Shoyim Bo‘tayev qissalarida milliylik - Педагогика - Рефераты

Информация о документе

Цена	2000UZS
Размер	93.5KB
Покупки	0
Дата загрузки	07 Ноябрь 2026
Расширение	doc
Раздел	Рефераты
Предмет	Педагогика

Shoyim Bo‘tayev qissalarida milliylik

Купить

Shoyim Bo’tayev qissalarida milliylik
XX asr о‘zbek nasri о‘z boshidan kо‘plab voqealarni о‘tkazdi. U hamon
shakllanish, о‘sish jarayonida hisoblanadi.Bugungi nasrimizning yorqin
vakillaridan biri, ajoyib san’atkor adib Shoyim Bо‘tayev hisoblanadi.Bugungi kun
о‘zbek nasridagi uslub aniqroq tasavvur etish uchun betakror uslub yо‘lidan
borayotgan yozuvchilar asarlarini tahlil-talqin qilish adabiyotimiz,
adabiyotshunosligimiz ufqlarida yangi-yangi imkoniyatlar ochadi.Shoyim
Bо‘tayev о‘zining ajoyib uslubiga, betakror tiliga ega bо‘lgan yozuvchi ekanligini
bugungi kunda uning kitobxonlari, muxlislari tan olishadi, bugungi kun о‘zbek
adabiy tanqidchilari esa adib asarlari tо‘g‘risida kо‘plab ijobiy fikrlarni
bildirishmoqda. Kо‘plab ijodiy davralarda bahs-munozaralarga sabab bо‘lmoqda.
Bu – bekorga emas albatta.О‘ziga xos yozuvchi, hozirgi о‘zbek prozasini
yalovbardorlaridan biri Shoyim Bо‘tayev Tojikiston respublikasi Xо‘jand
viloyatining О‘ra-tepa tumanidagi Chorbog‘ qishlog‘ida tavallud topgan.Chorbog‘
qirlari orasidagi Kо‘chkina, Mong‘it, Bolg‘ali, Mujun, Itorchi, Ovchi singari
sо‘lim qishloqlarning biri bо‘lib, unda turkiy va о‘zbek urug‘lariga mansub
elatlar yashaydi. Bu yerlarining kishilari de h qonchilik va chorvachilik bilan
shug‘ullanadilar. Ushbu sohalar esa albatta turkiy xalqlarning milliy, о‘ziga
xos yashash tarziga sezilarli ta’sir etmay qolmaydi. Turkiston tizma tog‘lar
etaklariga sochilib ketib yashovchi xalqlarning tili lahjalari-yu shevasi rangin
boy, urf-odatlari, an’analari qadimiy hisoblanadi. Tog‘ havosi-yu suvidan
baxramand bо‘lgan kishilar tabiatday totli, qaysar, chо‘rtkesar, adolat tuyg‘usi
kuchli bо‘ladi. Shoyim Bо‘tayev xuddi shunday muhitda о‘sib tarbiyalangan
insondir. Shoyim Bо‘tayev о‘zbek adabiy xaritasini yangi jо‘g‘rofiy hudud
betakror, adabiy aholi evaziga boyitdi. Shoyim Bо‘tayevning о‘nlab hikoyalari
«Kun botardagi bog‘» , «Shamol о‘yini», «Eski arava», «Muyulishdagi uy»,
«SHо‘radan qolgan odamlar» kabi qissalari, «Kо‘rg‘onlangan oy» romani о‘z
kitobxonlariga yetib borgan. Adibning kichik yoki katta hajmli asarlarining
barchasida ham kо‘p betakror obrazlar, tabiat tasvirlari, xalqning yashash
tarzi, urf-odatlari bilan birgalikda о‘zbeklarga, turkiy xalqlarga xos milliy

