Войти Регистрация

Docx

  • Рефераты
  • Дипломные работы
  • Прочее
    • Презентации
    • Рефераты
    • Курсовые работы
    • Дипломные работы
    • Диссертациии
    • Образовательные программы
    • Инфографика
    • Книги
    • Тесты

Информация о документе

Цена 15000UZS
Размер 535.3KB
Покупки 0
Дата загрузки 30 Сентябрь 2026
Расширение docx
Раздел Курсовые работы
Предмет География

Продавец

Bohodir Jalolov

MDH davlatlari geosiyosiy va transport kommunikatsiya salohiyati

Купить
MAVZU:   MDH   DAVLATLARI   GEOSIYOSIY   VA   TRANSPORT
KOMMUNIKATSIYA SALOHIYATI
REJA:
KIRISH
I BOB MDH DAVLATLARINING GEOSIYOSIY SALOHIYATI
1.1 MDHning tashkil topishi va rivojlanish xususiyatlari
1.2   MDH   davlatlarining   geosiyosiy   ahamiyati   va   joylashuvi   MDH
mamlakatlarining jahon iqtisodiyotida tutgan o’rni
1.3 MDH davlatlari o’rtasidagi geosiyosiy ziddiyatlar va muammolar
II   BOB   MDH   DAVLATLARI   DOIRASIDAGI   INTEGRATSION
MUNOSABATLAR VA TRANSPORT KOMMUNIKATSIYA SALOHIYATI
2.1. MDH doirasidagi integratsion munosabatlar muammolari va istiqbollari
2.2. MDH va Sharqiy Yevropa davlatlari bilan transport aloqalari va yo’nalishlari
2.3.   O’zbekiston   va   MDH   mamlakatlari   o’rtasidagi   integratsion   munosabatlarni
rivojlantirish yo’nalishlari
XULOSA
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO’YXATI
ILOVALAR
1 2 KIRISH
Mustaqil Davlatlar Hamdo’stligi (MDH) sobiq Sovet Ittifoqi parchalanishi
natijasida tashkil topgan bo’lib, u o’z tarkibiga qator  mustaqil  davlatlarni qamrab
oladi. MDH tashkil topishi va uning rivojlanishi XX asr oxiri va XXI asr boshidagi
geosiyosiy   jarayonlar   bilan   chambarchas   bog’liqdir.   Bugungi   kunda   MDH
davlatlari   jahon   siyosiy   va   iqtisodiy   tizimida   muhim   o’rin   tutadi,   ulardagi
geosiyosiy   va   transport   kommunikatsiya   salohiyati   esa   hamdo’stlikning
barqarorligi va rivojlanishi uchun asosiy omillardan biridir.
Kurs   ishi   obyekti .   MDH   davlatlarining   geosiyosiy   va   transport
kommunikatsiya   salohiyati,   ya’ni   ushbu   mamlakatlarning   siyosiy,   iqtisodiy   va
transport sohalaridagi imkoniyatlari va ulardan foydalanish yo’llari hisoblanadi.
Kurs   ishi   predmeti.   MDH   davlatlarining   geosiyosiy   ahamiyati,
integratsion   munosabatlari   va   transport   kommunikatsiya   salohiyatini   o’rganish,
shuningdek,   bu   sohalarda   yuzaga   keladigan   ziddiyatlar   va   muammolarni   tahlil
qilishdir.
Kurs   ishining   maqsadi .   MDH   davlatlarining   geosiyosiy   va   transport
kommunikatsiya salohiyatini o’rganish, bu sohalarning rivojlanishiga ta’sir etuvchi
omillarni aniqlash va integratsion munosabatlarni yanada mustahkamlash bo’yicha
takliflar ishlab chiqishdir.
Kurs ishi quyidagi vazifalarni amalga oshiradi:
 MDHning tashkil topishi va rivojlanish xususiyatlarini o’rganish.
 MDH davlatlarining geosiyosiy ahamiyati va joylashuvini tahlil qilish.
 MDH davlatlari o’rtasidagi geosiyosiy ziddiyatlar va muammolarni aniqlash.
 MDH   doirasidagi   integratsion   munosabatlar   muammolari   va   istiqbollarini
tahlil qilish.
 MDH   davlatlari   va   Sharqiy   Yevropa   o’rtasidagi   transport   aloqalari   va
yo’nalishlarini o’rganish.
 O’zbekiston   va   MDH   mamlakatlari   o’rtasidagi   integratsion   munosabatlarni
rivojlantirish yo’nalishlarini belgilash.
3 Ushbu   kurs   ishi   davomida   MDH   davlatlarining   geosiyosiy   va   transport
kommunikatsiya   salohiyati   haqida   keng   qamrovli   tushuncha   hosil   qilinadi.
Shuningdek, bu sohalarning rivojlanishidagi muhim jihatlar va ularga ta’sir etuvchi
omillar   tahlil   qilinadi.   Integratsion   munosabatlarni   mustahkamlash   va   transport
aloqalarini   rivojlantirish   bo’yicha   muhim   tavsiyalar   ishlab   chiqiladi.   Bu   esa,   o’z
navbatida,   MDH   davlatlarining   barqaror   rivojlanishiga   ko’maklashadi   va
hamdo’stlikning jahon maydonidagi o’rnini yanada mustahkamlaydi.
4 I BOB MDH DAVLATLARINING GEOSIYOSIY SALOHIYATI
1.1. MDHning tashkil topishi va rivojlanish xususiyatlari
1991-yilning   8-dekabrida   Belorussiyaning   Viskuli   shahridagi   hukumat
qarorgohida   Rossiya   Federatsiyasi,   Belorussiya   va   Ukraina   rahbarlari   MDH
ittifoqini tuzish to’g’risida bitimni imzolashdi. Shu yilning 21-dekabrida Olma-ota
shahrida 11 ta suveren davlatlarning hukumat rahbarlari (Boltiqbo’yi davlatlari va
Gruziyadan   tashqari)   Ozarbayjon,   Armaniston,   Belorussiya,   Qozog’iston,
Moldova,   RF,   Tojikiston,   Turkmaniston,   O’zbekiston   va   Ukraina   MDHning   teng
huquqli a’zolari ekanligini qayd etuvchi Bayonnomani imzolashgan edi. Keyinroq
1993-yilning dekabr oyida esa, Gruziya ham MDHga a’zo bo’lib kirdi. MDH o’z
a’zolarining suveren tengligiga asoslangan bo’lib, xalqaro huquqning mustaqil  va
teng huquqli subyekti hisoblanadi.
MDH   doirasidagi   mamlakatlaming   hukmronligi   va   uning   muvofiqlashgan
institutlari bo’lib, davlat rahbarlari Kengashi, hukumat rahbarlari Kengashi, Ijroiya
kotibiyati hisoblanadi. MDH ustavida mamlakatlaming unga a’zo bo’lish shartlari,
maqsad va tamoyillari belgilab berilgan.
MDH   tashkil   qilingan   dastlabki   kundan   boshlab,   O’zbekiston   qtisodiy
integratsiyani chuqurlashtirish, xo’jalik aloqalarini saqlash va kengaytirish, siyosiy
ishlarga aralashmaslik, bir-biriga sun’iy ta’sir qilmaslik tarafdori bo’lgan davlatlar
qatoridan   o’rin   oldi.   MDH   mamlakatlari   bilan   bo’lgan   munosabatda   0
‘zbekistonning o’mi quyidagilardan iborat edi:
1.   MDHning   barcha   ishtirokchilari   manfaatlarini   teng   huquqli   asosini
e’tiborga   oigan   holda   iqtisodiy   integratsiyaning   ustuvor   yo’nalishda   bo’lishligi
sharti.
2. O’zbekiston Respublikasi o’zaro manfaatli hamkorlik qilishda intiluvchi
ixtiyoriyligi tamoyilini saqlash tarafdorligi va boshqalar. 
MDH  doirasidagi   hamkorlikning  iqtisodiy  tahlillari  shuni  ko’rsatmoqdaki,
MDH   davlatlari   bilan   ikkiyoqlama   va   shuningdek,   har   tomonlama   olib
borilayotgan iqtisodiy munosabatlaming barcha sohalarida teng huquqli hamkorlik
qilish uchun barcha imkoniyatlar mavjud. 
5 MDH yordamida katta yo’qotishlarsiz yangi mustaqil davlatlarning o’zaro
hamkorlik qilishlari uchun huquqiy va tashkiliy sharoitlar ham yaratib berilmoqda.
Jahon iqtisodiyotida MDH muhim tizim bo’lib qolaveradi. Unda 12 davlat,
umumiy   va   shuningdek,   milliy   davlat   manfaatlarini   hisobga   oigan   holda   o’zaro
foydali hamkorlikni amalga oshirishi mumkin. 
Davlatlararo   hamkorlikning   o’zaro   iqtisodiy   munosabatlari   MDH
doirasidagi asosiy yo’nalishlardan biri hisoblanib, ular quyidagilardir:
— MDH doirasida maqsadlar amalga oshgunga qadar integratsiyaga sakrab
o’tmasdan, balki bosqichma-bosqich erkin savdo zonasini tashkil qilish;
—   MDH   doirasida   savdo-iqtisodiy   hamkorlik   sohasidagi   salohiyatni
ko’tarish;
— MDH doirasida tovarlarning erkin harakatini ta’minlash va boshqalar.
Jahon iqtisodiyotida MDH kordinator va axborotchi rolini o ‘ynab, barcha
a’zo   davlatlar   uchun   yuqori   darajadagi   ijtimoiysiyosiy   a   madaniy   xo’jalik
natijalariga erishish maqsadida iqtisodiy jarayonlami tartibga soluvchi platformaga
aylanishi   maqsadga   muvofiqdir.   Ushbu   jarayonlar   MDH   davlatlarining   jahon
xo’jalik   tizimiga   bosqichma-bosqich   kirishiga   imkon   beradi.   Bunda   samarali
faoliyat   yuritayotgan   erkin   savdo   zonasining   yaratilishi   MDHda   to’laqonli   bozor
infratuzilmasini   va   xo’jalik   hamkorligini   yuqori   bosqichlarga   o’tishning
shakllanishida obyektiv zaruriyat kasb etdi.
MDHga   a’zo   davlatlar   jahon   xo’jalik   aloqalarida   hamda   iqtisodiy
hamnafaslik   darajasiga   bog’liq   holda   integratsion   jarayonlaming   keyingi
bosqichlarida   va   mintaqaviy   birlashmalarida   qatnashish   to’g’risida   mustaqil
qarorlar   qabul   qilishadi.   Qabul   qilingan   qarorlarning   amaliy   bajarilishi   esa   MDH
doirasida samarali hamkorlikda namoyon bo’ladi. 1
1
 Jahon iqtisodiyoti toshkent – “Ilm ziyo” - 2005
6 1.2 MDH davlatlarining geosiyosiy ahamiyati va joylashuvi MDH
mamlakatlarining jahon iqtisodiyotida tutgan o’rni
Fan-texnika   taraqqiyoti   natijasida   xalqaro   mehnat   taqsimoti   va
ixtisoslashuvining   chuqurlashuvi   mamlakatlar   o   ‘rtasida   savdoiqtisodiy
aloqalaming   rivojlanishiga,   bir   hududda   joylashgan   mamlakatlar   o’rtasida
integratsion aloqalaming faollashuviga olib kelmoqda. 
Jahon tajribasi shuni ko’rsatadiki, hududiy integratsiya tashkilotlariga a’zo
mamlakatlarning globallashuv sharoitlariga moslashishi, xalqaro mehnat taqsimoti
imkoniyatlaridan   foydalanishi   samarali   tarzda   kechmoqda.   Shu   sababli
O’zbekiston   Respublikasi   turli   xalqaro   va   hududiy   integratsion   tashkilotlar
faoliyatida ishtirok etish orqali mamlakatimizda mavjud tabiiy-iqtisodiy, mehnat va
moliyaviy   resurslardan,   xalqaro   mehnat   taqsimoti   imkoniyatlaridan   samarali
foydalanishga,   jahon   xo’jalik   tizimida   o’ziga   xos   o   ‘rin   egallashga   harakat
qilmoqda.
Mustaqillik-yillarida   O’zbekiston   Mustaqil   Davlatlar   Hamdo’stligi,
Markaziy   Osiyo   hamkorlik   tashkiloti,   Shanxay   hamkorlik   tashkiloti,   Iqtisodiy
hamkorlik   tashkiloti   kabi   xalqaro   va   hududiy   integratsiya   tashkilotlariga   a’zo
bo’lib   kirdi.   Bu   esa   respublikamiz   uchun   dolzarb   hisoblangan   ijtimoiy-iqtisodiy
muammolami hal etishga ijobiy ta ‘sir ko’rsatmoqda.
Sobiq   Ittifoq   davrida   MDH   respublikalari   iqtisodiyotlari   yuqori   darajada
intgeratsiyalashgan,   ko’p-yilIik   tarixiy   rivojlanish   davomida   respublikalar   o
‘rtasida mustahkam hamkorlik munosabatlari shakllangan edi. Bugungi kunda ham
mamlakatlar   iqtisodiyoti   asosiy   va   yetakchi   tarmoqlarining   o’xshashligi,   ularning
yaxlit   hududiy   birlikka   ega   ekanligi,   suv   va   energetika   manbalarining   yagonaligi
va ulardan birgalikda foydalanish zaruriyati, yagona transport va kommunikatsiya
tizimining   mavjudligi,   ekologik   muammolarning   bir   xilligi   MDH   respublikalari
o’rtasidagi   iqtisodiy   aloqalarning   doimiy   bo’lishini   ta’minlaydi.   Hozirgi   paytga
kelib   mustaqillikni   mustahkamlash,   iqtisodiyotga   bozor   munosabatlarini   joriy
qilish   va   jahon   xo’jalik   tizimida   o’z   o   ‘rnini   egallash   g’oyalari   MDH
7 mamlakatlarining   iqtisodiy,   ma’naviy   va   intellectual   salohiyatlarini   birlashtirishni
taqozo qilmoqda.
Sobiq   Ittifoq   davrida   MDll   mamlakatlari   iqtisodiyoti   o’zaro   kuchli
bogMiqligi   bilan   tavsillanar   edi.   Chunonchi,   1990-yilda   respublikalararo   tovar
aylanmasi   sobiq   Ittifoq   yalpi   ichki   mahsulotining   20   foizini   tashkil   etgan   bo’lsa,
Ycvropa   Ittifoqida   bu   ko’rsatkich   14   foizga   tcng   bo’lgan,   xolos63.   Sobiq
Ittifoqning   ayrim   respublikalari,   xususan,   Rossiya,   Ukraina,   Belorus,   Boltiqbo’yi
respublikalaridan   respublika   hududida   ishlab   chiqarilgan   sanoat   mahsulotlarining
80 foizdan ziyodrog’i boshqa ittifoqdosh respublikalarga olib chiqilar edi.
1991-yilning   dekabr   oyida   Belarus,   Ukraina   va   Rossiya   Federatsiyasi
davlat   rahbarlari   Mustaqil   Davlatlar   Hamdo’stligini   barpo   etish   to’g’risidagi
bitimni   imzoladilar.   Bu   bitimda   Sobiq   Ittifoqning   xalqaro   huquq   va   geosiyosiy
tizim sifatida barham topganligi va MDH tashkil topganligi e’lon qilindi. Belarus,
Qozog’iston, Rossiya Federatsiyasi, Tojikiston, Turkmaniston va Ukraina MDHga
a’zo boMib kirdilar. 1992-yilda Armaniston, Moldova Qirg’iziston va 0 ‘zbekiston,
1993-yilda Ozarbayjon va Gruziya) MDHga a ‘zo bo’ldilar.
MDH   faoliyatining   dastlabki   bosqichida   (1991-1994-yillarda)   MDHga   a
‘zo mamlakatlar iqtisodiy siyosatida milliy manfaatlar ustuvor o’ringa ega bo’ldi.
Siyosiy   mustaqqillikni   qo’lga   kiritgan   respublikalar   bir   vaqtning   o’zida   ikkita
muhim   vazifani   hal   etishlari   lozim   edi.   Birinchidan,   iqtisodiyotni   bozor
munosabatlari asosiga ko’chirish, ikkinchidan, milliy iqtisodiyotda chuqur tarkibiy
o’zgarishlami   amalga   oshirish.   Bu   vazifalami   bajarish   yirik   kapital   mablag’larni
talab   qilish   bilan   birga   kishilar   ongida   bozor   ruhiyatini   shakllantirishni,   eski
samarasiz   aloqalardan   voz   kechishni,   yangi   iqtisodiy   aloqalami   esa   bozor
munosabatlari   asosida   tashkil   etishni   taqozo   etar   edi.   Buning   natijasida   MDH
respublikalari   o’rtasida   o’zaro   tashqi   savdo   aloqalari   sezilarli   darajada   zaiflashdi,
MDH   mamlakatlarining   aksariyati   uzoq   xorij   mamlakatlari   bilan   iqtisodiy
hamkorlik munosabatlarini rivojlantirishga ustuvorlik berdilar.
Ekspertlar   fikricha,   Sobiq   Ittifoq   respublikalari   o’rtasidagi   xo’jalik
aloqalarining   buzilishi   natijasida   pirovard   mahsulot   ishlab   chiqarish   hajmi   35-40
