Информация о документе

Цена 2000UZS
Размер 360.0KB
Покупки 0
Дата загрузки 07 Ноябрь 2026
Расширение pdf
Раздел Рефераты
Предмет Педагогика

Продавец

Bohodir Jalolov

Xalqaro konferensiyalarning (Genuya, Gaaga, Moskava va Lozanna) 1xalqaro munosabatlarga ta’siri

Купить
1 Mavzu: Xalqaro konferensiyalarning (Genuya, Gaaga, Moskava va Lozanna) xalqaro munosabatlarga ta’siri Reja: 1. Genuya konferensiyasi va uning natijalari 2. Sovet Rossiyasi va Germaniya (Veymar Respublikasi) o'rtasidagi Rapallo shartnomasi. 3. Genuya konferentsiyasi ning yakuniy bosqichi. 4. Gaaga konferentsiyasi. Genuya va Gaaga muzokaralari natijalari. 5. Moskva konferentsiyasi. 6. Lokarno konferentsiyasi va uning qarorlari. 7. Lokarno kelishuvlarining xalqaro oqibatlari. Genuya konferentsiyasining boshlanishi. Villa Albertisda gi muzokaralar i. 1922 -yil 10 - aprelda Genuya shahrida Markaziy va Sharqiy Yevropaning iqtisodiy tiklanishiga bagʻishlangan xalqaro konferensiya ochildi, unda Yevropaning 28 davlati, Yaponiya va 5 Britaniya dominioni vakillari ishtirok etdi. Bu urushdan keyi ngi birinchi umumevropa konferentsiyasi bo'ldi, unda g'olib va mag'lub davlatlar, shuningdek, Sovet Rossiyasi ishtirok etdi. 19 -maygacha davom etdi . Yalpi majlisda birinchi bo ‘lib ushbu forumni chaqirish tashabbuskori Lloyd Jorj so ‘zga chiqdi . U umumiy iqt isodiy inqirozning g'amgin manzarasini chizar ekan, delegatlarni urushdan keyingi qit'ani qayta tiklash bo'yicha shoshilinch choralar ko'rishga chaqirdi va barcha taklif etilgan davlatlar muzokaralarda "mutlaq tenglik asosida" ishtirok etishini ta'kidladi. Buyuk Britaniya bosh vaziriga javoban Fransiya delegatsiyasi rahbari, uning tashqi ishlar vaziri Lui Bartu konferentsiya mavjud shartnomalarni qayta ko'rib chiqish va qurolsizlanish masalalarini muhokama qilish bilan shug'ullanmasligi kerakligini aytdi va asosiy e'tiborni iqtisodiy muammolarni hal qilishga qaratishni taklif qildi. Sovet delegatsiyasi rahbari Chicherin ingliz va frantsuz tillarida navbatma -navbat so'zlagan yorqin nutqida turli xil ijtimoiy tizimli davlatlarning tinch -totuv yashash tamoyilin i e'lon qildi va Sovet Rossiyasi bilan kapitalistik mamlakatlar o'rtasida iqtisodiy hamkorlikni yo'lga qo'yishga chaqirdi. Shuningdek, u qurollanishni tubdan qisqartirish va eng yangi urush vositalarini taqiqlash dasturini ilgari surdi. Umumiy qurolsizlani sh mavzusi darhol Germaniya tomonidan o’zlashtirib olindi , chunki u Versal shartnomasiga ko'ra, eng qattiq harbiy cheklovlarga duchor bo'l gan e di. Biroq, kutilganidek, Buyuk Britaniya va Frantsiya Sovet taklifini muhokama qilishdan bosh tortdilar va bu sof tashviqot xarakteriga ega va konferentsiya ishini faqat murakkablashtirishi mumkin, deb aytishdi. Natijada to'rtta ekspert komissiyasini (siyosiy yoki "rus", moliyaviy, iqtisodiy va transport ) tuzishga qaror qilindi . Siyosiy komissiyaning birinchi majlisi da Sovet delegatsiyasiga London ekspertlar yig'ilishi tomonidan tayyorlangan memorandum taqdim etildi. Antanta davlatlari Rossiyadan inqilobdan oldingi qarz sifatida 17 milliardga yaqin oltin rubl to‘lashni , shuningdek, ekspropriatsiya 1 qilingan 1,6 milli ard oltin rubl qiymatidagi xorijiy mulkni qaytarish talab qildi . Bunda Rossiyaning urushdan oldingi davlat qarzlari 4,2 milliard rublni tashkil etdi. (shundan 3 milliard rubl J Frantsiya va atigi 250 million rubl J Buyuk Britaniya niki edi ). Urushdan olding i nodavlat qarzlari (turli xil qimmatli qog'ozlarga joylashtirilgan) 5,7 milliard rublni tashkil etdi, bu miqdorning taxminan 70 foizi 1,2 million frantsuz xususiy 1 1917 yil inqilobidan oldin bolsheviklar va boshqa inqilobiy partiyalar tomonidan yashirin faoliyatlarini moliyalashtirish uch un amalga oshirilgan xususiy shaxslar va davlat muassasalarining mol -mulkini majburan t ortib olish 2 investorlariga to'g'ri kel ar di. Rossiyaning harbiy qarzlari 7 milliard rubldan oshdi. (shund an 5 milliard rubldan ko 'prog 'i Buyuk Britaniya hissasiga to 'g'ri kela rdi ). 1922 yil 14 aprelda Lloyd Jorjning shaxsiy qarorgohi bo 'lgan Albertis vilasi da Sovet vakillari va Antanta davlatlari – Buyuk Britaniya , Frantsiya , Italiya va Belgiya delegatsiyalar i rahbarlari o'rtasida maxfiy muzokaralar boshlandi . Sovet tomoni sobiq ittifoqchilarning urush qarzlarini qaytarish to 'g'risidagi talabini qat 'iyan rad etib , Rossiya allaqachon jang maydonlarida o'z millionlab askarlarining qoni bilan to 'laganligini va un ing ishtirokisiz Birinchi jahon urushi da Antantaning g'alabasi haqli ravishda imkonsiz bo 'lar edi ta 'kidladi . U g'alaba qozongan kuchlarga 39 milliard oltin rubl miqdorida qarshi da 'volarni (kontrpretenziya ) taqdim etdi . G 'arb davlatlari qarshi da 'volarni qo 'pol ravishda oshirib yuborilgan deb hisoblab , rad etdilar . Biroq , sovet vakillari ultimatum sifatida ularni qondirishni talab qilma y, "nol variant " – har qanday da 'volardan o'zaro voz kechishni taklif qil di , ya ’ni hech bir tomon bir -biriga pulli to ’lov borasida da ’vo qilmasligini va hamma narsa kimga qanchaga tuhgan bo ’lsa ham 0 dan boshlanishini ilgari surdi . O 'z navbatida , Lloyd Jorj 1922 yil 15 aprelda Chicheringa murosa takliflari bilan xat topshirdi , unda Rossiyaning urush qarzlari uning qarshi da 'volardan voz kechishi evaziga bekor qilini shi ; urushdan oldingi qarzlarni to 'lashda 10 yil muddatga kechiktirish berili shi ; Moskva musodara qilingan mol -mulk uchun sobiq xorijlik egalariga tovon puli to ‘lashi aks etgan edi . Lloyd Jorjning maktubi faqat Brit aniya pozitsiyasini aks ettir ar edi , chunki Frantsiya bun day yondashuvga ko 'nmadi va barcha qarzlarni to 'liq to 'lashni talab qilishda davom etdi . Sovet Rossiyasi va Germaniya (Veymar Respublikasi) o'rtasidagi Rapallo shartnomasi. Konferensiya jarayonida So vet Rossiyasi erishgan eng kata natija Rapallo shartnomasi bo’ldi/ Sovet delegatsiyasining Rossiyaning Antantadagi sobiq ittifoqchilari bilan muzokaralari nemis vakillarini juda xavotirga soldi. Ular Sovet Rossiyasi tomonidan Germaniya reparatsiya orqali t o'lanadigan qarzlar masalasida murosaga kelishlari mumkinligidan jiddiy qo'rqishdi. Konferentsiyaning birinchi haftasida Virt (Germaniya Reyxkansleri) va Ratenau (Germaniya Tashqi ishlar vaziri) Lloyd Jorjdan uch marta uchrashishni so'rashdi, ammo u hech q achon qabul qilinmagan diplomatik xushmuomalalik qoidalarini buzgan holda ularni qabul qilmadi. Shu bilan birga, ular italiyaliklardan Alberti s villasida muzokaralar muvaffaqiyatli yakunlanayotgani va Versal shartnomasining 116 - moddasi kuchga kirishini naz arda tutuvchi kelishuv tez orada imzolanishi mumkinligi haqida ma'lumot olishdi. Voqealarning bunday burilishi Sovet Rossiyasining Germaniya reparatsiyasidagi o'z ulushini talab qila olishini anglata rdi va bu miqdor 16 milliard oltin rublga baholangan edi ; bu ulkan miqdor Rossiyaning Antanta vakolatlari oldidagi qarzining asosiy qismini to'lash uchun etarli bo'lar edi, buning natijasida qarz muammosini hal qilishning butun yuki Germaniyaga o'ta rdi. Ya’ni Versalda Antanta tarafida ishtirok etganligi uchungin a Germaniyada undiriladigan reparatsiyadan Rossiyga ha, ulush nazarda tutilgan edi. Bu esa ushbu ulush olingan taqdirda Rossiyaning Buyuk Britaniya va Fransiya oldidagi qarzlari o’z -o’zidan qoplanardi. Rossiya hech narsa bermay va hech narsa olmay yuklatil gan majburiyatda qutulib qolardi. Hozirgi vaziyat german tomoni konferentsiya arafasida unga kiritilgan sovet takliflarini qabul qilishga moyil likka majburladi . Chicherin bundan darhol foydalandi. 1922 yil 15 aprelda u nemislarni Berlinda boshlangan muzoka ralarni davom ettirishga taklif qildi va ertasi kuni Genuya chekkasida joylashgan Rapallo shahridagi nemis delegatsiyasining qarorgohida Sovet Rossiyasi va Germaniya o'rtasidagi munosabatlarni normallashtirish to'g'risida kelishuv imzolandi. 3 ESLATMA O’RNID A. Rapallo shartnomasi Berlindagi muzokaralarda Sovet tomoni tomonidan taklif qilingan "nol variant"ga asoslangan edi. Sovet Rossiyasi reparatsiya to'lashdan bosh tortdi, Germaniya esa – inqilobdan oldingi qarzlar va Rossiyada urush paytida musodara qiling an mol -mulkidan voz kechishini nazarda tutardi . Ikki davlat o'rtasidagi iqtisodiy aloqalar noldan boshlangan. Tomonlar diplomatik munosabatlarni tikladilar, shuningdek, davlat lar savdo -sotiqni eng qulay rejim asosida olib borishga kelishib oldilar. Shartno ma RSFSR va Germaniya o'rtasidagi diplomatik munosabatlarni zudlik bilan to'liq tiklashni nazarda tutgan. Tomonlar harbiy xarajatlar va noharbiy yo‘qotishlarni qoplash to‘g‘risidagi da’volardan o‘zaro voz kechdilar va o‘zaro kelishmovchiliklarni hal qilish tartibi to‘g‘risida kelishib oldilar. Germaniya RSFSRda nemis davlati va xususiy mulkining milliylashtirilishini tan oldi va "RSFSR yoki uning organlarining nemis fuqarolariga yoki ularning shaxsiy huquqlariga nisbatan chora -tadbirlaridan kelib chiqadigan da'volardan voz kechdi" Sovet Rossiyasida milliylashtirilgan nemis ustav kapitalining hajmi G.V.Chicherinning 1922 -yil 2 -martdagi eslatmasida 378 million rublga deb baholangan. Shartnomani imzolashda Chicherin va Ratenau maxfiy xatlar almashishdi. Ular da aytishicha, agar Sovet Rossiyasi Germaniya rad etgan uchinchi davlatga nisbatan qarz yoki mulkiy da'volarni qondirsa, Germaniya da'volari masalasi xuddi shu shartlar asosida yangidan hal qilinadi. Rapallo shartnomasida harbiy ittifoq to'g'risida hech qanda y maxfiy moddalar yo'q edi, ammo 5 -modda 1920 yilda yaxshilana boshlagan va 1930 -yillarning boshlarigacha muvaffaqiyatli davom etgan ikki tomonlama harbiy hamkorlik imkoniyatiga ruxsat berdi. Moliyaviy nuqtai nazardan , " nol variant " Berlin uchun , albatta , juda foydali edi , chunki urushdan oldingi Rossiya qarzi (1 milliard oltin rubl ) va musodara qilingan Germaniya mulki (300 million oltin rubl ) aslini olganda Versalda nazarda tutilgan sovet tomoniga da 'vo qil shili mumkin bo 'lgan reparatsiyadan kamroq miqdor ni tashkil qilardi . Bundan tashqari , Germaniya mag 'lubiyatga uchragan davlat edi va Versal shartnomasiga ko 'ra , urushni boshlash uchun to 'liq javobgarlikni o'z zimmasiga oldi , bu esa uni Rossiyaning qarzlari va mulkini qaytarish bo 'yicha talablari uchun qo nuniy asoslardan mahrum qildi . Germaniya qarzi bekor qilindi, mol -mulk esa 1914 yilda bolsheviklar tomonidan emas, balki Nikolay II tomonidan musodara qilingan deb hisoblangan. Antanta davlatlari bu qarorning qonuniyligini tan olishgan, chunki o'sha paytda o'zlari ham xuddi shunday qilgan edi . ESLA TMA O ’RNI DA . Iqtisodiy imtiyozlarga qaramay , Rapallo shartnomasi Moskvada