ruh, milliy his-tuyg‘ular, milliy sо‘zlashuv shevalarining yorqin uchqunlari
yaqqol о‘z aksini topgan desak xato bо‘lmas.Har bir ijodkor adabiyotga
о‘z mavzusi, qahramonlari, betakror «tili» bilan kirib keladi. Shoyim Bо‘tayev
qahramonlari betakror kо‘rinishga, ruhiy holatga, о‘z tiliga, о‘z milliyligiga
ega. Yozuvchi qissalarida bir-biriga о‘xshash kishilar uchraydi. “Shamol
о‘yini” qissasida Zokir bulbul ismli oshiq haqida gapiriladi.
«Kо‘rg‘onlangan oy» romanida ham Zokir baxshi obrazi yaratiladi. «Shamol
о‘yini» qissasidagi momouloq tanavvul qilayotgan kampirlar «Kunbotardagi
bog‘» qissasidagi Ulg‘ay momo tanish-bilishlari teng tо‘shlariga о‘xshab
ketadi. Bu obrazlar tasviri, ruhiy xolati, tili, harakatlari tasviri shunday
beriladiki, undan о‘zbeklarga xos xususiyat turkiy xalqlardagi milliy
shaxsiyatni sezmaslikning iloji yo’q. Shoyim Bо‘tayev qishloq kishilariga
xos hususiyatlarni topib-topib kо‘rsatadi. Masalan, о‘zbek borki, laqab
tо‘qishni yaxshi kо‘radi. Laqablar kasbga, nasabga, fe’l- xо‘yga, tashqi
kо‘rinishga kо‘ra tо‘qiladi. Aytish lozim adib ayni shu о‘rinlarda ham
millatga tegishli, milliy rux beradigan sо‘zlarn qaxramonlarni ismlariga
joylashga urinadi. Zokir baxshi, Tilak mirishkor, Jondachi amaki, Nu’mon qirtish,
Ergash kalta, Nabi muallim, Raxim indamas, Vali qassob, Mutal jarchi, Sunnat
о‘g‘ri, Dakan oqsaqol… singari bir qancha obrazlar kitobxon yodidan
chuqur о‘rin olad. Yozuvchi
asarlaridagi yakrov, gumsiyo, payxova, toyinot, tavonibi, shoyon nopisand,
gulzun- donak, ufunat, nargiyo, koshoy, chalpakpazon, charxin tovoq, horiquloda
hodisa, kalolot, obdast olmoq, xobi xotir, qо‘lontayoq, qamg‘oq singari
sо‘zlari uchraydiki, ular aynan turkiy xalqlar tilidagi, shevalaridagi о‘ziga
xoslikni ifodalab, asar ruhiyatini ochishda ahamiyatli о‘rin egallaydi va bu
kitobxon diqqatini о‘ziga tortadi. Badiiy asarni anglashning kashtiroviy
mohiyatini bilishdadir. «Shamol о‘yini» qissasida roviy masalasi jiddiy
qо‘yiladi ya’ni, u voqealarni tasvirlaydi, qahramonlar qilmishlarini faoliyatini
talqini orqali о‘zligi, xalqqa xos bо‘lgan milliy ruhiyat silsilalarini inkor
etish masaalalarini berib boradi. Lekin u na qa h ramonlar x atti- harakati, na

voqealar mohiyatini ba h olamaydi. Sinchkov kitobxon tasvir, fikrlar ifodasidagi
asar g‘oyasini yozuvchi konsepsiyasini bilishi, anglab olishi qiyin
kechmaydi. Shoyim Bо‘tayev asarlaridagi raviy kesatiq, pichinga usta. U
shо‘ro davridagi rasmiy, siyoqqa munosabatlarni о‘rniga qо‘yib tasvirlaydi.
Bir о‘rinda “bо‘yniga bо‘yinbog‘ bog‘langan xiradmand” ning qilmish
qidirmishlari bо‘yinbog‘ga nisbatan tasvir etiladi. “Shamol о‘yini” qissasi
roviy rais, Berkinboy, Yoshiuzoq haqida gapirar ekan, bulbulgо‘yo bо‘lib
ketadi, labi-labiga tegmaydi, tesha tegmagan kesatik, pichinglarga zо‘r
beradiki, bundan kо‘zlangan maqsad yolg‘on munosabatlar, tо‘ralarcha
munosabat ajoyibotlari orqali shо‘ro davridagi chetdan kirib kelib
о‘zbeklarni о‘zligi, millat e’tiqodi, shaxsiyatiga salbiy ta’sir kо‘rsatishi va
yoshlarning tarbiyasida milliy an’analardan kо‘ra yosh xalq urf-odatlarini
ta’sirini oshib borishini ochib beradi. Xalq milliy ruhiyatini
avvalo uning imon- e’tiqodi namoyon bо‘ladi. Shoyim Bо‘tayev asarlari asosiy
g‘oyasi ham qayerdaki imonli, diyonatli kishilar yashar ekan, о‘sha yerda
qut-baraka, fayz bо‘ladi. “Shamol о‘yini” qissasi milliylik
ruhi о‘zgacha tasvirlarda berilgani bilan ham axamiyatli. Qissada keltirilgan
momouloq urf-odati yoki о‘zbek xalqiga xos el hashari udumi buning bir
namunasidir. Momouloqni tashkil qilish, о‘tkazish, qishloq kampirlarini sо‘zlari,
qishloqdagi voqealarga о‘zlaricha fikr bildirishlari barcha barchasidagi
tasvirlarda milliy ruxiyat seziladi. Yoxud Berkinboyni qora tortib kelgan
Yoshiuzoq uchun xalq qishloq ahlini el xashari uyushtirib uchun qurib bergan
uylari, bu jarayonda elni kishilari tutgan yul, kо‘rsatgan mehr -muruvvat, oliy
ximmatliklari butunlay о‘ziga xos xalk shaxsiyati, millat ruxiyatidagi xususiyatdir.
El xashari urf- odatlar ichida о‘zbeklarning bir-biriga bо‘lgan qishloq kishilari
hamjixatligi, saxovatpeshaligi singari xislatlarni yaqqol namunalardan biri.
Qissadagi udumlardan yana biri elni yillar
davomida odat tusiga aylantirib о‘z turmushlarida qо‘llab kelayotgan jarayon
miroblarning xalk dehqonchiligi, ekinlari, bog‘lariga tog‘ buloqlaridan yig‘ilib
keladigan suvlari taqsimlab yetkazib berishidir. El katta kichgina mirob bо‘lgan

