Войти Регистрация

Docx

  • Рефераты
  • Дипломные работы
  • Прочее
    • Презентации
    • Рефераты
    • Курсовые работы
    • Дипломные работы
    • Диссертациии
    • Образовательные программы
    • Инфографика
    • Книги
    • Тесты

Информация о документе

Цена 12000UZS
Размер 96.6KB
Покупки 0
Дата загрузки 07 Ноябрь 2026
Расширение docx
Раздел Дипломные работы
Предмет Педагогика

Продавец

Bohodir Jalolov

Sobir o‘nar asarlarida zamon va shaxs

Купить
SOBIR O‘NAR ASARLARIDA ZAMON VA SHAXS
REJA:
KIRISH.  (Mavzuning dolzarbligi, o‘rganilishi, maqsad va vazifalari, ob’ekti, 
ilmiy yangiligi, chop etilgan maqolalar, hajmi)
I BOB.  Sobir O‘nar ijodining badiiy olami.
1-fasl.  Ijodkor konsepsiyasi va badiiy niyat
2-fasl.  Muallif “men”i va davr ruhi
II BOB.  Sobir O‘nar asarlarida davr va shaxs talqini.
1-fasl.  Adib asarlarida o‘tish davri fojialarining realistik tasviri.
2-fasl.  Zamon va qahramon munosabatlarining badiiy talqini.
III BOB.  Adib asarlarida oilaviy-maishiy muammolarning realistik talqini
1-fasl.  O‘tish davri fojialarining oilaviy munosabatlar fonida aks etishi.
2-fasl.  Oila muammolari va qadriyatlar talqini.
XULOSA.
Foydalanilgan adabiyotlar ro‘yxati KIRISH.
Ishning umumiy tavsifi
          Dissertatsiya   mavzusining   dolzarbligi   va   zarurati.   Jahon
adabiyotshunosligida davr  va shaxs  muammosining poetik talqini, bu yo nalishdaʼ
yaratilgan   lirik,   nasriy   va   dramatik   asarlardagi   davr   va   shaxs   munosabatlarining
badiiy,   falsafiy,   ijtimoiy-tarixiy,   g oyaviy-estetik   xususiyatlarini   belgilash,   estetik	
ʼ
kategoriyalarini   tayin   etishda   muhim   ilmiy   natijalar   qo lga   kiritilmoqda.   Ijodkor	
ʼ
o z   davrining   umumiy   manzarasini   badiiy   ifoda   etadi.   Demak,   har   bir   yaratilgan	
ʼ
badiiy asar o z davri, muayyan jamiyat va inson munosabatlarini o zida ifodalaydi.	
ʼ ʼ
А yni   jihat   asosiy   nazariy   muammolardan   biri   sifatida   dolzarbligini   saqlab
kelmoqda. 
Dunyo   adabiyotshunosligida   davr   va   shaxs   muammosi   faqat   badiiy-estetik,
ijtimoiy-falsafiy muammo emas, ayni paytda psixologik, umummadaniy muammo
sifatida global tushunchaga aylangani yuzasidan ahamiyatli ilmiy-nazariy qarashlar
ilgari surilmoqda. Shu jihatdan, alohida olingan ijodkor asarlarida davrning inson
taqdiri, ruhiyatiga ko rsatadigan ta sirini belgilashga alohida e tibor qaratilmoqda.	
ʼ ʼ ʼ
Xususan,   dunyo   xalqlari   adabiyoti   namunalarida   urushdan   jabr   ko rib,   qalbi	
ʼ
jarohatlangan,   taqdiri   chigallikka   yuz   tutgan,   tinchlik   sari   intilayotgan   inson
obrazlarida   yaqqol   namoyon   bo layotganiga   doir   tadqiqotlar   ushbu   fikrni	
ʼ
tasdiqlaydi.   Umuman,   davr   va   inson   kontseptsiyasini   zamonaviy   tadqiqot
tamoyillari   asosida   ilmiy   baholash   jahon   adabiyotshunosligida   ham   muhim
masalalardan biri bo lib kelmoqda. 	
ʼ
O zbek adabiyotshunosligida davr va inson munosabatlarining poetik talqini	
ʼ
masalasini   alohida   ijodkorlar   asarlari   misolida   ilmiy   izlanishlar   olib   borish,
xususan, ularni obraz, xarakter, personaj ruhiy olami kontekstida baholash borasida
muayyan   tajriba   to plandi.   O tgan   asrning   80-yillari   oxiri   va   90-yillarning	
ʼ ʼ
boshlarida adabiyotimizga birin-ketin kirib kelgan yosh ijodkorlar adabiyotimizga
yangicha   ohang,   ruh   olib   kirdi.   Ular   orasida   Sobir   O‘nar   ijodi   o zining   janr	
ʼ
xususiyatlari,   mavzu   ko lami,   obrazlari,   tasvir   usuli,   inson   va   u   yashayotgan	
ʼ jamiyat   hayoti   bilan   uyg un   tasviri   nuqtai   nazaridan   XX   asr   oxiri   va   XXI   asrʼ
boshlari o zbek nasrida alohida ajralib turadi.“	
ʼ А dabiyot va san atga, madaniyatga	ʼ
e tibor  –  bu avvalo  xalqimizga  e tibor,  kelajagimizga e tibor  ekan”	
ʼ ʼ ʼ 1
  ligidan  kelib
chiqqan   holda   o zbek   adabiyotshunosligida   davr   va   shaxs   munosabatlarining	
ʼ
nasrda   aks   etishi   muammosi,   sobiq   sho ro   tuzumining   mudhish   xatosi   deya	
ʼ
ta riflangan  	
ʼ А fg on   urushining   global   muammoga   aylanganligi,   urushning   inson	ʼ
psixologiyasiga ta sirini badiiy asar doirasida ochib berish, insonning oliy qadriyat
ʼ
ekanligi, millat va vatan taqdiriga aloqadorligi masalalarini  aniqlash ilmiy-amaliy
jihatdan dolzarbdir. 
O zbekiston Respublikasi Prezidentining 2017 yil 20 apreldagi PQ2909-son	
ʼ
“Oliy   ta lim   tizimini   yanada   rivojlantirish   chora-tadbirlari   to g risida”gi   Qarori,
ʼ ʼ ʼ
2017 yil 17 fevraldagi PQ-2789-son “Fanlar akademiyasi faoliyati, ilmiy tadqiqot
ishlarini   tashkil   etish,   boshqarish   va   moliyalashtirishni   yanada   takomillashtirish
chora-tadbirlari   to g risida”gi   Qarori,   2017   yil   7   fevraldagi   PF-4947-son	
ʼ ʼ
“O zbekiston Respublikasini yanada rivojlantirish bo yicha Harakatlar strategiyasi	
ʼ ʼ
to g risida”gi   Farmonlari,   2017   yil   12   yanvardagi   PQ-3271-son   “Kitob
ʼ ʼ
mahsulotlarini   chop   etish   va   tarqatish   tizimini   rivojlantirish,   kitob   mutolaasi   va
kitobxonlik   madaniyatini   oshirish   hamda   targ ibot   qilish   bo yicha   Komissiya	
ʼ ʼ
tuzish   to g risida”gi   Farmoyishi,   2018   yil   5   iyundagi   PQ-3775-son   “Oliy   ta lim	
ʼ ʼ ʼ
muassasalarida   ta lim   sifatini   oshirish   va   ularning   mamlakatda   amalga	
ʼ
oshirilayotgan   keng   qamrovli   islohotlarda   faol   ishtirokini   ta minlash   bo yicha	
ʼ ʼ
qo shimcha   chora-tadbirlar   to g risida”   Qarori,   2020   yil   2   martdagi   PF5953-son	
ʼ ʼ ʼ
Farmoni   bilan   tasdiqlangan   2017   —   2021   yillarda   O zbekiston   Respublikasini	
ʼ
rivojlantirishning beshta ustuvor yo nalishi bo yicha Harakatlar strategiyasini “Ilm,	
ʼ ʼ
ma rifat va raqamli iqtisodiyotni rivojlantirish yili”da amalga oshirishga oid Davlat	
ʼ
dasturi   ijrosini   ta minlash   maqsadida   Vazirlar   Mahkamasining   2020   —   2025	
ʼ
yillarda   kitobxonlik   madaniyatini   rivojlantirish   va   qo llab-quvvatlash   milliy	
ʼ
1
  Mirziyoev   Sh.   M.   Аdabiyot   va   san at,   madaniyatni   rivojlantirish   –   xalqimiz   ma naviy   olamini	
ʼ ʼ
yuksaltirishning   mustahkam   poydevori   //   O zbekiston   Respublikasi   Prezidenti   Sh.Mirziyoevning	
ʼ
O zbekiston ijodkor ziyolilari vakillari bilan uchrashuvdagi ma ruzasidan. Xalq so zi, 2017 yil 4 avgust.	
ʼ ʼ ʼ dasturi,   2020   —   2025   yillarda   kitobxonlik   madaniyatini   rivojlantirish   va   qo llab-ʼ
quvvatlash   milliy   dasturini   2020-2021   yillarda   amalga   oshirish   bo yicha   “yo l	
ʼ ʼ
xaritasi”   hamda   mazkur   faoliyatga   tegishli   boshqa   ma muriy-huquqiy   hujjatlarda	
ʼ
belgilangan   vazifalarni   amalga   oshirishga   ushbu   dissertatsiya   tadqiqoti   muayyan
darajada xizmat qiladi. 
Bugungi   kunga   kelib,   yozuvchilar   ijodini   chuqur   o‘rganish,   mazkur
yo‘nalishda   yaratilgan   ilmiy   tadqiqotlar   salmog’ini   oshirish,   to‘plash,   ularga
bugungi kun talabidan kelib chiqqan holda baho berish, ayni paytda, ana shu ilmiy
tadqiqotlarni   ma’lum   bir   tartibga   solish   zarurati   yuzaga   keldi.   Sobir   O‘nar   ilmiy
faoliyati,   asarlari   tadqiqi,   ijodidagi   zamon   va   shaxs   tasvirini   qiyosiy   tahlil   etish
mazkur tadqiqot ishining dolzarbligini belgilab beradi.
    Muammoning   o‘rganilganlik   darajasi.     Аdabiyotshunoslik   va   tanqidchilikda
davr va inson talqini muammosi o rganilgan. Xususan, V.Dneprov, Yu.Borev	
ʼ 2
 kabi
jahonning   yetuk   adabiyotshunoslari   tomonidan   mazkur   mavzu   doirasida   ilmiy
tadqiqotlar   olib   borilgan.   А.Rashidov,   S.Mamajonov,   D.To raev,   N.Bekmirzaev,	
ʼ
N.Xudoyberganov,   O.Tog aev,   U.O ljaboev	
ʼ ʼ 3
larning   ilmiy   izlanishlarida,
А.Xolmurodov,   O.Shofiev,   N.Qobulova,   G.Oripova,   O.Xolmatovlarning
dissertatsiyalarida   davr   va   inson   kontseptsiyasi   bo yicha   muayyan   ishlar   amalga	
ʼ
oshirilgan. Аmmo Sobir O‘nar  ijodi, xususan, unda davr va inson talqini masalasi
ilk   bor   monografik   planda   o rganilmoqda.Sobir   O‘nar   ijodi   ana   shunday   hali	
ʼ
ochilmagan qirralarining kashf etilishiga muhtojligi bilan ajralib turadi.
   Tadqiqotning maqsadi.   Bugungi kunga kelib, yozuvchilar ijodini chuqur
o‘rganish,   mazkur   yo‘nalishda   yaratilgan   ilmiy   tadqiqotlar   salmog’ini   oshirish,
to‘plash,   ularga   bugungi   kun   talabidan   kelib   chiqqan   holda   baho   berish,   ayni
paytda,   ana   shu   ilmiy   tadqiqotlarni   ma’lum   bir   tartibga   solish   zarurati   yuzaga
keldi.   Sobir   O‘nar   ilmiy   faoliyati,   asarlari   tadqiqi,   ijodidagi   zamon   va   shaxs
2
 Dneprov V. Idei vremeni i form ы . – L.: Izdatel ь stvo “Sovetskiy pisatel ь ”, 1980. - 596 s.; Borev Yu. Estetika. – 4-e
izd., - M.: Politizdat, 1988. – 496 s.
3
 Rashidov  А . O zbek qissalarida mehnat tasviri. – T.: “Fan”, 1980.; Mamajonov S. Ulug  Vatan urushi davrida 	
ʼ ʼ
o zbek adabiyoti. – Toshkent: “Fan”, 1975.;To raev D. O zbek romanlarida badiiy tafakkur va mahorat 	
ʼ ʼ ʼ
muammosi.T: “Universitet” nashriyoti, 2001.;Bekmirzaev N. O zbek Sovet harbiy prozasi. – T.: “Fan”, 1981.;	
ʼ tasvirini   qiyosiy   tahlil   etish   orqali   urushning   inson   ruhiyatiga   ta’siri   masalalarini
yoritish mazkur tadqiqot ishining maqsadini belgilab beradi.
    Tadqiqotning   vazifalari.   Asosiy   maqsadga   quyidagi   vazifalarni   bajarish
asosida erishiladi:  
-Sobir   O‘nar   nasrida   davr   va   inson   munosabatlarining   badiiy   ifodasidagi   o zigaʼ
xosliklarni aniqlash; 
-yozuvchi   nasriy   asarlaridagi   qahramonlarni   davr   va   ijtimoiy   muhit   bilan   bog liq
ʼ
ravishda yoritish; 
-yozuvchining   harbiy   mavzudagi   asarlarida   muallif   dunyoqarashi   masalalarini
ochib berish; 
-qahramon   taqdirining   fojeaviy   talqinida   va   xarakter   qiyofasida   psixologizm
tasvirini yoritish; 
-qahramonlar   ruhiyati   va   qalb   kechinmalarini   tasvirlashda   yozuvchining   badiiy
mahoratini ochib berish.
Tadqiqotning  obyekti   sifatida,   asosan,   Sobir   O‘nar   ijodi   bo‘yicha   tadqiqot
olib borgan olimlar va tanqidchilar ishlari, va adabiy-tanqidiy maqolalariga e’tibor
qilingan holda Sobir O‘narning qissa va hikoyalari hamda ayrim lirik va dramatic
asarlarga murojaat qilingan.
Tadqiqot   predmetini   Sobir   O‘nar   nasrida   davr   va   shaxs   talqini
muammosining   yoritilishi,   muallif   dunyoqarashi   va   qahramon   tabiati,   urushning
inson   ruhiyatiga   ta siri,   xarakterlar   rang-barangligi,   o‘tish   davrining   oila	
ʼ
muammolari   va   qadriyatlarga   ta’siri,   badiiy   tasvir   va   ifoda   vositalarining   adib
ijodidagi mavqeini ko rsatish tashkil qiladi.
ʼ
Tadqiqotning   usullari   sifatida     asosan   qiyosiy-tipologik,   sotsiologik,
psixologik, biografik va germenevtik yondashuvlardan foydalaniladi.
Tadqiqotning ilmiy yangiligi quyidagilardan iborat: 
davr   va   shaxs   muammosining   adabiy-estetik,   ijtimoiy-falsafiy   omillari,
muammoning   zamonaviy   o zbek   nasri   kontekstida   takomil   topishi   Sobir   O‘nar	
ʼ
asarlari asosida tadrijiy yoritilgan;  Sobir   O‘nar   hikoya   hamda   qissalari   misolida   ijodkor   shaxsiyati   va   voqelik
in ikosi,   nasriy   tafakkur   va   o‘ziga   hos   uslub   uyg unligi   masalalari   aniqlangan;ʼ ʼ
adibning   “Chambilbelning   oydalasi”,   “Bibisora”,   “Dunyo   shundoq   tururmi”,
“Otamzamon   hangomalari”,   “Tarvuz”,   “Farishta”   kabi   asarlarida   muallif
dunyoqarashi   va   urush   mavzusining   haqqoniy   aks   ettirilganligi   ochib   berilgan;
qahramonlar   xarakterida   tush,   affekt   holat,   intuitsiya,   depressiya   kabi   psixik
holatlar,   urushning   inson   ruhiyatiga   nojo ya   ta siri   masalasi   misollar   asosida	
ʼ ʼ
isbotlangan; 
Ijodkor   g oyasi,   adabiy-estetik   qarashlari,   poetik   mahorati   u   yaratgan   obrazlar,	
ʼ
xarakter, voqelikni ifodalash uslubi, tasviriy vositalar va syujet, kompozitsiya kabi
badiiyat unsurlarini qay tarzda qo llash printsiplari misollar orqali dalillangan.	
ʼ
  Tadqiqot   natijalarining   ilmiy   va   amaliy   ahamiyati.   Sobir   O‘nar   asarlarini
davr   va   shaxs   muammosiga   ko ra   ilmiy   tasniflash   natijasida   yozuvchi   badiiy
ʼ
nasrining yetakchi xususiyatlari va ko lami belgilangan; davr va shaxs uyg unligi	
ʼ ʼ
muammosining   adabiy-estetik,   ijtimoiy-falsafiy   omillari,   muammoning
zamonaviy   o zbek   nasri   kontekstidagi   o rni   Sobir   O‘nar   asarlarini   tadqiq	
ʼ ʼ
etishning   ilmiy   natijasi   sifatida   tadrijiy   yoritilgan;   adib   nasri   asosida   ijodkor
shaxsiyati va voqelik talqini, muallif dunyoqarashi va urush mavzusi, qahramon
taqdirining   fojeaviy   talqini,   xarakter   ruhiyatida   psixologizm   va   yozuvchining
poetik   mahorati   masalalari   aniqlangan;   tadqiq   etilgan   badiiy   asarlar   asosida
adabiyotshunosligimizda deyarli o rganilmagan urushning inson qalbi, ruhiyatiga	
ʼ
ta siri   masalalari   yoritilib,   davr   va   shaxs   falsafasi   masalasi   yuzasidan   ilmiy	
ʼ
xulosalar chiqarilgan. 
Ushbu tadqiqot natijalaridan kelgusida adabiyotshunoslik va adabiy tanqid
bo yicha   ilmiy
ʼ   tadqiqotlar,   darslik   va   qo llanmalar   yaratishda   foydalanish	ʼ
mumkin.
            Ishning   amaliy   ahamiyati   esa:   Chiqarilgan   nazariy   xulosalardan   istiqlol
davri   o zbek   adabiyoti   tarixini   yaratishda,   adabiyot   nazariyasi   fanining   harbiy	
ʼ nasr,   davr   va   shaxs   talqini,   badiiy   psixologizm   masalalarini   o rganishdaʼ
foydalanish mumkinligi tadqiqot natijalarining amaliy ahamiyatini belgilaydi. 
Dissertatsiyada  ilgari  surilgan  kontseptual  g oyalar	
ʼ
“Аdabiyotshunoslikka   kirish”,   “Hozirgi   adabiy   jarayon”,   “Аdabiyotshunoslik
nazariyasi”,   “Badiiy   tahlil   asoslari”,   “Yangi   o zbek   adabiyoti”   fanlari   bo yicha	
ʼ ʼ
oliy   ta lim   muassasalarining   filologiya   yo nalishlaridagi   talabalarga	
ʼ ʼ
mo ljallangan   darslik   va   o quv   qo llanmalar   tayyorlash,   ma ruzalar   o qish,	
ʼ ʼ ʼ ʼ ʼ
shuningdek,   adabiyot   fani   bo yicha   akademik   litsey   va   umumta lim	
ʼ ʼ
maktablarining yuqori sinf o quvchilariga istiqlol arafasi va istiqlol davri o zbek	
ʼ ʼ
adabiyoti,   adabiy   jarayon   bo yicha   mashg ulotlar   olib   borishda,   seminarlar	
ʼ ʼ
tashkil etishda foydalanish mumkin.
          Tadqiqotning   amaliyotga   tatbiq   qilinishi.       Dissertatsiya   ishining   asosiy
natijalari   adib   shaxsiyati,   adabiy-estetik   qarashlarining   shakllanishida   oilaviy
muhit,   tarjimai   holi   bilan   bog’liq   qarashlardan   kelib   chiqqan   holda   asarlarida
shaxs va zamon chizgilarini qiyoslash, fan dasturlariga kiritishdan iborat. 
  Dissertatsiyaning tuzilishi.  Dissertatsiyaning hajmi Word dasturi Times New 
Roman shriftining 14 kegel kattaligida ... sahifa ...... ta so‘z  bo‘lib,  ishning 
umumiy tavsifi, kirish, 3  bob, xulosa, foydalanilgan adabiyotlar ro‘yxatidan 
iborat.  
    I BOB. Sobir O‘nar ijodining badiiy olami
1.1 Ijodkor konsepsiyasi va badiiy niyat
Sobir   O‘nar   1964   yili   Samarqand   viloyatining   Qo‘shrabot   tumanidagi
Quvkalla   qishlog’ida   tug’ilgan..   O‘zbekiston   Milliy   universitetining   jurnalistika
fakul`tetida   tahsil   olgan.   “Orzuga   to‘la   qishloq”,   “Ovloq   adirlar   bag’rida”,
“Chashma”,   “Chambilbelning   oydalasi”,   “Bibisora”   nomli   qissa   va   hikoyalar
to‘plamlari   chop   etilgan.   Yozuvchi   hikoya   va   qissalarida   o‘ziga   xos   kuzatishga,
o‘ziga xos tuyg’ularga, o‘ziga xos tilga ega ekanini namoyon etdi. Yozuvchi 1993
yilda   Davlat   mukofotiga   sazovor   bo‘ldi.
Sobir   O‘narni   jamoatchilik   iqtidorli   publitsist   sifatida   ham   yaxshi   biladi.
Mustaqillik   davrida   uning   vaqtli   matbuot   saxifalarida   e’lon   qilingan   maqolalari
ma’naviyat,   ijtimoiy   hayot,   xalq   xo‘jaligining   dolzarb   muammolariga
bag’ishlangan.   U tarjimon sifatida  rus,  turk, qozoq,  qoraqalpoq adiblarining  talay
asarlarini ona tilimizga o‘girgan.
Biz   har   kuni   atrof-muhitdan   minglab   axborotni   olamiz.   Lekin   ba’zida
bunday axborotlarning nechog’lik haqiqat ekanligini bilolmay boshimiz qotadi. Bu
barcha sohada mavjud muammolar sirasiga kiradi.
Ayniqsa, adabiyot olamida bunday chalkashliklar talaygina. 
Har kuni yangi ma’lumot paydo bo‘lib qolgani-ku, yangilik bo‘lmay qoldi. Lekin
men bu haqida emas, balki boshqa bir muammo haqida fikr yuritmoqchiman.
Bilamizki,   XXI   asr   –   internet   asri,   axborotning   shiddat   ila   rivojlanib   borayotgan
zamoni.   Lekin   bir   mavzudagi   ma’lumotlar   ommaga   yetib   kelmay   qolgan   zamon.
Qanday mavzu deysizmi? Bu ham bo‘lsa yaqin-yaqinda ijod qilib kelayotgan shoir
va yozuvchilar haqidagi ma’lumotlar…
Nega endi, ular haqida ma’lumotlar ko‘pku, deysizmi? Unda   aytingchi,   Axtamquli   kim?   Sa’dulla   Siyoyevning   hayoti   haqida   nimalar
bilasiz? Xo‘sh, javob topishga qiynalyapsizmi? 
Qayg’urmang,   qiynalayotgan   bir   siz   emas,   “Yosh   kitobxon   2021”   tanlovida
qatnashgan ko‘pchilik xuddi sizdek ahvolga tushdi. 
Ilmiy   tadqiqot   ishim   mavzusini   eshitgan   tanishlarim(Achinarlisi   ularning
ko‘pchiligi filolog!) ham o‘sha kitobxonlar holatini boshdan kechiradi va hayratini
yashirolmay savol beradi: “Kim u?”
Haqiqatdan ham Sobir O‘nar kim? Uning qanday asarlari bor? Nega u kabi
adiblar   adabiyotimizga   kiritilmagan?   Yoki   shoir   va   yozuvchilar   qachonki   bu
dunyodan   o‘tganda   ardoqlanadimi?   Bu   kabi   savollar   hali-hanuz   so‘roq   ostida
qolmoqda.
Tadqiqot   mavzuyim   “Sobir   O‘nar   asarlarida   zamon   va   shaxs”   deb
nomlanadi. Ishni adib hayotini chuqurroq o‘rganishdan boshlaganman. 
Ushbu yozuvchi aslida yurtdoshimiz – Samarqandimizning Qo‘shrabotidan.
Sobir   O‘nar   1964   yilning   25   fevralida   Samarqand   viloyatining   Qo‘shrabot
tumanidagi   Quvkalla   qishlog’ida   tug’ilgan.   O‘zbekiston   Milliy   universitetining
jurnalistika fakultetini tamomlagan.
1986   yildan   boshlab   “Yoshlik”   jurnalida   adabiy   xodim   sifatida   faoliyatini
boshlab,   bo‘lim   mudiri,   bosh   muharrir   o‘rinbosari,   bosh   muharrir   vazifalarida
ishlab kelgan.
Sobir O‘nar asarlari respublika nashriyotlarida 1984 yildan buyon chop etib
kelinadi.   O‘zbekiston   Yozuvchilar   uyushmasi   a’zosi.   Davlat   mukofoti   laureati.
“Orzular   bilan   burkangan   qishloq”   (1989),   “Uzoq   dalalar   ortida”   (1990),
“Chambilbelning oydalasi” (2006), “Bibisora” (2011) kitoblar muallifi.
1993 yil Davlat mukofotiga loyiq topilgan.
Yaqin   kunlarda   “Abadiy   yoshlik”,   “O‘g’rilar”   kabi   asarlari   nashrdan
chiqqan. “Yoshlik” jurnalining bosh muharriri vazifasida ishlagan.
  Uning   “Bibisora”   va   “Otamzamon   hangomalari”   asarlari   kitobxonlar   orasida
anchayin mashhurdir.
Adabiyotning   muhim   vazifalaridan   biri   ajoyib   asarlarning   qog’ozlar   orasida
qolib ketishi emas, kitobxonlar qalbidan joy olish. Yozuvchi va uning asarlarini biz
to‘g’ri   holatda   yetkazib   bersak,   nur   ustiga   a’lo   nur   bo‘ladi.     Shunday   ekan,
adabiyotimiz va uning vakillariga hurmat ko‘rsataylik, bu bizning burchimizdir!
Har   bir   yozuvchining   o‘z   uslubi   bo‘ladi.   Kimdir   faktlarga   asoslanib(ustoz
Oybek), kimdir badiiyat mezonlari asosida asar yozadi.
O‘ziga xos uslub o‘quvchi e’tiborini tortadi. “Uslubning adabiyotdagi o rniʻ
juda   katta,   juda   muhimdir.   Kuchsiz   yozg uvchilarning   uslublari   bir-biriga	
ʻ
o xshab   qoladir.   Ular   oddiy   uslubda,   umumiy   til   uslubida   yozadir.   Shoir-	
ʻ
yozg uvchi   san atkorlikda   (ta kid   bizniki)   ko tarilib   borgan   soyi   o ziga   maxsus	
ʻ ʼ ʼ ʻ ʻ
bir   uslub   yarata   boshlaydir”,   degan   fikrni   qayd   etadi   Fitrat   o zining   “Adabiyot	
ʻ
qoidalari”   asarida.   Shuningdek,   Fitrat   uslub   haqidagi   qarashlarini   davom   ettirar
ekan,   ijodkor   o y-xayollari,   tushunish   shakllari   tugal   va   komil   bo lgandan	
ʻ ʻ
keyingina, o ziga yarasha bir uslubi borliqqa chiqishini ta kidlaydi.	
ʻ ʼ 4
Sobir   O‘narning   ham   o‘ziga   xos   uslubi   asarlari   bilan   tanish   odamga   darrov
seziladi. Muhim o‘ziga xosliklaridan biri – masalan “Bibisora” qissasida yozuvchi
asar   oxirida   Bibisoraning   taqdirini   davom   ettirmaydi.   Qissa   shu   yerda   tugaydi.
Lekin,   yozuvchining   mahoratidan   biz   uning   taqdiri   nima   bilan   yakun   topishini
darhol anglaymiz.
Buni yana ko‘plab asarlari misolida davom ettirishimiz mumkin.
Masalan, “Farishta” hikoyasida.
4
  Safarali QURBONOV. Aspirant.“Sharq yulduzi”, 2011–1 Unda   ham   yozuvchi   “farishta”ning   qayoqqa   “gum”   bo‘lganligini,   qanday
sodir bo‘lganligini topishni kitobxonning o‘ziga havola etadi.
1.2  Muallif “men”i va davr ruhi
Olam   va   odam   muammosini   anglash,   uning   turfa   ko rinishlarini   his   qilish,ʻ
inson   olamini   va   zamonaviy   olam   insonining   sirli   dunyosini   tushunish,   qalb
tug yonlari   va   ruhiy   iztiroblar   og ushida   o z   mehvarini   izlayotgan   odam   tasviri	
ʻ ʻ ʻ
bugungi nasrimizning asosiy ob yektidir. Asr odamini, zamondan nafas olayotgan,	
ʼ
biz bilan yelkadosh inson olamini tasvirlashda adiblarimiz badiiy izlanish siralarini
namoyon etishmoqda.
Shu   jihatdan   qaraganda,   iste dodli   yozuvchi   Sobir   O narning   “Bibisora”	
ʼ ʻ
qissasi   ham   o ziga   xos   uslubda   yaratilgani   bilan   o quvchi   nazarini   tortadi.	
ʻ ʻ
“Uslubning   adabiyotdagi   o rni   juda   katta,   juda   muhimdir.   Kuchsiz	
ʻ
yozg uvchilarning   uslublari   bir-biriga   o xshab   qoladir.   Ular   oddiy   uslubda,	
ʻ ʻ
umumiy   til   uslubida   yozadir.   Shoir-yozg uvchi   san atkorlikda   (ta kid   bizniki)	
ʻ ʼ ʼ
ko tarilib   borgan   soyi   o ziga   maxsus   bir   uslub   yarata   boshlaydir”,   degan   fikrni	
ʻ ʻ
qayd   etadi   Fitrat   o zining   “Adabiyot   qoidalari”   asarida.   Shuningdek,   Fitrat   uslub	
ʻ
haqidagi qarashlarini davom ettirar ekan, ijodkor o y-xayollari, tushunish shakllari	
ʻ
tugal va komil bo lgandan keyingina, o ziga yarasha bir uslubi borliqqa chiqishini	
ʻ ʻ
ta kidlaydi. Biz tilga olayotganimiz Sobir O narning “Bibisora” qissasi ham go zal	
ʼ ʻ ʻ
uslubda,   shirali   til   bilan   yozilganki,   beixtiyor   qahramonning   iztiroblariga   sherik
bo lib,   quvonchu   qayg ularini   birga   baham   ko ra   boshlaysiz.   Asar   voqealari
ʻ ʻ ʻ
endigina   borliqning   sir-asrorini   taniyotgan   sakkiz-to qqiz   yashar   bola   –	
ʻ
