Мухтасар аз таърихи тадқиқи лексикаи «Шоҳнома»

Му х тасар аз таърих и  тад қ и қ и лек сик аи
« Шо ҳ ном а»
        На қшаи кор:
        I.Ба  ои сарсухан якҷ - ду сухан.
        II. Қисми асос :	
ӣ
2. Мухтасар аз таърихи тадқиқи лексикаи  “Шохнома”
3.  К али м а – ибора ҳ ои  арх аи ст ӣ   дар достони
« Ру стам  ва Сў х роб» и   « Шо ҳ ном а» и  Ф и рдавс ӣ
          III .  Хотима.
          IV .  Феҳрасти адабиёт.
1 Фар ҳ анги   мухтасари   “Шо ҳ нома”-   ки   ба   қ алами   олими
нуктасан ҷ и   то ҷ ик     Ибро ҳ им   Алимзода   мансуб   аст,     то     андозае
лексикаи   асосии   «Шо ҳ нома» ро   дарбар   мегирад   ва   дар   асоси
маводи   асар     шар ҳ     ёфтааст. 1
  «Фар ҳ анги   «Шо ҳ нома»   аз   тарафи
лу ғ атшинос ӣ   шинохтаи   то ҷ ик   шодравон   Ҳ офиз   Рауфов   ва
адабиётшинос   Ҳ абиб   А ҳ рор     ба     нашр     омода     шудааст.   Ибро ҳ им
Ализода, бо муро ҷ иат ба лу ғ ати Волф дурустии маънии калима ҳ оро
тафтиш   кардааст   ва   дар   ма қ олаи   худ   “Сухане   чанд   оид   ба   лу ғ ати
“Шо ҳ нома”-и   Фирдавс ӣ ,   оиди     таърихи     омўзиши     лексикаи
«Шо ҳ нома»   ро   дар     ғ арб     баррасї       мекунад. 2  
  Ҳ усну   қ уб ҳ и     лу ғ ати
Волфро, ки соли 1935 дар Берлин нашр шудааст, нишон  меди ҳ ад.
Омўзиши   ҷ и ҳ ат ҳ ои   забонии   “Шо ҳ нома”   ҳ анўз   аз   асри   ХII
шурўъ шуда буд. Аввалин лу ғ ати  қ адимае, ки дар   он аз “Шо ҳ нома”-
и   Абул қ осим   Фирдавс  ӣ   ҳ ам   чун     санъад     истифода   гардидааст,
“Лу ғ ати   форс”-и   Асади   Тўс ,	
ӣ   ки   дар   ниммаи   дуюми   асри   ХII   дар
Озорбай ҷ они  ҷ ануб ӣ  танзим ёфтааст, мебошад.  
Баъд аз Асади Тўс  	
ӣ муаллифони фар ҳ ан ҳ ои “Си ҳ о ҳ -ул-фурс”-и
Ҳ индушо ҳ и   Нах ҷ авон  	
ӣ   (1327),   “ма ҷ ма-ул-фурс”-и   Сурури   Кош ӣ
(1600),   “Фар ҳ анги   Ча ҳ онгир”-и   Ҳ усайни   Ин ҷ у   (1508),   “Фар ҳ анги
Рашид ӣ ”-и Рашидиддин Аттав ӣ   (1954), “Ба ҳ ори а ҷ ам”-и Ба ҳ ор (1740)
ва   ғ айра   аз   “Шо ҳ нома”-и   Фирдавс ӣ   ҳ ам   чун   сарчашмаи   адаб ӣ
истифода   намудаанд,   ки   ин   нишонаи   а ҳ амияти   бузургии
“ Шо ҳ нома ”- и   Абул қ осим   Фирдавсист .
2           1
Масалан, со ҳ иби маш ҳ уртарин лу ғ ати тафсирии забони то ҷ ик ӣ -
форс ӣ    “Фр ҳ анги  ҷ а ҳ онгир ӣ  ”  дар 765 маврид барои зикри калимаву
маъно   ба   “Шо ҳ нома”   муро ҷ иат   кардааст.   Дар   “фар ҳ анги   забони
то ҷ ик ӣ ” бошад, дар 2498 маврид ба “Шо ҳ нома”-и Фирдавсии   бузург
рў   оварданд. 1
2
Баъдтар   лу ғ атнома ҳ ое   ба   майдон   омад,   ки   махсус   дар   асоси
“Шо ҳ нома”-и   Фирдавс ӣ   танзим   шудаанд:   соли   1657   Абул қ одири
Бо ғ дон ӣ   лу ғ атро  бо  унвони  “Лу ғ ати  шо ҳ нома” тартиб     дода,  дар он
қ ариб   ду   ҳ азор   калимаро   ба   забони     турк ӣ   шар ҳ   дод.   Устоди
донишго ҳ и   Те ҳ рон   доктор   Ризозода   Шафа қ   баъд   аз   љашни
ҳ азорсолаи Фирдавс ӣ  ба таснифи лу ғ ати махсуси “Шо ҳ нома” шурўъ
кард, ки он соли 1320-шамсии   ҳ и ҷ р ӣ   бо номи “Фар ҳ анги Шо ҳ нома”
чоп   шуд.   Лу ғ ати   дигари   пурарзиш   “   Вожанома”   таълифи
Абул ҳ усайни Нўшин  мебошад,  ки  дар он  калима ҳ ои душворфа ҳ ми
“Шо ҳ нома” дар асоси абёти асар ва осори дигар адибони адабиёти
форс ӣ  аз назар гузаронида шудааст.
Ҳ амин тари қ  олимони забоншиноси шар қ у  ғ арб бо омўзиши
захираи   лу ғ авии   “Шо ҳ нома”   то   замони   мо   маш ғ ул   шудаанд.   Чи
наве,   ки   муаллифони     та ҳ иякунандагони   му қ аддимаи   “Фар ҳ анги
мухтасари   “Шо ҳ нома”   қ айд   мекунанд.   “Лу ғ ат”   захираи   лу ғ авии
нодири эзо ҳ талаб ва тарзи интихобро дар бар мегирад, ки ми қ дори
он зиёда аз 4300-ма қ олаи лу ғ ав ӣ  аст. 
1
[Амон Воҳидов. Овози то ик. Аз 6.4 с.1994]ҷ
2[
Иброҳим Ализода. «Фарҳанги мухтасари «Шоҳнома». Душанбк,1992]
2
[М ў ҳ син Киччибоев. Фарҳанги «Шоҳнома» . Паж ў ҳ ишоти суханшинос . Самарқанд, 2004, саҳ-17] 	
ӣ
3 Дар   фар ҳ анги   “Шо ҳ нома”   кўшише   шудааст,   ки   ба   як   идда
калима   ва   ибора ҳ ое,   ки   дар   дигар   лу ғ ат ҳ о,   аз   он   ҷ умла   дар
“Фар ҳ анги   забони   то ҷ ик ӣ ”   ба   назар   намерасанд,   а ҳ амият   дода
шавад. Масалан:  ро ҳ - ғ ам, мотам, андў ҳ.
                   Байт:
  Ду гўшаш ба ханљар чу сўрох кард,
  Дили марзи Тўрон пур аз  ро ҳ  кард.
[ Са ҳ .309 ]
Сарм - хунук, сард
Байт:
    Сапеда чу аз кў ҳ  сар бар кашид, 
  Шаб он чодари сарм бар сар кашид.
[ Са ҳ .325 ]
Ҳ амин   тари қ ,   калима ҳ ои   саян ҷ у р,   ф анг,   пай ғ ора,   рев,
оф ан,   к у но ғ   ва   ғ айраро   зикр   намудан   мумкин   аст.   Дар   лу ғ ати
“Шо ҳ нома” баъзе  љи ҳ ат ҳ ои услуб ӣ -маъноии калима ҳ о нишон дода
шудааст.   Фар қ и   лу ғ ат ҳ ои   умум ӣ   аз   фар ҳ анг ҳ ои   асар ҳ ои   ало ҳ ида   ё
нависанда ҳ ои   ало ҳ ида   дар   он   аст,   ки   дар   ин   гуна   лу ғ ат ҳ о   он
маъно ҳ ое зикр меёбоянд, ки хоси он шоир ё нависандаанд.
Агар   аз   ҳ амин  ну қ таи  назар   мо   ба  лу ғ ати  “Шо ҳ нома”   наздик
шавем   баъзе   ҷ и ҳ ат ҳ ои   фар қ кунандаро   мушо ҳ ида   мекунем.
“Шо ҳ нома”   асари   қ а ҳ рамонист   ва   пеш   аз   ҳ ама   дар   он   муборизаи
шо ҳ зодагон   зикр   карда   мешавад.   Бинобар   ин   дар   “Шо ҳ нома”
ном ҳ ои  қ а ҳ рамон нисбатан зиёданд. 
4 Мураттиби   фар ҳ анг   кўшидааст,   ки   силсилаи   ономастикони
асарро   то   ҳ адди   имкон   шар ҳ     ди ҳ ад   ва   иртиботи   байни   он ҳ оро
нишон ди ҳ ад:
Барзин   1.   номи   як   оташкада:   2.   номи   падари   Ҷ а ҳ он   дар
замони   Фаридун:   3.   номи   писари   Гуштосп;   па ҳ лавони   Эрон ӣ :   4.
номи   падари   Бе ҳ зод   аз   насли   Рустам:   5.   номи   як   де ҳқ они   бой   дар
замони   Ба ҳ роми   Гўр:   6.   номи   сардори   лашкари   Нўшервон:   7.
Харрод Барзин, Ром Барзин, Симо ҳ  Барзин .    Ба ҳ ром   1.   номи     рўзи
20    аз    ҳ ар    мо ҳ и   шамс ӣ .   Мисол , байт:
Биљунбид     Қ айсар   ба   ба ҳ ром рў з ,
Ба    нек    ахтару    фоли    гетифурўз .
                  «Шо ҳ нома»,  ҷ -1,  [ са ҳ -211 ]
2 .Ситораи     м иррих ;   онро   дар   сурати   марди     в анг ҷ ў     тасвир
мекунад   ва    худованди   ҷ анг   меномад .
Мисол :
Зи   Ба ҳ ром у  зў ҳ раст   моро   газанд ,
Нашоят   гузаштан   зи    чархи   баланд .
                        «Шо ҳ нома»,  ҷ -1,  [ са ҳ -221 ] 
          
3. Ном и   писари   Гу дарз ;   па ҳ лавон ӣ .   4. Ном и   як   эрон ӣ   дар
зам они   К айх у срав .   5. Писари   Зараст ,   як е   аз   на ҷ ибони   Эрон   дар
зам они   Лў ҳ росп.   6.   Ном и   як е   аз   А ш к ониён .   7. Ном и   як е   аз
подш о ҳ они   Эрон     Ба ҳ ром .   8. Ном и   подш о ҳ и   Эрон ,   писари
Эзидгу рд .   9. Ном и   як е   аз   на ҷ ибони   Эрон ,   писари   Шопу р .
