Tenglama va tengsizliklar yechishda integral va hosilani qo’llash

                                                        Mundarija
 Kirish ……………………………………………………………….….….6
1-BOB. Tenglama va tengsizliklar yechishda integral va hosilani qo’llash 
1.1 I tegral va hosilani qo'llashning muhimligi    ...9
1.2  Tengsizliklarni yechishda hosilani qo’llash …….........……..……13
2-BOB.   Daraja integrali, belgili integral, qo'lda integral lash
2.1  Differinsialhisob asosiy teoremalarning tengsizliklarni isbotlashga qo’llanilishi
2.2 Qavariq funksiayalar integrallaridan foydalanish
    Xulosa ……………………………….…….……………………………....…33
Foydalanilgan adabiyotlar …………………….………………………........….36
1 I.Bob.  Tenglama va tengsizliklar yechishda integral va hosilani qo’llash
Tenglama   va   tengsizliklar   yechishda   integral   va   hosilani   qo'llash   matematikada
keng   qo'llaniladigan   usullardan   biridir.   Integral,   bir   funksiyaning   belgilangan
chegaralardagi   miqdorni   topish   uchun   ishlatiladi.   Bu   esa   vital   matematika
funksiyalarining   miqdorini   topish   uchun   yordam   beradi.   Integral,   tenglamani
yechishda   foydali   bo'lib,   misol   uchun,   bir   obyektning   tezkorlikka   bo'lgan
o'zgarishini   hisoblash   uchun   qo'llaniladi.   Bu   usul   orqali   obyektni   tezkorligi
bo'yicha chegaralarida hosil bo'ladigan yo'lovchi soha yuzasini hisoblash mumkin
bo'ladi.   Integral   tarkibida   birinchi   va   ikkinchi   darajali   tenglamalar,   nisbiy
tenglamalar va asosiy tenglamalar o'rtasida farq qiladi. Bu usulni hisoblash uchun,
integralning   haqiqiy   va   noaniq   integral   formalaridan   foydalaniladi.   Bundan
tashqari,   tengsizliklarni   yechishda   integral   va   hosilani   qo'llash   muhimdir.
Tengsizliklar,   o'zida   miqdorlar   va   bog'liqliklarni   ta'sir   etadigan   matematik
usullaridir. Integral va hosilani qo'llash orqali, biz biror bir murakkab funksiyaning
chegaralardagi   minimal   yoki   maksimal   qiymatlarini,   ularning   kritikal   nuqtalarni
yoki   tengsizliklarini   topish   uchun   samarali   usullarni   qo'llaymiz.   Integral   va
hosilani   qo'llash,   yani   tenglama   va   tengsizliklar   yechimlarini   topishda   uzatilgan
usullar.   Integralning   asosiy   konsepsiya   ergashuvchi   oldindan   berilgan
ma'lumotlarga   asosan   va   matematik   modellashtirish   bilan   bog'liq.   Integralning
asosiy   maqsadi   funksiyalarning   hosilalarini   topish   va   ulardan   foydalanish
imkoniyatlarini   ta'minlashdir.   Bu   esa   yechim   qidirish   va   tenglamalar   ustida   amal
qilishda juda ko'p kelishgan. Matematikada  integral cheksiz kichik ma’lumotlarni
birlashtirish   natijasida   yuzaga   keladigan   siljish,   maydon,   hajm   va   boshqa
tushunchalarni   tavsiflaydigan   tarzda   funksiyalarning   qiymatlarini   aniqlab   beradi.
Integral topish jarayoni integrallash deb ataladi. Differensiallash bilan bir qatorda,
integrallash   ham   matematikaning   asosiy,   muhim   tushunchalaridan   bo‘lib,
matematika va fizikada ixtiyoriy shaklning maydoni, egri chiziq uzunligi va qattiq
jismning   hajmini   o‘z   ichiga   olgan   muommolarni   hal   qilish   uchun   vosita   bo‘lib
xizmat   qiladi.   Integrallar   asosiy   ikkita   tipga   ajratilib,   ular   aniq   integrallar   va
2 aniqmas   integrallar   deb   yuritiladi.   Aniq   integrallar   biror   funksiya   grafigi   bilan
chegaralangan   egri   chiziqning   tekislikda   ikki   nuqtasi   maydon   sifatida   talqin
qilinadi.   Bunda,   tekislikning   gorizontal   o‘qining   yuqori   qismi   yuzasi   musbat,
pastki   qismidagi   yuzalar   manfiy   hisoblanadi.   Aniqmas   integrallar   esa   berilgan
funksiyaga   qarshi   hosila   tushunchasini   ham   anglatadi.   Integrallarni   hisoblashning
asosiy   usullar,   albatta   aniq   integrallarni   differensiallash   bilan   bog‘liq   bo‘lib,
funksiyaning hosilasi ma‘lum bo‘lganda, uning aniq integralini hisoblash bir qadar
osonlashadi   va   shu   asnoda   qoidalar   yuzaga   keladi.   Integral,   matematikada
funksiyani   hisoblash   usuli   sifatida   va   ya   bir   geometriyaviy   terimga   ko'ra   tartibga
soliningizning   raqami   deb   tasvirlanadi.   Bu   tartibning   yig'indisi   navbat   bilan   teng
formulalar   yordamida   topiladi   va   haqiqiy   sondagi   qanday   bo'lishini   ifodalovchi
hisoblash   formulalariga   yaxshi   yo'l   bilan   biriktiriladi.   Hosila   esa,   matematikada
bitta   harakatli   ob'ektning   harakatining   o'zgarishini,   ko'rsatkichlarni   ifodalashda
ishlatiladi.   Hosila   harakatning   yo'nalishi,   tezligi,   uzluksizligi   va   boshqa
xususiyatlari   haqida   ma'lumot   beradi.   Bu   haqida   to'liq   tushunchaga   ega   bo'lish
uchun matematika, fizika va injiniring sohalarida, hosila muhimligini hech qachon
kamaytirmaydi.   Integralning   asosiy   ma'nosi:   Integral,   bir   funksiyaning
chegaralarida   yechimni   hisoblashni   anglatadi.   Bu   yechim,   funksiyaning   grafikini
chegaralarda bo'lgan maydon ostidagi yuzasi sifatida tasavvur qilinadi.
Definit integral, bir chegaradagi funksiyaning yechimini aniqlash uchun ishlatiladi.
Indefinit   integral   esa   funksiyaning   umumiy   yechimini   topish   uchun   ishlatiladi.
Definit   integralni   hisoblash   uchun   chegaralar   beriladi,   lekin   indefinit   integral
hisoblashda   chegaralar   belgilanmaydi.Riemann   integrali,   integralning   asosiy
usulidir.   U   funksiyani   chegaralarda   bo'lgan   to'plamlar   yordamida   hisoblaydi.   Bu
integralni   hisoblashda   chegaralarni   kichik   bo'lgan   bo'lmalariga   bo'lib,   har   bir
bo'lmada   funksiyaning   qiymatini   olish   va   uni   bo'lmalar   eni   bilan   ko'paytirib
yig'indisini olmoq kerak.
3 Maktab   matematika   kursida   matematik   tahlil   elementlari   muhim   o'rin   tutadi.
Talabalar   matematika,   fizika,   texnika   fanlarining   ko‘plab   masalalarini   yechishda
samarali foydalanish mumkin bo‘lgan matematik apparatni o‘zlashtiradilar. Hosila
va   integralning   tili   tabiatning   ko'plab   qonunlarini   qat'iy   shakllantirish   imkonini
beradi.   Matematika   kursida   differentsial   va   integral   hisoblar   yordamida
funksiyalarning xossalari tekshiriladi, ularning grafiklari tuziladi, eng katta va eng
kichik   qiymatlar   uchun   masalalar   yechiladi,   maydonlar   va   hajmlar
hisoblanadi.   geometrik   shakllar...   Boshqacha   qilib   aytganda,   yangi   matematik
apparatning   joriy   etilishi   elementar   usullar   bilan   yechilmaydigan   bir   qator
masalalarni   ko'rib   chiqish   imkonini   beradi.   Biroq,   matematik   tahlil   usullarining
imkoniyatlari bunday masalalar bilan cheklanmaydi.
Ko'pgina   an'anaviy   elementar   masalalar   tengsizliklar,   o'ziga   xosliklarni   isbotlash,
tenglamalarni   tadqiq   qilish   va   yechish   va   boshqalar   hosila   va   integral
tushunchalaridan   foydalangan   holda   samarali   yechiladi.   Maktab   darsliklari   va
o‘quv   qo‘llanmalarida   bu   masalalarga   kam   e’tibor   beriladi.   Shu   bilan   birga,
matematik   tahlil   elementlaridan   nostandart   foydalanish   o‘rganilayotgan
nazariyaning   asosiy   tushunchalarini   chuqurroq   anglash   imkonini   beradi.   Bu   erda
muammoni hal qilish usulini tanlash, uni qo'llash shartlarini tekshirish va olingan
natijalarni   tahlil   qilish   kerak.   Shunday   qilib,   ko'pincha   rivojlanadigan   kichik
matematik   tadqiqotlar   mavjud   mantiqiy   fikrlash,   matematik   qobiliyatlari,
matematik madaniyati ortib bormoqda.
