Ko‘chirish siyosatining Turkiston tub xalqalari siyosiy va fuqarolik ahvoliga ta’siri

MAVZU: KO’CHIRISH SIYOSATININ G 
TURKISTON  TUB X ALQALARI SIYOSIY  
VA  FUQAROLIK AHVOLIGA TA’SIRI.      RE J A:
1. Turli  millatlar  boshiga  tushgan  «repressiyalar»,  40-yillarda 
«jazolangan» xalqlarning majburiy ko‘chirilishi
2. O‘zbekistonda  qayta  ishlovchi  sanoat  tarmoqlarining  rivojlanishi  
jarayoni      •
40-yillarda  «davlat  vazifasi»  deb  nomlangan  majburiy  ko‘chirilishga    3011108  ta  har 
xil millat vakillari, jumladan, butun xalqlar: ingushlar, chechenlar, nemislar, qalmiqlar, 
bolqorlar, mesxeti turklari va boshqa xalqlar majbur qilinganlar.  
•
Totalitar  tuzum  davlatning  hech  qanday  huquqiy  normalari  bilan  hisoblashmas  edi. 
Manbalar  bilan  tanishib  chiqish  shuni  ko‘rsatadiki,  butun  bir  xalqqa  nisbatan 
deportatsiyani  qo‘llash  uchun  davlatda  keraklicha  asos  ham  yo‘q  edi,  bo‘lishi  ham 
mumkin  emas  edi.  Bu  xalqlar  tomonidan  ommaviy  sotqinlik  harakatlari  bo‘lgan  deb 
bahona  qilish  noto‘g‘ri  bo‘lib,  agar  shunday  hollar  uchrasa  ham  ushbu  xalqlarning 
ayrim vakillari qilgan edi.
•
Butun xalq esa qonunbuzar, buning ustiga xiyonatkor bo‘la olmaydi, shuning uchun 
ularga  nisbatan  jazo  qo‘llash  huquqiy  jihatdan  noto‘g‘ridir.  Xalqlarni  surgun  qilish 
kabi  ishga  oxirgi  vosita  sifatida  qarab,  bu  ishga  qo‘l  urgan  hokimiyatning  dalillari 
asosli  bo‘lishi  lozim  edi.  Bu  yerda,  ulug‘  Vatan  urushi  davrida  gitlerchilarga  yordam 
berishda  nohaq  ayblanib  majburiy  ravishda  Qozog‘iston,  O‘zbekiston,  Sharqiy  Sibir 
va  boshqa  regionlarga  ko‘chirilgan  qorachaylar,  qalmiqlar,  mesxeti  turklari, 
chechenlar,  ingushlar,  bolqorlar  qrim  tatarlari  va  boshqa  bir  qator  xalqlar  nazarda 
tutilyapti. 
•
Bu  harakatlar  hammasi  Konstituson  tamoyillarga  zid  bo‘lib,  g‘ayriqonuniy  ravishda 
butun bir xalq huquqini poymol qilardi. Hokimiyat ba’zi xalq vakillariga ayb qo‘ygani 
holda  butun  bir  xalq  ommasini  ayovsiz  jazoladi.  Yana  shuni  aytish  kerakki,  bu 
qilingan  jinoyatlar  sud  organlari  tomonidan  qo‘yilmay,  agentura  va  boshqa 
ma’lumotlar asosida tasdiqlanardi.      •
Sovet  davri  amaliyoti  milliy  manfaatlarni  hisobga  olmaslik,  milliy  omilni 
bo‘rttirish  bilan  bir  qatorda  olib  borildi.  Bu  ayniqsa,  partiyamilliy  siyosatining 
asosini  tashkil  etuvchi  kadrlar  siyosati  misolida  yaqqol  namoyon  bo‘lib, 
respublikadagi etnosiyosiy ziddiyatlarning kelib chiqishiga kuchli ta’sir ko‘rsatgan. 
