Xaritalarni tahlil qilish priyomlarining sistemasi

KURS ISH
MAVZU:  XARITALARNI TAHLIL QILISH
PRYOMLARINING SISTEMASI
1 MUNDAREJA:
KIRISH …………………………………………………………………………... .3
I   BOB.   GEOGRAFIK
XARITALAR ………………………………………….....5
1.1.   KARTALARNING   TA’RIFI,   ELEMENTLARI,
XUSUSIYATLARI………..5
1.2. GEOGRAFIK KARTALARNI ILMIY VA AMALIY AHAMIYATI………..7
1.3.   KARTOGRAFIK   BELGILAR   VA   KARTOGRAFIK   TASVIRLASH
USULLARI………………………………………………………………………...9
II   BOB.   XARITALARNI   TAHLIL   QILISH   VA   FOYDALANISH
USULLARI……………………………………………………………………… 13
2.1.   KARTALARNI   TAHLIL   QILISH   YO’LLARI………………………………
13
2.2. GRAFIK USULLAR…………………………………………………………16
2.3 GRAFOANALITIK USULLARI……………………………………………..20
III BOB. XARITALAR ORQALI TADQIQOT O’TKAZISH……………….
3.1. XARITA BILAN ISHLASH USULLARI……………………………………
3.2. XARITALAR ASOSIDA VOQEA VA HODISALAR HAMDA 
JARAYONLARNING O’ZARO BOG’LIQLIGINI VA DINAMIKASINI 
O’RGNISH…………………………………………………………………………
3.3. KARTOGRAFIK TADQIQOTLARNING ISHONCHLILIGI……………….
XULOSA…………………………………………………………………………..
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR…………………………………………
ILOVALAR……………………………………………………………………….
2 KIRISH
Kartalarning   mazmunini   va   o‘ziga   xos   xususiyatlarini   tahlil   qilish   yo‘li   bilan
ularning biror maqsad uchun nechog‘liq yaroqli yoki yaroqsiz ekanligini aniqlab berish
mumkin.   Kartani   tahlil   qilish   quyidagi   tartib   bo‘yicha   olib   boriladi:   uning
zamonaviyligi,   ilmiy   jihatdan   mukammalligi,   mazmunining   to‘laligi,   matematik   va
geografik asoslar tanlanishining maqsadga muvofiqligi, generalizatsiya jihatdan to‘g‘ri
kelishi,   jihozlanish   darajasi,   ko‘rgazmaliligi,   ishlatilgan   shartli   belgilarning   mantiqiy
bog‘lanishi,   umumiy   geografik   ko‘rsatkichlarning   tasvirlanish   darajasi   va   kartadagi
tasvirlarning geometrik jihatdan aniqligi e’tiborga olinadi. Kartalardan foydalanishning
ko‘lami   juda   keng.   Kartadan   hozirgi   ilmiy-tadqiqotlarda,   xalq   xo‘jaligida,
loyihalashda,   oliy   va   o‘rta   maxsus   o‘quv   yurtlarida   hamda   harbiy   ishlarda
foydalaniladi.   Ayniqsa,   tabiiy   mavzuli   kartalardan   foydalanish   yildan   yilga   ortib
bormoqda. Masalan, tuproq kartalari yordamida tuproqning gumusi, kimyoviy tarkibi,
eroziyasi,   sho‘rlanish   darajasi,   ularni   yaxshilash   tadbirlari   ko‘riladi.   Kartalarni   tahlil
qilish   umumgeografik   karta   bilan   mavzuli   kartalarda   bir   xil   emas,   albatta.   tahlil
qiluvchi   ana   shu   kartalar   mazmuni   va   kartografik   jihatdan   yetarli   ma’lumotga   ega
bo‘lmog‘I   zarur.   Umumgeografik   kartalarni   tahlil   qilish   yozma   shaklda   quyidagi
tartibda olib boriladi: kartaning nomi  (uning nomi, beti, kim  tomonidan tuzilganligi),
nashr   qilingan   vaqti   va   qayerda   nashr   qilinganligi;   kimlarga   mo‘ljallanganligi;   nashr
qilishda ishlatilgan ranglar; bosh masshtabi; kartografik proyeksiyasi xatoligi va uning
tarqalishi   (eng   kam   va   eng   ko‘p   tarqalgan   maydonlari);   mazmunining   qanday
tasvirlanganligi:   suv   obyektlari,   relyefi   (ishlatilgan   usuli),   o‘simligi,   tuproqlari,   aholi
yashaydigan   joylari,   chegaralari,   ijtimoiy-iqtisodiy   elementlari,   yozilgan   shriftlari;
legendasi va komponovkasi; karta to‘g‘risidagi umumiy xulosa va fikrlar.
Kartografik   tadqiqot   usuli   to‘g‘risida   gap   ketganda,   deb   yozadi   prof.
A.M.Berlyant,   kartada   tasvirlangan   voqea   va   jarayonlarni   to‘g‘ri   tushuntirish   uchun
kartadan   foydalanish   uslubini   bilish   zarurligini   puxta   anglab   yetish   lozim.   Olimning
ta’kidlashicha, kartani bilish kartadagi voqea va jarayonlar to‘g‘risida, miqdor va sifat
ko‘rsatkichlarini,  geosistemalar  orasidagi  o‘zaro  bog‘liqlik  va  o‘zaro  munosabatlarni,
ularning   vaqt   o‘tishi   bilan   o‘zgarishi   natijasida   vujudga   kelgan   va   vujudga   kelishi
3 mumkin bo‘lgan vaziyatlarni tushuna bilish demakdir. So‘nggi yillarda kartografiyada
yangi   soha   modellashtirish   usulidan   foydalanilmoqda.   Modellashtirish   shunday
uslubki,   unda   o‘rganilayotgan   obyekt   (voqea   va   jarayonlar)   boshqa   bir   yordamchi
obyekt orqali o‘rganilib, uni o‘rganish uslubiga to‘g‘ri kelishi kerak. Model tadqiqotni
osonlashtiradi   va   soddalashtirib   beradi,   ko‘rgazmali   qilishga   imkon   yaratadi,   model
yordamida   modellashtirilayotgan   voqea   va   jarayonlar   to‘g‘risida   yangi   ma’lumotlar
olish   imkoniyati   tug‘iladi.   Modellashtirish   tadqiqotchida   yangi   fikrlar   uyg‘otishga
yordam   beradi   va   o‘z   imkoniyatlarini   sinab   ko‘rishga   yordamlashadi.   Kartografik
modellashtirish   deganda   geografik   voqea   va   jarayonlardan   foydalanish   asosida   yangi
bilim   olish   va   ulardan   foydalanish   uchun   kartografik   asarlar   yaratish   va   tahlil   qilish
natijasida   yangilarini   yaratish   usulini   tushunish   kerak.   Geografik   modellarga   ma’lum
bir   joyning   matn   yordamida   tasvirlab   yozilishi   (yozma   modeli),   har   xil   kartalar,
aerosuratlar, kosmik suratlar, jadvallar, profillar, diagrammalar, blokdiagrammalar, har
