Sovet davlatining 1946-1953-yillarda amalga oshirgan siyosiy kompaniya qatag‘onlari va oqibatlari

SOVET   DAVLATINING   1946-1953-YILLARDA   AMALGA   OSHIRGAN
SIYOSIY KOMPANIYA QATAG‘ONLARI VA   OQIBATLARI
                                 Reja;
I. KIRISH.
II. ASOSIY QISM .
1.   Qatag‘on   siyosatini   amalga   oshirish   uchun   qabul   qilingan   qarorlar   va   ularning
mohiyati.
2. Urushdan keyingi davrda qatag‘on siyosatining amalga oshirilishi.
3. Qatag‘on siyosatining oqibatlari
III. XULOSA 
IV.FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO'YXATI 
               KIRISH 
Sobiq Sovet Ittifoqi yillarida turli siyosiy, ijtimoiy, g‘oyaviy, diniy sabablarga
ko‘ra   millionlab   odamlar   qatag‘onga   duchor   bo‘ldi.   Qatag‘on   siyosatining
qurbonlari   haqida   haligacha   aniq   ma’lumotlar   mavjud   emas.   Saqlanib   qolgan
mavjud faktlar  shuni  ko‘rsatadiki,  1921–1953-yillar   orasida   to‘rt  milliondan ortiq
odam qatag‘on qurboniga aylangan. Ulardan 800 ming kishi o‘lim jazosiga hukm
etilgan.
Sovet   Ittifoqida   qatag‘onlar   to‘lqini   uch   davrga   to‘g‘ri   keladi.   Birinchi
bosqich   1920-yillarni,   ikkinchi   bosqich   1937–1938-yillarni,   uchinchi   bosqich
1950–1953-yillarni   o‘z   ichiga   oladi.   Bundan   tashqari,   urush   davrida   va   undan
keyin   urush   qatnashchilari   ham   qatag‘onga   uchrab   turli   muddatlarga   ozodlik
mahrum etiladi.
Qatag‘on   siyosatining   eng   yuqori   cho‘qqiga   chiqqan   nuqtasi   1937–1938-
yillarga   to‘g‘ri   keladi.   Shu   yillar   mobaynida   1,3   million   kishi   RSFSR   Jinoyat
kodeksining   58-moddasi,   “aksilinqilobiy   faoliyat”   ayblovi   bo‘yicha   hibsga
olingan.   Hibsga   olinganlarning   yarmi   o‘lim   jazosiga   hukm   etilgan.   Qatag‘onlar
aholining   deyarli   barcha   tabaqasi   vakillarini   qamrab   olgan   edi.   Dehqonlar,
ziyolilar,   boylar,   dindorlar,   siyosiy   elita   qatlami   vakilari   eng   ko‘p   jabr   ko‘rgan
qatlam edi.
Qatag'onning yangi bosqichi Sovet hukumati O'zbekistonda vaqti - vaqti bilan
bir   necha   marta   milliy   qatag'onlarni   uyushtirdi   .   1946-1985   -   yillar   orasida   ham
bunday dahshatli qatag'onlar ikki marta ongli tarzda tashkil etilgan . Birinchisi , 40
-   yillarning   ikkinchi   yarmi   va   50   -   yillarning   bosh   larida   uyushtirilgan   bo'lsa   ,
ikkinchisi   80   -   yillarda   tashkil   etildi   .   Sovet   tomonidan   uyushtirilgan   bunday
qatag'onlarning bosh maqsadi va muddaosi nimadan iborat edi ? Birinchidan , vaqti
vaqti   bilan  xalq  orasidan  yetishib   chiqadigan  ongli   ,  fidoyi  ,  ilmli   va  tashkilotchi
olimlar   ,   rahbar   xodimlarni   «   yaganalab   »   borish   va   xalqni   qorong'ulikda   ,
zabunlikda   saqlash   ;   Ikkinchidan   ,   qatag'on   uyushtirish   orqali   xalqlarni   doimo
qo'rquv va itoatkorlikda tutish hamda shu yo'l bilan milliy mustamlakalarning bosh
ko'tarishiga izn bermaslikdir. Urush yillarida o’zbek ziyolilarining minglab namoyondalari frontga safarbar
qilindi,   mamlakat   ichkarisida   qolganlari   o’zlarining   fidokorona   mehnatlari   bilan
fashistlar ustidan g’alaba qozonishga munosib hissa qo’shdilar.Urushning birinchi
kunlaridanoq   O’zbekiston   olimlari,   oliy   va   o’rta   maxsus   o’quv   yurtlari   professor
o’qituvchilari xo’jalikni harbiy  izga ko’chirib uni front yehtiyojlariga bo’ysuntirish
bilan bog’lik muammolarni hal qilishga kirishdilar. Bu boradagi ilmiy va tashkiliy
ishlarni muvofiqlashtirish, ularga rahbarlik qilish sobiq SSSR FA ning O’zbekiston
filiali va keyinroq, 1943 yil 4 noyabrda uning asosida tashkil yetilgan O’zbekiston
Fanlar Akademiyasi zimmasiga tushdi. Bu akademiyaning birinchi prezidenti yetib
T.N.   Qori-Niyoziy   saylandi.   Respublika   olimlari   faoliyatidagi   asosiy
yo’nalishlardan   biri   mudofaa   ahamiyatiga   yega   bo’lgan   mahalliy   hom-ashyoni
o’rganish   va   o’zlashtirish,   yangi   resurslarni   izlab   topish   va   ulardan   foydalanish,
korxona   va   dehqonchilik   xo’jaliklariga   amaliy   ilmiy-texnikaviy   yordam
ko’rsatishdan   iborat   yedi.   Masalan,   O’rta   Osiyo   Industrial   instituti   va   SAGU
xodimlari   Angren   ko’miridan,   kauchukli   o’simlik   va   alinutlardan   faollik   bilan
foydalanish   yuzasidan   tadqiqot   ishlari   olib   bordilar.   Agrar   iqtisosdagi
institutlarning olimlari  hosildorlikni  oshirish  va yangi  qishloq ho’jalik yekinlarini
joriy   qilish,   chorvachilik   mahsulotlarini   ko’paytirish   usullarini   ishlab   chiqdilar.
Kimyogar   olimlar   kam   uchraydigan   materiallarning   o’rnini   bosuvchi   va   turli
chiqindilardan qimmatbaho mahsulotlar ishlab chiqarish usullarini topdilar. Ishlab
chiqarishni   kengaytirish   va   hom   ashyo   llmanbalarini   qidirib   topish   maqsadida
geolog   olimlar   faqat   1943   yilning   o’zida   35   yekspedisiya   tashkil   qildilar.
Matematika, ffizika, mexanika, yenergetika olimlarning ilmiy izlanishlari metallni
qayta   ishlash,   mashinasozlik   va   mudofaa   sanoati   boshqa   tarmoqlarining
rivojlanishini   ta’minladi.   O’zbekistonning   ijtimoiy-gumanitar   fanlari   olimlari
kommunistik   mafkura   doirasida   bo’lsada   fashizm   mafkurasiga   qarshi   kurashga,
gitlerchilarning   bosqinchilik   faoliyatini   fosh   qilishga,   xalqimizning   yuksak
vatanparvarlik   tuyg’ularini   tarbiyalashga   qaratilgan   qator   ilmiy-ommaviy   asarlar
yaratdilar. 1.VKP(b)   MQning   1946-yil   fevralida   qabul   qilingan   «Звезда»   va
«Ленинград»  jurnali   to‘g‘risida,  «Katta  hayot»  filmi   to‘g‘risida   V.  Muradelining
«Buyuk   do‘stlik»   operasi   to‘g‘risidagi   qarorlari   ijodkor   ziyolilarni   qatag‘on
qilishning   yangi   to‘lqinini   boshlab   berdi.   Bu   qarorlar   O‘zbekiston   Kompartiyasi
organlari   uchun   ko‘plab   olimlar,   adabiyot   va   san’at   xodimlarini   qatag‘on   qilish
uchun   mafkuraviy   asos   bo‘lib   xizmat   qildi.   Ularning   ko‘pchiligi   «o‘tmishni
ideallashtirish»da,   «feodal   madaniyat   oldida   qullarcha   tiz   cho‘kish»da,   «sovet
turmush tarzini  buzib ko‘rsatish»da, «millatchilik»da ayblandi.
O‘zbekiston   Kompartiyasi   MQning   1949-yil   25-iyundagi   «O‘zbekiston
yozuvchilar   soyuzining   ishi   to‘g‘risida»gi   qarorida   Abdulla   Qahhorning
«Qo‘shchinor chiroqlari» romani tanqid qilindi. Yozuvchilardan Oybek, Mirtemir,
Hamid G‘ulom, M. Shayxzoda, M. Boboyev, A. Qayumov va boshqa yozuvchilar
badnom qilindi. «Sharq yulduzi», «Zvezda Vostoka» jurnallarining tahririyatlariga
bir   qator   «yaramas»   asarlar   chop   etishga   yo‘l   qo‘ygan,   degan   jiddiy   ayblar
qo‘yildi.   1948—1949-yillarda   20   dan   ortiq   yirik   talantli   olimlar,   yozuvchi   va
shoirlar qamoqqa olinib, yopiq ravishda so‘roq qilinib, millatchilikda ayblanib, 15
—25 yilga ozodlikdan mahrum etildi va surgun qilindilar.