Sovet  hukumatining  dastlabki  yillarida  partiya  xodimlarini   «mahalliy»  va 
«mahalliy  bo‘lmagan»  kadrlarga  ajratilmagan.  Markazda  va  joylardagi  boshqaruv 
organlari  tarkibida  turli  millat  vakillari   birgalikda  ishlaganlar.  Yillar  o‘tishi  bilan 
vaziyat o‘zgaradi. 
•
Urushning  og‘ir  yillari  davrida  rivojlanayotgan  sanoatni  ishchi  kuchibilan 
ta’minlash  vazifasini  hal  etish  dolzarb  muammolardan  biri  bo‘lgan.  Minglab 
tajribali  ishchilarning  frontga  ketishi  natijasida  yuzaga  kelganishchi  kuchiga 
bo‘lgan ehtiyoj sanoat korxonalariga yangi kelgan, tajribaga va   mehnat malakasiga 
ega  bo‘lmagan  kadrlarni  qisqa  muddat  ichida  ishlab  chiqarish  sohasining  turli 
kasblariga o‘qitish va o‘rgatish hisobiga hal etib   borilgan.       O‘zSSR  Oliy  Soveti  Prezidiumining  1942  yil  13  fevraldagi  farmoniga  ko‘ra,  urush  davridaishlamayotgan 
mehnatga layoqatli aholi – xotin-qizlar, o‘smirlar, nafaqaxo‘rlarni safarbar qilish evaziga ham to‘ldirib borilgan. Xotin-
qizlar  ayniqsa  sanoat  ishlab  chiqarishiga  ko‘proq  jalb  qilingan.1940  yilda  xotin-qizlar  salmog‘i  sanoatda  ishlovchilar 
orasida  34,0  foizni   tashkil  etgan  bo‘lsa,  1942  yilga  kelib  bu  ko‘rsatkich  63,5  foizgacha  o‘sgan.Respublika  ishchilar 
sinfining  keskin  ortib  borishi  asosan  yoshlarhisobiga  ro‘y  bergan.  Yoshlardan  ishchi  kadrlar  tayyorlashda  mehnat 
rezervlaritizimi  salmoqli  rol  o‘ynashi  kerak  bo‘lgan.  Shu  maqsadlarda  1942  yilningoxirida  qo‘shimcha  31  ta  FZO 
(fabrika-zavod  ta’limi)  maktabi  ochilgan  bo‘lib,  respublikada  jami  14  ta  hunar  maktabi  va  45  ta  FZO  maktablari 
faoliyat  ko‘rsatgan.  Ishchilarni  qisqa  muddatli  kurslarda  ommaviytayyorlash,  yakka  tartibda  va  brigada  shogirdligi 
usullari  bilan  tayyorlashurushning  dastlabki  bosqichlarida  ayniqsa  keng  tarqalgan.  Urushning  dastlabki  17  oyida 
yoshlardan  ommaviy  kasblar  bo‘yicha  23300  ishchi  tayyorlangan.  Ko‘rilgan  chora-tadbirlar  natijasida,  1940  yil 
sentabrda  respublika  sanoatida  141,6  ming  ishchi  va  xizmatchi  mehnat  qilgan  bo‘lsa,  urushning  oxiriga  kelib  196,2 
ming ishchi va xizmatchi band bo‘lgan.       •
Urush  tufayli  frontga  malakali  kadrlarning  katta  qismi  jalb  qilingan.  Natijada  1941-1942  yillardayoq 
O‘zbekistonda  mehnatga  layoqatli  kolxozchilarning  soni  20foizga,  1945  yilga  kelib  esa  deyarli  40  foizga 
qisqargan.  Ishlab  chiqarishga   xotin-qizlar,  keksalar,  o‘smirlar  keng  jalb  qilingan,  ular  hisobigasanoatda 
bo‘lgani  kabi,  qishloq  xo‘jaligida  ham  erkaklar  o‘rni  anchaginaqoplangan.Urush  yillarida  O‘zbekistonga 
Moskva,  Leningrad,  Kiev,  Minsk,Voronej  va  boshqa  shaharlardan  31  ta  oliy  o‘quv  yurti  va  7  ta 
harbiyakademiya  evakuatsiya  qilingan.  O‘zbekistondagi  barcha  oliy  o‘quv  yurtlariningbutun  o‘quv  va 
ilmiy  tadqiqotchilik  faoliyatini  markaz  andozasiga  yana  ham   yaqinlashtirish  imkoniyatiga,  respublikaga 
ko‘pgina  oliy  o‘quv  yurtlari   hamda,  ilmiy  pedagogik  jamoalarning  ko‘chirib  keltirilishi  tufayli   erishilgan. 