Jahongirning   dunyoni   anglashi   va   unga   munosabati   tarzida   berib   boriladi.   Bola
ruhiyatidagi   o zgarishlar,   sodda   va   samimiy   qishloq   odamining   bolalarcha	
ʻ
beg ubor, birovga ziyoni tegmaydigan, faqatgina o zining ko ngil royishlari uchun	
ʻ ʻ ʻ aytgan   maqtanchoqliklari   bola   tilidan   maromiga   yetkazib   tasvirlanganki,   boshqa
holatda   bunday   qiyomiga   yetishi   qiyin:   “Qolganini   o zlari   to qib-bichishadi:ʻ ʻ
o g limiz   mana,   maktabdayam   durust   o qigan   edi,   lekin   institutda   domlalar   pul	
ʻ ʻ ʻ
ilinjida   yomon   baho   bilan   yiqitib   yuborishuvdi,   ana,   haqiqat   bor   ekan,   o ris	
ʻ
kamandir   maqtab   yozibdi,   xizmati   tugasayam   yubormaymiz,   bunday   odam
davlatga   kerak,   zarur   bo lsa   o zimiz   o qitamiz,   uy   beramiz,   eng   chiroyli   qizga	
ʻ ʻ ʻ
uylantiramiz… polkovnik bo lgandan so ng o zi qaytib boradi qishlog ingizga. Va	
ʻ ʻ ʻ ʻ
yana ko p gaplar. Bir  parcha  qog oz bo lsa, yana  u o rischa  yozilgan bo lsa,  kim	
ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ
tushunib,   kim   surishtirib   yotibdi   qolgan   gaplarni”.   Ota-onaning   sog inib	
ʻ
kutayotganini   –   maktabni   ham   qiynalib   bitirganligi   barchaga   ma lum   “a lochi”	
ʼ ʼ
erkatoyini   yeru   ko kka   qo ymay,   maqtashini   ko rib,   xalqimizga   xos   bo lgan	
ʻ ʻ ʻ ʻ
umidvorlik,   mag rurlik   tuyg usining   ijobiy   namunasi   sezila   boshlaydi.   Asar	
ʻ ʻ
qahramoni bu bir olam maqtovlarni yana “o rischalab mashinkalangan” bir parcha	
ʻ
qog ozga   bog laydi.   Aslida,   u   qog ozda   nima   bitilganligidan   baxtiyor   onaning	
ʻ ʻ ʻ
xabari   borligi   ham   so roq   ostida.   Ammo   hammaning   nazarida   turgan   va   tinimsiz	
ʻ
maqtalayotgan o sha yigit senga aloqadorligining o zi katta gap.	
ʻ ʻ
Qissada   an anaviy   usul   vositasida   qahramonlar   ruhiyatidagi   jo shqin   va
ʼ ʻ
tushkin kayfiyatning badiiy talqini monologu dialoglar asosida tasvirlangan. Ayrim
ishoraviy   o rinlarni   aytmasa,   asarda   kitobxonni   ruhiy   qiynoqlarga   soladigan,	
ʻ
G arbu   Sharq   falsafasini   hijjalashga   majbur   qiladigan   o rinlar   yo q   hisobi.   Bir	
ʻ ʻ ʻ
tomondan   shunisi   ham   tuzuk,   chunki   “pasportini   to liq   o qishga   vaqti   yo q	
ʻ ʻ ʻ
zamondoshlarimiz”ning   o ttiz-qirq   betlik   monologlarga   qurilgan   asarlarga   vaqt	
ʻ
sarflashi bir oz qiyin. Qissa dostonday o qiladi. Bolaning beg ubor tilidan berilgan	
ʻ ʻ
Sulton   chavandoz   va   To lg onoy   o rtasidagi   samimiy   muhabbatga   munosabat	
ʻ ʻ ʻ
o quvchini g uborlardan tozalaydi:  “Akam uni sevadi. Xatlar yozadi, xatlar oladi.	
ʻ ʻ
Kitoblardagiday   sevishib   yotadi”.   Ortiqcha   ta rifga   hojat   yo q.   Bolaning   dastlab,	
ʼ ʻ
ikki   yosh   o rtasidagi   muhabbatga   nima   sababdan   xayrixoh   bo lganligi   sababini	
ʻ ʻ
yashirib   o tirmaydi.   Bu   tasvir   arzimagan   manfaat   yo lida   qondoshiga   yolg on
ʻ ʻ ʻ gapirishdan   ham   or   qilmayotgan,   mansab   kursisiga   munosib   o rnashib   olmoqʻ
uchun   ming   xil   tovlanayotgan   bugungi   bozor   odamini   bir   pog ona   yuksaltiradi,	
ʻ
guyoki sizu bizga insoniy samimiyat qanday bo lishini ko rsatayotgandek tuyuladi:	
ʻ ʻ
“Maktubni amakimga oborib bersam suyunchisiga uch so m pul beradi. Uch so m	
ʻ ʻ
katta   pul.   O rtoqlarimga   maqtanib   Jo lliboy   akaning   do konidan   bir   hafta	
ʻ ʻ ʻ
kartoshkali pirashka olib yeyman. Amakimning sevgisi ham bor bo lsin”.	
ʻ 5
Asarning   syujet   chizig i   va   kompozitsion   qurilishi   ham   kitobxonni   o z	
ʻ ʻ
mohiyatiga   yo naltira   oladigan   darajada   shakllantirilgan.   Qissada   adabiyotimizga	
ʻ
xos   bo lgan   ramziy   timsollar   mavjud   bo lib,   ulardan   biri   Chegachi   choldir.	
ʻ ʻ
Yovuzlikning   timsoli   sifatida   gavdalantirilgan   mazkur   obraz   asar   syujetini
chigallashtirib   yuborgan.   Bir   oz   uyqusirab,   o qigan   kitobxon:   “…   ko rinishi	
ʻ ʻ
allambalo.   Telpakli   uzun   qora   plashini   hecham   yechmaydi”gan   chol   butunlay
go zallikka   burkangan,   “dunyodagi   birgina   chiroyli   ayol”ning   dunyosida   nima	
ʻ
qilib   yuribdi   deyishi   mumkin?   Ammo   qishloqning   erkaklari:   “o ng   yuzingga	
ʻ
tarsaki   tushirsa,   chap   yuzingni   tutib   ber”,   qabilida   ish   tutib,   erlik   burchlarini
bajarmasa,   maktab   direktori   qo l   ostidagi   bolalar   kelajagidan   ko ra,   o z	
ʻ ʻ ʻ
mansabining ertasi bilan ko proq qiziqib: “Markazdan kelgan domulloga bir narsa	
ʻ
deb   bo ladimi?”   deya   tinchini   o ylasa,   tog alar   o zlarini   bilmaslikka   olsa:	
ʻ ʻ ʻ ʻ
“Dunyodagi   birgina   chiroyli   ayolning   ham   etagiga   it   tegishi   hech   gap   emas”.
Chegachi   chol   obrazi   zimmasiga   katta   vazifa   biriktirilgan.   U   qora   soqoli(odatda
yoshi   ulug larimizning   soqoli   oq   bo ladi)   bilan   g ururi   sindirilgan   olomonning	
ʻ ʻ ʻ
ustidan xohlaganicha kuladi. Xalqimiz azaldan insoniy g urur, sha n, qadr-qimmat,	
ʻ ʼ
or-nomus masalasida o ziga xos qarashlarga ega bo lgan. O limni osonlik bilan tan	
ʻ ʻ ʻ
olishi   mumkin   ammo   g ururining   oyoq   osti   bo lishiga   yo l   qo ymagan.   Bu	
ʻ ʻ ʻ ʻ
masalada   ko plab   maqolu   matallar,   dostonu   afsonalar   yetib   kelgan.   Jumladan,	
ʻ
“Alpomish” dostoni  boshdan-oyoq insoniy g urur, qadr-qimmatiga bag ishlangan.	
ʻ ʻ
5
  S.O’nar. Bibisora. “Sharq yulduzi”, 2010./2 Yetti yoshga to lib to lmagan Yodgorning: “Gul enamni Ultontozga bergan so ng,ʻ ʻ ʻ
Ne   bet   bilan   Qo ng irot   elda   yuraman?!”   degan   nolasini   baxshi   tilidan   eshitar	
ʻ ʻ
ekansiz,   beixtiyor   dunyoda   yeb-ichmoq   va   “bitday   bolalamoq”dan   kattaroq
tutumlar ham borligini his etasiz. “Bibisora” qissasida shunday buyuk ajdodlarning
avlodini   markazdan   kelgan   “qora   plashli”lar   ne   ko ylarga   solganligi   ishonarli	
ʻ
tarzda ochib berilgan.
Qissaning   yakuni   ham   ajoyib,   o quvchiga   Jahongir   va   Bibisoraning   taqdiri	
ʻ
qanday   kechganligiyu   ko kko z   jiyan   kimga   o xshab   ulg ayganligi   aytilmaydi.	
ʻ ʻ ʻ ʻ
Faqatgina   bir   jumla   orqali   ovulning   keyingi   taqdiri   ham   u   darajada   halovatli
kechmasligiga   ishora   beradi:   “Darvoqe,   bizning   maktabgayam   yangi   fizkultura
ustozi kelibdi. Uning ham ismi Faxriddin ekan. Shahardan kelgan deyishdi… qora
plash kiyib yurarmish…” Albatta, yovuzlikka qarshi  jiddiy choralar ko rilmasa, u	
ʻ
beiz ketmaydi. U o n uch-o n to rt yoshli bolaning bitta xati bilan yo q bo ladigan	
ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ
darajada   ojiz   emas.   Qachonki,   qo rqoq   tog a,   beg am   amaki,   mansabdan	
ʻ ʻ ʻ
boshqasini   o ylamaydigan   direktor,   qizining   qismatini   saqlashga   ham	
ʻ
yaramaydigan   otalar   birlashsagina,   uning   urug ini   quritish   mumkin.   Eng	
ʻ
dahshatlisi, Bibisoraning kelajagi ham tahlikada qolayapti.
Qissani   an anaviy   uslubda   yozilgan   deyishimizga   qaramasdan,   voqelikka	
ʼ
munosabat   masalasida   yangi   asr   odamining   hidi,   freydizmning   ayrim   unsurlari
seziladi.   Bu  holat   bir  oz   asarning  badiiy  qimmatini   tushirgan.  Quyidagi   parchaga
diqqat   qilamiz:   “Negadir   dilimdagi   g ubor   birdaniga   tarqadi.   Xayriyat,   dedim	
ʻ
ichimda.   Yangam   amakimni   emas,   meni   yaxshi   ko radi   deb,   o zimni-o zim	
ʻ ʻ ʻ
ishontirgim keldi”. Har bir yosh bolada bo ladigan o zini birinchi o ringa qo yish,	
ʻ ʻ ʻ ʻ
eng   ezgu   narsalarning   o ziga   aloqadorligidan   maqtanishi   ishonarli   tarzda	
ʻ
yoritilgan.   Ammo:   “Yangam   meni   qitiqlar   edi,   men   uning   badanidan   chimchilab
qochib   ketar   edim.   Meni   tutib   olib   qitiqlayotganda   bir   ajoyib   atir   va   badan   hidi
dimog imga   urilar   ediki,   to satdan   entikib   ketardim”.   Bu   o rinda   bir   oz   hadidan	
ʻ ʻ ʻ oshish   bor.   Qanchalik   ehtiroslar   ummoniga   berilmasin,   musulmonchi   inson   o zʻ
yangasiga nisbatan ehtirosini tizginlay oladi.
Bekon   ta biri   bilan   aytganda,   haddan   tashqari   oshkoralik   yalang ochlik	
ʼ ʻ
singari   xunuk   ko rinish   oladi.   Darhaqiqat,   haddan   tashqari   oshkoralik   san atning
ʻ ʼ
chegarasini   buzib   tashlaydi.   Chunki   san at   deganda   biz   ijtimoiy   madaniyatning	
ʼ
jamiyat   a zolariga   estetik   zavq   beruvchi   yaratiqni   yoki   adabiyotshunoslik   ilmida	
ʼ
badiiy   asar   poetikasini   ta minlovchi   vositani   tushunamiz.   Afsuski,   asardan   o rin	
ʼ ʻ
olgan: “Tuyqus ayol kishining seskanganday tovushi chiqdi…
So ng cho zib “voy-y!” dedi.	
ʻ ʻ
Odam   badaning   nafas   va   ko rpa   tovushiga   qo shilib   ishqalangani,	
ʻ ʻ
nafaslarning   tezlashishi,   dunyoning   eng   bokira   ayoli   birdaniga   o ziga   qo tosday	
ʻ ʻ
tashlanayotgan   erkakning   quloqlari   tubiga   beixtiyor   cho zib   “joni-im!”   deb	
ʻ
yuborishi  aqlga sig mas hodisa edi. Tushunib bo lmas edi. Kechirib ham bo lmas	
ʻ ʻ ʻ
edi”, tarzidagi tasvirlar na unisiga, na bunisiga xizmat qilayapti. Yangaga bo lgan	
ʻ
shahvoniyati   ochiq-oshkor   namoyon   bo layaptiki,   bu   holat   o quvchini   qay	
ʻ ʻ
tomonga yetaklashini o ylab ko rish kerak. Kimki bilgan narsasining barini aytsa,	
ʻ ʻ
ular   orasida,   albatta,   bilmaganlarini   ham   gapirib   yuborishi   hech   gap   emas.
Yevripid aytganidek eng yomoni – tiyilmagan til.
Bizni   bir   oz   o ylantirgan   ushbu   yalang ochlikni   tasvirlayotgan   mualliflar	
ʻ ʻ
go yo mazkur jarayondan zavq-shavq olib, katta qoniqish hosil qilgan holda, o sha	
ʻ ʻ
qahramonga   bo lgan   mehrini   yashirmasdan   munosabat   bildirishmoqda.   Yangi	
ʻ
nasrimiz   vakillarining   ba zilarida,   jumladan,   Erkin   A zamning   so nggi   yillarda	
ʼ ʼ ʻ
yaratgan  asarlarida,  Salomat   Vafoning  romanlarida  ham  bu  holatlar   ko zga   ochiq	
ʻ tashlanmoqda.   Nima   bo lganda   ham   adabiyotning   millat   kamolotida   katta   o rinʻ ʻ
tutishini,   uning   og riqlariga   davo   bo luvchi   malham   ekanligini   yoddan	
ʻ ʻ
chiqarmaslik   lozim.   Xulosa   qilib   aytsak,   iste dodli   yozuvchi   Sobir   O narning	
ʼ ʻ
“Bibisora”   qissasi   bugungi   nasrda   bo layotgan   izlanishlarga   mansub   asarlardan	
ʻ
biridir.
. Aynan   shunga   o‘xshash   holatni   Sobir   O‘narning   “Tarvuz”   hikoyasida   ham
uchratishimiz   mumkin.   Kichik   odam   obrazi   sifatida   gavdalangan   Omondavlat
qishloqdan   bola   –   chaqasi   bilan   shaharga   biznesmen   o‘rtog’ini   qizli   bo‘lganligi
bilan   tabriklash   uchun   kelib,   ular   huzuridan   ketish   chog’ida   olib   kelgan
tarvuzlarini axlatxonada ko‘rib, bunga javoban qilgan ishiga e’tibor bering:
- “Sapuvra,   bo‘ldi,   ketavering.   Biz   kimligimizni   endi   bildik.   Sizlarni   ham.
Tamom. Xo‘p. Xayr. Rahmat.
        Shundoq deb oldinga o‘tib ildamroq yurib ketdi. Bir xayol yana ortiga burilib,
jillaqursa   bir   achchiq   gap   aytgisi   keldi-yu,   umrbod   teskari   bo‘lib   qolishdan
cho‘chib   to‘xtamay   ketaverdi” 6
.   Katta   odam   bo‘lishiga   qaramay   insoniylikni
yo‘qotgan   shaxs   uchun,   odamgarchilik   qilayotgan   kichik   odamni   ko‘rib   unga
taqsinlar   o‘qigingiz   keladi.   Uni   ko‘nglidan   kechayotgan   so‘zlar,   tanangizda
urayotgan bir parcha go‘shtni teshib o‘tgandek bo‘ladi.
                 “Istiqlol adabiyoti chinakamiga ijodkor adabiyotdir. U tipik odamni emas,
balki   alohida   o‘ziga   xos   va   betakror   odamni   tipni   tasvir   etadi.   O‘quvchi   o‘sha
hammaga   o‘xshamagan,   alohida   odamni   tushunish   mobaynida   o‘zgani   anglay
boradi. O‘zgani tushunish esa, o‘zini tushunish sari qo‘yilgan dastlabki qadamdir” 7
Kichik   odam   obrazini   yanada   teranroq   anglash   va   tushunishga   qaratilgan
harakatlarimizni   davom   ettiramiz.   Istiqlol   davri   o‘zbek   adabiyotida   kichik   odam
obrazi   ko‘z   oldimizga   keltirar   ekanmiz   indamas,   jamiyatda   kichik   yoki   hech
qanday   mavqega   bo‘lmagan   ammo   harakatdan   charchamaydigan,   tinimbilmas
6
  www.ziyouz.uz  kutubxonasi,O’. Sobir.Tarvuz.-Toshkent.,Kamalak,1993.- B 5.
7
 Yo’ldoshev Q.Yoniq so’z.-Toshkent.Yangi asr avlodi,2006.- B 132. inson   ko‘z   oldimizga   keladi.   Yunon   faylasufi   Aristotel   tabiri   bilan   aytganda:
”Hech   narsa   tasodifan   sodir   bo‘lmaydi.   Biz   tasodif   deb   ataydigan   hamma
narsaning   ham   o‘z   sababi   bor” 8
.   Shunday   ekan,   bizning   kichik   odamlarimiz   ham
shunchaki   tasodif   tufayli   oddiy   kasb   egasi   maqomida   qolib   ketayotgani   yo‘q.
O‘zidan   ko‘ra   ko‘proq   o‘zgalarni   o‘ylash   fazilatlari   ularni   shu   “martabaga”
erishtirgan.   Falsafiy,   hayot   haqiqatlariga   tayangan   holda   fikrlab   ko‘radigan
bo‘lsak,   bu   fazilatlari   ularni   doimiy   harakatda   bo‘lishini   ham   talab   etadi.   Bu
harakatlar qaysidir ma’noda o‘zgalar uchun kuyunish alomati bo‘lsa, yana qaysidir
ma’noda yashash uchun kurash hamdir.
          Xoh,   bir   kichik   hikoya   bo‘lsin,   xoh,   katta   roman   barcha   asarlarni   tahlil
qiiishda,albatta,   zamon   ruhidan   kelib   chiqib   yondashish   kerak.   Chunki
qo‘lingizdagi asarda o‘sha davr muhiti, yutuq va kamchiliklari, insonlarining qalb
kechinmalari   hamda   hayotiy   orzulari   aks   ettirilgan   bo‘ladi.   Istiqlol   davriga   kelib
xalq hayotini turg’unlik ma’lum bir darajada tark etib, o‘z o‘rnini sezilarli ravishda
rivojlanishga   bo‘shatib   berdi.   Insonlar   hayotida   o‘qish,   intilish,   tadbirkorlik   kabi
tushunchalar asosiy o‘rinni egallay boshladi. Shubhasiz, bu quvonarli hol. “Guruch
kurmaksiz bo‘lmaydi” deganlaridek, jamiyatimizda katta bir mavqega ega bo‘lgan,
ammo   ma’lum   bir   marrani   zabt   etgandan   so‘ng,   asli   kelib   chiqishini   unutgan,
insoniylikdan yiroq   insonlar ham yo‘q emas. Bu kabi insonlarni hayoti davomida
topganlaridan,   yo‘qotgan   narsalari   ortiqroq   ekanligini   biz   kitobxonlarga   uqtirish
uchun,   “inson   ruhining   muhandislari” 9
  kichik   odam   obrazidan   unumli   ravishda
foydalanadilar.Ushbu   obraz   asarlarda   asosan   odamiylikni,   asl   insonlarga   xos
bo‘lgan   ma’naviyatni   bayroq   qilib   ko‘targan   holda   tasvirlanmoqda.     “Marks
odamni   olijanob   qilmoq   uchun   yashayotgan   jamiyatni   insoniy   qilib   qayta   qurish
lozimligini   aytgan   bo‘lsa,   endilikda   odamni   yaxshilamay   turib,   jamiyatni   yaxshi
qilish   mumkin   emasligi   ayon   bo‘ldi.   Yoki   shoir   aytmoqchi,   “Odam   tuzalmasa,
olam tuzalmas”. Bu shunchaki hikmatomus gap emas. Komillik yo‘liga kirgan chin
inson   har   qanday   bo‘g’iq   muhitda   ham   o‘ziga   gard   yuqtirmay   pokligicha
8
 100 mumtoz faylasuf.-Toshkent.,Yangi asr avlodi,2013.- B 99.
9
 Karimov I.A.Yuksak ma’naviyat-yengilmas kuch.-Toshkent.,Ma’naviyat,2008.- B 136. qolabilishi   lozim” 10
.   E’tibor   bilan   qarasangiz,   istiqlol   davri   o‘zbek   adabiyotida
kichik   odam   obrazining   ma’naviy   fazilatlari,   katta   odam   obrazlarining   illatlariga
qarshi   qo‘yilgan   holda   ochib   berilgan.       Bunday   hikoyalarga   misol   tariqasida
“Tarvuz”   hikoyasini   keltirishimiz   mumkin.   Hikoyaning   bosh   qahramonlari
qachonlardir yaqin sinfdosh, hamqishloq bo‘lgan Xudoyqul (katta odam obrazi) va
Omondavlat(kichik   odam   obarzi)   hisoblanadi.     Muallif   o‘quvchiga   ularni
qachonlardir   sinfdosh   ekanligini   Xudoyqul   tilidan   xotini   Sapuvraga   gapirish
jarayonida   quyidagicha   keltirib   o‘tadi:   “…eng   yaqin   sinfdoshim   shu   Omondavlat
bo‘lsa, undanam  qaytmaydi” 11
. Omondavlat  ham  shu sinfdoshini judayam  hurmat
qilganidanmi,   yoki   odamgarchilikdanmi   qizli   bo‘lganligi   bilan   tabriklash   uchun
oila a’zolari bilan keladi. Do‘stini hamon o‘ziga yaqin ko‘radi. Buni isboti sifatida
do‘stini kutib, uxlab qolgan Omondavlatning u bilan ko‘rishishiga e’tibor beraylik:
“Allamahaldan   so‘ng   o‘rtog’ining   kelib   turtishidan   uyg’ondi.   Sapchib   turib
quchoqlashib   ko‘risha   ketdi” 12
.   Inson   yaqinini   ko‘rgandagina   “sapchib   turishi”
hamda   u   bilan   qo‘l   uchida   emas,   balki   “quchoqlashib”   ko‘rishishi   mumkin.
Demak,   Xudoyqul   Omondavlat   uchun   qadrli   inson!   Lek   o‘tmishdagi   sinfdoshlar,
xatto,     Omondavlat   ham   u   uchun   zarracha   ahamiyatga   ega   emas.   Moddiylik
xususidagi   suhbatdan   zerikkan,   insonning   insoniy   tuyg’ulari,   bolalik   xotiralari
haqida   do‘sti   bilan   o‘rtoqlashishni   istagan   Omondavlat   tilidan   keltirilgan
jumlalarga   e’tibor   beraylik:   “Sinfdoshlarining   ahvolidan   so‘zladi.   Ikki   oyda   bir
marta   yig’ilib   turishlari,   yig’ilganda   uch   kilo   go‘shtning   pulidan   gashtak   pul
yig’ishlarini   aytib,   sen   ham   qo‘shilsang   o‘tirishga,   bolalar   Xudoyqul   bizlarni
mensimay ketdi  deb yuribdi, bir  minnatdan qutulasan,  dedi. Xudoyqulning ensasi
qotdi.   Yo   pulni,   yo   do‘stlarini   mensimaganday   bo‘ldi” 13
.   Bizningcha,   moddiylik
jihatidan o‘ziga va o‘ziga o‘xshaganlarga o‘xshamagan do‘stlarni mensimadi desak
maqsadga   muvofiq   bo‘lar   edi.   Chunki   u   kabi   insonlar   hayotida   moddiylik   ustun.
O‘zgalar bilan bo‘lgan munosabatdan ma’lum bir manfaat kutgan Xudoyqul (uyam
10
 Yo’ldoshev Q.Yoniq so’z.-Toshkent.Yangi asr avlodi,2006.- B 84.
11
  www.ziyouz.uzkutubxonasi.O’.Sobir.Tarvuz.-T.,Kamalak,1993.- B  5
12
 O’sha manba.
13
 O’sha manba. ertan-mertan   bojxonada   ishlaydigan   Qobilning   oldiga   o‘tish   haqidagi   o‘zining
mas’uliyatini anglagach, ikki sherikka, aniqrog’I, mehmonlarning guliga takallufni
davom   ettira   berdi),   yaqin   sinfdoshi   Omondavlatning   samimiy   munosabatiga
to‘g’ri baho bera olmaydi. Katta odamning :” Bola-chaqa bilan bordi – keldi qilish
durustroq bo‘ladi, qalinlashish shundan boshlanadi, xotinlar ham, bolalar ham bir-
birining   otini   aytib   eslab   turushi   yaxshi   gap” 14
,-   deya   tashrif   buyurgan   do‘stiga
nisbatan   “katta   o‘ylari”ni   qarang:   “Omondavlatning   qishloqdan   qo‘ng’iroq   qilib
indinga bola-chaqasi  bilan kelishini eshitib Xudoyqulning ensasi  qotdi, nechukdir
miyasiga   lop   etib   buyam   pul   so‘rab   keladi,   bo‘lmasa   besh-olti   yildan   beri
ko‘rishmagan   sinfdoshga   balo   bormidi,   degan   o‘y   urildi.   Ko‘ngli   xijil   tortib,
kelmasayam   o‘pkalamas   edim   dedi” 15
.   Katta   odamlarning   o‘zi   singari   o‘ylari,
kichik   odamlar   qalbidagi   buyuklik   oldida   zarra   misoli.   Balki   shuning   uchundir
yuksak   tuyg’ularni   ko‘ra   bilmaslik   sababi.   Axir,   barcha   o‘z   darajasidan   kelib
chiqib atrofga baho beradi. Hikoyada ma’lum bir mansab, ish oldidagi burchlardan
ko‘ra   insoniylikni   ustun   deb   bilgan,   inson   qadrini   oliy   qadryatga   aylantirgan
Omondavlat   singari   kichik   odamlar   obrazi   ham   bor.   Ularning   ma’naviyatli
dunyosi, insoniyligi quruqshagan katta odamlar obraziga zid qo‘yilgan holda ochib
beriladi. Ularni dastlabki to‘qnashishiga e’tibor bering, bolasi uyni biroz to‘zitgani
uchun jahli chiqqan Xudoyqul Omondavlatga qarata : “- Jon jo‘ra oyog’ingdiyam,
naskingdiyam   yuvib   kel   vannaga   borib” 16
,-   degan   gapi   uni   ko‘ngliga   nechog’lik
og’ir   botmasin,   bu   voqeadan   ham   yaxshilik   qidiruvchi   soddadil   qahramon:
Balog’atga   yetganidan   beri   bunaqa   dashnom   eshitmagani   uchunmi,   ko‘ngli
singandek   bo‘ldi.   Ammo   keyinroq   picha   g’ashligini   bosib,   shaharda   uylar   tor,
shuning uchun o‘zimga sezilmagan ter hidi uyga taralgan chiqar, begona bo‘lsam
betimga aytarmidi deb o‘ylab qo‘ydi” 17
. Muallif tomonidan bu holatga : “Chamasi
o‘ziga shunday deb tasalli berdi” 18
,- deya ta’rif beriladi.   Bu esa har bir voqeadan
hikmat, ya’ni yaxshilik qidiruvchi, ko‘ngli pok o‘zbekning asl ko‘rinishi emasmi?
14
  www.ziyouz.uz  kutubxonasi,O’. Sobir.Tarvuz.-Toshkent.,Kamalak,1993.- B 5.
15
 O’sha manba.
16
 O’sha manba.
17
 O’sha manba.
18
 O’sha manba. Bundan tashqari qahramonimiz Olloh berganiga shukur qiluvchi, soddadil insonlar
xususuyatlarini ham o‘zida mujassam etgan obraz.   Yuqorida aytib o‘tganimizdek
Xudoyqul   fikr-u   zikri   mol-dunyo   orttirish   bo‘lgan,   tilida   “pul   topish   ancha
mushkul   bo‘lib   ketgani,   birovga   bergan   pulingniyam,   molingniyam   qaytib   olish
o‘limdan og’irligini” 19
  aytib to‘xtamaydigan – katta odam. Uning nazdida, u kabi
mol-dunyo orttirmagan go‘yoki, Omonqul  ”kichik odam”lardan – biri. Omonqul -
boriga   shukur   qilishni   biladi,   hatto,   do‘stini   ham   bunga   da’vat   etmoqchi   bo‘ladi.
Harholda, u do‘stining gaplaridan so‘ng “hayron bo‘ldi, uyning har tarafi yaltirab
turushi,   televizor,   mebellarning   bahosini   o‘ylagan   bo‘ldi,   hovli   qurayotgani,
qanaqadir chet el mashinasini minib yurganini eshitgan, miyasining bir chekkasida
hammasi   g’imir-g’imir   e’tirozlar   uyg’otib,   noshukur   bo‘lmaslikka   da’vat
qilmoqchi   bo‘ldi-yu” 20
  andisha   yo‘l   qo‘ymadimi,   yoki   birovning   dilini   og’ritish,
xullas,   aytmadi.     Suhbat   davomida   dehqonning   bir   necha   oylik   daromadi
hisoblangan   o‘n   besh   mimg   so‘m,   shaharliklar   uchun   bir   kunlik   ham   daromat
manbai   emasligini   Xudoyquldan   eshitgan   qahramonimiz   holatiga   e’tibor   bering:
“Omondavlat   “yog’-e”   deya   televizordan   ko‘zini   uzib   jo‘rasiga   qaradi,   ishonish-
ishinmaslikni   bilmadi” 21
.   Omondavlatning   do‘sti   gapiga   ishonib,   ko‘rayotgan
narsasini-da   unitgan   holda   u   tomonga   tikilishi,   uning   nechoglik   soddaligidan
dalolat   bersa,   bu   holat   shunchalik   lablarning   samimiy   jilmayishiga   ham   sababchi
bo‘ladi.   Bolalikdagi   do‘stining   uyiga   Omondavlatni   sog’inch,   bolalik   xotiralari
yetaklab   kelgan   edi.   Endi   u   :   ”   Bu   kishi   oldingi   qadrdon   sinfdoshi   emas,   tamom
begona   odamga   aylanib   bo‘lganini   his   eta   boshladi,   afsuslanishini-da,
begonasirashini-da   bilmadi.   Bilgani   shu   bo‘ldiki,   ayni   kezda   o‘zi   ham,   bola-
chaqasi   ham   ortiqcha   ekan” 22
.   Soxta   tabassum,   manfaatga   qurilgan   munosabatlar
ustunlik   qilgan   mezbon   uyiga   Omondavlat   singari   odamlar   ortiqchalik   qilishi
mumkin, ammo butun olam, kurrai zamin bu kabi ma’naviyatli shaxslarga hamisha
muhtoj.   Muallif   tili   bilan   aytganda   ular   baxtni   billur   qadaxlardagi   mayda   deb
19
  www.ziyouz.uz  kutubxonasi,O’. Sobir.Tarvuz.-Toshkent.,Kamalak,1993.- B 5.
 
