Войти Регистрация

Docx

  • Рефераты
  • Дипломные работы
  • Прочее
    • Презентации
    • Рефераты
    • Курсовые работы
    • Дипломные работы
    • Диссертациии
    • Образовательные программы
    • Инфографика
    • Книги
    • Тесты

Информация о документе

Цена 10000UZS
Размер 234.5KB
Покупки 0
Дата загрузки 06 Ноябрь 2026
Расширение doc
Раздел Курсовые работы
Предмет Педагогика

Продавец

Bohodir Jalolov

Qadimgi xett va urartu podsholigi

Купить
2MAVZU:QADIMGI XETT VA URARTU PODSHOLIGI.
MUNDARIJA
Kirish………………………………………………………………………………3
I BOB.QADIMGI             XETT             PODSHOLIGI…………………..……………………5   
I .1  Xett podsholigi        tarixi             manbalari va        tarixnavisligi…………..…………………..5   
I .2  Yangi   Xett   podsholigi   davrida   Buyuk   Xett   davlati   (Mil.avv.   XIV-XII  
asrlar)....9
I .3 .Xett podsholigining kuchsizlanishi va parchalanishi……….…………………15
I .4  Xett madaniyati..................................................................................................17
II BOB.        QADIMGI        URARTU             PODSHOLIGI………………………………18   
II .1  Qadimgi Urartu             podsholigining        davlat tuzumi        va        gullagan            
davri…………….18
II .2  Urartuning zaiflashuvi             va        yemirilishi…………………………………….......26   
II .3  Qadimgi  Urartu        madaniyati va diniy e’tiqodi………………………………..34   
XULOSA………………………………………………………………………….3
8
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR………………………………………..39 3KIRISH.
                  Mavzuning dolzarbligi.   Mil.avv. III mingyillik oxiri va II mingyillik
boshlarida Kichik Osiyoda juda ko‘p qabilalar yashagan. Ular birlashib Nesa,
Kanish,   Burusxand,   Kussar   va   Xattusa   kabi   alohida   shahar-davlatlarni
tuzganlar.   Mil.avv.   XVIII   asr   boshlarida   Kussar   hukmdori   Pitxan
yarimorolning   sharqiy   qismini   birlashtirib,   o‘zini   podsho   deb   e’lon   qilgan.
Pitxanning   o‘gli   Anitta   uzoq   davom   etgan   qattiq   janglardan   so‘ng   Nesa
Xattusa,   Zalpuva   kabi   shahar-davlatlarini   bosib   olib,   Xett   podsholigiga   asos
soladi.   Nesa   Xett   podsholigining   poytaxtiga   aylantiriladi.   Mil.avv.   1680—
1650-yillarda hukmronlik qilgan Labarna (Tabarna) mamlakatni birlashtirishni
oxiriga   yetkazadi.   U   mamlakatning   ko‘p   joylari   va   Qora   dengizning   janubiy
sohillarigacha boigan yerlarni istilo qiladi.
  Ilk   temir   davri dagi   yirik   podsholiklardan   biri   bo‘lgan.   Urartu   so‘zi
ossuriycha   bo‘lib,   urartcha   –   Biaynili,   Bibliya da   –   Ararat   podsholigi   nomi
bilan   yuritilgan.   G‘arbiy             Osiyo    dagi   qadimgi   davlat   (mil.   avv.   IX-VI   asrlar).
Urartu   davlati   ravnaq   topgan   davrida   Armanistonning   tog‘lik   rayonlarini
(hozirgi   Armanistonning   butun   hududi,   Turkiya   va   Eronning   bir   qismi)   ni
qamrab olgan.   Aholisi   asosan   urartlar   bo‘lgan.   Poytaxti   –   Tushpa   shahri   bo‘lgan
(hozirgi   Turkiyadagi   Van   shahri)   bo‘lib,   unda   podsho   Sarduri   I   davrida   katta
qurilish ishlari   olib borilgan. Mil. avv. IX asr  oxiri  – VIII asr  birinchi yarmida
Urartu   davlati   ravnaq   topgan.   Menuya,   Argishti   I   va   Sarduri   II   podsholiklari
davrida Urartuning   hududi   ancha   kengaygan.   Bosib   olingan   viloyatlarda   qal’alar
qurilgan   (Ararat   tog‘ining shimoliy yon bag‘rida Menuaxinili shahri; Erebuni –
Yerevan atrofidagi   Arin-berd   tepaligi;   Araksning   so‘l   qirg‘og‘ida   Argishtixinili).
Urartuda   qullar   mehnatidan keng foydalanilgan. 
Mavzuning   o‘rganilganlik   darajasi.   Mil.avv.   II   ming   yillikda   halokatga
uchragan Xett davlati to‘g‘risida tarixiy ma’lumotlar XX asr boshlarigacha deyarli
yo‘q darajada edi. Bu vaqtgacha Kichik Osiyo va shimoliy Suriyada sirli iyeroglif
yozuvlar  va  tasvirlar  topilgan edi.  1887-yil   tadqiqotchilar  Tell-Amama  arxividagi 4diplomatik   yozishmalarda   Xett   podshosining   Misr   fir’avniga   tengligi   (uning
birodari) eslatib o‘tiladi Bu kashfiyot Old Osiyoda qadimda yana bir buyuk davlat
mavjud   bo‘lganini   ko‘rsatdi.   1906-yil   nemis   olimi   Y.   G.   Vinkler   Bugozgoyada
(Turkiya)   xettlar   poytaxti   Xattusi   xarobalarida   arxeologik   qazishmalaiga   kirishdi.
Qazishmalar   natijasida   Yaqin   Sharq   tillarida   bitilgan   o‘n   minglab   taxtachalardan
iborat   arxiv,   jumladan,   Xett   —   Misr   tinchlik   shartnomasining   mixxat   variant
topildi. Chex tadqiqotchisi B. Grozniy 1915-yilda chuqur tadqiqotlar natijasida xett
tili hind-yevropa tillar oilasiga mansub degan xulosani aytdi, natijada Xett davlati
tarixini   o‘rganish   kuchayib   ketdi.   Olim   A.Getse   1933-yil   Xett   davlati   tarixini
umumiy   ocherkini   yaratdi.   Bundan   tashqari,   A.   Getse   1933-yilda   Kichik   Osiyo
tarixi   umumiy   ocherkini   chop   etdi.   Muallif   Xett   davlati   harbiy   va   sulola   tarixiga
asosiy   e’tiborini   qaratdi.   U   Xett   jamiyatining   bir   qancha   ijtimoiy-siyosiy
muassasalari   o‘xshashligiga   (yer-mulk,   majburiyatli   yer   egaligi)   asoslanib,
xettlaming   ijtimoiy   tizimini   feodal   tuzum   deb   ta’rifladi.   Lingvist   va   arxeologlar
xett   madaniyati   asoslarini   yaratishda   protoxettlami,   xurrit   qabilalarini   o‘mini
ko‘rsatadigan dalillarni topdilar.
Kurs   ishining   maqsad   va   vazifalari.   Kurs   ishida   qadimgi   Xett   va   Urartu
davlatlarining     tarixiy   manbashunosligi,   ilk   davlatchiligi,   ijtimoiy   tuzumi,
madaniyati  kabi masalalar tarixiy manbalar asosida o‘rganish maqsad qilib olindi.
Kurs   ishining   tuzilishi.   Kurs   ishi   kirish,   2   bob,   7   ta   paragraph,   xulosa   va
foydalanilgan adabiyotlar ro‘yxatidan iborat. 
  5I   BOB.QADIMGI   XETT   PODSHOLIGI.
I .1   Xett   podsholigi   tarixi   manbalari   va   tarixnavisligi .
Mil.avv.   II ming yillikda halokatga uchragan Xett davlati   to‘g‘risida tarixiy
ma’lumotlar   XX   asr   boshlarigacha   deyarli   yo‘q   darajada   edi.   Bu   vaqtgacha
Kichik   Osiyo va Shimoliy Suriyada sirli iyeroglif yozuvlar va tasvirlar topilgan
edi.   1887 - yil   tadqiqotchilar   Tell-Amarna   arxividagi   diplomatik   yozishmalarda
Xett   podshosining   Misr   fir’avniga   tengligi   (uning   birodari   )   eslatib   o‘tiladi.   Bu
kashfiyot   Old   Osiyoda   qadimda   yana   bir   buyuk   davlat   mavjud   bo‘lganini
ko‘rsatadi. 1906-yil  nemis olimi   Y. G. Vinkler   Bug‘ozqoyada (Turkiya) xettlar
poytaxti   Xattusi   xarobalarida   arxeologik   qazishmalarga   kirishadi.   Qazishmalar
natijasida Yaqin Sharq tillarida bitilgan o‘n minglab   taxtachalardan   iborat arxiv,
jumladan,   Xett-Misr   tinchlik   shartnomasining   mixxat   varianti   topiladi.   Chex
tadqiqotchisi   B. Grozniy   1915-yilda chuqur  tadqiqotlar natijasida xett  tili  hind-
yevropa   tillar   oilasiga   mansub   degan   xulosaga   keladi.   Natijada   Xett   davlati
tarixini   o‘rganish   kuchayib   ketadi.   Olim   A.Getse   1933-yil   Xett   davlati   tarixini
umumiy   ocherkini yaratdi. Bundan tashqari   A. Getse   1933-yilda Kichik Osiyo
tarixi   umumiy   ocherkini   chop   etadi.   Muallif   Xett   davlatining   harbiy   va   sulola
tarixiga   asosiy   e’tiborini   qaratadi.   U   Xett   jamiyatining   bir   qancha   ijtimoiy-
siyosiy   muassasalari   o‘xshashligiga   (yer-mulk,   majburiyatli   yer   egaligi)
asoslanib,   xettlarning   ijtimoiy   tizimini   feodal   tuzum   deb   ta`rifladi.   Lingvist   va
arxeologlar Xett madaniyati asoslarini yaratishda protoxettlar, xurrit qabilalarini 6o‘rnini   ko‘rsatadigan   dalillarni   topdilar 1
.
Kichik Osiyo davlatchiligida bevosita Xettdan keyin Yunon tasiri kuchayib,
Troya   davlati   tashkil   topib   o‘z   davrning   qudratli   davlatiga   aylanadi.   Qadim
Troyani   tadqiq   1870-yildan   etgan   nemis   olimi   G.   Shliman   aynan   Turkiyaning
shimoliy   –   g‘arbiy   xududlarida   eramizdan   avvalgi   2   ming   yillikning   oxirlarida
o‘ziga   hos   davlatchilik   bosqichi   bo‘lganligini   aniqladi..
Davlatchilikning   shakllanishi.   Qadimgi   Xett   podsholigi   (Mil.avv.   XVIII-
Mil.avv.   XVI   asrlar).   Mil.avv.   XX-   XVIII   asrlarda   Kichik   Osiyoda   ashshurlik
savdogarlar   bir   necha   savdo   koloniyalarini   barpo   qiladilar.   Bu   savdo
koloniyalari   orqali   xalqaro  savdo   olib   boriladi.   Eng   avvalo,   metallar   va   yuqori
sifatli   gazlamalar   savdosi   amalga   oshiriladi.   Bu davrda Sharqiy Kichik Osiyoda
xett qabilalari   boshqa mahalliy tub   joy aholini   assimilyatsiya   qiladilar.
Kichik   Osiyodagi   Nesa   (Kanes),   Burusxan,   Kussar   va   Xattusi   kabi
shaharlarni   o‘z ichiga olgan siyosiy birlashmalar vujudga kela boshlaydi. Kichik
Osiyoning   bu   siyosiy   birlashmalarining   ilk   birlashuvi   Mil.avv.   XVIII   asrning
birinchi   yarmida   yuz   beradi.   Viloyatlarning   birini   hokimi   Anitta   Nesa
shahrini   markaz   qilib,   Qora   dengizdan   Kichik   Osiyodagi   Tuz   ko‘ligacha
bo‘lgan   hududlarni   egallab,   bepoyon   davlatni   barpo qiladi.
Qadimgi   Xett   davlatida   urug‘-jamoa   qoldiqlari   hali   kuchli   bo‘lgan.   Xett
podsholari   o‘z   hokimiyatlarini   xalq   kengashlariga   tayanib   amalga   oshirganlar.
Qurol   ko‘tarishga   qobiliyatli   bo‘lgan   barcha   erkaklar   podsho   chiqaradigan
“pankus”   deb   ataladigan   yig‘ilishga   muntazam   ishtirok   etganlar.   Zodagonlar
davlat   boshqaruvida   faol   qatnashib,   o‘zlarining   kuchli   tayanchi   bo‘lgan
zodagonlar   kengashi   (Tuliya)   orqali   xalq   yig‘iniga   boshchilik   qilganlar.
Zodagonlardan   tashqari,   davlat   boshqaruvida   podsho   oilasi:   aka-ukalari   va
boshqa   qarindoshlari muhim rol   o‘ynaganlar 2
.
Qadimgi   Xett   an’anasiga   ko‘ra,   podshoning   vorisi   podsho   oilasidan
tanlangan.   Ko‘pincha   voris   tanlashda   podshoning   jiyanlari,   uning   opa-
singillarining o‘g‘illariga imtiyoz berilgan.   Odatga ko‘ra, davlatni ikki hukmdor:
1
  Rajabov R. Qadimgi dunyo tarixi. - T. :   “ Fan va texnologiya ” , 2009. 106- 113- b . 7podsho   va   malika   boshqargan.   Agar   podsho   vafot   etsa,   malika   o‘z   unvonini