Urush  davri  mobaynida  respublika  oliy  o‘quv  yurtlari  11750nafar  yuqori  malakali  mutaxassis,  o‘rta 
maxsus o‘quv yurtlari esa 6673 nafar   malakali kadr tayyorlagan.  
•
Urushdan  keyingi  dastlabki  yillardayoq  davlat  apparatini   mahalliylashtirish  jarayoni  boshlangan. 
VKP(b)MK  qarorlariga  muvofiqO‘z  KP(b)MQ  kotibi  U.Yusupov  ko‘plab  milliy  kadrlarni  tayyorlashni  
tezlashtirib  yuborgan.  Uning  O‘zbekiston  paxtakorlarining  IV  respublika   qurultoyidagi  chiqishlari  (1947 
yil  7-10  fevral),  O‘zSSR  FA  ilmiy   sessiyasidagi  (1947  yil  13  iyun),  O‘z  KP(b)MQning  kadrlar  masalasi 
bo‘yichayig‘ilgan  majlisidagi  (1947  yil  8  iyun),  O‘z  KP(b)MQning  XVIIIplenumidagi  va  boshqa 
chiqishlari  milliy  kadrlarni  ko‘paytirish  uchun   qilgan  harakatlaridan  guvohlik  beradi .  Milliy  kadrlarni 
shakllantirish  va  oldinga  surish  haqidagi  X  syezd  hamda  O‘z  KP(b)MQning  ko‘rsatmalari  barcha 
jabhadagi  kadrlar  faoliyatining  asosiga  aylandi.  1952  yil  20  dekabrdagi  O‘z  KPMQ   apparatining  KPSS 
MK  komissiyasiga  taqdim  etgan  ro‘yxatiga  ko‘ra,  undaruslardan  86  ta,  o‘zbeklar-52,  ukrainlar-9, 
beloruslar-1, boshqirdlar-1,tatarlar-5, armanlar-5, qozoqlar-2, yahudiylar-2, buryatlardan-1 ta bo‘lgan.       1949 yilning o‘zidayoq Moskvadagi ilmiytadqiqot muassasalari va oliy o‘quv yurtlarida 200 ga 
yaqin  o‘zbek  yoshlarita’lim  olishgan.   Urushdan  keyingi  dastlabki  yillarda  O‘zbekistonda  mahalliy 
millatvakillaridan  ishchi  kadrlar  tayyorlashga  katta  e’tibor  berilgan.  Bu   mamlakatning  g‘arbiy 
rayonlariga aholi  qaytadan  evakutsiyasi tufayli yanada muhimahamiyat kasb etdi.
1948  yil  iyun  oyi  ma’lumotlariga  ko‘ra,  o‘zbeklarO‘zbekiston  aholisi  tarkibining  65  foizini, 
boshqa  mahalliy  millatlarbilan  birga-80  foizini  tashkil  etgani  holda,  oliy  ma’lumotlimutaxassislarning 
17,7  foizini,  o‘rta   ma’lumotlilarning  esa-23,3  foizini   tashkil  etardi.  Ayniqsa,  rahbar  xodimlar  hamda 
sanoat  va  transportishchilari  tarkibida  o‘zbeklar  juda  kam  miqdorda  bo‘lgan.  Masalan, 
Toshkentto‘qimachilik  kombinatida  o‘zbek  ishchilari  7  foizni,  «O‘zbektekstilmash»zavodida  esa-13 
foizni, Chirchiq elektroximiya kombinatida-19 foizni   tashkil etardi.      •
Samarqand  viloyati  sanoat  tarmoqlarida  mahalliy  millatvakillarining  salmog‘i  1940  yildagi  7,1  foizdan  1948 
yilda  19,7  foizgachao‘sgan.  Sanoat  ishlab  chiqarishida  band  ayollar  soni  21,2  foizdan  40,6foizgacha  o‘sgan. 
