Войти Регистрация

Docx

  • Рефераты
  • Дипломные работы
  • Прочее
    • Презентации
    • Рефераты
    • Курсовые работы
    • Дипломные работы
    • Диссертациии
    • Образовательные программы
    • Инфографика
    • Книги
    • Тесты

Информация о документе

Цена 10000UZS
Размер 175.5KB
Покупки 0
Дата загрузки 06 Ноябрь 2026
Расширение doc
Раздел Курсовые работы
Предмет Педагогика

Продавец

Bohodir Jalolov

Suvon Melining tanqidchanligi

Купить
Mundarija
Kirish…………………………………………………………………………2
I.Bob. O’zbek adabiy tanqidchiligi tarixi ……………………..……………..
I.I. Tanqidchilik tarixining paydo bo’lishi va unda Suvon Melining roli…….5
I.II.   “Boy   ila   xizmatchi”   asarini   tahlilga   tortib   yozgan   “Boy   ila   xizmatchi”   yoki
tiklangan   nusxa   muammosi”   maqolasida   o’tkir   munaqqidona
chizgilar ………………………………………………………………………11 
II. Bob. Suvon Melining “So’zu so’z” kitobidagi ayrim maqolalar tahlili……….
II.I. “Adabiyot falsafasi yoxud ko’zga aylangan ko’ngil” maqolasida adabiyot so’z
san’ati talqini  ………………….……………………………………………..14
II.II. Suvon Melining modernizm  va strukturalizm  oqimlari  borasidagi  qarashlari.
tahlili………………………………………………………………………….20 
Xulosa…………………………………………………………………………29 
Foydalingan adabiyotlar………………………………………………………30
1 Kirish
Mavzuning   dolzarbligi.   Adabiy   tanqid   mustaqil   soha   sifatida
adabiyotshunoslikdan   farqlanadi.   U,   asosan,   zamonaviy   adabiy   hayotda   sodir
bo’layotgaan jarayonlarni kuzatadi. Adabiy hayotda sodir bo’layotgan jarayonlarni
tahlil   qilib,   zamon   g’oyaviy-estetik   talablaridan   kelib   chiqib   adabiy,   badiiy
asarlarga   munosabat   bildiradi.   Hozirgi   prezidentimiz   Shavkat   Mirziyoyev
ta’kidlaganidek:   “Adabiyot   xalqning   yuragi,   elning   ma’naviyatini   ko’rsatadi.
Bugungi   kunda   odamlar   qalbiga   yo’l   topish,   ularni   ezgu   maqsadlariga
ilhomlantirishda   adabiyotning   ta’sirchan   kuchidan   foydalanish   kerak”.   Buning
uchun,   avvalo,   adabiy   asarlarimizni   o’rganishga   bo’lgan   qiziqishni   uyg’ota
olishimiz,   ularning   kamchilik-u   yutuqlarini   tanqidiy   ruhda   ochib   bera   olishimiz
kerak. Tandiq chig’irig’idan o’tkazib haqiqiy munosib asarlarni aniqlash va ularni
o’qirmandaga taqdim etish biz adabiyotshunoslarning asosiy vazifalarimizdan biri
sanaladi. Mana shunday  qalami o’tkir  munaqqidlardan biri  Suvon Meli  domladir.
Hozirgi   adabiy   tanqidchiligimizda   aynan,   u   kishining   adabiy   faoliyatiga   doir
muqim   bir   izlanish   mavjud   emas.   Kurs   ishining   dolzarbligi   ham   aynan   shundan
iborat.
Mavzuni   o’rganilganlik   darajasi.   Suvon   Meli   tanqidiy   faoliyati   haqida
muqim bir mukammal izlanish olib borilgan, shu jihatidan ushbu kurs ish birinchi
ilmiy izlanish sanaladi.
Mavzuning   maqsadi.   Kurs   ishini   yozish   jarayonida   quyidagi   asosiy
maqsadlar belgilandi:
- O’zbek tanqidchiligida suvon Melining o’ziga xos o’rnini aniqlash;
- Munaqqid izlanishlarini bir butun imiy ish holiga keltirish;
- Izlanuvchilar uchun mukammal ruhdagi kichik qo’llanma tayyorlash.
- Dolzarb mavzular doirasida tanqidchining qarashlarini tahlil qilish
- O’zaro farqli tanqidiy fikrlarni chog’ishtirish.
2 Kurs   ishi   predmeti.   Kurs   ishining   predmeti   sifatida   quyidagilar   tanlab
olindi:
- tanqidning rivojlanish tamoyillarini o’rganish;
- adabiy jarayonga uning ta’sirini aniqlash;
- tanqidchilik borasida ayrim firklar mushtarakligini aniqlash;
- davrimizgacha bo’gan o’zbek tanqidchilik tarixini o’rganish;
- Suvon Meli tanqidiy qarashlarini tahlil qilish;
- munaqqid adabiy merosini bir butun holga keltirgan holda qiyoslash;
- ma’lum mavzular doirasida har xil tanqidiy qarashlarga olibkelgan fikrlarni
jamlash va adabiy tahlilga tortish;
- munaqqidlarning fikrlaridagi o’xshash tomonlarini aniqlash.
Kurs   ishi   obyekti.   Suvon   Melinning   quyidagi   maqolalari   kurs   ishining
obyekti   sifatida   tanlab   olindi   va   tanqidiy   qarashlar   tahlilga   tortildi: “Xamsatayn”
ozbekcha   so’zlasa”,   “Adabiyot   falsafasi   yoxud   ko’zga   aylangan   ko’ngil”   “Vaqt
falsafasi   yoxud   sirli   hodisaning   poetik   talqini”   ,   “Yirik   xotiranavis”,   “Mushtarak
uchlik”,   “Poetik   alijabr   yoxud   noaniq   aniqlik”,   “Elis   Manro   –   zamonaviy   hikoya
ustasi”,   “Tilla   baliqcha   fojiasi”,   “Zamon,   shoir   va   g’azal”,   “She’r   yaratgan
oqshomlar”, hazillashmang daho bilan: kim haq, Fitrat, yoki Navoiy?”, “O’grigina
bolaning   izzati   yohud   mehr   sehri”,   “Komik   katarsis”,   “Asl   adabiyot   ezgulikka
xizmat”,   “Shekspirning   ruhdoshi   yohud   ko’ngil   so’nngi   bekat”,   “Lirik   fojelik”,
“Nayning   nolasi-   kimning   nolasi?”,   “Kaufman   nega   kuldi?”,   “Mangu   mung.
Qadim turkiylarning qabriston she’riyati”.
Kurs   ishining   ilmiy   uslubiy   jihatlari.   Kurs   ishida   O’zbekiston
Respublikasida   chop   ettirilgan   me’yoriy   huquqiy   hujjatlardan,   ilmiy
adabiyotlardan gazeta va jurnallardan, internet malumotlaridan foydalanilgan. 
Kurs ishini hajmi va tarkibiy tuzilishi.  Kurs ishi kirish II ta bob, xulosa va
takliflar va foydalingan adabiyotlardan iborat. 
3 I.Bob. O’zbek adabiy tanqidchiligi tarixi
I.I. Tanqidchilik tarixining paydo bo’lishi va unda Suvon Melining roli
Adabiy tanqid ilmda o’ziga xos hodisa sifatida dastlab Platon, Aristotel,
Aristarx  faoliyatlarida  antik zamonda  namoyon  bo'ldi.  Aslini  olganda,  tanqidning
ilk unsurlari xalq og‘zaki ijodida boshlangan. 0’tmishda badiiy asar haqida ikki xil:
og'zaki va yozma shakllarda fikr bildirib kelindi. Ilk badiiy asar yaratuvchisi xalq
bo‘lganidek, ularga ilk munosabat bildiruvchi ham xalqning o’zidir. 1
Hayotimizning   har   bir   onida,   masalan,   kishilarning   tabiat   xodisalariga     qarshi
kurashdagi  jasoratini, aniq belgilangan maqsad yo‘lidagi harakatlari, qahramonlik
xislatlari va rang-barang ruhiy emotsiyalarini ifoda etuvchi  asarlar  paydo bo’lishi
va   xalqning   bu   asarlarga,   ularda   tasvirlangan   voqea-hodisalarga   ,   bahosi,
ma’qullashi   yoki   inkori   etishi   ulardan   ijobiy   ta’sirlanishi   yoki   aksincha
qoniqmasligi tabiiydir. Adabiy tanqidning paydo bolishida mana shu tabiiy jarayon
yotadi.   Demak,   badiiy   asar   paydo   bo‘lishi   bilan   unga   baho   berilishi   (qanchalik
oddiy   boiishidan   qat’i   nazar)   zamiridagi   estetik   uzv   adabiy   tanqidning   dunyoga
kelishini   taqozo   etadi.   Bunday   hol   umum   jahon   miqyosidagi   adabiy   tanqidiy
tafakkurning paydo bo‘lishi uchun umumiy qonuniyat sanaladi. Shu tariqa adabiy
tanqidning   ilk   namunalari   folklor   asarini   yaratuvchilar   hamda   uni   tinglovchilar
toifasiga mansubdir deyish mumkin. Shunday holat o ‘zimizning baxshilar va ular
ijrosidagi   asarlarni   tinglovchilar   uchun   ham   xos   bo‘lgan.   Bu   hol   adabiy   tanqid
hodisasining qadimiyligidan guvohlik beradi. 
Arabiy   lug‘atlarning   shahodat   berishicha,   “naqd”   so‘zining   bosh   ma’nosi   –
“saralamoq”,   yarn   vaxshini   yomondan   yoki   aslni   soxtadan   ajratish   demakdir.
1
 Nazarov B. va b., Ozbek adabiy tanqidchiligi tarixi.darslik. –T., 2012. 4-bet.
4 “Naqada”  o‘zagidan  kelib chiqqan tanqid istilohi  muhokama qilmoq, tekshirmoq,
o‘rganmoq,   nimaningdir   haqqoniyligi   va   to‘g‘riligini   isbotlamoq,   yutuq   va
kamchiliklarini   aniqlash,   badiiy   asarni   baholash,   izohlash   kabi   ma’nolarni
ifodalaydi.
Ma’lumki,   Sharq   mumtoz   poetikasi   an’anaviy   ilmi   qofiya,   ilmi   aruz,   ilmi
bade’dan tarkib topgan edi. Tanqid ham ana shu uchlik
ichida   bo‘lgan.   Vazn,   qofiya,   ifoda,   tasvir,   bayondagi   g‘alizliklar   uni   yaxshi
tushunuvchilar   tomonidan   be   e’tibor   qolmagan.   Badiiy   asardagi   kamchilikni