kishiga ehtiromi, ishonchi, hurmati kabi munosabatlar barchasi hech qachon milliy
ruhiyat silsilasidan holi bо‘lmaydi. Yozuvchi bu о‘rinlarda ayni shu tasvirlarni
ajoyib tarzda bera olgan. Shoyib Bо‘tayev tepaliklar hayotini, urf-odatlarini
tasvirlarkan, dastlab ularning ajdodlari haqida, elning udumlarini kelib chiqishi,
bugungi kundagi kishilarni ajdodlar xotirasiga hurmati va jamiyat hayotidagi yuz
berayotgan о‘zgarishlarga qaramay el shaxsiyati, soddaligi, muruvvatli,
saxovatpeshaligi inson degan zotga nisbatan yuksak hurmati kabi о‘ziga xos
xislatlar betakror chizgilarda beriladi. Adib tasvirlarni о‘ziga xos tarzda yaratadiki,
kitobxon voqelar tizgini orqali bir olis tog‘lik xalq yashovchi qishloq muhitini
jamiyat hayotida yuz berayotgan siyosiy, iqtisodiy, ijtimoiy о‘zgarishlardan
ma’lum darajada о‘zgarishi, xalqining hayot, tarzidagi munosabatlarda yangi
davr jarayonining ta’sirini anglab boradi. Bu yozuvchini davrga shu bilan birga
tarixga, ajdodlarning bosib о‘tgan kechagi kuniga nazar tashlab mantiqiy xulosa
chiqarishga undaydi. «Shamol о‘yini» qissasida tepaliklar hayotidagi yuz bergan
voqealar asli, xalq millatining о‘zligigi, milliyligiga, о‘ziga xos shaxsiyatiga hech
qanday ijtimoiy, siyosiy, ma’naviy bosim, tahdid butunlayin ta’sir kо‘rsata
olmaydi, degan xulosaga kelishga sabab bо‘ladi. Chunki har qanday tashqi ta’sir,
о‘zgarishlar xuddi shamol bir esib о‘tguvchi el kabi о‘tkinchidir. Agar millat
shaxsiyati zamini mustahkam bо‘lmasa hech bir tashqi ta’sir kuchlarisiz ham xalq
hayotida tanazzul yuz berishi aniq. Kechagi о‘tmishidagi xotiralar, ajdodlar merosi
mavjud ekan el milliy ruhi о‘lmaydi. Bu qat’iy xulosaga Shoyim Bо‘tayev
qissalarini о‘qigan har bir kitobxon qо‘shila oladi. Negaki, qissalaridagi elga ta’sir
kо‘rsatib о‘zgarishlarga ma’lum darajada sabab bо‘luvchi shaxslar, obrazlar,
voqealar asar yakunida yana yо‘qlik tomon boradi. Voqealar yakunida о‘sha
asliga, nasliga mos el kishilari о‘zligi, milliyligi zaminida qoladi. “Shamol
о‘yini”dagi el turmush tarziga ta’sir о‘tkazmoqchi bо‘lgan obrazlar ham gо‘yo
о‘tguvchi bir shamol kabi yana yо‘qlikka, mavhumot alamiga yuz tutdi. Bir
ramziy ma’nodagi «Shamol о‘yini» bо‘lgani ayondir. Yozuvchilik
iste’dodi deyilganda faqat yozaverish, hayotni odamlarni bilishinigina
tushunilmaydi. Har bir yozuvchi asar yaratish uchun kо‘p о‘qiydi, ustoz