yangi   podsho   hukmronligi   davrida   ham   saqlab   qolgan.   Yangi   podshoning
rafiqasi   malika   bo‘lish   uchun,   sobiq   podshoning   bevasi-malikaning   o‘limini
kutib   turgan.   Anita   vafotidan   keyin,   Mil.avv.   XVII   asr   oxirida   boshqa   Xett
urug‘i   hokimiyat   tepasiga   keladi.   Xett   davlati   asoschilarining   birlashtiruvchi
siyosatini   istilochi   va   islohotchi   podsho   Labarna   (   yoki   Tabarna,   er.   vv.
1675-1650   yillar   atrofida   boshqargan)   tugallaydi.   U   istilochilik   yurishlarini
davom   ettirib,   Tavr   tog‘   tizmasining   shimoliy   qismini   egallaydi   va   Shimoliy
Qora   dengizga   chiqadi.   Xett   davlati   chegaralarini   “dengizdan-dengizgacha”
kengaytirdi.   Uning   ichki   va   tashqi   siyosatidan kuchli ta`sirlangan va tan bergan
keyingi   vorislari   Labarna   va   uning   rafiqasi   Tavannanna   nomlarini   o‘zlariga
unvon sifatida   qabul qildilar.
Labarna   mavjud   Xett   an’analariga   zid   ravishda   o‘g‘li   Xattusilini   o‘z
vorisi   deb   e’lon   qiladi.   Xattusili   I   (Mil.avv.   1650-1625-yillar   atrofida)   poytaxtni
xettlarning sobiq bosh markazi Xattusiga ko‘chiradi (Shu voqeadan keyin, davlat
rasmiy   ravishda   “Xatti”   zamonaviy fanda   “Xett”   deb atala   boshlanadi).
Uning   vorisi   Mursili   I   (Mil.avv.   1625-1590 - yillar   atrofida)   davrida   Xett
podsholigida   markazlashuv   kuchayadi.   U   Mesopotamiyadan   Finikiyaga
boradigan   yo‘ldagi   asosiy   savdo   markazi   bo‘lgan   Shimoliy   Suriyadagi   Xalpa
shahrini   bosib   oladi.   Mursili   I   Mil.avv.   1595-yilda   uzoq   Bobilga   yurish   qilib,
Xammurapi   sulolasini tugatadi. Ammo mamlakat ichida keskin   vaziyat   vujudga
keladi.   Saroy   fitnachilari   podsho   hokimiyatini   kuchayishini   istamay,   taxt
vorisligiga   ko‘pgina   da’vogarlar   bo‘lishiga   imkoniyat   beradigan   an’analarni
saqlab   qolishga   urinadilar.   Oqibatda   Mursili   I   saroy   fitnasi   qurboni   bo‘ladi.   Xett
hukmron   tabaqalari   ichida   o‘zaro   kelishmovchiliklar boshlanadi 3
.
O‘zaro   kelishmovchiliklarga   Telepin   I   (Mil.avv.   1530-1500   yillar
atrofida)   chek   qo‘yadi.   Uning   davrida   faqat   podshoning   o‘g‘li   taxtga   chiqish
huquqiga   ega   bo‘ladi.   Agar   podshoning   o‘g‘illari   bo‘lmasa,   uning   singlisining
o‘g‘li   va   eng   so‘nggida   podshoning   kuyovlari   taxtga   davogar   bo‘lish   qoidasi
2
  Rajabov R. Qadimgi dunyo tarixi. - T. :   “ Fan va texnologiya ” , 2009. 106- 113- b .
3
  Rajabov R. Qadimgi dunyo tarixi. - T. :   “ Fan va texnologiya ” , 2009. 106- 113- b . 8o‘rnatiladi. Taxt   vorisligining bunday tartibi  qat’iy bo‘lib, zodagonlar kengashi
«pankus»ning   taxt   vorisligi   masalasidagi   rolini   tugatdi.   Ammo   qolgan
masalalarda «pankus» o‘z   huquqini   saqlab   qoladi.   Pankusning   yuqori   pog‘onasi
bo‘lgan   «tuliya»   hal   qiluvchi rol o‘ynaydi. Tuliyaning ruxsatisiz podsho uning
biror-bir a’zosi bo‘lgan   zodagonni qatl qila olmas edi. Agarda tuliyaning ruxsati
bilan uning biror a’zosiga   podsho tomonidan o‘lim jazosi berilgan taqdirda ham
podsho   aybdorning oilasini   ta’qib   ostiga   olish   va   mol-mulkini   musodara   qilish
huquqidan   mahrum   edi 4
.   Tadqiqotchilar ,   bu   davrni   ( Mil . avv .   XVIIII -   Mil . avv .
XVI   asrlar )  qadimgi   Xett   podsholigi   davri   deb    hisoblaydilar .
Telepin   va uning o‘g‘li hukmronligidan so‘ng, Xett davlatining tushkunlik
davri   boshlanadi.   Bu   davr   O‘rta   Xett   podsholigi   davri   (Mil.avv.   XV   asr   )   deb
nom   oladi.   Bu   davrda   Xett   podsholigining   ahvoli   yana   og‘irlashadi.   Bir   asr
davomida   Xett   davlati   va   jamiyati   go‘yoki   tushkunlikni boshdan   kechiradi 5
.
I .2  Yangi   Xett   podsholigi   davrida   Buyuk   Xett   davlati (Mil.avv.   XIV   –XII
asrlar).
Mil.avv.   XIV asr boshlarida Old Osiyoda   Misr, kassitlar Bobili va Mitanni
davlatlari zaiflashib, xalqaro munosabatlarda Xett   davlatining kuchayishi   uchun
qulay   shart-sharoit   tug‘iladi.   Mil.avv.   1450-yillar   atrofida   kelib   chiqishi   xurrit
bo‘lgan omadli amaldor taxtni egallab, yangi Xett sulolasiga asos soladi. Yangi
sulola podsholari qadimgi Xett buyuk davlatchiligi g‘oyalarini qaytarishga da`vo
qilib, harbiy-byurokratik monarxiyani tashkil qiladilar. Podsho ilohiylashtirilgan
mutloq   hukmdorga   aylanadi   va   o‘ziga   voris   tayinlaydi   (Bu   voris   alohida
“Tuxkante”   lavozimiga   aylanib,   bu   vazifadagi   kishini   zarur   bo‘lganda
almashtirish   mumkin   edi).   Endilikda   saroy   to‘ntarishlari   isyonga   aylanib
ketmaydi.   Shu   vaqtdan   boshlab   podsho   alohida   samoviy   ilohiylik   egasi
hisoblanib,   “quyoshim”   deb   ulug‘landi.
Xett   podsholari   ichida   eng   taniqli   diplomat,   uzoqni   ko‘ra   oladigan
4
  Davlat va huquq tarixi: IIV oliy ta’lim muassasalari uchun darslik // H. Odilqoriyev, N. Azizov, X. Madirimov. – 
T.: O‘zbekiston Respublikasi IIV Akademiyasi, 2012. – 345 b. 
5
  Rajabov R. Qadimgi dunyo tarixi. - T. :   “ Fan va texnologiya ” , 2009. 1 06 -b 9siyosatchi,   mohir   sarkarda   Suppilium   I   (Mil.avv.   1380-1335-yillar   atrofida)
davlatning harbiy qudratini oshiradi. U yengil, tez yuradigan   jang aravalari bilan
qo‘shinni   ta’minlaydi.   Xett   shaharlari,   ayniqsa,   poytaxt   Xattusining   mudofaa
inshootlari   mustahkamlanadi.   Suppilium   I   Sharqiy   O‘rtayer   dengizi   qirg‘og‘i
mayda   davlatchalarini   va   Mitanni   davlatini   o‘ziga   bo‘ysundiradi.   Mitanniga
tegishli   Suriya viloyatlarini va shaharlarini bosib   oladi. Suppilium I   o‘z kuyovini
Mitanni   taxtiga   o‘tqazdi.   U   Suriyada   markazi   Karxemish   va   Xalpa   bo‘lgan
xettlarga   qaram   davlatlarga   asos   solib,   bu   davlatlarni   hukmdori   qilib   o‘z
o‘g‘illarini tayinlaydi. Bobil  vaAxey (Miken Yunonistoni) davlatlari Suppilium
bilan   do‘stlik   aloqalarini   o‘rnatishga   majbur   bo‘ladi.   Uning   vorisi   Mursili   II
(   Mil.avv.   1335-1305   yillar   atrofida)   otasining   davlatini   to‘la   hajmda   saqlab
qoladi,   lekin   qaram   hududlardagi   isyonlar,   qo‘zg‘olonlar   va   boshqa   qudratli
davlatlarning   mamlakat   hududiga   tazyiqiga   qarshi   to‘xtovsiz   urushlar   olib
borishga majbur bo‘ladi. Mursili   II   Kichik   Osiyodagi   Janubiy Frigiya va Lidiya,
Milavan   (Milet)   hokimlarini   bo‘ysundiradi.   U   an’anaviy   raqib   Arsava
podsholigiga   (Kichik   Osiyo)   qarshi   g‘olibona   yurish   qilib,   Egey   dengizi
qirg‘og‘igacha   chiqadi.   Ammo   Mursili   II   podsholigining   so‘nggi   yillarida
Misr XIX sulola   davrida   yanada kuchayadi va   Sharqiy O‘rtayer   dengizi   qirg‘ogi
uchun   Xett   davlati   bilan   yana   raqobat   boshlaydi.   Mil.avv.   1286   yilda   Kades
shahri   yonida   har   ikki   tomon   uchun   hal   qiluvchi   janglardan   biri   bo‘lib   o‘tadi.
Jangda   Misr  qo‘shinlari  yengiladi. Shunga qaramasdan Misr   fir’avni,   iste’dodli
sarkarda   Ramzes   II   yana   urushga   tayyorlanib,   xettlarni   Falastin,   Finikiya   va
Suriyaning   katta   qismidan   siqib   chiqaradi.   Oxir-oqibatda   Misr   va   Xett   davlati
Mil.avv.   1280 - yilda   tinchlik   shartnomasini   imzolaydilar.   Shartnoma   bo‘yicha
Suriyaning   bir   qismi,   Shimoliy   Finikiya   Xett   davlati   ta’siri   ostida   qoladi.   Har
ikki   davlat o‘rtasida savdo   aloqalari kuchayadi. Endilikda   Xattusili III   kuchayib
borayotgan   Osuriyaning   harbiy   tazyiqiga   qarshi   Bobil   bilan   ittifoq   tuzishga
harakat qiladi, lekin Osuriyani Yuqori Mesopotamiyadan siqib chiqara   olmaydi.
Xett   davlati   kuchli   qo‘shinga   ega   bo‘lgan   Ossuriya   tazyiqini   qiyinchilik   bilan 10qaytaradi 6
.
So‘nggi Xett podsholari Tutxaliya IV va uning ikki o‘g‘li davrida axeylar,
Bolqondan   kelgan   frigiyaliklarni   Kichik   Osiyoning   g‘arbida   hujumini   zo‘rg‘a
qaytaradilar. Axeylar tor-mor qilinganidan keyin, Kichik Osiyo g‘arbidagi Ilion
shahri bosib olinadi. So‘nggi Xett podshosi   Suppilium II Kipr orolini yana qayta
bosib oladi. Mil.avv.   XII   asr oxirida Egey dengizi      qirg‘oqlari va orollarining
etnik   jihatdan   ola   quroq   «dengiz   xalqlari»   Xett   davlatini   tor-mor   qildilar
(Mil.avv.   1190-yillar).   Shunday   qilib,   yangi   Xett   davlati       tarix   sahnasidan
abadiy   tushib   ketdi.   Markazlari   Karxemish   va   Melida   bo‘lgan   so‘nggi   Xett
podsholiklari   qoldiqlari Mil.avv.   VIII   asr   oxirlarida   Osuriya   tomonidan   tugatildi.
Xett   davlati   istilochilik   siyosatini   muntazam   va   ko‘ngillilardan   tashkil   topgan,
yaxshi  qurollangan qo‘shinga tayanib amalga  oshiradi. Harbiy yurishlar   asosan
bahorda   boshlanib,   kech   kuzda   tugagan.   Yurishlar   o‘rtasida   muntazam
qo‘shinlarning   bir   qismi   maxsus   harbiy   qarorgohlarda   joylashtirilgan.
Xettlarning   chegara   shaharlarida   maxsus   harbiy   garnizollar   joylashtirilgan.
Qaram davlatlar   Xett   garnizollarini   ozuqa   bilan ta`minlashga   majbur   bo‘lganlar 7
.
Qo‘shin   asosan   og‘ir   qurollangan   piyodalar   va   jang   aravalaridan   tuzilgan.
Harbiy   san`at   tarixida   xettlar   qo‘shinda   yengil   jang   aravalarini   birinchi   bo‘lib
qo‘llaganlar.   Xett   jang   aravasida   ikki   ot   qo‘shilgan   bo‘lib,   arava   haydovchi,
nayzali   jangchi   va   uni   himoyaqilib   turadigan   qalqonbardordan   iborat   bo‘lgan.
Xettlarning   jang   aravalarini   harbiy   jangda qo‘llashi   podsho   Anitaning   qadimgi
Xett matnida uchraydi. Matnda Anitaning 1400 piyoda askari va 40 jang aravasi
bo‘lganligi aytiladi. Kades yonidagi jang to‘g‘risidagi manbalarda Xett podshosi
Muvatalli   qo‘shinlari   taxminan   20   ming   piyoda   askarlar   va   2500   jang
aravalaridan   tashkil topgani   to‘g‘risida   ma`lumot   beriladi.
Jang   aravalari   yuqori   darajada   texnik   mohirlik   bilan   yasalgan   bo‘lib,   juda
qimmat   turgan.   Ularni   yasash   uchun   yog‘ochning   alohida   navlari,   teri   va