haqli ravishda shubhasiz diplomatik muvaffaqiyat sifatida baholandi . U ikki davlat o‘rtasidagi yaqin siyosiy , iqtisodiy va harbiy hamkorlik ka asos soldi , bu esa , albatta , ularning xalqaro maydondagi mavqeini mustahkamladi . Sovet Rossiyasi do 'stona Germaniya oldida bebaho siyosiy hamkorga ega bo 'ldi , uning yordami bilan u imperialistik qarama - qarshiliklarda o'ynashi va Evropada yagona antisove t fronti paydo bo 'lishiga to 'sqinlik qilishi mumkin edi . Sovet tomoni Antanta davlatlari bilan keyingi muzokaralar jarayonida foydalanishga umid qilgan da 'volardan o'zaro voz kechish tamoyilini tan olish uchun muhim asos yaratildi . Rapallo shartnomasi g'ol ib davlatlarning manfaatlariga kutilmagan va og'riqli zarba bo'ldi. Buyuk Britaniya va Frantsiya buni keskin qoralab, Germaniya tomonidan ular bilan oldindan maslahatlashmasdan imzolanishini "ochiq no sodiqlik harakati" deb baholadilar, shundan so'ng ular u ni siyosiy komissiya ishidagi ishtirokidan chetlatishdi. Germaniyaning o'zida Rapallo shartnomasi keng jamoatchilik tomonidan qo'llab -quvvatlandi va Reyxstagda bir ovozdan ratifikatsiya qilindi. 4 ESLA TMA O’RNI DA Germaniyaning hukmron elitasi bolsheviklar bi lan hamkorlik qilish ularga “Versal kishanlarini” sindirishga yordam beradi, deb umid qilgan edi. O'sha paytdan beri Sovet -Germaniya shartnomasi Berlinning Versal shartnomasini bekor qilish uchun kurashida asosiy kozır (yashirin kartasi) ga aylandi. Genuya konferentsiyasining yakuniy bosqichi . Rapallo shartnomasini imzolash orqali Chicherin Antanta vakolatlari bilan muzokaralarda butunlay "ko 'priklarni yoqish " niyatida emas edi . 1922 yil 20 aprelda u Lloyd Jorjga o'z maktubiga javob yubordi , unda u quyidagi shartlarni taklif qildi : Sovet tomoni qarshi da 'volardan voz kechi shga va urushdan oldingi qarzlarni tan olishga , shuningdek , chet ellik egalariga ularning ekspropriatsiya qilingan qiymati uchun kompensatsiya berishga faqatgina Antanta davlatlari o'zlarinin g urush qarzlarini va urushdan oldingi qarzlari bo 'yicha foizlarni bekor qilish , barcha to 'lovlarni kamida 15 yilga kechiktirishga rozi bo 'lish sa , shuningdek , Sovet Rossiyasini de - yure tan olish sa va darhol unga katta miqdordagi kredit (kamida 1 milliard dollar ) taqdim etish sa sharti bilan rozi bo 'lishinini aytadi . Aslida bu yerda gap Moskvaning Rossiya iqtisodiyotini tiklashda g‘olib davlatlarning yordami evaziga qarzning bir qismini bo ‘lib - bo ‘lib to ‘lash imkoniyati haqida edi . Lloyd Jorj bu sxemani prints ipial jihatdan maqbul deb hisobladi. Biroq, urushdan oldingi qarzning asosiy qismini Frantsiya ga to’gri kelganligi uchun Fransiya rozi bo’lmadi . Lui Bartou Sovet Ittifoqining yangi kreditlar bo'yicha talablaridan g'azablanib, "eski majburiyatlarni tan olma sdan qanday qilib yangi majburiyatlarni qabul qilish mumkinligini" tushunishdan bosh tortdi. Konferentsiyada Sovet delegatsiyasida ham bo'linish bo'ldi. Chicherin, Krasin va Litvinov RKP (b) Markaziy Qo'mitasining Siyosiy byurosiga "xususiy mulkni ekspropr iatsiya qilish huquqining daxlsizligini" tasdiqlovchi taklif bilan chiqdilar, shunga qaramay, ekspropriatsiya qilingan xorijiy mulkni qaytarish yoki pul kompensatsiyasiga rozi bo'lishdi (masalan, katta ssuda evaziga 10 -15 yil ichida sotib olinadigan qimmat li qog'ozlarni chiqarish orqali ). Aks holda, chet el xususiy kapitali Rossiyaga hech qachon qaytmaydi, deb taʼkidladilar. Biroq Ya.E.Rudzutak boshchiligidagi delegatsiyaning ayrim aʼzolari bu taklifni rad etib, Kremlga Chicherin Lloyd Jorjga yoʻllagan maktubida aslida unga berilgan koʻrsat malar doirasidan chiqib ketgan degan fikrlarini maʼlum qilishdi. Lenin Ruduzutakni to'liq qo'llab -quvvatladi va Chicherin, Krasin va Litvinov tashabbusiga keskin qarshi chiqdi. U buni imperialistlarga yo'l qo'yib bo'lmaydigan yon berish, "eshitilmagan, uya tli va xavfli ikkilanish" deb hisobladi va Chicherinning Lloyd Jorjga yo'llagan maktubida ifodalangan pozitsiyasida u Siyosiy byuroning unga yuborgan ko'rsatmalari buzilganligini ko'rdi va “kichik ikkilanish, uni omma oldida rad etish va lavozimidan ozod etish” bilan tahdid sol di. Moskvaning ko'rsatmalarini bajarib, Sovet delegatsiyasi rahbari o'z korxonalarini konsessiyaga olish uchun sobiq egalariga imtiyozli huquqni taklif qilib, qaytarib berishning mumkin emasligini e'lon qilishga majbur bo'ldi. Biroq, bunday yarim chora G'arb davlatlarini qoniqtira olmadi. Bu vaqtga kelib, hatto Ittifoqchilar lagerida ham murosasiz fransuz -belgiya nuqtai nazari Lloyd Jorjning 1922 yil 8 mayda Sovet delegatsiyasiga topshirilgan sakkizta vakolat memorandumida aks ettiril gan murosa chizig'idan ustun keldi. 11 mayda Sovet tomoni Antanta davlatlariga javob memorandumini yubordi va unda u keyingi yon berishdan bosh tortishini ham e'lon qildi. Muzokaralar to'xtab qoldi. 1922 yil 20 mayda Genuya konferentsiyasi yopildi. Uning i shi umuman muvaffaqiyatsiz yakunlandi. Muhokama qilingan masalalarni muhokama qilishni keyinroq Gaagada, ekspertlar darajasida davom ettirishga qaror qilindi 5 Gaaga konferentsiyasi. Genuya va Gaaga muzokaralari natijalari. 