20
 O’sha manba.
21
 O’sha manba.
22
 O’sha manba. bilmaydi.   Ular:   “Qishloqning   to‘yida   yelim   va   spool   piyolalarda   vino   ichib
xursand bo‘lib yurgan” 23
,- baxtini birlikda deb biluvchi shaxsdir. 
         Ming afsus bilan e’tirof etishimiz mumkinki, istiqlol  davri odamlari erishgan
yutuqlari bilan bir qatorda “KATTALIK” kasaliga ham yo‘liqmoqdalar. Azizlarim,
agar,   ushbu   kasallik   sizning   ham   vujudingizni   kemira   boshlagan   bo‘lsa,   darrov
undan   xalos   bo‘ling.   Umr   yo‘lida   baxt,   asl   zavq   izlab   sayohatga   chiqqan   sayyoh
ortiqcha yuklardan xalos bo‘lmog’I lozim. Yo‘qsa, u yuklarning o‘zi seni baxting
va hayoting lazzatidan mahrum eradi. Unutma, dunyoni tutib turgan serbargli azim
chinor emas, balki uni-da hayotligini ta’minlovchi, ne’mati beminnat – tuproq!
Sobir O‘narning “Tegirmonchining bolasi” hikoyasi bilan tanishib o‘tamiz. Hayot
oqar   daryo   deganlaridek   kuch-quvvatga   to‘lgan,   katta   bir   tegirmonni   bir   o‘zi
harakatga   keltiruvchi   Mardiboy   bobo   ham   bir   kun   kelib   quvvatdan   qoladi.
Boyligining   asosiy   qismi   unumdor   yerlarini   kichik   o‘g’liga   me’ros   qilib
qoldirganidan   keyin   bunga   javoban   katta   o‘g’li,   kap-katta   boshiga   yarashmagan
janjal   chiqaradi:   “Bir   gal   o‘g’li   otasi   tahoratga   ko‘tarib   chiqqan   mis   oftabasini
qo‘lidan   tortib   olib,   boshiga   tushurganini   ham   ko‘rdik.   Ha,   biz   bolalik,   murg’ak
ko‘zimiz bilan ko‘rib dodlab yubordik. Cholning boshidan qon otilar edi. So‘ngra
u   qonga   bo‘yalgan   ko‘yi,   yonboshiga   munkib   tushdi” 24
.   Dastlab   bizga   muallif
tomonidan   bolaligida,   tirik   baliqni   yutgan   holda   tanishtirilgan   tegirmonchining
bolasini   bu   holati   ko‘ngilni   behuzur   qilsa,   yuqoridagi   vahshiyligi   esa   ko‘ngil
qolishiga,   bu   kabi   insonlarga   nisbatan   qalbimizda   nafrat   uyg’onishiga   sababchi
bo‘ladi.   Keyinchalik   “Bu   dunyo   qaytar   dunyo”   deganlaridek   hikoya   so‘ngida
noshud   kichik   odam   obrazi   hisoblanmish   tegirmonchining   bolasi   ham,   o‘z   bolasi
tomonidan   o‘ldirilganini   bilaganimizdan   so‘ng   “Xudoyim,   bunday   odamlardan
o‘zing asra” degan fikr xayolimizdan o‘tadi. Shunday odam bo‘lib qolishdan ham,
astag’furullog’!..
23
  www.ziyouz.uz  kutubxonasi,O’. Sobir.Tarvuz.-Toshkent.,Kamalak,1993.- B 5.
 
