Taʼlim-tarbiya jarayonidagi muammoli vaziyatlar va ularni bartaraf etish strategiyalari

Ta lim-tarbiya jarayonidagi muammoli vaziyatlar va ularni bartarafʼ
etish strategiyalari
Reja:
1. Tarbiya jarayonining maqsadi, mazmuni, vazifalari va mohiyati. 
2. Tarbiya jarayonining o’ziga xos xususiyatlari. 
3. Tarbiya qonuniyatlari va tamoyillari. 
4. Tarbiya turlarining umumiy tavsifi. Tayanch tushunchalar: tarbiya, tarbiya
jarayoni,   tarbiyaning   maqsadi,   tarbiya   mazmuni,   tarbiyaning   umumiy   vazifalari,
tarbiya turlari, tarbiya qonuniyatlari, tarbiya tamoyillari. Tarbiya   —   shaxsda   muayyan   jismoniy,   ruhiy,   axloqiy,   ma naviy   sifatlarniʼ
shakllantirishga   qaratilgan   amaliy   pedagogik   jarayon;   insonning   jamiyatda
yashashi   uchun   zarur   bo lgan   xususiyatlarga   ega   bo lishini   ta minlash   yo lida	
ʻ ʻ ʼ ʻ
ko riladigan chora tadbirlar yigindisi. tarbiya insonning insonligini ta minlaydigan	
ʻ ʼ
eng   qad.   va   abadiy   qadriyatdir.   Tarbiyasiz   alohida   odam   ham,   kishilik   jamiyati
ham   mavjud   bo la   olmaydi.   Chunki   odam   va   jamiyatning   mavjudligini	
ʻ
ta minlaydigan qadriyatlar Tarbiya tufayligina bir avloddan boshqasiga o tadi.	
ʼ ʻ
Pedagogik   adabiyotlarda   "tarbiya"   atamasi   keng   va   tor   ma nolarda	
ʼ
ishlatiladi.   Keng   ma noda   Tarbiya   inson   shaxsini   shakllantirishga,   uning   jamiyat	
ʼ
ishlab   chiqarish.i   va   ijtimoiy,   madaniy,   ma rifiy   hayotida   faol   ishtirokini	
ʼ
ta minlashga karatilgan barcha ta sirlar, tadbirlar, harakatlar, intilishlar yigindisini	
ʼ ʼ
anglatadi.   Bunday   tushunishda   Tarbiya   faqat   oila,   maktab,   bolalar   va   yoshlar
tashkilotlarida   olib   boriladigan   tarbiyaviy   ishlarni   emas,   balki   butun   ijtimoiy
tuzum,   uning   yetakchi   goyalari,   adabiyot,   san at,   kino,   radio,   televideniye   va	
ʼ
boshqalarni ham o z ichiga oladi. Shuningdek, keng ma nodagi tarbiya tushunchasi	
ʻ ʼ
ichiga ta lim va ma lumot olish ham kiradi.	
ʼ ʼ
Tor   ma noda   tarbiya   shaxsning   jismoniy   rivoji,   dunyoqarashi,	
ʼ
ma naviyaxloqiy   qiyofasi,   estetik   didi   o stirilishiga   yo naltirilgan   pedagogik	
ʼ ʻ ʻ
faoliyatni   anglatadi.   Buni   oila   va   tarbiyaviy   muassasalar   hamda   jamoat
tashkilotlari   amalga   oshiradi.   Ta lim   va   ma lumot   olish   tor   ma nodagi	
ʼ ʼ ʼ
TARBIYAichiga   kirmaydi.   Lekin   har   qanday   tarbiya   ta lim   bilan   chambarchas	
ʼ
bog liq   holdagina   mavjud   bo ladi.   Chunki   ta lim   va   ma lumot   olish   jarayonida	
ʻ ʻ ʼ ʼ
shaxsning fakat bilimi ko payibgina qolmay, balki axloqiyma naviy sifatlari qaror	
ʻ ʼ
topishi ham tezlashadi.
Tarbiya  har   qanday  jamiyat  va  har  qanday  mamlakat   hayotida hal   qiluvchi
ahamiyat   kasb   etadi.   Yosh   avlodning   ,   umuman,   jamiyat   a zolarining   Tarbiyasi	
ʼ
bilan   yetarlicha   shug ullanmagan   mamlakat   turg unlik   va   inqirozga   mahkumdir.	
ʻ ʻ
Negaki,   o sishi   va   rivojlanishi   uchun   har   qanday   jamiyatda   ham   moddiy   va	
ʻ
ma naviy   boyliklar   ishlab   chiqarish.   to xtovsiz   ravishda   yuksalib   borishi   lozim.	
ʼ ʻ Buning   uchun   yosh   avlod   moddiy   va   ma naviy   boyliklar   yetishtirishni   ajdodlariʼ
darajasida,   ulardan   ham   yaxshiroq   ishlab   chiqara   bilishlari   kerak.   Yosh   avlodda
ana   shunday   moddiy   va   ma naviy   qobiliyatlarni   shakllantira   bilish   uchun   esa,	
ʼ
jamiyat uzluksiz ravishda samarali faoliyat ko rsatadigan tarbiyaviy intlar tizimiga	
ʻ
ega bo lishi lozim.	
ʻ
Tarbiyajamiyat   taraqqiyotining   turli   davrlarida   turlicha   izoxdab   kelingan.
Sho ro   zamonida   hukmron   kommunistik   mafkura   Tarbiyaga   sinfiy   va   partiyaviy	
ʻ
hodisa   sifatida   yondashishni   talab   etgan.   Shuning   uchun   ham   sinfiy   jamiyatda
Tarbiyafaqat sinfiy xususiyatga ega bo ladi va turli sinflarning Tarbiyasi bir-biriga	
ʻ
qaramaqarshi   turadi   degan   qarash   qaror   topgan.   Holbuki,   dunyo   ilmi,   ayniqsa,
Sharq   tarbiyashunosligi   va   o zbek   xalq   ped.si   tajribasi   Tarbiyaning   sinfiy	
ʻ
ko rinishga   ega   emasligini   isbot   etdi.   Shuningdek,   kommunistik   mafkura   tazyiki	
ʻ
tufayli   Tarbiyada   ijtimoiy   muassasalarning   o rniga   ortiqcha   baho   berildi,   bu	
ʻ
jarayonda irsiy va biologik xususiyatlar deyarli xisobga olinmadi.