san’atkorlar yaratgan badiiy boyliklarni uzluksiz о‘zlashtiradi. Badiiyat olamining
о‘ziga xosliklarini, yetakchi yо‘nalishlarini, mumtoz maktablarini anglab yetgan
о‘lmas san’atkorlar ijodini mukammal о‘rgangan odamgina ijod qilishi, kishilar
yodida qoladigan asarlar yaratishi mumkin. Shoyim Bо‘tayev asarlarini о‘qir
ekanmiz yozuvchi rus mumtoz adabiyotini chuqur bilishni, jahon adabiyotidan
yaxshigina xabardor ekanligini his qilish mushkul emas. “Eski
arava” qissasi unchalik kata bо‘lmagan asar bо‘lib, bu qissada yozuvchi о‘zbeklar
yurtiga kirib kelgan yangi tuzum siyosati va bu orqali jamiyatdagi о‘zgarishlarga
yashirin u qadar ochiq bо‘lmagan tarzda munosabatda bо‘ladi. Asarda yaqqol
burtib chiqqan tasvirlar kishilarning о‘zidan yuqori amaldagilarga yoki chetdan
kelgan vakillarga bo’lgan laganbardorligi tajallilanadi. Qissada hech bir о‘rinda
о‘zbek xalqi, millati urf-odati, kishilar sajiasi xaqida bir sо‘z ham aytilmaydi.
Unda bu asarda millat timsoli berilmaganmi, degan fikr tug‘iladi. Asli bunday fikr
tо‘g‘ri bо‘lmaydi.Sababiki, har bir yozuvchi о‘z asari zamiriga millat, xalqining
о‘zligini poydevor qoya etib qо‘ygan bо‘ladi. Faqat buni ba’zan yashirin tarzda
beradi. «Eski arava»dagi yashirinlik ham ana shunday. Bu asarda voqealar
tushunarsizdek kо‘rinadi. Ammo yaxshiroq о‘ylab kо‘rilsa, qissada aytilmoqchi
bо‘lgan masala shuki, el shaxsiyatiga (chet) boshqa davlatdan kelgan kishilarning
ta’siri salbiy oqibatlarga olib kelmasligi uchun xalqning ichidagi о‘z amalini
suiste’mol qiluvchi mansabparast kishilarni avvalo, el-yurt kishilari nomidan ish
kо‘rishini oldini olish zarur. Shoyim Bо‘tayev Chichikov ma’naviy olamini
yaxshiroq о‘rgangan bu shaxs obrazni yaratishda namoyon bо‘lgan. Bu obraz
ta’rifini shunday keltiradi. «… Povel Ivanovich san’atga uncha muncha ishtiyoqi
bо‘lsada, she’riyatni kо‘rarga kо‘zi yо‘q edi. Buni sababi shoirlarni dunyodagi eng
bemaza odamlar deb bilar edi. Shoirlarda tayin bо‘lmaydi. Masalan, Pushkin degan
bir arab imperatorlarning о‘zlari bilan olishishdan ham toymaydigan kimsa,
Chichikov haqida ham Gogolmi, Mogolmi deganlarga allaqanday bо‘lmag‘ur
gaplarni gapirib yurganmish. Gapirsa gapiraversin, Chechikovning sovuniga h ali
kir yuvmabdi. Garchi u eski aravada yursada , uzoqqa ketadi. Chechikovning bu
eski aravasining g‘ildiragi qaysi puchmoqqa yetmasin, uni hurmatu e h tirom bilan

