Kirish Roʻyxatdan oʻtish

Docx

  • Referatlar
  • Diplom ishlar
  • Boshqa
    • Slaydlar
    • Referatlar
    • Kurs ishlari
    • Diplom ishlar
    • Dissertatsiyalar
    • Dars ishlanmalar
    • Infografika
    • Kitoblar
    • Testlar

Dokument ma'lumotlari

Narxi 60000UZS
Hajmi 523.5KB
Xaridlar 0
Yuklab olingan sana 28 Mart 2026
Kengaytma doc
Bo'lim Diplom ishlar
Fan Adabiyot

Sotuvchi

Rajabov Yorbek

Ro'yxatga olish sanasi 19 Mart 2026

0 Sotish

O’zbek xalq afsun – duolar folklor janri sifatida

Sotib olish
“O`ZBEK XALQ AFSUN – DUOLAR FOLKLOR JANRI
SIFATIDA”  1 Reja:
KIRISH …………………………………………………………………………3-6
I.BOB.  О `ZBEK XALQ AFSUN-DUOLAR FOLKLOR 
JANRI  SIFATIDA ………………………………………………………………7-10
I.1.  О `ZBEK AFSUN-DUOLARINING MAVZU VA VAZIFADOSHLIK 
JIHATIDAN TASNIFI ……………………………………………………........11-24
I.2. SHE`RIY SHAKLLARDAGI AFSUN DUOLAR …………………………..25-42
II.BOB.  О `ZBEK XALQ AFSUN-DUOLARINING BADIIYATI
II.1. AFSUN DUOLARNING KOMPOZITSIYASI ……………….……………43-50
II.2. XALQ AFSUN DUOLARIDA BADIIY TASVIR VOSITALARI …….……..51-55
X U L O S A ……………………………………………………………………56-57
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO`YXATI….……………………..58-59 2 Kirish
Mavzuning   dolzarbligi .   О `z   hayotini   yaxshi   va   k о `ngildagidek   о `tkazish
uchun har bir inson kurashadi. Buning uchun tabiat kuchlariga, ularning beshavqat
xurujiga   qarshi   chora-tadbirlar   о `ylab   topadi,   bevosita   insonlar   tomonidan,
qilinadigan ta`sir va zarbalarning oldini olish uchun xilma-xil vosita hamda usullar
qidiradi. Mana shu tariqa  о `ylab topilgan har bir chora-tadbir xalq tajribasida uzoq
yillar   sinovlardan   о `tkazilib,   barcha   tomonidan   q о `llanila   boshlaydi.   Ma`lumki,
jamiyat,   xalq,   millatning   ma`naviy-madaniy   taraqqiyoti,   barkamol   avlodning
shakllanishida   badiiy   adabiyotning   ahamiyati   nihoyatda   ulkan.   Bu   haqda
Prezidentimiz “Adabiyotga  e`tibor    ma`naviyatga, kelajakka  e`tibor  risolasida– ”
katta e`tiborga loyiq fikr-mulohazalarni bildirganlar. Ushbu dastur qarash-g`oyalar
har   bir   ijodkor,   shuningdek,   adabiyot   ilmi   mutaxassislariga   tasvir   va   tadqiq
yo`llari, vositarini to`g`ri tanlash va ish yuritishga ko`mak beradi.
Afsun-duolar s о `z, inson nigohi va xatti-harakatida sehr-jodu qudrati bor deb
qaralgan   zamonlarda   vujudga   kelgan   b о `lib,   о `sha   vaqtlardan   buyon   ular   kishilar
о `rtasida goh ochiq, goh yashirik holda yashab keladi.
Xalq   afsun-duolarga   nisbatan   turli   davrlarda   turlicha   munosabatlar   hukm
surib   keldi.   Birgina   sovet   tuzumi   davrida   afsun-duolarga   b о `lgan   munosabatga
nazar tashlasak, minglab yillar mobaynida xalq   о `rtasida ruhiy terapeya vazifasini
о `tab   kelgan   xalq   donoligining   mahsuli   afsun-duolarga   nisbatan   hurmatsizlik,
beshafqat   munosabat   qay   darajada   amal   qilganligini   k о `ramiz.   Turli   munosabat
bilan   xalq   murojaat   etadigan   qanchadan-qancha   duoxonlarimiz,   azayimxonlar
shafqatsiz   qatag`onlarga   duchor   qilindi.   Mana   shuning   oqibatida   juda   k о `plab
afsun-duolarimiz unutildi va beiz y о `qolib ketdi. Mana shuning  о `zi xalq ma`naviy
boyligining qadrlanmaganligidan, toptalganligidan dalolat beradi.
Endilikda   davr   о `zgardi,   xalq   yaratuvchiligining   barcha   namunalariga
munosabat   butunlay   boshqacha   tus   oldi.   Holbuki,   bu   davrga   kelib   k о `plab
afsunxonlarimiz   о `zlari    bilan  ma`naviy  boyligimizning   kattagina  qismini   y о `qlik
olamiga   olib   ketdilar.   Shunga   qaramay,   bir   narsaga   shukr   qilish   lozimki,   xalq 3 baribir   katta   kuch.   U   о `z   hayotida,   ayniqsa   о `z   ma`naviy   dunyosida   mavjud
b о `lgan va amal qilgan k о `p narsalarni asrab-avaylab saqlab qoladi. Afsun-duolar
haqida ham bu narsani e`tirof etish joiz. K о `p yillik qidirishlarimiz natijasida hozir
biz   y о `qolib   ketdi,   deb   yurgan   afsu-duolarning   о `n   beshga   yaqin   turlarining
t о `planishi fikrimizning dalili b о `la oladi. T о `plagan materiallar hajmi va k о `lami
esa ular haqida maxsus ilmiy tadqiqot ishi yozishga t о `la huquq berdi.
Mana   shundan   kelib   chiqib   aytish   lozimki,   bitiruv   malakaviy     ishimizning
dolzarbligi  quyidagi ikki jihat bilan belgilanadi:
Birinchidan, xalq hayotining turli-tuman jabhalarida har xil munosabat bilan
q о `llanilib  kelingan  afsun-duolarni   jamlash,  ularni   vazifadoshlik  nuqtai  nazaridan
tasnif   etish   va   afsun-duolarning   noyob,  mukammal   namunalari   bilan   k о `pchilikni
tanishtirish.
Ikkinchidan,   endilikda   afsun-duolar   va   ularning   insonga   ta`siri   masalasi
bilan   tabobat   ilmi,   biologiya,   bioximiya,   biofizika,   ruhshunoslik   kabi   turli-tuman
soha   olimlari   jiddiy   shug`ullana   boshladilar.   Bu   narsa   yaxshi   samaralar   berishi
shubhasiz.   Ammo   yana   shu   narsani   alohida   ta`kidlash   lozimki,   afsun-duolar   eng
avvalo   s о `z   orqali   shakllanadi.   Binobarin,   afsun-duolar   bilan   filologiya,   uning
folklorshunoslik sohasi ham baqamti shug`ullanishi zarur.
Mana shu hayotiy-ilmiy talab bizni xalq afsun-duolarning janr xususiyatlari,
ularning   mavzu   jihatidan   tasnifi   va   badiiyati   masalalarini   о `rganishga   da`vat
etadiki,   bularning   barchasi   bitiruv   malakaviy     ishimizning   dolzarbligi   darajasini
belgilashga imkon beradi.
Bitiruv   malakaviy   ishning   maqsad   va   vazifalari   borasida   shuni   aytish
о `rinliki, mazkur  tadqiqotdan  k о `zlangan  maqsad  bitta. U  ham  b о `lsa  xalq afsun-
duolarining   mohiyati   nimalardan   iborat   va   folbklor   janri   sifatida   ularning   badiiy
xususiyatlari nimalarda zohir b о `lishini k о `rsatib berishdan iborat.
Ushbu   maqsadga   erishish   uchun   biz   о `z   oldimizga   quyidagi   vazifalarni
q о `ydik:
-xalq   afsun-duolarining   folklor   janrlari   sifatidagi   о `ziga   xos   xususiyatlarini
aniqlash; 4 - о `zbek xalq afsun-duolarini mavzu va vazifadoshlik nuqtai nazaridan tasnif
etish, afsun-duolarining har bir k о `rinishiga oid xususiyatlarni tavsif etish;
- о `zbek xalq afsun-duolarining shakliy tuzilishi, obrazlar silsilasi va badiiy-
tasviriy, badiiy-ifoda vositalarini yoritish.
Mavzuning   o`rganilishi.   Ma`lumki,   har   qanday   tadqiqot   о `z- о `zidan
vujudga kelmaydi. Xuddi shu ma`noda aytganda, har bir tadqiqot kollektiv mehnat
mahsuli   hisoblanadi.   Chunki   tadqiqotga   jalb   etilgan   faktik   material   omma
tomonidan   yaratilib,   k о `pchilik   tomonidan   istifoda   etiladi.   Q olaversa,   har   bir
tadqiqotchi   о `z   faoliyatida   о `zidan   oldin   о `tgan   olimlarning   tadqiqot   usullari   va
y о `lidan   boradi,   ularga   о `z   maqsad   va   vazifasidan   kelib   chiqqan   holda   ayrim
о `zgarishlar, yangiliklar kiritadi
О `zbek   xalq   afsun-duolariga   folklor   janri   sifatida   ilk   marta   murojaat   etgan
tadqiqotchi prof.B.I.Sarimsoqov b о `ldi. 70-yillarning ikkinchi yarim 80-yillarning
birinchi yarmidagi sovet hokimiyatining ashaddiy himoyachilari, ularning g`oyaviy
homiylari   tomonidan   k о `rsatilgan   juda   qattiq   qarshililklarga   qaramay,   u   xalqimiz
о `rtasida   shu   kungacha   yashab   kelayotgan   badik,   kinna,   yomg`ir   chiqarish
marosimlarida   ijro   etiladigan   «Sust   xotin»,   «Chala   xotin»,   shamol   t о `xtash
marosimida   aytiladigan   «Choy   mom»,   shamol   chaqirish   marosimida   aytiladigan
«Yo, Haydar» kabi k о `plab aytimlarni ilmiy tahlil maydoniga olib kirdi. Yuqorida
sanab   k о `rsatilgan   aytim-duolar   B.Sarimsoqov   tomonidan   yetarlicha   tahlil
etilganligi sababli biz ularni  о `z tadqiqotimizga jalb etmadik.
Eng   muhim   tomoni   shundaki,   B.Sarimsoqov,   T.Mirzayev,   M.Jo`rayev,
Sh.Qahhorova kabilar badik, kinna kabi s о `zning sehr-jodu qudratiga asoslanuvchi
janrlar   xususida   t о `xtalib,   ularni   «ruhiy   terapeya»   vositasi   sifatida   ilk   marta
baholaydilar.  Biz ham ularning  fikrlarini tо`la tasdiqlashga harakat qilamiz. 
Bitiruv   malakaviy   ishning   yangiligi.   Afsun-duolar   haqida   mavjul   ilmiy,
ilmiy-ommabop   adabiyotlar   yuqoridagilardan   iborat.   Bitiruv   malakaviy   ishning
yangiligi shundan iboratki, birinchidan, ishda kо`proq xalq afsun-duolariga e`tibor
berilgan.   Ikkinchidan,   ishda   har   bir   duoning   ijrochilari,   ijro   sharoiti,   ijro   tarzi, 5 duoning   mazmuni,   badiiy   jihatlari,   obrazlari   tavsifi   berilganki,   bu   narsa
tadqiqotning ilmiy yangiligini obyektiv baholashga imkon beradi.
Bitiruv malakaviy  ishning nazariy va amaliy ahamiyati.  Bitiruv malakaviy
ishning nazariy va amaliy ahamiyatiga kelganda shuni  aytish kerakki, mazkur ish
xalq-duolarining   vujudga   kelishi,   xalq   о`rtasida   amal   qilishi   va   badiiy   tabiatini
nazariy jihatdan yoritishda dasturlik vazifasini ado etadi. Bitiruv malakaviy ishdan
oliy о`quv yurtlari filologiya fakultetlari talabalari uchun darsliklar, о`quv-metodik
qо`llanmalar   yozishda,   maxsus   kurslar   о`qishda   foydalanish   mumkinki,   bu   narsa
bitiruv malakaviy ishning amaliy ahamiyatini belgilab beradi.
Bitiruv malakaviy ishining o`rganilish obyekti.   Bitiruv malakaviy ishining
mavzusini   yoritishda   xalq   og`zaki   badiiy   ijodi   namunalaridan   to`plangan   folklor
arxivlaridan,   nashr   etilgan     xalq   dostonlari   va   ertaklarida   mavjud   bo`lgan   afsun-
duolardan foydalanildi.
Bitiruv   malakaviy   ishning   tuzilishi.   Ish   kirish,   2   bob,   xulosa   va
foydalanilgan adabiyotlar ro`yhatidan iborat. 6 I.BOB. О`ZBEK XALQ AFSUN-DUOLAR FOLKLOR 
JANRI SIFATIDA
Xalqimiz  о`rtasida   afsun   qilmoq,  duo  о`qimoq,  dam  solmoq   kabi   birikmali
atamalar   bilan   yuritiluvchi   aytimlar   borki   ular   folklorshunoslikda   deyarli
о`rganilmagan.   Xalq   afsun-duolari   tahliliga   о`tishdan   oldin   ikki   og`iz   yuqoridagi
atamalar   xususida   tо`xtalib   о`tishga   tо`g`ri   keladi.   Chunki   ayrim   manbalarda
yuqoridagi   atamalar   notо`g`ri   izohlangan.   Jumladan,   «О`zbek   tilining   izohli
lug`atida»   «afsun»   atamasi   fors-tojik   tilidan   olingan   deyiladiki,   aslida   bu   atama
arab tilidan olingan va sehr, jodu ma`nolarini anglatadi. «Duo» atamasi  ham arab
tilidan   olingan   sо`z   bо`lib,   xudoga   va   boshqa   g`ayri   tabiiy   kuchlarga   sig`inish
orqali о`zgalarga yaxshilik yoxud yomonlik tilash ma`nosini anglatadi. «Dam» esa
fors-tojik tiliga mansub sо`z bо`lib, u nafas ma`nosini ifodalaydi.
Yuqoridagi   qisqacha   izohlardan   shu   narsa   ma`lum   bо`ladiki,   xalq
turmushida   keng   qо`llanilib   kelingan   aytimlarning   aksariyati   arab,   fors-tojik
atamalari   bilan   yuritiladi.   Buning   eng   asosiy   sabablari,   bizning   nazarimizda,
quyidagilarda:
Birinchidan,   xalq   о`rtasida   keng   qо`llaniluvchi   va   maxsus   marosimlar
tarkibida о`qiluvchi aytimlar ham borki, ular sof turkiy tilga mansub atamalar bilan 7 yuritiladi.   Masalan,   badik,   burey-burey   kabilar   shular   jumlasidan   bо`lib,   ular
B.Sarimsoqovning tadqiqotlarida batafsil tahlil etilgan.
Ikkinchidan, О`rta Osiyo arablar tomonidan tо`la istilo etilgandan sо`ng yerli
xalqning hukmron mafkurasi islom bо`lib qoldi. Xuddi mana shuning uchun ham
xalq   о`rtasidagi   aytimlar   bilan   islom   diniga   xos   aytimlar   о`zaro   singishib   ketdi.
Mana   shu   singishish   oqibatida   taomilga   kirgan   aytimlar   bilan   birga   arabcha,
tojikcha aytimlar ham bevosita qabul qilindi.
Uchinchidan,   turkiy   xalqlarning   juda   qadim   zamonlardan   tojiklar   bilan
yonma-yon va ayrim joylarda aralash yashashi,  qolaversa, juda uzoq vaqtlar fors-
tojik   tilining   О`rta   Osiyo   xalqlarida   adabiy   til   vazifasini   ado   etishi   ham   xalq
о`rtasidagi ayrim aytimlarni tojikcha atamalar bilan nomlashga olib kelgan.
Umuman, xalq aytimlarining yerli aholi bilmaydigan tillarga mansub sо`zlar
bilan   nomlanishi   ana   shu   aytimlarga   sirlilik,   g`ayri   tabiiylik   bag`ishlangan.
Shuning   uchun   ham   xalq   shu   aytimlarni   о`z   tilidagi   sо`zlar   bilan   atashga
nechog`lik   imkoniyatlarga   ega   bо`lishiga   qaramay,   ularning   nomlarini
о`zgartirmay kelmoqda.
Afsun-duolar   xalq   hayotining   ajralmas   bir   qismi   sifatida   juda   qadim
zamonlarda   vujudga   kelgan.   Chunki   kishilar   о`zlarini   turli-tuman   kasalliklardan,
ofat   va   falokatlardan,   ziyon-zahmatlardan,   о`g`ri   va   qaroqchilardan,   yirtqich   va
darandalardan   saqlash   kerak   bо`lganda,   о`zgalarga   ta`sir   kо`rsatish   yoki   zarar
yetkazishga   harakat   qilganlar.   Xuddi   mana   shunday   intilish   va   istak   asta-sekin
rang-barang   xatti-harakatlar   vositasida   aytiladigan   aytimlarning   yaratilishiga   olib
kelgan.
Bu   xildagi   aytimlar   esa   uzoq   davrlar   aytilaverish   oqibatida   tobora   qat`iy
shakl mazmunga ega b о `lgan afsun-duolar shaklini olgan. Albatta, bunday aytim-
duolarning   kelib   chiqishi   qadimgi   ajdodlarimizning   tabiat   kuchlari   oldida
ojizliklari,   nochorliklari   oqibatidan   boshqa   narsa   emas.   Chunki   inson   о `z   tarixiy
rivojining   qaysi   bosqichi,   о `z   umrining   qaysi   nuqtasida   b о `lmasin,   hamma   vaqt
tinch,   omon   hayot   hadeb   b о `lavermaydi.   Bir   maromda   oqib   о `tayotgan   turmush 8 ba`zan   tabiat   raftori,   ba`zan   esa   insonlarning   о `zlari,   ba`zan   esa   boshqa   sabablar
bilan buzilib turadi.
Ana   shunday   paytlarda   esa   nochor   qolgan   uzoq   ajdodlarimiz   har   xil   narsalarga,
jumladan insonni barcha mahluqotdan ajratib turuvchi  о `zining s о `zlash iqtidoriga,
aniqrog`i, s о `zning sehrli kuchiga murojaat qilgan.
Demak,   ma`lum   b о `ladiki,   xalq   afsun-duolari,   folklorshunos   B.Sarimsoqov
t о `g`ri   ta`kidlaganidek,   s о `zning   sehr-jodu   (magik)   qudratiga   tayanuvchi   janrlari
hisoblanadi.
Bu haqda u quyidagilarni yozadi. Qadimgi inson   о `zini sal noxush sezadimi
yoki qoqilib-surilib ketadimi, yoki qilichining dami qaytadimi-bularning barchasini
u g`ayri  tabiiy harakat, yomon k о `z bilan  qarash  yoki  s о `z qudratidan deb biladi.
Bu narsa istar-istamas insondagi yuqorida aytilgan uch jihat oldida kishilarni sajda
qilishga   olib   keladi.   Ammo   har   qanday   holatda   ham   u   xatti-harakat   va   s о `zning
sehrli qudratidan najot kutgan. Chunki u   о `zidagi s о `zlash iqtidorini ilohiy qudrat
deb bilgan.
Albatta, s о `z va uning sehr-jodu kuchi  oldida sajda  qilish, unga najot k о `zi
bilan   qarash   uzoq   о `tmishdan   hozirga   qadar   ma`lum   darajada   saqlanib   keladi.
Bevosita mana shu narsa tufayli turli-tuman afsun-duolar yaratilgan. Mana shunga
tayanib aytish mumkinki, s о `zning jodu kuchiga, ta`sir qudratiga asoslanish afsun-
duolarning xalq og`zaki ijodiga mansub mustaqil janrlar sifatidagi xususiyatlaridan
biri sanaladi.
Biroq   yolg`iz   s о `zning   sehr-jodu   kuchi   hamma   vaqt   afsun-duolar   uchun
belgilovchi   janr   xossasi   b о `la   olmagan.   Ba`zan   afsun-duolar   matnini   tashkil
etuvchi   s о `zlarning   sehr-jodu   kuchi   magik   qudratga   ega   deb   qaralgan   narsalar
(masalan,   isiriq,   qalampir,   non,   pichoq,   pul,   tuz   va   hokazolar)   k о `magida
kuchaytirilgan.   Hattoki,   insondagi   xatti-harakat   ham   bevosita   s о `z   sehrini
kuchaytiruvchi vosita sanalgan.
Sehr-jodu   nuqtai   nazaridan   qaralsa,   bizningcha,   xatti-harakat   s о `zga
qaraganda   qadimiy   magik   vosita   sanaladi.   Chunki,   inson   hali   s о `zlash   iqtidoriga
ega   b о `lmagan   davrlarda   ham   xatti-harakat   b о `lgan   va   u   kishi   nochor   qolgan 9 kezlarida   bevosita   takrorlanuvchi   xatti-harakatdan   najot   kutgan.   Bu   narsa   bizni
xatti-harakat   jodusi   s о `z   jodusiga   qaraganda   ham   qadimiy,   ham   kuchli   ta`sir
k о `rsatish qudratiga ega, degan hulosaga olib keladi.
Demak,   afsun-duolarga   xos   ikkinchi   muhim   janr   xususiyati   shundaki,
mazkur   janrga   aloqador   aytimlar   faqat   muayyan   xatti-harakat   xamkorligida   ijro
etiladi
Sehr-jodu  (magiya)ning  muhim   xususiyati   shundaki   u  g`ayri   tabiiy   kuchlar
vositasida   biror   narsaga   yoki   kishiga   ta`sir   k о `rsatish   va   shu   orqali   k о `zlangan
natijaga   erishishni   nazarda   tutadi.   Magiyaning   bu   jihatini   yaxshi   bilgan   taniqli
ingliz   olimi   Dj.Frezer   о `zining   «Oltin   shoxa»   asarida   sehr-joduning   quyidagicha
k о `rinishlarini, ularning ta`sir k о `rsatishdagi  о `ziga xosliklarini alohida qayd etadi,
uning k о `rsatishicha, ikki xil magiya mavjud:  1) Gomeopatik magiya; 2) Muloqot
magiyasi.
Gomeopatik   magiya   (gomeo-yunoncha   о `xshash,   bir   xil
demakdir)talablariga k о `ra,  о `xshash narsalar  о `xshash narsalarni keltrib chiqaradi.
Demak,   ibtidoiy   kishilar   tasavvuricha,   biror   kishining   biror   narsasiga   ta`sir
k о `rsatish   orqali   uning   о `ziga   ham   ta`sir   k о `rsatish   mumkin   deb   qaraganlar.