8 foizga   kamaydi.   MDH   doirasida   qabul   qilingan   dastlabki   eng   muhim   hujjat
Iqtisodiy ittifoq to ‘g ‘risidagi Shartnoma hisoblanadi (1993-yil sentabr). 
Mazkur   hujjatda   iqtisodiy   integratsiya   jarayonlarini   chuqurlashtirishning
asosiy bosqicblari belgilab berildi:
- davlatlararo (ko’p tomonlama) erkin savdo uyushmasi;
- bojxona ittifoqi;
- tovarlar, xizmatlar, kapitallar va ishchi kuchi umumiy bozori;
- valyuta (pul) ittifoqi.
1994-yilning   aprelida   erkin   savdo   zonasi,   1994-yilning   oktyabrida   to   ‘lov
ittifoqi   va   Iqtisodiy   ittifoqning   doimiy   faoliyat   ko’rsatuvchi   organi   sifatida
Davlatlararo iqtisodiy q o ‘mita (DIQ) tashkil etish to ‘g ‘risidagi bitim imzolandi.
Uzoq   tarixiy   rivojlanish   mobaynida   yuzaga   kelgan   chuqur   integratsion
aloqalar,   ishlab   chiqarishning   mamlakatlar   bo’yicha   ixtisoslashuvi,   korxona   va
tarmoqlar   darajasidagi   keng   tarmoqli   kooperatsiya,   umumiy   infratuzilmaning
majudligi MDH tashkil topishining obyektiv asosi hisoblanadi.
MDH   ulkan   tabiiy,   mehnat   va   iqtisodiy   salohiyatga   ega   bo’lib,   ular
uyushmaga a ‘zo mamlakatlarga yirik raqobat afzalliklarini taqdim etadi va jahon
iqtisodiyotida munosib o ‘rin egallashga imkoniyat yaratadi. Yer shari hududining
16,3   foizi,   jahon   aholisining   5   foizi,   jahon   sanoat   ishlab   chiqarishining   10   foizi
MDH   hissasiga   to’g’ri   keladi.   Hamdo’stlik   hududida   jahon   bozorida   talab   yuqori
hisoblangan tabiiy resurslarning yirik zaxiralari mavjud.
Faqat   Rossiyada   aniqlangan   neft   zaxiralari   jahon   neft   zaxiralarining   13
foizini   tashkil   etadi.   Ozarbayjonda   bu   ko’rsatkich   10   foizdan   ko’proqqa,
Qozog’iston va Turkmanistonda qariyb 10 foizga teng. 
Rossiyada jahon gaz zaxiralarining 35 foizi joylashgan bo’Isa, Ozarbayjon,
Qozog’iston,   Turkmaniston   va   O’zbekistonda   birgalikda   qariyb   20   foiz   gaz
zaxiralari   joylashgan.   Shuni   alohida   ta’kidlash   lozimki,   bu   ko’rsatkichlar   nisbiy
bo’lib,   ba’zi   manbalarda   MDH   mamlakatlarining   neft   va   gaz   zaxiralariga   yanada
boy ekanligi e’tirof  etiladi. Ekspertlar  fikriga ko’ra, Qozog’istonda neft zaxiralari
1-1,7 trln barrelni, yoki jahon neft zaxiralarining 2 foizini tashkil etadi. Boshqa bir
9 ma’lumotlarga   ko’ra,   birgina   Markaziy   Osiyoning   butun   neft-ga/.   zaxiralarining
qivinati 3 trln AQSh dollaridan iborat. Agar bunga Kaspiyning qo’shni rayonlarini
ham qo’shib hisoblasak, astronomik ko’rsatkichlarga ega bo’lamiz.
Kaspiy   dengizida   tabiiy   gazning   umumiy   zaxirasi   1,4   trln   kub   m   ni,
aniqlangan   neft   zaxiralari   0,7-1   trln   tonnani   tashkil   etadi.   Boshqacha   qilib
aytganda,   neft   va   gazning   umumiy   zaxirasi   bo’yicha   MDH   mamlakatlari   Fors
ko’rfazidan so’ng ikkinchi o’rinni egallaydi. 
Shu sababli ko’plab xorijlik mutaxassislar fikricha, dunyoda yangi siyosiy
va   iqtisodiy   tartib   faol   shakllanib   borayotgan   sharoitda   jahondagi   kuchlar   nisbati
ko’p jihatdan yangi mustaqil davlatlar qanday yo’lni tanlashlariga bog’liq.
Toshko’mir va qo’ng’ir ko’mir ishlab chiqarish bo’yicha Rossiya, Ukraina
va Qozog’iston jahonda ikkinchi o’rinni egallaydi.
Olmos,   boksit,   mis,   nikel,   kobalt   va   qo’rg’oshin   rudalarining   asosiy
zaxiralari   Rossiyada   joylashgan   bo’Isa,   temir   rudalari,   boksitlar   va   mis
rudalarining yirik zaxiralari Ukraina, Qozog’iston va Gruziyada joylashgan.
Oltin zaxiralari bo’yicha Rossiya va 0 ‘zbekiston yetakchi o’rinlarda bo’lib,
O’zbekistondagi oltinning jami zaxirasi 40 dan ortiq konlarda 4 ming tonnaga teng.
Respublika   oltin   ishlab   chiqarishning   umumiy   hajmi   bo’yicha   dunyoda   7-o’rinni,
oltin   zaxiralari   bo’yicha   dunyoda   4-o’rinni,   MDHda   Rossiyadan   keyin   2-o’rinni,
kishi   boshiga   ishlab   chiqarish   bo’yicha   dunyoda   5-o’rinni,   MDHda   1-o’rinni
egallaydi. Shuningdek, Qozog’iston, Qirg’iziston va Tojikistonda ham oltin konlari
mavjud. MDHda boshqa qimmatbaho metallar - platina (Rossiya, Qozog’iston va
O’zbekiston)   va   kumushning   (Rossiya,   Tojikiston   va   O’zbekiston)   ham   yirik
zaxiralari bor.
Qozog’istonda   dunyodagi   barcha   uran   zaxiralarining   10   foizi   joylashgan.
O’zbekiston   bu   ko’rsatkich   bo’yicha   jahonda   7-8   o’rinda   turadi.   Tojikistondagi
uran zaxiralari ularga nisbatan birmuncha kamroq.
Kimyo   sanoatini   rivojlantirish   uchun   lozim   bo’lgan   qazilma   boyliklar
xilma-xil.   Fosforitning  asosiy   zaxirasi   Qozog’iston   hududida   joylashgan.   Rossiya
va Belarusda eng yirik o’rmon hududlari (yer sharidagi o’rmonlarning to’rtdan bir
10 qismi) va kaliy tuzining eng yirik zaxiralari mavjud. Yevropa va Janubiy-Sharqiy
Osiyoni tutashtiruvchi eng qisqa quruqlik va dengiz (Shimoliy Muz okeani orqali)
yo’li   MDH   hududidan   o’tib,   u   XXI   asrda   eng   muhim   global   iqtisodiy   markazga
aylanadi.
MDHning   raqobatbardosh   resurslari   jumlasiga,   shuningdek,   arzon   ishchi
kuchi va energiya resurslarini kiritish mumkin. MDH bo’yicha har-yili jahon elektr
quvvatining   10   foizi   ishlab   chiqariladi   va   iqtisodiy   o   ‘sish   uchun   muhim   shart-
sharoit bo’lib xizmat qiladi. 
MDHga a ‘zo mamlakatlar iqtisodiy integratsiyasining strategik maqsadlari
bo’lib xalqaro mehnat taqsimoti imkoniyatlaridan maksimal darajada foydalanish,
barqaror   ijtimoiy-iqtisodiy   rivojlanishni   ta’minlash   uchun   ishlab   chiqarish
ixtisoslashuvi   va   kooperatsiyasini   rivojlantirish,   Hamdo’stlikka   kiruvchi   barcha
mamlakatlar aholisi turmush farovonligini yaxshilash hisoblanadi.
MDH doirasida qabul qilingan bitimlar va shartnomalaming muvaffaqiyatli
amalga oshirish uchun quyidagi tamoyillarga amal qilinmoqda:
-   integ-atsion   aloqalami   rivojlantirish   ixtiyoriylik   asosida   va   ham
ikkiyoqlama,   ham   ko’p   tomonlama   shartnomalardan   foydalanish   yordamida
bosqichma-bosqich amalga oshirilmoqda;
-   hududiy   integratsiya   o’zaro   manfaatdorlikka   asoslanmoqda   va   hamkor
davlatlarga ziyon yetkazmaslikka alohida e’tibor qaratilmoqda;
-   zaruriyat   tug’ilganda   MDH   qatnashchilariga   ularning   mas’uliyati   ostida
va aniq iqtisodiy natijalarni ko’zda tutib jamoaviy yordam ko’rsatilmoqda;
-   hamkor   mamlakat’ardagi   iqtisodiy   islohotlar   rag’batlantirilmoqda   va
ularga har tononlama yordam ko’rsatilmoqda;
-   mamlakatlararo   munosabatlarda   bozor   subyektlari   orasidagi   gorizontal
aloqalarga   ustivorliY   berilmoqda,   mikrodarajadagi   integratsion   aloqalarni,
iqtisodiy   hamkorlikning   yangi-yangi   shakllarini   keng   ko’lamda   rivojlantirish
ko’zda tutilmoqda.
11 Garchi   MDH   doirasida   iqtisodiy   integratsiyani   chuqurlashtirish   sohasida
qator   chora-tadbirlar   amalga   oshirilayotgan   bo’lsada,   MDH   mamlakatlari
iqtisodiyollarining intcgratsiyalashuvi past darajada saqlanib qolmoqda. 2
1.3 MDH davlatlari o’rtasidagi geosiyosiy ziddiyatlar va muammolar
MDH   (Mustaqil   Davlatlar   Hamdo’stligi)   davlatlari   o’rtasidagi   geosiyosiy
ziddiyatlar   va   muammolar   tarixan   va   siyosiy   jihatdan   murakkab   hamda   ko’p
qatlamli   bo’lib,   ularda   bir   qator   asosiy   omillar   rol   o’ynaydi.   Quyida   MDH
davlatlari o’rtasidagi ba’zi muhim ziddiyatlar va muammolar keltirilgan:
Rossiya   va   Ukraina:   2014-yilda   Qrimning   Rossiya   tomonidan   anneksiya
qilinishi va Ukrainaning sharqiy hududlaridagi mojaro MDH doirasidagi eng yirik
geosiyosiy   ziddiyatlardan   biridir.   Bu   mojaro   hozirgi   kunga   qadar   davom   etib
kelmoqda.
Butun   dunyo   hamjamiyatining   asosiy   e tibori   Rossiya   va   Ukraina   harbiyʼ
mojarosiga qaratilgan. Albatta, bu bejizga emas. Ikkinchi jahon urushidan so ng bir	
ʻ
demokratik   davlat   hududiga   ikkinchi   bir   davlat   harbiy   intervensiya   uyushtirishi
kuzatilmagandi.   1945-yil   BMT  tashkil   topganidan   so ng   o rnatilgan   yangi   dunyo	
ʻ ʻ
tartiboti o zagarish arafasida turibdi. Rossiyaning Ukraina bosqini g arb davlatlari,	
ʻ ʻ
AQSH va  NATO  tomonidan  keskin  tanqid qilnmoqda  va Rossiyaga  agressiyasini
jilovlash   uchun  unga   nisbatan   iqtisodiy   sanksiyalar   paketini   qo’llamoqda.   Bu   esa
Rossiya iqtisodiyoti jar yoqasiga olib borib qo yishi mumkin. 	
ʻ
Bugungi   kunda   dunyo   siyosatshunoslari   va   analitiklar   tomonidan   Rossiya
va   Ukraina   harbiy   mojarosining   tub   sabablari   va   uning   oqibatlari   borasida   turli
fikr-mulohazalar   bildirilmoqda.   Rasmiy   Moskvaning   urush   boshlashining   asl
sabablari   hozircha   noma lum   bo lib   qolmoqda.   Geosiyosiy   nuqtai   nazardan	
ʼ ʻ
Rossiyaning   bu   urushni   boshlash   uchun   boxona   va   sabablar   yetarlicha.   Birinchi
ingliz olimi H.Makkinder 1904-yili chop etilgan “Tarixning geografik o qi” nomli	
ʻ
maruzasida   quydagicha   konseptsiyani   ilgari   suradi:   “Dunyoning   markazi
Yevrosiyo,   uning   markazi   esa   “Heartland”.   Kim   Sharqiy   Yevropa   ustidan
hukmronlik   qilsa,   u   heratland   ustidan   hukmronlik   qiladi,   kim   heratland   ustidan
2
 A.M.Alimov. Globallashuv va mintaqaviy iqtisodiy integratsiya jarayonlari. - Т .: «Fan va tcxnologiya», 2016, 276 
bet.
12 hukmronlik   qilsa,   u   dunyo   orollarini   boshqaradi.   Dunyo   orollarini   boshqaragan
butun   dunyo   ustidan   hukmronlik   qiladi”.   Makkinderning   ushbu   konseptsiyasidan
kelib   chiqib   AQSHning   Milliy   xavfsizlik   bo yicha   prezident   maslahatchisiʻ
Z.Bjeniskiy   o zining   “Buyuk   shaxmat   doskasi”   nomli   kitobida   AQSHning   XX	
ʻ
asrning   90-   yillaridagi   asosiy   vazifa   Sharqiy  Yevropani   o z   ta sir   doirasiga   olish	
ʻ ʼ
kerakligini ta kidlaydi. Sharqiy Yevropaning yuragi esa Ukrainadir. Demak AQSH	
ʼ
va   Rossiya   manfaatlari   Sharqiy   Yevropa   va   Ukraina   hududida   to qnashishligi	
ʻ
muqarrar edi.
Rossiya   Federatsiyasining   siyosiy   elitasi   va   geosiyosatchilari   tomonidan
ham   Yevrosiyoni   birlashtirish   uchun   alohida   “Katta   Yevrosiyo”   konseptsiyasini
ishlab   chiqilgan.   V.Putin   boshchiligidagi   rasmiy   Moskvaning   “Katta   Yevrosiyo”
konseptsiyasini   amalga   oshirish   uchun   Ukraina   ta’sir   doirasida   bo lishligi   kerak.	
ʻ
Chunki Ukraina va Belorussiya Rossiyani Yevropa bilan bog lovchi “oltin ko prik”	
ʻ ʻ
sanaladi. Agarda bu hududlar Rossiya ta sir doirasidan chiqsa, geosiyosiy jihatdan	
ʼ
Rossiya   Osiyo   davlatiga   aylanib   qoladi.   Bu   esa   Kremlning   katta   orzularidan   biri
bo lgan   “Katta   Yevrosiyo”   konseptsiyasini   amalga   oshirishni   sarobga	
ʻ
aylanishligini anglatadi.
2021-yil iyul oyida Putin Rossiya va Ukraina o rtasidagi mushtarak tarixni,	
ʻ
ruslar va ukrainlarni “Bir xil tarixiy va ma naviy makonni” amalda egallagan “Bir	
ʼ
xalq” deb ta rifladi.	
ʼ
O sha   yil   davomida   Rossiya   o n   minglab   qo shinlarini   Ukraina   bilan	
ʻ ʻ ʻ
chegarada,   keyin   esa   ittifoqdosh   Belarusga   harbiy   mashg ulotlar   homiyligida	
ʻ
to plandi.   2022-yil   fevral   oyida   Putin   yirik   shaharlarni   egallash   maqsadida	
ʻ
janubdan   (Qrim),   sharqdan   (Rossiya)   va   shimoldan   (Belarus)   Ukraina   hududiga
ikki   yuz   mingga   yaqin   qo shinni   kesib   o tib,   keng   ko lamli   bostirib   kirishni	
ʻ ʻ ʻ
buyurdi.   Putinning   aytishicha,   keng   maqsadlar   Ukrainani   “De-nazifikatsiya”   va
“De-militarizatsiya”   shuningdek   poytaxt   Kiyevni   va   hukumatni   ag darishdan	
ʻ
iboratdir.
Biroq, bosqinning dastlabki haftalarida Ukraina qo shinlari qat’iy qarshilik	
ʻ
ko rsatdi.   Ko’pgina   mudofaa   tahlilchilarining   t’kidlashicha,   Rossiya   qo shinlari	
ʻ ʻ
13 ruhiy   ahvoli   past,   moddiy-texnika   ta’minoti   yomonligi   va   Ukraina   tez   va   oson
qulab tushadi, degan o ylangan harbiy strategiya noto g’ri bo lib chiqdi.ʻ ʻ ʻ
Mart oyiga kelib, ba zi g arblik kuzatuvchilar, jang maydonida yuz bergan	
ʼ ʻ
kutilmagan muvaffaqiyatsizliklarni hisobga olgan holda, Moskva o z maqsadlarini	
ʻ
cheklab   qo yishi   va   2014-yilda   Donbasdagi   kabi   Ukraina   janubini,   masalan,	
ʻ
Xerson   viloyatining   bir   qismini   kesib   tashlashga   harakat   qilishi   mumkinligini
aytishdi. 
Rossiyaning siyosiy maqsadlari.
Kreml  bu urush va uning natijasidan quydagicha narsani  xohlaydi: NATO
kengayishiga   chek   qo’yish,   oldingi   kengayishning   orqaga   qaytishi,   Amerika
yadroviy   qurollarining  Yevropadan   olib   tashlanishi   va   Rossiyaning   ta’sir   doirasi
belgilash.   Kremlning   asosiy   maqsadi   Belorussiya,   Ukraina   va   Gruziya   hech
qachon   Moskva   nazorati   ostidagidan   boshqa   harbiy   yoki   iqtisodiy   blokka
kirmasligini   va   Rossiya   har   uchala   davlatning   tashqi   va   xavfsizlik   siyosatining