ko‘rsatadigan “ilmi naqd” tarzida an’ana kasb eta borgan. Biroq boshda u dastlab
ilmi aruz, ilmi qofiya, ilmi bade’da har birining o‘zida naqd qismi sifatida mavjud
bo‘lgan.   XIII   asrning   yirik   adabiyotshunosi   Shamsiddin   Muhammad   binni   Qays
Roziy   “Al-   Mo‘jam”   kitobida   ilmi   naqdni   alohida   fasl   qilib   ajratgan.   Olim   bu
ilmning ahamiyati, vazifalari haqida ham maxsus fikr yuritadi .
Yunon   tilidagi   “sritike”   so‘zi   bilan   ifodalangan   (uni   ruslarda   ilk   bor
Kantemir   1799-yilda   “kritik”   shaklida   taomilga   kiritgan)   tanqid,   V.G.Belinskiy
talqinicha, “hukm qilmoq”, keng ma’noda esa, mulohaza bildirmoq, fikr yuritmoq
ma’nolarida qo‘llangan. Shu sababli tanqid faqat san’at va adabiyot asarlarigagina
xos   bo'lmay,   turli   fanlarga,   jumladan,   tarix,   axloq   va   boshqa   sohalarga   ham
taalluqlidir.   Demak,   tanqid   tushunchasi   doirasining   kengligi   uning   hayotdagi
barcha hodisa-voqealarga tegishli ekanini ko'rsatadi. Shu jihatdan tanqid hayotning
qaysi   bir   sohasiga   tegishli   bo‘lsa,   o   ‘sha   jabha   nomi   bilan   ham   atalishi
an’anaviydir. (Masalan, ijtimoiy tanqid, iqtisodiy tanqid kabi).
Koshifiy bu adabiy ilmni yanada mukammallashtirdi, kitobda naqdning
lug'aviy   va   istilohiy   ma’nosi,   bu   adabiy   ilmning   vazifalari   aniq   ta’riflangan:
“Nazm   aytmak   bayonidakim   uni   naqd   ilmi   derlar   va   adabiy   ilmlarning   biri   deb
bilurlar va naqd lug‘atda “saralamoq” va   “soh   tangani qalbaki tangadan ajratmoq
degani. Istilohda eng yaxshi  she’rni yomonidan ajratish va ulami o ‘zaro farqlash
ilmidan   iborat   va   bu   ilmni   shuning   uchun   naqd   deganlarki,   tanga   naqqodi
(saralovchi)
5 qalbaki   tangalar   orasidagi   haqiqiy   tangani   ajratsa,   bu   ilm   sohibi   (tanqidchi)   ham
pokiza   va   beayb   suxanni   noshoista   va   ayblik   suxanlar   orasidan   saralab   aytishi
kerak.   Har   holda   kimki   she’r   ayblaridan   ogoh   bo‘lmasa,   unga   beayb   she’rni
namuna qilib ko‘rsatishi lozim”. 2
Ko‘rinib turibdiki, olimning adabiy tanqid oldiga qo‘ygan talabi hozir ham 
o‘z ahamiyatini yo‘qotgan emas.
Rus va Yevropadagi qator xalqlarda realistik adabiy tanqidning san’at va fan
sintezidan iborat holda shakllana boshlashi XVII asr oxiri va XVIII asr boshlariga
to   ‘g‘ri   keladi.   Adabiy   tanqid   harakatdagi   estetik   tafakkur   tarzida   adabiy   jarayon
mohiyatini   tahlil   qilish   va   baholash   xususiyatini   kasb   etgan;   ijtimoiy-falsafiy
estetik   qarash   shaklida   adabiyot   va   jamiyat   munosabatlari   qay   darajada   in’ikos
topganini   zamon   mafkurasi   prizmasidan   o   ‘tkazgan   holda   umumlashtirish   san’ati
darajasiga ko‘tarilgan. Binobarin, san’at qanchalik ichki xilma-xilliikka ega bo‘lsa,
tanqid   ham   o‘sha   sohalarga   tegishlilik   kasb   etadi.   Bunga   teatr   va   kino   tanqidini
misol qilib ko‘rsatish mumkin.
Badiiy   adabiyot   muammolariga   daxldor   tanqid   adabiy   tanqiddir.   Chunki
adabiy   tanqidning   qiziqish   doirasini   so‘z   san’ati   –   badiiy   adabiyot   tashkil   etadi.
Hozirgi   tushunchamizdagi   o   ‘zbek   adabiy   tanqidining   shakllanishi   o   ‘zbek   vaqtli
matbuotining   tug'ilishi   va   rivoji   bilan   chambarchas   bog’liqdir.   Vaqtli   matbuot
adabiyotga aloqador bu yangi sohani taraqqiy ettirishga katta hissa qo‘shdi. Nashr
etilgan badiiy va tarjima asarlariga vaqtli matbuot sahifalarida taqrizlar berildi.
XX   asr   boshlaridagi   o   ‘zbek   vaqtii   matbuoti   sahifalarida   adabiy   tanqid
haqida, uning ahamiyati, ijobiy ta’siri. umuman, adabiyotning taraqqiyotidagi roli
haqida   qimmatli   maqolalar   chop   etildi.   Masalan,   “Sadoyi   Turkiston”   gazetasi
“tanqid”  istilohi  va  uning adabiyotga  kirib kelayotgani   haqida  shunday  ma’lumot
beradi:   “Ushbu  kalima  qo‘limizda  bo‘lg‘on  lug‘at   kitoblarining  ba’zilarida   bo‘lsa
ham   ba’zilarida   yo'qdir.   Turkiston   viloyatida   iste’mol   qilinadurg’on   lug‘at
kitoblarida   bo’lmaganlik   to‘g‘risinda   bu   “tanqid   kalimasi   bizning   istiloh   orasida
yangidir”.   Gazeta   tanqid   “Axbori   kabir”   lug'atida   “alnoqid”   so‘ziga   to‘g‘ri   kelib
2
  Sultonmurod Olim. Tanqid qadimiy / / 0‘z AS. 1990, 25-may.
6 “yaxshi   narsaning   orasidan   yomonini   ajratib   chiqarib   tashlamoq”   ma’nosini
bildirishi, lekin endilikda bu atamani tatar matbuoti va adabiyotida qo'llanilayotgan
ma’nosida   ishlatish   lozimligini   uqtiradi.   Maqola   muallifi   Ahlullo   Xaybullo   o‘g'li
“tanqid“ning   bu  davrga  kelganda   butunlay   yangi   ma'no   kasb   etishini   aytish   bilan
birga   “badiiy   asarlarga   vaqtii   matbuot   orqali   baho   berish”   deb   ham   tushunadi   va
shu   mantiqdan   kelib   chiqqan   holda   asarlarning   yutuq   hamda   kamchiliklarini
ko‘rsatishi  lozimligini uqtiradi. Uningcha “Tanqid demak bir musannifning yozib
maydoni intishorga qo‘ygan kitobinda kelishmag‘on iboralami matbuot vositasi ila
yozib ko‘rsatmoq demakdir”. 3
Ahlullo domla bu bilan adabiyotning kelgusi taraqqiyoti bevosita vaqtli matbuotga
uzviy   bog‘liqligini   uqtiradi.   Shu   bilan   birga   u   tanqidchi   odob   doirasidan
chiqmasligini ham alohida ta’kidlaydi. E’tibor bersangiz, bundan taxminan yuz yil
avval o'zbek tanqidchiligida ilk bor tanqidchi etikasi degan muhim masalaga ham
diqqat qaratilgan. Muallif maqolada adabiy tanqidning rus, tatar, ozarbayjon vaqtli
matbuotida   faol   ko‘rinayotganligini   e’tirof   etadi   va   o‘zbek   tanqidchilarini   ham
ulardan o ‘rganishga da’vat  etadi. Chindan-da, ilk o ’zbek vaqtii  matbuoti  adabiy
tanqidning   paydo   bo‘lish   omillaridan   biriga   aylana   bordi.   ilk   o‘zbek   vaqtli
matbuoti   yangi   tipdagi   adabiy   tanqidning   shakllanishiga   asos   solish   bilan   birga
uning muhim ijtimoiy mohiyatiga ham e’tibor berdi.
Tanqidchilik tarixida o’tgan davr taqazosi bilan S.Meliyev va H.Karimovda
Qahhorning   o'tmish   mavzusida   yozilgan   asarlarida   voqelik   sho’ro   davri   totalitar
tuzumi g‘oyalari nuqtayi nazaridan yoritiladi, shu bois soxta g'oyaga asoslanganligi
uchun   bu   asarlar   yuksak   badiiylik   namunalari   bo‘lolmaydi,   degan   xulosa
chiqariladi.   S.Sodiq   va   D.Quronov   kuzatishlarida   ham   asarlar   davr   bilan,   davr
g‘oyalari   bilan   bog‘lab   talqin   etiladi.   Bu   hol   o‘z-o‘zidan   bahs-munozaralarda
ko‘proq   e'tibor   g‘oyabozlikka   qaratilgani,   ya’ni   Qahhor   o‘tmish   mavzusidagi
asarlarida   sho’ro   g'oyalarini   targ‘ib   qilganmi   yoki   aksincha,   fosh   etganmi,   degan
masala   yetakchilik   qilganligini   ko'rsatadi.   Vaholanki,   S.Meliyev   va   H.Karimov
3
  Jalofov A., O‘zganboyev X. O‘zbek ma’rifatparvarlik adabiyoti taraqqiyotida  vaqtl i matbuotining roli.
-T.: Fan. 1993. 83-bet.
7 maqolalarida adabiyotning asosiy yadrosini tashkil etuvchi insoniylik (uni S. Meli
maqolasida mehr, H. Karimov esa o‘zbekona urf-odatlar va musulmon olamiga xos
yashash   prinsiplari   shaklida   talqin   etadi)   tamoyillari   haqida   gap   ketadiki,   uni
muayyan   davr   g‘oyasiga   bog‘lamasdan   matnning   o‘zidan   kelib   chiqib   talqin
etilganda asl mohiyat oydinlashgan bo'lar edi. Demak, mazkur tanqidiy qarashlarga
va   ulammg   opponentlari   tomonidan   berilgan   javoblarga   ham   davr   g‘oyasi   degan
tushuncha   xalaqit   berganligini   ko‘ramiz.   Biroq,   ayni   chog‘da,   shuni   ta’kidlash
lozimki,   mazkur   bahs-munozaratar   Qahhor   ijodini   anglashga,   uning   estetik
tamoyillarini   tushunishga   xizmat   qildi.   Mazkur   bahslar   shu   jihati   bilan
xarakterlidir.   S.Meliyev,   H.Karimovlarning   “O’g‘ri”,   “Dahshat”   hikoyalari