Masalan, uning k о `ylagini g`ijimlash orqali uning joniga og`riq keltirish mumkin.
Yoxud boshqa  misol:  biror  kishining yuragi  deb faraz qilingan bir  siqim  xamirga
igna sanchish orqali  о `sha kishining yuragida sanchiq q о `zg`ash mumkin.
           Muloqot   magiyasida   esa   о `zaro   muloqotda   b о `lish   orqali   muloqotda
b о `luvchi   tomonlardan   birida   b о `lgan   bir   xususiyat   ikkinchisiga   yuqishi   mumkin
deb   qaralgan.   Masalan,   kinna   kirgan   shaxs   oldida   turish   undagi   kinnaning   yuqi
ikkinchisiga ham  о `tadi deb qaralgan.
Xullas,  magiyaning  har  ikki  turida   ta`sirning  kuchini  oshirish   yoki   ana  shu
ta`sirni   qaytarish   maqsadida   turli   tuman   afsun-duolar   yaratilgan.   Chunki   afsun-
duolar magiyani yo kuchaytirish yo singdirish uchun xizmat qilganlar.
Har   ikki   holda   ham   afsun-duo   maxsus   xatti-harakat   va   narsalar   vositasida
ijro etiladi. Bu narsa afsun-duolarning ta`sir kuchini oshirishga k о `maklashadi. 10 Demak,   afsun-duolarga   xos   muhim   xususiyatlardan   biri   ularning   maxsus
xatti-harakatlar     va     narsalar     vositasida   ijro   etilishi   hisoblanadi.   Bu   xususiyat
afsun-duolar ijrosidagi qadimiy sinkretik tabiatning saqlanib qolganligidan dalolat
beradi.
I.1.  О`ZBEK AFSUN-DUOLARINING MAVZU VA
VAZIFADOSHLIK JIHATIDAN TASNIFI
Yaqin   paytlarga   qadar   о`zbek   afsun-duolari,   ularning   ijtimoiy-maishiy
hayotda tutgan о`rni, vujudga kelishlari, ijtimoiy vazifalari, obrazlar tizimi, poetik
tabiati   jiddiy   о`rganilmay   kelindi.   Chunki   xalq   afsun-duolariga   diniy   folklor
tamg`asi   bosilib,   ilmiy   jihatdan   о`rganishga   arzimaydigan   narsa   sifatida   chetga
surib qо`yilgan edi.
Asrimizning   80   yillariga   kelib   afsun-duolarga   ilk   bor   ilmiy   qiziqish
folklorshunos   B.I.Sarimsoqov   tomonidan   bildirildi.   Uning   «О`zbek   marosim
folklorining   janrlar   sostavi,   genezisi   va   poetikasi»   nomli   doktorilk   bitiruv
malakaviy ishsida xalq afsun-duolariga kichik bir bо`lim ajratildi.
Totalitar   tuzum   hukm   surgan,   dinga,   xalq   ijodi   va   milliy   maroislarga
munosabat jiddiy tо`siqlarga, qarshiliklarga uchrab turgan bir paytda, afsun-duolar 11 «diniy folklor» hisoblangan bir sharoitda xalq afsun-duolariga tо`xtalish, ularni ilk
bor ilmiy istifodaga kiritish, uning ayrim janrlar haqida fikr bildirishning о`zi katta
ilmiy   jasorat   edi.   Shu   bois   ham   uning   xalq   afsun-duolari   haqidagi   izlanishlari
«О`zbek marosim folklori» deb atalgan fundamental monografiyasiga kiritilmagan
edi.   Bu   narsada   tadqiqotchi   emas,   balki   tuzum,   shu   tuzumning   «labbay»   deb
ijrochisi bо`lib turgan matbaamiz va ma`lum ma`noda ilmiy muxitimiz aybdor edi.
Mana endilikda respublikamiz mustaqillikka erishgan erkin davlat huquqini
oldi.   Endi   har   bir   tadqiqotchi   milliy   qadriyatlarimizning   barcha-barchasini
t о `plash,   chop   etish   va   ilmiy   jihatdan   о `rganish   huquqini   q о `lga   oldi.   Natijada
G`arb   madaniyatiga   sajda   qilish   oqibatida   asta-sekin   unitilayotgan   afsun-duolarni
о `rganish,   ularning   ijtimoiy-ruhiy   san`at   namunasi   sifatidagi   qadr-qimmatini
yoritish   imkoniyati   vujudga   keldi.   Shu   bois   ham   biz   tadqiqotimizning   ushbu
bobida   xalq   afsun-duolarining   tasnifi,   ularning   u   yoki   bu   namunalariga   xos
xususiyatlar haqida mulohaza yuritishni lozim topdik.
Xalq   afsun-duolari   nisbatan   oz   t о `planganligi,   t о `plangan   mavjud
namunalari   ham   muayyan   darajada   о `zgarishlarga,   soxtalashtirishlarga
uchraganligi,   qolaversa,   bu   borada   ilmiy   tadqiqotlarning   nihoyatda   ozligi   tufayli
о `zbek folklorining mazkur turiga mansub material jiddiy tasnif etilmagan. Shunga
qaramay   t о `plangan   material   о `zbek   xalq   afsun-duolarining   tarixiy   asoslarini
yoritishga,   ularning   mazmun   va   mohiyatni,   poetik   tabiati   va   vazifalarini   imkon
doirasida   о `rganish   hamda   ayrim   t о `xtamlarga   kelishga   imkon   beradi,   boshqacha
aytganda,   о `z tadqiqotimizga jalb etilayotgan ashyoviy dalillar   о `zbek xalq afsun-
duolarining   XIX   va   XX   asrining   birinchi   yarmidagi   holati,   k о `rinishlari   va
vazifalari haqida ma`lum bir tasavvurlarga kelishga imkon beradi.
Xalq   afsun-duolarini   о `rganishning   qator   о `ziga   xos   sabablari   mavjud.
Ulardan eng asosiylari quyidagilardan iborat.
Birinchidan,  hali   sof   ilmiy   meditsina   vujudga  kelmagan   bir   paytda   kishilar
turli   xildagi   kasalliklardan,   tasodifiy   falokatlar   (ilon,   qoraqurt,   chayon   chaqishi)
kabilardan   qanday   vositalar   asosida   qutulganlar?   Afsun-duolarning   semantik 12 tabiatini,   q о `llanish   usullari   va   vazifalarini   о `rganish   ana   shu   aytilganlarga   javob
topishga imkon beradi.
Ikkinchidan,   davrlar   о `tishi,   fan   texnika   taraqqiyoti   xalqning   maishiy
hayotini,   uning   dunyoqarashini   tubdan   о `zgartirib   yubordi.   Binobarin,   uzoq
ajdodlarimizning   e`tiqodiy   qarashlarini,   udum-tutumlarini,   qadimiy   aytimlarini,
afsun-duolarini   t о `plash   va   ilmiy   asosda   о `rganish   ana   shu   narsalarning   butunlay
unutilib,   y о `qolib   ketishidan   saqlab   qoladi.   Demak,   xalq   afsun-duolarini   ilmiy
tadqiqotimiz   doirasiga   kiritishdan   maqsad   ularning   tabiatini   о `rganish   va   ulardan
bugungi turmushimizda istifoda etishga y о `l ochib berishdan iborat.
О `zbek   xalq   afsun-duolaridagi   dunyoqarash   va   badiiylik   haqida   fikr
yuritganda,   dastavval   ularning   q о `llanilish   о `rni,   shart-sharoitini   va   vazifalarini
hisobga olish kerak b о `ladi. Chunki afsun-duolar uzoq tarixiy davrlarni bosib  о `tib,
о `zlarida   turli   davrlarga   xos   qatlamlar   xosil   qilganlar   sezilarli   iz   qoldirgan.
Umuman,  о `zbek xalq afsun-duolarini mukammal tadqiq qilish, eng avvalo, ularni
izchil   ilmiy   tasnif   etishdan   boshlanadi.   Chunki,   bunday   tasnif   hozirga   qadar
amalga   oshirilmagan.   Prof.B.Sarimsoqovning   yuqorida   zikr   qilingan   doktorilk
bitiruv   malakaviy   ishsida   esa   faqat   marosim   bilan   aloqador   afsun-duolar   haqida
juda   qisqa   t о `xtalingan.   Mana   shu   holatni   hisobga   olib   xalq   afsun-duolarini
quyidagicha tasnif etishni lozim topdik.
I.   Turli   xastaliklarda   aytiladigan   afsun-duolar.   Ular   tarixiy   asoslari   hamda
tili jihatidan ikki xildir:
A)  diniy afsun-duolar. Bu xildagi  afsun-duolar  xalq orasida  keng tarqalgan
b о `lsalar   ham,   biroq   ular   tarixan   xalq   afsun-duolaridan   farqlanib   turadilar.   Diniy
afsun-duolar   «qur`on»   va   boshqa   muqaddas   manbaalardan   olingan   b о `lib,   asosan
о `qimishli   kishilar-mullalar,   eshon   va   otinbibilar   tomonidan   о `qilgan.   Biz   xalq
afsunlarining u yoki bu turi haqida t о `xtalganimizda imkon doirasida diniy afsun-
duolar haqida ham t о `xtalib  о `tamiz. Bunday y о `l tutish xalq afsun-duolarini diniy
duolar bilan mazmuniy hamda boshqa jihatlardan  о `zaro qiyoslashga imkon beradi;
B)   sof   xalqona   afsun-duolar.   Bular   о `z   ildizlari   jihatidan   xalqning   ruhlar,
dastlabki   ajdodlar   haqidagi   e`tiqodiy   qarashlari   bilan   aloqadorlikda   vujudga 13 kelganlar.   Ammo   keyinchalik,   bir   tomondan,   uzoq   davrlar   mobaynida   turli   diniy
tasavvurlar tazyiqi ostida, ikkinchi tomondan, yetmish yildan ortiqroq davom etgan
kommunistik   g`oya-xudosizlik   g`oyasi   ta`sirida   xalq   afsun-duolarining   kattagina
qismi  istifoda etilmay asta-sekin  unutila boshlandi. Bu  xildagi  afsun-duolar  ilmiy
adabiyotlarda shomon folklori, shomon aytimlari ham deb yuritalidi. 
Shomonlikning falsafiy asoslarini quyidagicha belgilaydi:
1. Inson tabiat ta`siri ostida yashaydi va harakat qiladi.
2. Inson  о `lgach, uning ruhi  о `lmaydi va abadiy yashaydi.
Shomonimizda   tabiat   deyilganda   quyyosh,   oy,   yulduzlar,   ularning   insonga,
jonli mavjudotga k о `rsatadigan ta`siri tushunilgan. Mana shuning uchun ham turli
balo-qazolardan,   xastaliklardan   najot   qidirganda   ana   shu   sayyoralardan   madad
tilangan.   Buning   uchun   ular   shomon   qiyofasidagi   tirik   insonga   va   ruhlarga
singanlar.   Chunki   shomon   ruhlar   olami   va   insonlar   о `rtasidagi   aloqani
ta`minlovchi g`ayri tabiiy kuchga ega b о `lgan shaxslar hisoblanganlar.
Shomonlikda inson quyosh, oyo, osmonni va osmondagi sayyoralarni  о `ziga
hukmron deb bilgan va ularning ta`siriga sig`inishadi. Bu ta`sir esa inson tug`ilgan
kundan  о `limiga qadar davom etadi, deb qaralgan.
Inson   о `lgach, undagi ruh esa tirik qoladi. Marhumning u dunyodagi, ya`ni
ruhlar olamidagi holati, sharoiti unga bu dunyoda qilingan marosimlarning qanday
о `tkazilishiga bog`liq b о `ladi. Agar marhumga tez-tez yaxshi marosimlar  о `tkazilib
turilsa,   uning   arvohlari   tinch   b о `lib,   о `lganing   qarindosh-urug`lariga   ziyon
yetkazmas emish. Agar uning ruhiga is chiqarilmasa, arvoh notinch b о `lishi, hatto
tiriklarga ziyon yetkazishi mumkin emish.
Shomonlikda   islom,   xristian   va   boshqa   dinlardagidek   gunoh   degan
tushuncha   y о `q,   unga   ruhlar   tomonidan   yetkaziladigan   zarar   ziyon-zahmatlar
gunoh   degan   tushuncha   о `rnida   tushunilgan.   Masalan,   kishi   qalloblik   yoki   biror
boshqa yomonlik qilsa, uning uy-joyiga   о `t ketishi, hayvonlari qirilib ketishi, oila
a`zolari  xastalanishi  mumkin yoki  u muqaddas deb bilingan   о `t(olov)ni  tepkilasa,
kasallanishi   mumkin.   Bunday   baxtsizliklardan   esa   faqat   shomonlar   xolos   etish
qudratiga ega b о `lganlar. 14 Shomon-iste`dodli   sehrgar,   о `zgalardan   yuqori   turuvchi   bilimdon,
musiqachi, shoir, xomiy va tabib. Turkiy xalqlarda shomon “baxshi”, “qushnoch”
deb yuritiladi.
О `rta   Osiyo   va   Sharqiy   Turkistonda   islom   dini   qabul   qilingach,   qadimgi
shomonlikning   muqaddas   kultlari   о `rnini   asta-sekin   islomning   aziz   anbiyo   va
avliyolari   kultlari   egallab   oldi.   Shuning   uchun   ham   baxshilar   о `tkaziladigan
davolash   marosimlarida   ana   shu   anbiyo   va   avliyolarga,   shuningdek   u   yoki   bu
sohaning pir(patron)lariga murojaat etiladi, ulardan madad tilanadi.
О `rta   Osiyo   baxshilari   parixon   va   kinnachilari   ana   shu   qadimgi
shomonlarning qoldiqlaridan iborat b о `lib, ular mavjud ruhlarni yaxshi(rahmoniy)
va yomon(shaytoniy)kabi turlarga b о `lganlar.
Rahmoniy   ruhlar   kishilarga   g`amx о `rlik   qilib,   ularni   yomon   ruhlardan,
ziyon-zahmatlardan himoya qilishadi, deb tasavvur qilganlar. Shuning uchun ham
baxshilar   u   yoki   bu   bemorni   davolashda   aziz   avliyolar   va   muqaddas   ruhlarga
murojaat qilishib, ulardan madad tilaganlar.
Baxshilar faoliyatida uchta narsa juda ham sehrli, g`ayri tabiiy qudratga ega
deb   qaralgan.   Biri-s о `z,   ya`ni   afsun-duolar.   Ikkinchisi- о `t   va   uning   poklovchilik
xususiyati.   Uchinchisi-aylana(doira)jodusi.   Shuning   uchun   ham   О `rta   Osiyo,
xususan  о `zbek, baxshilarida ana shu uch narsa muayyan darajada ishtirok etadi va
ularga muqaddas narsa sifatida qaraladi.
О `zbeklarda   ilgari   biror   shaxs   kasal   b о `lib   qolsa,   uning   kasalligi   yomon
ruhlarning   zarari   deb   qaralgan   va   davolash   uchun   baxshilar   chaqirtirilgan   yoki
ularning   huzuriga   bemor   olib   borilgan.   Baxshilar   bemor   tanasiga   joylashib   olgan
ziyon-zahmatni   quvish   uchun   maxsus   aytimlarni   aytib,   ma`lum   xatti-harakatlarni
bajarganlar.
Yevropaliklar   tilida   baxshining   bemorni   davolash   jarayoni   seans   deb
yuritilgan   b о `lsa,   о `zbeklarda   о `yin   deb   atalgan.   Bu   о `yinlar   turli   jondorlarning
qoni vositasida   о `tkazilgan. Chunki, qadimgi ota-bobolarimiz tasavvurida qon eng
muqaddas   hisoblangan.   Q on  kishilar   о `rtasidagi   nizo   va  qirg`inlarning  sababchisi
b о `lishi bilan birga ular  о `rtasidagi d о `stlik, yaqinlik va ahillikning ham sababchisi 15 b о `lishi   mumkin.   Shuning   uchun   ham   qadimda   va   xattoki   hozir   ham   kishilar   о `z
gunohlarini,   ayblarini   qon   bilan   yuvganlar   (yumshatganlar),   biror   qotillik   uchun
qon bilan qasd olganlar.
Bemor   tanasidagi   yomon   ruhni   quvishda   turli   jondorlarning   qonlaridan
foydalanilgan. Masalan, tovuq, uloq (echki bolasi), kaptar, q о `y va qushxona qoni.
Aytilgan   jondorlarning   qoni   k о `rsatadigan   ta`sir   kuchiga   qarab   baxshilarning
о `yinlari   bir   necha   marta   takrorlanishi   mumkin.   Bu   о `yinlar   esa   quyidagicha
о `tkaziladi.
Bir   bemorni   о `ynash   uchun   t о `rt   narsa   olinadi,   qalampir,   kashnich,   qon
murch.   Ular   aralashtirilib,   kasalning   og`rigan   joyiga   surkaladi.   Bemordan   ter
chiqqach, ana shu narsa uning oyog`iga q о `yiladi.
Agar   baxshi   о `yin   echki   orqali   о `tkaziladigan   b о `lsa,   s о `yilgan   echkining
terisiga   bemor   о `raladi.   Demak,   qaysi   jondor   qoni   orqali   bemorning   о `ynalishiga
qarab   baxshining   о `yini   (seans)bir   necha   xalqa,   tovuq   qonidan   besh   xalqa,   uloq
qonidan   о `n   bir   xalqa   va   h.k.   Bular   ichida   eng   og`ir   qon   qushxona
(qassobxona)qoni   hisoblanadi.   Agar   bemorni   davolashda   qushxona   qonidan
foydalaniladigan b о `lsa, yetti xalqa  о `ynalishi zarur.
Agar   bemor   dev,   pariga   y о `liqqan   b о `lsa,   xarom   narsadan   qon   beriladi.
Masalan, itning quloqlaridan olingan qonga yetti xalqa, qora mushuk qonidan   о `n
uch xalqa. Chunki qora mushukda dev parisi b о `ladi va bu narsa uning k о `zlaridan
bilinib   turadi.   Mana   shuning   uchun   ham   qora   mushuk   qoni   eng   kuchli   qon
hisoblanadi.   Agar   s о `yilgan   hayvon   q о `y   yoki   katta   echki   b о `lsa,   bemor   t о `qqiz
xalqa  о `ynaladi.
Baxshining   о `yinlari paytida asosiy quroli doirasi hisoblanadi. Baxshi  doira
vositasida   lashkar   (ziyon-zahmat)ni   quvadi   va   о `zini   ham   ulardan   himoya   qiladi.
О `yin oldidan childirma (doira)  ga lashkar  yaqinlasha  olmasligi  uchun uning ichi
va   teshigi   s о `yilgan   jondor   qonidan   surkab   q о `yiladi.   Bu   qon   esa   quvilayotgan
yomon   ruhlardan   himoya   vositasi   sanaladi.   Bu   о `rinda   shuni   ham   aytib   о `tish
kerakki,   baxshi   doirani   yaxshi   chala   bilishi   ham   lozim.   Chunki   о `yin   necha
xalqadan iborat b о `lishiga qarab doira ham shuncha xil chalinishi lozim. 16 О `zbek   baxshilari   qushnoch   ham   deb   yuritiladi.   Biz   ham   “baxshi”
atamasining   xalq   о `rtasida   k о `proq   doston   kuylovchi   ma`nosida   q о `yllanilishini
nazarda tutib, quyida  qushnoch  atamasini q о `lladik.
Q ushnochlar   о `zlarining   homiy   ruhlari   yordamida   bemor   tanasidan   yomon
ruhlarni   (bu   ruhlar   ziyon-zahmat   deb   yuritiladi)   quvadi.   Bemorni   davolash   о `yin
(seans)   davrida   qushnochlar   eng   avvalo   s о `z   magiyasi   (sehr-jodusi)ga   tayansalar,
ikkinchi navbatda turli narsalarga ham murojaat etadilar.
Bu   narslardan   eng   muhimi   о `t   (olov)   b о `lib,   о `t   qadimgi   otashparastlardan
qolgan magik vosita sanaladi. Otashparastlik tasavvurlariga k о `ra,  о `t poklovchilik
xususiyatiga ega. Shuning uchun ham chorvachilik bilan tirikchilik qilgan urug` va
qabilalar bahorda  о `z yilqi yoki suruvlarini yaylovga haydash yoki ularni otarlarga
qaytarishda   о `t orasidan olib   о `tganlar. Ularning tasavvurlariga k о `ra,   о `t orasidan
olib   о `tilgan   hayvonlar   ziyon-zahmatdan   forig`   b о `lganlar,   k о `zi   bor   kishilarning
suk-hasadlaridan   tozalanganlar.   Mana   shuning   uchun   ham   о `zbeklar   о `rtasida   о `t
bilan alas-alas qilish an`anasi yaqin vaqtlargacha saqlanib keldi.
Alas-alas qilishda qushnoch bir tog`ora suv oladi, bir tayoqning uchiga yetti
xil   rangdagi   yangi   moto   parchalari   bog`lanib,   moyga   botirilib   olinadi.   Tayyor
b о `lgan narsadan mash`ala yoqilib, bemorning boshidan uch marta   о `ng tomonga,
uch   marta   chap   tomonga,   yana   uch   marta   о `ng   tomonga   ja`mi   t о `qqiz   marta
aylantiradi.   S о `ng   yoqilgan   mash`ala   tog`aradagi   suvga   botiriladi,   bemor
tog`aradagi   suv   ustidan   uch   marta   hatlaydi.   Ba`zi   qushnochlar   о `yin
boshlanishidan   oldin   tog`aradagi   suvga   tanga   ham   tashlab   q о `yadilar.   О `yin
oxirida   tangalar   suvdan   olinib,   k о `chaga   tashlanadi.   Ularning   tasavvuriga   k о `ra,
bemor   tanadagi   ziyon-zahmatlar   ana   shu   tangalarga   о `tadi   va   bemor   ulardan
qutiladi.
Qushnoch   alas-alas   qilayotgan   paytda   maxsus   afsunlar   aytadi.   Bu   aytimlar
maxsus   boshlamalardan   s о `ng   aytilgan.   Boshlamalarda   esa   u   xudo   va
payg`ambarlarga, turli pir avliyolarga murojaat qilib, ulardan k о `mak s о `raydi.
    
