	
Δ⃗Q
 va   	ΔM  lar bilan belgilaymiz. Normali  	⃗n  bo‘lgan maydonchadagi   	M	(xi)  jism
nuqtasidagi  kuchlanish vektori  deb	
lim
ΔS→0	
Δ⃗Q
ΔS	=	d⃗Q
ds	=⃗qn(lim
ΔS→0	
ΔM
ΔS	=0).
                                      (1.1)
tenglik   bilan   aniqlanuvchi  	
⃗qn   vektori   aytiladi.   Ushbu   tenglik   kuchlanish
vektorining   kuch   intensivligidan   boshqa   narsa   emasligini   ko‘rsatadi.   Shunday
qilib,   ichki   kuchlar   intensivligi   kuchlanish   deyiladi.   Demak,   jismning   birinchi
bo‘lagi uning ikkinchi bo‘lagiga  
⃗qnds sirt kuchi bilan ta’sir etadi. U holda ta’sir va
aks-ta’sirlarning   tengligi   prinsipiga   asosan   ikkinchi   bo‘lak   ham   birinchi   bo‘lakka	
⃗q−nds	=−⃗qnds
 kuch bilan ta’sir etadi. Bu yerdan 	⃗q−n=−⃗qn  ekanligi kelib chiqadi.
Jismni   kesuvchi   P   sirtni   biz   ixtiyoriy   tanladik,   unda   faqat  	
M	(xi) nuqtadan
o‘tish shartinigina qo‘ydik.   Shu-
ning uchun  	
⃗qn  kuchlanish vektori kesuvchi sirt ko‘rinishiga bo‘gliq bo‘lmaydi.
Jismning   biror   nuqtasidan   o‘tuvchi   har   xil   maydonchalarda   kuchlanish   vektorlari	
⃗qn=⃗qn(хi,n)
  lar   har   xil   bo‘ladi.   Qaralayotgan   nuqtadan   o‘tuvchi   mumkin   bo‘lgan
hamma   maydonchalardagi   kuchlanish   vektorlarining   to‘plami   shu   nuqtadagi
kuchlanganlik   holatini   aniqlaydi.   Jism   hamma   nuqtalaridagi   kuchlanganlik
holatlarining majmuasi  jismning kuchlanganlik holati  deyiladi.
1. Jism nuqtasidagi kuchlanganlik holati. Kuchlanish tenzori.
Deformatsiyalangan   qattiq   jismning   vaziyati  	
⃗n   vektor   bilan   aniqlanuvchi
biror   ixtiyoriy  maydonchasida   yotuvchi  	
M	(xi)   nuqtasining   kuchlanganlik   holatini
aniqlaymiz.   Buning   uchun   jismdan   uchta   yog‘i   koordinat   tekisliklaridan   iborat
to‘rtinchi   yo‘g‘ining   normali  	
⃗n   bo‘lgan   va   o‘lchamlari   cheksiz   kichik   bo‘lgan
tetraedr ko‘rinishidagi elementar hajmni ajratamiz (1.5-rasm).
                      x
3     A
3               
                                         
                                                  
                      M
                                              A
2      x
2  
        A
1                                        
        x
1            1.5-rasm.              х1х2х3   dekart ko-ordinatalari sistemasi oqlarining bazis vektorlarini  	⃗эi   lar bilan,  	⃗n
vektorining yo‘naltiruv-chi kosinuslarini 	
ni lar bilan, ya’ni	
ni=cos	(xi^,⃗n),i=1,2,3	.
kabi belgilaymiz.
Tetraedrning   koordinat   tekisliklari   bilan   ustma - ust   tushuvchi   yoqlarini   unda
perpendikular   bo ‘ lgan   koordanat   o ‘ qining   raqami   bilan   belgilaymiz :  	
ds1   bilan  	x1
o ‘ qiga   perpendikular   bo ‘ lgan   yoqning   yuzasi ,  	
ds2   va  	ds3   lar   bilan  	x2   va  	x3
o ‘ qlariga   perpendikulyar   bo ‘ lgan   yqlarning   yuzalari   belgilanadi ,  	
ds   bilan   esa  	⃗n
normalga   perpendikular   bo ‘ lgan   to ‘ rtinchi   yoqning   yuzasi   belgilanadi .   U   holda
geometriya kursidan ma’lumki,	
ds	i=nids
                                                                          (1.2)
tenglik o‘rinli bo‘ladi. Elementning yoqlariga sirt kuchlaridan tashqari hajmiy ham
ta’sir   qiladi.   Ammo   bizni   nuqtaning   kuchlanganlik   holati   qiziqtirganligi   uchun
tetraedr   hajmini   cheksiz   kichraytiramiz.   Bu   holda   hajmiy   kuchlar   ham   nolga
intiladi   va   pirovardida   tetraedr   nuqtaga   intilganda   bu   kuchlar   nolda   aylanadi.
