Mif, folklor va frazeologiyada inson obrazi tushunchasining linvokulturologik xususiyati

        Mavzu: Mif, folklor va 
frazeologiyada inson obrazi 
tushunchasining linvokulturologik 
xususiyati   Qadimgi odamning olam va borliq 
haqidagi ibtidoiy tasavvurlaring majmui 
– mif hisoblanadi. Mif yunoncha 
“mithos” so’zidan olingan bo’lib, 
“rivoyat, afsona, asotir, hikoya, masal” 
degan ma’nolarni bildiradi.    Mif  –  xalq  og’zaki  ijodining  eng  qadimgi 
davrlarida  paydo  bo’lgan  va  insoniyatning  olam 
haqidagi  o’sha  davrlardagi  tasavvurlarini 
nafaqat  aks  ettiradi  balki,  aniq  obrozlar 
vositasida  bo’rttiruvchi  e’tiqodiy  qarashlarni, 
to’qimalarni  o’zida  mujassamlashtiradi.Ya’ni 
koinotning  yaratilishi,  samoviy  jismlarning 
paydo  bo’lishi,  o’simliklar  va  hayvonot 
dunyosining  vujudga  kelishi,  tabiiy 
hodisalarning  sabablari  va  mohiyati  afsonaviy 
qahramonlar,  ma’budlar  va  ilohlar  to’g’risidagi 
e’tiqodiy  qarashlarni  o’z  ichiga  oladi. Badiiy  tafakkur  taraqqiy  etgan  sari 
bunday  obrazlar  adabiyot  va  san’at 
olamiga asta sekin ko’cha boshlagan. 
O’zbek  xalq  afsonalari  va 
ertaklaridagi,  “Alpomish”, 
“Kuntug’mish”,  “Rustamxon” 
hamda  “Go’ro’g’li”  turkumiga 
mansub  dostonlardagi  mifologik 
obrazlarning  paydo  bo’lishi  buning 
yaqqol misoli.   “ А lpomish” o‘zbek xalqi eposlarining milliy ichki turi sifatida 
juda mashhurdir. Uning obrazlaridagi milliylik, o‘zbekona xarakter 
va syujet tuzilishi, motivlar tizimi tarixiy asoslari, g‘oyaviy-badiiy 
xususiyatlarida yaqqol ko‘zga tashlanadi.  Milliy urf-odatlarimiz- 
dan bizga ma’lumki kurash milliy an’analarimizning gultoji 
hisoblanib, uning qadimgi ming yilliklardan hozirgi kungacha yetib 
kelganligini ushbu dostonni o‘qib bilib olishimiz mumkin. 
Savash bo‘lsa bul shibanib chiqqanga, 
Kurash qilib to‘qson alpni yiqqanga 
Men tegaman nor bilakli polvonga. 
Aytib borgin izlab kelgan sultonga, 
Otni toblab kirabersin maydonga. 
Kurash asl o‘zbek millatiga xos bo‘lib, uni qadimdan ota -
bobolarimiz yaratishgan. Bugungi kunda kurashni butun jahon 
sport turi sifatda tan olgan. Aslida, xalqimizning qadimiy va shonli 
tarixi tuganmas bir doston bo‘lsa, “Alpomish” ana shu dostonning 
shohbaytidir.  Shuningdek, dostonda aforizmlar, hikmatli so‘zlar va 
maqol darajasiga ko‘tarilgan satrlar ham ko‘p uchraydi. 
Ot chopsa gumburlar tog‘ning darasi, 
Urushda bilinar mardning sarasi. 
Sozandalar sozin chertar qo‘l bilan, 
Yomon odam kuydiradi til bilan. 
Yurar bo‘lsang, senga maydon yo‘lmidi, 
G‘animning shavkati senga elmidi? 
“А lpomish” til jihatidan o‘zbek tilining butun boyligi, 
rangdorligini, so‘zlarning purma’noligini va qanchalik 
ixcham, hayotni ifoda qilish uchun qanchalik 
mukammal va boy ekanligini aks ettiradi. Dostonda 
turmushda uchraydigan eng oddiy so‘zlardan tortib, biz 
uchun notanish, lekin anglash jihatidan bilishimiz zarur 
bo‘lgan harbiy terminlar ham mavjud.  Maqol va matallar xalq madaniyatini o'rganish 
uchun ajralmas materialdir. V.Fon Gumboldt har 
bir tilning o‘ziga xosligi xalq hayotida aniq va 
tabiiy tarzda namoyon bo‘lishini ta’kidlagan 
(Gumboldt, 1985. 380-bet). Taniqli xorijiy 
paremiolog A. Teylorning yozishicha, maqollar 
bizga odamlarni harakatga keltiradigan g'oyalar 
va ideallar haqida fikr beradi. “Maqol - bu qisqa 
gap, saboq, ko'proq tanqid, allegoriya yoki 
umrbod hukm shaklida”. Maqol to'g'ridan-to'g'ri 
yoki ko'chma ma'noga ega bo'lib, fikr ifodasini 
bir oz noaniq qiladi. Maqol, bir tomondan, 
chuqur milliy, ikkinchi tomondan, xalqaro 
ifodaga ega. Bu qarama-qarshilikni quyidagicha 
tushunish kerak: turli xalqlarningmaqollarida 
hukmlar ifodalanadi. Bir  mayizni  qirq  kishi  bo‘lib  yeydi.  O‘zbek  xalqiga  xos  bo‘lgan  eng 
oliy xususiyatlardan biri ahillik, inoqlikdir. Bu bizga ajdodlarimizdan 
singgan  fazilatdir.  Bir  mayizni  qirqqa  bo‘lib  yeyishlik,  o‘zi  yemay 
o‘zgaga  ilinishlik  xalqimizga  xos  bo‘lgan  insoniy  fazilatlarga  ishora 
qiladi. 