Sho rolar   ped.sida   Tarbiya   orqali   xar   kanday   odamni   istagan   ijtimoiy	
ʻ
kiyofaga   solish   mumkin   degan   karash   hukmron   bo lganligi   uchun   ham   uning	
ʻ
shaxsni   shakllantirishdagi   o rniga   oshiqcha   baho   berildi.   Tarbiyalanuvchi	
ʻ
shaxsining   Tarbiyaga   berilish   yoki   berilmaslik   xususiyatlarining   hisobga
olinmasligi   tarbiyaviy   tadbirlarga   maxliyo   bo lishdek   pedagogik   xatolikka   olib	
ʻ
keldi.   Buning   natijasida   Tarbiya   maqsadsiz   bo lib   qoldi,   tarbiyalanuvchilarga	
ʻ
alohida shaxs sifatida emas, istalgan ijtimoiy yo nalishga solinishi mumkin bo lgan	
ʻ ʻ
qiyofasiz   tuda,   olomon   tarzida   qarash   karor   topdi,   Bu   hol   Tarbiyaning
samarasizligiga olib keldi. Chunki Tarbiyaning asosiy ob yekta bo lmish shaxs va	
ʼ ʻ
uning   o ziga   xoslik   jihatlari   unutilgan   edi.   Sho ro   pedagogik   tizimidagi	
ʻ ʻ
kamchiliklarning ildizi, asosan, mana shu yondashuv tarziga borib takaladi.
O zbekiston   mustaqillikka   erishgach,   tarbiya   va   unga   bog liqjarayonlarga
ʻ ʻ
yangi hamda sog lom pedagogik tafakkurga tayangan holda yondashuv qaror topa	
ʻ
boshladi. Uni  izohlashda  g ayriilmiy sinfiypartiyaviy yondashuvdan voz  kechildi.	
ʻ
Tarbiyaning   milliyligiga   alohida   e tibor   karatilmoqda.   Buning   uchun   xalq   ped.si	
ʼ boyliklari,   o zbek   mutafakkirlarining   pedagogik   qarashlari   sinchkovlik   bilanʻ
o rganilayotir.   Natijada,   O zbekiston   ped.   fani   va   amaliyotida   oila   Tarbiyasining	
ʻ ʻ
ham,   ijtimoiy   Tarbiyaning   ham   o ziga   xos   o rni   borligi   tan   olina   boshlandi.	
ʻ ʻ
Shuningdek,   Tarbiyada   irsiy   va   biologik   omillar   ham   hisobga   olinadigan   bo ldi.	
ʻ
Ayni   vaqtda,   shaxsning   shakllanishida   Tarbiyaning   o rniga   keragidan   ortiq   baho	
ʻ
berish   ham   barham   topdi.   Bu   hol   Tarbiyaga   doyr   hodisa   va   holatlarni   to g ri	
ʻ ʻ
izohlash, tarbiyaviy tadbirlar tizimini to g ri tayin etish imkonini berdi.	
ʻ ʻ
  Talabalar   kichik   guruhlarga   bo’linib,
«Tarbiya»   yoki   «Tarbiyaning   tarkibiy   qismlari»   mavzusiga   oid   klaster   tuzishadi.
Klasterning   tarkibiga   quyidagilar   kirishi mumkin:
  Aqliy   tarbiya: bilim,   ilm,   malaka,   ko’nikma;   aql,   ong,   fahm;
    Axloqiy   tarbiya:   axloq,   odob,   xulq,   yaxshilik,   adolat,   insof,   diyonat,   sharm
,   hayo,   vatanparvarlik   va   boshq.;
    Mehnat   tarbiyasi:   faollik,   ishchanlik,   tadbirkorlik,   ishbilarmonlik;   aqliy   ish
,   jismoniy   mehnat,   foyda,   maosh;
  Jismoniy tarbiya: chiniqish, sport, o’yinlar; sog’lom tan;
    Estetik   tarbiya:   go’zallik,   kiyinish,   tozalik,   yurish-turish,   saranjom-
sarishtalik;
  Ekologik tarbiya: tabiat, atrof-muhit, daraxtlar, qushlar, o’rmonlar;
    Iqtisodiy   tarbiya:  tejamkorlik,  bozor   iqtisodiyoti,   sarf,  isrof;   foyda,   mulk,
mulkka egalik;
    Huquqiy tarbiya:  fuqaro, tenglik,  to’g’rilik,  halollik,  jinoyat, jazo,  huquq,
burch.
  (Har bir guruh tushunchalarni toifalab, tuzgan Klasterlarini taqdim etadi.)
    Tarbiya   nazariyasi   nimalarni   o’rganadi?   degan   savolga   javob   qidirsak.
Tarbiya nazariyasi  - pedagogika  fanining bir  qismi  bo’lib, tarbiyaviy jarayonning
mazmuni,   usuli   va   tashkil   etilishi   masalalarini   o’rganadi.   U   Markaziy   Osiyo faylasuflarining   va   xalq   pedagogikasining   tarbiya   borasidagi   boy   tajribasiga
tayanadi. 
    Pedagogika   tarixidan   ma’lumki,   ta’lim   tarbiyadan,   tarbiya   rivojlanishdan
ajratib   tekshirilmagan.   XVIII   asrning   ikkinchi   yarmiga   kelib   Rossiya
pedagogikasida   tarbiya   masalalarini   alohida   ko’rish   hollari   uchraydi.  «1806   yilda
chiqarilgan   Rossiya   Akademiyasi   lug’atida   birinchi   bor   tarbiya   so’zi   pedagogik
tushuncha sifatida alohida keltiriladi», deb ta’kidlaydi I.Tursunov.
   O’tgan mavzularda tarbiyaga berilgan ta’riflarni yodga olaylik: «Tarbiya   -
ma’naviy   manbalar   va   hozirgi   zamon   talablari   ehtiyojlarini   nazarda   tutgan   holda
o’qituvchining   o’quvchi   bilan   aniq   bir   maqsadga   qaratilgan   o’zaro   amaliy   va
nazariy muloqatidir».
    «Tarbiya   -   tarbiyachi   xohlagan   sifatlarni   tarbiyalanuvchilar   ongiga
singdirish uchun tarbiyalanuvchining ruhiyatiga muayyan suratda va  tizimli  ta’sir
ko’rsatish jarayonidir».
    Qat’iy   ishonch   bilan   aytish   lozimki,   -   degan   edi   Prezident   I.Karimov
O’zbekiston   teleradiokompaniyasi   muxbiri   bilan   muloqotda,   -   ma’naviy   boylik
moddiy boylikdan ming bor ustun, shu bois biz ta’lim - tarbiya masalasiga davlat
siyosatining   ustuvor   yo’nalishi   sifatida   yondoshmoqdamiz.   Kadrlar   tayyorlash
haqida   qonun   qabul   qilingan   milliy   dastur   ham   mohiyat   e’tibori   bilan   shu
maqsadni amalga oshirishga qaratilgan.
  Tarbiya jarayoni deganda nimani tushunamiz?