24
 O’. Sobir.Bibisora.-Toshkent.,O’zbekiston,2011.-  B 264.      Hayotda ro‘y bergan deyarli hamma hodisalarning faqat sirti idrok etiladi xolos.
Mohiyat, ichki jihat, sabab oqibat  bog’lanishlari, ko‘ngil, tuyg’ular silsilasi  hayot
hodisalarining   ichida   pinhon   bo‘lib   qolaveradi.   Hayot   uchun   natija   muhim.
Adabiyot   esa   –   jarayon.   Shu   ma’noda,   adabiyotning   adabiyotligi   ham   hayotga
o‘xshamasligida,   unga   qaraganda   ko‘lamliroq,   chuqurroq   ekanligidadir.   Shuning
uchun   ham   hayotdagiga   o‘xshamagan   tasvirlar   milliy   hikoyachiligimizda   keng
yoyilib bormoqda.
I bob uchun xulosalar
     “Adabiyotshunoslik va stilistikada allaqachon badiiy detaldan keng foydalanish 
holati muallifning individual uslubiga muhim ko‘rsatkich sifatida xizmat qilishi 
e’tirof etilgan” 25
ligi istiqlol davri o‘zbek adabiyoti hikoyachilik janrida kichik 
odam obrazini ochib berishdagi Sobir O‘narning navbatdagi o‘ziga xos usulini  
talqin etishimizga zamin yaratadi.
Sobir O‘narning istiqlol davri o‘zbek adabiyoti hikoyachiligida kichik odam
obrazini   xarakterli   xususiyatlarini   ochib   berishdagi   o‘ziga   xos   individual
usullardan mahorat bilan foydalanganligidan dalolat beradi.
25
 O’zbek tili va adabiyoti.S.Rahimov.Adabiyotshunoslikda badiiy detal.  –Toshkent.-2010.         - B 66. II BOB.   Sobir O‘nar asarlarida davr va shaxs talqini.
2.1 Adib asarlarida o‘tish davri fojialarining realistik tasviri.
Aytish joizki, Abdulla Qahhorning yosh yozuvchilarga maslahat  ma’nosida
bergan  interviyusidagi   quyidagi   so‘zlarni   eslash   o‘rinlidir:  “Kitobxonga  bir   fikrni
anglatish   yoki   bir   narsani   tasavvur   qildirish   uchun   kishining   boshini
qotirmaydigan,   ochiq,   ravon   va   sodda   til   kerak.Surat   oldirayotgan   kishi   suratga
chiroyli     va   kelishib   tushmoqqa   behuda   zo‘r   berib,   o‘zining   tabiiy   holatini
buzganday, yozuvchi chiroyli va “qoyil qilib yozishga” behuda zo‘r bersa, adabiy
asar uchun zarur bo‘lgan tildagi soddalik, tabiiylik buziladi ” 26
,- degan edi u. Sobir
O‘narning   “Tarvuz”   hikoyasida   biz   ana   shunday   sodda   va   samimiy     tilni
uchratishimiz   mumkin.   Ushbu   hikoyada   muallif   Kichik   odam   obrazini   xarakterli
xususiyatlaridan biri, barchaga o‘rnak vazifasini  o‘tovchi ma’naviy olamini ochib
berishda   ushbu   xislatdan   yiroq   bo‘lgan   Katta   odamlar   obrazidan   unumli
foydalanadi. Axir, “Yomonlar ham kerak, agar ular bo‘lmasa yaxshining yaxshiligi
qanday bilinsin”,- deyilgan, bobolardan qolgan gap, asrlar davomidagi kuzatishlar
natijasida   vujudga   kelganda.   Yuqorida   hikoya   tilini   sodda   deb   atadik,   lekin   biz
nazarda   tutgan   soddalik   -     bu   har   bir   voqea   -   hodisaga   muallif   tomonidan   izoh
berilgan,   degani   emas.   Aksincha,   ishonchli   dalillar   orqali   kitobxonga   hikoya
g’oyasini   oson   hazm   bo‘lishida.   Istiqlol   davri   o‘zbek   adabiyotining   asosiy
shartlaridan   biri   mualifning   o‘z   kitobxoniga   bo‘lgan   ishonchida   ekanligini
Qozoqboy Yo‘ldoshev “Yoniq so‘z” maqolalar to‘plami orqali aytib o‘tib ketgan.
Xullas,   Sobir   O‘narnin   g   “Tarvuz”   hikoyasida   jamiyatning   katta   va   kichik
vakillarini   ma’naviyat   masalalari   bir-biriga   zid   qo‘yilgan   holda,   kichik   odam
obrazining   axloqiy   fazilatlari   ochib   berilganligini   ilg’ash   qiyin   emas.   Oradan
shuncha   vaqt,   yigirma   uch   yil   o‘tishiga   qaramay,   uzoq   masofani   do‘stining
quvonchiga   sherik   bo‘laman   deb     bosib   o‘tgan   Omondavlat   obraziga   qalbimizda
qanchalik   iliq   taassurot   paydo   bo‘lgan   bo‘lsa,     Xudoyqulning   birodarlikni
ta’minlovchi   ikki   oyda   bir   yig’ilib   turuvchi   o‘sha   munosabat:   “Ichlaringda   joni
26
  .Yoshlar seminariyasida so’zlangan nutqdan. bori   kim   o‘zi?”,-   deb   kulmish   qildi.   Do‘sti   xafa   bo‘la   boshlaganini   ko‘rib   “xo‘p-
xo‘p”, boshqa bunday demayman, men seni masxara qilmadim-ku”,- dedi va tag’in
kuldi” 27
.     “Men   seni   masxara   qilmadim-ku”,-   degan   jumla   –   “seni   emas
qishloqdagi boshqa sinfdoshlarni nazarda tutyapman, nega xafa bo‘lasan”,-  degan
ma’noni   berib,   Xudoyqul   ushbu   so‘zlarni   hazil   ma’nosida   aytganini   bildirsa-da,
ammo   ushbu   so‘zlardan   so‘ng   “yana   kulishi”   uning   uzri   til   uchida,   shunchaki,
aytilganidan,  aslida   ham   u  “yo  pulni,  yo  do‘stlarini  mensimagan” 28
ligidan  dalolat
beradi. Parchadagi  ushbu ma’nolarni kitobxon anglashi  qiyin emas. Muallif inson
ma’naviyati dunyodagi har qanday moddiy boylikdan ustun turishini kichik odam
obrazi   bo‘lmish   Omondavlatni,   katta   odam   obrazi   hisoblanmish   Xudoyqulga
qarama-qaarshi   qo‘yibgina   qolmasdan,   qahramonimizni   katta   odamlar   orasiga
tashlaydi   ham.Ularga   qishloqning   ehtirosli   hayotini,   avloddan-avlodga   o‘tib
kelayotgan xalqning ma’naviy boyligi hisoblanmish baxshilar termasini ,umuman,
ahamiyati   yo‘q.   “Jingalak   soch”   deya   ta’rif   berilgan   mehmon   tilidan   aytilgan:
“Iltimos   qilamiz   shu   narsani   aytmang”,-   deya   iljayishi” 29
,-   kabi   jumlalarning   o‘zi
ham   fikrimizni   dalillaydi.   Muallifning   jarayonga:   “Go‘yo   kulgi   uchun   aytilgan
bo‘lsayam,   har   qalay   bu   yigitlar   illo-billo   baxshining   doston-   u   termasi   uchun
qishloqning   boyagi   orzu-ehtirosga   boy   hayotini   eshitishga-da   toblari   yo‘qligi
sezilib   turardi” 30
,-   kabi   izoh   berib   o‘tishi     tushunchalarimizni   yanada
mustahkamlaydi.   “Keyingi   mehmon”lar   “avvalgi   mehmon”imiz   Omondavlatga
e’tibor ham bermay, deyarli odam o‘rnida bilmay “biri olib, biri qo‘yib kim bilan
qanday shartnoma tuzgani, necha million tushurgani-yu, ularni qandoq o‘zlashtirib,
nimaga   sarflashlari,   tushunarsiz   uslublari   xususida   so‘zla” 31
shishlarini   ko‘rib,
hayotning   birlamchi   mazmunini,   inson   baxtini   faqat   pul   topa   bilishda   deb
bilganlarga   nisbatan   yuragingizda   achinish   paydo   bo‘ladi.   Omondavlat   xayoliga
hikoya   so‘ngida   kelgan:   “Bular   bizga   teng   emas,   butkul   boshqa   odamlar   ekan,
27
  www.ziyouz.uz  kutubxonasi.O’.Sobir.Tarvuz.-T.,Kamalak,1993.- B 7.
28
  www.ziyouz.uz  kutubxonasi.O’.Sobir.Tarvuz.-T.,Kamalak,1993.- B 7.
29
 O’sha manba.
30
 O’sha manba. 
31
 O’sha manba.  bachchag’arlar,   degan   koyishga   o‘xshash   bir   shiddatli   o‘y   muhrlandi” 32
,   jumlasi,
qahramonimizni ularga o‘xshamaganidan attang qilishi emas, balki ular davrasiga
noo‘rin kelib  qolganligidan paydo  bo‘lganligini   anglatadi.  Omondavlat  his  qilgan
haqiqatni   anglab   yetgan   kitobxon,   bu   dunyoda   odamiylik,   insoniylik   kabi
tushunchalar   har     qanday   moddiy   boylikdan   ustun   turishini,   katta   odamlar   obrazi
dunyoqarashiga zid tasvirlangan kichik odam obrazining ma’naviyati
orqali teranroq idrok etadi. Bu esa Sobir O‘narning istiqlol davri o‘zbek adabiyoti
hikoyachiligida   kichik   odam   obrazini   xarakterli   xususiyatlarini   ochib   berishdagi
o‘ziga xos individual usullardan mahorat bilan foydalanganligidan dalolat beradi.
          “Adabiyotshunoslik   va   stilistikada   allaqachon   badiiy   detaldan   keng
foydalanish   holati   muallifning   individual   uslubiga   muhim   ko‘rsatkich   sifatida
xizmat   qilishi   e’tirof   etilgan” 33
ligi   istiqlol   davri   o‘zbek   adabiyoti   hikoyachilik
janrida kichik odam obrazini  ochib berishdagi  Sobir  O‘narning navbatdagi  o‘ziga
xos usulini    talqin etishimizga  zamin yaratadi. Istiqlol davri namoyondalari  Sobir
O‘nar hamda Ulug’bek Hamdam, Erkin A’zam, Isajon Sulton va Zulfiya Qurolboy
qizining hikoyalaridagi obrazlar talqiniga diqqatimizni qaratadigan bo‘lsak, boshqa
yozuvchilardan   farqli   o‘laroq   Sobir   O‘nar   kichik   odam   obrazini   ochib   berishda
“Tarvuz” hikoyasida tarvuzdan o‘ziga xos bir   detal sifatida foydalanadi. Qaysidir
tomoni bilan ushbu usul Abdulla Qahhorning “Anor” hikoyasini yodga solidi. Bu
esa   XX   asr   nafasi,   XXI   asrda   ham   o‘z   uchqunlarini   ko‘rsatayotganidan   nishona.
Abdulla   Qahhorning   “Anor”   hikoyasidagi   anor   detali   hikoyaning   bosh   g’oyasi
bo‘lmish kambag’alchilik har qanday baxtli oila munosabatiga salbiy tus berishini
ko‘rsatishda   asosiy   unsir   vazifasini   o‘tagan.   Ayni   shular   xususida   Umurzoq
O‘ljaboyev “Hikoyachilikda davr nafasi” asari orqali quyidagi fikrlarni aytadi: “Bu
asarning asosida  kambag’alchilik, qo‘li  kaltalik inson uchun qanchalik  og’ir  fojia
ekanligini   ko‘rsatib   berishdek   bir   g’oya   turadi” 34
.   Sobir   O‘narning   “Tarvuz”
hikoyasidagi   tarvuz   detali   ham   hikoyaning   bosh   g’oyasini   talqin   etishda   xuddi
shunday   dastlabki   unsurlardan   biri   hisoblanadi.   Qadriga   yarasha   qadr   topmagan,
32
 O’sha manba. 
33
 O’zbek tili va adabiyoti.S.Rahimov.Adabiyotshunoslikda badiiy detal.  –Toshkent.-2010.         - B 66.
34
 O’ljaboyev U.Hikoyachilikda davr nafasi.-T.,Turon zamin ziyo,2016.- B 69. axlatdan joy olgan tarvuz shunchaki poliz ekini emas, balki yer yuzida odamiylikni
bayroq qilib tutuvchi inson timsoli  edi. Uni xudoyqullar tilidan qadrsizlanishi  esa
kishi   qalbida   norozilik   kayfiyatini   uyg’otadi.   Bu   kabi   norozilik   kitobxon
ma’naviyatini   boyishiga   xizmat   qiladi.   Detalni   muallif   hikoya   nomi   darajasiga
ko‘tarishi uni bu usuldan mahorat bilan foydalanganligidan dalolat beradi.
          Serqirra   ijodkorlardan   biri   Ulug’bek   Hamdam   :“Uslubingizni   o‘zgartirish
niyatingiz   bormi?,-   deya   berilgan   savolga,   -   Men   o‘zimni   rang–barang   uslubda
qalam   tebratuvchi   ijodkorlar   safiga   qo‘shib   yursam-u,   siz   yana   uslub   o‘zgartirish
haqida   so‘rayapsiz” 35
,  -   deya   javob   beradi.  Shu  suhbatning   o‘zida   :   “Muvozanat”
realistik, “Isyon va itoat” shartli-ramziy, “Sabo va Samandar” liro-romantik ruhda,
shunga   yarasha   uslublarda   yozilgan.   “Yolg’izlik”   nomli   qissam   esa   tamomila   biz
ko‘nikkan   syujetlarsiz   qog’ozga   tushgan.   Uning   modern   tabiati   boshqa
asarlarimdagi    realistik uslubdan tamomila farq qiladi” 36
,-  deya  aytib o‘tgan. Ana
shunday   turli   xil   usullarda   samarali   qalam   tebratgan       yozuvchimiz   istiqlol   davri
kichik odam obrazi talqinida o‘ziga xos yo‘nalishlardan foydalanadi.
Sobir   O‘narning   “Tarvuz”   hikoyasidagi   detallar   g’oyat   kuchli   hissiy
qudratga   ega,   ular   shu   zahotining   o‘zida   kitobxonga   yetib   boradi   va   unga   kuchli
ta’sir   etadi.   Hikoyadagi   odamgarchilikdan   chiqqan   inson,   ya’ni   Omondavlatning
odam qadrini anglamasligi  kabi illati ochib berilishida katta xizmat qilgan, kichik
detallarga e’tibor bergan holda, “Avvalgi mehmon bilan keyingi mehmon” 37
,- deya
ta’rif   berilgan   shaxslarga   bu   kabi   insonlarning   munosabati   qanday   bo‘lganligini
matn   orqali   kuzatsak:   “Xudoyqul   gapi   teskari   bo‘lgani   bir   sari   durustroq
siylamadiyam.   Dasturxonga   kelgan   birinchi   ovqat   moshxo‘rda   bo‘ldi” 38
.   E’tibor
bergan   bo‘lsangiz   biz   o‘zbeklarda   asosiy   mehmonni   osh   bilan   siylashadi,
moshxo‘rda bilan emas. Bu yerda moshxo‘rda Omondavlatni  Xudoyqulning qadrli
mehmonlaridan   emasligini   isbotlovchi   bir   detal   vazifasini   o‘tayapti.   Endi   yangi
mehmonlarni kirib kelishi va dasturxoniga e’tibor beraylik: “ … eshik qo‘ng’irog’I
35
 H.Ulug’bek.Ruhni uyg’otguvchi so’z.-T.,Turon zamin ziyo,2017.- B 332.
36
 O’sha manba.
37
  www.ziyouz.uz  kutubxonasi.O’.Sobir.Tarvuz.,Kamalak,1993.- B 7
38
 O’sha manba.  jiringladi.   Bashang   kiyingan   ikki   yigit   kirib   keldi…   Stolga   bir   pasda   g’alati
taomlar   kela   boshladi.   Kolbasa,   qazi,   pishloq,   tovuq   go‘shtidan   tortib
boshmoldoqning   boshiday   kelguvchi   og’zi   lang   ochilgan   pistalar   ham   keldi” 39
.
Ushbu   taomlar   bu   ikki   shaxsning   Xudoyqul   uchun   nechog’li   ahamiyatga   ega
insonlarlar ekanligini  anglatib turuvchi detal  vazifasini  o‘tagan. Ammo bunchalik
takallufning boisi, mehmonlarning Xudoyqul qalbiga qadrli bo‘lganliklaridan emas
(   ertan-mertan   bojxonada   ishlaydigan   Qobilning   oldiga   o‘tish   haqidagi   o‘zining
mas’uliyatini anglagach, ikki sherikka, aniqrog’I mehmonlarning guliga takallufni
davom   ettira   berdi),   balki   ularni   kelajakda   keltirajak   foydasida.   Ushbu   o‘rinda
moshxo‘rda   –   e’tiborsizlik,   turli   noz-ne’matlar   –   takalluf   ma’nosini   ifodalabgina
qolmasdan Omondavlat  obrazi  xarakterini  ochib   berishda   yordam  bergan. Detal
tanlashda   muallifning   hayotni   chuqur   tushunishi,   odamlar   psixologiyasini
o‘rganganligi katta ahamiyat kasb etadi. “Detal ko‘pincha sub’ekyiv, ya’ni muallif
nuqtai   nazaridan   chiqib   tanlanadi.   Demak,   detalga   hikoyaning   eng   asosiy   qismi
bo‘lishi   bilan   birga   shu   qismda   muallif   pozitsiyasining   eng   yorqin     namoyon
bo‘lish   o‘rni   ham   deb   qaramoq   kerak” 40
  .   ”Tarvuz”   hikoyasida   Sobir   O‘nar   o‘z
uslubini   shu   qadar   namoyon   etganki,   hatto,     hikoya   asar   tarkibidagi   detal   nomi
bilan   ataladi.   Xo‘sh   bir   kechadagi   ikki   inson   munosabati   yoritilgan   ushbu
hikoyaning   nomi   “Tarvuz”   deya   atalishiga,   bir   tarvuz   hikoya   nomi   darajasiga
chiqishiga   nima   sabab   bo‘ldi   ekan.   E’tibor   bilan   qarang:   “Ittifoqo   yupqa,   nozik
likobchalarda  tarvuz   keldi.  Omondavlatning  biroz  kayfi  oshgani   boismi,  tarvuzga
ko‘zi tushgani zamon ichi yorishib ketdi. Hay-hay yosh boladek sevindi” 41
. Muallif
tomonidan   keltirilgan   “Hay-hay”   degan   jumlaning   o‘zi   bu   holatga   nechog’lik
jonlilik   baxsh   etayotganini   qarang-a.   O‘zbeklarning   mehmondo‘stligini   bilardik,
ammo   o‘zi   keltirgan   kichkina   bir   narsa   ham   dasturxon   yuzini   ko‘rsa   undan
bunchalik rohatlanishini, bolalarcha ya’ni chin dildan sevinishini bilmas ekanmiz.
O‘sha  kichkina bir narsa dasturxondan qanday joy olgan bo‘lsa,  uning egasi  ham
o‘zini   mezbon  hayotida shunchalik  o‘ringa egadek  his  qilishini   anglamabmiz.Har
39
 O’sha manba.
40
 Adabiy tur va janrlar(tarixi va nazariyasiga oid) Uch jildlik.1-jild.-T.,1991.- B 78. 
41
  www.ziyouz.uz  kutubxonasi.O’.Sobir.Tarvuz.-T.,Kamalak,1993.- B 7. xolda,   “Picha   mubolag’a   bilan   aytganda,   dasturxonning   egasiday   sezdi   o‘zini” 42
,-
degan   jumlalar   zamiriga   shu   xulosalar   berkitilgan   bo‘lsa   ajabmas.   Lekin   biz   bu
manzarani   faqat   sirtdangina   kuzatyapmiz,   chetdan   baho   beryapmiz,   chindan
sevinyapmiz,   xuddi,   qahramonimiz   singari.   Hamma   tarvuzning   ham   ichi   qizil
bo‘lganidek,   barcha   odamlarda   ham   ikki   oyoq,   ikki   qo‘l,   ikki   ko‘z-u   ikki   quloq
bo‘lar   ekan-u,   ular   faoliyatini   ta’minlab   turuvchi   bir   parcha   go‘sht   ichida   senga
nisbatan   nelar   borligini   anglash   uchun   uni   huzurida   bo‘lishing,   uni   ta’tib,
ko‘rishingni   o‘zi kifoya   ekan. “Omondavlatimiz tag’in ularning ishbilarmonligi-
yu”,- katta odamlarning, - “katta gaplariga mahliyo bo‘lganicha qoldi. Qozonkabob
keltirildi.   Ichishdi.   Tarvuzga   uzalib   bir   tilik   oldi.   Yeb   bo‘lib   po‘chog’ini
likobchaga   qo‘yar   chog’   tag’in   dong   qotdi,   bu   boshqa   tarvuz!   Qorasidan   olib
kelgandi,   bunisi   yashil   chipor” 43
.   Shuncha   yillik   qadrdonini   qadrlamagan   inson,
noz-u   ne’matlarga   to‘la   kichik   bir   dasturxonidan   sodda,   tanti   bir   insonning   o‘zi
kabi   oddiy   tarvuziga   joy   beramidi?     Bu   kabi   haqiqatni   anglagan   Omondavlat
holatiga   yozuvchi,   qahramon   tilidan   quyidagicha   ta’rif   beradi.   “Bular   bizga   teng
emas,   butkul   boshqa   odamlar   ekan   bachchag’arlar,   degan   koyishga   o‘xshash   bir
shiddatli   o‘y   muhrlandi   va   kayfiyati   tushib   ketdi” 44
.   Muallif   mahoratini   qarang,
“koyishga   o‘xshash   bir   shiddatli   o‘y   xayolidan   o‘tdi”   emas,   balki   “muhrlandi”.
Muhr!   Muhr   eng   asosiy   hujjatlarga,   eng   asosiy   o‘rinlarda   ishlatiladigan   narsa   va
uning qoldirgan izi abadul abad o‘chmaydi. Xuddi, Omondavlat ko‘nglidagi yara,
u   anglagan   haqiqat   singari.   Muallif   tili   bilan   aytganda:   “Omondavlat   o‘rtog’I
uchun   bu   qadar   ahamiyatsiz   bo‘lganidan   o‘kindi,   albatta” 45
.   Do‘stiga   mehr   bilan
keltirilgan   “tarvuz”   mezbonning   “dasturxon”idan   emas,   balki   axlatxonadan   joy
olsa,   bu   mehmonnning   kimligiga   ishorami,   yoki   mezbonning   ma’naviyatdan
yiroqligi,   olamni   faqat   moddiylikdan   iborat   deb   bilishidan   dalolatmi?   Keling,   bu
manzara   bilan   matn   orqali   to‘liqroq   tanishib   chiqsak:   “Omondavlat   e’tibor
bermadi-yu, xotini bir turtgach, cho‘chiganday ishora qilgan tomonga qaradi: temir
yashiklar yoniga xuddi kecha o‘zi ko‘tarib kelgan tarvuzlarga o‘xshash ikki tarvuz
42
 O’sha manba. 
43
  www.ziyouz.uz  kutubxonasi.O’Sobir.Tarvuz.-T.,Kamalak,1993.- B 7.
44
 O’sha manba.
45
 O’sha manba. turibdi.   Nahotki,   dedi   o‘zicha” 46
.   Bu   manzara   bilan   tanishgan   kitobxon   ko‘nglida
Omondavlatning qadriga achinishdan ko‘ra ko‘proq, Xudoyqulga nisabatan nafrat
uyg’onadi.   Yuqoridagi   savolga   beixtiyor   javob   topgan   bo‘lsangiz   ajab   emas.
Ularga   qarata:   ”Katta   bir   kursilarning   shinam   bir   joylarida   o‘tirgan,   ey     katta
insonlar, bu dunyo faqat moddiylikdan iborat emas, unda mehr-muhabbat, e’tibor,
insoniylik deya atalmish, moddiylik tarozida o‘lchab bo‘lmas tuyg’ular ham bor”,-
degingiz keladi. E’tibor, mehr  bilan olib kelingan, dasturxonning bir chetiga ham
loyiq ko‘rilmagan, axlatxonada yotgan ikki dumaloq, usti qora narsa shunchaki bir
tarvuz emas edi. U katta kresloda bo‘lmasa-da, bir vaqtning o‘zida bir necha inson
sig’ishi mumkin bo‘lgan oddiygina ko‘rpachada o‘tiruvchi, insoniylikni hayotining
asosiy     mezonlaridan   biriga   aylantirgan,   ma’naviyatli,   xuddi,   tarvuz   singari
ko‘rinishi  oddiy kichik odam  Xudoyqul    obraziga ishora edi. Ushbu  fikrlarimizni
qahramonimiz   xayolidan   o‘tgan   jumlalar   ham   dalillaydi.   “Ey,   inson!   Kechagina
men qatori eding-ku. Qishloqdan, tezak orasidan chiqding-ku. Nima qiliq axir bu?
Senga  million   so‘mlik   sovg’a   olib   kelishga   qurbim     yetmaydi.  Ko‘ngil   bu,   do‘st,
ko‘ngil! Haqorat ham shunchalik bo‘lar” 47
.
2.2 Zamon va qahramon munosabatlarining badiiy talqini.
          Xoh,   bir   kichik   hikoya   bo‘lsin,   xoh,   katta   roman   barcha   asarlarni   tahlil
qiiishda,albatta,   zamon   ruhidan   kelib   chiqib   yondashish   kerak.   Chunki
qo‘lingizdagi asarda o‘sha davr muhiti, yutuq va kamchiliklari, insonlarining qalb
kechinmalari   hamda   hayotiy   orzulari   aks   ettirilgan   bo‘ladi.   Istiqlol   davriga   kelib
xalq hayotini turg’unlik ma’lum bir darajada tark etib, o‘z o‘rnini sezilarli ravishda
rivojlanishga   bo‘shatib   berdi.   Insonlar   hayotida   o‘qish,   intilish,   tadbirkorlik   kabi
tushunchalar asosiy o‘rinni egallay boshladi. Shubhasiz, bu quvonarli hol. “Guruch
kurmaksiz bo‘lmaydi” deganlaridek, jamiyatimizda katta bir mavqega ega bo‘lgan,
ammo   ma’lum   bir   marrani   zabt   etgandan   so‘ng,   asli   kelib   chiqishini   unutgan,
insoniylikdan yiroq   insonlar ham yo‘q emas. Bu kabi insonlarni hayoti davomida
topganlaridan,   yo‘qotgan   narsalari   ortiqroq   ekanligini   biz   kitobxonlarga   uqtirish
46
 O’sha manba.
47
  www.ziyouz.uz  kutubxonasi.O’.Sobir.Tarvuz.-T.,Kamalak,1993.- B 7. uchun,   “inson   ruhining   muhandislari” 48
  kichik   odam   obrazidan   unumli   ravishda
foydalanadilar.Ushbu   obraz   asarlarda   asosan   odamiylikni,   asl   insonlarga   xos
bo‘lgan   ma’naviyatni   bayroq   qilib   ko‘targan   holda   tasvirlanmoqda.     “Marks
odamni   olijanob   qilmoq   uchun   yashayotgan   jamiyatni   insoniy   qilib   qayta   qurish
lozimligini   aytgan   bo‘lsa,   endilikda   odamni   yaxshilamay   turib,   jamiyatni   yaxshi
qilish   mumkin   emasligi   ayon   bo‘ldi.   Yoki   shoir   aytmoqchi,   “Odam   tuzalmasa,
olam tuzalmas”. Bu shunchaki hikmatomus gap emas. Komillik yo‘liga kirgan chin
inson   har   qanday   bo‘g’iq   muhitda   ham   o‘ziga   gard   yuqtirmay   pokligicha
qolabilishi   lozim” 49
.   E’tibor   bilan   qarasangiz,   istiqlol   davri   o‘zbek   adabiyotida
kichik   odam   obrazining   ma’naviy   fazilatlari,   katta   odam   obrazlarining   illatlariga
qarshi   qo‘yilgan   holda   ochib   berilgan.       Bunday   hikoyalarga   misol   tariqasida
“Tarvuz”   hikoyasini   keltirishimiz   mumkin.   Hikoyaning   bosh   qahramonlari
qachonlardir yaqin sinfdosh, hamqishloq bo‘lgan Xudoyqul (katta odam obrazi) va
Omondavlat(kichik   odam   obarzi)   hisoblanadi.     Muallif   o‘quvchiga   ularni
qachonlardir   sinfdosh   ekanligini   Xudoyqul   tilidan   xotini   Sapuvraga   gapirish
jarayonida   quyidagicha   keltirib   o‘tadi:   “…eng   yaqin   sinfdoshim   shu   Omondavlat
bo‘lsa, undanam  qaytmaydi” 50
. Omondavlat  ham  shu sinfdoshini judayam  hurmat
qilganidanmi,   yoki   odamgarchilikdanmi   qizli   bo‘lganligi   bilan   tabriklash   uchun
oila a’zolari bilan keladi. Do‘stini hamon o‘ziga yaqin ko‘radi. Buni isboti sifatida
do‘stini kutib, uxlab qolgan Omondavlatning u bilan ko‘rishishiga e’tibor beraylik:
“Allamahaldan   so‘ng   o‘rtog’ining   kelib   turtishidan   uyg’ondi.   Sapchib   turib
quchoqlashib   ko‘risha   ketdi” 51
.   Inson   yaqinini   ko‘rgandagina   “sapchib   turishi”
hamda   u   bilan   qo‘l   uchida   emas,   balki   “quchoqlashib”   ko‘rishishi   mumkin.
Demak,   Xudoyqul   Omondavlat   uchun   qadrli   inson!   Lek   o‘tmishdagi   sinfdoshlar,
xatto,     Omondavlat   ham   u   uchun   zarracha   ahamiyatga   ega   emas.   Moddiylik
xususidagi   suhbatdan   zerikkan,   insonning   insoniy   tuyg’ulari,   bolalik   xotiralari
haqida   do‘sti   bilan   o‘rtoqlashishni   istagan   Omondavlat   tilidan   keltirilgan
48
 Karimov I.A.Yuksak ma’naviyat-yengilmas kuch.-Toshkent.,Ma’naviyat,2008.- B 136.
49
 Yo’ldoshev Q.Yoniq so’z.-Toshkent.Yangi asr avlodi,2006.- B 84.
50
  www.ziyouz.uzkutubxonasi.O’.Sobir.Tarvuz.-T.,Kamalak,1993.- B  5
51
 O’sha manba. jumlalarga   e’tibor   beraylik:   “Sinfdoshlarining   ahvolidan   so‘zladi.   Ikki   oyda   bir
marta   yig’ilib   turishlari,   yig’ilganda   uch   kilo   go‘shtning   pulidan   gashtak   pul
yig’ishlarini   aytib,   sen   ham   qo‘shilsang   o‘tirishga,   bolalar   Xudoyqul   bizlarni
mensimay ketdi  deb yuribdi, bir  minnatdan qutulasan,  dedi. Xudoyqulning ensasi
qotdi.   Yo   pulni,   yo   do‘stlarini   mensimaganday   bo‘ldi” 52
.   Bizningcha,   moddiylik
jihatidan o‘ziga va o‘ziga o‘xshaganlarga o‘xshamagan do‘stlarni mensimadi desak
maqsadga   muvofiq   bo‘lar   edi.   Chunki   u   kabi   insonlar   hayotida   moddiylik   ustun.
O‘zgalar bilan bo‘lgan munosabatdan ma’lum bir manfaat kutgan Xudoyqul (uyam
ertan-mertan   bojxonada   ishlaydigan   Qobilning   oldiga   o‘tish   haqidagi   o‘zining
mas’uliyatini anglagach, ikki sherikka, aniqrog’I, mehmonlarning guliga takallufni
davom   ettira   berdi),   yaqin   sinfdoshi   Omondavlatning   samimiy   munosabatiga
to‘g’ri baho bera olmaydi. Katta odamning :” Bola-chaqa bilan bordi – keldi qilish
durustroq bo‘ladi, qalinlashish shundan boshlanadi, xotinlar ham, bolalar ham bir-
birining   otini   aytib   eslab   turushi   yaxshi   gap” 53
,-   deya   tashrif   buyurgan   do‘stiga
nisbatan   “katta   o‘ylari”ni   qarang:   “Omondavlatning   qishloqdan   qo‘ng’iroq   qilib
indinga bola-chaqasi  bilan kelishini eshitib Xudoyqulning ensasi  qotdi, nechukdir
miyasiga   lop   etib   buyam   pul   so‘rab   keladi,   bo‘lmasa   besh-olti   yildan   beri
ko‘rishmagan   sinfdoshga   balo   bormidi,   degan   o‘y   urildi.   Ko‘ngli   xijil   tortib,
kelmasayam   o‘pkalamas   edim   dedi” 54
.   Katta   odamlarning   o‘zi   singari   o‘ylari,
kichik   odamlar   qalbidagi   buyuklik   oldida   zarra   misoli.   Balki   shuning   uchundir
yuksak   tuyg’ularni   ko‘ra   bilmaslik   sababi.   Axir,   barcha   o‘z   darajasidan   kelib
chiqib atrofga baho beradi. Hikoyada ma’lum bir mansab, ish oldidagi burchlardan
ko‘ra   insoniylikni   ustun   deb   bilgan,   inson   qadrini   oliy   qadryatga   aylantirgan
Omondavlat   singari   kichik   odamlar   obrazi   ham   bor.   Ularning   ma’naviyatli
dunyosi, insoniyligi quruqshagan katta odamlar obraziga zid qo‘yilgan holda ochib
beriladi. Ularni dastlabki to‘qnashishiga e’tibor bering, bolasi uyni biroz to‘zitgani
uchun jahli chiqqan Xudoyqul Omondavlatga qarata : “- Jon jo‘ra oyog’ingdiyam,
52
 O’sha manba.
53
  www.ziyouz.uz  kutubxonasi,O’. Sobir.Tarvuz.-Toshkent.,Kamalak,1993.- B 5.
54
 O’sha manba. naskingdiyam   yuvib   kel   vannaga   borib” 55
,-   degan   gapi   uni   ko‘ngliga   nechog’lik
og’ir   botmasin,   bu   voqeadan   ham   yaxshilik   qidiruvchi   soddadil   qahramon:
Balog’atga   yetganidan   beri   bunaqa   dashnom   eshitmagani   uchunmi,   ko‘ngli
singandek   bo‘ldi.   Ammo   keyinroq   picha   g’ashligini   bosib,   shaharda   uylar   tor,
shuning uchun o‘zimga sezilmagan ter hidi uyga taralgan chiqar, begona bo‘lsam
betimga aytarmidi deb o‘ylab qo‘ydi” 56
. Muallif tomonidan bu holatga : “Chamasi
o‘ziga shunday deb tasalli berdi” 57
,- deya ta’rif beriladi.   Bu esa har bir voqeadan
hikmat, ya’ni yaxshilik qidiruvchi, ko‘ngli pok o‘zbekning asl ko‘rinishi emasmi?
Bundan tashqari qahramonimiz Olloh berganiga shukur qiluvchi, soddadil insonlar
xususuyatlarini ham o‘zida mujassam etgan obraz.   Yuqorida aytib o‘tganimizdek
Xudoyqul   fikr-u   zikri   mol-dunyo   orttirish   bo‘lgan,   tilida   “pul   topish   ancha
mushkul   bo‘lib   ketgani,   birovga   bergan   pulingniyam,   molingniyam   qaytib   olish
o‘limdan og’irligini” 58
  aytib to‘xtamaydigan – katta odam. Uning nazdida, u kabi
mol-dunyo orttirmagan go‘yoki, Omonqul  ”kichik odam”lardan – biri. Omonqul -
boriga   shukur   qilishni   biladi,   hatto,   do‘stini   ham   bunga   da’vat   etmoqchi   bo‘ladi.
Harholda, u do‘stining gaplaridan so‘ng “hayron bo‘ldi, uyning har tarafi yaltirab
turushi,   televizor,   mebellarning   bahosini   o‘ylagan   bo‘ldi,   hovli   qurayotgani,
qanaqadir chet el mashinasini minib yurganini eshitgan, miyasining bir chekkasida
hammasi   g’imir-g’imir   e’tirozlar   uyg’otib,   noshukur   bo‘lmaslikka   da’vat
qilmoqchi   bo‘ldi-yu” 59
  andisha   yo‘l   qo‘ymadimi,   yoki   birovning   dilini   og’ritish,
xullas,   aytmadi.     Suhbat   davomida   dehqonning   bir   necha   oylik   daromadi
hisoblangan   o‘n   besh   mimg   so‘m,   shaharliklar   uchun   bir   kunlik   ham   daromat
manbai   emasligini   Xudoyquldan   eshitgan   qahramonimiz   holatiga   e’tibor   bering:
“Omondavlat   “yog’-e”   deya   televizordan   ko‘zini   uzib   jo‘rasiga   qaradi,   ishonish-
ishinmaslikni   bilmadi” 60
.   Omondavlatning   do‘sti   gapiga   ishonib,   ko‘rayotgan
narsasini-da   unitgan   holda   u   tomonga   tikilishi,   uning   nechoglik   soddaligidan
55
 O’sha manba.
56
 O’sha manba.
57
 O’sha manba.
58
  www.ziyouz.uz  kutubxonasi,O’. Sobir.Tarvuz.-Toshkent.,Kamalak,1993.- B 5.
 