Elementar   matematikaning   ko'pgina   masalalari   uchun   ham   "elementar"   va
"elementar bo'lmagan" echimlarga ruxsat beriladi. Hosil va integraldan foydalanish
odatda   yanada   samaraliroq   yechim   beradi.   Differensial   hisoblash   funksiyalarni
o‘rganishda   keng   qo‘llaniladi.   Hosildan   foydalanib,   funksiyaning   monotonlik
intervallarini,   uning   ekstremal   nuqtalarini,   eng   katta   va   eng   kichik   qiymatlarini
topish mumkin.
4 Agar f funktsiya ma'lum oraliqning har bir nuqtasida musbat (salbiy) hosilaga ega
bo'lsa,   u   holda   bu   oraliqda   ortadi   (kamayadi).   Monotonlik   oraliqlarini   topishda
shuni yodda tutish kerakki, agar funktsiya intervalda ortib (kamaysa) bo'lsa. (a, b)
va nuqtalarda uzluksizdir a va b, keyin segmentda ortadi (kamayadi).
Agar   nuqta   x0   funksiyaning   ekstremum   nuqtasidir   f   va   bu   nuqtada   hosila   bor,
keyin f / (x 0 )=0. Ekstremum nuqtada funksiyaning hosilasi bo'lmasligi mumkin.
Domenning lotin nolga teng yoki mavjud bo'lmagan ichki nuqtalari kritik deyiladi.
Berilgan  kritik  nuqtada   funksiyaning   ekstremumga  ega  ekanligini  aniqlash   uchun
ekstremum mavjudligi uchun quyidagi yetarli mezonlardan foydalaning.
Agar   funktsiya   f   nuqtada   uzluksiz   x0   va   bunday   nuqtalar   mavjud   a,   b,   nima   f   /
(x0)> 0 (f / (x0) oraliqda (a, x0) va f / (x0) / (x0)> 0) intervalda (x0, b), nuqta x0
funksiyaning maksimal (minimal) nuqtasidir f eng katta va eng kichik qiymatlarni
topish f segmentida faqat qiymatlarni solishtiring f nuqtalarda a, b va segmentdan
kritik   nuqtalarda   ushbu   natijalar   tengsizliklar   bilan   bog'liq   ko'plab   elementar
muammolarni   hal   qilish   uchun   qo'llaniladi.   Faraz   qilaylik,   ma'lum   bir   intervalda
tengsizlik mavjudligini isbotlash kerak f (x) g (x). belgilaymiz f (x)-g (x) bo'ylab F
(x)   sikldan   foydalanish   F   /   (x)   eng  kichik   qiymatni   toping  F   bu  oraliqda.   Agar   u
salbiy   bo'lmasa,   u   holda   ko'rib   chiqilgan   intervalning   barcha   nuqtalarida   F   (x)   0,
ya'ni f (x) g (x).
ntegral   hisoblash   matematikasining   eng   muhim   qismlaridan   biri   sifatida   ko‘rib
chiqiladi.   Integral,   to‘g‘ri   integrallashtirish,   uchun   nuqtasi   a   ni   normativasida
yecha   zimnida   ifoda   qilingan   funksiya   uchun   keskin   hajmini   ifodalaydi.   Integral,
to'g'ri   hajmdagi   keskin   bir   maydonning   integrali   funksiya   yoki   funksiyalarning
integral darajadagi sifatlarini aniq tashkil etishda uncha ishlatiladigan yo‘nalishdir.
Integralning   kelyapmasi,   massalar   va   to‘plamlarning   keskin   hajmlarini
hisoblashda, funksiya ning asosiy qiymatini aniqlashda va matematik modellar va
samaradorlik   modellar   yaratishda   qo‘llaniladi.Integral   bilan   ta’riflangan   funksiya
orqali   uning   legirintni   hisoblash,   qolgan   qiymat,   biror   qatlam   qiymati   yoki
5 foydalangan   har   xil   ma’lumotni   aniqlash   mumkin.   Masalan,   integral   energiya
bo’ylab   bosqichdagi   ish   birikmalarini   hisoblashda;   zunub   qatorda   pastkismlarini
juda yuqori sifatli integralni ishlab chiqish; konvertosiyasiz massalar va to’plamlar
uchun integrallar tuzish mumkin.Integral, yuqoridagi aytgan muammolarga yechim
topish uchun muhimdir, chunki bir nechta amaliy vazifalarda qo‘llaniladi. Bunday
xil muammolardan biri jadval konvertasiyasi bo'yicha miqdorlarning hisoblanishi,
harakatli   yoki   elektr   energiyasining   undovini   hisoblash   va   ski   standartlarini
aniqlashdir.Teorik   darajada,   integralning   turlari   va   bosqichlari   sugar   bilan
boshlanadi   va   funksiya   va   algebraik   xususiyatlariga   taalluqli.   Bu   turlarning
ko’rsatilishi   uning   jihozlari   va   taalluq   qilgan   xususiyatlariga   taalluqli   bo’ladi.
Integralning   amaliy   qo’llab   quvvatlashga   oid   kulgi   darajada   yechim   topish
masalalari bilan bog'liq bo'lib, matematikda juda muhim joy egallagan.
Matematika, fizika, mexanika va boshqa fanlarda tadqiqotlar olib borishning eng 
yaxshi vositasi aniq integraldir. Egri chiziqlar bilan
chegaralangan yuzalarni, yoylarning uzunliklarini, hajmlarni, ishni, tezlikni, yo’lni,
inersiya momentlarini hisoblash aniq integralni hisoblashga
keltiriladi.
[a,b] kesmada uzluksiz y    f (x) funksiya berilgan bo’lsin. m va M bilan shu 
oraliqdagi eng katta va eng kichik qiymatlarni belgilaymiz.
[a,b] kesmani
a    x0, x1, x2,..., xn  1, xn    b,
bo’lishini nuqtalari yordamida n ta qismlarga ajratamiz, bunda
x0    x1    x2    ...   xn ,
va
x1    x0      x1, x2    x1      x2,....,xn    xn 
1      xn
So’ngra, y    f (x) funksiyaning eng katta va eng kichik qiymatlarini quyidagicha 
belgilaymiz
[x , x ] m va M , 0
6 [x1, x ] m va
M , 2
............................
[xn  1, xn] mn va M n
Quyidagi yig’indilarni tuzamiz:
n
sn    m1  x1   m2  x2    ...  mn  xn   mi  xi
(1)
i  1
n
sn    M1  x1    M 2  x2    ...   M n  xn   M i  xi
(2)
i  1
sn - yig’indi quyi integral yig’indi, sn -yig’indi esa yuqori integral yig’indi deb 
ataymiz.
Agar f (x)    0 bo’lsa, u holda quyi integral yig’indi sonma-son 
AC0N1C1N2...Cn  1NnBA “ichki chizilgan zinasimon figura”ning yuzasiga teng, 
yuqori integral yig’indi sonma-son
AK0C1K1...Cn  1Kn  1CnBA
“tashqi chizilgan zinasimon figura”ning yuzasiga teng.
Quyi va yuqori integral yig’indilarning ba’zi xossalarini sanab o’tamiz:
a) mi    M i bo’lganligi uchun i(i   1,2,...,n) , (1) va (2) formulalar asosida topamiz
sn    sn .
(agar f (x)    const bo’lsagina tenglik belgisi bo’ladi).
b)
m1   m,m2   m,...,mn   m,
bo’lganligi uchun, bu yerda m - f (x) funksiyaning [a,b]dagi eng kichik qiymati,
sn    m1  x1   m2  x2    ...  mn  xn    m  x1   m  x2    ...  m  xn  
7   m(  x1      x2    ...     xn )    m(b    a)
Shunday qilib,
sn    m(b    a)
v)
M1    M ,M2    M ,...,Mn    M ,
bu yerda M - f (x) funksiyaning [a,b]dagi eng katta qiymati,
sn    M1  x1    M2  x2    ...   M n  xn    M  x1    M  x2    ...   M  xn  
  M (  x1      x2    ...     xn)    M (b    a)
Shunday qilib,
sn    M (b    a)
Olingan tengsizliklarni birlashtirib, topamiz
m(b    a)    sn    sn    M (b    a)
Agar f (x)    0 bo’lsa, u holda oxirgi tengsizlik sodda geometrik ma’noga ega, 
chunki m(b    a) va M (b    a) ko’paytmalar mos ravishda
“ichki chizilgan” AL L B va “tashqi chizilgan” AL1L2B to’gri to’rtburchaklarning 
yuzalariga teng. 
Masalan,
  x dx       2 x dx
Endi a    b bo’lganda ta’rifga ko’ra, ixtiyoriy f (x) funksiya uchun
a
  f (x)dx    0                                                                                                         (5)
a
tenglik o’rinli.
Bu geometrik nuqtai nazardan ham tabiiy. Haqiqatan ham egri chiziqli trapetsiya
asosi nolga teng uzunlikka ega, demak, uning yuzasi nolga teng.