haqidagi tanqidiy xarakterdagi maqolalari va ularga javoban yozilgan D.Quronov,
S.Sodiq maqolalaridagi yetakchi fikrlar ko’zga tashlanadi.
   Suvon Meli(Suvonqul Meliyev) 1951-yili Samarqand viloyati Kattaqo’rg’on
shahrida   oddiy   mehnatkash   dehqon   oilasida   tug’ilgan.Uning   otasi   qat’iyatli   halol
odam   bo’lgan.   Urush   ko’rgan,   qirg’inbarot   ichidan   omon   qaytgan.   Suvon
Menining   aytishicha:   “   Jang   maydonida   “Ixlos”   surasida   tilimdan   qo’ymadim,
Olloh   qo’lladi,   ko’p   o’limdan   qoldim,   umrimning   qolgani   menga   Egamning
marhamati”, der ekan otasi Meli Husanov. Suvon Meli 1970-yillarda O’zbekiston
Milliy  universitetining  jurnalistika   fakultetida   o’qigan.  Ammo  talabalik  davrining
asosiy   qismi   o’zbek   filologiyasi   fakuteti   auditoriyasida   o’tgan.   U   filolog   ustozlar
ma’ruzalarini tinglash, ular bilan suhbatlashishni yaxshi ko’rar edi.  O’zini bo’lajak
jurnalistdan   ko’ra   ko’proq   filolog   sifatida   tasavvur   qilardi.     Suvon   meli   o’zbek
filologiyasi fakultetida adabiy to’garak ochib, Abdulla Oripov, Erkin Vohidovlarni
tarbiyalagan,  Matyoqub  Qo’shjonov  etagini   tutgan.  Chunki   u inson  o’z  davrining
asl   adabiyotiga   yaqin,   ilmiy   demokratiya   va   akademizmga   moyil   yirik   olim   edi.
Suvon   Meli   1975-yilda   O’zRFA   Alisher   Navoiy   nomidagi   Til   va   adabiyot
institutida   laborant   lavozimida   ish   boshlagan.   46   yildan   beri   shu   institutda   ishlab
kelmoqda.   Olim   muayyan   yillar   Nizomiy   nomidagi   Toshkent   davlat   pedagogika
universiteti,   Toshkent   davlat   agrar   universitetida   adabiyot   ilmidan   dars   ham
bergan.   Izzat   Sulton,   Matyoqb   Qo’shjonov,   Homil   Yoqubov,   Abduqodir
8 Hayitmetov, Salohiddin Mamajonov, Nayim Karimov, Yoqubjon Ishoqov, Bahodir
Sarimsoqov   kabi   olimlar   bilan     hamkorligi   ilmiy-nazariy   qarashlarini
shakllanishida katta yordam bergan.
Olimning quyidagi asarlari bor:
- 2000-yil ustoz akademik Matyoqub Qo’shjonov bilan hammualliflikda chop
etilgan “Abdulla Oripov” nomli to’plam holidagi asar
- 2020-yil “So’zu so’z” asari
- 2020-yil “Global talqin poetikasi”
Uning quyidagicha nomlangan o’nlab maqolalari bor:
- “Xamsatayn” ozbekcha so’zlasa” maqolasi ;
- “Adabiyot falsafasi yoxud ko’zga aylangan ko’ngil”; 
- “Vaqt falsafasi yoxud sirli hodisaning poetik talqini”;
- “Yirik xotiranavis”, “Mushtarak uchlik”,;
-   “Poetik alijabr yoxud noaniq aniqlik” ;
-   “Elis Manro – zamonaviy hikoya ustasi” ; 
- “Tilla baliqcha fojiasi”;
-   “Zamon, shoir va g’azal”;
-   “She’r yaratgan oqshomlar”;
- “Hazillashmang daho bilan: kim haq, Fitrat, yoki Navoiy?”;
- “O’grigina bolaning izzati yohd mehr sehri”;
-   “Komik katarsis”;
-   “Asl adabiyot ezgulikka xizmat”; 
- “Shekspirning ruhdoshi yohud ko’ngil so’nngi bekat”;
-   “Lirik fojelik”; 
- “Nayning nolasi- kimning nolasi?”;
-   “Kaufman nega kuldi?”;
-   “Mangu mung. Qadim turkiylarning qabriston she’riyati”.
Suvon Melining asl  qiyofasini  ning nazariy tadqiqotlarida ko’rinadi. Badiiy
adabiyotga  xos,   liriklik,  epiklik,  tragiklik,  tushunchalari  shunchaki  nazariy  istiloh
9 yoki   ilmiy   formallik   emas.   Chunki   mazkur   tushunchalar   badiiy   asar   botinida
yashaydi.   Dunyo   adabiyotshunosligida   ayni   hodisani   badiiy   konteksda   munosib
kash etgan olim barmoq bilan sanarli.
Olim,   munaqqid,filologiya   fanlari   doktiri   Suvon   Meli   o’zi   faoliyat   olib
borayotgan   universitet   rektoring   qo’llovi   bilan   “Jahon   adabiyoti   va   universal
adabiyotshunoslik”   kafedrasi   qoshida   “Yosh   munaqqid   klubi”da   200dan   ortiq
yoshlarga munaqqidlik sir-asrorlarini o’rgatib kelmoqda. 
Olim o’zining tandiqodiy faoliyati bilan bir qatorda, kitobxon ahlini ma’nan
yuksak,   mazmunan   chuqur   asarlarni   o’qishga   davat   qiladi.   Quyida   jahon
adabiyotidagi o’nlikni  XX asrning eng yaxshi asarlari deb ta’kidlaydi va o’qirman
ahliga taqdim qiladi:
1. Uilyam Folkner. “Suronu qahr”.
2. Mixail Sholoxov “Tinch Don”.
3. Ernest Xeminguey. “Chol va dengiz”.
4. Mixail Bulgakov. “Usta va Margarita”.
5. Tomas Mann. “Doktor Faustus”.
6. Frans Kafka. “Evrilish”.
7. Chingiz Aytmatov “Oq kema”,
8. Kabo Abe. “Qumdagi xotin”.
9. Gabriel Garsia Markes. “yolg’izlikning yuz yili”.
10. Boris Pastermak. “Doktir Jivago”.
Shu   bilan   bir   qatorda,   o’zbek   adabiyotida   ham   XX   asrdagi   eng   zo’r   asarlar
o’ntaligini belgilaydi:
1. Abdulla Qodiriy. “ O’tkan kunlar”.
2. Hamza va Komil Yashin. “Boy ila xizmatchi”.
3. Oybek. “Qutlug’ qon”.
4. G’afur G’ulom. “Shum bola”.
5. Cho’lpon “Go’zal”.
10 6. Usmon Nosir .“Nil va Rim”. 
7. Hamid Olimjon. “O’rik gullaganda”.
8. G’afur G’ulom. “Sen yetim emassan”.
9. Abdulla Oripov “Sen bahorni sog’inmadingmi”
10. Mirtemir. “Onaginam”
Bekorga   olim   aynan   bu   asarlarni   keltirishi   bejizga   emas,   chunki     ular   vaqt
hukmidan   o’ta   olgan   va   chin   badiiylik   me’zonlariga   asoslangan   asarlardir.
Jumladan, munaqqid chig’irig’idan ham eson-omon o’tgan  o’nliklar hamdir.
11 I.II.  “Boy ila xizmatchi” asarini tahlilga tortib yozgan “Boy ila
xizmatchi” yoki tiklangan nusxa muammosi” maqolasida o’tkir munaqqidona
chizgilar
Misol   uchun   u   “Boy   ila   xizmatchi”   asarini   tahlilga   tortib   yozgan   “Boy   ila
xizmatchi”   yoki   tiklangan   nusxa   muammosi”   nomli   maqolasida   xususiyada
quyidagicha fikr bildiradi: ” Komil Yashin tomonidan 1939-yili tiklangan nusxasi
kelajakda   ko’plab   tadqiqotlarga   sababchi   bo’lishi   tabiiy.   Bu   variantning   yuzaga
kelishi,   ya’nimuallifi   tirik   bo’lmagan,   asl   nusxasi   yo’qolgan   asarning   boshqa   bir
adib   tomonidan   tiklanishi   jahon   adabiy   tajribasida   ko’rilgan   hodisadir”. 4
  Olim,
avvalo,   tanqidchi,   uning   tahsiniga   sazovor   bo’lish   hammaning   ham   qo’lidan
kelavermaydi, ya’ni bu maqolada u Komil Yashinning qilgan harakati adabiyotda
yangilik ekanligini aytib o’tadi. Lekin shu bilan bir qatorda ushbu nusxa asarning
aslichalik mukammal emasligini achchiq haqiat bo’lsada, tan oladi. U bu ish to’g’ri
yoki   noto’gri   ekanligi   haiqda   hukm   chiqarmoqchi   emas,   shunchaki,   ijobiy-salbiy
jihatlarini qayd etish orqali adabiy tanqid olamiga tortadi. Va quyidagi ikki ulkan
kamchilikni ko’rsatib o’tadi:
1.Dramaning shu tahlitda tiklanish Hamza ijodini har taraflama, ilmiy  xolis
o’rganishga to’sqinlik qilib keldi.
2.Hamza   ijodining   butunligiga   putur   yetkazdi.   Kitobxon   ahli,   aynan   shu
qayta  tiklangan  nusxaga   o’rganish   orqali,  asl   variantdagi   “Brungi   saylovlar”  kabi
boshqa asarlarini o’qishni inkor eta boshladi.
Tiklangan nusxadagi yana bir kamchilik quyidagicha edi, “Jamilaning o’lim
oldi   hayqirig’ida   –    “Bolangni   o’ldirgan,   xotiningni   xazon   qilgan   boyning,   butun
boylarning jazosini ber.  Zamonasiga o’t qo’y, yonder.” – 17 yoki 18-yilning emas,
39-yilning   dag’dag’asi   ko’proq.   Chunki   bu   so’zlarni   Hamza   emas   (Hamzaning
Jamilasi sodda va tabiiyroq o’ladi: “Oh, G’ofir san o’ylama, Jamilam boyga qoldi
deb. Boyga men qo’limni ham ushlatmadim. Sansiz bu hayot manga kerak emas”),
4
  Meliyev S. Boy ila xizmatchi” yoki tiklangan nusxa muammosi . Xrshid Davron elektron kutubxonasi. 
2014.15.12.
12 Komil   Yashin   yozgan. 5
  Shuncha   ko’p   tanqidiy   jihatlari   bor   bo’lsada,   olim
tomonidan ushbu asar o’qishga arzigulik asar sifatida tan olinadi. Bu bejizga emas,
albatta.
Olimning   tanqidiy   firlari   birgina   nasriyatga   oid   emas,   balki   nazm   ham   bu
borada   oz   o’rniga   egadir.Bu   haqda   shunday   fikr   bildiradi:   “She’rni   tahlil   qilish
qiyin,   lekin   haqiqiy   she’r   tahlil   qilinishi   kerak.   Shunda   u   badiiy   faktdan