5 10. Ба ҳ ром и   Гў р .   11. Ном и   падари   Ба ҳ ром и   Чў бин .   12. Як е   аз
на ҷ ибони   Эрон ,   падари   Ба ҳ ром .   13. Сардори   лаш к ари   Ҳ у рм у з .
14 .Ном и   як е   аз   на ҷ ибони   Эрон   дар   зам они     Ҳ у рм у з ,   писари
Ба ҳ ром   аз   насли   Сиёву ш .   15.   Ном и   сардори   лаш к ари   Х у срави
Парвиз . 16. м а ҳ .  ш ам ш ер .
Мисол, байт:
Зани   козуру   ме ҳ раро ,
Биёред   Ба ҳ ром у   ҳ ам   Зў ҳ раро .
Дар   таркиби   захираи   лу ғ авии   ин   лу ғ ат   инчунин   бисёр
калима ҳ ои   сохтаву   мураккабро   дучор   мекунем,   ки   барои   та ҳқ и қ у
омўзиши ро ҳҳ ои калимасозии забони то ҷ ик ӣ  му ҳ имтарин мавод ба
шумор меравад. 
Дар   лу ғ ат   аз   калима ҳ ои   “ даст”   ва   “ к ор”     чунин   калима ҳ ои
сохтаву   мураккаб   оварда   шудааст:   дастбан,   дастварз,   дастгир,
дастго ҳ ,   дастран в ,   дастрас,   дастёр,   дастбу р,   дастк ор,   к орбанд,
к орварз,   к оргар,   к ордон,   к ордор,   к орзор,     к орога ҳ ,   к орк ард,
к орсоз,   к ордида   ва   ғ айра ҳ о. 1
  Аз   нашр   баромадани   “фар ҳ анги
мухтасари   “Шо ҳ нома”   барои   дўстдорони   каломи   бадеъ,
толибилмон,   дониш ҷ ўён   ва   умуман   ҳ авасмандон   тў ҳ фаи
арзандааст.  Хонандагон чандин сол боз мунтазири он буданд.
Забон  ҳ одисаи  ҷ амъиятист, аз ин рў, тарзи зинда гӣ , урфу одат,
фаъолияти исте ҳ сол ӣ  ва  ғ айри исте ҳ солии со ҳ ибзабонон, вазъияти
сиёсиву   таърихии   мамлакат,   тара ққ ии   ша ҳ ру   де ҳ от,   савдо,   касбу
пеша, 
6 1
санъат,   маданият,   адабиёт,   ҳ амаи   ҳ одиса ҳ ои   нав   ба   нав,   ки   дар
зиндагї 
рух   меди ҳ ад,   ба   забон   таъсир   мерасонад.   Забон   ҳ амаи
навигари ҳ ои дар ин со ҳ а ҳ о ба амал омадаро дар шакли калимаву
ибора ҳ о дар таркиби лу ғ ав  ӣ инъикос менамояд. 
Забони   адабии   то ҷ ик,   ки   яке   аз   забон ҳ ои   мута қ аддим
буда   ма ҳ сули   чандин   аср ҳ о   мебошад,   дар   тўли   мав ҷ удияти   худ
ба   мусоидаи   шароити   зиндаг ӣ ,   ҳ одиса ҳ ои   гуногуни   таърих ӣ ,
сиёс ,	
ӣ   маъдан ӣ   тадри ҷ ан  инкишоф   ёфтааст  ва  суфта  гардида  ба
дараљаи   имрўзааш   расидааст.   Дар   ҷ араёни   инкишофи   таркиби
лу ғ ав ӣ   ва фонди асосии лу ғ авии он ба калима ҳ ои нав мукаммал
мегардад,   аз   ҷ ониби   дигар,   калимаю   ибора ҳ ое,   ки   ба
истеъмолашон   э ҳ тиё ҷ е   намондааст,   кў ҳ на   шуда   аз   қ атори
калима ҳ ои   умумхал қ ӣ   мебарояд   ва   баъзе   калима ҳ о   та ғ йири
маъно   карда   аз   сари   нав   серистъмол   мегарданд.   Ё   баръакс,
баъзе   калима ҳ ои   сермаъно   ба   якмаъної   тамоил   карда   ҳ одисаи
тангшавии маъноро паси сар мекунанд.  Ҳ амин тавр дар  в араёни
инкишофи   забон   ба   истеъмоли   баъзе   калима ҳ о   э ҳ тиё ҷ е
намемонад.   Бинобар   ин   аз   истифодаи   умум   мебароянд,   аз
тарафи   дигар   бисёр   калима ҳ о   серистъмолу   сермаъно   ва
серма ҳ сул мегарданд.
Забоншиносон   калима ҳ ои   ба   истеъмолашон   э ҳ тиё ҷ
намонда   ва   аз   истифодаи   умум   баромадаро   бо   ибораи
«калима ҳ ои кў ҳ нашуда» ном мебаранд. 
1
 [Амон Воҳидов. Овози то ик. Аз 6.4 с.1994]	
ҷ
7 Калима ҳ ое,   ки   доираи   истеъмолашон   аз   ҷ и ҳ ати
хусусият ҳ ои   замони   ма ҳ дуд   шудаанд   ё   аз   истифода
баромадаанд, калима ҳ ои кў ҳ на шуда номида мешавад:
Андарз,   падру д,   су лу к ,   гу рд,   аъло,   м аъзу л,   сипо ҳ ,
пирос , чам он,   та ҳ ам тан,   х он,   гу соранда,   нах чирга   ва   амсоли
ин ҷ о.                          Мисол , байт: 
Чу   оташ   парокандашуд   Пилтан ,
Дарахте   би ҷ уст   аз   дари   бобзан .
        «Шо ҳ нома »  ҷ ил , 1, [   са ҳ -165 ]
Дар   байти   боло ӣ   кламаи   Пилтан   ба   маънои     киноя   аз   Рустам
омадааст ,   ишора   ба   ҷ асорату   пурзўрии   ўст .   Аммо   аз   басъки
калимаи   мазкур   ба   қ атори   калима ҳ ои   кў ҳ нашуда     дохил
шудааст ,  дар   замони   имрўза   мавриди   истифода   нест .
Ё   ин   ки   мисоли   дигар:
Пиёда бишуд пеши ў зуд шо ҳ ,
Ба   ў   ан ҷ уман шуд   фармон   сипо ҳ .
           « Шо ҳ нома »  в ил , 1,  [ са ҳ - 167 ]
  Дар   байти   мазкур   калимаи   сипо ҳ   ба   маънои   қ ўшин ,   лашкар ,
армия   корбаст   гардида ,   дар   замони   кунунаи   мо   чи   дар   забони
адаб ӣ   ва   чи   дар   забони   гуфтугў ӣ   мавриди   истифода   нест .   Аз   ин
ҷ ост ,  ки   вожаи   археист  ӣ ба   шумор   меравад .
Калима ҳ ои   кў ҳ нашуда   дар   таркиби   лу ғ авии   забон   ниго ҳ
дошта   мешавад,   зеро   ки   нигарандагон   аз   он ҳ о   дар   асар ҳ ои
8 бадеии таърих  ӣ бо ма қ сади   в илвагар намудани   ҳ а қ и у ати во қ еии
замон   тасвир   ва   фард ӣ   кунонидани   забони   персонаж ҳ о
истифода   мебаранд.   Мумкин   аст ,   баъди   чандин   давру   замон ҳ о
боз   он ҳ о   арзи   ву ҷ уд   намоянд   ва   ё   мардум   ба   он ҳ о   э ҳ тиё в от
пайдо   кунанду   мавриди   истифода   қ арор   ди ҳ анд .
                         К алим а ҳ ои к ў ҳ наш у да ба 2-гу рў ҳ   ҷ у до м еш аванд:
               1.  1
К алим а ҳ ои таърих .	
ӣ (историзм ҳ о)
                2. К алим а ҳ ои м ансу х  (арх еист ӣ )
Дар     забони     тожик  	
ӣ калима ҳ ое,     ки   аз     ҷ и ҳ ати     хусусияти
забонии     худ   аз   дигар   гурў ҳ и   лексик ,	
ӣ   масалан,   аз   калима ҳ ои
умумисеристеъмол ӣ   ҳ озиразамон     фар қ   мекунад,   хеле
бисёранд. 1
   Як  гурў ҳ и ин    қ абл  калимањоро    лексикаи   таърих ӣ
(историзм ҳ о) ташкил  
      мекунад.  Калима ҳ ои  таърих ӣ   предмету   маф ҳ умеро  ифода  
менамояд,  ки  манбаи  материалии он ҳ о   бар ҳ ам  хўрдааст.    Ин
калима ҳ о  дар  сурати  ба миён омадани  зарурати  номбаркунии
во қ еияти     гузашта       истифода     мешаванд.     Калима ҳ ои   таърих ӣ
дар     забони     ҳ озираи     т о	
ҷ ик       синоним     надоранд,   яъне     барои
ифодаи  фо қ еияти  гузашта,  ки  ба  калима ҳ ои  таърих ӣ    номбар
мешаванд,     дар     забони     ҳ озира     восита ҳ ои       дигари     лексики
ҳ амвазн  ву ҷ уд   надоранд. 1
Калима ҳ ои     таърих ӣ     дар     асоси     дигаргуни ҳ ои         сохти
ҷ амъияти     инкишофи     и қ тисод ӣ   ва     мадан ӣ   ба   ву ҷ уд     меоянд.
1
 [Малик Кабиров. Амон Воҳидов.Забони адабии ҳозираи то ик. Самаруанд-2010, саҳ-96.]	
ҷ
9 Масалан,  дар  сарзамини  Мовароунна ҳ р    то  ин қ илоби  октябр
сохти     феодал ӣ ,     ҳ укуматдории     подшо ҳӣ       ҳ укумрон     буд.       Аз
охири  асри  XIX     ва  авали  асри  XX     дар  сиёсат  корњои   ҳ арб ӣ
маданият           ва   и қ тисод  	
ӣ та ғ йирот   ба ву ҷ д   омад.           Дар   соли
1991     Ўзбекистон     исти қ лоли   худро   ба     даст     даровард.       Як
гурў ҳ     калима ҳ ое,     ки       бо     сохтори     соби у давраи     сосиолизм
ало қ аманд       буданд,     ҳ оло     ба     гурў ҳ и     калимањои     таърих ӣ
гузаштаанд.    Он  калима ҳ о  дар  забони   то ҷ ик ӣ     то  соли  1991
истифода      мешуданд.       Имрўз     бошад    ҷ ои    он ҳ оро    калима ҳ ои
наве       гирифтаанд,     ки     он ҳ о     исти қ лолияти     моро         ифода
мекунад.       Калима ҳ ое,   ки   ба   предмед ҳ о ,      ҳ одисаву   во қ еа ҳ о,
муносбат ҳ ои     сиёс ӣ - ҷ амъиятии         кў ҳ на     вобастаг ӣ     доштаанд,
ҷ ои  
          Худро   ба   калима ҳ ои   нав   дода,   худашон   ба   предмет ҳ ои
таърих ӣ     як ҷ оя    ба   қ атори   захира ҳ ои  таърих ӣ    гузаштаанд. 1
Чи     навъе,     ки     профессор     Раззо қ     Ғ афоров       менависанд:
Калима ҳ ои   таърих ӣ    (историзм ҳ о)     номи   чиз ҳ о,   маф ҳ ум ҳ о     ва
ҳ одиса ҳ оеро     дар       бар     мегирад,     ки       ба     замони     пеш       аз
ин қ илоб     мансубанд.   Он ҳ о   имрўз   дар   асар ҳ ои   таърих ӣ          ва
адабиёти  баде ӣ   истифода   мешаванд.    Олимони  таърихнавис
ҳ амчун   омили   
1
таъйинкунандаи       «фосилаи       замон ӣ »     ва     шар ҳ ди ҳ андаи
хусусият ҳ ои   хоси    даври   феодал ӣ   ба  кор  мебаранд.  Калима ҳ ои
таърих ӣ   аз     калима ҳ ои     умумистеъмол ӣ     муродиф     надоранд,
1
 [Забони адабии ҳозираи то ик. Қисми 1, Душанбе,1973, саҳ-62]	
ҷ
10 бинобар     ин     тасвири       ҳ а қ и қ ати         во қ еа ҳ ои     замони     гузашта
будани  истифодаи  он ҳ о  амри  номумкинаст.