    Tarbiya   jarayonining   mohiyati   shu   jarayon   uchun   xarakterli   bo’lgan   va
muayyan   qonuniyatlarda   namoyon   bo’ladigan   ichki   aloqa   va   munosabatlarni   aks
ettiradi.
    Tarbiya   jarayoni   shaxsni   maqsadga   muvofiq   takomillashtirish   uchun
uyushtiriladi   va   tarbiyalanuvchining   shaxsiga   muntazam   va   tizimli   ta’sir   etish
imkoniyatini beradi. Tarbiya jarayoni o’zaro bog’liq ikki faoliyatni - o’qituvchi va
o’quvchi   faoliyatini   o’z   ichiga   oladi.   Tarbiya   jarayonida   o’quvchining   ongi shakllana boradi, his-tuyg’ulari va turli qobiliyatlari rivojlanadi, g’oyaviy, axloqiy,
irodaviy,   estetik   xislatlari   shakllanadi,   tabiatga,   jamiyatga   ilmiy   qarashlar   tizimi
tarkib   topadi,   jismoniy   kuch-quvvatlari   mustahkamlanadi.   Tarbiya   jarayonida
o’quvchida jamiyatning shaxsga qo’yadigan axloqiy talablariga muvofiq keladigan
xulqiy malaka va odatlar hosil qilinadi. Bunga erishish uchun o’quvchining ongiga
(ta’lim   jarayonida)   ,   hissiyotiga   (darsda   va   turli   sinfdan   tashqari   ishlarda),
irodasiga   (faoliyatni   uyushtirish,   xulqni   idora   qilish   jarayonida)   tizimli   va
muntazam   ta’sir   etib   boriladi.Tarbiyalash   jarayonida   bulardan   birortasi   (ongi,
hissiyoti, irodasi) e’tibordan chetta qolsa, maqsadga erishish qiyinlashadi. 
   Biror   bir   maqsadga   qaratilgan   tarbiya   jarayonining   mohiyati   va   vazifalari
tarbiyachi tomonidan rejalashtiriladi va tartibga solinadi.
A)   O’quvchining   qaysi   xislatini   shakllantirish   yoki   yo’qotish   maqsadida
rejalashtiriladi.
B)   Shu   hislatlarni   tarbiyalash   yoki   yo’qotish   uchun   xizmat   qiluvchi
manbalar izlab topiladi.
V)   Belgilangan   maqsad   uchun   xizmat   qiladigan   nazariy   va   amaliy
manbalarni qaysisini va qayerda ishlatish rejalashtiriladi.
    Bunday   rejaga   solinib   olib   borilgan   tarbiya   mohiyatini   ta’lim   -   tarbiya
tizimi   jamiyat   va   insonlarning   intellektual   va   jismoniy   faoliyati   tashkil   qiladi.
Tarbiya jarayoni qanday xususiyatlarga ega, u ta’limdan nimalari bilan farq qiladi?
 
Tarbiyaning   birinchi   xususiyati   uning   ko’p   qirrali   jarayon   ekanligi   bo’lib
unda   maktab,   oila,   bolalar   va   o’smirlar   tashkilotlari,   mahalla,   keng   jamoatchilik,
kino-teatr, televideniye, adabiyot va san’at ishtirok etadi.
    Tarbiyaning   yana   bir   xususiyati   uning   uzoq   muddat   davom   etishidir.
Ta’limdan   farqli   ravishda   u   bola   tug’ilganidan   boshlanadi,   maktab   yillarida,   undan  
keyin   va   butun   umr   bo’yi   davom   etadi.Tarbiyaning   ta’limdan   farqlantiruvchi   yana  
bir   xususiyati   shundaki,   u   yaxlit   holda   va   konsentrik   asosda   amalga   oshiriladi.
Tarbiyaning   turli   tomonlari   bir-biri   bilan   uzviy   bog’langan.   Boshlang’ich   sinfda   ha m,   o’rta   va   yuqori   sinfda   ham   ayni   bir   narsa,   masalan,   do’stlik,   ahillik,   vatanparvar
lik   va   boshqalarni   tarbiyalash   ko’zda   tutiladi.
Tarbiyaning   yana   bir   xususiyati   shundaki,   bu   jarayon   ikki   tomonlama   xususi
yatga   ega   bo’lib,   unda   bolaning   o’zi   ham   faol   ishtirok   etadi.
    Tarbiyada   qarama-
qarshiliklarning   ko’pligi   yana   bir   xususiyatdir.   Bu   qarama-qarshiliklar
bolalarda   o’z   tushunchalariga   muvofiq
dastlabki   paydo   bo’lgan   sifatlar   bilan   tarbiyachi   tomonidan   tarkib   toptirilayotgan   si
fatlar   o’rtasida   o’quvchilarga   qo’yilgan   talablar   bilan   uni   bajarish   imkoniyatlari   o’r
tasidagi   kurashlarda   namoyon   bo’ladi. 
  Jamiyat   taraqqiyotida tarbiya   jarayonining   qanday   o’rni   bor?
Tarbiya   jarayonining   jamiyat   taraqqiyotidagi   roli   nihoyatda   beqiyosdir.   Mut
afakkir   olim   Abu   Nosir   Forobiy   ta’lim   -   tarbiyaning   asosiy   vazifasi   jamiyat   talabla
riga   javob   bera   oladigan   va   shu   jamiyat   uchun   xizmat   qiladigan   yetuk   insonni   tarbi
yalashdan   iborat   deb   biladi.
Jamiyat   taraqqiyotida   muhim   o’rin   egallagan   insonni   tarbiyalash,   uni   bilim   o
lishga,   mehnat   qilishga   undash   va   bu   hatti   harakatini   sekin   -   asta   ko’nikmaga   aylan
tirib   borish   lozim.   Insonning   mushohada   qilishi   qobiliyatni   tarbiyalaydi   va   aqlni   pe
shlaydi.   Aql   ongni   saqlaydi.   Ong   esa   moddiy   va   ma’naviy   manbaga   aylanadi.   Shu   t
arzda   inson   asta   -   sekin   takomillashib,   komillikka   erishib   boradi.   ammo   buning   uch
un   tarbiyachi   va
tarbiyalanuvchilardan   uzoq   davom   etadigan   mas’uliyat,   sharafli   mehnat   va   qunt,   ir
odani   talab   etadi.   Bunda   tarbiyachi   bolalarning   yosh   xususiyatini   e’tiborga   olishi   z
arur.Tarbiyaning   samarali   bo’lishi   nimalarga   bog’liq?