        Ish boshladim, bismillo,
     Ishni boshi bismillo. 17      Imon boshi bismillo,
     Alhamd boshi bismillo,
    
     Yosin boshi bismillo,
     Qur`on boshi bismillo.
     Yosinlarning damidan,
     Qur`onlarning z о `ridan,
Keltirilgan parchadan k о `rinib turibdiki, qushnoch bemor badaniga joylashib
olgan ziyon-zahmat bilan kurashga  kirishar ekan, eng avvalo yaratuvchi  tangriga,
keyin   anbiyo   va   avliyolarga,   turli   kasb-hunarlarning   pir(patron)lariga   murojaat
qilib, ulardan madad tilaydi. Mana shu murojaat paytida u mash`alani bemor boshi
uzra aylantirib turadi.
     Alas-alas, pok qilg`in,
    Alas-alas, pok qilg`in.
          Ziyonlardan xolos et,
    Zahmatlardan xolos et.
    Alas-alas, alas-alas,
    Qon tilasang qon berayin,
    Jon tilasang jon berayin,
    Bu bechorani q о `y tegma.
    Bu bechoradan ket, tegma!
    Alas-alas, alas-alas.
Alas-alas   qilish   paytida   aytilgan   asosiy   matn   yuqoridagidek   b о `lib,   u
qushnoch   о `yinlarining   mazmunini   oydinlashtiradi.   Bu   mazmun   esa   bemor
tanasidan   yomon   ruhlarni   quvish   va   uni   sog`aytirishga   da`vat   etishdan   iborat.
Albatta,   о `tmishda   alas-alas   marosimi   paytida   ijro   etilgan   matelar   rang-barang
b о `lgan   b о `lishi   lozim.   Ammo   bizga   qadar   ular   t о `la   va   о `z   shukuhida   yetib
kelmagan.
О `zbeklarda qushnochlar yomon ruhlardan ziyon k о `rgan bemorlarni asosan
kuchirik qilish orqali davolashgan. 
Nomlanishidan   xam   k о `rinib   turibdiki,   qushnoch   о `zining   xomiy   ruhlari
yordamida   bemor   tanasidan   yomon   ruhlarni   “k о `chirik”   deb   quvadi.   K о `chirik 18 bilan   davolovchi   q о `shnochlar   ham   har   xil   b о `lishadi.   Ikkinchisi-parilar
yordamida,   yoki   yaxshi   ruhlar   k о `magida   bemorlar   tanasidan   –ziyon-zahmatni
quvib   k о `chirik   qiluvchi   qushnochlar.   Ular   k о `proq   bemorni   biror   jondor   s о `yib
qonidan   uning   yuziga   surtishib,   jondorning   terisiga   о `zini   о `rashib,   gavron   bilan
urishib,   k о `chirik   qilishgan.   Agar   bemorga   ziyon-zahmat   k о `proq   о `rnashgan
b о `lsa,   qora   jondor,   sal   ozroq   b о `lsa-qizil,   juda   ham   oz   b о `lsa   oq   jondor   s о `yish
lozimligini   qushnochlar   belgilab   berishgan.   Mabodo,   bemor   iqtisodiy   jihatdan
nochor   ahvolda   b о `lsa,   jondor   tovuq   yoki   kaptar   kabi   parranda   bilan
almashtirilgan.
K о `chirik   paytida   s о `yilgan   jondor   g о `shtidan   sh о `rva   solib   q о `yilgan.
K о `chirik tugagach, sh о `rvaning suvidan bemorga ichrishgan.
Xalq  о `rtasida k о `chirikning turli-tuman afsun-duolari mavjud. Ulardan keng
tarqalgani   sheriy   shaklda   b о `lib,   qushnoch   ularni   keskin   ohangda   doim   aytib,
bemorni gavron bilan, ba`zan maxsus qamchi bilan sekin-sekin savalab turgan.
K о `ch-k о `ch, k о `chasan,
K о `char yering man aytaman,
Ziyon bergan odamga k о `ch,
Zahmat yetgan yerga k о `ch,
Eshik oldi sh о `ralar,
Oyog`imga  о `ralar,
Endi ketib borasan,
Xush ketibsan, j о `ralar.
K о `ch-k о `ch, k о `chasan,
K о `char yering man aytsam,
Olti kulcha ozig`ing,
Olti oylik yerga k о `ch!
Yetti kulcha yemishing,
Yetti kunlik y о `lga k о `ch!
Mana shu tariqa k о `chirik yomon ruhlar kirgan deb taxmin qilingan shaxslar
yoki   ziyon-zahmat   tekkan   deb   taxmin   qilingan   joylarni   aytadi   va   ularni   о `z
makoniga k о `chirishga intiladi. Asta-sekin u yomon ruhlarni imkoni boricha uzoq
yerga   k о `chirishga   da`vat   eta   boshlaydi.   Biroq   qushnoch   ziyon-zahmat   kirishga
sababchi   b о `lgan   narsalarni   ham   taxminiy   sanab,   о `z   da`vatini   kuchaytira
boshlaydi:
K о `ch-k о `ch, k о `chasan, 19 K о `char yering men aytsam,
Toji davlat boshidan k о `ch,
Shami chiroq k о `zidan k о `ch.
Charxi falak burnidan k о `ch!
Kelma aytgan tilidan k о `ch,
Tasbex yuritgan q о `lidan k о `ch,
K о `ch-k о `ch, k о `chasan,
K о `chirmasam k о `chmaysan,
Qoning ichmay t о `ymiman,
B о `l  о `rtada yurmayman.
Keltirilgan   misoldan   k о `rinib   turibdiki,   qushnoch   da`vati   tobora
keskinlashib   bormoqda.   Ba`zan   shunday   ham   b о `ladiki,   qushnoch   о `z   о `yini
mobaynida   jazavaga   tushib   yiqilib   ham   qoladi.   Shunday   paytlarda   uni   о `z   xoliga
q о `yib   q о `yishadi.   Biroz   vaqt   о `tgach,   u   о `ziga   kelib,   yana   k о `chirishni   davom
ettiradi.   Endi   u   bemorning   yomon   ruhlar   о `rnashib   olgan   deb   taxmin   qilingan
a`zolarini sanay boshlaydi.
K о `ch-k о `ch, k о `chasan,
K о `char yering men aytaman,
Eski choldevorlarga k о `ch,
Changib yotgan tegirmonlarga k о `ch!
Qavat-qavat qulog`idan k о `ch,
Bilqillagan bayragidan k о `ch,
S о `lqillagan yuragidan k о `ch,
Umirtqaning uyidan k о `ch,
Qabirg`aning zahidan k о `ch,
О `taturgan y о `lidan k о `ch,
Yuraturgan y о `lidan k о `ch,
Qilaturgan ishidan k о `ch,
Qari poya suyagidan k о `ch!
Yomon  ruhlar   о `rnashib   olgan   tana  a`zolaridan   ziyon-zahmat   quvilib
b о `lingach,   qushnoch   yana   shiddat   bilan   k о `chirikni   davom   ettiradi.   U   bemor
atrofida jazava bilan harakat qilib, qurbonlik hayvon terisiga  о `ralgan bemorni   о `z 20 gavronlari   bilan   tinmay   savalaydi.   Endi   u   momolar   kultiga,   о `tgan   ajdodlar   ruhi
arvohiga murojaat etadi, ulardan madad tilaydi.
K о `ch-k о `ch, k о `chasan,
K о `char yering men aytaman,
Mom b о `lsang, q о `lga k о `ch,
Ziyon b о `lsang, ch о `lga k о `ch,
Arvoh b о `lsang, g о `rga k о `ch!
Mana   shundan   s о `ng   xalq   orasida   ins-jinslar,   ruh-arvohlar
yashaydigan   makon   deb   taxmin   qilingan   joylar   tilga   olinib,   bemor   tanasidagi
yomon ruhlar ana shu joylarga quviladi:
K о `ch-k о `ch, k о `chasan,
K о `char yering men aytaman,
qizib yotgan g о `rga k о `ch,
О `lik yotgan mozorga k о `ch,
K о `chib yurgan l о `liga k о `ch!
Bor, javobing beraman,
Tegirmonning d о `liga k о `ch,
Iyiq bilan biyiqqa k о `ch,
Qizil egar naqshiga k о `ch!
K о `ch-k о `ch, k о `chasan,
K о `char yering men aytaman,
Tov boshida archaga k о `ch,
Til tushinmas galchaga k о `ch,
Harom desang, tuyaga k о `ch.
Sutli desang, biyaga k о `ch,
Qon yalagan qassobga k о `ch,
Un yalagan allopga k о `ch.
Albatta, yuqorida aytilgan maqomlar  va shaxslar  ziyon-zahmatlar  k о `chishi
imkonsiz   b о `lgan   obyektlar   b о `lib,   ular   k о `chirik   qilingan   bemorlar   ruhiga   ta`sir
k о `rsatish, shu orqali uni darddan forig` etishga k о `mak beradi.   Q uyidagi misralar
ham ana shunday xarakterga ega: 21 K о `ch-k о `ch, k о `chasan,
Egri-bugri tog`larga k о `ch,
Hangriagan eshakka k о `ch,
Miyovlagan pishakka k о `ch!
Nosvoylarni otganga k о `ch,
Chilimlarni tortganga k о `ch,
Shaqir-shuqur q о `lganga k о `ch,
О `tirik yolg`on aytganga k о `ch,
Men bormagich uylarga k о `ch,
Men  о `tmagan t о `rlarga k о `ch!
Mana   shundan   s о `ng   k о `chirik   qilish   tugaydi.   Q ushnoch   va   k о `chiriq
qilishda ishtirok etayotgan kishilar kunbotar tomonga yuzlanib, ch о `kka tushadilar,
qushnoch   esa   о `z   о `yinini   yakunlab   fotiha   qiladi.   Fotiha   matni   barcha
qushnochlarda   о `ziga   xos   b о `lib,   ular   bir-birlarini   takrorlamaydilar.   Masalan,
“Iloho   omin,   dard   chekkan   inim   (singlim   yoki   opam)   о `z   dardidan   forig`   b о `lib,
boqim   nimaligini,   qoqim   nimaligini   bilmasin!   Ey   aziz-avliyolar,   ruh,   (arvoh)lar
menga  madadkor   b о `linglar!   Ushbu  inimga yomon  k о `zlardan  yomon s о `zlardan,
ziyon-zahmatlardan   kirgan   suk-hasad,   yomon   nazar   qurbonlikka   k о `chsin,   omin
ollohu akbar!”
Q ushnoch   о `z   fotihasini   tugatib,   bemorni   s о `yilgan   jondor   terisidan   ochib
oladi   va   uni   issiq   о `rab,   qurbonlik   g о `shtidan   solingan   sh о `rva   suvidan   ichiradi.
Bemor uyquga ketgach,  о `ziga berilgan nazr-niyozni olib ketadi.
О `zbeklarda k о `chiriq qilish turli joylarda turlicha, qolaversa, kasallik xiliga
qarab   har   xil   shakllarda   о `tkaziladi.   Masalan,   kishi   badaniga   qizilcha   toshganda
qoraq о `llik qushnoch X.Boltayeva quyidagicha k о `chiriq qilgan.
Bemor   uy   о `rtasiga,   yoz   fasli   b о `lsa,   hovlidagi   supa   о `rtasida   yotqizilib,
uning yuzlariga qurbonlik uchun s о `yilgan qizil jondorning qonidan surtiladi. Ana
shundan s о `ng uch, besh yoki yetti xil moto parchalaridan, s о `ng  о `tkir pichoq olib
bemor boshidan aylantirib, mana shunday aytimlarni aytadi:
K о `ch-k о `ch, k о `chasan,
Qizil yeming berdim sening,
K о `k yemingni berdim sening,
Qora yeming berdim sening, 22 Sariq yeming berdim sening,
Yashil yeming berdim sening,
Pushti yeming berdim sening,
Oppoq yeming berdim sening,
K о `ch-k о `ch, qizilcha, k о `ch-k о `ch!
Emingga yem berdim, k о `ch!
Qoningga qon berdim, k о `ch!
Joningga joye berdim, k о `ch!
Bu nochorda nima bor,
Buni endi xalos et,
K о `ch, qizilcha, k о `ch-k о `ch!
Aytim   aytilib   b о `lingach,   qushnoch   mash`alani   bemor   atrofida   uch   marta
aylantirib,   s о `ng   tog`oraga   q о `yilgan   suv   botiradi,   q о `lidagi   о `tkir   pichoqni   ham
bemor boshidan uch marta aylantirib, yerga uch marta suqib oladi. Mana shundan
s о `ng   u   yuzini   qibla   tomonga   burib   fotiha   qiladi:   “Omin,   aziz-avliyolar,   hazrati
choryolar, hazrati Xizir pirim, yo chiltonlar, madad beringlar, sizlarga ishonib q о `l
urdim, shu bemorni dardini quvinglar, ollohu akbar!”
Keyin   qizil   tovuq   (x о `roz)ning   sh о `rvasidan   bemorga   ichiriladi.   Bundan
maqsad   shuki,   agar   ziyon-zahmat   uning   о `pka ,   jigarga   о `rnashib   olgan   b о `lsa ,
sh о `rva ularni    quvadi.  Biroq bemor shо`rvaning gо`shtidan yemasligi lozim. 
Qizilcha,   suv   chechak,   badik   toshganda   о`tkaziladigan   marosim   va   badik
aytimlar,   ularning   “badik”,   “gulofsha”   kabi   nomlar   bilan   yuritilishi,   aytimlarning
mazmuni   va   badiiy   xususiyatlari   haqida   B.Sarimsoqov   batafsil   tо`xtalgani   uchun
biz faqat ular e`tibor bermagan yuqoridagi materiallarga tо`xtaldik, xolos.
О`rta   Osiyo   xalqlari,   jumladan   о`zbeklar   ham   islom   dinini   qabul   qilgach,
xalqning   savodli   qatlami   kо`proq   diniy   duolarga   murojaat   eta   boshladilar.   Bu
xildagi   duo-afsunlar   muqaddas   “Qur`on”   oyatlari   va   hadislardan   olingan   bо`lib,
avom   xalq   ularning   ma`nolarini   bilmaydilar.   Yaqin   paytlarga   qadar   bu   duo-
afsunlarning   qaysi   biri   qaysi   xastalikka   va   nimaga   bag`ishlanganligini   faqat
о`qimishli   mullalargagina   ma`lum   edi.   “Qur`on”   oyatlarini   yoki   hadislardan   bir
nechtasini   quruq   yodlab   olgan   kishilar   esa   turli   xastaliklar   va   holatlarda   о`zlari
bilgan oyat va hadislarni pala-partish о`qiyverar edilar. Bu narsa avom xalq uchun, 23 baribir, ma`lum darajada ta`sir kо`rsatar edi. Chunki mazmuni noaniq diniy afsun-
duolar ham kishi ruhiga, ayniqsa bemorlar ruhiga sezilarli ta`sir kо`rsatar edi. 
Qо`ziqishga   qarshi   о`qiladigan   duo   berilgan   bо`lsa   ham,   biroq   uning
mazmuni   tarjimada   berilmagan.   Biz   uchun   eng   qimmatli   yeri   shundaki,   diniy
duolar   ham   turli   narsalarga   bag`ishlab   yaratilgan   va   ularni   bilib   о`z   о`rnida
qо`llash lozimligi ma`lum bо`ladi.
Kitobda   yana   bir   duo   keltirilib,   uni   xastalikdan   shifo   topishida   о`qiladi
deyilgan,   ammo   ana   shu   duo   qaysi   xastalikdan   shifo   topishida   о`qilishi   lozimligi
kо`rsatilmagan.   Duo   quyidagicha:   “Ollohumma   inna   asalikal-ofiyata   fid-dunya
val-oxirata, ollohumma inna asaminal afva val-ofiyata fi dinya va dunyaya va ahli
va   moli,   ollohummayotur   avrati   va   omin   ravoti.   Ollohummaxfazni   min   bayni
yadayya   va   min   xalfi   va   on   yamini   va   on   shimoli   va   min   favkun   va   auzu   bi-
azamatika on ugtola min paxti. Ollohumma va tamilni bilofiyati .”
Ma`nosi:   Ollohim,   sendan   dunyoda   va   oxiratda   huzur   va   sog`lik   istayman.
Ollohim,   sendan   dinim,   dunyom,   bola-chaqam   va   molim   uchun   avf   va   imonlik
istayman.   Ollohim,   ayblarimni   yopgin,   meni   qо`rquvlarimdan   xavf-xatarsiz   qil.
Olloxim,   meni   о`ngimdan   orqamdan,   oldimdan,   sо`l   tomonimdan   va   boshimdan
keladigan har turli xastaliklardan, yomonliklardan qо`riqla.  Ostimdan keladigan bir
yomonlikka   tuzoqqa   tushushimdan   sening   muqaddasliginga   sig`inaman.   Ollohim,
meni   ilm   bilan   boyitgin,   xili   bilan   bezatgin,   taqvo   bilan   qaramga   yaqinlashtir,
tozolik bilan g о `zallashtir.
Diniy   duo   mazmunidan   ma`lum   b о `ladiki,   turli   xastaliklardan   ziyon-
zahmatlardan,   yomonliklardan   saqlash   uchun   birgina   olloh   qodir.   Shu   bois   ham
ollohga sig`inish, uning qudratiga ishonish va tayanish ruhi yetakchilik qiladi.
Xulosa   qilib   aytganda,   xalqimiz   о `rtasida   turli   xastaliklarda   о `qiladigan
afsun-duolari  rang - barang  b о `lib ,   ulardan   ayrimlari   xalq  afsun  duolari   sof   she`riy
shakllarda   b о `lib,   ular   davolash   о `yinlarini   о `tkazuvchi,   maxsus   mutaxassislar
tomonidan,   ya`ni   qushnochlar   tomonidan   ijro   etiladi.   Ayrimlari,   asosan   diniy
afsun-duolar   esa,   arab   tilida   b о `lib,   ular   muqaddas   diniy   kitoblardan   olingan   va
diniy   ma`lumotga   ega   b о `lgan   shaxslar-mullalar,   otinbibilar,   eshonlar   tomonidan 24 о `qilgan.   Diniy   duolar   qofiyali   nasr-nasri   musajja`da   yaratilgan   b о `lib,   ravon
о `qiladi va esda yaxshi qoladi.
I.2. SHE`RIY SHAKLLARDAGI AFSUN DUOLAR
Xalq   о `rtasida   torvoq(eshak   yemi)toshganda   aytiladigan   afsun-duolar   ham
keng   tarqalgan.   Ba`zan   kishi   yoqmaydigan   ovqat   yesa,   uning   badani,   yuzlariga