1922 -yil 15 - iyundan 20 -iyulgacha b oʻlib oʻtgan Gaaga konferensiyasi Genuya konferensiyasining davomi boʻlib, unda hukumat ekspertlari, shuningdek, mol -mulki bolsheviklar tomonidan musodara qilin gan bir qator yirik tadbirkorlar ishtirok etgan. Konferentsiyada ikkita komissiya tuzildi: Sovet Rossiyasidan tashqari barcha mamlakatlar delegatlaridan iborat "norus" va barcha davlatlar vakillari, shu jumladan Sovet delegatsiyasi ishtirok etgan "rus". Muzokaralarda markaziy o'rin Rossiyadagi ekspropriatsiya qilingan xorijiy mulk taqdiri masalasi ed i. Frantsiya va Belgiya uning so 'zsiz qayt ar ishni talab qilishdi , Buyuk Britaniya va Italiya esa unga tegishli pul tovonini to 'lashdan mamnun bo 'lishga tayyor edi . Tashqi ishlar xalq komissarining o'rinbosari M . M . Litvinov boshchiligidagi Sovet delegatsiy asi avvalgi pozitsiyasini himoya qildi : u sobiq egalarining restitatsiya huquqini tan olishdan bosh tortdi , lekin ularga ma 'lum pul kompensatsiyasini to 'lashga yoki imtiyozlar (kinsessiya ) berishga tayyor edi . Konsessiya asosida ijaraga berilishi mumkin bo ʻlgan korxonalar va foydali qazilma konlarining keng ro ʻyxati ham eʼlon qilindi (bu holda ularning sobiq egalari imtiyozli huquqqa ega bo ʻla rdi ). Katta kredit berishi va Sovet Rossiyasining de -yure tan olinishi sharti bilan Sovet tomoni urushdan oldingi qa rzlarni , birinchi navbatda , xususiy shaxslarga bo 'lgan qarzlarni bo 'lib -bo 'lib to 'lashga rozi bo 'ldi . Biroq , yangi kreditlar masalasi hatto muhokamaga ham kiritilmadi . Uzoq davom etgan muzokaralar hech qanday natija bermadi ; tomonlar pozitsiyalarida yaqinl ashuv kuzatilmadi . Xulosa qilib aytganda , Yevropa davlatlari xususiy kapitalni bolsheviklardan yon bermaslikka chaqiruvchi maxsus rezolyutsiya qabul qildilar . Gaaga konferensiyasi natijasiz yakunlandi Shunday qilib, Genuyada ham, Gaagada ham Sovet Rossiyas i va Antanta davlatlari murosaga kela olishmadi. Hech bir tomon bunga tayyor emas edi. Ittifoqchilar, birinchi navbatda, Frantsiya qattiq ichki inqiroz bosimi ostida va g'alaba qozongan davlatlar bilan munosabatlarni normallashtirish unga va'da qilgan aniq iqtisodiy manfaatlarga asoslangan Moskva oxir -oqibat o'z shartlarini qabul qilishga majbur bo'lishiga umid qilib, qat'iy pozitsiyani egalladi. Biroq, sovetlarning yondashuvi birinchi navbatda savdo -iqtisodiy emas, balki mafkuraviy nuqtai nazardan belgilan di. Garchi Lenin Sovet diplomatlari Genuyaga kommunist sifatida emas, balki savdogar sifatida borishlarini bir necha bor aytgan bo'lsa -da, amalda u va uning Siyosiy byurodagi hamkasblari o'zlarini birinchi navbatda mafkurachi va inqilobchi sifatida ko'rsat dilar, ular uchun iqtisodiy masalalar muhim ahamiyatga ega edi. Tor doirada Lenin Genuyaning muvaffaqiyatiga ishonmasligini va muzokaralar buzilishidan qo'rqmasligini yashirmadi, bunda hatto ma'lum foydalarni ko'rdi - birinchi navbatda, Evropaning urushdan keyingi birlashuvining buzilishi. Moskva konferentsiyasi . Moskva konferentsiyasi 1922 yil 2-12 dekabr kunlari qurol - yarog 'larni qisqar tirish maqsadida o’tkazilgan edi . RSFSR va unga chegaradosh davlatlar qurolli kuchlarini mutanosib ravishda qisqartirish orqali Sharqiy Evropada tinchlik va xavfsizlikni ta 'minlash maqsadida Sovet hukumati 1922 yil mart oyida Rigadagi konferentsiyada Polsha , Latviya va Estoniyani qurollarni cheklash kerak ligini tan ol dir ishga erishgan edi . Genuya konferensiyasidagi (1922 yil 10 aprel ) Sovet delegatsiyasi rahbari G . V . Chicherinning qurollanishni umumiy qisqartirish to 'g'risidagi taklifi tinchlikni haqiqiy mustahkamlashdan hech qanday manfaatdor bo 'lmagan konferentsiya tashabbuskorlari tomonidan rad etil gan edi . Natijada Sove t hukumati qurolsizlanish yo 'lida hech bo 'lmaganda birinchi qadamni qo 'yish uchun Estoniya , Finlyandiya , Latviya va Polsha tashqi ishlar vazirlarini Rossiya 6 vakillari bilan mutanosib ravishda qisqartirish masalasini birgalikda muhokama qilish uchun konfere ntsiyaga delegatlarni yuborishni taklif qildi . Sovet taklifi qabul qilindi, ammo bu masala bo'yicha diplomatik yozishmalar bir necha oy davom etdi. Faqatgina 1922 yil 7 oktabrda Polsha, Latviya, Finlyandiya va Estoniya vakillarining Revel (Tallin) shahrida boʻlib oʻtgan yigʻilishida nihoyat Moskva konferensiyasida ishtirok etish toʻgʻrisida qaror qabul qilindi. Noyabr oyida konferensiyaga taklif etilgan Litva hukumati sovet taklifini qabul qildi. Ruminiya hukumati konferentsiyada qatnashish sharti sifatida Sovet Rossiyasi Bessarabiyaning Ruminiya tomonidan bosib olinishini oldindan tan ol ishini talab qildi . Bu taklif RSFSR hukumati tomonidan rad etildi. Konferensiyaning ochilishida Polsha delegatsiyasi raisi Ruminiya nomidan “ayrim deklaratsiyalar” qilish va kolatiga ega ekanligiga ishora qildi, lekin ularni butun konferensiya davomida bermadi. Konferentsiyaning birinchi yig 'ilishida Sovet delegatsiyasi o'zaro va adolat tamoyillariga asoslangan qurollarni mutanosib ravishda qisqartirish bo 'yicha aniq rejani ta qdim etdi : 1) bir yarim yoki ikki yil ichida armiyani 4 barobarga qisqartirish . Shunga ko 'ra , Qizil Armiyaning kuchi 800 ming kishidan 200 ming kishiga qisqartirilishi kerak edi ; 2) barcha nomuntazam harbiy tuzilmalarni tarqatib yuborish ; 3) harbiy xarajat larni cheklash "harbiy xizmatchiga to 'g'ri keladigan xarajatlarning maksimal byudjet ko 'rsatkichini belgilash orqali ... barcha shartnoma tuzuvchi davlatlar uchun bir xil "; 4) harbiy qismlar