Aniq integralning asosiy xossalari
8 1-xossa. O’zgarmas ko’paytuvchini aniq integral belgisidan tashqariga chiqarish 
mumkin: agar A   const bo’lsa, u holda
b
  Af (x)dx    A   f (x)dx                                                                 (1)
a
  Af (x)dx    lim   Af (  i )  xi   max  x  0
lim    f (  i )  xi A   f (x)dxmax  x  0
2-xossa. Bir necha funksiyalarning algebraic yig’indisidan olingan aniq integral 
qo’shiluvchilardan olingan integrallarning algebraic
yig’indisiga teng. Ikki qo’shiluvchi bo’lgan holda
  f1(x)    f2(x)  dx       f1(x)dx       f2(x)dx                                    (2)
  f1(x)    f2(x)  dx    lim   [ f1(  i )    f2(  i )]  x  = lim    f1(  i )  xi    f2(  i )  x
  lim    f1(  i )  xi    lim    f2(  i )  xi =   f1(x)dx       f2(x)dx
F (x) funktsiyasini tasavvur qiling, ularning hosilasi f (x) funktsiya. Ushbu iborani 
quyidagicha yozish mumkin:
F '(x) = f (x).
Agar f (x) funktsiya F (x) funktsiya uchun hosila bo'lsa, u holda F (x) funktsiya f 
(x) uchun antidivativ hisoblanadi.
9 Xuddi shu funktsiya bir nechta antiderivativlarga ega bo'lishi mumkin. Bunga x ^ 2
funktsiyasi misol bo'la oladi. Unda cheksiz ko'p antiderivativlar mavjud, ular 
orasida x ^ 3/3 yoki x ^ 3/3 + 1 kabi asosiylari mavjud. Bir yoki biron bir boshqa 
raqamning o'rniga doimiy ravishda C ko'rsatiladi, u quyidagicha yoziladi:
F (x) = x ^ n + C, bu erda C = const.
Integratsiya - bu differentsialga teskari funktsiya antiderivativining ta'rifi. Integral ∫
belgisi bilan belgilanadi. Ixtiyoriy C bilan biron bir funktsiya berilganda uni 
aniqlanmagan, C ba'zi bir qiymatga ega bo'lganda aniq bo'lishi mumkin. Bu holda 
integral yuqori va pastki chegaralar deb ataladigan ikkita qiymat bilan beriladi.
Integral hosilaning o'zaro bog'liqligi sababli, umuman olganda quyidagicha 
ko'rinadi:
F (x) = F (x) + C
Masalan, differentsiallar jadvalidan foydalanib, y = cosx funktsiyasining 
antiderivativini topishingiz mumkin:
∫cosx = sinx, chunki f (x) funktsiyasining hosilasi f '(x) = (sinx)' = cosx.
Integrallar boshqa xususiyatlarga ham ega. Quyida faqat eng asosiylari keltirilgan:
- yig‘indining integrali integrallarning yig‘indisiga teng;
- doimiy koeffitsient integral belgidan chiqarilishi mumkin;
Differentsial hisobning asosiy maqsadlaridan biri berilgan ixtiyoriy 
funktsiyalarning hosilasini topish ekanligi ma’lum. Oliy matematikaning 
matematik tahlil bo’limdagi mexanika, fizika, texnika hamda ishlab chiqarishga 
bog’liq bo’lgan turli masalalar differentsiallashga teskari bo’lgan masalalarni 
yechishni talab qiladi, masalan, hosilasi ()fx dan iborat bo’lgan ()Fx funktsiyani 
topish kerak bo’ladi. Hosilasi orqali funktsiyani topish-integral hisobning asosiy 
masalalaridan biri hisoblanadi.
Ta’rif:
10 Berilgan [ a b] oraliqda hosilasini f(x) ga yoki differentsiali 
f(x) ga teng bo’lgan F(x) funktsiyaga f(x)funktsiyaning boshlang’ich funktsiyasi 
deyiladi va u quyidagicha ifodalanad:
                   
                                  F’(x)=f(x)                     (1)
u(x) va  v(x)  funktsiyalar biror   x    sohada uzluksiz va 
differentsiallanuvchi bo’lsin. Shu funktsiyalar ko’paytmasining 
differentsialini topamiz
  d ( uv ) uvdx + uvdx             (1)
Aniqmas integralning xossalari:
1 ) Aniqmas integralning hosilasi integral ostidagi funksiyaga teng, ya’ni
      f (x)dx' =f (x)
2) Aniqmas integralning differensiali integral belgisi ostidagi ifodaga teng, ya’ni
     d  f (x)dx      f (x)dx
3) Biror funksiyaning hosilasidan olingan aniqmas integral shu funksiya bilan 
ihtiyoriy o‘zgarmasning yig‘indisiga teng, ya’ni
  F'(x)d x    F(x)   C
4) Biror funksiyaning differentsialidan olingan aniqmas integral shu funksiya bilan
ihtiyoriy o‘zgarmasning yig‘indisiga teng, ya’ni
11   d F(x)    F(x)   C
5) Chekli sondagi funksiyalarning algerbaik yig‘indisidan olingan aniqmas integral
shu funksiyalarning har biridan olingan aniqmas integrallarning algebraik 
yig‘indisiga teng, ya’ni
    f (x)    f (x)    f (x) d x    f (x)d x   f (x)d x   f (x)d
x
Ta’rif. Agar F  (x)    f (x)   x  a,b   bo‘lib, F  (a    0)    f (a). F  (b    0)    f (b).
 bo‘lsa, F(x) funksiya   a,b   da f (x) ning boshlang’ich funksiyasi deyiladi
Teorema.   Agar   f   (x)   funksiya   X   oraliqda   uzluksiz   bo‘lsa,   f   (x)   shu   oraliqda   har
doim boshlang’ich funksiyaga ega bo‘ladi. F(x) va   Ф (x) funksiyalarning har biri f
(x) funksiya uchun boshlang’ich funksiya bo‘lsin : F  (x)    f (x),  Ф  (x)    f (x).
Demak,   F  (x)      Ф  (x)   .   Bundan   F(x)      Ф (x)    C   (C      const )   tenglik   kelib
chiqadi.
Demak,   f (x ) funksiyaning barcha boshlang’ich funksiyalari bir-biridan o‘zgarmas
songa   farq   qiladi   va   istalgan   boshlang’ich   funksiyasi   ushbu   ko’rinishda
ifodalanadi:  F(x)   C (C    const)  .
Ta’rif . f (x ) funksiya boshlang’ich funksiyalarining umumiy ifodasi  F(x)   C (C  
const)  shu  f (x)  funksiyaning aniqmas integrali deb ataladi va
    f (x)dx
kabi belgilanadi. Bunda    - integral belgisi , f (x ) integral ostidagi funksiya,  f (x)dx
esa integral ostidagi ifoda deyiladi.
f (x)  funksiya aniqmas integrali    f (x)dx  ning differensiali  f (x)dx  ga teng:
d   f (x)dx      f (x)dx
12 Bu xossa avval differensial belgisi  d ,  so‘ngra integral belgisi    kelib, ular yonma-
yon turganda o‘zaro bir-birini yo‘qotishini ko‘rsatadi. 
  Funksiya   differensialining   aniqmas   integrali   shu   funksiya   bilan   o‘zgarmas   son
yig’indisiga teng:
           dF x    F x    C  
Yuqorida   keltirilganlardan,   differensiallash   (funksiyaning   hosilasini   hisoblash)
hamda   integrallash   (funksiyaning   aniqmas   integralini   hisoblash)   amallari   o‘zaro
teskari amallar ekanligi kelib chiqadi. Ayni paytda funksiya hosilasi hisoblanganda
natija   bitta   funksiya   bo‘lsa,   uning   aniqmas   integrali   hisoblanganda   esa   natija
cheksiz   ko‘p   funksiya   (ular   bir-biridan   o‘zgarmas   songa   farq   qiladi)   bo‘ladi.
Aniqmas integral deb yuritilishining boisi ham shu.
  Agar   f   (x)   funksiya   boshlang’ich   funksiyaga   ega   bo‘lsa,   u   holda   kf   (x)   (   k   -
o‘zgarmas son) funksiya ham boshlang’ich funksiyaga ega va  k    0  da
     kf (x)dx    k f (x)dx
formula o‘rinli bo‘ladi. 
  Agar   f (x)   va   g(x)   funksiyalar boshlang’ich funksiyalarga ega bo‘lsa , f (x)      g(x)
funksiya ham boshlang’ich funksiyaga ega va
    f (x)    g(x) dx    f (x)dx    g(x)dx
formula o‘rinli bo‘ladi. Odatda bu xossa integralning additivlik xossasi deyilad
Agar firmaning marjinal daromad funksiyasi  MR Q      berilgan bo‘lsa, ya’ni
MR (Q   )   = F  ( Q )  
funksiya   ma’lum   bo‘lsa,   u   holda   firmaning   yalpi   daromad   funksiyasi   quyidagi
aniqmas integral yordamida topiladi:
13 R (Q) =MR (Q) dQ= f(Q )QdQ =F (Q)
+ C
Bu yerda  F Q     -  boshlang‘ich funksiya.