mayda   narsa   tashib   qichishadi.   Shunda   k о `pni   k о `rgan,   k о `p   narsalarni   boshidan
kechirgan kishilar maslahati  bilan eshakemi  toshgan bemor t о `n yoki  yaktagining
orqa   etagidan   biror   eshakka   yem   beradi.   Eshak   yemni   yeb   b о `lguncha,   bemor
uyiga   qaytguncha   orqasiga   qaramaslik   lozim.   Ana   shunda   uning   badanidagi
toshmalar   yem   yegan   eshakka   о `tar   ekan.   Ilgari   bemor   eshakka   yem   berayotgan
paytda   marosimni   boshqarayotgan   keksa   kishi   yoki   ayol   quyidagi   afsun-duoni
aytib turgan: 25 Bismillohir-rahmonir rahim.
Eshagim errayim,
Yemni senga berayin,
Yemim em b о `lsin,
Ilohim, dardim ketsin,
Tanamdan tarqalgan,
Eshagim errayim,
Senga berayin yemim.
Dardimga b о `lsin em,
Iloho, omin-omin.
Keltirilgan   aytimdan   k о `rinib   turibdiki,   eshakemi   toshganda   о `qiladigan
xalqona afsun-duolar she`riy shaklga solinganligi, mazmunan juda sodda va ochiq -
oydinligi   bilan   alohida   ajralib   turadilar.   Bizningcha   bu   xildagi   afsun-duolar
bemorga qarashli kishilarning istaklarini ifodalash extiyoji tufayli yaratilgan b о `lib,
keyinchalik xalq  о `rtasida turli nusxalarda keng tarqalgan.
Badik   yarasi   toshganda,   kinna   kirganda   aytiladigan   afsun-duolar
B.Sarimsoqov   tomonidan   juda   ham   batafsil   tadqiq   etilganligi   sababli   biz   ular
haqida t о `xtalib  о `tirmadik.
Ma`lumki,   О `rta   Osiyoning   issiq   iqlimida   yoz   faslida   xalq   о `rtasida   k о `z
og`rig`i   tarqalgan.   Aholi   о `rtasida   k о `z   og`rig`ining   oldini   olish   chora-
tadbirlarining   deyarli   y о `qligi   tufayli   kasallik   keng   miqyosda   tarqalgan.   K о `z
og`rig`ining kelib chiqishi va tarqalish sabablarini bilmagan kishilar bu kasallikka
aziz   avliyolarning   ta`siri   yohud   yomon   ruhlarning   ta`siri   deb   qaraganlar.
Davolashning   aniq   usul   va   choralarini   bilmagan   kishilar   najot   izlab,   umid   bilan
turli-tuman afsunlar yaratganlar. Mana shunday afsunlardan biri  о `zbeklar  о `rtasida
ham   keng   tarqalgan   b о `lib,   ular   qaldirg`ochlar   bilan   bog`lanadi.   Chunki
musulmonlarda   qaldirg`ochni   muqaddaslashtirish   mavjud.   Q adimgi   diniy
afsunlarga k о `ra, qaldirg`och insoniyatni ilonga yemish b о `lishdan saqlab qolgan.
Ana   shundan   buyon   kishilar   bu   qushga   xayrixohlik   bilan   qarab   keladilar.
Ularning tasavvuricha, qaldirg`och jannat  qushi b о `lib, kimning uyiga bu qush in
qursa,   ana   shu   xonadon   baxtli   va   osoyishta   b о `lgan.   Shuning   uchun   ham   k о `z
og`rig`iga   giriftor   b о `lmay   degan   kishilar   erta   bahorda   endigina   issiq   о `lkalardan 26 uchib   kelgan   qaldirg`ochlarga   qarata   shunday   afsunni   aytganlar:   “Qaldirg`och,
eson-omon   keldingmi,   bola-chaqang   omonmi,   G о `zal   momning   k о `zi   yaxshi
b о `ladimi”?
Ushbu aytim  shu  xolicha hech kimga noma`lum  b о `lib qoladi. Uning nima
maqsadda,   nimaga   qarata   aytilishi   prof.B.Sarimsoqov   tomonidan   keltirilgan
quyidagi   asotir   orqali   oydinlashadi.   Unda   aytilishicha,   qaldirg`och   boradigan
yurtda   G о `zal   momo   degan   bir   kampir   b о `lar   emish.   Ana   о `sha   kampir
qaldirg`ochga qarata “Meni  s о `raganlar, xudoyo, k о `z og`rig`iga uchramasin” der
emish. Shu sababli kishilar k о `z og`rig`iga uchramaylik deb, endigina uchib kelgan
qaldirg`ochlarga yuqoridagi afsunni aytadilar.
Ayrim   joylarda   qaldirg`ochlarga   aytiladigan   maxsus   she`riy   aytimlar   ham
mavjud b о `lib, ulardan ba`zi namunalarni prof.M.Murodov ham yozib olgan. Mana
ulardan biri:
Omin-omin deyaylik,
Qaldirg`ochga deyaylik
Qaldirg`och, g`och-g`och-ye,
Eson-omon keldingmi-ye,
Y о `lda-ch о `lda charchamadingmi-ye,
Charchab y о `lda suvsamadingmi-ye?
Bu   qaldirg`och   kishilarga   yaxshilik   tilamaganligi   hamisha   ularga   yomon
niyatda   b о `lganligi   sababli   kishilar   ularni   quvishga   uyga   yaqin   y о `latmaslikka
intilganlar.   Uy   qaldirg`ochlari   uyga   qut-baraka,   tinchlik   va   eng   muhimi,   k о `zi
og`riganlarga davo keltirganligi uchun ularni uylarida in qurishlariga imkon yaratib
berganlar.   Har   bahorda   qaldirg`ochni   kutib,   uni   k о `zga   surtish   har   qanday   k о `z
og`rig`idan   yil   b о `yi   saqlaydi   deb   qaralgan.   Shuning   uchun   ham   keksa   kishilar
k о `zim ravshan b о `lsin deb k о `zlariga qaldirg`och patlarini surtib q о `yilgan. Xalq
tasavvurlariga k о `ra, uy qaldirg`ochi shunday niyat qilar ekan:
Qoldirg`ochman, g`och-g`och,
Eshigingi och-och!
Eshigingi ochmasang,
Uyginangga kirarman, 27  
Afsunlarga   k о `ra,   qaldirg`ochning   eng   shirin   g о `sht   baqaning   g о `shti   ekan
deb bergan xabari yolg`on ekanligini ilon keyin bilib qoladi. Biroq vaqt  о `tgan edi,
chunki Nuh alayhis-salom ilonga baqa g о `shtini yeyishga fatvo berib b о `lgan edi.
Mana   shundan   keyin   ilon   qaldirg`och   g о `shtiga   o`ch   b о `lib,   doim   qaldirg`ochni
ta`qib   etar   ekan.   Yuqoridagi   misolning   oxirgi   misralarida   ana   shu   afsonalarga
ishora   mavjud.   Biroq,   k о `r   qaldirg`och   kishilarga   yomonlik   tilar   emish,   shuning
uchun   ham   uni   hech   kim   yaqin   y о `latmaydi.   Mana   shu   xildagi   har   xil   xalq
tasavvurlarida maxsus aytimlar shaklida  о `z ifodasini topgan.  Q uyida ana shunday
aytimlardan birini keltiramiz:
Qaldirg`och, der g`och-g`och,
Eshigingni och-och,
Eshigingni ochmasang,
T о `ynigingdan kiraman,
Atalangni ichaman,
Atalangni ichvolib,
Chug`urlayman-da qochaman,
Men ketaman uzoqqa.
Alpoq-shalpoq,
K о `zing b о `lar shalpoq,
Shalpog`ing shalpaysin,
Akang tura yayrasin.
Men aytaman g`och-g`och,
Eshigingni och-och,
Eshigingni ochmasang,
Teshigindan kiraman,
Teshigindan kirvolib,
S о `k oshingni ichaman,
S о `k oshingni ichvolib
Qozoningga chichaman.
Ketirilgan   misoldan   k о `rinib   turibdiki,   k о `r   qaldirg`och   kishilarga,   uning
oilasiga yomonlik tilash bilan birga ularga k о `z og`rig`ini ham ravo k о `radi.  Mana 28 shuning   uchun   ham   k о `r   qaldirg`ochga   nisbatan   odamlarning   munosabati   yaxshi
emas.
K о `z   og`riganda   yoki   unga   oq   tusha   boshlaganda   ba`zi   joylarda   maxsus
afsunlar   о `qiganlar.   Ana   shunday   afsunlardan   birini   professor   B.Sarimsoqov
Tojikiston   respublikasi   Leninobod   (hozirgi   X о `jand)viloyati   О `ratepa   rayonidagi
Shahriston qishloq jamoasiga qarashli Buragan qishlog`idan yozib olgan. Ma`lum
b о `lishicha,   bu   joylarda   afsunning   bu   xili   “Buriy-buriy”   deb   atalar   ekan.   “Buriy-
buriy”   afsunining   matnini   biladigan   maxsus   tayyorgarlikka   ega   b о `lgan   ayollar
quyidagicha ijro etishadi.
Bola-chaqang omonmi-ye
Qarindoshlaring sog`mi-ye,
О `zing omon-esonmi-ye,
Momong qalay, sog`mi-ye,
K о `zlari og`rimay yurarmi-ye,
B о `zang qalay sog`mi-ye,
О `ynab kulib yurarmi-ye?
Qaldirg`och, eshik ochoyin-o,
Uyga seni saqlayin-o,
Olondan seni saqlayin-o,
Saqlasam omon qoloyin-o,
Bizlar bilan turgin-o,
Professor M.Murodov materiallariga qaraganda, qaldirg`ochlar ham ikki xil
b о `ladilar.   Biri   uy   qaldirg`och,   ikkinchisi   k о `r   qaldirg`och.   Uy   qaldirg`och
kishilarga yaxshilik tilasa k о `r qaldirg`och ularga yomonlik tilar ekan. Shu sababli
kishilar k о `r qaldirg`ochlarni uyga y о `latmaydilar. Bu haqda shunday aytimlar ham
yaratilgan:
K о `r qaldirg`ochni-yo,
Uyga q о `ymanglaro,
Uy qaldirg`ochni-ye,
Uyga q о `yinglar-o!
K о `r qaldirg`och uyini-yo, 29 Buzib tashlanglar-o!
K о `ngli yomon uning
Rahm qilmanglar-o!
Uy qaldirg`och uyiga
Q о `l urmanglar-o
Qaldirg`och, g`och-g`och,
Karim buva k о `zini
Senam bir k о `rgina,
K о `rib gaping aytgin-o.
K о `zi og`rigan yoki k о `ziga oq tushgan shaxs afsun aytuvchining t о `g`risiga
о `tirgiziladi va uning iyagi ostida bir kosa toza suv tutib turiladi. Agar k о `zga oq
tushgan b о `lsa, afsun  о `quvchi   о `z  о `qishi mobaynida bemorning qoshi ustidan oq
j о `xori donasini bittadan kosadagi suvga tashlab turadi. Agar k о `z qizarib og`rigan
b о `lsa, bir donadan bug`doy yoki mayda t о `g`ralgan qizil g о `shtdan kosaga tashlab
turadi.   Bu narsa afsun matnini uch, besh yoki yetti marta   о `qigunga qadar davom
etadi.
Afsun  о `qib b о `lingach, kosadagi suvdan bemor k о `ziga purkab “Omin shifo
topib   ket,   ollohu   akbar!”   deyiladi.   Suvga   tashlangan   guruch   yoki   oq   j о `xori,
t о `g`ralgan g о `sht qushlarga tashlanadi. Buriy-buriy afsunining matni quyidagicha:
Bismillohir-rahmonir rahim,
Ola-bula q о `zichoq, buriy-buriy,
Ola k о `zga oq tushmas, buriy—buriy,
Qoshga, tishga qurt tushmas, buriy-buriy,
Opa-singil el b о `lmas, buriy-buriy,
Eski paxta b о `z b о `lmas, buriy-buriy,
Manov kishi k о `ziga; buriy-buriy,
Hech qachanom oq tushmas, buriy-buriy,
Oming, xudo shifo bersin, ollohu akbar!
Buriy-buriy   matnidagi   “bismillo”   qismi,   ya`ni   boshlanishidagi   bir   misra   va
yakunidagi   bir   misra   islom   dini   ta`sirida   vujudga   kelgan   b о `lsa,   biroq   matinning
asosiy   qismi   sof   xalqona   mazmunga   ega.   K о `z   qizarganda   ham   о `sha   tekst
quyidagicha turkiy  о `zgarishlar bilan aytiladi:
Bismillohir-rahmonir-rahim, 30 Qora-qora q о `zichoq, buriy-buriy,
Qora k о `zlar qizarmas, buriy-buriy
Qoshga, tishga qurt tushmas, buriy-buriy
Opa-singil el b о `lmas, buriy-buriy
Eski paxta b о `z b о `lmas, buriy-buriy
Manovi kishi k о `zlari, buriy-buriy
Xech qachonom qizarmas, buriy-buriy
Omin-ollohu akbar, xudo shifo bersin,
Xullas, yuqoridagi afsunlarni  о `qish orqali bemor k о `zidagi kasallik guruch,
bug`doy,   oq   j о `xori   yoki   t о `g`ralgan   g о `shtga   k о `chirilib,   boshqa   narsalarga
о `tkaziladi.   K о `rinib   turibdiki,   afsun   о `qish   marosimida   muloqot   sehri
(magiyasi)ning   qoldiqlari   saqlanib   qolgan.   Oq   tushganda   oq   j о `xori,   qizarganda
bug`doy   yoki   t о `g`ralgan   g о `sht   tashlanishi   esa   bevosita   taklidiy   magiyaning
qoldiqlaridan iborat.
Mana   shu   nuqtai   nazardan   qaralsa,   “buriy-buriy”   afsunini   aytish
paytida   k о `zning   xastaligiga   qarab   har   xil   rangdagi   narsalardan   foydalanish
haqiqatdan   ham   taqlidiy   magiyaning   qoldiqlaridan   iborat   ekanligi   ortiqcha   izox
talab etmaydi.
Xullas,   k о `z   og`riganda   о `qiladigan   xalq   afsunlari   rang-barang   b о `lib,   ular
shaklan rang-barang b о `lsalar ham, biroq mohiyat e`tibori bilan hastalangan k о `zni
shifo   etishga   qaratilgan.   Keyinchalik   zamonaviy   tibbiyotning   rivojlanishi,   k о `z
hastaliklarini   yangicha   usullar,   dori-darmonlar   bilan   davolash   k о `z   og`riganda
о `qiladigan afsun-duolarning kamroq q о `llanilishiga olib keldi.
О `zbeklar   о `rtasida   zaharli   hashoratlar   chaqqanda   о `qiladigan   afsun-duolar
ham   qadim   zamonlardan   keng   q о `llaniladi.   B.Sarimsoqov   bunday   afsunlarni
"avrash   afsunlari“   yoki   “avrashlar”   deb   nomlaydi.   Haqiqatdan   ham   afsun-
duolarning   bu   xili   maxsus   tayyorgarlikka   ega   b о `lgan   shaxslar-avrovchilar
tomonidan   о `qiladi.   Ular   ma`lum   darajada   kishini   gipnoz   qilish,   ya`ni   es-hushini
olish qobiliyatiga ega b о `lib zaharli hashorat yoki ilon zahrini qaytarish iqtidoriga
ega  b о `ladilar.  Shuning  uchun  ham  qoraqurt,  ilon,  chayon  chaqqanda   о `qiladigan
afsun-duolar   avrash   afsunlari,   marosimning   о `zi   avrashlar,   afsunni   ijro   etuvchilar
esa avrovchilar (xalq  о `rtasida arbovchilar) deb yuritiladi.   31 Ma`lumki   qoraqurt   k о `proq   suvsiz   yoki   kamsuv   joylarda-bedazor,
pichanzor, muvokzorlarda b о `ladi. Uning zahari  о `ta kuchli b о `lib, saraton oylarida
kishini halok qilishi mumkin.  О `tmishda kishilar qoraqurt chaqqanda avrash orqali
yordam k о `rsatishdan boshqa chorani bilmaganlar. Mana shu tariqa xalq   о `rtasida
avrash afsunlarining maxsus an`anaviy matnlari vujudga kelgan.
Bu   matnlar   turli   joylarda   turlicha   shaxslarda   b о `lib,   ular   avrovchilarga
avloddan avlodga ustozdan shogirdga  о `tib kelgan.
B.Sarimsoqovning bergan ma`lumotiga qaraganda, ayrim joylarda sof
о `zbek tilidagi afsunlar ham qoraqurt chaqqanda  о `qiladi.  Masalan:
Biyma qur, biyrama kur,
Haydama kur, judama kur,
Saddima kur, maddima kur,
Oltoy korjima kur,
Kalla buji, uranak boshli,
Sahro sizdan kuf-suf bizdan, 
Mor-mor qilmasam,
Zor-zor qilmasam,
Mening otim aymandi,
Asli joning kuymandi,
Tula biydan uch t о `kkiz,
Turabersang t о `ymaydi,
Oq qurt, mart qurt,
Sangor bosdi qurt
Mana   shu   afsun   о `qilgach,   avrovchi   boshqa   afsunlarda   b о `lganidek,
Sulaymon   payg`ambarga,   xudoning   qudratiga   murojaat   etib,   bemor   tanasidagi
qoraqurt zahrini chiqarishga undaydi:
Sulaymon payg`ambar dami bilan,
Xudoning amri bilan,
Yaratganning dargohi bilan,
Kuf-suf, chiq kuf-suf, chiq. 32 Ota-bobolarimiz   uchun   uyqu   qanchalik   mas`uliyatli   b о `lmasin   undan   sog`-
omon   uyg`onish   ham   shunchalik   shodlik   bahsh   etgan.   Chunki   sokin,   farog`atli
uyqudan   kishi   yaxshi   tushlar   k о `rib,   shod   kayfiyatda   uyg`onsa,   shu   kuni   uning
ishida ham baror, baraka b о `ladi. Shu bois ota-bobolarimiz uyqudan turish paytida
о `qiladigan afsunlar ham yaratganlar:
Bismillohir rahmonir rahim!
Kechasi ketib tong otdi, shukur,
Uyqu ketib k о `z ochildi, shukur,
Tushum kelsin  о `ngidan, shukur
Ishim kelsin  о `ngidan, shukur,
Uyqu  о `lik, uyg`otgan egamga, shukur,
Tong oqarib turg`izgan egamga, shukur,
О `ngim bilan turdim, ishim  о `ngli b о `lsin deb,
Ba`zi  xalq, afsunlarida yotish va uyqudan turish paytidagi  aytimlar  q о `shib
yuborilgan,   ya`ni   uyqudan   oldin   va   uyqudan   keyin   turish   paytida   aytiladigan
afsunlar birgalikda aytilgan.  Masalan:
Bismillohir rahmonir rahim!
Yotdim yotaloq, turdim tug`aloq.
Yotdim tinch, turay omon.