joylashtirilmasligi kerak bo 'lgan chegara neytral zonalarini tash kil etish Konferensiyada Polsha, Latviya, Estoniya va Finlyandiya bloki tuzildi, unda Polsha yetakchi rol oʻynadi. Litva bu blokka qo'shilmadi, chunki u bilan Polsha o'rtasida Polsha qo'shinlari tomonidan Vilna viloyatini bosib olishi sababli ziddiyat yuza ga kel gan e di. Moskva konferensiyasida Polsha -Boltiq bloki “moddiy qurolsizlanish , eng avvalo , ma ’naviy qurolsizlanishni nazarda tutadi ” formulasiga ko ‘ra , frantsuz diplomatiyasidan o‘zlashtirilgan usullar bilan harakat qilib , moddiy qurolsizlanishni buzis h siyosatini olib bordi . U Moskva konferentsiyasi ishini Millatlar Ligasining yaxshi sinovdan o'tgan yo 'nalishi bo 'yicha yo 'naltirishga , ya 'ni qurolsizlanish muammosini "jiddiy va chuqur o'rganish " niqobi ostida mavhum suhbatlar uchun qulay muhit yaratishg a harakat qildi . Polsha delegatsiyasining 1922 yil 5 dekabrdagi bayonotida texnik qurolsizlanish masalasini ko 'rib chiqishdan oldin , go 'yoki "o'zaro ishonch va xavfsizlik " muhitini yaratish uchun mo 'ljallangan hujum qilmaslik va hakamlik shartnomasini tuzi sh taklif qilindi , bularsiz qurolsizlanish masalasini amaliy hal qilish mumkin emas . Sovet delegatsiyasi bu da 'volarni rad etib , " Rossiya hukumatiga ko 'ra , ishonch faqat barcha manfaatdor davlatlarning qurollanishni kamaytirishga tayyorligida namoyon bo 'lishi mumkin ", deb ta 'kidladi . Shunga qaramay , Sovet delegatsiyasi konferentsiya ishini buzmaslik uchun nafaqat Polsha shartnomasi loyihasini muhokama qilishga rozi bo 'ldi , balki uni o'z tuzatishlari bilan kengaytirdi . 8 -dekabrda Hujum qilmaslik va arbitraj to 'g'risidagi Konventsiya loyihasi nihoyat Konferentsiya Byurosi tomonidan qabul qilindi . Biroq , Sovet delegatsiyasi ushbu shartnomani faqat qurolsizlanish shartnomasining ajralmas qismi bo 'lgan taqdirdagina imzolashini e'lon qildi . Sovet rejasi atrofidagi munozara 1-1,5 -2 yil ichida harbiy kontingentlarni 75% ga qisqartirish bo 'yicha Sovet taklifini muhokama qilishdan boshlandi . Polsha -Boltiq bloki vakillari 1923 yilda armiyalarni 25 foizga qisqartirishni taklif qilishdi . Qandaydir amaliy muvaffaqiyatlarga erishmoqchi bo 'lgan Sovet delegatsiyasi bunga rozi bo 'ldi , ammo mutlaq raqamlarni e'lon qilish haqida gap ketganda , Polsha -Boltiq bloki delegatsiyalari o'z mamlakatlari qurolli kuchlarining shaxsiy soni bo 'yicha 1923 yilda haqiqiy qisqarishiga yo 'l qo 'yma slik uchun 1922 yil dagi aniq bo 'rttirilgan raqamlarni keltir dilar . 7 Faqat Sovet Rossiyasi o'z armiyasi sonini 25% ga 800 000 dan 600 000 gacha kamaytirishga rozi bo 'ldi va konferentsiyaning buzilishiga qaramay , keyin buni qildi . Qizil Armiya sonining qisqar ishi 1922 -yil 27 -dekabrda Sovetlarning X Butunrossiya qurultoyining butun dunyo xalqlariga murojaatida e'lon qil indi . Polsha -Boltiq bloki vakillari Sovet Ittifoqining yiliga bir askarga 400 rubl miqdoridagi xarajatlarni belgilash taklifini ma 'qullamadi : us hbu taklifning qabul qilinishi ulerning harbiy ehtiyojlar uchun byudjet mablag 'larini ko 'paytirishga imkon berma s edi . Sovet Ittifoqining ushbu taklifini ham rad etib , Polsha -Boltiq bloki delegatsiyalari 11 -dekabr kuni qo 'shma deklaratsiyani e'lon qilish orqali Moskva konferentsiyasini ochiqchasiga buzishga kirishdilar , unda ular Sovet delegatsiyasi tomonidan taklif qilingan "o'zaro qurolsizlanish masalasini hal qilishning arifmetik usuli " ni nomaqbul deb e'lon qildilar , chunki birinchi navbatda , ularning fikriga ko 'ra , xavfsizlik kafolatlari yaratilishi kerak , shundan so 'ng allaqachon qurolsizlanishga o'tish mumkin bo ’lardi . Ushbu qo 'shma bayonotning qisqacha mazmuni , birinchidan , hujum qilmaslik va hakamlik shartnomasini imzolashni , ikkinchidan , hukumatlar tomonidan 1923 yil uchun ma 'lum qilingan qo 'shinlarning maksimal sonini hisobga olishni va uchinchidan , tajovuz qilmaslik to 'g'risidagi bitimni ratifikatsiya qilishdan keyin taklif qilingan . va arbitraj pakti , ya 'ni uch oy ichida harbiy ekspertlar komissi yasini chaqirish ni nazarda tutardi . 12 -dekabr kuni Moskva konferentsiyasining yakuniy yig 'ilishida Sovet delegatsiyasi "ma 'naviy qurolsizlanish " to 'g'risidagi bu takliflarni rad etdi , chunki ular haqiqiy moddiy qurolsizlanish bilan hech qanday aloqasi yo 'q edi , faqat " tinchlik va urush qiyinchiliklaridan xalos bo 'lishga chanqoq xalq ommasini chalg 'itishga urinish " sifatida baholadi .Shu tariqa Moskva konferensiyasi samarasiz tugadi . Lokarno konferentsiyasi va uning qarorlari. 