Ma’naviy   va   insoniy   sifatlarning   shakllanishida   oiladagi,   atrofdagi,   jamiyatd
agi   muhit   va   munosabat   muhim   o’rin   egallaydi.   Bolalarni   taqlidchanlik   xususiyati  
mavjudligi   tufayli   ularni   tarbiyalashda   ota   -   onaning   ongi,   ma’naviyati,   bilimi,   tarb
iyalanganligi   muhim   ahamiyatga   egadir.    Aniq   bir   maqsadga   qaratilgan   tarbiyaning   samaradorligi   tarbiyachining   qan
day   metoddan   foydalanishiga   bog’liq.
  Metod,   ya’ni   usul   axborotni   uzatish   va   qabul   qilish   xarakteriga   qarab:
1.  So’z orqali ifodalash usuli.
2.  Ko’rgazmalilik usuli.
3.  Amaliy namuna usuli.
4.  Rag’batlantirish va jazo usullariga bo’linadi.
  Bu metodlar o’z navbatida quyidagi guruhlarga bo’linadi.
  Birinchi guruh   - so’z orqali uzatish, maslahat berish, ma’lumotlarni eshitish
orqali qabul qilish, hikoya, ma’ruza, suhbat va boshqa usullarga.
    Ikkinchi   guruh   -   kinofilmlar,   tasviriy   san’at,   badiiy   san’at   va   boshqa
ko’rish orqali tarbiyalash usullariga.
  Uchinchi guruh   - tarbiya jihatlarini amaliy mehnat harakatlari orqali berish,
o’rnak ko’rsatish, boshqalar mehnatini misol tariqasida ko’rsatish.
    To’rtinchi   guruh   -   yaxshi   bajarilgan   ishlarni   o’rtoqlari   oldida   ma’qullash,
minnatdorchilik bildirish, iqtisodiy va ma’naviy rag’batlantirish.
  Jazo   - bu bolaning noto’g’ri qilgan ishiga o’zini iqror qildirish.
    Tarbiya   jarayoniga,   milliy   ma’naviyatimizga,   mafkuraga   oid
tushunchalarni ko’rib chiqaylik:
    Tarbiya   -   har   bir   insonning   hayotida,   yashashi   mobaynida   orttirgan
saboqlari   va   intellektual   salohiyatlarining   ijobiy   ko’nikmasini   o’zgalarga   berish
jarayoni.
  Tarbiyalanganlik   - jamiyatda qabul qilingan axloqiy normalarga bo’ysunish
va o’zgalarning nafratini qo’zg’atadigan hatti harakatlardan o’zini tiya bilish.       Beruniy   insonning   kamolatga   yetishishida   ilmu   ma’rifat,   san’at   va
amaliyot   asosiy   rol   o’ynasada,   nasl   -   nasab,   ijtimoiy   muhit   va   turmush
qonuniyatlari   ham   katta   ahamiyatga   ega   ekanligini   ta’kidlaydi.   Uning   fikricha
inson kamolga yetishuvining eng muhim omillari ilm ma’rifatli bo’lish va yuksak
axloqlilikdir.   Axloqlilikning   belgilari   yaxshilik,   to’g’rilik,   adolat,   kamtarlik,
saxovat,   oliyjanoblik,   do’stlik   va   hamkorlik,   mehnat,   poklik,   go’zallikka   intilish
kabilardir.
    Adolat   -   hayotiy   masalalarni   axloqiy   va   huquqiy   normalarni   rioya   etgan
holda hal etishdir.
  Adolat tushunchasi bilan bog’liq jihatlar juda keng qamrovli bo’lib, adolatli
inson,   adolatli   jamiyat   kabi   tushunchalar   shunday   jihatlar   jumlasiga   kiradi.
Adolatparvarlik tushunchasi esa adolat tamoyili amal qilgan holda ish olib borish,
yo’l   tutish,   faoliyat   yuritish   demakdir.   Prezidentimiz   I.A.Karimov   "O’z
kelajagimizni o’z qo’limiz bilan qurmoqdamiz" (1999 yil, 13 fevral) mavzusidagi
"Turkiston"   gazetasi   muxbirining   savollariga   javoblari   biz   uchun   dasturilamal
bo’ldi.
·   Vatan, millat taqdiri hal bo’ladigan qaltis vaziyatda to’g’ri yo’lni tanlash
uchun avvalo tarixni yaxshi bilish, hayotning achchiq- chuchugini bilish kerak.
·  Adolat biz qurayotgan jamiyatning mezoni bo’lmog’i darkor.
·  Endi, eski jamiyatni inkor qilish yoki ma’qullash kayfiyatidan voz kechib,
bunyodkorlik kayfiyatiga o’tish kerak.
·  Millat, davlat, jamiyat taqdiri hal bo’layotgan pallada o’zligimizni anglash,
ma’naviy ildizlarimizni unutmaslik.
·   Insonlar tafakkurini boyitish, uni yangi ma’no va mazmun bilan to’ldirish
lozim.
      Mamlakatimizning   huquqiy   demokratik   davlat   qurish   jarayonida
o’tmishimizning   hali   o’rganilmagan   sahifalarini   tadqiq   etish,   davlat   va   siyosiy
arboblarimiz   nomlarini   xalqimizga   qaytarish,   huquqiy   qadriyatlarimizni   tiklashga alohida   e’tibor   berilmoqda.   «   Biz   uchun   mustaqillik-eng   avvalo,   o’z   taqdirimizni
qo’limizga   olish,   o’zligimizni   anglash,   milliy   qadriyatlarni,   urf-odatlarni   tiklash,
mu’tabar shu zaminda, tinchlik-osoyishtalikni, barqarorlikni saqlashdir».
      Shu   nuqtai   nazardan,   yoshlarda   ijtimoiy   adolat   haqidagi   tushunchalarni
shakllantirish ijtimoiy adolat mavzui doirasida muhim ahamiyat kasb etadi.
      Ma’lumki,   «adolat»   keng   qamrovli   tushuncha   sifatida   ijtimoiy
munosabatlarning   barcha   jabhalarini   qamrab   oladi.   «   Adolat,   axloq   va   huquq
kategoriyasi   sifatida   axloqiy-huquqiy   munosabatlarni   nazorat   qilib   turuvchi,
odamlarning   faoliyatiga   baho   beruvchi   zaruriy   o’lchovdir»,-deb   yozadi   F.
Nizomov.   
      Har   qanday   jamiyat   ijtimoiy   adolat   normalariga   rioya   qilishi   bilan
yuksalish   darajasi   belgilanadi.   Tarixga   nazar   tashlasak,   turli   jamiyatlarda   adolat
nizomi   yaratishda   xilma-xil   yondashuvlarga   amal   qilib   kelinganligining   guvohi
bo’lamiz.