   2-BOB.   Daraja integrali, belgili integral, qo'lda integral lash
2.1 Differinsialhisob asosiy teoremalarning tengsizliklarni
isbotlashga qo’llanilishi
Matematik   analiz   kursida   o‘rganiladigan   asosiy   va   amaliy   masalalarni   yechishda
katta   ahamiyatga   ega   bo‘lgan   funksiyalar   sinflaridan     (to‘plamlaridan)   biri-bu
uzluksiz   funksiyalar   sinfi   hisoblanadi.   Oldingi   bobda   biz   differensiallanuvchi
funksiyalar   sinfi   uzluksiz   funksiyalar   sinfining   qismi   bo‘lishini   ko‘rsatgan   edik.
Differensiallanuvchi   funksiyalar   o‘ziga   xos   ahamiyatga   ega,   chunki   ko‘pgina
tatbiqiy  masalalarni  yechish   hosilasi   mavjud  funksiyalarni  o‘rganishga  keltiriladi.
Bunday   funksiyalar   ba’zi   bir   umumiy   xossalarga   ega.   Bu   xossalar   ichida   o‘rta
qiymat   haqidagi   teoremalar  nomi  bilan  birlashgan   teoremalar  alohida  ahamiyatga
ega.   Ushbu   teoremalar   [ a;b ]   kesmada   o‘rganilayotgan   funksiya   uchun   u   yoki   bu
xossaga ega bo‘lgan [ a;b ] kesmaga tegishli  s  nuqtaning mavjudligini ta’kidlaydi.
1. Ferma teoremasi
Teorema.   Agar   f(x)   funksiya   (a,b)   oraliqda     aniqlangan   va   biror   ichki   c
nuqtada eng katta (eng kichik)  qiymatga erishsa va shu nuqtada chekli  f’(c)  hosila
mavjud bo‘lsa, u holda  f’(c)= 0 bo‘ladi.
Isbot .  f(c) f unksiyaning eng katta qiymati bo‘lsin, ya’ni   x (a;b)  da    f(x)  ≤
f(c)   tengsizlik   o‘rinli   bo‘lsin.   Shartga   ko‘ra   bu   s   nuqtada   chekli     f’(c)   hosila
mavjud.
Ravshanki,
14 f'(c)=	lim
x→c	
f(x)−	f(c)	
x−	c	
=	lim
x→c−0	
f(x)−	f(c)	
x−	c	
=	lim
x→c+0	
f(x)−	f(c)	
x−	cAmmo   x<s   bo‘lganda  	
f(x)−	f(c)	
x−	c	≥	0⇒	f'(c)≥	0   va   x>s   bo‘lganda	
f(x)−	f(c)	
x−	c	
≤	0⇒	f'(c)≤	0
 bo‘lishidan   f’(c)=0  ekani kelib chiqadi. 
Eng kichik qiymat holi shunga o‘xshash isbotlanadi.
Ferma   teoremasi   sodda   geometrik     ma’noga
ega.   U   f(x)   funksiya   grafigiga     (c;f(c))   nuqtada
o‘tkazilgan     urinmaning   Ox   o‘qiga     paralell
bo‘lishini  ifodalaydi ( 1 9 -rasm).
1- eslatma. Ichki  s  nuqtada  f’(s)= 0 bo‘lsa ham
bu nuqtada  f(x)  funksiya eng katta (eng kichik) qiymatni qabul qilmasligi mumkin.
Masalan,       f(x)=2x 3
-1 ,   x  (-1;1)   da   berilgan     bo‘lsin.   Bu   funksiya   uchun     f’ (0)=0
bo‘ladi, lekin                                         1 9 -rasm
f (0)=-1   funksiyaning   (-1;1)   dagi   eng   katta   yoki   eng   kichik   qiymati
bo‘lmaydi.
2. Roll teoremasi
Teorema   (Roll   teoremasi).   Agar     f(x)   funksiya     [ a;b ]   kesmada   aniqlangan
bo‘lib, quyidagi 
1) [ a;b ] da uzluksiz;
2) ( a;b ) da differensiallanuvchi;
3)  f(a)= f(b)  
15 shartlarni qanoatlantirsa, u holda  f’(c)=0  bo‘ladigan kamida bitta   c   ( a<c<b ) nuqta
mavjud bo‘ladi.
Isbot . Ma’lumki, agar   f(x)   funksiya [ a;b ]   kesmada uzluksiz bo‘lsa, u holda
funksiya   shu   kesmada   o‘zining     eng   katta     M   va   eng   kichik   m   qiymatlariga
erishadi. Qaralayotgan  f(x)  funksiya uchun ikki hol bo‘lishi mumkin. 
1.   M=m ,  bu   holda  [ a,b ]   kesmada   f(x)=sonst   va   f’(x) =0  bo‘ladi.  Ravshanki,
f’(s) =0 tenglamani qanoatlantiradigan nuqta sifatida   c  ( a;b ) ni olish mumkin.
2.   M>m ,   bu   holda   teoremaning   f(a)=f(b)   shartidan   funksiya   M   yoki   m
qiymatlaridan   kamida   birini   [ a,b ]   kesmaning   ichki   nuqtasida   qabul   qilishi   kelib
chiqadi.   Aniqlik   uchun   f(c)=m   bo‘lsin.   Eng   kichik   qiymatning   ta’rifiga   ko‘ra
 x  [ a,b ] uchun  f(x)   f(c)  tengsizlik o‘rinli bo‘ladi.
Endi   f’(c)= 0   ekanligini   ko‘rsatamiz.   Teoremaning   ikkinchi   shartiga   ko‘ra
f(x)   funksiya   ( a;b )  intervalning  har   bir   x   nuqtasida  chekli   hosilaga  ega.   Bu  shart,
xususan   c   nuqta   uchun   ham   o‘rinli.   Demak,   Ferma   teoremasi   shartlari   bajariladi.
Bundan   f’(c)=0  ekanligi kelib chiqadi. 
f(c)=M  bo‘lgan holda teorema yuqoridagi kabi isbotlanadi.
Roll teoremasiga quyidagicha geometrik talqin berish mumkin 
(20-rasm).   Agar   [ a,b ]   kesmada
uzluksiz,   ( a,b )   intervalda
differensiallanuvchi     f(x)   funksiya
kesma  uchlarida teng  qiymatlar  qabul
qilsa,   u   holda   f(x)   funksiya   grafigida
abssissasi   x=c   bo‘lgan   shunday   C
nuqta topiladiki, shu nuqtada funksiya
grafigiga o‘tkazilgan urinma abssissalar o‘qiga parallel bo‘ladi. 
Eslatma. Roll teoremasining shartlari yyetarli  bo‘lib, zaruriy
16 shart emas.  Masalan,                                                                 20-rasm
1 )  f(x)=x 3
,   x  [-1:1] funksiya uchun teoremaning 3-sharti bajarilmaydi.
( f(-1)=-1 1=f(1) ), lekin  f’(0)=0  bo‘ladi.
2 )  
f(x)=¿{x,agar	0≤х≤1,¿{0,agar	−1<x<0,¿¿¿¿       funksiya uchun Roll teoremasining barcha
shartlari bajarilmaydi, lekin  ( -1;0) ning ixtiyoriy nuqtasida  f’(x)= 0 bo‘ladi.
3.  Lagranj teoremasi
Teorema  (Lagranj teoremasi) .  Agar  f(x)  funksiya [ a,b ] kesmada uzluksiz va
( a,b ) da chekli  f’(x)  hosila mavjud bo‘lsa, u holda ( a,b ) da kamida bitta shunday   c
nuqta mavjud bo‘lib, 	
f(b)−	f(a)	
b−	a	
=	f'(c)
                                      (1.1)
tenglik o‘rinli bo‘ladi.
Isbot . Quyidagi yordamchi funksiyani tuzib olamiz:	
Ф	(x)=	f(x)−	f(a)−	f(b)−	f(a)	
b−	a	
(x−	a)
Bu  F(x)  funksiyani [ a,b ] kesmada uzluksiz va ( a,b ) da  hosilaga ega bo‘lgan  f(x)  va
x   funksiyalarning   chiziqli   kombinatsiyasi   sifatida   qarash   mumkin.   Bundan   F(x)
funksiyaning   [ a,b ]   kesmada   uzluksiz   va   ( a,b )   da     hosilaga   ega   ekanligi   kelib
chiqadi.  Shuningdek 
17 F(a)=  F (b)= 0,
demak  F (x)  funksiya Roll teoremasining barcha shartlarini qanoatlantiradi. 
Demak,   Roll   teoremasiga   ko‘ra   ( a,b )   intervalda   kamida   bitta   shunday   s
nuqta mavjud bo‘ladiki,  F ’(c) 0 bo‘ladi. 
Shunday   qilib ,	
Ф	'(x)=	f'(x)−	f(b)−	f(a)	
b−	a	
=	0
va bundan   esa   isbot   qilinishi kerak bo‘lgan (1) formula kelib chiqadi. Teorema
isbot bo‘ldi.