metallar   talab   qilingan.   Ko‘rinishidan   jang   aravalarini   ishlab   chiqarish
6
 Александров Б. Е. Хеттская держава и Верхняя Месопотамия в Х III  в. до н. э.: реконструкция 
политических   взаимоотношений :  М ., 2002
7
  Rajabov R. Qadimgi dunyo tarixi. - T. :   “ Fan va texnologiya ” , 2009. 106- 113- b . 11markazlashgan holda   davlatning maxsus ustaxonalarida tashkil qilingan. Ustalar
uchun   jang   aravalarini   yasash   bo‘yicha   Xett   podsholarining   yo‘riqnomalari
saqlanib   qolgan.   Jang   aravalariga   qo‘shiladigan   otlarni   tayyorlashni   maxsus
usullar   bo‘lgan.   Xettlar   shaharlarni   bosib   olish   uchun maxsus   qamal   qurollaridan
foydalanganlar.
Xettlarning   tashqi siyosatida diplomatiya muhim o‘rin tutgan. Ular Kichik
Osiyo va Old Osiyoning  ko‘p davlatlari  bilan diplomatik aloqalar  o‘rnatganlar.
Bu   aloqalar   ko‘p   hollarda   maxsus   shartnomalar   bilan   mustahkamlangan.   Xett
arxivlarida   Old Osiyoning boshqa mamlakatlari arxivlariga qaraganda,   bir necha
marta   ko‘p   miqdorda   diplomatik   hujjatlar   saqlanib   qolgan.   Xettlar   boshqa
mamlakatlar   bilan   davriy   ravishda   elchilar   orqali   maktublar,   sovg‘a-salomlar
almashib turganlar. Davlatlar o‘rtasidagi aloqalar sulolaviy nikoh shartnomalari
bilan mustahkamlangan.
Podsho   devonxonasida   xalqaro   aloqalarga   maxsus   muassasa   rahbarlik
qilgan.   Bu   yerda   elchilar,   tarjimonlar,   mirzolar   ishlagan   va   shartnomalar
matnlari  tuzilgan.   Shartnomalar   odatda   ikki   tilda:   biri   xett   tili,   ikkinchisi   akkat
tilida   tuzilgan.   Davlatlararo   shartnomalar   matnlari   podsho   oldidagi   kengashda
muhokama   qilingan.   Shartnomalarga   podsholar   muhrlari   tushirilgan.   Matnlar
loy,   metall   (kumush,   jez,   temir)   taxtachalarga   bitilgan.   Shartnomalar   matnlari
yozilgan   taxtachalar   mamlakatning   oliy   xudolari   haykallari   oldida   saqlangan.
Chunki   xudolar   shartnomaning  bosh  guvohlari   sifatida   kim  uni   buzsa,  jazolash
huquqiga   ega   bo‘lganlar.
Xettlarning   xalqaro   shartnomalarning   ko‘pchiligida   Xett   qo‘shinlarining
harbiy   g‘alabalari   mustahkamlangan.   Shu   sababli,   ularda   ko‘p   hollarda
tomonlarning o‘zaro munosabatlarning teng huquqda bo‘lmagani ko‘rinadi. Xett
podsholari ko‘pincha qaram  davlatni o‘lpon to‘lashga majbur qilganlar. O‘lpon
to‘lovchilar   har   yili   Xett   podshosi   oldiga   kelishga,   qaram   davlat   hududida
joylashtirilgan   Xett garnizonlariga g‘amxo‘rlik qilishga, birinchi   chaqiriq   bilan 12Xett   hukmdoriga   qo‘shin bilan   yordamga   kelishga   majbur   qilinganlar 8
.
Qaram   davlat   har   yili   (ba`zida   yilida   uch   marta)   shartnomani   o‘qishlari
majbur   bo‘lgan.   Qaram   mamlakat   hukmdori   o‘g‘illari,   nevaralari   va   evaralari
shartnomaga rioya qilishlari   shart qilib qo‘yilgan. Xett diplomatik amaliyotining
o‘ziga   xos   xususiyatlaridan   biri   xettlarning   sulolaviy   nikohlariga   jiddiy   e`tibor
berganlaridir.   Xett   podsholari   o‘z   qizlari   va   opa-singillarini   boshqa
podsholarning   nikohiga   berishga   harakat   qilganlar.   Bu   nikohlar   har   ikki
tomonning   o‘zaro   munosabatlarini barqaror bo‘lishini  ta`minlagan. Xettlar Xett
malikalari turmushga   chiqqanda albatta   bosh rafiqa bo‘lishi shartnomada alohida
qayt   qilingan.   Bunday   nikohlar   vositasida   Xett   podsholari   boshqa   davlatlarda
o‘z   ta`sirlarini   mustahkamlaganlar.   Bundan   tashqari,   chet   davlat   taxtining
qonuniy   vorislari   hukmdorni bosh   rafiqasining   o‘g‘illari bo‘lgan.
Yangi   Xett   davrining   xo‘jalik   va   ijtimoiy   munosabatlarini   tavsiflovchi
asosiy   manba   Xett   qonunlaridir.   Xo‘jalikning   asosini   dehqonchilik,
chorvachilik,   hunarmandchilik   (metallurgiya   va   metallardan   mehnat   qurollari
tayyorlash,   kulolchilik,   quruvchilik   ishlari   va   h.k)   tashkil   qilgan.
Dehqonchilikda   sun’iy   sug‘orish   sezilarli   bo‘lmagan.   Sun’iy   sug‘orish
inshootlari   cheklangan   holatda   barpo   qilingan.   Xo‘jalikda   savdo   ham   muhim
o‘rin   tutgan.   Yer   egaligi   podsho   yerlari,   ibodatxona   yerlari,   jamoa   yerlaridan
iborat   bo‘lgan.   Davlat   yerlariga   egalik   qilish   va   foydalanish   natural   (saxan)va
mehnat   (lussi)   majburiyatlarini   o‘tash   bilan   bog‘langan.   Saxan   va   lussidan
ibodatxona   yerlari   ozod   qilingan.   Podsho xizmatida bo‘lgan xususiy kishilarning
yerlari, podshodan hadyaga olingan   yerlar   ham   saxan   va   lussi   bilan   bog‘langan
majburiyatlardan   ozod   qilinishi   mumkin   bo‘lgan.   Davlatning   diniy   markazlari
bo‘lgan   Arinna,   Nerika   va   Siplanda   shaharlarining   kohinlari,   to‘quvchilari,
xizmatchilari   majburiyatlarni   o‘tashdan   ozod   qilinganlar.
Hunarmandchilikning   rivojlangani   to‘g‘risida   ma`lumot   beradigan
qonunlar   va   boshqa   hujjatlarda   temirchi,   kulol,   duradgor   va   tikuvchi   kasblari
tilga olinadi.   Mehnat   qurollari   va   harbiy   qurol-aslahalar   ishlab   chiqarish   uchun
8
  Rajabov R. Qadimgi dunyo tarixi. - T. :   “ Fan va texnologiya ” , 2009. 106- 113- b . 13asosiy   xomashyo   dastlab   mis,   keyinchalik   qalay   bo‘lgan.   Temirdan   faqat   diniy
marosimlar   uchun   haykalcha   va   boshqa   buyumlar   yasashda   oz   miqdorda
foydalanilgan.
Xett   davlatida   podsho   oilasi   va   podsho   bosh   kohin   sifatida   juda   katta
miqdorda   yerga   egalik  qilgan.   Podsho   va  ibodatxona   yerlarida   ishlovchilar   o‘z
yerlariga biriktiribqo‘yilib, turli soliq va majburiyatlarni o‘taganlar. Xett davlati
ma’muriyati qarori bilan ekin yerlari ishlovchilar bilan birga o‘z foydasiga   soliq
yig‘ish huquqi bilan podsho amaldorlari va ibodatxonalar ixtiyoriga   berilganlar.
Ayrim   ibodatxonalar   umumdavlat   soliqlaridan   ozod   qiluvchi   immunitet
yorliqlarini   olgan.   Davlat   va   ibodatxona   yerlaridan   tashqari,   boshqa   yerlar
xususiy   mulk   bo‘lib,   oldi-sotdi   qilingan.
Xett   jamiyatida   barcha   aholi   ikki   guruhga   bo‘lingan:   soliq   to‘lovlari   va
boshqa   majburiyatlarni   o‘tovchi   (podsho,   ibodatxona   yoki   xususiy   shaxs
foydasiga)   kishilar   erkin   bo‘lmagan   mavqega   ega   bo‘lib,   kamsitilganlar.   To‘la
ma’noda erkin kishilar deb zodagonlar, amaldorlar, kohinlar va katta   yer egalari
hisoblanganlar.   Xett   davlati   ma`muriyati   tomonidan   bosib   olgan   hududlarni
boshqarmagan, balki ulardan faqat xiroj olish bilan cheklagan. Qaram hududlar,
davlatlarni   o‘z   mahalliy   hokimlari   boshqargan.   Lekin   ular   turli   to‘lov   va
majburiyatlarni o‘tashga majbur bo‘lgan.
Shaharlarning   aholi   yashash   markazlari   sifatida   vujudga   kelishi   dunyo
tarixidagi   eng   uzoqqa   cho‘zilgan   bo‘linishni   yuzaga   keltirdi:   shahar   va
qishloqning   bo‘linishi.   Daryo   bo‘yida   joylashgan   shaharlarda   odamlar
ixtisoslashgan   mehnatga   va   mahsulot   ishlab   chiqarishga   asoslangan   hayot
tarziga o‘tishdi. Bunga farqli   ravishda, qishloq aholisi o‘z yerlari bilan qolishdi,
dehqonchilik   va   chorvachilik   bilan   shugùllanishdi,   lekin   ular   donli   va   chorva
mahsulotlarini   shahar   markazlarida   ishlab   chiqarilgan   mahsulotlarga
ayirboshladilar.   Shu   sabab   ushbu   bo‘linish   ajralishni  yuzaga keltirmadi, chunki
ikkala   hayot   tarsi   o‘zaro   bog‘liq   edi.   Shahar   va   qishloqning   bo‘linishiga
qaramasdan   ,   ikkala   dunyo   o‘rtasidagi   aloqa   saqlanib   qoldi   oilaviy   rishtalar,
savdo,   siyosat,   va   din   orqali.   Shaharlashuvning   rivojlanishi   intellektual 14siljishlarga   zamin   yaratdi.   Ulkan   siljishlardan   biri   yozuv   tizimining   kashf
etilishi,  u  odamlarga  tovushlar  va  so‘zlarni  tasviriy  belgilar   orqali  ifodalash   va
yozib   qoldirish   imkonini   berdi.   So‘zlar   va   fikrlarning   ramziy   belgilar   bilan
ifodalanishi   misli   ko‘rilmagan   madaniy   inqilob   bo‘lib,   odamlarning   muloqot
darajasi   va   xotirasini   kengaytirdi:   ulamolar   og‘zaki   gaplarni,   oxir   –oqibat   esa
hattoki   daryo   havzalaridagi   yashash   hududlari   haqidagi   dostonlarni   ham
yozuvga   aylantirish   yo‘llarini   topishdi 9
.
I .3 .   Xett   podsholigining   kuchsizlanishi   va   parchalanishi.
Mursili   II   podsholigining   oxirlarida   Old   Osiyodagi   siyosiy   ahvol
o‘zgara di.   Seti   I   va   Ramzes   II   (m.av.   1290-1224)   fir’avnlik   qilgan   davrda
m.av.   1337—1224-yillarda   Misr   podsholigi   kuchayadi.   Misr   fir’avnlari
0‘rtayer       dengizining       sharqiy         sohilidagi       mamlakatlarni   qaytadan   q o i g a
kiritish   uchun   xettlar   bilan   qattiq   kurash   olib   boradilar.   Bu   urush   m.   av.   1280-
yili   Misr-Xett   sulhi   bilan   yakunlanadi.   Sulhga   binoan   Suriyaning   katta qismi   va
shimoliy   Finikiya   xettlar,   Falastin   va Janubiy   Finikiya esa misrliklar ixtiyoriga
o‘tadi.   Shu   davrda   Ossur   podsholari   Mitannini   olib,   xettlarga   tahdid   soladi.
Xett   qo‘shinlari       ularning   hujumlarini   arang   qaytaradilar.       Xettlar   g‘arbda
Troyani istilo   qilib,   Lidiya shohligining   poy taxti   Sard   shahrini   vayron   qiladilar.
M.   av.   XIII   asr   oxirida   g‘arbdan   Kichik   Osiyo,   O‘rta   yer   dengizining
sharqiy   sohilidagi   mamlakatlar   va   Misrga   "Dengiz     xalqlari”   nomi   bilan
mashhur    b o i g a n     qabilalar   hujum   boshlaydi.    “Den giz   xalqlari”   -   axevlar.
sardlik   sherdonlar   tursha-etrusk   va   boshqa   qabilalarning   ittifoqidan   tashkil
topgan       edi.       Misr       fir'avnlari   juda   qiyinchilik   bilan   ularning   hujumlarini
qaytarishga   muvaffaq   bo‘lganlar.   Kichik   Osiyodagi   katta-kichik   davlatlar,
xususan   Xett   podsholigi   ham   "dengiz   xalqlari”   hujumiga   bardosh   bera
olmaganlar.   Xettlarning   jangovar   aravali   qismlari   ham   bosqinchilarning
qarsbiligini   sindira   olmagan.   M.av.   1190-yili   “Dengiz   xalqlari”ning
lashkarlari   Xett   pod   sholigi   markazi   Xattusani   ishg‘ol   qilib  uni   vayronaga