Shuning uchun ham hajmiy kuchlarni hisobga olmaymiz.
Tashqi   sirt   kuchlari   ta’siri   ostidagi   qaralayotgan   element   muvozanat   holatida
bo‘ladi.  U holda tashqi kuchlarning bosh vektori nolga teng bo‘lishi kerak, ya’ni	
⃗qnds	+⃗q−1ds	1+⃗q−2ds	2+⃗q−3ds	3=0
                                           (1.3)
tenglik   bajariladi.   Agar   (1.1)   va   (1.2)   ifodalarni   (1.3)   tenglikka   qo‘ysak   hamda
takrorlanuvchi   indekslar   bo‘yicha   yig‘indi   hisoblanishini   esga   olsak   (“gung”
indeksning xossasi), (1.3) tenglikdan	
⃗qn=⃗qini
                                                                        (1.4)
ifodaga ega bo‘lamiz.
Bu   tenglik   jismning  	
м   nuqtasidan   o‘tuvchi   normali  	⃗n   bo‘lgan   ixtiyoriy
maydonchadagi  	
⃗qn kuchlanish   vektorini,   koordinat   tekisliklaridagi   va   har   biri  	м
nuqtadan   o'tuvchi   uchta   koordinat   tekisliklaridagi  	
⃗qi kuchlanish   vektorlari   orqali
to‘liq aniqlanishini ko‘rsatadi. Endi har qanday vektorni bazis vektorlari bo‘yicha
yoyish   mumkinligidan   foydalanib,  	
⃗qi va  	⃗qn   kuchlanish   vektorlarini  	⃗эj   bazis
vektorlari orqali quyidagicha yozamiz:	
⃗qi=τij⃗эj;	⃗qn=	qnj⃗эj,
                                                              (1.5)
bu   yerda  	
τij(j=1,3	) kattaliklar  	⃗qi   vektorining   koordinat   o‘qlaridagi   proyeksiyalari
yoki  	
i   -   chi   koordinat   tekisligidagi   kuchlanish   vektorining   komponentalari;  	qnj -
ixtiyoriy   maydonchadagi    	
⃗qn   kuchlanish   vektorining   komponentalari.   Umuman
uchta   koordinat   tekisliklaridagi  	
⃗qi(i=1,2,3	)   uchta   kuchlanish   vektorlarining
to‘qqizta  	
σij(i,j=1,2,3	)   komponentasi   bundan   keyingi   amaliyotimizda   muhim   rol
o‘ynaydi.
Endi (1.5) ning birinchi ifodasini (1.4) ga qo‘yib	
⃗qn=	⃗qi⋅ni=	σij⋅⃗эj⋅ni=	σijni⃗эj formulaga   ega   bo‘lamiz.   Olingan   ifodani   (1.5)   ifodalardan   ikkinchisining   chap
tomoniga qo‘yamiz:qnj⋅⃗эj=σijni⃗эj
va vektorlarning tengligi shartidan	
qnj=σijni
                                                                          (1.6)
ifodani hosil qilamiz.
Bundan   ko‘rinadiki,   uchta  	
⃗qi   vektorlarining   to‘qqizta  	σij   komponentalari
ikkinchi rang tenzorning komponentalarini tashkil etadi. Ushbu tenzor   kuchlanish
tenzori   deb   ataladi   va  	
Tσ   bilan   belgilanadi.   Bu   tenzorni   matritsa   ko‘rinishida
quyidagicha yozish qabul qilingan:	
Тσ=¿
‖σ11σ12σ13¿‖‖σ21σ22σ23¿‖¿	
¿	
¿¿
yoki       	
Tσ=(σij)                                                       (1.7)
kuchlanish   tenzori  	
σij komponentalarining   birinchi   indeksi  	⃗qi kuchlanish   vektori
maydonchasiga   perpendikular   bo‘lgan  	
хi   koordinat   o‘qining   indeksiga   to‘g‘ri
keladi,   ya’ni   birinchi   indeks   tenzorning   shu   komponentasi  	
хi o‘qqa   perpendikular
tekislikda   ta’sir   qilishini   ko‘rsatadi.   Ikkinchi   indeks   esa  
σij komponentaning  	хj
koordinat o‘qi yo‘nalishida ta’sir qilishini ko‘rsatadi. Masalan: 	
σ23  komponenta 	x2
o‘qiga perpendikular bo‘lgan 	
x1ox3  tekisligiga parallel tekisligida 	x3  o’q yo‘nalishi
bo‘ylab   ta’sir   qiladi,  	
σ11   komponenta  	x1   ga   perpendikular    	x20x3   tekisligida  	x1
yo‘nalishda   ta’sir   qiladi.  Shuning  uchun   ham   (1.7)   matritsaning   koordinat   o‘qlari
bo‘ylab   yo‘nalgan  	
σii (   bo’ycha   yigindi   olimmasin)   elementlari   yoki  	σ11,σ22,σ33
lar-koordinat tekislikkaridagi  normal kuchlanishlar  yoki 	
Tσ  kuchlanish tenzorining
normal komponntalari  deyiladi. Matritsaning qolgan 	
σij(i≠	j) elementlari koordinat
tekisliklaridagi   urinma   kuchlanishlar   yoki  	
Tσ kuchlanish   tenzorining   urinma
komponentalari  deyiladi.