qarshi olishaveradi.» Bunday tasvir ushbu obrazni va u orqali xalq ichida mavjud
bо‘lgan xuddi shunday kishilarni bir timsolini kо‘rsatadi. -“Pavel Ivanovich
Chechikov chuqur о‘y-xayollar og‘ushida edi. U goh gubernatorning dil
tortar qizini, goh bojxonadagi serdaromat xizmatini eslab, entikib xо‘rsinar,
dam uf tortib, qovog‘ini uyardi. Aytmoqchi, egnida tutgan aralash
alangalanib turuvchi navarin movutidan tikilgan fraki bо‘lib, soch-pochi
ham ancha о‘rniga tushgan, yuzi semiribmi-shishibmi oqargan chamasi,
me’mordan kо‘rsatma kelib, uning buzilgan jism binosida quruvchilar qayta
qurishni boshlab yuborishgandi. Pavel Ivanovich anchayin о‘ziga kelib
qolgan, ammo hammon uylanmagandi. Vatani va vatandoshlarini о‘ylaganda
esa, о‘zidan zurriyot qolmagani alam qilardi.Qissada aytilishicha, Chichikov va
uning hamrohlari О‘zbekiston degan yurtga borishi kerak bо‘ladi. Aslida bu
kimsalar ushbu yurt, xalq haqida hech bir tasavvurga ega emas. Faqat u yerga
chaqirishgani uchun borishi lozim. U о‘zini doimgi kо‘makdoshi «eski arava»da
yо‘lga chiqadi. Shu о‘rinda yozuvchi N.V.Gogol asaridagi mana bu nasrdagi
nazmni kitobxon xukmiga havola qiladi: «Ey, uzoq, olis yо‘l!» Sen kishini teran
о‘y-xayollarga toldiruvchi nimarsalar bordir; olis-olis manzil- maromlarga
yetaklarkansan, yо‘lovchi о‘zining yuragi qatlamlariga ham bir kо‘r nazar
tashlaydi va chuqur -chuqur xо‘rsinadi. Buning sababi nimada ekanligini
bilarmikansiz, ey, oli s y о‘ l! «Buning sababi shundaki, y о‘ lda kelayotgan kimarsa
umr h am xu d di shunday shitobu shaxd-la bosib о‘ tilgach, h ammasi abadiyat
qa’riga ch о‘ kib ketishini yaxshi anglaydi» Xullas, О‘zbekistonga Selifonu
Petrushkani ham, Sobakevichu Manilov ham,Koshkarev, Plyushkin ham
Chechikov ham kelib koladi. Xо‘sh, bu kishilar о‘zbeklarga qaysi xislati bilan
о‘rnak bо‘ladi. Aslida bu kimsalar ma’naviy qashshoq, fikr- tuyg‘ulari о‘ta
mantiqsiz, hayotdan yashashdan maqsadi nima ekanligini bilmaydigan
shaxslardir. Bu obrazlarni kelishi bir oddiy tarzda bо‘lsa-da, biroq bu tasvirlar
bizga yaqin о‘tmishdagi tarixiy voqealarni eslatadi. Ya’ni rus xalqi vakillari
hukumat doiralari о‘zbeklar yurtiga kirib kelishi, о‘zigi xos ma’naviy tanazzul
yо‘liga boshlab elning hayotiga о‘tkazgan tahdid, bosim diniy va siyosiy zulm