1925 -yil 5 -16 -oktabr kunlari Shveytsariyaning Lokarno shahrida german masalasi boʻyicha xalqaro konferensiya boʻlib oʻtdi. Germaniyaning g'arbiy va sharqiy chegaralari maqomini aniqlash, shuningdek, uning Millatlar Ligasiga kirishi masalasini hal qilish taklif qilindi. Anjumanda Yevrop aning yetti davlati – Buyuk Britaniya, Fransiya, Italiya, Germaniya, shuningdek, Belgiya, Polsha va Chexoslovakiya vakillari ishtirok etdi. Lokarnoda Reyn kafolati pakti nihoyat kelishib olindi va qabul qilindi . Unda Germaniyaning Fransiya va Belgiya bilan urushdan keyingi chegaralari daxlsizligi , shuningdek , bu davlatlarning qurolsizlantirilgan Reyn zonasi haqidagi Versal shartnomasi moddalarini buzmaslik majburiyati bor edi . Germaniya, Fransiya va Belgiya bir -biriga hujum qilmaslikka va barcha nizolarni f aqat tinch yo'l bilan hal qilishga va'da berishdi. Angliya va Italiya Reyn shartnomasining kafillari sifatida qatnashdilar . Agar tomonlardan biri uni buzgan bo 'lsa , tajovuz qurboniga (Frantsiya va Belgiya Germaniya hujum qilgan taqdirda yoki aksincha , Fran tsiya va Belgiya Germaniya gs hujum qilgan taqdirda ) yordam berishga majbur iyatini olishdi . Germaniya, Fransiya va Belgiya faqat Millatlar Ligasining qarori va Nizomiga muvofiq harbiy harakatlarda qatnashishi mumkin edi. Lokarnoda Reyn paktidan tashqari Ger maniya -Frantsiya va Germaniya -Belgiya arbitraj bitimlari ham tuzildi. Ularga ko'ra, Germaniya va uning g'arbiy qo'shnilari o'rtasida kelib chiqadigan nizolar maxsus tuzilgan Xalqaro arbitraj sudiga topshirili sh ko’zda tutilgan edi . Konferentsiyada Germaniy aning Polsha va Chexoslovakiya bilan chegaralari masalasida tubdan boshqacha qaror qabul qilindi. Lokarnodagi Reyn daryosi namunasi bo'yicha ularning immunitetini kafolatlovchi pakt Germaniyaning sharqdagi urushdan 8 keyingi chegaralariga xalqaro kafolatlarn i kengaytirishga qat'iyan e'tiroz bildirgan murosasiz pozitsiyasi tufayli imzolanmadi. Ya’ni Germaniyaning sharqiy chegarasi g’arbiy chegara singari qat’iy belgilanmadi. Bunda Buyuk Britaniya va Italiya Germaniyani qo'llab - quvvatladi va uning sharqiy qo'sh nilariga qarshi kuch ishlatmaslik haqidagi va'dasidan mamnun bo'lib, uning sharqiy chegaralarida kafil bo'lishdan bosh tortdi. Natijada Germaniya Polsha va Chexoslovakiya bilan faqat hakamlik shartnomalarini imzoladi. Ularga ko‘ra, ushbu davlatlar o‘rtasid agi munosabatlardagi barcha bahsli masalalar Doimiy yarashuv komissiyasiga topshiril ar edi . ESLATMA O ’RNIDA . Reyn paktidan farqli o'laroq , arbitraj shartnomalarida Germaniyaning sharqiy chegaralari daxlsizligini tan olish ko 'zda tutilmagan . Bu ayni nemisla r xohlagan narsa edi . Lokarnoda ular G 'arb davlatlaridan prinsipial muhim siyosiy imtiyozni olishga muvaffaq bo 'lishdi , yani Germaniya chegaralariga nisbatan "ikki standart " amalda mustahkamlan di . Chegara g'arbda buzilmas deb tan olingan, lekin sharqda bu nday maqomga ega bo'lmagan. Stresemann mamnuniyat bilan “Berlin tashqi siyosatining eng muhim maqsadlaridan biri – “g‘arbiy va sharqiy chegaralar o‘rtasidagi farq”ga erishildi ” – deb ta’kidladiki . Konferentsiya davomida Frantsiya Germaniya , Polsha va Chex oslovakiya tomonidan tuzilgan arbitraj lik kelishuvlarini Reyn kafolati pakti bilan bog 'lashga urinib ko 'rdi . Uning bu yo 'nalishdagi barcha harakatlari muvaffaqiyatsizlikka uchragach , u Sharqiy Yevropa ittifoqchilariga o'zining xavfsizlik kafolatlarini takl if qildi va Lokarnoda Polsha va Chexoslovakiya bilan ikki tomonlama o'zaro yordam shartnomalarini imzoladi . Bu orqali ular Germaniya tomonidan sababsiz hujumga uchragan taqdirda , tomonlar Millatlar Ligasi Kengashi qarorini kutmasdan , bir -biriga zudlik bila n harbiy yordam ko ‘rsatishini ta ’minla shni nazarda tutgan edi . Biroq, bu majburiyatlar, albatta, ko'p tomonlama xalqaro kafolatlarning o'rnini bosa olmadi Lokarno konferensiyasida Germaniya foydasiga uning Millatlar Ligasiga kirishi masalasi ham hal qilind i. Germaniya Yevropaning buyuk davlati sifatida Liga Kengashida doimiy o'rin egallashi kerak edi. Shu bilan birga, u Ligada qolishning maxsus shartlarini talab qildi. Berlinning Evropa siyosatini belgilashda erkin qo'lni saqlab qolish va SSSR bilan munosab atlarni murakkablashtirmaslik uchun Stresemann o'z mamlakati uchun Nizomning 16 -moddasida nazarda tutilgan tajovuzkorga qarshi kollektiv sanktsiyalarda ishtirok etishning maxsus tartibini qidirdi. Uning fikricha, qurolsizlangan va siyosiy jihatdan beqaror Germaniya hatto mudofaa urushini ham olib borishga qodir emas edi ; chet el qo'shinlarining o'z hududidan o'tishi "katta ichki va tashqi siyosiy qiyinchiliklar" paydo bo'lishi bilan birga kechardi (bunda u Polsha va SSSR o'rtasida urush bo'lgan taqdirda Fra ntsiya qo'shinlarining Polshaga yordam berish uchun uning hududidan o'tishini nazarda tutgan edi ). Nemislar faqat Liganing iqtisodiy sanktsiyalarida ishtirok etishga rozi bo'lishdi va unga "ma'naviy yordam" ko'rsatishga va'da berishdi. Yakunda G‘arb davlat lari bu masalada ham Germaniyaga yon berishdi. Ular uning "har qanday tajovuzkor harakatlariga uning harbiy imkoniyatlariga mos keladigan darajada, shuningdek, geografik joylashuvini hisobga olgan holda qarshilik ko'rsatish" huquqini tan oldilar. Aslida , bu Versal shartnomasining hududiy moddalarini qayta ko 'rib chiqish va urushdan keyingi Evropa tartibini qayta ko 'rib chiqish yo 'lidagi birinchi va juda xavfli qadam edi . Frantsuzlarning Lokarno kelishuvlarining salbiy oqibatlarini bartaraf etishga bo 'lgan barcha urinishlari ozgina o'zgarishi mumkin edi . Reyn kafolati pakti Fransiyani Buyuk 9 Britaniyaning roziligisiz va Millatlar Ligasining qarorisiz bir tomonlama ravishda Germaniyaga qarshi kuch ishlatish imkoniyatidan mahrum qildi , bu esa uning Sharqiy Evrop a davlatlar iga nisbatan ular nemislar bilan to 'qnash kelgan taqdirda ittifoqchilik majburiyatlarini bajarishini ancha qiyinlashtirdi . Lokarnoda frantsuzlar siyosiy tashabbusni nemis foydasiga yangi kelishuvlar va yon berishlar orqali Versal shartnomasini