      Istiqlol   sharofati   bilan   ko’plab   ajdodlarimizning   ilmiy   merosi   va   ularda
ilgari surilgan adolat to’g’risidagi g’oyalar atroflicha o’rganish zamon talabi bo’lib
qolmoqda. Ayniqsa , O’zbekiston Respublikasida  chuqur huquqiy bilimlarga ega,
sotsiomadaniy   darajasi   rivojlangan,   amaliy   ko’nikma-malakalarni   egallagan,
raqobatbardosh   kadrlar   talab   qilinadi.   Shu   sababli   yoshlarda   ijtimoiy   adolat
to’g’risidagi tushunchalarni kamol toptirish uchun zamin yaratish lozim. Kelajakda
mutaxassis   bo’lib  yetishuvchi   kadrlar,  bugungi  kun  uzluksiz  ta’lim   qatnashchilari
huquqiy davlat muammolarini to’g’ri baholay oladigan, chuqur huquqiy bilimlarga
ega, ijtimoiy hayot sohalari ichki qonuniyatlari to’g’risidagi tushunchalarni egallab
borishlari   zarur.   Hozirgi   zamon   talablaridan   kelib   chiqqan   holda   yoshlar
rivojlanayotgan   huquqiy   demokratik   davlatdagi   ijtimoiy   sohadagi   islohatlar,
ahloqiy-huquqiy munosabatlar kabi masalalarga alohida e’tibor berishlari lozim.
Mazkur   tushunchalarni   shakllantirishda   uzluksiz   ta’lim   tizimi   shaxsning
ijtimoiy   munosabatlarga   kirishishida   asosiy   bo’g’in   bo’lib   hisoblanadi.       Hayotda
adolat me’yorlariga rioya etish ijtimoiy-axloqiy, ma’naviy-ruhiy jarayondir. Xuquqiy   tarbiya   muammolari   va   ularni   ta’lim-tarbiya   jarayoniga   tadbiq
qilish muammolariga bag’ishlab ilmiy izlanish olib borgan olimlar: A. Saidov, B.
Karimov, I. Ergashev, A. Begmatov qarashlari qimmatli ahamiyatga molikdir.
  Ma’lumki,   inson   jamiyatda   erishishi   mumkin   bo’lgan   narsalar-mulk,
daromad,   ijtimoiy   maqom,   hokimiyat,   huquqlar   insonlararo   munosabatlaridagi
adolatga   bog’liq.   Moddiy   ne’matlar   va   xizmat   turlari,   ijtimoiy   (obro’,   hurmat-
ehtirom),siyosiy   ne’matlar   (   siyosiy   erkinliklar,   shaxs   huquqi),   sog’liqni   saqlash
kishilarning   ijtimoiy   ahvoli   kabi   sohalarda   odamlar   adolat   muammolariga   katta
e’tibor beradilar. Mutafakkir Shahobiddin Am’aqi odil shoh g’oyasini  ilgari surar
ekan, ayni paytda hukmdorga adolat me’yorlariga rioya qilish lozimligini o’qtiradi.
Jamiyatdagi   mavjud   sotsial   guruhlar,   sinflar,   tabaqalarga   nisbatan   moddiy
ma’naviy   ne’matlarni   ulashishiga   «chun   xurshed   meboyat   zist»,   ya’ni   quyosh
singari   barchaga   baravar,   barchani   birday   ko’rib,   adolat   yuzasidan   taqsimlash
lozimligini   ta’kidlaydi.   Alloma   o’z   madhiyalarida   ilm   ahli,   ziyolilar   dehqon,
hunarmand   xizmatchilariga   alohida   ahamiyat   qaratish,   jamiyat   barqarorligi   va
taraqqiyot   yo’lida   qilayotgan   mehnatlarini   qadrlash   kerakligini   aytib,   o’z
faoliyatida ham shunga erishishga intiladi.
«Mutafakkir   Am’aqi   Buxoriy   adolat-Ollohning   benazir   inoyatidir,   undan
barchani   bahramand   qiling-degan   g’oyani   ilgari   surgan.   Bu   borada   mashvarat
(kengash)ga   alohida   ahamiyat   berib,   jamiyatni   adolatli   bojarishda   uning   vazifasi
muhim   ekanligiga   e’tibor   qaratadi».   Bu   bilan   davlatning   kuch   qudrati   faqatgina
iqtisodiy   imkoniyatlar,   kuchli   qushin,   mirshab   va   qozilarga   emas,   balki   adolat
tamoyilining   amal   qilishga   hamda   uning   amaliy   faoliyatiga   ham   bog’liqligini
ko’rsatib beradi.
  Tarbiya   jarayonida   o’qituvchi,   tarbiyachilarning   asosiy   vazifasi   ta’lim   -
tarbiya   berish,   o’kuvchilar   bilim,   ko’nikma   malakalarini   muttasil   oshirib   borish,
ularda tafakkur, ilmiy dunyoqarash va mafkuraviy tushunchalarni shakllantirishdan
iboratdir.   Mafkura   - inson ruhiyati, tafakkur va dunyoqarashini o’zgartiradigan kuchli
vositadir.   Uning   g’oyalari   xalqning   ishonch   -   e’tiqodi,   intilish   va   manfaatlari
ifodasiga   aylansa   yetarlicha   samara   beradi.   Shuning   uchun   ham   mafkura
sohasidagi targ’ibot va tashviqot ishlarini, o’quvchilarning tushunchasi, aql - idroki
va tafakkur  darajasini  inobatga  olgan holda  marifiy  yo’l   va usullar   orqali   amalga
oshirish taqoza etiladi.
Tarbiya usuli   tarbiyachi va tarbiyalanuvchilarning hamkorlikdagi faoliyat va
o’zaro ta’sir ko’rsatish usullaridir.
  Nimalarni tarbiya vositasi deb hisoblash mumkin?
    Tarbiya  vositalari   biron  -   bir  tarbiyaviy  masalani   maqsadga   muvofiq  yo’l
bilan hal qilishni tashkil etish uchun ishlatiladi. (Ko’rsatmali ko’nikmalar, kitoblar,
radio,televideniye).   Bundan   tashqari   o’quvchilar   jalb   qilingan   faoliyat   turlari
kinofilmlar,   san’at   asarlari,   o’kuvchining   jonli   so’zi,   bolalar   o’yini,   sport,   badiiy
havaskorlik   to’garaklari   va   boshqa   faoliyat   turlari   tarbiya   vositalari   bo’lishi
mumkin.
  Tarbiya vositalari tarbiyaviy maqsadlarni amalga oshirish uchun o’qituvchi
-   tarbiyachining   tarbiya   tizimiga   kiritilishi   lozim.   Masalan,   maktab   kutubxonasi
tarbiya   vositasi   bo’lishi   uchun   o’qituvchi   va   kutubxonachi   yozuvchilar   bilan
uchrashuv, o’qilgan va yangi kitoblarning muhokamasini, taqdimotini uyushtirishi
lozim.