Bitta  qaldirg‘och  kelgani  bilan  bahor  bo‘lmas.  Qaldirg‘och 
xalqimizda  yaxshilik,  qut-baraka  elchisi  sifatida  e’zozlanadi. 
Shuningdek,  u  bahor  darakchisi.  Maqolning  lug‘aviy  ma’nosiga 
e’tibor qiladigan bo‘lsak,  u mazmunan “ Qars ikki qo‘ldan chiqadi”  
maqoliga  sinonim  hisoblanadi  va  avvalgi  maqolga  hamohang  tarzda 
uni  to‘ldiradi.  Aynan  qaldirg‘och  obrazining  olinganiga  sabab 
xalqimizda bu qushga nisbatan o‘zgacha qarash, mehr tufayli. Bu esa 
maqolda  etalon  sifatida  o‘z  aksini  topgan. Bosh  omon  bo‘lsa  do‘ppi  topilar.  Insonning 
yaxshi,  yorug‘  kunlarga,  sog‘lik,  tinchlik-
xotirjamlik  bo‘lsa,  yaxshi,  yorug‘  kunlarga 
umidi,  o‘zini  taqdir  ixtiyoriga  topshirib  tavakkal 
qilish ma’nolari ifodalangan. Bosh kiyim sifatida 
bu  yerda  qalpoq,  shapka,  shlyapa  so‘zlari  emas, 
do‘ppi so‘zi keltirilgan. Ma’lumki, do‘ppi o‘zbek 
xalqining  milliy  bosh  kiyimi  sanaladi.  Shu 
o‘rinda  limgvomadaniy  birlik  sifatida  etalon 
vazifasini  bajarib  kelgan.
Do‘ppining  ichida  odam  bor.   Bu  maqol 
mazmunan    “  Devorning  ham  qulog`i  bor” 
maqoliga  o‘zaro  sinonim  hisoblanadi.  Bu 
maqolning    tahliligato`xtalsak,    har  bir  narsani 
har  joyda  aytmaslik    kerakligini  uqtiradi,  kishini 
ogohlikka  xushyorlikka  chorlaydi.  Unda  ham 
etalon sifatida do‘ppi so‘zi olingan. Zaifaning tushi chap.  Bu maqolda o‘zbek xalqining 
diniy qarashlari aks ettirilgan. Chunki o‘zbekona 
qarashga ko‘ra ayol kishining tushi doimo chapdan 
keladi. Bu maqolda etalon yo‘q bo‘lsa-da, xalqimizga 
xos qarash sezilib turadi.
O‘zbek iskab bo‘lsa ham elini topar.   Bu maqolda 
o‘zbekning xalqchilligi, millatparvar va xalqparvarligi 
ko‘rsatilgan. Chunki o‘zbeklar qayerda bo‘lmasin, elim 
deb, yurtim yonib yashagan xalq hisoblanadi.
O‘ziga ugra kesa olmagan birovga lag‘mon cho‘za 
olarmidi.  Bu maqolda o‘zi uchun biror foydali ish qila 
olmagan inson, o‘zgalarga ham foydali  ish qilib bera 
olmasligi yoki kengroq olib qaraydigan bo‘lsak, 
o‘zining tarbiyasi, bilimi bo‘lmagan inson boshqalarga 
ham ta’lim-tarbiya bera olmaydi kabi ma’nolarda 
keladi. Ugra so‘zi etalon sifatida kelgan bo‘lib 
lingvomadaniy birlik vazifasini bajargan. Frazeologizmlar  odatda  insonning 
lisoniy  ongidagi  fikrni  chiroyli 
dalillar  bilan  yoritadi  va  xoh  u 
tinglovchi  bo‘lsin,  xoh  u  kitobxon 
bo‘lsin  lisoniy  tafakkuriga  oddiy 
jumlalardan-da  tez  muhrlanadi. 
Agar  biror  kitobni  o‘qish  jarayo-
niga e’tiborimizni qaratadigan bo‘l-
sak  yoki  nutqimizga  e’tibor  bersak, 
biz  bu  birliklardan  unumli   foy-
dalanishimizni  ko‘rishimiz  mum-
kin. Frazeologizmlar    odatda u yoki 
bu  tilning  insoniy  munosabat-
larning  ko‘z  ilg‘amas  jihatlarini, 
rang-barangligini  o‘zida  aks 
ettiradi.  Til  madaniyat  xazinasi,  sandig'i,  majmuyidir.  U 
leksika,  grammatika,  iboralar,  maqol  va 
matallar,  forklor  va  il-miy  adabiyot,  og’zaki  va 
yozma  nutqda  madaniy  qad-riyatlarni  saqlab 
keladi.  Til  -  madaniyat  tashuvchisi  bo'lib, 
ajdodlardan  avlodlarga  milliy  madaniyat   
azinasini  meros  qilib  qoldiradi.  Yosh  avlod  ona 
tili  barobarida  ajdodlarning  boy  madaniy 
tajribasini ham o'zlashtiradi. Til - madaniyatning 
quroli,  vositasidir.  u  xalq  madaniyati  vositasida 
inson shaxsiyatini, til sohibini shakllantiradi. XULOSA E’tiboringiz 
uchun 
rahmat!