Yotdim, yo oblo, turdim, inshollo,
Yotdim, yo oblo, saqlagaysan, yo ollo.
Xullas,   uyqu   oldidan   о `qiladigan   afsunlarga   uyquning   tinch   о `tishi,   yaxshi
tushlar k о `rish istagi va uyqudan yaxshi kayfiyat bilan uyg`onish istaklari tilanadi.
Uyqudan   turganda   aytiladigan   aytimlarda   ham   yangi   mehnat   kunining   unumli
о `tishi, barcha ishlari  о `ngidan kelishi tilanadi.
Uyqu oldidan aytiladigan afsun-duolar qadimgi diniy kitoblarda ham mavjud
b о `lib,   uning   ayrim   namunalarini   S.Otash   ham   tarjimasi   bilan   keltiradi.   Uning
k о `rsatilishicha,   uxlash   uchun   m о `ljallangan   duolar   ham   bor   b о `lib,   bunday   duo
matni   quyidagichadir:   “Allohuma   aslomtu   vajhi   iloyhi   va   favaztu   amri   ilayka   va
oljaotu   zahri   ilayka   rag`batan   va   rag`batan   ilayka   do   moljaa   valo   monkaa   minka 33 illa ilayk. Amantu bikitobikallazi  anzamta va binobiyyi-kllazi  arsoit, subhonolloh
vaalhamdu   lillohi   valailoho   illolohu   vallohu   akbar.   Astag`furullahs   islozi   loyloa
vaalhavvaal qayum”.
Ma`nosi:   Ollohim,   yuzimni   sanga   taslim   ettim,   ichimni   sanga   buraqtim,
sirtimni   sanga   dayodim,   sandan   о `laroq   va   q о `rqoqroq   sanga   daldim.   Sandam
qochib   sig`iniladigan   bir   yer   y о `qtir.   Sandan   yina   sanga   sig`inadir.   Indirdigan
kitobo,  gundirdigan  elchiya   inondim,  Allohi  tasbix   va  ona  xamdalarim,  Allohdan
boshqa   tangri   y о `qtur.   Allox   eng   buyuktir.   Buyuk   allohdan   mag`firat   dilarimki,
undan boshqa tangri y о `qdir. U tirik, har narsani yaratuvchidir.
Keltirilgan   duo   mazmunidan   anglashib   turibdiki,   ushbu   duo   yaratganning
о `ziga bandaning shukronasini, uning qudrati oldida tobaligini tan olishdan iborat.
Darhaqiqat,   inson,   uyquga,   ya`ni   о `likka   boror   ekan,   bu   uyqudan   uyqudan
uyg`onadimi   yoki   y о `qmi,   buni   faqat   ollo   taoloning   о `zi   biladi.   Shuning   uchun
ham   u   uyqu   oldidan   yaratganga   tavba-tazarrular   qilishi,   uning   marhamatidan
shukronalar qilishi har bir musulmon farzandi uchun farzdir.
Mana shu duodan s о `ng u  о `z  о `rniga kirib boshqa bir duoni  о `qiydi. Bu duo
yuqoridagi   duoga   nisbatan   ancha   qisqa   b о `lib,   uni   uch   marta   takrorlasa,   yanada
yaxshi   b о `ladi.   Uning   matni   quyidagicha:   “Mu`minu   billoh,   nasihi   billoh   narudu
havlo   quvvata   illo   billohil   aliyul   aziym”.   Ma`nosi,   Ollohga   ishoningiz,   ollohga
quvoningiz,   butun   ishlarimizni   ollohga   havola   etamiz.   Olloh   bizga   yetar,   u   na
g о `zal vakildir. Quvvat va qudrat u ulkan, buyuk va muqaddas ollohga oidir.
Ma`lumki,   ba`zan   inson   biror   vaqtda   uyqudan   uyg`onishni   istab   qoladi.
Chunki ana shu vaqtda u biror ishni m о `ljallab q о `ygan b о `ladi. Biroq aksiga olib u
belgilangan   vaqtda   uyg`onolmay   qolishi   mumkin,   ya`ni   uxlab   qolishi   mumkin.
Shuning   uchun   duolar   ichida   shunday   suralar   ham   borki,   kishi   yotish   oldidan
belgilangan biror vaqtda uyg`onishini niyat qilib uyg`onishi mumkin ekan.  Q uyida
ana shu surani keltiramiz. “Inna attayna kal kavsar fasalli merabbika van-har inna
shoni manika huval abtar.”
Albatta,   yuqoridagi   sura   sharti   amaliyotda   sinalgandagina   tasdiqlanadi.
Ammo   shuni   ham   aytib   о `tish   kerakki,   kishining   о `zi   istagan   soatda   uyg`onishi 34 uning xushyor yotishi, charchoqlik darajasi kabi holatlar bilan ham bog`liqdir, duo
esa inson uchun bir dalda va  о `zini ishontirish vositasidir.
Kishi   uyquda   bosinqirashi,   dahshatli   tushlarni   k о `rib   q о `rqib   uyg`onishi
mumkin.   Ana   shunday   holatlarda   u   quyidagi   duoni   о `qisa,   q о `rquvi   bosilib,
ruhiyati   orom   oladi.   “Auzu   bikelimotillohiy-taimati   min   babibhi   vasharri   ibodihi
va   min   hamazatush-shausti-i   va   an   yahdirun”.   Masalan:   Ollohning   g`azabidan   va
qullarning   shafrindan,   shaytonlarning   uchramasindan   va   galmasindin   tun
kalimalarila alloga sig`inaman.
Yuqoridagi   duolardan   о `zga   yana   uyqu   uchun   m о `ljallangan   duo   ham
mavjud b о `lib, unda ollo taologa tavbalar  qilish, uning qudrati  oldida bosh egish,
barcha   bergan   in`om-ehsonlari   uchun   shukronalar   qilish   yetakchilik   qiladi.   Mana
shu   duo   matni:   “Alhamdu   lillohilazi   ataamana   vasakana   va   kasana   va   kaalana
muslimina.   Allohumma   xanni-no   va   borik   taaomana   va   mavvir   qudubana
vaarhamona   varda   anno   va   otino   tamoma   ne`matina   va   davoma   ne`matina   va
taoma   tavfiqiqa   va   davoma   tavfiqiqa   va   tamoma   muhabbatina   va   davoma
muhabbatina  va tamoma  ma`rifatina va  davoma  ma`rifatina  va  davoma ridvanika
va   davoma   ridvanika   va-hurmati   ta`amina   va   kabibiki   va   yo   iloha   si-olamin
valhamdu   lillohi   rabbil   olamin”.   Ma`nosi.   Bizga   yedirgan,   ichirgan,
kiydirganadigan va bizni musulmonlardan yakka-yu-yagona allohga hamd b о `lsun.
Ollohim bizni ofiyatla yashat, yamog`imizni muborak ayla, qalblarimizni nurlantir,
bizga   marhamat   ayla,   bizdan   rozi   b о `l,   bizga   ne`matingning   tamomini   va
davomini,   tavqingning   borini   va   davomini   sevgingning   borini   va   davomini,
ma`rifatingning   barchasini   va   davomini,   rizolingning   barini   va   davomini   ehson
ayla.   Yamog`in   va   sevgilin   yuzu   hurmatiga   va   alamlarin   tangrisi,   hamma
alamlarning egasi b о `lgan Ollohga maxsus hamdlar b о `lsin.
Demak,   islom   dini   va   uning   muqaddas   kitoblarida   barcha   mu`min-
musulmonlarning   barcha   xatti-harakatlari,   hususan   ularning   tinch   va   farog`atda
uxlashlari ham e`tiborda tutilgan b о `lib, ularni   о `rganish, halol-pok  о `ringa yotish,
uyqu oldidan ularni  о `qib yotish kishi ruhiga, uning rohat va farog`atda uxlab dam
olish uchun k о `mak berishi shubhasizdir. 35 Xulosa qilib aytganda, uyqu oldidan, uyqudan s о `ng  о `qiladigan xalq afsun-
duolari, diniy suralar ham talaygina b о `lib, ularni t о `plash va ilmiy nuqtai nazardan
о `rganish,   kundalik   turmushimizda   amaliy   foydalanish   endigina
folklorshunosligimiz   kun   tartibiga   q о `yilmoqda.   Bu   ishga   ruhshunoslarimiz,
tibbiyot   va   pedagogika   kabi   fanlar   ham   о `z   ulushlarini   q о `shsalar,   yaxshi   b о `lur
edi.
Qadimgi ota-bobolarimiz koinot jismlarini  hususan quyosh, oy, yulduzlarni
muqaddas   deb   bilganlar   va   ular   inson   hayotiga,   sog`lig`iga   ta`sir   etadi   deb
ishonganlar.   Mana   shunday   qarash   va   e`tiqodiy   tasavvurlar   oy   yoki   quyosh   bilan
bog`liq   juda   k о `p   xilma-xil   afsun-duolarning,   marosim   hamda   rasm-rusumlarini
yuzaga   kelishiga   sabab   b о `lgan.   Albatta,   ular   haqida   talaygina   ilmiy   adabiyotlar
mavjud b о `lib, biz ularning barchasi haqida t о `xtalib  о `tirmaymiz.
О `zbeklar   о `rtasida   faqat   yangi   chiqqan   oyni   k о `rganda   aytiladigan   afsun
namunalarigina   saqlanib   qolgan.   Chunki   о `zbeklar   ham   koinot   jismlaridan   oyga
alohida   munosabatda   b о `lganlar.   Buning   asosiy   sababi   shundaki,   oyning   turli
k о `rinish holatlari kishilarning sog`ligi, kasb-kori va xatti-harakatiga turlicha ta`sir
k о `rsatgan. Mana shu ta`sirni ular oyning kishilarga marhamati yoki qahr-g`azabi
deb tushunganlar. Ular uchun oyning yangilanishi alohida e`tiborga loyiq sanalgan.
Yangi chiqqan oyni k о `rgan har bir kishi unga qarata   о `z istaklarini q о `shib afsun
aytsa, uning barcha istaklari oson amalga oshishiga ishonganlar. Quyida keltirilgan
xalq afsunida kishilarning ezgu istaklari ifodalangan:
Oy k о `rdim, omon k о `rdim,
Oyboshi olti k о `rdim,
Yangi yilga boshimni omon,
Bag`rimgi butun k о `rdim.
Bu xildagi afsunlar turli variantlarda xalq  о `rtasida keng tarqalgan. Masalan:
quyidagi   afsunda   kishilar   yanagi   yangi   oy   chiqishiga   sog`-omon   yetishga,
ishlarining baror olishiga, omad kulib boqishiga istak tilangan: “Iloho, omin yanagi
oy,   yanagi   yilgacha   eson-omon,   tugal-t о `kis   yetishaylik,   boshimiz   yaxshilikdan 36 chiqmasin,   ishimiz   о `ngidan   kelib   omad   kulib   boqsin,   bola-chaqa   sog`-omon
b о `lsin, oymomo, sizdan s о `radim, omon-esonlik tiladim, omin, ollohu-akbar”.
Yuqoridagi   afsun-duo   oddiy   olqish   shakliga   tushib   qolgan,   ya`ni   haqiqiy
xalq   afsunning   nasriy   mazmunidan   iborat.   Quyidagi   afsunda   esa   haqiqiy   xalq
afsunga xos izchillik saqlanib qolgan.
Q о `l ochib omin deng
Osmondagi oyga.
Oymomo, sizdan s о `rayman,
Omonligu esonlik.
Yomonlikmas, yaxshilik,
Yangi oyga, yangi yilga,
Eson-omon yetaylik.
Patiha torttim yuzimga,
Umr bergin  о `zimga,
Patiha torttim yuzimga,
Tinchlik ber elu yurtga,
Patiha torttim yuzimga,
Sog`lik ber ota-onamga,
Omin, olohu akbar.
Diniy afsunlar ichida ham yangi chiqqan oyni k о `rganda   о `qiladigan duolar
mavjud   b о `lib,   ular   S.Otashning   yuqorida   zikr   qilingan   kitobida   ilk   bor   tarjimasi
bilan   keltirilgan.   Mana   о `sha   duo:   “Ollohu   akbar,   ollohu   akbar,   allohu   akbar,
loiloho   illolloh.   Allohuma   axlilku   moyana,   bil-omni,   val-inoni,   vas-sadomati   val
islom”.   Mazmuni:   Olloh   eng   buyukdir,   olloh   eng   buyukdir,   ollohdan   boshqa
angrim y о `qdir, ollohim oyi biza quvonch huzur va islom ila  о `tkazgan.
Yangi chiqqan oyga qarata aytilgan afsun-duolar qaysi shakllarda b о `lmasin,
ularning   barchasida   koinot   qismlariga   sig`inish,   ulardan   madad   tilash,   tangri
qudrati oldida sajda qilish kabi mazmun yetakchilik qilishi mavjud.
Yangi   oyga   qarata   aytilgan   barcha   afsun-duolar   zaminida   koinot   jismlari,
solyar kultlarga sig`inish, ularning qudrati oldida bosh egish ruhi yotadi. Endilikda
ana   shu   afsun-duolarning   mavjud   namunalarini   t о `plash,   ularni   jiddiy     ilmiy
nigohdan  о `tkazish vazifasi barcha folklorshunoslar oldida turibdi. 37 “Oyna   k о `rsatar”   marosimida   aytiluvchi   afsun-duolar   xalq   hayotida   oyina
katta   о `rin   tutganligidan   dalolat   beradi.   K о `zguda   nurning   sinishi   va   tasvirning
aynan qaytishi qadimda kishilarni hayratga solgan.  K о `zguning fizik tabiati haqida
ma`lumotga   ega   b о `lmagan   uzoq   ajdodlarimiz   oynaga   g`ayri   tabiiy   kuchga   qodir
buyum   sifatida   qaraganlar.   K о `zguda   nisbatan   ana   shunday   munosabat   xalq
о `rtasida   turlicha   tasavvurlarning   paydo   b о `lishiga,   turlicha   aytim   va   afsun-
duolarning   vujudga   kelishiga   sabab   b о `lgan.   Shunga   qaramay   xalq   о `rtasidagi
oyina   bilan   bog`liq   marosim   va   rasm-rusumlar,   aytim   va   afsun-duolar   haqida
о `zbek   etnografiyasi   hamda   folklorshunosligida   professor   B.Sarimsoqovning
birgina maqolasidan boshqa birorta ham ilmiy fikr yuritilgan tadqiqot y о `q.
Ushbu  maqolada   oyna  bilan  bog`liq  tasavvurlarning  vujudga  kelishi,   uning
turli ta`birnomalaridagi talqini, t о `y va motam marosimlaridagi tutgan  о `rni, oyina
bilan bog`liq qarashlarning folklor,  о `zbek klassik adabiyotida badiiy detal sifatida
bajargan   vazifalari   haqida   ilk   bor   jiddiy   mulohazalar   bildirilgan.   Ammo   maqola
muallifi   о `zining   ana   shu.   Shubhasiz,   ulkan   marifiy-nazariy   ahamiyatga   molik
maqolasida   о `zbek   nikoh   t о `ylaridagi   oyna   k о `rsatar   marosimlaridagi   afsunlar
haqida   t о `xtalmaydi.   Quyida   biz   ana   shu   udum   haqida   va   unda   aytiladigan
afsunlarning ayrim numanalari haqida t о `xtalamiz.
Oyna   insonni   har   xil   ziyon-zahmatlardan   qutqaruvchi   vosita   sifatida   ham
qaraladi.   Chaqaloqning   beshigida   yostig`i   ostida   boshqa   narsalar   qatori   oyna
q о `yishni   yoki   nikoh   t о `ylarida   kuyov-kelinga   oyna   k о `rsatilishi   faqat   ezgu
maqsadlarda   qilinadigan   udumlar   hisoblanadi.   Chunki   qadimgi   ota-bobolarimiz
tasavvuricha,   k о `zgudagi   inson   aksi   uning   shaklidan   tushgan   nurning   sinishi   va
qaytishidan iborat emas, balki uning oynadan joy olgan ruhidan iborat. Biror kishi
vafot   etgan   xonadonda   darhol   oynaning   yuziga   qora   mato   yopib   q о `yilishining
sababi ham shunday qarash bilan izohlanadi.
Qadimgi   tasavvurlarga   k о `ra,   inson   vafot   etsa,   uning   aksi   oynaga   tushsa,
marhumning ruhi ana shu k о `zguda joylanib oladi va u keyinchalik xonadon ahliga
tinchlik bermasligi mumkin.  38 Bu   udumni   professor   B.Sarimsoqov   ikki     narsa   bilan   izohlaydi.   Birinchisi
marhum   va   tirik   qolgan   kishining   narigi   dunyoda   bir-birlarini   topib   olishlari,
ikkinchisi sindirilgan oynada marhumning ruhini tiriklar orasida paydo b о `lishidan
saqlaydi.   Chunki,   e`tiqodlarga   k о `ra,   oyna   sindirish   marhumning   ruhini
kuchsizlantiradi.
K о `zgu haqidagi e`tiqodiy qarashlar shu qadar rang-barang va kuchli ekan, u
holda   nikoh   t о `ylarida   kelin-kuyovga   oyna   k о `rsatish   udumi   nima   bilan
izohlanadi?
Bizningcha,   nikoh,   t о `ylarida   kuyov-kelinga   oyna   k о `rsatilishi   har   ikki
yoshga baxtli hayot kechirib, q о `sha qarishlarini tilash bilan izohlanadi. Chunki har
ikkisiga k о `rsatilgan oynadan ularning ruhi birgalikda joy olgan.
Oyna k о `rsatarda aytilgan xalq aytimlaridan bir varianti quyidagicha:
Optovi bosh-bosh,
Xush keldingiz.
Mulki s о `zning rahbari
Xush keldingiz.
Oyu-kunlar siz uchun
Mushtoq edik.
Jon bolam, jononasi
Xush keldingiz.
Oyna berdik boqsin deb,
Xush keldingiz.
Q о `sha qarib yursin deb,
Xush keldingiz.
Omin, ollohu akbar.
Albatta,   oyna   k о `rsatar   marosimida   aytiluvchi   afsun-duolar   xalqimiz
о `rtasida juda k о `p b о `lishi lozim, biroq ular yozib olinmaganligi sababli y о `qolib