xil   matematik   formulalarni   kiritish   mumkin.   Geografiyada   ishlatiladigan   modellar
ichida   karta   asosiy   va   an’anaviy   model   hisoblanadi.   Karta   ma’lum   bir   matematik
qonunlar asosida tuzuladi, ya’ni yer shari dumaloq bo‘lishiga qaramay, u maxsus usul
proyeksiya   asosida   modellashtirilib,   tekislikka   yoyilib,   karta   sifatida   kartalarni   ilmiy
jihatdan   tahlil   qilish,   voqea   va   jarayonlarni   kartadan   o‘qib   o‘rganish   kartografik
tadqiqot uslubi deb yuritiladi. Kartografik tadqiqot usulida quyidagi asosiy usullardan
foydalaniladi:
1. Kartani o‘qib o‘rganish;
2. Kartani kartometrik yo‘llar bilan tahlil qilish;
3. Grafik usul;
4. Matematik statistik tahlil qilish usuli va boshqalar.
4 I BOB. GEOGRAFIK XARITALAR
1.1. Kartalarning ta’rifi, elementlari, xususiyatlari
Karta   termini   yunoncha   xartes   —   papirus   qog‘ozi   so‘zidan   olingan   bolib,
lotincha   ≪ sharta ≫   (qog‘oz,   varaq)   atamasidan   kelib   chiqqan   va   yunoncha   (karta),
lotincha charta, turkcha   harita   deb nom olgan.   Karta   — Yer yuzasini, boshqa osmon
jismlarini   yoki   kosmik   fazoni   matematik   aniq   belgilangan,   kichraytirilgan,
umumlashtirilgan   tasviri   bo‘!ib,   u   qabul   qilingan   shartli   belgilar   sistemasida   ularda
joylashgan   obyektlarni   ko‘rsatadi.   Obyekt   deyilganda   kartalarda   tasvirlanadigan   har
qanday   predmet,   voqea,   hodisa   yoki   jarayon   tushuniladi.   Geografik   karta   —   Yer
yuzasini yoki uning biror qismini Yerning egriligini hisobga olib, ma’lum matematik
qoidalar asosida bir oz o‘zgartirib, kichraytirib, umumlashtirib qog‘ozga (tekislikka)
tushirilgan tasviri  (proyeksiyasi)  bo‘lib, u qabul qilingan shartli belgilar sistemasida
unda   joylashgan   obyektlarning   geografik   o‘rnini,   joylanishini,   holatini,   vaqt
mobaynida   o‘zgarishini   va   ular   o‘rtasidagi   o‘zaro   bog‘liqlikni   ko‘rsatadi.   Kartalar
mavzusi (mazmuni) bo ‘yicha   quyidagi ikki yirik guruhga, ya’ni   umumgeografik va
mavzuli   kartalarga bo‘linadi.
Umumgeografik kartada geografik landshaftning tashqi kolrinishi   tasvirlanadi.
Uning   geografik   mazmuni   landshaftning   asosiy   elementlari   —   relyef,   gidrografiya
obyektlari,   tuproq,   o‘simlik   va   grunt   ko'rsatkiclilardan   iborat   bo‘lib,   bu   elementlar
kartaga bir xil aniqlikda va mukammallikda tushiriladi. Kartografik tasvir, matematik
asos,   yordamchi   jihozlar   va   boshqa   qo‘shimcha   ma’lumotlarga   umumgeografik
kartaning   elementlari   deyiladi.   Karta   mazmunini   qabul   qilingan   kartografik   belgilar
va  kartografik   tasvirlash   usullari   orqali   ifoda   etadigan   kartografik  tasvir   har   qanday
kartaning asosiy elementi bo‘lib hisoblanadi. U muayyan kartada ko‘rsatilishi  lozim
bo‘lgan   obyektlar   to‘g‘risidagi   ma’lumotlar   majmuidan   tashkil   topadi.   Masalan,
umumgeografik kartalarda tasvirlanadigan landshaftning asosiy elementlari — relyef,
gidrografiya   obyektlari,   o‘sim]ik   va   tuproq-grunt   ko‘rsatkichlari.   aholi   yashaydigan
punktlar,   siyosiy-ma’muriy   chegaralar   hamda   ba’zi   bir   xo‘jalik   obyektlari   uning
kartografik   tasvir   elementlari   bo   lib,   bu   elementlar   kartada   bir   xil   aniqlikda   va
5 mukammallikda   ko‘rsatiladi.   Mavzuli   va   maxsus   kartalarda   (shartli   ravishda)
kartaning mazmunini va geografik asosini bir-biridan farqlash lozim.   Geogrqfik asos
—   karta   mazmunining   umumgeografik   qismi   bo‘lib,   u   mavzuli   karta   mazmunini
tashkil   etgan   elementlarni   kartada   to‘glri   tasvirlashga   va   fazoviy   bog‘lashga   hamda
karta bo‘yicha oriyentirlashga xizmat qiladi. 
Mavzuli kartalarning elementlari.
Karta   mazmunini   ochib   beradigan   barcha   shartli   belgilar   va   izohlar   tizimiga
legenda   deyiladi.   Kartaning   legendasi   qo'llanilgan   belgilami   tushuntirib   (izohlab)
beradi,   bu   kartaga   olinayotgan   obyektning   mantiqiy   asosini   aks   ettiradi.   Shartli
belgilarning   ketma-ket   joylashtirilishi,   ularni   o‘zaro   bir-biriga   bo'ysunishi,   shtrixli
elementlar   uchun   ranglar   majmuasini   to‘g‘ri   tanlab   olish   kartada   tasvirlanayotgan
voqea va hodisa yoki jarayonlar tasnifiga mantiqan bo‘ysindirilgan bo‘ladi. Topografik
kartalar   uchun   maxsus   shartli   belgilar   jadvali   tuzilgan.   Ular   standartlashtirilgan   va
barcha masshtabdagi  topografik kartalar uchun qo'llaniiishi  shart. Ko‘pchilik mavzuli
kartalarda   belgilar   unifikatsiya   qilinmagan,   shuning   uchun   legendani   odatda   karta
varag’ining   o'ziga   joylashtiradilar.   Kartografik   tasvir   matematik   asosda   ko'riladi.
Kartada   uningmelementlari   bo‘lib   kartografikproyeksiya   va   bilan   bog4iq   koordinata
to‘ri   (yoki   to‘rlari),   masshtab   va   geodezik   asos   hisoblanadi.   Kartani   komponovkasi
ham   uning   matematik   asos   elementiga   kiradi.   Kartada   tasvirlanadigan   hududning
chegarasini   aniqlash   va   uni   karta   ramkalariga   nisbatan   joylashtirish,   ramka   ichida   va
undan   tashqarida   (asosiy   karta   bilan   uning   ramkasi   orasidagi   bo‘sh   qolgan   joylarda)