adabiyotshunoslik   faktiga   aylanadi   va   kitobxon   ongida   tugal   qiyofaga   ega
bo`ladi”. 6
Suvon   Melining   “Tilla   baliqcha   fojiyasi”,   “Lirik   fojelik”,   “Nayning   nolasi,
kimning nolasi” maqolalarida Abdulla Oripovning “Tilla baliqcha”, “Sog’inch” va
“Nay”   nomli   she’rlarini   alohida-alohida   tahlil   etar   ekan,   ulardagi   simvolik   ruhga
alohida e’tibor qiladi. Tilla baliqcha – inson ramzi, tor hovuzcha - moddiy dunyo,
“mudroq tollar” – shu xovuzchani to’sib, qo’riqlab turgan devor – ma’naviyatsiz,
ruhoniyatsiz,   mayda   aqidalar   majmui.   Sariq   burglar   –   boyagi   bilimlarning   chala-
chulpi laxtaklari. Moddiyat kishanida bog’langan odam nazdida materialism – eng
oliy   haqiqat,   ruh   boqiyligi   –   quruq   afsona,   o’limdan   so’ng   mutloq   yo’q   bo’lish,
cherish. Xullas, zerikarli va kulfatzada dunyo, ya’ni “ko’mak xovuz”. 
Tilla   baliqcha   –   faqat   biqiq   muhit,   cheklangan   jamiyatda   emas,   balki   vujud
qobig’ida qolib, vujud extiyotlarini hayotning birdan-bir ma’nosi deb bilgan odam
fojiyasi. 
“Sog’inch” she’rida:
Parchagina bulut
Cheksiz osmon,
Adir orasifagi yolg’iz oyoq yo’l.
5
Meliyev S. Boy ila xizmatchi” yoki tiklangan nusxa muammosi . Xrshid Davron elektron kutubxonasi. 
2014.15.12. 
6
  Meliyev S. She’r tahlili haqida mulohazalar. O`TA. 1985-yil, 4-son
13 Parchagina   bulut   –   vaqt   oldida   chorasiz   odam.   Osmon   dunyo   –   cheksiz
dunyo.   “adir”   o’tib   ketgan   vaqt   ma’nosini,   “yolg’iz   oyoq   yo’l”   umrning   yakka-
yakka kechishni ramziy ifodalaydi. 
II. Bob. Suvon Melining “So’zu so’z” kitobidagi ayrim maqolalar tahlili
II.I. “Adabiyot falsafasi yoxud ko’zga aylangan ko’ngil” maqolasida
adabiyot so’z san’ati talqini 
Suvon Melining “So’zu so’z” kitobi 2020-yil “Sharq” nashriyot-matbaa
aksiyadorlik kompaniyasi bosh tahririyati tomonidan nashr etilgan. Epikraf sifatida
Alisher Navoiyning “Sab’ai sayyor” dostoni V bobidan olingan quyidagi parcha
olingan:
Avvalu oxiringg’a solg’il ko’z,
Bil: ham avval so’zu ham oxir so’z.
Asar   olimning   “Adabiyot   falsafasiga”   chizgilaridan   iborat.   Kitobda
muallifning sal kam qirq yillik ijodidan saralangan maqola va suhbatlari joy olgan.
Muallif   badiiy   matnga   hamisha   falsafiy   yondashadi,   badiiy   asarni   ichidan
nurlantirib, badiiy adabiyot qariga sho’ng’ib tahlil qiladi.
Olim asar so’z boshisidan, avval bo’limida: “ Ushbu kitobimni dadam Meli
Husan o’g’li va ayam Xadicha Mulla Kamol qizi ruhi poklariga bag’ishlaayman”, 7
-
deb yozadi.
Debocha   o’rnida   “Adabiyot   falsafasi   yohud   ko’zga   aylangan   ko’ngil”   maqolasi
keltirilgan.   Kitob   mundarijasi   “Badiiy   tragizm”,   “Navoiy   olamiga   sayr”,   “She’r:
so’z   falsafasi”,   “Nazariya.   Muammo.   Tadqiqot”,   “Qalbdagi   siymolar”   kabi   to’rt
tarkibiy qismdan iborat. Ularning ichiga esa quyidagi maqolalar kiritilgan:
  “Badiiy   tragizm”   bo’limiga:   “Qadimgi   sadolari.Manggu   mung(Qadimiy
turklarning   “qabriston   poeziyasi”,   “Tilla   baliqcha   fojiasi”,   “Forobiy   va   Ibn   Sino
targ’o’ziya (tragediya) haqida”, “Lirik fojelik”, “Badiiy tragizm qirralari (Chingiz
7
 Meliyev S. So’zu so’z.  –T:, 2020. 5-bet.
14 Aytmatovning   “Asrni   qaritgan   kun”   romani   asosida),   “Samoviy   miqiyos:   O’tkan
kunlar   va   Qirol   Lir”,   “Tahlil   musiqasi”,   “Boqiy   hukm   yohud   qozilarzikrida   turfa
hangoma”.
“Navoiy   olamiga   sayr”:   “Hazillashmang   daho   bilan:   kim   haq,   Fitrat,   yoki
Navoiy?”, “Xamsa”da  muallif  obrazi  kategoriyasi”, “Yuksak fazolarda uchrashuv
yoki   zukko   mezbon”,   “Baytda   qiyos   prinsipi”,   “Munojot   poetikasida   qiyos”,
“Zotga maxsus ot Hayrat “Smyateniye) emas.
“She’r: so’z falsafasi” : “She’riy so’z”, “Nayning nolasi- kimning nolasi?”,
“Poetik   alijabr   yoxud   noaniq   aniqlik”,   “Kontekstda   so’z   harakteri”,   “She’r   tahlili
haqida mulohazalar”, “She’riy so’z va estetik ta’sir”, “Jonli So’z qudrati (“She’riy
matnda   so’z   harakati”   turkumidan”,   “Shoir   nigohi”,   “Trinal   tipologiya   (Platon-
Pushkin- Hamid Olimjon)”, “Azizdan azizim”, “Talabim kenglik”.
“Nazariya.   Muammo.   Tadqiqot”   bo’limida:   “Vaqt   falsafasi   yoxud   sirli
hodisaning   poetik   talqini”   ,   “Komik   katarsis”,   “Kaufman   nega   kuldi?”,”Binar
tipologiya”,   “Kengaytirilgan,   demak   bo’lgan   “Boy   ila   xizmatchi”ning   rejissyor
varianti   qayerda?”,   “Yangi   tanqid”,   “Tahlil   va   tanqid   yohud   adabiyotshunoslikda
“Qo’shjonov   maktabi”,   “Adabiyot   darvozasi”,   “Tong,   Toshkent   va   G’afur
G’ulom”,”Adabiy gurunglar tafti”, “Orzu imkondan katta”, “Millat ko’zgusi”.
  “Qalbdagi   siymolar”   bo’limida:   “Mangu   Jaloliddin”,   “Domla
(M.Qo’shjonov), “Dilxiroj (G’.Mo’minov), “Beminnat xizmat yoxud ‘yo’q siz rus
emassiz!   (N.  Vladimirova)”,  “Dildosh   (M.   Sultonova)”,   “Ardoq  (F.Abdullayev)”,
“Ona tili  ato etgan jasorat    (  B.Nazarov), “U.Jo’raqulov. Men bilgan Suvon Meli
(So’ng so’z).
So’z   boshisidan   joy   olgan   “Adabiyot   falsafasi   yohud   ko’zga   aylangan
ko’ngil”     maqola   6   tarkibiy   bo’libdan   iborat.   Birinchi   bo’lim   Cho’lponning   nafis
adabiyot   “hisli   ko’ngil   tarixi”   dir,   degan   so’zlari   bilan   boshlanadi.   Olimning
nazdida adabiyot tarixidan ham uzoq umr kechirgan, u eng , avvalo, inson ko’ngil
mahzanida,   qabl   kechinmalarida   shakklanadi   va   so’z   ila   duyo   bilan   yuzlashadi.
15 Shu  bilan   birga   u  adabiyot   nima?   degan  savolga   quyidagi   hayotida   o’z   tasdig’ini
topgan javobni keltirib o’tadi: “San’at, jumladan, so’z san’ati, ya’ni adabiyot bani
odam   ko’nglida   kechadigan   tuyg’ular,   ro’y   bergan   voqea-   hodisalardan   tug’ilgan
taassurot   ca   tasavvurlarni   konsentratsiyashgan   holda   so’zga,   kalomga   muhrlab,
hozirgi   va   kelajak   avlodlarga   meros   qilib   qoldirishga   jahddir.   Asar   yaratishni
o’zidan,   o’zi   mansub   bo’lgan,   guvoh   bo’lgan   zamonlari   iz,   belgi   qoldirishdir”.
Demak, adabiyot uning nazdida san’at darjasiga ko’tarila olgan bir tushunchadir. U
insonning ichki dunyosi, qalb ovoziyu- ohanglaridan yaraladi va so’z ila odam ahli
avlodlariga   meros   bo’lib   qoladi.   Shu   tariqa   uzoq   umr   yoki   qisqa   bir   hayot
yashaydi,   valek   chin   adabiyotgina   asrlar   bilan   yuzlashishga,   qiyomat   qadar   mr
ko’rishga   qodir.   Birinchi   bo’lim   ramziy   ma’noda   “adabiyotning   quroli   so’zdir” 8
degan xulosa bilan yakunlanadi.
Ikkinchi kichik bo’lim esa ko’z haqidagi fikrlar bilan boshlanadi. Olimning
fikricha   so’z   mukammla   yaratilgani   bilan   u   olamning   barcha   sir-asrorlarini   ko’ra
olmaydi. Shunday hodisalar bo’ladiki, uni ko’rish mumkin emas va, hatto, his etish
qiyin. Bu bandda Mavlono Jaloliddin Rumiyning “ Ko’zni yumgil, ko’zga aylansiz
ko’ngil” 9
  degan hikmatli so’zini dasturi amal qilib oladi. Va birinchi abzasidayoq
dunyoni ko’ngil ko’zi bilan ko’ra olishga intilishjoiz ekanligiga davat etadi.
Badiiy adabiyotning shunday bir asarlari borki, ular “hisli ko’ngil” sohiblari
tadqiqotchilar   uchun   yaratilgan.   Xos   kitobxon   badiiy   asarni   tahlilga   tortar   ekan,
undag   mantiqiy   izchillikni   anglay   oladi,   falsafiy   teranlikni   his   qiladi   va   kitobxon
ommasi uchun aniq va izchil fikrlar bilan sharhlab, yetkaza oladi.
Uchinchi   bo’limda   esa   olim   sekin-asta   o’zining   adabiyot   falsafasi   haqidagi
asosiy   fikrlarini   kitobxon   ommasiga   ilina   boshlaydi.   Uning   nazdida   adabiyot
falsafasi bu falsafa kabi jo’n hodisa emas, u predmet-u obyektga asoslanib, fanning
mavjud   qoidalari   bilangina   yashamaydi.   Unda   qolib   bo’lmaydi,   inson   ko’nglidan
to’kilayotgan   duru-gavharlar,   ma’lum   bir   shakllga   solinmaydi,   balki   u   o’z   qolibi