Shunday   qilib,   kuchlanish   tenzorining   komponentalari   berilgan   nuqtada   va
normal   kuchlanishlardan   iboratdir.   Demak,   kuchlanish   tenzorining  	
σij
komponentalari   jismning   berilgan   nuiqtasidagi   kuchlanganlik   holatini   to‘liq
aniqlaydi.   Boshqacha   aytganda,  	
Tσ   tenzori   ma’lum   bolsa,   qaralayotgan   nuqtadan
o‘tuvchi   istalgan   maydonchada  
⃗qn   kuchlanish   vektorining   proyeksiyalarini
aniqlash (1.6) formula yordamida oson hal qilinadi:	
qn1=	σ11n1+σ21n2+σ31n3,	
qn2=σ12n1+σ22n2+σ32n3,	
qn3=	σ13n1+σ23n2+σ33n3,
                                                   (1.8) 
Agar   qaralayotgan   maydoncha   jismni   o‘rtab   turuvchi   sirti   bilan   ustma-ust   tushsa
yoki   uning   biror   qismi   bo‘lsa,  	
⃗qn kuchlanmish   tenzorining  	qni(i=1,2,3	) tuzuvchilari
jism sirtida ta’sir qilayotgan tashqi sirt kuchlarining tuzuvchilaridan ibort bo‘ladi. U   holda   (1.8)   tenglamalarni   jism   sirtidagi   shartlar   deb   ataydilar.   Ular   tashqi
kuchlarni ichkilari bilan bog‘laydi.
Shu o‘rinda ta’kidlash lozimki, jism nuqtasidagi kuchlanganlik holatini shu nuqta
atrofida   koordinat   o‘qlariga   perpendikular   bo‘lgan     tekisliklar   bilan   tasvirlash
uchun,   yoqlari   koordinat   o‘qlariga   parallel   bo‘lgan   va   qirralari   nolga   intiluvchi
parallelepipeddan iborat elementar hajmni alohida qaraydilar.  Bunda har bir yoqqa
unga   mos   keluvchi   kuchlanishlarning   ta’sirlari   strelkalar   bilan   tasvirlanadi   (1.6-
rasm).
Rasmda  х1х2х3   Dekart   koordinatalari   sistemasida   1.6.   a)-rasm   va   odatdagi
belgilashlar 1.6. b)-rasm joylashtirilgan parallelepiped  tasvirlangan.
Elastiklik   nazariyasi   masalalarini   yechishda   Dekart   koordinatalari   sistemasidan
boshqa   koordinat   sistemalaridan   ham,   xususan,   silindrik   va   sferik   koordinatalar
sistemalaridan   foydalanadilar.   Silindrlik  	
(r,θ,z)   va   sferik  	(ρ,θ,ϕ) koordinatalar
sistemalarida 	
Tσ  kuchlanish tenzori quyidagi ko‘rinishlarga ega:	
Tσ=	¿
‖σrr	σrθ	σrz¿‖‖σθr	σθθ	σθz¿‖¿	
¿	
¿¿
Ushbu koordinat sistemalarida kuchlanish tenzori 1.7-rasmdagi kabi tasvirlanadi.
Koordinat o‘qlarini burganda kuchlanish tenzori komponentalarini
almashtirish.