ketgan.   Hozirga   qadar   nisbatan   t о `laroq   saqlanib   qolgan   yuqoridagi   variant   esa
yakayu-yagonadir. Shu bois biz faqat ana shu misol bilan chegaralanamiz. 39 Xullas, oyna k о `rsatar  udumidagi  afsun-duo sehri  bevosita k о `zgu haqidagi
uzoq   ajdodlarimizning   e`tiqodiy   qarashlariga,   oynaning   sehr-qudrati   haqidagi
qarashlariga borib taqaladi.
Ma`lumki,   ayrim   yerlarda   nikoh   t о `ylarida   kuyov-kelinlarning   boshidan
chiroq yoki yonayotgan shamni aylantiradilar va bu udum “chiroq aylantirar” deb
ataladi.   Xuddi   mana   shu   paytda   aytiladigan   maxsus   afsun-duolar   mavjud   b о `lib,
ularning k о `pi unutilib ketgan.
“Chiroq   aylantirar”   udumi   о `zining   tarixiy   asoslari   bilan   о `tga,   olovga
sig`inish odatining qoldiqlaridan iborat b о `lishi lozim. Chunki olovga qadimda ikki
xil   qarash   mavjud   b о `lgan.   Bulardan   biri   olov( о `t)   yorug`lik,   manbai   b о `lib,   u
quyoshga   sig`inishidan   kelgan.   Darhaqiqat,   quyosh   butun   olamga   issiqlik   va
yorug`lik  beruvchi   yagona  muqaddas   manba  b о `lib,   uning  harorati   va   nurisiz   yer
yuzida   hayot   b о `lmaydi.   Chindan   ham   faqat   quyosh   nuri   va   harorati   bilan   butun
mavjudot tirikchilik qiladi. Yonib turgan chiroq, sham yoki olov ana shu muqaddas
koinot   qismining   bir   parchasi   hisoblangan.   Bu   nazariya   olov   ( о `t)ning   kelib
chiqishi   va   bajargan   vazifasi   kishidagi   koinot   qismlari   (solyar)   nazariyasi   deb
ataladi   va   juda   k о `p   xalqlarning   e`tiqodiy   qarashlarida   hozirga   qadar   saqlanib
qolgan.
Olov   ( о `t),   binobarin,   chiroqning   sehrli,   kuch-qudrati   haqidagi   ikkinchi   xil
qarash   bu   о `t   bilan   ruhlarni   quvish   va   poklovchilik   xususiyati   haqidagi   nazariya
hisoblanadi.   Bunday   qarash   qadimgi   shomonlikda   olov   vositasida   davolash,   q о `l
vositasida kinna silash, kishini olov atrofida aylantirish, yonib turgan isiriqni bosh
atrofida   aylantirish,   о `t   bilan   alas-alas   qilish,   qabriston   va   boshqa   muqaddas
joylarda,   murda   chiqqan   xonadonlarda   chiroq   yoqish   kabi   holatlarda   saqlanib
qolgan.   Albatta   sig`inish   va   uning   tarixiy   asoslari   haqida   juda   ham   k о `p   ilmiy
adabiyot yaratilganligi sababli biz ular haqida t о `xtalib  о `tirmaymiz.
Chiroq aylantirar udumi asosida yosh kuyov-kelinlarga yorug` umr y о `li, bir
birlariga issiq mehr tilash istagi yotadi. Shu bilan birga ushbu udum asosida ularni
yomon   k о `zlardan   asrash,   yomon   ruhlar   ziyon-zahmatdan   poklash   kabi   niyatlar
ham yotadiki, bunday qarashlar   О `rta Osiyo va Qozog`iston xalqlarining qadimiy 40 e`tiqodiy   qarashlari   bilan   aloqadorlikda   yashab   keladi.   Udum   paytida   aytiladigan
aytimlar   turli   joylarda   turlicha   variantlarda   tarqalgan   b о `lishiga   qaramay   ulardan
faqat yagona quyidagi namuna yozib olingan:
Chiroq chiroqdan aylansin,
Chimildiq quroqdan aylansin,
Juft tangasini bermasa,
Kuyov qizdan aylansin,
Juft tangasini bersa,
Qiz kuyodan aylansin,
Chiroq chiroqdan aylansin,
Chimildiq quroqdan aylansin,
Kuyov xarjini bersa,
Yangasi kuyovdan aylansin,
Kelin xarjini bersa,
Yangasi kelindan aylansin,
Umrlari uzun b о `lsin,
Mehrlari issiq b о `lsin,
Y о `llari yorug` b о `lsin,
Rizq-r о `zi m о `l b о `lsin,
Bolalari k о `p b о `lsin.
Omin, ollohu akbar.
Xulosa   qilib,   aytganda,   chiroq   aylantirarda   aytiluvchi   afsun-duolarda   yosh
kuyov-kelinga   mehr-muhabbat,   uzoq-umr,   serfarzand   b о `lish,   t о `kin-sochinlik,
barakali   rizq   tilash   istaklari   ifodalangan.   Bu   tilaklarning   qay   darajada   amalga
oshishi   esa   aylantirilayotgan   chiroqdagi   muqaddas   olovning   poklovchilik,
homiylik kuch-qudratiga ishonch orqali mustahkamlanadi.
Xulosa   qilib   aytganda,   о `zbeklar   о `rtasida   chaqaloqni   beshikka   belashda
aytiladigan   afsunlar   rang-barang   b о `lib,   uning   eng   k о `p   tarqalgan   variantlari
yuqoridagilardan   iborat.   Bunday,   afsunlar   qanday   shaklda   b о `lmasin,   ularda
yagona k о `zlangan maqsad beshikka solinayotgan bolaga sog`liq, uzoq umr, sihat-
salomatlik,   t о `kin-sochinlik   tilashdan   iborat.   Xalq   afsunlarining   bunday
k о `rinishlari   k о `p   yillar   mobaynida   k о `pchilik   og`zida   aytilaverganligidan   b о `lsa
kerak, izchil she`riy shaklga tushib qolgan. Albatta, uning she`riy tuzilishi badiiyati
haqida ishimizning navbatdagi bobida batafsilroq, t о `xtalamiz. 41 Biz   yuqorida   о `zbek   xalq   afsun-duolarining   turli   munosabatlar   bilan   turli
holatlarda   ijro   etiladigan   t о `qqiz   xilini   keltirdik.   Albatta,   о `zbeklar   о `rtasida   ham
ularning   xillari   ancha   k о `p   b о `lishi   lozim.   Masalan,   professor   B.Sarimsoqov
batafsil tahlil etgan badik va kinna kabilarni q о `shib hisoblasak,  о `zbek xalq afsun-
duolarining miqdori o`ndan ortib ketdi.  О `tmishda esa ularning miqdori ancha k о `p
b о `lgan. Biroq turli davrlarda turli ideologik munosabatlar ta`siri ostida xalq afsun-
duolarining bir qancha xillari unutilib ketganligi aniq. 
1. APOTROPIK (quvlovchi) AFSUN-DUOLAR
Bu   xildagi   afsun-duolarda   sehr-jodu   qudratiga   ega   b о `lgan   tumor,   doira,
pichoq,  igna,  tuz,  piyoz,  sarimsoq,   non,  isiriq,  pul  kabi   vositalar   yordamida  kishi
tanasiga   kirib   olgan   yomon   ruhlar   quviladi.   Afsun-duolar   ijrosi   paytida   afsun-
duolar   turli   tuman   pirlarga,   vali   va   payg`ambarga   murojaat   etilib,   ollo-taolodan
madad   tilanadi.   Masalan:   kinna,   badik,   k о `z   og`rig`i,   k о `chirik,   alas-alas   kabi
afsunlarni buning yorqin namunasini k о `rish mumkin.
2. KARTIK (ximoya qiluvchi) AFSUN-DUOLAR.
Bu   xilga   turli   avrashlar:   uyqu   oldidan,   uyqudan   s о `ng,   yirtqichlarning
og`zini   bog`lovchi   afsun-duolar   mansub   b о `lib,   ular   bizga   qadar   yetib   kelmagan,
balki qoldiq holda yetib kelgan.
«Oyna   k о `rsatar»,   bolalarni   beshikka   solganda,   shuningdek   chiroq
aylantirishda   о `qiladigan afsun-duolar ham shu turga mansubdir. Chunki  ularning
barchasi   yosh   kuyov-kelinning,   chaqaloqning   ziyon-zahmatlardan,   ins-jinslardan,
yomon nazarlardan ximoya qilishga xizmat qiladilar.
3. METEOROLOGIK (koinot  jismlari, tabiat  hodisalari  haqidagi)  AFSUN-
DUOLAR.
Bu   xildagi   afsun-duolarda   tabiat   hodisalari,   koinot   jismlari   oldida   o`zlarini
ojiz deb bilgan kishilarning rahm-shafqat s о `rab qilgan iltijo-istaklari   о `z ifodasini
topgan. Yomg`ir chaqirish, shamol t о `xtatish yoki shamol chaqirish, duolar shular
jumlasidandir.
Xullas,   hozirgacha   saqlanib   qolgan   о `zbek   xalq   afsun-duolarini   asosiy   y о `nalishi
va bajargan vazifalariga   qarab yuqorida qayd etilgan guruhlarga b о `lish mumkin. 42 Biroq   bu   о `zbek   xalq   afsun-duolarining   oxirgi   tasnifi   degani   emas.   Keyinchalik
olib   boriladigan   izlanishlar,   yangi   topilgan   afsun-duolar   yuqoridagi   tasnifini
t о `ldirish   mumkin.   Masalan,   kasb-kor   bilan   bog`liq,   ziyon-zahmat   yetkazishga
xizmat   qiluvchi   kabi   afsun-duolar   b о `lishi   mumkin.   Bu   esa
kelajakvazifalarimizdan hisoblanadi. 43 II.BOB.  О `ZBEK XALQ AFSUN-DUOLARINING BADIIYATI
II.1. AFSUN DUOLARNING KOMPOZITSIYASI
О `zbek   xalq   afsun-duolari   qadimgi   ajdodlarimizning   tabiat   hodisalari,
kishilarning   sehr-jodu   qudratlariga   ishonch-e`tiqodlari   natijasida   vujudga
kelgandir.   Shu   bois   afsun-duolarga   kishilar   estetik   lazzat   olish   istagi   bilan   emas,
balki kundalik maishiy ehtiyoj tufayli murojaat etganlar. Masalan, kimdir q о `ziqib
qoldi,  kimnidir   biror   zaharli   jondor  chaqib   oladi   va  x.k.  Mana   shunday  paytlarda
kishilar chorasizlikdan ota-bobolari qachonlardir kashf etgan  va sehr-jodu qudrati
bor  deb taxmin etilgan aytimlarga, xatti-harakat  va narsalarga murojaat qilganlar.
Ma`lum   b о `ladiki,   xalq   afsun-duolari   estetik   vazifa   bajaruvchi   janrlar   b о `lmay,
balki sof maishiy-amaliy vazifa  о `tovchi janrlar hisoblanadi.
Biroq   uzoq   davrlar   mobaynida   takror   va   takror   q о `llanish   oqibatida   bu
aytimlar   muayyan   qat`iy   shakllarga   kelib   qolgan.   Uzoq   vaqtlar   о `tishi   natijasida
aytimlar tarkibida uchraydigan ismlar ham   о `z tarixini y о `qotib sof badiiy t о `qima
obrazlar   darajasiga   kelib   qolgan.   Qolaversa,   afsunlar   matnidagi   takrorlar,
parallelizimlar, bir xil marom(ritm), sinonimlaridan foydalanish, bog`lovchilarning
k о `p   q о `llanishi   ushbu   matnlarga   muayyan   darajada   hissiy   ta`sir   k о `rsatish
xususiyatini   ham   bag`ishlaganki,   bu   xususiyat   ham   afsun-duolarni   folklorning
amaliy   vazifa   о `tovchi   janrlari   sifatida   о `rganish   huquqini   beradi.   Mana   shu
mulohazalardan kelib chiqilgan holda biz ishimizning mazkur bobida   о `zbek xalq
afsun-duolarining badiiy xususiyatlari haqida s о `z yuritishga harakat qilamiz.
Mana   shu   holatni   hisobga   olib   biz   quyida   о `zbek   xalq   afsun-duolarining
badiiyligi   haqida   fikr   yuritishni   lozim   topdik.   Shuni   ham   alohida   aytib   о `tish
lozimki,   afsun-duolar   badiiyati   masalalari   ham   nihoyatda   keng   qamrovli   masala
b о `lib,  u asl  ma`noda  afsun-duolarning  ham  mazmuniy  jihatlaridagi,  ham  shakliy
jihatlaridagi badiiyatini qamrab oladi. Bu ikki jihatning barcha muammolarini hal
etish ancha mushkul.  Shuni hisobga olib biz afsun-duolar badiiyatidagi uch masala
haqida   fikr   yuritishni   lozim   topdik.   Bular,   afsun-duolarning   kompozitsiyasi,
obrazlar tizimi, shakliy xossalaridan iborat. Bu uch masala afsun-duolarning janriy 44 xossalarini,   obrazlar   dunyosi   va   badiiy-tasviriy,   badiiy-ifodaviy   xususiyatlarini
t о `la ifodalay oladi.
Ma`lumki,   afsun-duolarning   tuzilishi   k о `pgina   tadqiqotchilarning   diqqat-
e`tiborini  о `ziga jalb etib keladi. Jumladan, rus olimi YE.G.Kagarov afsun-duolarni
besh   qismdan   iborat   tuzilishga   ega   deb   izohlaydi.   Uningcha,   har   bir   afsun-duo
quyidagi   qismlardan:   1)   xudo   va   payg`ambarlarga   murojaat,   ulardan   madad
s о `rash, 2) epik qism, 3) lirik qism, 4) mistik qism, 5) yakundan iborat.
Epik   qismning   о `zi   esa:   1)   afsunxon   tomonidan  qilinadigan   xatti-harakatga
k о `rsatma berish; 2) d о `q-p о `pisa qilish; 3) ruhlarga madh va maqtovlar qilish; 4)
dushmanga,   ya`ni   yomon   ruhlarga   zarba   berish;   5)   Bemorga   rahm-shafqat
uyg`otish;  6) ilohiy qudratga ishora qilish;  7) hikoya qilib berish kabi qismlardan
tashkil topgan. Lirik qism esa t о `rt qismdan iborat deb k о `rsatiladi.
О `zbek   xalq   afsun-duolarining   tarkibiy   qismlari   haqida   professor
B.Sarimsoqov   ham   alohida   t о `xtalib,   ularning   uch   qismdan:   boshlama,   bayon
qismi va tugallanmadan iborat deb k о `rsatadi. 
О `zbek   xalq   afsun-duolari   ustida   olib   borgan   kuzatishlarimiz   tanlagan
materiallarimiz   shuni   k о `rsatadiki,   xalq   afsun-duolari   asosan   uch   qismdan-
boshlama,   bayon   qismi   va   tugallanma   kabi   qismlardan   tashkil   topganlar.   Agar
boshlamada afsunxon xudoga, payg`ambarga, avliyolarga, pirlarga murojaat qilib,
ularning   madadiga   tayanib   u   yoki   bu   ishga   q о `l   urayotganligini   ma`lum   qilsa,
bayon qismida bevosita yomon ruhlarga murojaat qilib, ularni bemor tanasini tark
etishga   undaydi.   Yakunlovchi   qismida   esa   yana   ilohiy   kuchlar,   pirlarga
shukronalar qilishib, bemorga sog`ayib ketish tilaklari bildiriladi.
Xulosa   qilib   aytganda,   afsun-duolar   tuzilishi,   ularning   asosan   uch   qismdan
iboratligi haqiqatga yaqinroqdir. Biroq, davrlar  о `tishi, mohir afsungarlarning asta-
sekin y о `qolib yoki kamayib ketishi, afsun-duolar matnlarining unutilishi oqibatida
bizga   qadar   uch   qismdan   iborat   tuzilishga   ega   b о `lgan   materiallar   yetib   kelgan.
Afsun-duolar matnlarining tarkibiy qismlari va ularning bajarajak vazifalarini tahlil
etish   shuni   k о `rsatadiki,   uch   qismdan   iborat   tarkibiy   qism   qadim-qadimdan
saqlanib,   bevosita   amal   qilib   kelayotgan   afsun-duolarning   uzviy   qismlari   b о `lib, 45 ularsiz   har   qanday   afsun-duolar   tarkibining   murakkab   qismlariga   b о `linishi
haqidagi   qarashlar   qanday   matnlarga   asoslanishi   ana   shu   matnlarni   ijro
etuvchilarning   professionallik   darajalari,   matndagi   har   bir   uzviyning   tarixan
ishonarliligi  yoki  ishonarli  emasligi  kabi  masalalar  ham  yetarli  tekshirilmaganligi
sababli afsun-duolarning tarkibiy qismlari murakkab ekanligi haqidagi fikrlarga biz
q о `shila   olmaymiz.   Binobarin,   о `zbek   xalq   afsun-duolarining   poetikasi   haqidagi
barcha fikr-mulohazalarimiz yuqorida k о `rsatilgan uch qism haqidagi qarashlardan
iborat b о `ladi.
О `zbek xalq afsun-duolari uch qismdan tashkil topgan ekan, ularning har biri
qat`iy   va   о `zgarmasdir.   Ammo,   afsun-duolar   yagona   bir   janrni   tashkil   etmay,
aksincha,   yagona   vazifa   о `tovchi,   har   biri   о `ziga   xos   mazmuniy   qamrov   hamda
badiiy   xususiyatlarga   ega   b о `lgan   janrlar   turkumini     tashkil   etadilar.   Ularning
yagona vazifa   о `tashlariga  qarab  barcha  afsun-duolarni  tashkil  etuvchi  uzviylarga
jiddiy diqqat qilsak, barcha afsun-duolar  о `z tarkibidagi uzviylar yaxlitligi bilan bir
birlariga   bog`liqlik   ham   kasb   etganliklarini   k о `ramiz.   Masalan,   har   bir   afsun-duo
ijro   etilishi   uch   narsaning     mavjudligini   talab   etadi.   Birinchisi-muayyan   tartibda
takrorlanuvchi   xatti– h arakat.     Ikkinchisi-aytilishi   zarur   bо`lgan   barqaror   matn,
uchinchisi-sehr-jodu qudratiga ega deb tasavvur etilgan narsalar.