yakuniy hakami bo lishini kafolatlashdir. 	
ʻ
Putinning nuqtai nazari. 
Putin nazarida bosqinni NATOning postsovetdan keyingi dastlabki yillarda
kengayishi   va  AQShning   Iroq   va  Afg onistondagi   keyingi   intervensiyalari   bilan	
ʻ
to liq oqlaydi. “Putin chegaralarni kuch bilan ko chirishni  oqladi, deb hisoblaydi,	
ʻ ʻ
chunki   uning   fikricha,   NATO   ham   shunday   qilgan”,   -   deydi   Loss   DW   nashrida.
Uning   fikricha,   NATO   1990-yillar   davomida   sobiq  Yugoslaviyadagi   chegaralarni
qayta   chizish,   Kosovoni   Serbiyadan   ajratib   olish   uchun   Rossiyaning   zaifligidan
foydalangan.   G arb  esa,  Rossiyaning  so nggi  bir   necha  yil  ichida  xalqaro  tartibni	
ʻ ʻ
ko plab   buzganini,   jumladan,   Kreml   2008   yilda   Abxaziya   va   Janubiy   Osetiya	
ʻ
davlatlarni tan olganini, Gruziya ichki ishlariga aralashgani va Rossiyaning Qrimni
Ukrainadan   anneksiya   qilganiga   ishora   qilishi   mumkin.   Oxirgi   harakat   1975
yildagi   Xelsinki   Yakuniy   Aktini   buzdi,   bu   esa   chegaralarning   muqaddasligini
ta’minlashga   qaratilgan   edi.   2004   yilda   NATOga   sobiq   Sovet   Boltiqbo yi	
ʻ
respublikalari   Estoniya,   Latviya   va   Litva   qo shildi.   To rt   yil   o tgach,   u   yaqin	
ʻ ʻ ʻ
kelajakda   Ukrainaga   a’zo   bo’lishni   taklif   qilish   niyatini   e’lon   qildi   –bu   Rossiya
14 uchun qizil chiziqni kesib o tilishi edi. Putin NATOning kengayishini ekzistensialʻ
tahdid, Ukrainaning G arb harbiy ittifoqiga qo shilish istiqbolini esa “dushmanlik	
ʻ ʻ
harakati”   deb   hisobladi   –u   chiqishlarida   Ukrainaning   harbiy   alyansga   qo shilish	
ʻ
intilishi dahshatli ekanini aytdi.
AQShning Ukrainadagi ustuvorliklari nima edi?
Ittifoqi   parchalanganidan   so’ng   darhol   Vashingtonning   ustuvor   yo nalishi
ʻ
Ukrainani   –   Belarus   va   Qozog istonni   –   yadroviy   arsenalidan   voz   kechishga	
ʻ
undash edi, shunda sobiq ittifoq qurollari faqat Rossiyada qoladi. Shu bilan birga,
Qo shma   Shtatlar   Rossiyadagi   titroq   demokratiyani   mustahkamlashga   shoshildi.	
ʻ
O sha paytdagi ba’zi taniqli kuzatuvchilar Qo shma Shtatlar Rossiya bilan bunday
ʻ ʻ
uchrashishda   barvaqt   bo lgan   va   u   sobiq   Sovet   Ittifoqining   qolgan   qismida	
ʻ
geosiyosiy   plyuralizmni   rivojlantirish   ustida   ko proq   ishlashi   kerak   edi,   deb	
ʻ
hisoblashgan.   1994   yil   boshida   AQShning   Milliy   xavfsizlik   bo yicha   sobiq	
ʻ
maslahatchisi Zbignev Bjezinski  sog lom va barqaror Ukrainani  Rossiyaga qarshi	
ʻ
muhim   qarama-qarshilik   va   AQShning   Sovuq   urushdan   keyingi   yangi   bosh
strategiyasi bo lishi kerakligini ta’rifladi. “Ukrainasiz Rossiya imperiya bo lishdan	
ʻ ʻ
to xtaydi,   lekin   Ukraina   bo ysunib,   keyin   unga   bo ysunishi   bilan   Rossiya	
ʻ ʻ ʻ
avtomatik ravishda imperiyaga aylanadi”, - deb yozgan u. Bjezinskiyning maqolasi
chop   etilganidan   bir   necha   oy   o’tgach,   Qo’shma   Shtatlar,   Buyuk   Britaniya   va
Rossiya   Budapesht   referendumi   orqali   Ukrainaning   yadrosiz   davlatga   aylanishi
evaziga   uning   mustaqilligi   va   suverenitetini   hurmat   qilishga   va’da   berishdi.
Yigirma   yil   o’tgach,   Rossiya   kuchlari   Qrimni   egallab   olishi   bilan   Ukraina
suverenitetini   tiklash   va   mustahkamlash   AQSh   va   Yevropa   Ittifoqining   tashqi
siyosatidagi   asosiy   ustuvor   yo nalish   sifatida   qayta   paydo   bo ldi.   2022   –   yilgi	
ʻ ʻ
bosqindan   keyin  AQSh   va   NATO   ittifoqchilari   Ukrainaga   mudofaa,   iqtisodiy   va
gumanitar yordamni keskin oshirdi, shuningdek, Rossiyaga nisbatan sanksiyalarni
kuchaytirdi.
Ukraina bugun dunyoning eng qaynoq geosiyosiy maydonlaridan bir bo lib	
ʻ
qoldi. Bu geosiyosiy qarama-qarshiliklar natijasida ikkinchi jahon urushidan so ng
ʻ
o rnatilgan dunyo taribotini o zgartirishi mumkin.	
ʻ ʻ
15   Rossiyaning   2022-yilda   Ukrainaga   keng   ko’lamli   bostirib   kirishi   sakkiz
yildan   beri   davom   etayotgan   mojaroning   keskin   kuchayishini   va   Yevropa
xavfsizligi uchun tarixiy burilish nuqtasini belgiladi. G’arb yordamini kengaytirib,
Ukraina Rossiya hujumining ko’p jihatlarini puchga chiqarishga muvaffaq bo’ldi,
biroq   uning   ko’plab   shaharlari   vayronaga   aylandi   va   fuqarolarining   to’rtdan   bir
qismi boshqa hududlarga ketishga majbur bo ldi.ʻ 3
Armaniston   va   Ozarbayjon:   Tog’li   Qorabog’   hududi   ustidan   davom
etayotgan   ziddiyat.   2020-yilda   bu   hududda   katta   harbiy   mojaro   ro’y   berdi,   bu
mojaro Turkiya va Rossiyaning vositachiligida imzolangan sulh bilan yakunlandi,
lekin ziddiyatning asosiy sabablari haligacha mavjud.
Sobiq   Ittifoq   tarqalganidan   so’ng   uning   taribida   bo’lgan   respublikalar
mustaqillika erishgandan so’ng juda ko’p bahsli hududlar muammosi yuzaga keldi.
Ularning ba’zilari o’z yechimini siyosiy va diplomatik munosabatlar orqali topgan
bo’lsa,   ayrimlari   hanuzgacha   o’z   yechimini   topmasdan   faol   siyosiy   hududlarga
aylanib   bormoqda.   Masalan,   ana   shunday   bahsli   hududlardan   biri   Tog’li
Qorabog’dir. Mazkur mojaroda ikki qo’shni millat, ikki din vakillari, ikki prinsipial
raqiblar   bo’lgan   Ozarbayjon   va   Armaniston   o’rtasida   juda   katta   siyosiy
kelishmovchilik   paydo  bo’ldi   va   ba’zida  ikki   mamlakat   o’rtasidagi   urushning   avj
olib ketishiga sabab bo’lmoqda. Tarixga nazar tashlaydigan bo’lsak, hudud uchun
dastlabki kurash 1918 - 1920 yillarda bo’lib o’tgan. Hozirga qadar ikki mamlakat
o’tasida   bir   necha   marotaba   qurolli   ziddiyatlar   bo’lgan.   Afsuski   mazkur
muammoning uzil - kesil yechimi topilmagan. Bugungi kunda xalqaro hamjamiyat
tomonidan  tan   olinmagan  11500   km.kv  hududdan   iborat   bo’lgan   bu   respublikada
150 mingdan ortiq kishi yashaydi va davlat tili arman tili hisoblanadi. 4
Tarixan   mazkur   hudud   Ozarboyjonga   tegishli   va   hududiy   jihatdan   ham
uning tarkibida bo’lsada, lekin asosan arman millatiga mansub aholi istiqomat qilib
kelgan.   Masalan   1923-yilda   o’tkazilgan   aholi   ro’yxati   vaqtida   94   foiz   aholisi
armanlar bo’lib, qolgan 6 foizini ozorlar tashkil qilganligi to’g’risida ma’lumotlar
3
  https://cyberleninka.ru/article/n/rossiyaning-ukrainaga-bosqini-kelib-chiqish-
sabablari-va-uning-dunyo-tartibotiga-ta-siri    
4
 https://www.trt.net.tr/uzbek/dasturlar/2016/04/12/tog-li-qorabog-da-qachon-tinchlik-o-rnatiladi-469035
16 bor.   Hozirgi   vaqtda   aholining   asosiy   qismini   tashkil   qiluvchi   armanlar
Ozarbayjonni nazorati ostida bo’lishni istamaydi.
Tarixiy manbalarga e’tibor qaratadigan bo’lsak, Tog’li Qorabog’ning uzoq
asrlik   tarixi   borligi   ma’lum   bo’ladi.   Bu   o’lka   o’z   vaqtida   Saljuqlar,   keyinchalik
turkmanlarning   Oq   quyunli,   Qora   quyunli   urug’lariga,   undan   so’ng   Temuriylar
ixtiyoriga o’tadi. Amir Temur ham Qorabog’da bo’lgan va bu tog’li o’lkaning ob -
havosi   unga   juda   ma’qul   kelgan.   XIX   asrga   kelib,   Usmoniylar   imperiyasi   bilan
Rossiya   imperiyasi   o’rtasida   bo’lib   o’tgan   urushlardan   so’ng   bu   o’lka   Rossiya
imperiyasi   tarkibiga   kiradi.   Bu   o’lkaga   tarixan   kimlar   egalik   qilgani   bugun
unchalik   muhim   emas   aslida.   O’rta   asrlarda   dunyo   batamom   o’zgarib   ketdi   va
oqibatda   kimlardir   o’z   yeridan   ayrildi,   kimlardir   yangi   yerlarga   ega   bo’ldi.   Eng
muhimi   shundaki,   XX   asrning   90   yillarigacha   Kavkazda   yashaydigan   millatlar
o’rtasida jiddiy dushmanlik bo’lmagan. Ammo til boshqa, e’tiqod boshqa bo’lgani
uchun aloqalar uncha yaxshi ham emasdi. 5
5
 https://daryo.uz/2020/09/30/togli-qorabogda-nima-bolyapti-ozarbayjon-prezidenti-va-armaniston-bosh-vaziri-
rossiya-telekanali-efirida-shu-haqda-sirtdan-bahslashdi
17 II BOB MDH DAVLATLARI DOIRASIDAGI INTEGRATSION
MUNOSABATLAR VA TRANSPORT KOMMUNIKATSIYA SALOHIYATI
2.1. MDH doirasidagi integratsion munosabatlar muammolari va istiqbollari
SSSR   xarobalaridan   vujudga   kelgan   Mustaqil   Davlatlar   Hamdo’stligi
chuqur   inqirozga   yuz   tutdi.   1991   yilda   yaratilgan   va   sezilarli   o’zgarishlarga
uchramagan,   u   o’zining   foydaliligini   sezilarli   darajada   tugatgan.   "Ajralish"
jarayoni   amalda   yakunlandi,   yangi   davlatlar   -   SSSR   merosxo’rlari   tomonidan
mustaqillikka  erishish  jarayoni   ham   sodir  bo’ldi.  Hamdo’stlikning  inqirozli   holati
1997-1998   yillarda   ayniqsa   keskinlashdi,   buni   Kishinyov   (1997   yil   oktabr)   va
Moskva   (1998   yil   aprel)   sammitlari   muvaffaqiyatsizliklari   tasdiqlaydi.   1998   yil
avgust   oyida   Rossiyada   boshlangan   moliyaviy-iqtisodiy   inqiroz   MDHning   o’zagi
bo’lgan postsovet hududidagi eng nufuzli va qudratli davlat iqtisodiyotining kasal
ahvolini aks ettirdi. Hamdo’stlikning barcha davlatlari u yoki bu darajada Rossiya
rublining qulashi ta’siri va oqibatlarini his qildilar, yakka o’zi yoki guruhlar bo’lib
Rossiya inqirozining ta’sirini kamaytirishga harakat qildilar.
MDH   inqirozining   sabablari   XX   asrning   Sovet   Ittifoqi   kabi   ulkan
geosiyosiy   voqeligini   yo’q   qilish   oqibatlari   bilan   bog’liq.   MDH   sobiq   SSSR
respublikalari   tomonidan   tsivilizatsiyalashgan   ajralish   vositasi   sifatida,   qaynab
turgan   sovet   geosiyosiy   qozonining   portlashiga   yo’l   qo’ymaslik   uchun   xavfsizlik
klapan   sifatida   yaratilgan.   Bugun   butun   dunyo   ushbu   geosiyosiy   halokat
oqibatlarini   boshdan   kechirmoqda.   Ularning   barchasi   SSSRning   vorislari   bo’lgan
davlatlar uchun ko’proq seziladi. Tabiiyki, bu qulashning oqibatlari va xarajatlarini
bir o’n yil ichida hal qilib bo’lmaydi.
MDHdagi   inqiroz   sabablarini   tushunish   uchun   uning   siyosiy   va   huquqiy
tabiati   masalasi   kam   emas.   MDH   Nizomining   1-moddasiga   ko’ra,   "Hamdo’stlik
davlat   emas   va   millatlardan   yuqori   vakolatlarga   ega   emas".   MDHga   a zo   har   birʼ
davlat   o z   suverenitetini   to liq   saqlab   qoladi.   Bu   MDH   davlatlari   o rtasidagi	
ʻ ʻ ʻ
munosabatlar   asos   bo ladigan   shartlarni   –   bir-birining   mustaqilligi,   hududiy	
ʻ
yaxlitligi va tanlash erkinligini hurmat qilish, ichki ishlarga aralashmaslik, umumiy
tadbirlarda   ixtiyoriy   ishtirok   etishni   nazarda   tutadi.   MDHni   tuzishda   yangi
18 mustaqil   davlatlar   SSSR   tarkibidagi   ittifoq   markazining   ayanchli   tajribasini
inobatga   olgan   holda,   uning   ta’sis   hujjatlaridan   millatlararo   organlar   yoki   davlat-
siyosiy   integratsiya   to’g’risidagi   har   qanday   eslatmani   olib   tashlashga   harakat
qildilar.   MDH   organlarini   yaratish   postsovet   hududidagi   umumiy   integratsiya
jarayonlaridan orqada qolganligi ajablanarli emas.
MDHga   a’zo   davlatlar   milliy   davlatchilikni   barpo   etish,   ichki   va   tashqi
siyosat   asoslari   va   ustuvor   yo’nalishlarini   belgilash,   davlat   manfaatlarini
anglashning   dastlabki   bosqichini   bosib   o’tdilar.   Aytishimiz   mumkinki,   ular   bir-
birisiz yashashlari mumkin, garchi  an’anaviy iqtisodiy, madaniy va oddiy insoniy
aloqalarni uzish ular uchun juda qiyin bo’lgan. Mustaqillik yillarida yangi davlatlar
qator   hollarda   alohida   qo’shni   MDH   davlatlari   orasida   ham,   Hamdo’stlikdan
tashqari   davlatlar   orasida   ham   eng   yaxshi   sheriklarni   topa   oldi.  Natijada   bugungi
kunda   Rossiya   va   MDH   davlatlari   o’rtasidagi   tovar   ayirboshlash   hajmi   atigi   1
foizni, MDH davlatlari o’rtasidagi  tovar  ayirboshlash hajmi esa 3-4 foizni tashkil
etadi.   Sobiq   respublikalar   o rtasida   bo linish   bor   edi.   Milliy   elita   boshqa   kuchʻ ʻ
markazlariga   (AQSh,   G’arbiy   Yevropa   davlatlari,   Turkiya   va   boshqa   islom
davlatlari)   e’tibor   qarata   boshladi,   faqat   prezidentlik   va   parlament   saylovlari
paytida   sobiq   SSSRning   keng   hududida   birga   yashash   g’oyalari   va   an’analariga
og’zaki hurmat ko’rsatdi.
MDHning   inqiroz   holatining   sabablaridan   biri   postsovet   hududida
davlatlarning   manfaatli   guruhlari   (SBR,   CAC,   GUAM,   Bojxona   ittifoqi   va
boshqalar)   paydo   bo’lishidir.   MDHda   ko’p   tezlikli   integratsiya   tushunchasi
qonuniylashtirildi.   Hozirda   faqat   Belarus   va   Rossiya   barcha   darajalarda   -
davlatlararo,   harbiy-siyosiy,   iqtisodiy   va   hokazolarda   yuqori   darajada   rivojlangan
integratsiyani   xohlaydi.   Ukraina   va   Qozog’iston   kabi   boshqa   kuch   markazlari
Hamdo’stlikning   rivojlanish   istiqbollari   haqida   o’z   qarashlariga   ega.   Masalan,
Qozog’iston   Respublikasi   MDHga   parallel   integratsiya   tuzilmasi   bo’lgan,   milliy
oliy   organlarga   ega   Yevro-Osiyo   Ittifoqini   yaratish   g’oyasi   bilan   chiqmoqda.
Ukraina MDH doirasidagi  siyosiy va harbiy integratsiyaga mutlaqo qarshi  bo’lib,