karta   nomini,   masshtabini,   legendasini,   har   xil   raqamli   va   matnli   ma’lumotlami,
jadvallarni,   grafiklarni,   qo‘shimcha   va   kesma   kartalarni   hamda   boshqa   shunga
o'xshash   ma’lumotlarni   maqsadga   muvofiq   joylashtirishga   komponovka   deyiladi.
Kartani o’qish va undan foydalanishni osonlashtirish maqsadida unda beriladigan turli
xil kartometrik grafiklar (masalan, topografik kartada chiziqning nishabligi va qiyalik
burchagini   aniqlash   uchun   kartaning   janubiy   ramkasi   ostida   beriladigan   maxsus
nomogramma),   hududni   qay   darajada   o   ‘rganilganligini   ko‘rsatuvchi   sxemalar,
foydalanilgan   materiallar   (manbalar),   shuningdek,   boshqa   har   xil   zarur   ma’lumotlar
(karta nomi, nashr  qilingan joyi  va yili, nashriyot  nomi va h.k.) kartaning   yordamchi
6 elementlari   deb   ataladi.   Karta   mazmuni   bilan   bog'langan,   uni   to’ldiradigan,
boyitadigan   va   tushuntiradigan   kesma-kartalar,   diagrammalar,   blok-diagrammalar,
grafiklar,   profillar,   matnli   yoki   raqamli   va   sifatli   ma’lumotlar   kartaning   qo‘shimcha
elementlari   deyiladi.   Yuqorida   geografik   kartaga   berilgan   statistik   benuqson   deb
bo‘lmagan   ta’rifda   kartalarni   tushunish   uchan   muhim   hisoblangan   uchta   asosiy
xususiyat   —   matematik   aniq   tuzish;   alohida   belgilar   —   kartografik   modellar   (shartli
belgilar)   sistemasini   qo’llash;   tasvirlanayotgar:   voqea   va   hodisalar   (obyektiar)   ni
saralab olish va umumJashtirib ko‘rsatish alohida ta’kidlangan. Lekin kartografiyaning
bugungi rivojlanish darajasi  karta to‘g‘risidagi tasawurga yana ikkita birinchi darajali
ahamiyatga   molik   bo’lgan   tamoyilni   kiritishni   taqozo   etadi,   ya’ni   borliqni   tizimli
(sistemali)   yondoshuv   asosida   tasviriash   va   uni   aniq   bir   maqsadni   ko'zda   tutib
modellashtirish.
Kartalar   haqidagi   tasawur   borliqni   (voqelikni)   obrazli-belgi   modellari   sifatida
ilmiy kartografiyaning predmeti — tabiat va jamiyat obyektlarini, ularning joylanishi,
xususiyatlari, o‘zaro aloqadorliklari hamda vaqt mobaynida o‘zgarishlarini kartalar va
boshqa   kartografik   modellarvositasida   aks   ettirish,   tadqiq   qilishdan   iborat,   deb
hisoblashga imkon beradi.
1.2. Geografik kartalarni ilmiy va amaliy ahamiyati
Shubhasiz,   kartografik asarlar   (plan, geografik karta, atlas, globus va boshqalar)
insoniyatning   buyuk   ijod   mahsuli   qatoriga   kiradi.   Zero,   ular   tabiatni   bihsh   va
o‘zgartirishning   ajoyib   vositasi   bo‘lib   xizmat   qiladi.   Ularga   muhandislar   va
tadqiqotchilar,   geologlar   va   agronomlar,   olimlar   va   harbiylar   murojaat   etadilar   va
ulaming har bin o‘zlarini qiziqtirgan savollarga kerakli javoblarni undan topa oladilar.
Geografik   karta   va   atlaslar   bugun   bizning   hayotimizdan   mustahkam   o‘rin   olgan.
Kartalarni har kuni gazetalarda, jurnallarda, oynai jahon ekranlarida ko'ramiz.
Chunonchi   xorij   xabarlari,   haftaning   muhim   voqealari,   ob-havo   bashorati,
mamlakat   ichidagi   holatlar   haqidagi   xabarlar,   dala   ishlari   va   ulkan   qurilishlaming
borishi   haqidagi   yangiliklar,   dam   olish   kunlariga   mo‘ljallangan   turistik   safarlar
haqidagi  maslahatlar  va  boshqa shu  kabi  ma’lumotlami  kartasiz  tushunish  qiyin. Shu
sababli   bunday   xabarlar   kartasiz   berilmaydi.   Tarix,   ayniqsa   geografiya   fanini
7 o‘qitishda   kartaning   ahamiyati   nihoyatda   katta.   Bu   o‘quv   predmetlarini   kartasiz
o‘rganishni   hatto   tasavur   qila   olmaymiz.   Ular   nafaqat   ko‘rgazmali   qurol,   balki   joy
to‘g‘risidagi   bilimlaming   kitob   kabi   boy   manbai   hamdir.   Zero,   kartalar   bilan   ishlash
o'quvchilarga   ijodiy   tasawur   qilishni,   yodda   saqlashni,   mantiqan   fikrlashni,   tahlil
qilishni, taqqoslashni, o‘zaro bog‘liqlikni o'rganishni, xulosa qihsh yo‘llarini o‘rgatadi.
Kartografik   asarlardan   maktabda   o‘quvchilarning   faoUigini   oshirishda,   geografiyani
knndalik   hayot   bilan   bog'lashda,   ularni   vatanparvarlik   ruhida   tarbiyalashda   asosiy
qurol sifatida foydalanish mumkin. 
Har   qanday   geografik   tadqiqot   karta   bilan   boshlanib,   karta   bilan   tugallanadi.
Kartalar sayyoramiz Yer haqidagi juda boy ma’lumotlami qamrab olgan bo‘ladi. Ular
asosida   quruqlik   va   okeanlarning   o‘zaro   joylanishi,   hududiy   uyg‘unligi,   katta-
kichikligi,   balandligi,   mamlakatlar   orasidagi   transport-iqtisodiy,   madaniy   va   ilmiy
aloqalarni,   qushlarning   bir   joydan   ikkinchi   joyga   uchib   o‘tishini   va   shuningdek,
boshqa   shu   kabi   voqea   va   hodisalarni   o‘rganish,   tahlil   qilish   va   bilish   mumkin.
Binobarin,   kartalardan   dunyo   okeanining   tagi,   Yer   qobig‘ining   tuzilishini,   jangovor
yurishlami,   doimiy   qor   va   muzliklar   bilan   qoplangan   hududlarni   ko‘rish   mumkin   va
hatto kelajakka ham nazar tashlasa bo‘ladi.
Nazariy   konsepsiya   —   bu   kartografiya   fani,   predmeti   va   metodiga   bo’lgan
maxsus   munosabatlar   tizimidir.   Bunda,   ma’lum   bir   davr   ichida   kartografiya   fani,