9
  Rajabov R. Qadimgi dunyo tarixi. - T. :   “ Fan va texnologiya ” , 2009. 106- 113- b . 15aylantiradi.   “Dengiz   xalqlari”ning   bergan   zarbalari   natijasida   yaqinginada
qudratli   hisoblangan   Xett   podsholigi   barham   topadi.   M.   av.   X   II-   VIII
asrlarda   bu   qudratli   podsholik   mayda-mayda    davlatlarga   bo‘linib   ketadi 10
.
I.4. Xett   madaniyati.
Qadimda boshqa dinlarda bo‘lgani  kabi xettlar e’tiqodi ham o‘ziga xos
belgilarga ega bo‘lgan.  Ularda mingga yaqin ma’bud va ma’budalar afsona va
yozma   manbalarda   keltiriladi.   Ammo,   ko‘pincha   aholining   aksariyati   oz
miqdordagi   ilohlarga   sig‘inishganligi   ta’kidlanadi.   Mamlakat   poytaxti
Xattusaning   oliy   homiysi   chaqmoq   xudosi   edi.   Xurrit   xalqlarining   chaqmoq
xudosi Tesubga (yoki Teshub) ham e’tiqod qilganlar. Shu bilan birga quyosh
va   hosildorlik   xudosi   Telepin   va   boshqa   ilohlarga   sig‘inganlar.   “Rubaum”
(Podsho)   quyoshga   taqqoslab   iloh   sifatida   ko‘rilgan.   Ular   o‘z   podsholarini
“quyoshim” deb   ulug‘lab, unga  xudo sifatida qarashgan.  Yozuvda  mixxatdan
foydalanishgan va   bu holat davlat ishlari, diniy marosimlar bilan chambarchas
bog‘lanib   ketgan.   Bizgacha   yetib   kelgan   yozma   manbalar   asosini   podsholar
qoldirgan   bitiklar   tashkil   etadi.   Ayniqsa,   podsholar   Xattusili   I,   Telepin   va
Suppilulium   I   lar   davrida   yozilgan   mixxat   bitiklar   qadrlidir.   Yozma
ma’lumotlardan   saqlanib   qolgan   hukmdorlarning   “tarjimai   hollari”   o‘ziga
xosligi bilan   e’tiborni   tortadi 11
.
Xettlar   arxitekturasi   somiy   xalqlarining   madaniy   yodgorliklarga   juda
o‘xshash   bo‘lgan.   Xettlarning   poytaxti   Xattusani   ark   qismi   (hozirgi
Buyukqal’a)   tik   qoyada   joylashgan   bo‘lib,   o‘sha   davr   mudofaa   tizimi
talablariga   mos   qilib   qurilgan edi. Ark devorlari zich terilgan tosh bloklardan
iborat   bo‘lgan.   Shaharga   kirishda   darvoza   chetlarida   sherlar   tasviri   toshdan
o‘yib   ishlangan.   Bogaz   Koy   va   Eyuk   manzilgohlari   ham   tabiiy   qoyalar
yonbag‘rida joylashgan bo‘lib, u yerdagi   devoriy   suratlar   Xett   madaniyatining
yuksak   darajada   bo‘lganligidan   dalolat   beradi.   Eyukda   mahobatli   sfinks
10
  Rajabov R. Qadimgi dunyo tarixi. - T. :   “ Fan va texnologiya ” , 2009. 106- 113- b .
11
  Rajabov R. Qadimgi dunyo tarixi. - T. :   “ Fan va texnologiya ” , 2009. 106- 113- b . 16haykallari topilgan va shu bilan birga Kichik   Osiyo   xalqlari   madaniyatiga   xos
ikki   boshli   burgut   tasvirini   ham   uchratish   mumkin.   Xattusadan   sharqda   bir
necha   kilometr   uzoqlikda   joylashgan   Yazilik   manzilgohi   diniy   marosimlar
maskani   hisoblangan.   Xettlarning   toshdan   yaratgan   haykallari   garchand   Misr
va   Mesopotamiyadagi   kabi   haybatli   bo‘lmasada,   ammo   ulug‘vorligi   jihatidan
ulardan   qolishmas   edi.   Ayniqsa,   toshdan   qurilgan   qal’a   inshootlari,   mudofaa
devorlariniqurish   yuksak   darajada   bo‘lgan.   Xett   davlatini   “dengiz   xalqlari”
halokatga   uchratganidan   keyingi   asrlarda   ham   ularning   madaniy   merosi
boshqa   qo‘shni mamlakatlar   madaniyatlarida   o‘z   izini   qoldirgan 12
.
12
  Александров   Б.   Е.   Хеттская   держава   и   Верхняя   Месопотамия   в   Х III   в.   до   н.   э.:   реконструкция
политических взаимоотношений: М., 2002 17II   BOB.   QADIMGI   URARTU   PODSHOLIGI.
II .1  Qadimgi   Urartu   podsholigining   davlat   tuzumi   va   gullagan   davri.
Urartu   –   Osiyoning   janubiy-g‘arbiy   qismidagi   qadimgi   davlat   bo‘lib,
uning   markazi   Qora   dengiz   janubiy-g‘arbiy   qismining   tog‘li   hududlari   va
Kaspiy   dengizining   janubiy-g‘arbiy   qismi   hisoblangan.   Hozirgi   kunda   mazkur
joylar   Armaniston,   sharqiy   Turkiya   va   janubiy-g‘arbiy   Eron   hududlariga
to‘g‘ri   keladi.   “Urartu”   davlatining   nomi   qadimgi   Ossuriya   tilidan   olingan.
Urartlar   o‘zlarining   mamlakatini   Biaynili   deb   atashgan.   Bibliyada   esa,
“Ararat   podsholigi”   deb   tilga   olinadi.   Urartu   poytaxti   hozirgi   Van   shahri
hududida   bo‘lgan.   O‘sha   vaqtlarda   esa,   poytaxt   Tushpa   yoki   Turushpa   deb
nomlangan.   Urartu   manzilgohlarining   katta qismi  to‘rtta yirik ko‘llar Childir
va   Van   Turkiyada,   Urmiya   Eronda,   hamda   Sevan   (hoz.Ko‘kcha)
Armanistonda,   G‘arbda   Frot   daryosiga   qadar   joylashgan.   Urartu   hududi
barcha   tomondan   tog‘   tizmalari   bilan   himoya   qilingan.   SHu   sababdan,   tabiiy
shart-sharoitlar   mazkur   hududda   mustaqil   davlatning   vujudga   kelishiga   katta
zamin   yaratdi   hamda   qudratli   qo‘shnilardan   muvaffaqiyatli   himoya   qildi.
Urartu   mamlakatida   tog‘lar   o‘tzorlar   bilan   qoplab   olingan,   chekka
hududlarining   ayrim   qismini   esa   o‘rmonzorlar   tashkil   qilgan.   Araks   va
Aratsani   daryolarining vodiysi Ararat tekisliklari yoki
Mushk unumdor past-tekisliklarigacha   kengayib   boradi.   Ayrim   past-
tekisliklar   cho‘l   hududlarni,   ba’zi   joylari   yarimcho‘l   zonalarni   o‘zida   aks 18ettiradi 13
.
Afsuski,   Urartu   xalqining   aniq   kelib   chiqishi   haqida   bugungi   kunga
qadar   kam   ma’lumotlar   saqlangan.   Ayrim   olimlarning   fikricha,   urartlar
G‘arbiy   Yevropadan   Kavkaz   orti,   Arman   tog‘lari,   Nairi   hududlariga   ko‘chib
o‘tganlar.   O‘zlarining tadqiqotlariga asoslangan sovet tadqiqotchilari, Kavkaz
ortida juda   qadim   davrlardan   o‘troq   dehqonchilik   turmush   tarziga   asoslangan
madaniy   qabilalar   yashaganligini   qat’iy   ishonch   bilan   qayd   etadilar.   Bunga
arxeologik   yodgorliklar,   xususan,   Qizil-Vankdan   topilgan   naqshlangan   sopol
buyumlari   guvohlik   beradi.   Urartu   qabila   qatlami   ko‘p   munosabatlarda   (til,
madaniyat,   shuningdek,   antropologik   belgilar)   xettlarga,   xurritlarga   va
subariylarga   juda   yaqin   hisoblanadi.   Aniqrog‘i,   ko‘pgina   zamonaviy
olimlarning   fikriga   ko‘ra,   Old   Osiyo   qadimiy   mahalliy   aholisi   “Osiyo   tipiga
oid”   xalq   guruhlariga   tegishlidir.   Urartu   tili   xaldey   yoki   vannik   tili   deb
nomlanib,   hind-evropa   tili   bo‘lmagan,   kelib chiqishi bo‘yicha xurrit qadimgi
til oilasiga mansub bo‘lgan tilga borib   taqaladi.
Miloddan avvalgi  II  ming yillikning o‘rtalarida Araks daryosi  serunum
vodiysi   va   daryo   vodiylarida   janubda   joylashgan   xett-subariy   qabilalari
orasidan   urart   xalqi   ajralib   chiqdi   va   keyinchalik   o‘zining   kuchli   davlatini
tuzdi.   Urartu   davlati   ilk   bosqichlarda   qabila   boshliqlari   tomonidan
boshqariladigan qabilalar   ittifoqini o‘zida ask ettirardi. Manbalarning guvohlik
berishicha, Urartu qabilalar   ittifoqi   qadimda   “Uruatri”,   keyinchalik esa   “Nairi”
nomini olgan 14
.
Van   Tosp   teokratik   monarxiyasining   taxti   Biaynili   -   ilk   davlatining
poytaxti   hisoblangan   Tushpa   shahrida   joylashgan.   Arman   tarixchisi   Moysey
Xoren   (Xorenatsi)   Van   to‘g‘risida   “Tosp   o‘lkasidagi   viloyat”   deb   qayd
etadi..Urartu   o‘z   hukmronligi   davrida   qo‘shnisi   kuchli   Ossuriya   davlati   bilan
doimiy urushlarni olib borgan. Arxeologlar tomonidan topilgan ossur qadimiy
yozuvlari   va   hujjatlari   Urartu   haqida   ko‘pgina   ma’lumotlar   beradi.   SHunday
topilmalarning   birida,   “yangi   shahar   -   Tuspasga   asos   solgan,   Biaynili
13
  Rajabov R. Qadimgi dunyo tarixi. - T. :   “ Fan va texnologiya ” , 2009. 125- 129- b . 19podshosi”   haqidagi   ma’lumot   qayd   etilgan.   Ossuriya   podshosi   Tiglatpalasar   I
mil.   avv.   1114   -   yilda   Nairi   mamlakatining   23-   podshosini   zabt   etganligini
ta’kidlaydi.   Boshqa   Ossuriya   podshosi   Shulmanished   (mil.   avv.   1028-1017-
yy) zavq-shavq   bilan   shunday   qayd   etadi:   uch   kungina   vaqt   davomida   “barcha
Uruatru   mamlakatini”   zabt   etdim.   Ashshurnatsirpal   (mil.   avv.   883-859-   yy)
yozuv   ma’lumotlarida   mamlakat   Uruadxu   yoki   zamonaviy   nomi   Urartu   deb
nomlangan.   Ossuriya   podsholarining   keyingi   vakili,   hozirda   aksariyat
tarixchilar   tomonidan   Salmanasar   III   o‘zining   qo‘shinlarini   Urartu   podshosi
Aramuga   qarshi   yuboradi.   O‘sha   vaqtda   Urartu   davlat   poytaxti   Van   ko‘lidan
shimolda   hozirgi   Melazgerd   Arzasku   yoki   Arzaskun   shahrida   joylashgan.
Podsho Aramu Urartu davlatining   asoschisi  hisoblangan. Aramu va Lutiprilar
siyosiy   birlashma   sifatida   Urartuning   ilk   hukmdorlari   bo‘lishgan.   Aramuning
eng   muhim   xizmatlaridan   biri ,   u   eng   avval   “ Nairi   mamlakatlari ”   barcha
alohida   qabilalar   ittifoqini   Xaldi   ( Khaldis )   xudosi   himoyasi   ostida
konfederatsiyaga   birlashtirdi .
Urartu   podshosi   Aramuning   vorisi   Lutipri   xususida   afsuski,   ilm-fan
olamida   kam   ma’lumotlar   saqlangan.   Vannik   yozma   manbalarning   guvohlik
berishicha,   u   buyuk   podsho   Sardur   I   ning   otasi   bo‘lgan.   Ehtimol,u   Tushpa
poytaxtiga   asos   solguniga   qadar   mil.   avv.   844-834-   yillarda   boshqargan
bo‘lishi   mumkin.
Ayrim   tarixchilar   urartuliklar   qabilaviy   konfederatsiyasi   asoschisi
Aramu   emas,   balki   uning   nevarasi   Sardur   I   (mil.   avv.   834-828-   yy   )   bo‘lgan
deb   hisoblaydilar.   Sardur   I,   podsho   Lutiprining   o‘g‘li   bo‘lib,   o‘zidan   oldingi
ajdodlariga   qaraganda   nisbattan   ko‘proq   shuhrat   qozongan.   U   ossur   tilida
yozuv   qoldirib,   o‘zini   Sura   qiroli   deb   atagan.   Professor   Albrext   Gretsuning
ta’kidlashiga ko‘ra, bu o‘sha bizga ma’lum Subarudir. Agar bu shunday bo‘lsa,
Urartu   podsholarining   xurritlardan   kelib   chiqishiga   da’vo   qilishi,   ularga
Subareyaga   yoki   Yuqori   Mesopatamiyada   ustunlik   qilishiga   imkon   berardi.
Podsho   Sardur   I   ossur   va   bobil   yozuvlariga   muvofiq,   «Shar-Kishshati»   ya’ni
14