19 o’zaro   hamkorlikni   faqat   iqtisodiy   doirada   cheklaydi.   O’zbekiston   MDHga   a’zo
turkiyzabon davlatlar hamkorligini ustuvor vazifa deb biladi.
Aksariyat prezidentlar MDHdagi vaziyatdan noroziligini bildiradi.
1998-yil   5-6-yanvarda   bo lib   o tgan   Markaziy   Osiyo   ittifoqi   (OI)ʻ ʻ
sammitida   Markaziy   Osiyo   respublikalari   prezidentlari   MDHning   mavjud   bo lish	
ʻ
istiqbollari   va   uning  normal   faoliyatiga  to sqinlik   qilayotgan  salbiy   jihatlarga   oid	
ʻ
qarashlarini bildirdilar. . Turkmaniston prezidenti Saparmurod Niyozov “MDH o’z
natijalarini berdi”, dedi. Shu bilan birga, Turkmanboshining fikricha, Hamdo’stlik
“barcha   a’zo   davlatlar   uchun   majburiy   bo’lgan   qattiq   qarorlar   qabul   qilmasligi
kerak”.   Niyozov   Turkmaniston   betaraf   davlat   bo lgani   uchun   hech   qanday	
ʻ
tuzilmalarga,   xususan,   siyosiy   xarakterga   ega   bo lgan   tuzilmalarga   qo shila
ʻ ʻ
olmaydi   va   qo shilishni   niyat   ham   qilmasligini,   agar   shunday   qilsa,   faqat	
ʻ
“kuzatuvchi” sifatida bo lishini ta kidladi.	
ʻ ʼ
O’zbekiston   Prezidenti   Islom   Karimov   MDH   Kotibiyati   Hamdo’stlik
faoliyatini   boshqarish   emas,   balki   muvofiqlashtirish   zarurligini   ta’kidladi.
O’zbekiston   prezidenti   Bojxona   ittifoqiga   nisbatan   salbiy   munosabatini
yashirmadi,   uni   qattiq,   samarasiz   va   qo’pol   tuzilma   sifatida   baholadi.   Karimov
Hamdo stlik   doirasidagi   harbiy-siyosiy   hamkorlik   imkoniyatlari   haqida   gapirar	
ʻ
ekan, uning mamlakati “MDHning harbiy-siyosiy blokga aylanishiga qarshi va shu
munosabat  bilan unga kiritilgan barcha davlatlarning umumiy munosabatini  ifoda
etib   bo lmaydi”,   dedi.   MDHda   NATOning   sharqqa   tomon   kengayishi   haqida
ʻ
hammamiz   o’z   fikrimizga   egamiz,   shuning   uchun   O’zbekiston   hech   qanday
umumiy   mudofaa   makonining   yoki   boshqa   shunga   o’xshash   tuzilmalarning   bir
qismi bo’lmaydi.
Qozog’iston   prezidenti   Nursulton   Nazarboyevning   MDHdagi   integratsiya
jarayonlariga tanqidiy munosabati azaldan ma’lum. "Yevrosiyo" integratsiyasining
ashaddiy   tarafdori   bo’lib,   u   Rossiyani   postsovet   hududida   haqiqiy   integratsiyani
amalga   oshirishni   istamaslikda   tobora   ko’proq   ayblamoqda.  Tojikiston   prezidenti
Imomali   Rahmonovning   “MDHning   qobiliyatsizligi”dan   noroziligini   bildirgan
bayonotlari kutilmagan edi. Ilgari asosan Rossiya bilan yaqin hamkorlikka e tibor	
ʼ
20 qaratgan   Rahmonov   Markaziy   Osiyo   sammiti   chog ida   O HKni   to liq   qo llab-ʻ ʻ ʻ ʻ
quvvatlashi   va   Tojikistonning   ittifoqqa   to laqonli   a zo   bo lish   niyatida   ekanini	
ʻ ʼ ʻ
ma lum qilgan edi. Bu Rossiyaning Markaziy Osiyodagi so’nggi ittifoqchisi MDH	
ʼ
funksionalligiga ishonchini yo’qota boshlaganini anglatadi.
Minsk yaqinda Hamdo stlikni saqlab qolish istiqbollaridan xavotir bildirdi.	
ʻ
Belarus   prezidenti   Aleksandr   Lukashenko   yaqinda   MDHdagi   rivojlanish
tendentsiyasi   quvonarli   emasligini   aytdi.   Belarus   prezidentining   so zlariga   ko ra,	
ʻ ʻ
“MDH  inqirozining asosiy sabablari  subyektivdir:  sobiq  ittifoq respublikalarining
barcha   rahbarlari   ham   Hamdo stlikni   samarali   davlatlararo   birlashma   sifatida	
ʻ
tashkil   etishdan   manfaatdor   emas”.   A.Lukashenko   postsovet   hududida   yagona
hokimiyat   markaziga   qaytish   endi   mumkin   emas   deb   hisoblasa-da,   shunga
qaramay u MDHda markazlashuv va integratsiyaning ochiq tarafdori hisoblanadi.
MDHdagi hozirgi vaziyat nafaqat uning samaradorligiga ishonmaslik, balki
uning   ayrim   a zolarining   Hamdo stlikdan   chiqish   istagi   (hatto   ko zbozlik   bilan	
ʼ ʻ ʻ
bo lsa   ham)   bilan   tavsiflanadi.   Shunday   qilib,   1996   yil   dekabr   oyida   Gruziya	
ʻ
parlamenti   Gruziyaning   MDHda   davom   etishi   mumkin   bo’lganligini   o’rganish
uchun   komissiya   tuzdi.   Ushbu   qadamning   asosiy   sababi   sobiq   SSSR   hududida
tinchlikparvar   operatsiyalarni   o’tkaza   olmaydigan   Hamdo’stlik   tuzilmalarining
samaradorligi   pastligidan   norozilikdir.   Gruziya   prezidenti   Eduard   Shevardnadze
Rossiyani  Abxaziya   va   Janubiy   Osetiya   mojarolarini   tinch   yo’l   bilan   hal   qilishga
hissa qo’shishni istamaganlikda bir necha bor ayblagan.
Hamdo’stlikning   barcha   a’zolari   bundan   hafsalasi   pir   bo’lib,   ikki
tomonlama   munosabatlarni   keng   rivojlantirishga   yoki   hech   bo’lmaganda   CAC,
GUAM   yoki   Belarus   va   Rossiya   Ittifoqi   kabi   kichik   ittifoqlar   doirasida
integratsiyaga   tobora   ko’proq   e’tibor   qaratayotgani   ayon   bo’lmoqda.  Asta-sekin
Qozog’iston, Qirg’iziston va O’zbekiston  rahbarlari  qarama-qarshiliklarni  yengib,
samarali   hamkorlikni   yo’lga   qo’ymoqda.   "Kichik   kasaba   uyushmalari"   rahbarlari
"MDH   masalasini   aql   bilan   chetlab   o’tishga   harakat   qilgan   holda"   ularni
mustahkamlash uchun hamma narsani qilmoqdalar.
21 MDH doirasidagi to’laqonli va samarali hamkorlikka to’sqinlik qilayotgan
muammolarni   sarhisob   qilar   ekanmiz,   biz   Hamdo’stlik   organlarini   isloh   qilish
zarurati, bir qator MDH davlatlari hududidagi qurolli mojarolar, MDH doirasidagi
shartnoma   va   bitimlarning   samarasizligi   kabilarni   alohida   ta’kidlaymiz.   MDH,
ko’p   bosqichli   integratsiyaning   real   faktini   ob’ektiv   idrok   etmaslik,   erkin   savdo
zonasi   bo’yicha   cho’zilgan   muzokaralarning   befoydaligi,   MDHga   a’zo   davlatlar
manfaatlari   sohalaridagi   farq,   tushunishga   turlicha,   ba’zan   qarama-qarshi
yondashuvlar.   hamdo’stlikning   mohiyati,   maqsad   va   vazifalari,   Davlat   rahbarlari
kengashi majlislari qoidalaridagi kamchiliklar va boshqalar.
MDHning   barcha   ta’riflangan   qiyinchiliklari   va   imkoniyatlaridan
umidsizlikka   tushishiga   qaramay,   barcha   mustaqil   davlatlarning   prezidentlari
Hamdo’stlik mavjudligi zarurligini tan oladilar, uning afzalliklarini tushunadilar va
bosqichma-bosqich samarali integratsiya yo’llarini izlashni xohlashadi. Bu jarayon
imkon   qadar   og’riqsiz   va   samarali   bo’lishi   uchun   Hamdo’stlik   oldida   turgan
muammolarni  tanqidiy  tahlil  qilish  va  ularni  bartaraf  etish   imkoniyatlarini  izlash,
shuningdek, MDH davlatlari ushbu tashkilotdan nimani xohlashini bilish zarur.
1993-yil   24-sentabrda   Moskvada   davlat   rahbarlari   tomonidan   imzolangan
“Iqtisodiy   ittifoq   tuzish   to g risida”gi   shartnomada   boshlanishi   ko rsatilganʻ ʻ ʻ
MDHdagi   iqtisodiy   integratsiyaning   asosiy   maqsadi   nafaqat   siyosiy   maqsadlar,
balki shuningdek, ilgari ixtisoslashuv va kooperatsiyaning qat’iy tizimida faoliyat
yuritgan   korxonalar   va   tarmoqlar   o’rtasidagi   iqtisodiy   aloqalarni   qayta
integratsiyalash,   etkazib   beruvchilarning   iste’molchilarga   zaxiralarini   biriktirish.
Sanoat   kooperatsiyasi   va   MDH   sanoatini   rivojlantirishni   qo llab-quvvatlashning	
ʻ
umumiy shartlari va mexanizmi to g risidagi dastlabki kelishuvlardan biri 1993-yil	
ʻ ʻ
23-dekabrda   Ashxobodda   imzolangan.   MDH   dan   farqli   o’laroq,   MDHning
shakllanishi   davrida   tashqi,   hatto   keng   ko’lamli   moliyaviy   yordam   ham   aniq
ifodalanmagan.   Bundan   tashqari,   MDHning   iqtisodiy   integratsiyalashuvi
jarayonlariga yashirin va ochiq-oydin tashqi qarshilik mavjud.
MDH   mamlakatlarida   ishlab   chiqarishning   1997   yil   oxirida   1991   yil
darajasidan   20%   gacha   qisqarganligining   asosiy   sababi   o’zaro   iqtisodiy
22 aloqalarning   uzilishi   deb   e’tirof   etiladi.   Shu   bilan   birga,   iqtisodiyotning   tuzilishi
tubdan   o’zgardi.   Yuqori   darajada   qayta   ishlangan   mahsulotlar   ulushi,   ayniqsa,
Rossiya,   Ukraina,   Belorussiya,   asosan   ishlab   chiqarish   sanoati   rivojlangan
mamlakatlarda   kamaydi.   Butun   MDH   mamlakatlarida   xomashyoga   e’tibor
kuchaydi.   Yoqilg’i-energetika   kompleksi   birinchi   o’rinni   egalladi.   Sanoat   ishlab
chiqarishining umumiy hajmida yoqilg’i-energetika kompleksining ulushi MDHda
1990   yildagi   16,5   foizdan   (MDH   tarkibiga   kiruvchi   sobiq   Sovet   respublikalari
bo’yicha   ma’lumotlar)   1995   yildagi   31   foizga,   shu   jumladan   Ozarbayjonda   68,3
foizga   oshdi.   %,   Turkmanistonda   -   55,4%   gacha,   Qozog’istonda   -   38,7%   gacha,
Rossiyada - 29,5% gacha. Hamdo stlikka a zo bo lmagan davlatlar bilan iqtisodiyʻ ʼ ʻ
hamkorlikka   e tiborni   kuchaytirish   strategiyasi   yangi   davlatlarning   tovarlarini	
ʼ
jahon bozoriga olib chiqish va xorijiy kapitalning kirib kelishiga bo lgan umidlarni	
ʻ
oqlamadi.   1998   yil   boshiga   kelib,   MDH   tabiiy   resurslarining   asosiy   turlari
zahiralari   jahon zahiralarining qariyb  25 foizini  tashkil  etdi,  sanoat   salohiyati   esa
jahon   darajasining   atigi   10   foizini,   jahon   yalpi   ichki   mahsulotidagi   ulushi   esa   4
foizni tashkil etdi. . MDH davlatlarining resurslar va mineral xomashyo eksportiga
e’tibor   qaratilishi   Hamdo’stlikning   jahon   bozorining   resurs   qo’shimchasiga
aylanishining   xavfli   istiqbolini   yaratadi.   MDH   doirasidagi   narxlarning   muqarrar
ravishda   jahon   darajasiga   yaqinlashishi   buzg’unchi   jarayonlarni   yanada
kuchaytiradi.
MDH mamlakatlari o rtasidagi muvaffaqiyatli hamkorlikning muhim sharti	
ʻ
yaqin   iqtisodiy   aloqalarning   mavjudligi   hisoblanadi.   Rossiya   yalpi   mahsulotining
20 foizigacha subvensiya va SSSRning boshqa respublikalari bilan teng bo’lmagan
tovar ayirboshlash shaklida uning chegaralaridan tashqariga chiqib ketgan vaziyat
o’tmishda   qoldi.   Biroq,   bu   shaklda   ham   SSSRning   mintaqalararo   iqtisodiy
kompleksi   ancha   barqaror   edi.   Iqtisodchilarning   fikricha,   hozirgi   iqtisodiy
yo’qotishlarning   yarmiga   qadari   respublikalararo   iqtisodiy   munosabatlarning
buzilishi   natijasida   yuzaga   keladi.   Bugungi   kunda   Rossiya,   agar   xohlasa   ham,
o’zining   yomon   ahvoli   tufayli   MDHning   boshqa   mamlakatlari   iqtisodiyoti   uchun
na   lokomotiv,   na   donor   sifatida   harakat   qila   olmaydi.   MDH   davlatlarining
23 Rossiyani   chetlab   o’tib,   G’arb,   Yaqin   Sharq   va   jahon   iqtisodiy   kompleksi
mamlakatlari   bilan   to’g’ridan-to’g’ri   aloqalarga   do’stona   yo’nalishi   shundan.
Rossiya   hamon   MDH   davlatlarining   savdo   sherigi   sifatida,   birinchi   navbatda,
energiya   resurslarini   yetkazib   berish   hisobiga   yetakchi   o rinni   egallab   turibdi,ʻ
biroq MDH davlatlari va MDHga a zo bo lmagan davlatlar  o rtasidagi hamkorlik	
ʼ ʻ ʻ
jadal   sur atlarda   rivojlanmoqda   (bu   holatga   Zaqafqaziya   davlatlari   misol   bo la	
ʼ ʻ
oladi). ). MDH mamlakatlaridagi G arb monopoliyalarining maqsadi kelajak uchun	
ʻ
tabiiy   resurslarni   o zlashtirishda   ularning   ishtirokini   ko zdan   kechirishdir.   Biroq,	
ʻ ʻ
ular bugun, jumladan, go’yo jahon yoqilg’i va xomashyo bozorini beqarorlashtirish
haqidagi   uzoq   bahonalar   bilan   buni   qilishga   shoshilmayaptilar;   ular   uchun  asosiy
vazifa  bu   sohadan   Rossiyani   asosiy   shaxs   sifatida   chiqarib  tashlashdir.   Bularning
barchasi   MDH   doirasidagi   ham   siyosiy,   ham   harbiy   aloqalarga,   MDH
davlatlarining   Rossiya   bilan   birgalikda   muhim   mudofaa   majburiyatlarini   qabul
qilishni istamasligiga ta’sir qiladi.
So’nggi   paytlarda   MDH   mamlakatlari   o’rtasidagi   munosabatlarning
iqtisodiy   tomoni   tobora   ko’proq   e’tiborga   tushmoqda.   B.Berezovskiyning   MDH
Ijrochi kotibi lavozimiga tayinlanishi iqtisodiy hamkorlik loyihalarini jonlantirish,
Hamdo stlik   doirasida   tadbirkorlikka   (xususiy,   davlat,   aralash)   e tiborni	
ʻ ʼ
kuchaytirish  va keyingi  davrda Rossiya  kapitalining mavqeini  mustahkamlashdan
iborat edi. Sovet kosmik.
Ukraina   va   Qozog’iston   MDHni   mustahkamlashning   asosiy   vositasini
cheklovlarsiz erkin savdo zonasini yaratish deb hisoblaydi. Biroq hozircha o’n ikki
davlatdan   faqat   oltitasi   qo’shimcha   shartlarsiz   ushbu   iqtisodiy   loyihada   ishtirok
etishga   tayyor.   Qolganlari   yo   ikkilanishadi   yoki   liberallashtirishning   yuqori
darajasini   qabul   qilib   bo’lmaydigan   deb   hisoblaydilar.   Masalan,   Turkmaniston
erkin savdo zonasida ishtirok etishi 3000 million dollar zarar keltirishini hisoblab
chiqdi.   har   yili   AQSh.   Belarusiya   ushbu   g’oyani   printsipial   jihatdan   qo’llab-
quvvatlab, uni amalga oshirish uchun tovarlar va moliya harakati ustidan hisob va
nazorat tizimini yaratish zarur deb hisoblaydi.
24 Jahon   tajribasi   shuni   ko’rsatadiki,   mamlakatlarning   iqtisodiy
integratsiyalashuvi,   agar   ularning   iqtisodiy   rivojlanish   darajasi   etarlicha   yuqori