texnika   va   texnologiyasi   hamda   ishlab   chiqarishning   rivojlanish   jarayonlarini
tushunish  va ulami  talqin qilish  mohiyati   o‘z  aksini  topgan.   Konsepsiya  fan erishgan
yutuqlarni umumlashtiradi va uning   kelajakda rivojlanishi tendensiyalarini baholaydi.
Shu bilan bir qatorda   u fanning bugungi holatini tushungan holda kelajigini ko‘rsatadi.
Konsepsiyada   fandagi   zamonaviy   qarashlar   va   xulosalar   qayd   qilinadi.   Bu   bilan
konsepsiyalar   evolyusiyasi   tushuntiriladi:   yangi   tajriba   orttirilishiga   qarab,   ilg‘or
metodlar   va   texnologiyalarni   qo‘llash   bo‘yicha   konsepsiyalar   aniqlashtiriladi,
takomillashtiriladi,   o‘zgartiriladi,   yangisi   paydo   bo‘ladi   —   bu   fanlar   nazariyasi
rivojlanishining   tabiiy   yo‘lini   ko‘rsatadi.   Hozirgi   paytda   kartografiyada   bir   qancha
nazariy konsepsiyalar  shakllangan:   Bilish nazariyasi  yoki model asosida  real  borliqm
8 bilish  konsepsiyasi   unga asosan  kartografiya  real  borliqni  kartografik modellashtirish
orqali bilish haqidagi fan, karta esa — real borliqning modeii deb   tushuniladi.
Bunday   talqin   qihshda   kartografiya   sotsial-iqtisodiy   va   tabiiy   fanlarga   va   ulami
bilish   nazariyasiga   eng   yaqin   aloqada   bo‘lgan   hamda   tabiat   qonunlarini   bilish   fani
sifatida tasawur qilinadi. Bu konsepsiya 1940- yillardan boshlab N.N. Baranskiy, KA.
Salishchev,   A.V.   Gedimin,   A.G.   Isachenko   va   ulaming   izdoshlari   tomonidan   ishlab
chiqilgan.
Kommunikativ   konsepsiya   —   bunda   kartografiya   fazoviy   ma’lumotlarni
uzatuvchi  fan  vositasi   sifatida,  karta  esa   —  ma’lumotlami   uzatish   yo‘li  deb  qaraladi.
Bu   konsepsiyada   kartografiya   inshakltikaning   bir   bolimi   deb   tushuniladi   va   u
axborotlar   nazariyasi,   avtomatika   hamda   bilish   nazariyasi   bilan   chambarchas
bog‘lanadi (1.4-rasm). Bu konsepsiyaning shakllanishida XX asming 60—70-yillarida
faoliyat   olib   borgan   g‘arb   kartograflari   E.Arnberger,   A.Kolachniy,   A.   Robinson   va
boshqalaming hissalari juda katta.
Til   konsepsiyasi   —   unda   kartografiya   kartaning   tili,   karta   esa   shartli   belgilar
asosida tuzilgan maxsus matn deb qaraladi. Bu holatda kartografiya lingvistikaning va
semiotikaning   bir   bo‘limi   sifatida   namoyon   bo‘ladi,   uning   tadqiqot   predmeti   bo‘lib
kartografik belgilar tizimi olinadi.
1.3.Kartografik belgilar va kartografik tasvirlash usullari
Kartalarda har xil obyektlar (predmet, hodisa, jarayon va h.k.) va ulaming sifat va
miqdor ko‘rsatkichlarini ifodalash uchun qoplaniladigan grafik simvollarga kartografik
shartti belgilar deyiladi.  Bu   belgilar mumkin qadar sodda, ko‘p joy egallamaydigan va
shu   bilan   birga   bir-birlaridan   aniq   ajralib   turadigan   va   oson   chiziladigan   hamda
o’qiladigan bo‘lishlari kerak.   Alohida obyektlarning kartografik belgilari ikkita asosiy
vazifani   bajaradi:   birinchidan   —   obyektlarning   tiirini   ko‘rsatadi   (quduq,   shosse,
botqoqlik va b.) va ularni ayrim miqdor va (yoki) sifat tavsiflarini   (masalan, quduqdan
ma’lum   yaqtda   olinadigan   suv   miqdorini),   shosse   qatnov   qismining   eni   va   ustiga
yotqizilgan   materiaining   turi,   botqoq   kechib   o‘tishga   yaroqliligini;   ikkinchidan   —
obyektning   fazoviy   holatini   aniqlaydi,   ushbu   obyektlarning   planli   olchamlarini   va
shakllarini   yoki ular   ≪ fazosini ≫   modellashtiradi.   Ko'pincha belgilar hodisaning vaqt
9 mobaynida   o‘zgarishini   (shaharlar   o'sishi,   daryolar   toshishini   va   h.k.),   ko‘chib
yurishini   (ekspedisiyalarni   marshrutini,   siklonlaming   trayektoriyasini)   va   boshqa
jarayonlami   aks   ettiradi.   Kartalarda   belgilar   jamuljam   bo‘lib   keng   vazifalami
bajaradilar.   Ular   obyektlarning   o'zaro   uyg‘unligini   va   aloqadorhgini   ko‘rsatadi,
hodisalarning   fazoviy   obrazlarini   shakllantiradilar,   ular   joylanishidagi   qonuniyatlarni
va   xususiyatlarini   aniqlash   imkonini   beradilar.   Natijada   karta   alohida   belgiiarda
mujassamlashgan   inshaklsiyalar   yig‘indisidan   ortiq   bo‘lgan   yangi   bilimlar   beradi.
Bundan tashqari belgilarni   guruhlarga ajratish hodisalar holati, farqlanishi, o‘zaro bir-
biriga ta’siri   va vaqt mobaynida o‘zgarishim fazoviy tavsiflash uchun keng imkoniyat
ochadi.
Kartografik   belgilarni   o‘rganishda,   tahlil   qilishda,   takomillashtirishda   va
yangilarini   ishlab   chiqishda   ularni   kartografik   tasvirlash   usullari   bo‘yicha   farqlash
qulay. Chunki ular kartaga olinayotgan voqea va hodisalarning joylanish xarakterini va
mohiyatini   hisobga   oladi.   Foydalanilayotgan   va   foydalanishi   mumkin   bo‘lgan
kartografik belgilar ko‘p bo‘lishiga qaramasdan kartografik tasvirlash usullarining soni
unchalik   ko‘p   emas.   Asosiy   kartografik   usullar   bo4lib   quyidagilar   hisoblanadi:
belgilar, chiziqli belgilar; izoliniyalar (teng chiziqlar),   sifatli va miqdorli ranglar fonlar
joylashtirgan   diagrammalar,   nuqtalar,   areallar,   harakatdagi   belgilar   (vektorlar),
kartodiagrammalar   va kartogrammalar.  Kartalardagi yozuvlar ham kartografik belgilar
rolini bajarishi mumkin.