tinch yo 'l bilan qayta ko 'rib chiqishni yoqla gan Londonga topshirishga majbur bo 'ldilar . Lokarno kelishuvlarining xalqaro oqibatlari . D aues rejasi va Lokarno kelishuvlari Versal tizimining keskin siyosiy inqirozini hal qildi . G 'olib davlatlar Germaniya uchu n "Versal kishanlarini " asta -sekin zaiflashtirib , uni yanada barqarorlik va muvozanat yo 'nalishida o'zgartirishga kirishdilar . Lokarno kelishuvlari Sharqiy Yevropa poytaxtlarida yaqqol xavotir uyg 'otdi . Ushbu kelishuvlardan bevosita ta 'sirlangan Polsha va Chexoslovakiya Lokarnoda qabul qilingan qarorlardan chuqur tashvishlanishlarini yashirmadilar . Bu erda ular g'olib davlatlardan o'z xavfsizligining qo 'shimcha kafolatlarini talab qildilar . Polsha hatto Germaniya bilan birga Liga Kengashining doimiy a'zosi bo'lishga harakat qildi, ammo uning diplomatiyasining barcha urinishlari muvaffaqiyatsiz tugadi. G'arb davlatlari bu bahsda Polsha tashabbusiga faol e'tiroz bildirgan nemislar tomonini oldilar. 1926 yil sentyabr oyida Germaniya Millatlar Ligasiga qo 'shildi va Liga Kengashining beshinchi doimiy a'zosi o'rnini egalladi . Polshaga Kengashning doimiy bo 'lmagan a'zosi o'rni berildi Fransiya Lokarno konferensiyasidan keyin Sharqiy Yevropa davlatlarida paydo bo ʻlgan xavotir va qo ʻrquvni bartaraf etish va bu yerda oʻzining parchalanib ketgan ta ʼsirini kuchaytirish uchun bor kuchini sarfladi . Polsha (1921) va Chexoslovakiya (1924) bilan allaqachon mavjud ittifoq shartnomalariga qo 'shimcha ravishda , u Ruminiya (1926 yil iyun ) va Yugoslaviya (1927 yil noyabr ) bilan do 'stlik shartnomalarini imzoladi . Shu bilan birga , uning faol ishtiroki bilan Polsha va Ruminiya 1926 yil mart oyida Buxarestda 1921 yilgi ittifoq shartnomasi o‘rniga yangi o‘zaro yordam shartnomasini imzoladilar . Shu tariqa Fransiya Kichik Antanta davlatlari ni Polsha bilan bog‘lashga muvaffaq bo‘ldi . Frantsiya Markaziy va Sharqiy Evropada o'zining " ortdagi ittifoqlari" tizimini mustahkamlab, Lokarno bitimlari imzolangandan keyin ham Germaniya va uning mumkin bo'lgan ittifoqchilarini majburan ushlab turish siy osatidan umuman voz kechmasligini ko'rsatdi. Shu bilan birga, Fransiya tashqi ishlar vaziri A.Brian Fran siya -Germaniya munosabatlarini normallashtirmasdan turib, barqaror Yevropa tartibini o‘rnatib bo‘lmasligini tushundi. Shuning uchun, 1926 yil sentyabr o yida, Germaniya Millatlar Ligasiga qabul qilingandan so'ng, Jeneva yaqinidagi Tuari shahrida u va S htre zemann o'rtasida yashirin uchrashuv tashkil etildi, unda frantsuz -german kelishuvi yo'lidagi keyingi qadamlar muhokama qilindi. Ushbu uchrashuvda Br ian S htre zemannga ikki tomonlama uzviy iqtisodiy va moliyaviy hamkorlik evaziga Germaniya uchun Millatlar Ligasi nazorati ostida bo'lgan Saar mintaqasining keying kelajagi hal qilish , Reyn zonasidan qo'shinlarni oli b chiqish , ittifoqchilarning harbiy nazoratini Germaniyadan olib tashlash ni taklif qildi . U shuningdek , SSSRga nisbatan har ikki davlat tomonidan kelishilgan siyosiy yo ʻnalishni olib borish masalasini ham ko ʻtardi . Avvalroq , 1926 yil aprel oyida Brian nemislarga Moskva bilan iqtisodiy munosabatlarni rivojlantirish uchun ikki tomonlama hamkorlikni yo 'lga qo 'yishni taklif qilgan edi , bu uning fikriga ko 'ra , ikkala davlatga ham Germaniya reparatsiyasi , ham Rossiya qarzlari muammolarini juda kam qiyinchilik bilan hal qilishga imkon beradi . U hatto Sovet Ittifoqi ishtirokida uch tomonlama shartnoma tuzish 10 g'oyasini ilgari surdi. S htre zemann frantsuzlarning takliflari bilan umu man rozi bo'ldi, lekin ayni paytda ittifoqchi qo'shinlarni Reyn zonasidan tezda (1927 yil oktyabrgacha) evakuatsiya qilishni, shuningdek Germaniyani harbiy nazoratdan ozod qilishni talab qildi. Saar o'lkasi uchun u frantsuzlarga 300 million oltin markani t o'lashni taklif qildi. Fikrlar almashinuvi natijasida mumkin bo'lgan Frantsiya -Germaniya kelishuvining konturlari belgilab olindi va keyingi muzokaralar dasturi belgilab olindi. Har ikki davlat hukumatlari uchrashuv natijalarini ma'qulladilar, hatto muloqo tni davom ettirish va ikki tomonlama kelishuvni tayyorlash uchun maxsus komissarlarni tayinladilar. Biroq frantsuz jamoatchiligi ikki davlat munosabatlaridagi bunday tub burilishga tayyor emas edi. Tauaridagi uchrashuv haqidagi ma'lumotlar ommaga e'lon qil inishi bilanoq Frantsiya Milliy Assambleyasida norozilik bo'ronini keltirib chiqardi, shundan so'ng muzokaralarni keyingi davom ettirish imkonsiz bo'lib qoldi. Shunga qaramay, Fran siya –Germaniya muloqoti nemislarga Millatlar Ligasidan 1927 yilda Ittifoqlar aro harbiy nazorat komissiyasining faoliyatini to'xtatish va frantsuz qo'shinlarini Saar viloyatidan erta olib chiqish to'g'risida qaror qabul qilishga yordam berdi. Frantsuz diplomatiyasining faol harakatlari qaramay endi Frantsiyani Yevropa siyosatidagi etakchilikka qaytara olmadi. Lokarno konferensiyasidan keyin bu rolni Buyuk Britaniya o'z zimmasiga olgani ma'lum bo'ldi. London esa Yevropa xavfsizligi muammosiga frantsuzlardan farqli o'laroq, o'ziga xos nuqtai nazarga ega edi. O.Chemberlen fransuzlarnin g harbiy -siyosiy ittifoqlar tuzish siyosati faqat qit'aning g'oliblar va mag'lublarga bo'linishini kuchaytiradi va Yevropa barqarorligini mustahkamlash ishiga umuman xizmat qilmasligiga ishonch