  Rajabov R. Qadimgi dunyo tarixi. - T. :   “ Fan va texnologiya ” , 2009. 125- 129- b . 20“Buyuk   podsho”   yoki   “To‘rt   iqlim   podshosi”   degan   unvon   bilan   tilga   olingan.
Urartu   podshosi   Sardur   I   o‘zining   hukmronligi   davomida,   Salmansar   I
davridan   Urartuga   tez-tez   talonchilik   hujumlarni   amalga   oshiruvchi   Ossuriya
qo‘shiniga   qarshi   zarba   berishga   muvaffaq   bo‘ldi.   Ossurlar   mollarni   haydab
ketish   va   asirga   olish   kabi   qo‘lga   kiritilgan   boy   o‘ljalar   bilan   chegaralanib
qolmasdan,   ular   o‘lpon   solishga   va   Ossuriya   podsholari   sharafiga   turli   xil
“hadyalar”   qilishga   majbur   qilardilar.   Ossuriya   qo‘shinlari   mazkur
yurishlarining   natijasi   o‘laroq,   Frot   va   Araks   daryolari   boshiga,   Van   va
Urmiya   ko‘llariga   tomon   yo‘l   ochib,   Urartu   mamlakatining   shimoliy
qismlariga   qadar   kirib   borishga   muvaffaq   bo‘ldilar 15
.
Sardur   I   mudofaa   maqsadida   Urartuda   yirik   tosh   bo‘laklaridan
mustahkam   qal’alar   qurdirtirdi.   Keyinchalik   bu   Sardur   I   ning   o‘g‘li
Ishpuinining   qarorgohi   va   muqaddas   ibodatxonasiga   aylantirildi.   Urartu
davlatini   boshqargan   Sardur   I   o‘zini   g‘urur   bilan   “qudratli   hukmdor,   butun
olam   podshosi,   Naira   mamlakatlarining   hukimdori,   “podsholarning podshosi”
deb   ataydi.
Miloddan   avvalgi   IX   asrning   oxiri   va   VIII   asrning   boshlarida
hukmronlik   qilgan keyingi Urartu podsholari Ishpuini va Menualar, Urartuning
davlatchiligi   rivojlanishiga katta hissa qo‘shganlar. Ishpuini Ossuriya podshosi
Salamansar   III   ning   o‘g‘li   va   Shammuramatning   (Semiramida)   eri   Shamshi-
Adad   V   bilan   zamondosh bo‘lgan. Podsho Ishpuini Ossuriya podshoi timsolida
qudratli raqibi   bilan kurash olib bordi va g‘alabaga erishdi. Shu tarzda, u ikki
tilda   –   xaldey   va   ossur   tillarida   esdalik   toshini   barpo   ettirib,   Kelishinin
dovonidan   g‘arbda,   Mutsatsireda  Xaldey koloniyasiga  asos  soldi.  U va uning
vorisi  Menua, Urartu   davlatni   yuksaltirdi.   Uning   chegara   hududlarini   sharqda
Zagros   tog‘idan,   to   shimolda   Palu   va   g‘arbda   Malatiyagacha   kengaytirdilar.
SHuningdek,   ular   Van   va   Urmiya   ko‘llari   orasidagi   hududlarni   o‘zlariga
mustahkam   biriktirdilar.   Urmiya   ko‘lining   janubiy   sohiliga   tutashuvchi
viloyatlarni   bosib   olib,   shimolga   ya’ni   Araks   daryosi   tekisliklariga
15
  Rajabov R. Qadimgi dunyo tarixi. - T. :   “ Fan va texnologiya ” , 2009. 125- 129- b . 21bosqinchilik   yurishlarini   amalga   oshirdilar.   Menua   (mil.   avv.   810-781   yy)
o‘z   esdaliklarida   Urmiya   mamlakatini   ishg‘ol   etishi   haqida   va   Frotdan
sharqda   joylashgan   Shashiluni   shahrining   bosib   olinishi   to‘g‘risida   xabar
beradi.   Urartu   podsholari   shaharlar,   ibodatxonalar,   qal’alar   quradilar   va
kanallar   o‘tkazadilar.
Ishpuini   Vandan   7   km   uzoqlikda   Urartu   ilohlari   uchun   ibodatxona
qurdirtiradi.   Bu   haqda   ustun   shaklidagi   yodgorlik   yozuvlarida   qayd   etilgan.
Hozirgi   vaqtda   bu   yodgorlik   Tbilisi   muzeyida   saqlanmoqda.   Mazkur
hukmdorlar davrida Van atrofida keng ko‘lamda qurilish ishlari olib   borilgan.
Jumladan, 45 mil uzunlikdagi Shamiram-Su suvquviri bunga yorqin   misoldir.
Mazkur   osma   quvur   podsho   Menua   tomonidan   qurib   bitkazilgan.   Natijada   suvi
iste’mol   qilish   uchun   yaroqsiz   bo‘lgan   Van   ko‘li   sharqiy   sohillariga, Koshab
(Xoshab)   daryosidan   toza   ichimlik   suvi   olib   kelingan.   O‘sha   yerda   aynan
Menuaning   sharafiga   yangi   hashamatli   shaharga   asos   solingan.   Ming   yil   ilgari
qurilgan   kanal   bugungi   kunda   ham   shaharni   toza   suv   bilan   ta’minlab   turibdi.
Hozirda   Gruziya   muzeyida   saqlanayotgan ,   Vandan   10   km   uzoqlikda   topilgan
qadimiy   yozuvda ,  Ishpuinining   o ‘ g ‘ li   podsho   Menua   tomonidan   saroy   qurilishi
haqidagi   ma ’ lumotlar   qayd   etilgan .   Bu   esa ,   qadimgi   Urartuda   yuqori   darajada
qurilish   ishlari   olib   borilganligidan   dalolat   beradi .
Kanallarda   tozalikni   saqlash ,  suvni   o ‘ z   vaqtida   taqsimlash   va   kanallarda
suv   toshishini   oldini   olish ,   samarali   chora - tadbirlar   qabul   qilish   va   h . k .   uchun
maxsus   lavozimlar   joriy   qilingan .   Menua   buyrug ‘ i   bilan ,   hashamatli   bog ‘
barpo   etiladi .   SHuningdek ,   Menua   Vaneda   Xaldi   ibodatxonasini   qayta   tiklab , 22bezatish   ishlarini   olib   bordi   va   Melazkert   ulkan   istehkomini   qurdirtirdi 16
.
Yuqoridagi   dalillar   Sardur   I   vorislari   davrida   imperiya   jadal   sur’atlar
bilan   rivojlanganligidan   dalolat   beradi.   Sardur   I,   Ishpuini   va   Menua
hukmronligi   davrida   Urartu   podsholigi   gullab-yashnagan   davr   hisoblanadi.
Urartuning   siyosiy   hukmronligi   bir   vaqtlar   qudratli   qo‘shnisi   hisoblangan
Ossuriyaning   zaiflashuvi   hisobiga   kengaydi.   Podsho   Salamansar   hukmronligi
davrida   Ossuriyaning   zaiflashuvi   Urartu   podsholari,   ayniqsa,   Argishti   va
Sardur   II larning qator muvaffaqiyatli harbiy urushlarni olib borishi hisobiga,
Kavkaz   ortining   bir   talay   viloyatlari,   Frot   daryosi   o‘rta   oqimi   hududlari   hamda
Suriyaviloyatiga   qadar   siljib   borib,   o‘zlarining   chegaralarini   yanada
kengaytirish   uchun   imkoniyat   berdi.   Shu   tarzda,   Urartu   miloddan   avvalgi   VIII
asrning   ikkinchi   yarmida   Kichik   Osiyoning   shimoliy   qismida   Ossuriyaning
raqibi   bo‘libgina qolmasdan, Ossuriyaning mavqeini ancha pasaytirib, birinchi
darajali   kuchga   aylandi.
Urartu   podshosi   Argishti   (mil.   avv.   781-760   -yy)   Ossuriya   podshosi
Ashurdanni   tor-mor   etib,   Ossuriya   bilan   bo‘lgan   jangda   g‘alabaga   erishdi.   U
boshqa   Ossuriya   hukimdorlari,   jumladan,   Salmanassar   IV   bilan   nihoyasiga
yetmagan qator ixtiloflarda ishtirok etdi. Argishti, Suriyaning shimoliy qismini
bosib   olib,   Urartuni   xettlardan   keyingi   Kichik   Osiyoda   eng   qudratli   davlatga
aylantirdi.   Argishti   Urartu   davlatining   shimoliy   chegaralarini   kengaytirib,
Kavkaz ortida joylashgan Etiuni mamlakatini bosib oldi. Mil. avv. 776 -yilda
mamlakat   markazini   Kavkaz   ortida   Araks   shimoliy   sohiliga,   hozirgi
Armavir   qishlog‘i   yaqinida   joylashgan   Argishtixinili   shahriga   ko‘chirdi.   Mil.
avv.   782-   yilda   esa,   uning   buyrug‘iga   binoan,   Hozirda   Armaniston   poytaxti
Erevan shahri   bo‘lgan,   Erebuni   qal’asi (“Qon   qal’asi”) qurildi.
Argishtining, mil. avv. 764-735- yillarda hukmronlik qilgan katta o‘g‘li
Sardur II ga meros qoldirdi. Uning davrida Urartu podsholigi  har  tomonlama
o‘zining   rivojlanish   cho‘qqisiga   erishdi.   Sardur   II   o‘zining   hokimligiga   shu
qadar ishonch bilan qarardiki, Tushpa shahri   (hoz. Van) atrofiga ulkan devor
16
  Rajabov R. Qadimgi dunyo tarixi. - T. :   “ Fan va texnologiya ” , 2009. 125- 129- b . 23qurdirib,   quyidagi   so‘zlarni   qayd   ettirdi:   “Buyuk   podsho,   qudratli   hukimdor,
butun   olam   podshoi,   Naira   eri   podshosi,   tengi   yo‘q   olampanoh,   o‘z   xalqi
tomonidan   tasannolar   aytiluvchi   hukimdor,   janglarda   qo‘rqmas,   uning   kuchli
hokimiyatiga   bo‘ysunmaydigan   har   qanday   kishini   jazolovchi   podsho”   deb
ataydi. Sardur II o‘zining otasi Argishtining zafarli yurishlarini davom ettirdi.
Sakkiz yil   vaqt oralig‘ida amalga oshirgan harbiy yurishlari xususida, o‘zining
solnomasida   batafsil   xabar   beradi.   Uning   matni   Vaneda   topilgan   va   akademik
N.Y.   Mar   tomonidan nashr etilgan. Mazkur qiziqarli solnomaga ko‘ra, Sardur
II   Urmiya   oldi   viloyatida   o‘zining   hokimiyatini   mustahkamladi.   Sevan
ko‘lidan   shimoliy-   g‘arbda   joylashgan   Erax   mamlakatiga   yurishini   amalga
oshirdi.   Kavkaz   ortiga   va   hattoki,   shimoliy   Suriyaga   urush   qilib,   shu   tarzda,
Urartu   podsholigi   chegarasini   kengaytirdi.   Bu   davrda   Urartu   mamlakati
nafaqat   siyosiy   jihatdan   taraqqiy   etibgina  qolmasdan,   balki   iqtisodiy   jihatdan
ham   ancha   qudratli   davlatga   aylandi.   Shuningdek,   Sardur   II   o‘zining
solnomasida   yaxshi   haydaladigan,   mo‘l   hosil   beradigan   ziroatchilik   yerlarini
egallab   olgani   xususida,   son-sanoqsiz   mollarni   qo‘lga   kiritgani   to‘g‘risida,
qimmatbaho metallar, oltin, kumush, qo‘rg‘oshin va   bronzaga ega bo‘lgani va
nihoyat, qulga aylantirilgan son-sanoqsiz asirni qo‘lga   olgani   haqida   ma’lumot
beradi.   Bu   podshoga   tegishli   boshqa   bir   yozma   manbalarda   Sardur   II   ning
qurilish   sohasida   olib   borgan   faoliyati   tilga   olinadi.   Xususan,   ibodatxona
(Armavir yaqinidagi) qurilishi haqida, mazkur tumanda suv   ta’minoti   inshooti
to‘g‘risida,   saroy   qurilishi   yangidan   boshlanishi   xususida   ko‘plab   ma’lumotlar
keltirilgan.   Bularning   barchasi,   mazkur   davrda   Urartu podsholari   tomonidan
bosib   olingan   Araks   vodiysiga   xaldey   madaniyatining   tarqalganligidan dalolat
beradi. Kichik Osiyoda ustunlik mash’alasini tutib turuvchi Urartuning keyingi
podshosi   Sardur   II   ning   o‘g‘li   Rusa I   bo‘ldi 17
.
Rusa I ning (m.a .735-713 -yy) hokimiyat tepasiga kelgunigacha, uning
otasi   Sardur   II   davrida   mamlakat   hududi   janubiy-sharqiy   Anatoliyagacha
kengaytirilgan   edi.   Qisqa   muddatli   zaifligidan   foydalanib,   Ossuriya
17
  Rajabov R. Qadimgi dunyo tarixi. - T. :   “ Fan va texnologiya ” , 2009. 125- 129- b . 24hukmronligi   ostida   bo‘lgan   Anatoliya   viloyatlari   ham   qaytarib   olingan   edi.
Rusa   I   ning   o‘zi   Kavkaz   orti   viloyatlarini   to‘la   bosib   olish   uchun   shiddatli
kurash olib bordi.   Hozirgi Nor-   Boyazid   rayonida   qator   qal’alar   qurdirtirdi.
Rusa   I   taxtni   meros   qilib   olganida,   ossurlar   podshosi   Tiglatpalasar   III
rahnamoligi   ostida   qaytadan   birlashib,   qisqa   davr   ichida   yana   Urartu
podsholigiga   tahdid   sola   boshladi.   Ossurlar   bir   necha   marotaba   Urartuga