   Як     гурў ҳ     калима     ва     ибора ҳ ои       таърих ӣ     бевосита     сохти
ҳ укумати   амир ӣ ,  системаи  дастго ҳ и   давлатии  вайро  иифода
мекунад,     ба     ин     гурў ҳ             калима ҳ ое     дохил       мешаванд,     ки
номи   мансаб,     рутба,       дара ҷ аи   амалдор ,ӣ        ном ҳ ои    қ исм ҳ ои
арб ӣ     ва     ғ айра ҳ оро       мефа ҳ монад.     Ба     ин     гурў ҳ       чунин
калима ҳ о   дохил   мешавад :  подш о ҳ,   қ у ш бег ӣ ,    м ирш аб ,  қ оз ӣ
ва   монанди   ин ҳ о .             Ин     гунна       калима ҳ о     дар       «Шо ҳ нома»
ҳ амчун   шакл ҳ ои  ягонаи    лу ғ ав ӣ  ва  истило ҳ от ӣ     дар  мавриду
мав қ еи     муносиб     бо     ҳ одиса ҳ ои     нав   ба     нав       вобаста     шуда
меояд     ва       такрор     мешаванд.       Аз   баски     аксарияти     ин     гунна
калима ҳ о  муродифоти  муносибе   надоранд,  ба   ҷ ои  онњо   кор
фармудани  калима ҳ ои  дигар     сабаби  вайрон  шудани  маън ӣ
ва  мо ҳ ияти  таърихии  њодиса  мешавад.
Калимаи     « подш о ҳ »     ҳ амчун     ҳ окими     мутла қ     дар     замони
феодал ӣ     калимаи     серистеъмол     ва       умум ӣ       маш ҳ ур     аст.     Ин
калима   дар   забони   адабии   имрўза   низ   ба   маънои   сардори
мамлакат,     со ҳ ибисти қ лоли   кори   худ   истифода   мешавад.   Ин
калима  дар  
      1
«Шо ҳ нома»       бештар       ба     шакли     « подш о ҳ »     ва     « подш о »
истеъмол   шудааст.  Калимаи  « подш о ҳ »  дар  забони  адаб ӣ   чунин
шакл   ҷ ои     мураккаб     ва     сохта         дорад :     подш о ҳ бегим ,
подш о ҳ бек орк у н ,	
ӣ       подш о ҳ боз ,	ӣ     подш оҳ вар,   подш о ҳ зода,
подш о ҳ ш аванда,   подш о ҳ	
ӣ .  
1
 1 [Садриддин Айн . Куллиёт.  -12, саҳ	
ӣ Ҷ   296]
11 Калимаи   « подш о ҳ » ро     устод   Садриддини   Айн ӣ    ба   маънои
1.поспони     бузург;   2.   Ҳ укумрони     мутла қ и     феодал  ӣ   ва
буржуазии  монарх  	
ӣ  шарњ  додаст. 1
Му ҳ амад     Ғ иёсиддин     калимаи       « подш о ҳ »ро     чунин     тавзе ҳ
менамояд:   « Подш о ҳ »   ба     бои     форс ӣ     са ҳеҳ     аст,     на     ба     бои
араб .	
ӣ         Ва     ин     аз     Ҳ индустон     ба    бои       араб  	ӣ   шў ҳ рат     дорад
зо ҳ иран    ҳ инд ӣ   қ абе ҳ   аст.  Ва  лафси  подшо ҳ   мураккаб  аст,  аз
под     ва       ш о ҳ .       Лафси     аввал,     ки     под     аст     ба     маънии     тахт
бошад,чи     дар     асл     под     буд,   то     фав қ ониро     ба     дол     бадар
кардаанд.   Лафси     под     ба     маънии     поспон ӣ     ва     поидан     низ
омада  ва  лафси   ш о ҳ    ба  маънии  худованд  аст.
«   подш о ҳ » номест   форси   бостонй   мураккаб   аз    под    ва    ш о ҳ ;
ва   под   ба  маънии   пос   ва  посбон  ва  нига ҳ бон,  ва  поидан  ва
доранндагии  тахту    авранг  бошад;   чунон,  ки  сурат  аз   амсол
ва  ањрон   бе ҳ тар  ва  бузургтар   бошад. 1
   Пас  маънии  ин  исм
ба   ин     та қ дир   ва     ча ҳ ор   ва ҳ	
ҷ        берун   натавонад   буд   аввал
посбони  бузург,  чи  салотин  посбони  хал қ
Қ уллоханг;  дувум,  хамеша  домод ва  чун  маликаро  ба  ин  исм
хонад  муносибад  дорад,     саввум  чун  подшо ҳ  нисбат  ба  соир
мардум     асл   ва   худованд   бошад     пояндаг ӣ    ва   дорандаг ӣ    ба
њоли     ў       ансаб     аст,       пас     агар     ўро     ин     ном         хонанд,     лои қ
бувад.   Чањорум,    худованди  тахту  авранг  ўст  ва  ин  маънии
аз     љамеи     маон ӣ     авло     бошад.     Ва     баъзе     гўянд     подш о ҳ     ба
лу ғ ати  бостон ӣ     ба  маънии  асл  ва  худованд   ва  пойидан   ва
12 дорандагист;  ва  ба   ҳ авзи  охир    низ  дуруст,  ки  подшо  бошад
ва   ба  араб ӣ   султон  
мегўянд. 2
Дар     «Лу ғ ати     Амир»     калимаи     подш о ҳ         ба     маънии
фармонравои     мутадир   ва   сохиби   то ҷ у   тахт,       султон,   малик,
шахриёр   ва    ғ айра   шарњ дода   шудааст,     ки маънои   имрўзаи
он  мебошад.
Калимаи     қ у ш бег ӣ     яке     аз     мансаб ҳ ои     олитарин     буд     дар
аморати Бухоро;   сарвазир.   Ин   калима   турк ӣ -ўзбек ӣ    буда,     аз
ду     ҷ узъ     қ ушу қ об,       шо ҳ ин     ва     бек     иборат     аст.         Дар     аср ҳ ои
миёна  мутасаддии   қ ушњои  шикории   подшо ҳ у амир   ва  хон ҳ о
ба  ў ҳ даи 
    1
қ ушбег ӣ      буд.   3
   Дар   асрхои XIX-XX       сарвазири     амири   Бухоро
ва  
хони ҳ ои   Хеваю       қ ў қ анро     низ     қ ушбег ӣ     мегуфтанд.
Калимаи     « Мирш аб »     низ     калимаи     таърихи    ба     ҳ исоб     меравад.
Ин   калима    дар    лу ғ ати   устод     Айни    ба    шакли  « Мир »     шарҳ  дода
шудааст.                                 Ҳ амин     тавр   калима ҳ ои   кў ҳ нашуда   бо   мурури
замон,   ба   сабаби   дигар   шудани   сохти   ҷ амъият,   инкишофи   саноат,
тара ққ иёти илму техника, бар ҳ ам хўрдани баъзе предмету  ҳ одиса ҳ о
ва   хусусияти   таърих ӣ   пайдо   кардани   он ҳ о   дар   истеъмол   ма ҳ дуд
шуда   аз   истифодаи   умум   баромаданд,   зеро   ки   он ҳ о   ифодагари
предмет,   ҳ одисаву   во қ еа ҳ ои   ҳ а қ и у ати   во қ еиашон   бар ҳ амхўрда
1
 [Муҳаммад  Ғ иёсиддин. « Ғ иёс-ул-лу ғ от.  Ҷ -1,са ҳ  165 ]
2 
[
Му ҳ аммад ҳ усайни Бур ҳ он. «Бур ҳ они  Қ отеъ».  Ҷ -1. Душанбе, с.1987, са ҳ -213 ]
3
   [ Амон Во ҳ идов.Калима ҳ ои таърихии ифодакунандаи дастгои аморати Бухоро дар осори 
Садриддин Айн ӣ . Масъла ҳ ои му ҳ ими забон ва адабиёт. Самар қ анд,2009, са ҳ -55 ]
13 мебошанд.   Ба   тарзи   дигар   гўем,   дар   нати ҷ аи   тара ққ иёти   ҷ амъият
ва   инкишофи   илму   техника   манбаи   во қ еии   баъзе   предмету
маф ҳ ум ҳ о   бар ҳ ам   хўрда   наметавонанд.   Аз   ин   рў,   калимаву
ибора ҳ ое, ки ин гуна предмету маф ҳ ум ҳ оро ифода мекунад, низ аз
истифодаи умум баромада ба гурў ҳ и калима ҳ ои  ғ айрифаъол дохил
мешаванд.  Маънои   як   қ исми ин гуна калима ҳ оро тавассути лу ғ ат ҳ о
мефа ҳ мем.   Аксаи   ин   гуна   калима ҳ о   номи   чиз ҳ о,   маф ҳ ум   ва
ҳ одиса ҳ оеро   дарбар   мегиранд,   ки   ба   забони   пеш   аз   ин қ илоб
мансубанд.   Яъне   ҳ оло   ҳ амон   чиз ҳ о   ва   маф ҳ ум ҳ о   ҳ а қ и у ати   во қ е ӣ
надоранд. Аз баски ин гуна ашё ва маф ҳ ум ҳ о дар давраи муайяни
ҳ аёти   со ҳ ибзабон   дар   амри   ву ҷ уд   будаанд,   вале   дар   мар ҳ илаи
кунунии   тара ққ иёти   ҷ амъият   ву ҷ уд   надоранд,   яъне   ба   ҳ одисаи
таърих  ӣ мансубият   пайдо   кардаанд.   Аз   ин   рў,   калима ҳ ои
ифодагари ин гуна предмет, во қ еаву   ҳ одиса ҳ о низ хусусияти уму м	
ӣ
касб  намуда,  ба калима ҳ ои таърих ӣ   табдил меёбанд.  Аз  сабаби  он
ки   калима ҳ ои   таърих ӣ   предмет   ва   ҳ одисаву   во қ еа ҳ ои   таъихиро
ифода   мекунад,   маънои   аксари   онро   аз   ҳ исоби   калима ҳ ои
умумистеъмол ӣ   буда ,   муродиф низ надоранд. Бинобар ин   ҳ ангоми
номбар   кардани   ягон предмет  ё   ҳ одисаи аз   ҳ аёт барњамхўрда     ба
калима ҳ ои   таърих ӣ   мурољиат   мекунем.   Аз   ин   гуна   калима ҳ о
му ҳ а ққ и қ они   забоншинос,   муаррихон   ва   нависандагон   истифода
мебаранд.