    Tarbiya   usullarini   to’g’ri   tanlashning   tarbiya   jarayonidagi   ahamiyati
qanday?
    Tarbiya   natijasi   tarbiya   jarayonining   usullari,   uslubi,   vositalari   va
shakllaridan   mohirona   foydalanishga   bog’liq.   Tarbiyachilar   ta’sir   etishning   bola
shaxsiyatiga   mos   usulini   eng   maqbul   usulini   tanlab   olishi,   uning   shaxsini
o’zgartirishi uchun kerakli shart - sharoit yaratishlari lozim. Tarbiya usullari har bir
bolaga har qaysi bolalar jamoasiga alohida munosabatda bo’lishni nazarda tutadi.   Xalq pedagogikasi o’zbekona axloq, odob va tarbiyaning murakkab barcha
qirralarini o’zida mujassamlashtiradi. Xalq pedagogikasida turli xil tarbiya usullari
va   vositalaridan   foydalaniladi.   Bu   usul   vositalar   nihoyatda   rang   -   barang   bo’lib,
ko’p   tomonlari   bilan   ilmiy   pedagogikaning   shakllanishida   ham   o’z   ta’sirini
ko’rsatgan.
   Xalq pedagogikasida  qo’llanilgan  juda  xilma-xil  tarbiya usullari  quyidagi
tarzda umumlashtirilgan.
1.   Tushuntirish (maslahat  berish, uzr  so’rash, yaxshiliklar haqida so’zlash,
o’rnak bo’lish).
2.     Nasihat   berish   (o’git,   undash,   ko’ndirish,   iltimos   qilish,   oq   yo’l   tilash,
yaxshiliklar haqida so’zlash, rahmat aytish, duo qilish).
3.  Namuna bo’lish (maslahat so’rash, o’rnak bo’lish).
4.  Jazo (ta’kidlash, ta’na - gina, tanbeh berish va h.k.)
Tarbiya usullarini o’rganish, tahlil qilish   bu usullardan pedagogik jarayonda
foydalanish   ko’nikma   va   malakalarni   egallashni   osonlashtiradi.   Ularni   shartli
ravishda quyidagi guruhlarga bo’lish mumkin:
    1)   ijtimoiy   ongni   shakllantiruvchi   usullar,   2)   faoliyat   jarayonida   ijtimoiy
xulq   va   tajriblarni   shakllantirish   usullari,   3)   o’z   -   o’zini   tarbiyalash   usullari,   4)
rag’batlantirish usuli va jazolash usullari.
    Ijtimoiy   ongni   shakllantiruvchi   usullar.   Bu   guruhga   o’quvchilarda   ilmiy
dunyoqarash,   e’tiqodni   ma’naviy   va   siyosiy   g’oyalarni   shakllantirish   maqsadida
ularni ongi, hislari, irodasiga ta’sir ko’rsatish usullari kiradi. Bu guruh usullarining
mohiyati   shundan   iboratki   ular   orqali   jamiyat   o’quvchilar   ongiga   qanday   talablar
qo’yayotgani   yetkaziladi.   Yoshlarning   dunyoqarashini   shakllantirish,   hayot
mazmunini tushunib olishlariga ko’maklashishishi uchun ijtimoiy ongni shakllanti-
ruvchi   usullar   ishlatiladi.   O’quvchilarda   siyosiy   onglilik   va   ijtimoiy   faolligini
tarbiyalash   lozim.   Tushuntirish   bu   ijtimoiy   ongni   shakllan-tirishda   eng   muhim
ishlatiladigan omildir.    Tushuntirishning vazifasi   o’quvchilarni yuksak madaniyatli milliy g’ururli
qilib tarbiyalashga yordam berishdan iborat.
    Tushuntirishda   o’quvchilarda   mamlakatimiz   fuqarosining   o’z   davlatiga
nisbatan huquqlar va burchlar  bilan bog’langanligi borasida ma’lumotlar  beriladi.
Bunda   davlat   bayrog’i,   gerbi,   madhiyasi,   konstitutsiyasiga   sadoqat   ruhida
tarbiyalashning roli katta.
    Suhbat   va   hikoya.   O’quvchi   shaxsini   g’oyaviy   -   axloqiy   shakllantirishda
o’qituvchining   jonli   so’zi   eng   ta’sirli   usul   hisoblanadi.       Suhbat   turli   mavzularda
uyushtirilishi   mumkin.   Axloqiy   mavzular   (kishilarning   jamiyatdagi   axloq
mezonlari,   o’zini   tutish   qoidalari),   estetik   mavzularda   (tabiat   go’zalligi   hamda
inson   go’zalligi),   siyosiy   mavzularda   (davlatning   ichki   va   tashqi   siyosati),   ta’lim
va bilimga oid mavzularda (koinot hayvonot dunyosi).
    Suhbat   davomida   o’quvchilarni   qalbidagi   fikrlarini   aytishga   jasoratini
uyg’otishga,   o’quvchilarni   fikrlashga   majbur   qiluvchi   savollar   berish   juda
muhimdir. Bu borada bahs va munozaralarning ahamiyati katta.
   Hikoya.   O’quvchilar, odatda hayotdan  va boy badiiy adabiyotdan olingan
aniq   misol   bilan   to’liq   hikoyalarni   tinglaydilar.   Ularga   axloq   mezonlari,   tarix
qoidalari, Vatanimizning tarixiy, tabiiy boyliklari, san’at haqida hiqoya qilib berish
mumkin.   Badiiy   adabiyot,   radio,   televideniye,   Internet   tarmoqlaridagi,   gazeta   va
jurnallardagi   maqolalar   ham   qimmatli   material   bo’ladi.   Suhbat   ham,   hikoya   ham
o’kuvchilarning yoshiga mos mavzularda ular tushunadigan so’zlar orqali ravon va
jonli o’tkazilishi kerak.
    Namuna.   O’quvchilar   o’z   atrofidagi   kishilarda   hamma   yaqin   axloqiy
sifatlarni   ko’rishlari   va   namuna   olishlari   nihoyatda   muhimdir.   O’qituvchining
shaxsan   o’zi   namuna   bo’lishi   ayniqsa   yoshlarga   katta   ta’sir   ko’rsatadi.   Ular
o’qituvchining   darsida   va  hayotda   o’zini   qanday   tutishini,  muomala   qilishini,   o’z
vazifalarini   qanday   bajarishini   kuzatib   yuradilar.   O’quvchilar   o’zlariga   yaqin
kishilarning xulq atvoriga taqlid qiladilar. Xulq atvor bolalarda yaxshi sifatlarning,
ba’zan   esa   yomon   sifatlarning   ham   tarkib   topishiga   ta’sir   ko’rsatadi.   Shuning uchun   o’qituvchi   va   ota   -   onalar   har   qanday   holatda   ham   o’zlarini   tuta   bilishlari
kerak.   Maktablarda   ishlab   chiqarish   ilg’orlari   bilan   uchrashuvlar   o’tkaziladi.