( 1. 1) formulani ba’zida Lagranj formulasi deb ham yuritiladi. Bu formula
f(b)-f(a)=f’(c)(b-a)                   ( 1. 2)
ko‘rinishda ham yoziladi.
Endi   Lagranj   teoremasining
geometrik   ma’nosiga   to‘xtalamiz.   f(x)
funksiya   Lagranj   teoremasining   shartlarini
qanoatlantirsin   deylik   ( 21 -rasm).   Funksiya
grafigining   A(a;f(a)), B(b;f(b))  nuqtalar orqali kesuvchi o‘tkazamiz, uning burchak
koeffitsienti 
  	
tg	β=	ВС
АС	
=	f(b)−	f(a)	
b−	а  bo‘ladi.   
                                                                                                             21-rasm            
Hosilaning   geometrik   ma’nosiga   binoan   f’(c)   -   bu   f(x)   funksiya   grafigiga
uning   (s;f(s))   nuqtasida   o‘tkazilgan   urinmaning   burchak   koeffitsienti:   tg	
 =f’(c)
Demak, (1.1) formula  (a,b)  intervalda kamida bitta shunday   c   nuqta mavjudligini
18 ko‘rsatadiki,   f(x)   funksiya   grafigiga   (c;f(c))   nuqtada   o‘tkazilgan   urinma   AB
kesuvchiga paralell bo‘ladi.
Isbot   qilingan   ( 1. 1)   formulani   boshqacha   ko‘rinishda   ham   yozish   mumkin.
Buning uchun   a<c<b   tengsizliklarni e’tiborga olib,  c−a	
b−a=θ   belgilash kiritamiz, u
holda   c=a+(b-a)	
 , 0<	 < 1 bo‘lishi ravshan. Natijada (1) formula ushbu   f(b)   -   f(a)
=   f’( a+	
 (b-a) )(b-a)  ko‘rinishga keladi. 
Agar (1) formulada  a=x
0 ; b=x
0 +	
 x  almashtirishlar bajarsak, u
                       f(x
0 +	
 x)-f(x
0 )=f’(c)	 x                   ( 1. 3)
bu   erda   x
0   <c<x
0 +	
 x ,   ko‘rinishga   keladi.   Bu   formula   argument   orttirmasi   bilan
funksiya   orttirmasini   bog‘laydi,   shu   sababli   ( 1. 3)   formula   chekli   orttirmalar
formulasi deb ataladi.
Agar   ( 1. 1)   Lagranj   formulasida   f(a)=f(b)   deb   olsak,   Roll   teoremasi   kelib
chiqadi, ya’ni Roll teoremasi Lagranj teoremasining xususiy holi ekan.
Misol .   Ushbu   [0,2]   kesmada   f(x)=4x 3
-5x 2
+x -2   funksiya   uchun   Lagranj
formulasidagi  c  ning qiymatini toping.
Yechish.   funksiyaning   kesma   uchlaridagi   qiymatlarini   va   hosilasini
hisoblaymiz:   f (0)=-2;   f (2)=12;   f’(x)= 12 x 2
-10 x +1.   Olingan   natijalarni   Lagranj
formulasiga qo‘yamiz, natijada 
12-(-2)=(   12 c 2
-10 c +1)(2-0)     yoki     6 c 2
-5 c -3=0   kvadrat   tenglamani   hosil
qilamiz.   Bu   tenglamani   yechamiz:   c
1,2 =	
5±	√97	
12 .   Topilgan   ildizlardan   faqat	
5+√97	
12
 qaralayotgan kesmaga tegishli. Demak,  c =	
5+√97	
12  ekan.
Lagranj teoremasi o‘z navbatida quyidagi teoremaning xususiy holi bo‘ladi. 
19 4. Koshi teoremasi
Teorema   (Koshi   teoremasi).   Agar   [ a,b ]   kesmada   f(x)   va     g(x)   berilgan
bo‘lib, 
1) [ a,b ] da uzluksiz;
2) ( a,b ) intervalda  f’(x)  va  g‘(x)  mavjud, hamda  g‘(x) 0 bo‘lsa, u holda hech
bo‘lmaganda bitta shunday   c  ( a<c<b ) nuqta topilib,	
f(b)−	f(a)	
g(b)−	g(a)
=	f'(c)	
g'(c)
         ( 1.4 )
tenglik o‘rinli bo‘ladi. 
Isbot.   Ravshanki,   ( 1.4 )   tenglik   ma’noga   ega   bo‘lishi   uchun   g(b)	
 g(a)
bo‘lishi   kerak.   Bu   esa   teoremadagi   g‘(x)	
 0,   x  ( a;b )   shartdan   kelib   chiqadi.
Haqiqatdan ham, agar   g(a)=g(b)   bo‘lsa, u holda   g(x)   funksiya Roll teoremasining
barcha shartlarini qanoatlantirib, biror   c	
 (a;b)   nuqtada   g‘(c)=0   bo‘lar edi.   Bu esa
 x	
 (a;b)  da  g‘(x)	 0  shartga ziddir. Demak,  g(b)	 g(a).
Endi yordamchi	
Ф	(x)=	f(x)−	f(a)−	f(b)−	f(a)	
g(b)−	g(a)(g(x)−	g(a))
  funksiyani tuzaylik.
Shartga   ko‘ra   f(x)   va   g(x)   funksiyalar   [ a,b ]   da   uzluksiz   va   ( a,b )   intervalda
differensiyalanuvchi   bo‘lgani   uchun   F(x)   birinchidan   [ a,b ]   kesmada   uzluksiz
funksiyalarning   chiziqli   kombinatsiyasi   sifatida     uzluksiz,   ikkinchidan   ( a,b )
intervalda 	
Ф	'(x)=	f'(x)−	f(b)−	(a)	
g(b)−	g(a)
g'(x)
hosilaga ega.  
20 So‘ngra   F(x)   funksiyaning   x=a   va   x=b   nuqtalardagi   qiymatlarini
hisoblaymiz:   F(a) F(b)	 0.     Demak,   F(x)   funksiya     [ a,b ]   kesmada   Roll
teoremasiinng barcha shartlarini qanoailantiradi. Shuning uchun hech bo‘lmaganda
bitta shunday  c   ( a<c<b ) nuqta topiladiki,  F’(c)	
 0 bo‘ladi.
Shunday qilib,  
                     	
0=	Ф	'(c)=	f'(c)−	f(b)−	f(a)	
g(b)−	g(a)
g'(c)
 va bundan ( 1.4 ) tenglikning o‘rinli ekani kelib chiqadi.  Isbot   tugadi . 
Isbotlangan ( 1.4 ) tenglik Koshi formulasi deb  h am  ataladi.
Endi   Koshi   teoremasining   geometrik
ma’nosini   aniqlaymiz.   Aytaylik   x=	
 (t),   y=f(t),
a	
 t	 b   tekislikdagi   chiziqning   parametrik
tenglamasi   bo‘lsin.   Shuningdek   chiziqda   t=a   ga
mos   keluvchi   nuqtani   A(	
 (a),f(a)),   t=b   ga   mos
keluvchi   nuqtani   B(	
 (b),f(b))   kabi   belgilaylik.
(22-rasm). 
U  holda  (1.4)  formulaning  chap   qismi   AB
vatarning burchak koeffitsientini, o‘ng tomoni esa egri chiziqqa parametrning   t=c
qiymatiga mos keladigan nuqtasida                                                                 22-
rasm
o‘tkazilgan urinmaning burchak koeffitsientini anglatadi. Demak, Koshi formulasi
AB   yoyning   AB   vatarga   parallel   bo‘lgan   urinmasining   mavjudligini   ta’kidlaydi
ekan.
Misol.   Ushbu   f(x)=x 2
  va  	
 (x) =	√x   funksiyalar   uchun   [0,4]   kesmada   Koshi
formulasini yozing va s ni toping.
21 Yechish.   berilgan   funksiyalarning   kesma   uchlaridagi   qiymatlari   va
hosilalarini   topamiz:   f (0)=0,   f (4)=16,   (0)=0,  	 (4)=2;   f’(x)= 2 x ,  	 ’(x)=	
1
2√x .
Bulardan foydalanib Koshi formulasini yozamiz: 	
16	−	0	
2−	0	
=	2с
1
2√с
, bundan  4 s	√с =8  yoki   s	√с =2.  Demak  s =	3√4 .
Aniqmasliklarni ochish. Lopital qoidalari
    
Tegishli   funksiyalarning  hosilalari   mavjud  bo‘lganda  
0
0 ,  	
∞
∞   ,  0  ,        -  ,
1 
,     0 0
,      0
  ko‘rinishdagi   aniqmasliklarni   ochish   masalasi   engillashadi.   Odatda
hosilalardan   foydalanib,   aniqmasliklarni   ochish   Lopital   qoidalari   deb   ataladi.   Biz
quyida Lopital qoidalarining bayoni bilan shu g‘ ullanamiz.
1. 	