59
 O’sha manba.
60
 O’sha manba. dalolat   bersa,   bu   holat   shunchalik   lablarning   samimiy   jilmayishiga   ham   sababchi
bo‘ladi.   Bolalikdagi   do‘stining   uyiga   Omondavlatni   sog’inch,   bolalik   xotiralari
yetaklab   kelgan   edi.   Endi   u   :   ”   Bu   kishi   oldingi   qadrdon   sinfdoshi   emas,   tamom
begona   odamga   aylanib   bo‘lganini   his   eta   boshladi,   afsuslanishini-da,
begonasirashini-da   bilmadi.   Bilgani   shu   bo‘ldiki,   ayni   kezda   o‘zi   ham,   bola-
chaqasi   ham   ortiqcha   ekan” 61
.   Soxta   tabassum,   manfaatga   qurilgan   munosabatlar
ustunlik   qilgan   mezbon   uyiga   Omondavlat   singari   odamlar   ortiqchalik   qilishi
mumkin, ammo butun olam, kurrai zamin bu kabi ma’naviyatli shaxslarga hamisha
muhtoj.   Muallif   tili   bilan   aytganda   ular   baxtni   billur   qadaxlardagi   mayda   deb
bilmaydi.   Ular:   “Qishloqning   to‘yida   yelim   va   spool   piyolalarda   vino   ichib
xursand bo‘lib yurgan” 62
,- baxtini birlikda deb biluvchi shaxsdir. 
         Ming afsus bilan e’tirof etishimiz mumkinki, istiqlol  davri odamlari erishgan
yutuqlari bilan bir qatorda “KATTALIK” kasaliga ham yo‘liqmoqdalar. Azizlarim,
agar,   ushbu   kasallik   sizning   ham   vujudingizni   kemira   boshlagan   bo‘lsa,   darrov
undan   xalos   bo‘ling.   Umr   yo‘lida   baxt,   asl   zavq   izlab   sayohatga   chiqqan   sayyoh
ortiqcha yuklardan xalos bo‘lmog’I lozim. Yo‘qsa, u yuklarning o‘zi seni baxting
va hayoting lazzatidan mahrum eradi. Unutma, dunyoni tutib turgan serbargli azim
chinor emas, balki uni-da hayotligini ta’minlovchi, ne’mati beminnat – tuproq!
     Gap inson uning ma’naviy olami xususida ketayotgan ekan, beixtiyor Ulug’bek
Hamdamning   ushbu   jumlalari   yodingizga   tushadi:   “Inson   mantiq   farzandi.   Bas,
ichimizga azaldan joylashgan mantiq bizni yorug’lik, ezgulik, adolat va yaratishga
undaydi.   Aslo   zulmat,   yovuzlik,   g’irromlik   va   buzg’unchilikka   xizmat   qilishga
chorlamaydi” 63
.   Ana   shunday   mantiqqa   ega,   qalb   amri   bilan   ish   tutuvchi   kichik
odam   obrazlaridan   biri   Ulug’bek   Hamdamning   “Uzoqdagi   Dilnura”
qahramonlaridan   biri   Yunus   tog’a   edi.   Yunus   tog’adagi   barcha   kichik   odam
obrazlarida   bo‘lgani   kabi   o‘zidan   ko‘ra   ko‘proq   o‘zgalarni   o‘ylash,   ular   uchun
kuyukuvchanlik   kabi   fazilatlar   barcha   insoniyat   uchun   ko‘zgu   vazifasini   o‘taydi.
61
 O’sha manba.
62
  www.ziyouz.uz  kutubxonasi,O’. Sobir.Tarvuz.-Toshkent.,Kamalak,1993.- B 5.
 
63
 H.Ulug’bek.Ruhni uyg’otguvchi so’z.-Toshkent.,Turon zamin ziyo,2017.- B 160. Tog’aning   o‘zga   hududdan   o‘t   o‘rishgani   uchun   jiyani   yuziga   tushirilgan
tarsakidan so‘ng qanday ahvolga tushganiga e’tibor beraylik: “Hamma yog’I jiqqa
ho‘l bo‘lgan Yunus tog’a suvdan chiqa solib, Dadaxonga tashlandi: “Meni ursang,
ur,   lekin   bolaga   nega   qo‘l   ko‘tarasan,   nomard”.   Dadaxon   kichik   va   oriq   jussali
Yunus tog’ani azot ko‘tarib oldi-yu suvga yana shaloplatib otib yubordi.
- Ah!.. deya qichqirib yubordi tog’a” 64
            Og’riq  azobi   ,   dard   zahmidan   o‘zi   uchun   shu   birgina   so‘zni   tilidan   chiqardi
xolos.   Shunday   ahvolida   ham   u   jiyanini   o‘ylardi:   “Yomon   urmadimi   seni?   –
so‘radi   tog’a  ayiq  qiyisiga   tirmashib   chiqarkan” 65
.  Jiyani  ahvolidan  havotirlangan
tog’a,   o‘roq   ustiga   tushib   jarohatlangan   oyoq   og’rig’ini   ham   sezmas,   sezsa   ham
parvo   qilmasdi.   Tog’aning   beparvoligi   joni   og’riq   sezmasligidan   emas,   yaqinini
azobga qo‘ymaslikdan edi. Agar bunday bo‘lmaganida edi biroz fursatdan so‘ng bu
holat   tog’aning   hushidan   ketishi   bilan   tugamas   edi.   O‘zgalar   uchun   kuyikish,
o‘zidan   ham,   hatto   o‘z   jonidan   ham   ularni   halovatini   aziz   deb   bilish   ko‘rib
turganingizdek Yunus tog’a singari kichik odam obrazlariga yot. O‘tkir Hoshimov
tabiri   bilan   aytganda:   “Oyog’i   yerdan   uzilmagan” 66
  ma’naviy   qiyofasini   saqlab
qolgan   odan   edi   –   u.   Yara   qorasonga   aylangach,   doktorlar   bir   oyog’ini   kesib
tashlagandan   so‘ng,  ushbu  yara  hayotiga  zomin  bo‘lishini  bilgan  tog’aning  jiyani
bilan bo‘lgan suhbatiga e’tibor bering:
  “-   Mayli,   men   birortasidan   yuboraman,   xavotir   olmang,   -Kozimjon   gapni   shu
ohangda gapirdiki, tog’a jiyanining judayam shoshib turganini tushundi.
- Kechir   jiyan,   ishingni   ko‘pida   seniyam   tashvishga   qo‘ydim…   -   siniqib
uzrxonlik qidi Yunus tog’a…
   -  Hechqisi yo‘q, tog’a, tuzalib keting…   Lekin kozimjonning ishi ko‘p emasmi,
qishloqa pul yuborishni unutgandi o‘shanda… Tog’a bo‘lsa… tog’a boshqa telefon
64
  www.ziyouz.uz  kutubxonasi.H.Ulug’bek.Uzoqdagi Dilnura.-Toshkent.,Kamalak,2009,mart-aprel.- B 32.
 
65
 O’sha manba.
66
 Hoshimov O’.Daftar hoshiyasidagi bitiklar.-Toshkent.,Sharq,2015.- B 5. qilmadi…” 67
  Hatto,   o‘limi   arafasida   ham   jiyani   halovatini   o‘ylab   ,   uni   qimmatli
vaqtini   olmaslik   uchun,   davlati   lim-lim   bo‘lib   yotgniga   qaramay   uni   bezovta
qilmadi,   indamay   bu   olamdan   ko‘z   yumdi.   Yunus   tog’a   kambag’alchilikda   bor-
yo‘g’I   ellik,   ellik   besh   yil   umr   ko‘rgan   bo‘lsa-da,   u   bashariyat   insonlari   uchun
odamiylik   haykali   bo‘lib   qoldi.   Bor   -   yo‘g’ini   jiyaniga   ilingan   tog’aning   boshiga
dard   tushganini   bilib   turib   arzimagan   ishlar   tufayli   “Johil   bo‘lib   yashagandan
qashshoqlikda   yashash   a’loroqdir,-   deydi   Aristipp.   –   Chunki   qashshoqlar   puldan,
nodonlar esa odamgarchilikdan mahrumdirlar” 68
    
         Yuqorida biz kichik odam obrazlarining axloqi bilan tanishish orqli ma’naviy
olamimizni   boyitib   oldik.   Biz   kitobxonlarga   ma’naviy   saboq   berishda   Zulfiya
Qurolboy qizi o‘zining “Xoliq amaki” hikoyasida kichik odam obrazidan o‘zgacha
bir   usulda   foydalanadi.   Ya’ni,   kamsuqum,   oddiy   xalq   vakili   bo‘lgan   Xoliq
amakini, negadir hech kim qadrlamaydi, hatto hurmat qilmaydi. Bu holatga muallif
quyidagicha   ta’rif   bergan:   “Qishloq   ahli   teng-to‘shlari,   hatto   bolalar   ham   uni
pisand   qilmasligini   aniq   bilaman.   Negadir   hamma   til-zabotli   jonzod   borki,   o‘zini
yuqori   tutib   muomala   qilardi.Bolalar   ham   unga   salom   berishga   erinishardi” 69
.
Qishloq   ahli   Xoliq   amakini   hurmat   qilishi   u   yoqda   tursin,   ko‘proq   tazyiq
o‘tkazishganiga   (Narziqul   rais,   Norto‘xta   qo‘shnisining   unga   qilgan   zulmi   bilan
yuqorida   tanishgan   edik)   guvohi   bo‘lganmiz.   Ayniqsa   ko‘cha   bezorilari   bilan
bo‘lgan   munosabat,   inson   dilini   o‘rtab,   tuyg’ularini   jumbushga   keltiradi.   Ular
qaysidir mish-mishga tayangan holda Xoliq amakiga qo‘l ko‘tarish darajasiga ham
borishadi.   Voqeaning   asl   kelib   chiqishi   tafsiloti   xususida   muallif:   “Keyinchalik,
ma’lum bo‘lishicha, o‘sha yigitlarni “o‘g’ri” deb atagan kimsa Narziqul rais ekan.
Tabiiyki, bu gapni poygakda o‘tirgan Xoliq amaki ham eshitgan. Narziqul raisning
bir uy odam eshitgan gapi qumga tushgan tomchidek singib, yo‘q bo‘lib ketgan-u,
Xoliq amakining qo‘shnisiga xufiya aytgan so‘zi “bolalab” ketgan” 70
,- degan fikrni
aytadi.   Shu   o‘rinda   beixtiyor   O‘tkir   Hoshimovning   hayot   haqiqatiga   aylangan
67
  www.ziyouz.uz  kutubxonasi.H.Ulug’bek.Uzoqdagi Dilnura.-Toshkent.,Kamalak,2009,mart-aprel.- B 32.
 
68
100 mumtoz faylasuf.-Toshkent.,Yangi asr avlodi,2013.- B 75.
 
69
 Zulfiya Qurolboy qizi.Qadimiy qo’shiq.-Toshkent.,O’zbekiston,2017.- B 187.
70
 O’sha manba. – B 189. quyidagi jumlalari yodingizga tushadi: “Boy gerdaysa – salobat. Kambag’al ta’zim
qilsa   –   xushomad.   Boy   gapirsa   –   donolik.   Kambag’al   sukut   saqlasa   –   nodonlik.
Boy   “Mersades”   olsa   kamtarlik.   Kambag’al   velosiped   olsa   –   manmanlik.   Boy
jinoyat   qilsa   –   sho‘xlik.   Kambag’al   sho‘xlik   qilsa   –   jinoyat.   Boy   o‘lsa   –   motam.
Kambag’al   o‘lsa   –   “bandalik” 71
.   Xoliq   amakining   aybi   kambag’alligi,   yoki   bir
jamiyatning   soddadil,   indamas   kichik   odamligidami?   Muallif   rais   bilan   bo‘lgan
ko‘ngilsiz   voqeadan   so‘ng:   “Narziqul   raisni   bir   umrga   yomon   ko‘rib   qoldim” 72
,-
deganidek,   shu   kabi   hodisalardan   keyin   kitobxonning   ham   ko‘nglida   ular   kabi
ma’naviyatsiz   shaxslarga   nisbatan   nafrat   uyg’otadi.   Xoliq   amaki   kabi   insonlarni
hikoya qilgingiz, ularning haq-huquqlari uchun kurashgingiz keladi. Xoliq amakini
yuziga tushgan tarsaki sizning g’ururingiz, oriyatingiz, kattalarga nisbatan hurmat
saqlab kelgan vijdoningizga zarba beradi. Og’riqdan to‘lg’ongan yurak, tanangizni
boshqarib   kelayotgan   aqlga   o‘z   ta’sirini   o‘tkaza   boshlaydi.   Bizningcha,   adiba
Zulfiya   Qurolboy   qizining   ushbu   hikoyada   ijodiy   fazilatlar   egasi   kichik   odam
obrazini   aynan   shunday,   ya’ni   boshqalar   oldida   ojiz   qilib   tasvirlashdan   maqsad
ham   shu   bo‘lgan.   Ko‘ngilning   qayeridadir   pinhon   yashayotgan   ma’naviy
tuyg’ularnijumbushga   keltirish,   ularni   hayotga   qaytarish   ham!   Arzimagan
iltifotdan benihoya xursand bo‘lgan Xoliq amaki ahvolini ko‘rar ekansiz, siz ham
shunday   buyuk   ishlarga   qo‘l   urgungiz,   ahamiyatsiz   deb   bilgan   ishingiz   tufayli
kimlarnidir   xursand   qilgingiz   keladi.   Avtobusda   sodir   bo‘lgan,   unga   o‘zgalar
tomonidan   joy   berilgandan   keying   holat:   “O‘rindiqqa   yastanibroq   joylashib
olarkan, cheksiz baxtiyor kimsadek atrofga ko‘z tashladi. Nazarimda yigitning joy
berganidan   tashqari,   hurmat   bilan   “bobo”   degani   uni   xursand   qilib   yuborgandi.
“Rahmat,   bolam,   rahmat”,-   deganda   sakson   –   to‘qsonni   urib   qo‘ygan   chollardek
salobat bilan gapirgandi-da. Xursand bo‘lib ketganida qisiq, mitti ko‘zlari yaltirab
ketishini   o‘shanda   ko‘rganman.   Keyinchalik,   yoshim   sal   ulg’aygach,   mehrga   zor
odamgina arzimagan iltifotdan ham o‘zini yo‘qotib qo‘yishini anglab yetdim” 73
  
71
 Hoshimov O’.Daftar hoshiyasidagi bitiklar.-Toshkent.Sharq,2015.- B 143.
72
 Zulfiya Qurolboy qizi.Qadimiy qo’shiq.-Toshkent.,O’zbekiston,2017.- B 187.
73
 Zulfiya Qurolboy qizi.Qadimiy qo’shiq.-Toshkent.,O’zbekiston,2017.- B 186.          Ma’naviy-marifiy masalalar talqinida ayrim ijodkorlar kichik odam obrazidan
namuna   sifatida   foydalangan   bo‘lsa,   yana   kimlardir   ularning   zabun   holini
ko‘rsatgan   holda   insoniy   tuyg’ularni   himoyasiga   otlantiradi.   Ayrim   ijodkorlar
“Odobni   beodobdan   o‘rgan”   maqolidan   unumli   foydalanib,   kichik   odam
obrazlarining   axloqsiz   vakillarini   qalamga   oladi.   Yozuvchilarda   ma’naviy   olami
quruqshagan,   risoladagi   odamlarday   fikrlash   va   o‘zgalarn   tuyish   saodatidan
mahrum bo‘lgan ma’naviyatsiz kimsalarni tasvirlash mahorati shakllanayotganligi
ham   quvonarli   hol.   Sh.Bo‘tayevning   “Sho‘rodan   qolgan   odamlar”   qissasi,
A.Yo‘ldoshevning   “So‘qir”   hikoyasida   aynan   shu   xildagi   qahramonlar   tasvir
etilgan. Hozir biz sizlar bilan ushbu masalalarga oid jihati bo‘lgan Sobir O‘narning
“Tegirmonchining   bolasi”   hikoyasi   bilan   tanishib   o‘tamiz.   Hayot   oqar   daryo
deganlaridek   kuch-quvvatga   to‘lgan,   katta   bir   tegirmonni   bir   o‘zi   harakatga
keltiruvchi Mardiboy bobo ham bir kun kelib quvvatdan qoladi. Boyligining asosiy
qismi   unumdor   yerlarini   kichik   o‘g’liga   me’ros   qilib   qoldirganidan   keyin   bunga
javoban   katta   o‘g’li,   kap-katta   boshiga   yarashmagan   janjal   chiqaradi:   “Bir   gal
o‘g’li otasi  tahoratga ko‘tarib chiqqan mis oftabasini  qo‘lidan tortib olib, boshiga
tushurganini   ham   ko‘rdik.   Ha,   biz   bolalik,   murg’ak   ko‘zimiz   bilan   ko‘rib   dodlab
yubordik.   Cholning   boshidan   qon   otilar   edi.   So‘ngra   u   qonga   bo‘yalgan   ko‘yi,
yonboshiga   munkib   tushdi” 74
.   Dastlab   bizga   muallif   tomonidan   bolaligida,   tirik
baliqni   yutgan   holda   tanishtirilgan   tegirmonchining   bolasini   bu   holati   ko‘ngilni
behuzur   qilsa,   yuqoridagi   vahshiyligi   esa   ko‘ngil   qolishiga,   bu   kabi   insonlarga
nisbatan qalbimizda nafrat uyg’onishiga sababchi bo‘ladi. Keyinchalik “Bu dunyo
qaytar   dunyo”   deganlaridek   hikoya   so‘ngida   noshud   kichik   odam   obrazi
hisoblanmish   tegirmonchining   bolasi   ham,   o‘z   bolasi   tomonidan   o‘ldirilganini
bilaganimizdan   so‘ng   “Xudoyim,   bunday   odamlardan   o‘zing   asra”   degan   fikr
xayolimizdan o‘tadi. Shunday odam bo‘lib qolishdan ham, astag’furullog’!..
     Hayotda ro‘y bergan deyarli hamma hodisalarning faqat sirti idrok etiladi xolos.
Mohiyat, ichki jihat, sabab oqibat  bog’lanishlari, ko‘ngil, tuyg’ular silsilasi  hayot
hodisalarining   ichida   pinhon   bo‘lib   qolaveradi.   Hayot   uchun   natija   muhim.
74
 O’. Sobir.Bibisora.-Toshkent.,O’zbekiston,2011.-  B 264. Adabiyot   esa   –   jarayon.   Shu   ma’noda,   adabiyotning   adabiyotligi   ham   hayotga
o‘xshamasligida,   unga   qaraganda   ko‘lamliroq,   chuqurroq   ekanligidadir.   Shuning
uchun   ham   hayotdagiga   o‘xshamagan   tasvirlar   milliy   hikoyachiligimizda   keng
yoyilib   bormoqda.   Bu   o‘rinda   Zulfiya   Qurolboy   qizining   “Tafakkur”   hikoyasi
istiqlol   davri   o‘zbek   hikoyachiligida   alohida   mavqe   va   o‘ringa   ega.   Ushbu
hikoyada   insonning   nafaqat   ko‘ngil   dunyosi,   balki   tafakkur,   ong   tushunchalarini
ilg’ab   bo‘lmas,   aqlga   sig’mas   kuch-quvvati   qalamga   olingan.   Hikoya   qahramoni
kichik   odam   obrazi   hisoblanmish   Tangriberdi   shahmatga   mehr   qo‘yar   ekan,   bu
ishtiyoq   orqasidan   juda   ko‘p   qiyinchiliklarni   boshidan   kechiradi.   Ota-onasidan
umid   bo‘lmagach,   domlasini   shaxmat   olib   kelib   berishini   bir   necha   oy   kutishdan
boshlangan   bola   qiyinchiligi,   Egamberdi   raisning   yollangan   odamlari   tomonidan
yetkazilgan jabr orqali to‘shakka mixlanib qolishi bilan tugaydi. Ota-ona vafotidan
so‘ng   qarovsiz   qolgan   Tangriberdi   holatiga   muallif   tomonidan   quyidagicha   ta’rif
beriladi:   “U   ozib,  cho‘p  bo‘lib  qolgandi.   Xuddi   mo‘miyolangan  jasaddek   kundan
kun   kichrayib,   yemirilib   bormoqda   edi.   Qalbida   hamma   narsa   ayqash-uyqash
bo‘lib   ketgan…   Vujudidan   muhabbat   va   samimiyat   siqib   chiqarilgan…   Shuuri…
ayovsiz   jangdan   keyin   huvillab   qolgan   qo‘rg’onni   eslatardi.   Sovuq   shamol,
yelvizak hukm surardi u yerda… Insonni yengib bo‘lmaydi, deyishadi. Ammo… U
jismonan   yengilgan   edi” 75
.   Muallif   tomonidan   “jismonan   yangilgan”,-   deya   ta’rif
berilgan qahramonimizning xotirasi qaytgandan keying holati: “Nigohlari beixtiyor
shaxmat   taxtasiga   qadaldi.   Qarashlarida   favqulodda   bir   ziyraklik   va   teran   ma’no
aks   etardi.   Muzlab   qolgan   tafakkurida   “yilt”   etib   uchqun   paydo   bo‘ldi.   Uchqun
asta-sekin   alanga   olib,   zulmatda   qaqshab   yotgan   tasavvur   ko‘zgusini   yoritib,
kumushday   yaraqlatib   yubordi” 76
.   Ushbu   lavhalar   bilan   tanishar   ekanmiz,
qahramonimizning   huvullab   qolgan   shuuriga   qaytgan   harakat,   kitobxonga
jo‘shqinlik,   o‘zgacha   bir   kuch   beradi.   Jismning   harakatini   taminlovchi   qism   o‘z
vazifasini o‘tolmaydigan bo‘lib qolgan bo‘lsa-da, ammo ong hamon kurashmoqda
edi,   tafakkur   harakatda.   Bu   esa   hayotda   o‘z   oldiga   katta   marralarni   qo‘ygan,
75
 Zulfiya Qurolboy qizi.Qadimiy qo’shiq.-Toshkent.,O’zbekiston,2017.- B 186.
76
 Zulfiya Qurolboy qizi.Qadimiy qo’shiq.-Toshkent.,O’zbekiston,2017. –  B 11. ma’lum   bir   to‘siqlardan   umidsizlikka   uchragan   shaxslarga   qayta   umid   beradi.
Orzularini   hayotga   qaytaradi.   “Ilojsiz   narsani   o‘zi   yo‘q”ligiga   yana   bir   bor   isbot
bo‘ladi.
          “Ruhshunoslarning   aytishicha,   hayotsevar   odam   yarim   payola   suvni   ko‘rib,
“piyolaning   yarmida   suv   bor”,   degani   holda,   tushkun   kishi   xuddi   shu   idishga
qarab, “uning yarmi bosh”, der ekan. Chunki birinchi holda inson piyoladagi suvni,
ikkinchisida   esa   piyolaning   bo‘sh   joyini   ko‘rarkan.   Asqad   Muxtor
“Tundaliklar”ida   derazadan   boqib   kimdir   osmondagi   yulduzni,   kimdir   yerdagi
go‘ngni ko‘radi, degan ma’nodagi fikrni yozib qoldirgan edi. Oriy rost, chunki har
kim o‘z tabiatidan kelib chiqib olamga nazar soladi” 77
. Ammo bunday tabiat bilan
go‘dak   dunyoga   kelmaydi.   Uni   atrof   muhit   u   muloqot   qilayotgan   jamiyat
tarbiyalaydi. Yo jaholat qotqog’i  tomon yetaklaydi, yo komillik tomon chorlaydi.
Shuning   uchun   ham   odamiylikka   oshno,   ma’naviyati   yuksak   kichik   odam
obrazining   istiqlol   davri   adabiyotida   ahamiyati   beqiyosdir.   Keling,   “Uzoqdagi
Dilnura” hikoyasining qahramonlaridan biri  qachonlardir insoniylik egasi  bo‘lgan
Kozimjon   xayollari   bilan   tanishaylik:   “Nega   men   qishloqda   qolgan   hozir,   hozir,
shu tobda ko‘zlarini abadiy yumib yotgan jigargo‘sham – uzoqdagi Dilnurani, uni
o‘ldirgan   dardni   his   qilmay   qo‘ydim?   Bularning   barchasiga   sabab   ulardan
yiroqdaligimmikan?” 78
  Kozimjon tilidan aytilgan ushbu “milt” etib o‘tgan so‘roq,
aslida   kichik  odam   obrazining  ma’naviy   –  marifiy   masalalar   talqinida   nechog’lik
katta ahamiyatga egaligi borasidagi iqror edi!
  