8
 Meliyev S. So’zu so’z.  –T:, 2020. 5-bet.
9
 Meliyev S. So’zu so’z.  –T:, 2020. 6-bet.
16 bilan tug’iladi. Mana  shu joyda olim  “Qobusnoma”dan  arzirli bir  marchani  misol
ta’riqasida   keltiradi.   Ya’nikim:   “mangu   hayotning   qat-qatiga   “hali   onasidan
tug’ilmagan   hamma” 10
  qalbi   va   vujudida   jo-bajo   va   cheksiz   takrorlanuvchi   olam
hissiyot   va   shu     hissiyot   sohiblarining   jonli,   huddi   o’ziday,   tiriklardan   tiriklroq
qilib tasvirlashga, ko;’rsatishga falsafaning tishi o’tmaydi”, rosti haam bu ish uning
gardanida ham emas, bu adabiy asar tadqiqotchisining zimmasidagi vazifasidir.
Maktab   adabiyot   darslikaridan   birida  shu   borada   ajoyib  bir  o’xshatish   bore
di. Unda “kecha homilador bir kampir, ammo nima tug’ishini bilmaydi” deyilgan
ma’nodagi   fikr   kelib   chiqar   edi.   Bu   tashbek,   menimcha,   bir   ijodkorning   ruhiy
qiyofasi   yanglig’   yangraydi.   U   kelachalari   ijod   qiladi,   ma’lum   bir   asar   bunyod
etadi.   O’z   ichki   dunyosidan   to’kilayotgan   qalb   chizgilarini   qog’ozga   tushiradi   va
yangi   bir   ijod   mahsulini   yaratadi.   Hamma   insonda   ham   bo’lishi   mumkin   ko’ngil
qatlarining   mngli   xonishi,   lekin   faqat   “ko’ngiln   kishilari”gina   larni   ma’lum   bir
qiyofaga solib, kalom ila ifodalshga qodirdirlar. Bu bo’limda olim fikrini quyidagi
parcha bilan isbotlashga harakat qiladi:
Bir oning bahosin o’lchamoq uchun
Oltindan tarozu, olmosdan tosh oz.
Nurlar qadami-la chopgan sekundning
Barini tutolmas ayhannos ovoz.
( G’afur G’ulom, “Vaqt”)
Bir lahza, bir on bahosini falsafada ko’rsatib bera olish mumkin emas, bunga
faqat   adabiyot   so’z   qudrati   ila   erisha   oladi.   Onlarda,   lahzalarda   yashovchi   qalb
qiyqiriqlarini eshitishga birgina adabiyot qodirdir. 
To’rtinchi   bo’limda   gap   “adabiyotning   so’zi   oddiy   so’zmi”   degan   savolga
javob   borasida   ketadi.     Adabiyotning   so’zi   oddiy   so’z   emas,u   ohangdor,
jilovdor,quruq  shakl-u shamoilgagina xoslanmaydi. U oddiy kitobxon ko’zi biolan
10
 “Qobusnoma”dagi “hamma narsani ham biladi, hamma hali onasidan tug’ilgan emas” degan buyuk hikmatga 
ishora
17 ilg’ay   olmas   qirralarni   ham   kalom   ilajumlalarga   ko’chira   oladi.   Berilgan   tavsif
katta ma’no tashib , huddi sehrgar tayoqchasidek badiiy asarga yangi qiyofa kasb
etishi mmkin. Manaqqdir fkrini dalilash uchun Oybekning “Qutluq qon”, Chingiz
Aytmatovning   “Jamila”   qissalaridan   parchalar   keltiradi.   Asar   qahramonlari
nutqidagi   ayrim   jihatlarni   “Injildagi”   Iso   Masihning   jumlalariga   borib   taqaydi.
Ularning o’zaro bog’lovchi qirralari borligini aytib o’tadi.
Keyingi   bo’limda   ezoterika   haqida   gap   ketadi   va   bir   kitobdan   parcha
keltiriladi:   “   Biz   o’zimiz   haqida   bilganimizdan   ancha-muncha   ulkanmiz.   Buni
shunchaki   unutganmiz,   xolos” 11
.   Bu   joyda   olim   insonning   ulkan   botiniy   kuchi
haqida   fikr   yuritadi.   Biz   bilgan   adabiyotning   ham   shunday   ulkan   qudrati   borki,
ancha-muncha   inson   buni   ilg’ay   olmaydi.   Agar   biz   adabiyoning   qudratini   chin
ma’noda   anglay   olganimzda,   balki   bundanda   ulug’roq   asar   yaratgan   bo’lar   edi,
badiiyatimizni   yanada   boyitgan,   qimmatli   manbalarni   o’qiguvchiga   hozirlangan
bo’lardik.   Hazrati   Alisher   Navoiyning   “Saddi   Iskandariy”   dostoni   63-bobida
Iskandar   bilan   ustozi   Arastu   o’rtasida   savol-javobdan   parcha   keltiriladi.   Savolga
Arastu ya’ni Navoiy quyidagicha javob beradi:
Vale muncha bilmishki, bilmaydurur,
Bu maqsud darkini qilmaydurur.
O’zi bilmasi anglog’on so’zu dard,
Ani barcha maxluqdin  qildi fard” 12
Navoiy nazdida inson shunchalik mukammal yaratiqki, undagi barcha bilim,
sir-asror   uning   o’zida-vujudida   va   qalbida.   Adabiyot   insonni   har   hil   ko’rinishda,
turli   alfozda   tasvirlaydi.   Har   bir   yaratilgan   obrazga,   manzara   yoki   holatga   mallif
munosabati seziladi, b munosabat ularning muayyan talqini ham.
Oxirgi   bobda   adabiyot   falsafasi   haqida   xulosa   fikrlar   jamlanadi.   Olim   bir
so’z bilan aytganda “adabiyot falsafasi – badiiy obraz falsafasidir” degan xulosaga
11
 Друнвала Мельхиседекб Древняя тайна Цветка Жизнииб М., «София», 2012, с. 13. 
12
 Alisher Navoiy. To’la asarlar to’plami. O’n jildlik, 8-jild. Toshkent. 2011, 397-bet.
18 keladi. Adabiyot falsafasi va global ilmiy-badiiy talqin mohiyatan esh hodisadir. U
uchun   aqlik   teranlik,   hissiy   bag’ri   kenglik,   tafakkur   oydinligi   va   ongiy   kenglik
birday xos xususiyat sanaladi.
II.II.Suvon Melining modernizm va strukturalizm oqimlari
borasidagi qarashlari tahlili
19 Umuman,   ramziylik   hozirgi   kunda   ham   ijodkorlarga   fikrni   obrazli
ifodalashda qo’l kelmoqda. 
M.Qo‘shjonov   A.Oripov   ijodiga   bag‘ishlangan   “Onajonim   she’riyat”
risolasida   o‘z   xalqi   va   yurti   jamolini   kuylagan   ijodkor   she’rdan   she’rga   o‘sib,
kamolotga   erishganligini   ta’riflab,   shoirning   muxtasar   ijodiy   portretini   yaratadi.
Shuningdek,   shogirdi   Suvon   Meli   bilan   hamkorlikda   yozgan   “Abdulla   Oripov”
nomli   risolasida   esa   shoir   ijodini   bugungi   dunyoqarash   va   milliy   mafkura
tamoyillari   asosida   tadqiq   etadi.   Mualliflar   asosiy   e’tiborni   Abdulla   Oripovning
yangi   o‘zbek   she’riyatini   boyitishdagi   o‘ziga   xos   individual   uslubini,   badiiy
kashfiyotlarini ko‘rsatishga qaratadilar.
Taniqli   adabiyotshunoslar   S.Mamajonov,   N.Karimov,   U.Normatov,
B.Qosimov, B.Akramov, I.Haqqulov, A.Ulug‘ov va N.Jabborovlar aynan Abdulla
Oripov   ijodiga   bag‘ishlangan   maxsus   ilmiy   tadqiqot   yaratmagan   bo‘lsalar-da,
ularning   qator   maqolalari   va   kitoblarida   shoir   she’riyatidagi   mahorat   qirralari
adabiyotshunosligimizdagi   ilmiy-nazariy   masalalar   bilan   bog‘lab   o‘rganilgan
qimmatli kuzatishlar mavjud.
Suvon Melining “Komik katarsis”nomli  maqolasida G’.G’ulomning “Shum
bola”qissasida komiklik qatidagi fojiaviylik tadqiq etiladi.
Adabiyotshunos  Suvon Meli  “Badiiy  tragizm  qirralari” nomli  maqolasida  yozadi:
“O’lim   tragediya   janrining   zaruriy   elementi   ekani   bejiz   emas.   O’lim   haqidagi
qomusiy bir kitobda shunday deyiladi: “Haydegger bejiz o’limni hayotga nisbatan
muhimroq hodisa deb hisoblamagan, chunki o’lim hayotga hayot baxsh etadi, unga
jon ato qiladi. Bizning borlig’imiz Haydegger nazdida “o’lim tomon borliq”dir
M.Qo‘shjonov A.Oripov ijodiga bag‘ishlangan “Onajonim she’riyat” risolasida o‘z
xalqi   va   yurti   jamolini   kuylagan   ijodkor   she’rdan   she’rga   o‘sib,   kamolotga
erishganligini  ta’riflab, shoirning muxtasar  ijodiy portretini  yaratadi. Shuningdek,
shogirdi Suvon Meli bilan hamkorlikda yozgan “Abdulla Oripov” nomli risolasida
esa shoir ijodini bugungi dunyoqarash va milliy mafkura tamoyillari asosida tadqiq
etadi.   Mualliflar   asosiy   e’tiborni   Abdulla   Oripovning   yangi   o‘zbek   she’riyatini
20 boyitishdagi   o‘ziga   xos   individual   uslubini,   badiiy   kashfiyotlarini   ko‘rsatishga
qaratadilar. 13
“Obrazlilik,   -deb   ta’kidlaydi   akademik   M.Qo‘shjonov   va   adabiyotshunos   Suvon
Meli,   -Abdulla   Oripovni   adabiyotning   birinchi   elementi   -   til   xususida   o‘ylashga
majbur   qiladi.  U   so‘zlarga  jilo   bera   oladi.   Uning  asarlarida   bizga   ma’lum   so‘zlar
yangicha ma’no kasb etgandek bo‘ladi. Shu bilan barobar, o‘zbek tilining boyligi
haqida   ham   qayg‘uradi.   Ba’zan   fikrlarni   betakror   so‘zlar   bilan   ifodalay   oladi.
Buning   uchun   u   o‘zbek   tilining   bor   boyliklaridan   unumli   foydalanadi”1.   Shoir