0
0 ko‘rinishdagi aniqmaslik.  Ma’lumki,  x  0 da  f(x)	 0 va  g(x)	 0 bo‘lsa,	
f(x)	
g(x)
  nisbat  	
0
0   ko‘rinishdagi  aniqmaslikni  ifodalaydi.    Ko‘pincha   x	 a   da  	
f(x)	
g(x)
nisbatning   limitini   topishga   qaraganda    	
f'(x)	
g'(x)   nisbatning   limitini   topish   oson
bo‘ladi.   Bu   nisbatlar   limitlarining   teng   bo‘lish   sharti   quyidagi   teoremada
ifodalangan.
22 1-teorema .   Agar 
1)   f(x)   va   g(x)   funksiyalar   (a- ;a)	 (a;a+	 ),   bu   erda  	 >0,   to‘plamda
uzluksiz, differensiallanuvchi va shu to‘plamdan olingan ixtiyoriy  x  uchun  g(x)  0,
g‘(x)	
 0 ;
2) 	
lim
x→a
f(x)=	lim
x→a
g(x)=	0 ;
3) hosilalar nisbatining limiti (chekli yoki cheksiz) 	
lim
x→a	
f'(x)	
g'(x)
=A
mavjud bo‘lsa, u holda funksiyalar nisbatining limiti   	
lim
x→a	
f(x)	
g(x)    mavjud va	
lim
x→a	
f(x)	
g(x)
=	
lim
x→a
f'(x)	
g'(x)                  ( 2. 1)
tenglik o‘rinli bo‘ladi.
Isbot.   Har   ikkala   funksiyani   x=a   nuqtada   f(a)=0 ,   g(a)=0   deb   aniqlasak,
natijada ikkinchi shartga ko‘ra  	
lim
x→a f(x)=0=f(a),  	
lim
x→a g(x)=0=g(a)    tengliklar o‘rinli
bo‘lib,  f(x)  va  g(x)  funksiyalar   x=a  nuqtada uzluksiz bo‘ladi. 
Avval   x>a   holni   qaraymiz.   Berilgan   f(x)   va   g(x)   funksiyalar   [ a;x ],   bu  erda
x<a+	
 ,  kesmada Koshi teoremasining shartlarini qanoatlantiradi. Shuning uchun  a
bilan   x   orasida   shunday   c   nuqta   topiladiki,   ushbu  	
f(x)−	f(a)	
g(x)−	g(a)
=	f'(c)	
g'(c)     tenglik
o‘rinli bo‘ladi.  f(a)=g(a)=0  ekanligini e’tiborga olsak, so‘ngi tenglikdan	
f(x)	
g(x)
=	f'(c)	
g'(c)
                    ( 2. 2)
23 bo‘lishi kelib chiqadi. Ravshanki,   a<c<x   bo‘lganligi sababli,   x a   bo‘lganda   c	 a
bo‘ladi.   Teoremaning   3-sharti   va   ( 2. 2)   tenglikdan  	
lim
x→a	
f(x)	
g(x) =	
lim
x→a	
f'(x)	
g'(x) = A   kelib
chiqadi. 
Shunga o‘xshash,  x<a  holni ham qaraladi.  Teorema isbot bo‘ldi.
Misol . Ushbu  	
lim
x→2
ln	(x2−	3)	
x2+3x−	10  limitni xisoblang. 
Yechish.   Bu   holda  	
f(x)=	ln	(x2−	3),	g(x)=	x2+3x−	10   bo‘lib,   ular
uchun 1- teoremaning barcha shartlari bajariladi.
Haqiqatan ham, 
1) 	
lim
x→2
f(x)=	lim
x→2
ln	(x2−	3)=	ln	1=	0 ,     	lim
x→2
g(x)=	lim
x→2
(x2+3x−	10	)=	0 ;
2) 	
f'(x)=	2x	
x2−	3	
,	g'(x)=	2x+3,	x≠	±	√3 ;
3) 	
lim
x→2	
f'(x)	
g'(x)
=	lim
x→2	
2x	
(x2−	3)(2x+3)
=	0   bo‘ladi. 
Demak, 1-teoremaga binoan  
lim
x→2
ln	(x2−	3)	
x2+3x−	10	
=	0 .
1-eslatma.   Shuni   ta’kidlash   kerakki,  berilgan  funksiyalar     nisbatining  limiti
3)  shart  bajarilmasa ham    mavjud bo‘lishi  mumkin, ya’ni  3) shart  yyetarli bo‘lib,
zaruriy emas. 
Masalan,  	
f(x)=	х2cos	1
x	
,	g(x)=	x   funksiyalar   (0;1]   da   1),   2)   shartlarni
qanoatlantiradi va  	
lim
x→0	
f(x)	
g(x)
=	lim
x→0
(xsin	1
x
)=	0 , lekin
24 lim
x→0	
f'(x)	
g'(x)
=	lim
x→0
(2xcos	1
x
+sin	1
x
) mavjud emas, chunki 	xn=	1
πn	
→	0   n     da	
lim
xn→0
(2xcos	1
x+sin	1
x)=	lim
n→∞
(2(−	1)n+1	
πn	+sin	πn	)=	0,
 	
xn=	1	
π(2n+1
2)
→	0
   n	
   da esa 	
lim
xn→0
(2xcos	1
x
+sin	1
x
)=	lim
n→∞
(	2	
π(2n+	1
2
)
⋅сos	(2πn	+	π
2	
)+sin	(2πn	+	π
2	
))=	1
.
2-teorema . Agar   [ c ;+  ) nurda aniqlangan  f(x)  va  g(x)  funksiyalar berilgan
bo‘lib,
1) ( c ;+  ) da chekli   f’(x)  va   g‘(x)  hosilalar mavjud va    g‘(x)	
 0,
2) 	
lim
x→+∞	
f(x)=	0,	lim
x→+∞
g(x)=	0 ;
3) hosilalar nisbatining limiti  
lim
x→+∞	
f'(x)	
g'(x)    ( chekli yoki cheksiz) mavjud bo‘lsa, u
holda funksiyalar nisbatining limiti 	
lim
x→+∞	
f(x)	
g(x)  mavjud va	
lim
x→+∞	
f(x)	
g(x)
=	
lim
x→+∞	
f'(x)	
g'(x)                         ( 2. 3)
tenglik o‘rinli bo‘ladi.
Isbot . Umumiylikni saqlagan holda, teoremadagi    c    sonni musbat deb olish
mumkin.   Quyidagi  	
х=	1
t   formula   yordamida   x   o‘zgaruvchini   t   o‘zgaruvchiga
25 almashtiramiz. U holda   x  +     da  t  0  bo‘ladi. Natijada   f(x)  va   g(x)    funksiyalar   t
o‘zgaruvchising  f(
1
t)   va  	g(
1
t)   funksiyalari   bo‘lib,   ular     (0,	
1
c ]     da   aniqlangan.
Teoremadagi (2) shartga asosan 	
lim
t→+0
f(1
t
)=	0,	lim
t→+0
g(1
t
)=	0
  bo‘ladi.
  Ushbu, 	
(f(
1
t))t
'
=	(f(
1
t))x
'
⋅xt
'=	−	fx
'
(
1
t)⋅1
t2,	(g(
1
t))t
'
=	(g(
1
t))x
'
⋅xt
'=	−	gx
'
(
1
t)⋅1
t2
munosabatlardan  	
(0;1
c
)   intervalda  	ft
'(1
t
),	gt
'(1
t
)   hosilalarning   mavjudligi kelib
chiqadi.  So‘ngra teoremaning  3) shartiga ko‘ra 	
lim
t→+0
ft
'(1
t)	
gt
'(1
t)
=	lim
t→+0
−	fx'⋅(1
t2)	
−	gt'⋅(1
t2)
=	lim
x→+∞	
f'(x)	
g'(x)
Demak  	
f(1
t
)   va  	g(
1
t)   funksiyalarga   1-teoremani   qo‘llash   mumkin.   Bunda	
lim
x→+∞	
f(x)	
g(x)
=	
lim
t→+0
f(1
t
)	
g(1
t
)    e’tiborga olsak, ( 2. 3)  tenglikning o‘rinliligi kelib chiqadi.
Teorema isbot bo‘ldi.
26 2.  ∞
∞     ko‘rinishdagi   aniqmaslik .   Agar   x  a   da   f(x)	 ,   g(x)    bo‘lsa,	
f(x)	
g(x)
    nisbat  	
∞
∞   ko‘rinishidagi   aniqmaslikni   ifodalaydi.   Endi   bunday
aniqmaslikni ochishda ham     f(x)  va  g(x)  funksiyalarning hosilalaridan foydalanish
mumkinligini  ko‘rsatadigan teoremani keltiramiz.
3-teorema . Agar 
1)  f(x)  va  g(x)   funksiyalar ( a ;  ) nurda differensiallanuvchi, hamda  g‘(x)	
 0,
2) 	
lim
x→∞	
f(x)=	lim
x→∞
g(x)=	∞	,
3) 	
lim
x→∞	
f'(x)	
g'(x)   mavjud bo‘lsa, 
u holda 	
lim
x→∞	
f(x)	
g(x)  mavjud va 	
lim
x→∞	
f(x)	
g(x) =	
lim
x→∞	
f'(x)	
g'(x)   bo‘ladi.