77
 H. Ulug’bek.Ruhni uyg’otguvchi so’z.-Toshkent.,turon zamin ziyo,2017.- B 160.
78
  www.ziyouz.uz  kutubxonasi.H.Ulug’bek.Uzoqdagi Dilnura.-Toshkent.,Kamalak,2009,mart-aprel.- B 32.  III BOB.   Adib asarlarida oilaviy-maishiy muammolarning realistik talqini
3.1   O‘tish davri fojialarining oilaviy munosabatlar fonida aks etishi.
         
              Badiiy   asarning   qiymatini   belgilashda   undagi   har   bir   katta-kichik   tasvirda
yozuvchining   dalillash   mahorati   ham   muhim   ahamiyatga   egadir.   Bunda   asar
syujetining   markaziga   hayotda   bo‘lib   o‘tgan   voqealarning   olinishining   o‘zigina
kifoya   qilmaydi.   Yozuvchi   asardagi   voqealar   oqimiga   kiritayotgan   har   bir
harakatni,   har   bir   badiiy   tasvir   vositasini   va   har   bir   detalni   o‘z   o‘rniga   qo‘yishi,
uning   aynan   shu   joyda   kelishi   zarurligi   va   shartligini   chuqur   asoslashi   lozim.
Boshqacharoq aytilganda, asarda yozuvchi  tomonidan kiritilayotgan har bir unsur
o‘zaro   birikib,   yaxlit   bir   manzarani,   hayotning   muyyan   bir   parchasini   ko‘z
oldimizga   joylashtirib   berishi   kerak.   Bu   manzara   yana   ko‘zga   ko‘rinmas   ichki
kichik xalqalar bilan ham bir-biriga mustahkam bog’lanib ketadi. Agar asarda ana
shunday xususiyatga  ega tasvir yaratishga erishilgan bo‘lsa bu jihat yozuvchining
mahoratidan,   iste’dod   darajasidan   dalolat   beradi.   Bu   dunyoda   bir-biriga   o‘xshash
xarakter egasi bo‘lmaganidek, asar yozish undagi obrazlarni yaratishda bir xil usul
va   uslubni   qo‘llovchi   yozuvchilarni   ham   uchratish   mushkul.   Aniqroq   qilib
aytganda,   yozuvchilarimiz   istiqlol   davri   o‘zbek   hikoyachiligida   Kichik   odam
obrazini   yaratishda   o‘ziga   xos   individual   usullardan   foydalanmoqdalar.   So‘z
o‘rnida   Abdulla   Qahhorning   yosh   yozuvchilarga   maslahat   ma’nosida   bergan
interviyusidagi   quyidagi   so‘zlarni   eslash   o‘rinlidir:   “Kotobxonga   bir   fikrni
anglatish   yoki   bir   narsani   tasavvur   qildirish   uchun   kishining   boshini
qotirmaydigan,   ochiq,   ravon   va   sodda   til   kerak.Surat   oldirayotgan   kishi   suratga
chiroyli     va   kelishib   tushmoqqa   behuda   zo‘r   berib,   o‘zining   tabiiy   holatini
buzganday, yozuvchi chiroyli va “qoyil qilib yozishga” behuda zo‘r bersa, adabiy
asar uchun zarur bo‘lgan tildagi soddalik, tabiiylik buziladi ” 79
,- degan edi u. Sobir
O‘narning   “Tarvuz”   hikoyasida   biz   ana   shunday   sodda   va   samimiy     tilni
uchratishimiz   mumkin.   Ushbu   hikoyada   muallif   Kichik   odam   obrazini   xarakterli
79
  .Yoshlar seminariyasida so’zlangan nutqdan. xususiyatlaridan biri, barchaga o‘rnak vazifasini  o‘tovchi ma’naviy olamini ochib
berishda   ushbu   xislatdan   yiroq   bo‘lgan   Katta   odamlar   obrazidan   unumli
foydalanadi. Axir, “Yomonlar ham kerak, agar ular bo‘lmasa yaxshining yaxshiligi
qanday bilinsin”,- deyilgan, bobolardan qolgan gap, asrlar davomidagi kuzatishlar
natijasida   vujudga   kelganda.   Yuqorida   hikoya   tilini   sodda   deb   atadik,   lekin   biz
nazarda   tutgan   soddalik   -     bu   har   bir   voqea   -   hodisaga   muallif   tomonidan   izoh
berilgan,   degani   emas.   Aksincha,   ishonchli   dalillar   orqali   kitobxonga   hikoya
g’oyasini   oson   hazm   bo‘lishida.   Istiqlol   davri   o‘zbek   adabiyotining   asosiy
shartlaridan   biri   mualifning   o‘z   kitobxoniga   bo‘lgan   ishonchida   ekanligini
Qozoqboy Yo‘ldoshev “Yoniq so‘z” maqolalar to‘plami orqali aytib o‘tib ketgan.
Xullas,   Sobir   O‘narnin   g   “Tarvuz”   hikoyasida   jamiyatning   katta   va   kichik
vakillarini   ma’naviyat   masalalari   bir-biriga   zid   qo‘yilgan   holda,   kichik   odam
obrazining   axloqiy   fazilatlari   ochib   berilganligini   ilg’ash   qiyin   emas.   Oradan
shuncha   vaqt,   yigirma   uch   yil   o‘tishiga   qaramay,   uzoq   masofani   do‘stining
quvonchiga   sherik   bo‘laman   deb     bosib   o‘tgan   Omondavlat   obraziga   qalbimizda
qanchalik   iliq   taassurot   paydo   bo‘lgan   bo‘lsa,     Xudoyqulning   birodarlikni
ta’minlovchi   ikki   oyda   bir   yig’ilib   turuvchi   o‘sha   munosabat:   “Ichlaringda   joni
bori   kim   o‘zi?”,-   deb   kulmish   qildi.   Do‘sti   xafa   bo‘la   boshlaganini   ko‘rib   “xo‘p-
xo‘p”, boshqa bunday demayman, men seni masxara qilmadim-ku”,- dedi va tag’in
kuldi” 80
.     “Men   seni   masxara   qilmadim-ku”,-   degan   jumla   –   “seni   emas
qishloqdagi boshqa sinfdoshlarni nazarda tutyapman, nega xafa bo‘lasan”,-  degan
ma’noni   berib,   Xudoyqul   ushbu   so‘zlarni   hazil   ma’nosida   aytganini   bildirsa-da,
ammo   ushbu   so‘zlardan   so‘ng   “yana   kulishi”   uning   uzri   til   uchida,   shunchaki,
aytilganidan,  aslida   ham   u  “yo  pulni,  yo  do‘stlarini  mensimagan” 81
ligidan  dalolat
beradi. Parchadagi  ushbu ma’nolarni kitobxon anglashi  qiyin emas. Muallif inson
ma’naviyati dunyodagi har qanday moddiy boylikdan ustun turishini kichik odam
obrazi   bo‘lmish   Omondavlatni,   katta   odam   obrazi   hisoblanmish   Xudoyqulga
qarama-qaarshi   qo‘yibgina   qolmasdan,   qahramonimizni   katta   odamlar   orasiga
tashlaydi   ham.Ularga   qishloqning   ehtirosli   hayotini,   avloddan-avlodga   o‘tib
80
  www.ziyouz.uz  kutubxonasi.O’.Sobir.Tarvuz.-T.,Kamalak,1993.- B 7.
81
  www.ziyouz.uz  kutubxonasi.O’.Sobir.Tarvuz.-T.,Kamalak,1993.- B 7. kelayotgan xalqning ma’naviy boyligi hisoblanmish baxshilar termasini ,umuman,
ahamiyati   yo‘q.   “Jingalak   soch”   deya   ta’rif   berilgan   mehmon   tilidan   aytilgan:
“Iltimos   qilamiz   shu   narsani   aytmang”,-   deya   iljayishi” 82
,-   kabi   jumlalarning   o‘zi
ham   fikrimizni   dalillaydi.   Muallifning   jarayonga:   “Go‘yo   kulgi   uchun   aytilgan
bo‘lsayam,   har   qalay   bu   yigitlar   illo-billo   baxshining   doston-   u   termasi   uchun
qishloqning   boyagi   orzu-ehtirosga   boy   hayotini   eshitishga-da   toblari   yo‘qligi
sezilib   turardi” 83
,-   kabi   izoh   berib   o‘tishi     tushunchalarimizni   yanada
mustahkamlaydi.   “Keyingi   mehmon”lar   “avvalgi   mehmon”imiz   Omondavlatga
e’tibor ham bermay, deyarli odam o‘rnida bilmay “biri olib, biri qo‘yib kim bilan
qanday shartnoma tuzgani, necha million tushurgani-yu, ularni qandoq o‘zlashtirib,
nimaga   sarflashlari,   tushunarsiz   uslublari   xususida   so‘zla” 84
shishlarini   ko‘rib,
hayotning   birlamchi   mazmunini,   inson   baxtini   faqat   pul   topa   bilishda   deb
bilganlarga   nisbatan   yuragingizda   achinish   paydo   bo‘ladi.   Omondavlat   xayoliga
hikoya   so‘ngida   kelgan:   “Bular   bizga   teng   emas,   butkul   boshqa   odamlar   ekan,
bachchag’arlar,   degan   koyishga   o‘xshash   bir   shiddatli   o‘y   muhrlandi” 85
,   jumlasi,
qahramonimizni ularga o‘xshamaganidan attang qilishi emas, balki ular davrasiga
noo‘rin kelib  qolganligidan paydo  bo‘lganligini   anglatadi.  Omondavlat  his  qilgan
haqiqatni   anglab   yetgan   kitobxon,   bu   dunyoda   odamiylik,   insoniylik   kabi
tushunchalar   har     qanday   moddiy   boylikdan   ustun   turishini,   katta   odamlar   obrazi
dunyoqarashiga zid  tasvirlangan kichik odam obrazining ma’naviyati
orqali teranroq idrok etadi. Bu esa Sobir O‘narning istiqlol davri o‘zbek adabiyoti
hikoyachiligida   kichik   odam   obrazini   xarakterli   xususiyatlarini   ochib   berishdagi
o‘ziga xos individual usullardan mahorat bilan foydalanganligidan dalolat beradi.
          “Adabiyotshunoslik   va   stilistikada   allaqachon   badiiy   detaldan   keng
foydalanish   holati   muallifning   individual   uslubiga   muhim   ko‘rsatkich   sifatida
xizmat   qilishi   e’tirof   etilgan” 86
ligi   istiqlol   davri   o‘zbek   adabiyoti   hikoyachilik
janrida kichik odam obrazini  ochib berishdagi  Sobir  O‘narning navbatdagi  o‘ziga
82
 O’sha manba.
83
 O’sha manba. 
84
 O’sha manba. 
85
 O’sha manba. 
86
 O’zbek tili va adabiyoti.S.Rahimov.Adabiyotshunoslikda badiiy detal.  –Toshkent.-2010.         - B 66. xos usulini    talqin etishimizga  zamin yaratadi. Istiqlol davri namoyondalari  Sobir
O‘nar hamda Ulug’bek Hamdam, Erkin A’zam, Isajon Sulton va Zulfiya Qurolboy
qizining hikoyalaridagi obrazlar talqiniga diqqatimizni qaratadigan bo‘lsak, boshqa
yozuvchilardan   farqli   o‘laroq   Sobir   O‘nar   kichik   odam   obrazini   ochib   berishda
“Tarvuz” hikoyasida tarvuzdan o‘ziga xos bir   detal sifatida foydalanadi. Qaysidir
tomoni bilan ushbu usul Abdulla Qahhorning “Anor” hikoyasini yodga solidi. Bu
esa   XX   asr   nafasi,   XXI   asrda   ham   o‘z   uchqunlarini   ko‘rsatayotganidan   nishona.
Abdulla   Qahhorning   “Anor”   hikoyasidagi   anor   detali   hikoyaning   bosh   g’oyasi
bo‘lmish kambag’alchilik har qanday baxtli oila munosabatiga salbiy tus berishini
ko‘rsatishda   asosiy   unsir   vazifasini   o‘tagan.   Ayni   shular   xususida   Umurzoq
O‘ljaboyev “Hikoyachilikda davr nafasi” asari orqali quyidagi fikrlarni aytadi: “Bu
asarning asosida  kambag’alchilik, qo‘li  kaltalik inson uchun qanchalik  og’ir  fojia
ekanligini   ko‘rsatib   berishdek   bir   g’oya   turadi” 87
.   Sobir   O‘narning   “Tarvuz”
hikoyasidagi   tarvuz   detali   ham   hikoyaning   bosh   g’oyasini   talqin   etishda   xuddi
shunday   dastlabki   unsurlardan   biri   hisoblanadi.   Qadriga   yarasha   qadr   topmagan,
axlatdan joy olgan tarvuz shunchaki poliz ekini emas, balki yer yuzida odamiylikni
bayroq qilib tutuvchi inson timsoli  edi. Uni xudoyqullar tilidan qadrsizlanishi  esa
kishi   qalbida   norozilik   kayfiyatini   uyg’otadi.   Bu   kabi   norozilik   kitobxon
ma’naviyatini   boyishiga   xizmat   qiladi.   Detalni   muallif   hikoya   nomi   darajasiga
ko‘tarishi uni bu usuldan mahorat bilan foydalanganligidan dalolat beradi.
          Serqirra   ijodkorlardan   biri   Ulug’bek   Hamdam   :“Uslubingizni   o‘zgartirish
niyatingiz   bormi?,-   deya   berilgan   savolga,   -   Men   o‘zimni   rang–barang   uslubda
qalam   tebratuvchi   ijodkorlar   safiga   qo‘shib   yursam-u,   siz   yana   uslub   o‘zgartirish
haqida   so‘rayapsiz” 88
,  -   deya   javob   beradi.  Shu  suhbatning   o‘zida   :   “Muvozanat”
realistik, “Isyon va itoat” shartli-ramziy, “Sabo va Samandar” liro-romantik ruhda,
shunga   yarasha   uslublarda   yozilgan.   “Yolg’izlik”   nomli   qissam   esa   tamomila   biz
ko‘nikkan   syujetlarsiz   qog’ozga   tushgan.   Uning   modern   tabiati   boshqa
asarlarimdagi    realistik uslubdan tamomila farq qiladi” 89
,-  deya  aytib o‘tgan. Ana
87
 O’ljaboyev U.Hikoyachilikda davr nafasi.-T.,Turon zamin ziyo,2016.- B 69.
88
 H.Ulug’bek.Ruhni uyg’otguvchi so’z.-T.,Turon zamin ziyo,2017.- B 332.
89
 O’sha manba. shunday   turli   xil   usullarda   samarali   qalam   tebratgan       yozuvchimiz   istiqlol   davri
kichik   odam   obrazi   talqinida   o‘ziga   xos   yo‘nalishlardan   foydalanadi.
Yozuvchining   obrazlar   yaratishdagi   individualligini   “Uzoqdagi   Dilnura”   hikoyasi
orqali   ko‘rib   o‘tsak.   Kuzatishlarimiz   samarasi   o‘laroq,   kichik   odam   obrazini
insoniyatning   ma’naviyati   masalasida   nechog’lik   ahamiyatga   ega   ekanligini   bilib
oldik.   “Uzoqdagi   Dilnura”   ana   shunday   masalalar   talqin   etilgan   hikoya
hisoblanadi.   Yozuvchi   mahoratini   qaranki,   Kozimjon   obrazi   orqali   kichik   odam
obrazining axloqiy qarashlarini ochibgina qolmasdan, balki ularni bugungi, hamma
o‘zini   davr   bilan   hamnafas   bo‘lishga   intilayotgan   zamonda,   nechog’lik   darkor
ekanliklarini   ham   yoritib   bergan.   Bunda   muallif   qahramonlarimiz   ta’sirida
Kozimjonda   vujudga   kelgan   iqrordan   foydalanadi.   Hayotning   asl   mohiyati,
umrning   o‘tkinchi   ekanligi-yu,   bu   hayot   haqiqati   oldida   barchamiz   ojizligimizga
qaratilgan   dastlanki   iqror:   “Nega,   nima   uchun?-   derdi   ichida   kimdir.   Axir,   bor   –
yo‘g’i ertalab butunlay boshqa odam edim-ku!.. Go‘yo hamma narsaga qodir edim.
Endi-chi,   endi?..   Endi   nega   bunday   abgorman?   Qaysi   dunyoga   tushib   qoldim
men?..” 90
 Tog’asi marakasida jiyanlik burchini ado etayotgan Kozimjon xayolidan
o‘tgan   navbatdagi   o‘ylar   asar   g’oyasini   singdirishda   keyingi   pog’ana   vazifasini
o‘taydi. O‘sha o‘ylarga muallif tomonidan berilgan ta’rif: “Kozimjon dunyo, umr,
hayot deganlarining asl holini – ibtido va intihosini qalb ko‘zi bilan ko‘rgandek his
qildi   o‘zini.   His   qildi-yu,   ajab   hollarga   tushdi:   o‘zining   o‘sha   son-sanoqsiz
odamlardan-yo‘lovchilardan   zarracha   farqi   yo‘qligini   angladi” 91
.   Boshqa
hikoyalarda   qaysidir   usullar   bilan   kitobxonlarga   singdirilgan   tushunchalar,
Ulug’bek   Hamdamning   “Uzoqdagi   Dilnura”   hikoyasida   Kozimjon   obrazi   tilidan
ifodalanmoqda.   Bu   shunchaki,   o‘ylar   emas.   Bu   kichik   odam   obrazining   alamli
hayoti     natijasida   vujudga   kelgan   xulosa.   Bizningcha,   yozuvchi   aynan   shunday
usuldan bormasa, hikoyaning ta’sir kuchi bu darajada bo‘lmas edi. Chunki boshqa
hikoyalarda   ma’naviy   olami   quruqshamagan   kichik   odam   obrazlarining   bugungi
kundagi   ahamiyatini   his   etish   kitobxonning   o‘ziga   tashlangan   bo‘lsa,   ushbu
90
www.ziyouz.uz     kutubxonasi.H.Ulug’bek.Uzoqdagi Dilnura.-T.,Kamalak,2009,mart-aprel.- B 32. 
91
 O’sha manba. hikoyada   qahramonning   o‘zi   ham   bu   haqiqatni   bir   muddat   bo‘lsa-da   his   qiladi.
Shaharga qaytib faqat buguni uchun yashay boshlagan Kozimjon o‘ylariga e’tibor
beraylik:  “Dilnuraning,onasining   faryodlari   qotib  ketgan   dilimni  yumshatgan   edi-
ku!   Qani   o‘sha   yig’lagan   qalb?” 92
  Qahramon   tilidan   ritorik   so‘roq   gap   singari
yangragan savolga, muallif, katta odam obrazi Kozimjon  tomonidan: “Hammasiga
sabab   ularning   mendan   uzoqda-ko‘rar   ko‘zlarimdan   yiroqda
yashaganliklarimi?” 93
,-   deya   javob   beradi.   Asardagi   ushbu   jumla,   muallifning,
qahramon   orqali   barcha   kitobxonlarga   kichik   odam   obrazining   bugungi
hayotimizdagi o‘rniga qarata aytgan so‘zlaridir.
            Hayotda   sodir   bo‘layotgan   voqealarni,   undagi   tinim   bilmas   odamlarni   hech
e’tibor   bilan   kuzatganmisiz?   Inson   atalmish   zod   taniga   jon   tashrif   buyuribdiki,   u
tinimsiz   harakatda   faoliyatda   bo‘ladi.   Shu   jarayonlarni   o‘zgacha   nigoh   bilan
kuzatgan,   modern   adabiyot   vakili   Isajon   Sulton   “TODD”   hikoyasini   1999-yil
kitobxonlar   e’tiboriga   havola   qildi.   Hayot   tushunchasi,   undagi   voqea-hodisalarni,
hech   kim   bilmagan   ,   his   qilmagan   tomonlari   qalamga   olingan   asar   O‘tkir
Hoshimov ta’biri  bilan aytganda  “Ikki  odil  hakam:  kitobxon va vaqt  sinovidan” 94
o‘ta oladi. Isajon Sultonning “TODD” hikoyasi ana shunday asarlar sirasiga kiradi
desak,   bizningcha,   mubolag’a   bo‘lmaydi.   Kichik   odam   obrazining   xarakterli
xususiyatlaridan   biri   ularning   tinim   bilmasliklarida   ekanligini   yuqorida   ko‘rib
o‘tgan   edik.   Balki,   shuning   uchundir   muallif   hayot   falsafasini   yoritishda   Kichik
odam   obrazi   vakillaridan   biri   Mamasiddiq   pishshiq   obrazidan   foydalanganligi.
Unga   o‘g’li   tomonidan   quyidagi   ta’rif   beriladi:   “O‘ylab   qarasam,   otam
lagerlardagina   emas,   butun   umri   davomida   yugurib   yashabdi.Kechani   kecha,
kunduzni   kunduz   demabdi.   Bolam,   debdi.   Ro‘zg’orim,   debdi…” 95
  Bu   kabi   xatti-
harakatlar barcha Odam Ato farzandlariga xos desak, bizningcha, xato bo‘lmaydi.
Obraz   yaratishda   muallif   falsafiy   mushohadakorlikdan   unumli   foydalanganligini
qahramonimizga   TODD   tilidan   aytilgan   quyidagi   jumlalar   orqali   izohlasak:
“Senlar   meni   yomon   ko‘rasanlar,   bilaman.   Ammo,   hayot   mendan   ko‘ra
92
 O’sha manba. 
93
 O’sha manba. 
94
 Hoshimov O’.Daftar hoshiyasidagi bitiklar.-T.,Sharq,2015.- B 56.
95
 S.Isajon.Boqiy darbadar.-T.,O’zbekiston,2001.- B 157. beshafqatroq,   senlarni   bu   yugurishingdan   ko‘ra   million   marta   murakkabroq” 96
.
Yugurishdan   to‘xtaganni   nobud   qilishga-da   qodir   bo‘lgan   TODD,   hayotning
undan-da beshafqat  ekanligini  ta’kidlagandan so‘ng, uni murakkablik tomonlarini
izohlab   ham   beradi:   “U   senga   marra   qaydaligini   aytmaydi,   qay   tarafga   qarab
chopishni,   qancha   chaqirim   yugurishing   kerakligini   ko‘rsatmaydi.Barini   o‘zing
topasan, o‘zing hal qilasan…” 97
  Obraz yaratishda falsafiy mushohadakorlikni asos
qilib   olgan   yozuvchi   bir-birini   to‘ldirib,   asarning   bosh   g’oyasiga   xizmat   qiluvchi
xalqalarni vujudga keltiradi. TODD obrazi orqali aytilgan fikrlarni hayotdagi isboti
sifatida   muallif   hikoyadagi   kichik   odam   obrazlari   hisoblanmish   Mamasiddiq
pishshiq,   hamda   uning   o‘g’illari   hayotini,   pishshiqning   katta   o‘g’li   tomonidan
hikoya qilib beradi. O‘g’ilning o‘z hayotiga bergan bahosi: “ Keyin o‘z hayotimga
razm   solaman.   Razm   solaman-u   yana   o‘sha   manzarani   ko‘raman:   ukalarimning
bari   ro‘zg’orim   deb   yelib,   yuguryapti.   O‘zim   ham   bolam-chaqam   deb
tinmayman” 98
. Siz-u, bizga shuningdek, istiqlol davri o‘zbek adabiyotidagi Kichik
odam   obrazlarigada   xos   bo‘lgan   hayot   tarzini   o‘zgacha   rang   tasvirlarda   bayon
etayotgan   yozuvchi,   ko‘plab   insonlarni   yugurishga   majbur   etgan   Toddning
ma’nosini   ochib   berish   orqali     hikoya   g’oyasidagi   so‘nggi   xalqani   ham   ulaydi.
Asar   g’oyasini   teranroq   his   etishga   undovchi,   o‘quvchini   o‘tkir   fikrlashga
chorlovchi mana o‘sha ma’no: “Nemis zobitining ismi bo‘lmish “Todd” so‘zining
o‘zbekchadagi   ma’nosi   “O‘lim”   bo‘lib   chiqqanini   nima   deb   izohlasa   bo‘ladi?
Tasodif deyinmi? Yo bir haqiqat?” 1
  Bizningcha, yozuvchi hikoya g’oyasini  ochib
berishdagi   asosiy   xalqalardan   biri   vazifasini   kichik   odam   obraziga   yuklaydi.