bo’lsa,   haqiqatan   ham   mumkin   va   samarali.   Qishloq   xo’jaligi   va   xomashyo
mamlakatlari o’zaro savdodan deyarli manfaatdor emas; ular, qoida tariqasida, bir-
birini   to’ldiruvchi   iqtisodiy   tizimlar   sifatida   emas,   balki   tashqi   bozorlar   va
moliyaviy   yordam   manbalari   uchun   kurashuvchi   raqobatchilar   sifatida   harakat
qiladilar.
MDH   rivojlanish   tendentsiyalari   va   istiqbollari   ko’p   jihatdan   ularda   sodir
bo’layotgan iqtisodiy jarayonlar bilan belgilanadi. Va bu jarayonlarning zamonaviy
yo’nalishi yangi mustaqil davlatlarning nafaqat iqtisodiy, balki siyosiy, madaniy va
gumanitar   rivojlanish   vektorlarini   Rossiyadan   boshqa,   nufuzli   kuch   markazlariga
(AQSh,   G’arbiy   Evropa)   qayta   yo’naltirish   istagida   ifodalanadi.   ,   Turkiya   va
boshqa islom davlatlari).
Agar   ichki   integratsiya   modelini   yaratishning   iloji   bo’lmasa,   u   holda
Hamdo’stlik   davlatlarini   boshqa   geosiyosiy   moliyaviy-iqtisodiy   integratsiya
guruhlari   ta’sir   zonasiga   va   ulardan   ko’ra   qiyinroq   va   xo’rlovchi   sharoitlarda
bosqichma-bosqich  jalb  qilish  muqobil   bo’ladi.  hozirda  Iqtisodiy  ittifoq doirasida
taklif qilinmoqda.
Butun   MDH   va   uning   alohida   qismlaridagi   geosiyosiy   vaziyatni   tahlil
qilishimiz   harbiy   xavfsizlik   va   barqarorlikni   –   o’zimizning   va   MDHdagi
hamkorlarimizni,   asosan,   noharbiy   vositalar   yordamida   “provokatsion   tarzda”
ta’minlash yo’llarini topishga qaratilgan. Chunki MDH davlatlari, tashqi muhit va
jahon   hamjamiyati   tomonidan   boshqa   yo l   imperiya   siyosati   va   Shimoliyʻ
Yevroosiyo   geosiyosiy   tuzilmasi   doirasidagi   gegemonlikka   urinish   sifatida
baholanadi.   Shu   bilan   birga,   bu   erda,   agar   qarama-qarshilik   bo’lmasa,   unda
Rossiyaga   nisbatan   ehtiyotkorlik   va   umuman   iqtisodiy,   harbiy   va   siyosiy
reintegratsiya   jarayonining   urug’lari   pishib   bormoqda.   O’z   mustaqilligini
tasdiqlash va yana bir bor (o’zlariga va boshqalarga) namoyish qilish uchun MDH
davlatlari   ko’pincha   ularning   fikricha,   Rossiyadan   uzoqligini   ko’rsatish   bo’yicha
"ishonchli" va jiddiy dalillarga ega emaslar.
25 G’arbning   ma’qulligi   va   u   yoki   bu   postsovet   davlatlari   bilan   imtiyozli
munosabatlar o’rnatishdan manfaatdorligi ko’p jihatdan bu davlatning Moskvadan
uzoqligi   darajasi   bilan   bog’liq.  Afsuski,   G’arb   Rossiyaning   Shimoliy  Yevroosiyo
makonini   tashkil   etish   va   uning   chegaralarida   xavfsizlikni   ta’minlashdagi   rolini
yetarlicha   baholamaydi.   Bundan   tashqari,   inertsiya   tufayli   SSSRning   o’tmishdagi
geosiyosiy   ahamiyatiga   ega   bo’lgan   "strategik   soyabon"   hali   ham   ko’p   jihatdan
ishlaydi, bu bugungi kunda va kelgusi yillarda MDH mamlakatlari qo’shnilarining
postga   nisbatan   sezilarli   cheklovini   belgilaydi.   -Sovet   davlatlari,   hatto
ekspansionistik   rejalar   mavjud   bo’lganda   ham.   Bu   MDH   davlatlarining   "tashqi
dushmanlari   yo’q"   va   "haqiqiy"   raqiblar   aynan   ularning   MDHdagi   qo’shnilari,
birinchi   navbatda,   "buyuk   kuch   Rossiya"   ekanligi   haqidagi   tasavvurni   yaratadi.
Yaqin   kelajakda   vaziyat   o’zgarishi   mumkin   (Afg’onistondagi   vaziyatning
keskinlashuvi   bunga   misol   bo’la   oladi),   ammo   hozircha   bu   MDH   doirasidagi
koalitsiya   o’zaro   hamkorligini   va   koalitsiya   yo’nalishini   to’xtatuvchi   haqiqatan
ham   aniq   tashqi   dushmanning   yo’qligi.   MDH   mamlakatlari   Rossiyaga   nisbatan
butun postsovet xavfsizlik tuzilmasining tizimni tashkil etuvchi elementi sifatida.
G’arb hozirda sobiq SSSR hududida Rossiya yetakchiligida bo’ladigan har
qanday   reintegratsiya   jarayonlarining   oldini   olishga   bel   bog’lagan.   Rossiya   va
G’arb   o’rtasidagi   munosabatlardagi   "asal   oyi"   tugadi,   uning   asosi   "demokratik
qadriyatlar   mushtarakligi"   va   Rossiyaning   G’arb   siyosati   ortidan   ergashishi   edi.
Yana   imperator   siyosati   va   SSSRni   qayta   tiklashga   urinish   ayblovlari   eshitiladi.
Butun   postsovet   hududidan   tashqarida,   aynan   Rossiya   postsovet   hududida
barqarorlikni   mustahkamlashning   tayanchi   ekanligini   tushunib   bo’lmaydi.
G’arbning   o’zi   ham,   NATOdagi   yoki   mintaqalardagi   hamkorlari   ham,   Rossiya
Federatsiyasidan tashqari MDHning hech bir davlati bu vazifalarni o’z zimmasiga
olishga   qodir   emas.   Va   zahiradagi   xavfsizlik   tuzilmalari,   shu   jumladan   harbiy
tuzilmalar yaratilmasdan, sobiq SSSR hududida ham mintaqaviy, ham global ta’sir
ko’rsatishi   mumkin   bo’lgan   eng   salbiy   jarayonlar   rivojlanishi   mumkin.   So nggiʻ
ikki yilda G arb o z e tiborini iqtisodiy va texnik hamkorlikni amalga oshirishga,	
ʻ ʻ ʼ
Rossiyadan iqtisodiy yordam ko rsatishga MDHning boshqa davlatlariga (Ukraina,	
ʻ
26 Qozog iston,   Ozarbayjon)   qaratdi,   garchi   Rossiya   bu   sohadagi   G arb   siyosatidaʻ ʻ
hamon hukmron o rinni egallab turibdi.	
ʻ
So’nggi   paytlarda   G’arb   ishtirokisiz   bir   qator   MDH   davlatlari   Rossiyaga
siyosiy   va   harbiy-siyosiy   hamkorlikning   muqobil   yadrolari   sifatida   harakat
qilishmoqda. Bu, birinchi navbatda, Kavkaz va Kavkazga nisbatan faol siyosat olib
borayotgan   Ukrainaga   tegishli.   Markaziy   Osiyoda   O’zbekiston   bir   qator
muammolarni hal qilishda Rossiyanikidan farqli o’laroq vaziyatga o’z qarashlarini
taklif qilib, xuddi shunday vazifalarni bajarishga harakat qilmoqda. Bugungi kunda
ko’pchilik   tashqi   kuchlar   postsovet   makonini,   Ittifoqdan   keyingi   merosni   qayta
taqsimlashda   ishtirok   etishga   allaqachon   tayyor   ekanligini,   shu   bilan   birga   bu
makon aholisi manfaatlarini o’ylamaganligini tushunmaydi.
Harbiy   aloqalar,   shuningdek,   postsovet   respublikalarining   yangi   o’ziga
xosligini,   ularning   yangi   birligini   izlashda   muhim   elementga   aylanishi   mumkin,
ammo   faqat   munosabatlarning   butun   majmuasining   ko’rinishlaridan   biri   sifatida,
ehtimol   asosiy   munosabatlardan   uzoqdir.   Shuni   ta’kidlab   o’tamizki,   bu   yangi
o’ziga   xoslik   yangi   mafkuraviy,   siyosiy   va   iqtisodiy   asosni   talab   qiladi,   bugungi
kunda   uning   yaxlitligini   ta’minlash   nuqtai   nazaridan   hatto   Rossiyada   ham
etishmayapti. Bozor munosabatlarining rivojlanishi, sobiq SSSR respublikalarining
iqtisodiy   manfaatlarining   xilma-xilligi,   hatto   islohotlarning   bir   xil   darajasi   va
sur’atlari   bilan   ham   siyosiy   uyg’unlikning   kuchayishiga   umuman   olib   kelmaydi.
Aksincha, bu makon MDH doirasidagi aloqalar bilan cheklanib qolmasdan, tobora
ochiqlashib   bormoqda.   Keling,   MDHdagi   geosiyosiy   vaziyatning   rivojlanishida
G’arbning   o’rni   haqida   batafsil   to’xtalib   o’tamiz.   Aslini   olganda,   G’arb
Rossiyaning   postsovet   hududidagi   rolini   kuchaytirishdan,   birinchi   navbatda,
mintaqaviy   xavfsizlik   va   barqarorlikni   mustahkamlashdan   manfaatdor   bo’lishi
kerak. Bundan tashqari, SSSRni tiklash imkoniyatlari, ayniqsa uning aniq fazoviy
yoki mafkuraviy doirasidagi qo’rquvlar aniq haqiqatga to’g’ri kelmasligini hisobga
olgan   holda.   Bundan   tashqari,   Shimoliy   Yevroosiyo   mintaqasining   barqarorligi
atrofdagi   hududlar   barqarorligi,   shuningdek,   global   barqarorlik   uchun   alohida
ahamiyatga   ega.   Postsovet   makonini   qo’pol,   jadal   qayta   taqsimlashni   amalga
27 oshirishga   urinishlar   Yaqin   va   O’rta   Sharq,   Janubiy   va   Markaziy   Evropaning
qo’shni   zonalarida,   nisbatan   kamroq   darajada   Osiyo-Tinch   okeani   mintaqasida
jiddiy, oldindan aytib bo’lmaydigan o’zgarishlarga olib kelishi mumkin.
Jahon   hamjamiyati   Rossiyaning   ikki   qutbli   dunyodan   yangi   dunyoga
o’tishning   eng   qiyin   davrida   postsovet   makonini   tashkil   qilishda   tizimni   tashkil
etuvchi   elementi   sifatida   harakat   qilishga   urinib,   o’z   zimmasiga   olgan   yukni   hali
to’liq baholagani yo’q. buyurtma. Sobiq SSSRning janubiy chegarasida Markaziy
Osiyo   mintaqasiga   nisbatan   beqarorlik   to lqini   yaqinlashib   kelayotganini   vaʻ
birinchi   navbatda,   Rossiyaning   sa y-harakatlari   bilan   (shu   jumladan,   manfaatlar	
ʼ
uchun   ham)   jilovlanayotganini   ko rmaslik   mumkin   emas.   G’arbning   Markaziy
ʻ
Osiyo   mintaqasida   hali   o’z   ta’sirini   etarlicha   kuchaytira   olmagan   -   Rossiyaning
"chekinib ketishi" dan keyin paydo bo’lgan bo’shliqni to’ldirish). Eslatib o’tamiz,
birgina   Afg’oniston   bilan   chegara   MDH   davlatlarida   bir   yarim   ming
kilometrgacha. G’arb "global janub" (uning muhim qismi) bilan ijobiy o’zaro ta’sir
o’tkazish   imkoniyatini   topa   olmadi   (va   hozircha   qidirmayapti),   faqat   iqtisodiy
ta’sir   va   kuchli   ta’sirdan   foydalanishga   urinishlar   bundan   mustasno.   Ammo   bu
holda   "janub"   bilan   o’zaro   tushunishga   erishish   uchun   hech   qanday   mafkuraviy
asos   mavjud   va   bo’lishi   mumkin   emas.   Shu   munosabat   bilan,   Rossiya,   aslida,
tabiiy   va   nafaqat   geografik   amortizator   bo’lib,   u   bir   necha   o’n   yillar   davomida
"global   Shimoliy"   va   "global   janub"   ning   (ehtimol   muqarrar)   to’qnashuvini
yumshata oladi.
SSSRning   parchalanishi   uning   tarkibiga   kirgan   hududlarning,   ilgari
umumiy   tahdidlar   tizimiga   ega   bo’lgan   respublikalarning,   qay   yo’nalishdan
kelganidan qat’i nazar, geosiyosiy o’ziga xosligini yo’qotishiga olib keldi. Aslida,
faqat   Rossiya   SSSRning   Yevroosiyo   (Shimoliy   Evrosiyo)   supramintaqaviy
mulkining   vorisi   bo’ldi.   MDHning   boshqa   mamlakatlari   hozirgi   vaqtda   ularning
yashash joyi bo’lgan u yoki bu o’ziga xos mintaqa yoki submintaqa bilan bog’liq
bo’lgan   "tabiiy"   siyosiy   xatti-harakatlari   bilan   ajralib   turadi.   Masalan,
Moldovaning   Rossiyaning   Osiyo-Tinch   okeani   mintaqasidagi   muammolari   bilan
umumiyligi   juda   oz   va   hokazo.   MDH   davlatlari   nafaqat   o’zlarining   iqtisodiy   va
28 harbiy-iqtisodiy   imkoniyatlari   doirasidan   tashqariga   chiqadigan,   balki   unchalik
katta   bo’lmagan   majburiyatlarni   olishga   moyil   emaslar.   mavjud   sharoitlarda
oqilona   xulq-atvor   tamoyillariga   mos   keladi.   Shu   sababli,   Rossiyaning   kollektiv
xavfsizlik   tizimini   yaratishga   urinishlari   MDHning   boshqa   mamlakatlari
tomonidan   rasmiy   munosabat   yoki   qo’llarini   bog’lash   va   xalqaro   maydonda
siyosiy   manevr   qilish   imkoniyatlaridan   mahrum   bo’lishni   aniq   istamaslik   bilan
kutib olinadi. Bundan tashqari, agar bu jamoaviy hamkorlik Rossiyaning muqarrar
homiyligida   bo’ladi   deb   taxmin   qilinsa.   MDH   davlatlari   Rossiya   bilan   harbiy   va
harbiy-texnik   sohada   ikki   tomonlama   shartnomalar   imzolashga   ko’proq   tayyor,
ammo ularni amalga oshirishda katta muvaffaqiyatlar yo’q.
SSSRni   qayta   tiklashdan   qo’rqish,   Rossiyaning   reintegratsiyaga
intilishlariga   to’sqinlik  qilish   istagi,  "hamma   narsani  birdaniga"  olish  istagi   sobiq
SSSR hududida paydo bo’lgan zaif xavfsizlik tuzilmalarini qayta tiklash umidisiz
yo’q   qilinishiga   olib   kelishi   mumkin.   yaqin   kelajakda   mustahkam   asosga   ega
bo’lgan   va   haqiqiy   yangi   dunyo   tartibi   kontseptsiyasiga   mos   keladigan   boshqa
narsa.   Yuqoridagilardan   kelib   chiqqan   holda,   bugungi   kunda   MDH   davlatlari
Rossiyaning   harbiy   va   harbiy-siyosiy   koalitsiyadagi   ishonchli,   “ishonchli”
hamkorlari   emasligini   taxmin   qilish   mumkin.   Biroq,   ular   ham   uning   harbiy
raqiblari   emas.   Bu   juda   mashhur   "kulrang   zona",   Rossiya   chegaralariga   hududiy
jihatdan yaqinlashib, bugungi kunda Rossiyaning xavfsizligi ko’p jihatdan bog’liq
bo’lgan siyosatni boshqarish.
Mavjud   vaziyat   va   tendentsiyalar   ob’ektiv   va   tabiiydir,   ularni   hatto   juda
yaxshi   qarorlar   qabul   qilib   bo’lmaydi;   Bu   borada   eng   yomoni,   hamma   narsani
sub’ektiv   omil,   rahbarlarning   xatolari,   "noto’g’ri"   bayonotlar,   Rossiyaning
MDHdagi   sheriklarining   chetga   chiqishi,   MDH   Kotibiyatining   yomon   ishlashi,
siyosiy irodaning yo’qligi, tor korporativ manfaatlarni himoya qilishda ayblashdir.
Bularning   barchasi   mo’l-ko’l   bo’lsa-da.   Biroq,   MDH   muammolarini   faqat   shu
omillarga qisqartirish shunchaki haqiqiy vaziyatni noto’g’ri tushunishni va shuning
uchun   uni   o’zgartirish   usullarini   anglatadi.   Bugungi   kunda   asosiy   vazifa   -   bu
"halokatli" vaziyatni kelajak uchun ishlashga harakat qilish.
29 Bugungi   vaziyatni   "katarsis",   "bir-birimizga   haqiqatni   aytish   vaqti",
noto’g’ri umid va illyuziyalardan tozalash deb atash mumkin. Haqiqiy manfaat va
maqsadlarning   oydinlashishi   MDHda   yangi   munosabatlarni   yangi   asosda   qurish