Isbot .   Teorema   shartiga   ko‘ra  	
lim
x→∞	
f'(x)	
g'(x)   mavjud.   Aytaylik  	
lim
x→∞	
f'(x)	
g'(x) =	
bo‘lsin. U holda  	
 >0  sonni olsak ham shunday  N >0 son topilib,  x	 N  bo‘lganda 	
μ−	ε
2	
<	f'(x)	
g'(x)
<	μ+	ε
2
                                       (2.3)
tengsizliklar   bajariladi.   Umumiylikni   cheklamagan   holda   N>a   deb   olishimiz
mumkin. U holda  x	
 N  tengsizlikdan  x	 (a;	 )  kelib chiqadi . 
Aytaylik   x>N   bo‘lsin.   U   holda   [ N;x ]   kesmada   f(x)   va   g(x)     funksiyalarga
Koshi teoremasini qo‘llanib quyidagiga ega bo‘lamiz: 	
f(x)−	f(N	)	
g(x)−	g(N	)
=	f'(c)	
g'(c)
, bu erda  N<c<x . 
27 Endi  c>N  bo‘lganligi sababli  x=c  da (2.3) tengsizliklar o‘rinli:μ−	ε
2	
<	f'(с)	
g'(с)
<	μ+	ε
2
,                        
bundan esa	
μ−	ε
2
<	f(x)−	f(N	)	
g(x)−	g(N	)
<	μ+	ε
2
                  
tengsizliklarga ega bo‘lamiz.
Teorema shartiga ko‘ra 	
lim
x→∞	
f(x)=	∞	,  	lim
x→∞
g(x)=	∞	,   f(N)  va  g(N)  lar esa 
chekli sonlar. Shu sababli  x  ning  yyetarlicha katta  qiymatlarida  	
f(x)−	f(N	)	
g(x)−	g(N	)  kasr	
f(x)	
g(x)
  ka srdan  istalgancha kam farq qiladi. U holda shunday  M  soni topilib,  x	 M  
larda	

-	 <	
f(x)	
g(x) <	 +	                                            (2.4)
tengsizlik o‘rinli bo‘ladi.
Shunday   qilib,   ixtiyoriy  
 >0   son   uchun   shunday   M   soni   mavjudki,   barcha
x	
 M   larda   (2.4)   tenglik   o‘rinli   bo‘ladi,   bu   esa  	
lim
x→∞	
f(x)	
g(x) =	   ekanligini   anglatadi.
Teorema isbot bo‘ldi.
Yuqorida isbotlangan teorema  x	
 a  ( a -son) holda ham o‘rinli. Buni isbotlash
uchun  t =	
1
х−	а  almashtirish bajarish yyetarli. 
Misol . Ushbu 	
lim
x→+∞
ln	x
x  limitni hisoblang.
28 Yechish.   f(x)=lnx,   g(x)=x   funksiyalar   uchun   3-teorema   shartlarini
tekshiramiz: 1) bu funksiyalar (0,+  ) da differensiallanuvchi; 2)  f’(x)=1/x   g‘(x) =1;
3)  lim
x→+∞	
f'(x)	
g'(x)
=	lim
x→+∞	
1/х
1 =0,   ya’ni   mavjud.   Demak,   izlanayotgan   limit   ham
mavjud va 	
lim
x→+∞
ln	x
x =0 tenglik o‘rinli.
3.   Boshqa   ko‘rinishdagi   aniqmasliklar.   Ma’lumki,  	
lim
x→a
f(x)=	0,	
lim
x→a
f(x)=	∞	,
  bo‘lganda      f(x)	
 g(x)   ifoda    0    ko‘rinishidagi  aniqmaslik  bo‘lib,
uning quyidagi	
f(x)⋅g(x)=	f(x)	
1	
g(x)
=	g(x)	
1
f(x)
kabi   yozish     orqali  	
0
0   yoki  	
∞
∞   ko‘rinishidagi   aniqmaslikka   keltirish   mumkin.
Shuningdek,  	
lim
x→a
f(x)=+	∞	,    	lim
x→a
g(x)=+	∞	,   bo‘lganda     f ( x )- g ( x )   ifoda    - 
ko‘rinishidagi aniqmaslik  bo‘lib,  uni ham quyidacha shakl almashtirib	
f(x)−	g(x)=	
1	
g(x)
−	1
f(x)	
1
f(x)
⋅	1	
g(x)	
0
0
 ko‘rinishdagi aniqmaslikka keltirish mumkin. 
Ma’lumki,   x	
 a   da   f(x)   funksiya     1,     0     va        ga,     g(x)   funksiya   esa   mos
ravshda    ,   0     va   0   intilganda     (f(x)) g(x)
    darajali-ko‘rsatkichli   ifoda   1 
,     0 0
,      0
ko‘rinishidagi   aniqmasliklar   edi.   Bu   ko‘rinishdagi   aniqmasliklarni   ochish   uchun
29 avval    y=(f(x)) g(x)
  ni logarifmlaymiz:   lny= g(x) ln(f(x)) . Bunda  
x	 a   da   g(x)ln(f(x))
ifoda 0   ko‘rinishdagi  aniqmaslikni ifodalaydi.
Shunday   qilib,   funksiya   hosilalari   yordamida   0  ,    -  ,   1 
,   0 0
,    0
,
ko‘rinishdagi   aniqmasliklarni   ochi щ da,   ularni    	
0
0   yoki  	
∞
∞   ko‘rinishidagi
aniqmaslikka keltirib, so‘ng yuqoridagi teoremalar qo‘llaniladi.
2-eslatma. Agar    f(x)   va   g(x)   funksiyalarning    f’(x)   va   g‘(x)   hosilalari     ham
f(x)   va   g(x)   lar   singari   yuqorida   keltirilgan     teoremalarning   barcha   shartlarini
qanoatlantirsa, u holda 	
lim
x→a	
f(x)	
g(x)
=	lim
x→a	
f'(x)	
g'(x)
=	lim
x→a	
f''(x)	
g''(x)
tengliklar   o‘rinli   bo‘ladi,   ya’ni   bu   holda   Lopital   qoidasini   takror   qo‘llanish
mumkin bo‘ladi.
Misol . Ushbu 	
lim
x→0(
tgx
x	)
1
x2 limitni hisoblang. 
Yechish.   Ravshanki,   x  0   da  	
(
tgx
x	)
1
x2 ifoda   1 
  ko‘rinishdagi     aniqmaslik
bo‘ladi.  Uni logarifmlab, 	
0
0  aniqmaslikni ochishga keltiramiz:	
lim
x→0
ln	y=	lim
x→0
ln	tgx
x	
x2	=	lim
x→0
(ln	tgx
x	
)'	
(x2)'	
=	lim
x→0
x
tgx	
⋅
x
cos	2x
−	tgx	
x2	
2x	
=	1
2	
lim
x→0
x−	sin	xcos	x	
x3	=	
¿1
2	
lim
x→0
(x−	sin	xcos	x)'	
(x3)'	
=	1
2	
lim
x→0
1−	cos	2x+sin	2x	
3x2	=	1
6	
lim
x→0
2sin	2х	
x2	=	1
6
⋅2=	1
3	
.
30 Demak,     lim
x→0(
tgx
x	)
1
x2
=	e
1
3=	3
√e .
2.2.Qavariq funksiayalar integrallaridan foydalanish
  Qavariq funksiyalarni integrallash uchun quyidagi usullardan foydalanish 
mumkin:
1.   Darhol   integrallash:   Qavariq   funksiyaning   darhol   integrallashini
hisoblash   uchun   integraldan   foydalanish   mumkin.   Darhol   integralni
hisoblash   uchun,   funksiyaning   integralini   topib,   uning   qiymatini   hisoblash
va natijani olish kerak.
2.   Aniq   chegaralarda   integrallash:   Qavariq   funksiyaning   chegaralarida
integralni   hisoblash   uchun   aniq   chegaralarni   belgilash   kerak.   Chegaralarni
belgilab,   integralni   hisoblash   va   natijani   olish   mumkin.   Bu   usul,   funksiya
ostidagi maydonni hisoblashda yordam beradi.
3.   Qavariq   funksiyaning   hosilasidan   foydalanish:   Qavariq   funksiyaning
integrallaridan   foydalanish   uchun   hosilani   hisoblash   mumkin.   Qavariq
funksiyaning   hosilasini   topish   uchun   funksiyani   integrallashtirib,   hosilani
hisoblash va natijani olish kerak.
     Qavariq funksiyalarning integralidan foydalanishning amaliyotdagi misollaridan
biri,   qavariq   funksiyaning   uchida   yotgan   maydonni   hisoblash   uchun   integrallar
yordamida   hisoblashdir.   Misol   uchun,   bir   doiraning  yotgan   maydoni   ni   hisoblash
uchun doiraning radiusiga qavariq funksiyaning integralini hisoblash mumkin.