O‘zbekiston   Kompartiyasi   MQning   1950-yil   1-sentabrda   qabul   qilgan
«O‘zbekiston Fanlar akademiyasining ishi to‘g‘risida»gi qarorida bir qator iqtisod,
til va adabiyot sohasidagi olimlar millatchilikda ayblandilar. O‘zbekiston Kompartiyasi MQning 1951-yil 8-apreldagi «O‘zbekiston SSRda
musiqa   san’atining   ahvoli   va   uni   yanada   rivojlantirish   tadbirlari   to‘g‘risida»gi
qarorida   o‘zbek   xalqining   buyuk   shoiri   Alisher   Navoiyning   «Farhod   va   Shirin»,
«Layli va Majnun» dostonlari, «Tohir va Zuhra», «Alpomish» xalq dostonlarining
afsonaviy   folklor   sujetlariga   asoslangan   opera,   balet   va   musiqali   drama
spektakllarini yaratish va sahnalarda ko‘rsatish «zararli» ish deb baholandi.
Bunday   spektakllarni   sahnalashtirgan   ijodiy   xodimlar   qattiq   tanqid   ostiga
olindi.   Shuningdek,   ko‘pgina   konsert   tashkilotlari   va   musiqali   teatr   xodimlari
«eski,   arxaik   musiqani   va   juda   g‘amgin,   mungli   maqom   namunalari»ni
tarqatganligi   uchun   qoralandi.   Qarorda   «O‘zbekistonning   musiqali   san’ati
hayotdan orqada qolmoqda, o‘zbek xalqini kommunistik ruhda tarbiyalash maqsad
va   vazifalariga   to‘la-to‘kis   xizmat   qilmayotir»,   deb   ta’kidlandi.   1951-yil   10-
avgustda   respublika   matbuotida   «Ba’zi   shoirlarning   ijodidagi   mafkuraviy
buzg‘unliklar  to‘g‘risida» degan maqola e’lon qilindi. Unda Turob To‘la, Kamtar
Otaboyev,   Mirtemir,   Sobir   Abdulla,   Habibiy   asarlari   kommunistik   mafkuraga,
xalqlar do‘stligiga zid g‘oyalarni ilgari suruvchi asarlar sifatida tanqid qilindi, ular
millatchilikda ayblandilar. Shu yil 24-avgustda matbuotda e’lon qilingan «O‘zbek
sovet   adabiyoti   vazifalaridan   chetda»   nomli   maqolada   Oybek,   H.   Zaripov,   H.
Yoqubov,   I.   Sultonov   va   boshqa   adiblar   mafkuraviy   og‘ishlarda   qoralandi.
M.Shayxzoda,   Shukrullo   Yusupov,   Said   Ahmad,   G‘ulom   Alimov   (Shuhrat)lar
1951-yilda «sovetlarga qarshi millatchilik faoliyati»da ayblanib qamoqqa olindilar
va keyinchalik 25 yilga ozodlikdan mahrum etishga hukm qilindilar.
1952-yil   fevralida   bo‘lib   o‘tgan   O‘zbekiston   Kompartiyasi   MQning   X
plenumi   ilmiy   va   ijodiy   ziyolilarni   quvg‘in,   ta’qib   ostiga   olishda   yana   bir   turtki
bo‘ldi.   Plenumda   «Respublikada   mafkuraviy   ishlarning   ahvoli   va   uni   yaxshilash
choralari to‘g‘risida»gi masala muhokama etildi va tegishli qaror qabul qilindi.
Plenumda faylasuf V. Zohidovning ilmiy ishlariga burjua-millatchilik xatolari
yuklandi, tarixchi A. Boboxo‘jayev va iqtisodchi O. Aminov panturkizmni targ‘ib
qilishda   ayblandi.   Ular   «siyosiy   va   ishchanlik   sifatlari   jihatidan   egallab   turgan
lavozimlariga   to‘g‘ri   kelmaydigan   shaxslardir»,   deb   hisoblandi   va   ishdan bo‘shatildi. Turob To‘la va M. Shayxzodalarning she’r va qo‘shiqlari «g‘oyasiz va
axloqsiz asarlar» deb baholandi.
O‘zbek  xalqining ma’naviy merosi,  milliy qadriyatlari  yana  bir  bor  oyoqosti
qilindi, bu sohada  so‘z  yuritgan ijodkorlar  qatag‘on qilindi. Tarixiy o‘tmish  ham,
zamonaviy   hayot   ham   kommunistik   mafkura,   sinfiylik   nuqtayi   nazardan   turib
qo‘pol   ravishda   buzib   baholandi.   Natijada   ma’naviy   hayotga,   falsafiy   va   badiiy
tafakkurga,   madaniyatga   katta   zarar   yetdi.   Stalin   vafotidan   keyin   butun   SSSRda
bo‘lganidek,   O‘zbekistonda   ham   shaxsga   sig‘inish   oqibatlarini   tugatish   tadbirlari
ko‘rildi. Qatag‘on qilinganlar ishini qaytadan ko‘rib chiqishga kirishildi. Ko‘pgina
jinoiy   ishlar   to‘qib   chiqarilgani,   minglab   odamlar   nohaq   qamalib,   ozodlikdan
mahrum etilganligi aniqlandi va ular oqlandi. Abdulla Qodiriy, Cho‘lpon, Fitrat va
boshqa   ko‘plab   yozuvchi   va   shoirlar   oqlandi.   Shukrullo,   Shuhrat,   Hamid
Sulaymon,   Maqsud   Shayxzoda   va   boshqa   adiblar   ham   oqlandi.   Minglab   partiya,
sovet,   komsomol   xodimlari   oqlandi.   50-yillarning   boshlarida   shubha   ostiga
olingan,   har   bir   qadami   nazorat   qilinayotgan   60   dan   ortiq   yirik   olimlar,   adiblar
zimmasidan   «millatchi,   sovetlarning   dushmani»   degan   yorliqlar   olib   tashlandi,
tuhmatlardan xalos bo‘ldi, hayoti saqlanib qolindi.
  2.Urushdan keyingi davrda SSSR qamoqxonalarida qancha mahbuslar bo'lganligi
haqida G'arb matbuotida har xil raqamlar beriladi : eng kami 8 million , eng ko'pi
15 million . Angliya hukumatining 1950 - yil 15 - avgustda BMTning Iqtisodiy va
Sotsial   Kengashidagi   majlisida   bergan   ma'lumotlariga   qaraganda   ,   SSSR
qamoqxonalarida   10   million   mahbus   bo lgan²   (   SSSRning   o'zida   bundayʻ
ma'lumotlar matbuotda berilmas edi ) . Ammo bir narsa ayonki , 1947 - yilga kelib
O'zbekiston   SSRda   qamoqqa   olishlar   shu   darajada   ko'payib   ketdiki   ,   mavjud
qamoqxonalar   mahbuslarni   o'z   bag'riga   sig'dirolmay   qoldi   .   Shu   boisdan   SSSR
Ministrlar Sovetining 1947 - yil 1 - martdagi maxsus qarori bilan aprel oyigacha 3
ming   mahbusga   mo'ljallangan   3   ta   lagerni   zudlik   bilan   tayyorlash   O'zbekiston
hukumatiga   topshirildi   .   Bu   lagerlar   Sirdaryo   bo'yidagi   Shirinsoyda   (   1000
kishilik   )   5   aprelda   ,   suv   taqsimoti   (   vodorazdel   )   oxirida   (   700   kishilik   )   15
aprelgacha   ,   va   Gravzavodda   (   1300   kishilik   )   25   aprelgacha   qurib   tugallanishi lozim   edi   .   Urush   tamom   bo'lishi   bilanoq   ilm   -   fan   ,   ma'rifat   va   madaniyat
xodimlariga   nisbatan   qatag'onlarning   boshlanishi   tasodifiy   emas   edi   ,   albatta   .
Mamlakat   uzoq   davom   etgan   urushdan   holsizlanib   chiqdi   .   Ijtimoiy   hayotning
hamma sohalarida , avvalo , iqtisodiy jabhada qiyinchiliklarning bo'lishi tabiiy edi .