Faraz   qilaylik   yevklid   fazosida  	
oх1х2х3   ortogonal   Dekart  	х1   koordinatalari
sistemasi   va   uning  	
⃗эi -ortonormal   bazisi   hamda   o‘qlari    	oх1х2х3   sistemaning
o‘qlariga   nisbatan   biror   burchakka   burilgan  	
oх1'х2'х3'   ortogonal   koordinatalar
sistemasi va uning 	
⃗эi  ortonormal bazasi berilgan bo‘lsin (2.8-rasm).
Yangi  	
oхi'   o‘qi   bilan   eski  	oх	j   o‘qlari   orasidagi   burchak   kosinusini  	αij   bilan
belgilaymiz.   Ma’lumki,   ushbu   kosinus  	
⃗эi   va  	⃗эj   bazis   vektorlarining   skalyar
ko‘paytmasiga teng bo‘ladi, ya’ni 	
αij=	⃗эi
	⃗эj
chunki  
⃗эi'⋅⃗эj=|⃗эi'|⋅|⃗эj|cos	(xi',xj)=cos	(xi',xj)=αij                   x
3                                                                   z
      a)                                       b)          
                                               
                                                                    
              o          x
2                     o          y
                                                     
  x
1                                                                   x  
                                       1.6-rasm.                                           
        |⃗эi
'|=|⃗эj
'|=1Qaralayotgan  	
αij   kosinus  	⃗эi   birlik   vektorining  	⃗эj   birlik   vektori   yo ‘ nalishi -
dagi   proyeksiyasiga   va   ikkinchi   tomondan  	
αji=	αij   bo ‘ lgani   sababli  	⃗эj   birlik
vektorining	
⃗эi   birlik   vektori   yo ‘ nalishidagi   proyeksiyasiga   teng   bo ‘ lgani   uchun  	⃗эi
birlik   vektorining  
eski 	
⃗эj  bazis bo‘yicha yoyilmasi	
⃗эi=αi1⃗э1+αi2⃗э2+αi3⃗э3=	αij⃗эj
                                           (2.1)
ko‘rinishga ega boladi. Aksincha 	
⃗эj  vektorining yangi 	⃗эi  bazisdagi yoyilmasi	
⃗эj=αj1⃗э1'+αj2⃗э2'+αj3⃗э3'=αji⃗эi'
                                        (2.2)
Yuqoridagi   (2.1)   formuladagi  	
αij   koeffitsientlar   bir   ortonormal   bazisdan
ikkinchisiga   o‘tish   matritsasini   tashkil   etadi.   Ushbu   matritsa   ortogonal   bo‘lishini
ko‘rish qiyin emas, buning uchun 
[αij]−1=	[αij]T
tenglikni tekshirib ko‘rish yetarli.  Bu yerda 
[αij]−1  - teskari 	[αij]T  - transpokirlangan
matritsa.
Ortogonal matritsa elementlari quyidagi shartlarni qanoatlantiradi:	
αikαjk=δij
va  	
αkiαkj=	δij,	δij=	1,
0,
i=	j	
i≠	j                                              (2.3)
va orthogonal matrisa determinant	
|αij|=±1
bu yerda musbat ishora   	
⃗эi  va 	⃗эj  bazis vektorlari bir xil chap yoki o‘ng sistemalar
bo‘lsa   qo‘yiladi,   agar   ular   har   xil   sistemalar   bo‘lsa,   ya’ni   ulardan   biri   chap,
ikkinchisi o‘ng sistemalar bo‘lsa  manfiy ishora qo‘yiladi.
Endi ixtiyoriy 	
⃗а  vektori komponentalarini almashtirish formulasini chiqarish qiyin
emas:	
⃗а=аi'⃗эi'=aj⃗эj
lekin (2.2) ga asosan	
ai'⃗эi'=	aj⋅αji⋅эi'=	ajαij⃗эi'            x
3
         
o
                x
2
x
1    
2.1-rasm. bundanai'=	ajαij
                           (2.4)
Ushbu   formula   eski   koordinat   sis temasidan   yangisiga   o‘tishda   vektor
komponentalarini   almashtirish   formulasidir.   Xuddi   shunday   yangi   koordinat
sistemasidan   eskisiga   o‘tishda   vektor   komponentalarini   almashtirish   formulasini
ham topish qiyin emas. Haqiqatan (2.1) ga asosan	
аj⃗эj=	ai'⃗эj'=	ai⋅αij⋅⃗эj,
  ya’ni 	aj=αijai'                                   (2.5)
Endi   qaralayotgan   koordinat   sistemalarida   kuchlanish   tenzorining
komponentalarini   almashtirish   formulasini   chiqaramiz.  	