ijodida tilga munosabatning ikki ko‘rinishi badiiy aks etadi. Birinchidan, shoir o‘z
she’rlarida   tilni   tabiatning   faqat   insongagina   in’om   etilgan   ulug‘   ne’mati   sifatida
tasvirlaydi.   Til   va   ruhni   egizak   tushunchalar   sifatida   badiiy   idrok   etadi.
Ikkinchidan,   tilga   ana   shunday   badiiy   va   falsafiy   munosabat   shoir   ijodida   ham
amaliy tabiati bilan namoyon bo‘ladi. 14
"G‘am"   she’ridagi   milliy   ruh   unda   ishlatilgan   jonli   xalq   tiliga   xos   eshilib,
to‘lg‘anib, ingranadi kabi inson holatiga xos belgilarni ifodalovchi so‘zlarning kuy
so‘ziga ham aynan mos kelishida ham namoyon bo‘ladi. Shu boisdan Suvon Meli
"o‘zaro   aloqalar   natijasida   so‘zlarning,   binobarin,   butun   kontekstning   ma’no
quvvati   oshib,   jozibadorlik   kashf   etadi.   Badiiylik   ko‘p   jihatdan   so‘zlarning
shunday   harakatchanligiga   bog‘liq.   Badiiyat   sehriga   cho‘lg‘angan   so‘zlar   ko‘zga
sirli   ko‘rinib,   mazmuni   g‘amgin   yoxud   quvnoq   bo‘lishidan   qat’i   nazar,   kishiga
allaqanday quvonch bag‘ishlaydi. Bunday asar bilan uchrashuv xuddi sevimli kishi
bilan muloqotdek tansiq, huzurbaxsh bo‘ladi",- deb alohida ta’kidlaydi.
Suvon Meli Dostoyevskiyning «Telba» va G‘. G‘ulomning «Shum bola»
asarlari qiyosiy tahliliga bag‘ishlangan ma’ruzasida bu ikki  asardagi  asoslanmagan
ongning   namoyon   bo‘lishi   xususida   qiziqarli   kuzatishlarni   o‘rtaga   tashlaydi.   M.
Sharafiddinova   esa   beriroq   kelib,   O‘.   Hoshimovning   «Ikki   eshik   orasi»   romani
badiiy   strukturasiga   oid   tadqiqotida   mazkur   roman   ifoda   tarzi   yo‘llari   jihatidan
Nabokov asarlari poetikasiga yaqin turishini aytadi...
13
 Abdulla Oripov she’rlariga xos badiiy ifoda usuli 4-bet
14
 O’sha joyda 11-bet
21 Adabiyotshunoslikda   ko’plab   tahlilarga   sababchi   bo’lgan   modernism
haqida bir necha adabiyotshunoslar orasida quyidagicha suhbat bo’lib o’tadi:
A.Allambergenov:   Ozod Sharafiddinov: «Modernizm jo‘n hodisa emas», –
deya   unga   ehtiyotkorlik   bilan   yondashsa,   Suvon   Meliyev   modern   yo‘nalishini
tamomila   inkor   etib,   bu   yo‘nalish   o‘zbek   adabiyotini   buzadi,   u   asl   badiiyatni
tushunmaydigan   va   yaratolmaydigan   ijodkorlar   yo‘li   deya   hukm   chiqaradi.   Har
ikkala qarashga o‘z fikringizni bildirsangiz?
U. Hamdam:  Sho‘ro davrida modernizmga taqiq qo‘yildi. Bu ishning o‘ziga
yarasha   arzigulik   sabablari   bo‘lsa-da   (chunonchi,   modernizm   individualizmni
yoqlaydi,   axloqiy   chegara   tanimaydi,   har   qanday   an’anani   inkor   qiladi,   Yevropa
madaniyatini   boshqa   madaniyatlardan   ustun   qo‘yadi   va   h.k.),   oqimning   dunyo   tan
olgan, jahon adabiyotida alohida mavqega ega bo‘lgan vakillari bor ediki, ularning
asarlarini   man   qilish   insonni   yaxshi   bilmaslik,   uning   badiiy   tafakkur   tadrijini
mensimaslik   bilan   teng   edi.   Zero,   modernizmni   bilishga   intilish   insonni   bilishga,
uning   botinidagi   puchmoqlarda   yashirinib   yotgan   sirlarga   bo‘ylashga,   ichkaridagi
ziddiyatlardan   boxabar   bo‘lishga   intilishdir,   buning   mahliyolik   yoki
g‘arbparastlikka   aslo   aloqasi   yo‘q.   Insonning   san’at-u   adabiyotdagi   har   bir
hodisaning tub ildizlariga sog‘lom nazar sola bilishi  alaloqibat uning dunyoqarashi
butunligini   ta’min   etibgina   qolmay,   ma’naviy   immunitetini   ham   chiniqtiradi.
«Modernizm   nima?»   degan   savolga   dunyo   va   o‘zbek   olimlari   ko‘pdan   beri   javob
berib kelishadi, haligacha bu masala ustida bahslar yakunlangani yo‘q. Modernizm,
o‘zbek olimi Ozod Sharafiddinov ta’kidlab aytganidek, «jo‘n hodisa» emas. O‘zbek
adabiyotshunosligida, ayniqsa, istiqlol yillarida modernizm atrofida qizg‘in bahslar
bo‘ldi. Bahslarda, asosan, modernizmni o‘zbek mentalitetiga butunlay yot mafkura
yoki,   aksincha,   modernizm   insoniyat   badiiy   tafakkur   tadrijining   bir   bosqichi,   uni
o‘qib-o‘rganishning   hech   bir   zarari   yo‘q   degan   ikki   qarash   aytildi.   Chunonchi,   siz
eslagan   adabiyotshunos   olim,   o‘ziga   xos   qarashlar   egasi   Suvon   Meliyevning
chiqishlaridan   tashqari   filologiya   fanlari   doktori,   professor   Bahodir   Sarimsoqov
«Absurd   ma’nisizlikdir»26   maqolasida   modernizm   oqimlaridan   biri   –   absurdni
22 keskin tanqid ostiga oladi, uni «inqiroz», ekzistensializm oqimini esa «subutsiz» deb
ataydi. 15
Menimcha, Suvon Melining TANQIDIY QARASHLARI, ZAMON BILAN
HAMNAFAS BIR RUHDEK YANGRAYDI. Misol uchun , “Vaqt falsafasi- yoxud
sirli hodisaning poetik talqini” maqolasida davr mafkurasi taqazosi ila she’rning asl
variantidagi   o’zgartirilgan   7-   band   uchinchi   misrasi   haqida   quyidagicha   fikrlar
keltiradi:   “”Dastlab   misra   “Tirik   Stalinning   nafasdoshimiz   bo’lgan,   so’ng   uni
shoirning   o’zi   “Barhayot   Leninning   avlodlarimiz”   deya   o’zgartirgan..   Istiqlol
davrida   chop   etilgan   “Tanlangan   asarlar”ida   misra   “O’zbekning   barhayot
avlodlarimiz”   shaklini   olgan.   Shoir   tavalludining   100   yilligi   munosabati   bilan
bosilgan, “Vaqt” she’ri o’rin olgan bukletda misra “Barhayot Navoiy avlodlarimiz”
tarzida   berilgan”. 16
  Munaqqid   nazdida   birgina   misraning   o’zgarishi   butun   bir
banddagi ma’noning hiralashishi va yashirinib qolishiga sababchi bo’lgan. Umuman
olganda   davr   taqazosi   bilan   adabiy   asarlarning   asl   variantiga   o’zgartirish   kiritish
yoki   davr   mafkurasiga   moslashtirish,   adabiyotimizning   sof   ma’nodagi   mukammal
boyishiga   emas,   balki   sayozlashib,   faqat   bir   yoqlama   bo’lib   qolishiga   olib   keladi.
Bilamizki,   adabiyotimizda   shunday   bir   asarlar   borki,   hajman   kichik   bo’lsada   ayni
bir doira ahli uchun, tom ma’noda xoslar uchun, ya’ni ayrim toifa kishilari tushuna
oladigan tarzda yozilgan. Misol tariqasida, modernistik ruhdagi asarlarni, hokkularni
keltirishimiz   mumkin.   Mening   nazdimda   ham   Suvon   Melining   bu   boradagi
qarashlarida jon bordek. Agar har bir kichik asarni ham davrlar, vaqtlar, sil’silasida
o’z   mentalitetimizga   moslashtirib   boraversak,   kunlar   keladiki,   qadimiylashib
borayotgan adabiy manbalarimizni asl variatlarini yo’qotamiz. Ularda faqat mallifni
emas,   balki   ayrim   toifa   ahllarini   fikrlari,qarashlari   qoladi,   xolos.   Suvon   Meli   asl
holicha qolishi to’g’ri  bo’ladi, - deya ta’kidlagan she’rning bandi quyidagicha edi:
Bebaho damlarning tirik joni biz,
Har oni o’tmishning yuz yiliga teng.
15
  Suhbatdosh: Anvar Allambergenov, shoir va tadqiqotchi. Adabiy gurung. «Tamaddun nuri» jurnali (2018. №2), «O‘zbekiston adabiyoti va 
san’ati» gazetasi (2018-yil 20-iyul)da e’lon qilingan.
16
 “O’zbekiston adabiyoti va san’ati” gazetasining 2013-yil 45-46-sonlaridan olindi.
23 Tirik Stalinning nafaslarimiz,
Nafaski, mazmuni fazolardan keng .
To’g’ri,   bu   misralarda   xalqimiz   boshiga   og’ir   kunlarni   kelishiga   sababchi
bo’lgan,   Sovet   hukumati   rahbarlaridan   birining   alqovi   bor,   lekin   buni   shoirning
xatosi   deya   olmaymiz,aksincha   davr   siyosati   shuni   taqazo   etar   edi.   Biroq,   bir
fikrida   har   bir   davr   asari   o’z   holicha   qolishi   ma’qul   ekanligini   ilgari   surgan
munaqqid,   boshqa   bir   fikrida   zamon   adabiyoti   talabi   bilan     yuzaga   kelgan   yangi
oqimlardan biri- modernizmni qattiq tanqid ostiga oladi. Uning qarashlariga ko’ra:
«Anchayin   ishonch   bilan   aytish   mumkinki,   modernizm   G‘arb   hodisasi   sifatida
o‘zbek   ma’naviy   muhitida   nash’-u   namo   topa   olmaydi.   Modernistik   qora   va
tushkun   kayfiyat   bizda   ildiz   ota   olmaydi.   Sharqona   islomiy   ma’naviyat,   o‘zbek
ma’naviyati bunga yo‘l qo‘ymaydi». 17
 