Albatta   ,   bu   ijtimoiy   -   iqtisodiy   hayot   qiyinchiliklariga   nisbatan   xalqning   ko'zini
ochadiganlar   birinchi   navbatda   ziyolilar   edi   .   Shu   boisdan   ham   «   xalqlar   dohiysi
>> ommaning aqli va ko'zini ravshanlashtiradigan ana shu ziyolilarga o'ziga xos «
donolik   »   bilan   «   Markscha   -   lenincha   nazariy   yo'l   »   ning   dunyoda   inkor   etib
bo'lmaydigan birdan bir yagona va to'g'ri yo'l ekanligidan saboq berishni o'zining
bosh   maqsadi   deb   bildi   .   Bu   rejalar   «   Ulug   '   dohiy   »   ning   bevosita   buyrug'i   va
ko'rsatmasi asosida 1946-1951 - yillarda VKP ( b ) MQ tomonidan qabul qilingan
yuqorida   tilga   olingan   qarorlarda   va   ijtimoiy   -   siyosiy   va   nazariy   masalalarda
o'tkazilgan   munozaralarda   o'z   aksini   topdi   .   Mamlakatdagi   barcha   ziyoli   ahli   «   <
ulug ' dohiy » ning « < nazariy - ilmiy dunyoqarashi » > g'oyalari bilan yo'g'rilgan
ana   shu   qarorlar   va   munozaralar   davomida   <<   xalqlar   dohiysi   »   >   tomonidan
bildirilgan « qimmatli  fikrlar  va xulosalar  >> dan chetga chiqmasligi  va « buyuk
Korifey   »   ga   shak   keltirmasligi   kerak   edi   .   Kimki   bu   yo'ldan   chiqsa   ,   u   xalq
dushmani va aksilinqilobiy , burjuacha qarashlarning targ'ibotchisiga yo'yilgan . «
Xalqlar   dohiysi   »   rejalari   asosida   amalga   oshirilgan   bunday   xavfli   va   dahshatli
tadbirlar tezda o'zining « natija » larini bera boshladi , < « < Leningrad ishi » > , <
«   <   Gruziya   ishi   »   va   hokazo   atalmish   qo'lbola   va   to'qima   ishlar   sun'iy   tarzda
yaratilib   ,   juda   katta   qonli   qurbonlarga   sabab   bo ldi   .   Bu   fojialarning   dahshatliʻ
oqibatlarini   shu   dalildan   ham   bilsa   bo'ladiki   ,   1945-1954   -   yillar   mobaynida
mamlakat bo yicha qatag'onlar , surgun va ochlikdan 4.000 000 odam qirilib ketdi .	
ʻ
Qatag'onlar , ayniqsa , Sho'ro Rossiyasi mustamlakasi hisoblanmish O zbekistonda	
ʻ
og'ir   va   dahshatli   kechdi   .   1939-1953   yillarda   O'zbekistonda   faqat   ziyolilarning
o'zidan   jami   bo'lib   61   ming   799   kishi   qamoqqa   olindi   .   Shulardan   56   ming   112
kishi   turli   muddatlarga   ozodlikdan   mahrum   qilindi   ,   7   ming   100   kishi²   esa   otib
tashlandi . Bu hisobga « aksilinqilobchi » > , < « < panturkist >> , << panislomist
>> , « I.Stalinni haqorat qilgan » , « zararkunanda » , « kundalik mehnat normasini bajarmagan » , « quloq avlodi » va boshqa « ayblar » bilan ommaviy qatag'onlikka
uchragan   vatandoshlarimiz   kirmaydi   .   1948-1952   -   yillarda   o zbek   ziyolilariʻ
boshiga tushgan dahshatli qatag'onlar fan va madaniyatimizning haqiqiy jonkuyar ,
otashqalb   o'g'lonlarini   qatli   om   etdi   .   Bunday   dahshatli   fojialarning   kuchayishiga
ziyolilarimiz   va   ijod   ahlining   o'zi   ham   hissa   qo'shdi   .   Ular   saflarida   ,.   har   doim
bo'lganidek , bu davrda ham mansab , obro ' , unvon , nishon va medallar ilinjida ,
mustamlakachi va bosqinchi to'ralarga yoqish , ularga yaxshi ko'rinish va ko'nglini
ovlash  maqsadida  bir   -  birlarini  tavqi  la'natlab   ,  ular  to'g'risida   ig'vo  -   bo'hton  va
fisq - u fasodlar tarqatish , tuhmatlar yog'dirish hollari kuchli avj oldi . O'zbekiston
xalq shoiri Shukrullo hikoya qiladi : << Urushdan keyingi paytda Oybek uyushma
raisi   ,   men   esa   maslahatchi   edim   .Mamarasul   Boboyev   ,   Homil   Yoqubovlar   «
Sharq yulduzi » da mehnat qilishardi . Kunlardan bir kun ular mendan oynomada
e'lon   qilish   uchun   she'r   so'rab   qolishdi   .   1939   -   yilda   Qoraqalpog'istonda   o qi	
ʻ
tuvchilik   qilgan   kezlarimda   Orolga   bag'ishlab   yozilgan   «   Dengizda   bir   tun   »
sarlavhali   she'rimni   berdim   .   Baxtga   qarshi   u   e'lon   qilinishi   bilan   naq   baloga
qoldim   .   Ayrim   siyosatdonlar   uchun   bu   asar   «   g'oyasizlik   va   kosmopolitizm   »
haqidagi qarorga mos kelib qoldi . Ular  unda mehnat ko'rsatilmay , quruq dengiz
manzarasi  maqtalgan , deb ayb qo'yishdi  . Qarorning joylardagi  « ijro » si  uchun
o'sha   paytda   mening   asarimga   o'xshagan   she'rlar   kerak   bo'lgan   .   Bu   1948-1950
yillarda yana asossiz qamoqqa olishlar uchun tayyorgarlikning debochasi ekan » >
'   .   1946   -   yil   sentabrda   Toshkentda   O'zbekiston   yozuvchilar   uyush   masining
Konferensiyasi bo'lib o'tdi . Bu anjuman O'zbekiston KP ( b ) Markaziy Qo'mitasi
rahnamoligida   chaqirilgan   edi   .   Kon   ferensiya   qarorida   quyidagi   jumlalar
yozilgandi : « Yozuvchi Xurshid tarafidan Navoiy dostoniga asoslanib yozilgan «
Farhod va Shirin » > operasining librettosi burjuacha - millatchilik mafkurasi bilan
sug'o   rilgandir   .   Yozuvchilar   yig'ilishi   hisoblaydiki   ,   yozuvchilar   Xurshid   va
G'ayratiy sovet yozuvchisi qiyofasini yo'qotdi , ular sovet yozuvchilari uyushmasi
a'zosi   ,   degan   unvonga   isnod   keltirdi   va   shuning   uchun   ham   uning   saflarida
qolishga noloyiqdir  » > ² . Xurshidga ana shu soxta va maxsus uyushtirilgan ayb
bilan « < millatchi » > tamg'asi yopishtirilib , yozuvchilar uyushmasidan chi qarildi . U sakkizta farzandi bilan xor - zorlikda hayot kechirdi.Xurshid domla 50 - yillar
oxirlarida   o'zining   achchiq   qismatidan   zorlanib   :   «   Alisher   Navoiy   dostonlari
asosida   o'ziga   xos   sahna   «   Hamsa   »   sini   yaratmoqchi   edim   ,   battollar   aslo   yo'l
qo'ymadilar ... Yangi ijodiy parvozlar etishga sira qo'ymadilar , tuhmat va haqorat
o'tini   sepib   ,   qanotimni   kuydirdilar   »   ³   degan   edi   .   O'zbekistonda   40   -   yillarning
ikkinchi   yarmidan   e'tiboran   mar   kaziy   sovet   saltanatining   topshirig'iga   asosan
amalga   oshirilgan   ommaviy   qatag'onliklarning   boshida   O'zbekiston   Kompartiya
MQning   birinchi   kotibi   A.E.Niyozov   va   Partiya   MQsining   mafkuraviy   ishlar
bo'yicha kotibi X.Tursunov² turgan edi . Amin Ermatovich Niyozov rahbarligi va
tashkilotchiligida o'z ishini olib borgan O'zKP ( b ) MQning byurosi  ( 1951 - yil
aprel   )   «   Farhod   va   Shirin   »   ,   «   Layli   va   Majnun   »   ,   «   Tohir   va   Zuhra   >>   ,   «   <
Alpomish   »   ,   «   Gulandom   »   kabi   ajoyib   xalq   ijodining   durdonalarini   zararli   va
reaksion   asarlar   sifatida   tanqid   qildi   hamda   ularni   teatrlar   repertuarlaridan   olib
tashladi  . A.E.Niyozov 1952 -  yilda O'zKP (  b ) MQning  X Plenumida ( fevral  )
mafkuraviy ishlarning ahvoli va uni yaxshilash choralari to'g'risida ma'ruza qilib ,