      Унсур ҳ ои   лу ғ авии   истеъмолашон   таърихан   ма ҳ дудае,   ки
предмет,   во қ еаву   ҳ одиса ҳ ои   ҳ оло   ҳ а қ и қ ати   во қ еи   надоштаро
ифода мекунанд, калима ҳ ои таърих ӣ  номида мешаванд:  додх о ҳ ,
14 асос,     парвонач ӣ ,   аълам ,   ,   ам ин,   м ирш аб,   қ оз ӣ ,   ам ир     ва
ғ айра ҳ о.
Ш амаи   ин   калима ҳ о   дар   замони   ҳ озира   аз   истеъмоли   умум
баромада   ба   гурў ҳ и   калима ҳ ои   кў ҳ нашудаи   таърих ӣ   дохил
мешаванд.
Чунонч  ӣ байт:
        Ни ҳ он   кард    гесу    ба   зери   зире ҳ ,
         Бизад   бар   сари   тарки   рум ӣ   гире ҳ .
                   «Шо ҳ нома »   ҷ - 1,  [ са ҳ -178 ]
  Дар   байти   боло  	
ӣ калимаи   зире ҳ     калимаи   таърих  	ӣ буда   ба
маънои   про ҳ ани   ҷ ангини   о ҳ анин ,  ки   па ҳ лавонон   аз   болои     либос
мепўшанд ,   омадааст.   Дар   айни   ҳ ол   мавриди   истифода   қ арор
намегирад.
                  Калима ҳ ои таърих ӣ   ё худ историзм ҳ о (аз калимаи юнонии
ҳ историа - тад ққиқ от) дар ду шакл истифода мегардад: 
1. Дар   ш ак ли   к алим а   (к алим а ҳ ои   таърих ӣ ):   м ирш аб,   қ оз ӣ ,
м у лозим , ам ир, дору қ а, бий,    ва   ғ айра ҳ о .
2. Дар   ш ак ли   ибора   (ибора ҳ ои   таърих ӣ ):   х атти   барот,
ясаву ли  у лам о, ва қ ф и  авлод,  ҳ у ҷ раи орият  	
ӣ ва   амсоли   и нҳ о .
                      Калимањои   таърих ӣ   аз   ҷ и ҳ ати   маъно   низ   як   ранг
нестанд,балки   гуногун   шаклу   гуногун   маъноанд .     Аз   ин   ли ҳ оз
он ҳ оро асосан ба ду гурў ҳ   ҷ удо кардан мумкин аст:
15 1. К алим а ҳ ои  таърих ии  лу ғ ав ӣ .  Ба ин гурў ҳ  калима ҳ ое дохил
мешаванд,   ки   та ғ йири   маъно   накардаанд   имрўз   ҳ ам   ба   ҳ амон
маънии   аввали   худ   маълуманд.   Яъне   хусусияи   якмаъно ӣ   зо ҳ ир
кардаанд:   м ирш аб,   ва қ ф ,   дал қ ,   х ир у а,   ам ир,   ду рд,   найза   ва
монанди   ин ҳ о .
  Мисол :     Надиди   сари   найза  бахти   маро ,
                  Дилат   орзу   кард   тахти   маро .
                           «Шо ҳ нома »  ҷ - 1.  [ са ҳ - 209 ]
 
Калимаи  найза   ба  қ атори калима ҳ ои кў ҳ нашудаи таърих ӣ  дохил
шуда, дар замони  ҳ озира аз истеъмол берун аст.
            2.       К алим а ҳ ои  таърих ии  м аънои   (серм аъно).   Ба  ин гурў ҳ
калима ҳ ои   таърихие   мансубанд,   ки   дорои   хусусият ҳ ои
сермаъно  ӣ буда,   имрўз   тан ҳ о   ба   маънои   пешинаашон
калимањои   таърихї   шуда   метавонанд:   раис   ( мансаби   дин ӣ   дар
ислом,   ки   ба   и ҷ рои   а ҳ коми   дин   назорат   мекунад),   парвона
( фармони подшо ҳ ), сарой  ( дорго ҳ , дарго ҳ и Хон ), сарой (   манзил ,
хона   ҳ авли ,  қ аср  )  ва   монанди   ин ҳ о .  
              
  Мисол , байт:    
                    Ки   ў   дошти   тахту ган ҷ у   сарой ,
                    Шигифте   ба   дилсўзаг ӣ  кард   худой .
                        «Шо ҳ нома »  ҷ -  1,  [ са ҳ -177 ]
                  Дар   байти   боло ӣ   калимаи   сарой   ба   маънои     қ аср
омадааст .Дар   замони   ҳ озира   калимаи   мазкур   ба   гурў ҳ и
16 калима ҳ ои   ку ҳ нашуда   дохил   шуда,   ба   шакл ҳ ои   х она,   м анзил,
ҳ авл ӣ  низ мавриди истифода  қ арор мегирад.
Чи тавре ки ишора рафт, як   қ исми калима ҳ ои кў ҳ нашуда
ба   калима ҳ ои   таърихй   мансубанд,   вале   қ исми   дигари   онро
калима ҳ ои   ифодагари   предмет,   ҳ одисаву   во қ еа ҳ о   ва   аломату
амал ҳ ои во қ еианд, ки  ҷ ои худро ба муродиф ҳ ояшон додаанд. Ин
гуна калима ҳ о баръакси  калимањои таърих ӣ  дар забони адабии
ҳ озираи   то ҷ ик   муродиф   доранд.   Зеро   ки   предмет,   ҳ одисаву
во қ еањое,   ки   онњо   ифода   менамояд,   зиндаву   побар ҷ оянд.
Забоншиносон   ин   гуна   калима ҳ оро   бо   архаизм ҳ о   (аз   калимаи
юнонии  ар ҷ аиос - қ адима, кў ҳ на) дохил кардаанд.
        Калима ҳ ои   истеъмолашон   ма ҳ дудшудаи   предмет   ,
њодисаву   во қ еа   ва   аломату   амалњои   во қ еие,   ки   ҷ ои   худро   ба
муродиф ҳ ояшон   додаанд,   калима ҳ ои   мансух   ё   ки   архаист ӣ
меноманд:     х асм - душман,   ра қ иб;   м а ҷ у с -оташпараст,   зардушт ӣ ;
сила -ато, инъом, бахшиш;  ду да- хонадон, хешу табор, оила , диж -
қ алъа,   к е ҳ - хурд,   майда ;   пайк - ҳ осид,   хабарбиёр,   паёмбар   ва
ғ айра ҳ о.
        Мисол , байт:  
                 Ки   ҳ ам   разм   ҷ уст ӣ ,  ҳ ам   афсуни   ранг ,
                 Ноёмад   зи   кори   ту   бар   ду да нанг . 
                                                            «Шо ҳ нома »  ҷ - 1,  [ са ҳ -  181 ]
Дар   байти   боло ӣ  калимаи   ду да   ба   маънои   хешу   табор ,  оила
омадааст , дар айни замон истило ҳ и мазкур  ба  у атори калима ҳ ои
17 архаист  ӣ гузашта мавриди истифодаии умум нест. Аз ин рў моро
зарур   аст,   ки   маънои   кунунаи   онро   муайян   намоем.   Гуфтан
мумкин   аст,   ки   дар   забони   адабии   имрўзаи   мо   шакл ҳ ои
синонимии   истилоњи   « ду да»   ба   таври   фаровон   ба   назар
мерасад.Чунонч ӣ :   хеш,   а қ рабо,   оила,   табор   ва   ғ айра ҳ о.   Ногуфта
намонад, ки калимаи мазкур шакли худро гум карда бошад   ҳ ам
мазмуну маънои аслии хешро аз даст надодааст.  
                                  Мисоли   дигар , байт: 
                            Дари   даж  кушоданду   Гурдофарид ,
                            Тани   хаставу   баста   дар   даж   кашид .
                                               «Шо ҳ нома »  ҷ - 1  [ са ҳ - 180 ]
Дар   байти   болои   калимаи   даж   дар   ду   ҷ о   такрор   шуда   ба
маъно ҳ ои   қ алъа ,   истењком   омадааст .Дар   айни   замон   калимаи
мазкур   ба   у атори   калимањои   кўнашуда   дохил   мешавд   ва   дар
замони   ҳ озира   дорои   синонимњои   қ алъа,   хайма   ин   чунин   дар
забони ўзбек  	
ӣ чодар мебошад.
                    Калима ҳ ои   архаистй   предмету   ҳ одиса ҳ ои   мавударо
тавассути калимањои кў ҳ нашуда ифода менамояд, вале   ҳ оло аз
сабаби   пойдор   будани   ин   предмету   ҳ одиса ҳ о   дар   забон   барои
ифодаи   онњо   калима ҳ ои   умумистеъмол  	
ӣ низ   пайдо   шудаанд.
Агар   дар   забон   барои   ифодаи   предмету   ҳ одиса ҳ о   теъдоди
калима аз як зиёд бошад,   ҳ амон калимае, ки ба та қ озои   қ оидаи
инкишофи   забон   ҷ авобгў   бошад,   умумистеъмол ӣ   шуда,   дигар
калима ҳ о тадриљан аз истеъмоли умум мебароянд.
18 Калима ҳ ои   мансух   вазифаи   мухталифи   услубиро   адо
мекунад, ки му ҳ имтарини он ҳ о чунинанд:
1. монанди   калима ҳ ои   таърих ӣ   барои   ҷ илвагар   намудани
шароит   ва   хусусият ҳ ои   таърихии   замони   гузашта   истифода
мешавад.
2. Барои тавсифи нут қ и персонаж ҳ о,ягон нут қ  оварда мешавад.
3. Барои   бошукў ҳ у   расо   ва   бочалол   сурат   гирифтани   сухан
истифода мешаванд. 
Калимањои   мансух   аз   ҷ и ҳ ати   шакл   ва   маъно   ба   хел ҳ ои
зерин  ҷ удо машаванд:
       1 . А рх аизм ҳ ои лу ғ ав ӣ . 
Архаизм ҳ ое,   ки   муродифашон   тамоман   калимаи
дигараст,   архаизм ҳ ои   лу ғ авй   ном   доранд:   к аш оварз- де қ он ,
авранг- тахт,   ангу бин- асал,   гом - қ адам,   озарм - шарм,   гу рд-
па ҳ лавон,   ду ру д- салом ,   чароидан- майл   кардан ,   андарз- панд,
падру д- видо ӣ ,   ҷ удо ӣ ,   паж у ҳ иш - тафтиш,   тава ққ у ф - ва ҳ м,   тарс,
гумон, хаёл   ва монанди инњо.