Qavariq funksiyaning integrallaridan foydalanish, matematika, fizika, statistika va
boshqa sohalarda amaliyotiy misollar yechishda o'zgaruvchilar, massalar, kuchlar,
energiyalar   va   boshqa   fizikaviy   xususiyatlarni   hisoblashda   keng   qo'llaniladi.   Bu
31 usul,   funksiyaning   ostidagi   maydonni   aniqlashda   va   umumiy   yechimlarni
hisoblashda foydalaniladi.
Qavariq   funksiyaning   integrallaridan   foydalanishning   bir   necha   misollaridan   biri,
qavariq   geometrik   ob'ektlarning   yuzasini   hisoblash   uchun   integrallardan
foydalanishdir.   Misol   uchun,   bir   doiraning   yotgan   maydonini   hisoblash   uchun
doiraning radiusiga qavariq funksiyaning integralini hisoblash mumkin.
Boshqa   bir   misol,   bir   telning   uzunligini   hisoblash   uchun   qavariq   funksiyaning
integralidan   foydalanishdir.   Telning   uzunligini   hisoblash   uchun,   telning
kesmalarining   uzunliklarini   ifodalaydigan   bir   funksiya   yaratiladi   va   ushbu
funksiyaning integrali hisoblanadi.
Qavariq   funksiyaning   integrallaridan   foydalanishning   boshqa   bir   misoli,   qavariq
funksiyaning yuzasini hisoblash uchun integrallardan foydalanishdir. Misol uchun,
bir   tikaning   yuzasini   hisoblash   uchun   tikaning   enining   qavariq   funksiya   ekanligi
bilinishi kerak va ushbu funksiyaning integrali hisoblanadi.
Qavariq funksiyaning integrallaridan foydalanish matematika, fizika, injiniring va
boshqa   sohalarda   amaliyotiy   masalalar   yechishda   keng   qo'llaniladi.   Bu   usul
yordamida,   qavariq   ob'ektlarning   yuzasi,   hajmi,   markaziy   markaz,   momentlar,
energetik xususiyatlari va boshqa xususiyatlarni hisoblash mumkin.
   
Qavariq   (umumiy)   funksiyalarning   integrallaridan   foydalanish   uchun   quyidagi
amallarni bajarishingiz mumkin:
1. Noaniq integralni hisoblash uchun:
        -   Integratsiya   qilinadigan   funksiyani   aniqlang.   Masalan,   f(x)   =   x^2   kabi
funksiyani ko'rib chiqaylik.
32     - noaniq integral belgisi yordamida integral ifodani tuzing: ∫f(x) dx.
    - noaniq integralni hisoblashda integrasiya usullaridan foydalanish. Bu metodlar
asosiy integral qoidalari, hosilalarga teskari, bo'linish, almashtirish va integratsiya
usullarini o'z ichiga oladi.
        -   Natijada   funksiyaning   umumiy   antiderivativini   olasiz.   Masalan,   ∫x^2   dx   =
(1/3)x^3 + C, bu erda C - integrallash doimiysi.
2. Aniq integralni hisoblash uchun:
        -   Integratsiya   qilinadigan   funksiyani   aniqlang.   Masalan,   f(x)   =   x^2   kabi
funksiyani ko'rib chiqaylik.
    - Aniq integral belgisi yordamida integral ifodani tuzing: ∫f(x) dx.
        -   integralning   quyi   va   yuqori   chegaralarini   aniqlang.   Masalan,   siz   [a,   b]
diapazonida integralni hisoblamoqchisiz deylik.
        -   Aniq  integralni   hisoblashda   integrallash   usullaridan   foydalanish.   Bu   jarayon
noaniq integralni hisoblashga o'xshaydi, lekin oxirgi bosqichda yuqori chegaradan
pastki chegarani olib tashlash kerak.
       - Natijada berilgan oraliqda funksiya sohasini olasiz. Masalan, ∫[a, b] x^2 dx =
(1/3)(b^3 - a^3).
Qavariq   funksiyalar   integrallarini   hisoblash   uchun   matematik   usullardan
foydalanish mumkin. Bu usullar funksiya xossalariga va integral turiga qarab farq
qilishi   mumkin.   Integral   hisob-kitoblar   bilan   ehtiyot   bo'ling   va   aniq   natijalarga
erishish uchun zarur qadamlarni bajaring.
33 Xulosa
                     Tenglama  va tengsizliklar   yechishni  aniqlash  uchun  integral  va  hosilani
qo'llashning usullari foydalaniladi.
Integral,   funksiyaning   bir   qancha   qiymatlari   orasidagi   tartibda   qiymatini   topish
uchun ishlatiladi. Tartibda qiymatlari qo'llashning uchta asosiy usuli mavjud: qism,
integral   va   limit   integral.   Bu   usullar   integralning   narxlarni   hisoblash,   hajmi   va
massani  aniqlash,  yechimlar, qism  va tartibdagi  mond o'lchovlar  sonini  hisoblash
va boshqa amaliyotlarda foydalaniladi.
Hosilan,   funksiyaga   berilgan   bir   xil   bo'luvchi   tartibidagi   qiymatini   topish   uchun
ishlatiladi.   Hosilan   usuli,   tengsizliklarni   yechishda   kelishi   mumkin   bo'lgan
metodlardan biridir. Bunda, funksiyaga tegishli tengsizlikdan ko'p toqsonli hosilan
hosil qilinadi va uning hisoblash uchun tartibli amallarni bajaramiz.
Tenglama   va   tengsizliklarni   yechib   olishni   integrlar   va   hosilan   usullaridan
foydalanish   orqali   keng   qo'llash   mumkin.   GPTGO,   bu   mavzudagi   so'rov   va
muammolarga   javob   berishda   chatGPT   yordamida   ma'lumotlarni   to'plab,
foydalanuvchilarga yordam berishi uchun yaratilgan Google qidiruv tizimi botidir.
Integral   va   hosilani   qo'llashning   tenglama   va   tengsizlar   yechishdagi   roli
matematikada muhim ahamiyatga ega. Bu tushunchalar funksiyalarni tahlil qilish,
maydon   hisoblari,   ehtimollar   nazariyasi,   fizika,   muhandislik   va   boshqa   ko‘plab
sohalarda qo‘llaniladi.
34 Integratsiya  -  bu  funktsiya  sohasini   hisoblash  yoki   funktsiyani  integrallash  uchun
ishlatiladigan matematik operatsiya. Masalan,  integrallar funksiya grafigi ostidagi
maydonni   hisoblash   uchun   ishlatilishi   mumkin.   Integral   ma'lum   diapazondagi
funktsiya qiymatlarini yig'adi va bu yig'indini maydon sifatida izohlaydi.
Hosila   funksiyaning   o'zgarish   tezligini   ifodalaydi.   Odatda   bu   funktsiyaning
hosilasidir.   Hosila   funktsiyaning   istalgan   nuqtasida   bir   lahzali   o'zgarishni
ifodalaydi.   Ushbu   o'zgarish   tezligi   funktsiyaning   qiyaligini   yoki   yo'nalishini
belgilaydi.
Tenglama   va   nonteng   masalalarida   integral   va   hosila   birgalikda   ishlatilishi
mumkin.   Masalan,   biz   funktsiyaning   maksimal   yoki   minimal   qiymatlarini   topish
uchun farqlaymiz va bu kritik nuqtalarda hosila nolga teng ekanligini tushunamiz.
Ushbu   nuqtalarni   topganimizdan   so'ng,   biz   integratsiya   yordamida   funktsiyaning
maydonini   hisoblashimiz   va   shu   bilan   funktsiyaning   eng   yuqori   yoki   eng   past
qiymatini   aniqlashimiz   mumkin.Bundan   tashqari,   differensial   tenglamalarni
yechishda   integral   va   hosil   ham   muhim   rol   o'ynaydi.   Differensial   tenglamalar
funksiyaning   hosilasini   o‘z   ichiga   olgan   tenglamalar   bo‘lib,   bu   tenglamalarning
yechimlarini   integrasiya   va   hosil   yordamida   olish   mumkin.Xulosa   qilib   aytish
mumkinki,   integral   va   hosila   matematik   tahlil   va   amaliy   matematikaning   muhim
vositalaridir.   Tenglama   va   nontenglama   masalalarini   yechish   bu   tushunchalarni
to‘g‘ri tushunish va ulardan foydalanishni talab qiladi.
35 Foydalanilgan adabiyotlar
1. Azlarov. T., Mansurov.  X., Matematik analiz. T.: «O‘zbekiston». 1 t: 1994, 2 t . 
1995
2. Toshmetov O‘. Matematik analiz. Matematik analizga kirish. T., TDPU. 2005y.
3. Hikmatov A.G‘., Turdiyev T. «Matematik analiz», T.1-qism.1990y.
4. Sa’dullayev  A.  va  boshqalar. Matematik analiz  kursi   misol va masalalar 
to`plami. T., «O ‘ zbekiston». 1-q. 1993., 2-q. 1995.  
5. Vavilov V.V. i dr.  Zadachi po matematike. Nachala analiza.  M.Nauka.,1990.-
608s.
6.  www.ziyonet.uz
36