Suvon   Meli   ta`kidlaganidek:   “ Adabiyotning,   badiiy   asarning   mafkuraviy
belgi   va   qiymati   haqidagi   gaplar   sho`ro   zamonida   qolib   ketdi,   endi   mafkurasiz
adabiyot   davri   keldi,   deganlar   yanglishadi.   Adabiyot,   adabiy   asar   borki,   uning
qobig`ida muayyan mafkura bor. Faqat u badiiyat qonunlariga bo`ysungan holda
bo`lishi lozim va badiiy yuksak asarlarda aynan ana shunday ” 18
.
Ilmiy  tadqiq jarayonining muhim   masalasi  bo`lmish  mafkura  esa  aslo  qo`rqinchli
hodisa bo`lmay, “ badiiy asar  mazmunidagi  muayyan tuzum, jamiyat yoxud millat
manfaati   va   foydasiga   xizmat   qiluvchi   bir   tarafga   yo`naltirilgan   fikriy
qayirmadir ”.  
Avvalo, modernizm nima degan savolga javob aniq javobni qo’ya olishimiz
kerak.  Modernizm (fr. moderne – eng yangi, zamonaviy) – XIX asr oxiri – XX asr
boshlarida   ommalashgan   termin,   san’at   va   adabiyotda   dekadansdan   keyin
maydonga   chiqqan   norealistik   oqimlarning   umumiy   nomi   sifatida   tushuniladi...
Modernizmga   xos   umumiy   xususiyatlardan   biri   shuki,   u   obyektiv   voqelikning
17
 99-bet ulug’bek hamdam
18
 Мели С. Таhлил ва талqин ёки адабиётшуносликда “Qo`шжонов мактаби” // ХХ аср o`збек адабиёти 
масалалари. – Т., Фан, 2012. – 143-б. 
24 tasviri   o`rniga   uning   ijodkor   tasavvuridagi   badiiy   modelini   yaratishni   maqsad
qiladi.   Ya’ni   bu   o`rinda   voqelikni   aks   ettirish   emas,   ijodkorning   o`z-o`zini
ifodalashi   (ekspressionizm)   ustuvor   ahamiyat   kasb   etadi.   Ijodda   subyektivlikning
oldingi o`ringa chiqarilishi, mantiqiy bilishdan intiutiv bilishning yuqori qo`yilishi,
inson ichki olamida kechuvchi tizginsiz evrilishlarga ayricha e’tibor berilishi (ong
oqimi), ijodkor shaxs ijodiy taxayyuli va u aks ettirgan voqelikning betakror hodisa
sifatida tushunilishi,  o`z o`y-hislarini  hech  qanday (ma’naviy, axloqiy, siyosiy  va
h.k.)   cheklovlarsiz   ifodalash   huquqining   e’tirof   etilishi   ham   modernizmga   xos
xususiyatlardandir.   Ijodiy   erkinlik   nafaqat   g`oyaviy-mazmuniy,   balki   shakliy
izlanishlarda   ham   mutlaqo   daxlsiz. 19
  Zamon   jadallik   bilan   o’sib   borar   ekan,
adabiyotga ham bu o’z ta’sirini ko’rsatmay qolmaydi. Bu ijobiy yoki salbiy ta’sir
bo’lishi   mumkin,ammo   adabiy   evrilishlar   ham   aynan   shuning   zamirida   vujudga
keladi.   Modernizmning   oqim   sifatida   kirib   kelishi   o’z-o’zidan   rivojlangan   G’arb
mamlakatlarining   adabiyoti   bilan   uzviy   bog’lanib   ketadi.   Xalqlar   bir-birdan   ayro
rivojlana   olmagani   kabi   adabiyot   ham   busiz   mavjud   bo’la   olmaydi.   Insonlar
moddiy   ehtiyojlar   bilan   bir   qatorda   ma’naviy   ehtiyojlar   sabab   ham   o’zaro
yaxlitlanib   boraveradi.   Shu   bilan   bir   qatorda,   modernizm   oqimini   ham   o’zbek
badiiyati-yu   nazariy   adabiyotshunosligiga   kirib   kelishi   ham   bejizga   bo’lmagan.
Adabiyotshunos   Ulug’bek   Hamdam   aytganidek:”   Zero,   modernizmni   bilishga
intilish insonni bilishga, uning botinidagi puchmoqlarda yashirinib yotgan sirlarga
bo‘ylashga,   ichkaridagi   ziddiyatlardan   boxabar   bo‘lishga   intilishdir,   buning
mahliyolik   yoki   g‘arbparastlikka   aslo   aloqasi   yo‘q.   Insonning   san’at-u
adabiyotdagi har bir hodisaning tub ildizlariga sog‘lom nazar sola bilishi alaloqibat
uning   dunyoqarashi   butunligini   ta’min   etibgina   qolmay,   ma’naviy   immunitetini
ham chiniqtiradi”. 20
  Asrlar, yillar zamirida birgina adabiyotgina emas, balki inson
tafakkurida  ham  oz   muncha   o’zgarishlar  bo’lmagan  deysizmi.   Axir  hozirgi   odam
bilan  ibtidoiy davr kishisini farqi yer bilan osmon qadar. Demak, adabiyotda ham
yuksalish shu qadar bo’lishi tabiiy. Modernizmning chegara bilmasligi, yoki unda
19
 Nurullayeva S. Modernistik romanlarda ilohiy-irfoniy g’oyalarning badiiy sintezi. Dissertatsiya. –B., 2015. 26-bet.
20
  Suhbatdosh: Anvar Allambergenov, shoir va tadqiqotchi. Adabiy gurung. «Tamaddun nuri» jurnali (2018. №2), «O‘zbekiston adabiyoti va 
san’ati» gazetasi (2018-yil 20-iyul)da e’lon qilingan.
25 yozuvchi   ong   oqimining   inki’osi-ila   nayon   bo’lishi   davrlar   birgina   jism-u   tashqi
ko’rinishga   emas,   balki   tafakkur-u   fikrlash   tarziga   ham   mukammallik   baxsh
etayotganini ko’rishimiz mumkin. Xullas, modernizm ham davr taqazosi ila paydo
bo’lgan hodisadir, boshqa adabiyoqimlardan farqli o’laroq u ham faqat xos kishilar
uchun   mo’jjallangan.   Suvon   Meli   boshqa   bir   fikrida   modernizmni   biroz   qabul
qilgandek bo’ladi:”... sharqona islomiy ma’naviyat, o`zbek ma’naviyati bunga yo`l
qo`ymaydi.     Xususan,   “Ffu”   romanida   ham   modernistik   tafakkur   mumtoz
an’analarga yondashuv asosida   o`quvchi e’tiboriga havola etilgan va ushbu roman
orqali   sharqona   qadriyatlarga   yangicha   tus   berilganiga,   asar     mumtoz   adabiyot
namunalaridan   oziqlanganiga     guvoh   bo`lamiz”,   -deydi.   Bu   firdan   xulosa   qilish
mumkinki,   munaqqid   modernizmni   adabiyotimizga   kirib   kelishiga   qarshi   emas,
faqat   G’arbona   yalong’och   tasvirlardan   holi   bo’lishini,   o’zbeklarning   o’ziga   xos
ana’analari-yu, mumtoz namunalaridan oziqlanishi kerak deb hisoblaydi.
Munaqqidning   ko’plab   fikrlari   ,   asosan,   yoqlamaslik,   kamchilik   sifatida
ochib   berishga   qaratilsada,   ayrim   hmavzularda   ijobiy   jihatlarini   ochib   berishga
harakat qiladi. Ulardan biri strukturalizm va struktur tahlil metodidir.
Strukturalizm atamasi Sharq adabiyotida (o`zbek adabiyotida) XXI asrning
boshlarida Yevropa xalqlari adabiyoti ta`sirida kirib kela boshladi. An`anaviy
adabiyotshunoslik badiiy asar bilan shug`ullansa, strukturalizm esa badiiy matnni
tadqiq etadi. Strukturalizm atamasi asosan aniq fanlar (matematika, geometriya,
fizika, kimyo...)ga nisbatan qo`llanilgan bo`lib, adabiyotshunoslikda struktur
atamasining   ishlatilishi   aniq   fanlarga   xos   unsurlarni   ijtimoiy   fanlarga
yaqinlashtirishni ko`rsatadi.
Struktur so`zi narsa tarkibiy qismlarining o`zaro bog`liqlik ravishda
joylashuvini anglatadi . Oddiy kuzatishlarimiz asosida misol qiladigan bo`lsak,
odam tanasining bosh qismidagi a`zolari og`iz (lablar), burun, ko`z, qosh, quloq,
soch - barchasi Olloh taoloning inoyati ila sistemaga solinib, tartib bilan
joylashtirilgan. Og`iz o`rnida ko`zni, burunni o`rnida quloqni tasavvur qila
olmaymiz, biroq ular orasida ma`lum funksiyalarni bajarishda mushtaraklik bor,
26 biri ikkinchisini taqozo etadi. Struktura ham sodda qilib aytganda, yuksak ichki
tartib tarkibidagi intizomdir. U sistema tushunchasi bilan chambarchas bog`liq.
Chunki struktura sistema qaror topishining tuzilishi va ichki shakli bo`lib, bu shakl
mazkur sistema elementlari o`rtasidagi barqaror o`zaro aloqalarning birligi sifatida
yuzaga keladi. Sistemaning o`zi esa o`zaro munosabat va aloqada bo`luvchi va
muayyan yaxlitlikni, birlikni tashkil etuvchi elementlar to`plamidir.
2008-yil   O`TAning   2-sonida   chop   etilgan   Suvon   Meliyevning
"Strukturalizm   va   struktur   tahlil"   maqolasida   fransuz   olimlari   R.Pento   va
M.Gravitsining “Ijtimoiy fanlar, metodlar» kitobida struktur tushunchasi  va uning