unda   Oybek   ,   Maqsud   Shayxzoda   ,   Abdulla   Qahhor   ,   Sobir   Abdulla   va
boshqalarning ijodiy faoliyatlarini nohaq tanqid qildi , ularni millatchilikda aybladi
.   A.E.Niyozovning   shaxsiy   manfaatni   ,   mansab   shohsupasi   qulligi   manfaatini
umummillat   ,   O'zbekiston   manfaatidan   ustun   qo'yganligini   quyidagi   voqea   orqali
ham   bilsa   bo'ladi   .   50   -   yillarning   boshlarida   ijodkor   o'zbek   ziyolilaridan   60
kishining   ro'yxati   tuzilib   ,   ularga   millatchilikdan   iborat   to qima   aybnomaʻ
yopishtirilgan   .   Bu   voqeaning   tafsilotini   o'sha   davrda   O'zbekiston   Oliy   Soveti
Prezidiumi   raisi   lavozimiga   endigina   saylangan   Nuritdin   Akromovich   -
Muhitdinov shunday hikoya qiladi : « Markazkomning bo'lim mudiri menga bitta
papka berdi - da : « Faqat tanishib chiqishingiz uchun . O'rtoq Niyozov bu haqda
hali   Siz   bilan   suhbatlashadi   »   ,   -   deb   ogohlantirdi   .   60   kishidan   iborat   ro'yxatni
o'qib   chiqdim   -   ism   -   u   shariflar   ,   egallab   turilgan   lavozimlar   .   Vassalom   .   Imzo
yo'q . Ikki karra diqqat  bilan o'qib chiqdim  . Bu ro'yxatda eng malakali , obro ' -
e'tiborli   ,   xizmat   ko'rsatgan   ,   hurmatli   olimlar   ,   shoirlar   ,   ziyolilarning   boshqa
vakillari   ism   -   u   shariflari   ko'rsatilgandi   .   Papkani   olib   ,   Niyozovning   huzuriga kirdim . Ro'yxatni  ko'rsatdim . « Bizga xabar qilishlariga qaraganda , bu odamlar
partiya   siyosati   ,   davlat   manfaatlariga   zid   millatchilik   faoliyati   bilan
shug'ullanishadi   ,   -   dedi   u   menga   .   -   Ular   bir   -   birlari   bilan   muntazam   uchrashib
turishadi   ,   xufyona   tarzda   masalalar   muhokama   qilishadi   ,   o'z   qarashlarini
muvofiqlashtirishadi   ,   ziyolilar   va   yoshlar   orasidan   tarafdorlarni   yollashadi   »   .   «
Amin Ermatovich , ularning ko'pchiligi faqat O'zbekistondagina emas , Ittifoqda va
dunyoda ham mashhur . Ular o'zlarining butun ijodiy faoliyatlarini xalqqa xizmat
qilishga   bag'ishlagan   odamlar   .   Qanday   qilib   ularni   mafkuraviy
zararkunandachiliqda ayblash mumkin ? Axir Siz ularning har birini mendan ko'ra
yaxshiroq   bilasiz   .   Men   esa   yaqinda   harbiydan   qaytdim   ,   bir   oz   Namanganda
ishladim , xolos » , - dedim men unga . « Uka , to'g'ri , men ularni bilaman , - javob
berdi   u   .   Ammo   tegishli   idoralar   ularning   millatchilik   faoliyati   ,   xufyona
uchrashuvlar   va   gurunglar   o'tkazib   turishlari   haqida   ishonchli   dalil   -   isbotlarga
ega   .   Siz   -   u   biz   bu   haqiqat   bilan   hisoblashmasligimiz   mumkin   emas   »   >   .   «   Bu
ro'yxatni   kim   tuzdi   ?   »   degan   savolimga   u   shunday   javob   qaytardi   :   «   Ro'yxat
tegishli   idoralar   tomonidan   ijodiy   tashkilotlar   va   Fanlar   akademiyasining   ayrim
xodimlari bilan birgalikda tuzilgan » > . Shunday deb u fikrida davom etdi : « Siz
ularning har biri ustida to'plangan hujjatlarni sinchiklab o'rganishingiz , takliflarni
amalga   oshirishga   turli   yo'llar   bilan   ko'maklashishingiz   va   buning   uchun   zarur
axborotlar   tayyorlashingiz   kerak   ...   >>   Men   suhbatdoshimning   so'zlarini   tinglab
bo lib : Amin Erma tovich , ziyolilarga , har qanday insonga bunday yondoshuvni ,ʻ
umuman noto'g'ri  , deb hisoblayman . Agar  ma'qul  desangiz , bu ishda  qatnashib
o'z nuqtayi - nazarimni aytishga tayyorman » > , - dedim . « Nuritdinjon , keling
masalani   osoyishta   muhokama   qilaylik   !   Bu   ishda   sizdan   kam   qayg'urayotganim
yo'q   .   Ularni   sizdan   ko'ra   yaxshiroq   bilaman   ,   asarlarini   o'qiganman   .   Ko plarini	
ʻ
shaxsan   taniyman   ,   bir   talaylari   bilan   do'st   tutinganman   .   Ammo   hozir   qanday
vaziyat vujudga kelganini ko'rmayapsizmi ? Siz - u biz bunday masalalarga qat'iyat
bilan baho berish va partiyaning yo'lini og ishmay amalga oshirish uchun rahbarlik	
ʻ
lavozimlarini   egallab   turibmiz   -   da   »   '   .   Ha   ,   «   <   rahbarlik   lavozimi   »   deb
ko'kragiga   urib   kerilgan   va   maqtangan   Amin   Ermatovich   egallab   turgan   «   < mansab   shohsupasi   »   >   aslida   xalq   va   millatni   qullik   va   asoratda   saqlash   quroli
edi   .   Hamma   uchun   oddiy   bo'lgan   bu   haqiqatni   A.E.Niyozov   singari   ko'pchilik
qo'g'irchoq   va   laganbardorlar   o'z   vaqtida   yo   tushunmaganlar   yoki   tushunishni
istamaganlar   .   Milliy   o'zligini   yo'qotgan   bunday   mahalliy   rahbarlarning   qo'llab   -
quvvatlashi   va   rahnamoligi   tufayli   Davlat   Xavfsizlik   Qo'mitasi   va   ichki   ishlar
organlari V.A.Milchakov² singari mahalliy millatlarga nisbatan qalbida shovinistik
va   nafrat   to lib   -   toshgan   shaxslardan   foydalanib   ,   ziyolilarimiz   boshiga   mislsizʻ
ofat   va   qirg'in   keltirdilar   .   Vladimir   Andreyevich   Milchakov   40   -   yillarning
oxirlarida   Davlat   Xavfsizlik   Qo'mitasi   tomonidan   O'zbekiston   Yozuvchilar
uyushmasiga   maxsus   yuborilgan   edi   .   Milchakov   1946   -   yil   5   -   noyabrda
Yozuvchilar uyushmasi a'zoligiga nomzod bo'lib kirdi . Ikki oy o'tar o'tmas 1947 -
yil   yanvarda   unga   homiylik   qilgan   idoralarning   tazyiqi   bilan   uyushmaga   haqiqiy
a'zo bo'ldi . O'sha paytda Yozuvchilar uyushmasiga Oybek rahbarlik qilardi . Ulug
'   adib   V.A.Milchakovga   tavsiyanoma   berish   bilan   birga   uning   xarakteridagi
nuqsonlar va yovuz niyatlarini ham huddi oldindan ko'ra bilganday ogohlantirgan
edi : « Biz hammamiz Milchakovning Yozuvchilar uyushmasida partorg va mas'ul
kotib yordamchisi sifatida ishlayotganini yaxshi bilamiz , unda ba'zi bir nuqsonlar
ham   yo'q   emas   ,   ammo   biz   ularni   bartaraf   etadi   ,   deb   umid   qilamiz   ...   U   turli   -
tuman   ishlar   bilan   band   .   Biz   uning   aniq   vazifalarini   ,   mas'ul   kotib   va   uning
yordamchilarining huquq va burchlarini belgilab , unga sharoit yaratishimiz zarur .
Biz   shunday   qilamiz   ,   o'shanda   u   o'z   asarlari   ustida   ishlash   imkoniyatiga   ega
bo'ladi   »   .   Afsuski   adibning   bu   niyatlari   sarob   edi   .   Yozuvchilar   uyushmasida
yuqori   lavozimlarda   mustahkam   o'rnashib   olgan   .   V.A.Milchakov   o'z   orqasida
turgan qudratli idoralarga tayanib « o'zbek adabiyotining jallodi » sifatida faoliyat
ko'rsatdi   .   Birin   ketin   o zbek   adabiyotining   atoqli   vakillariga   yasama   tuhmat   va	
ʻ
bo'htonlar yog'dirilib , ular yomonotliq qilinib , siquv va hibsga olina boshladilar .