Bolalar   o’z   ota   -   onalarining   ishlab   chiqarishdagi   muvaffaqiyatlari   bilan
faxrlanadilar. Ularga taqlid qilishga intiladilar. Namuna xalq pedagogikasida ham
keng   foydalanilgan.   Ota   -   bobolarimiz   o’z   farzandlarini   hamisha   yaxshilardan,
donolardan, ulug’ kishilardan ibrat olishga da’vat qilib kelganlar. Masalan, «Qush
inida   ko’rganini   qiladi»,   «Onasini   ko’rib   qizini   so’ra»,   «Axloqni   axloqsizdan
o’rgan»,   «Bola   oldida   birovlarning   g’iybatini   qilma,   bolang   g’iybatchi   bo’ladi».
Shu oddiy iboralar ostida qancha fikrlar jamlanib yotganligining guvohi bo’lamiz.
    Faoliyat   jarayonida   ijtimoiy   xulq   tajribalarini   shakllantirish   usullari.   Bola
rivojlanishining   o’zligini   bilishning   asosiy   omili   bu   faoliyatdir.   Faoliyat   nuqtai
nazaridan   yondoshilgan   qoida   maktab   hayotining   hamma   jabhalarida   ta’lim   -
tarbiya   jarayonlariga   singib   ketadi.   Faoliyat   o’quvchilar   bilimlarini   mustaqil
egallashga   undaydi,   ularni   qay   ixtisosga   moyilliklarini   aniqlashga   ijodiy   faoliyat
tajribasini   hissiy   qadriyat   munosabatlarini   o’zlashtirishlariga   yordam   beradi.
O’quvchilarni   birinchi   sinfdan   boshlab   imkoniyat   darajasidagi   foydali   mehnat
bilan   shug’ullanishlariga   erishish   lozim.   Bunday   mehnat   ko’pchilik   jamoa   bo’lib
bajarilganida yaxshi natija beradi.
   Mashq va o’rgatish usullari.   Bolalar faoliyatini oqilona maqsadga muvofiq
ravishda   va   har   tomonlama   tashkil   qilish   mumkin.   Mashq-   bolalarni   axloq
mezonlari   va   xulq-   atvor   qoidalarini   bajarishga   odatlantirishdir.   O’quvchilar
odatlarni   yaqinlaridan   meros   qilib   olmaydilar,   balki   ular   bilan   muntazam
muloqotlari   tufayli   taqlid   qilish   tarbiya   orqali   hosil   qilinadi.   Oxir   oqibatda   odat
ehtiyojga aylanadi.
   Mashq   - muayyan hatti- harkatlarni ko’p marotaba takrorlashni  o’z ichiga
oladi.   Mashq   natijasida   ko’nikma,   odat,   yangi   bilimlar   hosil   qilinadi.   Mashq   va
odatlantirish o’quvchi uchun ongli ijodiy jarayondir.
    O’rgatish.   Ijodiy   xulq-   atvorning   odatiy   shakliga   aylantirish   maqsadida
o’quvchilarning   bajarishlari   uchun   rejali   izchil   tarzda   tashkil   qilinadigan   turli harakatlar   amaliyot   ishlaridir.   O’rgatish   bir   necha   izchil   harakatlar   yig’indisidir.
O’qituvchi   bu   harakatlarni   ko’rsatib   berishi,   tushuntirishi   lozim.   Tarbiya
amaliyotida mashq qilishning turli xillari mavjud. Faoliyatda mashq qilish mehnat
ijtimoiy   faoliyat,   jamoadagi   faoliyat,   o’zaro   munosabat   odatlarini   tarbiyalashga
qaratilgan.   Kun   tartibi   mashqlari   maktabda,   oilada   o’rnatiladigan   kun   tartibiga
amal   qilish,   shu   bilan   bog’liq   o’z   istak   va   harakatlarini   boshqarish   va   bo’sh
vaqtdan to’g’ri foydalanish odatiga o’rgatadi.
  Topshiriq.   O’quvchilarning mehnat topshiriqlarini jamoa bo’lib bajarishlari
ularda ijtimoiy xulq tajribalarini shakllantirishda alohida ahamiyat kasb etadi.
  Pedagogik talab   - bu usul tarbiyaning eng muhim usullaridan biridir. Talab
-   bu   o’quvchining   turli   vazifalarni   bajarishi;   ijtimoiy   xulq   atvor   mezonlarini
ifodalashi;  u  yoki  bu  faoliyatla  qatnashib  bajarilishi   zarur   bo’lgan  aniq bir  vazifa
sifatida   namoyon   bo’lishi;   u   yoki   bu   haraktda   rag’batlantiruvchi   yoki   uni
to’xtatuvchi bo’lishi; oqilona harakatlarga undovchi bo’lishi mumkin [1] .
    O’z   -   o’zini   tarbiyalash   usullari.   O’quvchida   o’z   -   o’zini   tarbiyalashga,
ya’ni   o’z   ustida   ongli   batartib   ishlashga   ehtiyoj   paydo   bo’lgandagina   tarbiya
jarayonini samarali deb hisoblasa bo’ladi. O’z - o’zini tarbiyalash o’quvchilarning
o’zini   -   o’zi   idora   qilishi   organlari   faoliyatida   qatnashishlari,   ularning   ijtimoiy
faollik   mavqeini   shakllantirishning   ta’sirchan   vositasidir.   O’quvchilar   o’qishda,
tarbiyada, dam olishda o’z -o’zini tarbiyalash usullaridan foydalanadilar, o’z-o’zini
tarbiyalash   tashabbuskorlik   va   mustaqillikka   undaydilar.   O’z   -   o’zini   tarbiyalash
sifatlari   bola   bunga   tayyor   bo’lganda,   u   o’zini   shaxs   deb   anglay   boshlagach,
amaliy ishlarga mustaqillik ko’rsata boshlagan vaqtda paydo bo’ladi.  
    O’z   -   o’zini   tahlil   qilish-   o’z   shaxsini,   fazilatlarini   tahlil   qilishga   xatti   -
harakatlari haqida o’ylashga o’rgatadi. O’z - o’zini nazorat qilish uchun o’quvchi
o’zining   yurish   -turishi,   intizomi,   ijobiy   odatlarining   ortib   borishi   va   aksincha
salbiy odatlarining kamayib borishi  haqida muntazam  ravishda  kundaligiga yozib
boradi.     O’z-   o’zini   baholash-   o’quvchining   qobiyalitini   o’z   kuchi   bilan   yuzaga
chiqishiga   yordam   beradi.   O’z   -   o’zini   baholash   o’zining   imkoniyatlarini   hisob   -
kitob   qilish,   baholash,   chetdan   turib   xolisona   baho   berish,   o’zidan   qoniqish   hosil
qilishda yordam
beradi.