Мисол , байт:  
             Ба   модар   чунин   гуфт   Сў ҳ роби   Гу рд ,
             Ки  « Акнун   бубини   зи   ман   даст   бурд …»
                                 «Шо ҳ нома »  ҷ - 1,  [ са ҳ -173 ]
Калимаи   гу рд  ба   маънои   п ҳ лавон ,  ҷ асур   омадааст . Дар айни  ҳ ол
калимаи  мазкур  ба гурў ҳ и калима ҳ ои архаист ӣ   дохил шуда,   дар
19 замони   ҳ озира   ба     шакл ҳ ои   па ҳ лавон,   далел,   шу ҷ оатманд
истифода бурда мешавад.
2. А рх аизм и  савт  ӣ (овози  ф онетик ӣ ).
Баъзеи   калима ҳ о   аз   қ аринаи   архаистиашон   аз   чи ҳ ати
овоз ӣ   фар қ   мекунанд, та ғ ири овоз ӣ   кардаанд. Ин гуна калима ҳ и
мансухро   архаизм ҳ ои   овози   (фонетик ӣ )   меноманд:   х у нб- хум,
су нб- сум,  к арон- канор,  ш иёр- шудгор ва дигарон.
   Мисол , байт:  
               Ба   лашкар   нигањ кард   Сў ҳ роб   аз   к арон ,
                Сараш   гашт   з - он   кори   лашкар   гарон .
                                                               «Шо ҳ нома »  в - 1, [   са ҳ -207 ]
Дар   байти   боло  
ӣ калимаи   к арон   ба   маънои   дур     омадааст .
Калимаи   мазкур   ба   гурў ҳ и   калима ҳ ои   архаист ӣ   дохил   мешавад.
Дар   замони   ҳ озра   низ   бо   шакл ҳ ои   гўша,   канор,   дур   истифода
бурда мешавад.
3. К алим ањои  арх аистии  м аъно  	
ӣ (сем антик ї). 
                    Ин   навъи   архаизм ҳ оро   дар   натиљаи   кў ҳ нашуда   аз
истеъмол   ,     баромадани   ягон   маънии   калимаи   сермаъно   пайдо
мешавад. Масалан,  калимаи - “ Ёл” -   мўи гарданиасп ва чорпо ҳ ои
дигар   кор   фармуда   мешавад.     Калимаи   « Ёл »   дар   «Шо ҳ нома»-и
Фирдавс ӣ   аксаран  ба  маънои  «Китф»    кор  фармуда  мешавад .
Мисол, байт:
      Куљо   ғ ун ҷ ад  андар  љањони  фаро ҳ ,
      Бад- он  фару  бурзу   бад   он   ёлу   шо ҳ !
                             «Шо ҳ нома»  ҷ -1,  [ са ҳ - 173 ]
20    Мафњуми  ин  калима  баъд ҳ о  та ғ йир  ёфта  ва  ба   ҳ айвонот
хос     шуда     монд     (ёли     асп,     ёли     х ар,     ёлу     ду м )     ва     монанди
ин ҳ о.
Ҳ амин   тари қ   калима ҳ ои   кў ҳ нашуда   (архаист ӣ )   дар   асари
мазкур   барои   ифода   намудани   ҳ одисаву   во қ еањо   ва   ин   гуна
системаи   давлат ӣ ,   сиёсй   ва   маъмурии   замони   хурд   ягона
истило ҳ оти   мебошад,   ки   ў   барои   таври   во қ еа- ҳ одиса ҳ о   он
замона   истифода   бурдааст   ва   њар   яки   ингуна   калима ҳ о
вазифа ҳ ои муайяни услубиро и ҷ ро мекунад.
Чи   тавреки   дар   боло   гуфтагузаштеш   агар   калима ҳ ои
таърих ӣ   ё   хурд   историзм ҳ о   (аз   калимаи   юнонии     ҳ историа -
тат ққ и қ от)   гирифта   шада   як   гурў ҳ и   ин   қ абил   калима ҳ оро
лексикаи   таърих ӣ   (историзм ҳ о)   ташкил   карда
предметумаф ҳ ум ҳ оро   ифода   менамоянд,   ки   манбаи   материали
он ҳ о   бар ҳ ам   хўрдааст.   Ин   калима ҳ о   дар   суръати   ба   миён
омадани   зарурати   номбаркунии   истифода   шуда,   он ҳ о   дар
забони   то ҷ ик  ӣ синоним   надорад,   яъне   барои   ифодаи   во қ еаи
гузашта,   ки   ба   калима ҳ ои   таърих ӣ   номбар   мешаванд,   дар
забони   ҳ озира   воситањои   дигари   лексикии   ҳ ам   вазн   вучуд
надошта   бошад,   калима ҳ ои   архаист ӣ   ифодагари   предмет,
ҳ одисаву   во қ еа ҳ о   ва   аломату   амал ҳ ои   во қ е  	
ӣ буда   ҷ ои   худро   ба
муродиф ҳ ояшон   дода   баръакси   калима ҳ ои   таърих ӣ   дар   забони
адабии   ҳ озираи   та ҷ ик   муродиф   доранд,   зеро,   ки   предмет,
ҳ одисаву   во қ еа ҳ о,   ки   он ҳ о   ифода   менамоянд,   зиндаву
21 побар ҷ оанд.   Фар қ и   ин   ду   навъи   калима ҳ ои   кў ҳ нашударо   бо
тарзи муфассал ба тари қ и зайл   нишон додан мумкин аст:
Диаграммаи Венна Оиди
тафову т  ва умумияти калимањои
мансух ва таърих ӣ :
      Гуфтан мумкин аст, ки тад қ и қ и забони «Шо ҳ нома»-и Фирдавс ӣ   аз
ҷ ониби як  қ атор олимон барасси шудааст. Ба ин гурў ҳ  ноигўй яке аз
олимоне, ки дар со ҳ аи забони «Шо ҳ нома» Сухан рондааст, устод  «Хусусияти       
калимахои мансуг»
1.Калимахои мансухифода 
кунандаи предмет, вокеаву 
ходисахои вокеианд.
2.Калимахои мансуг аз хисоби 
калимахои умумистеъмоли 
муродиф доранд.
3.Меъёри муайян намудани 
архаизмхо муродифи 
умумистъмоли доштанашон 
аст.
4Калимахои архаисти вазифаи 
номинативи ва услубиро ичро 
мекунад.
5.Архаизмходар натичаи 
барои ифодаи предмету 
ходисахои вокеи мавчуд 
будани зиёда аз як вохиди 
лугави пайдо шудаанд. Гарчанде, к и ин 
ду  навъ и 
к ал им а , аз  
хам дигар ф арк  
к у над хам  л ек  
дар як чояги 
к ал им ахои 
к у хнашу да   
м е бошад « Х усуси яти  к али м ахои  
таъри х и »
1.К али м ахот таъри х и  
предм ет, вок еаву  
ходи сахои  хак и к ати  
вок еи аш он 
бархам х у рдаро и ф ода 
м ек у над .
2.К али м ахои  таъри х и  
дорои  м у роди ф  нестанд .
3.К али м ахои  таъри х и  бо 
и ф ода нам удани  предм ету  
ходи сахои  хак и к ати  вок еи  
надош та м у ай ян к арда 
м еш авад.
4к али м ахои  таъри х и  танхо 
вази ф аи  ном и нати ви  
дорад .
5.К али м ахои  таъри х и  дар 
ру згори  и м ру за и сти ф ода 
нам еш аванд.
 
22                 Садриддин   Айн  ӣ аст.   Саддриддин   Айн ӣ   ма қ олаи   илмие   бо
номи 
«Муносибати   забони   «Шо ҳ нома»       ба   забони   точик ӣ »   офаридааст,
ки   лои қ и тањси наст. Устод Садриддини Айн ӣ   дар ма қ олаи мазкур
якчанд  калима ҳ оеро  аз  «Шо ҳ нома»  меоранд,   ки  дар  забони  адаб ӣ
низ   бо   шакли   пешина   ва   маънои   пешина   бе   гон   та ғ йиорт   ҳ амон
тавр истифода бурда мешавад. Чунончи калима ҳ ои  испон, гу ру нч,
сарнагу н, сор, гав, танду ру ст, ш ў рбах т, ангиш т   ва ѓайрањо.
  Чунончи байт:
Саросар ља ҳ он пеши ў  х ор буд, 
Ҷ авонм ард  буду вафодор буд.
[ 1-165 ]
Дар   байти   мазкур   калимаи   Ҷ авонм ард   ба   маънои   сах ӣ
омадааст, ки дар замони   ҳ озира   ҳ ам ин калима вориди истеъмоли
умум аст, ва маънои сахиро низ доро мебошад!
         Ё ин ки байти дигаре меорем:
           Хирадмандро  сарнагу нсор  кард,
  Баданро ба  ҳ ар  ҷ ой солор кард.
[ 1-146 ]
        Калимаи  Сарнагу зар  дар замони  ҳ озира дар Бухоро ба маънои
вожун, сарнагун, сарпаст кор мефармоянд.  
Аз   мисол ҳ ои   болои   ба   мо   маълум   мешавад,   ки   устод
Садриддин   Айнй   дар   ма қ олаи   номбурда   калима ҳ оеро   аз
«Шо ҳ нома»   овардааст,   ки   дар   замони   кунуна   дар   шаклу   маънои
пешинааш мавриди истифода ќарор мегирад.
23 Ғ айр   аз   ин   устод   Садриддин   Айнй   дар   тад қ и қ оти   худ   гуфта
мегузаранд,   ки:   Дар   «Шо ҳ нома»   ба   ивази   як   қ атор   калимањои
қ адими   кў ҳ нашуда   аз   истеъмол   баромада   мондаг ӣ   аз   забони
зиндаи   хал қ   дохил   шудани   бисёр   калима ҳ о   низ   равшан   ҳ ис   карда
мешавад, ки ин   ҳ ол сабаби бой шудани забони адабии он ва қ та ва
фонди лу ғ авии он гардидааст. барои пур қ увват кунонидани фикри
худ як чанд мисол ҳ о меоранд.
Чунончи,   калима ҳ ои   ш у рбах т- бадбахт,   рада- қ атор,   басанда-
кифоя,   бу з - ҷ авон,   тарк ибан -таркидан,   гу ру нч -бирин ҷ ,   торак -
фар қ и   сар,   к адх у до- со ҳ ибхудо,   таф т -гарм,   шитобон,   к ост- кост ӣ ,
ну қ сон-камуст,  к ў з -бикри кўзпушт,  ғ у л- дев ва монанди ин ҳ о.