Belgilar   alohida   tasvirlash   usuli   sifatida   odatda   karta   masshtabida
ifodalanmaydigan   obyektlar   o‘mashgan   joyini   ko‘rsatish   uchun   va   umuman   aniq
punktlarga   joylashgan   hodisalami   tasvirlab   berish   uchun   qo’llaniladi.   Geometri
belgilar   aylana   (doira),   kvadrat,   uchburchak,   romb,   to‘rtburchak   va   boshqa   shu   kabi
geometrik   shakllarga   ega   bo‘ladi.   Harfli   belgilar   —   bu   tasvirlanayotgan   obyekt   yoki
hodisalarning nomini bitta yoki ikkita boshlang‘ich harflari yoki kimyoviy belgilaridir.
Chiziqli belgilar alohida tasvirlash usuli sifatida uzunasiga davom etgan, kengligi 
karta masshtabida ifodalanmaydigan, chiziq bo‘ylab joylashgan obyektlarni tasvirlash 
uchun qo'laniladi .
10 Izoliniyalar   (teng   chiziqlar)   usuli   ≪ Izos ≫   grekcha   —   teng,   bir   xil   degan
ma’nolarni   anglatadi.   Izoliniyalar   deb   kartada   voqea   va   hodisalarni   birorta   miqdor
koirsatkichi   asosida bir xil qiymatga ega bo‘lgan nuqtalar bo‘yicha olingan yoki   ularni
birlashtiruvchi egri chiziqqa aytiladi.
Sifatli   rang   (fon)   usul   bilan   kartada   tasvirlanayotgan   hudud   cbegarasida
tasvirlanayotgan voqea va hodisani u yoki bu ma’lum sifat belgisi bo‘yicha qismlarga
bo‘Iish   va   ularning   har   birini   maydonli   grafik   vositalar   yordamida   qoplash   yoki
to‘ldirish   yo‘li   bilan   o‘sha   voqea   va   hodisaning   sifat   farqlari   tasvirlanadi.   Hududni
qismlarga   bo‘lish   tasvirlanayotgan   voqea   va   hodisaning   sifat   ko‘rsatkichlari   bilan
uzviy bog‘langan bo’ladi .
Miqdorli   rang   (fon)   usuli   bilan   kartada   tasvirlanayotgan   hudud   chegarasida
tasvirlanayotgan voqea va hodisani  и  yoki bu ma’lum bir miqdor   ko‘rsatkichi bo'yicha
qismlarga   bo'lish   va   ularning   har   birini   maydonli   grafik   vositalar   yordamida   qoplash
yoki to’ldirish yo‘li bilan o‘sha   hodisaning miqdor farqlari tasvirlanadi.
Joylashtirilgan diagrammalar usuli — uzluksiz va chiziqli tarqalgan mavsumiy va
boshqa   davriy   voqea   va   hodisalarni   ularning   rivojlanishi,   miqdori,   davom   etishi,
qaytalanishini tavsiflash uchun keng ishlatiladi .
Nuqtalar   usuli   bu   usul   bilan   kartada   yoyilib   (tarqalib)   joylashgan   voqea   va
hodisalami bir xil miqdor birliklarida belgilaydigan va uni joylanishi   va to‘planishiga
mos   joylashtiriladigan   bir   xil   olchamdagi   ko‘pchilik   nuqtalar   bilan   tasvirlanadi.
Kartada   voqea   va   hodisalarni   tasvirlashdan   oldin   nuqtani   ≪ og‘ir ≫   ligi   (vazni)
aniqlaniladi,   ya’ni   bitta   nuqta   qaysi   o‘lchamdagi   miqdor   ko‘rsatkichiga   mos   keladi
(masalan,   bitta   nuqta   500   kishiga   yoki   10   000   gektar   sholi   ekin   maydoniga   to‘g‘ri
keladi).
Areal   lotincha   ≪ areal ≫   —   maydon,   fazo,   makon,   bo‘shliq   degan   ma’nolami
anglatadi.   Birorta   voqea   va   hodisani,   masalan   o‘simliklar   turlarini,   hayvonlarni,
haydaladigan   yeriar   tarqalgan   joylariga   areal   deyiladi.   Joylanish   xarakteri   bo‘yicha
voqea   va   hodisa   o‘zini   arealining   chegarasida   uzluksiz,   yaxlit,   butun   (masalan,   yer
yuzasi muzlashi) yoki tarqoq (masalan, g‘o‘za ekiladigan areal) bo'lishi mumkin.
11 Harakatdagi   belgilar   alohida   tasvirlash   usuli   sifatida   kartalarda   har   xil:   ham
tabiiy,   ham   sotsial-iqtisodiy   voqea   va   hodisalarga   tegishli   fazoviy   o‘rin
almashinishlami ko‘rsatish uchun xizrnat qiladi.
Kartodiagrammalar   usuli   Kartada   biror   hodisaning   jamiangan   mutlaq   raqamli
qiymatini,   kartada   ko‘rsatilgan   ma’muriy-hududiy   birlik   bo‘yicha   taqsimlanishini
diagrammalar   yordamida   tasvirlash   usuliga   kartodiagramma   deyiladi.
Kartodiagrammalardan   alohida   tasvirlash   usuli   sifatida   ayniqsa   sotsial-iqtisodiy
mavzudagi kartalarni (masalan, aholi, sanoat, qishloq va o‘rmon xo‘jaligi, fan, maorif
va   madaniyat   kartalari   va   b.)   tuzishda   keng   foydalaniladi,   chunki   ko‘pchilik   statistik
(raqamli)   ma’lumotlar   alohida   aholi   punktlari   yoki   obyektlar   bo'yicha   qayta
ishlanmaydi va chop etilmaydi.
Kartogrammalar   usuli   Kartada   biror   hodisaning   o‘rtacha   intensivligini
ko‘rsatilgan ma’muriy-hududiy birlik doirasida har xil quyuklikdagi ranglar bilan yoki
har   xil   zichlikda   shtrixlab   tasvirlash   usuliga   kartogramma   deyiladi .
Kartodiagrammalardan   farqli   o   ‘laroq,   kartogrammalarda   nisbiy   ko‘rsatkichlardan
foydalaniladi .
12 II BOB. XARITALARNI TAHLIL QILISH VA FOYDALANISH
USULLARI
2.1. Kartalarni tahlil qilish yo’llari
Kartografik   tadqiqotlar   usulining   turli   fan   va   ishlab   chiqarish   sohalarida
qo‘llanilishi natijasida kartalarni tahlil qilishning bir qancha yangi usullari kashf etildi,
bunga   kartograflar,   geograflar,   geologlar,   matematiklar,   iqtisodchilar   o‘zlarini   katta
hissalarini   qo‘shganlar.   Qadimdan   tahlil   qilish   ishlarida   kartometrik   va   rnorfbmetrik
usullar   qo‘llanilib   kelingan,   bugungi   kunda   ularga   matematik   tahlil,   matematik
statistika, ehtimollar nazariyasi va boshqa metodlar qo‘shilgan. Eng ko‘p ishlatiladigan