bostirib   kirib,   xonavayron   qiluvchi   hujumlarni   amalga   oshirdilar.   Rusa   I
hukmronligining   dastlabki   yillarida   Ossuriya   bilan   doimiy   urushlarni   olib
borishga   majbur   bo‘ldi.   Mil.   avv.   735-   yilda   Tiglatpalasar   III   o‘zining
qo‘shinlari   bilan Urartu hududiga   bostirib kirib, poytaxti  Tushpa  shahrigacha
yetib bordi. Ammo poytaxtni egallay   olmadi va Mutsatsir shahrini talon-taroj
qilish   bilan   cheklandi,   xolos.   Tabiiyki,   doimiy   to‘qnashuvlar   Urartuga   katta
talofat   keltirdi.   Ayniqsa,   bu   mamlakatning   iqtisodiga   katta   ta’sir   ko‘rsatdi.
Ko‘pgina   muvaffaqiyatsizlikni   boshidan   kechirgan   Urartu   Sardur   II   davrida
bosib   olingan   hududlarini   yo‘qotdi.   Ossuriyaga   yillik   o‘lpon   to‘lashga   majbur
bo‘ldi.
Ossuriya   podshosi   Tiglatpalasar   III   o‘limidan   keyin,   uning   vorisi
Salmansar   V   davrida   Urartu   biroz   erkinliklikni   qo‘lga   kiritadi.   Ammo   bu
uzoqqa   cho‘zilmadi.   Mil.   avv.722   -yilda   taxtga   o‘tirgan   Ossuriya   podshoi
Sargon   II   Urartuga   nisbatan   dushmanlik   siyosatini   olib   borishni   boshladi.
Ossuriyada   o‘zining   tasirini   mustahkamlab,   mil.   avv.   715-   yilda   Urartuga
qarshi   urush   e’lon   qildi.   Qirg‘inbarot   Urartu-Ossuriya   urushi   boshlandi.
To‘qnashuvning   boshidayoq,   Urartu   hukmdori   Rusa   I   qo‘shini   tor-mor   etildi.
Urartu   yana   Ossuriyaning   temir   iskanjasida   qoldi.   Yana   g‘olib   tomonga   og‘ir
o‘lpon   to‘lash   majburiyatini   oldi.   Rusa   I   ning   o‘zi   esa   qochib   ketib,   oxir-
oqibatda, mil. avv.   714-   yilda o‘z joniga   qasd   qildi.
Biroq,   Ossuriya   Urartu   podsholigini   batamom   bo‘ysundirishga
muvaffaq   bo‘lmadi.   Urartu   xalqi   hattoki,   podshosi   o‘lganidan   keyin   ham
Ossuriya   bosqiniga   qarshi   muttasil   va   qahramonlarcha   kurash   olib   bordilar.
Sargon   II   Urartu   qo‘shinini   tor-mor   qilindi   va   butun   mamlakatni   talon-taroj 25qildi.   Boy   Urartu   shahri   Mutsatsirni   bosib   olib,   Xaldi   ibodatxonasini
xonavayron   qildi.   Shunday   bo‘lsa   ham,   Urartu   o‘zining   ichki   mustaqilligini
saqlab qoldi. Bundan   tashqari, Ossuriyaning zaiflashuvi urartlar qarshiligining
asosiy sabablaridan biri   bo‘lgan bo‘lishi   mumkin.
II .2  Urartuning   zaiflashuvi   va   yemirilishi.
Urartu podshosi Rusa I o‘z joniga qasd qilganidan keyin, uning qonuniy
vorisi   Argishti   II   taxtga   chiqdi   va   mil.   avv.   680-   yilgacha   hukmronlik   qildi.
Urartu- Ossuriya urushi davrida Argishti II Ossuriya qo‘shiniga qarshi Urartu
qarshi   hujumini   tashkil   etishga   mas’ul   bo‘ldi.   Uning   qo‘shini   bir   safar
ossurlarni   Ossuriyaning   urushdan   oldingi   chegarasi   ichkarisigacha   haydab
yuborishga   muvaffaq   bo‘ldi.   Shuningdek,   Van   ko‘li   shu   jumladan,   Mushashir,
Ushnu   va   Tepe   kabi   shahar   atrofini   ham   o‘ziga   bo‘ysundirib   oldi.   Harbiy
yurishlar   davrida   uzoq   janubga   borib,   Tigr   daryosi   bo‘yidagi   boy   Nimrud
shahrini egallab olishga   muvaffaq bo‘ldi. Argishti II ning keyingi hukmronlik
yillari,   uzoq   davr   tinchlik   va   iqtisodiy   taraqqiy   etgan   davr   sifatida   “Oltin
asr”   deb   ta’riflanadi.   Keyingi   Rusa   II   va   Sardur   III   hukmdorlari   davrida   bu
tinchlik   va   iqtisodiy   taraqqiyot   muhim   ahamiyat   kasb   etdi.   Afsuski,   bu
hukmdorlar to‘g‘risida bizgacha kam   ma’lumotlar   etib   kelgan.
Rusa II mil. avv. 680 -yildan to 639- yilgacha Urartu podshosi bo‘lgan.
Uning   hukmronligi   davrida   o‘sha   vaqtda   Teyshebani   nomini   olgan   yirik
Karmir-   Blur   qal’a   majmuasi   qurildi.   Teyshebani   nomi   qal’a   joylashgan
tepalikning   katta   qismiga   tegishli   hisoblanadi 18
.   Bu   qal’a   qadimgi   Urartu
podsholigi Kavkazorti   provinsiyasining   yagona   poytaxti   sifatida   xizmat   qilgan.
U   Armanistonda   hozirgi   Erevan shahri yaqinida joylashgan. Qachonlardir bu
joyda ulkan qal’a va devor   burchaklarining barcha tomonlari yig‘indisi bo‘ylab
baland   minoralar   va   katta   darvozali   devor   hamda   ichkarida   ombor   binolari
bilan   hukumat   markazi   joylashgan. Shahar maydoni saroy majmuasi va qal’asi
bilan birgalikda 0.45km 2
  gacha etadi. Karmir-Blur so‘zining tarjimasi, tepalik
18
 Бонгард-Левин Г.М., Грантовский Э.А. От Скифии до Индии. Древние арии: мифы и история. - М., 1983. 26qizil   rangda   bo‘lgani   uchun   “Qizil   tepalik”   degan   ma’noni   beradi.   Mazkur
tepalik   shahar   yondirilgani   uchun   shunday   rangdagi   tusga   kirgan.   Tufdan
qurilgan devorning tepa qismi esa yongan   va qattiq qizishi oqibatida to‘kilgan.
Tuf qizishi bilan qizil rangga kirgan shuning   uchun tepalik qizil bo‘lib qolgan.
Asosi o‘ta mustahkam bo‘lgani uchun ham   devorning pastki qismi yong‘indan
keyin   ham   saqlanib   qolgan.   Teyshabani   901   metr   (2,956   fut)   balandlikda
joylashgan 19
.
Rusa II taxtga o‘tirganidan keyin mil. avv. 681- yilda Urartuning holati
ancha yaxshilandi. Bu Ossuriyada yangi fuqarolik urushi bilan bog‘liq bo‘ldi.
Urush tufayli Ossuriya ancha zaiflashib qoldi. Mazkur davrda Midiya Ossuriya
tarkibida   edi.   Bundan   foydalangan   Midiya   mustaqillik   uchun   kurashni
kuchaytirdi.   Mil.   avv.   680-   yilda   Ossuriya   hukmdori   Sinaxxerib   o‘ldirildi.
Uning   qotillari   esa,   Urartuga   Shubriya   viloyatiga   qochib   ketdilar.   Moisey
Xorenatsining   “Armaniston   tarixi”da,   Ossuriya   arxivlari   va   Bibliyada
(Podsholiklar   To‘rtinchi   kitobi   va   payg‘ambar   Isayi   Kitobida)   mazkur   voqea
haqida   kuyidagi   ma’lumotlar   saqlangan:   “...   Ossuriya   podshosi   Sinnaxxerib
qaytib   keldi   va   Nineviyada   yashadi.   U   o‘zining   xudosi   Nisroxi   uyida   ibodat
qilayotganida   Adramelex   va   Sharetser   o‘g‘illari   uni   qilich   bilan   o‘ldirdi.
O‘zlari   esa   Ararat   erlariga   qochib   ketdilar.   Uning   o‘rniga   o‘g‘li   Asardan
podsho   bo‘ldi.   ”   Bu   hodisalar   zaiflashib   borayotgan   Ossuriyaning   diqqat
e’tiborini   tortmadi   va   Rusa   II   ga   Urartuning   oldingi   shuhratini   qaytarishga
imkon   berdi.   Rusa   II   Urartu   bosh   xudosi   Xaldining   diniy   kuchini   qayta
tiklanishiga   katta   e’tibor   qaratdi.   Van   ko‘lining   shimoliy   sohilida   Urartu
markazida   bu   xudo   sharafiga   yangi   ibodat   shahrini   barpo   ettirdi   (Xudo
Xaldining   ilgarigi   diniy   markazi   Mutsatsirada   edi.   Mil.   avv.   714-   yilda
Ossuriya   podshoi   Sargon   II   tomonidan   vayron   etilgandi).   Bundan   tashqari
Rusa   II   bir   necha   marotaba   g‘arbga   harbiy   yurishini   amalga   oshirib,   ko‘p
sonli   asirlarni   qo‘lga   oldi.   Mamlakat   ichida   ko‘pgina   qal’a   inshootlari   va
mahobatli   binolar   qurilishida   ushbu asirlar   mehnatidan   foydalanilgan 20
.
19
  Rajabov R. Qadimgi dunyo tarixi. - T. :   “ Fan va texnologiya ” , 2009. 125- 129- b .
20
  Rajabov R. Qadimgi dunyo tarixi. - T. :   “ Fan va texnologiya ” , 2009. 125- 129- b . 27Rusa   II   o‘limidan   keyin   Urartu   davlati   asta-sekinlik   bilan   yemirila
boshladi.   Keyingi   100   yil   davomida   batamom   barham   topdi.   Hattoki,   oxir-
oqibatda   antik   mualliflar   tomonidan   tilga   olinmay   qoldi.   Mazkur   yillar
davomida Urartuda bir   nechta hukmdorlar almashdi: Sardur III (mil. avv. 639
–  625  -yy),  Sarduri  IV   (mil.  avv.  625-620  -yy),  Erimena  (mil.  avv.  620-605-
yy)   Ossuriya   halokatini   ko‘rgan,   Rusa   III   (mil.   avv.   605   –   595   -yy)
shuningdek,   Urartuning   oxirgi   podshosi Rusa IV (mil. avv. 595 – 585 -yy). Bu
podsholarning   hukmronligi   yillarida   deyarli   yangi   qurilish   ishlari   amalga
oshirilmadi.   Ossuriyaning   chuqur   inqirozli   davriga   qaramasdan,   Urartu
o‘zining   so‘nggi   paytlarigacha   ham   biron   marta   Mesopotomiya   va   Kichik
Osiyo o‘rtasida strategik savdo yo‘li ustidan   nazoratni   qayta   tiklashga   harakat
qilmadi.   Bundan   tashqari,   Sardur   III   ning   Ashshurbanipal   bilan   olib   borgan
yozishmalarini   tahlil   qilish   asosida   ayrim   tadqiqotchilar,   Rusa   II   ning   o‘g‘li
Sardur   III   davrida   Urartu   Ossuriyaga   vassal   davlat   bo‘lib   qolgan   degan
xulosaga keladilar. Mil. avv. 639 -yildan to 625 -   yilgacha Rusa II ning o‘g‘li
Sardur   III   hukmronlik   qilgan   yillar   hisoblanadi.   Uning   hukmronlik   yillarida
mamlakat inqirozga yuz tutadi. Sardur III o‘zining   kutubxonasi   bilan   mashhur
bo‘lgan   Ossuriya   podshoi   Ashshurbanipal   bilan   zamondosh bo‘lgan.
Sardur   III   hukmronligi   davrigacha   Urartu   shu   qadar   zaiflashib   qolgan
ediki, u azaliy dushmani bo‘lgan Ossuriyaga yordam so‘rab murojaat qilishga
majbur bo‘ldi. Shunday fikrlar mavjudki, shu davrdan e’tiboran Urartu aslida
Ossuriyaga   vassal   davlat   bo‘lib   qolgan.   Sardur   III   esa   Ossuriya   podshoini
“o‘zining   ho‘jayini”   deb   atagan.   Mil.   avv.   638-   yilda   Ashshurbanipal
solnomasida   quyidagi   ma’lumotlar   keltirilgan:   “...Urartu   podshosi   Ishtarduri,
podsho,   ota-bobolarim   har   doim   “birodar”   deb   yozishgan,   buyuk   xudolar
tomonidan   buyurilganidek,   kuchi   va   qudrati   haqida   eshitib,   endilikda
Ishtarduri   doimo   “podsho,   olampanohimga”   deb   yozadigan   bo‘ldi”.   Hurmat
yuzasidan,   o‘zining   in’omlarini   qabul   qilishini   samimiy   so‘raydi.   So‘ngra
Rusa   III   (mil.   avv.   605-595-yy)   Urartu   taxtga   chiqadi.   Uning   hukmronligi
yillari tanazzul davriga to‘g‘ri keladi. Rusa III hukmronligi yillarida   Urartu   o‘z 28davlatchiligining   inqirozli   davrini   boshidan   kechirdi.   So‘nggi   o‘n   yillik
davomida   Urartu   podsholari   asta-sekinlik   bilan   mamlakat   markazi   ustidan
nazoratni   qo‘ldan   boy   berdi.   Urartu   poytaxti   Van   ko‘li   sohilida   joylashgan
Tushpa   shahridan,   Kavkaz   ortida   joylashgan   Teyshebani   shahriga   o‘zgardi.
Biroq, bu voqealardan sal oldinroq Rusa III hukmronligi boshlangunga qadar,