    Tarbiyada   rag’batlantirish   usulidan   qanday   foydalaniladi,   uning   qanday
turlari   va   ahamiyati   bor?   degan   savol   ko’pchilikni   qiziqtirsa   kerak.   O’quvchi
bolalarning   har   biri   o’sib   kamol   topib   borayotganidan   xursand   bo’layotganini
sezish   kerak.   Faqat   shundagina   bola   o’zining   olg’a   siljib   borayotganini   ko’ra
biladi.   Bunga   erishish   uchun   rag’batlantirish   usulidan   foydalaniladi.
Rag’batlantirish bolaga ishonishga, unga bo’lgan ijobiy qobiliyat va fazilatlarning
kuchini   e’tirof   etishga   asoslangan.   Rag’batlantirish   o’quvchining   ko’nglini   oladi,
uni quvontiradi, yanada yaxshiroq bo’lishga undaydi.
Rag’batlantirishning quyidagi turlari mavjud.
  O’quvchining   kuchi   yetadigan   mas’uliyatli   topshiriq   berish   orqali   bolaga
ishonch   bildirish;   Maqtash:   (ota   -   ona,   jamoa   oldida);   Esdalik   sovg’a   berish;
Maqtov   yorlig’i   berish;   Stipendiya   bilan   taqdirlash;   teleko’rsatuvlarda   maqtash;
Hurmat   taxtasiga   rasmini   qo’yish;   Qo’llab-quvvatlash;   Ma’muriyat   va   jamoaning
minnnatdorchiligi;   Musobaqalarda   bayroq   ko’tartirish;   Gazetada   e’lon   qilish   ;
Televideniyeda   ko’rsatuv   uyushtirish;   Rag’batlantirish   pedagogik   talab   asosida
bo’lishi   lozim.   Tarbiyalovchi   oshirib   maqtashi,   boshqa   o’quvchi-   yoshlarga
taqqoslab   kesatishga   yo’l   qo’ymasligi,   rag’batlantirishga   bo’lgan   talabchanligini
oshirish lozim.
Pedagogikada   jazolash   usuliga   qanday   qaraladi,   uning   qanday   turlari
qo’llaniladi degan savolning tug’ilishi tabiiy.
Tanbeh berish - eng yengil jazo chorasi bo’lib hisoblanadi.
Ogohlantirish   - noma’qul xatti - harakatlarning oldini olish uchun ishlatiladi.    Hayfsan berish   - tanbeh va ogohlantirish kutilgan natija bermasa, o’quvchi
intizomni buzaversa, hayfsan beriladi.
   Uyaltirish   - odamning eng nozik sezgilaridan biri uyat, or - nomus sharmu
hayodir.
Odamda   izzat   -   nafs,   odamiylik   qancha   kuchli   bo’lsa,   o’zini   -   o’zi   avvalo
hurmat qilsa unda or - nomus kuchli bo’ladi.
Xalqimiz uyat  - o’limdan qattiq deb bejiz aytmagan. Shu sababli  bolani  ha
deb uyaltirmasdan boshqa vositalarni ham qo’llash kerak.
  Jazo haqqoniy me’yorda qo’llanilsa samarali bo’ladi.
    Shunday   qilib:   Tarbiya   jarayoni   inson   hayotida   rivojlanib,   takomillashib
boradi.   Yuqorida   ta’riflab   berilgan   tarbiya   tamoyillari   va   umumiy   metodlari
o’quvchilarga pedagogik ta’sir ko’rsatish sohalarining hammasini qamrab olmaydi.
    Pedagogika   fani   va   amaliyoti   har   doim   rivojlanib   boradi,   shuning   uchun
ham  tarbiya  jarayoni  ham, uning qoida va  usullari  ham  takomillashib  boraveradi.
Tarbiyaning   samarasi   bu   qoida   va   usullarning   to’g’ri   qo’llanishiga,   bu   vosita   va
usullar   muayyan   ijtimoiy   guruhda   tarbiya   tizimidan   qanchalik   o’rin   olganiga,
ularning tarbiya vazifalari va maqsadlariga qanchalik javob berishiga bog’liqdir. FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO'YXATI:
1. Abdullaev M. Madaniyat, ma'naviyat, ma'rifat   //   Muloqot.-1998.-№3.
2. Abdullajonova D. Milliy tarixiy xotira: mohiyat va talqin   //   Jamiyat va 
boshqaruv.-   2004.- №4.
3. Abduraxmonov A. Axloqiy tarbiya va milliy qadriyatlarimiz   //   Sharq 
yulduzi.-   1990.- №12.
4. Aminov B., Rasulov T. Vatan yurakdagi javohir.-T.: O'qituvchi,   1996.
5. Amir Temur o'gitlari.- T.: Navro'z,   1992.- 63   b. (Amir Temur vasiyati.-T.: 
G'afur G'ulom,   1991.
6. Ahmedov B. Ajdodlar o'giti.- T.: Cho'lpon,   1991.
7. Baratov Sh. O'quvchi shaxsini o'rganish usullari.-T.:O'qituvchi,1995.
8. Gasanov Z.T. Problemi vospitaniya patriotizma, drujbi narodov, 
veroterpimosti: neobxodimost' novix podxodov k razrabotke metodologii i 
teorii vospitaniya   //   Pedagogika. - 2001.- №4. - S.
9. Gera R. Vospitanie patriotizma sredstvami kraeveleniya // Vospitanie 
shkol'nikov. - 2005. -№10. -S.
10. Jabborov A.M. O'zbek maktabi o'qituvchisining psixologik va etnik 
xususiyatlari. Psixol. fanl. dokt. diss. T.: 1999 y.
11. Yo'ldoshev J. Ta'limimiz istiqlol yo'lida.-T.: Sharq, 1996.
12. Yo'ldoshev M. Madaniyat insonni ulug'laydi // Muloqot.-2000.-№ 5.
13. Yo'ldosheva R. O'zbek xalq o'yinlarining tarbiyaviy ahamiyati.-T.: 
O'qituvchi, 1994.
14. Mahkamov U. Axloq-odob saboqlari.- T.: Fan, 1994.
15. Meliboev A. Vatan saodati.- T.: Sharq, 1998.
16. Mikryukov V.Yu. Ispol'zovanie fenomena Rossiyskix voenskix traditsiy v 
voenno-patrioticheskom vospitanii uchashixsya // Innovatsii v obrazovanii. -
Moskva, 2007. - №2.- S.
17. Ming bir hadis.- T.: Movarounnahr, 1998.- 144 b.