tahlil usullarini quyidagicha guruhlash mumkin:
Izohlash:
— umumiy;
— elementlar bo‘yicha.
Grafikli (chizma) usullar:
— ikki o‘lchamli grafiklar;
— uch o'lchamli grafiklar.
Grafo-analitik usullar:
— kartometrik;
— morfometrik.
Matematik-kartografik modellashtirish usullari:
— matematik tahlil;
— matematik statistika;
— ehtimollar nazariyasi.
Har   bir   guruh   ko‘plab   alohida   kichik-kichik   xillardan   va   ularning
biriashmalaridan   tashkil   topadi.   Bularning   hammasi   birlashib,   obyektlarni   ha
tomonlama tadqiq qilishning imkonini beradi. Guruhlar orasidan ish jarayonid umumiy
yoki   qisman   ishchi   hamda   faqat   kalitli   joylar   uchun   zarur   bo‘lgan   usullar   tanlab
olinadi. Texnik vositalardan ham foydalanishni e’tiborga olib, tahlil usullarini quyidagi
guruhlarga ajratish mumkin:
1. Vizual tahlil — kartani o‘qish, obyektni ko‘z bilan tahlil qilish va baholash.
13 2. Instrumental tahlil — turli asboblarni o‘lchash ishlarida qollash.
3.   Kompyuterli   tahlil   —   EHM   va   avtomatik   vositalardan   foydalanib   o‘lchash,
hisoblash va baholash ishlarini avtomatik ravishda bajarish. Yagona karta yoki kartalar
majmuasini   o‘rganishda   yuqorida   nomlari   keltirilgan   usullardan   alohida-alohida   yoki
ularni  birlashtirib  tadqiqot   o‘tkazishda  foydalaniladi.   Ko‘z   bilan  chamalab  izohlashni
ba’zan   kartometrik   ishlar   bilan   toldirish   juda   zanir.   Yildan-yilga   yangi   usullar
yaratilmoqda,   ulardan   turli   soha   bilimlarida   foydalanilmoqda.   Shu   sababli,   mazkur
ishda hozirgi kunda keng qollanilayotgan va tajribaga boy usullar t.o‘g‘risida qisqacha
ma’lumot keltirilgan.
Izohlash   —   an’anaviy   usullardan   biri   bo‘lib,   uning   maqsadi   —   kartada
tasvirlangan   hodisalaming   tarqalishini,   boshqa   obyektlar   bilan   o‘zaro   aloqalarini
aniqlashdir.   Izohlash   umumiy   kompleksli   yoki   elementlar   bo‘yicha   bo‘lishi   mumkin.
Izohlashning dastlabki  bosqichida kartalarning sifati baholanishi zarur, ya’ni ularning
zamonaviyligi,   aniqligi.   kartografik   proyeksiyaning   xususiyatlari   va   hatoliklar
e’tiborga   olinib,   kartaning   oldiga   qo ’yilg an   vazifasiga   muvofiqligi   aniqlanadi.
Izohlashda   kartada   tasvirlangan   joyning   umumiy   va   alohida   xususiyatlariga   e’tibor
beriladi.   Ayrim   xislatlami   tahlil   qilish   umumiy   tomonlami   o'rganishdan   keyin
bajariladi.
Izohlashda obyekt yoki joy boshqa manbalar, ma’lumotlardan foydalanib chuqur
o‘rganiladi.   Shu   asosda   tadqiqotni   dasturlash   yo'li,   kartani   o'rganishning   rasional
yo‘llari va uslubiyati hamda tadqiqot olib borish uchun asosiy kartografik materiallar
tanlanadi.   Tadqiqotning   xulosa   qismida   aniq   ravishda   izohlash   natijalari   keltiriladi.
Izoh,   albatta,   qisqa,   ravon,   dalillarga   asoslangan   va   materiallarga   boy   bo‘lishi   kerak.
Bugungi   kunda   matematik   metodlar   va   kompyuter   texnologiyasining   kartografik
tahlillarda   keng   qo‘lianilishiga   qaramasdan,   kartalar   orqali   izohlash   usuli   o‘z
ahamiyatini   yo‘qotmagan.   Tajribali   tadqiqotchi   shakll   algoritmlar   va   mantiqan-
matematik   yo‘llar   bilan   obyekt   elementlarini   qismlarga   ajratib   tadqiq   qilishga
qaraganda,   sifath   tahlilni   o‘tkazib   va   aloqadorlikni   tushunib,   keng   va   ma’noli
natijalarga erishish mumkin .
vizual tahlil.
14 Qoida   tariqasida,   vizual   tahlil   kartografik   tadqiqotning   boshqa   usullarini
qo'llashdan oldin amalga oshiriladi.
Vizual   tahlil   umumiy   naqshlarni,   anomal   vaziyatlarni   va   boshqalarni   tuzatadi.
Tahlilning   ob'ektivligi   ko'p   jihatdan   xaritani   o'qish   qobiliyatiga   bog'liq.   Vizual   tahlil
natijalari   matn   tavsiflarida   qayd   etiladi,   shu   bilan   birga   ma'lum   majburiy   talablar
bajarilishi kerak.
Birinchidan,   hududni   tasvirlangan   hodisalarga   ko'ra   tavsiflashda,   umumiydan
xususiyga   bo'lgan   tartibni   kuzatish   muhimdir,   ya'ni.   birinchi   navbatda   asosiy,
belgilovchi xususiyatlarni tavsiflash, so'ngra tafsilotlar va tafsilotlarga o'tish.   Xaritada
qilingan har qanday tavsif xulosalar bilan birga bo'lishi kerak.
Ikkinchidan, har qanday ilmiy tavsif mantiqiy va qat'iy tartibga solinishi, ma'lum
bir reja asosida qurilgan bo'lishi kerak.
Ta'rif   uchun   muhim   talab   qisqalik   va   faktik   materiallar   bilan   to'yinganlikdir.
Shuning   uchun   u   raqamli   ma'lumotlar,   grafiklar,   jadvallarni   o'z   ichiga   olishi   kerak.
Aytilganlarni umumlashtirib, xaritalardan tuzilgan ilmiy tavsif qondirishi kerak bo'lgan
bir nechta asosiy tamoyillarni qayd etishimiz mumkin:
1. Mantiq, tartib va izchillik tavsiflar.
2. Faktlarni tanlash va tizimlashtirish.
3. Taqqoslash, o`xshatish elementlarining tavsifiga kirish, miqdoriy ko'rsatkichlar
yordamida taqqoslash.
4.   Tasvirlangan   hodisa   yoki   jarayonlarni   aniq   tadqiqot   maqsadlari   nuqtai
nazaridan baholash.
5. Xulosa va tavsiyalarning aniq bayoni.
15   
2.1- Kartalarni yaratish va ulardan foydalanish   tizimi.
16 2.2. Grafik usullar
Grafikli   usullar   kartadan   olingan   ma’lumotlar   asosida   ishlab   chiqilgan   turli