Мисол байт:
               Миёни саропарда тахте зада, 
Ситода –уломон ба пешаш  рада ,
                                        [  1-202 ]
Ин гунна калима ҳ о дар «Шо ҳ нома»-и Фирдавс ӣ  фаровон буда,
дар  забони   адабии   он   давра   дохил  шудаанд.   Баъд ҳ о  як   у исмашон
аз   забони   адаб  ӣ баромада   монда   бошанд,   ҳ ам   дар   забони   зиндаи
хал қ   то  замони  мо ниго ҳ   дошта  шуд ва як   қ исми ками  он ҳ о   ҳ амон
тавр дар забони адабии баъд аз Фирдавс ӣ   ҳ ам бо қ имонд. « рў нам о-
чизе   ки   дар   ва қ ти   дидани   арўс   дињан»,   « Сара -зари   холис   ва
умуман чизе холис», « ш ара- порчаи якх бастаи набот ӣ », « гарал- наи
дарундор»,   « ф атир- нони   хамираш   норасида»,   « к у рта- перахан»,
« к итф - сари   шона»,   дар   «Шо ҳ нома»   ба   шакли   китф   ба   тарзи
талаффузи   точик ӣ   кор   фармуда   шудааст,   на   ба   шакли   китф   ба
24 тарзе,   ки   дар   адабиёт   кор   фармуда   мешавад.   « Лу нч- доираи   лаб»,
« м ондан- гузаштан»   (дидики   нашуд   мон   ки   равад-масалаи   то ҷ ик ӣ )
« м у ранд -бимирад»,   « м у рем - бимирем»,   « м етин -олати   о ҳ ани   санг
шикан», « к ў и- ма ҳ алла ро ҳ и даруни ша ҳ р» дар  ҳ ардуи ин маън ӣ   ҳ ам
дар   то ҷ ик ӣ   кор   фармуда   мешавад.   Дар   Бухоро   «кўи   дарахт»,   «кўи
хона қ о ҳ »   ном   ма ҳ алла ҳ о   ҳ астанд;   ин   чунин   та ғ йири   «кўй»   ба
маънои   ро ҳ и   даруни   ша ҳ арро   ба   шакли   «кўча»   то ҷ икон   кор
мефармоянд   ва   касони   дар   ро ҳ и   бад   афтодаро   ма ҷ озан   «дар   кўи
бад   афтод»   мегўянд,   « нард- навдаи   дарахт;   « ш аба- сангпора ҳ ои
арзонба ҳ ои   зинатист,   ки   дар   Бухоро   ба   њамин   маън ӣ   кор
мефармоянд».   « Ар-ар- як   хел   дарахти   сафедор».   Садриддин   Айнй
бо   ин   овардани   якчанд   номгўи   мисол ҳ о   испод   мекунад,   ки   шоир
дар   давру   замони   худ   барои   офаридани   асари   мавриди   му ҳ окима
ба як  қ атор калима ҳ ои оддии хал қӣ  муро ҷ иат мекунад ва аксари ин
калима ҳ о   баъди   Фирдавс ӣ   дар   таркиби   лу ғ авии   забон   дохил
шуданд,   баъзе ҳ ошон   аз   истеъмол   баромаданд   ва   ин   чунин   бисёр
калима ҳ о   дар   шеваи   хал қ   то   ба   ҳ ол   истифода   бурда   мешавад,   ки
мисол ҳ ои   боло  	
ӣ ба   мо   гуво ҳ	ӣ   меди ҳ ад.   Устод   дар   тад қ и қ оти   худ
роли   Фирдавс ӣ   барои   ғ ан ӣ   гардонидани   таркиби   лу ғ авии
забонамон хеле калон буданашро испод кардаанд.
Азбаски   мавзўи   мо   лексикаи   архаист ӣ   дар   «Шо ҳ нома»   аст,
акнун   бевосита   ба   масъалаи   асос ӣ -лексикаи   кў ҳ нашуда,   ки   дар
со ҳ аи   гуногун   дар   «Шо ҳ нома»   истифода   шудааст,   тава ққ уф
мекунем.
           
25                                                                           
Бобби  ду юм : К али м а – и бора ҳ ои  арх аи ст ӣ   дар
достони  « Ру стам  ва Сў х роб» и   « Шо ҳ ном а» и
Ф и рдавс ӣ
Дар   сарзамине,   ки   сокинонаш   аз   қ адимулайём   то ҷ икон
буданд, намуд ҳ ои гуногуни касбу пеша вуљуд доштанд: шикорчиг ӣ ,
26 чорводор ӣ ,   кулол ӣ ,   заргар ӣ ,   аттор ,ӣ   ба қу ол ӣ ,   сарро ф	ӣ ,   на ққ ош ӣ ,
кашидадўз ӣ , бофандаг  	
ӣ ва гайра ҳ о ву ҷ уд доранд.
Со ҳ ибпешагон   бо   гузашти   рўзгор   касбу   пешаашро   инкишоф
медоданд ва мувофи қ и та қ озои замон намуд ҳ ои дигари касбу пеша
аз   воситањои   мењнат   истифода   мебурданд   ва   љараёни
истењсолро ташкил намуда, со ҳ иби ма ҳ сули ме ҳ нат мегаштанд. Ба
ҳ амин   маън ӣ   забон   бетараф   намондааст,   яъне   номи   аспоб ҳ о,
ма ҳ сул   ва   ҷ араёни   исте ҳ соли   ин   ё   он   касбу   пеша   бо   во ҳ ид ҳ ои
лугав ӣ   ифода   гаштаанд.   Калима ҳ ои   мансуби   касбу   пеша   номи
асбобу   ан ҷ ом,   чараёни   истењсол   ва   маф ҳ уми   онро   ифода
менамояд.  
 Чунончи Байт: 
Нига њ бони  даж   размдида  ҳ ар ҷ
Ки бо зўру дил буду бо  гу рзу   тир
[ 1-176 ]
 
Дар   байти   болои   калимаи   даж   ба   маънои   қ алъа   омадааст.
Калимаи   маскур   калимаи   кў ҳ нашудаи   мансух   буда   ба   со ҳ аи
меъмор  	
ӣ дохил   мешавад,   яъне   хоси   калимаи   со ҳ аи   меъмор ӣ
мебошад   ки   дар   замони   ҳ озира   синоним ҳ ои   қ алъа,   исте ҳ комро
дорад.
Калимаи дигаре, ки мо дар ин байт мебинем он калимаи  гу рз
мебошад.   Калимаи   маскур   дар   ин   байт   ба   маънои   асли ҳ аи
о ҳ ангини 
27 1
кўполи   ҷ ангии   пешинаи   дастадори   саркўла,   ки   монанди   мехча
бар ҷ астаги ҳ о дорад, омадааст. Калимаи мазкур дар замони   ҳ осира
мавриди   истифода   қ арор   намегирад.   Аз   ҳ амин   сабаб   ин   калима
калимаи кў ҳ нашудаи таърих ӣ  буда ба со ҳ аи  ҳ арб  ӣ дахлнок аст.
                  Ҳ ар   як   касбу   пеша   дорои   калима ҳ ое   мебошад,   ки   номи
аспоб ҳ о, ма ҳ сул ва  ҷ араёни исте ҳ соли ин ё он касбу пешаро ифода
менамояд, бештар дар нут қ и со ҳ ибони  ҳ амон касбу пеша ба гурў ҳ и
муайяни   одамон-ба   со ҳ ибкасбон   хос   буда   маънии   он ҳ о   ба
со ҳ ибони пешаи он ҳ о фа ҳ мост 1
. Чунончи байт:
            Зимо  м оя  гирад, ки худ зўр  ҳ аст, 
Нагирад касе дасти ўро ба даст.
[ 1-183 ]
Калимаи  м оя   калимаи кў ҳ нашудагии архаист ӣ  ба  ҳ исоб рафта
дар   байти   болои   ба   маънои   сармоя,   ба ҳ ра,   фоида,   низ   омадааст.
Калимаи   мазкур   дар   замони   ҳ озира     синоним ҳ ои   сарват,   сармоя,
ба ҳ ра,   фоида дорад  ва  ба  гуру ҳ и калима ҳ ои со ҳ аи и қ тисод мансуб
аст,   намояндагони   ин   со ҳ а   асосан   тадбиркорон   буда,   калимаи
мазкур дар байни он ҳ о маш ҳ ур аст.
Калима ҳ ои   ифодагари   номи   аспоб ҳ о,   маф ҳ ум   ва   ҷ араёни
исте ҳ соли   касбу   пеша,   ки   тан ҳ о   ба   со ҳ ибони   ҳ амон   касбу   пеша
фањмо   буда,   дар   нут қ и   он ҳ о   серистеъмоланд,   калима ҳ ои   касбу
пеша ном дорад.
        Ҳ арчанд, ки омўзиши истило ҳ оти касби-со ҳ авиро  ҳ анўз як чанд
олимон ба миён гузошта бошанд  ҳ ам, лек истило ҳ оти  ҳ амаи касби-
1
 [Малик Кабиров. Амон Воҳидов. Забони адабии ҳозираи то ик. Самарқанд, 2010, саҳ	
ҷ   91].
28 соњав ӣ   ба   дара ҷ аи   мукаммал   омўхта   нашудааст.   Аз   ҷ умла   баъзе
хусусият ҳ ои   лексики   забони   то ҷ ик   ва   шева ҳ ои   он   аз   эътибори
забоншиносони   мо   ба   андозае   дур   мондааст.   Аз   ҳ амин   сабаб   мо
расман лексикаи кў ҳ нашудаи со ҳ а ҳ ои   ҳ арб ӣ , коинот ва барзагарии
«Шо ҳ нома»-и Фирдавсиро  мавриди тад қ и қ от  қ арор додем.
  Пурра   донистани   қ исми   лексика,   ба   фикри   мо   барои
муаллимоне,   ки   аз   фанни   забони   адабии   точик   маш ғ улот ҳ ои
факултатив ӣ  мегузоранд, хеле мухим аст.
Истеъмолистило ҳ ои   кў ҳ нашудаи   ҳ арб ӣ ,   коинот ӣ   ва   барзгар ӣ
гарчи   дар   фар ҳ ангу   лу ғ ат ҳ о   дода   шуда   бошад   ҳ ам,   аммо   қ исми
бисёрии   истилоњоти   ин   со ҳ а ҳ о,   ки   дар   «Шо ҳ нома»-и   Фирдавс ӣ
мављуд   аст.   Дар   фарњанги   мухтасари   «Шо ҳ нома»-и   Иброњим
Ализода   пурра   ва   мукаммалтар   дода   шудааст.   Аз   ин   рў   кори   мо
бештар   бо   фар ҳ анги   Ализода   ва   худи   «Шо ҳ нома»   ба   итмом
мерасад.
Аз   сабабе,   ки   «Шо ҳ нома»-и   Фирдавс ӣ   асари   қ а ҳ рамон ӣ   ба
ҳ исоб рафта дар он бисёр мубориза ҳ ои шадид акси худро ёфтааст.