Lekin,  temir  yo‘l  transporti  tashkilotlari  va  metallni   qayta  ishlash  sanoatida  band  aholi  orasida  mahalliy  millat 
vakillariningsalmog‘i  juda  kam  bo‘lgan.O‘zbekistondagi  chigal  ijtimoiy-iqtisodiy  va  demografik  vaziyatnibir 
necha  o‘n  yillar  mobaynida  markazdan  boshqarishning  amaldagi  tizimi,uning  idoralari,  xo‘jalik  yuritish 
usullarining keskin ijtimoiy   muammolarni hal qilishga qodir emasligi oqibatida hal etilmay qolgan   muammolar 
yuzaga keltirgan. 
•
Buning  natijasida  ahvol  shu  darajaga  tushib   qolgan-ki,  qishloq  xo‘jaligida  paxta  yakka   hokimligi  bilan  bir 
qatorda  unda   o‘z  mahsuloti  bilan  agrar  sohani  ta’minlaydigan  tarmoqlar  ustunlik  qilib   kelgan.   O‘zbekistonda 
qayta  ishlovchi  sanoat  tarmoqlarining  rivojlanishiga,tayyor  mahsulotni  emas,  balki  juda  past  narxlarda  xom 
ashyo hamda yarimtayyor mahsulotlarni yetkazib beruvchi asosiy baza sifatida bir tomonlamaixtisoslashtirilishi 
to‘sqinlik  qilgan.  Respublikadagi  ahvol,  ma’muriy-buyruqbozlik  tizimi  siyosati  va  mahalliy  idora 
rahbarlarining ishlabchiqaruvchi kuchlarni joylashtirishda, ishchi va mutaxassis kadrlartayyorlashda va ayniqsa, 
respublikaning o‘ziga xos milliy va demografik   vaziyatini hisobga olmasdan noto‘g‘ri yo‘l tutganligi oqibatida 
yanadaog‘irlashib ketgan.  
•
O‘zbekistonda  yillar  davomida  markazga  tashib  ketishga  aniqyo‘naltirilgan,  mehnatni  nisbatan  kamroq  talab 
qiladigan  arzon  xom  ashyotarmoqlari  ustun  deb  hisoblab  kelingan.  Bunday  nomukammalliknatijasida 
respublika  sanoatining  mahalliy  millat  vakillari  ijtimoiy  turmushiga,  uning  sanoatning  an’anaviy  tarmoqlarida 
jamlanishiga  salbiy  ta’sir  qilgan.  Ularning  respublika  iqtisodiy  rivojlanishini   ta’minlaydigan  va  fan-texnika 
taraqqiyotini  belgilaydigan  tarmoqlaridanihoyatda  kamchil  bo‘lishiga  olib  kelgan.  Bunday  sharoitda,  avvalo 
mahalliymillat vakillaridan malakali kadrlar tayyorlashning milliy dasturi zarur edi.       Chunki,  respublikada  mehnat  qilishga  layoqatli  bo‘lgan  yuqori  malakalimahalliy  kadrlarsiz  O‘zbekistonning  mustaqilligini 
tasavvur  qilishqiyin  edi.   O‘zbekistonda  1970-80  yillarda  xalq  xo‘jaligining  ishchi  va  ilmiy-texnik  kadrlarga  bo‘lgan  ehtiyoji  ilmiy 
asoslangan  tarzda  o‘rganilmagan.   Buning  natijasida,  kadrlar  tayyorlashni  rejalashtirishda  jiddiyxatoliklarga  yo‘l  qo‘yilgan  bo‘lib, 
ayrim  sohalarda  talabga  nisbatan  ko‘proq  ishchi  kadrlar  tayyorlangan  bo‘lsa,  boshqa  sohalarda  esa,  ayniqsa  texnikataraqqiyotini  hal 