Тσ   ning   eski   koordinat
sistemasidagi  komponentalarini  	
σij   lar bilan. Yangi  koordinat sistemasida  esa  	σrs'
lar bilan belgilaymiz.  U holda tenzorning invariant ob‘yektligidan foydalanib	
σij⃗эi⃗эj=σrs'⃗эr'⃗эs'
ekanligini   ko‘rish   qiyin   emas.   Ushbu   ifodaning   chap   qismiga   (2.2)   ni   ikki   marta
qo‘llab	
σrs'⃗эr'⃗эs'=	σij⃗эi⃗эj=	σij⋅αri⋅⃗эr'⋅αjs⋅⃗эs'=	αriαsjσij⃗эr'⃗эs'
tenglikka ega bo‘lamiz. Bundan izlanayotgan	
σrs'=	αri⋅αsj⋅σij
                                                          (2.6)
formulaga ega bo‘lamiz.
Burilgan   o‘qlarning   yo‘naltiruvchi  	
αri va  	αsj kosinuslari   uchun   ko‘p   ishlatiladigan
quyidagi 2.1.-jadvaldagi  belgilashlarini kiritamiz.
Yuqoridagi   (2.6)   qonu-niyatdan   foydalanib   kuchlanish   tenzori   komponentalarini
koordinat o‘qlarini burganda almashtirish formulalarini yoyib yozamiz.       Bunda 
yo‘naltiruvchi   kosinuslarning   (2.3)   xossalaridan   hamda   2.1-jadvaldan
foydalanamiz:	
σ11'=σ11ℓ12+σ22m12+σ33n12+2σ12ℓ1m1+2σ23m1n1+2σ31n1ℓ1;	
σ22'=σ11ℓ22+σ22m22+σ33n22+2σ12ℓ2m2+2σ23m2n2+2σ31n2ℓ2;	
σ33'=σ11ℓ32+σ22m32+σ33n32+2σ12ℓ3m3+2σ23m3n3+2σ31n3ℓ3;	
σ12'=σ11ℓ1ℓ2+σ22m1m2+σ33n1n2+σ12(ℓ1m2+ℓ2m2+	
+σ23(m1n2+m2n1)+σ31(n1ℓ2+n2ℓ1);	
σ23'=σ11ℓ2ℓ3+σ22m2m3+σ33n2n3+σ12(ℓ2m3+ℓ3m2+	
+σ23(m2n3+m3n2)+σ31(n2ℓ3+n3ℓ2);
                                    (2. 7 )	
σ31'=σ11ℓ3ℓ1+σ22m3m1+σ33n3n1+σ12(ℓ3m1+ℓ1m3+	
+σ23(m3n1+m1n3)+σ31(n3ℓ1+n1ℓ3);
Koordinat   o‘qlari   ixtiyoriy   ravishda   burilishi   mumkin   bo‘lganligidan   (2.7)
formulalar   normal  	
σii   (I   bo‘yicha   yig‘indi   olinmasin)   va   urinma  	σij(i≠	j)
kuchlanishlarni   jismning   qaralayotgan   nuqtasidan   o‘tuvchi   istalgan   maydonchada
hisoblash imkoniyatini beradi.
Yangi 	
оx1'x2'x3'  koordinat sistemasidan eski 	оx1'x2'x3'  koordinat sistemasiga qayta o‘tish
formulasi quyidagi ko‘rinishga ega bo‘ladi:	
σ11=σ11'ℓ12+σ22'ℓ22+σ33'ℓ32+2σ12'ℓ1ℓ2+2σ23'ℓ2ℓ3+2σ31'ℓ3ℓ1; σ22=σ11'm12+σ22'm22+σ33'm32+2σ12'm1m2+2σ23'm2m3+2σ31'm3m1;	
σ33=σ11'n12+σ22'n22+σ33'n32+2σ12'n1n2+2σ23'n2n3+2σ31'n3n1;	
σ12=σ11'ℓ1m1+σ22'ℓ2m2+σ33'ℓ3m3+σ12'(ℓ1m2+ℓ2m2+	
+σ23'(ℓ2m3+ℓ3m2)+σ31'(ℓ3m1+ℓ1m3);	
σ23=σ11'm1n1+σ22'm2n2+σ33'm3n3+σ12'(m1n2+m2n1)+	
+σ23'(m2n3+m3n2)+σ31'(m3n1+m1n3);                                  (2. 8 )	
σ31=σ11'n1ℓ1+σ22'n2ℓ2+σ33'n3ℓ3+σ12'(ℓ1n3+ℓ3n1)+	
+σ23'(n2ℓ3+n3ℓ2)+σ31'(n3ℓ1+n1ℓ3).