uchun real asos yaratdi, ayniqsa, o’tmishga qaytish yo’q va bo’lishi ham mumkin
emas.   Rossiya   "katta   birodar"   rolini   o’ynash   uchun   iqtisodiy,   siyosiy,   harbiy   va
diplomatik imkoniyatlarni jiddiy cheklab qo’ydi. Sovet davrida RSFSR YaIMning
beshdan bir qismini  SSSRning boshqa respublikalariga topshirishga mahkum edi.
Bugungi   kunda   yalpi   ichki   mahsuloti   80-yillarning   oxiriga   nisbatan   ikki   baravar
kamaygan   Rossiya,   hatto   qo’shni   mamlakatlarda   xavfsizlik   va   sodiqlikni   "sotib
olish" uchun ham buni amalga oshirishga qodir emas. Boshqa tomondan, Moskva,
ayniqsa Chechenistondan keyin, SSSR parchalanishi va hududiy bo’linishi paytida
paydo   bo’lgan   MDH   hududidagi   bir   qator   mojarolarni   kuch   bilan   hal   qilishda
qatnashmoqchi   emasligi   aniq   bo’ldi.   Bundan   tashqari,   bunday   ishtirok   muqarrar
ravishda   imperiya   siyosati,   xudbin   manfaatlar   va   vaziyatni   hal   qila   olmaslik
ayblovlarining yangi hujumiga sabab bo’ladi.
Xo’sh,   MDHning   kelajagi   bormi   yoki   bu   shunchaki   sovet   davri
qoldiqlarimi,   o’zining   so’nggi   yillarini   qurib   ketish   to’lqinida   yashayaptimi?
Bizning fikrimizcha, hozirgi vaziyatni rivojlantirish uchun ikkita "umumiy" variant
mavjud.   Birinchi   variant   eng   kam   talab   qilinadigan   va   eng   kam   ehtimol.   Bular
MDHning   tezlashtirilgan   qulashi,   uning   xarobalarida   muqobil   (jumladan,
Rossiyasiz   -   va   hatto   Rossiyaga   qarshi)   geosiyosiy   tuzilmalarni   yaratishga
muvaffaqiyatsiz   urinishlar,   o’zaro   hududiy   va   boshqa   da’volar,   tashqaridan
kengayish   va   barqarorlikning   kuchayishi.   MDH   maydoni.   Hech   kim   bu   variantni
jiddiy   istamaydi,   hatto   unga   so’z   bilan   amal   qilish   bilan   tahdid   qilayotganlar
orasida   va   bu   har   xil   darajada   bo’lsa   ham,   G’arb,   Ukraina   va   boshqa   davlatlar
homiylik qiladigan geosiyosiy nuqtai nazardan nisbatan "gullab-yashnagan" MDH
mamlakatlari   uchun   odatiy   holdir.   Qozog’iston,   urushdan   vayron   bo’lgan
Tojikistonga.   MDHdan   tashqaridagi   “manfaatdor   kuchlar”,   hatto   bir   qarashda
undan   foyda   ko’radiganlar   ham   bu   variantga   tayyor   emaslar.   Xavf   juda   katta,
30 oqibatlari   juda   noaniq.   Ularning   barchasi   birgalikda,   ehtimol,   bunga   yo’l
qo’ymaydi.
Ikkinchi   variantning   ehtimoli   ancha   yuqori.   Kelgusi   yillarda   bu
Hamdo’stlik   tuzilmalari   va   undagi   munosabatlarning   sust   turg’unligining   davom
etishiga olib keladi. Va bu holda, natijada MDH tuzilmalarining yumshoq demontaj
qilinishi   mumkin   va   MDH   mamlakatlari   o’rtasidagi   munosabatlar   maxsus   ustki
tuzilmalarsiz,   ham   hamkorlik,   ham   raqobat   elementlari   bilan   yangi   davlatlararo
sifatga   o’tadi.   Har   holda,   ba’zilar   bashorat   qilganidek,   MDHning   tez   qulashi
bo’lmaydi. Hamdo’stlik barqarorlikning ma’lum resursiga ega.
Turg’unlik   bosqichi   MDH   doirasidagi   reintegratsiya   jarayonlarining
muqaddimasi bo’lishi ehtimoli juda katta (aslida bu uchinchi variant). Albatta, ular
bir   vaqtning   o’zida   ishlamasligi   mumkin,   bu   barcha   MDH   mamlakatlari   uchun
emas - va siz MDHga a’zo davlatlar sonining qisqarishiga, shu jumladan qaytarib
bo’lmaydigan qisqarishga tayyor bo’lishingiz kerak. Sobiq ittifoq respublikalarida
umumiy   geosiyosiy   xotira   o’chib   ketayotgani   uchungina.   Shuning   uchun   biz
bugungi "to’siqlar yo’lini" iloji boricha tezroq va MDHning tashkiliy tuzilmasi va
g’oyasi uchun minimal yo’qotishlar bilan engib o’tishga harakat qilishimiz kerak,
buning   uchun   butun   kuchdan   foydalanib,   salbiy   parchalanish   va   chalkashlik
jarayonlarini muzlatib qo’yishimiz kerak. (cheklangan bo’lsada) chora-tadbirlar va
vositalar   majmui.   Demak,   MDHni   hali   oldinda   bir   necha   juda   qiyin   yillar   kutib
turibdi. Va shunga qaramay, Hamdo’stlikning kelajakdagi taqdiriga bizni optimistik
qarashga nima majbur qiladi? Tahlilchilarning fikriga ko’ra, keyingi o’n yillikning
boshida butunlay boshqa omillar kuchga kirishi mumkin.
Yagona   Shimoliy   Yevroosiyo   geosiyosiy   makon   bu   siyosatchilarning
injiqligi   emas,   balki   o z   muhitida   yetarlicha   ajralib   turadigan,   ma lum   tuzilganʻ ʼ
tuzilishga   ega   bo lgan   ob yektiv   voqelikdir.   Va   uni   jahon   hamjamiyatining	
ʻ ʼ
qarorlari   bilan   ham,   MDH   davlatlarining   ayrim   rahbarlarining   bayonotlari   bilan
ham   “bekor   qilib  bo’lmaydi”.  MDH   makonida  vaqt  o’tishi  bilan  doimiy  ravishda
ichki   aloqalar   va   tashqi   tahdidlar   mavjud.   Hozirgi   tsikliklik,   MDH   doirasidagi
munosabatlarning   tebranishlari,   tashqi   va   ichki   omillar   kombinatsiyasi   bosimi
31 ostida   mavjud   parchalanish   tendentsiyalari   qaytarilmas   deb   hisoblanishi   kerak.
Xulosa qilib aytganda, Rossiya imperiyasi, “Buzilmas ittifoq”, MDH yoki boshqa
tuzilma   shaklida   Shimoliy   Yevroosiyo   geosiyosiy   makon   mavjud   bo’lgan   va
mavjud   bo’lib,   tizimni   tashkil   etuvchi   aloqalarning   mos   keladigan,   muqarrar
o’zgarishi,   ularning   moslashuvi   bilan.   zamonaviy   va   istiqbolli   sharoitlarga,   yangi
vazifalarga.  Birgalikda   rivojlanish   jarayonida,   geosiyosiy   omillar   yig’indisi   ta’siri
ostida   Shimoliy  Yevroosiyo   makonida   ob’ektiv   ravishda   umumiy   yoki   o’xshash
qadriyatlar tizimi va umumiy dunyoqarash shakllandi.
Ushbu   geosiyosiy   yaxlitlikning   o’zagi,   asosiy   tizimni   tashkil   etuvchi
elementi sifatida Rossiyaga alternativa yo’q. MDHning boshqa hech bir davlati, na
geosiyosiy massasi, na geografik joylashuvi jihatidan bunga yaqqol mos kelmaydi.
G’arbiy,   janubiy   va   sharqiy   yo’nalishdagi   ko’plab   doimiy   tahdidlar   va   tahdidlar
Shimoliy Yevrosiyo mintaqasida yashovchi xalqlarni Rossiya tomon "bosdi" va bu
ularning   siyosiy,   iqtisodiy,   mudofaa   va   xulq-atvor   yo’nalishini   belgilab   beradi.
Kelajakda   bu   holat,   albatta,   turlicha   bo’lsa-da,   davom   etadi.   Qolaversa,
Hamdo’stlikdan   tashqaridagi   MDH   davlatlariga   tashqi   va   harbiy   tahdidlardan
xavfsizlik   “soyabonini”   ta’minlovchi   “sovet”   merosi   ham   yil   sayin   siyraklashib
bormoqda.   Va   tez   orada   MDHning   ko’plab   mamlakatlari   o’zlarining   harbiy   va
iqtisodiy   xavfsizligi,   milliy   mustaqilligi   va   turmush   tarzi   uchun   yangi   jiddiy
(jumladan,   Hamdo’stlik   uchun   umumiy)   muammolarga   duch   kelishi   mumkin,   bu
ularni o’zaro hamkorlik va sheriklikni mustahkamlashga xolisona undaydi. 6
2.2. MDH va Sharqiy Yevropa davlatlari bilan transport aloqalari va
yo’nalishlari
80-90-yillarda   jahon   iqtisodiyotida   muhim   iqtisodiy   islohotlar   amalga
oshirildi.   O’tkazilgan   ushbu   islohotlarning   asosiy   maqsadi   rejali   iqtisodiyotning
ustun   jihatlarini   bozor   iqtisodiyoti   yutuqlari   bilan   birlashtirish   edi.   Bu   davrda
bozor   sotsializmi   deb   nomlangan   g’oya   yuzaga   kelgan   bo’lib,   bu   g’oya   sobiq
Ittifoqda   1965-   yilgi   islohotlarda   o’z   ifodasini   topgan   edi.   Uning   mohiyati   rejali
boshqaruvni   bozor   raqobatlari   bilan   uyg’unlashtirishga   intilishdir.   Jahon
6
  https://evolutio.info/ru/journal-menu/1999-1/1999-1-gordeychik  
32 iqtisodiyotida sobiq Yugoslaviyada o’tkazilgan bozor islohotlari yanada chuqurroq
xarakterga   ega   bo’lgan.   Yugoslaviyada   ishlab   chiqarish   korxonalari   o’z-o’zini
boshqarish,   erkin   narx-navoni   belgilash   va   tovarlarni   sotish   imkoniyatiga   ega
bo’lib,   raqobat   kuchaygan   edi.   Buning   oqibatida   korxonalar   raqobatga   bardosh
berish   uchun   bozor   sharoitiga   moslashishga   majbur   bo’ldi.   Yugoslaviya   modeli
korxonalarning   talabga   moslasha   olish,   bozorni   to’ldirish   va   mahsulotni   nisbatan
yuqori   sifatli   bo’lishini   ta’minlash   imkoniyatiga   ega   ekanligini   ko’rsatdi.
Mamlakat   o’zining   dastgohlarini   zamonaviy   yangilay   olish   imkoniyatini   ham
namoyish   etdi.   Bunday   yangilash   korxonalar   hisobidan   amalga   oshirildi.   Biroq,
bozor   sotsializmining   yugoslavcha   modeli   mamlakatda   ishsizlikning   ko’payishi,
inflyatsiya jarayonlarining kuchayishiga olib kelgan edi.
60-yillarning   oxirida   bozor   islohotlari   Sharqiy   Yevropaning   boshqa
sotsialistik mamlakatlarida ham  amalga oshirildi. Ularning iqtisodiyotida  bozorga
oid   tarkibiy   qismlar   Sobiq   Ittifoq   bilan   solishtirganda   yanada   sezilgan   bo’lsada,
biroq Yugoslaviya darajasiga yetib bormagan edi.
Vengriyada   bozor   sotsializmi   modelini   yaratish   korxonalarning   ishlab
chiqarish faoliyatiga mustaqillik berish yo’li bilan bog’liq bo’ldi.Ya’ni, ularga o’z
mahsulotlarini o’zlari sotishga ruxsat berildi. Ma’lumki, mamlakat yetarli darajada
kichik bo’lgan taqdirda bu jarayonga davlatning jiddiy aralashuvi talab etilmaydi.
Shuning   uchun   ham   Vengriyada   korxonalar   ish   haqi   fondlarini   saqlab   qolgan
holatda   bandlar   sonini   mustaqil   belgilash   huquqiga   ega   bo’lgan   edi.   Ishchilar
sonini   kamaytirish   hisobiga   ish   haqi   fondi   saqlab   qolindi,   natijada   korxona   bu
fondni   qayta   taqsimlash   huquqiga   ega   bo’lganligi   uchun   ham   ishlab   chiqarishda
bandlarning ish haqini oshirish imkoniga ega bo’lgan edi.
Vengriyada   o’tkazilgan   iqtisodiy   islohotlarning   eng   diqqatga   sazovor
tomonlaridan   biri   shundaki,   bu   yerda   ichki   narxlar   jahon   narxlariga   bog’lab
qo’yildi.   O’tkazilgan   ushbu   islohotlar   natijasida   Vengriya   iqtisodiyoti   ma’lum
darajada   qoloq,   raqobatbardosh   bo’lmagan   ishlab   chiqarishdan   holi   bo’lib,
raqobatda   g’olib   chiqqan   korxonalar   jahon   bozori   talablariga   moslashgan   edi.
Shunday   qilib,   80-yillarning   boshlarida   amalga   oshirilgan   jiddiy   iqtisodiy
33 islohotlar   vengerlar  tomonidan  «iqtisodiy  qon  almashtirish»   sifatida  baholandi  va
keyinchalik   bu   Vengriyaning   bozor   iqtisodiyoti   tomon   tashlangan   jiddiy   qadami
bo’ldi.   Ushbu   islohot   Avstriya   bilan   bo’lgan   davlat   chegaralarini   ochilishi
munosabati   bilan   yanada   kuchaydi.   Sanoat   korxonalari   ishlab   chiqargan
mahsulotlar o’zining kapitalistik qo’shni davlatlari tomonidan kuchli raqobatni his
eta   boshladi.   Juda   ko’p   narxlar,   ayniqsa,   chorvachilik   mahsulotlarning   narxlari
Avstriya narxlariga yaqinlashtirildi. Bu esa o’z navbatida avstriyaliklar tomonidan
nisbatan arzon venger go’shtlarini ommaviy ravishda sotib olinishiga qarshi javob
bo’lgan   edi.   Xullas,   Vengriya   sotsialistik   xo’jalik   tizimi   hukmronlik   davridayoq
ochiq   jamiyatni   shakllantirish   tomon,   ya’ni   jahon   bozori   xo’jaligi   qonunlariga
moslashish tomon ildam qadamlar tashlangan edi.
1969   yilda   Varshava   shartnomasida   mamlakat   qo’shinlarining   kiritilishi
munosabati   bilan   Chexoslovakiyada   bozor   sotsializmi   tomon   harakat   bir   muncha
qiyinlashgan   edi.   Shunday   bo’lsa-da,   Chexoslovakiyada   markazdan   turib
rejalashtirish   ishlariga   putur   yetkazmagan   holda,   resurslarning   narxlari   har   yili
o’sib, istehmol tovarlari narxlari esa pasayib bordi. 90-yilga kelib, Vengriyada narx
parametrlari   va   ularning   tarkibi   jahon   standartlariga   yaqinlashdi.   Bu   esa
mamlakatga   bundan   keyin   ro’y   berib   turgan   inflyatsiyalardan   qutilib   qolish
imkoniyatini bergan edi.
Jahon   iqtisodiyotida   Polshaning   iqtisodiy   rivojlanishi   uchun   siyosiy
nobarqarorlik   xos   bo’lib,   bu   mamlakatda   har   qanday   iqtisodiy   islohotlarni
o’tkazishni   qiyinlashtirgan   edi.   Shunday   bo’lsada,   80-yillarda   hukmronlik   qilgan
inflyatsiya   Polshaning   tarmoq   tuzilmasini   bir   muncha   yaxshiladi,   bozor
iqtisodiyotiga   mos   keladigan   bir   qator   qonun   ishlab   chiqildi.   Bu   holatni   bozor
xo’jaligi   uchun   mamlakatda   huquqiy   poydevor   o’rnatilishi   deb   qarash   mumkin,
chunki bu poydevorsiz bozor iqtisodiyotini yaratish mumkin emas.
Polshada   bozor   iqtisodiyoti,   mamlakatlarda   bozor   iqtisodiyoti   amalda
bo’lishining   moddiy   shart-sharoitini   yaratishdan   boshlandi.   Ya’ni,   mamlakatda
erkin   bozor   narxlari   masshtabining   kengayishi,   xususiy   mulkchilikka   nafaqat
34 qishloq   xo’jaligida,   balki   qayta   ishlash   sanoatida   ham   ruxsat   etilishi   muhim
ahamiyat kasb etgan edi.
80 yillarda Polshada o’tkazilgan iqtisodiy islohotlar quyidagi yo’nalishlarni
nazarda tutgan edi:
  markazdan   turib   rejalashtirishni   davlat   buyurtmalari   tizimi   bilan
almashtirish;
  markazdan   turib   narx  belgilashni   qisqartirish   (1989-   yilning   kuziga  kelib