Аз   ин   сабаб   ҳ ам   дар   асари   маскур   калима ҳ ои   кў ҳ нашудаи   со ҳ аи
ҳ арб  ӣ аз   қ абили   Набард   ( ҷ анг),   сипо ҳ   ( қ ушин,   лашкар,   армия),
баргу сту во   ( зире ҳ и   ҷ анг ),   гу рз( омуди   о ҳ анин,   кўпол,   як   нав   олати
ҷ ангин   пешинаи   дастадори   саркулў,   кимонанди   мехча
бар ҷ астаги ҳ о   дорад ),   ф итрок   ( камарбанде,   ки   барои   бастани   чизе
аз   Зин   овезон   кунон) ,   дом   ( дом) ,     рам а   ( аскар),   найза   (яке   аз
асли ҳ аи   ҷ анг ),   гу пол   ( навеъ   аз   гурзи   вазнин ),   диръ ӣ   ( либоси   ҷ анг,
ки аз тунука ё  ҳ ал қ а ҳ ои о ҳ ан тайёр мешавад ), х аф тан ( як нав  ҷ омаи
29 зире ҳ е,   ки   дар   соби қ   ҳ ангоми   ҷ анг   мепўшанд ),   бабр   ( ҷ авшане,   ки
аз   пўсти   бабр   дўхта   мешавад ),   бабрибон   ( номи   ҷ авшани   Рустам ),
габр   ( зире ҳ   як   нав   либоси   ҷ анг ),   говсар( номи   гурзи   Фаридун,   ки
сараш   шабе ҳ и   сари   гов   буд ),   дабу с   ( гурзи   о ҳ анин)   х арба   ( асбоби
ҷ ангин ), к ам ин  ( каминго ҳ,   ҷ ои пин ҳ оншав ӣ  барои  ҳ у в уми нога ҳ они
бар душман )  ва   монанди ин ҳ о. 1
Чочунончи байт:
         1
Чи  ҳ онад,  ҳ оли Рустами долро.
           Худованди шамшири  гу полро .
[ 1-188 ]
Калимаи   гу пол   ба   гурў ҳ и   калима ҳ ои   кў ҳ нашуда   дохил
мешавад   ва   дар   замони   ҳ озира   мавриди   истеъмол   қ арор
намегирад. Ин калима дар байти болои ба маънои яке аз асли ҳаҳ ои
ҷ ангини со ҳ аи  ҳ арбии  ҳ амон давра бо  ҳ амин ном маш ҳ ур буд.
Мисоли дигар. Байт:
            Ба даст андарун найзаи ҷ онситон,
Паси пушти худ кард он га ҳ   синон.
[ 1-179 ]
Калимаи   синон   калимаи   кў ҳ нашуда  буда  дар   байти  боло ӣ   ба
маънои яке аз асли ҳ а ҳ ои  ҷ анг, найза омадааст.
Истило ҳ оти   ҳ арбиро   аз   ҷ и ҳ ати   инъикоси   маф ҳ уми   ҳ арб  ӣ ба
гурў ҳҳ о та қ сим кардан мумкин аст:
1
[ Садриддин Айн . Куллиёт.  -11. Душанбе,1963, саҳ-45-46.]	
ӣ Ҷ
30 Та ҳ ам тан  бад-ин сон бихуфту бимурд?
[ 1-166 ]
Дар байти болой калимаи  Та ҳ ам тан   ба маънои ла қ аби Рустан
омадааст.   Калимаи   мазкур   ба   гурў ҳ и   калима ҳ ои   куўнашуда   дохил
мешавад. 
Калимаи   Х у срав   ба  гурў ҳ и калима ҳ ои кў ҳ нашуда дохил шуда
маънояш   подшо ҳ   мебошад.   Аз   ҳ ама   му ҳ имаш   дар   он   аст,   ки   дар
«Шо ҳ нома» калимаи мазкур бо  синоним ҳ ои зерин   овардашудааст:
   
К ластери   к али м а ҳ ои  к ў ҳ наш у даи
м ансу би  со ҳ аи   ҳ арб ӣ :
31 Истилохоти 
кухнашудаи 
ифодакунандаи мафхуми 
олати харби: Кал им ахои к ух нашудаи 
 сохаи харби
Истил охоти 
к у хнашу даи ишора ба 
пахл авони : Калимахои               
кухнашудаи  ахли   
    дарбор:
Гурз
ФитрокдиръиКамандКамандХафтон
синон
гуполФитрок
Рама
Гупол
жупин ПархошчуйНомварСитабр
Ялон
Пилзур Сипох будПилтанГевтахамтан
  Хусрав
32 КЛАСТЕРИ МУРОДИФИ КЛИМАИ «ХУСРАВ»
  Чун нома ба наздика  Х у срав  расид,
  Ғ амии шуд дилаш к-он суханњо шунид. Нав љ а њ о
н-дор
Ша њ
Ша њ аншо
њ
Сипо њ буд Љ а њ он љў
й Ша њ риёрШо њХисрав
33 [ 1-184 ]
Шакли   дигари   калимаи   Х у срав     дар   «Шо ҳ нома»   ба   шакли
Х исрав  мавриди истифода  қ арор гирифтааст, ки маънои подшо ҳ ро
дорад.
А). Чу наздики ша ҳ ри Самангон расид,
     Хабар зў  ш о ҳ у   бузургон расид.
[ 1-167. ]
Дар   байти   болои   калимаи   ш о ҳ   ба   маънои   ра ҳ барии   давлат
омадааст, ки синонимии  Х у срав  мебошад
Б). Бад ў дод пас номаи  Ша ҳ риёр, 
     Або  ҳ адяву аспу уштур ба бор.
[ 1-176 ] .
Калимаи   Ша ҳ риёр   шакли   дигари   Х у срав   буда   дар   байти
боло ӣ  ба маънои подшо ҳ , сардори давлат омадааст.
В).  Ља ҳ ончў й  чун номаи ў бихонд,
     Аз он  ҷ ойга тез лашкар биронд.
[ 1-176 ]
34 Калимаи   Ҷ а ҷ ончў й   дар   байти   болой   ба   маънои   подшо ҳ ,
сардори давлат  омадааст, ки шакли мураккаби дигари  Х у срав   дар
«Шо ҳ нома» мавриди истифода  қ арор гирифтааст.
Г).  Ҳ а ҷ ири далери  Сипа ҳ бу д  манам,
     Ҳ ам акнун саратро зи тан барканам.
[ 1-177 ]
Калимаи   Сипа ҳ бу д   калимаи   кў ҳ нашуда   ба   ҳ исоб   рафта   дар
замони   кунуна   аз   истеъмоли   умум   баромадааст.   Калимаи   мазкур
синонимии калимаи  Х у срав  аст ва шакли мураккаби он мебошад.
Д).  Ша ҳ анш о ҳ у   Рустам би ҷ унбад зи  ҷ ой,
     Шумо бо Та ҳ амтан надоред пой.
[ 1-181 ]
Дар   байти   болои   калимаи   Ша ҳ анш о ҳ   ба   маънои   сардори
мамлакат   омадааст.   Калимаи   мазкур   шакли   дигари   мураккаби
калимаи  Х у срав  дар «Шо ҳ нома» истифода бурдашудааст.
Ё). Чу аз дур  ш о ҳ  бар пой хаст, 
     Басе пўзиш андар гузашта бихонд
[ 1-194 ]
35 Калимаи  ш о ҳ  ба гурў ҳ и калима ҳ ои кў ҳ нашуда дохил мешавад,
калимаи   мазкур   дар   байти   боло ӣ   ба   маънои   сардори   давлат
омадааст, ки синонимии калимаи  Х у срав  мебошад.
Ж). Бубинам, ки ин  нав ҷ а ҳ ондор  кист, 
     Бузургон кадоманду  солор  кист.
[ 1-196 ]
Калимаи   нав ҷ а ҳ ондор   синонимии   мураккаби   калимаи
Х у срав   буда   аз   се   реша   нав- ҷ а ҳ он-дор   ташкилёфта   ба   маънои
сардори давлат омадааст. Калимаи дуюме, ки мо дар байти болои
мебинем   калимаи   солор   мебошад.   Калимаи   мазкур   синонимии
калимаи  Х у срав  буда ба маънои сардори давлат омадааст.
Ногуфта намонад, ки калима ҳ ои кў ҳ нашудаи со ҳ аи  ҳ арбиро аз
ҷ и ҳ ати   инъикоси   маф ҳ уми   ҳ арб ӣ   ба   гурў ҳҳ ои   бисёр   ҷ удо   кардан
мумкин аст, мо дар боло 3-гурў ҳ и он ҳ оро нишон додем.
Ҳ аминро   бояд   гуфт,   ки   дар   «Шо ҳ нома»   бисёр   калимањое
ҳ астанд,  ки мансуби коинот  буда дар замони   ҳ озира аз истеъмоли
умум   баромада   ба   гурў ҳ и   калима ҳ ои   кў ҳ нашуда   дохил   мешаванд.
Ба   ин   гурў ҳ   номгўи   калима ҳ о;   ан ҷ у м   ( ситора ҳ о ),   асир   ( таба қ аи
болотарини   ҳ аво, ки онро кураи оташ мегўянд ),  бу р ҷ исм  ( ситораи
Муштар ӣ ), гов ( гала ситораи сарв, бур ҷ и сарв ), гу нбад ( осмон ), зи ҷ
( ҷ адвали   ситорашинос ӣ ;та қ вими   ситорагон,   илми   сайри
ситорагон ),   к авк аб   ( ситора ),   к айвон   (с итораи   Зу ҳ ал ),   м о ҳ и   ( номи
яке   аз   12-бур ҷ и   осмон,   ҳ ут ),   тир   ( ситораи   Аторун ),   ф арору н
36 ( ситораи   толе ),   ҳ у рм у з   ( ситораи   Муштар ӣ ),   ба ҳ ром   (номи   сайёра,
ки маш ҳ ур  ба Ба ҳ роми  фала каст  (ситораи миррих ),   к айвон   (номи
ситораи   Зу ҳ ал),   парвин   ( номи   ситора;   номи   ҳ айати   ситора,   са ҳ о
(номи ситораи Зу ҳ ал ),  су ҳ айл  ( номи ситорае хеле равшану баланд
дар  ҷ ануби осмон )  ва монанди ин ҳ о мебошад. 1
Чунончи байт:
Яке оташе дорад андар  ҳ аво, 
Ба фармони Яздони фармонраво.
Ки донои  ҳ индиш хонад  асир
Сухан ҳ ои чарб ораду дилпазир.
[ 1-29 ]
Х УЛОСА   
Ҳ аминро бояд гуфт, ки лексика яке аз   қ исм ҳ ои асос ӣ  ва 
муњимтарини илми забон ба шумор рафта, дар бораи маънои 
калима ва во ҳ ид ҳ ои фразеолог  ӣ ба ҳ с мекунад.  Мо дар кори хатмии
37 худ тан ҳ о дар бораи калима ҳ ои кў ҳ нашуда ва маъно ҳ ои он дар 
достони «Рустам ва Сў ҳ роб»-и «Шо ҳ нома»-и Фирдавс  ӣ эътибор 
додем ва то  қ адри имкон ба таври озод ва муста қ ил онро  ҳ аллу 
фасл намудем. Гарчанд, ки  дар  бораи  во ҳ ид ҳ ои фразеолог ӣ , ки 
яке аз  қ исм ҳ ои асосии  лексика ба шумор меравад, сухан наронда 
бошем  ҳ ам  ҳ аминро гуфтан мумкин аст, ки тад қ и қ и во ҳ ид ҳ ои 
фразеологии кў ҳ нашудаи достони «Рустам ва Сў ҳ роб»-и Фирдавс ӣ   
низ мавзўи асос ӣ  ва тад қ и қ талаби илми забон ба шумор меравад.  