Ushbu o‘tish formulasining tenzori ko‘rinishi	
σij=	σrs'αri⋅αsj
                                                                     (2.9)
kabi yoziladi.
Agar   (2.6)   bilan   (2.7)   hamda   (2.9)   bilan   (2.8)   formulalari   solishtirilganda   tenzor
tilidagi   yozuvning   afzalliklari   yaqqol   namoyon   bo‘ladi.   Chunki   qariyb   yarim
sahifalik   (2.7)   yoki   (2.8)   formulalarni   juda   qisqa   (2.6)   yoki   (2.7)   ko‘rinishida
yozish mumkin bo‘ladi.
Bosh kuchlanishlar. Kuchlanish tenzori invariantlari. Kuchlanishlarning
deviatori va sharsimon tenzori.
Yuqorida   qattiq   jismning   normali  	
⃗n   bo’lgan   ixtiyoriy   qiya   tekisligidagi  	⃗qn
kuchlanish vektorini koordinat tekisliklaridagi uchta 	
⃗qi(i=1,2,3	)  kuchlanish vektori
(1.4)   ufoda   orqali   ifodaladik   va   bu   vektorlar  	
Тσ   kuchlanish   tenzorining    	σij
komponentalari (1.5) formula yordamida	
⃗qi=σij⋅⃗эj
                                                                        (2.10)
kabi ifodalandilar.
Ikkinchi   tomondan   normal  
⃗n   bo’lga   ixtiyoriy   maydonchadagi  	⃗qn   vektori  	⃗qnn -
normal   va  	
⃗qnτ -urinma   kuchlanish   vektorlarining   geometric   (2.9-rasm)   yigindisi
sifatida tasvirlanadi, ya’ni  	
⃗qn=⃗qnn+⃗qnτ
Urinma   kuchlanishlar   nolda   teng   bo’lgan   maydonchalar   bosh   maydonchalar
deyiladi.   Bosh   maydonchalardagi   kuchlanishlar   bosh   kuchlanishlar   deyiladi   va
ularning yo’nalishlari   kuchlanish   tenzorining   bosh yo’nalishlari   deyiladi va ular
doimo uchta bo’ladilar.                       
                           
                          
                          
         ds      
             2.9- rasm    Yuqoridagi   formuladan   ko’rinadiki   bosh   maydonchalarda  ⃗qn=⃗qnn ,   ya’ni
kuchlanish vektori faqat normal kuchlanishdangina iborat bo’ladi.
Kuchlanish vektori  	
⃗qn ning koordinat  tekisliklarida ta’sir  qilayotgan  	⃗qi   kuchlanish
vektorlarining   har   biri   bitta   mos   o’q   bo’ylab   yo’nalgan   normal   va   ikkita   urinma
komponentalarga ega bo’ladilar. Agar koordinat tekisligi bosh maydoncha bo’lsa,
ya’ni   bu   tekislikda   urinma   kuchlanishlar   nolda   teng   bo’lsa,  
⃗qi   vektori
komponentalaridan   faqat   qaralayotgan   tekislikka   perpendikulyar   yo’nalgan   o’q
bo’ylab   yo’nalgan   normal   komponentasigina   noldan   farqi   bo’ladi.   U   holda
qaralayotgan  	
⃗qi   vektor o’zining shu tekislikdagi normal komponentasi  bilan unga
mos  	
⃗эi   bazis vektorining ko’paytmasiga teng, boshqacha aytganda  	⃗qi   vektori mos	
⃗эi
  bazis   vektoriga   karrali   bo’ladi.   Ana   shu   karralilik   ko’payturuvchisi   bo’lgan
skalyar   miqdorni  	
σ   bilan   belgilaymiz.   U   holda   yuqorida   aytilganlardan   kelib
chiqib	
⃗qi=σ⋅⃗эi
                                                                (2.11)
deb yozish mumkin (2.10) va (2.11) formulalardan 
σij⃗эj=σ⃗эi
lekin 	
⃗эi=δij⃗эj bo’lganligi uchun	
σij⃗эj=σ⋅δij⃗эj
tenglikka va bundan	
(σij−	σ⋅δij)⃗эj=	0
                                                         (2.12)
tenglamaga ega bo’lamiz.