50  -  yillarning  boshlarida  «  qora  ro'yxat   »  ga  tushgan  adiblar  soni   N.Muhitdinov
bergan   ma'lumotlarga   qaraganda   60   kishidan   iborat   edi   .   Bular   :   M.Shayxzoda   .
Oybek , Abdulla Qahhor , M.Boboyev , O'.Rashidov , Mirtemir , Shuhrat , Hamid
Sulaymon , Said Ahmad , Mirzakalon Ismoiliy , Meli Jo'ra , Yong'in Mirzo , aka - uka   Abdunabi   va   Abdurahmon   Alimuhamedovlar   ,   Ne'mat   Toshpo'lat   ,   Mahmud
Murodov , G'ulom Alimov va boshqalardir . 1948-1954 - yillar mobaynida o'tgan
O'zbekiston Yozuvchilar uyushmasining har  bir Plenumi yoki yig'ilishi u yoki bu
yozuv chining taqdirida o'chmas va ayanchli bir iz qoldirar edi . Faqat 1949-1952 -
yillarda 17 kishi O'zbekiston Yozuvchilar uyushmasi a'zoligidan o'chirilgan . Ular
qatorida   «   Sovet   yozuvchisi   nomiga   noloyiqligi   uchun   »   degan   aybnoma   bilan
Saida Zunnunova , Chustiy , << siyosiy xatolari » uchun M.Shayxzoda , T.To'la va
boshqalar  bor edi¹ . 1948 - yilda atoqli  yozuvchi  Abdulla Qahhor  « Sarob » va «
Qo'sh   chinor   »   romanlari   uchun   Kompartiya   a'zoligiga   nomzodlikdan   haqiqiy
a'zolikka   o'tkazilmagan   .   U   o'zining   bu   asarlarida   «   <   ja   moalashtirish   davrida
sinfiy kurashni inkor etgan » ekan , « burjua millatchilariga o'z asarlari sahifalarini
berib qo'ygan » mish³ . 
3.1952  -  yil  31  -   martda   O'zbekiston   SSR   Yozuvchilar   uyushmasi   Kotibiyatining
Majlisi   bo'ldi   .   Unda   «   O'zbekiston   Kompartiya   X   Plenumining   natijalari   va
O'zbekiston   SSR   Yozuvchilar   uyush   masining   o'zbek   Sovet   adabiyotini   yanada
rivojlantirish   sohasidagi   vazifalari   »   muhokama   qilindi   .   Ma'ruza   bilan   so'zga
chiqqan   O'zbekiston   Kompartiya   MQsining   birinchi   kotibi   A.E.Niyozov   falsafa
fanlari doktori , professor  Vohid Zohidovni « o'z asarlarida A.Navoiyni ko'klarga
ko'tarib   maqtaganlik   »   da   ayblab   tanqid   qilgan   edi   .   Go'yoki   u   «   <   A.Navoiyni
inqilobiy demokrat darajasiga ko'targan , jadidlar dunyoqarashini  maqtagan >> ' .
O'zbekiston   Sovet   yozuvchilar   uyushmasining   1952   -   yil   3-4   apreldagi   VII
Plenumida   ham   «   O'zbekiston   Kompartiyasi   MQsining   X   Plenumining   yakunlari
va O'zbekiston Sovet yozuvchilari uyushmasining vazifalari » muhokama qilindi .
Unda   ma'ruza   bilan   chiqqan   O'zbekiston   Sovet   yozuvchilar   uyushmasining   raisi
Uyg'un mamlakat fuqarolari o'rtasida o'z ijodi bilan katta hurmat va e'tiborga loyiq
bo'lgan   adiblar   Oybek   ,   Temur   Fattoh   ,   Turob   To'la   ,   Maqsud   Shayxzoda   va
boshqalarni   keskin   tanqid   qildi   .   Temur   Fattoh   va   Turob   To'la   «   burjua
millatchiligi   »   da   ayblandi   .   Turob   To'la   o'z   she'rlarida   «   O'zbekistonni   haddan
tashqari   maqtab   kuylabdi   »   >   ,   «   Stalincha   xalqlar   do'stligi   haqida   hech   narsani
yozmabdi   »   >   ,   «   O'zbekistonni   Stalincha   davrdan   ajratibdi   »   va   shu   asosda   «   < burjua   millatchilari   tegirmoniga   suv   quyibdi   >   ²   .   Shoir   Maqsud   Shayxzoda   o zʻ
asarlari va tanqidiy maqolalarida << burjua - millatchiligi ruhidagi qo'pol xatolarga
yo'l   qo'ygan   »   >   ekan   .   U   «   O'zbekistonning   o'tmishini   soxtalashtirgan   ,   Kavkaz
xalqlarining   «   jallodi   »   Jaloliddinni   idealashtirgan   ,   «   Alpomish   >>   eposini
ideallashtirgan   ,   Sovet   davlatining   atoqli   davlat   arbobi   o rtoq   Oxunboboyevga	
ʻ
nisbatan   o'z   poemasida   «   tuhmatlar   yog'dirgan   »   >   ekan   .   Shayxzoda   o'z
tarjimalarida   sovet   davrining   yaxshi   vakili   Mayakovskiy   asarlari   g'oyaviy
mazmunini   qo'pol   sur'atda   «  < buzgan   »  >  .  Shayxzoda  o'zbek   adabiy  tilini  keng
ommaga tushunarsiz , o'z umrini yashab bo lgan eski arab - fors so'z va terminlar	
ʻ
bilan   «   <   bulg'agan   »   >   ³   .   Holbuki   ,   Maqsud   Shayxzodaning   sermazmun   va
serqirra   ijodi   unga   nisbatan   qo'yilgan   barcha   ayblar   va   tuhmatlarning   tarixiy
haqiqat va adolatdan mutlaqo yiroq ekanligini ko'rsatadi . Qolaversa , u butun umri
mobaynida   Sovet   hukumati   va   Kompartiya   g'oyalarini   ,   «   baynalmilalchilik   »
jabhasida turib yoritishga intildi . M.Shayxzoda ijodiga mansub ba'zi namunalarni
sanab o'tishning o'zi bu borada kifoya qiladi , deb hisoblaymiz . U ozar yurtining
Agdash   shahrida   1908   -   yilda   tug'ilgan   .   O'zbekistonni   o'zining   asl   Vatani   deb
bilgan , bu yerda ijodiy barkamollik darajasiga yetgan . Toshkent shahrining sobiq
«   Stalin   »   ko'chasidagi   3   -   uyda   istiqomat   qilgan   M.Shayxzodaning   ilk   she'rlar
to'plami 1932 - yilda « < Loyiq soqchi » nomi bilan e'lon qilingan . Undan so'ng u
« O'n she'r >> , « Yangi devon » , « Qo'shiq va jang » , « Ko'ngil deydiki » kabi
o'zbek tilida va « Stixi » , « Saaz » , « < Serdse govorit » kabi rus tilida yozilgan
she'riy to'plamlar , « Iosif Stalin » ( poema ) kabi asarlarni yozgan . 1958-1964 -
yillar davomida « Yillar va yo'llar » , « She'rlar >>> ( to'plam ) , « Toshkentnoma
» ( poema ) kabi asarlarni qalamga olgan . M.Shayxzoda buyuk dramaturg hamdir .
U   «   Jaloliddin   Manguberdi   »   >   (   1941   )   ,   «   <   Mirzo   Ulug'bek   (   1964   )
dramalarining   muallifi   hisoblanadi   .   Yuzdan   ortiq   ilmiy   -   publitsistik   maqolalar
muallifi bo'lgan M.Shayx zoda mohir va usta tarjimon sifatida ham barakali qalam
tebratgan   .   U   A.S.Pushkin   ,   Lermontov   ,   Shevchenko   ,   Yakub   Kolos   ,
Pervomayskiy   ,   M.Rsheyev   ,   Mayakovskiy   ,   Sh.Rustavelli   ,   Esxil   ,   Sofokl   va
hozirgi   zamon   ispan   shoir   va   yozuvchilari   asarlarini   o'zbek   tiliga   o'girib   , xalqimizning ma'naviy dunyosini boyitishda o'zining munosib hissasini qo'shgan² .
Mamarasul Boboyev , Hamid G'ulom , Ramz Bobojon , Habibiy , Mirtemir , Sobir
Abdulla , Kamtar  va boshqalar  ham  « ijodiy g'oyaviy cheklanganlikda  » « Vatan
deya   O'zbekistonni   Sovet   Ittifoqidan   ajratib   kuylaganlikda   »   ayblangan   edilar³   .