mil.   avv.   609   -   yilda   tashqi   siyosatda   muhim   hodisa   sodir   bo‘ldi.   Urartuning
janubiy   qo‘shnisi   va   azaliy   dushmani   bo‘lgan   Ossuriya   midiyaliklar   va
bobilliklarning   hujumi   ostida   tanazzulga   yuz   tutdi.   Shu   tarzda,   urartlar   yana
mamlakat   markazida   va   janub   chegaralarida   o‘zlarini   xo‘jayin   deb   his
qiladilar.   Lekin   bu   uzoqqa   cho‘zilmadi.   Urartu   atrofida   yangi   dushmanlar
xalqasi birlasha   boshladi 21
.
Ossuriyaning   halokatidan   xursand   bo‘lgan   Rusa   III   chamasi,   xo‘jalik
ishlariga diqqat-e’tiborini qaratdi. Tushpada, Erebuni va Argishtixinilida yangi
don   ombori   qurilishi   haqida   Rusa   III   dan   bir   nechta   yozuvlar   saqlanib
qolgan.Old   Osiyoda   bu   davrda   muvozanat   kuchi   o‘zgardi.   Urartuda   ham
Ossuriyada   ham   yangi   xavfli   dushmanlar   paydo   bo‘ldiki,   oxir-oqibatda,   ular
ikkala   davlatni   ham   vayron   qildi.   Skiflar   va   shimoldan   kimmeriyliklar,
janubiy-sharqdan   esa,   midiyaliklar   Urartuga   qarshi   chiqdi.   Midiyaliklar
ko‘pgina Urartu qal’alarini,   jumladan, qolgan Urartu qo‘shinini siqib chiqarib,
Urartu   poytaxti   Tushpa   va   Rusaxinilini   tartibli   ravishda   vayron   qildi.   Bu
davrda   Urartu   poytaxti   Kavkaz   ortida   joylashgan   Teyshebaniga   ko‘chirilgan.
Urartuni   barbod   qiluvchi   so‘nggi   zarba   bilan   bu   qal’a   vayron   etildi.   Garchi
Teyshebani   midiyaliklar   yoki   bobilliklar   tomonidan   vayron   etilgan   degan
taxminlar   bildirilganligiga   qaramasdan, ko‘pchilik olimlar hozirgi vaqtda buni
skiflar va kimmeriyliklar   amalga   oshirgan   deb   hisoblaydilar.
Urartu   qabilalari   qadimgi   davrlardan   boshlab   chorvachilik   bilan
shug‘ullanib   kelgan.   Chorvachilik   uzoq   davr   ko‘chmanchilik   (yaylovlik)
xususiyatini   o‘zida   ifodalagan.   Chorva   mollari   yozda   tog‘li   yaylovlarga
haydab borilgan. Qishda   esa, yana vodiyga pasttekisliklarga   qaytarilgan. Sevan
21
  Rajabov R. Qadimgi dunyo tarixi. - T. :   “ Fan va texnologiya ” , 2009. 125- 129- b . 29ko‘li   sohillarida olib borilgan qazish ishlari natijasida topilgan suyak qoldiqlari
sigir,   qo‘y   va   cho‘chqa   uy   hayvonlarining   keng   tarqalgan   turlaridan
bo‘lganligini   tasdiqlaydi.   Urartu   ponasimon   yozuvlarida   mazkur
hayvonlarning   nomlari   Ossuriya   ideogrammalariga   muvofiq   bayon   qilinadi.
Salmansar   III   Balvat   darvozasida   Gilzan   mamlakatidan   (Urmiya   ko‘li
yaqinida)   chorvalarning   haydab   ketilishi   tasvirlangan.   Urartu   podsholari
o‘zlarining   yozuvlarida   o‘lja   sifatida   olingan   ko‘p   sonli   chorvalarni   tilgan
olgan.   Urartu   podshosi   Sardur   II   Kavkaz   ortiga   qilgan   yurishidan   keyin   110
ming   bosh   yirik   va   200   ming   bosh   mayda   shoxli   mollarni   haydab   ketgan.
Ossuriya   hukmdorlari   Urartudan   ko‘p   sonli   mollarni   haydab   ketgan.
Urartlarning   chorvachilik   xo‘jaligida   yilqichilik   muhim   ahamiyat   kasb   etgan.
Urartuning   ayrim   viloyatlarida   miniladigan   otning   alohida   nasllari   maxsus
ko‘paytirilib   boqilgan.   Ko‘pincha   otlar   g‘ildirakli   aravalarga   qo‘shilgan   va   yuk
tashish   maqsadida   foydalanilgan.   Chavandoz   va   ikki   g‘ildirakli   arava   tasviri
ayrim   yodgorliklarda   saqlanib   qolgan.   Ossuriya   va   Urartu   podsholari
ko‘pincha   o‘zlarining   yozuvlarida   ko‘p   sonli   otlarni   harbiy   o‘lja   sifatida qo‘lga
olgani   to‘g‘risida   ma’lumot   qoldirgan.   Shuningdek,   og‘ir   yuklarni   tashish
uchun   ot   bilan   bir   qatorda   tuya   va   eshaklardan   foydalanganlar.   Urartu
podsholari   yozuvlarida   tuyalar   tilga   olinadi.   Bu   hayvonlardan   sug‘orish
ishlarida,   jumladan,   to‘g‘on   bostirish   ishlarida   keng   foydalanilgan.   Mil.   avv.
VIII   asrda   tuyalar   butun   mamlakat   bo‘ylab   ma’lum   bo‘lgan.   Lekin   ularning
soni nisbatan   ozchilikni   tashkil   qilgan 22
.
Qadimgi   urartlarning   xo‘jaligida   dehqonchilik   katta   ahamiyatga   ega
bo‘lgan.   Qadimgi   Armaniston   hududlarida   qadimgi   davrlardan   buyon
bug‘doyning   turli   navlari   yangi   iqlimga   moslashtirilgan.   Yer   haydash   uchun
ikkita   ho‘kiz   qo‘shilgan,   og‘ir   omochlardan   foydalanilgan.   Shakli   motigani
eslatuvchi   bu   omochlarning   temir   tishlari   Toprax-qal’adan   topilgan.   Temir
o‘roq   bilan bir  qatorda oddiy yog‘och yoki  obsidian qo‘shilgan chaqmoqtosh
bilan   suyakdan   yasalgan   o‘roq   qo‘llanilgan.   Dehqonchilik   qurollari   texnikasi
22
  Rajabov R. Qadimgi dunyo tarixi. - T. :   “ Fan va texnologiya ” , 2009. 125- 129- b . 30ancha   soddalik   xususiyatini   saqlab   qolgan.   Dehqonchilik   Urartu   mamlakatida
keng tarqalgan.  
Ossuriya   yozuvlarida   Urartu   qal’alarida   ko‘p   miqdordagi   bug‘doy
zahirasi   tez-tez   tilga   olinadi.   Karmir-   Blur   tepaligini   qazish   jarayonida   katta
miqdorda bug‘doy, arpa, kunjut va bug‘doy uni topilgan. Bug‘doy va un yarmi
erga   ko‘milgan,   katta   ko‘zada   saqlangan.   Bundan   tashqari,   Karmir-Blur
vayronalarida   katta   hajmda  don   ombori   topilgan.   Ehtimol,   Arin-berde  qal’asi
xarobalarida   qazib   olingan   omborlardan   biri   ham   bug‘doy   saqlash   uchun
xizmat   qilgan.   Uzumchilik   va   vinochilik   dehqonchilik   xo‘jaligi   tizimida   katta
o‘rin   egallaydi.   Asosan   xo‘jalik   binolari   joylashgan   Karmir-blur   qal’asining
shimoliy   qismida,   1949-1950   -yillarda   anchagina   yaxshi   saqlangan   ikkita   katta
vino   saqlash   uchun   omborxona   ochib   o‘rganilgan.   Bu   omborxonalardan   o‘sha
zamonlarda qariyib 150 ming litr vino saqlangan 152 ta katta idishlar (karasa)
mavjud   bo‘lgan.   Va   nihoyat,   uchinchi   omborxonadan   vino   saqlash   uchun
mingdan   ortiq   sopol   ko‘zalar   topilgan.   Karmir-Blur   xarobalaridan   topilgan
turli   xil   uzum   navlari   urug‘larining   topilishi   ham,   uzumchilik   ancha   taraqqiy
etganidan   dalolat   beradi.Urartlarning   dehqonchilik   xo‘jaligi   ma’lum   darajada
sun’iy   sug‘orishga   asoslangan.   Ururtu   podsholarining   ko‘pgina   yozuvlarida
kanallar   qurilishi   bayon   qilinadi.   Ko‘pgina   sug‘orish   inshootlari,   kanallar   va
suv   omborlari   bizning  davrimizgacha  saqlanib   qolgan.  Ko‘p  kanallar  ayniqsa
davlat   markazi   joylashgan   Van   ko‘li   hududida   saqlangan.   Ularning   ayrimlari
mustahkam   devor   bilan   mustahkamlangan.   Menua   tomonidan   qurilgan   katta
kanal  muhim   ahamiyat  kasb   etgan.   Keyinchalik   afsonaviy   Ossuriya   malikasi
nomi   bilan   “Shamir   kanali”   deb   atalgan.   Bu   kanal   Van   ko‘li   sohilida
joylashgan   Urartu   poytaxti   Tushpa   shahri   aholisiga   suv   ta’minoti   uchun
xizmat   qilgan.   Kanal   suvlari   yaqin   hududlar   bo‘yicha   ariqlar   orqali
taqsimlangan   va   ularning   sug‘orilishi   uchun   foydalanilgan.   Kanallar   yordami
bilan suv tegirmoni harakati   yo‘lga   qo‘yilgan.   Urartu   suv   tegirmoni   Tbilisida
Gruziya   Muzeyida   saqlanmoqda.   G‘alla   xo‘jaligi   bilan   bir   qatorda
bog‘dorchilik   va   uzumchilik   yaxshi   rivojlangan.   Urartu   hududida   mavjud 31bo ‘ lgan   asosiy   xom - ashyo   turlari   –   gil ,   tosh ,   yog ‘ och   va   metall   bo ‘ lib ,   bular
hunarmandchilikning   rivojlanishi   uchun   katta   ahamiyat   kasb   etgan .
Ururtuliklar   toshga   ishlov   berish   bo‘yicha   katta   mahoratga   ega   bo‘lishgan.
Toshning   turli   xil   jinslariga   metall   kesish   asbobi   yordamida   qayta   ishlov
berilgan. Ishlov berilgan toshdan boshqa rang va ko‘rinish hosil qilish,   qadama
buyumlar   yasash,   toshga   badiiy   qayta   ishlov   berishning   o‘ziga   xos   texnik
usullardan   edi.   Astoydil   parmalangan   va   yaxshigina   silliqlangan,   yarim
qimmatbaho   toshdan   yasalgan   munchoqlar   toshga   ishlov   berishning   yuqori
texnikasini o‘zida   ifodalaydi 23
.
II .3 .   Qadimgi Urartu   madaniyati va diniy e’tiqodi
Urartu   madaniyati   to‘g‘risida   kam   ma’lumotlar   saqlangan.   Biroq
endilikda   ururtuliklar   Old   Osiyoning   boshqa   xalqlari   madaniy   ijodi   bilan
chambarchas   bog‘liq   holda   yuqori   madaniyat   yaratganligi   va   jahon   madaniyati
xazinasiga   o‘zining   sezilarlili   hissasini   qo‘shganligi   o‘z   tasdig‘ini   topmoqda.
Urartu   madaniyatining ko‘pgina xususiyatlari o‘ziga xoslik bilan ajralib turadi.
Urartlar   o‘zlarining   qadimiy   ieroglif   yozuviga   ega   bo‘lib,   maxsus   tasvirli
belgilar ayrim   buyumlar va sopol parchasida o‘z aksini topgan. Arxitektura va
metallurgiya   yuqori   darajada   taraqqiy   etgan.   Sargon   saroyi   devorlarida
saqlanib   qolgan   Mutsatsir   ibodatxonasi   tasvirlari   badiiy   nuqtai   nazardan
alohida   qiziqish   uyg‘otadi.   Bu   ibodatxona   mil.   avv.   IX—VIII   asrlarda   yuqori
platformada   qurilgan. O‘zining ikki nishabli tomi, binoning old qismi va oltita
ustunlari   bilan   fasad   qismining   bezatilishi   qadimgi   grek   inshootlarini   esga
tushiradi.   Ehtimol,   ularning   oldosiyo   prototipi   bo‘lgan   bo‘lishi   mumkin.
Asosining   saqlanganligi   arxitekturada   ustunlarning   qo‘llanganligidan   dalolat
beradi. Ularning ayrimlari   Gruziya   Muzeyida   saqlanmoqda.   Metallurgiyaning
yuqori   darajada   rivojlanganligi   bronzadan   yasalgan   badiiy   buyumlarda   o‘z
aksini   topgan.   Ularning orasida hashamatli taxtlarning inson qiyofasida qanotli
23
Ассман Я. Египет: теология благочестие ранней цивилизации / Пер. снем.  Т. Баскаковой. - М., 1999. 32ho‘kiz   tasvirida   aks   etishi   va   haykaltaroshlik   qismini   alohida   ko‘rsatish
mumkin.   Bu   nafis   ishlangan   buyumlar   mum   modeli   bo‘yicha   bronzadan   quyib
tayyorlangan.   Qo‘shimcha   tarzda   o‘yma   naqsh   yordamida   haykal
tarashlangan   va   yupqa   oltinbilan qoplangan. Yuz qismi oq toshdan yasalgan.
Ko‘zi   va   qoshi   qadama   naqshli,   qizil   pasta   bilan   bezatilgan   qanotlarining
chuqurlashuvi   yorqin   rang   effektini   bergan.   Shunga   o‘xshash   ifodali   Urartu