Kuchlnish   tenzorining   bosh   yo’nalishini   ko’rsatuvchi  	
⃗эi   vektorlarning
hammasi,   ya’ni  	
⃗э1⃗э2⃗э3 lar   bir   vaqtda   nolga   teng   bo’lishlari   mumkin   emas.   Demak,
(2.12)   tenglamalar   sistemasi   noldan   farqli   yechimga   ega   bo’lishi   uchun   uning
determinanti nilga teng bo’lishi kerak, ya’ni	
|σij−σδij|=0
                                                            (2.13)
Bu   esa   tutash   muhitlar   mexanikasi   kursidan   bizga   ma’lum   bo’lgan   arsiy
tenglamaning   xuddi   o’zidir.   Ushbu   tenglamaning   yoyilib   yo’zilishi   quyidagicha
ko’rinishga ega	
|(σ11−σ)σ12σ3¿||σ21(σ22−σ)σ23¿|¿	
¿	
¿¿
                                                         (2.14)
va u  kuchlanish tenzorining xarakteristik tenglamasi  deyiladi.
Determinantni hisoblab 	
σ  ga nisbatan kubik tenglamaga ega bo’lamiz:	
σ3−	I1(σij)σ2+I2(σij)σ−	I3(σij)=0,
                                          (2.15)
buyerda	
I1(σij)=σ11+σ22+σ33, I2(σ	ij)=	¿
|σ11	σ11	¿|¿	
¿	
¿¿	
¿	
¿                                          (2.16)
Kuchlanish   tenzorining   birinchi   ikkinchi   va   ychinchi   invariantlari   deb   ataluvchi
I
1 ,I
2 ,I
3   invariantlarni   aniqlovchi   (2.16)   tengliklarni   quyidagi   ko’rinishda   yozish
mumkin	
I1(σij)=	σii,	
I2(σij)=	1
2(σiσjj−	σijσij),	
I3(σij)=|δij|=	1
3[δijσikσjk−(σss)3]+	
+1
2(σiiσjj−	σijσij)(σss).
                                           (2.17)
Kubik   (2.15)   tenglamaning   ildizlarini,   ya’ni    	
Тσ kuchlanish   tenzorining   bosh
qiymatlarini  	
σi lar   orqali   belgilaymiz.   Odatda   bosh   kuchlanishlarning   raqamlar
ularning aldebraik ma’noda kamayib borishi tartibida qabul qilinadi 	
σ1>σ2>σ3.	
Tσ=(σij)
  kuchlanish tenzorining biror  bosh  o’qi  bi’ylab yonalgan birlik vektori  	⃗n
ning yo’naltiruvchi kosinuslariga teng bo’ladilar va	
(σij−σ	δij)nj=	0
                                                        (2.18)
hamda	
nj⋅nj=1
                                                             (2.19)
tenglamalardan aniqlanadilar.
Kuchlanish tenzori  	
(σij) ning 	σ1,σ2,σ3 bosh qiymatlarini birin-ketin (2.18) da	
σ
ning o’rniga qo’yib va olingan uchta guruh tenglamalarini har safar (2.19) bilan
birga ycchib uch guruh  	
n1j,n2j,n3j yo’naltiruvchi kosinuslarni  topamiz. Xuddi  shu
kosinuslar kuchlanish tenzorining uchta bosh o’qlari yo’nalishlarini aniqlaydilar.
Agar   koordinat   o’qlari  	
(σij) tenzorining   bosh   o’qlari   bo’ylab   yo’naltirilsa,   unung
normal   komponentalari  	
σ1,σ2,σ3   bosh   kuchlanishlar   bo’ladilar,   urinma  	σij(i≠	j)
kuchlanishlar   nolga   aylanadilar.   Demak,   bu   holda   kuchlanish   tenzorining   (2.7)
matrisasi diogonal matrisadan iborat bo’ladi:	
Тσ=(σij)=¿
‖σ1oo¿‖‖oσ2o¿‖¿	
¿	
¿¿
                                                            (2.20)
Koordinat   o’qlari   shunday   yo’naltirilganda  	
(σij)   tenzorning   invariantlarini
aniqlovchi (2.17) formulalar quyidagi ko’rinishni oladilar I1(σij)=	σ1+σ2+σ3,	
I2(σij)=	σ1σ2+σ2σ3+σ3σ1,	
I3(σij)=	σ1σ2σ3.                                                 (2.21)
Endi   kuchlanish   tenzorining   simmetrik   tenzor   ekanligini   isbotlaymiz.   Buning
uchun ixtiyoriy v hajmli jism harakat miqdori momenti tenglamasining differensial
shaklidan foydalanamiz [Sedov]	
ρd⃗k
dt	=	ρ	⃗h+∇	i⃗Qi+(⃗эi⋅⃗эj)σij.