profillar, grafiklar, kesmalar, diagrammalar, blokdiagrammalar, ikki va uch o‘lchamli
modellarni qamrab oladi. Grafikli tuzilmalami quyidagicha guruhlash mumkin;
—  R =f(x)  yoki  R =f(y) —  kartada X yoki Y yo‘nalishi bo'yicha profil tuzish;
—  R =f(z) —  kartalar orqali vertikal kesma tuzish;
—   R   =f(t)   —   turli   davrga   tegishli   kartalar   orqali   vaqtni   ifodalovchi   kesmalar
tuzish;
—  R =f(x,y) —  gorizontal yuzaning kartografik tasvirini hosil qilish;
~   R =f(x, z)   yoki   R =f(y,z) —   frontal tasvir, ya’ni obyektning vertikal  yuzadagi
tasvirini yaratish;
—   R =f(x, t)   yoki   R = f(y,t)   yoki   R =f(z,t) —   ≪ metaxron ≫   kesma turli davrga
tegishli grafiklarni ishlab chiqish;
—  R =f(x,y,z) —  blok-diagramma, obyektning hajmli yoki uch o’lchamli tasvirini
yaratish;
—   R   =f(x,y,t)   yoki   R   =f(x,z,t)   yoki   R   =f(y,z,t)   ~   turli   vaqtga   tegishli   seriyali
kartalar   asosida   metaxron   blok-diagrammalami   tuzish.   Seriyali   kartalarni   tahlil
qilishda   kompleks   profillardan   foydalanish   qulay,   chunki   ularda   gipsometrik   profil,
geologik,   tuproq-o‘simlik   kesmalari,   iqlim   ko‘rsatkichlarini   bir-birlari   bilan   bog‘lash
imkoniyati yaratiladi (2.2- rasm).
Kompleks  profiliardan foydalanib mavzuli  kartalarni   tuzish  mumkin, unda  aholi
zichligi, yerlardan foydalanish, xizmat ko‘rsatish obyektlari, aholining ish joylari bilan
ta’minlanganligi   grafigi   tanlangan   yo‘nalish   bo‘yicha   birlashtiriladi.   Geografik
tadqiqotlarda   roza-diagrammalar   keng   qo’ilaniladi,   ular   chiziqli   obyektlar
oriyentirovkasining   biror   yo'nalish   bo‘yich;   ustunligini   ko‘rgazmali   shaklda
tasvirlaydi,   masalan,   geologik   yoriqliklar,   daryolar   uzanlari,   transport   yo'llari   va   h.k.
roza-diagrammalarni   har   bir   o‘qi   uzunligi   yo‘nalishi   obyekt   chiziqli   elementlari
umumiy uzunligi yo‘nalishiga proporsional va ular tegishli azimutlar bilan o‘lchanadi.
17 2.2-Saxalin orolining ko’ndalang kompleks profili.
Geologik tuzilishing litologiktarkibi:  1-  mayda shag’al  va qum;  2-  qumoqlar;  3-
loy   va   alevrolitlar;   4-   loyli   slaneslar   va   argillitlar;   5-   qumlilar;   6-   tufq;7-
konglomeratlar; 8- izvestnyaklar; 9- slaneslar; 10- ko’mirlar.
Tuproqlar: 1- tog’ qo’ng’ir; 2- tipik bo’z; 3-o’rmon tog’; 4-tog’ o’rmon kul rang;
5-   tog’   tayga   chim;   6-   tayga   qora   tuproq;   7-   o’tloqi;   8-   torf-o’tloqi;   9-   kam   podzoili
tuproqlar. O’simliklari: 1- qayir; 2- botqoq; 3-igna bargli; 4- archa bargili; 5- qarag’ay
daraxtlar; 6- oq qayinlar; 7- ignali mayda daraxtlar.
L=k∑j=1
n	
l
Bunda k — masshtab koeffitsienti, l — chiziqli element azimuti, n — elementlar
soni.   Diagrammalar   hodisalarning   o‘zgarishini,   dinamikasini,   o‘zaro   aloqadorligini
o'rganishdan tashqari, fazoviy taqsimlanishini kuzatish imkonini ham beradi.
Buning uchun ko‘ndalang va bo‘ylama profillar birlashtirilib blok-diagrammalar
tuziladi.   Blok-diagramma   joyning   perspektiv   3   o'lchovli   tasviri   bo‘lib,   turli
o'lchashlarni   va   solishtirishlarni   bajarishda,   yuza   tarkibini   o‘rganishda   juda   qulay.
Ko'rinib turibdiki joyda daryo o‘zanlari joylashishi tektonik yoriqliklarg bog‘liq. Blok-
18 diagrammalarning gorizonta masshtabi kartaning masshtabiga teng. Blok-diagrammani
tuzish   uchun   aksonometrik   perspektiv   proyeksiyalardan   foydalaniladi   va   bunday
koordinata   tizimini   tekislikda   tasvirlash   uchun   bitta   yoki   ikkita   nuqtadan   nurlar
o‘tkaziladi.   Agar   nuqtalar   o‘rni   o‘zgartirilsa   blok-diagrammani   o‘z   o‘qi   atrofida
≪ aylantirish ≫   yoki   ≪ egish ≫   imkoniyati   paydo   bo'ladi.   Buning   uchun   geografik
axborot   tizimlaridan   (GIS)   foydalanish   maqsadga   muvofiqdir.   Relyefning   raqamli
modelini tuzish jarayonida ham turli blok-diagrammalar ishlab chiqilishi mumkin (2.3-
rasm). 
19 20 2.3-rasm.   Vertikal   bo’yicha   turli
masshtabga   ega   bo’lgan   blok-
diogramma. Grafikli   usullar   yordamida   joydagi   turli   hodisalarning   qo'shilishi   va   ayrilishi
natijasida   hosil   bo‘lgan   tasvirni   karta   orqali   hisoblash   mumkin.   Tekisliklar   va
yuzalami   qo‘shish   yoki   ayirish   yoki   natijani   biror   bir   songa   ko‘paytirish   bilan   yangi
karta   yaratish   ham   mumkin.   Balandlik   bo‘yicha   tortilish   natijasida   diagrammada
ko'rinmaslik joylari paydo bo‘ladi (2.4 -rasm).
2.3 Grafoanalitik usullari
Kartalarni tahlil qilishning grafoanalitik usullari — kartometrik va morfometrik -
obyektlarning   tarkibini,   о   ‘Ichamini,   shaklini   karta   orqali   o‘lchash   va   aniqlashga
bag‘ishlangan.  Kartometrik metodlar bilan quyidagilarni o'lchash mumkin:
— geografik va to‘g‘ri burchakli koordinatalarni;
— to‘g‘ri va egri chiziqlar uzunligini, masofalarni (2.5-rasm);
— maydonlarni;
21 2.4-rasm.   Metaxron   blok-diagramma
tinch   okeani   sathidan   16   km
balandiikdagi   shamol   tezligining
tarqalishi ko‘rsatilgan. — hajmni;
— vertikal va gorizontal burchaklami va h.k.
Bundan   tashqari,   kartometriyada   o‘lchash   amqligini   tadqiq   qilish   ham   mumkin.
Morfometriyada esa obyektlarning shakli va tarkibi ko‘rsatkichlarini hisoblash usullari