90 % narx erkinlashgan edi);
  moddiy   resurslarni   markazdan   turib   taqsimlashni   45   %   dan   1986-1988

yilga kelib 22 % gacha qisqartirish;
  tarmoq   vazirliklarini   tugatish   va   yagona   sanoat   vazirligini   tashkil   etish

(Vengriya kabi);
  ish   haqini   erkinlashtirish   va   mehnatga   haq   to’lash   fondining   oshishiga

qarab o’sib boruvchi soliqni joriy etish;
 vositachilik va lizing shartnomalarini joriy etish;

 qayta ishlash sanoatida xususiy mulkchilikka ruxsat berish;

 xorijiy valyuta bozorini 1989 yildan boshlab erkinlashtirish va boshqalar.

Shunday   qilib,   80-yillarning   oxiriga   kelib   Sharqiy   Yevropa
mamlakatlarining   bozor   iqtisodiyotiga   o’tishini   osonlashtiruvchi   iqtisodiy   shart-
sharoitlar yaratilgan edi. Sobiq Ittifoqda 1965- yilda o’tkazilgan iqtisodiy islohotlar
davom   ettirilmasdan   qolib   ketgan   edi.   Iqtisodiyot   rejali   boshqaruv   xo’jaligini
yanada   markazlashtirish   siyosatini   kuchaytirish   yo’lidan   ketdi.   Ishlab   chiqarish
korxonalari amalda mustaqil faoliyat olib borish huquqiga ega bo’lmay qoldi. Ichki
bozorning narx tuzilmasi esa xalqaro standartlarga umuman mos kelmas edi. 
Bozor   islohotlari   boshlangan   bir   davrda   Sobiq   Ittifoqda   resurslar   narxi
jahon   narxining   bor   yo’g’i   1/3   qismini   tashkil   etgan   edi.   Bu   esa   inflyatsiya
jarayonlarining   mamlakatda   uzoq   davom   etishini   va   nihoyatda   chuqurlashib
borishini ifoda etadi.
Sharqiy   Yevropa   mamlakatlarida   davlat   sotsializmining   so’nggi   yillarida
amalga   oshirilgan   chuqur   iqtisodiy   islohotlarni   MDH   davlatlari   bilan
35 solishtirganda   ushbu   mamlakatlarda   bozor   islohotlarini   o’tkazish   uchun   qulay
vaziyat   yaratilganligini   ko’rishimiz   mumkin.   Bunday   qulay   shart-sharoitlar   bir
qator   jihatlar   bilan   bog’liq.   Masalan,   Sharqiy   Yevropa   mamlakatlarida
iqtisodiyotning   monopollashish   darajasi   MDH   mamlakatlariga   nisbatan   pastligi,
aholining turmush farovonligi esa nisbatan yuqoriligi hamda ushbu mamlakatlarda
bozor mentaliteti saqlanib qolganligidir.
Kuzatuvchi sifatida MDHning ayrim tuzilishlarida qatnashuvchi davlat
Shtab kvartirasi Mustaqil Davlatlar Hamdo’stligi Belarus, Minsk
Rossiya bayrog’i Rossiya , Moskva
Suhbatlashish tili Rus tili
Ijro etuvchi kotib Mustaqil Davlatlar Hamdo’stligi Sergey Lebedev
Majlis   o’tkazuvchi   mamlakat   Mustaqil   Davlatlar   Hamdo’stligi   Rossiya
Federatsiyasi
Mustaqil   Davlatlar   Hamdo’stligi   (MDH)-davlatlararo  tashkilot.  1991  yil  8
dekabrda   Minskda   Belorussiya,   Rossiya,   Ukraina   tomonidan   tuzilgan.   Ana   shu
davlat   rahbarlari   imzo   chekkan   Bitimda   SSSR   chuqur   tanazzulga   uchrab
parchalanib   ketish   natijasida   yo’q   bo’lganligi   qayd   qilindi,   uchala   davlat   siyosiy,
iqtisodiy,   gumanitar,   madaniy   va   boshqa   sohalarda   hamkorlikni   rivojlantirishga
intilishini   bayon   etdi.   1991   yil   21   dekabrda   Bitimga   Ozarbayjon,   Armaniston,
Qozog’iston,   Qirg’iziston,   Moldaviya,   Tojikiston,   Turkmaniston,   O’zbekiston
qo’shildi, ular Belorussiya, Rossiya va Ukraina bilan birga MDH ning maqsad va
qoidalari  to’g’risidagi  Deklaratsiyaga Olma ota shahrida imzo chekdilar. 1993 yil
MDH   ga   Gruziya   qo’shiddi.   1993   yil   MDH   Ustavi   qabul   qilindi,   u   davlatlarning
inson   huquklari   va   erkinliklarini   ta minlash,   tashki   siyosiy   faoliyatiniʼ
muvofiqlashtirish, umumiy iqtisodiy makonni vujudga keltirish, transport va aloqa
tizimlarini rivojlantirish, aholi sog’lig’i va atrof mu-hitni muhofaza qilish, ijtimoiy
masalalar   va   immigratsiya   siyosati,   uyushgan   jinoyatchilikka   qarshi   kurash,
mudofaa siyosatida hamkorlik qilish va tashqi chegaralarni qo’riqlashda birgalikda
faoliyat   yuritishni   nazarda   tutadi.   MDH   haqiqiy   a zolari   bilan   birga   MDH	
ʼ
faoliyatining   ayrim   turlarida   qatnashuvchi   a zolar   bo’lishi   mumkin.   MDHning	
ʼ
36 quyidagi   organlari   tashkil   qilingan:   Davlat   boshliklari   kengashi,   Hukumat
boshliqlari   kengashi,   Tashqi   ishlar   vazirlari   kengashi,   Davlatlararo   iqtisodiy
qo’mita,   markazi   Sankt-Peterburgda   bo’lgan   Parlamentlararo   assambleya   va
boshqa   MDHning   doimiy   ishlovchi   organi   Minsk   shahrida   joylashgan
Muvofiqlashtiruvchi   maslahat   qo’mita   hisoblanadi.   Uning   qoshida   doimiy
kotibiyat ishlaydi. Davlat boshliqlari kengashi 1 yilda kamida 2 marta o’tkaziladi.
MDH organlarining faoliyati MDH Nizomi bilan tartibga solinadi.
MDH sobiq SSSR hududida fuqarolik urushi kelib chiqishining oldini oldi,
mamlakatlarni   bosqichma-bosqich   xalqaro   munosabatlar   tizimiga   kirib,
mustaqilliklari, suverenitetini mustahkamlashga ko’mak berdi. MDH o’z faoliyati
davomida   haddan   tashqari   ko’p   qarorlar   qabul   qildi-yu,   lekin   aksariyat   hollarda
ularning ko’pi bajarilmadi. Hozir MDH ga kiruvchi davlatlarning aholisi 283 mln.
kishini tashkil etadi. Bu aholining 120,5 mln. iqtisodiyotda mashg’uldir. Ularning
29,4 foizi sanoat va qurilishda, 21,5 foizi qishloq xo’jaligi, o’rmon va baliqchilik
sohasida ishlaydi.
O’zbekiston o’z milliy manfaatlaridan kelib chiqqan holda MDHda ishtirok
etmoqda.   U   MDHga   davlatlar   ustidan   tuzilgan   tashkilot   sifatida   emas,   balki
mustaqil   davlatlarning   harakatlarini   muvofiqlashtiruvchi   organ   sifatida   qaraydi.
MDH   hududida   davlatlarning   teng   huquqligi   asosida   yagona   iqtisodiy   makonni
yaratish,   tashkilotda   umuman   iqtisodiy   munosabatlarning   ustuvorligiga   erishish,
davlatlar o’rtasida savdo iqtisodiy aloqalarni rivojlantirish uchun harakat qiladi.
Rossiya aholisi soni 10 yil ichida birinchi marta kamaydi
11:43 24.01.2019(Yangilangan 11:44 24.01.2019)
2019 yil 1 yanvar holatiga Rossiya aholining umumiy soni 146 million 793
ming kishini tashkil qiladi.
TOSHKENT,   24   yanv-Sputnik.   Rosstat   idorasi   Rossiya   aholisining   soni
to’g’risidagi ma lumotni e lon qildi.ʼ ʼ
O’tgan   yil   avgust   oyida   Rossiya   prezidenti   Vladimir   Putin   o’zining
telemurojaatida   mamlakat   2020   yilda   demografik   muammolarga   duch   kelishi
37 haqida   va   O’zbekiston   Prezidenti   MDH   davlatlari   huquqni   muhofaza   qilish
organlari rahbarlarini qabul qildi.
O’zbekiston Respublikasi Prezidenti Shavkat Mirziyoyev 2019 yil 31 may
kuni   Mustaqil   Davlatlar   Hamdo’stligi   Ichki   ishlar   vazirlari   kengashining   shu
kunlarda Toshkent shahrida o’tayotgan tadbirlarida ishtirok etayotgan MDHga a’zo
davlatlar ichki ishlar vazirliklari va idoralari rahbarlarini qabul qildi.
Prezidentimiz Ozarbayjon, Armaniston, Belarus, Qozog’iston, Qirg’iziston,
Rossiya,   Tojikiston   va   Turkmaniston   delegatsiyalari   rahbarlarini   samimiy   qutlar
ekan, Hamdo’stlik mamlakatlari huquqni muhofaza qilish organlari o’rtasidagi ikki
va   ko’p   tomonlama   hamkorlik   aloqalari   tobora   mustahkamlanib   borayotganini
mamnuniyat bilan qayd etdi.
Bugungi   kunda   MDH   Ichki   ishlar   vazirlari   kengashi   samarali   hamkorlik,
ilg’or   tajriba  va   bilim   almashish,   shuningdek,   terrorizm,  ekstremizm,   narkotrafik,
uyushgan   jinoyatchilik   va   odam   savdosiga   qarshi   kurashishdagi   sa’y-harakatlarni
yaqindan muvofiqlashtirish uchun muhim mexanizm ekani ta’kidlandi.
Hamdo’stlik   hududida   jinoyatlar   soni   keyingi   besh   yilda   25   foizdan
ziyodga   qisqargani   Kengash   faoliyatining   natijadorligidan   dalolat   beradi.   Bundan
tashqari,   birgina   o’tgan   yilda   qo’shma   operatsiyalar   doirasida   giyohvand
moddalarning   noqonuniy   aylanmasi   bilan   shug’ullangan   892   nafar   shaxsning
faoliyatiga chek qo’yildi hamda 84 nafar jinoyatchi ushlandi.
Uchrashuvda   MDHga   a’zo   davlatlar   ichki   ishlar   organlari   hamkorligini
yanada   kengaytirish,   jumladan,   samarali   idoralararo   hamkorlikni   yo’lga   qo’yish,
qo’shma   tadbirlar   o’tkazish,   kadrlar   tayyorlash   bo’yicha   dasturlarni   amalga
oshirish istiqbollari ko’rib chiqildi. Shuningdek, mintaqaviy xavfsizlikning dolzarb
masalalari,   xususan,   Afg’onistondagi   vaziyatni   tinch   yo’l   bilan   hal   etish   va
transmilliy   jinoyatchilikka   qarshi   kurashishda   sheriklikni   mustahkamlash
yuzasidan fikr almashildi.
Delegatsiyalar   rahbarlari   Prezidentimizga   samimiy   mehmondo’stlik   uchun
minnatdorlik bildirib, o’z davlatlari rahbarlarining salomini yetkazdilar.
38 Mamlakatimiz   huquqni   muhofaza   qilish   tizimida   huquqbuzarliklarni
barvaqt  oldini  olish  va  profilaktika  qilish  bo’yicha  samarali  tizimni   shakllantirish
borasida amalga oshirilayotgan islohotlar natijadorligi yuksak baholandi.
Hamdo’stlik   mamlakatlari   huquqni   muhofaza   qilish   tuzilmalari   o’zaro
qo’llab-quvvatlash   hamda   umumiy   tahdid   va   xatarlarga   qarshi   kurashishda   sa’y-
harakatlarni   birlashtirish   maqsadida   faol   hamkorlikni   yanada   rivojlantirishga
tayyor ekani alohida qayd etildi.
Mustaqil   davlatlar   hamdo’stligi   (MDH)   mamlakatlarida   2019   yilning
yanvar-may   oylarida   sanoat   ishlab   chiqarishi   hajmi   2,5   foizga   ko’paydi.   Buni
MDH Statistika qo’mitasi ma’lumotlaridan bilib olish mumkin. 7
2.3. O’zbekiston va MDH mamlakatlari o’rtasidagi integratsion
munosabatlarni rivojlantirish yo’nalishlari
MDH   respublikalari   bilan   teng   huquqli   va   o’zaro
manfaatdorlikkaasoslangan   hamkorlik   munosabatlarini   rivojlantirish
O’zbekistonda   makroiqtisodiy   barqarorlik   va   barqaror   iqtisodiy   o’sishni
ta’minlashning   muhim   omillaridan   biri   hisoblanadi.   Negaki,   ushbu   mamlakatlar
bilan   savdo-iqtisodiy   munosabatlarni   rivojlantirish   bir   qator   muhim   afzalliklarga
egadir.
Birinchidan,   respublikamiz   geografik   nuqtayi   nazardan   anklav   davlat
hisoblanadi.   Boshqacha   qilib   aytganda,   O’zbekistondan   bevosita   eng   arzon
transport   turi   hisoblangan   dengiz   yo’llariga   chiqish   imkoniyati   mavjud   emas.   Bu
o’z   navbatida   transport   xarajatlari   bilan   bo’g’liq   muammolarni   keltirib   chiqaradi
hamda   mahsulot   tannarxi   va   uning   raqobatbardoshlik   darajasiga   salbiy   ta’sir
ko’rsatadi.   MDH   mamlakatlari   bilan   savdo-iqtisodiy   aloqalarni   rivojlantirish   esa
yirik transport xarajatlarini talab qilmaydi.
Ikkinchidan,   MDH   O’zbekistonda   ishlab   chiqarilayotgan   tayyor
mahsulotlar   uchun   yirik   bozor   hisoblanadi.   Respublikamizda   ishlab
chiqarilayotgan   tayyor   tovarlar   energiya   va   material   sig’imining   yuqoriligi,   sifat
darajasining   nisbatan   pastligi   ularning   raqobatbardoshlik   darajasiga   salbiy   ta’sir
7
 Maxmudova M.J., Qo‘ldasheva M. Jahon mamlakatlari iqtisodiy va ijtimoiy geografiyasi (O‘quv qo‘llanma). 
NamDU, 2020  –  240 bet
39 ko’rsatadi.   Shu   sababli   tayyor   mahsulotlami   uzoq   xorij   mamlakatlariga   sotish
ancha   murakkab.   Ichki   bozor   yetarli   darajada   to’yinmagan   MDH   mamlakatlarida
esa O’zbekiston tayyor mahsulotlari raqobatbardosh hisoblanadi.
Uchinchidan,   MDH   mamlakatlarida   bir   turdagi   tovarlarni   katta   miqdorda
ishiab   chiqarish   imkoniyatlari   mavjud.   Paxta,   meva,   sabzavot,   ko’mir,   gaz,   neft,
oltin   mintaqadagi   davlatlarning   deyarli   barchasida   ishlab   chiqariladi.   Ana   shu
tarmoqlarda mahsulot miqdori va sifatini belgilash bo’yicha kelishuvlarga erishish,
bu  mahsulotlarni   qayta  ishlash  va  ularni   eksport   qilish  bo’yicha  yagona  siyosatni
yurgizish maqsadga muvofiqdir. Agar MDH respublikalari jahon bozoriga alohida
chiqsalar,   ular   o   ‘zaro   raqobatchilarga   aylanadilar,   ularning   birgalikda   harakat
qilishi   rnamlakatlar   iqtisodiyotini   bozor   konyunkturasiga   bog’liqligini   pasaytiradi
va mahsulotlarning raqobatbardoshligini oshiradi.
To’rtinchidan,   MDH   mamlakatlari   bilan   savdo-iqtisodiy   aloqalarni
rivojlantirish   boshqa   sohalarda   ham   hamkorlik   munosabatlarining   faollashuviga
olib   keladi.   Natijada   yirik   mablag’lar   talab   etuvchi   ulkan   investitsiya   loyihalarini
amalga   oshirish   uchun   moliyaviy   mablag’larni   birlashtirish   imkoniyati   yuzaga
keladi.
Shu   sababli   MDII   mamlakatlari   bilan   integratsion   munosabatlarni
rivojlantirish   respublikamiz   tashqi   iqtisodiy   siyosatining   ustuvor   yo’nalishlaridan
biri hisoblanadi.