qiluvchi  tarmoqlardagi  ishchi  kadrlar  orasida  mahalliy   millat  vakillarining  soni  kamayib  ketgan.O‘zbekiston  xalq  xo‘jaligida  1970-
1985  yillar  mobaynida  ishchi  vaxizmatchilar  soni  2641,5  mingdan  4833,5  ming  nafarga  ko‘paygan.  Shu  davrdamoddiy  ishlab 
chiqarish  tarmoqlarida  (qishloq  xo‘jaligi  va  transport,aloqa,  sanoat,  savdo,  shaxsiy  yordamchi  xo‘jaliklar)  mehnat  resurslarining74,2 
foizi,  mahsulot  yaratmaydigan  tarmoqlarda  esa,  25,8  foizi  mashg‘ulbo‘lgan.Mehnat  resurslari  ortiqcha  bo‘lgan  O‘zbekiston  singari 
o‘lka  sharoitidakadrlar  tayyorlash  va  qayta  tayyorlash  yirik  iqtisodiy  hamda  ijtimoiy   muammo  hisoblanadi.O‘zbekiston  xalq 
xo‘jaligida  mashg‘ul  bo‘lgan  oliy  va  o‘rta  maxsusma’lumotli  mutaxassislar  soni  1970-1985  yillarda  531  mingdan  1385  mingkishiga, 
shu jumladan, oliy ma’lumotli mutaxassislar 252,5 mingdan 669,2mingga, o‘rta maxsus ma’lumotlilar esa 278,6 mingdan 715,8 ming 
kishiga   ko‘paygan.            O‘zbekiston  sobiq  ittifoqdagi  respublikalar  ichida  xalq  xo‘jaliginingmutaxassislar  bilan  ta’minlanganligi 
jihatidan  oldingi  o‘rinlardanbirini  egallar  edi.  Ammo,  bunday  ko‘rsatkichga  asosan  ijtimoiy  sohadagioliy  va  o‘rta 
ma’lumotli  xodimlar  evaziga  erishilgan.  O‘zbekistonda  1970-1985  yillar  davomida  oliy  ma’lumotli  mutaxassislar 
orasida  muxandislar  salmog‘i  19,3  foizdan  atigi  23,6  foizga  ko‘tarilgan1.  O‘rta  maxsus  texnikama’lumotiga  ega 
mutaxassislar  borasida  ham  xuddi  shu  ahvolni  kuzatishmumkin.Ko‘p  yillar  davomida  respublikadagi  demografik 
vaziyatga  yetarli  e’tibor  berilmagan.  Respublikada  ishlab  chiqaruvchi  kuchlarningjoylashtirilishi  siyosatiga 
o‘zgartirishlar  kiritish  bo‘yicha  umumdavlatmiqyosida  birqancha  ishlar  amalga  oshirilgan  bo‘lishiga  qaramay,  bu 
ishlarpala-partish, milliy manfaatlarga mos kelmagan holda, oxirigachaetkazilmasdan yuzaki olib borilgan. 
Ayni  paytda,  turli  millat   vakillarining  ish  bilan  ta’minlanganlik  sohalari  bo‘yicha  olib  borilgantadqiqot 
ishlari  deformatsiyalanganligini  alohida  ta’kidlash  lozim.   Misol  uchun,  sanoat  ishlab  chiqarishida  faoliyat 
ko‘rsatuvchi  mehnatgalayoqatli  bo‘lgan  butun  aholining  12  foizdan  kamrog‘ini  o‘zbeklar  tashkiletgan.  Shuning 
uchun ham mahalliy aholi orasidan ishchilar tayyorlashningsifatini oshirish, miqyosini kengaytirish zarurati yetilib 
turgan dolzarb masalalardan biri edi.      E’TIBORINGIZ 
UCHUN
  RAHMAT !