o‘rganiladi, ularning turlari juda ko‘p:
— obyektlar shakli;
— chiziqlar va yuzalar uzunligi;
— yuzaning gorizontal qiymalanishi;
— yuza qiyahgi va gradiyenti;
— obyektlar zichligi, bir joyda to‘planishi;
— tarmoqlar tig‘izligi va o‘lchami;
— murakkablik, parchalanganlik, konturlar bir xilligi va h.k.
Morfometrik   ko'rsatkichlar   kartometrik   ma’lumotlar   asosida   hisoblanadi   va   ular
ko‘pincha   nisbiy   qiymatlarga   ega,   masalan,   gorizontal   qiymalanish   —   bu   erosion
shakllar uzunligining maydoniga nisbati va h.k.
Shuning uchun ham hisob-kitob ishlarining barchasi  natijaga hamda u hisoblash
ishlari uch xil variantda bajarilishi mumkin:
— to ‘rtburchakli, oltiburchakli, kvadrat yoki doirali tur asosida (2.6-rasm).
— tabiiy areallar asosida (tabiiy rayonlar, landshaftlar, daryo suv havzalari)
— kalitli maydonlar asosida
222.5-rasm.   Serkul   yordamida   egri   chiziqlar
uzunligini o’lchash Hisoblash   ishlari   natijasiga   qarab   morfometrik   kartalar   tuziladi,   masalan,
relyefning   morfometrik,   aholi   zichligi,   yo‘l   tarmoqlari   zichligi   kartalari.   Bunday
kartalar   maydonli   areal)ar   yoki   vacheykalarni   hisoblashdan   keltirib   chiqariladi   va
psevdoizoliniyali   maydonlarni   bildiradi.   Albatta,   aniq   kartometrik   va   morfometrik
o‘lchashlar   juda   ko‘p   vaqtni,   maxsus   asboblami   qo‘llashni   talab   qiladi.   Grafoanahtik
usullarni   har   kungi   amaliyotda   qo‘llash   GIS   tizimlari   paydo   bo‘lgandan   keyin   jadal
suratlar bilan olib borilmoqda.   Ehtimollik kartometriyasi nazariyasida   boshqacha yo‘l
tutiladi,  masalan, J.Byuffon usulida.  Parallel  chiziqlar  yoki  kvadratlar  turi  tushirilgan
shafFof qog'oz egri chizilgan obyekt ustiga qo‘yiladi va unda egri chiziq kesib o‘tgan
kvadratlar soni hisoblanadi, egri chiziq uzunligi bu usulda quyidagicha aniqlanadi:
∑l=0.25 π  m d
Ko’rinib   turibtiki   egri   chiziqning   uzunligini   sirkul   bilan   o‘lchashdan   ko‘ra
J.Byuffon   usulini   qo‘llagan   holda   olchash   ancha   oson,   unda   o‘lchash   tez   bajariladi,
xatolik esa sirkul usuli kabi bir xil, xatolik 5% ga teng, bu esa, ko‘pchiiik geografik,
geologik va ekologik masalalami yechish uchun yetarlidir (2.7-rasm).
232.6-rasm.   Hajmni   hisoblash.   Izoliniyali
kartaning kvadratlarga bo’lingan bir bo’lagi
va shu bo‘lakning blok-diagrammasi. 2.7-rasm. Kvadratli paletka yordamida egri chiziqning umumiy uzunligini
aniqlash.
Yuqoridagi usullar kabi maydonlar yuzasini va hajmini hisoblashga bag'ishlangan
usullar ham ishlab chiqilgan, bu esa ko‘plab morfometrik ko‘rsatkichlarni hisoblashni
osonlashtiradi.   Blok-diagrammaning   hajmi   a 2  
yuzaning   n-qiyshiq   kesilgan   prizmasi
hajmiga   teng.   o’rtacha   balandlik   Z   kvadrat   markaziga   to‘g‘ri   keladi,   u   teng   chiziqlar
orasini interpolyasiya qilish yo‘li bilan aniqlanadi (12.13-rasm). Shunda bu shaklning
umumiy maydoni quyidagicha hisoblanadi:
V=a 2
z
1 + a 2
z
2 +… a 2
z
n =a 2
∑
j = 1n
lij
Ehtimollar   nazariyasi   va   kompyuter   texnologiyasi   zamonaviy   kartometriya   va
morfometriya   ishlarini   ancha   osonlashtirdi   va   ommaboplashtirdi.   Morfometriyaning
asosiy  alomatlaridan  biri   — bu  ko‘rsatkichlarining ko‘p  qirraligidir.  Haqiqatdan ham
obyektlar   shaklini   kartalarda   tasvirlashning   o‘nlab   usullari   bor.   Obyekt   perimetri   s 2
kvadratining   maydoniga   P   nisbati   proporsional   koeffitsienti   f   shaki   ko‘rsatkichi
hisoblanadi:
f= s 2
4 πP
24 f   qiymati   qanchali   k   katta   bo‘Isa,   u   shunchalik   aylanadan   farq   qiladi.   Bu
ko‘rsatkich   orqali   landshaftlar,   tuproqlar   va   boshqa   areallar   shaklini   baholashda
foydalaniladi.   Oddiy shakllar uchun / quyidagi qiymatlarga ega:
— doira 1,0;
— oltiburchak — 1,10;
— kvadrat — 1,27;
— yarim doira — 1,34;
— teng tomonli uchburchak — 1,65.
Chiziqlar   egriiigini   baholashda   ham   ko‘plab   ko'rsatkichlar   ishlatiladi,   masalan,
dengiz   qirg'oqlari,   gorizontallar   va   tuproq   areallarining   chiziqlari   egriligi   va   h.k.   Bu
egrilikni aniqlashda morfometriyada har xil ko‘rsatkichlardan foydalaniiadi (2.9-rasm):
— nisbiy egrilik,  a  — 1/s bunda 1 — egri chiziqni barcha uzunligi,
s — silliq chiziq uzunligi;
— umumiy kontur egriligi — β  =  s/d — chegaralovchi chiziq uzunligi;
— umumiy egrilik — 	
γ =  α
  p — 1/d
—   egrilik   qaytarilish   chastotasi   —  	
δ   =   1/n,   bunda   n   —   kesmadagi   egrilik   soni
Zamonaviy matematika chiziqlar 
25

MUNDARIJA

KIRISH

I BOB. GEOGRAFIK XARITALAR

1.1. KARTALARNING TA’RIFI, ELEMENTLARI, XUSUSIYATLARI

1.2. GEOGRAFIK KARTALARNI ILMIY VA AMALIY AHAMIYATI

1.3. KARTOGRAFIK BELGILAR VA KARTOGRAFIK TASVIRLASH USULLARI

II BOB. XARITALARNI TAHLIL QILISH VA FOYDALANISH USULLARI

2.1. KARTALARNI TAHLIL QILISH YO’LLARI

2.2. GRAFIK USULLAR

2.3 GRAFOANALITIK USULLARI

III BOB. XARITALAR ORQALI TADQIQOT O’TKAZISH

3.1. XARITA BILAN ISHLASH USULLARI

3.2. XARITALAR ASOSIDA VOQEA VA HODISALAR HAMDA JARAYONLARNING O’ZARO BOG’LIQLIGINI VA DINAMIKASINI O’RGNISH

3.3. KARTOGRAFIK TADQIQOTLARNING ISHONCHLILIGI

XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR

ILOVALAR