Obrazlarga   falsafiy   mushohadakorlik   bilan   yondashish   hikoyadagi   yozuvchi
individualligini namoyish qiladi.  
                        2.2     Oila muammolari va qadriyatlar talqini.
96
 O’sha manba.
97
 O’sha manba.
98
 S.Isajon. Boqiy darbadar. –T.,O’zbekiston,2001.  - B 159.      Istiqlol davri o‘zbek adabiyoti hikoyachilik janrida kichik odamlar obrazi
haqida so‘z yuritar ekanmiz, ularda ko‘p uchraydigan, yozuvchi qalamining o‘ziga
xosligini   ko‘rsatib   turadigan   badiiy   detallar   haqida   gapirmasdan   o‘tib   ketish
mumkin   emas.   Shu   o‘rinda   Abdulla   Qahhorning   quyidagi   fikrlarini   eslab   o‘tish
joiz:   “…adabiy   asarning   maydonga   kelishi   uchun   avtorning   niyatigina   kifoya
qilmaydi.   Avtorning   niyati   ma’lum   bir   ideyani   tashviq   qilmoq   ekan,   uni   tashviq
qila   bilishi   kerak.   Tashviq   qila   bilishning   asosiy   shartlaridan   biri   esa   o‘quvchini
ishontira   bilishdir.   Avtor   yoki   personajlar   tomonidan   aytilgan   gaplarga,   asardagi
detallarga,   voqealarga   kitobxon   ishonmasa,   hatto   shubha   qilsa   ham,   asarning
qiymati qolmaydi” 99
. Ushbu jumlalar orqali biz badiiy detalning tasvirda qanchalik
muhim   rol   o‘ynashi   haqida   bildirilgan     fikrga   e’tiborni   tortishga   harakat   qildik.
Endi   savol   tug’iladi:   xo‘sh,   badiiy   detalning   o‘zi   nima?   “Badiiy   detal   mayda
qismchalardan biri,- deb yozadi professor U.Normatov,- Biroq asardagi har qanday
qismchalar detal bo‘lavermaydi. Detalni tafsilotdan farq qimoq kerak. Tafsilotdan
farqli   o‘laroq,   detal   qisqa   va   ixcham   bo‘ladi.   U   tasvir   ob’ektini   sintezlashtirib
ko‘rsatish,   u   haqida   kitobxonda   tez   va   aniq   tasavvur   hosil   qilish   xususiyatiga
ega” 100
. Detal haqida maxsus kitob yozgan boshqa bir olim, taniqli adabiyotshunos
va publisist Saydi Umarov esa unga quyidagicha ta’rif beradi: “Detal, odatda, yirik
planda beriladi, u o‘quvchini bir lahza to‘xtatib, uning diqqat e’tiborini muhim bir
narsaga   jalb   etadi,   tasvir   ob’ektini   bo‘rttirib,   qabartirib   ko‘rsatib,   u   haqda   tez   va
aniq tasavvur hosil qilish imkonini beradi” 101
.
   Adabiyotshunoslikda yozuvchi  qo‘llagan detallarning u yoki bu vazifalari
haqida   ko‘p   gapiriladi-yu,   ularning   eng   muhim   xususiyatlaridan   biri   asarning
emotsional   vazifasini   ochib   berishdagi     tomoni   haqida   kamroq   fikr   yuritilmoqda.
Sobir O‘narning “Tarvuz” hikoyasidagi detallar g’oyat kuchli hissiy qudratga ega,
ular   shu   zahotining   o‘zida   kitobxonga   yetib   boradi   va   unga   kuchli   ta’sir   etadi.
Hikoyadagi odamgarchilikdan chiqqan inson, ya’ni Omondavlatning odam qadrini
anglamasligi   kabi   illati   ochib   berilishida   katta   xizmat   qilgan,   kichik   detallarga
99
 O’ljaboyev U.Hikoyachilikda davr nafasi.-T.,Turon zamin ziyo,2016.- B 78.
100
 O’sha manba.
101
 O’sha manba.  e’tibor   bergan   holda,   “Avvalgi   mehmon   bilan   keyingi   mehmon” 102
,-   deya   ta’rif
berilgan   shaxslarga   bu   kabi   insonlarning   munosabati   qanday   bo‘lganligini   matn
orqali kuzatsak: “Xudoyqul gapi teskari bo‘lgani bir sari durustroq siylamadiyam.
Dasturxonga   kelgan   birinchi   ovqat   moshxo‘rda   bo‘ldi” 103
.   E’tibor   bergan
bo‘lsangiz   biz   o‘zbeklarda   asosiy   mehmonni   osh   bilan   siylashadi,   moshxo‘rda
bilan   emas.   Bu   yerda   moshxo‘rda   Omondavlatni     Xudoyqulning   qadrli
mehmonlaridan   emasligini   isbotlovchi   bir   detal   vazifasini   o‘tayapti.   Endi   yangi
mehmonlarni kirib kelishi va dasturxoniga e’tibor beraylik: “ … eshik qo‘ng’irog’I
jiringladi.   Bashang   kiyingan   ikki   yigit   kirib   keldi…   Stolga   bir   pasda   g’alati
taomlar   kela   boshladi.   Kolbasa,   qazi,   pishloq,   tovuq   go‘shtidan   tortib
boshmoldoqning   boshiday   kelguvchi   og’zi   lang   ochilgan   pistalar   ham   keldi” 104
.
Ushbu   taomlar   bu   ikki   shaxsning   Xudoyqul   uchun   nechog’li   ahamiyatga   ega
insonlarlar ekanligini  anglatib turuvchi detal  vazifasini  o‘tagan. Ammo bunchalik
takallufning boisi, mehmonlarning Xudoyqul qalbiga qadrli bo‘lganliklaridan emas
(   ertan-mertan   bojxonada   ishlaydigan   Qobilning   oldiga   o‘tish   haqidagi   o‘zining
mas’uliyatini anglagach, ikki sherikka, aniqrog’I mehmonlarning guliga takallufni
davom   ettira   berdi),   balki   ularni   kelajakda   keltirajak   foydasida.   Ushbu   o‘rinda
moshxo‘rda   –   e’tiborsizlik,   turli   noz-ne’matlar   –   takalluf   ma’nosini   ifodalabgina
qolmasdan Omondavlat  obrazi  xarakterini  ochib   berishda   yordam  bergan. Detal
tanlashda   muallifning   hayotni   chuqur   tushunishi,   odamlar   psixologiyasini
o‘rganganligi katta ahamiyat kasb etadi. “Detal ko‘pincha sub’ekyiv, ya’ni muallif
nuqtai   nazaridan   chiqib   tanlanadi.   Demak,   detalga   hikoyaning   eng   asosiy   qismi
bo‘lishi   bilan   birga   shu   qismda   muallif   pozitsiyasining   eng   yorqin     namoyon
bo‘lish   o‘rni   ham   deb   qaramoq   kerak” 105
  .   ”Tarvuz”   hikoyasida   Sobir   O‘nar   o‘z
uslubini   shu   qadar   namoyon   etganki,   hatto,     hikoya   asar   tarkibidagi   detal   nomi
bilan   ataladi.   Xo‘sh   bir   kechadagi   ikki   inson   munosabati   yoritilgan   ushbu
hikoyaning   nomi   “Tarvuz”   deya   atalishiga,   bir   tarvuz   hikoya   nomi   darajasiga
chiqishiga   nima   sabab   bo‘ldi   ekan.   E’tibor   bilan   qarang:   “Ittifoqo   yupqa,   nozik
102
  www.ziyouz.uz  kutubxonasi.O’.Sobir.Tarvuz.,Kamalak,1993.- B 7
103
 O’sha manba. 
104
 O’sha manba.
105
 Adabiy tur va janrlar(tarixi va nazariyasiga oid) Uch jildlik.1-jild.-T.,1991.- B 78.  likobchalarda  tarvuz   keldi.  Omondavlatning  biroz  kayfi  oshgani   boismi,  tarvuzga
ko‘zi   tushgani   zamon   ichi   yorishib   ketdi.   Hay-hay   yosh   boladek   sevindi” 106
.
Muallif   tomonidan   keltirilgan   “Hay-hay”   degan   jumlaning   o‘zi   bu   holatga
nechog’lik jonlilik baxsh etayotganini qarang-a. O‘zbeklarning mehmondo‘stligini
bilardik,   ammo   o‘zi   keltirgan   kichkina   bir   narsa   ham   dasturxon   yuzini   ko‘rsa
undan   bunchalik   rohatlanishini,   bolalarcha   ya’ni   chin   dildan   sevinishini   bilmas
ekanmiz.   O‘sha   kichkina   bir   narsa   dasturxondan   qanday   joy   olgan   bo‘lsa,   uning
egasi   ham   o‘zini   mezbon   hayotida   shunchalik   o‘ringa   egadek   his   qilishini
anglamabmiz.Har xolda, “Picha mubolag’a bilan aytganda, dasturxonning egasiday
sezdi o‘zini” 107
,- degan jumlalar zamiriga shu xulosalar berkitilgan bo‘lsa ajabmas.
Lekin   biz   bu   manzarani   faqat   sirtdangina   kuzatyapmiz,   chetdan   baho   beryapmiz,
chindan   sevinyapmiz,   xuddi,   qahramonimiz   singari.   Hamma   tarvuzning   ham   ichi
qizil   bo‘lganidek,   barcha   odamlarda   ham   ikki   oyoq,   ikki   qo‘l,   ikki   ko‘z-u   ikki
quloq   bo‘lar   ekan-u,   ular   faoliyatini   ta’minlab   turuvchi   bir   parcha   go‘sht   ichida
senga   nisbatan   nelar   borligini   anglash   uchun   uni   huzurida   bo‘lishing,   uni   ta’tib,
ko‘rishingni   o‘zi kifoya   ekan. “Omondavlatimiz tag’in ularning ishbilarmonligi-
yu”,- katta odamlarning, - “katta gaplariga mahliyo bo‘lganicha qoldi. Qozonkabob
keltirildi.   Ichishdi.   Tarvuzga   uzalib   bir   tilik   oldi.   Yeb   bo‘lib   po‘chog’ini
likobchaga   qo‘yar   chog’   tag’in   dong   qotdi,   bu   boshqa   tarvuz!   Qorasidan   olib
kelgandi,   bunisi   yashil   chipor” 108
.   Shuncha   yillik   qadrdonini   qadrlamagan   inson,
noz-u   ne’matlarga   to‘la   kichik   bir   dasturxonidan   sodda,   tanti   bir   insonning   o‘zi
kabi   oddiy   tarvuziga   joy   beramidi?     Bu   kabi   haqiqatni   anglagan   Omondavlat
holatiga   yozuvchi,   qahramon   tilidan   quyidagicha   ta’rif   beradi.   “Bular   bizga   teng
emas,   butkul   boshqa   odamlar   ekan   bachchag’arlar,   degan   koyishga   o‘xshash   bir
shiddatli   o‘y   muhrlandi   va   kayfiyati   tushib   ketdi” 109
.   Muallif   mahoratini   qarang,
“koyishga   o‘xshash   bir   shiddatli   o‘y   xayolidan   o‘tdi”   emas,   balki   “muhrlandi”.
Muhr!   Muhr   eng   asosiy   hujjatlarga,   eng   asosiy   o‘rinlarda   ishlatiladigan   narsa   va
uning qoldirgan izi abadul abad o‘chmaydi. Xuddi, Omondavlat ko‘nglidagi yara,
106
  www.ziyouz.uz  kutubxonasi.O’.Sobir.Tarvuz.-T.,Kamalak,1993.- B 7.
107
 O’sha manba. 
108
  www.ziyouz.uz  kutubxonasi.O’Sobir.Tarvuz.-T.,Kamalak,1993.- B 7.
109
 O’sha manba. u   anglagan   haqiqat   singari.   Muallif   tili   bilan   aytganda:   “Omondavlat   o‘rtog’I
uchun   bu   qadar   ahamiyatsiz   bo‘lganidan   o‘kindi,   albatta” 110
.   Do‘stiga   mehr   bilan
keltirilgan   “tarvuz”   mezbonning   “dasturxon”idan   emas,   balki   axlatxonadan   joy
olsa,   bu   mehmonnning   kimligiga   ishorami,   yoki   mezbonning   ma’naviyatdan
yiroqligi,   olamni   faqat   moddiylikdan   iborat   deb   bilishidan   dalolatmi?   Keling,   bu
manzara   bilan   matn   orqali   to‘liqroq   tanishib   chiqsak:   “Omondavlat   e’tibor
bermadi-yu, xotini bir turtgach, cho‘chiganday ishora qilgan tomonga qaradi: temir
yashiklar yoniga xuddi kecha o‘zi ko‘tarib kelgan tarvuzlarga o‘xshash ikki tarvuz
turibdi. Nahotki, dedi o‘zicha” 111
. Bu manzara bilan tanishgan kitobxon ko‘nglida
Omondavlatning qadriga achinishdan ko‘ra ko‘proq, Xudoyqulga nisabatan nafrat
uyg’onadi.   Yuqoridagi   savolga   beixtiyor   javob   topgan   bo‘lsangiz   ajab   emas.
Ularga   qarata:   ”Katta   bir   kursilarning   shinam   bir   joylarida   o‘tirgan,   ey     katta
insonlar, bu dunyo faqat moddiylikdan iborat emas, unda mehr-muhabbat, e’tibor,
insoniylik deya atalmish, moddiylik tarozida o‘lchab bo‘lmas tuyg’ular ham bor”,-
degingiz keladi. E’tibor, mehr  bilan olib kelingan, dasturxonning bir chetiga ham
loyiq ko‘rilmagan, axlatxonada yotgan ikki dumaloq, usti qora narsa shunchaki bir
tarvuz emas edi. U katta kresloda bo‘lmasa-da, bir vaqtning o‘zida bir necha inson
sig’ishi mumkin bo‘lgan oddiygina ko‘rpachada o‘tiruvchi, insoniylikni hayotining
asosiy     mezonlaridan   biriga   aylantirgan,   ma’naviyatli,   xuddi,   tarvuz   singari
ko‘rinishi  oddiy kichik odam  Xudoyqul    obraziga ishora edi. Ushbu  fikrlarimizni
qahramonimiz   xayolidan   o‘tgan   jumlalar   ham   dalillaydi.   “Ey,   inson!   Kechagina
men qatori eding-ku. Qishloqdan, tezak orasidan chiqding-ku. Nima qiliq axir bu?
Senga  million   so‘mlik   sovg’a   olib   kelishga   qurbim     yetmaydi.  Ko‘ngil   bu,   do‘st,
ko‘ngil! Haqorat ham shunchalik bo‘lar” 112
.
              Ayrim   yozuvchilar   ba’zan   butun   boshli   xarakter   mohiyatini   asosan   portret
tasviri orqali ochadi. Bunda u shunday yo‘l tutadi: dastlab qahramon qiyofasidagi
xarakterli  belgilarni  birma bir  aytib o‘tadi, so‘ngra bu tafsilotlarni  bitta xarakterli
detal orqali umumlashtiradi, yozuvchi keltirgan tavsilotlar xarakter qiyofasining u
110
 O’sha manba.
111
 O’sha manba.
112
  www.ziyouz.uz  kutubxonasi.O’.Sobir.Tarvuz.-T.,Kamalak,1993.- B 7. yoki   bu   tomoni   haqida   tasavvur   qilish   imkonini   bersa,   umumlashtiruvchi   detal
xarakter  qiyofasini  yaxlit  va lo‘nda qilib gavdalantiradi, qo‘yadi, ayni  vaqtda shu
detal   xarakter   mohiyatini   ham   belgilaydi,   xarakterni   biz   xuddi   shu   detal   orqali
tasavvur   qilamiz.   Shu   o‘rinda   Zulfiya   Qurolboy   qizining   “Xoliq   amaki”
hikoyasining   qahramoni   Xoliq   amaki   portretiga   e’tibor   beraylik.   “Egnida   yoqasi-
yu   yenglari   idrab-suzulib   qolgan   chorxona   ko‘ylak,   rangi   uniqib   ketgan
nosvoyrang   soldatcha   shim,   oyog’ida   poshnasi   yeyilgan,   tumshug’I   yirtilganda
tikilaverib “qo‘tir” bo‘lib qolgan etik… Sochlari qorday oqarib ketgan boshida esa
hamisha   yap-yangi   do‘ppi   bo‘lardi” 113
.   Hikoyaning   boshidayoq   Xoliq   amaki   biz
kitobxonlarga   xuddi   shunday   tanishtiriladi.   Keyingi   o‘rinlarda   ham
qahramonimizning   jamiyatning   oddiy   vakili   ekanligi   haqida   muallif   tilidan   hech
qanday  fikr  aytilmaydi,  ammo qahramonimiz portretidagi  ayni   o‘rnida ishlatilgan
detallar  orqali  uni   xalqning vakili   ekanligini  ilg’ab  olishimiz  qiyin emas.  Idragan
ko‘ylak,   oqargan  shimni   bir   chekkaga   qo‘yib  turaylik,  hatto,   oyoq  kiyim   ma’lum
muddat   kiyilgandan   so‘ng   poshnasi   yeyiladi.   Bular   hayotda   ko‘plab   uchrab
turadigan   hodisa.   Poyabzalning   tumshug’i   urilishi   ham,   ammo   uning   qayta-qayta
yirtilishiga   nima   deysiz.   Poyabzal   ne-ne   kosiblarni   ko‘rgunga   qadar,   qayerlarni,
qancha  muddat  kezdi  ekan.  Axir,  silliq  oyoq kiyim, “qo‘tir” holiga  kelishi   uchun
ancha   muddat,   yolg’iz   o‘zi   mashaqqatli   mehnat   qilishi   kerak.   Unga   “hamroh”
olgani   esa   Xoliq   amakida   ortiqcha   pul   yo‘q.     Ushbu   fikrimizni   qahramonimiz
Narziqul   raisga   qarata   aytgan   “Bolalarning   oyog’iga   yo‘q”   deya   zorlanishi   ham
dalillaydi.   Portret   tasviridagi   yana   bir   muhim   detal   kitobxonga   beihtiyor   g’urur
tuyg’usini   baxsh   etadi.   Uniqqan   kiyimlar   kiysa   ham   Xoliq   amakining,   ”Sochlari
qorday   oqarib   ketgan   boshida     hamisha   yap-yangi   do‘ppi   bo‘lardi” 114
.   Ana
milliylikka,   milliy   qadryatlarga   hurmat.   Birgina   do‘ppini   shunchalik   ardoqlagan
inson   o‘zgalarga   nisbatan   nomehribonlik   qilib,o‘zbek   xalqiga   xos   bo‘lgan
fazilatlarga   putur   yetkazmasligi     tabiiy   hol.   Buni   o‘zgalar   farog’atini   deb,   o‘z
manfaatlaridan voz kechgan o‘rinlarida ko‘rib o‘tdik. Muallif  mahoratini  qaranki,
birgina  detal   “yangi  do‘ppi” orqali   voqealarning  ishonarliligini  ta’minlagan ekan.
113
 Zulfiya Qurolboy qizi.Qadimiy qo’shiq.-T.,O’zbekiston,2012.- B 188.
114
 Zulfiya Qurolboy qizi.Qadimiy qo’shiq.-T.,O’zbekiston,2012.- B 188. Bu   esa   so‘nggi   davr   o‘zbek   nasrida   sifat   jihatdan   yangilanish   jarayoni
kechmoqdaligini   “ularda   eng   yaxshi   an’analar   izchillik   bilan   davom   ettirilgani
holda   inson   ruhiyatiga   xos   nozik   tebranishlar   milliy     va   umuminsoniy   qadryatlar
bilan   bog’liq   holda   yangicha   talqinlarda   namoyon   bo‘lmoqda” 115
ligini   ko‘rsatib
turadi.  
       “Muallifning detalga bo‘lgan e’tibori uning o‘quvchini qabul qilish jarayonini
faollashtirishga,   hammualliflik   qilishga   va   qo‘shimcha   mustaqil   tasavvurini
undovchi   potensial   kuchidan   kelib   chiqadi.Badiiy   asar   ayniqsa   hikoyani   bezab
turguvchi   va   uning   badiiy   qiymatini   oshirguvchi   unsir   detal” 116
  ekan,   demak,   biz
hech   bir   hikoyani   usiz   tasavvur   qilolmaymiz.   Kichik   bir   janrda   katta   mahorat
ko‘rsatgan   Abdulla   Qahhor   ijodida   tabiat   tasviridagi   detaldan   foydalanib,
qahramon   xarakteri   ochib   berilgan   o‘rinlarni   uchratishimiz   mumkin.   Xuddi
shunday   usulni   istiqlol   davri   o‘zbek   adabiyotidagi   hikoya   janrida   ham   munosib
qalam   tebratayotgan   Isajon   Sultonning   “TODD”,   hamda   Ulug’bek   Hamdamning
“Uzoqdagi   Dilnura”,   Zulfiya   Qurolboy   qizining   “Xoliq   amaki”   hikoyalarida   ham
uchratishimiz   mumkin.   Ular   detaldan   kichik   odam   obrazining   xarakterli
xususiyatlarini   ochib   berishda   unumli   foydalanadi.   Istiqlol   davri   Kichik   odam
obrazi   ma’naviyati   quruqshagan   shaxslardan   farqli   o‘laroq,   jamiyatning   oddiy
vakili ekanligi bilan biz tanishib chiqqan edik. Ushbu fikrimizni Isajon Sultonning
“TODD”  hikoyasida   keltirilgan  peyzaj  tasviridagi  detallar  orqali  umumlashtirsak:
”Mening ilk anglagan narsam-bu xonadondagi g’aribonlik bo‘ldi. Ayvonga eski bir
sholcha   to‘shalgan,   ustida   po‘stak…   Eshik   –   derazalarning   bo‘yoqlari   ko‘chgan.
Daraxtlarning to‘kilgan barglari bir chetga uyulgan, qo‘radagi qo‘ylar oldida-da bir
uyum   xazon:   qo‘ylar   uni   talashib   tortishib   yeyishayotir” 117
.   Muallif   tilidan
keltirilgan   hikoya   qahramoni,   kichik   odam   obrazi   Mamasidiq   pishshiqning
xonadonidagi tabiat tasviri uning ijtimoiy ahvolidan dalolat beradi. Bu yerda eski
sholcha,   bo‘yoqlari   o‘chgan   deraza   g’ariblik   alomatidir.   Kundalik   hayotimizda
ko‘plab   g’arib   xonadonlarda   xuddi   shu   kabi   holatlarni   uchratib   turamiz.
115
 O’zbek tili va adabiyoti. S.Rahimov.Adabiyotshunoslikda badiiy detal.  –T.,Fan,2010.- B 64. 
116
 O’sha manba.
117
 S.Isajon.Boqiy darbadar.-T.,2008.- B 154. Hikoyaning   boshqa   bir   o‘rnida   muallif   qahramonimizning   moddiy   ahvoliga
alohida   bir   murojat   bilan   to‘xtalib   o‘tirmaydi,   ammo   shu   o‘z   o‘rnida   ishlatilgan
eski sholcha hamda bo‘yoqlari o‘chgan deraza detallari orqali biz qahramonimizni
jamiyatning   kichik   bir   vakillaridan   biri   ekanligini   his   qilib   turamiz.
Qahramonlarimizning  aksariyatiga  aloqador  bo‘lgan ushbu  g’ariblik  sababi  ularni
o‘z   hayotiga   befarq,   yoki   kamharakat   ekanliklaridan   emas.   Chunki   kichik   odam
obarzi   vakillarining   ko‘plab   a’zolari   mehnatsevar,   tirishqoq,   tinim   bilmas
shaxslardir.   Uzoqqa   bormay   “TODD”   hikoyasidagi   navbatdagi   peyzaj   tasviriga
e’tiborimizni   qaratsak:   “…biroq   mevali   daraxtlarning   bari   orasta,   tartib   berilgan,
kuzgi   husaynilar   oltinday   tovlanib   turibdi” 118
.   Kuzgi   husaynilarning   o‘z   faslida,
vaqtida   sap-sariq   (oltinday   tovlanib)   rangga   kirib,   maromida   pishishi,   mevali
daraxtlarga tartib berilishi uchun  ancha e’tibor va  birmuncha mashaqqatli mehnat
zarur.   Qahramonlarimizning   tinim   bilmasligiga   muallif   tomonidan   keltirilgan
quyidagi : “Men uning dam olib o‘tirganini yoki choyxonada oshxo‘rlik qilganini
hech   ko‘rmaganman.   Xayolimda-da   u   indamas,   tinim   bilmas   bir   kishi   sifatida
qolgan” 119
,-   degan   jumlalari   orqali   juda   ko‘p   bor   amin   bo‘lganmiz.   Yuqoridagi