Bunday ulug ' davlatchilik va shovinistik g'oyalarga qarshi tarixiy haqiqat va adolat
uchun   birgalashib   kurash   olib   borish   va   xalq   yozuvchisi   degan   nomga   dog   '
tushirmaslik   o rniga   ,   afsuski   ,   ayrim   o zbek   yozuvchilari   ham   V.Milchakov   ,ʻ ʻ
Sheverdin  singari   milliy  adabiyotimiz dushmanlari   tegirmonini   aylantirib  , ularga
madad   berganlar   .   V.Milchakov   buyuk   o'zbek   romanshunos   adibi   Muso   Toshmu
hammad o'g'li Oybekka ( 1905-1968 ) 4 qarshi o'tkazilgan barcha zug um , tuhmat	
ʻ
va   ta'qiblarning   ham   tashkilotchisidir   .   U   bir   guruh   e'tiqodsiz   va   farosatsiz
o zbekistonlik   laganbardor   yozuvchilarni   yoniga   olib   ,   Oybek   ustidan   SSSR	
ʻ
Yozuvchilar   uyushmasiga   shi   koyat   xati   uyushtiradi   .   Bu   xatda   Oybekning   «
millatchi » lik qiyofasi « < inkor etib bo'lmaydigan hujjatlar » bilan asoslangan edi
va   O zbekiston   Yozuvchilar   uyushmasini   bu   aksilsho raviy   unsurdan   tozalash	
ʻ ʻ
so'ralgan   edi   .   Mazkur   arizani   tekshirish   uchun   Moskva   o zbek   xalqining   jallodi	
ʻ
Apresyanning   qondoshi   va   kommunistik   mafkuraning   «   sodiq   himoyachisi   »
M.Shaginyanni   yuborgan   edi   .   U   1949   -   yil   1   -   iyunda   O'zbekiston   Yozuvchilar
uyushmasi   rayosati   majlisida   bo lib   ,   Oybekka   qarshi   uyushtirilgan   kampaniyaga	
ʻ
boshchilik   qildi   va   bir   guruh   jipslashgan   hasadchi   ko rnamaklarni   yetaklab	
ʻ
respublika   partiya   Markazqo miga   chiqdi   .   Shu   kundan   e'tiboran   Oybekka   qarshi	
ʻ
boshlangan   xurujga   A.E.Niyozov   boshchiligidagi   Markaziy   Qo'mita   rahnamolik
qila   boshladi   .   Xuddi   shu   yili   va   o'sha   oyda   O'zKP   MQsida   «   O'zbekiston
Yozuvchilar   uyushmasining   faoliyati   to'g'risida   »   shoshilinch   tarzda   qaror   qabul
qilindi   .   Unda   Yozuvchilar   uyushmasi   faoliyatida   yo'l   qo'yilgan   barcha   xato   va
kamchiliklarga   Oybek   sababchi   ,   deb   xulosa   qilindi   .   Darhol   9-10   -   iyul   kunlari
O'zbekiston   Yozuvchilar   uyushmasining   III   Plenumi   chaqirilib   ,   Oybek   uyushma
raisi va « Sharq yulduzi » > jurnali muharriri lavozimlaridan olib tashlandi . Ammo
muxoliflar   bu   bilan   ham   qanoat   hosil   qilmadilar   .   Ular   1950-1951   -   yillar
davomida   O'zbekiston   Yozuvchilar   uyushmasining   Plenum   maj   lislarida   « Kommunist » , « Sharq yulduzi » jurnallari va « Qizil O zbekiston » > gazetasidaʻ
Oybekka   qarshi   turli   ayblarni   riyokorlik   bilan   tarqatdilar   .   V.Milchakov   ,
V.Milchakov , M.Melkumov , M.Sheverdin , Ye . Samaxvalova , S.Somova singari
shovinist rahbarlarning o zbek ziyolilariga , Oybek domladek ulug ' zotlarga qarshi	
ʻ
boshlangan yalpi hujum va qatag'onliklariga shuhratparast , mahalliy qalamkashlar
laganbardorlarcha   xizmat   qilib   ,   millat   dushmanlarining   tegirmonini   qullarcha
aylantirdilar  ,  o nlarcha   sof   vijdonli  ijodkorlar  umriga  zavol  bo'ldilar  .  1951  -   yil	
ʻ
boshlarida V.Milchakov rahbarlik qilgan partiya tashkiloti Oybekni partiya safidan
o'chirdi   .   O'sha   yili   30   noyabrda   esa   Yozuvchilar   uyushmasi   uni   uyushmaning
boshqaruv   hay'atidan   ham   chiqardi   .   Hayotning   bu   ko'rguliklari   ulug   '   adibning
tinka   madorini   quritdi   .   U   dastlab   mikroinsult   kasaliga   chalinib   ,   o'ng   qo'li   shol
(   falaj   )   bo'lib   ishlamay   qoldi   ,   so ngra   esa   tildan   ham   judo   bo'ldi   .   1951   -   yilda	
ʻ
Moskva milliy o'lkalarda uyg'onib kelayotgan yangi fikrlar va qarashlarni bo'g'ish
maqsadida   bir   qator   tadbirlar   dasturini   ishlab   chiqdi   .   Xususan   ,   bu   borada   «
Kommunist » > ( Moskva ) jurnalida Kavkazdagi muridizm harakati mohiyatining
«   <   ochilishi   »   >   ,   <<   Pravda   »   gazetasida   esa   adabiyotdagi   millatchilik
ko'rinishlarini   fosh  etishga  bag'ishlangan  bosh  maqola  alohida  diqqatga loyiqdir  .
Ushbu   hujjatlar   munosabati   bilan   azaldan   bo'lgan   Kompartiya   tartib   -   qoidalari
asosida   Kompartiyaning   O'zbekistondagi   malaylari   ,   mahalliy   sharoitdan   kelib
chiqqan   holda   ,   «   o'z   tadbirlari   »   ni   ishlab   chiqdilar   .   1952   -   yil   21-22   -   fevral
kunlari Moskvaning ko'rsatmasiga javo ban O'zbekiston Kompartiyasining lenumi
chaqirildi  . Unda A.E.Niyozov « Respublikadagi  mafkuraviy ishlarning ahvoli va
ularni   yaxshilash   to'g'risida   »   ma'ruza   qildi   .   Ma'ruza   boshdan   -   oyoq   og'ir
kasallikka   chalinib   yotgan   Oybek   nomini   badnom   qilishga   qaratildi   .   Oybek
direktorlik   qilayotgan   Til   va   adabiyot   institutida   o'zbek   adabiyoti   tarixiga   ,   «
Alpomish » xalq dostoniga yetarli darajada markscha - lenincha pozitsiyadan turib
baho   berilmaganligi   ,   o'zbek   adabiyoti   tarixidan   8-9   sinflar   uchun   chiqarilgan
G'ulom   Karimovning   Oybek   muharrir   bo'lgan   darsligida   jadidizmning   -   «   o'zbek
xalqi   ashaddiy   dushmanlari   »   ning   ijobiy   roli   to'g'risida   so'zlab   o'tilganligi   ,   «
O'zbek poeziyasi antalogiyasi » ga yozilgan so zboshida « xalqqa qarshi qaratilgan	
ʻ »   ,   «   <   zararli   »   «   Doda   Qo'rqut   »   >   eposini   qahramonlik   dostoni   sifatida   tilga
olgani , < « < Navoiy » romanida tarixiy o'tmishni ideallashtirgani , asarda « keng
xalq   ommasiga   tushunarsiz   bo'lgan   arabcha   -   forscha   so'zlarni   keng   qo'llagani   »
uchun  adibning  ta'zirini   bermoqchi   bo'lishgandi  .  Ish  shu   darajaga  borib  yetdiki  ,
Oybek muxoliflari qo'shni Tojikiston Respublikasidagi maslakdoshlari bilan o'zaro
til topishib « Kom munist Tadjikistana » gazetasining 1952 - yil 7 - dekabr sonida
filolo giya fanlari nomzodi Abdulg'ani Mirzayevning « Tarixiy haqiqat ni buzishga
qarshi   »   maqolasini   chop   ettirdilar   .   Maqola   muallifi   keyinchalik   O'zbekistonda
xizmat   ko'rsatgan   fan   arbobi   unvoni   bilan   sharaflangan   edi   .   Mazkur   maqolada
muallif   Oybekning   kutubxonasi   «   Navoiy   »   romanidagi   ayrim   tarixiy   nuqtalarni
asossiz   tanqid   qilgan   bo'lib   ,   uning   asosiy   maqsadi   Stalin   mukofotiga   sazovor
bo'lgan   va   jahondagi   bir   qator   tillarga   o'girilgan   asarni   chippakka   chiqarishdan
iborat edi . « Navoiy » ning chippakka chiqarilishi buyuk adibning halokati bilan
barobar   edi   .   Ana   shu   niyatda   O'zbekiston   Kompartiyasining   mafkuraviy   ishlar
bo'yicha   kotibi   H.Tursunov   ko'magida   Oybek   ijodini   yaxshi   bilgan   kuchlar   «
Navoiy » romaniga qarshi maqola tayyorladilar . Ammo bu maqola 1953 - yil 16
mayda   «   Qizil   O zbekiston   »   gazetasida   aspirant   Botir   Fayziyev   nomidanʻ
millatning atoqli va ko'zga ko'ringan ijodkorlarini yomon otliq qiluvchi  buyurtma
maqolalar   uyushtirdi   .   U   o'zining   bunday   qora   niyatlarini   faqat   o'zbek   xalqi
ijodkorlarigagina qaratib qolmadi . V.Milchakov Qoraqalpoq milliy adabiyotining
ham dushmanidir . << Zvezda Vostoka » jurnali va uning muharriri V.Milchakov
qora   qalpoq   yozuvchisi   Seitov   xulosalariga   qaraganda   ,   «   Muxtor   respub   lika
hayoti  bilan  qiziqmagan  , qoraqalpoq yozuvchilari   va ziyolilariga  mutlaqo  e'tibor
bermagan » . Milchakov faqat bitta narsaga jon kuydirib e'tibor beradi : « Qanday
qilib bo'lsa - da , qoraqalpoq ziyo lilarini burjua millatchiligida ayblash uchun asos
topish . Jurnal qoraqalpoq xalqining asl farzandi Berdaq nomini qoralash uchun bir
necha bor harakat qildi » ' . O'zbek milliy adabayotiga nisbatan « shovinistlarcha »
hujum   bir   daqiqa   bo'lsa   -   da   to'xtamagani   tarixdan   ma'lum   .   1954   -   yil   10   12   -
avgustda O'zbekiston yozuvchilarining III qurultoyi bo'lib o'tdi . Unda O'zbekiston
Sovet yozuvchilar uyushmasining raisi Uyg'un « O'zbekiston Sovet adabiyotining ahvoli va uni yanada rivojlantirish vazifalari to'g'risida » ma'ruza bilan chiqdi . U
o'z ma'ruzasida Xurshidning « Farhod va Shirin » , Tuyg'unning « Bahodir » , S.Ab
dullaning   «   Alpomish   »   .   Sh.Sa'dullaning   «   Yoril   tosh   »   va   boshqa   asarlarida
o'zbek   xalqining   o'tmishi   «   ideallashtirilganligi   »   ni   yana   tanqid   qiladi   .