Albatta,   afsun-duolarning   turli   taraqqiyot   bosqichlarida   bu   uzvlarning
bajargan   vazifalari   har   xil   bо`lgan.   Ammo   umuman   prinsip   nuqtai   nazaridan
qaralsa, afsun-duolarning vujudga kelishida sо`z, harakat  va sehrli buyumlarining
bir   xil   ahamiyat   kasb   etgani   aniq.   Masalan,   sehr-jodu   qudratiga   ega   deb   bilingan
aylanma harakat, ya`ni biror narsaning atrofida aylanish, о`z holicha sehrli harakat
hisoblanadi.   Biroq   bu   harakat   muayyan   matnlarisiz   о`zining   mazmunini,
vazifalarini   ado   eta   olmaydi.   Demak,   sо`z   va   xati   harakat   birlashgandagina   bir-
birlarining   sehrli   ta`sir   qudratini   kuchaytiradilar.   Ammo   shunday   holatlarda   ham
bо`ladiki, ularda xatti-harakat ham, sо`z ham ojizlik qilib qoladi. Bunday paytlarda
afsun-duolarning   sehr-jodu   kuchi   non,   pichoq,   qalampir,   kо`z   tikan,   keksa
kishining kiyimi, chorraha tuprog`i, pul, mayda tosh, tanga pul  kabi tarixan sehr-
joduga ega deb tasavvur qilingan narsalar vositasida yanada kuchaytiriladi. Chunki 46 qadimgi   ota-bobolarimiz   sehrli   buyumlarni   qay   darajada   moddiy   deb   bilsalar,
kishilardagi   turli   kasalliklarni   ham   shu   darajada   moddiy   narsa   sifatida   tasavvur
qilganlar.   Demak,   moddiy   narsaga   moddiy   narsaning   ta`siri   ancha   kuchli   va
foydali b о `ladi. Mana shu mulohazalardan kelib chiqib aytilsa, afsun-duolar ijrosi
paytida   ishtirok   etadigan   barcha   uzvlar   teng-huquqli   va   bir   xildagi   tarixiy
ahamiyatga molik.
Xulosa qilib aytganda, afsun-duolar poetikasini biz matn badiiyati, mazmun
badiiyati   jihatidan   tahlil   etamiz,   xatti-harakat,   buyumlar   badiiyatini   tekshirish
bizning   vazifamizga   kirmaydi.   Shu   bois   afsun-duolarning   bu   uzviy   badiiyat
masalalari haqida biz s о `z yuritmaymiz. 
Ma`lumki,   afsun-duolar   ham   qadimgi   insonlarning   о `z   salomatliklari,   tinch
va   osoyishta   hayot   kechirishlari   y о `lida   olib   borgan   kurashlarini,   xatti-
harakatlarini, intilishlarini aks ettiradi. Biroq bu kurash va intilishlar   о `z davrining
hukmron   dunyoqarashi,   e`tiqodiy   tasavvurlari   doirasidan   tashqariga   chiqa
olmagan.   Mana   shuning   uchun   afsun-duolardagi   obrazlar   tizimida   morfologik
obrazlar   (jin,   dev,   pari,   yomon   ruhlar)   bilan   bir   qatorda   real   inson   obrazi   (afsun
о `qiydigan   shaxs   yoki   bemor)   ishtirok   etadi.   Bundan   tashqari   afsun-duolarda
insonga  zarar  yetkazgan  qoraqurt,  ilon yoki   ari,  chayon  kabi  gazandalar  bilan  bir
qatorda kishilarga xayrixoh qaldirg`och obrazi  yoxud koinot jismlaridan oymomo
obrazlari ham mavjudki, ular afsunlar tarkibida muhim magik vazifa bajaradilar.
Yomon ruhlar hamma vaqt kishilarga zarar yetkazishga, ularning sog`ligiga
putur  yetkazishga  harakat  qiladilar. Shuning uchun ham  kishilar  biror  narsa bilan
kasallansalar, darhol baxshi (qushnoch), parixon va azayimxonlarga murojaat etib,
ulardan madad tilaganlar. Chunki qadimda kishilar bunday shaxslarda s о `z va jodu
qudratini   benihoya   deb   bilganlar.   Inson   tanasidagi   xastalikni   esa   ular   yomon
ruhlarning ta`sirida kirib olgan moddiy narsa sifatida tasavvur qilganlar. Shu bois
baxshi   (qushnoch)   yoki   parixonlar   afsun-duolari   vositasida   xastalikka   buyruq
ohangida  murojaat etib, ularni bemor tanasini tark etishga da`vat etganlar.
Afsun-duolarning   о `ziga  xosliklari   yana shunda   k о `zga tashlanadiki,  ularda
inson   tanasiga   kirib   olgan   xastalik   ham   moddiy   borliq,   ya`ni   jonli   narsa   sifatida 47 tasavvur etilgan. Bunday xususiyat nafaqat   о `zbek, balki juda k о `plab xalqlarning
afsun-duolarida   ham   uchraydigan   tipologik   hodisa,   sanaladi.   Rus   xalq   afsun-
duolarini   tekshirgan   V.P.Petrov   bu   haqda   quydagicha   yozadi.   «Afsun-duolarda
xastalik moddiy-mavjudot sifatida tasavvur etiladi va u insonga yopishib olib, uni
qiynaydi, yemiradi va yeydi».
Mana shunday tasavvurlarga k о `ra, kasallik qadimgi kishilar ongida faqat yo
hayvonga, yo inson qiyofasida tasavvur etilgan. Afsun-duolardagi kasallikni quvib
chiqarish, haydash bilan bog`liq b о `lgan undovlar, da`vatlar bevosita ana shunday
tasavvurlarga asoslanadi. Shuning uchun ham afsun-duolarda kasallikni quvish, uni
boshqa narsalarga yoki  о `zga kishilarga k о `chirish kabi usullar mavjud.
Demak,   xalq   afsun-duolaridagi   yomon   ruhlarga,   xastalikka   qarshi
q о `llaniladigan vositalarda s о `zning sehr-jodu qudrati qatoriga xatti-harakat, magik
kuchga   ega   b о `lgan   narsalarning   q о `shilishi,   eng   avvalo,   afsun-duolarning   ta`sir
kuchini   orttirishdan   iborat   b о `lsa,   ikkinchi   tomondan,   moddiy   tuzilishiga   ega
b о `lgan xastalikka bevosita moddiy narsalar orqali zarba berishdan iborat.
О `zbek xalq afsun-duolarida kishilarga ziyon yetkazuvchi, uning sog`ligiga
zarar beruvchi, barcha ishlariga xalal beruvchi obrazlar bilan bir qatorda unga faqat
k о `mak   beruvchi,   ishlarida   omad,   sihat-salomatlik   baxsh   etuvchi   oymomo,
qaldirg`och,   Sulaymon   payg`ambar,   Xizr   kabi   xayrxoh   obrazlar   ham   borki,   ular
qadimgi   ajdodlarimizning   mifologik   tasavvurlari,   diniy   e`tiqodlari   zaminida
vujudga kelib, afsun-duolardan mustahkam  о `rin olgandir.
Ayrim afsun-duolarda esa jannat eshigini q о `riqlab turuvchi shoxli mifologik
ilon obrazi ham tilga olinib   о `tiladiki, bu obraz ota-bobolarimizning narigi dunyo,
xususan   d о `zax   va   jannat   kabi   ikki   bir-biriga   butunlay   zid   b о `lgan   makonlar
haqidagi qarashlari bilan aloqador.
О `zbek   xalq   afsun-duolaridagi   mavjud   obrazlar   bevosita   о `zbek   xalqining
emas,   balki   juda   k о `plab   xalqlarning,   ayniqsa   О `rta   Osiyo   va   boshqa   joylarda
istiqomat   qiluvchi   xalqlarning   tafakkuri   mahsulidir.   Bu   obrazlarning   о `zaro   bir-
biriga   qarama-qarshi   b о `lgan   tomonlari   о `rtasidagi   kurash   va   ziddiyatlar   bevosita
afsun-duolar asosida yotuvchi  konfliktni tashkil etadi. 48 Bu   konflikt   hozir   fan-texnika   taraqqiyoti   natijasida   biroz   sustlashgan,
ma`lum   darajada   ishonchsizlik   tug`dira   boshlagan   b о `lsa   ham,   biroq   mohiyat
e`tibori  bilan afsun-duolardagi doimiy-abadiy konfliktni tashkil etadi.
Yuqoridagilardan   tashqari   afsun-duolarda   turli-tuman   aziz-avliyolar,
payg`ambarlar,   pirlar   va   ruh-arvohlarga   ham   о `rni- о `rni   bilan   murojaat   etiladi.
Biroq bu obrazlar shunchaki qayd etilib   о `tilganligi uchun ham, ular afsun-duolar
tarkibida   faol   harakat   etmaydilar.   Natijada,   ular   afsun-duolardagi   murojaat
etiluvchi,   doim   xayrxoh   obrazlar   sifatida   afsunlar   matnida   barqaror   saqlanib
turadilar.
Xullas,   о `zbek   xalq   afsun-duolaridagi   obrazlar   tizimi   juda   k о `p   xalqlar
afsun-duolari tarkibidagi obrazlar tizimi bilan tarixiy-tipologik jihatlarga, mazmun-
mohiyat   jihatidan   mushtarakliklarga   ega.   Bunday   tipologiyaning   sababi   insoniyat
qaysi   irq,   qaysi   urug`   va   qabila   yoki   millatga   mansubligidan   qat`iy   nazar,   о `z
tarixiy   taraqqiyotida   muayyan   e`tiqodiy   tasavvurlar   bosqichlarini   bosib   о `tgan.
Mana   shu   bosib   о `tilgan   umumiy   e`tiqodiy   qarashlar   sistemalari   esa   о `z- о `zidan
tarixiy tipologiyani keltirib chiqargan.
Hozirga   kelib   turli   xalqlar,   elat   va   millatlarda   alohidalashish,   ajralish
kuchayib   ketdi.   Natijada,   о `tmishda     barcha   tomonidan   bir   xil   tasavvur   etilgan
hodisalar   endilikda   har   bir   halqda   alohida,   о `ziga   xos   talqin   etilib,   о `ziga   xos
tarzda   qabul   etilmoqda.   Mana   shuning   oqibatida   о `zbek   xalq   afsun-duolari
tarkibidagi   obrazlar   talqinida   ham   muayyan   farqlanishlar,   xiralashishlar   yuz
bermoqda.
Folklorshunoslar   va   etnograflarning   muqaddas   vazifasi   sunish   tomon
borayotgan xalq afsun-duolarini t о `plash va sistemali  о `rganishdan iborat.
О `zbek   xalq   afsun-duolarining   badiiyati   haqida   s о `z   yuritilganda,   ularning
shakliy tuzilishini ham hisobga olish kerak b о `ladi. Chunki har bir afsun-duoning
ohangi,   ritmikasi,   qofiyalanish   xususiyati,   badiiy-tasviriy   hamda   ifoda   vositalari
bevosita   afsun-duolarning   shakliy   tuzilishi   bilan   bevosita   bog`liqlikda   voqea
b о `ladi.   Mana   shu   mulohazadan   kelib   chiqib   biz   о `zbek   xalq   afsun-duolarining
shakliy tuzilishidagi badiiyati haqida quyida alohida t о `xtalishni lozim topdik. 49 О `zbek   xalq   afsun-duolari   tuzilishlariga   k о `ra,   ikki   xil   shakldan   tashkil
topganlar: 
1. Nasriy tuzilishdagi afsun-duolar.
2. She`riy tuzilishdagi afsun-duolar.
Nasriy   tuzilishdagi   afsun-duolar   о `zbek   folklorida   katta   о `rin   egallaydi.
Chunki   aksariyat   afsun-duolar   dastlab   nasrda   vujudga   kelib,   keyinroq   she`riy
shaklda   kasb   etishi   mumkin,   qolaversa,   о `zbek   folkloridagi   deyarli   barcha   nasriy
shakldagi afsun-duolar   о `zga tillarga mansub materiallardan iborat. Bu narsa xalq
afsun-duolari   uchun   qonuniy   hol   hisoblanadi.   Chunki,   birinchidan,   о `zga   tillarga,
ayniqsa   k о `pchilik   uchun   tushunarli   b о `lmagan   afsun-duo   matnlari   uzoq
yashovchan b о `lib, ularning ta`sir kuchi baland b о `ladi. Mana shu nuqtai nazardan
qaralsa,  о `zbek xalq afsun-duolarining jami  о `zga tillarda  о `tib  о `zlashgandir.
Ikkinchidan,   afsun-duolar   xalqning   amaliyotida,   kundalik   turmushida
q о `llanishga   ixtisoslashganligi   uchun   ularni   q о `llashda   afsunlarning   mazmuni
emas, balki ruhiy ta`sir k о `rsatish kuchi yetakchi ahamiyat kasb etadi.
Nasriy  tuzilishdagi  afsun-duolarning   о `zlariga  xos   ritmikasi,   ohangi,  badiiy
tasvir vositalari mavjud. Masalan, bu xildagi afsunlarda s о `z takrori ustunlik qiladi.
S о `z   takrori   esa   matnni   bir-biriga   nisbatan   yaqin   yoki   butunlay   teng   b о `laklarga
b о `lib tashlaydi. Oqibatda, har  bir  afsun matni   о `ziga xos ritmik nasr  namunasini
yuzaga   keltiradi.   Ilon   chaqqanda   о `qiladigan   afsun   matniga   diqqat   qiling:
«Innahuma   yakuduna   kayda,   vaaqudu   kayda,   pamahlil   kofiruna,   amhilihum
rivoyda,   bastam,   bastam,   mari,   bastam!   Bad   kardam,   bad   kardam,   bad   kardam!
Bastam, bastam, bastam!»
Keltirilgan matnga diqqat  qilinsa, kichik bir  parchada   о `n bir   о `rinda
s о `z   va   gap   takrori   q о `llanilgan.   Bunday   takrorlar   afsungar   yoki   duoxon   istagi
bilan   emas,   balki   kishi   tanasiga   kirgan   ilon   zahrini   quvib   chiqarishga   xizmat
qiluvchi ta`kid, undov , da`vat ruhi bilan afsun matnidan  о `rin olgan.
Afsun-duolar   matnidagi   takrorlar   aksariyat   hollarda   uch   raqami   bilan
aloqadorlikda   q о `llaniladi.   Uch   raqami   esa   xalqning   diniy   qadimiy   tasavvurlari
tartibida sehr-jodu qudratiga ega b о `lgan raqam sanaladi. 50 Professor   B.Sarimsoqovning   haqli   ta`kidlashicha   bu   raqam   odamning
vertikal   tuzilishiga,   ya`ni   yer   osti   (ruhlar   dunyosi)   yer   osti   (tirik   mavjudot
dunyosi), osmon (ilohiy kuchlar dunyosi) haqidagi tasavvurlarga borib bog`lanadi.
qolaversa, uch raqami omad, baxt raqami ham sanaladi.
Shuning   uchun   ham   k о `p   ishlarni   amalga   oshirishda   kishilar   uch   marta
urinib   k о `radilar.   Birinchi,   ikkinchi   urinishda   amalga   oshmagan   ishlar   uchinchi
urinishda   amalga   oshishi   mumkin.   Birinchi   urinish   yer   osti,   ikkinchi   urinish   yer
yuzi,   uchinchi   urinish   ilohiyot   bilan   bog`liq   b о `lganligi   uchun   ham   k о `pincha
uchinchi   urinishda   qiyin   ishlar   amalga   oshadi.   Mana   shuning   uchun   ham   xalq
о `rtasida   «Uch,   uchdan   keyin   puch»   degan   maqol   yaratilgan.   Chunki   uchinchi
urinishda   ham   omad   kelmasa,   demak   bu   ishni   ilohiy   qudrat   ham
xushlamaganligini,   q о `llab-quvvatlamaganligini   anglatadi.   Mana   shundan   keyin
kishilar uchinchi urinishdan s о `ng bu ishga  harakat qilmay q о `ya qolganlar. 
Xulosa qilib aytganda, she`riy shakldagi   о `zbek xalq afsunlari asosan turkiy
tildagi   matnlardan   tashkil   topgan   b о `lib,   bu   narsa   ularning   uzoq   qadimiyligidan
dololat beradi.
Vazn, ritm tuzilishi jihatidan qaralsa,   о `zbek xalq afsun-duolari rang-barang
b о `lib,   bu   rang-baranglik   ularning   turli-tuman   о `rin   va   vaziyatlarda,   turlicha
maqsad va vazifalarda q о `llanilishi talab hamda ehtiyojlaridan kelib chiqqan.
О `zbek   xalq   afsun-duolarining   vazn,   ritm   tuzilishini   tahlil   qilish   shuni
k о `rsatadiki,   о `zbek   xalq   afsun-duolarigina   emas,   balki   umuman   xalq
poeziyasining   barcha   k о `rinishi   hamda   turlari     rang-barang   ritmik   tovlanishlarga,
vazniy imkoniyatlarga, qofiyalanish xususiyatlariga egaligi, maxsus, jiddiy tadqiq
etilishiga muhtojdir. 51 II.2. XALQ AFSUN DUOLARIDA BADIIY TASVIR VOSITALARI
Xalq   afsun   duolari   folklor   janri   sifatida   olib   qaralar   ekan,   ular   о `ziga   xos
badiiy   tasviriy,   ifodaviy   vositalar,   usullarga   ham   egaki,   ular   haqida   t о `xtalmay
turib afsun-duoning badiiyati haqida tasavvur hosil qilib b о `lmaydi.
Afsunlarda   keng   q о `llanilgan   badiiy   usullardan   biri   miqdoriy   takror   usuli
afsun mazmunini, undan kuzatilgan maqsadni  ta`kidlash, b о `rttirish uchun xizmat
qiladi. Chunki miqdoriy takror afsunlarda murojaat qilinuvchi obyektning diqqatini
о `ziga jalb etish uchun ham xizmat qiladi:
Allang-sallang ola qurt,
Baxri qora qoraqurt.
Yoki:
Ola g`undal,balo gundal 
Miqdoriy   takror   murojaat   qilinayotgan   obyektga   tahlil   solish,   unga   buyruq
qilinuvchi  о `rinlarda ham q о `llaniladi:
Chodiringni buzayin,
Tirkovingni buzayin. . .
Yoki:
Mor-mor qilmasam,
Zor-zor qilmasam.
Keltirilgan misollardan k о `rinib turibdiki, miqdoriy takror asosida obyektiv
d о `q   qilish   va   uni   о `zining   izmiga   b о `ysundirish   yotsa,   afsunxon   madad   s о `rab
murojaat   qiladigan   payg`ambar,   olloh   yoki   boshqa   pirlarining   nomlari   afsunning
ta`sir kuchini oshirishga xizmat qiladi. 52 Ayrim   afsunlarda   obrazni,   ta`kidni   kuchaytirish   ikki-uch   miqdoriy   takror
asosida emas, balki k о `p miqdorni anglatuvchi s о `zlarni keltirish hisobiga amalga
oshiriladi. Masalan, «Qulxu olloh ming-ming, oyatul kursi hazor-hazor va x.k.»
Xullas   afsundagi   muayyan   obrazni   kuchaytirish   afsunning   ahamiyatini
oshirish iki, uch yoki k о `p miqdoriy takror usuli vositasida amalga oshiriladi.
Xalq   afsunlarining   ohangdoshligini   kuchaytirish   ularning   yodda   qolishi
osonlashtirish   ta`sir   kuchini   orttirishdagi   muhim   fonatik   vositalaridan   biri
alliteratsiya   usulidir.   Ma`lumki,   alliteratsiya   ikki   xil   b о `ladi,   ya`ni   unlilar   va
undoshlar   alliteratsiyasi   mavjud.   Har   ikki   xil   alliteratsiyada   ham   ohangdoshlik,
afsunning   ta`sir   qudrati   kuchli   b о `ladi.   Chunki   bir   xil   tovush   bilan   boshlangan
alliteratsiya   kishi   diqqatini   kuchli   jalb   etadi:   Masalan,   quyidagi   afsunda   misra
boshi (anaforik) alliteratsiya mavjud:
Ola-bula q о `zichoq, buriy-buriy,
Ola k о `zga oq tushmas, buriy-buriy,
Opa-singil el b о `lmas, buriy-buriy,
Quyidagi afsunda esa «yo» hamda «t» tovushlarining takrori afsun matniga
muayyan ohangdorlik, ta`kid ruhini bag`ishlab turibdi:
Yotdim yotoloq, turdim tug`aloq,
Yotdim tinch, turay omon,
Yotdim, yo oblo, turdim inshollo,
Yotdim, yo oblo, saqlagaysan, yo ollo.
«Yo»   hamda   «t»   tovushlarining   takrori   afsun   matniga   о `ziga   xos   ta`kid   va
ritmik izchillik bag`ishlab turibdi.
Xulosa   qilib   aytganda,   alliteratsiya   xalq   afsunlarining     tashkil   topishidan
tortib   ularning   ritmik   о `ziga   xosligini   ta`minlashgacha   keng   q о `llanilgan.   Chunki
alliteratsiya   ayrim   tadqiqotchilarning   k о `rsatishlaricha     qofiyaning   yuzaga
kelishida muhim rol  о `ynagan fonetik san`atlardan biri hisoblanadi.
О `xshatish   xalq   afsun-duolarida   qisman   uchraydigan   badiiy-tasviriy
vositalardan   sanaladi.   U   afsundagi   muayyan   obrazning   ayrim   sifatlarini, 53 belgilarini,   xatti-harakatini   boshqa   narsaga   о `xshatish   orqali   tasvirga   aniqlik
bag`ishlaydi.   Masalan,   ilon   chaqqanda   aytiladigan   afsunning   bir   variantida
(A.Soibnazarov   variantida)   ilonning   rangi,   oyog`i,   dumi   kabilar   о `xshatishlar
vositasida tasvirlangan va bu tasvir kishida ilonga nisbatan jirkanish hissini yanada
kuchaytiradi:   «Zard   hasti   zalid,   rang   hastu   xumor,   cholok   poyu   cholok   dum,
bastam, barbastam. . . »
Salbiy   jihatdan   yomon   narsalarga   о `xshatib   tasvirlangan   obrazga   nisbatan
bemorda,   ya`ni   ilon   chaqqan   kishida   salbiy   reaksiya   q о `zg`aladi.   Mana   shuning
natijasida uning badanida ilon zahrining tarqalish sekinlashadi.
Xullas,   о `xshatish   xalq afsun-duolarida  u qadar  k о `p  b о `lmasa   ham, ammo
ba`zan-ba`zan uchrab turadigan badiiy san`at hisoblanadi. 
Afsunlarda   tasodifiy  q о `llanilgan  sifatdoshlar   (epitetlar)   b о `lmaydi.  Chunki
afsunlardagi har bir s о `z, har bir tafsil (detal) kabi sifatdoshlar ham janrning amaliy
maqsadiga   bog`liq   holda   tanlanadi.   Shuning   uchun   ham   xalq   afsunlarida   ilonga,
chayonga   nisbatan-sariq,   qorqurtga   nisbatan-qora,   k о `zga   tushgan   oqqa   nisbatan-
«ola-bula» kabi kishi ruhiga ta`sir etadigan sifatdoshlar q о `llanilgan.
Afsunlarda   q о `llanilgan   epitetlar   yaxshilik   uchun   xizmat   qiluvchi   narsa   va
obrazlarni   maqtash,   uning   yaxshi   sifatlarini   b о `rttirish   uchun   xizmat   qiladi.
Masalan, chaqaloqni beshikka solganda aytiladigan quyidagi afsun matnida beshik
yasalgan   daraxt   maqtovi   bilan   bolaning   sevimli   b о `lishi,   baxtli   umr   о `tkazishi
s о `ralgan.
Qoraolidandir beshigi,
Qayrilib olsin onasi,
Tilla qamishdan beshigi,
Tovlanib olsin buvisi,
Shaftolidandir beshigi, 
Shopillab  о `psin opasi.
Jiyda daraxtdan beshigi,
K о `tara qolsin akasi. . .  54 K о `rinib turibdiki, beshik yasalgan daraxt nomining bosh harfi bilan uyg`un
holda   chaqaloqqa   yaqinlari   qilgan   muomala,   munosabat   bildiruvchi   s о `z   olingan.
Masalan, qoraoli-qayrilib, tillo-tovlanib, shaftoli-shopillab va h.k.
Bu   narsa,   ya`ni   epitetning   bosh   tovushi   bilan   munosabat   ifodalovchi
s о `zning   bosh   tovushi   mosligi   о `zaro   bir-birlarini   kuchaytirishga   xizmat   qiladi.
Masalan,   epitet   munosabatini   va   aksincha   munosabat   epitetni   kuchaytirish,
b о `rttirish, ta`kidlashga xizmat qiladi.
Mana shu narsaning  о `zi k о `rsatib turibdiki, epitet (sifatlashlar)  xalq afsun-
duolarida   keyin   kiritilgan   badiiy   tasviriy   vositalar   emas,   balki   juda   ham   qadimiy
hodisa   sanaladi.   Shu   bois   epitetlarning   afsunlarda   tutgan   mavqei,   bajaradigan
g`oyaviy-badiiy vazifasi juda ham muhim ahamiyat kasb etadi.
Ba`zan   afsunlardagi   ayrim   epitetlar   shunchaki   oddiy   sifatlashlardan   iborat
b о `lmay, ular qadimgi e`tiqodiy qarashlar bilan bog`liq tushunchalarni ifodalovchi
s о `zlardan, obrazlardan iborat b о `ladi. Ular afsunlarning ta`sir kuchini orttirishga,
afsunlarga   nisbatan   b о `lgan   kishilarning   ixlosini,   ishonchini   oshirishga   xizmat
qiladilar.   Masalan,   ari   chaqqanda   aytiladigan   quyidagi   afsunda   ana   shunday
s о `zlardan biri ishtirok etgan:
Zamburiman-ziloliman,
Murchayiman-miyoniman.
Dastak bura, dustak bura,
Oq ilonning dami bilan,
Payg`ambarning s о `zi bilan,
Kuf-suf, chiq, kuf-suf, chiq
Keltrilgan   misollardagi   oq   ilon   obraziga   diqqat   qilinsa,   uning   afsun
matnidan   bekorga   joy   olmaganligi   ma`lum   b о `ladi.   Chunki   oq   rangli   ilon   bu
musulmon   dunyosida   kishilarga   baxt,   sog`liq   va   boylik   keltiruvchi   ramziy   obraz
sanaladi.   Uni   k о `p   о `rinlarda   Hazrati   Xizirning   zoolatrik   (hayvon,   jondor)
qiyofasida   namoyon   b о `lishi   ham   deb   talqin   qilinadi.   Qanday   b о `lmasin,   oq   ilon
turkiy   xalqlarda   muqaddas   obraz   sanaladi.   U   kishilarga   faqat   yaxshilik   keltirish 55 uchun   xizmat   qiladigan   ramziy   obraz   sanaladi.   Shuning   uchun   ham   afsunda   oq
ilonga murojaat qilib, undan madad tilangan.
Xullas,   epitetlar   xalq   afsunlarida   ham   g`oyaviy   ham   badiiy   vazifa   о `tovchi
badiiy vosita sanalgan.
Umuman olganda, xalq afsunlarining badiiyati   о `ziga  xos b о `lib, ularni  sof
estetik   vazifa   о `tovchi   janrlarga   tenglashtrib   b о `lmaydi.   Chunki   afsunlar   maishiy
amaliy vazifa   о `tovchi janrlar turkumidan iborat. Shu sababli afsunlarning poetika
haqidagi mulohazalarimiz yuqoridagi qaydlar bilan chegaralanadi. 56 X U L O S A
Biz mazkur bitiruv malakaviy ishimizning bob va bo`limlaridan quyidagicha
xulosaga keldik.
Tabiat   kuchlariga   qarshi   kurash   choralarini   aniq   bilmagan   ibtidoiy
ajdodlarimiz   о`zi   va   о`zgalarni   ishontiruvchi   turli-tuman   vosita   hamda   usullarni
kashf etdi. Afsun-duolar ham qadimgi ajdodlarimizning о`zi va о`zlarini turli balo-
ofatlardan   himoya   qilish   uchun   xudolarga,   aziz-avliyolar   ruhiga   iltijo   qilish
ehtiyojidan   yaratilgan   vositalardan   biri   hisoblanadi.   Shuning   uchun   ham   xalq
afsun-duolarida   har   xil   ruhlarga,   tabiat   kuchlariga,   mifologik   personajlarga,
keyinroq yaratilgan afsun-duolarda esa yolg`iz ollohga, payg`ambar va avliyolarga
iltijo qilish ruhi ustunlik qiladi.
Xullas,   о`zi   va   о`zgalarni   yovuz   kuchlar   xurujidan   ofat   va   balolardan
muhofaza   qilish   ehtiyoji   tufayli   yaratilgan   afsun-duolar   uzoq   vaqtlar   mobaynida
og`zaki   yaratilish   va   yashashlari   tufayli   muayyan   darajada   badiiylik   unsurlarini
kasb   etgan.   Mana   shu   tufayli   ham   afsun-duolarni   folklor   janrlari   sifatida   olib
qarash   va   baholash   tо`la   ilmiy-nazariy   hamda   amaliy   ahamiyat   kasb   etishi
tabiiydir.
  Birinchidan,   Afsun-duolar   xalq   maishiy,   ma`naviy   hayotining   barcha
jabhalarini   qamrab   olgan.   Afsunlarni   mavzu   va   vazifadoshlik   nuqtai   nazaridan
tasnif etish shuni  kо`rsatadiki, ular, umuman olganda xalq hayotining yigirmadan
ortiq   sohasida   juda   keng   va   ommaviy   tusda   istifoda   etiladilar.   Ammo   afsun-
duolarga   nisbatan   turli   g`oyaviy   munosabat   tufayli   ularning   ayrim   namunalari
unutilgan yoki istifoda etilmay qolganlar.
Ikkinchidan,   Afsun-duolardagi   obrazlar   silsilasi   ham   keskin   ikki   qarama-
qarshi   guruhga   ajraladi.   Birinchi   guruh   obrazlar   insonga   barcha   yumushlarda 57 kо`mak   beruvchi,   uni   har   xil   xastaliklardan,   ofatlardan   himoya   qiluvchi   yaxshi
(rahmoniy)   ruhlardan   yoki   aziz-avliyolar   obrazlaridan   iborat.   Kishilar   biror
xastalik yoki  og`ir  holatlarga duch kelib qolsa, bevosita mana shu guruh obrazlar
murojaat   qiladilar.   Shuning   uchun   ham   ular   bu   xildagi   obrazlarga   murojaatda
chiryli sifatlash(epitet)lar, tashbehlar, mubolag`alar qо`llaydi.
Uchinchidan,   Ikkinchi   guruh   obrazlar   esa   insonlarga   yomonlik,   baxtsizlik,
xastalik   olib   keluvchi   yomon(shaytoniy)   ruhlardan   iborat   bо`lib,   ular   о`zlarining
yomon   niyat,   maqsadlari   tufayli   kishilarning   la`nat   va   nafratlariga   sazovor
bо`ladilar.   Mana   shu   tufayli   ham   bu   xildagi   obrazlar   salbiy   ruhdagi   sifatlashlar,
о`xshatishlar, mubolag`a va kinoyalar bilan tavsiflanadilar.
To`rtinchidan,   Xalq   afsun-duolari,   ayrim   mualliflar   aytganlaridek,   hech
qanday   biologik   nur   tarqatmaydilar.   Ularning   ta`sir   kо`rsatish   kuchi   eng   avvalo
о`zi   va   о`zgalarni   ruhiga   ta`sir   kо`rsatish,   ishontira   olishda   kо`zga   tashlanadi.
Binobarin,   afsun-duolar   qadimgi   ajdodlarimizning   «ruhiy   terapiya»si   ruhiy
davolash vositalari hisoblanadilar.
Afsun-duolarga   ishonish,   ularga   turli   holatlarda   murojaat   qilish   xalq   ruhiy
dahosining   bu   kashfiyotini   uzoq   vaqtlar   mobaynida   saqlanib   qolishlarini
ta`minlaydi. Folklorshunosligimizning muhim vazifasi ham xalq afsun-duolarining
nodir namunalarini tо`plash, ularning shakliy va mazmuniy xossalarini, badiiy sо`z
sehrini   о`rganish   orqali   ularni   unutilishdan   saqlab   qolishdan   iborat.   Mazkur
tadqiqotimiz ana shu yо`ldagi dastlabki qadam, intilishlardan biri hisoblanadi. 58 Foydalanilgan adabiyotlar rо`yxati:
1. Karimov   I.A.   Adabiyotga   e`tibor-   ma`naviyatga   e`tibor.   –   T.:   Ma`naviyat,
2008. – B.174.
2. Karimov   I.A.   Mamlakatimizni   modernizatsiya   qilish   qilish   va   kuchli
fuqarolik jamiyati barpo etish – ustuvor maqsadimizdir. // Xalq sо`zi, 2010,
30 yanvar.
3. Abu Abdulloh Muhammad ibn Ismoil Al-Buxoriy. Hadis. Al-jomi` as-sahih
(Ishonarli   tо`plam).   Arabchadan   Abdulg`ani   Abdulloh   tarjimasi.   4-jild.   T.:
Qomuslar Bosh tahririyati, 1992, 27-bet.
4. Alaviya M. О`zbek xalq marosim qо`shiqlari. – T.: Fan, 1974. – B. 222.
5. Ashirov   A.   «Avesto»dan   meros   marosimlar.   О`zbek   turmush   tarzida
zardushtiylik   diniy   marosimlar   an`anasi.   –   T.:   A.Qodiriy   nomidagi   xalq
merosi nashriyoti, 2001. –  B.30.
6. Bobolardan   qolgan   naqllar.   (Tо`plab,   nashrga   tayyorlovchilar:   M.Jо`rayev
va U.Sattorov). – T.: Fan, 1998. – B.127.
7. Yoqubbekova M. О`zbek xalq qо`shiqlarining lingvopoetik xususiyatlari. –
T.: Fan, 2005. – B.160.
8. Jо`rayev   M.   О`zbek   xalq   ertaklarida   “sehrli”   raqamlar.   –   T.:   Fan,   1991.   –
B.152.
9. Jо`rayev   M.,   Shomusarov   SH.   О`zbek   mifologiyasi   va   arab   folklori.   –   T.:
Fan, 2001. – B.136.
10. Imomov   K.   Pari   obrazining   mifo-epik   talqini   //   О`zbek   tili   va   adabiyoti,
2007, №3, 36-39-betlar. 59 11. Kinna // Imomov K., Mirzayev T., Sarimsoqov B., Safarov O. О`zbek xalq
og`zaki poetik ijodi. – T.: “О`qituvchi”, 1990, 140-141-betlar.
12. Koshg`ariy  M.  Devonu  lug`otit   turk.  3  tomlik.  I  tom.  Tarjimon  va  nashrga
tayyorlovchi S.Mutallibov. – T.О`zFA nashriyoti, 1960. – B. 332. 
13. Mirzayeva S. О`zbek xalq afsun-duolari folklor janri sifatida- О`TA, 1992,
2-son, 31-35- b.
14. Mirzayeva S. О`zbek xalq afsun-duolarining janr xususiyatlari va badiiyati.
– T.: Istiqlol, 2006. –B. 95-bet.
15. Mirzayev   T.,   Safarov   O.,   О`rayeva   D.   О`zbek   xalq   og`zaki   ijodi
xrestomatiyasi. – T.: Aloqachi, 2008. –B.560.
16. Rabg`uziy Nasiriddin Burhoniddin. Qissasi  Rabg`uziy. Birinchi kitob. – T.,
1990, 42-44-betlar.
17. Rahmonov N. Ruhiyatdagi nur murodi. – T.: Xalq merosi nashriyoti, 2002. –
B.128
18. Sarimsoqov B. О`zbek marosim folklori. – T.: Fan, 1986, 139-214-betlar.
19. Sarimsoqov B. Sо`zning magik qudratiga asoslangan marosim folklori // 
20. B.Sarimsoqov. Badiiylik asoslari va mezonlari.  T. 2012   60
Sotib olish
  • O'xshash dokumentlar

  • Tursunboy Adashboyev she`riyatida an`anaviylik va badiiy mahorat masalalari
  • Alisher Navoiy she`riyatida ramziy raqamlar talqini
  • Mashrab she’riyati va xalq og’zaki ijodi
  • 70-80 yillar hikoyanavisligida yangi badiiy tamoyillar (XAYRIDDIN SULTON HIKOYALARI MISOLIDA)
  • Shavkat Rahmon she’riyatida lirik qahramon va kechinma talqini

Xaridni tasdiqlang

Ha Yo'q

© Copyright 2019-2026. Created by Foreach.Soft

  • Balansdan chiqarish bo'yicha ko'rsatmalar
  • Biz bilan aloqa
  • Saytdan foydalanish yuriqnomasi
  • Fayl yuklash yuriqnomasi
  • Русский