singari harakatlarni amalga oshirgani jarayonlari misol bо‘ladi. Shoyim Bо‘tayev
beburd mehmonlar-u tо‘pori mezbonlar haqidagi qissasida yaqin hayotimizdagi
fojeaviy hodisalarni jonlantiradi. Yozuvchi tasvir ta’rifini о‘qiyotgan kitobxon
faqatgina rus vakillarini О‘zbekistonga kelishi va bu yerda kutib olgan
mezbonlardan Nishonboy Hurzamonovich obrazlarini kо‘radi. Bu epizodlar hech
biri ortiqcha bо‘rtirish yoki kamsitib tasvirlardan holi о‘sha davr sharoitidagi
kishilardek harakatga keltiriladi. Buning о‘ziga xos tomoni bu kishilar xoli о‘z
insoniy ma’naviy olami, о‘z shaxsiyati asosi, о‘z meniga ega bо‘lmay turib el
ustidan ish yuritishni istashadi.
Nishonboy Hurzamonovich boshliq bir guruh mezbonlar “Eski arava”
yо‘lovchilarga shu qadar “ehtiromu iltifotlar” kо‘rsatadilarki, buning mantiqiy
natijasi nimadaligini о‘zlarida anglamaydi. Nishonboy Hurzomonovich va uning
yugurdaklari Chichikovdan tortib Selifangacha, Sobakevichdan tortib
Koshkarevgacha xushomadgо‘ylik qiladilar. Chetdan chaqirilgan, Chichikov
iborasi bilan aytganda, g‘irt ahmoq Koshkarev ilmiiy maslahatchi bо‘lib oladi.
Nishonboy Hurzomonovich bilan Chechikov yolg‘iz suhbat qurar ekanlar,
mashhur tovlamachi о‘lik jonlar haqida sо‘z ochadi. Avvaliga Nishonboy
Hurzomonovich о‘lik jonlar haqida sо‘z borayotganini tushunmaydi-da, chaqiring
о‘sha odamlaringizni, rahbarlikka joylashtiramiz deydi. Gap о‘liklar haqida
borayotganini bilganidan keyin ham bо‘sh kelmaydi: Raz, shunday ekan, - dedi
qat’iy ohangda. – Siz marhum dehqonlaringizning rо‘yxatini beravering. Ularning
nomlarini abadiylashtirish bizlarning zimmamizda... Kо‘chalarga, kolxoz-
savxozlarga о‘sha rо‘yxat bо‘yicha beramiz”. Demak yuqorida keltirilgan
jumlalardan kо‘rinadiki, ana shunday laganbardor, g‘urursiz kishilar о‘z
shaxsiyatlari yо‘qligi orqasidan xalq g‘ururini toptab, elning shaxsiyati, milliy
о‘zligi, ma’naviy ruhiyati olamiga putur yetkazishga tomon boshlaydi.Bunday
kimsalar bor ekan, u xoh о‘zbek xalqi bо‘lsin, xoh boshqa bir millat ahli о‘z
ruhiy olami, ma’naviy mafkurasida mantiqsizlik, siyosiy- ijtimoiy tanazzul
kо‘chalariga kirib chorasiz qolishi mumkin. Xalq milliyligi aksi, albatta
yurt vakillari tafakkuri, maqsadlari hayotga asos qilib belgillangan

vazifalari natijalarining mahsulida kо‘rinadi. Milliy bu millat k o’ zgusi,
turmush tarzi, xalq vakillari shaxsiyati insonlari “men”i, о‘zligi degan
tushunchadir. Demak, asarlarda millatning о‘ziga xos tomonlarini yoritish
yozuvchi oldidagi muhim vazifa bо‘lib, bu harakatni har doim ham yorqin
ochiq tasvirlarda berilavermaydi. Shoyim Bо‘tayev “Eski arava”
qissasida milliylik chiroyli, obrazli tarzda, о‘ziga jalb qiluvchi pafosda aks
etmaydi. Faqat bir jihatni olishimiz mumkin. U ham bо‘lsa о‘zbeklarni XX
asrda kechgan yetmish yillik davrni о‘z ichiga olgan xо‘rlanishi, millat
g‘ururi, e’tiqodi, xalq “men”i toptalishi. Ya’ni elimizning boshiga tushgan
mute yashash, о‘tmishni unutishga urinish, ajdodlar kurashib asrashga
harakat qilgan ozodlikni qо‘ldan berib, “boshsiz”dek о‘zgalar buyrug‘iga
bо‘ysinishga majbur bо‘lishning asl sabablari, ibtidosi qayerdan
boshlangani, qanday kimsalar bunga yо‘l ochilishiga sababchi bо‘lib
qolgani kо‘rsatilgan. Shoyim Bо‘tayev asaridagi obraz Nishonboy
Hurzamonovich xuddi shunday kimsalarning umumiy ma’nodagi vakilidar.
Xulosa tarzda fikrimizni umumiylashtirsak, Shoyim Bо‘tayevning
ushbu qissasi el milliyligini tarannum etmay aksincha, toptalgan milliy
g‘urur, susaytirilgan e’tiqod va ma’naviy buzuqlik illatlarning fosh etishga
qaratilgan desak, ma’lum ma’noda tо‘g‘ri bо‘ladi. “Eski arava”, birinchidan
Shoyim Bо‘tayevning san’ai asariga hurmatini kо‘rsatsa, ikkinchidan,
yozuvchi Gogolning salbiy qahramonlarning o’zbeklardan yetishgan gо‘l,
laganbardor, g‘urursiz kishilarga yо‘liqtiradi.

Shoyim Bo‘tayev qissalarida milliylik

Купить

Похожие документы
2001-yil sentabr voqealri va uning xalqaro munosabatlarga
1945-1990-yillarda Buyuk Britaniya
1918-1923 yillarda xalqaro munosabatlar, Versal Vashington siyetemasining tuzilishi
Ahmad al-farg‘oniy
Almashlab ekishni loyihalashtirish va joriy etish