  Агар мо дар бораи сохт ва структураи кори хатмии худ сухан
рондани бошем кори малакавии мо аз  қ исм ҳ о зерин иборат аст: мо
дар   му қ аддимаи   кори   малакавии   худ   оиди   дараљаи   омўзиши
мавзўъ,   мо ҳ ият   ва   рўзмаррагии   мавзўъ,   ма қ сад   ва   масъала ҳ ои
асосии   кор,   манбаъ ҳ о   ва   омилњои   асосии   кор,   тава ққ уф   намудем.
То  қ адри имкон  ҳ аракат намудем, ки оиди ин масъала фикри худро
баён   намуда   барои   ҳ алли   он ҳ о   кўшиш   намоем.   Азбаски
му қ аддимаи кори  малакав ӣ   о ғ оз  ва ибтидои  кори  хатм ӣ   ба шумор
меравад ва  ҳ атто чи гуна   ҳ аллу фасл гардидани боб ҳ ои дигари кор
ба   он   сахт   вобаста   аст,   мо   ба   он   ҷ иддитар   нигоњ   кардем.   Зеро
ҳ амаи   боб ҳ о   ба   ҳ ам   ало қ аи   манти қ  	
ӣ доранд,   яъне   ками   якеро
дигаре пур хо ҳ анд кард.
Боби   аввалро   мо   мухтасар   аз   таърихи   тад қ и қ и   лесикаи
«Шо ҳ нома»   ном   гузоштем   ва     дар   бораи   «Фар ҳ анги   мухтасари
«Шо ҳ нома»   ва   а ҳ амияти   он   дар   забони   адабии   то ҷ ик,   муносибати
калима ҳ ои   архаист ӣ   бо   калима ҳ ои   таърих ӣ ,   тад қ и қ и   устод
38 Садриддини   Айн ӣ   оиди   «Шо ҳ нома»-и   Фирдавс ӣ   ибрози   а қ ида
намудем.
Дар боби дуюми кори малакав ӣ , ки калима-ибора ҳ ои архаист ӣ
дар   достони   «Рустам   ва   Су ҳ роб»-и   «Шо ҳ нома»-и   Фирдавс  ӣ ном
дорад,     оиди   масъала ҳ ои   калима-ибора ҳ ои   архаистии   со ҳ аи   ҳ арб ӣ
дар достони «Рустам ва Сў ҳ роб»-и «Шо ҳ нома»-и Фирдавс ӣ , калима-
истилоњои   архаистии     мансуби   коинот   дар   достони   «Рустам   ва
Сў ҳ роб»-и   «Шо ҳ нома»-и   Фирдавс ӣ ,   калима-истило ҳ оти   барзгар ӣ
дар достони «Рустам ва Сў ҳ роб»-и «Шо ҳ нома»-и Фирдавс ӣ   эътибор
додашуд.    Ҳ ам чунин ало қ а ва робита ҳ ои байни  қ исматњои мазкур
ибрози аќида намудаем. Аз мушо ҳ ида ва та ҳ лилу тад қ и қҳ ои   ҳ ар як
бобњои   алоњида   гуво ҳ и   он   гаштем,   ки   ҳ амаи   қ исмат ҳ ои   ҷ удогона
ва   калима   ва   ибора ҳ ои   со ҳ а ҳ ои   мавриди   тад қ и қ   манти у ан   ба   ҳ ам
наздику мазмунан шар ҳ у баёни нисбатани  ҳ амдигаранд. Аз ин  ҷ ост,
ки   он ҳ о   ба   таври   тасоддуф ӣ   ва   ё     худ   аз   худ   мавриди   истифода
нагаштаанд,   балки   аз   рўи   қ оида   ва   қ онун ҳ ои   назм ӣ   ва   таносуби
маъно  	
ӣ корбаст   гардидаанд.   Ҳ ар   як   калима   ва   ибора   ва   ё
таркиб ҳ ои   архиистие,   ки   дар   достони   ва   бемисли   «Рустам   ва
Сў ҳ роб»-и   «Шо ҳ нома»-и   шоири   достонсаройи   адабиёти   классикии
то ҷ ик   Абул қ осим   Фирдавс ӣ     истифода   гаштааст,   ифодагари
мазмуну   мо ҳ ият   ва   характери   реалию   во қ е ӣ   дорад.   Аз   ин   ну қ таи
назар   шоир   тавассути   калима ҳ о   ва   таркиб ҳ ои   мазкур   а қ ида,   ғ ояа,
фикру   муло ҳ иза  ва   ҳ амчунин   андеша ҳ ои  пеш қ адами  худро  тасвир
намудааст.   Хулоса,   «Шо ҳ нома»-и Фирдавс ӣ   яке  аз  асар ҳ ои  маълум
ва   маш ҳ ури   адабиёти   классик ӣ   ба   шумор   рафта   онро   бевосита
39 асари   қ а ҳ рамон  ӣ гуфтан   мумкин   аст.     Ва   тад қ и қ и   лексикаи
кў ҳ нашудаи   он   яке   аз   мавзўъ ҳ ои   калонтарини   забон   ба   ҳ исоб
меравад.   Ногуфта   намонад,   ки     кори   малакавии     мо   ҷ и ҳ ат ҳ ои
лексикаи кў ҳ нашудаи достони «Рустам ва Сў ҳ роб»-и Фирдавсиро ба
таври  бояду  шояд   кушода   дода  наметавонад.     Мо  то   қ адри  имкон
ин мавзўи хатмиро  ҳ аллу фасл намудем. 
Лексикаи   архиист ӣ   агарчи   дар   давраи   кунун ӣ     мавриди
истифода ва серистеъмол нестанд, аммо шакл ҳ ои муродифии он ҳ о
дар   замони   ҳ озира   ҳ амчун   истило ҳ оти   серма ҳ сул   ва
умумистеъмоланд.   Набояд   фаромўш   кард,   ки   лексикаи
кў ҳ нашудаю   археист ӣ   барои инкишоф ва мав қ еи умумии шакл ҳ ои
муродифии худ омил ва асоси му ҳ им ба шумор мераванд.
А ҳ амият   ва   арзиши   лексикаи   кў ҳ нашуда   дар   асари   мавриди
тад қ и қ  дар он зо ҳ ир мегардад, ки он ҳ о барои таъсирпазир, мўъ ҷ аз,
ами қ ,   да қ и қ ,   шав қ ангезу   дилангез   ва   пурарзиш   гардидани
тасвир ҳ ои  баде ӣ   ва образофарии  шоир     омили  асос ӣ   шуда  хизмат
мекунад.   Абул қ осим   Фирдавс ӣ   калима,   ибора   ва   таъбир ҳ ои   хал қ	
ӣ
ва дар айни замон кў ҳ нашударо чунон бо ма ҳ орат ва  ҳ унари шоир ӣ
дар   асари   хеш   корбаст   намудааст,   ки   он ҳ о   ҳ ама   истило ҳ оти
сермаъно   буда,   то   ҳ ол   дар   фонди   лу ғ авии   забони   то ҷ ик ӣ     қ арор
доранд.
Албатта,   ин   қ адам ҳ ои   аввалин   ва   нахустини   мо   дар   ҷ одаи
илму тад қ и қ  аст, аз ин рў аз баъзе ну қ сон ҳ о хол ӣ  нест. Умед дорем,
ки   дар   кор ҳ ои   минбаъдаи   худ   бо   саъю   кўшиш   ва   кўмаки   устодон
барои пурратар тад қ и қ  намудани ин мавзўъ  кўшиш хо ҳ ем кард.
40                          
Рўйхати адабиёти истифода шуда:
      1. Абул қ осим Фирдавс ӣ . «Шо ҳ нома».  Ҷ -1-9. Душонбе, 1987-1991
41           2.     Аминов   А.   Таълими   ҳ аёт   ва   э ҷ одиёти   Садриддин   Айн ӣ   дар
синф ҳ ои  V - VII . Душанбе, 1970.
      3.Аминов А. Иншо дар мактаби миёна. Маориф. Душанбе, 1985.
     4. Амон Во ҳ идов. Овози то ҷ ик. Аз 6, 4. с.1994.
    5. Амон Во ҳ идов. Бо сухан  ҷ а ҳ оне биорост. Самар қ анд, 2011.
    6.Бобољон  Ғ аффоров. Таърихи мухтасари хал қ и то ҷ ик. Душанбе,
    7. Забони адабии  ҳ озираи то ҷ ик (лексика). Душанбе, 1997.
    8. Забони адабии  ҳ озираи то ҷ ик.  Қ исми 1. Душанбе, 1973.
      9.   Исломов   А.   Восита ҳ ои   аён ӣ   аз   адабиёти   то ҷ ик.   Маориф.
Душанбе, 2989.
    10.   Ибро ҳ им   Ализода.   Фар ҳ анги   мухтасари   «Шо ҳ нома».   Нашри
«Адиб»,        Душанбе, 1992.
      11. Каримов И. А. Ўзбекистоннинг ўз исти қ лол ва тара ққ иёт йўл ӣ .
Тошканд, 1992.
      12.Малик Кабиров. Амон Во ҳ идов. Забони адабии   ҳ озираи то ҷ ик.
Самар қ анд, 2010.
      13.   Му ҳ аммад ҳ усайни   Бур ҳ он.   «   Бур ҳ они   қ отеъ»,   та ҳ ияи   матн   бо
пешгуфтор,   мул ҳ а қ от,   тавзе ҳ от,   ва   ве ҳ ристи   Амон   Нуров   ҷ -11.-
Душанбе, 2009.
       14. М.  Ғ иёсиддин. « Ғ иёс-ул-лу ғ ат», та ҳ ияи Амон Нуров (иборат аз
3  ҷ илд).-Душанбе,1987-1988.
42   15.   Мў ҳ син   Киччибоев.   Фар ҳ анги   «Шо ҳ нома».   Пажў ҳ ишоти
суханшинос ӣ . Самар қ анд-2004.
  16.  Р.  Ғ аффоров. Забон ва услуби Ра ҳ им  Ҷ алил. Душанбе, 1966.
  17. Сулаймон Анвар ӣ . Вожа ҳ ои низом ӣ  дар «Шо ҳ нома».  «Маориф»
Душанбе, 1994
18 Садриддин Айн ӣ . «Ёддошт Ҳ о».  В -1 ва 2. «Адиб», Душанбе, 1990.
19. Садриддин Айн ӣ . Куллиёт.  Ҷ -11 ва 12. Душанбе, 1977.
20.  Хў ҷ акулов Сиро ҷ иддин. Техналогияи нави таълим ва методикаи
таълими адабиёт то ҷ ик. Самар қ анд, 2011.
  21. Энсиклопедияи то ҷ ик.  Ҷ -8. Душанбе, 1988.
  Ҳ . Ма ҷ идов. Забони адабии муосири то ҷ ик. Душанбе, 2007.
 
 
43  
 
 
 
44 45