turli fanlar matematika, tilshunoslik, etnologiya, psixologiya, ijtimoiy psixologiya,
iqtisod,   sotsialogiyada   qo`llanilishi   haqida   batafsil   ma`lumotlar   berilib,   kitobda
struktur   tushunchasini   quyidagicha   ta`riflaganini   yozadi.   «Biz   shuning   uchun
struktura   atamasining   tarafdorimizki,   u   juda   ma`nodor   va   ijtimoiy   fanlarning
hozirgi   holati   uchun   namuna.   Fizika,   biologiya,  psixologiyaning   so`ngi   yillardagi
rivojida   biz   chuqur   o`xshashliklar   ko`ramiz.   Bu   o`xshashliklar   voqelikka,   sof
tahliliy yondashuvchi eski   pozivistik konsepsiyalardan barcha elementlar majmuini
o`zaro bog`liq   munosabatlar va holatlarda qarab chiquvchi sintetik konsepsiyalarga
o`tishda o`z   ifodasini topadi, ya`ni ana shu struktura tushunchasini tashkil etadi» 21
 .
Bu berilgan ta`rifda xoh tabiiy, xoh ijtimoiy, xoh aniq fan bo`lsin, struktur atamasi
o`ziga   xos   ma`no   kasb   etishi   haqida   to`xtanilgan.   Yana   bu   maqolada   Rolan
Bartning   struktur   faoliyat   qanday   qoidalarga   amal   qilish   haqidagi   qarashlari,
qadimgi   yunon   faylasufi   Platonning   "shakl"   so`zini,   "struktura"   so`ziga   salkam
teng kelishi haqidagi fikrlari, badiiy asar strukturaviy mutanosiblikda hosil bo`lgan
sistema ekan, u ham ichki tartib-intizomga, shakliy struktur belgi alomatlariga ega
bo`lmasligi mumkin emasligi, “Qur`oni Karim”dagi ilohiy tartib intizomga butkul
mos   kelishi   haqida   strukturalizmning   eng   ojiz   nuqtalari   to`g`risida,   strukturalizm
asoschilaridan   R.Yakobson   Pushkin   ijodiga   bag`ishlangan   struktur   tahlillarida
badiiy asarning ichki strukturasi asarning yetakchi struktur birliklari haqida batafsil
fikr yuritilgan.
21
  Пэнто   Р . ,  Гравитц   М .  Методы   сом . наук .  М ., 1972,  С .291
27 2009 yil O`TAning 5-sonida struktur yondashuvlar aks etgan birvarakaiga
ikki maqola chop etildi. Qurdosh Qahramonovning «Adabiy tanqidda struktur
metod talqini» va G`ayrat Murodovning «Kecha va kunduz» romanida zamonaviy
tafakkur in`ikosi».
Q.Quronov maqolasida struktur tahlil metodi haqida to`xtalib, Abdug`ofur
Rasulovning   "Struktura   va   strukturalizm"   maqolasi   tahliliga   kirishadi   va
A.Rasulov
strukturaning janr, asar nomi va qahramonlar tasviri bilan bog`liqligi A.Oripov,
T.Murod, U.Azim, Faxriyor, U.Hamdam asarlaridan olingan parchalar bilan
asoslanganini yozadi. Struktur tahlil haqidagi qisqa ta`rifini keltiradi.
«Strukturalizm - matnni o`qish, uqish, huzurlanish haqidagi fan. Strukturalizm
talqin va tahlilning nozik go`zal yo`sini. Strukturalizm - modernizm mohiyatini
ishonarli yoritib beruvchi vositadir», degan ta`rifini keltiradi. Hamda maqolada
Hamidulla Boltaboyevning «Teranlik» maqolasidagi «Anor» hikoyasining struktur
tahliliga bag`ishlangan struktur talqinni ko`rishimiz mumkin. Shu sonda chop
etilgan   keyingi   maqola   G`.Murodov   bevosita   struktur   tahlilni   Cho`lponning
"Kecha
va kunduz" romani misolida talqin qiladi. Muallif "Kecha va kunduz"ning yetakchi
va ikkinchi darajali personajlari roman badiiy syujeti chiziqlarida harakat etar
ekan, ularning murakkab, ko`p qatlamli ruhiy olamidagi muallif (roviy)ga ham,
qahramonlarning o`ziga ham bo`ysunmaydigan mustaqil qonunuiyatlar, prinsiplar
asosida   rivojlanib   boradigan   oqim,   to`lqinlar   tufayli   o`zliklarini,   botiniy
xususiyatlarini ko`rsatib, oshkor etib borishini yozadi. Shuningdek, strukturalizm
namoyandasi Rolan Bartning "Qahramon faoliyati, jismoniy va ma`naviy -psixik
harakatlarni muallif (roviy) emas, badiiy matn strukturasining ichki, mustahkam
oqimlari, qonuniyatlari, o`zaro munosabatlari belgilab, boshqarib boradi» degan
fikri bilan mustahkamlaydi. Struktur maydonning nafaqat gorizontal, shuningdek,
vertikal jihatdan keng ekanligini qiyosiy tahlillar orqali yoritib beradi.
O`TAning keyingi yillardagi sonlarida ham struktur tahlillar o`rin oldi. 2011
28 yil   O`TAning   1-sonida   Nafisa   Aliyevaning   “O`tkan   kunlar»da   psixoanalitik
holatlar”   nomli,   2013-yil   O`TAning   2-sonida   Muhammadjon   Xolbekovning
«Rolan Bart va struktur adabiyotshunoslik» maqolalari chop etildi.
Yuqoridagi   misollardan   ko`rish   mumkinki,   O`zbekistonda   struktur
yo`nalishni   o`rganish,   izlanish,   tadqiqotlar   olib   borishga   yangi   bir   maktab
allaqachon shakllanib ulgurgan.
29 XULOSA
Suvon Meli domlaning nafaqat pedagogik faoliyati, balki ilmiy faoliyati ham
tahsinga sazovordir. Hozirgi kunda chin ma’noda ilm kishilarini topish qiyin, 
lekin munaqqid chin ma’noda umrini, hayotini ilmga bag’ishlagan zot. Uning 
uchun adabiyot hayotining bir qismidir.  Hozirgi yurtboshimiz Shavkat 
Mirziyoyev aytganlaridek: “ Adabiyot va san’at, madaniyatni rivojlantirish – 
xalqimiz ma’naviy olamini yuksaltirishning mustahkam poydevoridir”. Suvon 
Meli domla esa ana shu poydevor uchun munosib ustun bo’la oldilar. O’z 
zamonida Erkin Vohidov, Abdulla Oripovdek buyuk ijodkorlar uchun ustozlik 
qildilar. 
Adabiy faoliyatida esa, nafaqat o’z-o’ziga, balki haqiqiy adabiyotga 
munosib nazariy va tanqidiy izlanishlar olib bora oldilar. Misol uchun, Suvol 
Melining “So’zu so’z” kitobidagi tanqidiy ruhdagi maqolalari bu sohadagi ulkan 
izlanish deyish mumkin. Olim qalamga olgan mavzularida ijodkorning 
kamchiliklari-yu yutuqlarini o’zgacha munaqqidona ruhda ochib berishga harakat
qiladi. Har bir nazariy izlanishlari mahsulida o’zgacha bir yo’l, olimning 
o’zigagina xos bo’lgan ovozni his etishimiz mumkin. 
30 FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO’YHATI
1. Alisher Navoiy. To’la asarlar to’plami. O’n jildlik, 8-jild. Toshkent. 2011.
2. . Jalofov A., O‘zganboyev X. O‘zbek ma’rifatparvarlik adabiyoti 
taraqqiyotida vaqtli matbuotining roli. -T.: Fan. 1993.
3. .Meliyev S. Boy ila xizmatchi” yoki tiklangan nusxa muammosi. Xrshid 
Davron elektron kutubxonasi. 2014.15.12. 
4. Meliyev S. She’r tahlili haqida mulohazalar. O`TA. 1985-yil, 4-son
5. Мели С. Таhлил ва талqин ёки адабиётшуносликда “Qo`шжонов 
мактаби” // ХХ аср o`збек адабиёти масалалари. – Т., Фан, 2012.
6. Meliyev S. So’zu so’z.  –T:, 2020. 6-bet.
7. .Nazarov B. va b., Ozbek adabiy tanqidchiligi tarixi.darslik. –T., 2012. 
8. Nurullayeva S. Modernistik romanlarda ilohiy-irfoniy g’oyalarning badiiy 
sintezi. Dissertatsiya. –B., 2015.
9. Sultonmurod Olim. Tanqid qadimiy / / 0‘z AS. 1990.
10. Suhbatdosh: Anvar Allambergenov, shoir va tadqiqotchi. Adabiy gurung. 
9.«Tamaddun nuri» jurnali (2018. №2), «O‘zbekiston adabiyoti va san’ati» 
gazetasi (2018-yil 20-iyul)da e’lon qilingan.
11.  “O’zbekiston adabiyoti va san’ati” gazetasining 2013-yil 45-46-sonlaridan 
olindi.
12. Друнвала Мельхиседекб Древняя тайна Цветка Жизнииб М., «София», 
2012, с. 13.
13. Пэнто Р. , Гравитц М. Методы сом.наук. М., 1972, С.
31

Suvon Melining tanqidchanligi

Купить
  • Похожие документы

  • 2001-yil sentabr voqealri va uning xalqaro munosabatlarga
  • 1945-1990-yillarda Buyuk Britaniya
  • 1918-1923 yillarda xalqaro munosabatlar, Versal Vashington siyetemasining tuzilishi
  • Ahmad al-farg‘oniy
  • Almashlab ekishni loyihalashtirish va joriy etish

Подтвердить покупку

Да Нет

© Copyright 2019-2026.

  • Инструкция по снятию с баланса
  • Контакты
  • Инструкция использования сайта
  • Инструкция загрузки документов
  • O'zbekcha