hosil qildi. Evropa tartibini mustahkamlash uchun u uni Lokarn o kelishuvlari bo'yicha davlatlar xavfsizligi va xalqaro arbitrajning o'zaro kafolatlari tizimi bilan almashtirishni taklif qildi. Britaniya diplomatiyasiga “Lokarno”ni Yevropaning boshqa, birinchi navbatda, Boltiqboʻyi, Bolqon, Markaziy Yevropa kabi ziddi yatli mintaqalariga “tarqatish” vazifasi yuklatildi. Bu erda joylashgan mamlakatlar kafolat shartnomalari bilan bog'lanishi kerak edi . Bu orqali Evropa davlatlari o'rtasidagi nizolarni tinch huquqiy tartibga solishning yagona tizimini yarati lardi . Bu rejal ar amalga oshmadi . Shunday qilib, xususan, ingliz diplomatiyasining Vengriya va Kichik Antanta davlatlarini kafolat shartnomasi bilan bog'lashga urinishi muvaffaqiyatsiz yakunlandi. Shuningdek, u Ruminiya, Yugoslaviya, Gretsiya, Bolgariya va Vengriyani o'z aro kafolatlar bilan birlashtirish uchun mo'ljallangan mintaqaviy Bolqon shartnomasini tuzishga erisha olmadi. Faqat Gretsiya va Yugoslaviya 1926 yil avgust oyida do'stlik va hamkorlik to'g'risidagi shartnomani imzoladilar. Qolgan Bolqon davlatlari ham bun ga ergashmadi . London "Balti qbo’yi Lo karno si" ni yaratish uchun katta kuch sarfladi. Uning maqsadi Boltiqbo'yidagi keskin siyosiy qarama -qarshiliklarni yumshatish edi. Polsha va Finlyandiya bu erda ta'sir o'tkazish uchun kurashdilar. Polsha -Litva munosabat lari ham nihoyatda keskinligicha qoldi. Ushbu loyiha, xuddi birinchi ikkitasi kabi, amalga oshirilmadi. Germaniya , Polsha va Boltiqbo 'yi davlatlarini kafolatlar tizimi bilan birlashtirishga qaratilgan "Sharqiy Lokarno " deb ataladigan tuzilmani yaratish rej asi ham barbod bo 'ldi . Yakunda faqat "Markaziy Evropa Lokarno si" loyihasi amalga oshirildi. 1927 yil noyabr oyida Chexoslovakiya, Ruminiya, Yugoslaviya, Polsha, Vengriya va Avstriya o'rtasida yuzaga keladigan nizolarni arbitraj orqali tinch yo'l bilan hal qilish tartibini qabul qilishga kelishib oldilar. Biroq, bu Versal tizimining chuqur ichki qarama -qarshiliklarini bartaraf etish uchun etarli emas edi. 11 Buyuk Britaniyaning boshiga tushgan muvaffaqiyatsizlik nafaqat Markaziy va Sharqiy Evropa davlatlari o'rtasidagi keskin va ko 'pincha murosasiz qarama -qarshiliklar , ularning Evropa barqarorligi uchun tashqi siyosatda tor milliy xudbinlikdan ustun turishni istamasliklari bilan bog 'liq edi . Shu bilan birga , qit 'ada davom etayotgan Angliya -Frantsiya raqobati ham muzokaralar jarayoniga salbiy ta 'sir ko 'rsatdi . Bu , ayniqsa , O 'rta er dengizi mintaqasida keskinlashdi , u erda Frantsiya va Buyuk Britaniya bilan birga fashistik Italiya ta 'sir o'tkazish uchun kurashda faol ishtirok etdi . Biroq, nafaqat g'oliblar lagerida gi qarama -qarshiliklar Britaniyaning Yevropani tartibga solish rejasining zaif nuqtasi edi. "Rossiyasiz va, ehtimol, Rossiyaga qarshi" Yevropada barqarorlikni mustahkamlash imkoniyati urushlar oralig’ida asosiy siyosiy muammo ga aylangan edi . ESLATMA O’RNID A. Shunday qilib Lokarno konferensiyasida imzolangan hujjatlar umumiy Lokarno shartnomalari nomi bilan ataldi. Asosiy hujjati Reyn pakti bo’lib, u Germaniya, Belgiya, Frantsiya, Italiya va Buyuk Britaniya o'rtasidagi umumiy kafolat shartnomasi edi. ulardan Buyuk Britaniya va Fransiya Germaniya ishtirokida antisovet blokini tuzishni rejalashtirgan; shuning uchun sharqiy Germaniya chegaralari Lokarnoda ishlab chiqilgan kafolatlar tizimiga kirmadi. Ushbu paktda hududiy status -kvo (shu jumladan qurolsizlantiril gan Reyn zonasi) va 1919 yildagi Versal tinchlik shartnomasida belgilangan Germaniya -Frantsiya va Germaniya -Belgiya chegaralarining daxlsizligi, shuningdek, Germaniya, Fransiya va Belgiya bir -biriga hujum qilmasliklari va paydo bo'lgan nizolarni tinch yo'l bilan - arbitraj yoki sud qarori orqali hal qilish nazarda tutildi . Shartnoma Germaniya Millatlar Ligasiga a'zo bo'lgandan keyin (1926 yil sentyabr) kuchga kirdi va Liga Kengashida buyuk davlat sifatida doimiy o'rin egalladi. Germaniya tomonidan Fransiya, Belgiya, Polsha va Chexoslovakiya bilan alohida tuzilgan arbitraj shartnomalari Reyn paktini to'ldirdi. Bundan tashqari, Frantsiya -Polsha va Franko -Chexoslovakiya kafolati shartnomalari ham imzolandi, unga ko'ra Frantsiya bu ikki davlatga chegaralari buzi lgan taqdirda, agar Millatlar Ligasi biron bir jamoaviy chora ko'rish to'g'risida qaror qabul qilmasa, yordam ko'rsatish majburiyatini oldi. L okarno shartnomalarining . ing qabul qilinishi Fransiyaning mavqeining ma'lum darajada zaiflashganidan dalolat ber di, chunki Lokarnodan keyin uning asosiy dushmani Germaniya G'arbda "teng sherik" sifatida qarala boshladi, shuningdek, Buyuk Britaniya uchun katta foyda keltirdi. Chunki Yevropa qit'asida ikki qarama -qarshi kuch yaratish bo'yicha o'zining an'anaviy siyosa tini o'jarlik bilan olib bordi. Bu esa yangi urushga olib kelishi mumkinligini bu paytda Britaniya bilmasdi. Fashistlar hokimiyat tepasiga kelgach, Germa niya bir tomonlama tartibda Lokarno shrtnomasini bekor qildi (1936 yil 7 mart) va oʻz qoʻshinlarini qur olsizlantirilgan Reyn zonasiga kiritdi. 12 Qizil doira Reyn Paktiga ko ’ra Germaniyaning kafolatlangan chegaralar, ko ’k doira Germaniyaning kafolatlanmagan chegaralari

Xalqaro konferensiyalarning (Genuya, Gaaga, Moskava va Lozanna) 1xalqaro munosabatlarga ta’siri

Купить