O'zbekiston   kommunistik   partiyasi   va   sovet   tashkilotlari   res   publika   ijodkorlari
tomonidan « yo'l qo'yilgan xatoliklar va kamchiliklarni bartaraf etish va kelajakda
bunday   nuqsonlarga   barham   berish   uchun   »   ularni   Rossiyaning   Markaziy
shaharlarida   «   malakasini   oshirish   »   lozim   degan   xulosaga   keldilar   .   Ana   shu
maqsadda   faqat   1952-1953   -   yillarda   o zbekistonlik   shoir   va   yozuv   chilardan   30ʻ
kishi   Moskvadagi   M.Gorkiy   nomli   Adabiyot   instituti   va   Kechki   Marksizm   -
leninizm   -   universitetiga   o'qishga   yuborilgan   edi³   .   Quvg'in   va   qatag'on   balosiga
giriftor   bo'lganlar   faqat   badiiy   ijod   vakillarigina   emas   edi   .   Jamiyatshunos
olimlardan   qomusiy   bilim   egasi   ,   sharqshunos   Hamid   aymon   ,   tarixchi
A.Boboxo'jayev , iqtisodchi O.Aminov , tilshunos olim Ayub G'ulomov va boshqa
yuzlab   kishilar   «   millatchilik   »   qarashlari   azobini   tortdilar   .   O'zbekiston   fanining
otashin   fidoyilaridan   biri   ,   haqiqiy   vatan   parvar   olim   ,   ulug   '   alloma   Hamid
Sulaymonning   (   1912-1979   )   elga   ,   yurtga   baxshida   faoliyati   yosh   avlod   uchun
ibrat   namunasi   hisoblanadi   .   Birgina   navoiyshunoslik   bobida   ulug   '   allomaning
ko'rsatgan jasorati fikrimizga yorqin dalil bo'la oladi . Turli davrlarda ko'chirilgan
devonlarning 200 dan ortiq nusxalarini birma - bir sin chiklab o rganish natijasida	
ʻ
Hamid   Sulaymon   Navoiyning   o zbek   tilida   yaratgan   3132   she'ri   turli   hajmdagi	
ʻ
o'nlab   devonlarga   tarqalib   ketganligini   aniqladi   .   Navoiy   devonlarini   tasniflashda
atoqli olim tekstologik tadqiqotda yangi metodni qo'lyozmalarni qiyosiy o'rganish
metodini qabul qildi , shoirning o zbek tilida yaratgan lirik merosining XV - XIX
ʻ
asr qo'lyozma yodgorliklari asosida tuzilgan katta qiyosiy jadvalini yaratdi . Bu esa
Navoiy   merosini   o rganishda   g'oyat   muhim   ilmiy   -   nazariy   ahamiyatga   molik	
ʻ
natijalar   berdi   .   Hamid   Sulaymon   mashaqqatli   izlanishlar   natijasida   Alisher
Navoiyning fanda ma'lum  bo lmagan  « Badoyi  ul  -  bidoya >> , << Navodir  un -	
ʻ
nihoya » > devonlarining nusxalarini yuzaga chiqardi . Bu hol esa << Hazoyin ul -
maoniy   »   ning   muallif   redaksiyasini   batamom   tiklash   ,   shoir   she'rlari xronologiyasini aniqlashda katta imkoniyatlar yaratdi . Tinib - tinchimas olimning
sa'y - harakatlari tufayli o'z milliy kutubxonalarimizda bo'lmagan Navoiyning fors
-  tojik  tilidagi   12  ming  misradan  ortiq  she'riy   devoni   -  «  Devoni   Foniy  »  >  Parij
milliy kutubxonasida saqlanuvchi ikki qo'lyozma asosida Toshkentda chop etildi .
Sharq xalqlari miniatyura san'ati namunalarini nashr qildirishda ham alloma Hamid
Sulaymonning   xizmatlari   cheksizdir   .   Uning   tashabbusi   bilan   Moskvada   nashr
ettirilgan   (   «   <   Fan   »   nashriyoti   orqali   )   «   Boburnoma   »   ning   rasmlari   »   1971   -
yilda Leypsigda o'tkazilgan xalqaro ko'rgazmada kumush medal bilan taqdirlandi .
XVI - XVII asr hind miniatyuralari tarixda eski an'anaga ko ra « buyuk mo'g'ullarʻ
miniatyurasi » deb kelingan . Allomaning « buyuk mo'g'ullar » > termini o'rniga «
Boburiylar   davri   miniatyurasi   »   degan   yangi   terminni   qo llashi   jahonshumul	
ʻ
ahamiyatga molik ish bo ldi va uni olim tarixan asoslab berdi .. Hamid Sulaymon	
ʻ
Markaziy   Osiyo   xalqlari   tarixiga   oid   ma   teriallarni   to'plash   maqsadida   jahonni
kezdi   ,   Afg'oniston   ,   Hin   diston   ,   Angliya   ,   Fransiya   va   boshqa   mamlakatlarga
bordi   .   Bu   ekspeditsiyalar   natijasida   kitob   fondlarida   saqlanayotgan   138305   jild
arab , fors , o'zbek , ozarbayjon tillaridagi qo'lyozmalardan 397 tasiga qisqa tavsif
berilib , 41 qo lyozmaning mikrofilmi , kitobat san'ati 617 va Sharq miniatyuralari	
ʻ
mingdan   ortiq   '   nodir   namunalarining   rangli   slaydlari   olib   kelindi   .   Hamid
Sulaymondek   millatparvar   alloma   nima   sababdan   qatag'on   qilindi   ?   U
Toshkentdagi   kechki   pedagogika   institutida   direktor   muovini   edi   .
Tashkilotchiligi   ,   ishchanligi   tufayli   olimni   fakultet   dekanligiga   qo'ymoqchi
bo'ladilar   .   Bu   lavozimda   Georgiy   Petrovich   Vladimirov   ishlar   edi   .   Hamid
Sulaymonni   o'z   raqibi   deb   bilgan   Vladimirov   alloma   ustidan   14   varaqli   ariza
yozadi   va   uni   millatchilikda   ayblab   »   har   xil   tuhmatlar   yog'diradi   .   Bu   ayblar
nimalardan iborat bo'lgan ? Hamid Sulaymonning umr yo'ldoshi , adabiyotshunos
olima Fozila Sulaymonova bergan ma'lumotlarga qaraganda , allomaning « o'zbek
talabalariga   chet   el   adabiyotini   1-2   kurslarda   o'zbek   tilida   o'qitish   kerak   »   ,
imtihonlarda « o'zbek talabalariga savollar o'zbek tilida tuzilsa yaxshi  bo'larkan »
degan fikrlari , « o'zbek bolalarini hamma vaqt qo'llab - quvvatlaydi » degan « <
dalillar   »   >   uning   millatchi   sifatida   qoralanib   qamoqqa   olinishiga   asos   bo lgan   .	