metallurgik   haykaltaroshlik   materiallari   asarlari,   qadimgi   sharq   xalqlari
san’atida   muhim   o‘rin   egallaydi 24
.
Mil.   avv.   VIII   asrda   qurilgan   Arin-berd   tepaligi   qal’a   xarobalaridan
topilgan   devoriy   rasmlar   Urartu   rassomlik   san’ati   haqida   ayrim   tasavvurlarni
beradi.   Topilgan   topilmalar   bo‘yicha   fikr   yuritilsa,   1   m gacha   balandlikdagi
original ko‘p   rang-barang bo‘yoqlardagi   friz qadimgi zal   devorlarini   bezagan.
Mazkur   friz   yugurayotgan   echki,   ibodatga   kelgan   kishilar   yaqinida   turgan
muqaddas   daraxt   hayoti,   ho‘kizlar,   qanotli   disklar   va   nihoyat,   o‘simlik   va
geometrik  ornamentlar   tasviridan tashkil  topgan.  Bu  badiiy syujetlar  qadimgi
sharq   san’ati   uchun   o‘ziga   xos   bo‘lib,   ammo   o‘z   vaqtida   Urartu   madaniyati
uchun xos bo‘lgan ayrim o‘ziga   xos xususiyati   bilan   farq   qiladi.
Urartu   aholisi   ossur-bobil   sivilizatsiyasining   yutuqlaridan   yaxshigina
foydalanganlar. Ular ossurlardan mixxatni o‘zlashtirib olganlar. Ammo uni bir
muncha soddalashtirib, takomillashtirganlar. Urartuda metallurgiya va tasviriy
san’atning   rivojlanishi,   ossurlar   va   xettlar   metall   ishlab   chiqarishi   va   badiiy
ijod   texnikasi   bilan   chambarchas   bog‘liq.   Qanotli   ho‘kizlar   badiiy   obrazi   Old
Osiyoning   qator   xalqlari,   ya’ni   ossurlar,   xettlar,   mitannilar   san’atida
saqlangan.Urartu   dini   qadimgi   fetishizm   va   tabiat   sig‘inishidan   to   xudolar
topinishigacha, ya’ni podsho va davlat homiysi rivojlanish yo‘lini bosib o‘tdi.
Urartlar daraxtlarni va ayniqsa tog‘larni ilohiylashtirganlar. “Xalda tog‘i” xudo
Xaldining   sifatlashlaridan   biri   bo‘lgan.   Urartu   xudolari   ro‘yxatida   (Mxer
Kapusi)   Xaldi darvozasi va Xaldi darvozasi xudosi tilga olinadi. Shubhasizki,
bu   erda   qoyalarda   kesib   o‘tilgan   o‘yiq   joy   nazarda   tutilgan.   Urartu   diniy
24
  Rajabov R. Qadimgi dunyo tarixi. - T. :   “ Fan va texnologiya ” , 2009. 125- 129- b . 33dunyoqarashi   bo‘yicha   tog‘da   istiqomat   qiluvchi   iloh   muqaddas   qoyadan
chiqib kelgan. Urartu   mamlakatida ilohiy daraxtlarga topinish keng tarqalgan.
Turli   xil   buyumlarda   xususan,   muhr   izlarida,   ilohiy   daraxtga   sig‘inish
manzaralari   saqlanib   qolgan.   Bu   marosimni   podshoning   o‘zi   ham   amalga
oshirgan.   Shuni   alohida   qayd   etish   lozimki,   ilohiy   daraxtlar   tasviri   oldida
ilohiy   tosh   ustunlar,   shuningdek,   grifonlar tasviri   saqlangan.  
Urartuda   Xaldi   tog‘i   xudosi   ilohi   bilan   bir   qatorda   hayvonlar   va
o‘simliklar   homiysi   hisoblangan   tabiat   va   hosil   xudosi   ilohi   ham   mavjud
bo‘lgan.   Momaqaldiroq   va   bo‘ron   xudosi   Teyshub   va   quyosh   xudosi   Ard
Urartu   pantionida   muhim   o‘rin   egallaydi.   Urartu   yozuvlarida   asosan   uchta
asosiy xudo –   Xaldi, Teyshub va Arda tez-tez tilga olinadi. Ammo bularning
ichida Urartu   aholisining oliy xudosi hisoblangan Xaldi xudosi birinchi o‘rinni
egallaydi.   Vaqt   o‘tgan   sayin   Xaldi   xudosi   podsho   hamda   Urartu   davlati
homiysi   va   urush   xudosiga   aylangan.   Nayza   va   qalqon   jangovor   xudo   va
uning   yerdagi   vakili   ilohiy   hukumatining   ramzi   hisoblangan.   Ba’zan   Urartu
podsholari oliy kohin   sifatida   tasvirlangan.   
Urartu   ko‘p   xudolik   mamlakati   bo i i b,     ularning   ota-bobolari   dastlab
tabiat   hodisalari,   turli   buyum   va   hayvonlarga   e'tiqod   qilishgan.       Qadimgi
manbalarning       birida   ko‘p   xudolarning   nomi   sanab   o‘tiladi.   Urartlarda
muqaddas   daraxtlarga  si g‘ inish   ham keng tarqalgan.   Ularda Xald tog‘   xudosi
hisoblanib.   keyinchalik   u   urush   xudosiga,   podsho   va   davlatning   homiysiga
aylantirilgan.
Urartuda   Teyshub   momaqaldiroq   va   bo‘ron,   Ard   esa   quyosh   xu   dosi
hisoblangan.   Turli   buyumlarda   “muqaddas   daraxt”,   Xald,   Ard   va   boshqa
xudolarning   rasm-tasvirlari   saqlanib   qolgan.   Urartu   podsholari   dinning   oliy
ruhoniylari   hisoblartishgan   va   xudolarga   bagi shlab     turli   marosimlar
o‘tkazishgan.       Shuningdek,   ular   o‘z   xudolariga   atab   hayvonlar   so‘yib
qurbonlik   qilganlar.   Shunday   qilib   urartlar   qo‘shni   xalqlar   madaniyatidan
bahramand   bo‘ l i b,   o‘zlariga    xos   madaniyat   yaratganlar.   Ular   ham   qo‘shni 34xalqlar   madaniyatining   rivojiga   o‘zlarining   munosib   hissalarini   qo‘shganlar 25
.
XULOSA
Xulosa o‘rnida shuni  alohida ta’kidlash joizki,   So‘nggi  Xett podsholari
Tutxaliy   IV   va   uning   ikki   o‘g‘li   davrida   mamlakatni   axeylar,   Bolqondan
kelgan   frigiyaliklar,   Kichik   Osiyoni   g‘arbidan   kelgan   qabilalar   hujumini
zo‘rg‘a   qaytaradilar.   Axey   qabilalari   tor-mor   qilinganidan   keyin,   Kichik
Osiyo   g‘arbidagi Ilion shahri zabt etiladi. So‘nggi Xett podshosi Suppiliuma II
Kipr   orolini   yana   qayta   bosib   oladi.   Mil.   avv.XII   asr   oxirida   Egey   dengizi
qirg‘oqlari   va   orollarining   etnik   jihatdan   aralash   “dengiz   xalqlari”   Xett
davlatini   tor-mor   qildilar   (mil.   avv.1190-yillar).   Tarixda   bu   davr   “Bronza
kalapsi” deb ham ataladi.   Chunki, temirdan foydalanish monopoliyasiga chek
qo‘yilgan edi. Ushbu rudani   eritish   sirlari   Yaqin   sharq   davlatlari   orasida   keng
tarqaladi.   Dengiz   xalqlari   haqida   Misr   ierogliflarida   ham   ma’lumotlar
keltirilib   o‘tilgan.   Shunday   qilib,   Yangi   Xett   davlati   tarixda   tilga   olinmay
qo‘yiladi.   Markazlari   Karxemish   va   Melida   shaharlari   bo‘lgan   so‘nggi   Xett
25
 Амусин  И.Д.  Проблемы  социальной  структуры  обществ 35podsholiklari qoldiqlari mil. avv.VIII asr   oxirlariga   qadar   parchalangan   holda
mavjud   bo‘lib   turadi.   So‘ngra   Ossuriya   tomonidan tugatildi.
Urartu   qo‘shni   xalqlarga   jumladan,   ossurlar   madaniyatining
rivojlanishiga   ta’sir   ko‘rsatgan.   Urartu   madaniyati   Ossuriya   metallurgiyasi   va
Ossuriya   san’atining   rivojlanishiga   shak-   shubhasiz,   ta’sir   etgan.   Ayniqsa,
Urartu   Kavkazorti   qo‘shni   xalqlari   rivojlanishiga   kuchli   madaniy   ta’sir
ko‘rsatgan.   Armaniston   hududida   Urartu   arxitekturasi   ta’siri   ostida   qurilgan
qal’a   xarobalari   saqlanib   qolgan.   Urartu   tili,   dini   va   ossuriya-   vavilon
madaniyatining ko‘pgina   o‘ziga xos xususiyatlarini saqlagan afsonasi qadimgi
arman xalqi madaniyati   rivojlanishiga   katta   ta’sir   ko‘rsatgan.
Shunday qilib, Urartu qadimgi sharq madaniyatining tarkibiy qismini bir
muncha   kechroq   vujudga   kelgan   xalqlarga   xususan,   qadimgi   arman   va
Kavkazortining   boshqa   xalqlariga   topshirgan.   Aholining   asosiy   qismini   erkin
mehnat   jamoalari   va   qullar   tashkil   qilgan.   Yozma     manbalar     Urartu
podsholari     tomonidan     qo‘lga     kiritilgan     ko‘p     sonli   asirlar,   qulga
aylantirilgan   “o‘g‘il   bolalar   va   o‘smirlar”,   shuningdek,   qulchilikka     haydab
ketilgan   ko‘p   sonli   kishilar   va   ehtimol   ayrim   holatlarda   Urartu   qo‘shini
tomonidan     bosib     olingan     butun     rayon     aholisi     xususan,     ayollar     haqida
ham ma’lumotlar saqlangan. Qo‘shni mamlakatlarni zabt etgan vaqtda qo‘lga
olinlan   asirlar,     qoidaga     muvofiq     qulga     aylantirilgan.     Yerevan     shahri
yaqinida  olib  borilgan  arxeologik  qazish  ishlari  shuni  ko‘rsatadiki,  shahar
aholisi  shaxsiy  xo‘jaligiga  ega  bo‘lmagan.  Shubhasizki,  davlat  tomonidan
mahsulot     ta’minoti     olib     turishgan.     B.B     Piotrovskiy     manbalarni     tadqiq
etib,     amaldorlar,     harbiy     va     hunarmandlar,     shuningdek,     shahar     atrofida
joylashgan  davlat  yerlariga  qayta  ishlov  beruvchi  ko‘p  sonli  qullar  shahar
aholisi  tarkibini  tashkil  qilgan  degan  xulosaga kelgan. 36FOYDALANILGAN   ADABIYOTLAR
1. Rajabov   R.   Qadimgi   dunyo   tarixi.   -   T.   Fan   va   texnologiya,   2009.
2. Davlat va huquq tarixi: IIV oliy ta’lim muassasalari uchun darslik // H.  
Odilqoriyev,   N.   Azizov,   X.   Madirimov.   –   T.:   O‘zbekiston   Respublikasi  
IIV   Akademiyasi,   2012. 
3. Эргашев   Ш .   Қадимги   цивилизациялар .   –   Т .:   O‘zbekiston,   2016.
4. Аветисян   Г.М.   Государство   Митанни   (Военно-политическая   история   в  
XVII-XIIIвв.   дон .э.). -   Ереван,   1984.
5. Александров   Б.   Е.   Хеттская             держава             и            Верхняя             Месопотамия             в            ХIII      в.
до     н.        э.:        реконструкция        политических        взаимоотношений    :   М.,   2002
6. Амусин И.Д. Проблемы  социальной  структуры обществ древнего 
Ближнего Востока по   библейским   источникам.   -   М.,   1993.
7. Антонова   Е.В.   Месопотамия  на   путик первым государствам.   - М.,   1998.
8. Ардзинба        В.        Г.        Ритуалы   и   мифы   древней   Анатолии.   М.,   1982.
9. Арутюнян Н. В. Корпус урартских клинообразных надписей. Ереван,  
2001.
10. Ассман Я. Египет: теология благочестие ранней цивилизации / Пер.  
снем.   Т.   Баскаковой. -   М.,   1999.
11. Берлев О. Д. Трудовое население Египта эпохи Среднего царства. -   М.,  
1972.   Берлев   О.   Д.   Общественные   отношения   в   Египте   эпохи   Среднего  
царства. -   М.,1978.
12. Бонгард-Левин   Г.М.,   Грантовский   Э.А.   От   Скифии   до   Индии.   Древние  
арии:   мифы и история.   -   М.,   1983.
13. Бонгард-Левин   Г.М.,   Ильин   Г.Ф.   Индия   в   древности.   -   М.,   1985.

Qadimgi xett va urartu podsholigi

Купить
  • Похожие документы

  • 2001-yil sentabr voqealri va uning xalqaro munosabatlarga
  • 1945-1990-yillarda Buyuk Britaniya
  • 1918-1923 yillarda xalqaro munosabatlar, Versal Vashington siyetemasining tuzilishi
  • Ahmad al-farg‘oniy
  • Almashlab ekishni loyihalashtirish va joriy etish

Подтвердить покупку

Да Нет

© Copyright 2019-2026.

  • Инструкция по снятию с баланса
  • Контакты
  • Инструкция использования сайта
  • Инструкция загрузки документов
  • O'zbekcha