detallar   esa   muallif   tiliga   kitobxonni   ishontirishdagi   asosiy   vosita   vazifasini
bajaradi.   Abdulla   Qahhor   tabiri   bilan   aytganda:   “   …   hikoya,   povest,   roman   va
umuman   hamma   janrda   bo‘lgan,   adabiy   avtor   tomonidan   kiritilgan,   sohta   detal,
hatto bir so‘z ham butun  asarning ta’sirini yo‘qotadi” 120
. Mehnatsevarlik, kecha-yu
kunduz tinim bilmaslik kabi faziatlar istiqlol davri o‘zbek hikoyachiligi namunasi
bo‘lmish,   Isajon   Sultonning   “TODD”   asari   qahramonigagina   tegishli   emas.   Bu
xususiyatlarni   biz   Ulugbek   Hamdamning   “Uzoqdagi   Dilnura”,   Sobir   O‘narning
“Tarvuz”,   “Tegirmonchining   bolasi”,   Erkin   A’zamning   “Aralashqo‘rg’on”,
“Bog’bolalik Ko‘kaldosh”, Zulfiya Qurolboy qizining “Xoliq amaki”, “Tafakkur”
hikoyalarining   yetakchi   qahramonlari   bo‘lmish   Kichik   odam   obrazlarida
uchratishimiz mumkin. 
118
 S.Isajon.Boqiy darbadar.-T.,2008.- B 154.
119
 O’sha manba.
120
 O’ljaboyev U.Hikoyachilikda davr nafasi.-T.,turon zamin ziyo,2016.- B 79.            Badiiy adabiyotda yaratilgan har bir obraz, xarakter va tiplarning nechog’lik
ishonarli chiqishi yozuvchi mahorati, uning siz-u biz ko‘rib turgan hayotni botinda
yashirin   jihatlarini   ko‘ra   bilish   kabi   qobiliyatlariga   bog’liq.   Ko‘plab   asarlarni
o‘qish   chog’ida   guvohi   bo‘lganimizdek   hech   qachon   ijobiy   obraz   xonadoni
supuruqsiz,   haroba   holda   (Abdulla   Qodiriyning   “O‘tkan   kunlar”   romanidagi
Homidning hamtavoqlari uyi tasviri) tasvirlanmaydi. Yoki, baxtdan sarhusht odam
xazonlar   aro  kezmaydi.  Ko‘proq  baxtli  holatlar   yosharish  va   yangilanish  ayyomo
bo‘lmish   bahorda,   qayg’uli   holatlar   esa   kuzda   sodir   bo‘ladi.   Bu  fikrimizni   Isajon
Sultonning   “TODD”   hikoyasi   qahramoni   Mamasiddiq   pishshiqning   kasallikdan
vafot   etgan   (   kuzgi   husaynilar   oltinday   tovlanib   turibdi)   fasli   ham   dalillaydi.
Ulug’bek   Hamdam   “Uzoqdagi   Dilnura”   hikoyasida   detallardan,   nafaqat,   kichik
odam obrazining xarakterli xususiyatlarini ochib berishda, balki hikoya ruhiyatini
yoritishda   ham   unumli   foydalangan.   Oyoqdagi   arzimas   yara   qarovsizlik   tufayli
qorasonga   aylanib   Yunus   tog’aning   olamdan   ko‘z   yumushiga   olib   kelgandan
so‘ng,   suyukli   jiyani   bo‘lmish,   biznesment   Kozimjonning   xayolidan   o‘tgan   va
ko‘zi tushgan manzaraga diqqat qilaylik: “Ana bog’ - tog’asi o‘z qo‘li bilan barpo
etgan va esiga tushdi deguncha og’zining tanobi qochib maqtanadigan, ana qo‘ra-
mol-hol,   qo‘y   echki   boqiladigan,   ana   katak   qarshisida   soatlab   turishib,   dakan
xo‘rozlar   jangini   tomosha   qilishadigan…” 121
  Ushbu   jumlalarda   hozirgi   zamonga
(ana   bog’,   ana   katak…)   va   o‘tgan   zamonga   (qo‘li   bilan   barpo   etgan,   dakan
xo‘rozlar   jangini   tomosha   qiladigan)   oid   ma’lumotlarni   uchratishimiz,
qahramonimizni   nimanidir   ko‘rib,   allanimalarnidir   xotirlayotganidan   dalolat
beradi.     “Tanobi   qochib   maqtanish,   soatlab   xo‘rozlar   jangini   kuzatish” 122
  kabi
holatlar   Kozimjonning   Yunus   tog’a   bilan   kechirgan   baxtiyor   onlariga   ishora
bo‘lsa,   “Lekin   bog’ning   sharti   ketib,   parti   qopti:   go‘yo   sochi   siyraklashib   qolgan
boshni esga soladi. Kozimjon tovuqkatakka qarab yo‘l yurdi. Lekin u yerda tovuq
tugul   katakning   yarim   to‘riyam   yulib   olingandi” 123
,   –degan   jumlalar   kitobxon
ruhida kechayotgan g’am-alamni yanada orttiradi. Ushbu jarayonga muallif: ”Har
121
  www.ziyouz.uz  kutubxonasi.H.Ulug’bek.Uzoqdagi Dilnura.-T.,Kamalak,2009,mart-aprel.- B 32.
122
 O’sha manba.
123
 O’sha manba. holda biron yamoqqa ishlatilgandir…” 124
- deya izoh beradi.   Yozuvchi tomonidan
berilgan izoh, qahramonimizning o‘sha vaqtdagi ijtimoiy holatiga ishora qilishdan
tashqari, boqealarning ishonarli bo‘lishini ham ta’minlamoqda. Bor yo‘g’ini hatto,
kasallik   nafaqa   puligacha   farzandlariga   tutgan   insonning   bog’i   yoki   tovuqxonasi
bunday holga tushib qolishi  tabiiy hol. Oyog’i kasalligi    uchun doriga pul sarflay
olmagan   insonni   hovlisi   avvalgi   holatda   bo‘lsa,   bizningcha,   kitobxon   bunga
ishonmagan   bo‘lardi.   Muallifning   mahoratini   qaranki,   bir-biriga   qarama-qarshi
bo‘lgan  detallarni  o‘z o‘rnida, bir  joyda  qo‘llay  bilgan. Bu  esa   qarama-qarshi   tus
olgan hikoya voqeliklarini biz kitobxonlarga uqtirishda 
            “Uzoqdagi   Dilnura”   hikoyasining   bosh   qahramonlaridan   biri   Kozimjon
xayolidan   o‘tgan   bir   misra   she’r   zamiriga   olam-olam   ma’no-mazmun   jo   etilgan.
Mana   o‘sha   misra:   “Somon  parchasidek  oqib  boraman” 125
.  Somonning  parchasini
suvda oqish jarayonini kuzatganmisiz? Bor ixtiyorini suv va shamolga topshirgan
holda, ixtiyorsiz oqib ketaveradi. Kozimjon ham xuddi samon parchasidek,  hayot
qonun-qoidalari   oldida   ojiz   qolmoqda   edi.   Bir   necha   varoqlar   bag’riga   jo   qilsa
bo‘ladigan   mazmunni   yozuvchi   mahoratini   qaranki,   oqayotgan   somon   parchasi
detali orqali ixcham va ta’sirli tarzda ifodalaydi.
            Istiqlol davri o‘zbek adabiyotida badiiy asar tiliga, shu jumladan hikoyalari
tiliga   ham   juda   katta   mas’uliyat   bilan   qaragan,   bu   borada   tinimsiz   izlangan,
mashaqqatli   mehnatning   barchasiga   chidagan   yozuvchilarimizdan   biri   Zulfiya
Qurolboy   qizi   hisoblanadi.   Uning   mashaqqatli   mehnati   mahsuli   bo‘lmish
“Tafakkur”   hikoyasidagi   Tangriberdining   onasi   vafotidan   keying   ahvoliga
e’tiborimizni   qarataylik:   ”Uchuqlar   asta   –   sekin   kattalashib,   yiringli   yaraga
aylandi. Bir kun kelib yaralar yorilib, qon sachrab, kiyimlari dog’ bo‘lib qolgandan
keyingina Erkaboy bundan xabar topdi,-” 126
 deya muallif qahramonning  portretini
chizadi.   Bu   yerda   tanaga   o‘zi   yoki   boshqalar   tomonidan   jarohat   yetkazilmagan
bo‘lsa-da,   uning   ko‘ylaklari   qon   sachrashi   oqibatidan   qizil   dog’   bo‘lib   qolganligi
bemorga nisbatan yaqinlari ancha muddat bee’tibor bo‘lganligini bildiradi. Qondan
124
 O’sha manba.
125
  www.ziyouz.uz  kutubxonasi.H.Ulug’bek.Uzoqdagi Dilnura.-T.,Kamalak,2009,mart-aprel.- B 32.
126
Zulfiya Qurolboy qizi.Qadimiy qo’shiq.-T.,O’zbekiston,2012.- B 62.  dog’ bo‘lib qolish darajasiga kelgan ko‘ylak ham aynan shunday ma’no-mazmunni
ifodalovchi   detal   hisoblanadi,   ammo   Qozoqboy   Yo‘ldoshevning   “Yoniq   so‘z”
nomli   maqolalar   to‘plami   orqali   istiqlol   davri   o‘zbek   hikoyachiligidagi   kichik
odam   obraziga   bergan   ta’rifiniga   yana   bir   bor   diqqatimizni   qaratmoqchimiz.
Olimning   Kichik   odam   obrazlarini:   “Ular   hamisha   ham   ojiz,   notavon,   noshud
emaslar. Ba’zan juda ishchan, olg’ir, uddaburon bo‘lishlari ham mumkin” 127
,- deya
ta’riflashi   asosli   edi.   Tangriberdining   xotirasi   qaytish   jarayonidagi   tafakkurdagi
o‘zgarishlar   quyidagicha:   “Keyin…   xayoliy   kuch   iskanjasiga   tushib   qolgandek
qaltirab   ketdi.   Qaltirash   asnosida…   yelkasidagi   yiringli   yaradan   nimjongina   bir
narsalar uchib pastga – ko‘rpa ustiga tushdi. Bu qurt edi,-” 128
 deya tasvirlanadi. Bu
tasvirlar   nafaqat   tafakkurdagi   o‘zgarish   tafsiloti,   balki   jismning   yemirilishi   ham.
Badandagi   qurtlar   uning   yemirilishini   ta’sirli   tarzda   ko‘rsatib   beruvchi   detal
vazifasini   o‘tayapti   desak,   bizningcha,   xato   bo‘lmaydi.   Bu   holat   bir   qaraganda
ishonarsizdek   tuyulishi   mumkin,   lekin   badiiy   adabiyot   tarixiga   nazar   soladigan
bo‘lsak,   tasavvuf   adabiyotida   sabr-qanoat   timsoli   bo‘lmish   Ay’ub
payg’ambarimizning   tanasidagi   yaraning     qurtlaganiga   ham   eshitganmiz.   Demak,
inson   tanasidagi   yaraning   qurtlashi,   bo‘lishi   mumkin   bo‘lmagan   to‘qima   emas.
Muallifning   shu   hayotiy   hodisadan   qahramonimiz   tafakkurida   uyg’onayotgan
jo‘shqinlikka qarshi holatda foydalanishidan maqsadi nima ekan. Bu savollar ongni
band etgan holda, xotirimga Abdulla Qahhor so‘zlari keldi: “Men Jek Londonning
“Jazirama”   asarini   o‘qiyotganimda   uning   g’oyasini   topolmaganman,   ammo   bor
narsamni   yig’ishtirib  qishloqqa   ketgim   kelgan.  Keyinchalik   bilsam   asarning   bosh
g’oyasi   ham   insonlarda   tabiatga   bo‘lgan   mehrni   uyg’otish   ekan” 129
.     Abdulla
Qahhor so‘zlari bilan tanishgandan so‘ng, barchamiz yozuvchi maqsadini anglagan
bo‘lsak   ajab   emas.   Qahramonimizning   jism   yemirilishi   jarayonida   ruhiyatidagi
holatiga   muallif   quyidagicha   :   “Muzlab   qolgan   tafakkurida   “yilq”   etib   uchqun
paydo   bo‘ldi.   Uchqun   asta-sekin   alanga   olib,   zulmatda   qaqshab   yotgan   tasavvur
ko‘zgusini   yoritib,   kumushday   yaraqlatib   yubordi” 130
,-   deya   ta’rif   beradi.   Bu
127
 Yo’ldoshev Q.Yoniq so’z.-T.,Yangi asr avlodi,2006.- B 84.
128
 Zulfiya Qurolboy qizi.qadimiy qo’shiq.-T.,O’zbekiston,2012.- B 62.
129
 Yoshlar seminariyasida so’zlagan nutqidan.
130
 Zulfiya Qurolboy qizi.qadimiy qo’shiq.-T.,O’zbekiston,2012.- B 64. qarama-qarshiliklarni,   jismdan   ruhni   ustun   holatini   ko‘rgan   kitobxon,   hayotda
“Ilojsiz   narsani   o‘zi   yo‘q”ligiga   yana   bir   bor   amin   bo‘ladi,   hamda   o‘z   orzulari
tomon   intilishni   davom   ettiradi.   Bizningcha,   muallifning   bir-biriga   zid   holatlarni
bir   o‘rinda   qo‘llashidan   maqsadi   ham   shu   bo‘lgan.   Hikoyadagi   qurtlagan   yara
detali   esa   istiqlol   davri   o‘zbek   adabiyotidagi   kichik   odam   obrazining   tafakkur
quvvatini   ochib   berish   bilan   bir   qatorda   hikoya   g’oyasining   ta’sir   kuchini   ham
oshirmoqda.
XULOSA          Istiqlol davri o‘zbek adabiyotida zamon va shaxs tasviri o‘z yetakchiligi bilan
muhim ahamiyatga ega. Jamiyatda tutgan o‘rniga nisbatan shartli ravishda “kichik
odam” deya nom olgan bu obraz o‘zining ma’naviyati, indamasligi, tinim bilmas,
tirishqoqligi   bilan   xarakterlanadi.   Ularni   badiiy   adabiyotga   to‘laqonliroq   tasvirda
kirib   kelishini     Ulug’bek   Hamdamning   “Yolg’izlik”   qissasi   qahramoni   yosh
yozuvchi   yigit   xayolon   o‘z   kitobxoniga   qilgan   murojaati   orqali     izohlashni
boshlasak: “Tushunyapsanmi, o‘quvchi, yozuvchining mehnati-yu asarlari qimmati
qay darajada ekanini idrok etyapsanmi? Yozish-chorasizlikdan bosh urilgan chora
bo‘ldi   menga!  Yozish  bu-  alamidan  o‘zini  qayerga  qo‘yishni  bilmagan  odamning
oq   qog’ozdan   bunyod   etilgan   devorga   gurs-gurs   urib,   hovuridan   tushmak” 131
.
Ushbu   hovurni   vujudga   keltiruvchi   kuch   ijodkorlar   tilida   ilhom   deb   ataladi.
Haqiqiy,   umri   boqiy   asar   yaratishda   yozuvchiga,   dastavval,   ana   shunday   ilhom
zarurligini   Abdulla   Qahhor   ham   ta’kidlab:   “Yaxshi   asar-o‘quvchini   maftun
qiladigan   asar,   faqat   ilhom   bilan   yozilgan   asar” 132
,-   deya   aytib   o‘tadi.   Yozilishi
shartligidan   emas,   balki   ana   shunday   kuchli   ilhom   ta’sirida   yaratilgan,   istiqlol
davri o‘zbek adabiyoti na’munalariga Ulug’bek Hamdamning “Uzoqdagi Dilnura”,
Sobir   O‘narning   “Tarvuz”,   “Tegirmonchining   bolasi”,   Erkin   A’zamning
“Aralashqo‘rg’on”,   “Bog’bolalik   Ko‘kaldosh”,   “Fayzining   amakisi”,   Isajon
Sultonning   “TODD”,   Zulfiya   Qurolboy   qizining   “Xoliq   amaki”,   “Qadimiy
qo‘shiq”,   “Tafakkur”   hikoyalarini   kiritishimiz   mumkin.   Ulardagi   shartli   ravishda
“kichik   odam”   obrazi   deya   o‘rganayotgan   qahramonlarimizni   talqin   etishda
yozuvchilarning har birida individual yondashuv borligini tahlillarda ko‘rib o‘tdik.
Abdulla   Qahhorning:”   Yaxshi   asar     ilhomning   natijasi,   ilhom   his   qilishning
natijasi” 133
,-   deya   aytib   o‘tgan   fikrlariga   tayanadigan   bo‘lsak,   Kichik   odam
obrazlarining   nekbin   tuyg’ulari,   ma’naviy   olami   yoritilgan   asarlar   ham   teran   his
etilib,   moshohadakorlik   bilan   qalamga   olinmoqda.   Istiqlol   davri   o‘zbek
hikoyachiligida   qalam   tebratib   kelayotgan   nosirlarimiz   kichik   odam   obraziga
murojaat   etib   dunyoni,   undagi   har   bir   moddiy   boylikni   o‘tkinchi   ekanligini,
131
 Yo’ldoshev Q.Yoniq so’z.-T.,Yangi asr avlodi,2006.- B 92.
132
 Yoshlar seminariyasida so’zlagan nutqidan.
133
 Yoshlar seminariyasida so’zlagan nutqidan. insonning   insoniyligini   ta’min   etuvchi   uning   ma’naviyati,   qalb   dunyosiligini
kitobxonlarga  his qildirmoqdalar. Bu o‘rinda  Abdulla Qahhor aytganiday:“Bilgan
bilib qo‘yaverishi mumkin. His qilgan his qilib qo‘yavermaydi. Adabiyotning zo‘r
tashviqiy   kuchi   ham   shundan   iborat.   His   qilish-munosabat,munosabat-faoliyat
demakdir” 134
,- degan jumlalarini eslash joiz deb o‘ylaymiz. 
            “Har   bir  yaxshi   asarning  mehrigiyosi  boshqa   yaxshi  asarning   mehrigiyosiga
o‘xshamaganligi uchun yaxshi” 135
,- degan fikrlarni anglagan holda yozuvchilarimiz
kichik   odam   obrazini   yoritishda   o‘ziga   xos   individual   usullardan
foydalanmoqdalar.   Ularni   xarakterli   xususiyatlarini   dalillashda   qo‘llagan   detallari
ham shular jumlasidan.
          Istiqlol   davri   o‘zbek   hikoyalarini   o‘rganish   natijasida   shu   xulosaga   keldikki,
yozuvchilarimiz inson ma’naviy olamiga chuqur nazar solib,  kichik odam obrazini
quyidagicha tasvirlaydilar:
-     kichik   odamning   ichki   olami,   beg’ubor   ma’naviyati   o‘quvchilarga   o‘rnak   qilib
ko‘rsatildi(Sobir O‘narning “Tarvuz”, Ulug’bek Hamdamning “Uzoqdagi Dilnura”
hikoyalari va b);
-   uning zabun holini tasvir etib, kitobxonlarni ular himoyasiga otlantiradi (Zulfiya
Qurolboy qizining “Xoliq amaki” hikoyasi va b);
-       ularning   salbiy   xususiyatlarini   yoritib   bergan   holda   zulmga,   axloqsizlikka
nisbatan nafrat uyg’otadi  (Sobir  O‘narning “Tegirmonchining bolasi” hikoyasi  va
b); 
-  hayot falsafasini yoritishda (Isajon Sultonning “Todd” hikoyasi va b)  mualliflar
ulardan asosiy obraz sifatida foydalanadi. 
              Ko‘rib   turganingizdek   “kichik   odam”   deya   talqin   etilayotgan   obraz   istiqlol
davri   o‘zbek   hikoyachiligida   inson   ichki   olami,   ma’naviyatini   o‘rganishda   katta
ahamiyatga   molik.   Bularning   barchasi   “Odamga   yondashishda   jo‘nlikdan,
134
 O’sha manba.
135
 O’sha manba. qolipdan   voz   kechilganligi   nasrimiz   taraqqiyotida   sog’lom   tamoyillar   qaror
topayotganligidan dalolat beradi” 136
. Xullas, o‘zbek adabiyotida haqiqiy ma’nodagi
zamondosh insonlarning obrazlari “kichik odam” siymosida gavdalantirilgan.
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI
1.   Mirziyoev   Sh.   M.   А dabiyot   va   san at,   madaniyatni   rivojlantirish   –   xalqimizʼ
ma naviy   olamini   yuksaltirishning   mustahkam   poydevori   //   O zbekiston	
ʼ ʼ
136
 Yo’ldoshev Q.Yoniq so’z.-T.,Yangi asr avlodi,2006.- B 132. Respublikasi   Prezidenti   Sh.Mirziyoevning   O zbekiston   ijodkor   ziyolilari   vakillariʼ
bilan uchrashuvdagi ma ruzasidan. Xalq so zi, 2017 yil 4 avgust.	
ʼ ʼ
2.Karimov I.A.Yuksak ma’naviyat-yengilmas kuch.-T.,Ma’naviyat,2008
3. H.Ulug’bek. Ruhni uyg’otguvchi so‘z. -T., Turon zamin ziyo, 2017. - B  404.
4.Ozod   vatan   saodati.   5-jild,   Adabiy   tanqid;Sharafiddinov   O,   G’afurov   I,
Rahimjonov N, Karimov B va b.larning maqolalari, - T., Adib. 2013. – B 424.
5. Yo‘ldoshev Q. Yoniq so‘z. – T., Yangi asr avlodi, 2006. – B. 298; 
6. Yo‘ldoshev Q, Yo‘ldosheva M. Badiiy tahlil asoslari. – T., Kamalak, 2016. – B
464.
7.   Quronov   D.   Adabiyotshunoslikka   kirish.   –   T.,   Abdulla   Qodiriy   nomidagi   xalq
merosi nashriyoti, 2004. – B 165.
8. O‘ljaboyev U. Hikoyachilikda davr nafasi. -T.,Turon zamin ziyo,2016. – B 254.
9. O‘ljaboyev U.Adabiyot – ko‘ngil ko‘zgusi.-T.,Turon zamin ziyo,2017.- B 216.
10. Hoshimov O‘. Daftar hoshiyasidagi bitiklar. -Toshkent., Sharq, 2015. - B 304.
11.100 mumtoz faylasuf. -Toshkent., Yangi asr avlodi, 2013. -B 699.
12. Rahimjonov N. Istiqlol va bugungi adabiyot. -T.,O‘qituvchi,2017.- B 328.
13.Zulfiya Qurolboy qizi.Qadimiy qo‘shiq. - T., O‘zbekiston, 2012,- B 190.    
14 . S.Isajon. Boqiy darbadar. -T., 2008. - B 154.
15.  O‘.Sobir. Bibisora.-Toshkent., O‘zbekiston, 2011. - B 264.
16. Qo‘shjonov M. O‘zbekning o‘zligi. –T.,Turon zamin ziyo,1993.- B 244.
17. A.Erkin.
18. A.Qodiriy.Mehrobdan chayon.-T., Turon zamin ziyo, 2015.- B 164.
19. Mirhaydarov H, Rahimov Z, Jo‘rayeva.Adabiyot nazariyasi fanidan     majmua.
- Guliston,2014. -B 204.  
20. Yoshlik. Xarakter va ruhiyat birligi. Z.Karimov.–T., 2015. 10-son. -B 28.
21.   O‘zbek   tili   va   adabiyoti.     S.Rahimov.   Adabiyotshunoslikda   badiiy   detal.
–T., Fan, 2010. -B 66.
22. Adabiy tur  va janrlar(tarixi  va nazariyasiga oid)  Uch jildlik. 1-jild. -T., 1991.
- B  78. 
23. Abdulla Qahhor.Yoshlar seminariyasida so‘zlagan nutqi.
24. Hotamov N, Sarimsoqov B. Adabiyotshunoslik terminlarini ruscha – o‘zbekcha
izohli lug’ati.-T., O‘qituvchi,1979.
25. Rahmatullayev Sh, Hojiyev A.O‘zbek tilining imlo lug’ati.-T.,O‘qituvchi,2016.
- B 240.
26.  Safarali QURBONOV. Aspirant.“Sharq yulduzi”, 2011–1 28. www.ziyouz.uz   kutubxonasi.   H.Ulug’bek.   Uzoqdagi   Dilnura.   -Toshkent.,
Kamalak, 2009, mart-aprel. - B 32.
29.  www.ziyouz.uz  kutubxonasi. O‘.Sobir. Tarvuz. -T., Kamalak, 1993. - B 7. 
30.  E-mail:til@sarkor.uz kutubxonasi. Xarakter va ruhiyat birligi. -T., Kamalak, 
2005. - B 44.

Sobir o‘nar asarlarida zamon va shaxs

Купить
  • Похожие документы

  • 2001-yil sentabr voqealri va uning xalqaro munosabatlarga
  • 1945-1990-yillarda Buyuk Britaniya
  • 1918-1923 yillarda xalqaro munosabatlar, Versal Vashington siyetemasining tuzilishi
  • Ahmad al-farg‘oniy
  • Almashlab ekishni loyihalashtirish va joriy etish

Подтвердить покупку

Да Нет

© Copyright 2019-2026.

  • Инструкция по снятию с баланса
  • Контакты
  • Инструкция использования сайта
  • Инструкция загрузки документов
  • O'zbekcha