ʻ 1951 - yil 21 - iyulda O'zbekiston SSR Davlat Xavfsizlik ido rasi ministri , general
-   leytenant   Drozdeskiy   tasdiqlagan   Hamid   Sulaymonga   qo'yilgan   aybnomada
quyidagilarni   o'qiymiz   :   <<   ...   Su   laymonov   Alimuhamedov   A.   bilan   birgalikda
oliy   o'quv   yurtlarining   boshqaruv   va   ta'lim   ishlarida   o'zlariga   yoqmaydigan
shaxslarni   (   xususan   ,   millati   o'zbek   bo'lmagan   shaxslarni   )   chetlashtirishning
amaliy   choralarini   qo'llab   ,   ular   o'rniga   o'z   odamlarini   qo yishgan   .   ...   1947-49   -ʻ
yillar   Sulaymonov   Alimuhammedov   bilan   birgalikda   ,   o zining   millatchilik	
ʻ
qarashlariga   tayangan   holda   ,   O'zSSR   Maorif   vazirligining   oliy   o'quv   yurtlarida
o'zbek talabalari uchun rus va chet el adabiyoti kursidan ma'ruzalarni o'zbek tilidan
rus tiliga tarjima qilib o qish haqidagi qaroriga qarshi chiqqan » > ² . Xullas , « <	
ʻ
millatchi » , « < antisho'rochi » kabi to'qima ayblar yopish tirilib alloma 25 yilga
ozodlikdan mahrum etildi va Uzoq Sharqdagi Chuna degan joyga surgun qilindi .
Faqat 1956 - yil fevraldagina oqlandi . To'g'ri , biz ko'p hollarda asossiz qatag'on
qilingan ming minglab vatandoshlarimizni 1956 - yilda oqlandilar , deb o'zimizga
o'zimiz   tasalli   beramiz   .   Darhaqiqat   ,   siyosiy   ishlar   bo'yicha   oqlanishning
boshlanishi 1955 - yilga to'g'ri keladi va 1989 - yilga qadar 1850 kishi oqlangan ' .
Asossiz   hibsga   olingan   va   qatag'on   qilingan   vatandoshlari   mizning   oilalari   ,
qarindosh   -   urug'lari   uzoq   yillar   davomida   «   xalq   dushmani   »   ning   avlodlari
sifatida   bosh   ko'tarib   yura   olmadilar   ,   ma'naviy   jarohatlandilar   .   Bu   ma'naviy
jarohatlar o rnini nima bi lan , qanday qilib to'ldirish mumkin ? Yo'q , xalqimiz ,	
ʻ
millatimiz   dushmanlari   ,   shovinistlarning   jabr   -   sitamlari   ,   qirg'in   va   qatag'onlik
larini   biz   hech   qachon   unutmaymiz   ,   unutishga   haqqimiz   ham   yo'q   .
Qatag'onlikning   navbatdagi   yangi   bosqichi   80   -   yillarga   to'g'ri   keldi   .   Bu
qatag'onlik   Sovet   hukumatinin   galdagi   nayrangi   bo'lib   ,   «   o'zbeklar   ishi   »   ,   «   <
paxta   ishi   »   ,   «   o'zbek   mafiyasi   »   >   ,   <<   qo shib   yozish   »   kabi   lug'atimizga	
ʻ
mustamlakachilar tomonidan kiritilgan yangi iboralar bilan bog liq . « O‘zbek ishi	
ʻ
»   ,   —   deb   yozadi   O tkir   Hoshimov   ,   -   30   va   50   -   yillardagi   qatag onliklarning	
ʻ ʻ
mantiqiy   davo   midir   .   Sho'ro   siyosati   har   10-15   yilda   kalla   olib   turmasa   ko'ngli
joyiga   tushmagan   .   To'g'ri   ,   o'sha   paytlar   O zbekistonda   qo shib   yozishlar   ,	
ʻ ʻ
poraxo'rliklar   bo lgan   .   Buni   inkor   qilmaymiz   .   Ammo   bunday   harakatlar   butun	
ʻ sobiq   Ittifoqda   avj   olgan   edi   .   Unday   bo lsa   ,   nima   uchun   markaz   ayniʻ
O zbekistonni tanladi , degan savol tug'iladi . Buning sababi oddiy . Biz anchagina	
ʻ
loqaydmiz , darrov qovusha qolmaymiz » > ² . 
O'tmishga   noto'g'ri   munosabat   ,   tarixiy   shaxslar   faoliyatiga   bir   yoqlama   baho
berish   ,   yuqori   lavozimdagi   rahbarlarning   kayfiyati   va   manfaatparastligiga   tarix
haqiqatini qurbon qilish hamisha katta va kutilmagan fojialarga olib keladi .                                  XULOSA
    O'tmishga   noto'g'ri   munosabat   ,   tarixiy   shaxslar   faoliyatiga   bir   yoqlama   baho
berish   ,   yuqori   lavozimdagi   rahbarlarning   kayfiyati   va   manfaatparastligiga   tarix
haqiqatini   qurbon   qilish   hamisha   katta   va   kutilmagan   fojialarga   olib   keladi   .Bu   ,
ayniqsa , ulug ' allomalar va siyosiy arboblar faoliyatini o'rganish , o'sha davr , ular
yashab o'tgan ijtimoiy - siyosiy muhit imkoniyatlarini , hukmron siyosat ta'sirini ,
tarixiy   muhitni   soxtalashtirishda   yaqqol   ko'rinadi   .   Aholini   ataylab   chalg'itish   ,
tarix   haqiqatini   buzish   yo'li   bilan   o ziga   maqbul   imkoniyat   yaratish   hamishaʻ
vaqtinchalik   shuhrat   keltirgani   ,   so'ng   esa   bu   haqiqat   ochilib   ,   sharmandai
sharmisor   bo lish   hollari   hayotda   ko'p   uchragan   .   Tarix   bunday   nomaqbul   va	
ʻ
g'ayriinsoniy   harakatlarga   ko'p   marta   guvoh   bo'lgan   .   Siyosiy   arbob   faoliyatiga
mamlakat   aholisi   umumiy   dunyoqarashi   ,   voqea   va   hodisalarga   munosabati   ,
siyosiy   hushyorligi   va   tayyorgarligi   ,   ma'naviy   boyligi   hamda   bir   qator   omillarni
hisobga olmay turib baholash sira mumkin emas . Sharof Rashidov faoliyatiga har
kim   har   xil   qaraydi   .   Uning   vafotidan   so'ng   respublika   rahbarligiga   erishgan   bir
qator shaxslar  markazga tobeligi , o'zining shaxsiy fikri yo'qligi sababli Rashidov
va uning obro ' - e'tiborini barbod qilish orqali millat sha'niga dog tushirish yo'liga
o'tib oldilar . Mash'um XVI Plenum ( 1984 - yil ) va O'zbekiston Kompartiyasining
XXII syezdi o'zining munofiqona qarorlari bilan respublikadagi mavjud ma'naviy -
siyosiy   iqlimni   loyqalatib   yubordi   .   Yetuk   ,   har   tomonlama   tajribaga   ega   bo'lgan
rahbar kadrlar qirib tashlandi . Ming - minglab odamlar hibsga olindi . Qanchadan
- qancha oilalar xonavayron qilindi . Natijada , odamlarda loqaydlik , ertangi kunga
ishonchsizlik   kayfiyati   paydo   bo'ldi   .   Ishlab   chiqarish   maromi   buzildi   .   Siyosiy
parokandalik   oddiy   oila   tashvishi   dan   tortib   ,   umumdavlat   ahamiyatiga   molik
bo lgan masalalargacha barcha - barchasini boshi berk ko'chaga kiritib qo'ydi . O'z	
ʻ
mustaqilligining   bir   yilligini   nishonlagan   respublikamizda   Prezident   Islom
Karimov   tashabbusi   ,   rahnamoligi   va   g'oyatda   qat'iyatliligi   bilan   o'tmishga
munosabatni o zgartirish , garchi bir qator kamchiliklar sodir bo'lgan bo'lsa - da ,	
ʻ
yaxshi an'analarni qabul qilish hamda aholi asosiy ko pchiligi kayfiyatini hisobga	
ʻ olib   Sharof   Rashidov   faoliyatiga   xolis   baho   berish   ,   adolat   yuzasidan   mulohaza
yuritish imkoniyatini yaratdi.
             FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO'YXATI 
1. Q.Usmonov , M Sodiqov-"O‘zbekiston tarixi "1917-1991-yillar
2. "O‘zbekiston tarixi " 1-kitob
3. Islom Karimov "Yuksak Ma'naviyat-yengilmas kuch
4. Rustam Shamsiddinov "O‘zbekiston tarixi "
5. Shodi Karimov va Nurzullayev " O‘zbekiston tarixi "2- kitob