MDH   mamlakatlari   bilan   integratsion   munosabatlami   rivojlantirish   bir
nechta yo’nalishda amalga oshirilishi mumkin:
Birinchidan, MDII  respublikalari  bilan savdo aloqalarini  rivojlantirish. Bu
yo’nalish o’zaro savdo aloqalari hajmini oshirishni taqozo etib, boshqa hamkorlik
shakllari uchun esa asos bo’lib xizmat qiladi.U o’z ichiga mamlakatlar o’rtasidagi
ikki   va   ko’p   tomonlama  savdoda   eng  qulay   sharoitlar   rejimini   tashkil   qilish,   ikki
tomonlama   soliq   solishga   barham   berish   va   ichki   yoki   o’zaro   valyutalar
konvertatsiyasiga   erishish   haqidagi   kelishuvlami   qamrab   oladi.   Bunday
jarayonlaming amalga oshirilishi MDH davlatlari o’rtasidagi iqtisodiy hamkorlikni
40 sezilarli   darajada   rag’batlantiradi   va   o’zaro   iqtisodiy   aloqalar   rivojlanishining
keyingi bosqichiga o’tishga imkon beradi. 
Erkin   savdo   zonasining   tashkil   etilishi   MDH   mamlakatlari   bilan   savdo
aloqalarini   rivojlantirishning   ikkinchi   yo’nalishi   hisoblanadi.   Yuqorida   ta’kidlab
o’tilganidek erkin savdo zonasi sifat jihatdan yangi darajadagi savdo munosabatlari
rejimini   tashkil   etishga   qaratilgan   o   ‘zaro   imtiyozlar   tizimini   talab   qiladi.   Erkin
savdo zonasida mamlakatlar tarif va notarif chegaralashlarni, ya’ni bojxona to’lovi,
kvotalar va boshqa to’siqlarni olib tashlashni ta’minlaydilar. Yana shuni ta’kidlash
joizki,   erkin   savdo   zonasi   amal   qilishining   majburiy   shartlaridan   biri   eksport-
import operatsiyalariga solinadigan egri soliqlarning simmetrik formulasidir.
Aynan   erkin   savdo   zonasi   shakllanishi   davrida   iqtisodiy   munosabatlarni
o’zaro   liberallashtirish   bo’yicha   ko’p   tomonlama   muzokaralarni   boshqarishga
ehtiyoj tug’iladi.
MDH   doirasida   integratsion   aloqalarni   rivojlantirishning   yana   bir   muhim
yo^nalishi   bojxona   ittifoqi   hisoblanadi.   Bojxona   ittifoqi   erkin   savdo   zonasidagi
mamlakatlaming   uchinchi   mamlakatlarga   nisbatan   kelishilgan   siyosat   yuritishini
ishlab chiqishdan boshlanadi. 
Bu yerda so’z yagona bojxona tarifi, uchinchi mamlakatlardan qilinadigan
importga   nisbatan   yagona   himoya   chora-tadbirlari,   va   nihoyat,   uchinchi
mamlakatlar   va   xalqaro   iqtisodiy   tashkilotlar   bilan   yagona   savdo   rejimi   yuritish
haqida   borayapti.   Bojxona   ittifoqining   yuqori   bosqichi   -   yagona   bojxona   hududi
hisoblanadi.   U   ichki   bojxona   chegaralarini   asta-sekin   bekor   qilish   va   bojxona
ittifoqi boshqaruv organlarini tashkil qilishni ko’zda tutadi. 
MDHda   savdo-iqtisodiy   aloqalarni   chuqurlashtirish   va   integratsion
jarayonlami   faollashtirishning   yana   bir   yo’nalishi   hisoblangan   umumiy   bozor
bojxona   ittifoqi   transformatsiyasi   asosida   zaruriy   iqtisodiy   sharoitlar   pishib
yetilganlik   darajasigi   qarab   shakllanadi.   Umumiy   bozor   sharoitida   tovarlar,
xizmatlar,   ishchi   kuchi   va   kapitallarning   hudud   bo’ylab   erkin   harakat   qilishiga
keng yo’l ochib beriladi. Shuningdek, moliya, bank, sug’urta va boshqa sohalarda
41 muvofiqlashtirilgan   siyosat   yuritiladi.   Bunda   milliy   qonunchiliklami   unifikatsiya
qilish, iqtisodiy va ijtimoiy sohalarda soliq siyosatini uyg’unlashtirish yakunlanadi.
Albatta ushbu chora-tadbirlami amalga oshirish uzoq vaqt va ko’p mablag’
talab   qiladi.   Ammo   MDHga   a’zo   mamlakatlaming   uzoq   tarixiy   vaqt   davomida
birgalikda   rivojlanganligi,   ushbu   mamlakatlar   o’rtasida   umumiy   infratuzilmaning
mavjudligi,   yer-suv   va   energetika   manbalarining   yagonaligi   kabi   omillar
integratsion   munosabatlarning   rivojlanishida   qo’shimcha   shart-sharoit   bo’lib
xizmat qiladi.
O’zbekistonning   MDH   mamlakatlari   bilan   savdo-iqtisodiy   aloqalarini
chuqurlashtirish   ham   ikki   yoqlama,   ham   ko’p   yoqlama   hamkorlik   shakllaridan
unumli   foydalanishni   taqozo   etadi.   Ayniqsa,   Rossiya,   Markaziy   Osiyo
mamlakatlari   bilan   savdo-iqtisodiy   munosabatlarni   rivoj   lantirishning   kcng
imkoniyatlari mavjud.
Bugungi   kunda   O’zbekistonning   Rossiya   bilan   tashqi   savdo   aylanmasi   7
mlrd   dollardan   oshgan   bo’lsa-da,   mavjud   imkoniyatlardan   to’liq
foydalanilmayapti.
Rossiya   paxta   xomashyosi,   ip-kalava   kabi   O’zbekistonda   yirik   miqdorda
ishlab   chiqariladigan   to’qimachilik   xomashyolari,   mevasabzavotlar,   meva
sharbatlari uchun yirik bozor hisoblanishi bilan birga milliy iqtisodiyotimiz uchun
muhim   ahamiyatga   ega   bo’lgan   tovarlar   -   yog’och,   rangli   metallar,   yuqori   sifatli
Icxnika va texnologiyalar yetkazib berish salohiyatiga ega yirik davlat hisoblanadi.
Bundan   tashqari   Rossiya   bilan   turli   sohalarda   qo’shma   korxonalar   barpo
etish, qo’shma loyihalarni amalga oshirish mumkin. 
O’zbekistonning   Markaziy   Osiyo   mamlakatlari   bilan   tashqi   savdo
aloqalaridagi   o’zgarishlar   natijasida   mintaqa   mamlakatlari   bilan   o’zaro   savdo
aloqalarining   jami   savdo   aloqalaridagi   salmog’ida   tegishli   ijobiy   o’zgarishlar
kuzatilmayapti.
Tahlillar   shuni   ko’rsatadiki,   0   ‘zbekistonning   mintaqa   mamlakatlari   bilan
o’zaro   2012   tashqi   savdo   aylanmasining   jami   tovar   aylanmasidagi   ulushi   1995-
42 yilda   19,7   foizni   tashkil   etgan   bo’lsa,   2012-yilga   kelib   bu   ko’rsatkich   deyarli   2
barobar pasaydi.
Bundan   tashqari   integratsion   aloqalaming   intensivligini   ko’rsatuvchi
ikkinchi ko’rsatkich - o’zaro savdo aloqalarining YalMdagi ulushida ham pasayish
kuzatiladi.   Taxminiy   hisob-kitoblarga   ko’ra,   bugungi   kunda   Markaziy   Osiyo
mamlakatlari bilan o’zaro savdo hajmining 0 ‘zbekiston YalMdagi  ulushi, 1,2-1,4
foizni   tashkil   etadi,   xolos.   Vaholanki,   XX   asr   90-yillarining   boshida   mazkur
ko’rsatkich 6-6,5 foizga teng edi.
Yuqoridagi   tahlil   natijalaridan   shunday   xulosa   chiqarish   mumkinki,
O’zbekistonning Markaziy Osiyo mamlakatlariga bog’liqligi pasaymoqda. Bu esa
mintaqa bozoridan yetarli darajada foydalanilmayotganligidan dalolat beradi.
Shuni   alohida   ta’kidlash   iozimki,   O’zbekistonning   Markaziy   Osiyo
mamlakatlari   bilan   hamkorligi   faqat   savdo   sohasi   bilan   chegaralanib   qolmasligi
kcrak.   Yirik   miqdorda   ishlab   chiqariladigan   tovarlar   bo’yicha   yagona   eksport
siyosatini   yuritish   barcha   Markaziy   Osiyo   mamlakatlari   uchun   manfaatli
hisoblanadi. 8
8
 A.M.Alimov. Globallashuv va mintaqaviy iqtisodiy integratsiya jarayonlari. - Т .: “Fan va tcxnologiya”, 2016, 276 bet.
43 XULOSA
Ushbu   kurs   ishi   Mustaqil   Davlatlar   Hamdo’stligi   (MDH)
davlatlarining   geosiyosiy   va   transport   kommunikatsiya   salohiyatini   chuqur
o’rganishga bag’ishlangan. Kurs ishi ikki asosiy bobdan iborat bo’lib, har bir bob
turli   jihatlarni   qamrab   oladi   va   MDH   davlatlarining   rivojlanish   jarayonlari,
integratsion   munosabatlari   hamda   transport   aloqalari   haqida   batafsil   ma’lumot
beradi.
MDH   davlatlarining   geosiyosiy   va   transport   kommunikatsiya   salohiyati
haqida   keng   qamrovli   bilimlar   hosil   qilindi.   MDH   davlatlarining   strategik
joylashuvi   va   tabiiy   resurslari,   jahon   iqtisodiyotidagi   o’rni   va   transport   aloqalari
hamda integratsion munosabatlari batafsil o’rganildi. O’zbekiston va boshqa MDH
davlatlari   o’rtasidagi   hamkorlikni   rivojlantirish   yo’llari   va   istiqbollari   ham   kurs
ishining   muhim   natijalaridan   biridir.   Ushbu   ma’lumotlar   MDH   davlatlarining
kelajakdagi rivojlanish yo’nalishlarini aniqlashda muhim ahamiyatga ega bo’ladi.
MDH   davlatlari   geosiyosiy   va   transport   kommunikatsiya   salohiyatini
o’rganish   bugungi   kunda   dolzarb   mavzulardan   biridir.   Ushbu   kurs   ishi   davomida
MDH   davlatlarining   geosiyosiy   holati,   iqtisodiy   aloqalari   va   transport
kommunikatsiya infratuzilmasi batafsil tahlil qilindi.
MDH   davlatlarining   geosiyosiy   ahamiyati   ulkan   hududiy   va   iqtisodiy
salohiyatga ega bo’lganini ta’kidlash lozim. Ushbu davlatlar o’rtasidagi siyosiy va
iqtisodiy   integratsiya   jarayonlari   nafaqat   mintaqaviy,   balki   global   miqyosda   ham
muhim   rol   o’ynaydi.   Har   bir   davlatning   o’ziga   xos   geosiyosiy   strategiyasi   va
iqtisodiy   resurslari   mavjud   bo’lib,   ular   umumiy   maqsad   va   manfaatlar   uchun
uyg’unlashishi mumkin.
MDH   davlatlari   o’rtasidagi   transport   kommunikatsiya   tarmoqlarining
rivojlanishi   mintaqaning   iqtisodiy   taraqqiyotida   katta   ahamiyatga   ega.   Temir
yo’llar,   avtomobil   yo’llari,   dengiz   va   havo   transporti   tizimlarining
modernizatsiyasi   va   kengaytirilishi   MDH   davlatlari   o’rtasidagi   savdo   hajmining
oshishiga va iqtisodiy aloqalarning mustahkamlanishiga zamin yaratmoqda.
44 MDH   davlatlari   transport   kommunikatsiya   infratuzilmasining
rivojlanishida   bir   qancha   muammolar   mavjud.   Jumladan,   transport   yo’laklarining
notekis   rivojlanishi,   logistika   xizmatlarining   samarasizligi   va   ba’zi   holatlarda
siyosiy   ziddiyatlar   bu   sohada   jiddiy   to’siqlar   tug’dirmoqda.   Shunga   qaramasdan,
mintaqa   davlatlari   bu   muammolarni   hal   etishda   faol   ishtirok   etmoqda   va   ko’p
tomonlama hamkorlikni rivojlantirish uchun qator loyihalar amalga oshirilmoqda.
Umuman   olganda,   MDH   davlatlari   geosiyosiy   va   transport
kommunikatsiya   salohiyati   katta   imkoniyatlarga   ega   bo’lib,   bu   imkoniyatlardan
samarali   foydalanish   uchun   mintaqaviy   hamkorlik   va   integratsiyani   yanada
kuchaytirish   zarur.   Bu   esa   nafaqat   MDH   davlatlarining   iqtisodiy   rivojlanishiga,
balki xalqaro maydondagi nufuzining oshishiga ham xizmat qiladi.
45 FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR
1. Jahon iqtisodiyoti toshkent – “Ilm ziyo” – 2005
2. A.M.Alimov. Globallashuv va mintaqaviy iqtisodiy integratsiya jarayonlari.
-Т.: «Fan va tcxnologiya», 2016, 276 bet.
3. Maxmudova M.J., Qo’ldasheva M. Jahon mamlakatlari iqtisodiy va ijtimoiy
geografiyasi (O’quv qo’llanma). NamDU, 2020 – 240 bet
4. https://cyberleninka.ru/article/n/rossiyaning-ukrainaga-bosqini-kelib-   
chiqish-sabablari-va-uning-dunyo-tartibotiga-ta-siri    
5.     https://www.trt.net.tr/uzbek/dasturlar/2016/04/12/tog-li-qorabog-da-
qachon-tinchlik-o-rnatiladi-469035
6. https://daryo.uz/2020/09/30/togli-qorabogda-nima-bolyapti-ozarbayjon-   
prezidenti-va-armaniston-bosh-vaziri-rossiya-telekanali-efirida-shu-haqda-sirtdan-
bahslashdi  
7. https://evolutio.info/ru/journal-menu/1999-1/1999-1-gordeychik   
46 ILOVALAR
1 – ILOVA
Rossiyaning Ukraina hududiga bo lgan davolari ko rsatib o tilgan.ʻ ʻ ʻ
Manba: xarita internet saytidan olindi [4]
47 MUNDARIJA:
KIRISH…………………………………………………………………………… 3
I BOB MDH DAVLATLARINING GEOSIYOSIY SALOHIYATI
1.1 MDHning tashkil topishi va rivojlanish xususiyatlari………………………… 5
1.2   MDH   davlatlarining   geosiyosiy   ahamiyati   va   joylashuvi   MDH
mamlakatlarining   jahon   iqtisodiyotida   tutgan
o’rni…………………………………………………….. 7
1.3   MDH   davlatlari   o’rtasidagi   geosiyosiy   ziddiyatlar   va   muammolar……..……
12
II   BOB   MDH   DAVLATLARI   DOIRASIDAGI   INTEGRATSION
MUNOSABATLAR VA TRANSPORT KOMMUNIKATSIYA SALOHIYATI
2.1.   MDH   doirasidagi   integratsion   munosabatlar   muammolari   va   istiqbollari……
18
2.2.   MDH   va   Sharqiy   Yevropa   davlatlari   bilan   transport   aloqalari   va
yo’nalishlari............................................................................................................ 32
2.3.   O’zbekiston   va   MDH   mamlakatlari   o’rtasidagi   integratsion   munosabatlarni
rivojlantirish   yo’nalishlari……………………………………………………...…
39
XULOSA………………………………………………………………………....
44
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO’YXATI…………………………. 46
ILOVALAR…………………………………………………………………….. . 47
48
Купить
  • Похожие документы

  • Turkiya Respublikasiga iqtisodiy-geografik ta’rif
  • Urbanizatsiya jarayoni va unga ta’sir etuvchi omillar
  • Xalqaro ishchi kuchi migratsiyasining mohiyati va sabablari
  • Mirzacho’l iqtisodiy rayoni aholisi va mehnat resurslari
  • Rossiya va O’zbekistonning iqtisodiy geografik munosabatlari

Подтвердить покупку

Да Нет

© Copyright 2019-2026.

  • Инструкция по снятию с баланса
  • Контакты
  • Инструкция использования сайта
  • Инструкция загрузки документов
  • O'zbekcha