                                                (2.22)
Bu   yerda  	
⃗k -ichki   kuchlar   momenti,  	⃗Q -jism   sirtida   ta’sir   etuvchi   taqsimlangan
juftlar   momenti;  	
ρ⃗h -massaviy   (hajmiy)   kuchlar   momenti;  	(⃗эi⋅⃗эj)σij ichki
kuchlanish vektori momenti.
Elastiklik   klassik   nazariyasi   doirasida   ichki,   hajmiy   va   taqsimlangan   sirt
juftlarining momentlari nolga teng.  U holda (2. 22 ) dan 	
(⃗эi⋅⃗эj)σij=0
                                                                            (2. 23 )
tenglikka ega bo’lamiz va uni
(⃗эi⋅⃗эj)	
j<i	
σij+(⃗эi¿⃗эj)	
j>i	
σij=	0
ko’rinishda   yo’zib   olamiz.   Bu   yerda  	
I=	j   holda  	(⃗эi⋅⃗эj) =0   bo’lganligi   sababli
(2.23)   tenglama   aynan   qanoatlantiriladi   va   shuning   uchun   bu   hol   qaralmagan.
Oxirgi tenglikning ikkinchi yig’indisida ( I  va  j  lar gung ekanligini e’tiborga oling)
yig’indilar hisoblanuvchi indekslar  j  ni  I  ga,  I  ni esa  j  ga almashtirib	
(⃗эi⋅⃗эj)	
j<i	
σij+(⃗эi¿⃗эj)	
j<i	
σij=	0
                                                           (2.24)
tenglikka ega bo’lamiz. Lekin vektorlari ko’paytmalarning xossasiga asosan	
(⃗эi⋅⃗эj)	
j<i	
(σji−	σij)=	0
bundan	
σij=	σji
                                                                    (2.25)
Buyerdan   kuchlanish   tenzori  	
Tσ ning   simmetrikligi   ko’rinadi.   Unung   deviator   va
sharsimon   qismlariga yoyish mumkin. Ana shunday amaliyotni kuchlanish tenzori
uchun   amalga   oshiramiz,   ya’ni  	
Tσ=(σij)   kuchlanish   tenzorini,   simmetrik   tenzor
bo’lganligidan, sharasimon kuchlanish tenzori va kuchlanish deviatoriga yoyamiz:	
σij=	σoδij+~σij,
                                                              (2.26)
buyerda  	
σoδij -kuchlanishlar   sharsimon   tenzori   komponentalari;  	~σij -kuchlanish
deviatori komponentalari; 	
σo -o’rtacha normal kuchlanish, ya’ni	
σo=	
σkk
3	=	I1(σij)/3
                                                        (2.27)
Kuchlanishlar   sharsimon   tenzorining   birinchi,   ikkinchi   va   uchinchi   invariantlari
(2.21) ga asosan I1(σoδij)=	3σo=	I1(σij);	
I2(σoδij)=3σo2=	I12(σij)/3;	
I3(σoδij)=σo3=	I13(σij)/27	.                                                      (2.28)
tengliklar bilan aniqlanadilar.
Kuchlanish   deviatori  	
(~σij) ning   birinchi,   ikkinchi   va   uchinchi   invariantlari
quyidagicha aniqlanadi:	
I1(~σij)=0;	
I2(~σij)=I2(σij)−1
3I12(σij);	
I3(~σij)=I3(σij)−I1(σij)I2(σij)/3+	2
27	I13(σij).
                                                      (2.29)
Kuchlanish sharsimon tenzorining matrisasi	
(σoδij)=¿
‖σooo¿‖‖oσoo¿‖¿	
¿	
¿¿
                                                                   (2.30)
va kuchlanish deviatorining matrisasi	
(
~σij)=¿
‖oσ12σ13¿‖‖σ21oσ23¿‖¿	
¿	
¿¿
                                                               (2.31)
ku’rinishlarga   bo’ladilar.   Amalda   kuchlanishlarning   sharsimon   tenzori   va
deviatorining (2.30) va (2.31) ko’rinishlari ko’proq ishlatiladi. 
Darslik va o’quv qo’llanmalar
1. R.I.Xolmurodov, X.X.Xudoynazarov “Elastiklik nazariyasi” I-II qism. 
Toshkent,     2003 y.
2. Mamatqulov Sh. Elastiklik nazariyasidan ma’ruzalar.  T.: Universitet, 1995.
3. Тимошенко С.П., Гудьер Дж. Теория упругости. М., Мир, 1975.
4. Александров   А.В.   Потапов   В.Д   «Основы   теории   упругости   и
пластичности» М.Выс.шк. 1990г.  400ст.